erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/11723
Karar No: 2012/742
Karar Tarihi: 30.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11723 E.  ,  2012/742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın kamulaştırılmasına karar verilen kısmının davacı lehine tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava dosyasında davacının davasının dayanağı niteliğindeki kamulaştırma kararının davacı ... Kurulu’ndan getirtilmesinden,

2-Davacı vekili mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Sözkonusu dilekçenin süresinde Düziçi Asliye Hukuk Mahkemesi'nin temyiz veya (muhabere) defterine kaydedilip edilmediği araştırılarak kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

3-Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan buğday samanı için 2010 yılına ilişkin kuru ve sulu arazide dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını gösteren veri cetvelinin ilçe tarım müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazıların dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/957
Karar No: 2022/3800
Karar Tarihi: 11.05.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/957 E.  ,  2022/3800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 5.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.12.2021 gün ve 2018/339- Esas 2019/150 Karar sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 13.05.2019 tarihli ve 2018/339 - 2019/150 sayılı kararın davalı vekili tarafından süresinde temyizi üzerine Dairece “Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ve hüküm davalı tarafından temyiz edilmişse de; taraflar temyiz aşamasında ibraz ettikleri dilekçe ile "sulh" olduklarını bildirmişler ve sulh anlaşması ibraz etmişlerdir. Bilindiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 315/1. maddesinde, sulhun kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğuracağı; 314. maddesinde ise, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman sulh yapılabileceği hükümleri düzenlenmiştir.Hâl böyle olunca, 6100 sayılı HMK’nın 314/3 (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) maddesinde yer alan “Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” hükmü gözetilmek suretiyle sulh yönünden bir karar verilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar verildiği, geri çevrilmeden sonra Mahkemece 30.12.2021 tarihli ek karar ile tarafların sulh olduğundan davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, anılan ek kararın davacı tarafça temyizi üzerine mahkemece 19.01.2022 tarihli ek karar ile davalı tarafça temyiz aşamasında sunulan sulh protokolünün davacı tarafça kabul edilmeyerek, protokoldeki imzaya itiraz edildiği gerekçesiyle 30.12.2021 tarihli ek karardan dönülerek, taraflar arasında yapılmış geçerli bir sulh sözleşmesi bulunmadığından sulh konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği ve dosyanın temyiz incelenmesi için Daireye gönderildiği; ne var ki, 19.01.2022 tarihli ikinci ek kararın, taraflara tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca; “30.12.2021 tarihli ek karardan vazgeçilmesine” ilişkin olarak verilen 19.01.2022 tarihli ikinci ek kararın taraflara usulüne uygun şekilde tebliği ile yasal temyiz sürelerinin beklenilmesi, tebliğ mazbatalarının evrakına eklenmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.05.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11552
Karar No: 2015/13716
Karar Tarihi: 15.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/11552 E.  ,  2015/13716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davacı şirket hakkında düzenlenen 2013/51814, 51815, 51816, 51817, 51818 ve 51819 takip numaralı ödeme emirlerinin ön ve arka yüzlerini gösterir aslı veya aslı gibi suretlerinin ve ödeme emilerinin davacıya tebliğ edildiğini gösteren tebliğ belgesinin ilgili Kurumdan getirtildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11445
Karar No: 2013/15056
Karar Tarihi: 04.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/11445 E.  ,  2013/15056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; sözlü yargılama için çıkartılan tebligatın dosyaya 19.07.2012 tarihinde cevap dilekçesini sunan davalı vekili ... 'na değil davalı asile yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; Tebligat Kanunu (T.K.) 11. maddesine göre, “Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır. Ancak, Ceza Muhakemeleri Usulu Kanununun, kararların sanıklara tebliğ edilmelerine ilişkin hükümleri saklıdır” hükmü amirdir.

Somut olayda, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı adına çıkartılan tebligatın vekiline yapılması gerekirken, vekil eden davalı asile yapılmış olması nedeni ile taraf teşkilinin sağlanmadığı görülmektedir.

Hal böyle olunca, mahkemece yukarıda açıklanan ilke ve gerekçeler doğrultusunda, duruşma günün davalı vekiline tebliğ edilerek, taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7136
Karar No: 2017/1152
Karar Tarihi: 17.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/7136 E.  ,  2017/1152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeyi sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeyi sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada, 145 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği,, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/6. maddesindeki "yapılan tespit sonucunda, 1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/16259
Karar No: 2013/2067
Karar Tarihi: 12.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/16259 E.  ,  2013/2067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile ... (Günay) aralarındaki dava hakkında ... 2. İş Mahkemesinden verilen 26.12.2001 günlü ve 2000/1160E-2001/1513K sayılı hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

07.09.2011 tarih 17.165.555 sayılı davacı ... tarafından davalı ... 'a hitaben yazılan ödeme yazısının tebliğine dair tebliğ tebellüğ belgesi dosyada bulunmadığından ilgili yazının ne zaman davalıya tebliğ edildiği anlaşılamamış olmakla, davacı kuruma yazı yazılarak adı geçen belgenin tebliğine dair her türlü bilgi ve belgenin gönderilmesi sağlanarak, cevap eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalının temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine. 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9936
Karar No: 2022/417
Karar Tarihi: 19.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9936 E.  ,  2022/417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dava değeri 21.220,00.-TL'nin altında kaldığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Tarım arazisi niteliğindeki Yeşilyurt Köyü, 114 ada 1 parsel sayılı taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde, üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 9 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare ile bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10497
Karar No: 2011/15699
Karar Tarihi: 27.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/10497 E.  ,  2011/15699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Önalım

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, önalım hakkına konu edilen payın iptali ile davacı adına tesciline ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalının hükmün esasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Yargılama giderlerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; yargılama sırasında mahkemece dava konusu edilen payın ilişkin bulunduğu 3378 ada 2 No’lu parsel üzerinde keşif yapılmış, keşif giderlerinin 3168 sayılı 270 TL bedelli ve 852 sayılı 129,20 TL bedelli makbuzlarla davalı tarafından karşılanmıştır. Ancak mahkemece davanın kabulüne karar verilirken hükmün yargılama giderlerine ilişkin dördüncü bendinde, anılan keşif giderinin de davacı tarafından yapılmış gibi davalıdan tahsiline hükmedilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasındaki yargılama giderine ilişkin kısmın çıkarılarak yerine “Davacı tarafça yapılan 50.85 TL ilk dava harcı, iki davetiye gideri 10.00 TL, olmak üzere toplam 60,85 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ibaresinin eklenerek 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 438.maddesi gereğince hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/4233
Karar No: 2022/5969
Karar Tarihi: 18.05.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/4233 E.  ,  2022/5969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı-borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçinin, ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, ilk derece mahkemesince; zarar unsuru oluşmadığı gerekçesiyle şikayetin usulden reddine ve esastan karar verilmediği için şikayetçi aleyhine para cezası takdirine yer olmadığına hükmedildiği, kararın davacı tarafından 27/10/2021 tarihinde istinaf edildiği akabinde mahkemece ek karar ile; istinaf posta giderlerinin (ve eksik harcın) tamamlatılması konusunda 01/11/2021 tarihinde tebliğ olunan muhtıraya rağmen yasal süre içerisinde eksiklik tamamlanmadığından, HMK'nun 344 maddesi gereğince davacı tarafın istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verildiği, ek kararın da davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince ek karara yönelik bir değerlendirme yapmaksızın; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

Bir karara yönelik kanun yolu incelemesi yapılabilmesinin koşulu, kanun yolu incelemesini engelleyen bir hususun olmamasıdır.

Somut olayda, istinaf kanun yolu incelemesini engelleyen 10.11.2021 tarihli ‘davacı tarafın istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına’ ilişkin ek karar olup, aleyhine istinaf yoluna başvurulan işbu ek karar incelenip kaldırılmadan esasa ilişkin istinaf incelemesi yapılması isabetsiz olup Bölge Adliye Mahkemesince öncelikle ek karara yönelik istinaf sebeplerini ve ek kararı değerlendirmek, ek karar usulsüz ise ek kararı kaldırıp esasa ilişkin inceleme yapmaktır.

O halde Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemece verilen ek karar kaldırılmadan esasa ilişkin inceleme yapılıp karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi’nin 27.12.2021 tarih ve 2021/3934 E. 2021/3609 K sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nun 364/2.maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, borçlunun sair temyiz itirazlarının incelenmesine şu aşamada yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18/05/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/30844
Karar No: 2013/27173
Karar Tarihi: 20.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/30844 E.  ,  2013/27173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen kararı, 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 17/01/2012 tarihinde temyiz eden sanık vasisinin temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 20/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/170
Karar No: 2020/4114
Karar Tarihi: 27.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/170 E.  ,  2020/4114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25/04/2017 tarihli ve E.2015/1167-K.2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (.../Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2)Mahkemece verilen 30/06/2015 tarihli ve E.2014/168-K.2015/250 sayılı hükmün sanık ve mağdur vekili tarafından sanık lehine temyiz edilmesine, mağdur vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmesine ve Dairemizce hükmün sanık lehine bulunması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakları saklı tutularak bozulmasına karşın, bozmadan önceki hükümde sanık hakkında “9 ay” hapis cezasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği halde, bozmadan sonraki hükümde sanık hakkında “2 yıl 1 ay” hapis cezasına ve 2. kez mükerrirliğe karar verilmesi nedeniyle kazanılmış hakka dikkat edilmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması ve sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20845
Karar No: 2017/7365
Karar Tarihi: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/20845 E.  ,  2017/7365 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.