erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2005/7907
Karar No: 2006/14229
Karar Tarihi: 20.09.2006

4. Ceza Dairesi 2005/7907 E., 2006/14229 K.

**4. Ceza Dairesi 2005/7907 E., 2006/14229 K.**

**- GÖREVDE YETKİYİ KÖTÜYE KULLANMAK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 257 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 240 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tanık Gülsiye'nin aşamalarda reçetede yazılı ilaçları almadığını, ödemiş Sağlık Ocağına hiç gitmediğini, o anda ilaçlarının hazır bulunmaması nedeniyle karnesini bir süre eczanede bırakmış olduğunu açıklaması ve dosya içerisindeki Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü Teftiş Kurulu raporundaki bilgiler gözetildiğinde sanığın hastayı görmeden reçete düzenlemek biçimindeki etkin nitelikli eylemiyle 765 sayılı TCY.nın 240. maddesinde yazılı görevde yetkiyi kötüye kullanma suçunu işlediği gözetilmeden genel kasıtla işlenen suçta özel kasıt arayan yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi ve 5237 sayılı Yasanın 257. maddesinde suçun oluşumu bakımından " kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olma ya da kişilere haksız kazanç sağlama" öğelerinin aranıyor olması karşısında suça konu reçetenin ilgili kuruma verilip işlem görüp görmediği ve sonuçları da araştırılarak sözü edilen öğelerin olayda varlığının ve suçun tamamlanıp tamamlanmadığının tartışılması ve suçun oluştuğu kanısına varılması durumunda 5237 sayılı TCY.nın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca 765 ve 5237 sayılı TCY.Iarının ilgili maddeleri karşılaştırılarak sanık yararına olduğu belirlenen yasa maddeleri ile hüküm kurulması zorunluluğu Yasaya aykırı ve katılan Emekli Sandığı Genel Müdürlüğünün temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden (HÜKÜMÜN BOZULMASINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.09.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/22480
Karar No: 2013/24377
Karar Tarihi: 19.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/22480 E.  ,  2013/24377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Gerekçeli kararda davalı olarak ... Partisi İlçe Başkanlığının gösterildiğinin ve gerekçeli kararın İlçe Başkanlığına tebliğ edildiğinin anlaşılmasına göre ... Partisi Genel Başkanlığına hükmün yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/22463
Karar No: 2012/30932
Karar Tarihi: 24.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/22463 E.  ,  2012/30932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 08.03.2011 günü tefhim edilen hükmü bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 11.05.2011 günü temyiz ettiğinden, temyiz isteminin CMUK'un 317 maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 24.09.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6061
Karar No: 2015/1472
Karar Tarihi: 09.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6061 E.  ,  2015/1472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazların satışı sonrası... İcra Müdürlüğü'nün 2009/4079 E. sayılı dosyasında sıra cetveli düzenlenirken öncelikle ipotek alacağı dosyasına ödeme yapılıp kalan paranın intifa hakkı sahibi ... lehine ve bu intifa hakkı üzerine tapu kaydına haciz konmuş olan icra takip dosyalarına ödenmesi şeklinde karar verilmesi gerekirken yapılmadığını, intifa hakkı sahiplerine paylaştırma yapılırken tapu kaydında intifa hakkına haciz konmuş gibi görünen... İcra Müdürlüğü'nün 2008/6006 E. sayılı dosyasında bu konuda herhangi bir taleple alınmış bir karar olmadığını, bunun da dikkate alınması gerektiğini, öte yandan,... İcra Müdürlüğü'nün 2008/18365 E. sayılı dosyası ile ... İcra Müdürlüğü'nün 2008/11369 E. sayılı dosyalarının dayanağı olan mahkeme kararlarının bozulduğunu, buna rağmen bu dosyaların sıra cetvelinde yer almasının da hatalı olduğunu ileri sürerek,... İcra Müdürlüğü'nün 2009/4079 E. sayılı dosyasında düzenlenen 14.07.2009 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan..., ..., ..., ..., ... ve ... ve ... vekilleri ayrı ayrı, şikayetin reddini savunmuş, diğer şikayet olunanlar ise şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre; bedeli paylaşıma konu taşınmazlar üzerine ... lehine intifa hakkı bulunduğu, intifa hakkına ve çıplak mülkiyet ayrı ayrı hacizler konulduğu İİK'nın 100. maddesine yarar bilgiler toplanmak sureti ile yeniden sıra cetveli yapılmak üzere anılan sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayet olunan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6369
Karar No: 2019/4505
Karar Tarihi: 11.04.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/6369 E.  ,  2019/4505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVALILAR : 1- ... 2-...

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 15.03.2018 gün ve 2016/14326-2018/3364 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Tebligat Kanunu'nun 20. ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21., 23. ve özellikle bu Kanunun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 30. maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap ve muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici; kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti ve meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırılarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur. Davalı ...'a Yargıtay ilamının ve davacının karar düzeltme dilekçesinin tebliğine ilişkin mazbatalarda muhatabın adreste bulunmama sebebine dair beyanda bulunan kimse sadece imzadan imtina etme hakkına sahipken isim vermekten de imtina etmiştir (Teb. K. m. 23). Bu haliyle dvacıya Yargıtay ilamının ve davacının karar düzeltme dilekçesinin tebliği geçersizdir. Buna göre yukarıda bahsedilen usullere uygun biçimde davalı ...'a Yargıtay ilamının ve davacının karar düzeltme dilekçesinin tebliği sağlandıktan ve onun yönünden de karar düzeltme süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.11.04.2019(Prş.)
Esas No: 2017/7308
Karar No: 2019/2981
Karar Tarihi: 05.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/7308 E.  ,  2019/2981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 53/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, sanığın dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışının bulunmadığı, sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki olumlu davranışları nedeniyle cezada TCK'nın 62. maddesi gereğince indirim yapıldığı ve sanığın sabıkasız olması da dikkate alındığında, gerekçesiz bir şekilde paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

2.5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın veya trafik düzenin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolasıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş ise de;sanığın sürücü belgesinin asgari hadden çok fazla uzaklaşılarak geri alınmasına karar verilmek suretiyle ,teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmesi,

3.Taksirli suçlarda TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 05/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13386
Karar No: 2014/12477
Karar Tarihi: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13386 E.  ,  2014/12477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aksaray İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2013

NUMARASI : 2012/282-2013/25

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/12023
Karar No: 2021/1539
Karar Tarihi: 23.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/12023 E.  ,  2021/1539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.06.2017 tarihli ve 2016/173 Esas, 2017/338 Karar sayılı kararıyla kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı bir kısım davalılar ... vd. vekilinin tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun HMK'nin 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez bir kısım davalılar ... vd. vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava; muhdesat tespitine ilişkindir.

Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiş; bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusu esastan reddedilmiş; karar, bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK'nin 362. maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, aynı maddenin 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesiyle değişik 1/a bendinde de "Miktar veya değeri kırkbin Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" hükmüne yer verilmiş; anılan 40.000.00 TL'lik kesinlik sınırı 2018 yılı itibarıyla 47.530.00-TL. olarak uygulanmaya başlamıştır.

Somut olayda, temyiz konusu muhdesatın değeri bilirkişi raporuyla toplam 45.927,00 TL olarak belirlendiğine göre davacının miras hissesi dışlandığında kabul edilen dava değeri 36.741,6 TL olup temyize konu dava değerinin 2018 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 47.530.00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bir karar verilebilir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, eldeki dava bakımından bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin 6100 sayılı HMK'nin 362. maddesi uyarınca 2018 yılı itibariyle miktar ve değeri 47.530,00 TL'yi geçmeyen Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olduğundan dilekçenin değerden REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 23.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/30955
Karar No: 2014/8728
Karar Tarihi: 25.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/30955 E.  ,  2014/8728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davalılar vekili 05/06/2013 tarihli temyiz dilekçesinde, müvekkilleri adına temyiz harç ve masrafları yönünden adli yardım talebinde bulunmuş ve dilekçe ekinde davalıların adli yardıma ihtiyaçları olduğuna dair yoksulluk belgesi ve SGK kayıtlarını eklemiştir. 6100 sayılı HMK'nın 337 ve devamı maddelerince adli yardım talebi yargılamanın her aşamasında istenebildiğinden davalılar vekilininin adli yardım talebi Dairemizce incelenmiş ve kabulüne karar verilmiştir.

2-İşin esasının incelenmesinde de; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle dellilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

SONUÇ: Yukarıdaki birinci bentde açıklanan nedenle davalıların adli yardım taleplerinin kabulüne ikinci bentde açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 18.118,18 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/10250
Karar No: 2007/3282
Karar Tarihi: 05.03.2007

2. Ceza Dairesi 2006/10250 E., 2007/3282 K.

**2. Ceza Dairesi 2006/10250 E., 2007/3282 K.**

**- KASTEN YARALAMA

- KOŞULLU SALIVERME**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 322 ]

**"İçtihat Metni"**

Eşe karşı kasten yaralama suçundan sanık S…

…… 'nın yapılan yargılaması sonucunda; MAHKUMİYETİNE dair (HATAY) 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 27.2.2006 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenmekle ve dosya C.Başsavcılığının 20.11.2006 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 53/3.maddesi uyarınca sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet,vesayet ve kayyımlığa ilişkin haklarını ancak koşullu salıverilme tarihine kadar kullanamayacağına karar verilebileceği gözetilmeyerek cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi,

2-Hüküm tarihi itibariyle 1412 sayılı CMUK'nun 305.maddesinin yürürlükte bulunduğu ve sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına esas teşkil eden ilamının bu madde uyarınca kesin nitelikte bulunması sebebiyle sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbiri uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA,ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair kısım ile sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet,vesayet ve kayyımlığa ilişkin haklarını cezasının infazı tamamlanıncaya ,kadar kullanamayacağına dair kısımların hükümden çıkartılmasına ve 5237 sayılı TCK'nun 53/3.maddesi uyarınca sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet,vesayet ve kayyımlığa ilişkin haklarını koşullu salıverilme tarihine kadar kullanamayacağına karar verilmesi suretiyle,

Sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.03.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4800
Karar No: 2015/6489
Karar Tarihi: 25.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/4800 E.  ,  2015/6489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2015

NUMARASI : 2014/956-2015/157

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı S.. B.. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, Türk Borçlar Kanunu 351. maddesi uyarınca iktisap ve ihtiyaç nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı Saadet Partisi İl Başkanlığı yönünden kabulüne, diğer davalı S.. B.. yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davalı Saadet Partisi İl Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, uyuşmazlığa konu kira sözleşmesinin 22.1.2010 tarihli, 2 yıl süreli, parti faaliyeti için kullanmak amacıyla Saadet Partisi İl Başkanlığı adına Avukat F. T. tarafından kiracı sıfatıyla imzalandığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, Saadet Partisi İl Başkanlığı yönünden kabulüne, diğer davalı S.. B.. yönünden feragat nedeniyle reddine dair verilen 19.2.2014 tarihli ilk kararın davalı Saadet Partisi İl Başkanlığı tarafından temyiz edilmesi üzerine dairemizce; “…Parti Tüzüğü ile 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunun 71. maddesi gereğince Merkez Karar Yürütme Kurulunca anılan sözleşmenin düzenlenmesi için Kocaeli İl Başkanlığına izin verildiğine ya da işlemin onaylandığına dair usulüne uygun olarak yetkilendirme bulunup bulunmadığı araştırılarak anılan yetkilendirmenin bulunmaması halinde partinin teşkilat kademelerinin yaptıkları sözleşme ve giriştikleri yükümlülükten dolayı parti tüzel kişiliğinin hiçbir surette sorumlu tutulamayacağı, sorumluluğun sözleşmeyi yapan veya yükümlülük altına giren kişiye ait olacağı…” gerekçesiyle hükmün bozulduğu, bozma ilamına uyulduktan sonra mahkemece yapılan tahkikat neticesine göre parti genel merkezi tarafından il başkanlığına sözleşme yapma konusunda yetki verilmediği anlaşılmaktadır. Genel Başkanlık tarafından yetki verilmediği açık olduğuna göre kira sözleşmesinin tarafı İl Başkanı sıfatıyla imzayı atan kişi olup tüzel kişiliği bulunmayan il başkanlığının kira sözleşmesinin tarafı olduğunun kabulü doğru değildir. Açıklanan nedenle il başkanlığı yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı S.. B..nın temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.