erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/3318
Karar No: 2012/2863
Karar Tarihi: 28.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/3318 E.  ,  2012/2863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/12/2009 tarih ve 2008/285-2009/364 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 28/02/2012 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kozmetik ve eczane ürünleri alanında faaliyet gösterdiğini, ‘ISANA’ ibareli markasının adına tescili için davalı Kuruma başvurduğunu, tescilli ‘’ISANE’ ibareli markanın varlığı nedeniyle başvurunun 556 sayılı KHK’nin 7/1-b maddesi uyarınca reddine karar verildiğini, itirazlarının kabul görmediğini, markaların aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığını, kullanılacakları emtiaların farklı bulunduğunu ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının tescilini istediği marka ile redde mesnet markanın ‘A’ ve ‘E’ harfleri dışında aynı oldukları, bu harflerin söylenişlerinin yakın bulunduğu, markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerliği ortadan kaldırmadığı, kullanılacakları emtiaların da aynı veya aynı tür sayılacağı, davalının 556 sayılı KHK.nin 7/1-b maddesi uyarınca istemin reddine karar verilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 04,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/21294
Karar No: 2011/1654
Karar Tarihi: 24.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/21294 E.  ,  2011/1654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17.15 TL onama harcın mahsubuna, bakiye 1.25 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 24.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13071
Karar No: 2017/145
Karar Tarihi: 12.01.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/13071 E.  ,  2017/145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine .../.../2002 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/06/2004 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; karar davalılar ... ve... .... tarafından temyiz edilmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 28. maddesinde “Adresi meçhul olanlara tebligat ilanen yapılır” ve aynı yasanın 32. maddesinde ise “İlanen tebliğ, son ilan tarihinden itibaren yedi gün sonra yapılmış sayılır. İlanen tebliğe karar veren merci, icabına göre daha uzun bir müddet tayin edebilir. Ancak, bu süre ... günü geçemez.” düzenlemeleri mevcuttur.

Mahkeme ilamı, temyiz eden tarafa .../06/2006 gününde gazete aracılığı ile ilan edilmiştir. Yukarıdaki düzenleme uyarınca ilanen tebliğ, son ilandan itibaren yedi gün sonra yapılmış sayılacağından tebliğ tarihi .../06/2006’dır. Temyiz dilekçesi ise .../06/2016‘da verilmiştir. HUMK’nun 432/.... maddesi uyarınca temyiz süresi on beş gündür. Kararın tebliğ tarihi ile temyiz edildiği gün gözetildiğinde on beş günlük yasal süresinin geçtiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine .../01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3121
Karar No: 2017/2174
Karar Tarihi: 20.02.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/3121 E.  ,  2017/2174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, kesin mehil içerisinde talep edilen belgeler sunulmadığından HMK'nun 119/2. maddesi uyarınca şikayetin usulden reddine karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda davanın açılmamış sayılmasına karar verilmekle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

TC. Anayasası yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı; yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. HMK'nun 298/2. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına da güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 10.04.1992 tarih, 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma nedeni olacağı içtihat edilmiş bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş; bozmadan sonra kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişkiyi gidermek kaydıyla vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de; borçlu vekilinin İcra Mahkemesi'ne başvuru dilekçesindeki iddialar haczedilmezlik şikayeti niteliğindedir. İİK'nun 18/3. maddesi "Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılması uygun görüldüğü takdirde ilgilileri en yakın zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir" hükmünü içermektedir. Şikayet niteliğindeki haczedilmezlik başvurusunun icra dosyası kapsamı da göz önünde bulundurularak, İcra Mahkemesi'nce mevcut delil durumuna göre sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 20.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9765
Karar No: 2016/10398
Karar Tarihi: 06.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9765 E.  ,  2016/10398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2, 52/4, 53, 58. maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 5.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın şikayetçi ...'nin kasiyer olarak çalıştığı Vatan Bilgisayar isimli mağazaya gelip bir adet fotoğraf makinesi alarak ödemeyi 500 euro ile yapıp üstünü euro olarak alacağını belirttiği, suç tarihinde değeri 56.50 euro olan orjinal 500 Norveç kronunu euroymuş gibi şikayetçiye verip sürekli konuşup dikkatini dağıtarak 1.120 TL tutarındaki 400 euroyu para üstü almak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin sübuta ve suç vasfına yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/12/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/29518
Karar No: 2022/2767
Karar Tarihi: 22.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/29518 E.  ,  2022/2767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

20/07/2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde yedi gün olarak belirtilen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın 305-326. maddeleri uygulanmakta olduğundan, daha önce Yargıtay incelemesinden geçmiş dosyada temyiz süresine ilişkin bir değişiklik yapılmadığı dikkate alındığında; sanığın SEGBİS vasıtasıyla yüzüne karşı verilen 05/12/2019 tarihli kararda temyiz süresinin tefhimden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında; yüzüne karşı verilen kararı 18/12/2019 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13128
Karar No: 2014/13468
Karar Tarihi: 28.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/13128 E.  ,  2014/13468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2009/424-2012/521

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat U.. E..D.. ve davacı A...G.. G.. ile vekili avukat T.. Ü..'nün gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının damadı olduğunu eczane açması için 28/09/2005 tarihinde banka aracılığı ile davalıya 50.000 TL borç verdiğini, zaman içerisinde 12.000 TL si ödenmiş ise de ödenmeyen bakiye alacak için başlattığı takibe itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 38.000 TL'nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile “38.000 TL'nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine” karar verilmiş ise de , dava niteliği itibari ile itirazın iptali davası olup, alacak davası gibi hüküm kurulması çelişki oluşturmuştur. Mahkemece "talepten başka bir şeye karar verilemez" kuralı uyarınca karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2. bentte gösterilen nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 648,95 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2322
Karar No: 2022/1362
Karar Tarihi: 14.03.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/2322 E.  ,  2022/1362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın karar verilmesine yer olmadığına yönelik verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekilince açılan sıra cetvelindeki sıraya itiraz davası sonucunda mahkemece, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili tarafından 13.03.2020 tarihli celsede dava konusu sıra cetvelinin başka bir mahkeme kararıyla iptal edildiği ve sıra cetveline konu alacağın kendileri tarafından tahsil edildiği beyan edilmiştir.

Bu itibarla mahkemece yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesi doğru görülmemişse de kanuna uymayan hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden mahkeme hükmünün sonucunun vekalet ücreti ve yargılama giderine yönelik olarak değiştirilmek suretiyle HMK'nın 370/2. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 2. bendi olan “Davacı tarafça yapılan 22 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” ibaresi çıkarılarak yerine “(2) Taraflarca yapılan yargılama giderinin kendi üzerlerinde bırakılmasına” ibaresi yazılmasına; hükmün vekalet ücretine ilişkin (3) No.lu bendinin hükümden tamamen çıkarılmasına, takip eden bent numarasının (3) olarak düzeltilmesi suretiyle hükmün bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3685
Karar No: 2011/7508
Karar Tarihi: 21.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/3685 E.  ,  2011/7508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, anataşınmaza ek doğalgaz tesisatı döşenmesi konusunda alınan kararın uygulanmasını engelleyen davalıların müdahalesinin önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; 15.10.2007 ve 01.12.2007 günlü olağanüstü kat malikleri genel kurullarınca genel ısıtma tesisatı yanında sadece banyo ve mutfakta kullanılmak üzere ek tesisat yapılmasının kararlaştırıldığını belirterek bu sistemin kurulmasına engel olan davalıların müdahalelerinin men'ini, muarazanın giderilmesini, genel kurul kararlarının icrası konusunda yaptırım içeren hüküm kurulmasını istemiş, mahkemece sözü edilen toplantıların iptali için açılan davanın kabul edilip kararın kesinleştiği, yargılama sırasında seçilen yeni yönetici ... ...’ün kat maliki olmadığı ve bu nedenle davacının yönetici sıfatı kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; 15.10.2007 günlü toplantıda genel ısıtma sisteminin yanında banyo ve mutfakta kullanılmak üzere ek doğalgaz tesisatı için yöneticiye sözleşme yapma yetkisi verildiği, 01.12.2007 günlü toplantıda ise sözleşme yapılacak şirketin belirlendiği, bu toplantıların iptali için açılan davanın reddedildiği, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği ve ayrıca ... ...’ün 16.01.2010 günlü kat malikleri genel kurulunda yönetici seçildiği ve anataşınmazın 5 numaralı bağımsız bölümünün maliki olduğu, mahkemenin kararında bahsettiği ve iptal edilen kat malikleri kurulu kararının bu davada konu edilen hususla bir ilgisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesinin birinci fıkrasına göre, kat malikleri anataşınmazın bakımına ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Öte yandan aynı Yasanın yöneticinin görevlerini gösteren 35. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde de anataşınmazın gayesine uygun olarak kullanılması, korunması, bakım ve onarım için gereken tedbirlerin yönetici tarafından alınması öngörülmüştür.

Tüm bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere anataşınmazdaki bağımsız bölümlerin banyo ve mutfaklarında kullanılmak üzere doğalgaz tesisatının kurulmasını istemek aynı zamanda kat maliki de olan yöneticinin görevleri arasında bulunmaktadır. Mahkemece yönetici ... ...’ün aktif husumet ehliyeti bulunduğu kabul edilip işin esasına girilerek toplanacak delillere göre karar verilmesi gerekirken, yerinde bulunmayan gerekçeyle davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/17846
Karar No: 2006/20989
Karar Tarihi: 10.11.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/17846 E.  ,  2006/20989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Söke İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

2004 Yılı Bütçe Kanununun 49/o ve 2005 Yılı Bütçe Kanununun 37/e maddelerinde hüküm altına alınan faiz oranları (genel bütçeye dahil dairelerle, katma bütçeli idarelerin ilama bağlanmış borçları) hakkında uygulanır. (HGK.nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667E. 2004/628K.)

Açıklanan bu düzenlemede Hazinenin ilama dayalı borcunun tahsili ile ilgili somut olay yönünden başka bir nitelendirme bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla Hazinenin ilamlı borcu için yapılan takiplerde yürürlükte olan 01.01.2004 - 01.05.2005 tarihleri arasındaki dönem için Bütçe Kanunlarında yazılı olan faiz oranları uygulanacaktır.

O halde İcra Mahkemesinin anılan dönem için yukarıdaki kurallara aykırı bulunan hesaplama ile sonuca ulaşması isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1523
Karar No: 2015/2436
Karar Tarihi: 29.06.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/1523 E.  ,  2015/2436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Olay tarihinde sanığın ...'ın evini kiraladığı, bu konuda taraflar arasında suça konu 10.09.2007 tarihli kira sözleşmesi ile aynı tarihli bononun düzenlendiği, ...'ın kefil istemesi nedeni ile sanığın her iki belgeye kefil olarak katılanın adını yazıp yerine imzaladığı bu şekilde sanığın katılan ...'un yerine imza atmak suretiyle resmi ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği gibi rızanın açık veya zımni olabileceği cihetle; sanığın, suça konu belgelere katılan adına imza atmadan önce kendisi ile telefonla görüştüğünü ve onun bilgisi dahilinde yerine imza attığını savunması, ev sahibi ...'ın; katılanı pansiyonda çalışması nedeni ile tanıdığını, sanık ile birlikte yanına gelip gittiğini, sanığın suça konu belgeleri imzalı bir şekilde getirdiğini, kira borcunun ödememesi üzerine senedi ve kira kontratını götürüp katılana gösterdiğini ve katılanın kefil olduğunu kabul ettiğini, borcun da katılan tarafından ödendiğini beyan etmesi ve katılanın, kira borcu nedeni ile aleyhine yapılan icra takibinde, borca ve imzaya itiraz etmeyerek bizzat ödemede bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, suç konusu belgelere kefil imzalarını katılanın bilgisi ve rızası dahilinde attığına yönelik savunmasının aksine yüklenen suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

II- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Suça konu bononun, kira sözleşmesine dayanılarak, sözleşme ile birlikte aynı anda tanzim edilip verilmesi karşısında eylemin bir bütün halinde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde özel belgede sahtecilik ve resmi belgede sahtecilik suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması,

b- Adli emanete kayıtlı olan suça konu belgelerin akıbeti hakkında bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı; sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1808
Karar No: 2012/5029
Karar Tarihi: 29.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/1808 E.  ,  2012/5029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalılar ..., ..., ..., ...'a yurt dışında bulunmalarına rağmen adı geçenlere hükmün iadeli taahhütlü mektup yoluyla tebliğ edildiği görülmüştür. Yapılan bu tebligatlar Tebligat Kanununun 25/a maddesine göre usulsüzdür.

Yine Tebligat Kanunun'da 6099 Sayılı Yasa ile değişikliğe gidilmiştir. 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikle Tebligat Kanununun 10. maddesi T.K.'nun 21/2. T.K.'nun 35/2. maddesi hükmüne göre, adres kayıt sisteminde adresleri tespit edilebilen taraflara Tebligat Kanunu 35. maddesine göre tebligat yapılması yerinde değildir.Gerekçeli karar tebliği, davalılardan ...'a Tebligat Yasasının 35. maddesine göre yapılmış olup, tebligat 6099 Sayılı Yasasın yürürlüğe girmesinden sonra yapılmış olması nedeni ile usulsüzdür.

Davalı ...'un kimlik bilgilerine göre adres kayıt sistemindeki son adresi tespit edilerek, tespit edilen adresine hükmün usulünce tebliğ edilmesi, diğer davalılar ..., ..., ... ve ...'a da usulünce hükmün tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi, akabinde inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.