erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/10493
Karar No: 2013/3380
Karar Tarihi: 18.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/10493 E.  ,  2013/3380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, operatörlük belgesinin geri alınması.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık ile müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ile müdafilerinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

İdaresindeki forklift ile mola yerine doğru seyretmekte iken ölen ve tanığı araca davet eden sanığın, davete icabet eden tanığın, forkliftin sağ taraf operatör yanına binmesine müteakip hareketine devam ettiği bir sırada, sanığın davetini reddetmiş bulunan ölenin aniden forkliftin önündeki yük kaldırıcı demirler üzerine binmeye çalışması ve ancak düşmesi sonucu fokliftin sağ ön tekerinin ayakları üzerinden geçmesi; sonrasında da sanığın ölene yardım etmek üzere freni çekmeden araçtan inmesi nedeni ile aracın arka tekerinin de ölenin ayakları üzerinden geçmesi sonucu yaralanma ve akabinde ölümün gerçekleştiği olayda; sanığın öleni forklifte binmesi konusunda teşvik ederek ve forkliftin ön tekerinin ölenin üzerinden geçmesi sonrası freni çekmeden araçtan inerek arka tekerin de ölenin üzerinden geçmesine neden olduğu olay nedeni ile tanzim edilen ve hükme esas alınan 26.02.2009 tarihli bilirkişi heyet raporunda sanığın, ölenin forkliftin çatallarına binmesini engellememek nedeni ile ölenle eşit derecede kusurlu olduğunun bildirilmesi ve ölenin eşinin sanıktan şikayetçi olmayışı ile sanığın olaydan dolayı pişman olmadığına dair tutunaklara yansıyan bir tespit bulunmaması gözetilerek sanık hakkında “yargılama süresinde pişmanlık duymamasına nazaran tekrar suç işlemeyeceği konusunda kanaat hasıl olmadığına” şeklindeki yetersiz gerekçe ile TCK’nın 50 . maddesinin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ile müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/20737
Karar No: 2018/17006
Karar Tarihi: 10.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/20737 E.  ,  2018/17006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. Maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. Maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ile bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekili Avukat ... tarafından verilen 09/11/2016 tarihli dilekçe ile temyizden feragat ettiklerini bildirmiş, 01/10/2007 tarih ve 38388 sayılı vekaletname içeriğinden temyizden vazgeçmeye yetkili olduğu anlaşılmıştır.

Vaki feragat nedeniyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Davalılardan ... vd vekili Av. ... ve ... vd vekili Av. ...'in temyizine gelince,

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11072
Karar No: 2018/7020
Karar Tarihi: 21.06.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/11072 E.  ,  2018/7020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık müdafiinin 29.01.2015 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesindeki bir haftalık yasal temyiz süresinden sonra 19.03.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak, REDDİNE,

2-Katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Katılan ...’ın sanık ...’in sahibi ve yetkilisi olduğu güzellik merkezinde kolundaki tüyler ve dövme sildirme işlemi için anlaştığı, ilk seansta hakkında şikayet yokluğu nedeni ile ek takipsizlik kararı verilen ... tarafından lazer işlemi yapıldığı, bu işlem sonucunda katılanın sağ ön kol dış yüzde dövme alını içinde hafif kabarık hiperemik nedbe olduğu ve Kartal Adli Tıp Şube Müdürlüğü raporuna göre basit tıbbi müdahale ile düzelemeyecek şekilde yaralandığı olayda; sanık ...’in işyeri açma ve çalışma ruhsatının bulunup bulunmadığı ile temyiz dışı sanık ...’in lazer uygulaması yapma sertifikası olup olmadığı araştırılarak, sertifikasının olmadığının belirlenmesi halinde adı geçen işyerinin yöneticisi olan sanık ...’in hukuki durumunun tespit ve tayini yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6255
Karar No: 2012/2232
Karar Tarihi: 26.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/6255 E.  ,  2012/2232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Uygulanan yasa maddesinde düzenlenmiş olmasına karşın sanık hakkında adli para cezasına hükmolunmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/14521
Karar No: 2010/21746
Karar Tarihi: 16.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14521 E.  ,  2010/21746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

TTaraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra Gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan ve kesilmesi gereken ağaca; yaş, cins ve verim durumu dikkate alınarak maktuen, yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5810
Karar No: 2014/5385
Karar Tarihi: 10.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/5810 E.  ,  2014/5385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2013/863-2013/1525

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, sağlık kuralları bakımından günde yedibuçuk saat ve daha az çalışması gereken işler hakkında yönetmelik kapsamında çalıştığını, günlük azami çalışma süresinin yedibuçuk saat olması gerekirken, fiilen sekizbuçuk saat çalıştırıldığını belirterek günlük bir saatlik çalışmasının karşılığı olan fazla mesai ücretinin, yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri gereğince yüzde seksen zamlı olarak hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacının 18.04.2007-15.02.2008 tarihleri arasında fazla çalışma yaptığı benimsenerek davanın kabulüne ilişkin verilen karar, Dairemizin 20.05.2013 tarihli kararı ile bozulmuştur. Bozma sonrası davacının fazla sürelerle çalışmalarının 01.05.2011 tarihine kadar devam ettiği kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2- Dosya içeriğine göre, dairemizin 20.05.2013 tarihli bozma ilamı sonrası, davacının 01.05.2011 tarihine kadar aynı şartlarla, fiilen sekizbuçuk saate tabi çalıştığı kabul edilerek, yürürlükteki toplu iş sözleşmesi düzenlemeleri gereği, 25.02.2009 tarihine kadar yüzde yirmibeş, bu tarihten sonra ise yüzde otuzbeş zamlı yapılan hesaplamalar hüküm altına alınmıştır. Ancak 22. dönem toplu iş sözleşmesinin yürürlük süresi 28.02.2011 tarihinde

bitmiş olup 01.03.2011-01.05.2011 tarihleri arasındaki toplu iş sözleşmesi düzenlemesi araştırılmamıştır. Anılan dönemde uygulan toplu iş sözleşmesi metni dosya arasına alınıp fazla sürelerle çalışma konusundaki düzenleme araştırılarak, gerekirse bu dönem için bilirkişiden ek rapor alınmak sureti ile sonuca gidilmelidir.

3- Davacı, bozma sonrası açtığı birleşen davayı 23.12.2013 harç tarihli dilekçe ile ıslah etmiştir. Davalı ıslaha karşı zamanaşımı savunmasında bulunmuştur. Mahkemece zamanaşımı değerlendirmesi yapılmışsa da bu değerlendirmede sadece birleşen dava tarihinin esas alındığı anlaşılmaktadır. Davalının, zamanaşımı savunması denetime elverişli raporla değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15309
Karar No: 2014/331
Karar Tarihi: 13.01.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/15309 E.  ,  2014/331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/149349

MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2012

NUMARASI : 2011/244 Esas, 2012/131 Karar

SUÇ : Tefecilik

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin sanık Abuzer'den borç para aldığını iddia etmesi karşısında sanıkların ciro silsilesindeki konumlarının tespiti ve müşteki tarafından verilen senetlerde senedin alacaklısı veya lehdarı gözüken sanıkların sorumluluklarının belirlenmesi açısından Ankara 26. İcra Müdürlüğünün 2009/16049 ve Ankara 5. İcra Müdürlüğünün 2007/1402 sayılı takip dosyalarının onaylı suretlerinin getirtilmesi, BDDK'nın 28/11/2009 tarihli sanık A.. S..'a ödünç para vermek üzere izin verilmediğine ilişkin yazı içeriği, Ankara 5. İcra Müdürlüğünün 2007/1402 sayılı dosyasında bulunan takip talebinde borcun sebebine ilişkin bölümünde "borçluya verilen ödünç para" ifadesinin bulunmasına, itiraz etmeden takibin aynı gün kesinleştirilmesi ve ödeme planına ilişkin taahhüd içeriği, kolluk tarafından yapılan araştırmada "sanık A.. S..'ın tefecilik ile uğraştığının söylendiğinin" belirtilmesi, müştekinin sanık A.. S.. dışındaki diğer sanıklarla aralarında ticari bir ilişki bulunmaması ve müştekiden alacaklı gibi hareket ederek sanık A.. S..'dan alınan borç karşılığında verilen senetlere istinaden takip başlatmaları hususları da dikkate alınarak bir karara varılması gerekirken noksan araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21083
Karar No: 2014/7588
Karar Tarihi: 10.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/21083 E.  ,  2014/7588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 16. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2012/358-2013/514

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemenin görevsizliğine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava; ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı dava dilekçesinde; idaresindeki S. B. Vakfı'nın paydaşı olduğu 11379 ada, 2 parsel sayılı taşınmazın 115 m²'lik bölümünün haklı ve geçerli bir neden olmaksızın "yol ve kaldırım" yapılmak suretiyle işgal edildiğini, ileri sürerek ecrimisil isteği ile eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece; tarafların sıfatı ile 3533 sayılı Kanunun 1. ve 4. maddesindeki düzenlemeler dikkate alınarak uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu tarla vasıflı, 2.158,00 m² yüzölçümündeki 1379 ada, 2 parsel sayılı taşınmazda S. B.Vakfı'nın 28/70 oranında paydaş olduğu kayden sabittir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın, Vakıflar Genel Müdürlüğü ile Belediye arasındaki ecrimisil talebine ilişkin olduğu açıktır.

3533 sayılı zorunlu Tahkim Yasasının 4.maddesi uyarınca; Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan daire ve müesseselerden biriyle Genel Bütçeye dahil dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, o yerdeki yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı ve ya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.

Somut olaya gelince; çap kaydından da anlaşılacağı üzere dava konusu taşınmazda davacı Vakıflar Genel Müdürlüğünün idaresindeki mazbut vakıf paydaş olduğundan uyuşmazlığın 3533 sayılı Yasaya göre değil genel mahkemede çözülmesi gerektiği kuşkusuzdur. (23.08.2008 tarihli 2008/3-10 E., 2008/32K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı)

Hal böyle olunca işin esasının incelenmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/20819
Karar No: 2006/20408
Karar Tarihi: 07.11.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/20819 E.  ,  2006/20408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/08/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İlk karar İİK.nun 363. maddesi gereğince temyizi kabil olmayan bir karardır. Bu nedenle temyiz isteğinin reddine ilişkin son karar İİK.nun 365 ve HUMK.nun 432. maddeleri gereği yasaya uygun bulunmakla (ONANMASINA), 12.20 YTL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 07.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11220
Karar No: 2017/10238
Karar Tarihi: 28.09.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/11220 E.  ,  2017/10238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Her ne kadar esas hakkında verilen hükümden sonra, davacı kadının temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunduğundan bahisle dosya yerel mahkemece ele alınarak kararla davacının adli yardım talebinin kabulüne karar verilmiş ise de; anılan yasal düzenleme gereği yerel mahkemenin 23.02.2016 tarihli ara kararının kaldırılarak davacının adli yardım talebinin incelenmesine geçilmiştir. Dosyadaki belgelerden davacının temyiz dilekçesindeki adli yardım talebinin açıkça dayanaktan yoksun bulunmadığı ve şartları oluştuğundan kabulü ile "temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muafiyete" münhasır olmak üzere adli yardımdan yararlandırılmasına karar verilip, temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli müzaharetden yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edenden alınmasına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.09.017 (Prş.)
Esas No: 2021/7809
Karar No: 2021/9035
Karar Tarihi: 26.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/7809 E.  ,  2021/9035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer sebeplerin reddine, ancak;

1) Mağdurun yaralanmasına ilişkin ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 29.02.2016 tarihli raporunda "Duyularından veya organlarından birisinin zayıflaması veya yitirilmesi açısından kişinin ortopedi uzmanı ve nöroloji uzmanı tarafından her iki ayak bileğinin ve ayak parmaklarının muayenesinin yapılarak fonksiyon kaybı ve his kaybı olup olmadığı yönünden düzenlenecek raporun teminen tarafımıza gönderilmesi gerektiğinin" belirtilmesi karşısında bu hususta rapor aldırılmadığı, raporun bu haliyle hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması nedeniyle, mağdurun tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, özellikle söz konusu yaralanmanın organ işlev zayıflaması ya da kaybına neden olup olmadığı hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığın silahtan sayılan araba ile mağdur polis memurunu kasten yaraladığı olayda; birden fazla nitelikli halin bulunması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ve TCK'nin 61. maddesi dikkate alınarak asgari hadden ayrılmak suretiyle ceza tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde alt hadden ceza tayin edilmesi,

Kabule göre de;

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 26.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.