Esas No: 2020/31713
Karar No: 2023/1006
Karar Tarihi: 13.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/31713 E.  ,  2023/1006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 43, 29, 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, hakaret suçundan ise, aynı Kanunun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43, 29, 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, haksız tahrik iddiasının dikkate alınmadığına, hakaretvari söz kullanmadığına ve tanık beyanları arasındaki çelişkinin dikkate alınmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, "Yapılan yargılama toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Olay tarihinde, sanığın daha önceden de kalmış olduğu ... L Tipi Kapalı Ceza infaz Kurumuna giriş yaptığı, yanında bir adet kuş ve kafes getirdiği, daha önce cezaevinde kaldığı dönemde, koğuşta kuş ve kafesin yasak olmaması nedeni ile, yasak olduğunu bilmediği, ilk girişinde eşyalarının emanete alındığı, sabah görevli infaz koruma memuru olan ve tanık olarak dinlenen ...'e kuşu ve kafesi koğuşa götürmek istediğini söylediği, görevli memurun sanığa koğuşlara dışarıdan getirilen kuş ve kafesin alınmadığını söylediği, bunun üzerine sanığın herhangi bir olay çıkartmadığı, daha sonra infaz koruma memuru olan katılan ...'ın gelerek sanığı kalacağı koğuşa götüreceği sırada, sanığın kuş ve kafesinin olduğunu söylediği, katılan ...'ın sanığa kuşunu uçuracağım cezaevinde kuş yasak dediği, sanık ve katılanın daha önce aralarında yaşanan bazı olaylardan dolayı birbirlerini tanıdıkları ve tartışmaya başladıkları, tartışma sonucunda olay yerine diğer infaz koruma memurlarının da geldiği ve ortamın kalabalıklaştığı, sanığın sinir ve öfke ile orada bulunan memurlara hitaben tehdit ve hakarette bulunduğu, dinlenen mağdur ve müştekiler ifadelerinde, sanığın tehditinden etkilenmediklerini, ciddiye almadıklarını, yapmış oldukları iş nedeni ile, bu tür olaylar ile çok fazla karşılaştıklarından sanıktan şikayetçi olmadıklarını, sanığın o anki sinirle ne dediğini bilmediğini beyan ettikleri, sanığın kamu görevlisine hakaret suçu eyleminin şikayete tabi suç olmadığı, sanığın tehdit eylemi yönünden, yerleşik yargıtay kararları gereğince basit tehdit niteliğinde olduğu, katılan ...'ın sanıktan şikayetçi olduğu anlaşıldığından ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.06.2013 tarihli, 2012/6-1441 Esas ve 2013/303 Karar numaralı içtihatı da dikkate alındığında; sanığın sabıka kaydı incelendiğinde mükerrir olduğu, sanığın tekerrüre esas mahkeme ilamının infaz aşamasında savcılık tarafından belirlenebileceği değerlendirilerek, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddeleri uyarınca cezanın infaz edilmesine karar verilmesi gerektiği..." gerekçesiyle mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümler,

A. Sanığın katılana söylediği iddia edilen sözlerin bir bütün halinde 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı madde ve fıkranın ikinci cümlesi uyarınca ve ayrıca hakaret suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

B. (A) bendindeki bozma nedenine göre de tehdit suçu yönünden; 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçu uzlaştırma kapsamına alınmış olmakla, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunması,

C. Kabule göre de;

1. Hakaret suçunda haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş ise de, özel hüküm olan ve daha lehe düzenleme içeren 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi yerine genel tahrik kurumuna ilişkin aynı Kanunun 29 uncu maddesinin uygulanması,

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken tekerrüre esas alınan ilamın denetime olanak verecek şekilde gösterilmemesi,

3. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ...'un temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.