Esas No: 2020/29516
Karar No: 2023/15953
Karar Tarihi: 09.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/29516 E.  ,  2023/15953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında;

A. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

B. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

C. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (c) bendi ve adı geçen Kanun'un 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın temyiz istemi, ruh ve sinir hastalıkları hastanesinde tedavi gördüğüne, atılı suçları işlemediğine vesaire ilişkindir.

B. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi, kasten yaralama suçundan kurulan hükümde hesap hatası yapılarak fazla ceza tayin edilmesine, hakaret suçuna ilişkin temel ceza belirlenirken doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince uygulama yapılmamasına ve adı geçen maddenin birinci fıkrasında temel cezanın alt sınırı 3 ay, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendinde ise 1 yıl hapis cezası olmasına karşın, her iki madde ile takdiren ve teşdiden 1 yıl 6 ay hapis cezası olarak aynı cezanın belirlenerek hükümde çelişkiye sebebiyet verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın ...'te bulunan kadın sığınma evinde özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, olayın meydana geldiği 22.04.2014 günü sanığın katılanın çalışmakta olduğu kadın sığınma evine yerleştirildiği, sanığın kurum içerisinde pijama ile dolaştığını gören katılanın uyarması üzerine sanığın katılana "O..., sürtük, senin ağzına ... yaparım, sizin sığınma evinin yerini biliyorum, eşime herkese vereceğim, burayı darmadağın ettireceğim, benim ailem aşiret, hepinizi öldüreceğim." diyerek tehdit ve hakarette bulunduğu, ayrıca katılana tekme atarak dosya arasında bulunan kati doktor raporuna göre basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaraladığı iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece sanığın her üç suçtan da mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A- Sanığın suçu işlemediği yönündeki temyizinde;

Tüm dosya kapsamı, katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları, tanık beyanları ve katılana ait adli rapor karşısında sanığın katılana "O..., sürtük, senin ağzına ... yaparım, sizin sığınma evinin yerini biliyorum, eşime herkese vereceğim, burayı darmadağın ettireceğim, benim ailem aşiret, hepinizi öldüreceğim." diyerek tehdit ve hakarette bulunduğu, ayrıca katılana tekme atarak yaraladığı sabit bulunmakla ve sanığın ruh ve sinir hastalıkları hastanesinde tedavi gördüğünü yargılama aşamasında ileri sürmediği, bu hususa ilişkin bilgi ve belge de sunmadığı ve bu yöndeki temyizinin soyut bir iddiadan ibaret olduğu anlaşılmakla bu yöndeki temyizinin reddine karar vermek gerekmiş ve Yerel Mahkemece hakkında mahkûmiyet kararları verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B- Diğer temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

C- Ancak;

1. Kasten yaralama suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca yapılan arttırım sırasında yapılan hesap hatası sebebiyle netice hapis cezasının "9 ay" yerine " 12 ay." olarak fazla tayin edilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

2. Hakaret suçuna ilişkin temel ceza belirlenirken doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince uygulama yapılmaması hukuka aykırı görülmüştür.

3. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.03.2023 tarihinde karar verildi.