erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/137
Karar No: 2016/11065
Karar Tarihi: 30.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/137 E.  ,  2016/11065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 1.03 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/6. maddesindeki "yapılan tespit sonucunda, 1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179. maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/21126
Karar No: 2025/5846
Karar Tarihi: 26.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/21126 E.  ,  2025/5846 K.**

**"İçtihat Metni"**

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 6. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/151 E., 2024/244 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derce Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına dair gerekçenin karar yerinde dosya kapsamına uygun ve denetime elverişli biçimde gösterildiği anlaşılmakla; O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle beraate ilişkin hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Konya 6. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4818
Karar No: 2016/4112
Karar Tarihi: 22.03.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/4818 E.  ,  2016/4112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Maliye Hazinesi Vekilinin Temyizine göre yapılan İncelemede ;

Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Maliye Hazinesi adına ... vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Katılan vekilinin temyiz istemlerine yönelik incelemede ;

Sanık ... tarafından dava konusu alkollü içeceklerin alındığını iddia ettiği ARMA Alkollü ve Alkolsüz İçecekler ...Ltd. Şti isimli firma tarafından düzenlenmiş 20.01.2010 tarihli fatura ibraz edildiği cihetle, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi açısından, faturayı düzenleyen şirket yetkilisi dinlenmek, şirketi ve tuzgölü şirketinin defter ve belgeleri kontrol edilmek sureti ile usulünce yapılmış bir alım satım olup olmadığının tesbitinin yapılması usulünce yapılmış alım satım ilişkisinin bulunması halinde fatura ve belgelerin suça konu eşyaları temsil edip etmediği ortaya konulduktan, soruşturma aşamasında kollukça tanık olarak dinlenilen ve sanık ...'ün suça konu votkaları piyasa fiyatının altında sattığını beyan eden Lütfü Özdemir'in dinlenilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/14064
Karar No: 2011/1339
Karar Tarihi: 08.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/14064 E.  ,  2011/1339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, çatı yapımına izin verilmesi ve davacı bağımsız bölümünde oluşan zararın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Gerekçeli karar davalılardan ... ile ...’a Tebligat Yasası'nın 21 maddesi gereğince tebliğ edilmiş ise de yapılan tebliğ Tebligat Yasası'nın 21.maddesi ve Tüzüğün 28.maddesi hükümlerine uygun değildir. Adı geçen davalılara 7201 Sayılı Tebligat Yasası ve Tüzük’te öngörülen yöntemlere uygun olarak ve 7201 sayılı Tebligat Yasası’nın 19.01.2011 günü yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile değişik hükümleri de gözetilerek gerekçeli karar tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten,

2-Dava dilekçesi, davalılardan ... ile ...’ya Tebligat Yasası'nın ek birinci maddesine göre yapılmış olup anılan madde anataşınmazın yönetimiyle ilgili konular için geçerli olup uyuşmazlık ortak yer terasın onarılması ve davacıya ait bağımsız bölümde oluşan hasarın giderilmesine ilişkin olduğundan yapılan tebliğ geçerli değildir. Gerekçeli karar da aynı adrese Tebligat Yasası'nın 35.maddesine göre tebliğ edilmiştir. Tebligat Yasası'nın 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi, muhataba daha önce aynı adreste yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlı olup bu koşul gerçekleşmemiş olduğundan mahkeme kararının tebliğ işlemi geçerli değildir. Bu nedenle adı geçen davalıların tebligata yarar açık adresi ilgili kurumlardan ve zabıta vasıtasıyla sıkı bir şekilde araştırılıp Tebligat Yasası ve ilgili Tüzük hükümlerine uygun bir şekilde mahkeme kararının tebliğinin yapılması sağlanıp temyiz süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/23447
Karar No: 2014/3516
Karar Tarihi: 10.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2012/23447 E.  ,  2014/3516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/273617

MAHKEMESİ : Hatay 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2010

NUMARASI : 2007/715 (E) ve 2010/24 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 20/03/2012 gün 2011/235 esas 2012/110 sayılı kararında açıklandığı üzere, kendisine zorunlu müdafi atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu müdafiye yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı gözetilerek, sanığın kendisine yapılan tebliğ üzerine süresinde kararı temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suçun işlendiği 24.08.2007 günü, suç yeri Hatay'da yaz saati uygulamasına göre, güneşin saat 19.18'de battığı ve katılan Metehan'a karşı eylemin saat 20.00 sıralarında gerçekleştiğinin ve kararda delillerin tartışılması kısmında yaz saati uygulamasına dikkat edilmediğinin anlaşılması karşısında; TCK’nın 6/1-e. maddesi yollamasıyla suçun gece vakti işlendiği kabul edilerek katılan Mete Gülen'e yönelik eylem nedeni ile kurulan hükümde TCK'nın 143. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle sanığa fazla ceza tayin edilmesi,

2-Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan sanık hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılmaması ve aynı Kanun'un 35/3. maddesine göre sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. G..'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMK'nın 325. maddesi gereğince katılan M.. G..'e karşı eylemi nedeniyle (1) numaralı bozma nedeninden hükmü temyiz etmeyen sanık A.. A..'ın da yararlandırılmasına, 10/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7086
Karar No: 2012/11130
Karar Tarihi: 11.10.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/7086 E.  ,  2012/11130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 52/2, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir eylem olması gerektiği;

Somut olayda, sırf hacizli malı satış mahalline götürmemekten ibaret eylemin atılı suçu oluşturmayacağı, ancak; ekonomik durumu iyi olmadığı için haczedilen eşyayı satış mahalline getiremediğini, derin dondurucunun hala kendisinde olduğunu beyan eden sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, amacı dışında kullanıp kullanmadığı, taksirle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Sanığın, haczedilen malların sahibi olduğu anlaşılmakla; 5237 sayılı TCK'nın 289/1-2. cümle gereğince cezada indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/10592
Karar No: 2021/3029
Karar Tarihi: 10.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10592 E.  ,  2021/3029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... ada ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki ağaçlara ise kaim değer metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-)Davalılardan ...'ın Mahkemece verilen ilk kararı temyiz ettiği, ilk karar tarihinden sonra 22/02/2016 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, adı geçen davalı mirasçılarınında kararı temyiz etmiş sayılacağının gözetilmesi gerektiği,

2-)İlk kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden ilk kararda tespit edilen bedelin davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğu, bozma öncesinde belirlenen kamulaştırma bedelinin,kararı temyiz etmeyen davalılara paylarına isabet eden miktar kadar ödenmesine, bozma sonrası belirlenen kamulaştırma bedelinin ise ilk kararı temyiz eden davalılara paylarına isabet eden miktar kadar ödenmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare ile bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/12484
Karar No: 2010/1846
Karar Tarihi: 24.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12484 E.  ,  2010/1846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Tarih :06/11/2007

Nosu : 2006/366-2007/590

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

İstem borçlu ...’e ait iki bağımsız bölümün satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde şikayetçinin temlik aldığı üç dosyanın dikkate alınmadığı, haciz tarihlerinin gösterilmediği, vergi alacaklarının kaynaklarının belirtilmediği ve şikâyetçi alacakları bakımından Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanmadığı iddiasına dayalı sıra cetvelini şikayettir.

Verilen önceki hükmün Dairemizce bozulması üzerine İcra Mahkemesince alınan rapora göre 122 numaralı bağımsız bölümün satış tutarının vergi dairesi, Sosyal Güvenlik Kurumu ve temlik alan RCT Varlık Yönetim AŞ. arasında; 124 numaralı bağımsız bölümün satış tutarının ise vergi dairesi ve temlik alan RCT Varlık Yönetim AŞ. arasında garameten taksimine karar verilmiş; hüküm şikâyet olunan ... vekili tarafından temyiz olunmuştur.

124 numaralı bağımsız bölüm üzerinde sırasıyla ... (05.08.1998), Ziyapaşa Vergi Dairesi (29.12.1999 ve 14.08.1999) ve ... (01.07.2002) tarafından konulan hacizler bulunmaktadır. Alacakları Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’a tâbi olan alacaklılar bu yasanın 69 uncu maddesi uyarınca tarih sırasına girerler. İpotekle temin edilmiş alacakların ve kamu alacaklarının ödenmesinden sonra geriye para kalırsa, bu kısım gerçek kişi alacaklıya ayrılır.

122 numaralı bağımsız bölüm üzerinde ise yukarıdakinden farklı olarak ...’nın haczi bulunmamaktadır. Bu durumda ise İpotekle temin edilmiş alacakların ve vergi dairesinin alacağının tamamen ödenmesinden sonra, artan kısım gerçek kişi alacaklıya verilir.

Öte yandan Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21 inci maddesinin birinci fıkrası hükmüne göre İcra ve İflas Kanunu'na dayalı olarak yapılan takiplerde konulan hacizlere, kamu alacağının iştiraki, ancak satıştan önce haciz konulması halinde mümkündür. Temlik eden Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’nun haczi, 16.04.2004 tarihli satıştan sonra 21.04.2004 ve 27.12.2004 tarihlerinde konulduğundan, Fonun kendisinden önceki hacze iştirak hakkı da bulunmamaktadır.

Açıklanan durum karşısında şikâyetin reddine karar verilmek gerekirken, hatalı değerlendirmeler içeren bilirkişi raporunun hükme esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6917
Karar No: 2011/10842
Karar Tarihi: 03.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/6917 E.  ,  2011/10842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... köyü 109 ada 21 parsel sayılı taşınmazın halen eylemli orman olup, eski tarihli belgelere göre de orman sayılan yerlerden olmasına rağmen mera tahsis komisyonu tarafından mera olarak tahsis edildiğini, mera tahsis komisyonu kararının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescili ve davalıların el atmalarının önlenmesi iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin mera tahsis komisyonu kararının ve özel sicildeki kaydının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline ve davalıların el atmalarının önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, mera tahsis komisyonu kararının iptali ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1969 yılında seri bazda orman kadastrosu yapılmış, 01.06.1971 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. 2/B uygulaması ise, 2005 yılında yapılmış, ancak ilan edilmediğinden kesinleşmemiştir. Arazi kadastrosu 24.10.1993 tarihinde kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu gibi eylemli biçimde de orman olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 03/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/1427
Karar No: 2012/21819
Karar Tarihi: 25.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/1427 E.  ,  2012/21819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün temyizen ince- lenmesinde:

Sanık hakkında YTL olarak uygulanan adli para cezasının Bakanlar Kuru- lu'nun 04.04.2007 gün ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca mahallinde Türk Lirası olarak düzeltilmesi ve infazı mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hük- mün oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince:

1- Hükümden önce 19.12.2006 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yü- rürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. mad- desinde, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmış olan sanık hakkında, birinci fıkraya göre cezaya hükmedilmeden ikinci fıkra gereğince sadece tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine ya da altıncı fıkranın yollaması uyarınca birinci fıkradaki ceza ile birlikte ikinci fıkradaki tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesi öngörülmüş olup; bu iki seçenekten biri uygulanırken yasal gerekçe gösterilmesi, gerekçenin somut olgulara ve davranışlarına bağlı olarak, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyup uymaya- cağının değerlendirilmesine dayanması gerektiği gözetilmeden ve gerekçesi gösteril- meden, cezayla birlikte denetimli serbestlik tedbiri seçeneğine göre hüküm kurulması,

2- TCK.nun 191/2. ve 4. madde ve fıkraları uyarınca hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilen sanığa TCK.nun 191/1. madde ve fıkrası gereğince hükmolunan cezanın infazının aynı kanunun 191/6. maddesine göre ertelen- mesine karar verilmemesi,

3- Kriminal Polis Labaratuvarında kalan suça konu uyuşturucu madde- lerden alınan numunelerin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya- rınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.