erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/4706
Karar No: 2014/9526
Karar Tarihi: 13.10.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/4706 E.  ,  2014/9526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/227816

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2012

NUMARASI : 2011/308 Esas, 2012/648 Karar

SUÇ : Kamu görevinin usulsüz olarak üstlenilmesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın yargılamada sunduğu ve onaylı sureti dosya içerisine getirtilen GATA Haydarpaşa Eğitim Hastanesi tarafından tanzim edilmiş 19/11/2009 tarihli rapor ile temyiz dilekçesi ekinde yer alan 30/09/2011 tarihli Pendik Devlet Hastanesi'nce düzenlenen raporun onaylı suretiyle birlikte varsa eklerinin ilgili hastaneden getirtilip ve daha sonra her iki rapor içeriğinde yer alan sanığın disosiyatif bozukluk halinin suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına engel veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltacak niteliklikte olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan rapor alınıp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21424
Karar No: 2014/15800
Karar Tarihi: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21424 E.  ,  2014/15800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekillerince sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9745
Karar No: 2018/1918
Karar Tarihi: 13.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9745 E.  ,  2018/1918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/11/2015 tarih ve 2014/1615-2015/630 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait 2008-2009-2010-2011 yılı yönetim kurulu karar defterlerinin şirkette yapılan tadilat sırasında zayi olmaması için personel tarafından koruma amaçlı evine götürüldüğünü, tadilattan sonra yapılan araştırmada bu bahse konu defterlerin bulunamadığını, personelin de evinde yaptığı tüm aramalara rağmen bulamadığını ileri sürerek belirtilen defterler için zayi belgesi verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, dava konusu defterler noter açılış ve kapanış tasdiklerine tabi olmayan defterlerden olduğu, noter onayına tabi olmayan defter için zayi belgesinin verilmesinin mümkün olmadığı, ayrıca davacı tacirin defterlerini saklaması için gerekli özeni göstermiş olmasının gerektiği, davacı şirketin nezdinde bulunması gereken defterleri personelin evine götürerek muhafaza ettirdiği, dolayısıyla gerekli özen ve dikkatin gösterilmemiş olduğu, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve zayi belgesi istenen defterlerin irade dışı bir sebeple ziya edildiğinin kabulü mümkün bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/11241
Karar No: 2024/1776
Karar Tarihi: 19.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11241 E.  ,  2024/1776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/333 Esas, 2021/360 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 15. Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.01.2021 Tarihli ve 2020/944 Esas, 2021/8 Karar Sayılı Kararı

Gaipliğine karar verilmesi istenilenin en son ikamet ettiği yerin Silvan ilçesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Silvan Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.12.2021 Tarihli ve 2021/333 Esas, 2021/360 Karar Sayılı Kararı

Gaiplik kararı verilmesi istenilenin son yerleşim yerinin adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 32 nci maddesi uyarınca gaipliğe karar verilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Gaiplik kararı” başlıklı 32 nci maddesi şöyledir:

“Ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa, hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir. Yetkili mahkeme, kişinin Türkiye'deki son yerleşim yeri; eğer Türkiye'de hiç yerleşmemişse nüfus sicilinde kayıtlı olduğu yer; böyle bir kayıt da yoksa anasının veya babasının kayıtlı bulunduğu yer mahkemesidir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından gaipliği istenilenin nüfus kaydındaki yerleşim yeri adresinin ve adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin Kartal/ İstanbul olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın, İstanbul Anadolu 15. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 15. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2015/7641
Karar No: 2016/1235
Karar Tarihi: 04.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/7641 E.  ,  2016/1235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

02/11/2011 tarihinde yürürlüğe giren 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin (KHK) 6/3. maddesi uyarınca, aynı KHK'nın 5. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen usullere göre muhakemat hizmeti temin edilemeyen hallerde adli ve idari davalar ile icra takiplerini yürütmek üzere merkez ve taşra birim amirlerine, KHK'nın 2/1-e maddesinde tanımlanan üst yönetici tarafından temsil yetkisi verilebileceğinin hüküm altına alınmasına göre, dava takip yetkisinin üst yönetici tarafından müdürlük teşkilatı bulunan yerlerde Orman İşletme Müdürüne, şeflik teşkilatı bulunan yerlerde ise Orman İşletme Şefine devredilebileceği, taşra birim amirlerinin bu yetkilerinin devredilmesinin ise anılan KHK tarafından öngörülmediği gözetildiğinde dava takip yetkisi bulunmayan işletme müdür yardımcısının temyiz yetkisi de bulunmamakla temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 04/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6613
Karar No: 2017/17674
Karar Tarihi: 28.12.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/6613 E.  ,  2017/17674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Evlat Edinmede Babanın Rızasının Aranmaması İstemli

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava dilekçesinde; küçük ... hakkında koruma kararı ile evlat edindirme işlemlerinde anne baba rızasının aranmamasına karar verilmesi istenmiş, mahkemece küçük hakkında koruma kararı verilmiş, evlat edindirmede anne baba rızasının aranmaması isteminin ise reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz edilen yönü ile dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 311 ve 312. maddesi kapsamında küçüğün evlat edinilmesinde anne baba rızasının aranmaması istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile UYAP üzerinden alınan nüfus kayıtlarının incelenmesinde; evlat edindirme işlemlerinde anne baba rızasının aranmaması istenilen küçük 23.04.2014 doğumlu ...'nın, incelemeye konu karardan sonra ... Aile Mahkemesi'nin 29.06.2015 tarih ve 2015/163-319 sayılı kararı ile ...tarafından evlat edinilmesine karar verildiği, iş bu kararın 09.09.2015 tarihinde kesinleştirilerek nüfus kayıtlarına işlendiği anlaşılmıştır. Bu durumda anne baba rızasının aranmaması istenilen çocuk mahkeme kararı ile evlat edinildiğinden istem konusuz kalmıştır.

Her dava, açıldığı tarihteki maddi vakıalara göre değerlendirilir. Ancak yargılama sırasında davanın konusuz kalması halinde karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi gerektiğinden oluşan durum karşısında mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi ve 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 28.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/936
Karar No: 2013/2483
Karar Tarihi: 13.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/936 E.  ,  2013/2483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Tüketici Mahkemesi’nce verilen 16/05/2012 tarih ve 2012/56-2012/273 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı Banka'dan Japon Yeni üzerinden konut kredisi kullandığını, kredinin kullanıldığı tarihten sonra Japon Yeni kurlarında artışlar meydana geldiğini bu nedenle müvekkilinin mağdur olduğunu ileri sürerek, sözleşmenin kur riskinin tüketiciye yüklenmesi sebebiyle haksız şart niteliğinde olan 9. maddesinin iptal edilmesini ve kredi sözleşme tarihindeki kurdan TL'ye çevrilip TL bazında aynı nevide konut destek kredilerine uygulanan faizlerin her yıl için en düşük miktarı baz alınarak uygulanıp dava tarihinden itibaren aylık ödemelerin sabit TL taksitler olarak ödenmesi konusunda uyarlama yapılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kredinin döviz üzerinden kullanılmasını davacının tercih ettiğini, sözleşmenin yapıldığı dönemde Japon Yeninin TL'ye oranla faiz oranlarının çok daha cazip olduğunu, Japon Yeninin değerindeki artışta davalı Banka'nın bir kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacı ile davalı Banka arasında genel kredi sözleşmesi düzenlendiği, davaya konu kredinin ticari kredi olup somut olayda 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanamayacağı, davacının 4077 sayılı Yasa kapsamında tüketici olmadığı, uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin görev yönünden reddine, kararın kesinleşmesi ve HMK.nın 20. maddesi gereğince iki haftalık sürede başvurulması halinde dava dosyasının görevli ... Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 103,50 TL temyiz başvuru ve ....30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11965
Karar No: 2012/9172
Karar Tarihi: 28.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11965 E.  ,  2012/9172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.11.2009 ve 2009/18 Esas, 2009/974 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Müdafiin, sanık hakkında kurulan beraat hükmünü vekâlet ücretine yönelik olarak temyiz ettiği anlaşılmakla, incelemenin bu hususla sınırlı olarak yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

1136 sayılı Avukatlık Kanununun 164 ve 168. maddeleri ile hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın yeniden yargılamayı gerektiren bir hal teşkil etmemesi nedeni ile aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasına "beraat eden sanığın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşılmakla, hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi esas alınarak 575 TL maktu vekâlet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi sureti ile sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20237
Karar No: 2014/15776
Karar Tarihi: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20237 E.  ,  2014/15776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8561
Karar No: 2017/556
Karar Tarihi: 18.01.2017

**15. Ceza Dairesi         2015/8561 E.  ,  2017/556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, suç uydurma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve suç uydurma suçlarından sanığın beraatına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'nın yetkili müdür olduğu benzin istasyonunda pompacı ve vardiya sorumlusu olarak çalışan sanığın, gündüz tahsil edilen ve muhafaza etmesi için kendisine teslim edilen 24.450 TL para ile kredi kartı siliplerini işyerindeki çelik kasadan aldıktan sonra, paranın işyerinden çalındığını iddia ederek polise ihbarda bulunduğu, bu şekilde atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve suç uydurma suçlarını işlediği iddia edilen olayda; sanığın atılı suçları işlediğine dair inkara yönelik savunmalarının aksine, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçların işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin, atılı suçların sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 18/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/5035
Karar No: 2009/5811
Karar Tarihi: 08.05.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/5035 E.  ,  2009/5811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 08.05.2008 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.02.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacıların görülmekte olan ortaklığın giderilmesi davasında verilen Yetki gereğince dava konusu parselde malik olan ..., ..., ... ve ... ...'in yazılı olmayan baba adlarının "... ... oğlu ..." olarak eklenmesi ve yine maliklerden Fatma ...'in yazılı olmayan baba adının "..." olarak eklenmek suretiyle tapu kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davalı idare vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı idare vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, tapu kaydına yazılmayan maliklerin baba isimlerinin eklenmek suretiyle düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

"Mülkiyet Hakkının Tescili" başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki, bunlar arasında tapu malikinin babasının adı yanında babasının da babasının adı yani dedesinin isminin yazılması yoktur. Dolayısıyla, tapu kütüğünde bulunması

zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi doğru değildir. Mahkemece, baba adları eklenmek suretiyle düzeltilmesine karar verilen ..., ..., ... ve ... ...'in babaları "..." isminin ilavesiyle yetinmek gerekirken sicilde yer almasına gerek olmadığı halde "..."nın babası adı ile diğer san ve sıfatları ile yazılmış şekilde düzeltme kararı verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1). bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile (2). bent uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08.05.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/9651
Karar No: 2014/13082
Karar Tarihi: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9651 E.  ,  2014/13082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2014

NUMARASI : 2013/537-2014/129

Davacı, ödeme emrinin iptaline, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde mahkemenin yetkisizliğine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.