erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/21146
Karar No: 2013/30812
Karar Tarihi: 01.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/21146 E.  ,  2013/30812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 16/04/2013 tarih, 2013/5896-14453 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı, borçlunun, çekte aval veren durumunda olduğundan çek tazminatından sorumlu olmayacağını belirterek çek tazminatı yönünden takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, itirazın kabulüne ve çek tazminatı ile fer'ileri yönünden takibin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

6102 sayılı TTK.nun 783/3.maddesine göre, muhatap nezdinde karşılığı kısmen veya tamamen bulunmayan bir çek düzenleyen kişi, çekin karşılıksız kalan bedelinin yüzde onunu ödemekle yükümlü olduktan başka, hamilin bu yüzden uğradığı zararı da tazmin eder. Madde hükmünden de anlaşılacağı üzere karşılıksız çıkan çeki düzenleyen kişi çek tazminatından sorumludur.

Aynı kanunun 818/1.maddesi göndermesi ile çekler hakkında da uygulanması gereken 701.maddenin üçüncü ve dördüncü fıkrasında da, muhatabın veya düzenleyenin imzaları hariç olmak üzere, poliçenin yüzüne atılan her imza aval şerhi sayılır.

Kimin için verildiği belirtilmemişse aval, düzenleyici için verilmiş sayılır.

6102 sayılı TTK.nun 702/1.maddesi gereğince, aval veren kişi, kimin için taahhüt altına girmişse aynen onun gibi sorumlu olur.

Somut olayda, itiraz eden borçlunun, takibe konu çekte kimin için verildiği belirtilmediğinden, çeki düzenleyen şirket lehine aval verdiği görülmektedir.

Türk Ticaret Kanunundaki yukarıda açıklanan düzenlemeler dikkate alındığında, çeki düzenleyen lehine aval veren, aynen onun gibi sorumlu olduğundan, aval verenin çek tazminatından da sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

O halde, mahkemece, itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekirken Dairemizce onandığı anlaşıldığından alacaklının karar düzeltme isteminin kabulüne karar verilmiştir.

SONUÇ  : Alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü Dairemizin 16/04/2013 tarih ve 2013/5896 E-14453 K.sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/7179
Karar No: 2009/8305
Karar Tarihi: 16.09.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/7179 E.  ,  2009/8305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra HukukMahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendI, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince yerinde olmayan şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Harçlar Kanunu’nun 2 nci maddesi uyarınca davanın açılması, anılan maddede atıf yapılan (1) sayılı tarifeye göre gerekli harçların yatırılmasına bağlıdır. Dosyanın incelenmesinde davanın açılması sırasında yatırılması gereken harçların yatırılmadığı görülmüştür. Yasanın 32 nci maddesindeki düzenleme gözden kaçırılarak yargılamaya devamla hüküm oluşturulması doğru görülmemiştir.

2- Mahkeme kararlarının gerekçeli olacağı ve ne şekilde yazılacağı gerek Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrasında ve gerek Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388 inci maddesinde belirtilmiştir. Delillerin tartışılmaması ve yasal gerekçe gösterilmemesi suretiyle yazılan kararda anılan hükümlere uyarlık bulunmamaktadır.

3- Davacı üç adet sıra cetveline itiraz etmiş iken, Buca Belediye Başkanlığından gönderilen paranın dağıtımına ilişkin sıra cetvelinin dosyada bulunmadığı hususu gözden kaçırılarak, eksik inceleme ile karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/3691
Karar No: 2006/6446
Karar Tarihi: 13.07.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/3691 E.  ,  2006/6446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; 10 gün disiplin hapsi ile cezalandırılmasına dair TEKİRDAĞ İcra Ceza Mahkemesinden verilen 22/12/2005 gün ve 2144 esas 2631 karar sayılı kararını havi dosya tetkik olundu.

CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 24.05.2006 gün ve 22033 sayılı yazılı emirlerine müsteniden ihbar ve evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 05.06.2006 gün ve 2006/120220 sayılı tebliğnamesi ile dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede; tüm dosya kapsamına göre, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 337. maddesindeki yaptırım, disiplin hapsi olarak belirlenmiş ise de aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5349 sayılı Kanun’la değişik 7. maddesi 1. fıkrasında, “Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür” şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7. maddesi nazara alındığında, 5252 sayılı kanunun 7. maddesi 1. fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde disiplin hapsine karar verilmesinde isabet görülmediği belirtilerek anılan hükmün 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumuna işaret edilmiştir.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden Tekirdağ İcra Ceza Mahkemesinin 2005/2144 esas 2005/2631 karar sayılı kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMY 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Sanık ...’ın 5349 sayılı yasa ile değişik 5252 sayılı yasanın 7., 5237 sayılı TCK’nın 52/2 maddeleri dikkate alınarak 10 gün karşılığı idari para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen cezanın günlüğü takdiren 20,00 YTL’den hesaplanarak, sonuç olarak sanığın 200,00 YTL idari para cezasıyla cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 13.07.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13459
Karar No: 2014/18319
Karar Tarihi: 25.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/13459 E.  ,  2014/18319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2011/247-2014/10

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

KARAR

Dava, ecrimisil isteğine ilişkin olup, mahkemece kısa kararda davanın kısmen kabulü ile 6.776,27 TL hüküm altına alınmış, davacının talebi üzerine önce 27.11.2014 tarihli maddi hatanın düzeltilmesi kararı ile hükmedilen ecrimisil miktarı 40.657,64 TL olarak değiştirilmiş, ardından yine düzeltme yapılarak karardaki “kısmen kabul, kısmen red” ibaresi çıkartılıp yerine “davanın kabulü” ibaresinin eklenmesine karar verilmiş, öte yandan gerekçeli kararda ise davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile 6.776,27 TL nin dönemler itibariyle tahsiline hükmedilmiştir.

Bilindiği ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ( HMK'nın) 297. maddesinin (2). fıkrasında düzenlendiği üzere; hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği, aynı yasanın 298.maddesinin (2). fıkrasında da, gerekçeli kararın, tefhim edilen hükme aykırı olamayacağı belirtilmiştir.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 304. maddesi hükmü uyarınca tashih ile ancak, hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmiş ise hakim tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Kanun maddesinde açıkça ifade edildiği üzere tashih kararı ancak açık yazı ve hesap hataları için başka bir deyişle maddi hata niteliğinde olup hükmü değiştirmeyen hatalar için öngörülmüştür.

Somut olayda, kısa kararda hükmedilen 6.776,27 TL , taraflara tebliğ edilen maddi hatanın düzeltilmesi kararı ile 40.657,64 TL olarak düzeltilmiştir. Bu husus tashih kararı ile düzeltilebilecek açık hata niteliğinde olmayıp hükmün değiştirilmesi niteliğinde olduğu kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; maddi hatanın düzeltilmesi adı altında verilen kararların ortadan kaldırılmasına ve 10.04.1992 gün 1992/7 E., 1992/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12443
Karar No: 2017/16403
Karar Tarihi: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12443 E.  ,  2017/16403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2010/14788
Karar No: 2012/1781
Karar Tarihi: 13.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/14788 E.  ,  2012/1781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.03.2010 tarih ve 2009/312 - 2010/73 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya Evim Paket Poliçesi ile sigorta yaptırdığı evde meydana gelen hırsızlık olayında altın, elektronik eşya, antika Kuran'ı Kerim, gömlek, deri ceket ve nakit paranın çalındığını, hasarının davalı tarafından karşılanmadığını ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL’nın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, mücevherat, para, altın gibi eşyaların kilitli bir yerde saklanması şartıyla sınırlı teminatının bulunduğunu, kilit altında bulunmadığından bu kısım eşyanın teminat kapsamı dışında kaldığını, kalan eşyanın da karakol tutanaklarında beyan edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı asil ve tanığının beyanlarından kilit altında tutulması gereken eşyanın bu şekilde saklandığı belirlenemediğinden bir kısmının teminat dışında kaldığı, diğer elektronik eşyalar yönünden özel şart gereğince sigorta bedelinin % 5'i karşılığı olan 1.518,49 TL’nın teminat kapsamında kaldığı, gömlek ve deri ceket için de toplam 600 TL olmak suretiyle toplam 2.118,49 TL’den davalının sorumlu bulunduğu, davalının davadan önce 3.307,48 TL ödemesi nedeniyle zararın tamamının karşılandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4432
Karar No: 2017/16496
Karar Tarihi: 25.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/4432 E.  ,  2017/16496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29.12.1986 gün 477/634, 21.09.1992 gün 225/236 ve 12.06.2001 gün 177/119 sayılı kararları ile uyum gösteren daire kararlarında açıklandığı üzere, Ceza Yargılama Yasası'nda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "İlk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/9882
Karar No: 2019/17487
Karar Tarihi: 01.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/9882 E.  ,  2019/17487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu uygulama ve kriterleri ile Dairemizin istikrarlı içtihatlarına göre katılanın yüzünde sabit iz kalıp kalmayacağı yönündeki raporun olay tarihinden en az 6 aylık süre geçtikten sonra yapılacak muayene sonucunda düzenlenmesi gerektiği, Katılan hakkında olay üzerinden altı ay geçmeden İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan 13.02.2015 tarihli raporda katılanda yüzde sabit iz bulunduğuna ilişkin bir ibare geçmemiş ise de, olaydan yaklaşık dokuz ay sonra İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan 10.09.2015 tarihli raporda yaralanmanın yüzde sabit iz oluşturduğunun tespit edildiği ve bu raporun mahkemece hükme esas alınmasında hukuka aykırılık görülmediğinden tebliğnamenin (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanık ve katılan arasında meydana gelen tartışma sırasında tarafların karşılıklı olarak birbirleri ile itekleştiklerinin tanık beyanı ile de sabit olması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespitine çalışılması, bunun mümkün olmaması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı Kararı ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği durumlarda, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanıp uygulanmayacağının tartışması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

3) Katılanda meydana gelen yaralanmanın çehrede sabit iz oluşturduğunun kabulü hâlinde eylemin TCK'nın 86/2 maddesi kapsamında değil, 86/1 maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 01.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/17767
Karar No: 2006/20661
Karar Tarihi: 07.11.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/17767 E.  ,  2006/20661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 20/07/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

4833 Sayılı 2003 yılı Mali Bütçe Kanunu’nun 51/t maddesi ile 5027 Sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunu’nun 49/o ve 5277 Sayılı 2005 yılı Bütçe Kanunu’nun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle, katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır. (HGK’ nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E, sayılı kararı)

Somut olayda, borçlu Belediye yukarıda açıklanan nitelikte genel bütçeye dahil daire ve katma bütçeli idare vasfında bulunmadığından faiz hesaplamasının 3095 sayılı yasanın 1. maddesinde öngörülen faiz oranlarına göre yapılması gerekir.Mahkemece, Merkez Bankasından, 3095 Sayılı Kanunun 1. maddesi doğrultusunda faiz oranları  sorulup uygulanması gerekli faiz oranları  tespit edildikten sonra oluşacak  sonuca göre  bir karar verilmesi  gerekirken Bütçe Kanunu’nda öngörülen faiz oranlarını esas alarak hesaplama yapan bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 7.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/35372
Karar No: 2015/9521
Karar Tarihi: 13.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/35372 E.  ,  2015/9521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi ... Vergi Dairesi Müdürlüğü... İcra Müdürlüğü'nün yediemin ücret alacağına ilişkin 2014/1124 sayılı takip dosyası ile satışı yapılan araç üzerinde kendi hacizlerinin bulunduğundan bahisle sıra cetveli düzenlenmesi talebinin icra müdürlüğünce 29/09/2014 tarihinde reddine ilişkin kararın iptali ile dosya alacaklısının yeniden alacağının tespiti ile sıra cetveli düzenlenmesi talep edilmiş, mahkemece şikayetin kabulü ile şikayete konu kararın iptaline ve icra müdürlüğünce sıra cetveli düzenlenmesine dair verilen karar alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

İİK'nun 115. maddesine göre satış talebi ile ihale tarihi arasındaki yediemin ücreti aracın paraya çevirme giderlerinden (takip giderlerinden) olması nedeniyle sıra cetveline konu olmadan öncelikle ödenmesi gerektiği dikkate alınarak şikayetin reddi gerekirken kabulü isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.