erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/661
Karar No: 2019/6678
Karar Tarihi: 04.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/661 E.  ,  2019/6678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müştekinin aşamalarda; suça konu minibüsün servis aracı olduğu için kapısını açık bırakıp kontak anahtarını üzerinde bıraktığını söylemesi karşısında; sanığın kapısı açık olan araçtan para çalması biçimindeki eyleminin, TCK'nın 141/1. maddesine uyan suçu oluşturduğu ve 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16447
Karar No: 2013/23447
Karar Tarihi: 11.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/16447 E.  ,  2013/23447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 50, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki otomobille bölünmüş yolda, ışıklı 4 yönlü kavşaktan orta refüj aralığından sola dönmek istediği sırada, karşı yönden seyreden katılan sanık ...'ın sevk ve idaresindeki otomobilin sol önü ile sanığın aracının sol önünün çarpışması sonucu katılan sanığın aracının 14.5 metre ileri savrulması şeklinde meydana gelen olayda; her ne kadar sanık kavşakta yeşil ışıkta dönüş yaptığını iddia etse de; katılan sanık ile katılan sanığın aracında bulunan katılan Ayşe Memnune Beldağ'ın yeşilde geçtiklerini beyan etmeleri ve yine olay yerinde seyir halinde bulunan ... sürücüleri tanıklar Özdemir Manavcı ile Mustafa Kemal Şahin'in, katılan sanık ...'ın yeşil ışıkta kavşakta geçişi sırasında sanık ...'in kavşakta kırmızı ışıkta dönüş yapması nedeniyle olayın meydana geldiğini beyan etmeleri karşısında; olayın oluşuna uygun düşen bu beyanlara itibar edilerek sanığın kavşakta ışık sistemine dikkat etmeden dönüş yaptığı mahkemece de kabul edilmesine rağmen bilinçli taksir unsurlarının oluştuğu ve 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca cezanın arttırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna,beraat kararı verilmesi, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri ile erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 11.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1414
Karar No: 2018/3192
Karar Tarihi: 25.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/1414 E.  ,  2018/3192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.06.2017 gün ve 2017/261 Esas, 2017/165 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda kurulan gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliğinin tamamlanmasının ardından suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdurenin velayet hakkına sahip babası sıfatıyla yargılamada şikayetçi olup kamu davasına katılan ...'e anılan hükmün istinaf incelemesini gerçekleştiren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince, sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan tayin edilen 10 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun anılan cezanın 6 yıl 8 aya indirilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine dair verilen gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşıldığından, öncelikle Bölge Adliye Mahkemesi kararının katılan ...'e tebliğiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/809
Karar No: 2021/721
Karar Tarihi: 11.10.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/809 E.  ,  2021/721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı alacaklı ile dava dışı borçlu arasında gerçek bir borç alacak ilişkisi olmadığını, her zaman düzenlenmesi mümkün olan bononun alacağın varlığını ispatlamaya tek başına yeterli olmadığını ileri sürerek, davalının Trabzon 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/3371 Esas sayılı dosyasından yapılan 21.08.2015 tarihli sıra cetvelinden çıkartılarak dosyasına isabet eden 220.000,00 TL‘nin davacı tarafa ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; ispat yükü kendisinde olan davalının alacağını ispat edemediğinden bahisle davanın kabulü ile sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın davacıya bırakılmasına karar verilmiştır.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Sıra cetveline itiraz davalarında tahsil hükmü içeren eda hükmü kurulmadığından tayin olunacak vekalet ücreti, maktu tarife üzerinde belirlenmelidir. Karar ve ilam harcı da maktu olarak belirlenip hükmedilmelidir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verildiğine göre, davacı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 2. kısmının 2. bölümünde yazılı maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi vekalet ücretine hükmedilmesi ve maktu harca tabi işbu dava bakımından davalı aleyhine nispi karar harcı üzerinden tahsil hükmü kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiş ise de; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan “18.076,38” rakamının çıkarılarak yerine ‘29,20’ rakamının, “18.048,68” rakamı çıkarılarak yerine “1,50” rakamının, 4. bendinde yer alan “21.827,00” rakamı çıkarılarak yerine “1.800,00” rakamının yazılmasına ve kararın düzeltilmiş bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/5595
Karar No: 2023/6872
Karar Tarihi: 05.07.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5595 E.  ,  2023/6872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bursa 10. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.04.2022 Tarihli ve 2022/125 Esas, 2022/718 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının ikamet adresinin Sanayi Mah. ... Sok. No:38/1 Pendik/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.11.2022 Tarihli ve 2022/1070 Esas, 2022/1768 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adresinin Osmangazi/Bursa olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı ... Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 ... maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 ... maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihindeki yerleşim yeri adresinin Osmangazi/Bursa olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Bursa 10. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Bursa 10. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2021/2447
Karar No: 2022/1793
Karar Tarihi: 30.03.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/2447 E.  ,  2022/1793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçluya ait taşınmazın satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde tüm paranın ipotek alacağına ödendiğini, borçlu taşınmazı üzerinde tesis edilen davalı ipoteğinin muvazaalı olduğunu ileri sürerek davalıya ayrılan payın müvekkili dosyasına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; sıra cetveline konu taşınmaz üzerine işlenen davalıya ait ipotek şerhlerinin davacının alacağının doğum tarihinden önce tesis edildiği, davacının kendi alacağının doğumundan önce tesis edilen ipotek ve buna bağlı alacakla ilgili olarak muvazaa iddiasıyla sıra cetveline itiraz edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince, İlk derece mahkeme kararı ve gerekçelerinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraza ilişkindir.

İlk derece Mahkemesince davalı ipotek şerhlerinin davacının alacağının doğum tarihinden önce tesis edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de somut olayda davacının dava dışı borçlu aleyhine 16.08.2008 tarihinde takip başlattığı, takibin 02.01.2009 tarihinde kesinleştiği, 13.07.2012 tarihinde dava dışı borçlunun taşınmazına haciz uygulandığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davalının ipoteği tesis tarihinin 21.01.2010 olduğu, davacının alacağının davalının ipotek tarihinden önce doğduğu, bu durumda davacının haciz tarihinin 13.07.2012 olmasının sonuca etkili olmayacağına göre mahkemece muvazaa iddiası üzerinde durularak sonuca gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulduğu anlaşıldığından hükmün bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararı usul ve yasaya aykırı görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3.Hukuk Dairesi kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi hükmünün davacı yararına BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

30.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/5173
Karar No: 2018/12719
Karar Tarihi: 25.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/5173 E.  ,  2018/12719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm,davalılar vekilleri tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin oğlu ... 'in, davalı ...'ın kusuruyla meydana gelen kazada vefat ettiğini belirterek; davacılar için 10.000'er TL maddi, 15.000'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile; manevi tazminat talebinin feragat nedeniyle reddine maddi tazminat talebinin kabulü ile Zekeriya için 39.886,00 TL, Saadet için 25.147,18 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde; her ne kadar davalı ... tarafından sunulan belgelerden; dava dışı Güven Sigorta tarafından 050920204902 numaralı hasar dosyası kapsamında davacı ...'ya 7.648,00 TL, davacı ...'e 8.030,00 TL ödeme

yapılmış olsa da, söz konusu ödemelerin 16.05.2006 tarihinde, yani dava tarihinden sonra yapılmış olduğu anlaşıldığından, yapılan bu ödemelerin infaz aşamasında nazara alınabileceği gözetilerek davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3.359,54 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 25/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13845
Karar No: 2014/12484
Karar Tarihi: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13845 E.  ,  2014/12484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2013/126-2013/411

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12625
Karar No: 2017/83
Karar Tarihi: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12625 E.  ,  2017/83 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2013/14392
Karar No: 2013/14817
Karar Tarihi: 05.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/14392 E.  ,  2013/14817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı 04.11.2011 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 01.03.2012 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5109
Karar No: 2014/5039
Karar Tarihi: 29.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/5109 E.  ,  2014/5039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve 1976 yılında yapılan kadastro sırasında dere yatağı olması nedeniyle tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile fen bilirkişi raporunda (D), (E) ve (F) harfleri ile gösterilen 660,66 metrekarelik taşınmazın davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 29.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.