erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/1275
Karar No: 2019/2193
Karar Tarihi: 11.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/1275 E.  ,  2019/2193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nden verilen 18/09/2015 günlü ve 2015/79-2015/406 sayılı hükmün, davacı Kurum avukatı ile davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 336/3. maddesi uyarınca Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi, bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır. Aynı Kanunun 448. maddesi uyarınca bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır. 336/3. maddesi, bu Kanun'un yargı yolu ve göreve ilişkin hükümlerinden olmadığından, geçici 1. madde kapsamında da değildir. Dolayısıyla davacının temyiz aşamasındaki adli yardım talebi hakkında karar vermeye yetkili mercii, temyiz incelemesi yapmakla görevli bulunan Dairemizdir. (HGK 2011/19-54 E., 2011/315 K., 10 HD 2013/13339 E., 2014/3487 K.)

Bu çerçevede davalının adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 335 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin davanın gerektirdiği giderleri ödemekten kısmen veya tamamen aciz içinde bulunduğunu (fakirlik şartı) ve davasında veya savunmasında haklı olduğunu (haklı olma şartı) ispat etmesi gerekir. Aynı Kanun'un 336/2. maddesine göre de talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Somut uyuşmazlıkta ise davalı tarafından sunulan adli yardım talebine ilişkin dilekçenin ekinde, talebini haklı gösterecek hiçbir bilgi ve belgeye yer verilmemiştir. Bu durum karşısında Dairemizce davalı ...’un kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-İnceleme konusu dosyada, temyiz yoluna başvurmuş olup temyiz harcı yatırmayan davalıya, temyiz harcı ikmali için, tutuklu ise kendisine, hükümlü ise vasisine muhtıra tebliğ edilmeli, gereği yerine getirilmediği takdirde temyizden vazgeçmeye dair ek karar yöntemince tebliğ edilip, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere; dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 11.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4454
Karar No: 2014/8163
Karar Tarihi: 28.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/4454 E.  ,  2014/8163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

17.04.2012 tarihinde yüzüne karşı tefhim kılınan hükmü, 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 01.06.2012 havale tarihli dilekçesi ile temyiz eden katılan vekilinin temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/26043
Karar No: 2017/3050
Karar Tarihi: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/26043 E.  ,  2017/3050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2011/854
Karar No: 2011/3626
Karar Tarihi: 31.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/854 E.  ,  2011/3626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 24.05.2011 günü belirlenen saatte temyiz eden.... Deri Mamulleri ve Tekstil San ve Tic.Ltd.Şti. vekili Av.... ..... geldi. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği ile dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere ve UYAP ortamında yapılan araştırma sonucunda, davacı tarafça açılan menfi tespit davasının reddi kararının Yargıtay 19.Hukuk Dairesince 21.03.2011 tarihinde onandığının anlaşılmasına göre, davacı tarafın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin ödenen 91,05 TL harcın mahsubu ile eksik ödenen 1,25 TL harcın davacı taraftan alınmasına, 31.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/18248
Karar No: 2014/2288
Karar Tarihi: 11.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/18248 E.  ,  2014/2288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/43381

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu (Pendik 1) 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2009

NUMARASI : 2009/200 (E) ve 2009/669 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1-İddianamenin kabulü kararı okunmadan duruşmaya başlanılması ve sanığa iddianame okunmadan sorguya çekilmesi suretiyle CMK’nun 191/1 ve 3-b maddelerine muhalefet edilmesi,

2-Belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu göz önüne alınarak, suça konu belgelerin duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin tutanağa geçirilmesinden sonra, iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı yöntemince araştırılıp tartışılmadan uygulama yapılması,

3-Sanığın üzerinde yakalanan nüfus cüzdanının hakiki olduğunun ve sanığın fotoğrafı bulunan ancak M. A. isimli şahsın kimlik bilgilerini içeren sahte belge ya da belgelerle alınmış olabileceğinin yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda anlaşılması karşısında, nüfus cüzdanının hangi belgeler ile ne şekilde temin edildiği araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

4-5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre, aynı anda gerçekleşen fiillerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığından, farklı tarihlerde düzenlendiği tespit edilemeyen nüfus cüzdanı ve sürücü belgesinin üst aramasında aynı anda ele geçmesinden ibaret eylemde, suçun teselsül ettiğinden söz edilemeyeceği, ancak düzenlenen belge sayısının aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınabileceği gözetilmeden zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

5- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 gün 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 11.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/1396
Karar No: 2020/2695
Karar Tarihi: 09.09.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1396 E.  ,  2020/2695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... Restaurant Kafeterya Büfe ve Gıda Maddeleri İşletmeleri Turizm Ticaret Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, Antalya 12 İcra Müdürlüğünün 2015/538 Esas sayılı takip dosyasından tanzim edilen 09.02.2016 tarihli sıra cetvelinde şikayetçi haczinin de 1. derecede yer alan şikayet olunanların hacizleri ile birlikte garameten paylaşıma katılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar ... Restaurant Ltd. Şti. ve... Tarm. Ürn. Ltd. Şti. vekilleri, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemişlerdir.

Diğer şikayet olunanlar, şikayete cevap vermemişlerdir.

İlk derece mahkemesince, şikayetin reddine karar verilmiş, şikayetçi vekilinin istinaf başvurusu, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince, Antalya 12 İcra Müdürlüğü' nün 2015/538 Esas sayılı ve şikayetçinin alacaklısı olduğu 3. İcra Müdürlüğünün 2015/446 Esas sayılı dosyalarında takiplerin ihtiyati hacze ve kambiyo senedine dayandığı, her iki takip dosyasında ödeme emrinin aynı gün borçluya tebliğ edildiği ve dolayısıyla kesinleşme tarihlerinin aynı olduğu, bu nedenle paranın her iki takip dosyası arasında garameten dağıtılması gerekiği ancak davacı vekilinin davalıların sıra cetvelindeki sırasına itiraz etmeyip, müvekkilinin alacağının da 1. sırada yer alması ve garameye dahil olması gerektiğini iddia ve talep ettiği dikkate alındığında taleple bağlılık ilkesi gereğince şikayet olunanlara ait diğer takip dosyalarında İİK. 100. madde koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmediği, sonuç olarak davacının alacağının sıra cetvelinde 1.sırada yer alan takip dosyaları ile birlikte garameye dahil olması gerektiği belirtilerek, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... Restaurant Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan ... Restaurant Kafeterya Büfe ve Gıda Maddeleri İşletmeleri Turizm Ticaret Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayet olunan ... Restaurant Kafeterya Büfe ve Gıda Maddeleri İşletmeleri Turizm Ticaret Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 09.09.2020 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/17878
Karar No: 2012/38052
Karar Tarihi: 19.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/17878 E.  ,  2012/38052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Yapılan yargılama sonucunda davalı Bakanlığa harç yükletilip, yükletilmeyeceği uyuşmazlık konusudur.

Harçtan muaflık kurumu 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13.maddesinde düzenlenmiştir

13.maddenin j (Ek bent:21/01/1982 - 2588/3 md.) bendinde Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğunu hüküm altına almıştır.

Bu nedenle genel bütçeye dahil olan davalı Bakanlığın Harçlar Kanunun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı Bakanlığa harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK nun geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının harca ilişkin 3. paragrafı ile, yargılama giderlerine ilişkin 4. paragrafının hükümden çıkartılarak, yerlerine;

“ Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Davacının yatırdığı peşin harç ile ıslah harcının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,

Davacının yaptığı harçlar hariç 201,40 TL. yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine “ paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/10984
Karar No: 2018/3280
Karar Tarihi: 22.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/10984 E.  ,  2018/3280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK 'nın 85/2, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında hem E sınıfı, hem B sınıfı, hem de G sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki kamyonet ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle yaralama suçu sebebiyle G ve B sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; Mahkemenin takdiri de göz önüne alınarak hükmün TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanması ile ilgili paragrafındaki ''G" ve "B'' ibaresinin çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 22.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/1303
Karar No: 2017/621
Karar Tarihi: 28.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/1303 E.  ,  2017/621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, taraflar arasında 13.11.2009 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, sözleşmenin 10. maddesine göre davalı yüklenicinin 2 adet daireyi müvekkillerine vermeyi taahhüt ettiğini, ayrıca yarım daire bedelini de ilk daire satımında ödemeyi taahhüt ettiğini, davalının iki adet daireyi eksikliklerle birlikte teslim ettiğini ancak davalının daire satışı yapmasına rağmen yarım daire bedelini ödemediğini ileri sürerek, yarım daire bedeli olarak 40.000,00 TL, yarım dairenin iki aylık ecrimisil bedeli olarak 1.000,00 TL ve 2.000,00 TL eksik iş bedeli olmak üzere toplamda 43.000,00 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslahla yarım daire bedeline yönelik talep miktarını arttırmıştır.

Davalı vekili, müvekkiline davacıların taşınmazın tek maliki olduklarını belirttiklerini, oysa ki başkaca 7 hissedarın da bulunduğunu, müvekkilinin sonradan ortaya çıkan diğer 7 hissedarın hisselerini zahmetle 30.000,00 TL bedelle satın aldığını, davacıların iddia ettiği daireyi müvekkilinin 84.000,00 TL bedelle sattığını ancak davacıların talep ettikleri yarım daire bedelinin diğer 7 hissedara ödemiş olduğu bedelin mahsubunun gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; davalı taraf mahsup savunmasında bulunmuşsa da; davacıların davalıya bu şekilde taahhütlerinin bulunmadığına ilişkin yemin edalarını yerine getirdikleri, tapu kayıtlarının aleni olması ve ilgililer tarafından mülkiyet durumunun her aşamada öğrenilebileceği gözetildiğinde, davalıların başka hissedarların bulunduğu hususunun kendisinden gizlendiği savunmasına itibar edilemeyeceği, eksik imalata dair hususların yargılama aşamasında giderildiği, davalı yüklenicinin sözleşme uyarınca ilk satılan dairenin parasının yarısını vermeyi taahhüt edip, müstakil daire taahhüdünün bulunmadığı, dolayısıyla da ecrimisil şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5301
Karar No: 2014/8349
Karar Tarihi: 30.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/5301 E.  ,  2014/8349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

05.10.2012 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hükmü, yasal süresinden sonra 19.10.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşılan katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 30.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/3815
Karar No: 2018/13641
Karar Tarihi: 09.07.2018

**4. Ceza Dairesi         2018/3815 E.  ,  2018/13641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümde kabul edilen eyleme, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 27/01/2017 tarihli ve 29961 sayılı Resmî Gazete yayımlanarak, yayımı izleyen ay başından itibaren yürürlüğe giren 20/01/2017 tarih ve 2017/1 sayılı iş bölümü kararının Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü ortak hükümler kısmında yer alan "Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir. Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olan dosyaların, tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde yada olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır." şeklindeki düzenlemeye göre, işin incelenmesi Yargıtay 18. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 09/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.