erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/7273
Karar No: 2009/11
Karar Tarihi: 07.01.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/7273 E.  ,  2009/11 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Davutlar köyü 342 ada 1 parselde kayıtlı 203.621.08 m2 miktarındaki taşınmazı 8.11.2006 tarihinde satın aldığını, ancak, davalının önceki malik ile yaptığı adi ortaklık sözleşmesine dayanarak araziyi kullanma hakkının bulunduğunu belirterek muaraza yarattığını, oysa, böyle bir şahsi hakkın yeni malike karşı ileri sürülemiyeceğini ileri sürerek, davalının yarattığı muarazanın giderilmesine, davalının önceki malik ile yaptığını ileri sürdüğü sözleşmeye dayalı bir hakkının bulunmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, önceki malik ile olan hukuki ilişkinin adi ortaklık değil iştirakli hasılat kirası ilişkisi olduğunu, bu nedenle sözleşmenin davacıyı da bağladığını, davacının eski malikin gelini olup, iyi niyetli olmadığını, savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının tapu kaydına dayanarak meni müdahale davası açma hak ve imkanı varken böyle bir dava aşamasında hukuki yararının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Davutlar Köyü 342 ada 1 parsel sayılı taşınmazı dava dışı ...'ten satın aldığını, ancak, davalının Leman ile kira sözleşmesi olduğunu ileri sürerek zilyetliğin teslimi hususunda muaraza çıkardığını, dayanılan sözleşmenin kira sözleşmesi değil, adi ortaklık sözleşmesi olduğunu belirterek muarazanın önlenmesini ve davalının sözleşmeye dayalı bir hakkının olmadığının tespiti istemiştir. Her ne

2008/7273-2009/11

kadar mahkemece, tapu kaydı maliki olan davacının tapuya dayanarak meni müdahale davası açma imkanı varken böyle bir dava aşamasında hukuki yararının bulunmadığı sonucuna varılarak dava red edilmiş ise de, davacının tapudan resmi şekilde satın aldığı taşınmazın tasarruf ile ilgili taraflar arasında bir çekişme bulunduğu dosya kapsamı ile sabit olduğuna göre, davacının böyle bir dava ile muarazanın önlenmesini istemekte hukuki yararı vardır. Her ne kadar, davacının tapu kaydına dayalı bir meni müdahale davası açma imkanı var ise de, yarışan haklarından birinin kullanılarak bu şekilde bir dava açmasını engelleyecek bir düzenleme olmadığı gibi, davacı meni müdahale davası açmaya da zorlanamaz. Böyle olunca mahkemece, işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 7.1.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12083
Karar No: 2013/12979
Karar Tarihi: 27.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/12083 E.  ,  2013/12979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Manavgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ve Manavgat İş Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, borç ilişkisinin hizmet akdinin devam ettiği bir dönemde meydana geldiği ve uyuşmazlığın iş ilişkisinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İş Mahkemesi ise, alacağın hizmet ilişkisine dayanmadığı ve Borçlar Kanunu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

4857 Sayılı İş Kanununun 1/II maddesinde “Bu Kanun, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, bu işyerlerinin işverenleri ile işveren vekillerine ve işçilerine faaliyet konularına bakılmaksızın uygulanır.” hükmüne yer verilmiştir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş olan istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. 5510 sayılı Kanunun 101. maddesi bu kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların İş Mahkemelerinde görüleceğini hükme bağlamıştır. Buna göre bir davanın İş Mahkemesinde görülebilmesi için taraflar arasında işçi ve işveren ilişkisinin bulunması ve uyuşmazlığın bu ilişkiden kaynaklanması gerekmektedir.

Somut olayda ise davacı, davalı Aras Kargo'da şube yönetmeni olarak çalışmakta iken meydana gelen kasa açığı nedeniyle davalıya bono düzenleyerek verdiğini, sonrasında kasa açığının kendisi tarafından ödenmiş olmasına rağmen

2013/12083

2013/12979

davalının bonoyu takibe koyduğunu ve hakkında icra takibi başlatıldığını, takibin kesinleştiğini, kasa açığı nedeniyle ödenmeyen borcunun 2.691,41 TL olduğunu belirterek toplam borcunun 2.691,41 TL olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmektedir. Buna göre, taraflar arasındaki dava İş Kanundan kaynaklanmakta olup, davanın ve tarafların yukarıda belirtilen niteliğine göre uyuşmazlığın İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nin 21. ve 22. maddeleri gereğince Manavgat İş Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15719
Karar No: 2018/5122
Karar Tarihi: 17.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/15719 E.  ,  2018/5122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hukuk Muhakemeleri Kanunun 119/1-e maddesi uyarınca gerek yazılı gerekse basit yargılama usulünde davacı, dava dilekçesinde davanın dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında ve açık özetleriyle birlikte, davalı da aynı Kanunun 129/1-d maddesi gereğince savunmasının dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında ve açık özetleriyle birlikte cevap dilekçesinde göstermek zorundadırlar. Bunlar, dava ve cevap dilekçelerindeki talep sonucunun dayanağı olan ve bu talep sonucunu haklı göstermeye yarayan vakıalardır. Ön inceleme aşaması tamamlanıncaya kadar usulüne uygun biçimde bildirilen vakıaların doğru olduğu yargılama sırasında ispat edilirse, tarafların talep sonuçları da bu duruma göre kabul veya reddedilecektir. Kanunda öngörülmüş istisnalar dışında, hakim, iki tarafın birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz (HMK m.25/1). O halde, mahkemece ancak tarafların dilekçelerinde dayandıkları vakıalar hakkında inceleme ve değerlendirme yapılabilmektedir.

Mahkemece davalı erkek, başka bir kadınla birlikte olduğu ve o kadının hamile olduğu gerekçesiyle tam kusurlu bulunarak tarafların boşanmalarına hükmedilmiştir. Davacı kadın dava dilekçesinde "eşinin başka kadınla birlikte olduğu ve o kadının hamile kaldığı" vakıasına dayanmamıştır. Mahkemece, usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve çekişmeli olarak belirlenmeyen ( HMK m. 137. 340/3. 187) vakıa boşanmaya esas alınamaz ve davalı erkeğe kusur olarak yüklenemez. Davacı kadın tarafından dava dilekçesinde dayanılan vakıalar ise ispat edilememiştir. Bu halde davacı davasını ispatlayamamıştır. O halde davanın reddine karar verilecek yerde yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.04.2018
Esas No: 2015/22730
Karar No: 2017/14719
Karar Tarihi: 25.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/22730 E.  ,  2017/14719 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2015/3001
Karar No: 2015/21587
Karar Tarihi: 03.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/3001 E.  ,  2015/21587 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2014

NUMARASI : 2014/336-2014/603

Davacı, emekli maaşına hak kazandığı tarihin Nisan 2013 belirlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6857
Karar No: 2012/13091
Karar Tarihi: 18.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6857 E.  ,  2012/13091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca, dere koruma alanında kalıp kullanımı engellenen taşınmazın, dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsili ile taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptaliyle davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7726
Karar No: 2018/2855
Karar Tarihi: 12.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/7726 E.  ,  2018/2855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanıklar ... ve ... hakkında yakınan ...'a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ... hakkında hukuki bir alacağın tahsili amacıyla yağma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-) Sanık ... hakkında yakınan ...'a karşı yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazına gelince de;

Suç tarihinde sanık ...'ya ait Ulaşlı petrolde sanık S... ve mağdur ...'ın pompacı olarak çalıştıkları, yakınan ...'ın vardiya değişim saatinde hesabı sanık ...'ya devrettiğinde 147.-TL açık verdiği, sanık ...'nın çıkan açığı işletme sahibi ve patronu olan diğer sanık Emin'e haber verip aldığı talimatla birlikte yakınan Ferudun'u istasyon içerisinde bulunan odada ellerini bağlayıp, sanık ...'nın gelmesi ile birlikte darpedip, açık hesap karşılığı bir miktar para ve eşyasını aldıkları olayda; sanık ...'nın olmadığı zaman diliminde işletme ve işletmeye ait değerleri korumakla aynı şekilde sorumlu olan sanık ... hakkında da yağmanın daha az ceza gerektiren TCK'nın 150/1. maddesi delaletiyle aynı kanunun 86/2. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği düşünülmeden, eylemin hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.04.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5137
Karar No: 2019/11473
Karar Tarihi: 08.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/5137 E.  ,  2019/11473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35 ve anılan Kanunun uygulanmasına dair yönetmeliğin 20. maddeleri gereğince suç tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Suça sürüklenen çocuğun, olay günü hakkında fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmediğinden ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen Akın'la birlikte hareket edip mağdurun direncini kırmak suretiyle üzerinde müşterek hakimiyet kurduktan sonra basit cinsel istismarda bulunduğu ve bu haliyle suça sürüklenen çocuğun bizzat işlediği eylemden ayrı olarak Akın'ın eylemine de 5237 sayılı TCK'nın 37. maddesi anlamında katıldığının tüm dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, müsnet suçtan belirlenen temel cezanın zincirleme suça ilişkin TCK'nın 43/1. maddesi ile arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 08.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/18364
Karar No: 2012/1629
Karar Tarihi: 24.01.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/18364 E.  ,  2012/1629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 01.08.2010 gününden başlayarak yıllık 30.000 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Davada, 01.08.2010 tarihinden başlayan döneme ilişkin aylık kira parasının yıllık 30.000 TL olarak tespiti istenilmiştir. Mahkemece; "Dava tarihinden önce, 01.08.2010 tarihinde kira sözleşmesi yenilenmiş ve kirası peşin olarak ödenmiştir. Kira tespiti talebi ancak bir sonraki dönem için yapılması mümkündür. Fakat davacı vekili bu hususta bir talepte bulunmamıştır. Bu nedenle davacı tarafından davalı aleyhine açılan kira bedelinin tespiti davasının kira döneminin başlangıcından sonra açılmış olması dikkate alınarak, davanın reddine karar vermek gerekmiştir. Gerekçesiyle" davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir. Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 01.08.2002 başlangıç tarihli olup, bir yıl sürelidir. Kira sözleşmesinin özel koşullarında (md.2) "Yeni dönemlerin kira bedelleri bir önceki yılın kira bedeline yapılacak günün koşullarına uygun bir zamla belirlenir" şeklinde ifade edilen şart mevcuttur. Sözleşmedeki bu şart, tarafların yenilenen dönemde de artış iradesini yansıtmaktadır.Böyle bir şart, 21.11.1966 gün ve 19/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında anılan ihtarın hukuksal önemini ortadan kaldırmaktadır. Başka bir ifadeyle, sözleşmede böyle bir şartın kabul edilmesi halinde, kiralayan ihtar çekmeye gerek kalmaksızın, (o dönem için ödenen kira parasını alırken ihtirazı kayıtta da bulunmaksızın), o dönem içinde kira parasının tespiti için dava açabilir.Dava konusu olayda, 01.08.2010 gününden geçerli yıllık kira parasının tespiti istenilmiştir. Bu durumda, 21.10.1992 tarih ve 1992/3-479 E., 1992/616 K. sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kararına göre; dönem bitimine (davada 01.08.2011 tarihine) kadar dava açılıp kira parasının tespiti istenebilir ki, olayda dava tarihi 27.08.2010 olmakla; dava dönem içinde açımıştır.Mahkemece, yukarıda sözü edilen ilke dikkate alınmaksızın, dönemin başlamasından sonra davanın açıldığından bahisle, davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/24359
Karar No: 2010/30631
Karar Tarihi: 08.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/24359 E.  ,  2010/30631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2007/238015

MAHKEMESİ : Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2007

NUMARASI : 2007/308

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 Sayılı TCK.nun 61/9.maddesinde belirtilen adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az, üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz, şeklindeki düzenlemenin suç tarihinden sonra 19.12.2006 tarihinde 5560 Sayılı kanunla yürürlüğe girdiği, suç tarihinde ise 5237 Sayılı TCK.nun 52/1.maddesi uyarınca temel adli para cezasının alt sınırının 5 gün olduğu gözetilmeden, temel cezanın asgari hadden verildiği belirtilmek suretiyle, doğrudan 2400 YTL adli para cezasıyla uygulama yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

2-Gerekçeli kararda Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki mütalaasına yer verilmemesi suretiyle 5271 Sayılı CMK.nun 230.maddesinin 1.fıkrasının (a) bendine aykırı davranılması,

Uygulamaya göre;

2-Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, 5237 Sayılı TCK.nun 52. maddesinin 3.fıkrası uyarınca kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün olarak takdir edilen miktarın ayrı ayrı gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın doğrudan para cezasıyla mahkumiyetine karar verilmesi,

4-Sanığın adli sicil kaydındaki 3167 sayılı Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi Ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanuna aykırı davranmak suçuna ilişkin ilamın hukuki sonuçları araştırılarak sonucuna göre, 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMY’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 Sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 08.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.