Esas No: 2023/6045
Karar No: 2024/8081
Karar Tarihi: 04.12.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6045 E.  ,  2024/8081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2663 E., 2022/3759 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286/1 ve 286/2-a maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2020 tarihli ve 2019/234 Esas, 2020/401 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/2663 Esas, 2022/3759 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eksik inceleme ile karar verildiğine, suç vasfına, meşru savunmaya, haksız tahrike, fazla ceza tayinine, lehe hükümlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanığın kendisine yönelen saldırıyı o anda hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmediğinden meşru savunma koşullarının oluşmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme ve seçenek yaptırımlara çevirme koşullarının sonuç ceza itibariyle mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Katılanın, arkadaşları Hayrettin ve Aykut ile birlikte alkol alıp sohbet ettikleri esnada yanlarına sanık ve inceleme dışı mağdur ...'nin alkollü şekilde geldikleri, taraflar arasında nedeni belirlenemeyen şekilde çıkan kavga sırasında sanığın bıçak çıkardığı esnada üzerindeki kurusıkı olarak tabir edilen tabancayı düşürdüğü, sonrasında sanığın bıçakla katılanın sol göğüs bölgesinden bıçaklamasıyla birlikte Aykut'un elindeki kuru sıkı tabanca ile sanığın başına vurduğu, aldığı darbenin etkisi ile birlikte sanığın olay yerinden kaçtığı, bıçaklanma nedeniyle katılanın, sol akciğer, mide, karaciğer, dalak diyafragma bölgelerinden yaralandığı, sol akciğerinde hemopnömotoraks geliştiği ve dalağının alınmasına neden olan yaralanmasının, yaşamsal tehlikeye yol açıp, organ işlev yitirilmesi niteliğinde olduğu olayda;

a. Suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişliliği, katılanın kalbinin bulunduğu bölgenin hedef alınması, meydana gelen yaralanmanın ağırlığı, katılanın arkadaşı olan Aykut'un sanığın kafasına vurmasıyla birlikte eylemini devam ettirememesi ile engel nedenin varlığı dikkate alındığında, sanığın eylemine bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgılı değerlendirme ile neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan hüküm kurulması,

b. Taraf beyanlarından ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tam olarak tespit edilemediği belirlenmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren içtihatlarında benimsendiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği hallerde, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c. Sanığın adli sicil kaydına göre, Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2018 tarihli ve 2017/28 Esas, 2018/470 Karar sayılı kasten yaralama suçundan hapis cezasından çevrili 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ilam yerine Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.01.2014 tarihli ve 2014/42 Esas, 2015/126 Karar sayılı nitelikli hırsızlık suçundan hapisten çevrili 4.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ilamın tekerrüre esas alınması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/2663 Esas, 2022/3759 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz istemi bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2024 tarihinde karar verildi.