erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/21031
Karar No: 2017/7071
Karar Tarihi: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/21031 E.  ,  2017/7071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2008/1429
Karar No: 2008/3917
Karar Tarihi: 03.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/1429 E.  ,  2008/3917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şırnak İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

2005 Yılı Bütçe Kanunu'nun faiz düzenlemesi getiren 37/e maddesi 5277 Sayılı Kanunun 25.maddesi ile 01.05.2005 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırılmıştır. Bu durumda, 01.01.2005-01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanununda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. O halde, Mahkemece anılan tarihler arasında %38 oranına göre faiz hesabı yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1043
Karar No: 2014/26435
Karar Tarihi: 23.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/1043 E.  ,  2014/26435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'ın, sanıkların uzman doktor olarak görev yaptıkları Ege Doğumevi Kadın Hastalıkları Hastanesi'nde 06/07/2010 tarihinde doğum yaptığı ve 08/07/2010 tarihinde de doğan bebeği ile birlikte taburcu edildiği, katılanların evde bulundukları dönemde bebeğin karnında şişlik olduğunu fark etmeleri üzerine Aliağa Devlet Hastanesi'ne başvurdukları, çocuğa imperfore anüs tanısı konularak Behçet Uz Çocuk Hastanesi'ne sevk edildiği, burada tedavisi devam ederken 14/07/2010 tarihinde vefat ettiği olayda, alınan doktor raporları, bilirkişi raporları, bilimsel mütalaalar ve beyanlara göre, belirtilen anormalitenin ilk muayene ile birlikte tespiti mümkün olmakla birlikte ölen bebekte tarif edilen anal adrezinin tipinin alçak tipte olduğu, harici muayene ile sanıklar tarafından bu durumun fark edilememesinin doğal olduğu, ayrıca genel olarak belirtilen rahatsızlığın aileler tarafından takibi sonucu ilk altı hafta içerisinde hastaneye başvurular sonucunda fark edildiği anlaşılmakla, sanıklara izafe edilecek herhangi bir kusur bulunmadığından;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, o yer Cumhuriyet savcısının eksik rapor ile beraat hükmü kurulduğuna ve katılanlar vekilinin sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/31
Karar No: 2021/77
Karar Tarihi: 11.02.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2021/31 E.  ,  2021/77 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “Türk Patent ve Marka Kurumu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin 29.04.2014 tarihli ve 2014/19 E. 2014/115 K. sayılı direnme kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Hukuk Genel Kurulunun 11.04.2019 tarihli ve 2017/11-67 E. 2019/444 K. sayılı ilamı ile karar bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece bozma doğrultusunda karar verilmiş ve dosya tekrar Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Karar davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü.

Dava, Türk Patent ve Marka Kurumu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

Mahkemece, “davanın reddine” ilişkin verilen direnme kararı, Hukuk Genel Kurulunun yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararı ile bozulmuş; mahkemece bozma ilamı doğrultusunda yeni bir karar verilmiştir.

Bu durumda dosya üzerinde Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılacak bir işlem bulunmamaktadır. Mahkemece verilen yeni hükme yönelik temyiz istemlerinin Özel Dairesince incelenmesi gerekir.

O hâlde; dosya yeni hükme yönelik temyiz itirazları incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmelidir.

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Hukuk Genel Kurulunun bozma kararı üzerine mahkemece bozma ilamı doğrultusunda verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 11.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/7064
Karar No: 2020/107
Karar Tarihi: 21.01.2020

**19. Ceza Dairesi         2018/7064 E.  ,  2020/107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin (KHK) 6/3. maddesi uyarınca, aynı KHK'nin 5. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen usullere göre muhakemat hizmeti temin edilemeyen hallerde adli ve idari davalar ile icra takiplerini yürütmek üzere merkez ve taşra birim amirlerine, aynı KHK'nin 2/1-e maddesinde tanımlanan üst yönetici tarafından temsil yetkisi verilebileceğinin hüküm altına alınmasına göre, dava takip yetkisinin üst yönetici tarafından müdürlük teşkilatı bulunan yerlerde orman işletme müdürüne, şeflik teşkilatı bulunan yerlerde ise orman işletme şefine devredilebileceği, taşra birim amirlerinin bu yetkilerinin devredilmesinin ise anılan KHK tarafından öngörülmediği gözetildiğinde, yetkisi bulunmayan işletme müdür yardımcısı hakkında verilen katılma kararının şikayetçi orman idaresine katılan sıfatını kazandırmayacağı anlaşılmakla, katılan sıfatı kazanmayan Orman İşletme Müdürlüğü vekilinin temyiz isteminin tebliğnameye aykırı olarak 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 21.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5883
Karar No: 2014/24472
Karar Tarihi: 02.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5883 E.  ,  2014/24472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.12.2013

NUMARASI :Esas no:2013/1057 Karar no:2013/1676

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 02.12.2014günü temyiz eden davacı S.. S.. vekili Av. U.. E.. geldi. Karşı taraf davalı Ö.. S.. ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.12.2014(Salı)
Esas No: 2010/12342
Karar No: 2010/16922
Karar Tarihi: 14.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/12342 E.  ,  2010/16922 K.**

**"İçtihat Metni"**

...vekili avukat ... ile T.Vakıflar Bankası T.A.O vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Tüketici Mahkemesinden verilen 9.10.2009 tarih ve 7-155 sayılı hükmün Dairenin 21.6.2010 tarih ve 1783-8917 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 440 III-1 maddesindeki karar düzeltme ile ilgili parasal sınır 6.000.000.000 TL’ye çıkarılmıştır. Yine 1.6.2005 tarih ve 5236 sayılı yasanın 19. maddesiyle eklenen Ek madde 4 uyarınca karar düzeltme parasal sınırı ... Bakanlığınca tespit ve ilan olunan yeniden değerlendirilme oranında arttırılıp her takvim yılı başından geçerli olacak şekilde uyarlanacağı hükme bağlanmıştır. Yeniden değerlendirme oranı 2009 yılı için %12 olarak açıklanmış olmakla bu durumda karar düzeltme sınırı 8.510,00 TL’dir. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri yada Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz yada karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Bu durumda 1.1.2009 tarihinden sonra verilen ve 8.510,00 TL’den az olan hükümlerin onanmasına yada bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Davalı tarafından karar düzeltme istenen miktar(faiz ve fer’ileri hariç), 9.10.2009 karar tarihi itibariyle 8.510,00 TL yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 440/III-I maddesi gereğince davalının karar düzeltme hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/10224
Karar No: 2007/12746
Karar Tarihi: 21.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/10224 E.  ,  2007/12746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/04/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

2005 Yılı Bütçe Kanunu'nun faiz düzenlemesi getiren 37/e maddesi 5277 Sayılı Kanunun 25. maddesi ile 01.05.2005 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırılmıştır. Bu durumda, 01.01.2005-01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanununda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. O halde, mahkemece anılan tarihler arasında %38 oranına göre faiz hesabı yapılarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2627
Karar No: 2021/6389
Karar Tarihi: 01.06.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2018/2627 E.  ,  2021/6389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

... Devlet Hastanesi’inde Nöroloji Uzmanı olarak görev yapan sanık Dr. ... ile aynı Hastahanede Hasta Kabul Birimi Kayıt Bürosunda görev yapan sanık ...'ın birlikte hareket ederek mağdur ...'in... iline hiç gitmemesi ve belirtilen tarihte muayene olmamasına rağmen 29/09/2009 tarih ve... protokol numarasıyla muayene olmuş gibi dermans ve parkinson hastalığı teşhisi ile sahte ilaç muafiyet raporu ve reçete düzenledikleri, daha sonra bu reçetenin katılan ...’na fatura edilerek zarara uğratıldığı, bu suretle sanıkların üzerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların savunmaları, katılanların beyanları, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre; sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekillerinin, sanıkların üzerlerine atılı eylemin sabit olduğuna, cezalandırılmaları gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3705
Karar No: 2012/7456
Karar Tarihi: 02.10.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/3705 E.  ,  2012/7456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Beldesi 346 ada 18 parsel sayılı 1.690,41 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

10.04.1992 tarih 1991-7 Esas, 1992-4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Bileştirme Kararı ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388 ve 389. maddeleri ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı H....nun 298. maddesi hükümleri de gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun bulunmasını gerektirmektedir. Ne var ki, muhakemenin 05.01.2012 günlü oturumunda tefhim edilen kısa kararda "Davacı Hazinenin davasının reddi ile 346 ada 18 parselin tespit gibi tesciline" karar verildiği halde gerekçeli kararın gerekçe bölümünde, esasen “davanın kabulüne” karar verildiği halde, duruşma tutanağının sehven “davanın reddi” biçiminde çıktı alındığını ve bu hatanın gerekçe yazılırken fark edildiğini belirlendiğine göre kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Mahkemece, gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki yaratılması, adalete güven ilkesini zedelediği gibi, yukarıda açıklanan ve Anayasa ile teminat altına alınan yargılamanın açıklığı prensibine ve HMK'nun 298. maddesi hükümlerine aykırı olup, Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 02.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20934
Karar No: 2017/7069
Karar Tarihi: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/20934 E.  ,  2017/7069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2018/337
Karar No: 2020/1138
Karar Tarihi: 10.02.2020

**19. Ceza Dairesi         2018/337 E.  ,  2020/1138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraaat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

02/11/2011 tarihinde yürürlüğe giren 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin (KHK) 6/3. maddesi uyarınca, aynı KHK'nin 5. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen usullere göre muhakemat hizmeti temin edilemeyen hallerde adli ve idari davalar ile icra takiplerini yürütmek üzere merkez ve taşra birim amirlerine, anılan KHK'nin 2/1-e maddesinde tanımlanan üst yönetici tarafından temsil yetkisi verilebileceğinin hüküm altına alınmasına göre, dava takip yetkisinin üst yönetici tarafından müdürlük teşkilatı bulunan yerlerde orman işletme müdürüne, şeflik teşkilatı bulunan yerlerde ise orman işletme şefine devredilebileceği, taşra birim amirlerinin bu yetkilerinin devredilmesinin ise anılan KHK tarafından öngörülmediği gözetildiğinde temyiz tarihi itibariyle dava takip yetkisi bulunmayan işletme müdür yardımcısının temyiz istemlerinin, tebliğnameye aykırı olarak, 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 10/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.