erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/8888
Karar No: 2008/4046
Karar Tarihi: 25.03.2008

4. Hukuk Dairesi 2007/8888 E., 2008/4046 K.

**4. Hukuk Dairesi 2007/8888 E., 2008/4046 K.**

**- MANEVİ TAZMİNAT

- ZİYNET EŞYALARININ İADESİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 6 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 41 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 42 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 43 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 47 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Gurbet vekili avukat Meral tarafından, davalı İhsan ve Mevlüde aleyhine 05.03.2004 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacının talebinin kabulüne dair verilen 08.05.2007 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun ge-rektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-

Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, eşyanın iade edilmemesi nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı İhsan ile 11 ay kadar birlikte yaşamışlardır. Resmi evlilik bağı kurulmamış ise de yerel âdetler gereği düğün yapılarak birlikteliğin evlilik niteliğinde kurulduğu dosya kapsamındaki belgelerden anlaşılmaktadır. Tarafların anlaşamaması üzerine davacı babasının evine dönmüş ve getirdiği eşyalar ile altınlannın iadesini gayri resmi olarak birlikte olduğu İhsan ile annesi Mevlüde'den istemiştir.

Davacı, söz konusu altınların davalılarda kaldığını ileri sürmekte ise de, hayat deneylerine göre olağan olan bu çeşit eşyanın kadının üzerinde bulunmasıdır. Onun için evden ayrılmayı tasarlayan kadının altın ziynet eşyalarını yanında götürmesi tabiidir. O halde kadının evi terk ederken ziynet eşyasının zorla elinden alındığı veya götürmesine engel olunduğu kanıtlanmadıkça kadın tarafından götürüldüğünün kabulü gerekir. Davacı, davaya konu altınları götürmesine engel olunduğunu veya zorla elinden alındığını iddia etmemiş olup; bu karinenin aksi davacı tarafça usulüne uygun olarak ispatlanmadığı anlaşıldığından bu kısma ilişkin olarak davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle temyiz olunan kararın davalılar yararına (BOZULMASINA), diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1416
Karar No: 2018/3458
Karar Tarihi: 12.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/1416 E.  ,  2018/3458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıklardan ...'ın, keşidecisi olduğu ...Bankası... şubesine ait karşılığı ödenmesi nedeniyle bedelsiz kalan ve üzerindeki çek bedeli ve keşide tarihi paraflanarak değiştirilmek suretiyle yeniden tedavüle koyduğu 8,000 TL bedelli, suça konu çeki, oğlu diğer sanık ...'a düzenletip paraflatarak aralarındaki ticari ilişki karşılığında sanık ...'a verdiği ve sanık ...'ın da bu çeki borcu karşılığında katılan ...'a verdiği, katılanın alacağını tahsil etmek üzere bankaya başvurduğunda çekin karşılıksız olduğunu öğrendiği ve sanık ...'ın çekin çalıntı çek olduğunu ileri sürerek, sanık ...'ın ise çekin kendisi tarafından değiştirilip paraflandığını kabul etmeyerek bedelini ödemekten kaçındığı,sanık ...'ın ise çeki diğer sanıklar ... ve ...'dan aldığını iddia ettiği eylemde; sanıklar hakkında iştirak halinde resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında;

Sanık ...'ın söz konusu çek yaprağını yaklaşık bir yıl önce kaybettiğini, çekin tek yaprak ve boş olarak kaybolduğunu, çekte bulunan paraf ve imzaların kendisine ait olmadığını, yine çekteki imzaların oğlu ... tarafından da atılmadığını, oğlu ...'ın çek keşide etme yetkisinin bulunmadığını savunması, sanık ...'ın da söz konusu çekteki imza, paraf ve yazıların kesinlikle kendisine ait olmadığını, bu çeki kendisinin yazmadığını, babası adına çek keşide etme yetkisinin bulunmadığını beyan etmesi, sanık ...'ın ise... de sanık ...'a 8,000 TL'lik mal verdiğini, ...'in bu alacağına karşılık çek vereceğini, ancak çek yaprağı kalmadığını, kendisininde elden ödemiş olduğu bir çek olduğunu, bu çeki paraf yaparak vereceğini söylediğini, yanında iken bahse konu çeki çıkardığını, bu çekin 12,000 TL bedelli olduğunu, bunu 8,000 TL olarak düzenlediğini ve yanında bulunan oğlu sanık ...'a paraflatarak kendisine verdiğini, çeki bu şekilde alıp... da bulunan katılan ...'a olan borcuna karşılık olarak verdiğini beyan etmesi ve ekspertiz raporuna göre de, çekin ön yüzündeki yazıların ...'ın elinden çıkmadığı, çekin ön yüzündeki "...", üzeri çizilmiş "hamiline on iki bin ikiyüz yetmiş" ve "sekizbin" ibareli yazıların ...'ın elinden çıktığının tespit edilmiş olması karşısında, sanık ...'ın ticari defterleri incelenerek fatura, fiş, makbuz gibi belgeler düzenleyip düzenlenmediği, suça konu çekin yasal defterlerine kaydedilip edilmediğinin araştırılması, çekin ön yüzündeki yazı, rakam ve imzaların sanık ...'ın eli ürünü olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6684
Karar No: 2017/2483
Karar Tarihi: 28.03.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/6684 E.  ,  2017/2483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı itirazın kısmen iptaline yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin evcil hayvan gıda ürünleri satışı işiyle iştigal ettiğini, davalıya hayvan gıda ürünleri sattığını takibe konulan 26/09/2013 tarih ve ... nolu fatura ve 26/09/2013 tarih ve ... nolu irsaliyesinin davalı tarafından malın tesliminde kaşelenip imzalandığını, herhangi bir itirazda bulunulmadığını, davalı borçlunun icra dosyasına yapmış olduğu yetki itirazının reddinin gerektiğini ileri sürerek icra takibine davalının haksız ve kötü niyetli olarak yapmış olduğu itirazın iptaline ve 20 den az olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, yetkili mahkemenin ... Ticaret Mahkemesi olduğunu, takibe ve davaya konu 26/09/2013 günlü ve 315510 sıra nolu fatura bedelinin davacıya ödendiğini, davacı taraf ile yapılan ticari ilişki nedeniyle mal teslimlerinde kısmi ödemeler yapıldığını, bakiyelerinde tarafların cari hesaplarında gösterildiğini, davacı tarafın daha önceden davalıya teslim ettiğini ürünlerde son kullanma tarihi geçmiş olduğundan bu ürünlere ait faturaların davalı tarafından kabul edilmediğini ve serbest meslek defterine işlenmediğini, ispat yükümlülüğünün davacı tarafta olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, tarafların cari hesap usulü çalıştıkları, davacının usulüne uygun defter kayıtlarına göre 5.788,25 TL alacaklı olduğu, davalı tarafça bu alacağa ilişkin fatura bedelinin ödendiği savunmasında bulunulduğu, buna göre faturalar ile fatura içeriği malların teslimine yönelik bir itirazın bulunmadığı, davalının defterlerinin silik olup incelemeye ve karşılaştırmaya müsait olmaması, muavin defterlerinin de karşılaştırılamaz olması nedeniyle usulüne uygun olmadığı, davacının usulüne uygun tutulan ticari defter ve kayıtlarında da ödemeye ilişkin her hangi bir kayıt bulunmadığı, davalının takibe konu fatura bedelini ödediğini ispatlayamadığı gerekçesiyle itirazın kısmen iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 28/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/6419
Karar No: 2006/8684
Karar Tarihi: 30.05.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/6419 E.  ,  2006/8684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, eczane sahibi olduğunu, davalı ile aralarındaki sözleşme hükmüne dayanarak Bağ-Kur mensuplarına ilaç verdiğini, davalının 10.1.2003 - 20.2.2003 tarihleri arasında fatura edilen ilaç bedelini ödemediğini ileri sürerek 35.463.000.000 Tl. ilaç bedelinin ve bunun işlemiş 7.836.337.916 Tl. faizinin tahsiline asıl alacağa temerrüt faizi uygulanmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; davacının temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulup bilirkişiden rapor alındıktan sonra 35.463. YTL asıl alacak ve 7.782.41 YTL. işlemiş faiz yönünden davanın kabulüne , asıl alacağa dava tarihinden itibaren ticari temerrüt faizi uygulanmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, ve özellikle ticari temerrüt faizinin de yasal temerrüt faizi anlamına gelmiş olmasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-1479 sayılı yasa uyarınca davalı Bağ-Kur harçtan muaftır. Mahkemece, bu yön gözetilmeksizin davalı kurumdan harç tahsiline hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK. 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bette belirtilen nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte belirtilen nedenle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının üçüncü bendindeki (peşin alınan harcın mahsubuyla eksik kalan harcın davalıdan tahsiline) sözlerinin hükümden çıkarılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 30.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/21556
Karar No: 2017/10010
Karar Tarihi: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/21556 E.  ,  2017/10010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2014/40006
Karar No: 2015/15858
Karar Tarihi: 05.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/40006 E.  ,  2015/15858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Suça sürülenen çocuğa isnat edilen suçun 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c, son. maddelerinde öngörülen cezasının alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek, savunmalarının talimat yoluyla aldırılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine muhalefet edilmesi,

2) Kabule görede;

a) Silahtan sayılan "neşter" ile müştekiyi yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralaması eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddeleri gereğince ceza tayini yerine, yüzde sabit ize neden olan yaralanmaların kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olamayacağı gözetilmeksizin 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinden temel cezanın belirlenmesi,

b) TCK'nin 86/2. maddesine göre belirlenen 8 ay hapis cezası üzerinden TCK'nin 86/3-e maddesinden yarı oranında artırım yapıldığından 12 ay hapis cezası bulunması gerekirken yazılı şekilde 16 ay hapis cezasına hükmedilmesi,

c-Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 51/3.maddesine göre belirlenen deneme süresinin ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

d) Suça sürüklenen çocuğun savunmasının müdafi eşliğinde alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

e) Mağdur ...'in kolluk beyanında olay anında arkadaşı ... 'un yanında bulunduğunu, esasen suça sürüklenen çocuğun ...'a saldırdığını, kendisinin aralamak için müdahale ettiğinde suça sürüklenen çocuğun ...'ı bırakıp neşterle yüzünü kestiği ve sinkaflı sözlerle hakaret ettiğini, ''suça sürüklenen çocuğun da ifadelerinde olay öncesi mağdur ...'in kendisine hakaret edip, neşterle yaralamak için saldırdığını, kendisini korumak için neşterle mağdur ...'e vurduğunu'' beyan etmesi karşısında, ... 'un adresi tespit edilerek tanık sıfatı ile ifadesi alınıp, suça sürüklenen çocuk hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı kararda tartışılmadan eksik kovuşturma ile hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereği kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/20523
Karar No: 2007/24006
Karar Tarihi: 24.12.2007

12. Hukuk Dairesi 2007/20523 E., 2007/24006 K.

**12. Hukuk Dairesi 2007/20523 E., 2007/24006 K.**

**- TEBLİĞE MUTTALİ OLMAK

- USULSÜZ TEBLİGAT**- 7201 S. TEBLİGAT KANUNU [ Madde 21 ]

- 7201 S. TEBLİGAT KANUNU [ Madde 32 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 66 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 68 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 69 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine, bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçluya gönderilen örnek 13 numaralı tahliye ihtarlı ödeme emri, 20.07.2007 tarihinde ve 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Tebligat Tüzüğü'nün 28. maddesi uygulanmadığı için; yani, muhatabın tevziat saatinden sonra adrese dönüp dönmeyeceği Tüzüğün anılan maddesinde sayılan kişilerden sorulup saptanmadan ve bu husus tebligat parçasına yazılıp usulen tevsik edilmeden 21. maddeye göre yapılan tebligat usulüne uygun bulunmamaktadır (HGK'nın 29.12.1993 tarih ve 1993/18-778 E., 876 K.), (HGK'nın 18.04.2001 tarih, 2001/6-386 E., 389 K.).

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 32. maddesinde, (tebliğ, usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi addolunur.) hükmüne yer verilmiştir. Borçlu, 23.08.2007 tarihli hacizle takipten haberdar olduğuna göre 29.08.2007 tarihinde harçlandınlan dilekçesiyle mahkemeye yaptığı başvurusu yasal (7) günlük sürededir.

7201 sayılı Kanun'un 32. maddesi gereğince muhatabın usulsüz tebliği öğrendiği tarihten itibaren takibin şekline göre İcra Dairesine İtiraz etmemiş olması, tebligatın usulsüzlüğünün tespiti halinde mal beyanında bulunma tarihi ve takip kesinleşmeden haciz konulamayacağı cihetle; varsa, hacizlerin kaldırılması sonucunu doğuracağından, borçlunun hukuki yararının da bulunması nedeniyle, mahkemece şikayetin incelenmesine engel teşkil etmez (HGK 27.06.2001 tarih ve 2001/12-543 E., 560 K.).

O halde, şikayet kabul edilerek 7201 sayılı Kanun'un 32. maddesi de gözetilip ödeme emri tebliğ tarihinin düzeltilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Sonuç: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK'nın 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4022
Karar No: 2019/1029
Karar Tarihi: 20.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4022 E.  ,  2019/1029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK’nun 155/2, 168/1, 62, 52/2, 53 ve 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 26/04/2012 ile 15/11/2012 tarihleri arasında katılan Antalya Ulaşım Hizmetleri Petrol Sanayi ve Ticaret A.Ş'nin şehir içi ulaşımını sağlayan otobüslerinde şoför olarak çalıştığı, sanığın suç tarihinde sevk ve idaresinde bulunan 07 ECP 21 plakalı otobüse binen toplam 79 yolcudan biniş ücreti almasına rağmen her biniş ücreti için sisteme okutması gereken yetkili kartını sisteme okutmadığı ve bu suretle 79 yolcudan almış olduğu ücretleri hesap kesiminde çalıştığı katılan şirkete de teslim etmeyerek üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında; kalabalık grup bir anda otobüse bindiğinde bazen gözünden kaçtığını, bazen de yığılma olduğu için alamadığını, okutma işleminin gün sonunda yapılan hesap sonrasında toplu olarak yapıldığını, bu durum kendisine sorulduğunda unuttuğunu ve derhal okutacağını ve maaşından kesilmesini istediğini beyan ettiğini ve paranın maaşından kesildiğini, bu işi yapması için ayrıca muavin olmadığını, kendisinin hem şoförlük hem de para toplama işi yaptığını, trafiği sıkıştırmamak için paraları aldığı halde sisteme o an girmediği ve çalıştığı süre içerisinde gün sonunda giriş yaptığının da olduğunu ve suç kastı ile hareket etmediğine ilişkin beyanı, alınan bilirkişi raporu ve kamera kayıt izleme formunda; sanığın mesai saatleri içerisinde araca binen kişilerden bir kısmı için biniş anında kartı okuttuğu bir kısmı için okutmadığının ve suç tarihinde saat 22.10'da savunmasında belirttiği gibi 31 adet kartı ile çekim yaptığına ilişkin tespit, suça konu bilet bedelinin sanık tarafından ödendiğine ilişkin fatura ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın suç kastıyla hareket ederek üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4489
Karar No: 2021/6333
Karar Tarihi: 31.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2021/4489 E.  ,  2021/6333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ... ve ...'ün doktor olarak görev yaptıkları, sanık ...’ün ... isimli hasta hakkında herhangi bir muayene işlemi yapmadığı halde 29/01/2009 tarihinde içeriği itibariyle gerçeğe aykırı reçete düzenlediği, sanık ...’nun ... isimli hasta hakkında herhangi bir muayene işlemi yapmadığı halde 30/03/2009 tarihinde içeriği itibariyle gerçeğe aykırı reçete düzenlediği, sanık ...’ün ise ... isimli hasta hakkında herhangi bir muayene işlemi yapmadığı halde 23/06/2009 tarihinde içeriği itibariyle gerçeğe aykırı reçete düzenlediği, bu reçetelerin eczacı sanık ...'e ait eczane kayıtlarına işlenmek suretiyle katılan kuruma faturalandırdığı, bu suretle sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Sanıklar hakkında görev yaptıkları süre içerisinde tek bir hasta adına yazılan reçetenin sahte olduğu iddiası ile kamu davası açıldığı, çok sayıda hasta muayene eden bir doktorun muayene ettiği bütün hastalarını ve çok sayıda reçete kabul eden bir eczacının bütün reçeteleri ve reçetelerde yazılı ilaçları kimin aldığını hatırlamasını beklemenin mümkün olamayacağı, yaşlılıkları, meşguliyetleri ve diğer mazeretleri sebebiyle hastaların eczaneye gitmeden aile fertlerine ve tanıdıklarına ilaç aldırmalarının yaygın karşılaşılan bir durum olduğu, yıllarca mesleğine hizmet etmiş olan eczacı ve doktorların tek bir reçete üzerinden kamu kurumuna yönelik olarak dolandırıcılık ve sahtecilik kastı ile hareket etmiş oldukları şeklindeki iddianın adalete ve hakkaniyete uygun olmadığı anlaşılmakla, sanıkların üzerlerine atılı suçlardan beraatlerine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 31/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.