erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/5879
Karar No: 2011/6233
Karar Tarihi: 25.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5879 E.  ,  2011/6233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : Sanığın Beraatine

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 162 promil alkollü olarak ... kullandığı ve alkol etkisiyle viraja hızlı girerek aracını devirdiği tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.11.2011 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13392
Karar No: 2016/6557
Karar Tarihi: 25.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/13392 E.  ,  2016/6557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali ile takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eczane işleten davalı hakkında davacı Kurumca yapılan denetim ve incelemede, davalı tarafından Kuruma fatura edilen bir kısım reçetelerin hastalara teslim edilmediği, imzaların hastalara ait olmadığı, vb. gerekçelerle Kurumca, yersiz karşılanan sağlık hizmeti giderleri ve taraflar arasında düzenlenen Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol hükümlerine aykırılık nedeniyle cezai koşul tahakkuk ettirilerek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınması için 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu kapsamında icra takibi başlatıldığı anlaşılmakta olup takibe itiraz üzerine işbu dava açılmıştır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1. maddesinde, İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle (o kanunun değiştirilen 2. maddesinin Ç, D ve E fıkralarında istisna edilen işlerde çalışanlar hariç) işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevli olarak gerek görülen yerlerde iş mahkemeleri kurulacağı, bu mahkemelerin, İşçi Sigortaları Kurumu ile sigortalılar veya yerine kaim olan hak sahipleri arasındaki uyuşmazlıklardan doğan itiraz ve davalara da bakacağı belirtilmiş, 506 sayılı Kanunun 134. ve 1479 sayılı Kanunun 70. maddelerinde, bu Kanunun uygulanmasından doğan uzlaşmazlıkların, yetkili iş mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görüleceği açıklanmış, 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 101. maddesinde de bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan durumlarda, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği hüküm altına alınmıştır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, taraflar arasındaki hukuki ilişki, çekişmenin niteliği ve hukuki sebebi dikkate alındığında, sözleşmeye aykırılığa dayalı uyuşmazlığın temel çözümünde 506, 1479, 4857, 5510 sayılı Kanunların uygulama yeri olmadığından sınırlı yetki ile donatılmış iş mahkemelerinin görevi bulunmamakta, bu tür davalar genel mahkemelerin görev alanı içerisine girmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu işin esasına girilerek karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8772
Karar No: 2015/1186
Karar Tarihi: 21.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/8772 E.  ,  2015/1186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZURUM 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/02/2014

NUMARASI : 2010/80-2014/96

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davada; taraflar arasındaki adi ortaklığın tespiti, adi ortaklığın 28/12/2008 tarihinde tasfiye edilmiş olduğunun, davacıların adi ortaklık nedeniyle şimdilik 100.000,00 TL'lik alacaklarının bulunduğunun tespiti ile alacağa 28/12/2008 tarihinden itibaren ticari faiz işletilmesi talep etmiştir.

Mahkemece kısa kararda; ''davacının davasının reddine'' karar verilmiş, gerekçeli kararda ise; ''davacıların davasının adi ortaklığın varlığının tespitine yönelik talebinin kabulüne, diğer taleplerinin reddine'' karar verilmiştir. Bu durum, gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki oluşturmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre, mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 21.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8113
Karar No: 2018/1862
Karar Tarihi: 14.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8113 E.  ,  2018/1862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Milas 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.02.2017 gün ve 2017/5 Esas, 2017/55 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Hükmedilen ceza miktarı nazara alındığında sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunup 75. Yıl Milas Devlet Hastanesince düzenlenen özürlü sağlık kurulu raporu ile Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi raporlarından akıl hastası olduğu anlaşılan mağdurenin vasisinin olup olmadığı araştırılarak, olmadığının anlaşılması durumunda 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 405. maddesi uyarınca vâsi tayin ettirildikten sonra şikâyet ve katılma hususunda beyanı tespit edilerek bu konuda olumlu yada olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yargılama sırasında Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinde görevli tek ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen 17.08.2016 tarihli raporda mağdurede orta derecede zeka geriliği bulunup bundan dolayı beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak halde olduğu ve mevcut akıl hastalığının hekim olmayanlar ile tanıyanlarca anlaşılabileceğinin belirtilmesi nedeniyle anılan rapor hükme esas alınarak sanık hakkında TCK'nın 102/3-a. maddesi gereğince cezada arttırım yapılmış ise de söz konusu raporun tek doktor tarafından düzenlenip içeriği itibariyle de yetersiz olması karşısında, mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek zeka geriliği nedeniyle kendisine karşı işlenen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişip gelişmediği, beden veya ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olup olmadığı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, durumunun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar ve kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı hususlarında ayrıntılı rapor alınarak toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken ilk derece mahkemesince eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verildiği nazara alınarak hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 12.04.2017 gün ve 2017/1344 Esas, 2017/910 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, 14.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6140
Karar No: 2010/12160
Karar Tarihi: 24.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6140 E.  ,  2010/12160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre binada % 8; yapıda % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Taşınmaz üzerinde bulunan ağacın el atma tarihinden sonra dikildiği hususu gözetilmeden ağaç bedeline hükmedilmesine,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/19607
Karar No: 2014/1716
Karar Tarihi: 03.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/19607 E.  ,  2014/1716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davacı vekili Avukat ...'in imzası bulunmamaktadır. Dilekçenin elektronik imzayı ihtiva ettiği de belirtilmemiştir. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinde aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir. Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren avukata tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.03.02.2014(Pzt.)
Esas No: 2012/16641
Karar No: 2013/8985
Karar Tarihi: 02.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/16641 E.  ,  2013/8985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle oluşan Kurum zararının 506 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesinde iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişinin sorumluluğu konusunda yeni düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi kuralı karşısında, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

Davada somutlaşan olayda; davalı işverene ait kapıları taşıma işinde görevlendirilen sigortalı Yusuf Şilenger, 23.08.2005 tarihinde, asansör boşluğu olarak bırakılan ve üzeri tahtalarla kapatılan alanın üzerine basmış, tahtaların kırılması sonucu çukura düşerek, %12 malul kalmıştır. İdari aşamada iş müfettişi tarafından hazırlanan raporda, sigortalının %100 kusurlu, yargılama aşamasında mahkemece aldırılan 26.06.2011 tarihli heyet raporunda; davalı işverenin %75 (%25'inin dava dışı şirket yetkilisi...'a ait olduğu), sigortalının %25 kusurlu, 16.02.2012 tarihli heyet raporunda ise; davalı işverenin %55, sigortalının %45 kusurlu oldukları belirtilmiş olup, mahkemece, kusur raporları arasındaki çelişki giderilmeksizin, 16.02.2012 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle, davalı işverenin %55 kusur oranı üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin hükmü eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalıdır.

Kusur raporlarının 506 sayılı Kanunun 26., 1475 sayılı Kanunun 73., 4857 sayılı Kanunun 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd. maddelerine

uygun olarak düzenlenmesi gereği üzerinde durularak, davalı işveren ile sigortalının kusur oran ve aidiyetlerini maddi olaya uygun olarak belirleyen ve daha önce mahkemece aldırılan iki kusur raporu arasındaki çelişkileri giderecek nitelikte; iş güvenliği ve işçi sağlığı konularında uzman bilirkişiler kurulundan yöntemince düzenlenmiş kusur raporu alınması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

O hâlde, taraf avukatların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10867
Karar No: 2017/13771
Karar Tarihi: 25.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/10867 E.  ,  2017/13771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

... A R A R

Mahkeme gerekçeli kararı ile takibe konu borcun ... Valiliği Yatırım Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunun 20.08.2014 tarih ve 01 sayılı İl Özel İdaresinin işçi personellerinin dava dosyalarının devir işlemleri ek kararı ile ... Valiliği Yatırım İzleme ve Kordinasyon Başkanlığına devredildiği belirtildiğine göre söz konusu 20.08.2014 tarih ve 01 sayılı ek kararın incelenmek üzere bulunduğu yerden getirtilerek dosya arasına alınması ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1853
Karar No: 2016/1807
Karar Tarihi: 06.04.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/1853 E.  ,  2016/1807 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

TÜRK MİLLETİ ADINA

.Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ., yasak eşya bulundurduğu gerekçesiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44/3-g maddesine aykırı hareket etmekten dolayı "13 gün süreyle hücre hapsi" disiplin cezası ile cezalandırılmasına dair . Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığı'nın 14.08.2015 tarihli ve 2015/189 sayılı kararına yönelik şikayetin kabulüne ilişkin . İnfaz Hakimliğinin 02.09.2015 tarihli ve 2005/813-806 sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının itirazının kabulüne, anılan kararın kaldırılmasına ilişkin . Ağır Ceza Mahkemesinin 15/09/2015 tarihli ve 2015/2372 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, benzer bir duruma ilişkin olarak emsal Yargıtay . Ceza Dairesinin 07.04.2014 tarihli ve 2014/2918 esas, 2014/2406 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44. maddesinin 3. fıkrasında, onbir günden yirmi güne kadar hücreye koyma cezasını gerektirir eylem olarak, aynı fıkranın (g) bendi " Her türlü ateşli silah, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilaç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak "biçiminde düzenlenmiş olup, somut olayda hükümlüden cep telefonu ele geçirilen otel nöbetçi kulübesinin ceza infaz kurumu niteliğinde olmadığı, bu durumda hükümlü hakkında belirtilen kanun maddesi uyarınca disiplin cezası verilemeyeceğinin gözetilerek itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 24.12.2015 tarih ve 94660652-105-02-13466-2015-E.27063/85973 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.02.2016 tarih ve 2015/428827 sayılı tebliğnamesi ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki

bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, . Ağır Ceza Mahkemesinin 15/09/2015 tarihli ve 2015/2372 değişik iş sayılı kararının CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/7586
Karar No: 2019/2754
Karar Tarihi: 27.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/7586 E.  ,  2019/2754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 22/3, 62/1, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin mahkemenin gerekçesinin hüküm kurmaya yeterli olmadığına, keşif yapılarak hüküm kurulması gerektiğine, ceza miktarına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Sanık müdafinin, 04/06/2015 tarihli oturumda, sanık hakkında lehe kanun hükümlerinin uygulanması talebinin, TCK’nın 51. maddesini de kapsadığı halde, hükmolunan hapis cezası hakkında erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki motosiklet ile yaptığı ve motosiklet sınıfına ait sürücü belgesi bulunmadığı gözetilmeden, ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde sanığa ait "E" sınıfı sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1899
Karar No: 2018/3533
Karar Tarihi: 18.09.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/1899 E.  ,  2018/3533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım, kasten öldürmeye teşebbüse yardım

HÜKÜM : Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/05/2017 gün ve 2016/107 esas, 2017/119 karar sayılı hüküm; ...'ü kasten öldürmeye yardım suçundan; TCK'nun 81, 39/1, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

...'ü kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan; TCK'nun 81, 35, 39/1, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezasına dair hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; maktul ... 'ı kasten öldürme, mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarına yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafii ve katılan vekilince süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinince verilen 10.10.2017 gün ve 2017/2470 esas, 2017/1785 sayılı kararının, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede ;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince verilen 10.10.2017

gün ve 2017/2470 esas, 2017/1785 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; suç vasfına, sübuta, eksik incelemeye, katılan vekilinin; suç vasıfına vesaireye yönelen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz başvurusunun ESASTAN REDDİNE, 18.09.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.