erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/10586
Karar No: 2012/3893
Karar Tarihi: 12.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/10586 E.  ,  2012/3893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davacının hamili olduğu çekten dolayı 5941 sayılı Kanun'un 3. maddesinden kaynaklanan, bankanın sorumlu olduğu miktarın tahsili için yapılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı banka vekili, bankaya ibraz edilen çeklerdeki keşideci imzasının, hesap sahibinin imzasını tutmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda; takibe konu çekteki imzaların keşideciye ait olduğu, davalı bankanın çeklerdeki imzanın keşideciye ait olmadığı mülahazasıyla sorumlu olduğu tutarı ödemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı banka vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 3. maddesi uyarınca muhatap bankanın sorumluluğuna ilişkindir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 3.maddesinin 6.fıkrası hükmü gereği davalı bankanın ödemekle yükümlülüğünün doğması için onaylı fotokopisi verilmek üzere çeklerin aslının davalı bankaya ibrazı gerekmektedir. Hal böyle olunca, mahkemece açıklanan hususlar üzerinde durulup davalı bankanın sorumluluğu tartışılarak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle, hükmün temyiz eden davalı banka yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8541
Karar No: 2014/13879
Karar Tarihi: 05.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/8541 E.  ,  2014/13879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, suça konu yerin sanığın müdür olarak görev yaptığı Irmak Anadolu Lisesi ile kurumsal ve fiili olarak ilgisinin bulunmadığı, anılan yer kiraya verilip işletmeye açıldıktan sonra, 01/09/2009 tarihinde sanığın göreve başladığı, suça konu yerin kiraya verilmesi ile işletilmesinde sanığın herhangi bir yetki ve sorumluluğunun bulunmadığı, okul ile köşk arasına örüldüğü iddia olunan herhangi bir duvarın da mevcut olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10272
Karar No: 2010/13067
Karar Tarihi: 14.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/10272 E.  ,  2010/13067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalının bağımsız bölümündeki su tesisatından kendi bağımsız bölümüne su sızması nedeniyle zarar meydana geldiğini ileri sürerek bunun tazminini istemiş, mahkemece zararın ortak yerlerden kaynaklandığı, davalının bu zararının oluşmasında kusuru olmadığı şeklindeki bilirkişi raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ve özellikle mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu içeriğinden; davacı ve davalının kat maliki olduğu anataşınmazda ortak yerlerden kaynaklanan su tesisatındaki arıza nedeni ile davalının bağımsız bölümünün zarar gördüğü anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, kat malikleri anagayrımenkulün bakımına ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Aynı maddenin 3. fıkrasında ise her kat malikinin anagayrımenkule ve diğer bağımsız bölümlere kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumludur. Buna göre mahkemece ortak yerlerden kaynaklanan arızanın davacının bağımsız bölümünde oluşturduğu zararın bedelinin kat maliklerinden (davacı da dahil olmak üzere) arsa payları oranında paylaşılması ve onlardan tahsili gerekirken davanın tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/66
Karar No: 2015/4607
Karar Tarihi: 10.11.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/66 E.  ,  2015/4607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/79946

Mahkeme : TEKİRDAĞ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası: 14.01.2015 - 2014/244 esas ve 2015/4 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının reddine, hükmün ONANMASINA, 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9356
Karar No: 2013/22594
Karar Tarihi: 04.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/9356 E.  ,  2013/22594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1-son cümle, TCK'nın 62, 58/6, 51, 54 maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kolluk kuvvetleri tarafından olay günü saat 14:00-18:00 sıralarında icra edilen önleyici kolluk devriyesi sırasında Vank deresi mevkiinde bir aracın görülmesi üzerine yanına gidildiği, aracın içerisinde kimsenin bulunmadığı, yaklaşık 800 m aşağıdaki dere kenarında sanık ... ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanıklar ..., ... ve ...'ın görülmesi üzerine dere kenarına gidildiği, sanık ...'nun kendisine ait olduğunu beyan ettiği tarlada kazma ve kürekle çukur kazdığı, çukurun 2m x 1,5m ebatlarında ve 1,5-2 m derinliğinde olduğunun belirlendiği, sanık ...'in çukurun kenarında oturarak, sanık ...'in ise çukurun yaklaşık 10 m uzağındaki dereden gözcülük yaptıklarının tespit edildiği, sanık ...'in hazırlık ifadesinde, sanık ...'nun arkadaşı olduğunu, kendisine ait tarlanın kazılmış olduğunu söylediği, birlikte tarlaya gitmeyi teklif ettiğini, “kazılan yere bakalım, belki biz de birşeyler buluruz, bulamazsak da çukuru kapatırız” dediğini, kendisinin de sanık ...'ya yardım etmek için tarlaya gittiğini beyan ettiği, sanık ...'in hazırlık ifadesinde, sanık ...'nun sanık ...'in yanına geldiğini, kendisine ait tapulu arazisi olduğunu, buranın eski bir yerleşim yeri olduğunu, müsaitseniz siz de benimle gelin dediğini, sanık ...'nun da beyanında, bu ifadeyi doğruladığı, bu itibarla sanık ...'in kazı yapılan yerin 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında kalan yerlerden olduğunu bildiği kabul edilerek 74/1 maddesi gereğince cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/1980
Karar No: 2010/596
Karar Tarihi: 03.02.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/1980 E.  ,  2010/596 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 'yı kasten öldürmekten sanık ..., işbu suça katılmaktan sanık ...'in yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (KOZAN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.11.2006 gün ve 126/340 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Gerekçeli karar başlığında sanık ...'in doğum tarihinin 01.01.1978 yerine 01.0.1978, sanık ...'un doğum tarihinin 01.01.1966 yerine 01.0.1966 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

2-Hükmün gerekçesinde; mağdur ile sanık ... arasındaki kavga sırasında sanık ...’un mağduru tuttuğu, diğer sanık ...’in ise bıçakla mağduru yaraladığı belirtilerek, sanık ...’un 5237 sayılı TCK.nun 37. maddesi kapsamında müşterek fail olarak eyleme katıldığı tarif edildiği halde, aynı yasanın 39. maddesi uyarınca yardım eden olarak kabulü ile gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması yasaya aykırı ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafîinin sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden suç vasfına, teşdiden ceza tayininin yersizliğine, sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden sübuta, suç vasfına, teşdiden ceza tayininin yersizliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

a) Mağdura ait tedavi belgeleri ile film ve grafilerinin dosya ile birlikte Adli Tıp Kurumu’na gönderilerek, mağdurdaki her bir yaralanmanın ayrı ayrı;

büyük damar, sinir ve iç organ yaralanmasına, mağdurun hayati tehlike geçirmesine neden olup olmadığı hususlarında rapor alındıktan sonra, sonucuna sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması;

b) 5237 sayılı TCK' nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanıklar hakkında kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

Yasaya aykırı olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 03.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/1167
Karar No: 2007/2425
Karar Tarihi: 08.03.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/1167 E.  ,  2007/2425 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2007/1167

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar,miras bırakanları Ş..Ç..in ..parça taşınmazını mirastan mal kaçırmak amacıyla önce aramalik davalı A...R..satış suretiyle muvazaalı temlik ettiğini,A.. R..nın da kısa süre sonra taşınmazları diğer davalılara geçirdiğini ileri sürerek miras payları oranında tapu iptal, tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı A..R..; yanıt vermemiş, diğer davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece,davacı A..yönünden sıfat yokluğundan davanın reddine,diğer davacılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece,Asım yönünden davanın reddine,diğer davacılar bakımından kabulüne karar verilmiştir.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadı İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda davacı Asım dışındaki davacılar yönünden davanın kabulüne denildiği halde,gerekçeli kararda ..parsel yönünden davanın reddine denilmek suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,8.3.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/23479
Karar No: 2014/12043
Karar Tarihi: 05.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/23479 E.  ,  2014/12043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/175354

MAHKEMESİ : Kocaeli Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2011/141 (E) ve 2011/350 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun 19/02/2011 tarihinde müştekinin sorumlu müdür olduğu marketten şarap çalması, 23/02/2011 tarihinde de şarap çalmak isterken uzaktan takip eden güvenlik görevlisi tarafından yakalanması eylemlerinin bütün halinde aradaki zaman farkı dikkate alındığında, zincirleme suç oluşturacağı, suça sürüklenen çocuğun bir kez tamamlanmış hırsızlıktan cezalandırıldıktan sonra cezasının 5237 TCK.nun 43. maddesiyle arttırılması ile yetinilmesi gerektiği halde, suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin iki ayrı suç oluşturduğu kabul edilerek uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1990
Karar No: 2017/9548
Karar Tarihi: 26.09.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/1990 E.  ,  2017/9548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sosyal inceleme raporlarında, suça sürüklenen çocukların yaşıtlarının düşünme ve muhakeme seviyesinde olmadıkları, algılama ve iletişim becerilerinin zayıf olduğu, suç algılarının gelişmemiş olduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında, öncelikle suça sürüklenen çocuklardan ... hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporu ile uzman hekim raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi ile her iki suça sürüklenen çocuğun da 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi gereğince suçu işledikleri sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle üzerlerine atılı eylemlerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneklerini tamamen kaldıracak veya önemli derecede azaltacak şekilde akıl hastalıklarının ve cezai ehliyetlerinin bulunup bulunmadığının tespit edilmesinden sonra sonucuna göre hukuksal durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-İşyerinden toplam değeri 2 TL olan 4 paket kraker çalmaya teşebbüs eden suça sürüklenen çocuklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Birden fazla kişi ile birlikte işyeri dokunulmazlığını ihlal eden suça sürüklenen çocuklar hakkında, TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince artırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocukların sonuç ceza bakımından kazanılmış haklarının korunmasına, 26.09.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/8643
Karar No: 2020/10418
Karar Tarihi: 12.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/8643 E.  ,  2020/10418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1. Sanığın adli sicil kaydında yer alan Bakırköy 53. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2016/54 E. - 2016/301 K. ve 02.09.2016 tarihli kararı, İstanbul 39. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/380 E. - 2014/474 K. ve 09.12.2014 tarihli kararında, 5237 sayılı TCK'nın 32/1, 57/1. maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbirinin uygulanmasına dair kararlar verildiğinin anlaşılması karşısında; TCK'nın 32. maddesi uyarınca, sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2. Sanığın 24.03.2015 tarihli duruşmada zararı tazmin ettiğini beyan etmesi, mahkeme tarafından İstanbul Büyükşehir Belediyesine yazılan müzekkereye istinaden verilen 17.12.2014 tarihli cevabi yazıda kurumun zararının karşılandığının anlaşılması karşısında, öncelikle ödemenin hangi tarihte yapıldığı müşteki ve ilgili kurumdan sorularak, ödemenin soruşturma aşamasında yapılması halinde TCK'nın 168/1 maddesiyle, kovuşturma aşamasında yapılması halinde TCK'nın 168/2 maddesiyle indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında TCK’nın 168/1. maddesi gereğince indirim yapılması,

3. Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin hangi cezalarda ve ne şekilde uygulanacağı 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun’un 108. maddesinde düzenlenmiştir. Bu madde hükümlerine göre mükerrirlere özgü infaz rejiminin ağırlaştırılmış müebbet hapis, müebbet hapis ve süreli hapis cezalarında uygulanabileceği, adli para cezasına mahkûmiyet halinde uygulanmasının mümkün olmadığı gözetilmeden sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının 5237 sayılı TCK’nın 58/6 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

4. Kabule göre de;

Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan İstanbul 46. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/927 Esas – 2010/317 Karar sayılı ilamının suç tarihinden sonra 24.10.2013 tarihinde kesinleştiği bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 12.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi
Esas No: 2012/25281
Karar No: 2013/2432
Karar Tarihi: 18.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/25281 E.  ,  2013/2432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: ... Belediye Başkanlığı hakkında açılan davanın reddine, ... aleyhinde açılan davanın ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... Belediye Başkanlığı hakkında açılan davanın reddine, ... aleyhinde açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde rögar yapılıp,büz döşenerek fiilen el atılan kısmın tapusunun iptali ile ... adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2006 yılında kesinleşen 1/1000 ölçekli imar planında taşınmazın dere parkı ve yol olarak ayrılan kısımlarına fiilen el atılmadığı anlaşılmış ise de; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun benzer konudaki 15.12.2010 gün ve 2010/5-662/651 sayılı kararı da gözetilerek imar planında dere parkı ve yol olarak ayrılan kısımlara fiilen el atılmamış olsa dahi, 3194 sayılı İmar Kanununun 10. maddesinin amir hükmü uyarınca 1/1000 ölçekli uygulama imar planının kesinleştiği tarihten itibaren davalı ... Belediyesince, ayrılma amacına uygun olarak kamulaştırma görevinin yerine getirilmemesi ve malikin mülkiyet hakkının süresi belirsiz şekilde kısıtlanması nedeniyle mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi doğrudur.

Açıklanan nedenlerle; davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.