erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/2166
Karar No: 2011/3546
Karar Tarihi: 15.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2166 E.  ,  2011/3546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi ( Aile Mah. S.)

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada Kestel Asliye Hukuk ( Aile M. S.) ve Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocukların yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda mallarının korunması istenen çocuk ...'ın babası ...'ın vefatı sonucu, velayeti kullanan anne ...'ın yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Kestel Asliye Hukuk Mahkemesince ( Aile Mah. S.), sağ kalan eşin UYAP sisteminde bulunan nüfus kaydına göre yurt içi yerleşim yeri adresinin Mustafakemalpaşa, Bursa adresi olduğu bildirilip yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk ( Aile Mah. S) Mahkemesi ise, adrese dayalı nüfus kayıt sisteminde sağ kalan eşin yerleşim yeri olarak Fransa'da bulunan adresinin kayıtlı bulunduğunu, yurt içi adresinin mevcut olmadığını ve nüfusa kayıtlı olduğu yerin karine olarak ikametgahı göstereceğini bildirerek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dosya kapsamındaki, UYAP sisteminden elde edilen adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre düzenlenen nüfus kaydına göre sağ kalan eşin Türkiye'deki yerleşim yerinin Cumhuriyet Mahallesi, ..., No : 25, Yalıntaş Beldesi, Mustafakemalpaşa, Bursa adresi olduğunun anlaşılması ve nüfusa kayıtlı bulunan yerin karine olarak yerleşim yeri sayılacağına ilişkin hükmün de yürürlükten kaldırılması nedenleriyle uyuşmazlığın Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesince görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6366
Karar No: 2019/1267
Karar Tarihi: 07.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2017/6366 E.  ,  2019/1267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın, tanık ...'ın çalıştığı mağazaya giderek 2,00 TL tutarındaki alışverişi için 200,00 TL verdiği, kendisinde bozuk para olduğunu söyleyerek tanıktan 200,00 TL'yi geri aldıktan sonra ödeme için 100,00 TL verdiği ve tanığın bu şekilde dikkatini dağıttıktan sonra başka tarafa bakmasından faydalanarak kasadan 200,00 TL çaldığı eylemde sanığın, elde veya üstte taşınan bir eşyaya yönelik eyleminin bulunmadığının anlaşılması karşısında, bina içinde gerçekleşen eylemin TCK’nun 142/1-(b) maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, hatalı nitelendirme ile TCK’nun 142/2-(b) maddesinden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2)Kamera kayıtlarına göre, sanığın müştekinin çalıştığı mağazaya saat 18.36 sıralarında gelerek eylemi gerçekleştirdiği, suç tarihinde güneşin 16.40'da battığı, gece vaktinin 17.40'da başladığı ve bu şekilde eylemin gece işlendiği anlaşılmasına rağmen, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesinin uygulanmaması,

3)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 07.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/14898
Karar No: 2007/18523
Karar Tarihi: 11.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/14898 E.  ,  2007/18523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Birecik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değildir.

İİK.nun 15/1. maddesi gereğince tahsil harcının sorumlusu borçlu olduğu için yatırılan paradan sözü edilen harç için kesinti yapılması yasaya uygundur.

Ancak 2548 Sayılı Yasa'nın 1. maddesinin 2. fıkrası gereğince alınacak cezaevi harcının yükümlüsü ise alacaklıdır. Bu nedenle sözü edilen yasanın özel hükmü gereğince cezaevi harcı borçluya yükletilemez. Bilirkişi tarafından düzenlenen 27.02.2007 tarihli raporda toplam alacaktan çıkarılan 269.602,00 YTL borçlunun yatırdığı paradan 5.712,00 YTL %2 cezaevi harcının da mahsubu suretiyle hesaplanmıştır. Oysa ki bu bedelin ödenmesi alacaklının sorumluluğunda olup mahsup edilemez. Bir başka anlatımla borçlunun ödemesi 275.314,00 YTL olarak hesaplamada nazara alınmalıdır. Bu kurala uyulmadan düzenlenen bilirkişi raporuna itibar edilerek sonuca gidilmesi yasaya aykırı bulunmuştur.

Bundan başka 2005 yılı Bütçe Kanunu'nun faiz düzenlemesi getiren 37/e maddesi 5277 Sayılı Kanunu'nun 25. maddesi ile 01.05.2005 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırılmıştır. Bu durumda, 01.01.2005-30.04.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanunu'nda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. O halde, mahkemece anılan tarihler arasında %38 oranına göre faiz hesabı yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/31940
Karar No: 2011/39531
Karar Tarihi: 24.11.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/31940 E.  ,  2011/39531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüze karşı 26.06.2009 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'.nun 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 06.07.2009 tarihinde temyiz eden katılan vekilinin temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25066
Karar No: 2017/3182
Karar Tarihi: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25066 E.  ,  2017/3182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2022/5445
Karar No: 2022/11991
Karar Tarihi: 14.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5445 E.  ,  2022/11991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan katılma yoluyla duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacılar ile bir kısım davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, davalıların ortak alana yaptıkları müdahalenin önlenmesi ile projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesine ve ayrıca davalı kiracının tahliyesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece 19/07/2012 tarihinde davanın reddine dair verilen kararın, davacı tarafça temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 2013/16392 Esas, 2013/14831 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar vermiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş, bir kısım davalılar vekili tarafından ise katılma yoluyla temyiz edilmiştir.

Davacılar vekilinin temyiz talebi yönünden, mahkemenin gerekçeli kararının davacı vekiline 26.11.2021 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekilinin temyiz dilekçesini ise 16.01.2022 tarihinde verdiği ve temyiz harcını da 16.01.2022 tarihinde yatırdığı, 1086 sayılı HUMK'un 437. maddesinde düzenlenen sekiz (8) günlük temyiz süresinin geçtiği anlaşılmakla; 01.06.1990 tarihi ve 1989/3 Esas - 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, süre yönünden davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Bir kısım davalılar vekilinin katılma yoluyla temyiz talebi yönünden ise,

Katılma yolu ile temyiz, asıl temyiz talebine sıkı sıkıya bağlı olup ona tabidir. Bu nedenle asıl tarafın temyiz talebi esasa girilmeden reddedilirse, katılma yolu ile temyiz talebi de reddedilir.

Davacıların temyiz talebi esasa girilmeden reddedildiğinden, katılma yoluyla temyiz talebinde bulunan bir kısım davalılar vekilinin temyiz talebinin de REDDİNE, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 14/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

ŞGŞ
Esas No: 2017/4986
Karar No: 2018/3149
Karar Tarihi: 19.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/4986 E.  ,  2018/3149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Maliye Hazinesi vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 04/09/2012 gününde verilen dilekçe ile alacağın istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı hazine tarafından, 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu'nun 110. maddesinden kaynaklanan alacak istenmiş; mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Toplum Partisi'nin Anayasa Mahkemesi'nin kararıyla kapatıldığını, kapanan siyasi partilerin mallarının 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu'nun 110. maddesi uyarınca Hazine'ye intikal ettiğini, inceleme sonucunda partinin Güngören İlçe teşkilatında 41.715,00 TL'nin gelir gider farkı olarak parti kasasında bulunmadığını ileri sürerek 41.715,00 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; Anayasa Mahkemesinin 11/12/2009 tarih 2007/1 esas-2009/4 karar sayılı kararı ile kapatılmasına karar verilen ... Toplum Partisinin (...) başvurusu üzerine ... İnsan Hakları Mahkemesinin (AİHM) 12/01/2016 tarihli "... Toplum Partisi ve Diğerleri Türkiye'ye Karşı" kararının sonuç kısmının 2. ve 3. fıkralarında hak ihlalinin bulunduğuna karar verildiği anlaşılmıştır. Bu durumda, mahkemece, AİHM kararının değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmek üzere mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıdaki açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4708
Karar No: 2015/7810
Karar Tarihi: 28.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4708 E.  ,  2015/7810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtiyati haciz istemine ilişkin olarak ... Tüketici ve ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kredi kartı sözleşmesinden kaynaklanan borcun ödenmemesi nedeniyle ihtiyati haciz istemine ilişkindir.

Asliye hukuk mahkemesince, taraflar arasındaki uyuşmazlığın tüketicinin korunması hakkındaki kanundan kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Tüketici mahkemesi tarafından ise, genel mahkemede görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

28/05/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında öncelikle görev açısından inceleme yapılmıştır.

6502 sayılı Kanunun 2. maddesi her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaların bu kanun kapsamında olduğu belirlendikten sonra, 3. maddesi ile buna yönelik tanımlar yapılmış olup, 3. maddenin I bendinde açıkça tüketici işlemi tanımlanmış olup, buna göre "mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekalet, bankacılık vb. sözleşmeler de dahil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemin" tüketici işlemi olarak tanımladığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, uyuşmazlığın tüketici işlemi niteliğinde olduğu anlaşıldığından davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Uyuşmazlığın ... Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20787
Karar No: 2014/15539
Karar Tarihi: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20787 E.  ,  2014/15539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2011/851-2013/406

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalılara yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/12715
Karar No: 2009/1275
Karar Tarihi: 19.02.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/12715 E.  ,  2009/1275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı banka vekili dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin ipoteğinin dikkate alınmadığını, bir başka takip dosyasından konulan ihtiyati haczinin de sıraya sokulmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davacının ihtiyati haciz konusu ettiği alacağın usulsüz bankacılık işleminden doğduğunu ve ipoteğin kapsamında olmadığını, ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan diğer takipte ise borcun ödenmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 150/c maddesi uyarınca tapu kaydına konulan şerhin kaldırıldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davacının sıra cetvelini düzenleyen icra müdürlüğüne hitaben yazdığı 30.05.2008 tarihli yazıda ipotek kapsamında bir alacaktan söz edilmediği, 23.437,25 TL. nakdi ve 3.350,- TL. gayrinakdi risk bulunduğunun bildirildiği; icra tutanağında 150/c şerhi ile birlikte haczin de kaldırılmasının istenmesinin ipoteğin sona erdiğinin ikrarı niteliğinde olduğu, ihtiyati haczin ise kesinleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle İcra ve İflas Kanunu’nun 4949 sayılı yasa ile değişik 268 nci maddesinin atfı dolayısıyla aynı yasanın 100 ncü maddesindeki şartları taşımadığı anlaşılan Gaziantep 2. İcra Müdürlüğü'nün 2006/9903 sayılı takip dosyasından konulan ihtiyati haczin, davalı yanca konulan ilk hacze iştirak hakkı bulunmamasına göre, davacı banka vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

2- Davacı bankanın 30.05.2008 tarihli yazısı içeriğinden ipotekle temin edilmiş alacağın sona ermediği ve tapu sicilinden de bu ipoteğin fekkedilmediği anlaşıldığından, ipoteğin tesisi tarihi de göz önünde tutulmak suretiyle ödemeye karar verilmek gerekirken, bir takım işlem ve beyanların ikrar sayılması yolu ile bu yöne ilişkin şikayetin reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davacı banka vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19/02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.

Karşılaştırıldı.
Esas No: 2016/17704
Karar No: 2018/2093
Karar Tarihi: 16.04.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/17704 E.  ,  2018/2093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ve Deri Mamülleri San. ve Tic.Ltd.Şti. vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında ... . Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 13/10/2015 gün ve 2014/130-2015/328 E.-K. sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 17/06/2016 gün ve 2016/2465-2016/10937 E.-K. sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 14,00 -TL harç ve takdiren 315,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyen davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 16/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.