erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/2091
Karar No: 2011/6798
Karar Tarihi: 21.06.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/2091 E.  ,  2011/6798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağı davasıdır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesi ile, davalının 2006 yılı kira bedelini ödemediğini, bu nedenle Ankara 26. İcra Müdürlüğü'nün 2005/13138 Esas sayılı dosyasında 25.782,65 TL anapara ve 3.849,49 TL faiz olmak üzere toplam 29.632,14 TL'nin tahsili için icra takibi başlatıldığını, davalının 23.697,78 TL yatırarak borcun geri kalanına itiraz ettiğini, harçlar ve icra vekalet ücreti 2.850,57 TL düşüldükten sonra kalan 19.975,81 TL'nin, takibe konu 25.782,65 TL anaparadan düşüldükten sonra 5.806 TL anapara ve 3.849,49 TL faiz, takip tarihinden dava tarihine kadar anaparaya işlemiş 1.698,50 TL faiz olmak üzere toplam 11.354,83 TL’nin tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili 2005 yılı kira bedeline göre yapılan artışın sözleşmeye aykırı olduğunu ve istenen faiz miktarının yüksek olduğunu savunmuş, davanın reddini istemiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.1.2001 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bir önceki dönem olan 2005 yılı kirasının yıllık KDV dahil 22616, 35 TL olduğu gerek 2.3.2005 tarihli davacı tarafından düzenlenen kira faturasının ödenmesi, gerekse tarafların beyanıyla sabittir. Bu durumda davaya konu 2006 yılı kirası; çekişmesiz olan bir önceki yıl kirasına, sözleşmede belirlenen artış oranının uygulanmasıyla bulunacak olan miktardır. Hükme esas alınan 26.4.2010 tarihili bilirkişi raporunda da bu şekilde hesaplama yapılmış ve raporun 4. Sayfanın 1. Satırında 2006 yılı kira bedeli 23848,94 TL olarak belirlenmiş ise de davalı tarafça icra dosyasının yapılan 23697,70 TL tutarındaki ödemenin borçtan mahsubunda 1076,23 TL birikmiş faizin iki defa hesaba katıldığı ve bakiye borcun fazla saptandığı görülmektedir. Bu durumda hüküm kurmaya elverişli olmayan hatalı bilirkişi raporuna göre karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 21.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/67
Karar No: 2021/1191
Karar Tarihi: 11.02.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/67 E.  ,  2021/1191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ziynet Alacağı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 21.10.2020 gün ve 2020/1642-2020/4956 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme isteği yersizdir.

2- İlk derece mahkemesince davacı kadının ziynet eşyalarına ilişkin davasının kabulü ile belirtilen ziynetlerin aynen iadesine, aynen iade edilmediği takdirde 40.000 TL`nin faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hükmün davalı erkek tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.10.2020 tarih 2020/1642 Esas 2020/4956 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş, davalı erkek tarafından süresinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyanın yapılan incelemesinde; davacı kadının dava dilekçesinde 6 adet tam, 8 adet de yarım altının iadesini talep ettiği, bilirkişinin dosyaya sunulan fotoğraf ve videodan 2 adet yarım altın ve 2 adet tam altının varlığını tespit ettiği, dosyaya sunulan diğer delillerden de bunlardan fazla tam ve yarım altının varlığının ispatlanmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı kadının tam ve yarım altınlara ilişkin talebi yönünden 2 adet yarım altın ve 2 adet tam altının kabulü gerekirken davacının talebi gibi 8 adet yarım altın ve 6 adet tam altın yönünden kabul kararı verilmesi hatalı olmuştur. Ne var ki; bu husus ilk incelemede gözden kaçtığından onanmış olmakla, davalı erkeğin karar düzeltme talebi haklı ve yerinde görülmüş olup, karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin onama kararının kaldırılmasına, hükmün bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davalının karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440-442. maddeleri gereğince kısmen kabulüne, Dairemizin 2020/1642 esas ve 2020/4956 karar sayılı 21.10.2020 tarihli onama kararının KALDIRILARAK, hükmün bu yönden BOZULMASINA, davalının diğer hususlara ilişkin karar düzeltme isteğinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, istek halinde karar düzeltme harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 11.02.2021 (Prş.)
Esas No: 2020/15841
Karar No: 2021/1772
Karar Tarihi: 21.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/15841 E.  ,  2021/1772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde olmayan diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

Katılan hakkında Muş Devlet Hastanesinin ortapedi uzmanı tarafından verilen 693/15 sayı ve 09.11.2015 tarihli raporuna göre, “vücudunda kemik kırığı mevcut, kırığın hayat fonksuyonlarına etkisi yoktur. İyilişme olanağı bulunmayan bir hastalığa veya bitkisel hayata girmesine neden olan bir durum yoktur. El bilek hareketleri tam ve ağrı yok” şeklinde tespitte bulunulduğu, düzenlenen raporda tespit edilen mevcut kırığın hayati fonksiyonlara etki derecesinin sayısal olarak belirtilmediği ve raporun Adli Tıp kriterlerine uygun olmayıp, hükme esas alınacak yeterlilikte bulunmadığı anlaşılmakla; mahkeme tarafından mağdurun tüm tedavi belgeleri ve raporları, varsa grafileri en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne gönderilerek, 5237 sayılı TCK'nin 86 ve 87. maddelerinde belirtilen ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek ve mağdurda meydana gelen kemik kırığının hayati fonksiyonlara etki derecesi hususunda denetime elverişli olacak nitelikteki raporu alınarak neticesine göre, sanığın cezasında 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 21.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/10087
Karar No: 2009/199
Karar Tarihi: 19.01.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/10087 E.  ,  2009/199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle” Taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak yerel bilirkişi, tespit bilirkişileri ve tanıklardan taşınmazın öncesinin ne olduğu, kim yada kimler tarafından hangi amaçla kullanıldığı, taşınmazın mezarlık olarak tahsis edilip edilmediği, öncesinde ve halen taşınmaz üzerinde mezarların bulunup bulunmadığı, Köy Tüzel Kişiliğinin taşınmaz üzerindeki tasarrufunu ne şekilde sürdürdüğü hususlarının sorularak saptanması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişme konusu 158 ada 1 sayılı parselin tespit gibi mezarlık vasfı ile Köy Tüzel Kişiliği adına tesciline karar verilmiş, hüküm; davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/50325
Karar No: 2013/7376
Karar Tarihi: 04.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/50325 E.  ,  2013/7376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yapılan yargılama sonucunda tek davalı olarak yeralan Bakanlığa harç yükletilip, yükletilmeyeceği uyuşmazlık konusudur.

Harçtan muaflık kurumu 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13.maddesinde düzenlenmiştir

13.maddenin j(Ek bent:21/01/1982 - 2588/3 md.) bendi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğunu hüküm altına almıştır.

Bu nedenle genel bütçeye dahil olan davalı Bakanlığın Harçlar Kanunun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin harç davalı Bakanlığa yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyize konu olan kararın hüküm fıkrasının yargılama giderine ilişkin 3. ve harca ilişkin 4 numaralı bendinin çıkartılarak yerlerine

“3-Davacının yaptığı harçlar hariç 10,60 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

4- Davalı Bakanlık Harçlar Kanunun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacının yatırdığı peşin harcın isteği halinde davacıya iadesine" sözcüklerinin yazılması sureti ile hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/17392
Karar No: 2017/130
Karar Tarihi: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17392 E.  ,  2017/130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2012/2932
Karar No: 2014/7920
Karar Tarihi: 16.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/2932 E.  ,  2014/7920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/328523

Mahkeme : PENDİK 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 11.03.2010 – 2009/243 esas ve 2010/201 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

2- Kabule göre de, sanık hakkında kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, TCK'nın 191. maddesinin birinci ve aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca hapis cezası ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiğinin belirtildiği halde, hükmün fıkrasının gerekçe bölümünde; sadece denetimli serbestlik tedbirine karar verildiğinin belirtilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/29481
Karar No: 2018/3061
Karar Tarihi: 22.03.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/29481 E.  ,  2018/3061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi icra mahkemesine başvurusunda; vergi mükellefi dava dışı ... Tarım Unlu Mamül İnş. Malz. Taş. Tur. Gıda Tem. ve Tem. Malz. Ltd. Şti adına kayıtlı taşınmazın ihale edildiğini ve ihalenin kesinleştiğini, anılan taşınmaz üzerinde bulunan şikayetçi kurum lehine haczin halen devam ettiğini ancak icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmaksızın, öncelikle birinci ve ikinci sıra ipotek alacaklılarına ödenme yapılmasına karar verildiğini, oysa 6183 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. bendi gereğince satış bedelinin garameten taksim edilmesi gerektiğini belirterek aksi yöndeki icra müdürlüğü işleminin kaldırılmasını ve sıra cetveli yapılarak amme alacağına garameten yer verilmesine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 140/1. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar”. Öte yandan, İİK'nun 100. maddesi nazara alındığında borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde, icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Yukarıda açıklanan maddelere göre, birden fazla alacaklının bulunduğu durumlarda icra müdürlüğünce İİK'nun 140. maddesi gereğince sıra cetveli yapılmalı ve alacaklılara diğer alacaklara yönelik itirazlarını ileri sürme imkanı tanınmalıdır. Somut olayda, şikayetçi kurumun itirazlarını ileri sürebilmesi için sıra cetveli yapılması gerekirken bu taleplerinin, icra müdürlüğünce ipotekli taşınmazın satılarak paraya çevrilmiş olduğu ve ihale bedelinin birinci ve ikinci sıralardaki ipotek alacaklılarına yetmediği gerekçesiyle 01.03.2016 tarihli kararla reddedildiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, şikayetin kabulü ile anılan icra müdürlüğü işleminin iptali ile İİK'nun 140. maddesi uyarınca sıra cetveli yapılmasına karar verilmesi gerekirken anılan husus gözardı edilerek yazılı şekilde şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2646
Karar No: 2021/4464
Karar Tarihi: 27.05.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/2646 E.  ,  2021/4464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Hükmün özünü oluşturan kısa kararın duruşmada sanığın yüzüne tefhim edildiği ve sanık tarafından yasal süre içinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; gerekçeli kararın CMK'nin 293/2. maddesi uyarınca sanığa Bölge Adliye Mahkemesince tebliğinden sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4257
Karar No: 2018/13636
Karar Tarihi: 09.07.2018

**4. Ceza Dairesi         2018/4257 E.  ,  2018/13636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümde kabul edilen eyleme, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 27/01/2017 tarihli ve 29961 sayılı Resmî Gazete yayımlanarak, yayımı izleyen ay başından itibaren yürürlüğe giren 20/01/2017 tarih ve 2017/1 sayılı iş bölümü kararının Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü ortak hükümler kısmında yer alan "Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir. Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olan dosyaların, tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde yada olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır." şeklindeki düzenlemeye göre, işin incelenmesi Yargıtay 18. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 09/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/50279
Karar No: 2013/8265
Karar Tarihi: 11.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/50279 E.  ,  2013/8265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Yapılan yargılama sonucunda davalı Bakanlığa harç yükletilip, yükletilmeyeceği uyuşmazlık konusudur.

Harçtan muaflık kurumu 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13.maddesinde düzenlenmiştir

13.maddenin j(Ek bent:21/01/1982 - 2588/3 md.) bendi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğunu hüküm altına almıştır.

Bu nedenle genel bütçeye dahil olan davalı Bakanlığın Harçlar Kanunun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı Bakanlığa harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyize konu olan kararın hüküm fıkrasının harç ve harç masrafına ilişkin 5 ve 6 numaralı bentlerinin çıkartılarak yerlerine;

“5- Davalı Bakanlık Harçlar Kanunun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan yeniden harç alınmasına yer olmadığına, peşin harcın istek halinde davacıya iadesine.

6- 6.00 TL yargılama giderinin kabul ve red oranına göre 4.00TL sinin davalıdan alınmasına , bakiye miktarın davacı üzerinde bırakılmasına” bentlerinin yazılması sureti ile hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.