erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/3805
Karar No: 2019/3891
Karar Tarihi: 20.05.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/3805 E.  ,  2019/3891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin adli yardım talepli olduğunu bildirdiği anlaşılmıştır.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yöneltilebilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davacının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosyadaki kayıt ve belgeler dikkate alınarak adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek temyiz başvurusunun incelemesine karar verilmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; davacının süresinde Sosyal Güvenlik Kurumu'na başvurarak geçici iş göremezlik ödeneği talep etmediğinin anlaşılmasına ve 6100 sayılı Kanun’un 339/1. maddesine göre, "Adli yardım kararından dolayı ertelenen tüm yargılama giderleri ile Devletçe ödenen avanslar dava veya takip sonunda haksız çıkan kişiden tahsil olunur. Adli yardımdan yararlanan kişinin haksız çıkması hâlinde, uygun görülürse yargılama giderlerinin en çok bir yıl içinde aylık eşit taksitler hâlinde ödenmesine karar verilebilir" hükmü gözetilerek davacıdan adli yardım sebebiyle alınmayan temyiz harcının adli yardımdan yararlanan ve temyizinde haksız çıkan davacıdan alınması gerektiğinin infaz sırasında gözetilmesinin mümkün görülmesine göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3970
Karar No: 2019/7274
Karar Tarihi: 10.09.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/3970 E.  ,  2019/7274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVACI(3.Kişi) :

BİR. DOS. DAVACILARI:

DAVALI(Alacaklı) :

(Borçlu) : ...

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacılar ... ve ...Dönüşüm San Ve Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

01.01.2016 tarihinden itibaren icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için temyizin konusu 6.310,00 TL'nin üzerinde bulunması gerekir.

İİK'nin 363/1. maddesinin (7) nolu bendinde temyiz edilebilecek kararlar arasında sayılan istihkak davalarında ve istihkak davalarına ilişkin takibin taliki kararlarında temyiz incelemesi yapılabilmesi için aynı fıkranın son cümlesinde yer verilen özel düzenlemeye göre icra mahkemesi kararının taalluk ettiği malın veya hakkın değerinin belirlenen bu miktarı geçmesi şarttır.

Somut olayda, reddine karar verilen temyiz konusu mahcuzların değeri 3.600,00 TL olup bu miktar kesinlik sınırının altındadır.

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında; kabulüne karar verilen 5.200,00 TL değerindeki mahcuzlara yönelik olarak ise temyiz talebinde bulunulmamıştır.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekeceğinden yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK'un 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK'nin 366. ve HUMK'un 442. maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 10.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1273
Karar No: 2017/3353
Karar Tarihi: 18.10.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1273 E.  ,  2017/3353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-b, 29/1, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 24 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın aşamalardaki istikrarlı ifadelerinde, maktulden olan borcunu istediği zamanlarda da kendisini sürekli tehdit ettiğini ve hakaret ettiğini beyan etmesi karşısında, sanığın aksi kanıtlanamayan savunmalarına göre, mahkemenin tahrik uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olup, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, maktul ...’ye yönelik eyleminin sübutu kabul, kusurluluğu etkileyen nedenlerden takdiri indirim sebebi ile tahrik indirim nedeni takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş ve reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; sanığın cezai ehliyetinin olmadığına, yetersiz raporla karar verildiğine, haksız tahrik indiriminin az olduğuna, TCK.nun 62. maddenin uygulanması gerektiğine ilişkin ve yerine görülmeyen temyiz itirazının reddiyle,

Oluşa ve dosya içeriğine göre;

1) Sanığın önce bıyık kesme makası ile maktulenin yüzüne ve kafasına doğru hızlı bir şekilde ve arka arkaya çok sayıda vurduğu, makasın kırılması üzerine, bu kez cebindeki bıçağı çıkartarak, ağzını, yüzünü, gözünü, boynunu, kafasını ve vücudunu bıçaklamaya devam ettiği, maktulenin vücudunda 35'i toplu bölgede, ancak küçüklü büyüklü toplam 94 yerde kesici delici alet yaralanmasının tespit edildiği ve iç organ ve boyun büyük damar yaralanmasına bağlı olarak öldüğü iddia ve kabul edilmesine göre;

Canavarca hisle öldürme, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olup, eziyet çektirerek öldürme ise ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olup sanığın öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastının da bulunması gerektiği, somut olayda ise ölüm neticesini almak için mağdura çok sayıda bıyık kesme makası ve bıçak darbesi vuran sanığın, canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini, kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı gözetilmeksizin kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, suç vasfında hata yapılması sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, re'sen de temyize tabi bulunan hükmün CMUK'nun 321'nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/11119
Karar No: 2014/19474
Karar Tarihi: 13.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/11119 E.  ,  2014/19474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.03.2014

NUMARASI :Esas no:2012/385 Karar no:2014/172

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı E.. C. 16.09.2014 tarihli dilekçesiyle davadan feragat ettiğini bildirdiğinden bu husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeple hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.10.2014 (Pzt.)
Esas No: 2006/7490
Karar No: 2006/8750
Karar Tarihi: 19.07.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/7490 E.  ,  2006/8750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 29.6.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Hazine tarafından çekişmeli taşınmazın yayla yeri olduğu iddiası ile açılmış, mahkemece istek kabul edilmiş hükmü davalı temyize getirmiştir.

Mahkemece eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Taşınmaz başında yapılan keşif sonucu düzenlenen orman mühendisi raporunda dava konusu taşınmazın durumu incelenmiş; 1951 yılında kesinleşen orman tahdidine göre orman tahdit sınırları dışında kaldıgı, 1992 yılında yapılan aplikasyon ve 2B çalışmasında ise orman sınırları içerisinde kaldığı raporun sonuç kısmında da taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirtildiği, bu haliyle raporun gerekçe kısmı ile sonuç kısmı arasında bir çelişki olduğu anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporu bu yönü ile eksik olup orman mühendisi bilirkişinin taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı, bir kısmı orman ise orman olan ve olmayan yeri belirleyerek infaza elverişli krokide göstermesi ve neticesine göre bir karar verilmesi gerekir.

Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde tesis edilen hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda yazılı nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19.7.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/7020
Karar No: 2019/10643
Karar Tarihi: 24.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/7020 E.  ,  2019/10643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-b-e, 31/3, 62/1, 52/2. maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğa baro tarafından atanan Av. ...’in yüzüne karşı tefhim edilen hükmün, CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre içinde müdafii tarafından temyiz edilmediği, yasal müdafiinin temyiz süresi geçtikten sonra verdiği 24.03.2016 havale tarihli dilekçe ile avukatlığı bıraktığı, bundan sonra yapılacak tebligatların asile yapılması talebinde bulunması üzerine gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa tebliğ edildiği ve suça sürüklenen çocuk tarafından hükmün temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11.maddesi gereğince, vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılacağı, temyiz süresi içinde vekilin müdafiilik görevinin devam ettiği ve 18.12.2015 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre içinde müdafiinin temyiz etmemesi, suça sürüklenen çocuğun temyizinin de süresinde olmaması nedeni ile 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE; 24.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/16463
Karar No: 2021/13337
Karar Tarihi: 09.12.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/16463 E.  ,  2021/13337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GAZİANTEP Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1. Mahkûmiyet: Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesi, 18.02.2020 tarih, 2019/325 esas ve 2020/41 karar

2. İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi: Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi, 15.04.2021 tarih, 2020/798 esas ve 2021/728 karar

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Hükmün sanık müdafiine elektronik tebligat ile 25.04.2021 tarihinde, sanığa ise ceza infaz kurumunda 21.04.2021 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin hükmü 21.04.2021 tarihli dilekçe ile temyiz etmesinden sonra sanığın Siverek T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nden gönderdiği 22.04.2021 ve 25.05.2021 tarihli (havale tarihi 26.05.2021) dilekçeleri ile temyiz isteğinden vazgeçtiği, ancak ilk derece mahkemesince bölge adliye mahkemesi kararının yeniden sanık müdafiine 12.05.2021 tarihinde, sanığa 24.05.2021 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine müdafinin 26.05.2021 tarihli dilekçe ile, sanığın 04.06.2021 tarihli dilekçe ile hükmü yeniden temyiz ettikleri anlaşılmış ise de; ikinci kez yapılan tebligatın temyiz süresini yeniden başlatmayacağı, sanık müdafinin 26.05.2021 tarihli temyiz talebi ve sanığın 04.06.2021 tarihli temyiz talebinin yasal süresinden sonra olduğu ve temyiz süresi geçtikten sonra vazgeçmeden dönülmesinin mümkün bulunmaması karşısında sanık ve müdafiinin temyiz isteklerinin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE, vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, dosyanın Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesine, karardan bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 09/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/13989
Karar No: 2013/14974
Karar Tarihi: 06.11.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/13989 E.  ,  2013/14974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (İcra Hukuk)

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi(icra)

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kesinleşen icra takibi nedeniyle İİK.nun 269/a maddesine dayalı tahliye istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmiş, karar davalı tarafından borcun ödendiği savunması ile temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı vekilinin kiracı borçlunun aralarındaki kira sözleşmesine dayalı kira borcunu ödememesi sebebiyle 01.11.2012 tarihinde toplam 28.840,76.-TL alacağın tahsili için icra takibi başlattığı, ödeme emrinin davalı borçluya 07.11.2012 tarihinde tebliğ edildiği ödeme emrinde 30 gün ödeme süresi verildiği, itiraz edilmediği, borcun ödenmediği anlaşılmaktadır.

Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan 15.09.2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile davalıya 10 yıl süre ile yıllık 30.000.-TL bedel karşılığında doğal kaynak suyu kiraya verilmiştir. Kira sözleşmesindeki bu belirlemeye göre kiralanan nitelik itibariyle TBK.'nın 357.maddesinde düzenlenen ürün kirası hükümlerine tabi bulunduğundan İİK.'nun 269/1.maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken TBK.'nın 362/2.maddesi uyarınca ödeme emrinde 60 günlük ödeme süresi verilmesi gerekirken 30 gün ödeme süresi verilmiş olması nedeniyle yasaya uygun düzenlenmeyen bu ödeme emri hukuki sonuç doğurmaz. Bu nedenle tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 06/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8491
Karar No: 2017/12257
Karar Tarihi: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/8491 E.  ,  2017/12257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de, dava değeri 22.400,00 TL'nin altında kaldığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20598
Karar No: 2017/25571
Karar Tarihi: 22.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/20598 E.  ,  2017/25571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yer bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yer bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Fındık bahçesi niteliğindeki ... Köyü 104 ada 8 parsel ve 106 ada 6 parsel sayılı taşınmazlara net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmazların niteliği tamamının yüzölçümü, geometrik durumu, enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespitinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Fındık Bahçesi niteliğindeki taşınmazların değeri belirlenirken Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre % 4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken, bu oranın % 3 olarak kabulü ile fazla bedel tespiti

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/1027
Karar No: 2009/10733
Karar Tarihi: 16.11.2009

19. Hukuk Dairesi 2009/1027 E., 2009/10733 K.

**19. Hukuk Dairesi 2009/1027 E., 2009/10733 K.**

**- BONO BEDELİ

- TAHRİFAT

- YAZILI DELİL**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 290 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 690 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkilinin oğlunun davalıdan aldığı mallar nedeniyle bakiye borcu için düzenlenen 65.000.000 TL'lik senedin davalıya verildiğini, ancak davalının yazı kısmına "altmışbeş milyar" yazarak takibe geçtiğini, müvekkilinin okuma yazma bilmediği için davalı vekilince usulen haciz ya-pıyoruz, bir şey yok imzala diye baskı yapılması sonucu haciz tutanağının müvekkilince imzalandığını, 2003 yılında davalının 65.000.000.000 TL'lik mal verecek maddi gücü de olmadığını belirterek, takibe konu senedin 65.000.000 TL'lik kısmı haricindeki kısmının iptaline ve borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkilinden pazarlarda satmak için çok miktarda ayakkabı aldığını ve karşılığında dava konusu senedi verdiğini, müvekkilinin rakam kısmına üç sıfır yazmayı unuttuğunu, haciz sırasında da

davacının borca bir diyeceği olmadığını ve maaşından borcu ödemeyi kabul ettiğini bildirerek davanın reddî gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, mal karşılığı senet düzenlenmesi nedeniyle ispat külfetinin davalıda olduğu, ancak davalının alacağın dayanağını ispat edemediği gerekçeleriyle takibe konu meblağı rakamla 65.000.000 TL yazıyla Altmışbeş Milyar TL olan senetten dolayı davacının davalıya 64.935 YTL borçlu olmadığının tespitine, takibin ve senedin bu kısımlarının iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu bonoda "bedeli malen ahzolunmuştur" ibareleri yer al-maktadır. Bononun satılan mal karşılığında düzenlendiği tarafların da kabulündedir. Ancak, davacı bonoda rakamla yazılı miktar kadar borçlu olduklarını, bunun dışında borçlu bulunmadıklarını, bononun yazı ile olan bedel kısmının davalı tarafça sonradan doldurulduğunu iddia etmiştir. Bu durumda HUMK'nın 290. maddesi uyarınca davacının bu yöndeki iddialarını yazılı delille kanıtlaması gerekir.

Öte yandan, TTK'nın 690. maddesi yollamasıyla bonolarda da uygulanması gereken 588/1. maddesi uyarınca poliçe bedeli hem yazı ve hem de rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunursa yazıyla gösterilen bedele itibar olunur. Dava konusu bonoda tahrifat iddiası da bulunmadığına göre, TTK'nın anılan hükümlerinin gözetilmesi gerekir.

Mahkemece ispat külfetinin tayininde yanılgıya düşülüp belirtilen yasa hükümleri de gözden kaçırılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına (BOZULMASINA), peşin harcın istek halinde iadesine, 16.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7041
Karar No: 2021/2860
Karar Tarihi: 02.03.2021

**10. Ceza Dairesi         2017/7041 E.  ,  2021/2860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

1- Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek, tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının ve teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir kararın bulunmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanığın beyanları da dikkate alınarak sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

3- CMK'nın 150. maddesinin 3. fıkrasında yer alan "Alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın sorgusunun yapıldığı 23.10.2014 tarihi itibarıyla uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı 10 yıl hapis cezasını içerdiğinden sanığa zorunlu müdafi tayini gerektiği gözetilmeden, sanığın savunmasının müdafii bulunmaksızın alınması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 02.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.