erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/1052
Karar No: 2007/4233
Karar Tarihi: 08.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/1052 E.  ,  2007/4233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır. (H.G.K. 01.12.2004 tarih, 2004/12-667-E.K. Sayılı karar) 2003 yılı bütçe kanunun 51/t maddesi Anayasa Mahkemesinin 22.01.2004, 2004 yılı bütçe kanunun 49/o maddesi Anayasa Mahkemesinin 07.06.2005 tarihli kararları ile iptal edilmiş, 2005 yılı bütçe kanununun 37/e maddesi ise 5335 sayılı yasa ile 01.05.2005- tarihinde yürürlükten kaldırılmıştır. Bu tarihten sonra aynı yasanın 14. maddesi ile 3095 sayılı yasadaki faiz oranının %12 olarak uygulanacağı belirlenmiştir. Bu nedenle 01.01.2005-01.05.2005 tarihleri arasında faiz hesaplaması %12 oranına göre yapılmalıdır. Mahkemece bu döneme ilişkin hesaplamayı %38 oranına göre yapan bilirkişinin ek raporu esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/982
Karar No: 2013/1826
Karar Tarihi: 11.07.2013

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2013/982 E.  ,  2013/1826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, dere suyunun haksız kullanımı nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : 4.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 11.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1672
Karar No: 2014/6256
Karar Tarihi: 10.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/1672 E.  ,  2014/6256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Yakınana ait cep telefonunun çalınmasından 1 gün sonra cep telefonu alım satımıyla uğraşan tanık ...'a satılması, alışveriş sırasında tanık ... tarafından sanık ...'a ait, imzasını da içerir nüfus cüzdanı fotokopisinin alınması, bu suretle sanık ...'a ulaşılması, sanık ...'ın 25.12.2009 tarihli kolluk ifadesinde suça konu cep telefonunu tanımadığı birinden satın alıp, 3-4 hafta kullandıktan sonra tanık ... sattığını belirtmesi, söz konusu telefonunun çalındıktan 1 gün sonra satıldığı hususuna dikkat çekildiğinde ise bu sefer telefonu, arkadaşı sanık ...'ın istemi üzerine birlikte giderek tanık ... sattıkları, o sırada sanık ...'ın kimliği olmaması nedeniyle kendi kimliğinin fotokopisini bıraktıkları yönündeki savunması, sanık ...'ın üzerine atılı suçu her aşamada inkar etmesi, tanık ... 23.06.2011 tarihli duruşmada telefonu kendisine kimin getirdiğini hatırlamadığını, getirenden kimlik fotokopisi aldığını ifade etmesi karşısında; sanık ...'ın suç atma niteliğindeki soyut iddiası dışında, sanık ...'ın mahkumiyetini gerektirir yeterli ve inandırıcı kanıtların neler olduğu denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanıp tartışılmadan, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11276
Karar No: 2015/10679
Karar Tarihi: 19.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/11276 E.  ,  2015/10679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARAY (TEKİRDAĞ) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/02/2013

NUMARASI : 2012/433-2013/89

Taraflar arasında görülen davada Saray (Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27.02.2013 tarih ve 2012/433-2013/89 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadaki hesabından internet bankacılığı yoluyla toplam 10.600,00 TL'nin dolandırıcıların hesabına havale edildiğini, davalı bankanın talebe rağmen müvekkilini i-anahtar sisteminden yararlandırmadığını, gerekli güvenlik önlemlerini almadığını, müvekkilinin hesabındaki parayı koruyamayıp objektif özen yükümlülüğünü yerine getirmediğini ileri sürerek, 10.600,00 TL'nin havale tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müşteri şifre ve parolasıyla kendisine ait özel soruları muhafaza edemediğini, sunulan ek güvenlik önlemini kullanmadığını, davaya konu havale işlemlerine kendi kusuruyla sebebiyet verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; bankaların kendilerine yatırılan paraları mudilere istendiğinde iade etmekle yükümlü olduğu, davacının işlemlerin yapılmasını sağlayıcı şifre ve parolasını verdiği hususunun ispatlanamadığı, verilen kimlik bilgileri ile davaya konu işlemlerin gerçekleştirilmesi arasında uygun bir illiyet bağının bulunduğu hususunun da somut delillerle ortaya konulamadığı, bu durumda, davacının hesabından bilgisi ve rızası dışında çekilen paradan, hesapta bulunan parayı kötü niyetli kişilerin eylem ve işlemlerine karşı koruyacak mekanizmayı, güvenlik önlemlerini geliştirmeyen, bunların kullanımını müşterileri için zorunlu hale getirmeyen davalı bankanın tamamen sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 10.600 TL'nin 21.07.2006 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 542,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5313
Karar No: 2019/287
Karar Tarihi: 16.01.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/5313 E.  ,  2019/287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde; "...Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, süphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir..." düzenlemesine yer verilmiştir.

Bu biçim, yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir; aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar, hükmün hedefine ulaşılmasını engeller, kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2011/6-18 Esas-2011/30 Karar sayılı, 19.6.1991 tarihli ve 323/391 sayılı; 10.9.1991 tarihli ve 281-415 sayılı; 25.9.1991 tarihli ve 355-440 sayılı; 05.12.2007 tarihli ve 2007/3-981/936 sayılı; 23.01.2008 tarihli ve 2008/14-29/4 sayılı kararları).

Somut olayda, borçlunun şikayetinin, takibin kesinleşmesinden sonra uygulanan faiz oranı ve hesabına ilişkin olduğu, mahkemece ''şikayetin kısmen kabulü ile, ...'nün 2015/31 Esas sayılı dosyası üzerinden davacıya çıkarılan İcra ödeme emrinin ilama aykırılık nedeni ile hesap bilirkişisi tarafından düzenlenen 25/01/2016 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda İİK Madde 17. Uyarınca düzeltilerek bu rapor doğrultusunda yeniden icra ödeme emri düzenlenmesine'' şeklinde hüküm kurulduğu görülmüştür. Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, açık ve net bir şekilde icra emrinin ne miktar için iptal edildiği ve hangi miktar üzerinden düzeltildiği kararda belirtilmemiştir.

Mahkemece verilen hüküm bu haliyle açık olmadığı gibi, şüphe ve tereddüt uyandıracak, infazda zorluk çıkaracak şekildedir. Hukuk Genel Kurulunun 08.10.1997 tarihli ve 1997/12-517 Esas-1997/776 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla, hüküm içeriğinin aynen infazı zorunludur. İlamın infaz edilecek kısmı yorum yoluyla belirlenemez. Bu nedenle hüküm fıkrasının hiçbir tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça yazılması zorunludur.

O halde, mahkemece, HMK'nun 297/2. maddesi gözetilmek suretiyle, infazı mümkün ve anlaşılabilir nitelikte karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Alacaklının temyiz istemlerinin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/20859
Karar No: 2006/23858
Karar Tarihi: 15.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/20859 E.  ,  2006/23858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı ilamda hükmedilen alacağa mahkemece yasal faiz uygulanacağı belirtilmiştir. Takipte istenen faize borçlu idare karşı çıkarak haklarında 2004 ve 2005 yılı bütçe  kanunlarında öngörülen faiz oranlarının uygulanmasını istemiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 15.8.2004 ile 31.12.2004 tarihleri arası  için 2004 yılı Bütçe Kanundaki 1.1.2005 ile  24.11.2005 tarihleri arasında ise 2005 yılı Bütçe Kanundaki faiz oranlarının uygulanarak hesaplama yapıldığı görülmektedir.

Anılan kanunlardaki faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle, katma bütçeli idarelerin ilama dayalı borçları için uygulanabilir. Borçlu idare belirtilen yasalardaki dairelerde bulunmadığından onun lehine ilgili bütçe kanunlarındaki faiz oranlarının  uygulanma olanağı bulunmamaktadır. O halde 3095 Sayılı Kanun'un 1. maddesine göre hesaplama yapmayan eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11521
Karar No: 2015/27108
Karar Tarihi: 16.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/11521 E.  ,  2015/27108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/354976

MAHKEMESİ : Bakırköy 28. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2010

NUMARASI : 2009/572 (E) ve 2010/628 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında, sanığın, üzerine atılı suçu kabul etmediği, suça konu çeki ciro ederek katılana veya avukatına herhangi bir ödeme yapmadığını savunduğu anlaşılmakla dosya kapsamında bulunan davaya konu çekteki yazı ve imzaların aidiyeti yönünden herhangi bir bilirkişi incelemesi yaptırılmaması, çekin aldatıcı niteliğe sahip olup olmadığının mahkemece değerlendirilmemesi, dosyaya delil olarak sunulan protokol başlıklı 14/04/2006 tarihli belgede imzası bulunan Av. Y.. A..'nın tanık olarak dinlenmemiş olması karşısında; öncelikle belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu belge aslının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatıcı nitelikte olup olmadığının kararda tartışılması ve denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulması, aldatıcı niteliğe sahip olduğunun anlaşılması halinde çekin ön ve arka yüzünde bulunan yazı ve imzaların sanık, katılan ve cirantaların eli mahsulü olup olmadığının tespiti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması; çek arkasında cirosu görünen şirket yetkililerinin ve Avukat Y.. A..'nın tanık olarak ifadesinin alınmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/06/2015

gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/9413
Karar No: 2015/3059
Karar Tarihi: 19.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9413 E.  ,  2015/3059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-d, 62, 52/2, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği, ancak mahkemece güvenlik tedbirlerine karar verilmesinde de TCK'nın 3. maddesinde düzenlenen adalet ve orantılılık ilkesinin gözetilmesi gerektiği nazara alınmaksızın sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesi gereğince hakkaniyete aykırı olarak 1 yıl süre ile doktorluk mesleğini yapmaktan yasaklanmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde TCK'nın 52/4. maddesi gereğince hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine, infaz aşamasında nazara alınması gereken 5275 sayılı Kanunun 106 maddesi gereğince ihtarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/28279
Karar No: 2016/1968
Karar Tarihi: 26.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/28279 E.  ,  2016/1968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davaci vekili yargılama esnasında fazla mesai ücreti olarak 500 TL. Talep ettiğini belirterek dilekçe vermiş, bu dilekçede 05/12/2012 tarihli duruşma zaptından bahsetmiştir.

Dosya kapsamında 05/12/2012 tarihli duruşma zaptına rastlanmamıştır.

Davacı vekilinden bu duruşma zaptı bir ihtarlı yazı ile sorularak böyle bir duruşma zaptı mevcut ise dosya kapsamına Hâkim ve Kâtip imzalı şekilde alınarak gönderilmesi için dosyanın ilk derce Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/01/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/3684
Karar No: 2011/21539
Karar Tarihi: 04.10.2011

5. Ceza Dairesi 2007/3684 E., 2011/21539 K.

**5. Ceza Dairesi 2007/3684 E., 2011/21539 K.**

**- BİLİRKİŞİ OLARAK ATANABİLECEKLER

- ZAMAN BAKIMINDAN UYGULAMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 64 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 96 ]

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli zimmet suçundan sanık Ö…

…. S…

….'nın yapılan yargılanması sonunda; sanığın ölümü nedeniyle kamu davasının düşürülmesine, zimmet miktarı olduğu kabul edilen 6.654.498.810 Liranın TCK. 64/1-2. cümlesi gereği kazanç müsaderesi olarak ölenin terekesinden tahsiline dair, Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.12.2005 gün ve 2005/478 Esas, 2005/559 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanığın mirasçıları tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca sanığın ölümü halinde maddi menfaatlerin müsaderesine ilişkin olarak yapılacak uygulamanın sınırlarını belirleme açısından, işlenen fiilin bir suçu oluşturup oluşturmadığının eğer oluşturuyor ise suç vasfının belirlenmesi ve gerek sübuta ve gerekse vasfa ilişkin gerekçeli değerlendirmenin hükme dercedilmesinin zorunlu olduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16.12.2008 gün ve 2008/146-235 sayılı kararına göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda suçun maddi konusunu oluşturan değerlerin karşılığının müsaderesine karar verilemeyeceği, kaldı ki suç tarihinde yürürlükte bulunan sanığın ölümünü düzenleyen 765 sayılı TCK.nun 96. maddesinde 5237 sayılı Yasanın 64. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "…

…maddî menfaatler hakkında davaya devam olunarak bunların müsaderesine hükmolunabilir." şeklindeki düzenlemenin karşılığı olacak bir hükmün bulunmaması, 765 sayılı TCK.nun 2/2, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddeleri karşısında; sanığın ölümü nedeniyle verilen düşme kararı sonucunda kanuni mirasçısı bulunan şahsi hak sahiplerinin aleyhine sonuç doğuracak şekilde kazanç müsaderesine karar verilmesine yasal olanak bulunmadığı da gözetilmeksizin gerekçeden yoksun biçimde yanılgılı uygulama ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2829
Karar No: 2014/4553
Karar Tarihi: 12.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/2829 E.  ,  2014/4553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanığın, işlettiği özel halk otobüsünün yolcu taşımadığı halde aynı akbili 43 kez kullandığı ve katılan kurumdan 38.70 TL fazla para aldığı iddia edilen olayda; sanığın, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, otobüsünde değişik şoför ve muavin çalıştığını,kendisinin kesinlikle böyle bir şey yapmadığını beyan ettiği, ayrıca celp edilen kayıtlara göre de sanığa ait aracın suç tarihinde sefere çıktığı, sanığın bilerek aynı mavi akbili 09 ve 10 Aralık tarihlerinde 43 kez katılan kurumu dolandırmak suretiyle kullandığına dair mahkumiyetine yeter şüpheden uzak kesin delil elde edilemediğinden bahisle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7097
Karar No: 2016/3818
Karar Tarihi: 27.04.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/7097 E.  ,  2016/3818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Temyizin kapsamına göre, sanık ... hakkındaki hükme hasren yapılan incelemede;

1-... Cumhuriyet Başsavcılığının 20.07.2012 tarihli iddianamesi ile sanığın aracına ait motorlu araç trafik belgesindeki muayene işlemlerinin sahte olarak düzenlediğinden bahisle kamu davası açıldığı ancak dosyada mevcut ekspertiz raporuna göre "motorlu araç trafik belgesinin bütünüyle sahte olarak düzenlendiği, sahteliğin ilk bakışta ve kolaylıkla dikkat çekecek nitelikte olması nedeniyle belgenin aldatma kabiliyetini haiz olmadığının" belirlendiği, buna karşılık söz konusu belge üzerinde muayene işlemlerine rastlanmadığı belge aslı üzerinde heyetimizce yapılan incelemede de belgenin muayene bölümlerinin boş olup, herhangi bir muayene işleminin bulunmadığının gözlemlendiği cihetle; mahkemece dosya kapsamına uygun düşmeyecek şekilde sanığın mevcut muayene işlemlerini sahte olarak yaptırdığı ve belgenin iğfal kabiliyetini haiz olduğu kabul edilerek araca ilişkin tescil bilgileri ile suça konu belgenin ilgili kurum tarafından verilip verilmediği de araştırılmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA,27.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.