erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/2988
Karar No: 2012/4453
Karar Tarihi: 12.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/2988 E.  ,  2012/4453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesi uyarınca ceza uygulamasına yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanların ellerini ve ayaklarını ip ve koli bandı ile bağlayıp evden ayrılan sanıklar hakkında kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Ancak;

1- Olay günü yakınanlar ile para karşılığı ilişkiye girmek için anlaşan sanıkların geceleyin yakınanların evine geldikten sonra yakınanları alınan doktor raporuna göre bıçakla boğazlarında sıyrık oluşturup, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıktan sonra el ve ayaklarını koli bantları ve ipler ile bağladıkları ve yakınanların paraları ile üç adet cep telefonunu alarak evden ayrıldıkları, olaydan sonra yakalanan sanıklardan Murat'ın üzerinden telefonlardan birinin çıktığı diğer iki telefonun ise sanık ...’ın sakladığı yerleri göstermesi ile bulunarak yakınanlara iade edildiğinin anlaşılması karşısında sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-c-d-h maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden; dosya içeriği ile bağdaşmayan gerekçe ile yazılı biçimde hüküm kurulması;

2- Kabul ve uygulamaya göre de, 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, değer az kabul edilip ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/23365
Karar No: 2013/1014
Karar Tarihi: 17.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/23365 E.  ,  2013/1014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK 87.madde uyarınca haczi yapan memur, haczini yaptığı malın kıymetini taktir eder. Bu maddede ihtiyati haciz ya da kesin hacze dair bir ayrım yoktur. Bu nedenle ihtiyaten haczedilen menkuller yönünden icra müdürlüğünce kıymet taktiri yapılmasında yasaya aykırılık yoktur. O halde mahkemece şikayetin tümden reddi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/11670
Karar No: 2019/7589
Karar Tarihi: 24.06.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/11670 E.  ,  2019/7589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sürücü belgesinin asgari hadden çok fazla uzaklaşmak suretiyle 3 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesi,

2)Sanık hakkında belirlenen 2 yıl 6 ay süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken dayanak kanun maddelerinin TCK'nın 50/4 ve 50/1-a olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1334
Karar No: 2019/9739
Karar Tarihi: 02.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/1334 E.  ,  2019/9739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-b maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafi tarafından yapılan temyiz itirazlarının vekalet ücretine hasren olduğu anlaşılmakla;

Her ne kadar kısa kararda, beraat eden sanığın kendini bir vekil ile temsil ettirmiş olması nedeniyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1500-TL vekalet ücretinin katılanlar müteselsilen tahsiline karar verilip gerekçeli kararda ise vekalet ücretinin hazineden tahsil edilmesine denilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmış ise de bu durumun bozma konusu yapılmasında hukuki yararın bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kısa kararda kendisini bir vekil ile temsil ettiren sanık lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1500-tl vekalet ücretinin hazineden tahsil edilmesi yerine "katılanlardan müteselsilen tahsiline’’ şeklinde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, kısa kararın 3. paragrafındaki, "katılanlardan müteselsilen tahsiline’’ ibaresinin çıkartılarak yerine "hazineden tahsiline" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/4594
Karar No: 2006/7524
Karar Tarihi: 09.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/4594 E.  ,  2006/7524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf verillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekili mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödemesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 9.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/11851
Karar No: 2019/19265
Karar Tarihi: 11.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11851 E.  ,  2019/19265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın aşamalardaki savunmalarında, suça konu cep telefonunu katılanın iş yeri önünde bulunan aracın açık olan camından elini uzatarak araç içinden çaldığını savunduğu, katılanın ...’in soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, olay günü saat 12.30 sıralarında, toptancıdan yeni mal geldiği ve müşterilerle ilgilendiği için meşgul olduğunu, mahalleden tanıdığı ...’ın yanında bir erkek şahıs ile iş yerine girip sigara satın alıp gittiklerini, yaklaşık yarım saat sonra tezgah üzerinde duran cep telefonunun yerinde olmadığını gördüğünü beyan ettiği, katılanın kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde ise iş yerine araçla malzeme getirdiğini, bunları indirirken aracın kapısının ve camın açık olduğunu, cep telefonunun aracın göğüs kısmında bulunduğunu, bu esnada meşgul olduğunu, müşterileri gönderdikten sonra telefonun yerinde olmadığını farkettiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, cep telefonunun kapısı ve camı açık bırakılan araç içinden çalındığının tespit edilmesi halinde sanığın eyleminin TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen basit hırsızlık suçunu oluşturaracağı, cep telefonunun iş yeri içinden çalındığının tespit edilmesi halinde ise aynı Kanun’un 142/2-h. maddesinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçunu oluşturaracağı gözetilerek, katılandan cep telefonunun araç içinden mi yoksa iş yeri içinden mi çalındığı sorularak, katılanın soruşturma ve kovuşturma aşamalarında alınan ifadeleri arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Yukarıdaki bent uyarınca yapılacak araştırma sonucunda, sanığın suça konu cep telefonunu, kapısı ve camı açık bırakılan araç içinden çaldığının tespit edilmesi halinde; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/15830
Karar No: 2023/1434
Karar Tarihi: 15.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/15830 E.  ,  2023/1434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli, 2015/984 Esas, 2016/436 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 17.09.2020 tarihli ve 2016/211515 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

1. Dava dosyası yönünden, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un, "Kanuna muhalefet halleri" başlıklı 308 inci maddesinin yedinci fıkrasında yer verilen;

"Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır.

…,

7 – Hükmün esbabı mucibeyi ihtiva etmemesi, …"

Hükmü uyarınca, kararın gerekçeyi ihtiva etmemesi, mutlak bozma nedeni olarak belirlenmiştir.

2. Mahkemece kurulan hükümlerin Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ile bunun hukuki nitelendirmesinin yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği halde bu ilkelere uyulmaksızın yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması suretiyle Anayasanın 141 inci maddesi ve 1412 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin yedinci fıkrası kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır. Bu nedenle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2015/984 Esas, 2016/436 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.03.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/5805
Karar No: 2012/8557
Karar Tarihi: 05.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5805 E.  ,  2012/8557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, toplam 2.600 TL aidat borcunun faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, 20.03.2005, 08.05.2005 ve 22.01.2006 tarihlerinde yapılan kat malikleri kurulunda anataşınmazın bakım, onarım giderlerini karşılamak üzere belirlenen aidatları davalının ödemediğini bildirerek faizi ile birlikte 2.680 TL alacağın davalıdan tahsilini istemiş, mahkemece ortak gider borcunun dayanağı kararların mahkemece iptal edildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin, özellikle bilirkişi raporlarının incelenmesinden kat malikleri kurulu kararları doğrultusunda anataşınmazın ortak yerlerinde onarım yapılması ve bunun için yapılacak harcamalar nedeni ile toplanacak aidatlar belirlenmiş ve bu doğrultuda da gerekli bakım ve onarımın gerçekleştirilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesi gereğince kat malikleri anagayrimenkulün bakımına ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olup aynı Yasanın 20. maddesi gereğince kat malikleri anataşınmazın onarım giderlerine aralarında başka türlü anlaşma olmadıkça arsa payı oranında katılmakla yükümlüdür. Buna göre anataşınmazın ortak yerlerinde yapılması zorunlu olup porjesine uygun olarak yapılmış olan onarım giderinden davalının yukarıda açıklanan yasa maddeleri gereğince sorumlu olacağı gözardı edilerek yerinde olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11583
Karar No: 2016/780
Karar Tarihi: 21.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/11583 E.  ,  2016/780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2013/169-2014/27

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirelen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın süre yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine, davalı idare adına irtifak tesisine karar verilmiş; hüküm, davacı vekiline temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaza 154 kw Çatalağazı İstanbul Enerji Nakil Hattı nedeni ile 1950 tarihinde el atıldığından, kamulaştırmasız el atma nedeniyle açılan davanın 221 sayılı Yasa uyarınca davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca yazılı şekilde davalı idare lehine irtifak tesisine de karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1960
Karar No: 2015/14715
Karar Tarihi: 23.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1960 E.  ,  2015/14715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/08/2014

NUMARASI : 2013/1535-2014/1572

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı O.. S.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı O.. S.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Çeltik arazisi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi raporunda yazılı özellikleri göz önünde bulundurulduğunda, gelir metoduna göre belirlenen bedele % 25 oranında objektif değer arttırıcı unsur ilavesi gerekirken, daha az oranda objektif artış oranı uygulanmak suretiyle düşük bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı O.. S.. vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı O.. S.. vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/559
Karar No: 2016/3541
Karar Tarihi: 25.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/559 E.  ,  2016/3541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

13.04.2015 tarihli bozma ilamına ilişkin tebligat davalı kadın adına doğrudan mernis adresi kaydı ile çıkarılmış ve Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan mernis adresine tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar. Bu bakımdan bozma ilamının tebliği tebligatın doğrudan mernis adresine çıkarılmış olması sebebiyle geçersizdir. Geçersiz olan bu tebligattan sonra mahkemece duruşma gününe ilişkin olan tebligatı da aynı usulle yapılmıştır. Mahkemece davalı kadına usulüne uygun şekilde bozma ilamının tebliğinin yapılıp karar düzeltme süresi beklendikten sonra duruşma gününün de davalıya usulüne uygun şekilde tebliğinden sonra yargılamaya devam etmesi gerekirken, bu hususlara dikkat edilmeden yargılamaya devamla karar verilmiş olması davalının hukuki dinlenilme hakkının ihlali (HMK m. 27) niteliğinde olup hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre de diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.25.02.2016(Prş.)