erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/3761
Karar No: 2020/6220
Karar Tarihi: 09.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/3761 E.  ,  2020/6220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı üniversitede öğrenim gördüğü süre boyunca bazı dersler için ücret ödeyerek yaz okuluna katıldığını, ayrıca yıllık eğitim ücretini ödediği hâlde başarısız olduğu dersler için yeniden ödeme yapmak zorunda kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 500 TL'nin davalı üniversiteden tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, adli yargı yerinin görevli olduğuna ilişkin bozma ilamına uyularak davacının yalnızca yaz okulu ücretine ilişkin istirdat talebi değerlendirilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş; karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- 6100 sayılı HMK'nın 297/2 maddesi uyarınca dava konusu taleplerden her biri hakkında verilen hüküm ile taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık ve şüphe uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Dava, yaz okulu bedelleri iadesi ile dönem içinde tekrar altan alınan dersler için ödenen bedelin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının yaz okulu ücretinin iadesi istemine ilişkin değerlendirme yapılıp hüküm kurulmuş iken, davacının dönem içinde alttan aldığı dersler için ödediği bedelin iadesi istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması usûl ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK 428 maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte yazılı nedenle davacının sair temyiz itirazların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/11145
Karar No: 2017/24009
Karar Tarihi: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11145 E.  ,  2017/24009 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2018/7167
Karar No: 2019/7201
Karar Tarihi: 30.04.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/7167 E.  ,  2019/7201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının, icra mahkemesine başvurusunda; dosya alacağının borçlu belediyeye olan 142.351,00 TL‘lik borcuna takasını talep ettiklerini icra müdürlüğünün talebi reddettiğini, icra müdürlüğünün 03.06.2016 tarihli kararının iptali isteminde bulunduğu, mahkemece şikayetin kabulüne karar verdiği görülmektedir.

HGK'nun 12.10.1994 tarih ve 1994/251-593 sayılı kararında da benimsendiği üzere, icra mahkemesinde takas ve mahsup iddiası kural olarak;

1-Takasa konu alacağın İİK'nun 68. maddesindeki belgelere dayalı bulunması, bu alacakla ilgili olarak icra takibi yapılmış ve takibin kesinleşmiş olması,

2-Alacağın ilama bağlanması hallerinde nazara alınabilir. Bu istem, takibin her safhasında ileri sürülebilir.

Borçlu takas talebini icra mahkemesine beyan edebileceği gibi, bu başvurusunu icra dairesine de yapabilir. Bu istem, takibin her safhasında bildirilebileceğinden herhangi bir süreye de tâbi bulunmamaktadır. Yerleşik Yargıtay içtihatları da bu yöndedir. Başka bir anlatımla tarafların ilamdan kaynaklı ve herhangi bir nedenle yapılan takipte kesinleşmiş alacakları takas mahsup konusu yapılabilir. İlamdan kaynaklanan alacağın, takas mahsup edilebilmesi için icra takibine konu edilmesi şartı da yoktur.

İcra dosyası incelendiğinde; takas ve mahsuba konu edilecek alacak olarak belediye borç hesap kartına göre göre 01.06.2016 tarihi itibariyle 142.351,00 TL’lik meblağın takas ve mahsuba konu edildiği anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklanan takas ve mahsup kuralları dikkate alındığında, bir tarafta kesinleşmiş takipte para borcunun, diğer tarafta ise takip yada ilama konu edilmeyen alacaklının borçlu belediyeye olan vergi borcu olduğu görülmektedir. Yine vergi borcunun merkezi bütçeye dahil olacak kısmının olup olmadığının da belirlenmesi gerektiği gözardı edilmemelidir.

Bu durumda, mahkemece takas talebine konu bir alacak bulunmadığından, takas ve mahsup şartlarının bulunmaması nedeniyle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3104
Karar No: 2014/22894
Karar Tarihi: 14.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/3104 E.  ,  2014/22894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/401703

Mahkemesi : Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 21/06/2012

Numarası : 2011/62-2012/492

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Sistemi'nden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 18/05/2013 tarihinde öldüğü anlaşılmakla; sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20124
Karar No: 2014/15886
Karar Tarihi: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20124 E.  ,  2014/15886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek ve tebligat parçası eklenerek, temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2010/10969
Karar No: 2012/13099
Karar Tarihi: 30.05.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/10969 E.  ,  2012/13099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

İddianamede, sanık "...'ın oğlu ...'e katılan ...'i göstererek vur oğlum diyerek sanık ...'i şikayetçi ...'i vurması için azmettirdiği......, sanık ...'in belinden çıkardığı kuru sıkı tabanca ile korkutmak amacıyla katılanların ayaklarının önüne doğru bir el ateş ettiği" iddiasıyla dava açılmış olması karşısında; eyleminin TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturabileceği, kanıtları değerlendirme ve suçu nitelendirme görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden 5320 ... yasanın 8/1. ve 1412 ... CMUK'nın 326/son maddesi gözetilerek HÜKÜMLERİN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/2947
Karar No: 2024/3843
Karar Tarihi: 06.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2947 E.  ,  2024/3843 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/628 E., 2024/941 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 16. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/909 E., 2020/1358 K.

İlk derece mahkemesince, sıra cetveline şikayette, şikayet olunanın dosyasında ödeme emri tebliğinin usulsüz olduğuna ilişkin icra mahkemesince şikayetin reddine karar verildiği, şikayetçi dosyasında ise ödeme emri tebliğ edilmeden borçlunun takibe muttali olmasının tek başına yeterli olmadığı, şikayete konu sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun düzenlendiği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayetçi vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi tarafından şikayetçi ve şikayet olunan dosyasından borçlunun 3. kişilerdeki alacaklarına ve borçluya ait menkul mallara ihtiyati haciz uygulandığı, şikayet olunan dosyasından 3 ayrı sıra cetveli düzenlendiği, şikayet olunan dosyasından yapılan tebligatın usulüne uygun olduğu ve ödeme emrinin borçluya 02.03.2016 tarihinde tebliğ edildiği, şikayetçi dosyasında ise ödeme emrinin 03.03.2016 tarihinde tebliğ edildiği, ilk kesinleşen haczin şikayet olunana ait olduğu, önceki tarihli ihtiyati haczin, sonraki tarihli kesin hacze iştirak edebilmesi için İİK'nın 100. maddesindeki şartları taşıması gerektiği, şikayetçi takibi kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla takip olup İİK'nın 100.maddesinde sayılan belgelerden olmadığı sıra cetvellerinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetçi vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde şikayetçi vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı yine; ilk kesinleşen ihtiyati haczin şikayet olunana ait olduğu, şikayetçinin borçluya ait menkul mallara uygulanan ihtiyati haciz tarihi daha önce ise de şikayetçinin önceki tarihli ihtiyati haczinin, sonraki tarihli kesin hacze iştirak edebilmesi için İİK'nın 100.maddesindeki şartları taşıması gerektiği, şikayetçi takibi kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla takip olup İİK'nın 100.maddesinde sayılan belgelerden olmadığı anlaşılmakla şikayetçi vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, temyiz harcı şikayetçi tarafından peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 06.11.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/22566
Karar No: 2015/21159
Karar Tarihi: 01.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/22566 E.  ,  2015/21159 K.**

**"İçtihat Metni"**

S.. B.. adına Av. E.. G.. ile 1-S....adına Av. M.. A.., 2-S....i., 3-Y.. S.. adlarına Av. S.. A.., 4-M.. G.. arasındaki dava hakkında Sakarya 2. İş Mahkemesinden verilen 26.3.2015 gün ve 2015/ 567 – 2015/ 112 sayılı hükmün, Dairemizin .... gün ve ... ...sayılı ilamı ile BOZULMASINA karar verilmiştir. Bozma sonrası, Mahkemenin verdiği 15.10.2015 gün ve 2015/ 1494 -2015/ 555 sayılı karar ile önceki kararında 6100 sayılı HMK’nın 373/(5). maddesi uyarınca direndiği anlaşılmış olmakla ve Direnme üzerine yapılacak işlemlerin neler olduğu 6100 sayılı HMK’nın 373’ncü maddesinin (5). fıkrasında; “İlk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılır. (6) fıkrasında da; “(6) Hukuk Genel Kurulunun verdiği karara uymak zorunludur.” şeklinde ifade edilmiş olmakla birlikte 5 Temmuz 2012 gün ve 28344 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 40. maddesi ile 5521 sayılı Kanuna eklenen Geçici 2’nci maddedeki;“ Bölge adliye mahkemelerinin, 5235 sayılı Kanunun geçici 2'nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, Yargıtayın bozma kararlarına karşı verilen direnme kararının temyizi halinde dava dosyası, önce kararı veren daireye gönderilir. Direnme kararları daireler tarafından öncelikle incelenir. Kararı veren daire, direnmeyi yerinde görürse kararı düzeltir; yerinde görmezse talebi on gün içinde Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna iletir.” şeklindeki düzenleme karşısında, direnme kararının süresi içinde temyizen incelenmesi davalı avukatınca talep edilmesi üzerine Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dava rücuen alacak istemine ilişkin olup, mahkemece, davanın kabulüne karar verildiği, hükmün Dairemizce; 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi uyarıca, İşçi sağlığı ve İş Güvenliği mevzuatı ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden asıl işveren sıfatına sahip olan Sakarya Büyükşehir Belediye Başkanlığının kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınıp irdelenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerek gerekçesiyle bozulduğu belirgin bulunmakla, bozma ilamı gerekçesindeki açıklamalar gözetildiğinde, Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmediğinden talebin on gün içinde Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna iletilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda yazılı sebepten ötürü Yargıtay incelemesine konu olan karar, eski hükümde direnmeye ilişkin olup direnme Dairemizce yerinde görülmediğinden ve bu durumda kararın inceleme yeri Yargıtay Hukuk Genel Kurulu olduğundan dava dosyasının Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna sunulmak üzere Yargıtay Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12011
Karar No: 2015/23043
Karar Tarihi: 03.03.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/12011 E.  ,  2015/23043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

1. Müşteki adına sahte cep telefonu hattı abonelik sözleşmesi düzenlediği iddia olunan sanığın, sözleşmeyi düzenleyen kişilerin kendi bayi kodunu yazmış olabileceklerini savunması, katılanın yazı, sanığın yazı ve imza incelemesinin yapılmamış olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, üst bayiden sözleşmenin teslimi esnasında alt bayiye ilişkin herhangi bir belirleyici işlem yapılıp yapılmadığı sorulup, suça konu hatta ilişkin HTS raporları, sözleşmedeki adres ve sabit telefon bilgilerinden hattı fiilen kullanan kişi tespit edilerek, sanıkla ilgisi, aboneliği ne şekilde gerçekleştirdiği konusunda dinlenildikten ve dosya içerisinde bulunan nüfus cüzdanı fotokopisinin müştekiye aidiyeti araştırılıp sözleşme düzenlenirken sahte kimlik kullanılıp kullanılmadığı belirlendikten sonra, sanık, katılan ile hattı kullanan kişinin yazı ve imza incelemelesi yaptırılarak, sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

2- Suçun sübutu halinde; hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme gözetilip, sanığa önödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.