erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/717
Karar No: 2012/2132
Karar Tarihi: 17.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/717 E.  ,  2012/2132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.03.2009 gün ve 2007/153 - 2009/44 sayılı kararı onayan Daire’nin 13.09.2011 gün ve 2009/10216 - 2011/10276 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin lokantacılık hizmeti ile iştigal ettiğini, davalı şirketin ortakları arasında yer alan... isimli kişiden ‘B Bereket Halk Döner’ adlı işletmeyi 28.05.1998 tarihinde tüm aktif ve pasifleriyle devir aldığını, anılan kişinin devir tarihinden sonra ticari hayattan çekildiğini, müvekkilinin ‘Beyoğlubereket Halk Döner Restaurant’ adlı işyeriyle sektörde tanındığını, marka değerini fark eden dava dışı...’ın bu ibareyi kendisine devir edilmesini istediğini, kabul edilmemesi üzerine 29, 30, 40 ve 43. sınıflarda kullanılmak üzere ‘Bereket’ ve Bereket Döner’ ibarelerini adına marka olarak tescil için başvurduğunu, 43. sınıf talebi ile ‘Bereket Döner’ ibareli taleplerin reddine karar verildiğini, müvekkilinin ‘Beyoğlubereket Halk Döner Restaurant’ markasının tescili için talepte bulunduğunu, davalı şirketin itiraz ettiğini, 2005 Yılından beri ‘Özde Bereket’ adıyla pişmiş döner satan işyeri açmaya başladığını, müvekkilinin ‘B Bereket Halk Döner’ ibaresi üzerindeki hakları devir aldığını, davalı şirketin adına tescilli ‘BH Bereket Halk B-Şekil’, ‘Bereket’, ‘BH B Bereket Halk’, ‘Özde Bereket’ ibareli markalarının müvekkili markasının taklidi olduğunu ileri sürerek, hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2009/10216 Esas, 2011/10276 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 17.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/6091
Karar No: 2021/211
Karar Tarihi: 14.01.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/6091 E.  ,  2021/211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davacı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.01.2021 (Prş.)
Esas No: 2009/21199
Karar No: 2010/3573
Karar Tarihi: 04.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2009/21199 E.  ,  2010/3573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 119.700,00 lira ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece 3533 Sayılı Yasanın 4.maddesi gereğince mahkemenin görevsizliği ve dosyanın hakem sıfatıyla 2. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı ... vekili, davalının haksız işgali nedeniyle 119.700,00 TL ecrimisil bedelinin davalı belediyeden tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, 3533 Sayılı Yasa gereğince davanın hakem tarafından çözümlenmesi gerektiği gerekçe gösterilerek mahkemenin görevsizliğine dair verilen karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Bir uyuşmazlığın 3533 Sayılı Kanun çerçevesinde çözülebilmesi için, anılan Kanunun 1. Maddesindeki açık hükme göre, uyuşmazlık; umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermeyesinin tamamı devlete veya belediye ve hususi idarelere ait olan daire ve müesseler arasında çıkmış olmalı ve adli yargının görev alanı içerisinde bulunmalıdır. Uyuşmazlığın her iki tarafının da bu hüküm kapsamında olması zorunludur, aksi takdirde, davaya anılan Kanun çerçevesinde Mecburi Hakem Sıfatı ile bakılamaz.

Somut olayda davalının anılan Kanun kapsamında bulunduğu çekişmesizdir. Uyuşmazlık , davacı ... (... Elektrik Dağıtım A.Ş.) ın 3533 sayılı kanun kapsamında bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yargıtay H.G.K. 'nun 19.10.2005 tarih ve 2005/3-560 E. 2005/587 K. sayılı kararında açıklandığı üzere, 12.08.1993 gün 1993/4789 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile ... ünvanıyla iktisadi Devlet Teşekkülü oluşturulmuştur. İktisadi Devlet Teşebbüsleri ticari işletme kurup işlettikleri için tacirdirler. Özel hukuk tüzel kişileri olup haklarında özel hukuk hükümleri ugulanır.

Açıklanan nedenlerle davacı ... 3533 Sayılı Kanun kapsamında bulunmayıp olayda 3533 Sayılı Kanun hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

O halde, davaya genel mahkeme sıfatıyla bakılıp sonuçlandırılması gerekirken, yazılı ve yanılgılı gerekçe ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 4.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/13106
Karar No: 2018/7016
Karar Tarihi: 17.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/13106 E.  ,  2018/7016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece sanık hakkında TCK'nin 62. maddesi gereğince takdiri indirim uygulanmamasına ilişkin gerekçede bir isabetsizlik görülmediğinden ve her ne kadar mahkemenin 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesini uygulamama gerekçesi hatalı ise de; sanığın eylemi nedeniyle yüzünde sabit iz kalan katılanın, 5271 sayılı CMK'nin 231/6-c maddesinde belirtilen zararının giderilmediği, bu itibarla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşulunun oluşmadığı anlaşılmakla, tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın, katılanı yaralamasında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki "yüzde sabit iz"in Adli Tıp kriterleri ve Dairemiz uygulamalarına göre basit tıbbi müdahale ile giderilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilip, temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca tayin olunması gerekirken; yazılı şekilde TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca tayin edilmesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, CMUK’un 326/son maddesi gereğince ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13530
Karar No: 2015/1564
Karar Tarihi: 14.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13530 E.  ,  2015/1564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama, hakaret, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar vekilinin zamanında verilen süretutum dilekçelerinde sanık ...’in; katılan ...’ya yönelik yaralama, katılan ...’ye yönelik hakaret ve mala zarar verme suçlarından beraat hükümlerini temyiz ettiğini açıkça belirtmesi ve temyiz süresi geçtikten sonra verilen gerekçeli temyiz dilekçesinde dile getirilen diğer suçlardan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının itiraz merciince kesin olarak reddedildiği ve katılanlar vekilince ayrıca bir dilekçe verilerek bu kararların temyize getirilmediği anlaşılmakla, yalnızca beraat hükümlerine hasren yapılan incelemede;

Sanığın, kavga sırasında katılan...’nin ayağına basarak yaralama, katılan ..’ye sinkaflı sözlerle hakaret ve yumruk atarak gözlüğünü kırmak suretiyle mala zarar verme suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda; sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.5.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/18372
Karar No: 2016/15708
Karar Tarihi: 08.12.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/18372 E.  ,  2016/15708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı baba tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar 16.06.2015 tarihinde kesinleşen karar ile boşanmışlar mahkemece, tarafların ortak çocukları 05.12.2005 doğumlu.... ile 18.01.2010 doğumlu ... velayetleri anneye bırakılmıştır. Bu davada ise davacı baba davalı annenin velayet görevini kötüye kullandığı gerekçesiyle ortak çocukların velayetlerinin kendisine verilmesini istemiş mahkemece “velayetin değiştirilmesi şartları oluşmadığından” dava reddedilmiştir. Ortak çocuklar idrak çağındadır. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir. Velayet düzenlemesinde; çocukla ana/baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararım belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecek idiyse, çocuk için karar verme makamındaki kişinin de aynı yönde vermesi gereken karar; yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır. Bu bakımdan yaşı küçük çocuklar .... mahkemece veya istinabe suretiyle eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihlerinin kendilerinden sorulması ve psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan üç kişilik uzman heyetinden (4787 s.K. m.5) ortak çocukların anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmalarının çocukların menfaatine olacağı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Bu hususlar nazara alınmadan eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.12.2016 (Prş.)

....
Esas No: 2010/4574
Karar No: 2010/8550
Karar Tarihi: 06.07.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/4574 E.  ,  2010/8550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :15.2.2007

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava bir adet taşınmazın ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda davanın kabulüne ve taşınmazın satılarak ortaklığının giderilmesine karar verildiği halde, gerekçeli kararda dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan muhdesatın davalıya ait olduğu kabul edilerek taşınmazın satışından elde edilecek bedelin oran kurulmak suretiyle paydaşlara dağıtılmasına karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 6.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15296
Karar No: 2015/16355
Karar Tarihi: 10.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/15296 E.  ,  2015/16355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dikili Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ :

NUMARASI : 2015/170-

KARAR

Dava, iş kazası neticesi ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi ve davalılar adına kayıtlı tüm menkul ve gayrimenkullerinin üzerine ihtiyati haciz konulması talebine ilişkindir.

Mahkemece, 21/04/2015 tarihli tensip zaptında İİK m. 257 ve devamında belirtildiği şekilde; borçlunun mallarını kaçırma, kaçma veya mallarını gizleme şeklinde davranışlarının bulunduğuna dair delil sunulmadığından ihtiyati haciz isteminin itirazı kabil olmak üzere reddine karar verilmiş, itiraz üzerine, 03/06/2015 tarihli ön inceleme duruşmasında, ihtiyati haczin reddine dair karara itirazın, ihtiyati haciz şartları oluşmadığından tarafların yüzüne karşı temyiz yolu açık olmak üzere reddine karar verilmiş, ara karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İhtiyati haciz talebinin reddine ilişkin nihai nitelikteki ara karar, İş Mahkemesi sıfatıyla verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8.maddesi hükmüne göre İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Somut olayda, nihai ara karar, 03/06/2015 tarihli ön inceleme duruşmasında tarafların yüzüne karşı tefhim edilmiş, temyiz ise 16/06/2015 tarihinde gerçekleşmiştir. Şu duruma göre tefhimle başlayan 8 günlük temyiz süresi geçmiştir.

O halde, 01.06.l990 tarih ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da gözönünde tutularak davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden reddi cihetine gitmek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden REDDİNE, 10/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/8267
Karar No: 2010/4460
Karar Tarihi: 11.05.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/8267 E.  ,  2010/4460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak iddiasının reddi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı alacaklı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, Banaz İcra Müdürlüğünün 2008/234 Esas sayılı dosyasından, 06.05.2009 tarihinde yapılan haciz sırasında, davalı 3.kişinin istihkak iddiasında bulunduğunu, belirterek İİK’nun 99.maddesi gereğince 3.kişinin istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 3.kişi vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, haciz adresinin 3.kişinin faaliyette bulunduğunun ve borçludan devir almadığının anlaşıldığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK”nun 99. maddesine dayalı olarak açtığı istihkak iddiasının reddine ilişkindir.

Dava konusu haciz, borçlunun borç kaynağı bonoda ve takip adresi olarak belirtilen ve ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste dışında alacaklı tarafından gösterilen adreste yapılmış ve hazır bulunan davalı 3,kişi işyerinin borçludan devir aldığını beyan etmiştir. İİK’nun 8.maddesi gereğince icra tutanakları aksi sabit oluncaya kadar geçerli belge niteliğindedir.

2009/8267

2010/4460

Dosya içeriğindeki belgelerden davalı 3.kişinin, borçluya çıkarılan ödeme emrini işçisi sıfatıyla tebliğ alan kişi olduğu, borçlunun haciz adresini 2006 yılında kiraladığı, borcun doğumundan sonra 14.03.2008 tarihinde aynı işyerinin bu kez davalı 3.kişinin adına kira sözleşmesi düzenlendiği, 08.04.2008 tarihli demirbaşlarla ilgili faturanın borçlu tarafından 3.kişi adına düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Tüm bu olgular birlikte değerlendirildiğinde, haciz adresindeki işyeri borçluya ait iken, borcun doğumundan sonra işçisi olan davalı 3.kişiye devir edildiği, alacaklılardan mal kaçırma amacı ile danışıklı olarak yapılan bu devrin davacı alacaklının haklarını etkilemeyeceği açıktır.

Bir an için, devrin danışıklı olmadığı düşünülse dahi işyeri devrinin İİK’nun 44. Madde koşullarına uygun olarak yapıldığı iddia ve ispat edilmediği gibi, BK’nun 179. Maddesi gereğince de ticari işletmeyi devir alan kişi, devraldığı işletmenin borçlarından sorumludur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan alacaklı tarafından açılan davanın kabulü yerine aksi düşüncelerle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6258
Karar No: 2011/2686
Karar Tarihi: 11.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/6258 E.  ,  2011/2686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince Beraat.

Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, O yer C. savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya göre;

1- Bozma sonrası, 25.03.2009 tarihli oturumda esasa ilişkin işlemlerden olan sanığın savunmasının yeniden tespiti ve bilirkişi olarak atanan doktor Şakir Aktaş'ın beyanlarının alındığı tutanakta katip imzasının eksik bırakılması suretiyle CMK'nın 219. maddesine muhalefet edilmesi,

2- 5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 253 Promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, O yer C. savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/10/2011 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.