Esas No: 2024/4370
Karar No: 2025/4206
Karar Tarihi: 22.04.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/4370 E.  ,  2025/4206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafi ve katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, kararın sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce "alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, sollama yasağına uymayan sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" gerekçesiyle bozma kararı verildiği, mahkemece bozma ilamına uyularak sanığın taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; kusur oranına,fazla cezaya,bilinçli taksirin oluşmadığına ilişkindir.

Katılanlar vekillerinin temyiz isteği; yetersiz ceza verildiğine, katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 18:15 sıralarında sanık ...’ın sevk ve yönetimindeki otomobili ile Kadirli istikametinden Osmaniye istikametine iki yönlü yolda seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde geçmenin yasak olduğu köprü üstünde, aynı yönde ve önünde seyreden ölen ...’ın sevk ve yönetimindeki kamyoneti geçmek için şerit değiştirerek karşı yol bölümüne manevra yapıp, gelen ve iyice yaklaşan aracı fark ettiğinde tekrar kendi şeridine dönmeye çalıştığı sırada, önünde seyreden kamyonetin sol ön tekerleğine aracının sağ ön ve arka kapı kısmıyla çarparak etkisiyle kamyonetin kontrolünü kaybedip, sağda bulunan demir korkuluklarını kırarak su kanalı kenarına ön kısmı ile düşüp, ters dönerek kabın kısmı su kanalı içinde kasa kısmı dışında kalacak şekilde son konumunu alması neticesinde kamyonet sürücüsü ve yanında yolculuk yapan ...'ın hayatını kaybettiği olayda; Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre sanık, vasıtasıyla seyri sırasında yola gerekli dikkat ve özeni göstermesi, karşı istikamet şeridini yeterince kontrol edip, önünde ve aynı istikamette seyreden araç sürücüsünü zamanında uyarıp, onun ikazını almasını takiben geçmenin yatay işaretlemelerle yasaklanmadığı bu düz yolda, önündeki aracı geçmeye çalışması gerekirken, belirtilen hususlara riayet etmeyerek, nizamlara aykırı şekilde ve geçmenin yatay işaretlemelerle yasaklandığı yolda, önündeki aracı geçmek için karşı yol bölümüne girdiği, zıt yönde gelen aracı fark ederek geçmeye çalıştığı vasıtanın durumunu yeterince kontrol etmeden ani ve kısa mesafeden sağa ve tekrar şeridine girmek isterken kamyonete çarparak olaya sebebiyet verdiği anlaşılmış olup; dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketiyle olayda aslı ve ağırlıklı derecede kusurlu olduğu kabul edilerek sanığın 5237 Sayılı TCK' nın 85/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin ve katılanlar vekillerinin diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-TCK'nun 53/1'nci maddesindeki hak yoksunluklarının, sadece kasıtlı suçlarda uygulanması mümkün iken, taksirli suçta uygulanması,

2-Yargılama sırasında kendilerini tek bir vekaletname ile temsil ettiren ve kazadan dolayı doğrudan zarar gören katılanlar lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin ve katılanlar vekillerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün hak yoksunluğuna ilişkin 6. paragrafının çıkarılması, hükme yargılama giderleerinden önce gelmek üzere yeni bir bent eklenerek "Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 10.250.00-TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak yargılamada kendisi vekille temsil ettiren katılanlar ... ve ...'a verilmesine" cümlesinin yazılması suretiyle, hükmün oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2025 tarihinde karar verildi.