erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/16405
Karar No: 2014/11402
Karar Tarihi: 05.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/16405 E.  ,  2014/11402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/72643

MAHKEMESİ : Kemer Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2012

NUMARASI : 2010/461 (E) ve 2012/534 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/70864 no'lu dosyası üzerinden yürütülmekte olan soruşturmanın, 21.01.2010 tarihli ayırma kararı ile tefrik edilerek, sa- nık hakkındaki kısmının yetkisizlik kararı ile Kemer Cumhuriyet Başsavcılığına gönde- rilmesi üzerine sanık hakkında incelemeye konu davanın açıldığı, UYAP ortamından ya- pılan sorgulamada Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/70864 nolu dosyası ile ilgili olarak Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/250 nolu dosyası üzerinden yargıla- ma yapıldığı anlaşılmış olup, Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/250 nolu dos- yası getirtilip, dosya içerisine alınıp bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya konulduktan sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki duru- munun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

II - Uygulamaya göre de;

1- 5237 sayılı TCK.nun 245/1 maddesinde belirtili suç için yasada öngörülen hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırının 3 yıl hapis cezası olduğu gözetilmeden, temel hür- riyeti bağlayıcı cezanın 3 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2- Hükmedilen cezadan TCK.nun 62. maddesi uyarınca indirim yapılması so- nucu 3 ay 3 gün hapis ve 5 gün adli para cezasına hükmedilmesinin ardından, hükmedilen 5 gün adli para cezasının TCK.nun 52. maddesi uyarınca 100 TL'ye çevrilmesine ilişkin

fıkrada 2 ay 27 gün hapis cezasına hükmedildiği belirtilerek, hükümde karışıklığa neden olunması,

3- 5237 sayılı TCK.nun 53/4. maddesi uyarınca, kısa süreli hapis cezası er- telenen sanık hakkında, aynı yasanın 53. maddesinde belirtili hak yoksunluklarına hük- molunmayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/113
Karar No: 2019/248
Karar Tarihi: 07.03.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2019/113 E.  ,  2019/248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "itirazın iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Uzunköprü 1. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 30.01.2014 tarihli ve 2013/12 E., 2014/27 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 13.10.2015 tarihli ve 2014/36366 E., 2015/29886 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nın 294. maddesinin 3. fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtayın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulunun 05.04.2017 tarihli ve 1610-668 sayılı; 24.05.2017 tarihli ve 1265-1005 sayılı kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "…Mahkememizin önceki kararında direnilmesine," denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 07.03.2019 tarihinde, oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/521
Karar No: 2009/55
Karar Tarihi: 15.01.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/521 E.  ,  2009/55 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... Aksu ile davalı vekili avukat Ömür Kasımay .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptâli, icra takibinin devamı, icra inkâr tazminatı istemi ile açılmış, mahkemece verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemenin davayı sonuçlandıran kısa kararında davanın reddine, 5.222,00 YTL kötüniyet tazminatı davacıdan alınarak davalılara verilmesine karar verilmiştir. Gerekçeli kararın hüküm kısmında ise davanın esası hakkında bir karar verilmediği gibi, kötüniyet tazminatı hakkında da hüküm oluşturulmamıştır. HUMK’nın 388. maddesinde kararda bulunması gereken hususlar açıklanmıştır. Maddenin son fıkrasına göre istek hakkında karar oluşturması zorunludur. Mahkemece kısa kararda davanın reddine karar verildiği halde, davacı tarafın istemi hakkında gerekçeli kararın hüküm bölümünde karar oluşturulmaması bozma nedenidir.

Ayrıca kısa kararda kötüniyet tazminatı karar altına alındığı halde, gerekçeli kararda kötüniyet tazminatı yönünden herhangi bir karar verilmemesi de kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratmıştır. Mahkemece bu çelişkinin nedeninin kararın gerekçe bölümünde açıklanması da durumu değiştirmez.

Bu durumda HUMK’nın 388 maddesi ve 10.04.1992 gün 7/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı dikkate alınarak diğer yönler incelenmeksizin kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 625,00 TL vekâlet ücretinin davalılardan alınarak Yargıtay’daki duruşmasında vekille temsil olunan davacı kooperatife verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 15.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1621
Karar No: 2015/78
Karar Tarihi: 14.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1621 E.  ,  2015/78 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hopa Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2013/85-2013/136

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan direnme kararında yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "direnilmesine denilmekle” yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı ve gerekçeli kararın hüküm kısmı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 14/01/2015 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/46196
Karar No: 2014/41323
Karar Tarihi: 23.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/46196 E.  ,  2014/41323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Ankara 4. Asliye Hukuk mahkemesince hükme bağlanan dava, kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan taşınmaz ve muhdesat bedellerinin tahsili isteğine ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 günlü ve 2014/1 sayılı kararı uyarınca Adıyaman, Ağrı, Amasya, Ankara, Ardahan, Artvin, Bartın, Batman, Bayburt, Bingöl, Bitlis, Bolu, Çankırı, Çorum, Diyarbakır, Düzce, Edirne, Erzincan, Erzurum, Gaziantep, Giresun, Gümüşhane, Hakkari, Iğdır, İstanbul, Karabük, Kars, Kastamonu, Kırıkkale, Kırklareli, Kilis, Kocaeli, Mardin, Muş, Ordu, Rize, Sakarya, Samsun, Siirt, Sinop, Sivas, Şanlıurfa, Şırnak, Tekirdağ, Tokat, Trabzon, Tunceli, Van, Yalova, Yozgat, Zonguldak Mahkemelerince verilen kararlara ilişkin temyizen incelenme görevi 01.02.2014 tarihinden itibaren Yargıtay 5.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 5.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12068
Karar No: 2015/2298
Karar Tarihi: 10.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/12068 E.  ,  2015/2298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanunun 4. maddesinde “haber verme zorunluluğu” başlığı altında taşınır ve taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarını bulanların, malik oldukları veya kullandıkları arazinin içinde kültür ve tabiat varlığı bulunduğunu bilenlerin veya yeni haberdar olan malik ve zilyetlerin, bunu en geç üç gün içinde, en yakın müze müdürlüğüne veya köyde muhtara veya diğer yerlerde mülki idare amirlerine bildirmeye mecbur oldukları belirtilmiş, buna aykırı hareket edenlerin cezası aynı Kanunun 67/1 maddesinde düzenlenmiş olup, somut durumda, suç tarihinde yapılan bir ihbar üzerine hakkında verilen beraat kararı kesinleşen...'a ait olup sanık ...'ın emaneten kullandığı araçta yapılan aramada, tarafsız bilirkişi raporu ile 2863 sayılı Kanunun 23. maddesi kapsamında tasnif ve tescile tabi taşınmaz kültür varlığı niteliğini haiz olduğu belirlenen bir adet Roma dönemine ait mermer friz parçasının ele geçirildiği, sanığın savunmasında; suç tarihinde, budadığı ağaç dallarını taşımak için...'ın kamyonetini emaneten aldığını, yolda giderken bir taş parçasının dikkatini çektiğini, tarihi eser olabileceğini düşünerek ertesi gün müze müdürlüğüne teslim etmek amacıyla kamyonetin arkasına koyduğunu, aynı gece yapılan ihbar üzerine eserin jandarma tarafından araçta yapılan aramada ele geçirildiğini beyan ettiği anlaşılmış olup, sanığın dava konusu eserleri suç tarihinde bulduğuna dair savunmasının aksine delil mevcut olmadığı, 2863 sayılı Kanunun 4. maddesinde belirtilen üç günlük bildirim süresi içerisinde eserlerin ele geçirilmesi nedeniyle haber verme yükümlülüğüne aykırılık suçunun kanuni unsurlarının oluşmadığı, bu itibarla mahkemece sanığın beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, sanığa atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6049
Karar No: 2013/15063
Karar Tarihi: 04.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/6049 E.  ,  2013/15063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Katılan vekilinin yüzüne karşı 22.10.2010 tarihinde verilen hükmü CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 02.11.2010 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13999
Karar No: 2011/18211
Karar Tarihi: 28.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/13999 E.  ,  2011/18211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinden yararlanması konusundaki vaki talep üzerine yapılan yargılaması sonunda; 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve sarhoşluk suçlarından hükümlülüğüne, kavgada silah gösterme suçun- dan hüküm kurulmasına yer olmadığına dair (DÜZCE) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 03.06.2008 gün ve 2007/564 esas, 2008/356 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsav- cılığından tebliğname ile 07.10.2011 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlü hakkında saldırgan sarhoşluk suçundan 5326 sayılı yasanın 35. maddesi uyarınca verilen "50 YTL idari para cezası" itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından ve yapılan itiraz üzerine de merciince itirazın reddine karar verildiği anlaşılmakla; hükümlü hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kavgada silah göstermek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize hasren yapılan incelemede:

1- Hükümlü hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hük- me yönelik temyiz incelemesinde:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin ceza mahkumiyetinin kanuni sonucu olması nedeni ile infaz sırasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre hükümlünün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Hükümlü hakkında kavgada silah göstermek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Hukuki menfaatin bulunması halinde infaz edilmiş mahkumiyet hükümlerinde de uyarlama yargılamasının yapılması mümkün olup, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun olaya ilişkin tüm hükümleri uygulanarak sonuçların karşılaş- tırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerektiği gözetilmeksizin "verilen cezanın infaz edildiği" gerekçesiyle "bu konuda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uy- gulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 28.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20019
Karar No: 2017/7304
Karar Tarihi: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/20019 E.  ,  2017/7304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2014/17968
Karar No: 2014/17619
Karar Tarihi: 16.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/17968 E.  ,  2014/17619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 5434 sayılı Kanun kapsamında, yersiz ödendiği iddia olunan 01.10.1999-30.9.2008 dönemine ait dul aylıklarının istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, bozma üzerine, görevsizlik kararı verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur. Asıl olan kısa karardır. Bu gibi hallerde de Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388. (HMK’nın 297.) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın da buna uygun olarak düzenlenmesi gereklidir. (YİBK. 10/04/1992 gün ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı)

Nitekim aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 2011/21-23E 268 K, 2012/6-97 E 203 K, 2012/10-149 E 291 K sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

Somut olayda, kısa kararda, genel mahkemelerin görevli olduğuna dair Dairemizin 2012/ 13636-7911 sayılı bozma ilamına uyulması sonrasında, görevsizlik kararı ile görevli mahkemelerin Anadolu Adliyesi Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna şeklinde hüküm kurulduğu, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise yine görevsizlik kararı verildiği, ancak görevli mahkemelerin Anadolu Adliyesi Asliye Ticaret Mahkemesi olduğuna dair hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Ne var ki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasında yer alan "Asliye Ticaret Mahkemeleri" ifadesinin silinmesine, yerine " Asliye Hukuk Mahkemeleri" sözcüklerinin yazılmasına,hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3239
Karar No: 2021/11002
Karar Tarihi: 27.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/3239 E.  ,  2021/11002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

No : 2020/454-2020/2084

İlk Derece

Mahkemesi : Tekirdağ 2. İş Mahkemesi

Dava, sigortalılık başlangıcının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 27/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.