erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/4919
Karar No: 2019/13279
Karar Tarihi: 19.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/4919 E.  ,  2019/13279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 5320 Sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında mağdur eşi ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanığın temyiz dilekçesinde sinir hastası olduğunu ve hastanede tedavi gördüğünü belirtmesi de gözönüne alınarak, sanığın daha önce tedavi gördüğü kurumlardan tüm tedavi evraklarının temin edilerek suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 32/1-2 maddeleri kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayininde zorunluluk bulunması,

b) Kasten yaralama suçunda 5237 Sayılı TCK'nin 43/3. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden sanığın eşi olan mağdureye karşı iki farklı tarihte gerçekleşen eylemlerinin iki ayrı kasten yaralama suçunu oluşturacağı ve her bir kasten yaralama suçundan ayrı ayrı cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılarak 5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

c) Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin “26.07.2015 ve 27.07.2015” yerine “27.07.2015” olarak eksik gösterilmesi,

Kabule göre de;

d) Sanığın eylemini eşine karşı işlediği halde kardeşine karşı işlediği belirtilip uygulanan kanun maddesinin "5237 sayılı TCK'nin 86/3-a" maddesi yerine "TCK'nin 86/3-e" maddesi olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer ve üst Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9353
Karar No: 2015/21520
Karar Tarihi: 15.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/9353 E.  ,  2015/21520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

..... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin veri giriş elemanı hizmet alım ihalesini üstlenen firmalar;

.......ne, ..............'ne yazı yazılarak, davacı ile 2010-2012 yılları arasında imzalanan bireysel iş sözleşmelerinin istenilmesi, yazı cevabı ile birlikte dosyanın Dairemize gönderilmek üzere yerel mahkememesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2015 gününde oybirliği ile karar verdildi.
Esas No: 2017/3051
Karar No: 2019/1663
Karar Tarihi: 19.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/3051 E.  ,  2019/1663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanığın, katılan yerine imza atarak sahte kira sözleşmesi düzenleyip elektrik aboneliğini üzerine almak için DEDAŞ’a verdiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın kira sözleşmesinde belirtilen adreste zaten kiracı olarak oturması, sanığın ev sahibinin ... isimli kişi olduğunu ve bu kişi ile o tarihten yedi yıl kadar önce bir emlakçıda kira sözleşmesi imzaladığını, bu tarihten sonra bir daha kira sözleşmesi imzalamadığını, birikmiş elektrik borçlarının olması sebebiyle ev sahibi olan ...’nin elektrik aboneliğini üzerine almasını istediğini, kendisinin de elektrik faturası ve kimlik fotokopisi ile DEDAŞ’a giderek elektrik aboneliğini üzerine aldırdığını, kendisinden başka belge istenmediğini, katılanı tanımadığını, hiç görmediğini, tarihten yaklaşık üç ay önce kendi oğlu olan ... ile katılanın avukatı olan ...’in bir kira sözleşmesi düzenlediklerini, suça konu kira sözleşmesini kendisinin düzenlemediğini, üzerindeki kendi adına atılı olan imzanın kendi imzası olmadığını savunması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

a) Sanığın oğlu ... ile katılanın avukatı arasında, şikayet tarihinden kısa bir süre önce kira sözleşmesi yapılıp yapılmadığının, kira sözleşmesi yapılırken sanığın kimlik fotokopisini verip vermediğinin tespiti için ... ile suç konusu kira sözleşmesinde kefil olarak imzası bulunan ...’in tanık olarak dinlenmesi,

b) Suç konusu kira sözleşmesi üzerindeki yazı ve imzaların sanığın ve oğlu olan ...’un elinden çıkıp çıkmadığının tespiti için resmi bir kamu kurum ya da kuruluşundan rapor aldırılması,

Toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile sanığın mahkûmiyetine hükmolunması,

2- Kabule göre;

a) Sanık ile katılan arasında fiilen kira ilişkisinin varlığı veya söz konusu adresde kiracı olarak oturduğunun tespiti halinde, sanığın fiilinin TCK’nin 211. maddesinde tanımlanan “gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla sahtecilik” suçu kapsamında kalacağının gözetilmemesi,

b) TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/02/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/27805
Karar No: 2015/43102
Karar Tarihi: 16.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/27805 E.  ,  2015/43102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/279221

MAHKEMESİ : Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2010

NUMARASI : 2006/20 (E) ve 2010/178 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık S.. T.. savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yasal süresinde ileri sürülmediği ve hükmedilen cezanın süresine göre de duruşmalı incelenmesi olanaklı bulunmadığı için sanık S.. T.. savunmanının duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve 421.maddeleri gereğince REDDİNE,

I-Sanıklar A.. B.., M.. G.., S.. T.., B.. T.. ve B.. K.. hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, sanıklar A.. B.., M.. G.., S.. T.., B.. T.. ve B.. K.. savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık E.. Ö.. hakkında yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

Sanığın hükümden sonra 23.07.2013 tarihinde öldüğünün UYAP sisteminden alınan sanığa ait nüfus kaydından anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 64/1.maddesi gereğince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. Ö.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/14510
Karar No: 2010/21733
Karar Tarihi: 16.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14510 E.  ,  2010/21733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9451
Karar No: 2021/7285
Karar Tarihi: 26.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/9451 E.  ,  2021/7285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAKİBİN TALİKİ VEYA İPTALİ

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin ″adli yardım talebinin reddine″ ilişkin 25.03.2021 tarih ve 2021/2711-3522 sayılı kararına karşı itiraz edilmesi üzerine, 6100 sayılı HMK′nın 337/2. maddesi uyarınca dosya Dairemize gönderilmekle, evrak üzerinden yapılan inceleme sonucunda:

Davacı ...′ın, İcra Hukuk Mahkemesinde açtığı ve adli yardım talebinin kabul edildiği takibin taliki veya iptali davasının reddine ilişkin 2017/372 Esas, 2019/231 Karar sayılı karara karşı adli yardımlı olarak yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunmuş, Mahkemece verilen ek kararla davacının istinaf talebinin reddine karar verilmiş, davacı 22.4.2019 tarihli dilekçesi ile yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduğunu belirtmiş, davacının bu talebi de Mahkemece reddedilmiş, davacı 08.05.2019 tarihinde ilk derece mahkemesince verilen ret kararı ile birlikte yargılamanın yenilenmesi talebinin reddi kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmuş, ... İcra Hukuk Mahkemesi’nce davacının gerekli harç ve giderleri yatırmadığı gerekçesi ile istinaf dilekçesi reddedilmiş, bu hükme karşı davacı tarafça istinaf başvurusunda bulunulmuş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nce yapılan inceleme sonucunda 2019/2973-2752 sayılı ilamı ile istinafa konu uyuşmazlığın miktar itibariyle kesin olması nedeniyle talebin reddine karar verilmiş, davacı bu hükme karşı adli yardımlı olarak temyiz talebinde bulunmuş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi, kararın kesin olması nedeniyle talebi reddetmiş, bu hüküm davacı tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 12. Hukuk Dairesi’nin 25.03.2021 tarih ve 2021/2711-3522 sayılı ilamıyla davacının adli yardım talebi reddedilmiştir.

Yargıtay 12. Hukuk Dairesi’nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı, davacı ...′ın, ... İcra Hukuk Mahkemesi’nin 29.11.2018 tarih ve 2017/372 sayılı kararı doğrultusunda adli yardım talebinden yararlandığı için kendisine atanan vekili Av. ...’na 29.05.2021 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı bu karara karşı 04.07.2021 tarihli dilekçesi ile itirazda bulunmuştur.

6100 sayılı HMK′nın 337/2. maddesi uyarınca adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı , kararın tebliğinden itibaren bir hafta içerisinde itiraz edilebilir.

Hâl böyle olunca, adli yardım talebinin reddine ilişkin Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 25.03.2021 tarih ve 2021/2711-3522 sayılı kararına karşı davacı tarafından yapılan itirazın, süresinde olmadığından REDDİNE, (adli yardım taleplidir) 26/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/70
Karar No: 2017/4917
Karar Tarihi: 27.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/70 E.  ,  2017/4917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davacı erkek tam kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına hükmedilmiştir. Davalı kadın cevap dilekçesi vermemiştir. Davaya süresi içinde cevap vermemiş olan davalı, davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü vakıaların tamamını inkar etmiş sayılır (HMK m.128) ve diğer tarafın kusurlu olduğuna yönelik bir vakıa ileri süremez. Bu durumda davacı erkeğe "eşine hakaret ve küfür ettiği" vakıasının kusur olarak yüklenmesi mümkün değildir. Gerçekleşen bu durum karşısında reddedilen ilk davayı açmakla fiili ayrılığa sebebiyet veren ve boşanma nedeni yaratan davacı erkeğin yine de tam kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken mahkemece davacı erkeğin eşine "hakaret ve küfür ettiği" şeklindeki kusur belirlemesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir. Ön inceleme aşmasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. Islah veya karşı tarafın açık muvafakati saklıdır (HMK m.141). Davalı kadın ön inceleme duruşmasında maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası talebinde bulunmuş, aynı celse davacı erkek ise bu taleplerle ilgili olarak açık bir muvafakat beyanında bulunmamıştır. Usulüne uygun şekilde yapılan bir ıslah talebide yoktur. Durum böyleyken davalı kadının talep ettiği maddi ve manevi tazminat (TMK m.174/1-2) ile yoksulluk nafakası (TMK m.175) talepleri ile ilgili olarak "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.04.2017 (Prş.)
Esas No: 2021/12784
Karar No: 2024/7235
Karar Tarihi: 11.09.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/12784 E.  ,  2024/7235 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/999 E., 2015/694 K.

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul Anadolu 66. Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın asansörde katılanın göğsüne ve kalçasına dokunmak süretiyle cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Olayın intikal şekli, katılanın beyanları, savunma, sanık hakkında düzenlenen Adana Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 22.06.2015 tarihli rapor, sanığın İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.11.2019 tarihli 2019/353 Esas, Karar sayılı kararı ile İstanbul Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden alınan rapora istinaden kısıtlanmış olması ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığının tespiti için tam teşekküllü bir hastanenin sağlık kurulundan veya Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor alındıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 66. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2006/2167
Karar No: 2006/4521
Karar Tarihi: 27.04.2006

19. Hukuk Dairesi 2006/2167 E., 2006/4521 K.

**19. Hukuk Dairesi 2006/2167 E., 2006/4521 K.**

**- SIRA CETVELİNE İTİRAZ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 235 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar SSK, Hazine ve TMSF vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dava, dava dışı müflis P... Prefabrik Yapı Elemanları San. Tic. AŞ. iflas idaresince düzenlenen sıra cetvelinde davalılann üçüncü sıraya alınmasının doğru olmadığı iddiasıyla açılan sıra cetveline itiraz davasıdır.

İcra Mahkemesi'nce davanın kabulüne, davalıların dördüncü sıraya alınmasına ve sıra cetvelinin yeniden düzenlenmesine karar verilmiş; hüküm davalı Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu, SSK Başkanlığı ve Hazine vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı davalıların müflis P... Prefabrik Yapı Elemanları San. Tic. AŞ. ile ilgili düzenlenen sıra cetvelindeki sıralarına itiraz etmiştir. Alacaklının iflasta kendi sırasına itiraz etmesi halinde İcra Mahkemesi görevli iken (İİK m. 235/son), bir başka alacaklının sırasına itiraz etmesi halinde genel mahkemeler görevlidir (İİK m. 235/11). İcra Mahkemesi'nce görev yönü düşünülmeden işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle (BOZULMASINA), 27.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2010/5695
Karar No: 2010/11272
Karar Tarihi: 14.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5695 E.  ,  2010/11272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Davacı vekilinin sunduğu vekaletname tasdiksiz olduğu gibi, davacının kimlik bilgileri de bulunmadığı halde, bu noksanlık giderilmeden hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/23047
Karar No: 2014/16153
Karar Tarihi: 30.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23047 E.  ,  2014/16153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/78798

Mahkemesi : Bafra Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 05/12/2012

Numarası :2012/124 - 2012/152

Suç :Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafii ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde saat 23:30 sıralarında sanık idaresindeki çekici ile tek yönlü iki şeritli yolda, sağ şeritte seyretmekteyken, ön ilerisinde kısmen sağ şerit üzerinde seyreden katılan F.. S.. idaresindeki traktöre arkadan çarpması sonucunda, traktörde bulunan A.. S..’nun ölümüne, katılan F.. S..’nun yaşamsal tehlike geçirip, kemik kırıkları, katılan F.. S..’nun ise kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda; bir kişinin ölüp, iki kişinin nitelikli şekilde yaralanmasında tam kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken; adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden çok az uzaklaşılarak, temel cezanın 2 yıl 6 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.