Esas No: 2023/924
Karar No: 2023/4267
Karar Tarihi: 23.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/924 E.  ,  2023/4267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/349 E, 2015/968 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kütahya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2015/349 Esas, 2015/968 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen, 12.04.2022 tarihli ve 4-2022/16533 sayılı hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Yargıtay 4. Ceza Dairesine tevdi edilmiştir.

3.Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.02.2023 tarihli ve 2022/7912 Esas, 2023/1366 Karar sayılı kararı dosya Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın parkta oturan katılana uzun süre baktığı ve parktan ayrılıp giden katılanı takip ettiği iddiası ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Mahkemece sanığın parkta eşi ile telefon görüşmesi yaptığının tespit edilmesi nedeniyle, eylemleri gerçekleştirdiğinin sabit olmadığı kabul edilerek sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

3.Sanık, tedavi gördüğü hastaneden sonuçlarını aldığını ve parkta eşi ile telefonda konuştuğunu, katılanı tanımadığını, atılı suçu işlemediğini, parktan sonra sokakta dalgın dalgın yürüdüğünü, katılan ile aynı mahallede oturduklarının olaydan sonra öğrendiğini beyan ederek suçlamayı reddetmiştir.

4.Katılan, parkta ablasını beklemek için oturduğu sırada sanığın uzun uzun kendisine baktığını, ablası geldikten sonra parktan ayrıldıklarını ancak sanığın takip ettiğini, bunun üzerine polise haber verdiğini, polisleri görünce sanığın kaçtığını, sanığın herhangi bir söz söylemediğini beyan etmiştir.

5.Tanık ... katılan ile parkta oturdukları sırada katılanın, sanığın kendisine baktığını söylemesi üzerine sanığa baktığında sanığın baktığını gördüğünü, bakışlarından rahatsız olduklarını ve parktan ayrıldıklarını ancak sanığın kendilerini takip ettiğini beyan etmiştir.

6.Sanığın eşi ile telefon konuşması olduğunun tespit edildiği, sanık ile katılanın suç tarihinde aynı mahallede oturdukları belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanunun metninde yazılı bulunan telefon etme gürültü yapma ya da aynı maksatla hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerinin bir kez yapılmasının yeterli olmadığı, eylemlerin ısrarla tekrarlanması, süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında sanığın sırf katılanı huzursuz etmek için eylemleri gerçekleştirdiğine ilişkin mahkumiyete yeter delil bulunmadığı anlaşılmakla; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kütahya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2015/349 Esas, 2015/968 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2023 tarihinde karar verildi.