erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/14997
Karar No: 2015/11566
Karar Tarihi: 23.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/14997 E.  ,  2015/11566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1.05 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen, sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9890
Karar No: 2012/15755
Karar Tarihi: 18.06.2012

**13. Hukuk Dairesi         2012/9890 E.  ,  2012/15755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,asıl ve birleşen dava dosyasında, ... ... ...Mahallesi ...Sokak No:6/... (37341 ada ... Parsel)deki dairede oturduğunu, aynı zamanda site yönetici olduğunu, müteahhidin yapı denetim yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeniyle abone olamadıklarını belirterek kendi dairesine ve kapıcı dairesine geçici elektrik aboneliği verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava konusu binanın iskan izninin alınmadığı dosya içeriği ile sabittir. 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 30 ve 31. maddeleri hükmüne göre, yapı kullanma izin belgesi bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün değildir. Ne var ki; davadan önce 26.7.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanıp yürürlüğe giren 5784 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 25.maddesinde 3194 Sayılı İmar Kanunu’na eklenen Ek Geçici 11. madde, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kanalizasyon kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara yol, su, elektrik, telefon vb.gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar geçici 2012/9890-15755 abonelik yapılabilir, Bu halde elektrik ve su bağlanması abone için kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak yapı ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12.10.2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanamaz" hükmü getirilmiştir.

Davacılar,elektrik aboneliğinin tesis edilmesini istemiş olup, 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen Geçici Ek 11.maddesi uyarınca, binanın yapı ruhsatı ile binanın imar ve projeye uygun olarak yapıldığına dair statik raporun dosyada mevcut olmadığı,bu nedenle abonelik yapılmasına ilişkin yasal şartların bulunmadığı anlaşılmıştır.Hal böyle olunca mahkemece,davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi Usul ve Yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 39.55 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 15.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15891
Karar No: 2016/5446
Karar Tarihi: 17.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/15891 E.  ,  2016/5446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırılan taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek binaya değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; bir kısım davalıların tüm, davacı idare vekilinin ise aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Tapu kaydındaki takyidatların hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinin sonuna (Tapu kaydındaki takyidatların hükmedilen bedele yansıtılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15537
Karar No: 2016/13708
Karar Tarihi: 27.12.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/15537 E.  ,  2016/13708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

12.12.2013 günü saat 14.00 sıralarında sanık sürücü ...'ün idaresindeki minibüs ile yerleşim yeri dışında, 14 metre genişliğinde, bölünmüş, 4 şeritli, iki yönlü, buzlu, asfalt kaplama yolda, karlı havada Bitlis istikametinden Tatvan istikametine doğru seyir halinde iken 16.km'ye geldiğinde, karşı istikamet şeridine girerek aracının sol ön kısmı ile karşı istikamet şeridinden gelmekte olan sürücü ... idaresindeki kamyonetin sol ön kısımlarına çarpması sonucu, ...'ın kemik kırığına ve sabit ize neden olacak şekilde, ...'nın hayati tehlikeye ve kemik kırığına neden olacak şekilde, ..., ... ise kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, olay yeri inceleme raporunda; sanığa ait aracın ön tarafının hasarlı olduğu, sol ön tekerinin patlak olduğu, tekerlerinde zincir takılı olmadığı, lastiklerinin de kar lastiği olmadığı tespitine yer verilmiş olduğu, kazada yaralanan ancak sanıktan şikayetçi olmayan mağdurlar ise, sanık idaresindeki minibüsün dolu olduğunu, hatta ayakta yolcu aldığını, ön camının buzlu olduğunu ve aracın hızlı olduğunu beyan etmeleri karşısında, sanığın Aralık ayında kar lastikleri ve zincir takılı olmayan araç ile karlı - buzlu zeminli yolda, yoğun tipi ve kar altında, ön camı buzlu olmasına ve görüş açısı kapalı olmasına rağmen, ayakta yolcu da almak suretiyle, hızlı şekilde seyredip önündeki aracı sollayarak bilinçli taksirle ve tam kusuru ile kazaya sebebiyet verdiği sabit olmasına rağmen, sanık hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulanmayarak hakkında eksik ceza tayini, temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, eksik inceleme yapıldığına, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3134
Karar No: 2013/14271
Karar Tarihi: 09.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/3134 E.  ,  2013/14271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde yangın çıkarma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında düzenlenen iddianame ve temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 02.06.2011 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (15.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, dos- yanın görevli Daireye (GÖNDERİLMESİNE), 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10408
Karar No: 2010/13391
Karar Tarihi: 01.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/10408 E.  ,  2010/13391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mera kaydının iptali davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, mera vasfıyla özel sicilinde kayıtlı 882, 849, 877, 878, 921 parseller ile dava dilekçesine ekli krokisinde (A) işaretli taşınmazın kesinleşmemiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığını ve öncesinin orman olduğunu iddia ederek mera vasıflı özel sicil kayıtlarının silinmesini ve orman vasfı ile hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve 849, 877, 878, 882, 921 parsel sayılı taşınmazlar ile fen bilirkişisi ... Hançer'in 18/02/2008 tarihli rapor ve krokisinde (A2) ile işaretli yeşil kalemle çizilmiş 72841,33 m² yüzölçümlü bölümünün özel sicilden terkini ile orman vasfı ile hazine adına tapuya kaydına karar verilmiş, hüküm reddedilen kısma yönelik olarak davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, mera kaydının iptali davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 6831 Sayılı Yasaya göre 2004 yılında yapılıp dava tarihinde ilan edilmediği için kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır. Çekişmeli 849, 877, 878, 882, 921 taşınmazlar 07/02/1977-07/03/1977 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen genel kadastro çalışmasında mera parseli vasfıyla, (A)işaretli bölüm ise çalılık vasfıyla tescil harici bırakılmış, bu bölüm 18/10/2004-20/11/2004 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen Mera/Yaylak/Kışlak ile Umuma ait otlak ve çayırların tespit ve tahdit çalışmalarında mera parseli vasfıyla özel siciline kaydedilmiştir.

Dosya arasındaki orman işletme müdürlüğü yazısından Yeşilçam Köyünde yapılan orman kadastrosunun sonuçlarının 06.02.2008-06.08.2008 tarihleri arasında ilan edildiği anlaşılmaktadır. Temyize konu davanın devamı sırasında yapılan bir orman kadastrosu söz konusu olup, dava orman tahditine itiraz davasına dönüşmüştür. Orman kadastrosuna itiraz davalarına bakma görevi, 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca kadastro mahkemesine aittir. Görev kamu düzenine ilişkin olup mahkeme tarafından resen gözetilmelidir.

Bu durumda, mahkemece yapılacak ...: orman tahditine itiraz yönünden görevsizlik, tescil istemi yönünden ise ayırma kararı verilerek orman tahditine itiraz davasının bekletici sorun sayıp sonucunu beklemek ve orman tahditine itiraz davasının sonucuna göre tescil istemi hakkında olumlu olumsuz bir hüküm kurmaktan ibarettir.

Değinilen yön gözardı edilerek, kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 01.11.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/14005
Karar No: 2015/11064
Karar Tarihi: 17.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/14005 E.  ,  2015/11064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte ... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1.37 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17675
Karar No: 2015/13747
Karar Tarihi: 30.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17675 E.  ,  2015/13747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2014

NUMARASI : 2011/665-2014/873

Davacı H.. Ş.. vekili Avukat C.. G.. tarafından, davalı İ.. T.. aleyhine 20/04/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 13/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle açılan davada, sorumlu müdür sıfatını taşıyan ve 5187 sayılı Kanun'un 13. maddesi gereğince hukuki sorumluluğu bulunmayan davalıya yönelik istemin, pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerekirse de; sonucu itibariyle doğru bulunan hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7283
Karar No: 2019/27
Karar Tarihi: 14.01.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7283 E.  ,  2019/27 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

7201 sayılı Tebligat Kanununun; " Bilinen Adreste Tebligat "kenar başlıklı 10. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında ; " Tebligat , tebliğ yapılacak şahsa, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adres olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır ." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Açıklanan yasal düzenleme tüzel kişiler için de geçerlidir. Şirketin son adresi bilinmiyor ise, ticaret sicilindeki adrese, adres değiştirmiş ise, tebligatlar ticaret sicil gazetesindeki yeni adresin yayımından itibaren bu adrese yapılır. Aynı yasanın 35.maddesinde ise; "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve yeni adres tebliğ memurunca da tespit edilemediği takdirde tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi, tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır. Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmi kayıtlardaki adresleri esas alınır." hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda ; Davalı vekili 20/09/2016 tarihli dilekçesi ile vekillik görevinden istifa etmiş olup, davalı şirketin tebligat adresini, " ... Mahallesi ... Cad. ... Sok. ... / ... olarak bildirmiş, tebligatların bu adrese yapılmasını talep etmiştir. Mahkemece, gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçesi, davalı şirketin eski adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, yukarıda açıklanan yasal hükümler gereğince davalı şirkete yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca ; Mahkemece, gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin, davalı şirketin bildirilen yeni adresine tebliğ edilmesi, tebligattan sonuç alınamadığı taktirde; davalı şirketin tebligat tarihinde Ticaret Sicil Gazetesindeki adresi tespit edilerek, bildirilen yeni adresten başka bir adres olması durumunda tespit edilecek olan bu adrese usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi ve temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/17347
Karar No: 2010/2837
Karar Tarihi: 25.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/17347 E.  ,  2010/2837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur.

Dosyada bulunan delil ve belgelere göre bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı idare vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmaz kadastro parselidir. Değerlendirmede esas alınan taşınmaz ise imar parselidir. Bu nedenle emsal karşılaştırması sonucu tespit edilen bedelden, %40 imar düzenleme ortaklık payının indirilmesi gerektiği gözetilmeden, fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 25.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14014
Karar No: 2013/8174
Karar Tarihi: 01.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/14014 E.  ,  2013/8174 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b , 89/3-b,62/1, 52/2-4maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- ... Mim. Müh. İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti. tarafından yapılan Karacaoğlan İlköğretim Okulu 28 Derslik Ek bina inşaatında kalıpçı olarak çalışan ...'in inşaatın 3. katında döşeme tablasını çakarken panonun sallandığını farkettiği, ayağı ile kontrol edip sallayınca kalıpların altında bulunan direğin kayması ile panoların çökmesi üzerine dengesini kaybederek yaklaşık 3 metre yükseklikten 2. kat beton zeminine düşmesi sonucu ayağında ve omurgasında ağır kırıklar ve vertebrada organ işlev kaybı oluşacak şekilde yaralandığı olayla ilgili düzenlenen 20.10.2009 tarihli bilirkişi raporunda mağdurun asli, sanığın tali kusurlu olduğu belirlenmiş ve mahkemece de bu şekilde kabul edilmiş ise de; sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, mağdurun yaralanma durumu ve meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

2- Meydana gelen olay sonucu katılanın vücudunda ağır kırıklar ve vertebrada organ işlev kaybı oluşacak şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 89/1 maddesi gereğince temel ceza tayin edildikten sonra cezanın yalnız 89/3-b maddesi gereğince cezanın bir kat artırılması ile yetinilmesi, gerektiği gözetilmeksizin, temel ceza belirlendikten sonra 89/2-b ve 89/3-b maddeleri gereğince ayrı ayrı artırım yapılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.