erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/1866
Karar No: 2020/3150
Karar Tarihi: 21.10.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/1866 E.  ,  2020/3150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçlunun aracına üzerine koyulan haciz sonrası sıra cetveli düzenlendiğini ancak düzenlenen sıra cetvelinde davalının alacağının 2.sırada, kendi alacaklarının ise 3.sırada yer aldığını, davalının alacağının muvazaalı olduğunu öne sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacağın araç satışından kaynakladığını öne sürerek davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davacı tarafından borçlanmanın gerçek olmadığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından, muvazaa nedeniyle sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükünün davalı tarafta olduğu, dosya kapsamının muvazaayı işaret ettiği gerekçeleriyle istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilerek davanın kabulüne, sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Bu karara karşı süresinde davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen ve miktar ve değeri 72.070 TL TL’ yi aşmayan kararlara karşı temyiz kanun yolu kapalı olduğundan davalı vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcın talep halinde iadesine, 21.10.2020 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2015/9475
Karar No: 2017/356
Karar Tarihi: 30.01.2017

**21. Ceza Dairesi         2015/9475 E.  ,  2017/356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Farabi eczanesinde çalışan ...’ın sahte raporlar ile başka eczanelerden ilaç temin ettiklerini, bu durumdan diğer eczane sahiplerinin de bilgisinin olduğunu beyan etmesi üzerine başlatılan soruşturmada; Saadet eczanesinin sahibi olan sanık ... ve yanında kalfa olarak çalışan diğer sanıklar ..., ... ve ...’un sahte reçete ve raporları kullanmak suretiyle sanık doktor ...’ın da sahte rapor ve reçete düzenlemek suretiyle üzerlerine atılı resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediklerinin iddia olunduğu somut olayda; soruşturmanın başlamasını sağlayan ...’ın tanık olarak alınan beyanında sanık ...’nin eczacılar odası başkanı olduğundan bu olaylara onuda katmak için kendisine bu reçetelerin yönlendirildiğini beyan etmesi, sanıkların savunmalarında üzerlerine atılı suçları kabul etmediklerini beyan etmeleri karşısında sanıkların atılı suçları işlediklerine dair ...’ın sonradan değiştirdiği soruşturma aşamasındaki beyanı dışında hertürlü şüpheden uzak somut delil bulunmaması ve söz konusu sahte reçete ve raporlarla ilgili ... hakkında aynı mahkemenin 2011/173 Esas dosyasında yine bu reçeteleri Saadet eczanesine götürdüğü iddia edilen ... hakkında da aynı mahkemenin 2011/171 Esas sayılı dosyasında yargılama yapıldığı anlaşılmakla söz konusu yargılamaların aynı mahkemede yapıldığından dolayı dosyaların getirtilip incelenmesinde hukuki bir yarar bulunmadığı anlaşılmakla teblignamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 30.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/11888
Karar No: 2010/19672
Karar Tarihi: 09.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11888 E.  ,  2010/19672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 09.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/30714
Karar No: 2012/2380
Karar Tarihi: 08.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/30714 E.  ,  2012/2380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/12793

MAHKEMESİ : Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2008

NUMARASI : 2007/432 (E) ve 2008/479 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan kurum tarafından ibraz edilen mühür listesine göre, söz konusu sayacın suç tarihinden önce 26/05/2003 tarihinde mühürlendiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bu husustaki düşünceye iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

İddianamede sanığın 5237 sayılı TCK.nun 142/1-f maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı halde sanık hakkında ek savunma hakkı verilmeden 765 sayılı TCK.nun 492/2, 522, maddeleri uygulanmak suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 226/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3564
Karar No: 2019/2718
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/3564 E.  ,  2019/2718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2020/8150
Karar No: 2021/1341
Karar Tarihi: 28.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8150 E.  ,  2021/1341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SALİHLİ 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanununun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre,“Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetmli serbestlik tedbiri kararının sanığın MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereği tebliğ edildiği, tebligatın usulsüz olması nedeniyle sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 20/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen kamu davasının açılması şartlarının gerçekleşmediği dolayısıyla kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 28/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/1153
Karar No: 2017/3325
Karar Tarihi: 18.10.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1153 E.  ,  2017/3325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs etme

HÜKÜM : TCK.nun 86/1-3e, 87/1-a-son, 29, 62, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'ya yönelik eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezalayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma sebepleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suç vasfına, eksik incelemeye, katılan vekilinin haksız tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine

Ancak;

1- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın aralarında arazi anlaşmazlığı nedeniyle husumet bulunan mağdura etkili mesafeden av tüfeğiyle iki el ateş ederek, sol uyluk ve kalça bölgesinden sol siyatik sinirde hasara, kalçada sağda inferior pubik kolda, trokanter major üst kısmında, asetabulumda, kalça sol simpisis pubise kadar uzanan ve hayati fonksiyonlarını ağır (6.) derecede etkileyen parçalı kemik kırıklarına, sol alt ekstremitede uzuv zaafiyetine neden olduğu anlaşılan olayda; olaya sebebiyet veren husumetin niteliği, suçta kullanılan öldürmeye elverişli silah, atış mesafesi, sayısı, hedef alınan vücut nahiyesi, meydana gelen yaralanmanın niteliği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemi ile ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması yerine yanılgılı değerlendirme ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

1- Sanık hakkında TCK'nun 61. maddesi uyarınca uygulanacak tüm teşdit miktarının aynı kanunun 86/1 maddesine göre tayin edilen temel cezanın belirlenmesi sırasında, sonuca etkili olacak biçimde alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle uygulanması ve ağırlaştırıcı sebeplere göre bu miktar üzerinden kanuni oranlar nazara alınarak artırımlar yapılması gerektiği gözetilmeden, 87/1-son maddesine göre yersiz olarak ikinci kez teşdit uygulanması suretiyle hükmün karıştırılması,

2- 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçeyle BOZULMASINA, 18/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/754
Karar No: 2020/6151
Karar Tarihi: 03.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/754 E.  ,  2020/6151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 19. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen muarazanın men'i davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; daha önceden belirlenen, 03/11/2020 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden ... İlaç Dağıtım Merkezi Ecza Deposu San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Av. istifa ettiğinden gelmedi. Davalı ... vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan bölge adliye mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nun 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, 2.540 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine,

23,00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, kesin olmak üzere 03/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/4011
Karar No: 2017/15555
Karar Tarihi: 28.11.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/4011 E.  ,  2017/15555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespit edilebilmesi için muayenenin olaydan en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, müşteki hakkında yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğuna dair 15.09.2014 tarihli raporun ise olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden müştekinin yapılan muayenesi sonucu düzenlendiği anlaşılmakla, muayene süresi yönünden adli tıp kriterlerine uygun olmayan rapor esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/11/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/24124
Karar No: 2016/20189
Karar Tarihi: 29.11.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/24124 E.  ,  2016/20189 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 29/11/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Esas No: 2011/19640
Karar No: 2012/6556
Karar Tarihi: 06.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/19640 E.  ,  2012/6556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 169/a maddesi hükmüne göre; "Borçlunun itirazının icra mahkemesince esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde kötüniyeti veya ağır kusuru bulunan alacaklı, takip konusu alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmolunacağı" öngörüldüğünden %20'yi aşan kısmının gerekçesi karar yerinde tartışılmaksızın alacaklı aleyhine %40 icra inkar tazminatı hükmedilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20262
Karar No: 2014/41151
Karar Tarihi: 10.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/20262 E.  ,  2014/41151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/7860

MAHKEMESİ : Bakırköy 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2008/843 (E) ve 2012/923 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık Y.. T..'nin eczane açılması için katılan M.. K..'a verdiği 5000 euroyu istediği, bu nedenle çıkan tartışmada, sanığın katılana yumrukla vurmak suretiyle yaralaması üzerine 03.09.2008, 04.09.2008 ve 17.09.2008 tarihli raporlarda 11, 12, 21 ve 22 numaralı dişlerin travma sonucu soketlerinden avulse olduğunun saptandığı ve bunun organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğunun belirtildiği, katılanın 01.09.2008 tarihli emniyette ifadesinde diş kırığından bahsetmediği, 10.09.2008 tarihli dilekçesinde yumruk sonucu dişlerin yerinden çıktığını, diğer dilekçesinde muşta ile vurarak dişlerin çıktığını ifade etmesi ve bu konuda çelişik ifadeler vermesi nedeniyle tüm tedavi evrakları temin edilip katılanın muayenesinin yapılarak hangi dişlerin kırıldığı tespit edilip, puanlamaların buna göre yapılarak katılanın yaralanması ile ilgili adli raporun yeniden aldırılması ve sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanığın, katılana verdiği parasını istemesi üzerine yaralama suçunu işlediğinin anlaşılması nedeni ile TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/232
Karar No: 2007/83
Karar Tarihi: 03.04.2007

Ceza Genel Kurulu 2006/4.MD-232 E., 2007/83 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/4.MD-232 E., 2007/83 K.**

**- KANUNİ HAFİFLETİCİ SEBEBLER

- RESMİ SIFATI HAİZ OLANLAR ALEYHİNDE CÜRÜMLER**- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 6 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 5 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 251 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 266 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık Cihan E.... hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 4. Ceza Dairesince 25.05.2006 gün ve 7-12 sayı ile görevli memura sövme suçundan, lehine olduğu kabul edilen 765 sayılı TCY.nın 266/1, 251, 59/2, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca sonuçta 1.214 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına, para cezasının 647 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca takdiren 1'er ay süre ile 6 eşit taksitte alınmasına ve cezanın 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiştir.

Bu hüküm, sanık tarafından, hakkında usulüne uygun olarak açılmış bir soruşturma bulunmadığı, bu nedenle son soruşturmanın açılması kararının da geçersiz olduğu, kaldı ki son soruşturmanın açılması kararının gerekçeden yoksun olduğu nazara alınarak hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin gerektiği, kendisine iftira atıldığının gösterdiği tanıkların dinlenmesi halinde ortaya çıkacağı, bu tanıkların mutlaka dinlenmesi gerektiğinden bahisle temyiz edilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığının 13.10.2006 gün ve "onama" istekli tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunda incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın görevli memura sövme suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda, incelenen dosya içeriğine göre;

647 sayılı Yasanın 5. maddesinin uygulanması sırasında, kısa ve gerekçeli kararda, "17'er ay süre ile 6 eşit taksitte alınmasına" karar verildiği anlaşılmakta ise de bunun daktilo yazım hatasından kaynaklandığı, "1'er ay" ibaresi yerine "17'er ay" ibaresinin yazıldığı ve Özel Dairece düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Özel Dairece yapılan yargılamaya uygun olarak, toplanan kanıtların takdir ve değerlendirilmesinde, suçun sübutunun kabulünde, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliğinin tayin ve cezayı artırıcı ve azaltıcı nedenlerin takdir edilmesinde, savunmanın inandırıcı gerekçelerle reddedilmesi ile lehe yasanın saptanmasında, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, isabetli olan hükmün onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1- Sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 25.05.2006 gün ve 7-12 sayılı hükmünün ONANMASINA,

2- Dosyanın Özel Daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, ebliğnamedeki isteme uygun olarak 03.04.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.