erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/16298
Karar No: 2015/29702
Karar Tarihi: 22.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/16298 E.  ,  2015/29702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile dini bayram ve resmi tatil ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; 11.06.2001-17.12.2011 tarihleri arasında duvarcı ustası olarak aylık net 1.023 TL ücret ile davalı şirkette çalıştığını, 1475 sayılı İş kanunun 14. Maddesi kapsamında emeklilik şartları oluşması ve bayram genel tatil çalışma karşılıklarının kendisine ödenmemesi sebebiyle iş akdini haklı olarak feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, bayram tatili ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı; davacının istifa dilekçesi vererek kendisinin işten ayrıldığını, davacının istifa ettiği tarihin 17.12.2011 olduğunu, buna karşılık istifa nedeni olarak sunduğu Pendik sosyal güvenlik yazısının 30.12.2011 tarihli olduğunu, bu durumda davacının istifasının ... yazısındaki duruma dayalı olmadığını, davacının SGK’ya istifa dilekçesi verdikten 2 hafta sonra başvurduğunu, davacının davalı işyerinde hırsızlık yaptığını, davacının da bu durumu kabul ederek kendisinin şikâyet edilmemesi için yalvarıp istifa dilekçesi yazdığını, ayrıca davacı tarafından ibra dilekçesi verildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalı tanıklarının el yazılı beyanları ve mahkemedeki detaylı anlatımlarından, davacının tespit edilen işyerinden malzeme çıkarma olayı üzerine istifa ederek iş akdini sonlandırdığı, yaş hariç emeklilik koşullarına ilişkin belgenin istifadan 13 gün sonra alındığı ve feshe dayanak yapılmaya çalışıldığı, anlaşıldığından işyerinden haklı neden olmadan istifa eden davacının kıdem tazminatı talebinin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

3-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2597
Karar No: 2017/8199
Karar Tarihi: 01.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/2597 E.  ,  2017/8199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Savaştepe Asliye Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mağdur vekili ile mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun olay nedeniyle yaralandığı, ancak kendisine Baro trafından görevlendirilen avukata, usulüne uygun katılma hakları hatırlatılmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca, yaralanması nedeniyle suçtan zarar gören mağdurun, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına, vekilin, katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde, sanığın, gündüz vakti Zafer Meydan'ında yer alan musalla taşının yanında park halinde olan aracını çalıştırıp sağa doğru manevra yaptığı sırada sağ arka tekerinin yükselip alçalması ile aracını durdurarak aşağıya inip baktığında daha önceden tanıdığı, bildiği, genellikle meydanda oturduğu bilinen fiziksel ve zihinsel özürlü katılana çarptığı anlaşılan olayda, mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen ve trafik ihtisas dairesinden alınan raporlarda, sanığın Karayolları Trafik Kanunun Yönetmeliğinin 137/2-a-b maddesi gereğince duraklanan ve park edilen yerden çıkarken, aracını ve aracının etrafını kontrol etmemesi nedeniyle tali kusurlu olduğunun belirtilmesi ile sanığın aşamalarda verdiği beyanlarında, katılanın özürlü olduğunu, devamlı olarak gündüz vakitlerinde meydanda oturduğunu beyan etmesi karşısında, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı şekilde hareket ederek, anılan kanun maddesinde belirtilen şekilde alması gerekli tedbirleri almamış olmakla olayda tali kusurlu olduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup katılan vekilinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20574
Karar No: 2017/7258
Karar Tarihi: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/20574 E.  ,  2017/7258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2013/21433
Karar No: 2014/15804
Karar Tarihi: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21433 E.  ,  2014/15804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı ...'ye yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

2-Temyiz eden davalılar vekillerince sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı tarafa yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1035
Karar No: 2017/522
Karar Tarihi: 22.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/1035 E.  ,  2017/522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından açılan iflasın ertelenemsi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin borca batık durumda olduğunu ve iyileştirme projesi kapsamında borca batıklıktan çıkabileceğini ileri sürerek, iflasın bir yıl süre ile ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahiller vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamından; davacı şirketin ticaret sicili adresinin .... No:... .../... adresinde bulunduğu, İcra İflas Kanunu'nun 154. maddesi gereğince bu tür davaların mutlak suretle borçlunun muamele merkezinin bulunduğu yer ticaret mahkemesinde açılması gerektiği, İstanbul mahkemelerinin yargı sınırı içerisinde kaldığı ve mahkemenin yetkisiz olduğu gerekçesiyle, dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12589
Karar No: 2012/16502
Karar Tarihi: 12.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/12589 E.  ,  2012/16502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... Ak Taş. Tur. Zey. ve Unlu Mam. San. ve Tic. Ltd. Şti. adına ... vek. Av. ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.10.2011 gün ve 113/545 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen Edremit 1, İcra Müdürlüğü'nün 2010/532 sayılı takip dosyası ve dava konusu senedin aslı veya arkalı önlü tasdikli bir suretinin eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4017
Karar No: 2016/9169
Karar Tarihi: 31.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/4017 E.  ,  2016/9169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 257/2, 62, 53/1, 51/1-3-6-7-8. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Görevi kötüye kullanma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

24/06/2005 olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında 23/06/2005 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı kabul edilmiştir.

20/12/2012 tarihinde verilen hükme karşı, katılan vekili tarafından 24//12/2012 tarihinde süre tutum dilekçesi ile yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin reddi yönünde görüş bildiren tebliğnameye iştirak edilmemiştir.

Katılanın 24/06/2005 tarihinde, Genel Cerrahi Uzmanı sanık doktor tarafından hidatik kisti tanısıyla ameliyat edilerek 01/07/2005 tarihinde taburcu edildiği, ameliyattan sonra katılanın karın ağrısı şikayetlerinin devam etmesi üzerine, bir kaç kez ameliyatını gerçekleştiren sanık doktora başvurduğu, sanık doktorun katılanı muayene ederek eve gönderdiği, 12/08/2008 tarihinde makatında pens parçası çıkması üzerine Akşehir Devlet Hastanesine başvurduğu, burada yapılan tetkikler sonucu transvers kolunda kolon trasesine paralel bir cisim olduğunun tespit edildiği, 15/08/2008 tarihinde ameliyata alınarak kırık pens parçasının çıkartıldığı, kalın bağırsaktan çıkarılan pens ile katılanın gayta yoluyla düşürdüğü parçanın aynı pensin parçaları olduğu, katılanın operasyon bölgesinde cerrahi alet unutan sanık doktordan şikayetçi olduğu olayda; 3. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 11/06/2012 tarihli raporunda, tüm operasyonlarda genel olarak yapılan işlemin, kullanılan cerrahi aletlerin sayımının öncelikle ameliyat hemşiresi tarafından yapılıp kayda alınması, ameliyat bitiminde de aletlerin tam olduğu konusunda ameliyatı yapan doktorun kontrolünden sonra ameliyatı yapan hekim ve ameliyat hemşiresi tarafından tutanağın imzalanması olduğu, ameliyatı yapan cerrahın ameliyat sahasını kapatmadan önce yeterli kontrolü yapmamasının bir eksiklik olduğu hususunda görüş bildirildiği anlaşıldığından; sanığın söz konusu denetim ve kontrol eksikliğinden kaynaklanan kusuru ile yaralanma olayı arasında illiyet bağı bulunduğundan, sanığın taksirle ölüme neden olma suçundan cezalandırılması gerekirken, görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin TCK'nın 257/2. maddesiyle cezalandırılmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 31/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8014
Karar No: 2014/15771
Karar Tarihi: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/8014 E.  ,  2014/15771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20584
Karar No: 2017/7260
Karar Tarihi: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/20584 E.  ,  2017/7260 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2013/15991
Karar No: 2013/23209
Karar Tarihi: 19.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/15991 E.  ,  2013/23209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 20. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.02.2012 gün ve 2011/234-2012/40 sayılı kararı bozan Daire’nin 19.04.2013 gün ve 2012/8904-2013/7727 sayılı kararı aleyhinde vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2002 yılında nüfus cüzdanını kaybettiğini, bulan kişiler tarafından nüfus cüzdanı üzerinde sahte fotoğraf ile yapılan tahrifatla değişiklik yapılarak davalı bankadan çek karnesi alındığını, kredi çekildiğini, çeklerin keşide edilerek piyasa sürüldüğünü, müvekkilinin çeklerden dolayı hakkında açılan davalar ve yapılan icra takipleri nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını, gerekli dikkat ve özen yükümlülüğü göstermeyerek çek hesabı açan davalı bankanın müvekkilinin zararından sorumlu olduğunu ileri sürerek, şimdilik 1000 TL maddi tazminat ile 40.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.