erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/31395
Karar No: 2017/1257
Karar Tarihi: 06.02.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/31395 E.  ,  2017/1257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçi beyanı, görgü tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre mağdura ait minübüse park halinde iken suça sürüklenen çocuğun aksi sabit olmayan beyanına göre pencere camı açık iken girerek cep telefonu ve bozuk parayı alarak arka koltukta uyur vaziyette şikayetçi tarafından yakalandığı anlaşıldığından tebliğnamedeki TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş ve dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Onsekiz yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında 09/04/2013 tarihli duruşmanın ve savunmasının alındığı 02/05/2013 tarihli oturumun kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden açık duruşma yapılarak ve hüküm açık duruşmada tefhim edilerek 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması

2)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3)Kabule göre de;

İddianamede, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, suça sürüklenen çocuğa anılan maddenin uygulanmaması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilerek CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 06/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/567
Karar No: 2013/13706
Karar Tarihi: 14.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/567 E.  ,  2013/13706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :05.10.2012
Esas No: 2016/5393
Karar No: 2016/6971
Karar Tarihi: 13.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/5393 E.  ,  2016/6971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılmas

HÜKÜM : Mahkumiyet

1)Sanıkların, katılana boş olarak imzalattığı senedi anlaşmaya aykırı olarak 955.00-TL bedelli olarak doldurup icra takibine koydukları iddiasıyla açılan kamu davasında, TCK'nun 209/1. maddesindeki açığa atılı imzanın kötüye kullanılması suçunun takibinin şikayete bağlı olup, 6 aylık şikayet süresine tabi olduğundan, öncelikle senedin kullanıldığı ...İcra Müdürlüğünün 2013/3858 esas sayılı icra dosyası getirtilip ödeme emri ve dayanak belgelerin katılana tebliğ edildiği tarih belirlenerek şikayetin süresinde yapılıp yapılmadığı, kovuşturma şartının gerçekleşip gerçekleşmediği tespit edildikten sonra; Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 24.03.1989 gün ve 1/2 sayılı kararında öngörüldüğü üzere, yüklenen açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçunun yazılı delille ispatı zorunlu olup, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun cevaz verdiği haller dışında tanık anlatımlarına dayanılması mümkün olmadığı cihetle, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, suça konu senedin sanıklar ile katılan arasındaki borç ilişkisinden doğan alacak miktarından fazla olarak doldurduğuna dair delil ve belgeler ile taraflar arasında görülmekte olan hukuk davası varsa akıbeti araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre ise; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16074
Karar No: 2014/12003
Karar Tarihi: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16074 E.  ,  2014/12003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2013

NUMARASI : 2012/1037-2013/489

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/19587
Karar No: 2010/20143
Karar Tarihi: 06.12.2010

4. Ceza Dairesi 2010/19587 E., 2010/20143 K.

**4. Ceza Dairesi 2010/19587 E., 2010/20143 K.**

**- RESMİ EVRAK SAKLAMA**- 4603 S. TÜRKİYE CUMHURİYETİ ZİRAAT BANKASI, TÜRKİYE HAL... [ Madde 1 ]

- 5235 S. ADLİ YARGI İLK DERECE MAHKEMELERİ İLE BÖLGE ADL... [ Madde 10 ]

- 5235 S. ADLİ YARGI İLK DERECE MAHKEMELERİ İLE BÖLGE ADL... [ Madde 11 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 155 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

25.11.2000 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 4603 sayılı Kanun'un 1.maddesine göre Halk Bankası, Emlak Bankası ve Ziraat Bankasının, özel hukuk statüsüne tabi anonim şirket olduğu, bu tarihten sonra, banka personelinin kamu görevlisi gibi görevi ihmal eyleminden cezalandırılmasının mümkün olmadığı, banka aleyhine işlenen suçlar nedeniyle öncelikli olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'na göre değerlendirilme yapılmasının gerektiği, sanığın, anahtarı sadece kendisinde bulunan kıymetli evrakların konulduğu kasadan, bazı mudilere ait boş çek koçanlarını saklama yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle çeklerin kaybolması eyleminin TCY.nın 155/2.maddesinde öngörülen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturabileceği, 5235 sayılı Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanun 10 ve 11.maddeleri gereğince anılan maddenin içerdiği cezanın üst sınırına göre davaya bakma görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve O yer C. Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14823
Karar No: 2017/692
Karar Tarihi: 19.01.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/14823 E.  ,  2017/692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK’nun 155/2,62/1,50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanın iş yerinde 2012 yılı içerisinde çalıştığı, ancak iş yeri adına yapılan satışlar ve mal teslimi sonrasında yapmış olduğu toplam 47.497 TL'lik tahsilatı iş yerine teslim etmediği, bu suretle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda,

Sanık ifadesinde, suç tarihi itibari ile katılanın yanında ...’da çalıştığını, yaptığı satışlardan tahsil ettiği parayı uhdesinde tutmadığı, 06/08/2012 tarihli tutanağı iş yerine girişte açık olarak imzaladıklarını, bu olaydan sonra doldurulduğunu, imzanın kendisine ait olduğunu ancak içeriğini kabul etmediğini beyan etmesi ve katılanın iddia ettiği açık tutarın tesbitine ilişkin bilirkişi raporu alınmamış olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tesbiti için, ilgili suç dönemine ait ticari defterler, banka hesapları temin edildikten sonra, varsa olaya ilişkin bilgi ve görgüsü olanların beyanları alınıp, iddia edilen açığın ehil bilirkişisine incelettirilerek alınacak rapor sonrasında, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiğinin gözetilmeyerek, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın katılana ait iş yerinde çalıştığı ve müşterilerden tahsil ettiği paraları katılana vermediği kabul edilen olayda, yüklenen suçun teselsül ettiğinden dolayı TCK 43. maddesi gereğince cezanın artırılmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/16518
Karar No: 2012/10931
Karar Tarihi: 21.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/16518 E.  ,  2012/10931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın mağdura karşı işlediği suçla ilgili hüküm kurulurken silahtan sayılan taşla basit tıbbi müdahale ile giderilecek ve yüzde sabit iz kalacak şekilde yaralayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 86/1. maddesinden temel hapis cezası tayin ve takdir olunduktan sonra 86/3-e ve 87/1-c ve 87/1-son maddelerinin tatbik edilmesi suretiyle hapis cezasının hesaplanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hatalı uygulama yapılmak suretiyle 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesine aykırı davranılarak doğrudan 5 yıl ceza tayini, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Ceza Genel Kurulunun 11.10.2011 ... ve 182-204 sayılı kararı ile sanığa atılı silahla yüzde sabit iz kalacak şekilde kasten yaralama suçunda öngörülen ceza miktarının 5237 sayılı TCK’nın 87/1-son maddesi uyarınca “beş yıldan az olamaz” şeklinde belirlendiği göz önüne alındığında, CMK'nın 150/3. maddesi kapsamında müdafii görevlendirme zorunluluğu bulunmamaktadır. Dolayısıyla sanığın üzerine atılı suçun cezasının alt sınırının 5 yıldan fazla olması halinde zorunlu müdafi tayini gerektiğinden müdafi tayin edilmeden yargılamanın yapılmasında usule aykırılık olmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle talebe aykırı olarak hükmün ONANMASINA, 21.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11746
Karar No: 2012/18299
Karar Tarihi: 03.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11746 E.  ,  2012/18299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmazların tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla, üzerinde bulunan ve taşınmazlara kapama meyve bahçesi niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince açılan tesbit ve tescil davasında, aynı Kanunun 15/son maddesine göre, değerlendirmenin dava tarihi itibariyle yapılması gerekir.

Belirtilen nedenle; dava konusu taşınmaza dava tarihi esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden 2009 yılı resmi verileri alınarak değer biçen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2)Dava konusu taşınmazların yeri, konumu, bilirkişi raporunda belirtilen özelliklerine göre belirlenen m² bedellerine objektif değer arttırıcı unsur ilave edilerek bedel tesbit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3)Üretim giderlerine dahili mümkün olmayan, tarla kirası,sermaye faizi ve genel idari giderler üretim giderlerine dahil edilmek suretiyle üretim giderinin yüksek miktarda kabulü ile buna göre hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre düşük bedele hükmedilmesi,

4)İl Tarım Müdürlüğünden, bedeline hükmedilen ağaçlara ilişkin maktu veriler getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3836
Karar No: 2014/6023
Karar Tarihi: 27.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/3836 E.  ,  2014/6023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafından müvekkili aleyhine başlatılan icra takibine konu borcun PTT havaleleri ile ödendiğini,buna rağmen davalı alacaklı vekilince yapılan haciz işlemi nedeniyle müvekkilinin kamyonuna el konulduğunu, bu işlemin sona erdirilmesi için müvekkilince mükerrer olarak 7.300.TL yatırıldığını, davalı tarafın haksız yere aldığı parayı geri ödememesi üzerine başlatılan icra takibine davalı tarafça itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın müvekkiline 10.000.TL çek ve 12.500.TL açık hesap borcu olduğunu, çekin icra takibine konu edildiğini, icra dosyası dışındaki ödemelerin açık hesaba sayılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, cevap ve toplanan deliller doğrultusunda davalı tarafça davacı aleyhine başlatılan icra takibinde toplam alacağın 12.491.TL olduğu, davacının ise PTT havaleleri ile 20.350.TL ödeme yaptığı, bu durumda fazladan 7.409.TL ödeme yapıldığının anlaşıldığı, her ne kadar davalı taraf davacıdan 12.500.TL açık hesap alacağı olduğunu iddia etmişse de bunu yazılı delillerle kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacının fazla yatırdığı peşin harcın istek halinde iadesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden davalıdan alınmasına, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16049
Karar No: 2014/12002
Karar Tarihi: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16049 E.  ,  2014/12002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/1195-2013/436

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kuruma yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/9126
Karar No: 2006/8376
Karar Tarihi: 19.09.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/9126 E.  ,  2006/8376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Adana 2.İş Mahkemesi

Tarih               : 6.4.2006

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden  doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, mahkemenin yetkisizliğine  karar vermiştir.

Hükmün davacılar  vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, iş kazası sonucu ölen  işçinin hak sahiplerinin uğramış olduğu zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Davada uyuşmazlık yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Davalılardan İ. D. A.Ş’nin süresinde ve yöntemince yetki ve itirazında bulunduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. İş Mahkemeleri Kanununun bu davanın yasal dayanağını oluşturan 5.maddesinde; İş Mahkemelerinde açılacak her dava açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir hükmü öngörülmüştür. Maddenin açık hükmüne göre davacının iki seçimlik hakkı vardır.Birincisi, davalıların Türk Medeni kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde, diğeri de, işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede dava açmasıdır.Somut olayda,davacının seçimlik hakkını kullanarak davalılar A. M. Ltd ve Matal Yapı...Ltd Şti’nin Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahların bulunduğu Adana'da davasını açmış olduğu açıktır.

Öte yandan, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 9/2 maddesine göre de, davalı birden fazla ise, dava bunlardan birinin ikametgahının bulunduğu mahkemede de  açılabileceği  açık-seçiktir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde  davacılara iadesine, 19.09.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.