erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/20156
Karar No: 2014/16112
Karar Tarihi: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20156 E.  ,  2014/16112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı ... vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1733
Karar No: 2012/8340
Karar Tarihi: 10.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/1733 E.  ,  2012/8340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; İstanbul Pendik Şoförler Odası Genel Sekreteri olarak çalışan sanığın, Bağ-Kur ve SSK kurumundan haksız hizmet süresi tesis etmek amacıyla hareket eden ve hakkındaki evrak tefrik edilen ...ün adı geçen oda ile ilişkisine dair sahte sigortalılık belgelerini düzenlemekten ibaret eyleminin; bu belgelere dayanılarak herhangi bir emeklilik işleminin yapılmamış olması ve menfaat temin edilmemesi nedeniyle sübuta eren eylemlerin kül halinde suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 355. maddesindeki sahtecilik suçu kapsamında kaldığı, değişen suç vasfı nedeniyle sanığa yüklenen “şahadetnamede sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden iddianame tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2183
Karar No: 2012/3490
Karar Tarihi: 03.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/2183 E.  ,  2012/3490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 SYM, suçu bildirmeme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... hakkında suçu bildirmeme suçundan verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na dair karar, 5271 sayılı CMK.nun 231/12 maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğundan, itiraz merciince incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...'nin suçu bildirmeme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, sanık ... hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin suçun sübutuna, cezanın ertelenmesi gerektiğine, teşdit uygulanmasına vesaireye, sanık ... müdafiinin suç vasfına, haksız tahrik bulunduğuna vesaireye ilişen, katılanın eksik incelemeye, sanık ...'in suçunun sübutuna, sanık ...'nin suçunun vasfına, TCK.nun 62. Maddesinin uygulanmaması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet ve sanık ... hakkında kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanık ... hakkında öldürmeye teşebbüs ve sanık ... hakkında suçu bildirmeme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

a-Sanık ...'in, tabancayla ateş ederek mağduru sağ ayağında 5 adet, sol ayak ve kalçasında 7 adet olmak üzere vücudunda 12 adet giriş ve çıkış deliği oluşturacak, bağırsak ve mesane rüptürüne, iliak ve sakrum kemiklerinde hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (4) derecede etkileyecek ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda; meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı birlikte dikkate alındığında, 5237 sayılı Yasanın 13-20 yıl arasında ceza öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine 15 yıl hapis cezası tayin edilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b-Hüküm tarihinden sonra Anayasa Mahkemesi'nin 30/06/2011 gün 2010/52 esas, 2011/113 sayılı kararıyla suçu bildirmeme suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 278 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi nedeniyle yerel mahkemece sanık ... hakkında yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... ve ... müdafiilerinin ve katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 03/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/3702
Karar No: 2015/2923
Karar Tarihi: 23.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/3702 E.  ,  2015/2923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4172
Karar No: 2010/10052
Karar Tarihi: 03.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4172 E.  ,  2010/10052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkin dava ve ek davada dolayı yapılan yargılama sonunda: Dava ve ek davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava ve ek dava kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma yapı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 32 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın tek olması ve davanın mahiyeti gözönünde bulundurularak davacılar lehine tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, dava ve ek davada ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20506
Karar No: 2014/16124
Karar Tarihi: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20506 E.  ,  2014/16124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2012/23466
Karar No: 2014/5142
Karar Tarihi: 19.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23466 E.  ,  2014/5142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : 1- Asıl karar; mahkumiyet,

2- Ek karar; temyiz talebinin reddine,

Sanığın yüzüne karşı verilen hükümde başvurulacak kanun yoluna ilişkin bildirimin “sanığın ve iddia makamının huzurunda, …..sanığa karşı tefhimden itibaren 7 gün içinde temyiz yolu açık olmak üzere„ şeklinde yapıldığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 gün ve 2012/39 sayılı kararında açıklandığı üzere; yerel mahkeme kararında başvuru şeklinin belirtilmemiş olması nedeniyle yasa yolu bildiriminin eksik olduğu, bu durumun eski hale getirme nedeni olarak kabulü ile temyiz başvurusunun süresinde yapıldığı ileri sürülebilir ise de, sadece başvuru şeklinin gösterilmemiş olması “yasa yolu süresinin” işlemeye başlamasını engellemeyecek, bu durumda, başvuru şekli gösterilmemiş veya yanlış gösterilmiş olsa dahi temyiz süreleri işleyecek ve süreden sonra yapılan temyiz başvurusu kabul edilmeyecektir. Zira, belirtilen sürede yanlış mercie, yanlış şekilde bir başvuruda bulunulması halinde bu yanılma, 5271 sayılı CMK’nun 264. maddesi kapsamında değerlendirileceğinden başvuranın hakları ortadan kalkmayacaktır. Bu itibarla tebliğnamenin temyiz yönteminin CMK'nun 291. maddesine uygun yapılmadığı düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın 22.10.2010 tarihinde yüzüne karşı tefhim olunan hükmü, yasal süresinden sonra 27.01.2011 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 315. maddesi uyarınca reddine dair yerel mahkemenin 27.01.2011 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden bu karara karşı sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan iş bu red kararının ONANMASINA, 19.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/4347
Karar No: 2022/8722
Karar Tarihi: 08.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/4347 E.  ,  2022/8722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

İlk DereceMahkemesi : ... İş Mahkemesi

Dava, 6111 Sayılı Kanun ile 4447 Sayılı İşsizlik Sigortası Kanununa eklenen geçici 10. Madde ve Sosyal Sigortalar İşlemleri Yönetmeliği Madde 103/4.f hükümlerine dayanarak geçmiş dönemlere ilişkin olarak sigorta prim ve teşvikinden yararlanmaya yönelik yapılan başvurunun hukuka uygun olduğunun tespitine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Yargılama safhasında yürürlüğe giren 7103 sayılı Yasa’nın 70. Maddesi ile 5510 sayılı Yasa’ya eklenen Ek 17. Maddesi gereğince, davalı Kurum tarafından gerekli işlemlerin yapılması sonucu davanın konusuz kaldığı belirgin olup, yargılama safhasında yürürlüğe giren kanun gereğince dava konusuz kaldığından, davalı Kurum aleyhine yargılama giderine hükmedilmemesi ile, Ek 17. Madde’nin 4. Fıkrasının yine yargılama safhasında, Anayasa Mahkemesinin 19.02.2020 gün ve 2018/139 E. 2020/12 K. Sayılı kararı ile iptal edildiğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 370/2 hükmü gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : 1-İlk derece mahkemesi hükmünün (3) ve (4) nolu bendinin silinerek hükümden çıkarılmasına,

2- Hükmün son kısmındaki “Taraf vekillerinin yokluğunda yapılan açık yargılama sonucu kararın 7103 sayılı yasanın 70. Maddesi ile 5510 sayılı yasaya eklenen ek madde 17/4. Fıkra 4. Cümle gereği davalı SGK bakımından kanun yolu kapalı, davacı tarafa HMK. 345 maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 2 hafta içerisinde ... Bölge Adliye İstinaf Mahkemesi'nde İstinaf Yasa yolu açık olmak üzere verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı. 08/10/2019” ibarenin silinerek yerine, “Taraf vekillerinin yokluğunda yapılan açık yargılama sonucu, kararın tebliğinden itibaren 2 hafta içerisinde ... Bölge Adliye İstinaf Mahkemesi'nde İstinaf Yasa yolu açık olmak üzere verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı. 08/10/2019” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/1719
Karar No: 2007/5968
Karar Tarihi: 08.06.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1719 E.  ,  2007/5968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih :

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkili ... A.Ş’nin davalı şirket vasıtası ... ile bir matbaa makinesı aldığını, diğer müvekkilinin bu nedenle imzalanan sözleşmeye kefil olduklarını sözleşme gereği davalı şirkete 36 adet bono verildiğini ve bedelinin ödenip, 16.4.2004 tarihinde hesap mutabakatı yapıldığını ve sonuçta müvekkili şirketin 6 Mark alacaklı kaldığını ancak matbaa makinasının devrinin 2006 yılında yapılıp devir ile birlikte bonolarında iade edileceğinin söylenmesine rağmen iade edilmeyerek 10.1.2004 vade tarihli 25.765 DEM bedelli bono için ihtiyati haciz kararı alınıp icra takibi yapıldığını, müvekkili şirketin menkullerinin haczedildiğini, davalı şirketin haksız ve kötüniyetli olduğunu iddia ederek müvekkillerinin davalıya borçlu olmadıklarının tesbiti ile lehlerine tazminata hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacıların ödemelerini düzenli yapmamaları nedeniyle temerrüde düştüklerini, bu nedenle davacılara, finansal kiralama sözleşmesinin 1/d maddesinde belirtilen oranında temerrüt faizi işletildiğini, hesap mutabakatı yapıldığı iddiasının gerçek dışı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delilere göre davacı tarafın finansal kiralama sözleşmesi uyarınca verilen 320 adet bonoların ödemelerini vadelerinde yapmadığı buna karşın davalı şirketin tüm senetler yönünden ve vadesinde ödenmemesi nedeniyle tahsil ettiği senet bedellerini, faiz anlaşmasına karşın ana paradan mahsup ettiği, bu yönde bir karşı beyan ve itirazı da olmadığı, kayıtlarına da belirtilen şekilde yansıtıldığı, keza takibe dayanak bono nedeniyle 76 gün sonra gecikmeli olarak yapılan ödemeyi faiz alacağından değil, ana para alacağından mahsup ettiği ve bu husus delil sözleşmesi uyarınca, uyuşmazlıkta dayanılması gereken davacı muavin kayıtlarına da bu şekilde yansıtıldığı, davalı tarafın anılan son sıra numaralı bonoyu takibe koyarak talepte bulunmasının, yukarıda belirlenen davalı işlemlerine uygun olmayıp, davalının faiz isteme hakkının kalmadığı, kambiyo senedine dayalı takip nedeniyle davalı tarafın kötüniyetli olduğunun kabulün mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden davalıdan alınmasına, 8.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/29322
Karar No: 2012/11800
Karar Tarihi: 10.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/29322 E.  ,  2012/11800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1) İcra mahkemesinin ihalenin feshi isteminin reddine yönelik kararı yönünden;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),

2) İİK.nun 134/2. maddesi uyarınca ihalenin feshi talebinin esasa ilişkin nedenlerle reddine karar verilmesi halinde mahkeme davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 esas sayılı kararında da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ilkesi nazara alınamayacağından, mahkemece şikayetçi borçlunun ihalenin feshine ilişkin tüm şikayetleri incelenerek istemi ret edildiğine göre İİK.nun 134/2.maddesinde belirtilen yasanın aradığı işin esasına girilme koşulu gerçekleştiğinden ihalenin feshi istemi reddedilen borçlu aleyhine para cezasına hükmedilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek para cezası tayinine yer olmadığına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Mahkeme kararının yukarıda (2). maddede yazılı nedenlerle para cezasına hasren İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.