erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/11932
Karar No: 2015/18597
Karar Tarihi: 19.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/11932 E.  ,  2015/18597 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Şiran Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2012

NUMARASI :

DAVACI : S.. A.. vs.

DAVALI : H.. Ş..

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Tapu İptali ve Tescil

S.. A.. ve müşterekleri ile H.. Ş.. aralarındaki elatmanın önlenmesi, tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Şiran Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 26.06.2012 gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar S.. A.. ve N.. A.. tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar, dedelerinden kalan kendilerine ait bir kısım yerin kadastro çalışmaları sırasında yapılan hata sonucu davalı adına tespit gören ... parsele dahil edilerek tescil edildiğini açıklayarak, kendilerine ait yerin keşfen tespit edilmesini ve bu kısmın tapu kaydının iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı K. A.'ın dava konusu edilen yeri keşifte gösterdiğini ve davalının bu yere müdahale ettiğini belirterek, talep sonucunu davalının müdahalesinin menine karar verilmesi olarak değiştirdiğini, dolayısıyla davanın tapu iptali ve tescil davası olmayıp müdahalenin meni davası olduğu, yapılan keşifte dava konusu yapılan yerin davalı adına kayıtlı 138 nolu parselin içerisinde kaldığının anlaşıldığı, davalının kendi adına kayıtlı taşınmaza tecavüzünün mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacılar S.. A.. ve N.. A.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, kadastrodan önceki hukuki nedene dayanarak dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile adlarına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir. Dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağında özet olarak vergi kaydı ve zilyetliğe dayanılarak 25.10.1988 tarihinde H.. Ş.. ve müşterekleri adına paylı olarak tespit edilmiş, tutanak 11.07.1989 tarihinde kesinleşmiştir. Davacılar tespitten önceki sebebe dayandığına göre 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde belirtilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin göz önünde tutulması gerekir. Temyize konu dava 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3.maddesinde belirtilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin kaçırılmasından sonra 10.08.2010 tarihinde açılmıştır. Hal böyle olunca davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi doğru değil ise de; ret kararı sonucu itibarıyla doğru olduğundan hükmün gerekçesinin 1086 sayılı HUMK'un 438/son maddesi gereğince değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'un 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL davacılar S.. A.. ve N.. A..'a istek halinde iadesine 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2003/2141
Karar No: 2003/2225
Karar Tarihi: 07.04.2003

6. Hukuk Dairesi 2003/2141 E., 2003/2225 K.

**6. Hukuk Dairesi 2003/2141 E., 2003/2225 K.**

**- AKDİN FESHİ

- FESHİ İHBAR

- HASILAT KİRASINA TABİ SÖZLEŞME**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 287 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ihtiyaç nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı vekili, dava dilekçesinde mülkiyeti belediyeye ait mecurun Encümen kararı ile gelirinden yararlanma hakkının müvekkiline verildiğini, davalının bu yeri tuvalet olarak çalıştırdığını, yeni dönem için kira akdinin fesih edildiğini, tuvaletin tamir edilip davacı elemanlarınca işletileceğinden bahisle, ak-din feshi ve kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı, davanın, belediyece açılması gerektiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davacı tarafından, davalı aleyhine aynı nedenle ve belediyenin 18.8.1982 tarihli tahsis kararına dayanılarak 4.1.1995 tarihinde açılan davanın yargılama aşamasında, akdin başlangıcı, yılın birinci ayının birinci günü ve yıllık olduğu açıklanmış, buna göre davanın süresinde açıldığı kabul edilmiş ve ihtiyaç iddiasının samimi olduğunun kanıtlanmadığı gibi davacının dava açmak için ilgili belediyeden onay almadığından söz edilerek ret edilmiş ve karar temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir. Kesinleşen bu karara göre, akdin başlangıcının Ocak ayının ilk günü ve yıllık olduğunun kabulü gerekir.

Tarafların iddia ve savunmalarına, belediyenin 18.8.1982 günlü tahsis kararı içeriğine ve tüm evrak münderecatına göre sözleşmenin hasılat kirası niteliğinde olduğunun kabulü gerekir. Hasılat kirasına tabi sözleşmelerde, kiralanan musakkaf olsa dahi uyuşmazlığın Borçlar Kanunu hasılat kirasına ilişkin hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. Borçlar Kanunun 287. maddesi hükmü süreli hasılat kira sözleşmelerinin feshi hakkındaki süreler hususunda düzenleme getirmiştir. Buna göre taraflar arasındaki akdin feshi ve kiralananın tahliyesine karar verilebilmesi için, feshi ihbarın süresinde yapılması ve davanın süresinde açılması yeterlidir. Başka bir neden aramaya gerek yoktur. Uyuşmazlığın yukarıdaki esaslar gözönünde bulundurularak çözümlenmesi gerekirken, bu yön üzerinde durmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalı görüldüğünden hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün (BOZULMASINA) ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 7.4.2003 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/26300
Karar No: 2014/12104
Karar Tarihi: 24.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/26300 E.  ,  2014/12104 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/150552

MAHKEMESİ : Kayseri 7. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2012

NUMARASI : 2011/545 (E) ve 2012/735 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Oluşa ve dosya içeriğine göre, dosyada mevcut adli raporların çelişkili olması karşısında sanığın TCK'nin 32. maddesinden yararlanıp yaralanamayacağı hakkında İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı ilgili ihtisas dairesinden rapor alınmadan eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

2) Şikayetçi Ö.. P..'ün 27.05.2011 günlü doktor raporunda tarif edilen yarasının yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı hususunda rapor aldırılarak sonucuna göre; sanığın eyleminin TCK'nin 87/1-c-son maddesinde düzenlenen yüzde sabit eser oluşturacak şekilde yaralama suçu oluşturup oluşturmadığı hususunda delilleri takdir ve bu suçtan yargılamasının üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla karar verilmesi,

3) Kabule göre, sanığın cezai ehliyet durumu dikkate alınarak hakkında TCK'nin 32/2. maddesinin uygulanması karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 150/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafii tayini yoluna gidilmesi gerekirken, müdafi atanmadan yargılmaya devamla hüküm kurularak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5659
Karar No: 2020/3924
Karar Tarihi: 01.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/5659 E.  ,  2020/3924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 35/2, 52/2, 53 maddeleri gereği mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın Konya il merkezinde bulunan ...isimli iş yerine gittiği, 2 TL tutarında 1 kutu içecek alarak kasaya geldiği, kasiyere 100 TL para verdiği, sanığın bir yandan telefon ile konuşup kasiyerin para üstünü uzattığı sırada yanında bozuk para olduğunu söyleyerek 100 TL parayı geri isteyerek aldığı, bu sırada kasiyerin yoğunluğundan faydalanmak ve onun dikkatini dağıtmak amacıyla başka ürünlerin fiyatını sormaya başladığı, kasiyere 1 TL bozuk para uzatıp "daha önce verdiğim 100 TL'den kalan 1 TL'yi alın bana para üzeri olan 99 TL'yi verin" dediği, kasiyerin sanığa parasını daha önce iade ettiğini söylemesi üzerine sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı, bu suretle sanığın dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediği iddia edilen olayda, sanık savunması, müştekilerin beyanları, kamera kaydı, tutanaklar ile dosya kapsamından, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 01/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/5518
Karar No: 2010/8757
Karar Tarihi: 12.07.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/5518 E.  ,  2010/8757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, takibe konu çekin sahteliği ile birlikte bedelsizlik iddiasına dayalı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davacının iddialarını yazılı delille kanıtlaması gerektiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, İcra Mahkemesince alınan raporda imzanın davacıya ait olduğunun tespit edildiği, davacının diğer iddialarını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, İcra Mahkemesince alınan bilirkişi raporuyla, bu konuda daha geniş araştırma yetkisine sahip bulunan genel mahkemenin bağlı olduğunun kabul edilemeyeceği ve davalının senedin veriliş nedeni yönünden isticvap edilerek toplanan deliller birlikte değerlendirilmesi sonucunda bir karar verilmesi yönünden bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, alınan bilirkişi raporu ile çekteki imzanın davacıya ait olduğu, diğer iddiaların da yazılı delille kanıtlanamadığı gerekçesiyle menfi tespit davasının reddine karar verilmiştir. Davalı, 10.12.2009 tarihli isticvap beyanında, davacıya bir ev aldığını ve dükkan sattığını, bunun karşılığında davacının çek verdiğini belirtmiştir. Dosyaya sunulan 7 Kasım 1991 tarihli dükkan devir sözleşmesinde devir bedelinin nakden ödendiği yazılıdır. Yine dosya arasında bulunan...Konut ... Kooperatifinin yazısından kooperatif üyesinin davacı ... olduğu, 15.12.1995 tarihinde taşınmazın tapusunun verildiği bildirilmiştir. Bu durumda davalı dükkan devir sözleşmesinde devir bedelinin nakden aldığının yazılı bulunmasına ve taşınmazın davacı tarafından satın alındığının anlaşılmasına göre dava konusu çekin davacıya dükkan ve daire alımı haricinde başka bir sebeple düzenlendiğini ispat edemediği sürece bu çek nedeniyle davalının alacaklı olduğu kabul edilemez.

Mahkemece, bu yönler gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17277
Karar No: 2014/12034
Karar Tarihi: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17277 E.  ,  2014/12034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2013

NUMARASI : 2013/278-2013/297

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kuruma yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17285
Karar No: 2017/3609
Karar Tarihi: 10.05.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/17285 E.  ,  2017/3609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmiştir. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava konusu çek altındaki imzanın şirketi temsile yetkili ...'e ait olmadığını imza sahibi olan...'in şirketi temsile yetkisi bulunmadığını çek altındaki imzanın müvekkili şirketi bağlamadığını ileri sürerek müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 2014 yılı öncesinde davacı şirketin muhasebeciliğini yaptığını, davacı şirket ortaklarından...'in, ...'in bilgisi dahilinde 2013 yılından kalan muhasebe ücretlerini ödemek için müvekkilinin işyerine geldiğini, dava konusu çekin de... tarafından teslim edildiğini,...'in daha önce de şirket adına birçok çek ve senet düzenlediğini, imzanın davacıyı bağladığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davacı şirketin ortağı olan ...'in şirketi temsil yetkisinin bulunmadığı, ...'in şirketi münferiden temsil ve ilzama yetkili olduğu, davalının yetkisiz kişi tarafından imzalanan çeke dayanarak davacı şirketten ücret talep edemeyeceği, çekin davacı şirketi bağlamayacağı, şirketin muhasebesini tutan, şirketi kimin temsil ettiği noktasında bilgisi olan ve hayatın olağan akışı gereği bilgisi olması gereken davalının beyanlarına itibar edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 10/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/9633
Karar No: 2018/18950
Karar Tarihi: 20.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/9633 E.  ,  2018/18950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... İcra Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, davalı Şirket vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davalılar ... ve Şirket vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, davalı ... Yahşiden alınan 35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, davalı Şirketten alınan 35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, 20.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2011
Karar No: 2012/5216
Karar Tarihi: 03.04.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/2011 E.  ,  2012/5216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda davanın kısmen kabulüne, itirazın 8.601 TL asıl alacak, 609,21 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 9.210,21 TL üzerinden kaldırılmasına karar verildiği halde gerekçeli hükümde 2.601 TL asıl alacak, 609,21 TL işlemiş faiz üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.04.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/309
Karar No: 2017/25944
Karar Tarihi: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2017/309 E.  ,  2017/25944 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.