Esas No: 2023/4511
Karar No: 2024/7328
Karar Tarihi: 06.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/4511 E.  ,  2024/7328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/269 E., 2023/226 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Tebliğnamede katılan vekilinin süresi geçtikten sonra temyiz isteminde bulunduğundan bahisle temyiz isteminin reddi talep edilmiş ise de 120 Nolu Olağanüsta Hal Kapsamında Yargı Alanında Alınan Tedbirlere İlişkin Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile Hakimler ve Savcılar Kurulunun 12.02.2023 tarihli Deprem Kapsamında Alınan Tedbirler konulu yazıları ile deprem bölgelerinde bulunan vatandaşlar açısından 06.04.2023 tarihine kadar (bu tarih dahil) sürelerin durmuş olması dikkate alınarak katılanlar vekilinin temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldığından Tebliğnamenin bu husustaki görüşüne iştirak edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi

gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.01.2022 tarihli ve 2021/297 Esas, 2022/6 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1 ve 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 25.01.2023 tarihli ve 2022/269 Esas, 2023/226 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik indiriminin üst sınırdan uygulanması gerektiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eylemin meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına ilişkindir.

2.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik bulunmadığına, sanığın eyleminin tasarlayarak, canavarca hisle ve eziyet çektirerek kasten öldürme suçunu oluşturduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, 2016 yılında sanık ile maktulün babası katılan ... arasında ağaç kesilmesi nedeniyle karşılıklı kasten yaralama ve sanığın tehdit eylemleri olduğu, bu olayın ardından maktul ... ve kardeşi ...'nın sanığa yönelik tehdit ve kasten yaralama suçlarını işledikleri, tarafların köylüler tarafından bir araya getirilerek barıştırılmaya çalışıldığı, maktul tarafının belirli bir miktar para vermesi ve maktul ile kardeşi ...'nın belirli bir süre köye gelmemesi karşılığında uzlaştıkları ancak tanıkların beyanlarına göre sonraki süreçte iki tarafında da tanık ifadeleriyle "rahat durmayarak" husumeti sürdürdükleri, olay tarihinden iki gün önce ise maktul ile sanık arasında tartışma meydana geldiği, sanığın beyanına göre maktulün köpeğinin çalılıklara zarar vermesi nedeniyle kovduğu, maktulün ise bunu köpeğini dövdüğünü zannederek kendisini ölümle tehdit ettiği, maktulün eşinin de bu tartışmayı doğruladığı ancak sebebini bilmediğini beyan ettiği, bundan iki gün sonra olay günü ise sanık ...’nun Adıyaman ili Kahta ilçesi ... köyünde bulunan ikametinden ... köyünün yaklaşık 45 dakika ile 1 saat aralığında yürüme mesafesinde olan kuzey tarafına doğru araziye mantar toplamak için çıktığı, sanığın daha sonra boğaz mevkii diye tabir edilen yere yöneldiği, o sırada maktul ...’ın da hayvanlarını otlatması sebebiyle aynı bölgede bulunduğu ve yukarı taraftan sanığın olduğu yere doğru yönelmesi neticesinde sanık ile maktul arasında bir karşılaşmanın olduğu, sanığın av tüfeği ile maktule doğru iki el ateş ettiği, maktulün de olay anında av tüfeği ile bir el ateş ettiği, sonrasında sanığın olay yerinden uzaklaşarak ikametine döndüğü ve durumu ailesine bildirdiği, maktulün olay neticesinde yaşamını yitirdiği, maktulün ölüm nedeninin av tüfeği saçma taneleri yaralanmasına bağlı iç organ ve büyük damar yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu olduğu anlaşılmakla suç vasfının kasten öldürme olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmadığı, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, eksik inceleme bulunmadığı, tasarlamanın canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürmenin koşullarının oluşmadığı, haksız tahrik indirimi uygulanmasının ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 25.01.2023 tarihli ve 2022/269 Esas, 2023/226 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Ceza Genel Kurulunun çeşitli kararlarında tartışmasız olarak benimsendiği üzere, tahrik nedeniyle yapılacak indirimin oranı belirlenirken, haksız tahriki oluşturan hareketin işleniş şekli, yeri, niteliği, zamanı, yöresel şartlar ve tahrik eden ile edilenin durumları göz önüne alınıp değerlendirilmelidir.

Haksız tahrik indirimi yapılırken Kanun'un 3. maddesi uyarınca fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ilkesi gözetilmeli, mağdurdan kaynaklanan haksız tahrik teşkil eden hareketlerin haksızlık boyutuna göre TCK'nın 3. maddesi uyarınca orantılık ilkesi gözetilerek TCK'nın 29. maddesi gereğince haksız tahrik indiriminin belirlenmesi gerekmektedir. Yani haksız tahrik oluşturan eylemlerin bir veya birden fazla olup olmadığı, bu hareketlerin tevali edip etmediği dikkate alınarak indirim oranı ona göre belirlenmektedir.

Yargıtay haksız tahrik indirimine ilişkin oran belirlenirken olaya ve taraflara ilişkin tüm koşulların gözetilmesi gerektiğini belirtmekle birlikte, Yargıtay Mahkemenin tahrik nedeniyle uyguladığı indirim oranının somut olaya uygun olup olmadığını denetlemektedir.

İddianamede; şüphelinin boğaz mevkii diye tabir edilen yere elini yüzünü yıkamak amacıyla yöneldiği, tam bu sırada öldürülen ...’ın da yukarı taraftan şüphelinin olduğu yere doğru yöneldiği, şüphelinin maktulü fark ettiği anda şüpheli ile maktul arasında yaklaşık 50 metre kadar mesafe bulunduğu, şüphelinin maktul ...’ın omzunda tüfek asılı olduğunu görmesi üzerine kayalığın arkasına doğru saklanmaya çalıştığı, bu sırada maktul ...’ın şüpheliye doğru bir el ateş ettiği, bu durumun Jandarma Genel Komutanlığı Merkez Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği’nin 04.06.2021 tarihli Uzmanlık Raporu’na göre de sabit olduğu, zira bu rapora göre olay yerinde ele geçirilen bir adet 12 kalibre "RC 12 ITALY 12" ibareli av fişeği kartuşunun, maktul ...’a ait Z88 numaralı 12 kalibre av fişeği istimal eden, Cesa marka, tek namlulu, tek atışlı kırma av tüfeğinden atıldığının tespit edildiği,

Bu olay üzerine şüphelinin de olay günü yanında olan Garantie Gurup marka 14 seri numaralı tek kırma av tüfeğiyle maktul ...’ın hayati bölgelerini hedef gözeterek ateş ettiği ileri sürülmesine karşılık,

Mahkemece 2016 yılında sanık ile maktulün babası katılan ... arasında ağaç kesilmesi nedeniyle karşılıklı kasten yaralama ve sanığın tehdit eylemleri olduğu, bu olayın ardından maktul ... ve kardeşi ...'nın sanığa yönelik tehdit ve kasten yaralama suçlarını işledikleri, tarafların köylüler tarafından bir araya getirilerek barıştırılmaya çalışıldığı, maktul tarafının belirli bir miktar para vermesi ve maktul ile kardeşi ...'nın belirli bir süre köye gelmemesi karşılığında uzlaştıkları ancak tanıkların beyanlarına göre sonraki süreçte iki tarafında da tanık ifadeleriyle "rahat durmayarak" husumeti sürdürdükleri, olay tarihinden iki gün önce ise maktul ile sanık arasında tartışma meydana geldiği, sanığın beyanına göre maktulün köpeğinin çalılıklara zarar vermesi nedeniyle kovduğu, maktulün ise bunu köpeğini dövdüğünü zannederek kendisini ölümle tehdit ettiği, maktulün eşinin de bu tartışmayı doğruladığı ancak sebebini bilmediğini beyan ettiği, bundan iki gün sonra olay günü ise sanık ...’nun Adıyaman ili Kahta ilçesi ... köyünde bulunan ikametinden ... köyünün yaklaşık 45 dakika ile 1 saat aralığında yürüme mesafesinde olan kuzey tarafına doğru araziye çıktığı, sanığın daha sonra boğaz mevkii diye tabir edilen yere yöneldiği, o sırada maktul ...’ın da hayvanlarını otlatması sebebiyle aynı bölgede bulunduğu ve yukarı taraftan sanığın olduğu yere doğru yönelmesi neticesinde sanık ile maktul arasında bir karşılaşmanın olduğu, sanığın av tüfeği ile maktule doğru iki el ateş ettiği, maktulün de olay anında av tüfeği ile bir el ateş ettiği, sonrasında sanığın olay yerinden uzaklaşarak ikametine döndüğü ve durumu ailesine bildirdiği, maktulün olay neticesinde yaşamını yitirdiği kabul edilerek sanık hakkında TCK'nın 29/1. maddesindeki tahrik indirimi 18 yıl hapis cezası olarak belirlenmiş ise de,

Olayın herhangi bir tanığının bulunmaması karşısında sanığın ileri sürdüğü ve iddianamede de belirtildiği üzere sanıktan önce maktulün de av tüfeğiyle sanığa ateş etmesinin söz konusu olabileceği, maktulün 01.05.2021 tarihli Ölü Muayene ve Otopsi Zaptı’na göre; vücudunda göğüs, batın ve ayak bölgelerinde çoklu av tüfeği saçma taneleri yaralarının olduğu, göğüs batın boşluğunda isabet eden saçma tanelerinin çoğunluğunun göğüs ve batına nafiz oldukları ve öldürücü nitelikte oldukları, saçma tanelerinin belirli bir düzen oluşturmaması ve dağınık yerleşmiş olması nedeniyle atış sayısının tam olarak tespit edilemediği, kişinin ölümünün av tüfeği saçma taneleri yaralanmasına bağlı iç organ ve büyük damar yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu meydana geldiği hususlarının belirtilmesine göre sanığın maktulden önce ateş etmesi ve maktulü öldürücü nitelikte yaralaması durumunda maktulün elindeki tüfeği kullanamayabileceğinin de göz önünde bulundurulmasının gerektiği,

(olay yerinde ele geçirilen bir adet 12 kalibre "RC 12 ITALY 12" ibareli av fişeği kartuşunun, maktul ...’a ait Z88 numaralı 12 kalibre av fişeği istimal eden, Cesa marka, tek namlulu, tek atışlı kırma av tüfeğinden atıldığının tespit edilmesi), sanığın maktulün atışı ile isabet almamasının tahrik indiriminin az olmasını gerektirmediği,

Ayrıca sanığın beyanına göre maktulün köpeğinin çalılıklara zarar vermesi nedeniyle kovduğu, maktulün ise bunu köpeğini dövdüğünü zannederek kendisini ölümle tehdit etmesi de göz önüne alınarak ayrıca meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin yani TCK'nın 25 veya 27. maddelerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı bir durumda TCK'nın 29/1. maddesindeki 12 ilâ 18 yıl arasındaki tahrik indiriminin Dairemiz uygulamalarına göre asgari oranda yani 18 yıl olarak değil orta (makul) oranında yapılması gerektiği görüşündeyim.