erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/7705
Karar No: 2008/823
Karar Tarihi: 24.01.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/7705 E.  ,  2008/823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar ile davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacıların tüm, davalılardan ...’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu ölüm halinde hak sahiplerinin uğramış olduğu zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesine göre genel bütçeye dahil idarelerin anılan yasanın 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri harçtan bağışıktır.. Harç yatırmaksızın dava açan genel bütçeye dahil idareler, davayı kaybedecekler olursa, yasa uyarınca kendilerinden harç alınmamasına rağmen, davayı kazanmaları halinde önceden alınmamış olan harcın karşı taraftan tahsiline mahkemece karar verilir. Harç yatırarak genel bütçeye dahil idareler aleyhine dava açan gerçek veya tüzel kişilerin, davayı kaybetmeleri halinde de bu harca katlanmaları doğaldır. Ancak, bu kişiler davayı kazanacak olurlarsa, genel bütçeye dahil idarelerin işlemleri harçtan müstesna olduğu için önceden yatırmış oldukları harcın bu kişilere iadesine karar vermek gerekir. Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 29.11.1985 gün ve 5/538-95 sayılı kararı da aynı esasları içermektedir. Somut olayda, tazminat davasının kısmen kabulüne karar verildiğine göre, davacılar tarafından yatırılan harçların istek halinde kendilerine iadesine karar verilmesi gerekirken davalı idarenin harçtan sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince, hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle hüküm fıkrasının 2. ve 3. bentlerinin silinerek, yerlerine,

“Davacılar tarafından yatırılan harçların karar kesinleştikten sonra istek halinde kendilerine iadesine,” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 24.01.2008 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/15865
Karar No: 2011/20275
Karar Tarihi: 21.11.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/15865 E.  ,  2011/20275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

7201 sayılı Yasa'nın 35/1.maddesinde "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır." hükmü öngörülmüş olup, sanık ...'in yokluğunda verilen kararın 7201 sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmış ise de, bu adresin daha önce usulüne uygun olarak tebligat yapılmış olan bir adres olmadığı anlaşıldığından, kararın adı geçen sanığa 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 sayılı Yasa hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 21.11.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın mahkemede bildirdiği adrese önce Tebligat Kanunu 21.maddeye göre tebligat çıkartılmış, iade üzerine 35/son'a göre tebligat çıkartılmasına göre Tebligat Kanunu 35/son'a göre tebligat usulüne uygun olduğundan çoğunluğun tevdii kararına katılmıyorum.
Esas No: 2013/16560
Karar No: 2014/7705
Karar Tarihi: 27.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/16560 E.  ,  2014/7705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/131389

Mahkemesi : Eğirdir Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 27.02.2013

Numarası : 2011/213-2013/89

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 194 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğinin kabulü gerektiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/2219
Karar No: 2008/3174
Karar Tarihi: 22.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/2219 E.  ,  2008/3174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10. YTL onama harcının mahsubuna bakiye 0.90.YTL. harcın temyiz edenden alınmasına,  22/02/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13286
Karar No: 2016/12644
Karar Tarihi: 28.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/13286 E.  ,  2016/12644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarih ve numarası gösterilen hüküm, duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhkameleri Kanununa 31.3.2011 tarihli 6217 sayılı Kanunun 30. maddesiyle ilave edilen geçici 3. madde hükmü uyarınca, uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde; çocuk ile kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine ilişkin verilen kararların Yargıtay’da duruşmalı inceleneceğine ilişkin hüküm bulunmadığından duruşma isteğinin reddine, evrak üzerinde inceleme yapılmasına karar verildi. Evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı baba kişisel ilişkinin yatılı kalacak şekilde arttırılması talebinde bulunmuş, mahkemece davası reddedilmiştir.

Tarafların 15.09.2009 tarihinde kesinleşen ilamla Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi uyarınca boşandıkları, müşterek çocuk....a'nın velayetinin davalı anneye verildiği baba ile dini bayramların 3. günü saat 09:00'dan saat 17:00'a kadar, her yıl 1 Ağustos saat 09:00’dan 31. günü saat 17:00’e kadar kişisel ilişki kurulmasına karar verildiği, daha sonra davalı anne 21.09.2012 tarihinde davacı babaya karşı kişisel ilişkinin kaldırılması yada azaltılması davası açmış, davası kabul edilerek baba ile çocuk arasında her ayın 1 ve 3. haftasonu Cumartesi saat 09:00'dan saat 17:00’e kadar kişisel ilişki kurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Velayeti kendisine verilmeyen müşterek çocuk ile davacı baba arasında düzenlenen kişisel ilişkide, çocuğun üstün yararı yanında analık ve babalık duygularının da tatmin edilmesi gerekir. O halde; müşterek çocukla baba arasında yatılı şekilde kurulacak kişisel ilişki sonucunda, küçüğün güven duygusunun ve baba sevgisinin gelişmesi onun üstün yararınadır.

Müşterek çocukla davalı baba arasında..... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (Aile mahkemesi sıfatıyla) 2011/302 esas 2012/106 karar sayılı kararı ile kurulan kişisel ilişkide babalık duygularının tatmin edilmesi yönünden yeterli sürenin verilmediği anlaşılmaktadır. Tarafların müşterek çocuğu ....'nın yaşı dikkate alındığında, davacı baba ile çocuk arasında babalık duygularının tatmini de dikkate alınarak yatılı kişisel ilişki kurulmasının, çocuğun sağlığını, ahlaki ve bedensel gelişimini tehlikeye düşüreceğine ilişkin bir delil bulunmadığına göre, müşterek çocuk ile davacı baba arasında ayın belirli haftasonlarında, yarıyıl tatili ve yaz tatillerinde yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.06.2016 ( Salı )
Esas No: 2009/3657
Karar No: 2009/3519
Karar Tarihi: 10.03.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/3657 E.  ,  2009/3519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ödeme emrinin iptali ile borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere ve özellikle davanın davacı vekilinin feragat beyanı üzerine sonuçlandırıldığının anlaşılmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı ... Ecza Deposu Ltd şirketindeki %1 hissesi oranında prim borcundan sorumlu olması gerektiğinden bahisle tüm prim borcunu kapsayan ödeme emrinin iptali ile %1 oranında borçlu olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Yargılama sırasında,davalı alacaklı SGK”na ait davacının prim borçlarından %1 hissesi oranında sorumlu olduğunu ve bu oranda yapılan ödemeyi kabul ettiğini,mevcut hatanın bilgisayar sisteminden kaynaklandığı belirten yazılı belgesi sunulmuş ve kurumun bu kabulü üzerine davacı anılan kurum aleyhine açtığı davadan feragat etmiştir.

Mahkemece, bu davalı yönünden feragat nedeni ile davanın reddine karar verilmesi yerin de ise de, 6183 sayılı Yasa’nın 58/5.maddesi “itirazında tamamen veya kısmen haksız çıkan borçludan hakkındaki itirazın reddolunduğu miktardaki amme alacağı % 10 zamla tahsil edilir” hükmüne istinaden davacının itirazında haksız çıkmadığı aksine hatanın kurumca kabul edilmiş olduğu dikkate alınmadan Kurum yararına alacağın % 10 zamla tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2. bendindeki "6183 sayılı Yasa gereğince ödeme emrine konu teşkil eden 24.892.18 YTL'nin %10'unu oluşturan 2,489.20YTL tutarındaki inkar tazminatının davacıdan alınarak davalı kuruma ödenmesine" rakam ve sözcüklerinin silinmesine hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, 67.20-TL temyiz başvuru harcı yatırılmış olduğu anlaşılmakla, 10.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/4866
Karar No: 2022/14054
Karar Tarihi: 05.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/4866 E.  ,  2022/14054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24.02.2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 08.10.2010 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın gündüz vakti müştekiye ait evin bodrum katında bulunan zeytinyağını çalması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın suç tarihinde yürürlükte bulunan 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının, 22.08.2008 olan suç tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4671
Karar No: 2012/18561
Karar Tarihi: 05.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4671 E.  ,  2012/18561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa atılan imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında, 05.02.2003 tarihli şikayetçi tarafından keşideci olarak imzalanan boş belgeyi, 20.000,00 TL tutarında bono olarak düzenlemesi nedeniyle açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçundan açılan kamu davasında, yargılamada dinlenen tanıkların bononun sanığa ne için verildiğine dair kesin ve somut bir beyanlarının bulunmadığı, sanığın aşamalarda verdiği savunmalarda; bonoyu alacağına karşılık katılandan aldığını söylediği dolayısıyla suça konu bononun bertakrip ele geçirildiğine dair katılan beyanı haricinde somut ve yeterli bir delil bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın eyleminin açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçunu oluşturacağı 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK. nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suça konu bononun düzenleme tarihi olan 05.02.2003'den hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/2221
Karar No: 2008/1849
Karar Tarihi: 04.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/2221 E.  ,  2008/1849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2007 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.360 YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 04.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/145
Karar No: 2019/8512
Karar Tarihi: 16.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/145 E.  ,  2019/8512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "...tarafların sair temyiz itirazlarının yerinde olmadığı, ancak 6099 sayılı Kanunun 16.maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanuna eklenen 36/A maddesinde, kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karş açılan davalarda, davalı aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderine hüküm olunamayacağının belirtildiği halde bu hususa dikkat edilmemesinin isabetsizliğine" değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, eski 108 ada 4 parsel sayılı taşınmaz sınırları içerisinde kalıp da belediyece yapılan imar parselasyon çalışması sonrası; 295 ada 8, 9, 296 ada 10, 298 ada 4, 5, 6, parsel numarasını alan ve 18.05.2012 tarihli fen bilirkişi raporunda sırayla (L), (K), (N), (O) harfleri ile gösterilen kısım için davalı belediyece satış öncesi alınan kıymet takdir kararındaki bedel esas alınmak üzere toplam 35.187,00 TL tazminatın davalı belediyeden alınarak davacı Hazineye verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.12.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/27548
Karar No: 2017/16893
Karar Tarihi: 28.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/27548 E.  ,  2017/16893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

09/10/2010 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığı altında 08/10/2014 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Her ne kadar somut olayda suça konu motosikletin mağdurun ikametinin eklentisinden mi yoksa açık alandan mı çalındığı anlaşılamamakta ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05.07.2013 tarih 2013/13-77 Esas ve 2013/334 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; sabit bir noktaya bağlı olmaksızın açık alana park edilen motosikletin çalınması şeklindeki eylemin, kullanım gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin belirtildiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyip, mahkemece 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesi uyarınca uygulama yapılması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 28/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/4811
Karar No: 2013/10224
Karar Tarihi: 19.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/4811 E.  ,  2013/10224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Talep, tapu kaydına eksik ve yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, ilgili Tapu Müdürlüğü temyiz etmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 688 ada 6 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından olan İsmail Örs'ün soyadının ''Örscü'' olarak tashihine, Meryem Siler'in ad ve soyadının '' ...'' olarak tashihine ve Tutay'ın adının ''Irstotay'' olarak nüfus kayıtlarına uygun şekilde tashihine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ne var ki; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturmakta olup, kayıt malikleri ... ve ...'in ... olan baba adı ve kayıt maliki Irstotay'ın Abdurrahman olan baba adının kayıtta hiç yer almadığı görülmektedir. Nüfus kaydında yer almayan kimlik bilgilerinin tapu kaydında düzeltilmesi mümkün olmayacağından, yalnızca tespit hükmü kurulması gerekirken, anılan bu hususun gözardı edilmesi doğru değil ise de, bu durumun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 1.ve 2. fıkrasında yer alan '' ....... olan baba adının tashihen eklenmesine,'' ibaresinin hükümden çıkarılarak, yerine '' kayıt maliki ... ve ...'in baba adının ... olduğunun tespitine'' ibaresinin yazılmasına, yine hükmün 3. fıkrasındaki '' Abdurrahman olan baba adının tashihen eklenmesine'' ibaresinin hüküm yerinden çıkarılarak, yerine '' kayıt maliki Irstotay'ın baba adının Abdurrahman olduğunun tespitine'' cümlesinin eklenmesine, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı H.M.K.'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 436/2. (6100 sayılı HMK'nun 370/2. md.) maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.