Esas No: 2023/9365
Karar No: 2024/5105
Karar Tarihi: 09.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/9365 E.  ,  2024/5105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/386 E., 2023/744 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/128 E., 2022/270 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığı ve meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının ... 1995-2015 yılları arasında müvekkiline ait iş yerinde üretim operatörü olarak çalıştığını, 09.01.2017 tarihinde ise iş akdinin feshedildiğini, geçen zaman içerisinde “Karpal Tünel Sendromu” “Disk Bozuklukları” “Rotator Kuf Sendromu”, “Omuz Darbe Sendromu” vb. gibi tanısı konulan bazı rahatsızlıklar belirdiğini, diğer davalı ... tarafından 27.11.2015 tarihli ve 0640 sayılı kurul kararı, 07.10.2016 tarihli İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesi raporu ve Cibali Sağlık SGM'nin 22.12.2016 tarihli ve 12026646 sayılı yazılarına istinaden söz konusu rahatsızlıkların meslek hastalığı olduğuna ve sigortalının % 24 oranında sürekli maluliyetine yol açtığına karar verildiğini, bunun üzerine davalı ... tarafından müvekkili şirket aleyhine Kocaeli 5. İş Mahkemesi'nin 2017/148 Esas sayılı dava açıldığını, sigortalıda beliren söz konusu rahatsızlıkların çalışma şartlarına bağlanarak meslek hastalığı olarak kabulünün hatalı olduğunu, müvekkili şirketin iş yerindeki çalışma şartları ve sigortalının çalışma süresi boyunca yaptığı hareket ve işlemler, kaldırdığı ağırlıkların kendisinde bahsi geçen hastalıkların oluşmasına sebebiyet verecek nicelik ve nitelikte olmadığını, davalı sigortalının çalıştırıldığı ortamın ve işyeri çalışma şartlarının bahsi geçen hastalığının meydana gelmesinde hiçbir etkisi olmadığını, müvekkilinin çalıştırdığı tüm işçiler bakımından iş kazalarının ve meslek hastalıklarının oluşumunun önlenmesine yönelik her türlü iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerini aldığını, işçilerini lastik endüstrisinin en gelişmiş ve en ileri teknolojisine uygun olarak üretilmiş makinelerde, iş sağlığı ve güvenliği mevzuatındaki tüm yasa ve yönetmeliklerde aranan şartlara uygun ortamda çalıştırdığını, iş yerinde fiziksel güç gereksiniminin minimuma indirildiğini, çalışanların işlerini yaparken yasal mevzuata uygun araç ve gereçleri kullanmalarının sağlandığını, öte yandan; davalı Kurumun sigortalısında meslek hastalığı olarak kabul ettiği infervertebral disk bozukluğu hastalığına iş yerinde yapılan işlerin dışında pek çok faktörün neden olabildiğini, fazla kilolular, zayıf bel ve karın kasları olanlar, vücut mekaniği ve duruşu bozuk olanlar, ortası çukurlaşmış yataklarda uyuyanlar, sigara içenler, egzersiz yapmayanlar, ruhsal ve duygusal gerginlik yaşayanların bu rahatsızlığa yakalanma riski yüksek olan kişilerden olduklarını, bilgisayar kullanımı, yahut spor kaynaklı hareketlerden de bu rahatsızlığın oluşabildiğini, dolayısıyla davalı Kurumun, sigortalıda tanısı konulan bu rahatsızlığı meslek hastalığı kapsamına almasınını yerinde olmadığını, yine, davalı Kurum tarafından meslek hastalığı kabul edilen bir diğer rahatsızlık olan “Rotator Kuf Sendromu” hastalığına da pek çok faktörün neden olabildiğini, yaşlanmayla birlikte vücut kan akımının azalması, omuzda kemik çıkıntısının oluşması, ani darbe almanın bu rahatsızlığın nedeni olabileceği gibi bazen rahatsızlığın belirgin bir nedeninin olmayabileceğini, davalı Kurumun, diğer davalı sigortalıda tanısı konuları bu rahatsızlığı da meslek hastalığı kapsamına almasının yerinde olmadığını belirterek, Mahkememizden; davalılardan ...'nun, sigortalısı diğer davalı ...'ün rahatsızlıklarının mesleki olduğuna ve sigortalıda “% 24 oranda sürekli maluliyetine yol açtığına yönelik kararının, işyerinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak ve Adli Tıp Kurumu'ndan da rapor alınmak suretiyle kaldırılarak bahsi geçen rahatsızlıkların müvekkili şirket iş yerinden kaynaklı mesleki bir hastalık olmadığının tespitine, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı SGK Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum tarafından yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince özetle; "davanın kısmen kabulüne" dair hüküm kurulmuştur.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı SGK Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kurum Sağlık Kurulunun 01.11.2016 tarihli ve 0617 sayılı “Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı” (sürekli iş göremezlik derecesi) tespitine ilişkin kurul kararında, ...’ün rahatsızlığı ile ilgili olarak; omuz darbe sendromu ve karpal tünel sendromu mesleki hastalığının tespit edildiği, E cetveline göre “Meslekte Kazanma Gücü Kayıp Oranının” %24,2 olarak belirtildiği sonrasında 10.07.2019 tarihli Yüksek Sağlık Kurulu raporunda Bilateral Karpal Tünel Sendromu hastalığının mesleki olduğuna, E sıra cetveline göre %24 olduğuna karar verildiğini, Mahkemece verilen kararda sigortalının omuz darbe sendromu, karpal tünel sendromu hastalıklarının mesleki olduğu ve maluliyet oranının %24 olduğu olduğu tespit edildiğinden Kurum işleminde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını, bu doğrultuda Mahkemece her ne kadar Kurum aleyhine yargılama giderine hükmedilmişse de, müvekkili Kurum aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili özetle; istinaf sebepleri doğrultusunda kararın bozulmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava meslek hastalığı ve meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.