erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/29850
Karar No: 2014/24731
Karar Tarihi: 02.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/29850 E.  ,  2014/24731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2012

NUMARASI : 2011/265-2012/421

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan Japon Yeni karşılığında kredi kullandığını ancak daha sonra TL.nin Japon Yeni karışısında değer kaybetmesi nedeniyle işlem temelinin çöktüğünü ileri sürerek uyarlama talebinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının açtığı dava sonunda davanın reddine dair verilen mahkeme kararı davacı tarafından temyiz edilmiş ise de temyizden sonra davacı asil ve vekilinin 13.6.2014 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiği görülmüştür. Bu durumda mahkemece, işlem yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle feragat nedeniyle mahkemece işlem yapılmak üzere kararın BOZULMASINA, 2.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12864
Karar No: 2022/2939
Karar Tarihi: 03.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/12864 E.  ,  2022/2939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... 20. İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davaya konu olayla ilgili, dava dışı ... Tekstil İnşaat Otomotiv Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.’ne ait tüm Ticaret Sicili kayıtlarının (bilhassa şirketin 2010-2016 yılları arasındaki temsilci ve yönetici bilgileriyle, davacının yönetici/ortak/müdür olduğu süreler sorularak) onaylı birer suretinin, iş bu dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 03.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5353
Karar No: 2016/4243
Karar Tarihi: 12.12.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/5353 E.  ,  2016/4243 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

İncesu Açık Ceza İnfaz Kurumunda misafir hükümlü olarak bulunan ...’in, tedavi amacıyla bulunduğu... Eğitim ve Araştırma Hastanesindeki odasında cep telefonu bulundurduğu gerekçesiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 43/3-g. maddesine aykırı hareket etmekten, anılan Kanun’un 44. maddesi uyarınca “20 gün süre ile hücreye koyma” disiplin cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 16/11/2015 tarihli ve 2015/127 sayılı kararına karşı, hükümlü tarafından yapılan şikayetin reddine ilişkin... İnfaz Hâkimliğinin 26/11/2015 tarihli ve 2015/2434 esas, 2015/2525 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/12/2015 tarihli ve 2015/1647 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkındaki hücreye koyma disiplin cezasına dayanak olarak gösterilen 5275 sayılı Kanun’un 44. maddesinin 3. fıkrasında, onbir günden yirmi güne kadar hücreye koyma cezasını gerektirir eylem olarak, aynı fıkranın (g) bendi “Her türlü ateşli silâh, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak” biçiminde düzenlenmiş olup, somut olayda, hükümlünün cep telefonu bulundurduğu hastane odasının ceza infaz kurumu niteliğinde olmadığı, benzer bir olay nedeniyle verilen Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 07/04/2014 tarihli ve 2014/2918 esas, 2014/2406 sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 14/04/2011 tarihli ve 2010/8848 esas, 2011/2308 sayılı kararında da belirtildiği üzere, bu durumda hükümlü hakkında belirtilen kanun maddesi uyarınca disiplin cezası verilemeyeceği gözetilmeksizin, itirazın bu nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 27/07/2016 gün ve 94660652-105-38-5557-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden,... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/12/2015 tarihli ve 2015/1647 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/12/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/10400
Karar No: 2021/19447
Karar Tarihi: 22.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/10400 E.  ,  2021/19447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01.12.2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 29.05.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, gündüz vakti müştekinin yetkilisi olduğu fabrika bahçesinden çelik tank çalmaya teşebbüs etmesi şeklindeki eyleminin suç tarihi itibariyle TCK’nın 142/1-b, maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımı süresinin suçun işlendiği 16/10/2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4997
Karar No: 2014/11715
Karar Tarihi: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4997 E.  ,  2014/11715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

GC
Esas No: 2010/13837
Karar No: 2012/4793
Karar Tarihi: 27.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/13837 E.  ,  2012/4793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hasımsız olarak görülen davada Tuzla Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/08/2010 tarih ve 2010/686-2010/610 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline tahsil amacıyla verilen senedin, şube nezdinde kaybolduğunu ileri sürerek iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu çekin davacı bankanın Kaynarca Şubesine ait olduğu, bu durumda TTK 669 ve 693/2 maddeleri uyarınca davaya bakma görevinin Pendik Sulh Hukuk Mahkemesi' ne ait olduğu gerekçesi ile mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı bankaya tahsil için verilen bononun zayi nedeni ile iptali amacıyla TTK'nun 669. vd. maddeleri uyarınca açılmış bulunan iptal istemine ilişkindir. Bu itibarla Mahkemece davanın bonoya dayalı zayi iptal davası olduğunun kabulü ile yetki hususunu bu şekilde değerlendirmek gerekirken davanın çek iptali olarak nitelendirilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülerek kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/10077
Karar No: 2010/2478
Karar Tarihi: 02.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/10077 E.  ,  2010/2478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki uyarlama davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 3.9.2008 tarihli dövize endeksli tüketici kredisi ile davalı bankadan 48 ay geri ödemeli olarak 58.755 İsviçre Frankı kredi kullandığını, döviz fiyatlarındaki ani yükseliş nedeniyle borcun ifasının imkansız hale geldiğini ileri sürerek sözleşmenin geri ödemelerinin TL cinsinden ve ilk ödemedeki değer esas alınarak uyarlanmasını istemiştir.

Davalı, dövizdeki artışın beklenmeyen hal olmadığı gibi, uyurlamayı gerektirecek bir artışında olmadığını, uyarlama koşullarının bulunmadğını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 100 Japon yenindeki artış oranı ile Tefe ve Tüfe artış oranlarındaki artış kıyaslandığında uyarlamayı gerektirecek bir durumun olmadığı, uyarlama şartlarınında bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, davalı bankadan İsviçre Frankı olarak kullandığı kredinin, döviz kurlarındaki artış nedeniyle uyarlanması talebinde bulunmuş, mahkemece 100 Japon yeni esas alınarak uyarlamayı gerektirecek bir durumun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hemen belirtmek gerekirki, davacının kullandığı kredi İsviçre Fankı olduğu için İsviçre Frankı baz alınarak uyuşmazlığın çözülmesi zorunlu olduğu halde, mahkemece 100 Japon Yeni esas alınarak karar oluşturulması olanaksızdır. Öte yandan iddianın ileri sürülmüş biçimi ve uyuşmazlığın niteliği gözetildiğinde ihtilafın çözümü için olayda bilirkişi incelemesi yapılması gerektiği anlaşılmaktadır. (HUMK 275) Hal böyle olunca mahkemece konusunda uzman bilirkişiden alınan kredinin İsviçre Frankı olarak değerlendirilmesi yapılmak suretiyle uyarlama koşullarının bulunup bulunmadığı

2009/10077-2010/2478

hususunda ihtilafın niteliğide gözetilerek açıklamalı, taraf mahkeme ve Yargıtay denetimine olanak sağlayacak rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek yazılı şekilde karar vermesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 2.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5776
Karar No: 2022/1602
Karar Tarihi: 28.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/5776 E.  ,  2022/1602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı tebligat kanunun 19.maddesinde ‘tebligatın yapıldığı tarihte kişinin cezaevinde hükümlü veya tutuklu olarak bulunması halinde tebligatın cezaevi müdür veya memuru aracılığıyla yapılması gerektiği’’ düzenlemesine yer verildiği cihetle; somut olayda, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmesinden sonra, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle CMK.nın 231/11. maddesi uyarınca açılan duruşma üzerine sanığın bilinen en son adresine yapılan meşruhatlı davetiyenin savunmasında bildirdiği son adresi yerine doğrudan Mernis adresine yapıldığı, UYAP sisteminden yapılan incelemede tebligat tarihinde sanığın ... 1 nolu L Tipi kapalı ceza infaz kurumunda bulunduğu bu nedenle yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla; duruşma günü usulüne uygun şekilde bildirilmeyen sanığın yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1317
Karar No: 2018/6148
Karar Tarihi: 20.12.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/1317 E.  ,  2018/6148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen sanığın tüm aşamalardaki ısrarlı savunmalarının aksine atılı suçu işlediğine ilişkin; hakkında ayrı soruşturma yürütülen ...'ın sonradan döndüğü kolluktaki soyut beyanından başka, her türlü kuşkudan uzak, mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, bozmanın niteliğine ve tutuklu kaldığı süreye göre sanığın TAHLİYESİNE, başka bir suçtan hükümlü ya da tutuklu bulunmadığı takdirde salıverilmesinin sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 20.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/21655
Karar No: 2014/16055
Karar Tarihi: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21655 E.  ,  2014/16055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17809
Karar No: 2017/1622
Karar Tarihi: 14.02.2017

**2. Ceza Dairesi         2016/17809 E.  ,  2017/1622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 20.04.2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 02.07.2010 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun müştekiye karşı gündüz vakti işlediği hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu TCK'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10679
Karar No: 2014/2491
Karar Tarihi: 13.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/10679 E.  ,  2014/2491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.03.2012 tarih ve 2009/370-2012/59 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 11.02.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av.... ile davalı vekili Av.....dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kiracısı bulunduğu davalı şirkete sigortalı işyerinde 04/01/2009 tarihinde su basması sonucu hasar meydana geldiğini, ekspertiz raporuna göre toplam hasar miktarının 34.411,01 USD. karşılığı 40.307,46 TL. olarak tespit edildiğini, ancak davalı sigortacının müvekkili ile taşınmaz maliki arasındaki kira sözleşmesinde ... katın tedbir alınsa da yoğun yağışta su basabileceği kaydının bulunduğu, bu durumdan kendilerine bilgi verilmediği gerekçesiyle TTK'nın 1290. maddesi gereğince hasar bedelini ödemediğini, bu hususta girişilen icra takibinin, davalının yetkiye, borca ve fer'ilerine itirazı sonucu durduğunu, dava konusu sigorta poliçesinin davalının ...'de bulunan yetkili acentesi tarafından düzenlendiğini, bu nedenle yetkiye ve esasa dair itirazların yerinde olmadığını ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile takibin devamını ve %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu taşınmaz ve çevresindeki binaların zemin ve ... katlarında yağış miktarlarının aşırı derecede yüksek olması ve körfezden fırtına şeklinde esen kuvvetli lodos neticesi drenaj kanallarının aşırı şişmesi nedeniyle sık sık su baskınına maruz kalabildiği, davacının kira sözleşmesinde belirlenen bu durumunu bildiği halde sigortacıya bildirmediği, dolayısıyla TTK'nın 1290. maddesindeki ihbar ve doğru beyan yükümlülüğüne aykırı hareket etmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.