erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/4889
Karar No: 2018/2433
Karar Tarihi: 02.04.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/4889 E.  ,  2018/2433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... - ...

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi,... mahallesi,...Konakları, Dl-5 Blok, adresindeki, davalıya ait (3) no.lu bağımsız bölüm dairesinin balkonunun İmar Kanunu ile yönetim planına aykırı olarak kapatıldığını belirtilerek, kapatılma işinin yıkılarak, durumun eski hale iadesi istenilmiş, mahkemece; zemin katta bulunan dava konusu dairede, açık mutfak balkonu dış cephe bölümü cam ile kapatılarak, proje hilafı ana taşınmazın ortak dış cephe görünümüne müdahalede bulunulduğu, ana taşınmazın mimari bütünlüğünün, estetik görünümünün bozulduğu, yapılan müdahale ile Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesindeki “ Kat malikleri ana gayrimenkulün bakımına ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar” ve yine değişik 2. Fıkrasındaki ( 14.11.2007 -5711 sayılı Kanun / 8. madde ) " Kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça ana gayrimenkulun ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramaz” hükümlerine uyulmadığı, söz konusu balkonun cam ile kapatılmasının, ana taşınmazın yönetim planına aykırı olduğu, projeye ve yönetim planına aykırılığın giderilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne davalılara ait...6. Kısım... mahallesi, ... bulvarı,...Konakları sitesi, D1 -5 Blok, D. 3 .../... adresinde bulunan taşınmazın raporda belirtilen gerekli tadilat ve tamirat yapılarak dava konusu yapının eski hale getirilmesine, bu hususta kararın kesinleşmesinden itibaren davalıya 7 gün süre verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, müdahalenin men'i, eski hale getirme istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın 297/2. madde ve bendine göre; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Kanunun bu hükmüne aykırı olarak davalılar tarafından plan ve projeye aykırı olarak gerçekleştirdiği imalatların nelerden ibaret olduğu ve bunların ne şekilde eski hale getirileceğinin hüküm fıkrasında açıkça belirtilmeden hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 02/04/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/10555
Karar No: 2023/3534
Karar Tarihi: 25.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/10555 E.  ,  2023/3534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Ceza tayinine yer olmadığı

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/116 Esas, 2015/905 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza tayinine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın hukuka aykırı olması nedeniyle bozulması istemine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece iddia, savunma, adli raporlar, dosya içerisindeki tutanaklar ve tüm dosya kapsamına göre; olay günü sanığın şikayetçinin peşinden apartmana girerek şikayetçinin göğüslerine ve kalçalarına dokunduğu, bu şekilde üzerine atılı cinsel saldırı fiilini işlediği anlaşılmış ise de hazırlık soruşturması kapsamında alınan Bakırköy Prof. Dr. Masar ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin düzenlemiş olduğu 14.05.2014 tarihli sağlık kurulu raporuna göre işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığı ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince takdiren ceza tayinine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/116 Esas, 2015/905 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.05.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/581
Karar No: 2012/657
Karar Tarihi: 24.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/581 E.  ,  2012/657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Dava, FSEK kapsamındaki mali hakların ihlal edilmesi iddiasına dayalı olarak ikame edilmiş haksız tecavüzün önlenmesi ve 84.000 TL maddi tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinde, mahkemece verilen yukarıda tarih ve numarası yazılı kararla davanın kısmen kabulüne karar verildiği, hükmün Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine Dairemizin 24.05.2011 tarih ve 2009/6904 Esas, 2011/6282 K sayılı kararıyla yerel mahkeme kararının onanmasına hükmedildiği, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin ise yine Dairemizin 07.12.2011 tarih ve 2011/13834 Esas, 2011/16608 Karar sayılı kararıyla reddedilerek işbu kararın elektronik ortamda mahkemesine gönderilmesini müteakip dava dosyasının da yerel mahkemeye iade edildiği gözlenmiştir.

Belirlenen bu hususlara karşın, dava dosyasının yerel mahkemece düzenlenen 10.01.2012 tarihli dosya gönderme formuna istinaden "karar düzeltme" ve "noksan ikmali" nedenleriyle yeniden Dairemize gönderildiği görülmüştür.

Dairemizin bu dosyaya ilişkin olarak noksan ikmali için verilmiş bir kararı bulunmadığı gibi davada temyiz ve karar düzeltme aşaması yukarıda değinilen ve daha önce verilen Dairemiz kararlarıyla tamamlanmıştır. Dosyada tarafların bu yolda yeni bir isteminin de bulunmadığı anlaşılmış olmakla dava dosyasının mahallinden zuhulen Dairemize gönderilmiş olduğu kanaatine varılmış olup, aynı hususlarda yeniden bir karar verilmesine yer olmadığı, dosyanın mahalline iadesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, Dairemizce yeniden bir karar verilmesine yer olmadığına, dava dosyasının yerel mahkemeye İADESİNE, istek halinde peşin yatırılan 38,20 TL harcın karar düzeltme isteyene iadesine, 24.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

25.01.2012 - SK
Esas No: 2010/3502
Karar No: 2010/7942
Karar Tarihi: 08.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/3502 E.  ,  2010/7942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Mahallesi 511 ada 7 parsel sayılı 10957.74 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, çalılık niteliğinde Hazine adına tespit edilmiştir. Orman Yönetimi, taşınmazın eski tarihli belgelerde orman alanında kaldığı gibi eylemli durum açısından da orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tespitinin iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu ..., Alan ve .... Köyleri ile birlikte 1975 yılında yapılmış, ancak çekişmeli yer çalışma alanı dışında bırakılmıştır. Bu yerde ilk orman kadastrosu 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, temyize konu davanın varlığı nedeniyle kesinleşmemiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 08/06/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/28826
Karar No: 2012/10544
Karar Tarihi: 02.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/28826 E.  ,  2012/10544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 02/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11135
Karar No: 2015/28529
Karar Tarihi: 14.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/11135 E.  ,  2015/28529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır. Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın daha önce tanımadığı ve iş aradığını bildiği müştekiyi telefonla arayarak kendisine iş bulabileceğini söylemesi nedeniyle müşteki ve sanığın bir araya geldikleri, sanığın, yapılacak işlemler için 1.800 TL para gerektiğini söylediği, müştekinin, o kadar parası olmadığını söyleyip 1.350 TL parayı sanığa verdiği, sanığın, sigorta işlemleri için kimlik fotokopisinin gerekebileceğini söyleyerek müştekiyi fotokopi çektirmeye gönderdiği, müşteki geldiğinde, suçunu ikrar eden sanığın yerinde olmadığını gördüğü, böylece sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ve müşteki beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan ve Yargıtay bozma ilamına uyan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/3024
Karar No: 2009/9799
Karar Tarihi: 09.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3024 E.  ,  2009/9799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde anayapıya çatı yapılmasına izin verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Kat mülkiyetli anataşınmazda bağımsız bölüm maliki olan davacı, anayapının çatısının bulunmaması nedeniyle sızan sulardan dairesinin zarar gördüğünü ileri sürerek giderlerin kat maliklerinden alınarak bina üzerine çatı yaptırılmasına izin verilmesini istemiştir.

Davalılar, terasta gereken yalıtım işlemlerinin yapılması ile sorunun çözüleceğini ancak davacı yanın bu yöntemi kabul etmediğini belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Yerinde yaptırılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, davaya konu anayapının üzerinde çatı bulunmadığı, terastaki yalıtımın da yıpranmış ve yetersiz olması nedeniyle davacı dairesinde su sızıntılarından kaynaklanan hasar oluştuğu, çatı yapılmasının tüm kat maliklerinin rızasına bağlı olarak proje tadilatı ile mümkün olacağından sorunun teras yalıtımının tekniğine uygun olarak yeniden yapılması ile giderilmesi gerektiği açıklanmış ve yalıtımın nasıl yapılacağı da belirtilmiştir.

Mahkemece, mimari projede yer almayan çatının yapımı için kat maliklerinin oybirliğinin sağlanmadığı, davadaki istemin çatı yapılması olduğu ve mahkemenin taleple bağlı bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kat Mülkiyeti Yasasının 19.maddesinin ilk fıkrası gereğince kat malikleri, anagayrimenkulün bakımını ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Kat mülkiyetli anayapının üzeri projesinde açık teras olup, buradan akan su sızıntılarından davacıya ait bağımsız bölümün zarar gördüğü, bu nedenle terasın onarılması gerektiği konusunda çekişme yoktur. Davacı davada, anayapının üstünden (açık terastan) alttaki bağımsız bölümüne su sızdığını, bu nedenle mağdur olduğunu ileri sürerek, bunun giderilmesi için çatı yapılmasına izin verilmesini istediğine, buradaki amacının terastan aşağıya su sızmasının önlenmesi olduğuna göre, mahkemece, terasın yalıtımının sağlanmasına ve bunun için gerekli giderlerden kat maliklerinin arsa payları oranında sorumlu tutulmalarına hükmedilmesi gerekirken, çatı yapılması isteminin içinde anayapının damının yalıtımının sağlanması hususunun da bulunduğu (çok içinde az da vardır) dikkate alınmadan davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3802
Karar No: 2019/14507
Karar Tarihi: 01.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3802 E.  ,  2019/14507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın savunmasında, katılan ile aile dostu olduklarını ve beraber gidip arabaya baktıklarını, aküyü incelemesi nedeniyle parmak izinin çıkmış olabileceğini beyan ettiği, katılanın da temyiz dilekçesinde bu hususu doğruladığı nazara alınarak katılandan sanığın savunması sorulmadan ve sanığın savunmasının aksini gösterir kanıtların neler olduğu karar yerinde gösterilmeden eksik kovuşturma ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık, katılan ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/28859
Karar No: 2013/36468
Karar Tarihi: 18.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/28859 E.  ,  2013/36468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 sayılı HMK'nun 294/3. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Anılan Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Diğer taraftan, 6100 sayılı HMK'nun 298/2. maddesinde de; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; alacaklı tarafından borçlunun icra takibine vaki itirazının kesin kaldırılması isteğinde bulunulmuş, mahkemece, tefhim edilen kısa kararda, alacaklı aleyhine asıl alacağın %20'si oranında tazminata hükmedilmiş, gerekçeli kararda ise tazminata ilişkin olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş, bu suretle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir. 10.04.1992 tarih ve 1991/7E.-1992/4K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenidir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, önceki kararlar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmesi için vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir. Bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/8533
Karar No: 2007/8502
Karar Tarihi: 19.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/8533 E.  ,  2007/8502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde Dairemizin 20/02/2007 tarihli iade kararı ile 7201 Sayılı Yasanın 35. maddesine göre davalıya çıkartılan tebligatın usulüne uygun olmadığının açıklanarak dosyanın yerel mahkemeye gönderildiği, mahkemece davacı idare vekilince verilen ve evvelce yapılan tebligatın geçerli olduğu ileri sürülen dilekçeye değer verilerek herhangi bir işlem yapılmaksızın dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır.

7201 Sayılı Yasanın 3220 Sayılı Yasa ile değişik 35/4. maddesinde daha önce tebligat yapılmamış olsa bile taraflar arasında yapılan, imzası resmi merciler önünde ikrar olunmuş sözleşmelerdeki adreslerde 35. maddeye göre tebligatın yapılabileceğinden söz edilmektedir. Ancak, madde metninden de anlaşılacağı gibi anılan sözleşmelerdeki adreslere tebligat yapılabilmesinin ön koşulu bu sözleşmenin "taraflar" arasında yapılmış olmasıdır. Mahkemece esas alınan sözleşme gerçek kişiler arasında tapuda yapılan sözleşme olup, davacı Hazine ile davalı arasında yapılmış bir sözleşme olmadığından, yapılan tebligat geçerli sayılamaz.

Bu nedenle; mahkemce, davalıya 7201 Sayılı Yasa hükümlerine uygun bir biçimde tebligat yapılıp 15 günlük yasal temyiz süresi beklendikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 19/06/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/5310
Karar No: 2011/3844
Karar Tarihi: 27.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5310 E.  ,  2011/3844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 120 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.