erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/1159
Karar No: 2021/15354
Karar Tarihi: 03.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/1159 E.  ,  2021/15354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 26/2. maddesinde yer alan “Kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez" hükmü karşısında; suç tarihinde 15 yaşını bitirmiş olan mağdurenin 27.03.2015 tarihli celsede TCK.nın 26/2. maddesi kapsamında hukuken geçerli rızasına istinaden parka sanıkla birlikte gittiğini beyan ettiği anlaşılmakla, atılı olan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı gözetilmeden, sanığın beraati yerine müsnet suçtan yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10238
Karar No: 2013/11129
Karar Tarihi: 19.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/10238 E.  ,  2013/11129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İznik Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :03.11.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 19.04.2013 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma davasının davalısı, yokluğunda verilen boşanma kararına karşı yargılamanın iadesi talebinde bulunmuş, sebep olarak boşanma davasında dava dilekçesi ve duruşma gününün usul ve yasaya aykırı olarak tebliğ edildiğini, tanıkların "baba evinde olduğunu" belirtmelerine rağmen, tebligatın usule aykırı yapıldığını ileri sürmüştür. Boşanma kararı 22.06.2010 tarihinde kesinleşmiş, yargılamanın iadesine ilişkin bu dava ise 07.07.2011 tarihinde açılmış, mahkemece; "kocanın tebligat hilesi yapmak suretiyle boşanmayı sağladığı" yargılamanın iadesi sebebinin ispat edildiği kabul edilmiştir.

Lehine karar verilen tarafın, karara tesir eden hileli davranışta bulunmuş olması yargılamanın yenilenmesi sebebidir (HUMK md. 445/7). Boşanma davasına ilişkin dava dilekçesinde davalının adresi gösterilmemiş, kollukça 19.01.2010 tarihinde tespit edilen adreste usule aykırı da olsa davalıya bir tebligat yapılmış, karar da aynı adreste tebliğ edilmiştir. Boşanma davasını açan davacının, davalının adresini gizlediğini, bilerek ve isteyerek yanlış adrese tebligat yaptırdığını kabule yeterli delil yoktur. Dava dilekçesinde davalının adresinin gösterilmemiş olması tek başına davacının hile yaptığını kabule yeterli değildir. Tarafların ortak tanığı Erdoğan, davalının babasının, boşanma davasında kollukça tespit edilen adreste oturduğunu ifade etmiştir. Boşanma davasında da tebligat bu adreste yapılmıştır. Tebligat usule aykırı yapılmış olsa bile muhatap tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılacağına (Teb. K. md. 32) göre, yapılan tebligatın usulsüz olması tek başına yargılamanın iadesi sebebi sayılamaz. Bu bakımdan yargılamanın iadesi sebebinin varlığı ispatlanamamıştır. O halde, yargılamanın iadesi talebinin reddi gerekirken; yetersiz gerekçe ile kabulü doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.04.2013 (Cuma)
Esas No: 2008/5474
Karar No: 2010/4517
Karar Tarihi: 15.06.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/5474 E.  ,  2010/4517 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/08/64374

MAHKEMESİ : (TEKİRDAĞ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 18.10.2007 - 151/239

SUÇ : Tasarlayarak Öldürme

M.C.'ı canavarca bir hisle ve eziyet çektirerek öldürmekten ve hırsızlıktan sanık E.. Ç..'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (TEKİRDAĞ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.10.2007 gün ve 151/239 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ve sanık müdafii taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde bozma sebepleri hariç suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre; bali kullanma alışkanlığı olan, gece saat 00.30-01.00 sıralarında kaldığı metruk evden çıkarak, alkollü bir şekilde sokakta gezerken karşıdan gelen ve tanımadığı maktulle karşılaşan sanığın, maktülle aralarında hiçbir konuşma ve tartışma geçmeden, üzerinde taşıdığı bıçakla onu otuz yerinden bıçaklayarak yere düşürdüğü, yerde can çekişen maktülün cep telefonunu alarak olay yerinden ayrılıp daha sonra suça konu cep telefonunun tanık Ergin’e sattığı olayda;

Sanığın yağma amaçlı öldürme kastına yönelik otopside belirtilen çok sayıdaki yaraları meydana getirmesinin, canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme amacını güttüğünü, tek başına ortaya koymayacağı gibi, bu amaçla hareket ettiğine yönelik dosyada kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı anlaşıldığı halde, yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak maksadıyla öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nun 82/1-h, 62, 53; yağma suçundan ise aynı yasanın 149/1-a-h, 62 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmaları yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek canavarca hisle veya eziyet çektirerek insan öldürme ve hırsızlık suçlarından yazılı şekilde cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), yağma suçu yönünden sanık hakkında hükmolunan ceza miktarlarının CMUK.nun 326/son maddesi gereği saklı tutulmasına, 15.06.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/6146
Karar No: 2019/3130
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6146 E.  ,  2019/3130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2015/18490
Karar No: 2015/31567
Karar Tarihi: 02.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/18490 E.  ,  2015/31567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ö.. İ.. vekili avukat E.. K.. ile 1-M.. S.. vekili avukat V.. Ö.., 2-S.. Y.. vekili avukat İ.. T.., 3-D.. K.. vekili avukat M.. K.. aralarındaki dava hakkında Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17/07/2012 tarih ve 2010/541-2012/495 sayılı hükmün Dairenin 17/12/2014 tarih ve 2014/28430-2014/40709 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı-S.. Y.. avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 250.00 (ikiyüzelli) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 02/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1478
Karar No: 2020/2059
Karar Tarihi: 23.06.2020

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2020/1478 E.  ,  2020/2059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kanunun geçici 8. maddesine göre yapılan kadastro çalışmalarında 115 ada 17 parsel 12.452,83 m2 yüzölçümü ve zeytinlik vasfı ile senetsizden davalı adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili; ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde bulunan 115 ada 17 parsel sayılı taşınmazın davalı adına tespit edildiğini, davalı taraf lehine zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleşmediğini ve imar ve ihya şartlarının bulunmadığını, evveliyatının orman olduğunu ileri sürerek, davalı adına yapılan tespitin iptali ile taşınmazın Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine, ... ili, ...casu ilçesi, ... mahallesi 115 ada 17 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde ilk arazi kadastro çalışmaları 1960 yılında, ilk orman tahdidi ise 1968 yılında orman serisi bazında yapılmış, 1969 yılında orman sınırları kesinleşmiştir. Daha sonra, 2013 yılında aplikasyon ve 2/B uygulamaları yapılmıştır. 2015 yılında, 3402 sayılı Kadastro Kanununa eklenen, geçici 8. madde kapsamında; kesinleşmiş ilk orman tahdidinde orman dışında kalan ve tapulamada da tespit dışı çalılık olarak kalan yerlerin arazi kadastro çalışmaları yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişisi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına

23/06/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/1991
Karar No: 2025/2907
Karar Tarihi: 18.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/1991 E.  ,  2025/2907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/ 903 E., 2023/1139 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Daimizce verilen bozma ilamı üzerine, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel mahkemece sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 123/1, 62, 51. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ilişkin kararın O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizce sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasında zorunluluk bulunduğu gerekçesiyle hükmün bozulması üzerine yerel mahkemece sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 123/1, 62, 51. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş, kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçun şartlarının oluşmadığına, kararın bozulması gerektiğine, zamanaşımın gerçekleştiğine ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine yapılan yargılama sonunda; dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanığın kullandığı araçla mağdurenin okula gitmek için yola çıkıp dolmuş beklediği esnada yanına yaklaşıp okula bırakmayı teklif ettiği kendisinin reddetmesi üzerine hergün burada beklemenin zor olup olmadığını sorduğu ve teklifi yinelediği, sondaki günlerde yine aynı güzergahta yol aldığı sırada zaman zaman mağdurenin karşısına çıkarak ileride aracını durdurup kendisini beklemek suretiyle 23/10/2014-30/10/2014 tarihleri arasında mağdurenin huzur ve sükununu bozduğu kabul edilmekle sanığın 5237 sayılı Kanunun 123/1. maddelerindeki kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/8961
Karar No: 2010/16975
Karar Tarihi: 04.11.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/8961 E.  ,  2010/16975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın imzasını taşıyan suç tutanağında yeri icara verdiğini, C. Savcısı huzurunda ölçüm hatası sonucu tutanak tutulduğunu tutanak altındaki imzanın kendisine ait olduğunu bildirdiği keşif sırasında oğlu ... tarlayı kendisinin ekip biçtiğini ileri sürmesine bilirkişi raporunda orman parseline 120 m2 tecavüz edildiğinin belirtilmesine göre suça konu yerin kimin kullanımında olduğunun köy muhtarı, köy azaları, köy bekçisi ve yakın arazi sahipleri de dinlenerek, sanığın oğlu hakkında dava açılması halinde bu dava ile birleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekeceği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, Mahalli C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3707
Karar No: 2018/4067
Karar Tarihi: 29.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3707 E.  ,  2018/4067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile, ... mah 4344 ada 1 parsel C blok 3 ve 4 numaralı bağımsız bölüm maliki olduklarını, davalının ise aynı blokta 14 nolu bağımsız bölüm maliki olduğunu, davalının sözkonusu C blokun dış cephesinde onaylı mimari projeye aykırı olarak müdahalelerde bulunarak pencereler açtığını ve kullandığını, bu nedenlerle davalının söz konusu C blokta ortak yere yaptığı bu elatmanın önlenmesini, aykırılığın kal'i ve onaylı mimari projeye uygun eski haline getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesine göre kat maliklerinin, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur oldukları, kat maliklerinden birinin, bütün kat maliklerinin 4/5'nin rızası olmadıkça, anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramayacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu ... ilçesi, ... mahallesinde bulunan 4344 ada 1 parsel nolu taşınmazda davalının maliki olduğu 14 nolu bağımsız bölüm pencerelerinde onaylı projeye aykırı olarak yapılan 04.02.2016 tarihli bilirkişi raporunda fotoğraf ve mimari proje kesit planında kırmızı çerçeve ile gösterilen kısımlara davalının haksız müdahasinin men'ine, davalıya eski hale getirilmesi ve projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi için 30 günlük süre verilmesine, 04.02.2016 tarihli bilirkişi raporlanın kararın eki sayılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, ortak alana yapılan müdahalenin önlenmesi eski hale getirilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece projeye aykırı hususlar belirlenip projeye uygun olarak eski hale getirilmesine karar verildiği anlaşılmakla dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29/05/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/14817
Karar No: 2014/26347
Karar Tarihi: 22.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/14817 E.  ,  2014/26347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Suluova Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :25.03.2014

NUMARASI :Esas no:2013/175 Karar no:2014/129

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, davalı (kadın) yararına hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı cevap dilekçesinde yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat istememiştir. Taraflar, cevaba cevap ve 2. cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK. md. 141/1). Davalı ön inceleme duruşmasından sonra 03.12.2013 tarihli dilekçesi ile yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuş, davalı tarafın bu talebe açık bir muvafakati olmamıştır. Bu talep savunmanın genişletilmesi niteliğindedir. Davalı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde, davalının yoksulluk nafakası (TMK. md. 175) ile maddi ve manevi tazminat talebi (TMK. md. 174/1-2) hakkında “karar verilmesine yer olmadığına” karar verilecek yerde yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ikinci bentteki bozmada oyçokluğuyla, diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi. 15.12.2014 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Boşanmaya bağlı maddi ve manevi tazminat ve yoksulluk nafakası, boşanmanın fer'isi olup, iddia ve savunma kapsamında değildir. Asıl talebin fer'isi niteliğindeki bu talepler boşanma davasında tahkikat sonuçlanıncaya kadar sözlü veya yazılı olarak ileri sürülebilir. İddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi yasağına ilişkin Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141'inci maddesi, bu talepler bakımından uygulanmaz. Dolayısıyle, diğer tarafın ön inceleme duruşmasından sonra ileri sürülen bu taleplere onay verip vermemesinin de bir önemi bulunmamaktadır. Bu bakımdan, davalı (kadın)’ın bu talepleriyle ilgili karar verilmiş olmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Bu itibarla tazminatların esasına ve miktarlarına ilişkin temyiz itirazları incelenmelidir. Bu sebeple sayın çoğunluğun bu talepleri iddia ve savunma kapsamında gören görüşüne ve bu yönde tesis ettiği bozma kararına katılmıyorum.
Esas No: 2011/5502
Karar No: 2011/2672
Karar Tarihi: 10.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5502 E.  ,  2011/2672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, O Yer C.Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 199 Promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, C.Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün istem gibiBOZULMASINA, 10.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.