erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/2045
Karar No: 2012/4778
Karar Tarihi: 26.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/2045 E.  ,  2012/4778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması- tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ödenmeyen kira parasının tahsiline yönelik olarak başlatılan tahliye istekli icra takibine vaki itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve %40 icra inkar tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, davalının tahliyeye yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı tarafından 25.4.2011 tarihinde başlatılan icra takibinde aylık 800 TL den 2010/12. Ayı ile 2011/4. ayı arasındaki 5 aylık kira parası ve faiz olmak üzere toplam 4.064-TL'nin tahsili istenilmiş, ödeme emrine borçlunun itiraz etmesi üzerine de 22..09.2011 tarihli dava dilekçesi ile itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesi istenmiştir. Mahkemece istemin kabulü ile itirazın kaldırılmasına, icra inkar tazminatına ve tahliyeye hükmedilmiş ise de, davalı temyiz dilekçesine ekli olarak bir kısım ödeme belgeleri sunmuştur. Ödeme belgeleri temyiz aşamasında ibraz edilmiş olsa da, borcu söndürüp ortadan kaldıracağından mahkemece ödeme belgeleri üzerinde durularak takip konusu aylara ilişkin olan ödemelerin mahsup edilerek bakiye kısım üzerinden itirazın kaldırılmasına ve itirazın kaldırılan kısım üzerinden icra inkar tazminatına karar verilmesi gerekirken yapılan ödemeler dikkate alınmadan alacağın tamamına yönelik itirazın kaldırılmasına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle tahliyeye ilişkin hüküm kısmının ONANMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenle alacağa ilişkin hüküm kısmının BOZULMASINA, onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26.3.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15753
Karar No: 2015/10407
Karar Tarihi: 10.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/15753 E.  ,  2015/10407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 1.02 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/6. maddesindeki "yapılan tespit sonucunda, 1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/19562
Karar No: 2019/6591
Karar Tarihi: 04.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/19562 E.  ,  2019/6591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık ... ve temyiz dışı sanık ...’in, suç tarihinden önce özelleşen katılan Aydem Elektrik Dağıtım A.Ş’ye ait olup sel nedeniyle sökülerek dere kenarına istiflenen kamuya tahsis özelliği bulunmayan beton elektrik direklerine zarar verilerek çalmaya teşebbüs etmeleri şeklindeki gerçekleşen eylemde sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 141/1., 151/1 maddesinde tanımlanan suçları oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-a, 152/1-a maddeleri uyarınca hüküm kurularak sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20680
Karar No: 2017/7358
Karar Tarihi: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/20680 E.  ,  2017/7358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2010/1553
Karar No: 2010/4482
Karar Tarihi: 04.10.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/1553 E.  ,  2010/4482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapusuz Taşınmaz Tescili

K A R A R

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Davanın açıldığı Çukurca Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/26 Esas sayılı dava dosyasının 24.07.2008 günlü yargılama oturumunda mahkemece HUMK.nun 45 ve 46.maddeleri gereğince tescili istenen 9 parça taşınmaz bakımından tefrik (ayırma) kararı verilmiş ve her bir parça taşınmaz için ayrı esas numaralarına kaydı yapılmıştır. Duruşma gününün 2008/26 Esas sayılı dosya üzerinden taraflara bildirildiği anlaşılmaktadır.

Öte yandan Çukurca Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/56 Esas, 2009/47 Karar sayılı hükmünün hiçbir gerekçe gösterilmeksizin 4.2.2010, Hazinenin temyiz dilekçesinin de 19.2.2010 tarihinde Aza ...a tebliğ edildiği belirlenmiştir. 442 sayılı Köy Kanununun 10.maddesinde; “… muhtar köyün başıdır, yani temsilcisidir” hükmüne yer verilmiştir. Aynı kanunun 37/7. bendinde; “…köy işlerinde hem davacı, hem hasım olarak mahkemede bulunmak ve isterse mahkemeye diğer birini yerine (vekil) göndermektir” denilmektedir. Yani muhtarın göreceği köy işleri başlığı altında düzenlenen 37.maddede köyle ilgili davalarda muhtar hem davacı ve hem de davalı olarak köyü temsil edeceği açıklanmıştır. O halde köy tüzel kişiliğini köy muhtarı temsil ettiğine göre hüküm ve temyiz dilekçesi de dahil her türlü tebligatın köyü temsil eden muhtara bizzat yapılması gerekirken hiçbir gerekçe gösterilmeden köy azasına yapılmış olması usulsüzdür.

Açıklanan nedenlerle mahkeme hükmünün ve Hazineye ait temyiz dilekçesinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca yöntemine uygun bir biçimde köy tüzel kişiliğini temsil eden köy muhtarına (adı yazılmak suretiyle) tebliğ edilmesi, temyiz süresinin dolmasının beklenilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 04.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2853
Karar No: 2015/4636
Karar Tarihi: 30.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/2853 E.  ,  2015/4636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, zayi belgesi verilmesi talep edilmiştir. Mahkemece talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, 5253 sayılı Dernekler Kanunu'nun 32. maddesinin (k) bendi uyarınca zayi belgesi verilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece davacı dernek yöneticisinin Yasada öngörülen 15 günlük süre geçirildikten sonra mahkemeye başvurduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dernekler Kanunu'nun 32. maddesinin (k) bendinde "9 ve 19 uncu maddelerin üçüncü fıkralarındaki zorunluluğa uymayanlar ile tutulması zorunlu olan defter ve belgelerin, gerekli dikkat ve özen gösterilmiş olması şartıyla elde olmayan bir nedenle okunamayacak hâle gelmesi veya kaybolması hâlinde, öğrenme tarihinden itibaren onbeş gün içinde dernek merkezinin bulunduğu yerin yetkili mahkemesine zayi belgesi almak için başvurmayan veya bu belgeyi denetim sırasında ibraz edemeyenler üç aya kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. 21 inci maddedeki yükümlülüklere aykırılık halinde de failler hakkında aynı cezaya hükmolunur" hükmü düzenlenmiştir. Kanunda düzenlenen 15 günlük süreye ilişkin olarak Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 20.10.2010 gün ve 2010/7-473 Esas 2010/520 Karar sayılı ilamı ile "5253 sayılı Yasanın 32/k bendinde öngörülen onbeş günlük sürenin hak düşürücü nitelikte olmayıp, sadece dernek yöneticilerinin zaman kaybetmeden mahkemeye başvurmalarını sağlamaya yönelik ve başvurulmamasının cezai sonuçlara bağlandığı özel bir düzenlemedir" yönünde kararının bulunduğu, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun bu kararının Dairemiz tarafından da benimsendiği gözetildiğinde, mahkemece işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10368
Karar No: 2014/14743
Karar Tarihi: 08.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/10368 E.  ,  2014/14743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1959 yılında yapılan kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 579 ve 580 parsel sayılı ....247 ve ....200 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kuru dere yatağı vasfında olması nedeniyle tespit harici bırakılmış, 2007 yılında ise ihdasen Hazine adına tescil edilmiştir. Davacı ..., imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile çekişmeli 579 ve 580 parsel sayılı taşınmazların Hazine adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 08.....2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/7861
Karar No: 2020/8571
Karar Tarihi: 10.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/7861 E.  ,  2020/8571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen 14/03/2014 tarihli karara ilişkin tebligatın, sanığın son bildirdiği adresten iade gelmesi üzerine, aynı adrese bu defa 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca 21/04/2014 tarihinde tebliğ yapıldığı, ancak, Tebligat Kanunu'nun 35/2. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için, daha önce aynı adrese Kanun'un gösterdiği usullere uygun bir tebligat yapılmış olması ve muhatabın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin de tespit edilememesi gerekmektedir. Aksi halde aynı Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılması mümkün değildir. İncelenen dosyada; duruşma davetiyesinin sanığın mahkemeye bildirdiği ve aynı zamanda MERNİS adresi olan adrese MERNİS şerhi ile tebliğe çıkarıldığı, bu şekilde yapılan tebligatın usule uygun olmadığı, dolayısıyla, aynı adrese Kanun'un gösterdiği usullere uygun bir tebligat yapılmış olması şartının yerine getirilmediği gibi sanığın MERNİS adresi de tespit edilmeden kendisine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın temyiz isteminin kabulü ile yapılan tebliğ işleminin hukuken geçersiz olduğu belirlenerek temyiz isteminin reddine dair 26/12/2019 gün ve 2013/64 E. – 2014/116 K. sayılı ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 10/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20673
Karar No: 2017/7354
Karar Tarihi: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/20673 E.  ,  2017/7354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2018/1702
Karar No: 2019/8050
Karar Tarihi: 29.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/1702 E.  ,  2019/8050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dava değeri 22.400,00 TL'nin altında kaldığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1)Yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporlarından, dava konusu taşınmazın üzerinde değişik cins ve yaşta ağaç bulunduğu, bunlardan büyük çoğunluğunun da yaşı ve cinsi itibariyle verim çağına gelmiş çeşitli meyve ağaçları olduğu anlaşılmıştır. Taşınmazın yüzölçümü ile verim çağına gelmiş bulunan ağaçların sayısı dikkate alındığında taşınmazın bir kısmının kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi gerekirken, tamamının sulu tarla niteliğinde kabul edilerek, üzerindeki meyve ağaçlarına ayrıca maktuen değer biçilmesi doğru olmadığı gibi,

2)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.