erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/4202
Karar No: 2008/4601
Karar Tarihi: 03.04.2008

2. Hukuk Dairesi 2007/4202 E., 2008/4601 K.

**2. Hukuk Dairesi 2007/4202 E., 2008/4601 K.**

**- İHTİLAFSIZ KAZA KARARLARI

- TANIMA

- TENFİZ ŞARTLARI**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 73 ]

- 2675 S. MİLLETLERARASI ÖZEL HUKUK VE USUL HUKUKU HAKKIN... [ Madde 38 ]

- 2675 S. MİLLETLERARASI ÖZEL HUKUK VE USUL HUKUKU HAKKIN... [ Madde 39 ]

- 2675 S. MİLLETLERARASI ÖZEL HUKUK VE USUL HUKUKU HAKKIN... [ Madde 42 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

2675 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanununun "Tanıma" kenar başlığını taşıyan 42. maddesinde;

“Yabancı Mahkeme ilamının kesin delil veya kesin hüküm olarak kabul edilebilmesi yabancı ilamın tenfiz şartlarını taşıdığının mahkemece tesbitine bağlıdır. Tanımada 38 inci maddenin (a) ve (d) bentleri uygulanmaz. İhtilafsız kaza kararlarının tanınması da aynı hükme tabidir. Yabancı mahkeme ilamına dayanılarak Türkiye'de idari bir işlemin yapılmasında da aynı usul uygulanır". hükmü yer almaktadır.

Bu hükme göre, tanıma talebinin incelenmesi ve karara bağlanması tenfizdeki usule tabi olduğundan, tanıma talebini içeren dilekçenin, anılan Kanunun 39. maddesinin birinci fıkrasında yer alan hükme uygun olarak duruşma günü ile birlikte davalıya tebliğ edilmesi gerekmektedir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 73. maddesinde de mahkemenin, Kanunun gösterdiği istisnalar haricinde iddia ve savunmalarını bildirmeleri için tarafları usulüne uygun olarak davet etmeden hüküm veremeyeceği belirtilmiştir.

Mahkemece, dava dilekçesinin ve duruşma gününün davalıya tebliğ edilmesi suretiyle taraf teşkilinin sağlanması gerekirken, bu hususa uyulmaksızın karşı tarafa savunma imkanı sağlanmadan hasımsız olarak açılan davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, oybirliğiyle karar verildi. 3/4/2008
Esas No: 2011/22628
Karar No: 2012/24353
Karar Tarihi: 11.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/22628 E.  ,  2012/24353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :15.09.2011
Esas No: 2019/28336
Karar No: 2019/9348
Karar Tarihi: 11.06.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/28336 E.  ,  2019/9348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı infazı kabil kesinleşmiş mahkumiyet kararı niteliğinde olmadığı gözetildiğinde, suça konu yerde bulunan fidanların müsaderesi gerekirken "yeniden müsadere konusunda karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca, hükümden "Mahkememizin önceki ilamıyla müsadere konusunda karar verildiğinden yeniden müsadere konusunda karar

verilmesine yer olmadığına" kısmının çıkartılıp yerine " Suça konu yerde bulunan sabit tesis niteliğindeki fidanların müsaderesine" ibaresinin eklenmesi ve hükümden TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5818
Karar No: 2011/4955
Karar Tarihi: 16.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5818 E.  ,  2011/4955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; şehir merkezinde kullandığı ... ile park halindeki araca çarpan ve 3,65 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1986
Karar No: 2022/2614
Karar Tarihi: 21.03.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/1986 E.  ,  2022/2614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Korunma Kararının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hakkındaki korunma kararı kaldırılan ..., temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanun'un 363/3. maddesinde adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabileceği ve 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebileceği düzenlenmiştir. Hakkındaki korunma kararı kaldırılan ...`ın adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, hakkındaki korunma kararı kaldırılan ...`ın adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyanın yapılan incelemesinde; Av. ...`ın dosyaya sunduğu vekâletnamede vekil eden sıfatında sadece Yüksek ...`ın olduğu, hakkındaki korunma kararı kaldırılan diğer kardeş ...`ın olmadığı, ancak vekilin her ikisi adına temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmaktadır. Mahkemece Av. ...`a varsa ...`ın kendisine verdiği vekâletnameyi sunması için süre verilmesi, vekâletname sunulmazsa gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin hakkındaki korunma kararı kaldırılan ...`a usule uygun tebliği sağlanılıp onun yönünden de yasal temyiz süresi beklenildikten sonra, gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple hakkındaki korunma kararı kaldırılan ...`ın adli yardım talebinin KABULÜNE, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oy birliğiyle karar verildi.21.03.2022 (Pzt.)
Esas No: 2012/1687
Karar No: 2012/3260
Karar Tarihi: 06.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/1687 E.  ,  2012/3260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Balıkesir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.12.2008 gün ve 2005/108-2008/539 sayılı kararı onayan Daire’nin 24.10.2011 gün ve 2010/2718-2011/14385 sayılı kararı aleyhinde davalı mirasçıları H... ve S... tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, müvekkili bankanın mudisi olduğunu, davalıya ait hesaba, aynı şubede bulunan ... isimli başka bir mudinin hesabından 27.11.1995 tarihinde (6.013,22) DM'lık usulsüz virman yapıldığını, davalının bu parayı 2 kerede çektiğini ileri sürerek davalıya ödenen miktarın 27.11.1995 tarihinden itibaren devlet bankaları tarafından yıllık DM mevduatına uygulanan en yüksek faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sebepsiz zenginleşmeye dayanan davanın süresinde açılmadığını, banka içinde birtakım usulsüzlükler yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın (3.758,15) EURO üzerinden kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı mirasçıları H... ve S... karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı mirasçıları H... ve S...'in HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı mirasçıları H... ve S...'in karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5307
Karar No: 2013/25080
Karar Tarihi: 04.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/5307 E.  ,  2013/25080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.11.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından tamamı yönünden; davalı tarafından ise 27.08.2012 tarihli ara karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacının. müşterek çocuğun velayetinin anneden alınıp kendisine verilmesi yönündeki talebi bir çekişmesiz yargı işidir (6100 s.HMK.m.382/(2)-13). Çekişmesiz Yargı işlerinde de, kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu kabul edilmiştir (6100 s.HMK.m.384). Velayetin kaldırılması veya ebeveynlerden birinden alınarak diğerine verilmesine yahut kaldırılan velayetin iadesine ilişkin davalarda, yetkiye ilişkin Türk Medeni Kanununda aksine bir düzenleme bulunmadığına göre, Hukuk Muhakemeleri Kanunundaki "çekişmesiz yargıyla" ilgili genel yetki kuralı (md.384) burada da uygulanacaktır. Davacı babanın, birleşen iştirak nafakasının kaldırılması davası, velayetin değiştirilmesi davası ile bağlantılı olup, velayetin değiştirilmesi davasında verilecek karar ile incelenebilir hale gelecektir. O halde, davacı kendi oturduğu yer mahkemesinde bu davayı açabilir. Öyleyse davanın esasının incelenmesi gerekirken yasal olmayan gerekçe yetkisizlik kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, davalının temyiz itirazlarının ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 04.11.2013 (Pzt.)
Esas No: 2010/2801
Karar No: 2010/4851
Karar Tarihi: 21.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2801 E.  ,  2010/4851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Salihli İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyetçi vekili borçlu şirketin, üçüncü kişideki alacağının dağıtımı için düzenlenen sıra cetvelinin yasaya aykırı olduğunu; şikâyet olunanın dosyasından gönderilen birinci haciz ihbarnamesinin itiraza uğradığını, bunun üzerine Salihli İcra Dairesi’nin yetkisini aşarak 15.01.2007 itibariyle haczin işlenmesi için talimat verdiğini, bu uygulamanın geçerli olmadığını, olsa bile yazının yazıldığı 31.01.2007 tarihi itibariyle haciz konulmuş sayılacağını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan vekili aynı konuda Asliye Hukuk Mahkemesi’ne açılan davanın derdest olduğunu, sıra cetvelinde gösterildiği şekilde ilk haczin müvekkilinin alacaklı olduğu dosyadan konulduğunu, itiraz edilmediğini; icra dairesinin yazısıyla yasal uygulama hatasının giderildiğini bildirerek şikâyetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince şikâyet olunanın icra dosyasından düzenlenen birinci haciz ihbarnamesinin üçüncü kişiye 15.01.2007 günü tebliğ edildiği, üçüncü kişinin buna itiraz etmesi nedeniyle şikâyet olunanın geçerli bir haczinin bulunmadığı gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm şikâyet olunan banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 21.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/123
Karar No: 2021/590
Karar Tarihi: 20.05.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2018/123 E.  ,  2021/590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı Yargıtay 4. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın esastan reddine dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

3. Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

I. ÖN SORUN

4. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında öncelikle, davacının 28.11.2017 havale tarihli temyiz dilekçesinde yer verdiği ifadelerin HMK’nın 32. maddesinin ikinci fıkrasına göre uygunsuz nitelikte olup olmadığı hususu ön sorun olarak tartışılmış ve değerlendirilmiştir.

II. GEREKÇE

5. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (HUMK) 78. maddesinin ikinci fıkrasında “okunamayan veya münasebetsiz evrak iade edilir” şeklindeki düzenleme HMK’ya aynen alınmayıp 32. maddede;

“(1) Yargılamayı, hâkim sevk ve idare eder; yargılama düzeninin bozulmaması için gerekli her türlü tedbiri alır.

(2) Okunamayan veya uygunsuz yahut ilgisiz olan dilekçenin yeniden düzenlenmesi için uygun bir süre verilir ve bu dilekçe dosyada kalır. Verilen süre içinde yeni bir dilekçe düzenlenmezse, tekrar süre verilemez.” şeklinde düzenlenmiştir.

6. HMK’nın 32. maddesinin ikinci fıkrasına göre, okunamayan veya uygunsuz yahut ilgisiz olan dilekçenin yeniden düzenlenmesi için tarafa uygun bir süre verilir ve bu dilekçe dosyada kalır. Böylelikle tarafa mahkemeye sunduğu ve fakat okunamayan dilekçe yerine okunabilir bir dilekçe vermesi imkânı getirilmiş olur. Taraf bu süre içinde o dilekçeyi okunabilir hâle getirirse, bu yeni dilekçe dosyaya konulacaktır. Buna karşılık sunulan belge veya açıklamalar, davanın konusu ile ilgisiz veya uygunsuz ise, mahkeme bu tür belge veya açıklamaların dosyadan çıkarılmasına karar veremeyecektir (Pekcanıtez, H./Atalay, O./Özekes, M.: Medenî Usûl Hukuku, 6. Bası, 2018, s. 184).

7. Somut olayda davacı, 28.11.2017 havale tarihli temyiz dilekçesinde “…... ve avanesi de evet sen hâkimi reddettin deyip davayı reddedip Türk adaletine madik atmaya çalışmışlardır…” ifadelerine yer verilmiştir.

8. Açıklanan bu maddi ve hukuki olgulara göre belirtilen sözlerin, iddia ve savunma sınırlarını aşan, hukuka uygun olmayan ve HMK’nın 32. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca uygunsuz nitelikte ifadeler olduğu sonucuna varılmıştır.

9. Bu itibarla, davacının 28.11.2017 havale tarihli temyiz dilekçesinin anılan düzenleme gereğince yeniden düzenlenmesi için uygun bir süre verilip işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

III. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı tarafından verilen 28.11.2017 havale tarihli temyiz dilekçesinin HMK’nın 32. maddesinin ikinci fıkrası gereğince yeniden düzenlenmesi için uygun bir süre verilip işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/4449
Karar No: 2020/6362
Karar Tarihi: 24.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/4449 E.  ,  2020/6362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Takip tarihi dikkate alınarak satış isteme süresi yönünden yürürlükte bulunan İcra ve İflas Kanununun 106. maddesi gereğince haczedilen menkul malların 6 ay içerisinde satışının istenmemesi halinde haciz işleminin hukuki sonuçlarının ortadan kalkacağı ve müsnet suçun da oluşmayacağı, dosya kapsamına göre; haciz tarihinin 31/07/2013 olduğu ve bu tarihte mahcuzun yediemin olarak sanığa teslim edildiği, 19/03/2014 tarihinde ise adreste mahcuzun yerinde olmadığının tespit edilmesi karşısında; hükme esas alınan icra dosyasının aslı veya onaylı örneğinin getirtilerek incelenmesi, 6 aylık yasal satış isteme süresini durduran veya kesen herhangi bir işlem yapılmadığının ve süresinde satış istenmediğinin tespit edilmesi halinde atılı suçun hukuka aykırılık öğesinin oluşmayacağı; satış isteme süresini durduran veya kesen bir işlem yapılması ve satışın süresinde istendiğinin saptanması halinde ise; sanığın savunması doğrultusunda yeni adresinde mahcuz malın bulunup bulunmadığı araştırılarak sanığın mahcuz mal üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2)Sanık hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15686
Karar No: 2014/314
Karar Tarihi: 15.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/15686 E.  ,  2014/314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı 3.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 6.3.2013 gün ve 2012/431-131 Esas/Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Davacı 1.7.2013 tarihli temyiz dilekçesinde ekonomik durumunu belgeleyen herhangi bir belge dosyaya ibraz etmeden adli yardım talebinde bulunmuştur.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK' nin 334-340.maddelerinde düzenlenmiş olup aynı kanunun 336/3 maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a yapılabilir ve HMK' nin 337/1.maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir.

Davacı, adli yardım talebi içeren dilekçesi ekinde, davalının ekonomik durumunu belgeleyen bir belge ibraz etmediğinden tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksezin temyiz harç ve giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varılamadığından, HMK' nun 334/1.maddesinde belirtilen yasal koşullar oluşmadığından davalının adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bilindiği üzere, 1086 sayılı HUMK 'nun 434.(6100 sayılı HMK' nin 366.maddesi yollamasıyla 344.md).maddesi uyarınca temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Hükmü temyiz eden davacı temyiz yoluna başvurma harcı ve nispi temyiz harcını yatırmadığından bu harçlar ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesi yapılamayacağından HUMK' nun 434/3.maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmelidir.

Açıklanan nedenlerle davacının adli yardım talebinin REDDİNE, HUMK' nun 434/3.maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.