erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/7445
Karar No: 2014/1803
Karar Tarihi: 28.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/7445 E.  ,  2014/1803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2011/333564

Mahkemesi : Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 23/03/2011

Numarası :2009/140 - 2011/49

Suç :Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Ölen S.. C..’ın saat 02:00 sıralarında aracı ile meskun mahal dışı, aydınlatmanın olmadığı, yüksek standartlı, orta ve yan bariyerler ile kılavuzlanmış D-100 karayolu, çevre yolu bağlantısı köprülü kavşağı üstü mevkiinde bariyerlere çarparak, sol şeritte ters yöne dönüp, hafif yan vaziyette durması sonrası araçta yangın çıktığı, yangının söndürülmesi sırasında yardım için gelen ölen S.. Ç.. idaresindeki aracın, kaza yapan araca 13 m mesafede(sağdaki katılım yolu hizasına gelmeden) sağ emniyet şeridinde durup, dörtlülerini yakması sonrası her iki araçtaki ölenler S.. C.., K.. C.., S.. Ç.. ve S.. D..’ın, kaza yapan aracın sol yan kısımlarında, kaplama üzerinde bulundukları bir sırada 129 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın kapalı kasa kamyoneti ile tanık beyanlarına göre aşırı hızla, yardıma gelen aracı görüp, sol şeritten devam ederek, ışıkları yanmayan, kaza nedeniyle hiçbir önlem de alınmadan yol üzerinde bulunan araca ve kaza dolayısı ile kaplama üzerinde bulunan yayalara çarparak, ölümlerine neden olup, durmayarak kaçtığı olayda, sanığın tali kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesi karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden çok fazla uzaklaşılarak ceza tayini,

2-Olay anında 129 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi,

3-Katılanlar E.. C.. ve Nurettin Dikkaş 15.09.2009 havale tarihli dilekçeleri ile şikayetlerinden vazgeçmiş olmakla, katılan sıfatları kalmadığından adı geçenler lehine vekalet ücretine hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/1243
Karar No: 2007/3579
Karar Tarihi: 19.04.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1243 E.  ,  2007/3579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Sonradan yazılan gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması, 10.4.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda "irtifak hakkı bedelinin 1.566,06 YTL. olduğunun tespitine" denildiği halde gerekçeli kararda, "Kamulaştırma bedelinin 5.637,82 YTL. olarak saptanmasına" şeklinde karar verilmiştir. Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıdaki nedenle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/19263
Karar No: 2011/19118
Karar Tarihi: 21.11.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/19263 E.  ,  2011/19118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Hayrabolu Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :7.5.2010
Esas No: 2015/7268
Karar No: 2015/3869
Karar Tarihi: 07.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/7268 E.  ,  2015/3869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/170108

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2013

NUMARASI : 2012/26 (E) ve 2013/39 (K)

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça konu emvalin müsaderesiyle ilgili her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/19689
Karar No: 2014/4531
Karar Tarihi: 24.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/19689 E.  ,  2014/4531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TARSUS 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/06/2013

NUMARASI : 2012/1-2013/375

Taraflar arasında görülen maddi-manevi tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, davalı ile 28.04.2004 tarihinde nişanlandığını, ancak davalının kusuru ile nişanın bozulduğunu, nişanda takılan ziynetler ile nişanda yaptığı masraflar nedeniyle 3.442,00 TL maddi, 1.000,00 TL manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, nişanın bozulmasında davacının kusurlu olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne; 2 adet toplam 80 gram ağırlığında, 22 ayar altın bilezik, 50,77 gram ağırlığında 22 ayar bir adet altın piramit kolye, 7,04 gram ağırlığında 22 ayar bir adet küpe ile 3,48 gram ağırlığında 22 ayar bir adet yüzüğün aynen iadesine, olmadığı taktirde dava tarihi itibari ile toplam değeri olan 2.872,59 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine; nişan masrafından ibaret 435,00 TL. maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, şartları oluşmadığından davacı tarafın manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

TMK'nun 122.maddesine göre nişanın bozulması nedeniyle hediyelerin geri alınması istemine ilişkin davalarda kusur aranmaz. Mutad dışı hediyeler ise aynen iade edilir. Aynen iade mümkün değil ise, karşılığı olan bedel sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri verilir.

Kural olarak giymekle, kullanılmakla eskiyen ve tüketilen (elbise, ayakkabı, kuaför gideri, pasta, meyve suyu vs. gibi) eşyaların iadesine karar verilemez.

Somut olayda, mahkemece, nişan giderlerinin (pasta, fotoğraf, salon kirası vs.) tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/22691
Karar No: 2017/25668
Karar Tarihi: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22691 E.  ,  2017/25668 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2014/6305
Karar No: 2014/13458
Karar Tarihi: 12.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/6305 E.  ,  2014/13458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2009/965-2013/837

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı B. İnş. San. Ve Tic. A.Ş. vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4393
Karar No: 2012/5377
Karar Tarihi: 24.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4393 E.  ,  2012/5377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayet reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçiler vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçiler vekili, müvekkillerine borçlu olan...'ya ait taşınmazın satılarak paraya çevrildiğini, satış bedelinden ipotek alacaklısı Halkbank A.Ş'ye para ayrıldığını, ancak borçlunun 21.04.2009 tarihinde bu bankadan aldığı ek krediden dolayı 2011/2932 sayılı takip dosyasında ikinci derece ipotek sahibi olarak Halkbank'a para ayrıldığını oysa müvekillerinin hacizlerinin 05.05.2009 tarihli olduğunu, yine Halkbank'ın alacaklı olduğu 2009/1972 sayılı takip dosyasında hazırlanan sıra cetvelinde sadece haczi düşen Halkbank'a pay verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinden 2011/2932 ve 2009/1972 sayılı takip dosyalarının çıkartılarak sıra cetvelinin yeniden tanzim edilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, borçlu aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla iki adet takip yaptıklarını, takibin birinden borçluya ait taşınmazın satılarak paraya çevrildiğini, davalı banka lehine tesis edilen ipoteğin banka nezdinde doğmuş ve doğacak tüm alacakları kapsadığını, yine sıra cetvelinin tanzim edildiği takip dosyasında da taşınmaz üzerine hacizleri olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre ipotek alacaklısı Halkbank A.Ş.'nin satışa konu taşınmaz üzerindeki ipotek tarihi ve ipotek alacak miktarına göre yapılan sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçiler vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçiler vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçiler vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4800
Karar No: 2017/6604
Karar Tarihi: 28.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/4800 E.  ,  2017/6604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ve hafta tatili ücreti taleplerinin reddine; fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik taleplerin ise kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı .... vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları noktasında uyuşmazlık vardır.

Mahkemece, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri yönünden dava kabul edilerek, söz konusu alacakların davalı ....’den tahsiline karar verilmiştir. Eldeki davada, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri, devreden işveren davalı ....’ye yöneltilmiştir. Devir tarihi 30.06.2013 olup, dava ise ....08.2015 tarihinde açılmıştır. İşyerinin dava dışı işverene devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden, 4857 sayılı İş Kanunu’nun .... maddesi uyarınca devreden davalı işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Somut olayda, devir tarihi ile dava tarihi arasında, iki yıllık sürenin geçtiği açıktır. Bu halde, devreden işveren davalı ....’nin fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından sorumluluğunun sona erdiğinin dikkate alınmadan hüküm tesis edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1134
Karar No: 2013/5341
Karar Tarihi: 25.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1134 E.  ,  2013/5341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın göl mutlak koruma alanında kalan bölümünün dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile bu kısmın davacılar üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6791
Karar No: 2014/18841
Karar Tarihi: 06.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/6791 E.  ,  2014/18841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 151/1, 3l/son, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 1.600,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/05/2010 tarihli ve 2003/1728 esas, 2010/281 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 15/01/2014 gün ve 2013/1228/3458 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/01/2014 gün ve KYB/2014/24007 sayılı ihbar yazısı, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun işbölümüne ilişkin 21/01/2013 tarihli kararı gereğince, Yargıtay 15.Ceza Dairesinin 17/03/2014 tarih, 2014/2739- 2014/4818 Esas ve Karar sayılı görevsizlik kararı ile infaz dosyası 02/04/2014 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun “Zaman bakımından uygulama” başlıklı 7. maddesinin 2. fıkrasında “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesinde yer alan, “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” hükmü karşısında, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümlerinin bir bütün halinde sanığın üzerine atılı suça uygulanması halinde 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun sanık lehine olduğunun gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

5560 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesine eklenen 4. fıkradaki düzenlemeden önce ve suç tarihi itibariyle, mala zarar verme suçu için soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesinin şikayete bağlı olduğu ve yakınan Adem Yahşi'nin 26/07/2005 tarihli oturumda şikayetçi olmadığını belirtmiş olması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 73/4 ile 5271 sayılı CM'nın 223/8.maddesi uyarınca düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirdiğinden ve bu nedenle kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın gönderme yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile mala zarar verme suçundan sanık ... hakkında ... 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilip kesinleşen 06.05.2010 tarih ve 2003/1728 Esas, 2010/281 sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 309/4-d maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle DÜŞMESİNE, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.