Esas No: 2016/7135
Karar No: 2018/1378
Karar Tarihi: 21.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7135 E.  ,  2018/1378 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasında görülen davada .... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 09/05/2012 gün ve 2009/51 - 2012/212 sayılı kararı onayan Daire'nin 18/01/2016 gün ve 2015/13674 - 2016/398 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket temsilcisi tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, dava konusu takibin ve talebin hukaka aykırılığının tespiti, icra dosyasına ödenen paranın davacıya iadesi ile davalının %40 tazminata mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının istirdat talebinin kabulü, tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili adli yardım talepli olarak temyiz etmiş, Dairemiz 19.11.2013 tarih, 2013/3969 E- 2013/20900 K. sayılı ilamı ile adli yardım talebinin reddi ile mahkemece temyiz harç ve giderlerinin yatırılması hususunda işlem tesisine karar verilmiş, Dairemizin adli yardım talebinin reddine dair kararına davalı vekili tarafından yapılan itiraz da Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 26.11.2014 tarih, 2014/31165 E-2014/28487 K. sayılı kararı ile reddedilerek Dairemiz kararı kesinleşmiştir.

Mahkemece davalı tarafa temyiz harç ve giderlerinin yatırılması hususunda muhtıra tebliğine rağmen davalı tarafça süresi içerinde muhtıra gereği yerine getirilmediği gibi, tekrar adli yardım talebinde bulunulması üzerine 09.09.2015 tarihli ara karar ile telebin reddine karar verilmiş ise de, Dairemiz 18.01.2016 tarih, 2015/13674 E-2016/398 K. sayılı kararı ile ara kararın re'sen kaldırılmasına, adli yardım talebi daha önce reddedilip kesinleşmiş olduğundan adli yardım istemi bakımından yeniden karar verilmesine yer olmadığına ve mahkemece verilen 9.9.2015 tarihli, kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

Davalı şirket temsilcisi, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Her ne kadar davalı şirket temsilcisi tarafından adli yardım talebinde bulunulmuş ise de, yukarıda da açıklandığı üzere adli yardım talebinin 6100 sayılı HMK'nin 336/3 maddesi uyarınca Dairemizce incelenip reddedilmesi üzerine yapılan itiraz da HMK'nin 337/2 maddesi uyarınca Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 26.11.2014 tarih, 2014/31165 E-2014/28487 K. sayılı kararı ile incelenip reddedildiğinden ve ayrıca ödeme gücünde yeni ve ciddi bir değişiklik, azalma olduğu yönünde de bir kanaat oluşmadığından bu konuda yeniden bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2-Davalı şirket temsilcisinin karar düzeltme isteminin incelenmesi neticesinde ise; Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket temsilcisinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekmiştir.

-/-

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı şirket temsilcisinin adli yardım talebi hakkında yeniden bir karar verilmesine yer olmadığına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı şirket temsilcisinin karar düzeltme isteminin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınmadığı anlaşılan 74,80 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı şirketten alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 21/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....