erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/17774
Karar No: 2013/17845
Karar Tarihi: 17.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/17774 E.  ,  2013/17845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait olan ve davalı şirketçe kasko poliçesi ile sigortalı aracın meydana gelen tek taraflı kazada hasarlandığını, araçta 24.335,00 TL hasar oluştuğunu, davalının 16.500,00 TL ödeme yaptığını ödenmeyen 7.750,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile yapılan mutabakat sonrasında, davacıya anlaşmayla belirlenen ödemenin yapıldığını ve davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacının, sahibi olduğu araçla ilgili 16.500,00 TL mutabakat miktarının tarafına ödenmesi ve aracın tarafına terk edilmesi konsunda mutabık olduğunu, hiçbir hak talep etmeyeceğini bildiriren belgedeki imzanın kendisine ait olduğunu belirten belgedeki imzanın kendisine ait olduğunu kabul ettiği ve bu mutabakat belgesiyle davalıya ibra ettiğinin anlaşıldığından bahisle davanın reddine karar vermiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı 24,30 TL onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/19305
Karar No: 2014/15638
Karar Tarihi: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19305 E.  ,  2014/15638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/07/2013

NUMARASI : 2012/484-2013/430

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli kararın davalı Kuruma yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7492
Karar No: 2013/7848
Karar Tarihi: 29.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/7492 E.  ,  2013/7848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen karara yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 15.12.2010 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15998
Karar No: 2013/15505
Karar Tarihi: 14.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15998 E.  ,  2013/15505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, baba hanesi ile eş hanesindeki nüfus bilgileri farklı olduğundan baba hanesi bilgilerinin eşi hanesindeki nüfus kaydına göre düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, kendisi evliyken 1978 yılında çıkan yangından sonra yapılan yerel yazımda eşi hanesine 29.02.1952 doğum tarihli, Çaldıran doğumlu olarak ... adı ile; babası hanesine ise 01.07.1952 doğum tarihli, Muradiye doğumlu ve bekar olarak ... adı ile yazıldığını, doğru kaydın ... kaydı olduğunu bildirerek, mükerrer ve yanlış bilgiler içeren baba hanesindeki kaydının eşi hanesindeki bilgilere göre düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava dilekçesi içeriğine göre dava, ... ile ...'nin aynı kişi olduğunun tespiti ve ...'nin nüfus bilgilerinin ... nüfus bilgilerine göre düzeltilmesi istemine ilişkindir. Nüfus kaydındaki düzeltme davaları kamu düzeni ile yakından ilgili olup, mahkemeler hiç bir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorundadır. Somut olayda salt taraf beyanları ile yetinilmeyip, ...'ın anne ve babası olduğunu bildirdiği Hasan ve ...'nin veraset ilamları temin edilerek tüm mirasçıları davaya dahil edilip dava ile ilgili beyanlarına başvurularak bildirdikleri kanıtları toplanıp, davacı ...'ın Hasan ve ... kızı olduğuna dair iddia ile ilgili olarak DNA testi yaptırılıp alınacak rapor da gözetilerek, Nüfus ve Vatandaşlık Genel Müdürlüğü'nden varsa yangından önceki kayıtlar istenip baba hanesindeki ilk tescile ilişkin belgeler elde edildiği takdirde bu kayıt esas alınıp diğer kayıttaki (evlilik hanesindeki) bilgilerin düzeltilerek her iki kayıt arasında bağ kurulması gerektiği hususu da dikkate alınarak karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4408
Karar No: 2012/7603
Karar Tarihi: 30.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/4408 E.  ,  2012/7603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/12/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/01/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Yanlar arasındaki yapılan yargılamanın son oturumunda hüküm olarak: "1-Davanın kısmen kabulü ile, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... Partisi için 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, "davacıların fazla taleplerinin reddine" karar verilmişken daha sonra yazılan gerekçeli kararda: "1-Davanın kısmen kabulü ile, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... Partisi için 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsili ile (... hakkında verilen karar kesinleştiğinden kesinleşen davacılar için ayrı ayrı 3.000,00 TL miktar yönünden ...'la müştereken ve müteselsilen sorumlu olmak ve tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla) davacılara verilmesine, davacıların fazla taleplerinin reddine" öngörülmüş ve böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir.

Öyleyse karar belirtilen nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma biçimine göre öteki temyiz nedenlerinin şimdiden incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2719
Karar No: 2015/11919
Karar Tarihi: 10.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2719 E.  ,  2015/11919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2014

NUMARASI : 2012/28-2014/486

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/141 E. 20018/118 K. sayılı ilamı ile müvekkili idare aleyhine hüküm tesis edildiğini, söz konusu davanın davalı sigortacıya ihbar edildiğini, icra takibi sonucunda ilam alacağının ödendiğini, bu hükmün maddi tazminata ilişkin kısmı olan 436,88 TL.'nin, faiz, vekalet ücreti ve mahkeme masrafı ile toplam 1.573,00 TL'nin davalı sigortacıdan talep edildiğini, ancak davalı sigortacının, 6111 sayılı Kanun uyarınca tedavi giderlerinden SGK'nın sorumlu olduğundan bahisle ödeme yapmadığını beyanla itirazın iptali davası açmış, yargılama sırasında davasının türünü alacak davası olarak düzeltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamış, yargılama sırasında verdiği beyan dilekçesi ile davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, 6111 sayılı Kanun kapsamına göre davanın reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2014 yılı için 1.890,00 TL'dir.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin, temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/24723
Karar No: 2017/50
Karar Tarihi: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24723 E.  ,  2017/50 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2013/20720
Karar No: 2014/15532
Karar Tarihi: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20720 E.  ,  2014/15532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2013

NUMARASI : 2010/173-2013/263

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/2506
Karar No: 2007/3274
Karar Tarihi: 25.09.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/2506 E.  ,  2007/3274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İCRA MAHKEMESİ

İİK.nun 333/a maddesine aykırılık suçundan sanık ... hakkında açılan davada beraat kararı verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Anayasa’nın 141., CMK.nun 34, 230 ve 289/1-g maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ve suçun ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan ve mahkumiyete yeterli delil olmadığına ilişkin kabulün hangi delillere dayandı açıklanmadan, iddia ve savunmanın özetinden ibaret anlatımla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması isabetsiz olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA, 25.9.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/1757
Karar No: 2009/2993
Karar Tarihi: 24.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/1757 E.  ,  2009/2993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... dava dilekçesinde, kocası hanesindeki nüfus kaydında doğum tarihinin 1949, TC kimlik numarasının ..., medeni halinin evli olarak tescil edilmiş olduğunu bildirerek, baba hanesindeki kaydında 04.03.1952 olan doğum tarihinin ...,olan TC kimlik numarasının ve medeni halinin, koca hanesindeki kayıtlara uygun olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının baba hanesindeki doğum tarihi ve medeni halinin istem gibi düzeltilmesine, TC kimlik numarasının düzeltilmesi konusundaki istemin reddine karar vermiş, karar nüfus müdürlüğünce temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, aşağıda değinilen hususlar dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Diyarbakır İli Çermik İlçesi Akkoyunlu Köyü Cilt:15, Hane:9, BSN=11, TC kimlik no ..., doğum tarihi 04.03.1952 olan ..., ile aynı yerde Cilt: 15, Hane: 60, BSN=7 TC kimlik no; ...,ve doğum tarihi 1949 olan ...'ın aynı kişi olduğu, mahkemece kabul edildiğine ve bu kişinin baba hanesindeki doğum tarihi ve medeni halinin koca hanesindeki kayıtlara uygun biçimde düzeltildiğine göre, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Yasasının 46. maddesi hükmü uyarınca Türkiye Cumhuriyeti Kimlik Numarasının kişiye bir kez verileceği ve dolayısıyla bir kişinin tek bir kimlik numarası olacağı gözetilerek, davacının baba hanesindeki kimlik numarasının da iptal edilerek koca hanesindeki TC kimlik numarasının yazılmasına hükmedilmesi gerekirken, bu hususa ilişkin istemin reddine hükmedilmesi,

Ayrıca davaya katılanların gerekçeli kararın başlık bölümünde gösterilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

../..

-2-

2009/1757-2993

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6497
Karar No: 2016/3025
Karar Tarihi: 25.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/6497 E.  ,  2016/3025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Suç Tarihi : 03.11.2014

Hüküm : Beraat

Tebliğnamedeki düşünce : Bozma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte, Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte, trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 253 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.