erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/162
Karar No: 2020/7739
Karar Tarihi: 01.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/162 E.  ,  2020/7739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davacı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 01/10/2020 günü temyiz eden davacı idare ve bir kısım davalı vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer davalıların yokluklarında duruşmaya başlanarak sözlü açıklamalar da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece bozma ilamına uyularak tespit edilen bedelin ikinci kez verilen kesin süreye rağmen bloke edilmediğinden bahisle davanın bir kısım davalı yönünden reddi ile ilk kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalı ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak bozma öncesi ilk kararı temyiz etmeyen davalı yönünden davanın kabulüne, bozma sonrası dava konusu taşınmazın yeniden değerinin belirlendikten sonra tespit edilen kamulaştırma bedelinin depo edilmesi için davacı idareye Kamulaştırma Kanununun 10/8. maddesi uyarınca iki kez süre verildiği halde, davacı idarece fark bedelin bloke edilmediğinden bahisle bir kısım davalı yönünden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;Bir kısım davalı yönünden dava reddedildiği halde aleyhlerine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmadığı gibi,Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; Vekalet ücretine ilişkin 6 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, bent numaralarının buna göre teselsül ettirilmesine, Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare ve bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine,taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 2.540,00-TL vekalet ücreti verilmesine, 01/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5691
Karar No: 2012/27976
Karar Tarihi: 20.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5691 E.  ,  2012/27976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 51/1-3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, sanığın bilinçli taksirle gerçekleştirdiği kabul edilen eyleminde, Hasan Tuncer'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanıp, Hüseyin Tuncer'in ise hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı olacak şekilde yaralandığı, mağdurlardan Hasan Tuncer'in soruşturma aşamasında alınan 03.02.2007 tarihli beyanında sanıktan şikayetçi olmadığını ifade etmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesinde, bilinçli taksir ile dahi olsa TCK'nın 89/1 maddesindeki yaralanmaların şikayete tabi olduğunun belirtildiği, bu kapsamda sanığın sadece Hüseyin Tuncer'in yaralanmasından sorumlu tutulup, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 22/3. maddeleri gereğince cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafi ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında katılan vekilinin CMK'nın 239. maddesi uyarınca baro tarafından atanmış olması nedeniyle katılanlar yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği, bu miktarın sanıktan yargılama gideri olarak tahsili ile Hazineye gelir kaydına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan ... Tuncer vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/14384
Karar No: 2009/14779
Karar Tarihi: 05.10.2009

3. Hukuk Dairesi 2009/14384 E., 2009/14779 K.

**3. Hukuk Dairesi 2009/14384 E., 2009/14779 K.**

**- YETKİ İTİRAZI

- YETKİSİZLİK KARARI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 117 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 9 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 187 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 23 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi so

nunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü.

Davacı, davalı eş ile boşandıklarını, müşterek çocuğun velayetinin kendisinde olduğunu, çocuğun ihtiyaçlarının arttığını öne sürerek, çocuk için aylık 650 TL iştirak nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece TMK'nın 177. maddesi uyarınca mahkemenin yetkisizliğine, yetkili mahkemenin Salihli Aile Mahkemesi (davacının ikametgahı) olduğuna karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

TMK'nın 177. maddesinde "Boşanmadan sonra açılacak nafaka dava

larında nafaka alacaklısının yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir" düzenlemesi ile zayıf durumda bulunan davacıyı koruma amacı taşıyan genel yetki hükmü getirmekle davacıya seçimlik hak tanınmıştır. Buna göre davacı (nafaka alacaklısı); isterse kendi yerleşim yeri mahkemesinde, isterse HUMK'nın 9. maddesi gereğince davalının ikametgahı mahkemesinde dava açabilecektir.

Kamu düzenine ilişkin bulunmayan bu yetki kuralı için davalının yetki itirazında (HUMK m. 187/2) bulunmaması halinde, mahkemece re'sen yet

kisizlik kararı verilemez (HUMK m. 23).

Somut olayda davalı yetki itirazında bulunmamıştır. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere aykırı şekilde re'sen yetkisizlik kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ol

duğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZUL

MASINA) ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.10.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4925
Karar No: 2015/1425
Karar Tarihi: 11.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/4925 E.  ,  2015/1425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki suç vasfına, haksız tahrik bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle. Türkiye Cumhuriyeti Anayası'nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-e maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerinin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri ile ilgili bölümdeki sanığa kovuşturma aşamasında atanan zorunlu müdafii ücretinden ibaret toplam 452,00 TL'lik kısmın çıkarılmasına ve kalan "20,60 TL” nın 6352 sayılı yasayla 5271 sayılı Kanuna eklenen 324/4 maddesindeki tutarın altında olması karşısında Hazine'ye yüklenmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 12/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

12/03/2015 gününde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık .. müdafii Avukat ..'ın yokluğunda 19/03/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Esas No: 2014/32395
Karar No: 2015/16981
Karar Tarihi: 11.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/32395 E.  ,  2015/16981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, deri mont hakkı, yazlık ve kışlık kıyafet alacağı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatili ve hafta tatili ücreti, ücret, kömür alacağı, sendika ikramiyesi ve ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 11/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/3646
Karar No: 2013/3271
Karar Tarihi: 25.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/3646 E.  ,  2013/3271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/.../2011 tarih ve 2010/763-2011/1940 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı bankanın müşterisi olan müvekkilinin, 2028628 numaralı, 30/06/2010 keşide tarihli, hamiline yazılı ....600 TL tutarında çek keşide ettiğini, ancak aynı çek numarasından sahte bir çek düzenlenerek bankaya ibraz edildiğini, bankanın gerekli özen ve dikkati göstermeyerek bu çek bedelini ödediğini ve müvekkilinin bu nedenle zor durumda kaldığını ileri sürerek ....600 TL'nin .../04/2010 tarihinden geçerli ticari faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu olayda davalının herhangi bir kusur ve ihmalinin olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, ...'nun 724. maddesine göre sahte çekin ödenmesinden, çekteki imzanın keşidecisine ait olup olmadığının kontrol etme yükümlülüğü muhatap bankanın sorumlu olacağı gerekçesi ile ....600 TL’nin ....04.2010 tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ...,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/486
Karar No: 2011/7664
Karar Tarihi: 13.04.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/486 E.  ,  2011/7664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hüküm sanığın yüzüne karşı verildiğinden müdafiine tebliğ edilmesi geçersiz olup sanık müdafiinin 07.07.2008 tarihli hükmü bir haftalık yasal süre geçtikten sonra yapmış olduğu 29.12.2008 günlü temyiz isteminin 1412 Sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 13.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8090
Karar No: 2013/445
Karar Tarihi: 09.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/8090 E.  ,  2013/445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mersin ilinde öğretmenlik yapan ve sürücü belgesi bulunmayan katılanın, kendisini ve ailesini tatil için gittiği Kocaeli ilinden Mersin'e götürmesini rica ettiği ve bu konuda 10 gün süreyle ısrarcı davrandığı, sanığın da aile dostu olması sebebiyle katılanın talebini geri çevirmeyerek içerisinde katılan ve ailesinin bulunduğu katılana ait kamyonetle yola çıktıkları, aracı sevk ve idare eden sanığın, yolculuk boyunca yemek ve akaryakıt ihtiyaçları için bir kaç kez mola verdiği, sabaha karşı 06:40 sularında açık havada, meskun mahal dışında, bölünmüş, tek yönlü, 7 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama, eğimsiz düz yolda seyir halinde iken, aniden aracın direksiyon hakimiyetini kaybetmesi ve şaraompole devrilmesi şeklinde gelişen ve katılanın eşinin ölümü, katılan ile 2 çocuğunun yaralanmasıyla sonuçlanan olayda; 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden, dosya içeriğindeki delillere göre olumsuz bir kişiliği belirlenemeyen ve yargılama sürecindeki davranışları olumlu değerlendirilerek cezasında takdiri indirim yapılan sanık hakkında “suçun işlenişindeki özellikler” şeklindeki; dosya kapsamına uygun düşmeyen soyut gerekçelerle sanığa hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2024
Karar No: 2013/6136
Karar Tarihi: 19.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/2024 E.  ,  2013/6136 K.**

**"İçtihat Metni"**

2860 sayılı Yardım Toplama Kanunu'na aykırılık eylemi sebebiyle ... hakkında 228,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair ... İI Dernekler Müdürlüğünün 08/03/2012 tarihli ve 02-2812 sayılı idarî yaptırım kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Şanlıurfa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 07/06/2012 tarihli ve 2012/744 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 28.10.2012 gün ve 74178 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2013 gün ve KYB. 2013/8317 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

2860 sayılı Yardım Toplama Kanunu'nun "İzin veren makamca yapılacak işler" başlıklı 15. maddesinde öngörülen "Yardım toplama iznini veren makamca, her yardım toplama faaliyeti için bir dosya tutulur. Yardım toplama faaliyetinde görev alacaklara, faaliyetin konu ve süresini de belirten fotoğraflı bir kimlik belgesi verilir. Kimlik belgesi, faaliyetin sonunda geri alınıp, o işe ait dosyada saklanır." şeklindeki düzenleme karşısında kimlik belgesini iade etmemiş muterize yönelik geri alma İhtarı göndermeyen idarenin kusuru olmasına rağmen muteriz hakkında idari para cezası verilemeyeceği cihetle, itirazın bu yönden kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Şanlıurfa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 07/06/2012 gün ve 2012/744 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, idari para cezasının kaldırılmasına, 19/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14544
Karar No: 2013/16384
Karar Tarihi: 05.12.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/14544 E.  ,  2013/16384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 6570 sayılı yasanın 7/ç maddesine dayalı yeniden inşa nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının davacıya ait işhanında kiracı olduğunu, 27.05.2009 tarihli dernek yönetim kurulu kararı ile taşınmazın yıkılıp yeniden inşası için karar alındığını, alınan karar doğrultusunda projenin hazırlanıp 06.01.2010 tarihinde belediyece onaylandığını, davalı kiracıya usulüne uygun olarak tahliye ihtarı gönderildiğini ancak davalının buna uymadığını belirterek yeniden inşa nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuş, mahkemece, davacı tarafından ibraz edilen avan projenin davanın açıldığı tarih itibariyle uygulanabilir olmadığı, yeni avan projenin ibraz edilmediği, tahliye davasının her kira dönemini müteakip açılmasının mümkün olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

6570 sayılı yasanın 7/ç maddesine göre yeniden inşa nedeniyle açılacak tahliye davalarında, imarca tasdikli mimari ya da avan projenin ibrazı zorunludur. Ne var ki söz konusu projenin davanın açıldığı sırada verilmesi şart olmayıp dava tarihinden sonra da ibrazı mümkündür.

Olayımızda; davacı, 06.01.2010 tarihli onaylı avan projeye dayanmış olup imar planında yapılan değişiklik nedeniyle dava tarihi itibariyle projenin uygulanabilir olmadığı anlaşılmıştır. Belediyece verilen cevabi yazıdan anlaşıldığına göre duruşma aşamasında yeni avan proje için davacı tarafından belediyeye başvurulmuş ancak belediye istemi reddetmiştir. Dava dışı ... Belediyesinin bu işlemine karşı davacı tarafından ... İdare Mahkemesinin 2011/205 esas sayılı dosyası ile idari işlemin iptaline yönelik dava açılmıştır. Mahkemece ilgili tarafa proje ibrazı için her hangi bir kesin süre verilmediği gibi davacı tarafından yapılan proje başvurusu ve idare mahkemesinde görülmekte olan dava sonucu da bekletici mesele yapılmamıştır. Proje ibrazının gecikmesinde davacı derneğin bir kusuru bulunmamaktadır. Bu duruma göre idari yargıda görülmekte olan dava ve proje başvurusunun eldeki dava yönünden bekletici mesele yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması gerekmiştir

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/9283
Karar No: 2010/11533
Karar Tarihi: 10.06.2010

2. Hukuk Dairesi 2009/9283 E., 2010/11533 K.

**2. Hukuk Dairesi 2009/9283 E., 2010/11533 K.**

**- BOŞANMA KARARININ TANINMASI

- MANEVİ TAZMİNAT DAVASI

- YABANCI MAHKEME KARARLARININ TANINMASI

- ZAMANAŞIMI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 174 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 178 ]

- 5718 S. MİLLETLERARASI ÖZEL HUKUK VE USUL HUKUKU HAKKIN... [ Madde 58 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, boşanmadan sonra açılan boşanma sebebine dayalı manevi tazminat (TMK m. 174/2) isteğine ilişkin olup, 07.05.2007 tarihinde açılmıştır.

Boşanma kararı yabancı mahkemece verilmiş, 09.03.2006 tarihinde kesinleşmiştir. Yabana mahkeme ilamının kesin delil veya kesin hüküm olarak kabul edilebilmesi yabancı ilamın tenfiz şartlarını taşıdığının mahkemece tespitine bağlıdır. Tanımada 54. maddenin birinci fıkrasının (a) bendi uygulanmaz (5718 s. MÖHUK m. 58/1). Evliliğin boşanma sebebiyle sona ermesinden doğan dava hakları boşanma hükmünün kesinleşmesinin üzerinden bir yıl geçmekle zamanaşımına uğrar (TMK m. 178). Yabancı mahkemece verilen boşanma kararı Türkiye'de tanınmadıkça kesin hüküm etkisi doğmayacağına göre, evliliğin boşanma sebebiyle sona ermesinden doğan dava haklarının kullanılabilmesi, yabana ilamın tanınmış olması halinde mümkündür. O halde Türk Medeni Kanunu'nun 178. maddesindeki bir yıllık zamanaşımı süresi boşanmaya bağlı dava haklarının kullanılabilir hale geldiği tanıma kararının kesinleşmesi tarihinden başlar (2. HD'nin 15.07.2009 tarihli 2008/8466 esas 2009/14071 karar sayılı ilamı). Tanıma kararı 20.01.2009 tarihinde kesinleştiğine göre dava süresindedir. İşin esasının incelenmesi gerekirken yabana ülkedeki kesinleşme tarihinin esas alınıp davanın zamanaşımı sebebiyle reddi doğru bulunmamıştır.

Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen sebeple (BOZULMASINA), istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.