Esas No: 2015/10016
Karar No: 2017/4253
Karar Tarihi: 21.06.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/10016 E.  ,  2017/4253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 09/10/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 13/01/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vasisi tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeni ile meydana gelen kurum zararının tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... vasisince temyiz edilmiştir.

Davacı,ecza deposundan davalılarca, 103 kalem 4484 adet ilacın çalındığı, başka hastanelerde de benzer hırsızlık olayları yaşandığı davalıların bir kısım ilaçlarla birlikte yakalandıkları, çalınan ilaçların kuruma maliyet bedeli olan 103.367,56 TL kurum zararının tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların çalmış oldukları ilaçların ne kadar olduğu ve kuruma mal oluş fiyatının davacı idare tarafından ispat edilmesinin zorunlu olduğu, yapılan yazışmalar sonucu davacı idarece arşiv kayıtlarında bilgi ve belgeye rastlanılmadığının bildirildiği, mevcut deliller ve bilirkişi raporları kapsamında davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamında ; 29/01/2009 tarihinde 103 kalem, 4484 adet ilacın davalılar tarafından çalındığı, çalınan ilaçların maliyet değerinin 103.367,56 TL olduğu, muhammen bedelinin ise 158.028,90 TL olduğu, davalılar hakkında 2004/777 esas sayılı dosyası ile görülen davada 15/09/2009 tarihli kararı ile davalıların birlikte hareket ederek muhkem olan kamu kurumundaki bina içindeki ilaç deposunun kilidini kırmak suretiyle hırsızlık suçunu işledikleri sabit görülerek cezalandırılmalarına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı vekilince dosyaya sunulan soruşturma raporu ve ekindeki belgelerde, 29/01/2004 tarihli soygunda alınan ilaçlar listesinin mevcut olduğu, ceza dosyası kararından da anlaşıldığı üzere, çalınan ilaçlardan bir kısmının ele geçirilerek tutanak altına alındığı, hastane görevlilerince ele geçirilen ilaçların bozulabilecekleri belirtilmiş olduğundan, şifahi talimatı doğrultusunda zaptedilen ilaçların hastane görevlilerine teslim edildiği ancak teslim edilen ilaçların kapsamı, ne kadar ilacın kullanılabilir olduğu ve zarar miktarının tam olarak tespit edilemediği , zarar miktarının ispat

./..

-2-

külfetinin de davacı kuruma ait olduğundan bahisle, dava reddedilmiş ise de davacının mevcut deliller itibariyle iddiasını tam olarak ispatlayamadığı, zarar miktarının net olarak belirlenemiyor olması, istemin tümden reddini gerektirmez.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 42. (TBK'nun 50.) maddesinde; “Zararı ispat etmek müddeiye düşer, zararın hakiki miktarını ispat etmek mümkün olmadığı takdirde hakim, halin mutat cereyanını ve mutazarrır olan tarafın yaptığı tedbirleri nazara alarak onu adalete tevfikan tayin eder.” hükmü düzenlenmiştir. Şu halde mahkemece yapılacak iş; anılan düzenleme uyarınca hakkaniyet ölçüsünde ve olayın oluşuna uygun bir maddi tazminata karar vermektir. Aksi yönde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına 21/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.