Esas No: 2010/8826
Karar No: 2012/9918
Karar Tarihi: 07.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8826 E.  ,  2012/9918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVADA: Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2009/303 Esas

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/02/2010 tarih ve 2008/544-2010/91 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 05.06.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan asıl ve birleşen davada davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda, müvekkili ile davalıların Antalya'da faaliyet gösteren Zafer Dersanesi'nin ortağı olduklarını, davalıların hisselerinin müvekkiline devri konusunda tarafların 09.12.2007 tarihli sözleşme imzaladıklarını, müvekkilinin bu amaçla davalılara hisse devir bedeli, teminat, televizyon reklam giderleri, yayın anlaşması ve isim hakkı için senetler verildiğini, bu senetlerden üç adedinin müvekkilince ödendiğini, ancak daha sonra sözleşme aslı istendiğinde müvekkiline sunulmadığını, bu nedenle de müvekkilinin sözleşmeyi feshettiğini ileri sürerek, ödenmiş üç adet senet bedeli olan (150.000) TL'nin reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsilini, diğer senetler için müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini, % 40 kötüniyet tazminatının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, yetki ve esas yönünden davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, taraflar arasında Antalya'da faaliyet gösteren Antalya Kültür Özel Eğitim Dersanesi Ltd. Şti.'nin davalılara ait hisselerin davacıya devri amacıyla adi yazılı bir sözleşme yapıldığı, (500.000) TL devir bedeli için toplam 8 adet bononun düzenlenip davalı ...'ye verildiği, bu bonolardan toplam (150.000) TL tutarındaki 3 adedinin bu davalıya ödendiği, birleşen davanın davalılarının devir sözleşmesinde imzaları bulunmadığı gibi bonolarda da isimlerinin geçmediği, devir bedeli dışındaki nedenlerle davalılara verildiği iddia edilen bonoların davalılara teslim edildiğinin davacı tarafça kanıtlanamadığı, bu konuda yemin deliline de dayanılmadığı, dava konusu hisse devir sözleşmesinin imzası noterce tasdik edilmediğinden TTK'nun 520.maddesi uyarınca geçersiz olduğu, bu nedenle tarafların sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde aldıklarını geri vekmekle yükümlü bulunduğu gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, ödenen üç adet bono bedeli (150.000) TL'nin vade tarihlerinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, devir amacıyla verilen beş adet bonolar nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, birleşen davanın ise husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 5335 Sayılı Kanun ile değiştirilen 3095 Sayılı Kanun'un 1. maddesi hükmü uyarınca, 01.05.2005 tarihinden itibaren yasal faizin (ticari olmayan işlerde uygulanan temerrüt faizi) reeskont oranına göre belirlenmesi düzenlemesinden vazgeçilip, reeskont oranı tabiri madde metninden çıkartılmış, bunun yerine artırılma indirilme yetkisi Bakanlar Kurulu’na bırakılan ve belli bir oranı ifade etmekte olan (önce %12 iken 01.01.2006 tarihinden itibaren %9) yasal faiz uygulamasına geçilmiş bulunmasına, somut uyuşmazlık ise limited şirket hisse devir sözleşmesinden kaynaklandığına göre davacının avans faizi isteyebilecek olmasına, yasa metninde 01.05.2005 tarihinden itibaren yer almasa da davacının ticari işten doğan dava konusu alacağı için avans faizi yerine, bu faizden daha düşük ancak yasal faiz oranından daha yüksek orandaki reeskont faizi talep etmesinin mümkün bulunmasına göre, davacı vekili ile davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, takdir edilen 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, takdir edilen 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'e verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 25,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 6.805,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.