Esas No: 2024/5949
Karar No: 2024/6617
Karar Tarihi: 11.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/5949 E.  ,  2024/6617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1553 Esas, 2024/512 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gediz Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2022/95 Esas, 2022/279 Karar

Taraflar arasındaki meslek hastalığı ve sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan

yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı şirket vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ...'ın, davacı şirketin eski çalışanı olduğunu, meslek hastalığına yakalandığı gerekçesiyle davalı Kurumca kendisine sürekli iş göremezlik geliri bağlandığını, davacı aleyhine Gediz Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2010/449 E. sayılı dosyası ile açılan rücu davasının yapılan yargılamasında davacıya, davalı sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin belirlenmesi için dava açmak üzere verilen süre üzerine eldeki davanın açıldığını ileri sürerek, davalı sigortalı ...'ın sürekli iş göremezlik derecesinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı SGK Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı sigortalı ...'ın, Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesinin 20.03.2008 tarih ve 110 sayılı raporu ile %72.70 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin belirtilmesi üzerine bu oran üzerinden kendisine gelir bağlandığını, iki yıl sonra kontrol muayenesi kaydı bulunduğunu, 20.03.2010 tarihinde yapılan kontrol muayenesi sonucu düzenlenen Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesinin 23.02.2010 tarih ve 146 sayılı Sağlık Kurulu raporu ile maluliyet dosyasının yeniden değerlendirilmesi sonucu Maluliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığınca 23.02.2010 tarihi itibariyle azalma kaydıyla sürekli iş göremezlik derecesinin %53 olarak belirlendiğini, gelirin bu oran üzerinden güncellendiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; davacının yakalandığı meslek hastalığı nedeniyle 2008 yılında malülen emekli olduğunu, ilk emekli olduğunda sürekli iş göremezlik derecesinin %72.70 olduğunu, daha sonra bu oranının Kurum tarafından %53'e düşürüldüğünü, davanın açılmasında davacının hukuki yararının bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davalı ...'ın, davacı şirkette yer altı maden işçisi olarak çalıştığı, Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesinin 20/03/2008 tarih ve 110 sayılı raporu ile tespit edilen meslek hastalığı nedeniyle (Pnömokonyoz ILO r/r 3/3 +B2) anılan rapor doğrultusunda %72.7 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden 30.06.2008 tarihinde gelir bağlandığı, Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesinin 23.02.2010 tarih ve 146 sayılı kontrol muayenesi neticesinde düzenlenen raporda da anılan oranın değişmediği, sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin Kurum Sağlık Kurulunun 04.11.2010 tarih ve 247 sayılı raporu ile Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 07.01.2015 tarih ve 01/17 sayılı kararında %53 olduğunun tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Dairesinin 04.11.2015 tarih ve 18986 sayılı raporunda bu oranın %56 olduğu, Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 26.05.2016 tarih ve 1071 sayılı raporunda ise sigortalının meslek hastalığı nedeniyle %53 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin tespit edildiği, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 07.01.2015 tarih ve 01/17 sayılı kararı ile tespit edilen %53 sürekli iş göremezlik derecesine göre davalı ...'ın gelirin %53 oranı üzerinden güncellendiği bildirildiğinden, davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; Gediz Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2010/449 E. sayılı dosyasında dava açmaları hususunda verilen süre üzerine eldeki davanın açıldığını, sürekli iş göremezlik derecesinin azalma ve başlangıç tarihinin tespit edilmediğini, ATK 2. Üst Kurulundan rapor alınmadığını, sigortalının taraf olmadığı davadaki sağlık raporlarının eldeki davada hükme esas alınmasının hatalı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı SGK Başkanlığı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde; dava açılmasında davacının hukuki yararı bulunmadığını, Kurum tarafından da sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin %53 olarak belirlendiğini ve bu oran üzerinden gelirin güncellendiğini, Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu belirterek, kararın bu yönüyle kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, davalı Kurum tarafından, davacı şirkete ait iş yerinde çalışan davalı ...'a yakalandığı meslek hastalığından dolayı bağlanan gelirin rücuan tazmini için davacı işveren aleyhine açılan dava nedeniyle Gediz Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2010/449 E. sayılı dosyasında yukarıda belirtilen yasal prosedüre uygun olarak inceleme yapıldığı, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu kararı ile Adli Tıp Kurumu Üçüncü İhtisas Kurulu raporu arasındaki çelişkinin Adli Tıp 2. Üst Kurulu raporu ile giderildiği, ATK 2. Üst Kurulunun bu konuda son merci durumunda olması ve mütalaasının bağlayıcı nitelikte olduğu, İlk Derece Mahkemesi tarafından davacı işverenin de taraf olarak yer aldığı Gediz Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2010/449 E. sayılı dosyasında alınan raporlara itibar edilmesinde hukuka aykırı herhangi bir yön bulunmadığı gibi bu durum; yargılamanın makul sürede sonuçlandırılması ve usul ekonomisi ilkelerine de uygun düştüğünden İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararda herhangi bir isabetsizlik görülmediği, öte yandan davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı olması ve dolayısıyla davacının eldeki davayı açmakta hukuki yararı bulunması karşısında davalı Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde de isabetsizlik görülmediğinden, istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı Vekilinin Temyiz Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyizen bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 14 ve 95 inci maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde, davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.