erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/20338
Karar No: 2014/5947
Karar Tarihi: 19.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/20338 E.  ,  2014/5947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar,miras bırakanları ... ve ...'nın eşit paylarla malik oldukları 982 parsel sayılı taşınmazda tapuda "..." olarak yazılı baba adları ile "..." olarak yazılı soyadlarının düzeltilmesi için açtıkları dava sonucunda ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1983/229 Esas,1983/228 Karar sayılı ilamı ile baba adlarının "..." soyadlarının ise "..." olarak düzeltilmesine karar verildiğini,kararın kesinleştiğini ancak nüfus kaydına göre miras bırakanlarının baba adlarının "..." olduğunu ve kararı veren mahkemede tavzih isteminde bulunmalarına rağmen dosyanın ... İşletmesine gönderildiğinden istemleri hakkında herhangibir karar verilemediğini ileri sürerek miras bırakanlarının tapuda "..." olarak yazılı baba adlarının nüfus kaydına uygun olarak "..." olarak düzeltilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere,hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle,nüfus kayıtlarına uygun olarak tapu kaydında düzeltme yapılması doğru olduğuna göre;davalı ... Müdürlüğünün temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/7399
Karar No: 2010/4784
Karar Tarihi: 26.04.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/7399 E.  ,  2010/4784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : 765 SK 342/1, 80, 59/2, 40 m. uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis.

Batman 2.Noterliği’nin 09.10.1998 tarih,17621 yevmiye no.lu vekaletnamesi ile hesap sahibi ...’in sanığa çek keşide etme yetkisi vermiş olması ve katılanın sanığın çeki yanlarında imzalayarak kendisine verdiğini beyan etmesi sanığın da çek keşide etme yetkisine istinaden çeki imzalayıp Katılana verdiğini savunması karşısında; çek hesabının sahibi olan ... dinlenerek anılan vekaletnamenin suç tarihinde geçerli olup olmadığı araştırılmadan ve herhangi bir imza incelemesi yapılmamış olmasına rağmen Mahkemenin suça konu çekler altındaki imzanın sanığa ait olmadığına dair kabulünün neye dayandığına ilişkin kanıtlar ve gerekçe gösterilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; suça konu dört adet çekin sanık tarafından sahte olarak düzenlenip aynı anda katılan ...’e verilmesinden ibaret olayda, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 Sayılı TCK.nun 80. maddesinin koşulları oluşmakta ise de, farklı bir düzenleme getiren 5237 Sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” gerektiği, aksi halde suçun, aynı anda bir kişiye karşı birden fazla işlenmesi halinde teselsülün gerçekleşmediğinin kabulü gerektiğinden, 5237 Sayılı TCK.nun 7/2 maddesi de gözetilerek, resmi belgede sahtecilik suçundan her iki yasanın olaya ilişkin tüm hükümleri uygulanarak, cezanın kişiselleştirilmesinden sonra lehe yasanın tespiti gerekirken, bu ilkelere uyulmadan ve uygulamalı karşılaştırma yapılmadan denetime olanak vermeyecek şekilde sanığın 765 sayılı Yasa hükümlerine göre mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA , 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6989
Karar No: 2017/6112
Karar Tarihi: 24.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/6989 E.  ,  2017/6112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

... A R A R

Hüküm Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilmiştir. 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun değişik 432. maddesi hükmüne göre temyiz süresi 15(onbeş) gündür. Aynı Kanun'un 434. maddesinin 2.fıkrası hükmüne göre, temyiz isteği harca tabi değilse dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği, harca tabi ise harcın yatırıldığı tarihte yapılmış sayılır hükmü yer almaktadır. Somut olayda, Mahkemece verilen gerekçeli karar Tebligat Kanunu'na uygun bir biçimde davalı ... ...'si vekiline 12.02.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı ... ...'si tarafından verilen temyiz dilekçesi 27.02.2015 tarihi olan son gün tarihli olup havale edilmiştir. Fakat temyiz defterine 04.03.2015 tarihinde 2015/32 sırasına kaydı yapılmış ve yine aynı tarih olan 04.03.2015 tarihinde gider masrafları yatırılmıştır. Hükmün tebliğ tarihi ile temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği ve gider masraflarının yatırıldığı tarihe kadar onbeş günlük temyiz süresi geçmiş bulunmaktadır. Süresinden sonra yapılan temyiz istemi geçersiz olacaktır. Bu nedenle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süreden REDDİNE, HUMK'nun 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 24.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/25051
Karar No: 2017/11103
Karar Tarihi: 18.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/25051 E.  ,  2017/11103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK.nın 155/2, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanların 16 U 8806 ve 16 CFS 90 plakalı kamyonları tamir etmeleri için sanıklara ait Japon Otomotiv isimli işyerine bıraktıkları, aradan 3 ay geçmesine rağmen sanıkların araçları tamir edip katılanlara iade etmedikleri, araçların ortadan kaybolduğunun iddia edildiği somut olayda, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 18/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/25637
Karar No: 2013/17939
Karar Tarihi: 28.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/25637 E.  ,  2013/17939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticaret sicilinde kayıtlı olması, vergi dairesinde de aynı adresin belirtilmesi ve 05.12.2011 tarihli zabıta araştırmasına göre borçlu şirketin ticareti terk ettiğinin bildirilmesine göre unsurları oluşan suçtan sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/20464
Karar No: 2014/15780
Karar Tarihi: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20464 E.  ,  2014/15780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4706
Karar No: 2011/6336
Karar Tarihi: 09.05.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/4706 E.  ,  2011/6336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vek.Av. ...

DAVALILAR : ..., ..., ..., ... Vek.Av....

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Yargıtay uygulamalarına göre dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir.

Somut olayda ise, taşınmaz üzerindeki meyve ağacı sayısına göre taşınmazın kapama bahçe kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak ağaç başına verim hesabı yanıltıcı olabileceği gibi sağlıklı bir şekilde Yargıtay denetimi de mümkün olmayacaktır. Dava konusu taşınmazın kapama bahçe olarak değerinin tespitinde yukarıda açıklandığı gibi değerlendirme –dava- tarihi itibariyle üzerindeki meyve ağaçlarının dekar başına ortalama verimleri, üretim giderleri (üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir) ve kilogram başına ortalama satış fiyatı esas alınması gerekirken ağaç başına verim miktarının üzerindeki ağaç sayısı ile çarpılması ve brüt gelirin belli orandaki kesiminin üretim gideri olarak alınması suretiyle değer belirleyen bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan eksikler giderildikten sonra bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda kazanılmış haklar da gözetilerek karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5308
Karar No: 2011/4469
Karar Tarihi: 03.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5308 E.  ,  2011/4469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan beraatine ilişkin hüküm Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 170 promil alkollü olarak ... kullanırken aracı devirdiği ve araçta bulanan kişininde yaralandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/325
Karar No: 2010/4810
Karar Tarihi: 29.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/325 E.  ,  2010/4810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davalı ... 'ın nüfus kaydındaki baba adının düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı ... 'ın davacıların babası....'ın oğlu olmadığı halde ...'tan doğmuş gibi nüfusa kaydedildiğini, davalı ...'ın ... olan baba adının ... olarak düzeltilmesini istemişler; mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-Dava hatalı nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olmakla beraber sonucu itibariyle soybağını da yakından ilgilendirdiğinden, mahkemece kayıtlı ölü baba .... ve baba olduğu ileri sürülen ...'un davalı ... Kaynak ile birlikte DNA araştırması yaptırılarak gerçek babanın kim olduğunun tespitinden sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, sadece davacı ve davalı beyanları yeterli bulunarak davanın kabulüne karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Davalı ... Kaynak'ın babasının davalı ... olduğu tespit edildiği halde davalı ...'ın bu haneye nakline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5750
Karar No: 2014/13639
Karar Tarihi: 17.06.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/5750 E.  ,  2014/13639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmasına yer olmadığına, 17/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/26487
Karar No: 2015/10565
Karar Tarihi: 26.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/26487 E.  ,  2015/10565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İpoteğin kaldırılması (fekki)

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 26.05.2015 günü temyiz eden davacı ... vekili Av. ... ve karşı taraf davalı ... Vekili ... geldiler. Davalı ... gelmedi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Daya konusu taşınmazın aile konutu olarak özgülendiği tartışmasızdır. Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesi gereğince, taşınmaz üzerinde hak sahibi olan eşin tasarrufu, diğer eşin açık rızasına bağlıdır. Bu rıza alınmadan hak sahibi olan koca, taşınmaz üzerine ... lehine 06.10.2005 tarihinde ipotek tesis ettirmiştir. Davalılardan ... ipotek tesisine davacı eşin muvafakatinin alındığını ileri sürmüş, davacı ise sunulan "muvafakatname"deki imzanın kendisine ait olmadığını belirterek muvafakatnameyi, kabul etmemiştir. "Eş Muvafakatnamesi" başlıklı belgedeki davacının ismi altındaki imzanın davacının eli ürünü olmadığı adli tıp raporu ile tespit edilmiştir. Banka, davacı kadının rızasını gösteren muvafakatname istediğine göre taşınmazın aile konutu olduğunu biliyor demektir. Aile konutu niteliğinde duraksama bulunmayan taşınmaz için davacı kadının açık rızası bulunmadan Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesi hükmüne aykırı olarak ipotek tesis edilmesi nedeniyle açılan davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile ret hükmü kurulması doğru bulunmamıştır (HGK'nun 22.10.2014 tarih, 2013/1181 esas, 2014/811 karar sayılı ilamı).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 1.100.00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.05.2015(Çarş.)
Esas No: 2006/9393
Karar No: 2007/2251
Karar Tarihi: 09.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/9393 E.  ,  2007/2251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Japon Tur.A.Ş vek.Av. ... ile davalı İstanbul Gaz Dağ.San.ve Tic.A.Ş vek.Av.... arasında görülen dava hakkında İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 3.5.2005 gün ve 421-290 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 12.4.2006 gün ve 7837-3808 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere ve özellikle hukuk davasında iddia ve savunma çerçevesinde hüküm kurulacak olmasına, taraflar arasında görülen önceki davada tarafların iddia ve savunmaları gözetilerek tesis edilen hükmün bu dava yönünden bağlayıcı nitelikte bulunmamasına göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1.90.-YTL harç ve takdiren 160.00.-YTL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 9.3 .2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9579
Karar No: 2014/14385
Karar Tarihi: 19.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9579 E.  ,  2014/14385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2009/994-2014/214

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalıların vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçaları eklendikten sonra gönderilmek üzere,