erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/9606
Karar No: 2013/12568
Karar Tarihi: 16.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9606 E.  ,  2013/12568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 14. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2012

Yanlar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı A... K... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra Hakimin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK)  388., 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 1086 sayılı HUMK'nn 389., yine 6100 sayılı HMK.'nun 298. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada 1086 sayılı HUMK'nun 381. maddesinin son fıkrası ve 6100 sayılı HMK'nun 294.maddesinin 4. fıkrasının verdiği imkandan yararlanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılabilmektedir.

İşte bu gibi hallerde, daha sonra yazılan gerekçeli kararın, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan Hakimin, artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir.

Somut olayda; kısa kararda”Davanın 23.460,00.-TL.lık kısmının  kabulüne” denildiği halde gerekçeli kararda ”davanın kısmen kabulü ile 23.460,00.-TL.nın dava tarihinden başlayacak yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, fazla isteğin reddine, ” denilmek suretiyle değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, bu konudaki 10.4.1992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı da gözetilerek bir karar verilmek üzere  hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Esas No: 2013/14931
Karar No: 2014/12212
Karar Tarihi: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14931 E.  ,  2014/12212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2011/621-2013/353

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433.maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/34051
Karar No: 2012/36782
Karar Tarihi: 07.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/34051 E.  ,  2012/36782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 118/1, 343 ve 365 inci maddeleri uyarınca, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyiz yapılmış sayılır. Yasanın 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken, başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir.

Mahkemece hüküm altına alınan alacak 1.690 TL kesinlik sınırının altında kaldığı belirtilerek kesin olarak karar verilmiştir. Davalı vekili bu kararı süresinde temyiz etmiştir. Bunun üzerine 19.09.2012 tarihli ek karar ile mahkemece davalı tarafın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Davalı vekiline temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar 28.09.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ancak ret kararının temyizi 08.10.2012 tarihinde yapılmıştır. Bilindiği üzere halen temyize ilişkin hükümleri yürürlükte olan 1086 Sayılı Kanun’un 432. maddesinin 5. fıkrasına göre temyizin reddi kararı tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebilir. Buna göre temyizin reddi kararının süresinde temyiz edilmediği anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz talebinin REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/1362
Karar No: 2019/4963
Karar Tarihi: 04.04.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/1362 E.  ,  2019/4963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dere yatağına ve köy merasına tecavüzden açılan davada, CGK.nun 2013/8...130 esas, 2014/71 karar ve 2013/8...222 esas, 2014/6 karar sayılı kararları dikkate alındığında davaya katılma hakkı bulunan .... Köyü tüzel kişiliği ve Maliye Hazinesine gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak.... Köyü tüzel kişiliği ve Maliye Hazinesine tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz edilmemesi halinde ise sanık temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 04.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13542
Karar No: 2017/16572
Karar Tarihi: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13542 E.  ,  2017/16572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2013/27032
Karar No: 2015/44748
Karar Tarihi: 11.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/27032 E.  ,  2015/44748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/171863

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2012

NUMARASI : 2011/78 (E) ve 2012/41 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK 168/3. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılmış ise de, sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; sanık Z.. N.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9786
Karar No: 2017/400
Karar Tarihi: 14.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/9786 E.  ,  2017/400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonucu verilen hükmün temyizi üzerine Dairemizin bozmasına karşı, yerel mahkemenin direnme kararının temyiz edilmesi ve dosya Hukuk Genel Kurulunca Dairemize gönderilmiş olmakla gereği düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı borçluya ait taşınmazın satıldığını ve satış bedelinin 100.000,00 TL'lik kısmının sıra cetveli düzenlenmeden davalıya ipotek bedeli olarak ödendiğini, oysa alacaklının ipotek borçlusundan hiçbir alacağı olmadığını, alacağın muvazaalı olma ihtimalinin bulunduğunu ileri sürerek, davalıya sıra cetvelinde ayrılan payın iptali ile bu tutarın kendilerine ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, Mahkeme, yaptığı yargılama sonucunda, davalıya alacağı temlik eden dava dışı ... Tekstil şirketinin, sıra cetveline konu taşınmaza koymuş olduğu ipoteğin, taşınmaz sahibi Vedat'ın ortağı olduğu Şahnur şirketinin kredi sözleşmesinden kaynaklı doğmuş, doğacak borçları nedeniyle, kendi taşınmazına kredi alacaklısı Banka lehine ipotek koydurması sebebine dayandığı, daha sonrasında kredi borcunun ödenmemesi nedeniyle ... Tekstil'e ait taşınmazının satılmış olması göz önünde bulundurulduğunda dava dışı temlik eden ... şirketinin taşınmaz sahibi borçludan alacağının doğduğu, sonuç itibari ile ipoteğin gerçek bir alacağa dayandığı gerekçesi ile davanın reddine karar vermiştir.

Davacının temyizi üzerine; Dairemizce, ilkin karar onanmış ancak davacının karar düzeltme talebi kabul edilerek, teminat hukukunda belirlilik ilkesinin geçerli olduğu, somut olayda davalıya alacağı temlik eden şirketin kefalet sözleşmesinde imzasının bulunmadığı halde mahkemece hatalı yorum ile teminatın sınırının genişletildiği belirterek, karar bozulmuştur.

Mahkemece, kefalet sözleşmesinde imza olmasa dahi, ipoteğin akit tablosunda teminatın ne için verildiğinin açıkça yazıldığı belirtilerek, önceki kararın gerekçesi genişletilmek suretiyle önceki kararda direnilmiştir.

Direnme üzerine dosya Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir. Ancak, 6100 sayılı Kanuna eklenen geçici 4/4. maddesi gereğince dosya Dairemize gönderilmiş olmakla, direnme kararının davacı vekilince süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan sonra, yapılan müzakere neticesinde;

SONUÇ:Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, ...16. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 30.12.2013 tarih ve 2013/186 Esas, 2013/398 Karar sayılı direnme kararı yasaya uygun ve yerinde görüldüğünden direnme kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.02.2017 tarihinde oybirliğiyle, karar verildi.
Esas No: 2013/16886
Karar No: 2014/12288
Karar Tarihi: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16886 E.  ,  2014/12288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2013

NUMARASI : 2011/521-2013/194

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline ve davacı tarafa yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/29349
Karar No: 2014/1428
Karar Tarihi: 23.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29349 E.  ,  2014/1428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/123127

MAHKEMESİ : Antalya 5. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2012

NUMARASI : 2011/1003 (E) ve 2012/87 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/4980
Karar No: 2008/5880
Karar Tarihi: 29.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4980 E.  ,  2008/5880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçluya ait ... plakalı aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde rehinli alacaklının payından sonra halen bakiyenin davalı alacaklıya ödenmesine karar verildiğini, sıra cetvelinin 5020 sayılı Kanunun ek madde 5’e aykırı olduğunu, ... AŞ’ nin haczinin davalının haczine iştirak ettirilmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince araç üzerinde davalının haczinin 16.05.2005 tarihli, davacının haczinin 13.06.2005 tarihli olduğunu, haczi daha önce olan davalıya pay ayrılmasının doğru olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 29.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5311
Karar No: 2013/10992
Karar Tarihi: 01.07.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/5311 E.  ,  2013/10992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖLBAŞI(ANKARA) 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/12/2011

Taraflar arasındaki davadan dolayı Gölbaşı (Ankara) 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 20.12.2011 günlü ve 2008/379  esas 2011/1004 karar  sayılı  hükmün onanmasına  ilişkin olan 06.06.2012  günlü ve  3779-6697  sayılı kararın düzeltilmesi süresinde  bir  kısım  davalılar  vekili  tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava ve birleşen dava, tapu iptali, tescil ve tazminat isteklerine  ilişkindir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne  karar verilmiş hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilerek, karar Dairece onanmış olup, bir kısım davalılar  karar düzeltme isteğinde bulunulmuşlardır. Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; miras bırakan M. K.. tarafından davalı oğullarına yapılan taşınmaz temliklerinin  mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenmek suretiyle dava konusu 164 parsel sayılı taşınmazdaki ve 191 ada 11 ve 12 nolu imar parsellerindeki A.K..'e ait  paylar yönünden tapu iptal ve tescil isteğinin kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Bir kısım davalıların  karar düzletme dilekçesinde yazılı diğer nedenler HUMK.nun 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenlerle diğer karar düzeltme isteklerinin Reddine.

Nevarki, miras bırakan M.K..tarafından davalı oğulları M., A.ve Z..a 1/3 'er paylı olarak 12.02.1968 tarihinde satış suretiyle devredilen 509 nolu parselin imar uygulaması sonucunda bir çok imar parseline gittiği görülmekle, miras bırakan tarafından davalı oğullarına 509 nolu kadastral  parselde yapılan temlikin ne ölçüde imar parsellerine yansıdığının saptanıp gözetilmesi, 509 nolu parselin imar sonucu gittiği tüm imar  tapu kayıtlarının ve imar şüyulandırma evraklarının getirtilerek,  bu hususta bilirkişilerden denetime elverişli, ayrıntılı rapor alınması, hükmedilecek tazminat miktarı hesaplanırken 509 nolu kadastral parselden gelen miktarların  belirlenerek, o miktarda tazminatın hüküm altına alınması gerekirken, yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.  Bir kısım davalıların bu yöne ilişkin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 440 maddesi gereğince kabulüne, dairenin 06.06.2012 tarihli 2012/3779 Esas, 2012/6697 Karar sayılı onama kararının ortadan kaldırılmasına;

Öte yandan süresi içerisinde asıl kararı temyiz etmeyen davalı M.K..'ün karar düzeltme isteminde bulunamayacağı nazara alınarak talebinin reddine karar verilerek yerel mahkemenin 20.12.2011 tarih, 2008/379 Esas, 2011/1004 Karar sayılı kararının açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,  alınan  peşin  harcın  temyiz  edene  geri  verilmesine, 01.07.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.