erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/3696
Karar No: 2015/16152
Karar Tarihi: 22.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/3696 E.  ,  2015/16152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/254609

Mahkemesi : Antalya(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 02/06/2014

Numarası : 2014/323- 2014/631

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 184 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2005/6008
Karar No: 2005/9127
Karar Tarihi: 06.10.2005

6. Hukuk Dairesi 2005/6008 E., 2005/9127 K.

**6. Hukuk Dairesi 2005/6008 E., 2005/9127 K.**

**- İYİ NİYET

- TEMERRÜT NEDENİYLE TAHLİYE**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 2 ]

- 6570 S. GAYRİMENKUL KİRALARI HAKKINDA KANUN [ Madde 7 ]

**"İçtihat Metni"**

İcra mahkemesince verilmiş bulunan karar borçlu tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine başlatılan icra takibine itiraz edilmemesi üzerine davacı, mahkemeden tahliye isteminde bulunmuş, mahkemece tahliyeye karar verilmiştir. Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili davanın 28.4.1998 başlangıç tarihli kira sözleşmesi gereğince 2001 yılı Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz ve Eylül ayları kirası olan 665.000.000.-TL ödenmemesi üzerine hakkında icra takibine geçildiğini, ödeme emrinin tebliğinden sonra borcunu ödemediğini bildirerek kiralanandan tahliyesini istemiştir.

Davalı, takip konusu kira borcunu 31.3.2003 tarihinde ödediğini, davanın en geç temerrüt tarihini takip eden bir yıl içinde açılması gerektiğini, takibe rağmen 2002, 2003 ve 2004 yılı kiralarının belirlenerek bu yıllara ait kira parasının da davacı idarece ihtirazi kayıt ileri sürülmeksizin alındığını, bu itibarla sözleşmenin yenilendiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Taraflar arasında düzenlenen takibe ve davaya dayanak yapılan kira sözleşmesi 28.4.1998 başlangıç tarihli olup, akit sonu 31.12.1999 olarak kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin niteliğine göre 1.1.2000 tarihinden itibaren yıldan yıla yenilendiği tartışmasızdır.

Davacı vekil tarafından davalı hakkında kira alacağı ve tahliye istemli olarak yapılan icra takibi üzerine düzenlenen Örnek 51 ödeme emri borçluya 30.1.2002 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilmiş olup, borçlu tarafından yasal süresi içerisinde itiraz edilmediğinden takip kesinleşmiştir. İstek 2001 yılı kirasına ilişkin olup, davalı borçlu asıl kira alacağı olan 665.000.000.- TL.yi yasal otuz günlük ödeme süresi geçirildikten sonra 31.3.2003 tarihinde ödediğinden temerrüt gerçekleşmiştir. Ne var ki dava 10.2.2005 tarihinde açılmıştır. Yeni kira yılının başlamasından üç yıla yakın süre geçtikten sonra davacının önceki dönem kira paralarının ödenmemesi sebebiyle davalının temerrüde düştüğünden söz ederek tahliye davası açmasının Medeni Kanunun 2. maddesinde belirtilen objektif iyi niyet kuralıyla bağdaşmadığının kabulü gerekir. Belirtilen nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü ile tahliyeye karar verilmesi hatalı olmuştur.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Sonuç: Kararın yukarıda açıklanan nedenle (BOZULMASINA), istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 6.10.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/24869
Karar No: 2017/25800
Karar Tarihi: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24869 E.  ,  2017/25800 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2008/27128
Karar No: 2009/7450
Karar Tarihi: 07.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/27128 E.  ,  2009/7450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus yol ile takibe başlandığı, borçluya örnek 10 nolu ödeme emrinin tebliği üzerine adı geçenin İİK. nun 168/4. maddesinde öngörülen yasal beş günlük sürede icra mahkemesine başvurarak, imzaya itiraz ettiği anlaşılmıştır.

TTK.nun 692/6.maddesi uyarınca çekin geçerli olabilmesi için keşideci imzası yeterli olup ad ve soyadının yazılması zorunlu değildir.

TTK.nun 544.maddesi gereğince limited şirketlerde şirketin ünvanı ile birlikte yetkililerin imzalarının bulunması gerekir. Ayrıca aynı yasanın 322.maddesine göre de, şirket namına imza selahiyeti olanlar şirket ünvanını tam olarak ilave etmeye mecburdurlar. Bu hükümler çek nedeni ile şirketin sorumlu tutulmasına ilişkin olup, ünvanın eksik yazılması halinde şirket sorumlu olmayacak ise de bu eksiklik çek vasfını etkilemeyecektir. Dolayısıyla anılan eksiklik bir borca itiraz nedenidir.

İİK.nun 170/a maddesinin 2.fıkrası uyarınca; “İcra mahkemesi   müddetinde yapılan şikayet veya itiraz dolayısıyle, usulü dairesinde kendisine intikal eden işlerde takibin müstenidi olan kambiyo senedinin bu vasfı haiz olmadığı veya alacaklının kambiyo hukuku mucibince takip hakkına sahip bulunmadığı hususlarını re'sen nazara alarak bu fasla göre yapılan takibi iptal edebilir.”

Somut olayda borçlunun icra mahkemesine başvurusunda çekte ünvanının eksik yazıldığına yönelik bir itirazı olmadığından ve unvan eksikliği çekin kambiyo senedi vasfını etkilemeyeceğinden Mahkemece İİK. nun 170/a maddesine dayalı olarak re’sen takibin iptaline karar verilemez.

O halde, mahkemece yöntemince imza incelemesi yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13254
Karar No: 2013/19276
Karar Tarihi: 17.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/13254 E.  ,  2013/19276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasını kabul etmek, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Özel belgede sahtecilik; TCK.nun 207/1, 53. maddeleri gereğince neticeten 2' şer yıl hapis, hak yoksunluğu.

Suç eşyasını kabul etmek; TCK.nun 165/1, 53. maddeleri gereğince 2' şer yıl hapis, hak yoksunluğu,

I- Sanıklar hakkında suç eşyasının satın alınması ve kabul edilmesi suçundan kurulan hükme yönelik sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

TCK'nun 165/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında ayrıca para cezasına hükmedilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik sanıkların temyiz itirazlarına gelince;

Suça konu ön yüzü boş ve çek vasfında bulunmayan sadece arka yüzünde kaşe ve imza bulunan belgenin bu hali ile özel belge niteliğinde bulunmadığı, dolayısıyla atılı özel belgede sahtecilik suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeksizin yazılı gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/23921
Karar No: 2016/3367
Karar Tarihi: 10.03.2016

**7. Ceza Dairesi         2015/23921 E.  ,  2016/3367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere ve iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" amir hükmüne aykırı olarak, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı kanunun 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükümden "5237 sayılı Yasa'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin 8. fıkranın" çıkarılması suretiyle ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/03/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10481
Karar No: 2014/11482
Karar Tarihi: 27.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/10481 E.  ,  2014/11482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar davalı ... vekiline yöntemince tebliğ edilerek ve tebligat parçaları eklenerek, temyiz süresi geçtikten sonra da gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletilerek gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/26942
Karar No: 2014/35953
Karar Tarihi: 16.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/26942 E.  ,  2014/35953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2013

NUMARASI : 2012/717-2013/731

Hüküm süresi içinde davalı S.. B.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek davalıdan kıdem-ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai alacağının tahsilini istemiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davalılar arasındaki ilişkinin muvazaaya dayandığı ve davacının başından itibaren davalı S.. B..nın işçisi olduğunun kabulü ile davalı şirket yönünden davanın reddine, davalı S.. B.. yönünden ise kısmen kabulüne karar vermiştir.

Karar, davalı S.. B.. vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasında davalılar arasındaki ilişkinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve alacaklardan davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olup olmadıkları tartışmalıdır.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının, davalı Bakanlık ile davalı alt işveren şirket arasında imzalandığı anlaşılan veri kayıt elemanı ile hastane otomasyon hizmet alımı sözleşmesi kapsamında çalıştırıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davalılar arasındaki ilişkinin muvazaaya dayandığı, bu sebeple davacının başından itibaren davalı Bakanlık işçisi olduğu kabul edilmiş ise de, gerek Dairemizin (2012/20727 esas) gerekse Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin (2012/16919 esas) emsal dosyalarında davalılar arasındaki ilişkinin muvazaaya dayanmadığına, diğer bir deyişle davalılar arasında geçerli bir asıl – alt işveren ilişkisi bulunduğuna hükmedilmiştir.

Mahkemece davalılar arasında muvazaa olduğundan bahisle davalı alt işveren hakkındaki davanın taraf sıfatı bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de, davalılar arasında geçerli bir asıl – alt işveren ilişkisi bulunduğundan, davalı alt işveren hakkında davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca, kabule göre de, kimse kendi muvazaasından yararlanmayacağından, muvazaa bulunduğu gerekçesiyle alt işverenin alacaklardan sorumlu olmadığının kabulü de hatalıdır. Hal böyle olmakla, mahkemece alacaklardan davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle alacaklardan sadece S.. B..nın sorumlu tutulması isabetli görülmemiş ve hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17918
Karar No: 2016/8839
Karar Tarihi: 29.09.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/17918 E.  ,  2016/8839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı ...'in maliki olduğu 512 sayılı parseli mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla görünürde satış sözleşmesi ile davalı ...'e 04/02/1988 tarihinde devir ettiğini, temlikin muris muvazaası nedeniyle geçersiz olduğunu, davalı ...'in de muvazaalı temliki gizlemek amacıyla çekişmeli taşınmazı diğer davalı ...'ya 27/12/1993 tarihinde satış yoluyla devir ettiğini, bu devir işleminden sonra davalı ... ile diğer mirasçılar arasında çekişmeli taşınmazın kullanımı için taksim sözleşmesi yapılarak taşınmazın 2007 yılına kadar taksime uygun kullanıldığını, en son ...'nın çekişmeli taşınmazı ...'in eşi diğer davalı ...'e 16/03/2007 tarihinde satış yoluyla devir ettiğini, ...'nın hiç bir zaman gerçek malik olmadığını ileri sürerek çekişmeli taşınmazın davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile mirasçılar adına payları oranında tescilini, olmadığı takdirde saklı payına tecavüz eden kısmın tenkisini istemiş, 27/02/2012 tarihli cevaba cevap dilekçesinde çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescilini, olmadığı takdirde saklı payına tecavüz eden kısmın tenkisini istemiştir.

Davalı ... ve.. vekili, çekişmeli taşınmazın davalı ... adına ayıtlı olduğunu ve davalılar ... ve ...'ya husumet yöneltilemeyeceğini, davanın zaman aşımına uğradığını, çekişmeli taşınmazın bedeli karşılığında muristen alındığını ve davacının borçları nedeniyle murise ait bir evin satılmasının yanında murisin 521 sayılı parseli de davacıya devrettiğini, ayrıca murisin ölümünden 3 yıl önce yatalak hale geldiğini ve kendisine davalı ...'in baktığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile çekişmeli taşınmazın davalı ... adına olan tapu kaydının iptaline, davacının miras payı oranında adına tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalılar... ve ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalılardan ... ve ...'in temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 560,65 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan ...ve ...'den alınmasına, 29.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.