Esas No: 2023/5093
Karar No: 2024/1597
Karar Tarihi: 21.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/5093 E.  ,  2024/1597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/399 E., 2023/696 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Dinar Cumhuriyet Başsavcılığının 02.12.2015 tarihli İddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Dinar Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2.000,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3.Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.04.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen hükümde, suç vasfı ve etkin pişmanlık hükmünün uygulanmaması yönünden bozulmasına, karar verilmiştir.

4.Bozma üzerine Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2.000,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; hükmün aleyhe yönleri nedeniyle oluşa, Kanun ve hukuka aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelemeye konu olay; sanık ile mağdurenin olay öncesinde aralarında gönül ilişkisi bulunduğu ancak ayrılmış oldukları, sanığın mağdureyi telefonla arayıp tehdit ettiği, olay günü ise mağdurenin çalıştığı güzellik merkezine giderek mağdureye "neden telefonlarıma cevap vermiyorsun" dediği ve yine tehdit ettiği, mağdurenin telefonunu eline alıp baktığı sırada, mağdurenin telefonunu sanıktan almak için hamle yaptığı ancak sanığın mağdurenin kolunu arkadan çevirip itmesi sonucunda mağdurenin sırtının koltuk kenarına gelmesi sonucunda nefes almakta güçlük çektiği, sanığın mağdurenin üstüne yürümesi üzerine mağdurenin korkup lazer odasına girip kendisini kilitlemeye çalıştığı ancak sanığın da arkasından gelerek kapıyı itip odaya girdiği kapıyı içeriden kilitleyip anahtarı cebine koyduğu, mağdurenin sırtındaki ağrıdan ağlayıp kendisini dışarı çıkarmasını istediği ancak sanığın kapıyı açmadığı, odada yaklaşık 10 dakika kaldıkları, mağdure fenalaşınca sanığın kapıyı açıp mağdureyi odadan çıkartarak yüzünü lavaboda yıkayıp oradan ayrıldığı, mağdurenin ise alt kat komşusuna giderek taksi çağırmasını istemesi ile hastaneye gitmesi, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Mahkeme tarafından bozma gereğinin yerine getirilmiş olması karşısında, temyize konu kararın eylemli uyma sonucu kurulan yeni hüküm olarak kabulü ile inceleme yapılmıştır.

2.Katılanın anlatımını doğrulayan yaralanmasına ilişkin adli muayene raporları ve sanığın tevilli ikrarı karşısında, sanık müdafiin temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

4. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 2.000,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın 3 ay 10 gün hapis cezası olarak belirlenmesinden sonra, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi dışında, bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenle Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2023 tarihli kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hükümden kazanılmış hak uygulamasının yapıldığı (9.) fıkrasının çıkartılarak yerine "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 2.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

21.02.2024 tarihinde karar verildi.