Esas No: 2016/4187
Karar No: 2016/14605
Karar Tarihi: 20.09.2016

**18. Ceza Dairesi         2016/4187 E.  ,  2016/14605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan ceza maddesi belirlenirken TCK'nın 116/1-4. maddesi yerine 116/1 yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak belirlenerek yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen konut dokunulmazlığını ihlal etme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye kısmen uygun olarak hükümde yer alan TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan (b) ibaresinin çıkarılması suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- İddianamede sanığın eyleminin, “şikayetçi ...'ın evi önüne gelen şüphelilerden ...'ın ev dışında araç yanında beklediği, ...'ın kardeşi ... ve ...'ın yanında yer alıp ... eylemine iştirak eden kimliği belirlenemeyen 3 şüphelinin şikayetçinin kapısını çaldıkları,şikayetçinin kapısı açması ile zorla rızası dışında onun evine giren ... ve kimliği belirsiz diğer şüphelilerin rızası dışında ...'nın oğlu ... alarak dışarıda beklemekte olan ... ile birlikte olay mahallinden ayrıldıkları” biçiminde açıklanması, katılan ve tanık beyanlarından sanık ...'in dışarıda beklediğinin anlaşılması ve sanık ...'ın katılanların konut dokunulmazlığını ihlal ettiğine ya da diğer sanıkların konut dokunulmazlığını ihlal etme eylemine iştirak ettiğine dair açılmış bir kamu davası bulunmaması karşısında, iddianamedeki eylem ile bağlılık kuralı dikkate alınmayıp, dava açılmayan konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan hükümlülük kararı verilerek, CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

b- Konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan ceza maddesi belirlenirken TCK.nın 116/1-4. maddesi yerine 116/1 yazılması,

c- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/09/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.