erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/1225
Karar No: 2012/6843
Karar Tarihi: 04.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1225 E.  ,  2012/6843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile dere mutlak koruma alanında kalan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/21506
Karar No: 2018/16735
Karar Tarihi: 26.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/21506 E.  ,  2018/16735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenin işyerinde müdür yardımcısı olarak çalıştığını, işverenlikçe yapılan baskı sonrası zorla istifa dilekçesi imzalatıldığını ve davacının işine sebepsiz olarak son verildiğini iddia ederek dilekçesinde miktarını ve türlerini açıkladığı kalemlerdeki alacağının davalı şirketten alınarak müvekkiline verilmesini, kıdem tazminatına fesih tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka faizi ile diğer alacaklara dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka faizi yürütülmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı taraf iddia ve delillerini kabul etmediklerini, müvekkili işverenin kasa açığı ile karşı karşıya kaldığında gerekli ikna edici savunmayı da yapmayan ve gerekli dekontları sunamayan davacının kendisinin istifası sonrası iş akdinin son bulduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işverenlikçe davacının sorumlu olduğu mağaza hesaplarında açık çıkması ve davacının savunmasının alındığı ve fesih işlemlerine başlandığı sırada davacının kendi iradesiyle istifa ederek işten ayrıldığı, davacı tarafça imzalanan istifa dilekçesinin dosyaya sunulduğu, her ne kadar davacı istifa dilekçesini baskı ile imzaladığını iddia etmiş ise de davacının bulunduğu görev ve pozisyon gereği istifanın sonuçlarını bilebilecek konumda olduğu dikkate alındığında davacının baskıyla istifa ettiğinin kabul edilemeyeceği, istifa suretiyle ayrıldığı için de kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı, dinlenen tanık anlatımları itibariyle davacının ödenmeyen fazla çalışma, hafta tatili, bayram ve genel tatil alacağının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta, davacının istifa ettiği gerekçesi ile mahkemece ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddine karar verilmişse de dosya içeriğinden işyerinde meydana gelen kasa açığı sebebiyle davacının sorgulandığı, iradesi baskı altına alınarak istifa dilekçesi verdiği anlaşılmıştır. Bu nedenle mahkemece istifaya değer verilerek ihbar ve kıdem tazminatlarının reddi hatalıdır. Davalı işveren kasa açığı ile ilgili olarak davacı işçinin kusurlu olduğunu yöntemince kanıtlayamamıştır. Kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.09.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/4111
Karar No: 2019/12647
Karar Tarihi: 13.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/4111 E.  ,  2019/12647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Adli Tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespit edilebilmesi için muayenenin olaydan en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, müşteki hakkında yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğuna dair 16.06.2014 tarihli raporun ise olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden müştekinin yapılan muayenesi sonucu düzenlendiği anlaşılmakla, muayene süresi yönünden adli tıp kriterlerine uygun olmayan rapor esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarihli ve 2015/1167 Esas- 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3) Sanığın, müştekiyi yüzde sabit iz oluşacak şekilde kasten yaralaması eyleminin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğinde olması ve basit tıbbi müdahale ile giderilmesinin mümkün bulunmaması karşısında, kurulan hükümde temel cezanın TCK'nin 86/1. maddesine göre belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, TCK'nin 86/2. maddesine göre belirlenmesi sureti ile eksik ceza tayin edilmesi,

4) Tarafların aşamalardaki beyanları ve alınan doktor raporlarına göre sanık ile müştekinin karşılıklı olarak birbirlerini yaralamaları şeklinde gerçekleşen olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli Esas 2002/4-238-2002/367 sayılı Kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tespit edilememesi durumunda sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

5) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasında uygulama maddesi olarak TCK'nin 87/1-c maddesi yerine TCK'nin 87/3. maddesinin gösterilmesi,

6) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/17658
Karar No: 2013/4901
Karar Tarihi: 20.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/17658 E.  ,  2013/4901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından işletilen akaryakıt istasyonundan davalının araçlarına 2008 yılında birçok kere akaryakıt satın aldığını, akaryakıtın davalının bizzat oğlu yada yanında çalışan şoförü vasıtasıyla alındığını, her alış veriş için veresiye satış fişi düzenlendiğini bakiye 17.942,50.-TL borcun davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek 17.942,50.-TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının alacaklı olduğu faturalara konu akaryakıtı teslim ettiğini ispat etmesi gerektiğini, tanık dinletilmesine muvafakat edilmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller doğrultusunda, davacının akaryakıt istasyonundan veresiye fişleri imzalanmak suretiyle davalının işlettiği araçlara mazot alındığı, davacı muavin defterinde bulunan kayıtlar doğrultusunda davacının davalıdan 17.942,50.-TL alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne 17.942,50 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, satım ilişkisinden kaynaklı alacağın tahsili istemine ilişkindir. Davacı alacağına dayanak olarak dosyaya sunulan teslim alan imzalı veresiye satış fişlerine dayanmış, davalı anılan belgelerdeki imzaları inkar etmiş, teslim fişlerindeki malın tesliminin kanıtlanması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Teslime ilişkin dosyaya sunulan bir kısım veresiye satış fişlerinde teslim alan kısmında davalı ismi ve imzası bir kısmında ise muhtelif kişi isim ve imzaları yer almaktadır. Mahkemece teslim fişlerindeki malın teslimi açıklığa kavuşturulmadığı gibi davalının imza inkarı üzerinde de durulmamıştır. Bu durumda mahkemece anılan belgelerdeki imzaların davalı çalışanı veya yetkilisine ait olup olmadığı hususunda davalının isticvabı ile imza incelemesi yaptırılması gerekirken eksik inceleme ile teslim olgusu üzerinde yeterince durulmadan yazılı şekilde karar tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22496
Karar No: 2017/10036
Karar Tarihi: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/22496 E.  ,  2017/10036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2021/14514
Karar No: 2022/10107
Karar Tarihi: 28.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/14514 E.  ,  2022/10107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Muhakemesi Kanununda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesi uyarınca sanık hakkında toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa sanığın savunması alınmaksızın karar verilebileceği, ancak bu hallerin bulunmadığı somut olayda duruşma gününe ilişkin tebligatın sanığın duruşmada bildirdiği son adres yerine mernis adresine yapılması sebebiyle usulüne uygun olmadığı ve bu suretle sanık hakkındaki hüküm açıklanırken mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunmasının yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7955
Karar No: 2016/2743
Karar Tarihi: 18.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/7955 E.  ,  2016/2743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli .. Mahallesi 237 ada 15 ve 17 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılardan ..., ..., 'a mahkemenin gerekçeli kararı Tebligat Yasası'nın 21.maddesi gereğince tebliğ edildiği bildirilmiş ise de, tebligat mazbatasındaki adresin "adres kayıt sistemi"nde gösterilen adres ile aynı olup olmadığı belirtilmemiştir. Bu durumda tebliğ işleminin Tebligat Yasası'nın değişik 21/2.maddesinde belirtilen usule uygun olduğu düşünülemez. Öte yandan haber verilen komşuya ait imzasının alınmadığı veya imzadan imtina edildiğine dair şerh tebliğ mazbatasının üzerinde bulunmadığından yapılan tebligatın Tebligat Kanunu'nun 21/1.maddesinde belirtilen usule de uymadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle yapılan tebligat usulsüz olup mahkemece gerekçeli kararın adı geçen davalılara yöntemine uygun tebliği ile temyiz sürelerinin beklenmesinden,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, karpuz ve şekerpancarının 2011yılına ait (kuru-sulu ayrımı yapılmak suretiyle) dekar başına asgari -azami verimini, dekar başına ayrıntılı üretim giderini (tüm masraflar kalem kalem belirtilerek) ve kilogram başına toptan satış fiyatını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19513
Karar No: 2014/26069
Karar Tarihi: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19513 E.  ,  2014/26069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2009/928-2014/672

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı belediye işçisi olarak çalışırken, .ne devredildiğini, davalı belediye işyerinde çalıştığı dönemde yapılan fazla çalışmaların karşılığı ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı belediye vekili, davacının fazla çalışma yapmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkilinin devir tarihinden önce doğmuş işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hesaplamaya esas alınan dönemde davacının toplu iş sözleşmesinden yararlandığı ve toplu iş sözleşmesi hükmü gereğince fazla çalışma saat ücretinin, normal çalışma saat ücretinin yüzde yüz fazlası olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Dosya kapsamında, hesaba esas alınan sürede işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmeleri bulunmadığı gibi, davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadığı da belirli değildir. Anılan sebeple, hesaba esas alınan dönemde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmelerinin celp edilerek incelenmesi ve davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadığının araştırılması gerekirken, bu yönde bir araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Diğer taraftan, fazla çalışma şahit beyanlarıyla belirlenmiş olup, şahitlerin ifadelerinin kapsamı, hesaba esas alınan çalışma süresi, bu süre boyunca hastalık, izin veya mazeret izni gibi sebeplerle çalışma yapılmadığı günler olabileceği de dikkate alındığında, fazla çalışma ücreti alacağından yüzde kırk oranından az olmamak üzere takdiri indirim uygulanması gerekirken, yazılı şekilde indirimin yüzde otuz oranında uygulanması hatalı olmuştur.

Yukarıda yazılı sebeplerden, eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/28487
Karar No: 2013/23793
Karar Tarihi: 30.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/28487 E.  ,  2013/23793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tehdit, Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 106/1, 52/2-4, 54/1, 179/3-2, 62, 50/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Tehdit ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL. Dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL. Dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu,15.04.2009 tarihinde verilen 600.00 TL'den İbaret mahkumiyet hükümlerine karşı suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

B- Tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan incelemede;

Tehdit suçundan sanık hakkında tayin edilen cezanın, hüküm tarihinde miktar itibariyle kesinlik sınırında olduğu anlaşılmış ise de; mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları suç vasfına ilişkin olduğundan, hükmün temyizi kabil olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamından kardeş olan sanık ile katılan arasında husumet bulunduğu, olay günü 2.20 promil alkollü vaziyette traktör kullanan sanığın katılana ait park halindeki araca çarpması üzerine aralarında tartıştıkları, katılanın güvenlik güçlerini beklemek üzere kahvehane önünde bulunduğu sırada sanığın evinden aldığı av tüfeği ile herhangi bir söz sarfetmeksizin çalılıkların arasında bilinmeyen bir yöne ateş ettiği, olayın gelişmi ile dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde mahkemenin sanığın eyleminin TCK'nın 106/1-2. cümle kapsamında tehdit suçunu oluşturduğu yönündeki değerlendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet Savcısının suç vasfına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.