erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/21490
Karar No: 2006/24182
Karar Tarihi: 19.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/21490 E.  ,  2006/24182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

4833 Sayılı 2003 yılı Mali Bütçe Kanununun 51/t maddesiyle 5020 Sayılı 2004 yılı Bütçe Kanununun 49/o ve ve 2005 yılı Bütçe Kanununun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye bağlı dairelerle katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır.(HGK.nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E. sayılı kararı)

Somut olayda borçlu Sağlık Bakanlığı ilamda öngörülen tazminat için takip edildiğine göre yukarıda yer alan açıklamalar dikkate alındığında faiz hesabının anılan maddelerde belirtilen oranlara göre yapılması zorunludur. Ancak, 2003 yılı Bütçe Kanununun 51/t maddesi Anayasa Mahkemesinin 22.01.2004 tarih ve 2003/41 E. - 2004/4 K. sayılı kararıyla  iptal edilmiştir. Ancak, elde bulunan ve uyuşmazlığın sürdüğü davalarda iptal kararının 'geriye yürümeme" kuralı uygulanamayacağından, mahkeme kararı 2003 yılı için yapılan hesaplama bakımından yasaya uygun ise de; 01.01.2004 - 31.12.2004 tarihleri arasındaki dönemde işleyecek faizin 2004 yılı Bütçe Kanununun 49/o maddesindeki, 01.01.2005 ile 01.05.2005 arası 2005 Yılı Bütçe Kanununun 37/e maddesindeki ve 01.05.2005 ile 31.12.2005 arası 3095 Sayılı Kanunun 1.maddesinde yapılan değişikliklere göre %12, 01.01.2006'dan itibarende %9 oranlarının uygulanmak suretiyle şikayetin çözümlenmesi gerekir.

O halde, yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyen bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6277
Karar No: 2013/20945
Karar Tarihi: 10.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6277 E.  ,  2013/20945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davalı vekili tarafından verilen 15.05.2013 havale tarihli dilekçede Dairemizin 19.06.2012 tarih, 2012/13708 E ve 2012/23768 K sayılı onama kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve hükmün faiz yönünden bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur. Bahsi geçen dilekçe ve ekindeki evrak ile dosya yeniden incelendi gereği düşünüldü.

Yerel mahkeme kararında hüküm altına alınan ücret ve ikramiye fark alacakları için hakkın doğumu tarihinden faize karar verilmiş, davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizce sözü edilen karar onanmıştır. Davalı vekilinin temyiz dilekçesinde faiz yönünden bozulması istendiği halde bu husus gözden kaçırılarak karar verildiği anlaşılmakla ONAMA KARARININ ORTADAN KALDIRILMASINA ve hükmün aşağıdaki şekilde bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece hüküm altına alınan ücret ve ikramiye farkı istekleri yönünden hakkın doğumu tarihinden itibaren faize karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili faiz yönünden de temyiz etmiştir.

Dosya içinde yer alan XX. dönem ve XXI. dönem toplu iş sözleşmelerinde ücret ödenmesi için açık bir tarih öngörülmemiş, 36. maddede sadece önceki sözleşmelerle öngörüldüğü ve mutad olan usullere göre ödeme yapılacağı belirtilmiştir. Dosya içinde önceki dönemlere ait toplu iş sözleşmeleri bulunmamaktadır.

Mahkemece işyerinde uygulanmış olan tüm toplu iş sözleşmeleri getirtilmeli, davaya konu isteklerle ilgili açık bir ödeme tarihi kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı belirlenmelidir. Açık ödeme tarihinin toplu iş sözleşmelerinde kararlaştırıldığı belirlendiği taktirde, hesaplamaya konu toplu iş sözleşmelerinde önceki sözleşmelere atıflar yapılmış olmakla daha önce saptanan ödeme tarihlerinin istek konusu dönemde de geçerli olduğu kabul edilmelidir. Ancak bu taktirde hükmün infazında tereddüt olmaması için gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmalı ve her bir alacak kaleminin ödenmesi gereken tarih belirlenmek suretiyle mahkeme ilamında açıkça ödenmesi gereken tarihler gösterilerek karar verilmelidir.

İşyerinde uygulanmış olan XX. dönem öncesi toplu iş sözleşmelerinde de açık bir ödeme tarihi belirtilmemişse davaya konu istekler bakımından dava tarihinden itibaren faize karar verilmelidir. Konuyla ilgili olarak eksik incelemeyle karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6232
Karar No: 2017/5308
Karar Tarihi: 12.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/6232 E.  ,  2017/5308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 17. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 21/10/2014 gün ve 2014/546 - 2014/276 sayılı kararı onayan Daire'nin 14/01/2016 gün ve 2015/3622 - 2016/304 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalının orijinal konişmentoyu veya garanti mektubunu vermemesinden dolayı geminin tahliye limanında 12 gün beklemek zorunda kaldığını, bu arada 3. kişiye ait yüklerin boşaltılamadığını, daha sonra ihtiyati tedbir kararı ile yükün gümrüklü depoya tahliye edildiğini ileri sürerek, şimdilik (53.000) USD zararın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı vekili, dava dilekçesinde faiz talep edilmesine rağmen faiz başlangıç tarihi belirtilmemişse dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek tavzih talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, tavzih talebinin reddini istemiştir.

Mahkemece, 07.04.2016 tarihli ek karar ile tavzih talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Ek kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin 07.04.2016 tarihli ek karara yönelik tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin asıl karara yönelik HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bette açıklanan nedenlerle davalı vekilinin 07.04.2016 tarihli ek karara yönelik tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin asıl karara yönelik karar düzeltme istemlerinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden ek karara yönelik davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 12/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1904
Karar No: 2014/242
Karar Tarihi: 14.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/1904 E.  ,  2014/242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; tekel bayii işleten sanığın, katılan şirket ile imzaladığı 22/03/2005 tarihli ariyet sözleşmesine göre, katılan şirkete ait dondurmaları satması karşılığında kendisine teslim edilen derin dondurucuyu işyerini kapattığı halde katılan şirkete iade etmediği, 2006 yılı Kasım ayında katılan şirket yetkilileri tarafından sipariş almak üzere sanığa ait adrese gidildiğinde, iş yerinin boşaltılmış olduğunun ve derin dondurucunun burada bulunmadığının tespit edildiği anlaşılmakla, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda cezaların içtimaına ilişkin bir hüküm bulunmadığı ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 99. maddesinde “hükmolunan her bir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar” hükmünü içerdiği gözetilmeden, cezaların toplanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, “Sanığın neticeten 6.080 TL ADLİ PARA CEZASIYLA CEZALANDIRILMASINA” ibaresinin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/01/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/29795
Karar No: 2013/26063
Karar Tarihi: 19.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29795 E.  ,  2013/26063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 152 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/11006
Karar No: 2007/12977
Karar Tarihi: 25.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/11006 E.  ,  2007/12977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarına gelince :

İlamın kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı kanun hükümlerine göre faiz istenebileceği; ilamın kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasanın 4709 sayılı Yasa ile Değişik 46/son fıkrası hükmü uyarınca  kamu alacakları için öngörülen enyüksek faiz oranı uygulanması gerekeceğinden bilirkişinin öngörülen biçimde hazırlanmayan eksik incelemeye dayalı raporu esas alınarak yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle alacaklı yararına İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/28987
Karar No: 2014/20733
Karar Tarihi: 26.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/28987 E.  ,  2014/20733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/139636

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2012

NUMARASI : 2011/621 (E) ve 2012/163 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki suça sürüklenen çocuk D.. U.. müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine ancak ,

1)Suça sürüklenen çocuk G.. U.. ile müşteki suça sürüklenen çocuk S.. T..ın çarpışması nedeniyle aralarında tartışma çıktığı, bunun üzerine suça sürüklenen çocuk G.. U..'ın ağabeyi müşteki suça sürüklenen çocuk D.. U..'a durumu bildirdiği, müşteki suça sürüklenen çocuk D.. U.. ile birlikte suça sürüklenen çocuk G.. U..'ın, müşteki suça sürüklenen çocuk S.. T..'a saldırdıkları ve müşteki suça sürüklenen çocuk S.. T..ın bıçak ile müşteki suça sürüklenen çocuk D.. U.. tarafından yaralandığı anlaşılmakla, olayın oluş biçimine göre suça sürüklenen çocuk G.. U.. hakkında azmettirme hususu tartışılmadan eksik incelemeyle beraat kararı verilmesi,

2)Tanık U.. K..'ın soruşturma aşamasındaki beyanında müşteki suça sürüklenen çocuk S...T..'ın kalem gibi sivri uçlu bir cisimle müşteki suça sürüklenen çocuk D.. U..'a vurduğunu beyan etmesi, müşteki suça sürüklenen çocuk D.. U..'ın delici kesici alet sonucu yaralanması karşısında ,tanığın duruşmada beyanı alınmadan ve soruşturma aşamasındaki beyanı usulüne uygun tartışılıp reddedilmeden müşteki suça sürüklenen çocuk Seyit Tugaç hakkında yazılı gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

3)Müşteki suça sürüklenen çocuk S.. T..'ın D.. U..'ın kardeşi G.. U.. ile çarpışması ve D.. U..'a sivri uçlu kalem ile vurduğunun anlaşılması karşısında;

Müşteki suça sürüklenen çocuk D.. U.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, müşteki suça sürüklenen çocuk D.. U.. müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/775
Karar No: 2010/4286
Karar Tarihi: 13.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/775 E.  ,  2010/4286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda itirazın kısmen kaldırılmasına karar verildiği halde gerekçeli kararda itirazın kısmen kaldırılması yanında tahliyeye de karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/20662
Karar No: 2006/23807
Karar Tarihi: 14.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/20662 E.  ,  2006/23807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

4833 Sayılı 2003 yılı Mali Bütçe Kanununun 51/t maddesiyle 5020 Sayılı 2004 yılı Bütçe Kanununun 49/o ve ve 2005 yılı Bütçe Kanununun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye bağlı dairelerle katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır.(HGK.nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E. sayılı kararı)

Somut olayda borçlu Milli Savunma Bakanlığı ilamda öngörülen tazminat için takip edildiğine göre yukarıda yer alan açıklamalar dikkate alındığında faiz hesabının anılan maddelerde belirtilen oranlara göre yapılması zorunludur. Ancak, 2003 yılı Bütçe Kanununun 51/t maddesi Anayasa Mahkemesinin 22.01.2004 tarih ve 2003/41 E. - 2004/4 K. sayılı kararıyla; 2004 yılı Bütçe Kanununun 49/o maddesi yine Anayasa Mahkemesinin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E. - 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edilmiştir. Ancak, elde bulunan ve uyuşmazlığın sürdüğü davalarda iptal kararının 'geriye yürümeme" kuralı uygulanamayacağından, mahkeme kararı 2003 ve 2004 yılı için yapılan hesaplama bakımından yasaya uygun ise de; 01.01.2005- 20.04.2005 tarihleri arasındaki dönemde işleyecek faizin 2005 yılı Bütçe Kanununun 37/e maddesindeki oranlar esas alınarak (bu madde 01.01.2005 tarihinde yürürlükten kalktığından) hesaplanması yerine 3095 Sayılı Kanundaki orana dayalı bilirkişi raporu esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3831
Karar No: 2024/7095
Karar Tarihi: 10.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3831 E.  ,  2024/7095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/2823 Esas, 2024/446 Karar

KISITLI ADAYI: Fırat Uğurlu

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bakırköy 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.11.2023 Tarihli ve 2023/1009 Esas, 2023/1086 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının nüfus kayıt örneğindeki yerleşim yeri adresinin... olduğu, her ne kadar Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi görmüş ise de sağlık kurumunda bulunmasının yeni yerleşim yeri edinme sonucu doğurmayacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Tarsus 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.02.2024 Tarihli ve 2023/2823 Esas, 2024/446 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının... adresinin kapalı olduğunun ve çevre halkından tanıyan kimsenin bulunmadığı bildirildiği, dosya kapsamında bulunan...Valiliği...8. Kadın Konukevi Müdürlüğünce düzenlenen sosyal inceleme raporunda kısıtlı adayı ile yapılan görüşmede son olarak İstanbul'a geldiğini beyan ettiğinin yazılı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 432 nci maddesi uyarınca koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun'un “Koşulları” başlıklı 432 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Akıl hastalığı, akıl zayıflığı, alkol veya uyuşturucu Madde bağımlılığı, ağır tehlike arzeden bulaşıcı hastalık veya serserilik sebeplerinden biriyle toplum için tehlike oluşturan her ergin kişi, kişisel korunmasının başka şekilde sağlanamaması hâlinde, tedavisi, eğitimi veya ıslahı için elverişli bir kuruma yerleştirilir veya alıkonulabilir. Görevlerini yaparlarken bu sebeplerden birinin varlığını öğrenen kamu görevlileri, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar.”

3. 4721 sayılı Kanun'un “Yetki” başlıklı 433 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Tarsus/Mersin olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Tarsus 2. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 6100 sayılı Kanun'un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Tarsus 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.