erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/11558
Karar No: 2016/1169
Karar Tarihi: 21.01.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/11558 E.  ,  2016/1169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kısa kararda, davacı kadın yararına 7.500,00 TL manevi tazminat verildiği halde gerekçeli kararda 10.000,00 TL manevi tazminat verilmesine karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş 10.4.1992 tarihli 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı erkeğin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.01.2016 (Perş.)
Esas No: 2019/4963
Karar No: 2019/16599
Karar Tarihi: 30.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4963 E.  ,  2019/16599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hüküm tarihinde Tekirdağ 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğu anlaşılan sanığa, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 01.04.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15637
Karar No: 2014/21609
Karar Tarihi: 28.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/15637 E.  ,  2014/21609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan 6100 Sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 433. madde hükmü gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre, gerekçeli kararın taraflara tebliğ edildiği buna karşılık temyiz eden davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalı vekiline tebliğ edilmediği anlaşıldığından; temyiz eden davacı tarafça sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'un 433. maddesi gereğince davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahaline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davacı vekilinin duruşma isteminin tebligat noksanı giderildikten sonra değerlendirilmesine, 28.10.2014 gününde oybirilğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/19606
Karar No: 2017/3147
Karar Tarihi: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/19606 E.  ,  2017/3147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2008/8485
Karar No: 2008/11604
Karar Tarihi: 27.11.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/8485 E.  ,  2008/11604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 27.03.2008

Nosu : 647-112

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, dava dışı üçüncü kişi Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı’ndaki alacağın dağıtılması için yapılan sıra cetveline itiraz davasıdır.

Davacı banka vekili, sıra cetvelinde lehine temlik yapılan davalının üst sıraya alındığını; ne var ki, müşterek borçlu İstanbul  San. Tic. AŞ.nin 17.02.2005 tarihinde iflas etmesinden sonra, 13.04.2005 tarihinde alacağını davalıya temlik ettiğini, müflis sayıldığı sırada yapılan temlikin, tasarruf yetkisi bulunmadığından geçerli sayılamayacağını ileri sürerek sıra cetvelinin iptali ile, bu bedelin alacaklısı bulundukları Ankara 23. İcra Müdürlüğü'nün 2002/8284 sayılı dosyasına ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iflasın açılması ile müflisin tasarruf yetkisinin ortadan kalkacağı ve İcra ve İflas Kanunu’nun 191 nci maddesine göre tasarrufun geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı şirket tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlu şirket 17.02.2005 tarihinde iflas etmiş, iflas kararı 21.04.2005 günü Dairemizce bozulmuştur. Bozma ile iflas kararı ortadan kalkacağından, müflis iflası hiç açılmamış gibi tasarruf yetkisine sahip olur. Bu bakımdan iflasın açılmasından sonra yapılmış tasarruf işlemleri de geriye etkili olarak sonuç doğurur (bkz., Başözen, A.: Müflisin Tasarruf Yetkisi, Ankara 2005, s.227). Bu durumda mahkemece davanın reddine karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2736
Karar No: 2013/19942
Karar Tarihi: 07.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2736 E.  ,  2013/19942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.10.2012 tarih ve 2011/103-2012/200 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının "CAFE AVRUPA YAKASI"ibareli marka başvurusuna müvekkilinin "AVRUPA YAKASI" ibareli başvurusunu mesnet göstererek yaptıkları itirazın TPE YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa markaların ayniyet derecesinde benzer olduğunu, müvekkili markası tanınmış olduğundan başvurunun farklı mal ve hizmetlerde kullanılacak olsa da reddedilmesi gerektiğini, kaldı ki dizinin çekildiği mekanların genelde cafe ve restorantlar olduklarını ileri sürerek, TPE YİDK'nin 26.01.2011 tarih ve 2011-M-143 sayılı kararının iptalini, tescil edilmesi halinde davalı markasının hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunmuştur.

Diğer davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, markaların işaretsel yönden ayniyete yakın düzeyde benzer oldukları, davacı markasının aynı adlı dizide kullanıldığı, dizinin kuvvetli tanıtım ve yoğun kullanımı sonucu çok tanınmış marka haline geldiği, dizideki bir çok sahnenin de cafede geçtiği, başvurunun tescil edilmesi halinde davacı markasının ayırtediciliğine zarar vermesi ve markadan haksız yarar sağlaması ihtimalinin yüksek olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, TPE YİDK kararının iptaline, marka hükümden düştüğünden hükümsüzlük talebi ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE'den alınmasına, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/14909
Karar No: 2006/18024
Karar Tarihi: 03.10.2006

**13. Hukuk Dairesi         2006/14909 E.  ,  2006/18024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sinop İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Davacı tarafça dosyaya gönderilen belediye gelirleri ile ilgili muhasebe kayıtları arasında yer alan 28.12.2005 tarihli "Çevre Orman Bakanlığı, Çeşitli Gelir" açıklaması ile teslimatı yapılmış 400.000.00 YTL ve 11.10.2005 tarihli yine "Çevre Orman Bakanlığı, Çeşitli Gelir" açıklaması ile teslimatı yapılmış olan 250.000.00 YTL'nin "Katı Atık Tesisi" için Çevre Bakanlığı'ndan gönderildiği son celse borçlu belediye vekili tarafından ileri sürülmüştür. Bu iddiayı doğrulamak için ibraz ettikleri Çevre Orman Bakanlığı'nın yazılarında söz konusu miktarların "Katı Atık Tesisi" yardımı olarak borçlu belediye hesabına havale edilmiş olduğu görülmektedir. Bu durumda, bu kalemlerde gösterilen 400.000.00 YTL ve 250.000.00 YTL üzerinden de haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile haczin devamına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/56559
Karar No: 2010/18648
Karar Tarihi: 09.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/56559 E.  ,  2010/18648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/92007

MAHKEMESİ : Üsküdar 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2007

NUMARASI : 2007/669

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce de kabul edilerek uygulanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.01.2007 tarih ve 3-9 esas 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK. nun 232/6 ve 34/2. maddeleri ile 1412 Sayılı CMUK’nun 310.maddesine göre kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde; sanığın yüzüne karşı verilen hükümde temyiz süresi gösterilmesine karşın “temyiz süresinin başlangıcının tefhim veya tebliğden itibaren başlayacağı hususu”açıkça belirtilmediğinden, 15.11.2007 tarihinde yüzüne karşı verilen kararı yasal bir haftalık süreden sonra 23.11.2007 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın adli sicil kaydındaki mahkumiyetine ait kesinleşme ve infaz tarihlerini belirtir ilam örneği getirtilip silinme koşulları araştırılarak sonucuna göre, hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7242
Karar No: 2017/4299
Karar Tarihi: 09.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/7242 E.  ,  2017/4299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün doğal sonucu olan TCK.nun 53.maddesi ile ilgili Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının, infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

12/06/2009 tarihinde, sanık ... ve arkadaşı İsmail Koçak’ın, yakınan ...'ın kasiyer ve ...’in müdür olarak görev yaptığı BİM isimli markette gerçekleştirdikleri yağma eyleminin birden fazla kişiyle birlikte ve işyerinde işlendiğinin anlaşılması karşısında; TCK.nın 149/1. maddesinin (c) bendinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4220
Karar No: 2019/6430
Karar Tarihi: 03.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4220 E.  ,  2019/6430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, suça sürüklenen çocuğun eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan suça sürüklenen çocuk hakkında 06/02/2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunmakla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün, bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/5313
Karar No: 2008/6379
Karar Tarihi: 16.05.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/5313 E.  ,  2008/6379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 06.02.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.03.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 1 parsel sayılı taşınmazda kardeşi ... ile birlikte malik olduklarını, ancak tapu kaydında baba adlarının yazılı olmadığını ileri sürerek tapuya “...” olan baba adının yazılmasını istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 1 parsel sayılı taşınmazda malik davacı ... ve dava dışı ... ’in baba adının “...” olarak düzeltilmesine karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

İsim düzeltme davalarına ismi yanlış yazılan malik ya da onun mirasçıları Tapu Sicil Müdürlüğünü hasım göstererek açarlar. Eldeki davada da, dava konusu taşınmazın kayıt maliki tapuda boş bırakılan baba hanesine “...” isminin eklenmesini istemiştir. Tapu kaydı incelendiğinde davacı ve dava dışı ... ’in taşınmaza 1/2 oranında paydaş oldukları, baba adlarının

yazılı olmadığı anlaşılmıştır. Yapılan araştırmada kayıt maliklerinin baba adlarının ... olduğu kanıtlanmıştır. Bu nedenle, davacının baba adının tapu kaydına eklenmesine dair verilen kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır. Ancak, taşınmazın diğer maliki 1/2 pay sahibi ... ’in tapu kaydına baba adının eklenmesine ilişkin açılmış bir davası yoktur. ... sağdır ve kayda baba adının eklenmesine dair istemde bulunma yetkisi de ona aittir. Davacı ...’in kaydın düzeltilmesi gerekir şeklindeki soyut beyanı karşısında ... ’inde davası varmış gibi onun yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır. Karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 15.06.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/25334
Karar No: 2009/5277
Karar Tarihi: 12.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/25334 E.  ,  2009/5277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İmza incelemesini yapan bilirkişinin grafoloji dalında özel ihtisas yaptığı belgelenmeden adı geçenin verdiği rapora itibar edilerek sonuca gidilmesi doğru değildir.

Herhangi bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerinin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta , imza veya yazının atfedilen kişiye  ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarını fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hangi ortamda, ne tür teknik cihazlar kullanılarak inceleme yapılıp sonuca varıldığı açıklanmamış; ulaşılan sonucun maddi dayanakları denetime elverişli şekilde ortaya konulmamıştır. Bu nitelikteki bir bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulamaz. Mahkemece yapılması gereken iş, itiraza konu belge asılları ve yöntemince toplanmış karşılaştırmaya esas olabilecek nitelikteki diğer belgeler üzerinde, yukarıda açıklanan yöntem ve ilkelere uygun olarak, yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması, ortaya çıkacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesidir. Eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı karar verilmesi isabetsizdir. (HGK.30.5.2001 tarih ve 2001/12-246 Esas, 2001/467 karar sıyılı kararı.)

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.