erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/3796
Karar No: 2008/5429
Karar Tarihi: 30.04.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/3796 E.  ,  2008/5429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HOZAT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/03/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu 6 parsel nolu taşınmazda sözlü kira akdine dayalı olarak oturan davalının, 8.11.2005 tarihinden sonra kira bedellerini ödemediğini ileri sürerek tahliyesi ile birikmiş 10.200 YTL kira alacağı ve dava sonuna kadar aylık 600 YTL kira bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, 1985 yılından beri çekişmeli taşınmazda kiracı olduğu ve kiraları düzenli olarak ödediğini ancak davacının çekişmeli yerde yaptığı inşaat için " ev kirasız, para faizsiz" koşuluyla para yardımında bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, HUMK Md.8 gereği ,tahliye davası ile birlikte açılan kira alacağı davalarına sulh hukuk mahkemesinin bakmakla görevli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve alacak isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre, çekişme konusu 6 parsel sayılı taşınmazın kayden davacıya ait olduğu, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan hakkı olmaksızın taşınmazın bir bölümünü kullandığı anlaşılmaktadır

Davacı tarafından davalıya çekilen 21.03.2006 tarihli noter uyarısı ile davalının kiracı olduğu ve kira bedeli ödemesi istenmiş,davalı cevaben kiracı olmadığı savunmasında bulunmuştur.

Davacı tarafından davalı aleyhine Hozat İcra Müdürlünde kira bedelinin ödenmemesi nedeniyle 28.04.2006 tarihinde icra takibinde bulunulmuş,takibe yapılan itiraz sonucu Hozat Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.03.2007 gün ve 2006-112 Esas-2007-16 karar sayılı ve 26.03.2008 tarihinde kesinleşmiş ilamıyla davalının kiracılığı ispat edilemediğinden tahliye ve alacak davasının reddine karar verilmiştir.

Böylece taraflar arasında kesin hüküm oluşturan ilamla, niza konusu taşınmazla ilgili bir kira sözleşmesinin bulunmadığı saptanmıştır. O halde davalının taşınmazı kullanımı haklı ve geçerli bir nedene dayanmayıp davacının çapa dayalı mülkiyet hakkına değer verileceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile aksi yönde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.04.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4778
Karar No: 2017/6582
Karar Tarihi: 28.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/4778 E.  ,  2017/6582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ve hafta tatili ücreti taleplerinin reddine; fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik taleplerin ise kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı .... vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları noktasında uyuşmazlık vardır.

Mahkemece, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri yönünden dava kabul edilerek, söz konusu alacakların davalı ....’den tahsiline karar verilmiştir. Eldeki davada, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri, devreden işveren davalı ....’ye yöneltilmiştir. Devir tarihi 30.06.2013 olup, dava ise ....08.2015 tarihinde açılmıştır. İşyerinin dava dışı işverene devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden, 4857 sayılı İş Kanunu’nun .... maddesi uyarınca devreden davalı işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Somut olayda, devir tarihi ile dava tarihi arasında, iki yıllık sürenin geçtiği açıktır. Bu halde, devreden işveren davalı ....’nin fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından sorumluluğunun sona erdiğinin dikkate alınmadan hüküm tesis edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17639
Karar No: 2014/13437
Karar Tarihi: 11.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17639 E.  ,  2014/13437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2013

NUMARASI : 2011/98-2013/287

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekili ve davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekili ve davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/31165
Karar No: 2015/14359
Karar Tarihi: 22.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/31165 E.  ,  2015/14359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/113398

MAHKEMESİ : Kozluk Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2013

NUMARASI : 2012/74 (E) ve 2013/8 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Kozluk Devlet Hastanesince düzenlenen 02/12/2009 tarihli geçici raporda müştekide meydana gelen iki yerdeki yaralanmanın boyutu delici tarzda olup yaşamını tehlikeye soktuğu belirtilmekle vücut diyagramında ise yüzde, boyunda, kafa arkasında ,sırtta çeşitli yaralar işaretlendiği ve bir kısım yaraların basit tıbbi müdahale ile bir kısım yaraların ise basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği şeklinde olduğu müştekiye ait 02/02/2011 tarihli aynı hastaneye ait kesin raporda ise müştekinin hayati tehlike geçirdiği belirtilmekle; iki raporda da hangi yara ya da yaraların hayati tehlike oluşturduğu rapor içeriklerinden açık ve net bir şekilde anlaşılamadığından müştekinin tıbbi evrakları hastaneden istenerek dosya tamamı ile Adli Tıp İktisas Kurumuna sevki ile kesin raporu alınmadan yetersiz doktor raporu ve eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2)Kabule göre;suça sürüklenen çocuk'un mağdur Sıgbadullah'ın kendisine saldırarak aniden yüzüne yumruk atması üzerine bıçakla onu yaraladığı şeklindeki savunması ve bunu teyid eden tanık beyanları karşısında hakkında tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA,22/04/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21238
Karar No: 2014/3764
Karar Tarihi: 24.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/21238 E.  ,  2014/3764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı karşı davalı kadının temyiz dilekçesinde, vekili Avukat ...'ın imzası bulunmamaktadır. Dilekçenin elektronik imzayı ihtiva ettiği de belirtilmemiştir. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445).

Temyiz dilekçesinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir. Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren avukata tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alman çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE pybirliğiyle karar verildi. 24.02.2014 (Pzt.)
Esas No: 2011/6583
Karar No: 2012/15381
Karar Tarihi: 07.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/6583 E.  ,  2012/15381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Hanak Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :31.01.2011
Esas No: 2017/2363
Karar No: 2017/4510
Karar Tarihi: 20.04.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/2363 E.  ,  2017/4510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 18/03/2015 gün ve 2015/1156-5801 E-K sayılı bozma kararına karşı mahkemesince direnme kararı verilmesi üzere dosyanın gönderildiği Yüksek Ceza Genel Kurulu'nun 07/12/2016 gün ve 2016/694 – 1039 E-K sayılı gönderme kararı ile dosyanın dairemize gönderilmesi üzerine 5271 sayılı CMK’nın 6763 sayılı Kanun ile değişik 307. maddenin 3. fıkrası uyarınca yapılan inceleme sonucu her ne kadar mahkemesince direnme kararı verildiği belirtilmiş ise de, direnme kararında bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği ve bu itibarla mahkemenin verdiği kararın direnme kararı olmayıp bozmaya uyularak verilmiş bir karar olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan kurumdan gönderilen mühürleme tutanağından, sayacın tespit tarihinden önce mühürlendiğinin anlaşılması karşısında ve sadece pense numarasının yazılı bulunmamasının bu tutanağın geçersiz sayılmasını gerektirmeyeceği, sayacın devre dışı bırakılması suretiyle mührün konuluş amacına aykırı hareket edilerek elektrik kullanılması halinde mühür bozma suçu oluşacağından, 1977 yılından beri dava konusu evde oturduğunu belirten ve suç tutanağı ile direkten çekilen harici hatla klima çalıştırdığı anlaşılan sanık yönünden atılı mühür bozma suçunun oluştuğu gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yeterli kanıt bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 20.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/444
Karar No: 2017/16296
Karar Tarihi: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/444 E.  ,  2017/16296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2013/12978
Karar No: 2014/739
Karar Tarihi: 16.01.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/12978 E.  ,  2014/739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çay Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2012/249-2013/237

Davacılar Ö.. G.. vd. vekili tarafından, davalılar F.. S.. vd. aleyhine 27.04.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit irtifakı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı F.. S.. vd. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacılardan M.. O.. 24 (477), diğer davacılar ise 19(455) numaralı parselin genel yola bağlantısının bulunmadığını belirterek geçit hakkı kurulması isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılardan F.. S.., 451 numaralı parselin geçit için en uygun taşınmaz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne, 19 (455) ve 24 (477) parseller yararına 480 numaralı parselden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiş ise de Dairemizin 2010/15249 esas 2011/1373 sayılı kararı ile davacılar birbirlerine geçit vermeyi kabul ettiklerinden geçit gereksinimi bulunan parseller yönünden ayrı ayrı belirlenecek alternatifler de incelenmek suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş davanın kabulü ile 19 (455)ve 24(477) parsel sayılı taşınmazlar lehine 19 (455) ve 20 (480) sayılı parseller aleyhine geçit irtifakı kurulmuştur.

Hükmü davalı F.. S.. vekili, temyiz etmiştir.

Mahkemece Dairemizin bozma kararına uyulmuş ancak uygun güzergahtan geçit irtifakı kurulmasına karar verildiği halde hüküm sonucunda

hata yapılmıştır. Bu tür davalarda taşınmazların leh ve aleyhine geçit kurulmasına karar verilmeli, geçit kurulurken önce geçit kurulması talep edilen bir taşınmazın lehine ve başka bir taşınmazın da aleyhine olacak şekilde geçit kurulan parsel numaraları belirtilmeli, geçit güzergahı da bilirkişi rapor ve krokisine atıf yapılarak tereddüte meydan vermeyecek şekilde gösterilmelidir.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden lehine geçit kurulması istenen 19 sayılı parselin B1 ile gösterilen kısmından kendisi lehine sanki iki farklı parsel gibi değerlendirilerek çelişkili ve infazda tereddüte sebep olacak şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı F.. S..'in temyiz itirazlarının yazılı nedenle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 16.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/16342
Karar No: 2018/8921
Karar Tarihi: 10.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/16342 E.  ,  2018/8921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının temyiz ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı). Temyiz eden davalı vekillerinin temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydının yapılmış bulunmasına rağmen, peşin temyiz harcını maktu olarak eksik yatırdığı anlaşılmaktadır.

Davalı vekillerinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ise de, temyiz harcının 290,31 TL yerine 262,61 TL eksiğiyle 27,70 TL yatırıldığı anlaşılmaktadır. 21.05.1985 gün ve 1984/5 esas, 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nin 434/3 (yeni 6100 sayılı HMK’nin 344) maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Bu durumda 25.1.1985 gün ve 5/1 sayılı İ.B.K göz önünde tutularak, davalı vekillerine ayrı ayrı harcı ikmal etmeleri için HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca önel verilmesi, süresi içerisinde harç yatırılmadığı takdirde bu konuda bir karar verilmesi, süresi içerisinde harç yatırıldığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8980
Karar No: 2012/3345
Karar Tarihi: 21.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/8980 E.  ,  2012/3345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Beytüşşebap Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :22.11.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen yetkisizliğe dair hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, eşler arasında evlenmeye engel olacak derecede hısımlık bulunduğu iddiasına dayalı, evliliğin mutlak butlan sebebiyle iptali isteğine (TMK. md.145/4) ilişkin olup, Cumhuriyet Savcısı tarafından re'sen açılmıştır. Evlenmenin butlanı davasında yetki ve yargılama usulü bakımından boşanmaya ilişkin hükümler uygulanır (TMK. md. 160). Boşanma davalarında yetkiyi düzenleyen Türk Medeni Kanununun 168. maddesinde yer alan kural, kamu düzenine ilişkin kesin yetki kuralı olmayıp, ilk itiraz olarak ileri sürüldüğünde incelenebilir. Dava dilekçesi; davalılardan İsmet'e 27.05.2010 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, 10 günlük cevap süresi geçirildikten sonra 16.06.2010 tarihinde davalı İsmet tarafından yetki itirazında bulunulmuştur. Yetki itirazının süresinde olmadığı göz önüne alınmadan, yetki itirazının kabulüyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA oybirliğiyle karar verildi. 21.02.2012 (Salı.)