erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/8943
Karar No: 2016/8810
Karar Tarihi: 11.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8943 E.  ,  2016/8810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 8. Asliye Hukuk ve ... 5. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

... 8. Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın 6502 sayılı Kanun kapsamına girdiği ve tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 5. Tüketici Mahkemesi tarafından ise davacının arsa sahibi olduğu, taraflar arasında 6502 sayılı Kanun anlamında tüketici ilişkisi bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanunun 3. maddesinin birinci bendinde "Gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanunun 73/1. maddesi ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirlenmiştir.

6502 sayılı Kanunun 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına ilişkin herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı BK'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununda 3/1-(k) maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda eldeki davada uyuşmazlık 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığından, davanın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/14690
Karar No: 2010/12081
Karar Tarihi: 29.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/14690 E.  ,  2010/12081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Kadıköy 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.11.2007 gün ve 2005/796 - 2007/741 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Açılan menfi tespit davası sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davacı vekili ilamın taraflarına harç ödenmeksizin verilmesini talep etmiş, mahkemece, davacı tarafın bu istemi 13.10.2009 tarihli ek kararla reddedilmiş ve ek karar davacı tarafından temyiz edilmiş, mahkemece yine 02.12.2009 tarihli ek kararla davacı tarafın temyiz istemi reddedilmiş ve anılan ek karar aynı vekil tarafından bir kez daha temyiz edilmiş ise de temyiz aşamasında 02.12.2009 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminden feragat edilmiş olup, vekilin feragate yetkili olduğu vekaletnamesinden (yetki belgesi) anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, davacı vekilinin anılan ek karar yönelik temyiz isteminin HUMK'nun 91. ve 432/4. maddeleri uyarınca, feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle,davacı vekilinin 02.12.2009 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin feragat nedeniyle REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14156
Karar No: 2016/1838
Karar Tarihi: 17.02.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/14156 E.  ,  2016/1838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 08.05.2014 gün ve 418-286 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1- .... İdare Mahkemesinin 2009/1018 E. 2010/1125 K., 2012/150 E. 2013/209 K. sayılı ve şayet 2013/1283 E. sayılı dosyası da karara çıkmış ise onun da ilamının ( kesinleşmiş ise kesinleşme şerhli olarak) ilgili Mahkemesinden mümkün olmazsa taraflardan veya ilgili Belediye Başkanlığından temin edilmesi,

2- 27035 ada 5 ve 7 nolu imar parsellerine ilişkin imar uygulamasının ayakta olup olmadığının, yeni bir imar uygulamasına başlanıp başlanmadığının; başlandı ise ne aşamada olduğunun ilgili Belediye Başkanlığından sorulması,

3- 27035 ada 5 ve 7 parsel sayılı taşınmazların ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin (imar uygulamasına ilişkin tüm belgelerin, encümen kararı, mahkeme ilamı, kroki, imar dağıtım cetvelleri vb.) ilgili ... ve Belediye Başkanlığından getirtilmesi,

4- 27035 ada 5 ve 7 parsel sayılı taşınmazların imar öncesi ve sonrası bulunduğu yeri gösterir krokilerin ilgili Kadastro Müdürlüğünden temini ile evraka eklenmesi istenilen hususların eksiksiz evrak arasına alınıp alınmadığı denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5887
Karar No: 2020/9749
Karar Tarihi: 29.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/5887 E.  ,  2020/9749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Söz konusu dosyanın incelenmesinde,

Yargıtay (Kapatılan) 22 Hukuk Dairesinin 17.....2020 tarihli 2019/8412 esas 2020/7033 karar sayılı dosyası ile temyiz incelemesi yapılan, ... 12. ... Mahkemesi’nin 25.....2019 tarihli 2018/212 Esas 2019/247 Karar sayılı kararında, ... Valiliği'nin 19.12.2012 tarih ve 28417 sayılı oluru ile kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu’nun 26.03.2014 tarih ve 83 sayılı kararında, kapatılan İl Özel İdaresi'nin borçlarından İçişleri Bakanlığı Merkez Saymanlığı'nın sorumlu olduğunun anlaşıldığı açıklamasına yer verilmiş olmakla, mahkemece, ... Valiliği Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu’nun 26.03.2014 tarihli ve 83 sayılı kararının getirtilerek sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.09.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/2502
Karar No: 2018/2969
Karar Tarihi: 07.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2017/2502 E.  ,  2018/2969 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 21.06.2017 gün ve 2015/6007 Esas, 2017/1893 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili; müvekkilinin, ....... 2003/8085 esas sayılı dosyası ile kambiyo senetlerine özgü yolla ve ......2003/9838 esas sayılı takip dosyası ile kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip yapıldığını ve takiplerin kesinleştiğini, sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelinde yer alan takip dosyalarındaki taşınmaz hacizlerine ihale tarihinden evvel düştüğünü ileri sürerek, 16.11.2011 tarihli sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 21.06.2017 tarih ve 2015/6007 E., 2017/1893 K. sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez, şikayet olunan vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nun 366.maddesi ve HUMK’nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 06,40 TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 07.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/15549
Karar No: 2009/602
Karar Tarihi: 26.01.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/15549 E.  ,  2009/602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.04.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.11.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 5018 sayılı Yasa uyarınca davalı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 26.01.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/2820
Karar No: 2013/9071
Karar Tarihi: 16.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/2820 E.  ,  2013/9071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 22.11.2012 gün ve 609-605 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davalı vekili temyiz başvuru harcını yatırmış ise de, nisbi temyiz harcının müvekkilinin mali durumunun elverişli olmaması nedeniyle yatırılamadığını belirterek Adli Yardım talebinde bulunmuş ise de dilekçesine mali durumuna ilişkin herhangi bir belge eklememiş ve dosyaya bu konuda hiçbir belge sunmamıştır.

Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtay’a yapılacağı 6100 sayılı HMK 336/3 maddesinde hükme bağlanmış ise de, aynı maddenin ikinci fıkrasında; “talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.” hükmüne yer verilmiştir.

1- Hükmü temyiz eden vekili, HMK 336/2 maddesinde öngörülen belgeleri mahkemeye sunmadığından dayanaksız olan adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Temyiz harcı yatırılmadan temyiz incelemesi yapılamayacağından nisbi temyiz harcının yatırılabilmesi için HMK’nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı vekilinin adli yardım talebinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4346
Karar No: 2015/18322
Karar Tarihi: 14.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4346 E.  ,  2015/18322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki yargılamanın yenilenmesi davasına dair Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.11.2013 günlü ve 2012/531-2013/528 sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 18.12.2014 günlü ve 2014/9463-2014/18463 sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine tüm dosyanın yeniden incelenmesi sonucunda; davacı ... Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden davacıdan karar harcının alınmış olması nedeniyle bu hususun düzeltilmesi gerektiği bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 18.12.2014 gün ve 2014/9463 Esas - 18463 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verilip dosyadaki tüm bilgi ve belgelerin yeniden incelenmesi sonucunda;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davacı idarenin harçtan muaf olması nedeniyle harca hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiş ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, gerekçeli kararın (2) nolu hüküm fıkrasının metinden çıkarılarak yerine "2-Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" sözleri yazılmak suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/21666
Karar No: 2019/12763
Karar Tarihi: 15.10.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/21666 E.  ,  2019/12763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

5237 sayılı TCK’nin 49/2. maddesinde “Hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, kısa süreli hapis cezasıdır.” şeklindeki düzenlemeye göre; sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 11 ay hapis cezasının kısa süreli olmaması karşısında; kısa süreli olmayan hapis cezalarının ertelenmesinin kanuni sonucu olarak TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafii ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hüküm fıkrasına "24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek kasıtlı suçtan erteli kısa süreli olmayan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15225
Karar No: 2012/46011
Karar Tarihi: 20.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/15225 E.  ,  2012/46011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Temyiz isteminin süre yönünden reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

14.12.2011 tarihli "temyiz isteminin süre yönünden reddine" dair mahkemenin "ek kararının" sanığın sorguda bildirdiği ikametgah adresinde oğlu Mücahit'e 11.1.2012 tarihinde tebliğ olunduğu, anılan ek karara yönelik temyiz talebinin ise sanık vekilince 13.2.2012 havale tarihli dilekçe ile yapıldığı ve dilekçe içeriğinde ek kararı muhatap (sanık) yerine tebellüğ eden oğul Mücahit'in "çocuk" olduğunun ileri sürüldüğü, elektronik ortamda 20.12.2012 tarihinde alınan aile nüfus kaydından da bu savın doğru olduğunun anlaşıldığı, buna göre; "ek kararın" 11.1.2012 tarihli tebliğinin Tebligat Yasanının 22. maddesine aykırı olduğu, sanık müdafiinin anılan ek karara yönelik temyizinin yasal süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Temyiz isteminin "süreden reddine" dair 14.12.2011 gün ve 2010/845 E. 2011/582 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanık müdafiinin 13.02.2012 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan "ek kararın" ONANMASINA, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12851
Karar No: 2013/7417
Karar Tarihi: 11.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/12851 E.  ,  2013/7417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Asliye Mahkemesinden verilen 11.06.2009 gün ve 2008/534 Esas, 2009/685 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece, suç tarihinde nüfus kaydına göre 05.06.1992 doğumlu olup, o tarihte 16 yaşı içinde bulunan mağdure belediye otobüsünde ayakta yolculuk yaparken, arkasına geçen sanığın önce bacağına dokunduğu, mağdurenin yanlışlıkla olduğunu düşünerek tepki göstermemesi üzerine de bacağını sıktığının oluşa uygun olarak kabul edilmesi karşısında, sanığın eyleminin TCK.nın 103/1. maddesinde düzenlenen çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek, aynı Kanunun 102/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün ceza miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2374
Karar No: 2016/4934
Karar Tarihi: 21.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2374 E.  ,  2016/4934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada... 2. Asliye Hukuk ve... 5. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesine aykırılık nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

.... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın 6502 sayılı Kanun kapsamına girdiği ve tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

.... 5. Tüketici Mahkemesi tarafından ise davacının arsa sahibi, davalının yüklenici olduğu, 6502 sayılı Kanun anlamında tüketici ilişkisi bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanunun 3/1-(l) maddesi "gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini" tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanunun 73/1. maddesinde ise, tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirlenmiştir.

6502 sayılı Kanunun 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak, kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri, 818 sayılı BK'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununda 3/1-k maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç, kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında, 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiğinin, arsa karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda eldeki davada uyuşmazlık, 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığından, davanın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/04/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/11140
Karar No: 2010/15492
Karar Tarihi: 02.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/11140 E.  ,  2010/15492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 20.06.2009 tarihli ada temsilciler kurulu kararının iptali ve gelirinin ada yönetimi bütçesine aktarılması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesi sırasında davaya konu Ada Temsilciler Kurulunun 20.06.2009 tarihli kararına rastlanılmamıştır.

Mahkemece iptali istenen 20.06.2009 tarihli ada temsilciler kurulu kararının içerisinde yer aldığı karar defteri davalıdan temin edilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22050
Karar No: 2016/215
Karar Tarihi: 12.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/22050 E.  ,  2016/215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/76444

MAHKEMESİ : Iğdır 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2014

NUMARASI : 2014/273 (E) ve 2014/512 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının 17.11.2014 tarihli temyiz dilekçesi ile, hem sanık H.. B.. hakkında verilen düşme kararını hem de sanık S.. B.. hakkında verilen beraat kararını temyiz ettiği halde, düzenlenen tebliğnamede sanık S.. B.. hakkında verilen beraat kararına ilişkin görüş bildirilmediği anlaşılmakla, EK TEBLİĞNAME düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 12.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.