erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/10719
Karar No: 2022/2536
Karar Tarihi: 31.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/10719 E.  ,  2022/2536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, kentsel sit alanında yer alan ve aynı zamanda korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli, tapuda pay sahibi olduğu, Karabük ili, Safranbolu ilçesi, Atatürk Mahallesi, 187 ada 15 parselde yer alan ve otel olarak işletilen taşınmazın bahçesine, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı diğer sanık ... ile birlikte, izinsiz güneşlik sistemi yaptırdığı iddiasıyla açılan kamu davası ile ilgili olarak; sanığın savunmasında sadece taşınmazda pay sahibi olduğunu, işletilen otel ile bir ilgisinin bulunmadığını, suça konu güneşliği kendisinin yaptırmadığını belirterek atılı suçlamayı kabul etmediği, temyiz dışı diğer sanık ... ise oteli kendisinin işlettiğini, amcası olan sanığın otelle bir ilgisinin olmadığını, suça konu güneşliği kendisinin yaptırdığını beyan ederek sanığın savunmasını doğruladığı, dosya kapsamında bulunan ve güneşlik sistemi için izin talebiyle kurula hitaben sunulan 30/04/2012 tarihli dilekçede sadece temyiz dışı sanık ...’ın isim ve imzasının yer alıp, sanığın isim ve imzasının bulunmadığı dikkate alınarak dosya kapsamında sanığın savunmasının aksine üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyete yeterli delil bulunmaması karşısında sanık hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 31/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/32109
Karar No: 2022/10059
Karar Tarihi: 23.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/32109 E.  ,  2022/10059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- 09.12.2015 tarihli CD izleme tutanağına göre, bir iş yerinden elde edilen kamera kayıtlarında, şüpheli üç şahsın müştekiye ait araç ile uğraştıklarının görüldüğü, kolluk tarafından bu şahıslardan birinin dosyamız sanığı ...olarak değerlendirildiği ve yine tutanağa göre kamera kayıtları kendisine gösterilen sanığın şahıslardan birinin kendisi olduğunu kabul ettiği, ancak sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasında suçlamaları kabul etmediği, dosyada yer alan 22.01.2016 tarihli uzmanlık raporuna göre, sanığın teşhise elverişli resimleri ile kamera görüntüleri karşılaştırılması neticesinde kamera kaydındaki olumsuzluklar nedeniyle herhangi değerlendirmede bulunulmadığının anlaşılması karşısında; olay anını gösteren kamera kayıtlarının büyütme ve netleştirme teknikleri de kullanılmak suretiyle güvenlik kamera görüntülerinin değerlendirilmesi ve görüntülerdeki faillerden birinin sanık olup olmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Daire Başkanlığından rapor alınması ve ayrıca sanığı kamera görüntülerinden teşhis eden ve sanığın da kamera görüntülerindeki şahıslardan biri olduğuna dair ikrarını içeren 09.12.2015 tarihli tutanakta imzası bulunan kolluk görevlileri tanık sıfatıyla dinlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- Kabule göre de;

1- Sanığın, kimliği tespit edilemeyen iki şahıs ile birlikte müştekinin park halindeki aracından, suça konu eşyaları çalmaları şeklinde gerçekleşen olayda, müştekinin kollukta “aracın camını ben açık unutmuş olabilirim” şeklinde beyanda bulunması ve olay inceleme raporuna göre araç sağ ön kapı camının yarı açık vaziyette olduğu, oto camlarının sağlam olduğu, oto kapılarının kapalı ve kilitli olduğu şeklinde tespit edilmesi karşısında; müştekiden aracın camının açık bırakılıp bırakılmadığı hususu ayrıntılı olarak sorularak sonucuna göre camın kapalı olduğunu tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, açık unutulması halinde ise aynı Yasa'nın 141/1. maddelerinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/9558
Karar No: 2009/8500
Karar Tarihi: 15.10.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9558 E.  ,  2009/8500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay uygulamalarına göre dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderleri, bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesine ekli ayrıntılı masraf çizelgesi içerisinde yer alan bağ (üzüm) ürününün üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2-Kıymet Takdir Komisyonu raporunda enkaz mal sahibine bırakıldığına göre, bulunan kamulaştırma değerinden bağ omcalarının enkaz değerinin düşülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2425
Karar No: 2018/2184
Karar Tarihi: 26.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2425 E.  ,  2018/2184 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı site yönetimince alınmış olan 28/02/2015 tarihli Olağan Genel Kurul toplantısında arsa payı bazında aidatlara %100 oranında zam yapılmasına dair alınan kararın iptali istenilmiş, mahkemece; ilgili sitede toplu yapı yönetimine geçilmemiş olup bu sebeple olay müşterek mülkiyet hükümlerine göre incelenecektir. Paydaşlar toplanarak gider ve tahsilatlar konusunda karar almışlarsa alınan bu karar bağlayıcıdır ve sözleşme niteliğinde kabul edilerek tarafları bağlar. Aylık sabit tahsilat bir BB için 864.-TLdir. % 100 artırıldığında 1.728.-TL olacaktır. 2014 yılı için yapılan incelemede her BB başına % 8,20 açık verilmiştir. 2014 enflasyonu resmi verilere göre % 8,50 belirlenmiştir. Gerçek enflasyon % 25 olarak kabul edilse bile 2014 yılı açığı ile ulaşılan rakam % 33,20 olacaktır. İşletme projesine bakıldığında aidatların artırılması ile sitede başkaca ilave iş yapılacağı belirtilmemiştir. Kaldı ki yıl içerisinde çıkacak ilave işler için olağanüstü toplantı yapılıp her zaman ilave para için karar alma imkanı mevcuttur. O halde aidatların % 100 zamlı artışına ilişkin karar usule, yasaya, hayatın olağan akışına, hakkaniyete ve TMK'nın 2. maddesine aykırılık oluşturmaktadır. Tüm bu gerekçelerle davanın kabulüne, davalı site yönetimi kurulunca 28.02.2015 tarihinde alınan olağan genel kurul toplantısının aidatlara %100 oranında zam yapılmasına ilişkin 7. gündem maddesinin iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kat malikleri kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; 28.02.2015 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısının, 7- taslak bütçenin görüşülmesi başlığı altında, “arsa payına % 100 zam yapılması” ifadesi ile taslak bütçe oybirliği ile sağlandı şeklinde alınan kararın niteliğinde taraflara getirilen yükümlülüğün açıkça belli olmaması ayrıca yönetim planının 7. maddesindeki” kat malikleri, anagayrimenkulün bütün ortak yerlerine Medeni Kanunun müşterek mülkiyet hükümlerine göre malik olurlar ve bu yerlerden; kanun, sözleşme ve yönetim planı hükümlerine göre faydalanma haklarına sahiptirler” hükmü dikkate alınarak, mahkemece yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalıya yükletilmesine 26/03/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5606
Karar No: 2015/8861
Karar Tarihi: 09.11.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/5606 E.  ,  2015/8861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın maddi durumunun iyi olduğunu müştekinin ise sanığın maddi durumunun iyi olmadığını keza sanığın katılanla aile dostu olduklarını ve ailece görüştüklerini katılanın ise sanığı tanımadığını beyan etmeleri karşısında tarafların beyanlarının doğruluğu tespit edilmeden, katılanın manavda alışveriş yaparken sanığın çantasını aldığını gördüğüne ilişkin beyanı karşısında manavın tanık sıfatıyla ifadesi alınmadan, eksik inceleme ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/8696
Karar No: 2008/12833
Karar Tarihi: 31.10.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/8696 E.  ,  2008/12833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya ait güzellik salonunda epilasyon yaptırmak için sözleşme yaptıklarını, hizmet almadığını, vermiş olduğu bononun icraya konduğunu ileri sürerek borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece genel mahkemeler görevli olduğundan görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan ... veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan ... yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır. Yine anılan yasanın 3/d maddesinde, “hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet” olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacı ile davalı arasında 4077 sayılı yasa kapsamında sözleşme ilişkisi bulunduğu anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Bu durumda mahkemece işin esasının incelenmesi gerekirken Sulh Hukuk mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 31.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/21
Karar No: 2018/5476
Karar Tarihi: 05.11.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/21 E.  ,  2018/5476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabûlüne kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyizi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davacı ile davalı arasında mermer makine alışverişine dayalı ilişki sebebiyle davacının 01.01.2013 tarihli hesaplar arası muavin dökümüne istinaden davalı şirketten toplam 11.539,18 TL alacağının bulunduğu, davalı şirketin aldığı malların parasını ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibine davalı tarafından itiraz edildiği, itirazın haksız olduğundan bahisle itirazın iptaline, takibin devamına ve %20 icra inkâr tazminatına karar verilmesini dava ve talep edilmiştir.

Davalı vekili, dava ve icra takibinin davalının ikâmetgâhında açılması gerektiğinden yetki itirazlarının olduğu, icra dosyasına konu edilen 29804 nolu faturanın cila ve pah kırma makinesine ilişkin olduğu, davalı tarafından böyle bir mal alımı yapmadığı, cari hesap içerisinde davalıya herhangi bir borcunun olmadığı savunması ile davanın yetki yönünden reddine, aksi takdirde esastan reddine, %20 icra inkâr tazminatı verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, takibe konu fatura içeriği makinanın satışının yapıldığı hususunun ispat yükünün davacıda olduğu, davacının bu hususu yazılı belgelerle ispat edemediği, ispatı yönünden davalıya yemin teklifinde bulunulduğu, davalının makinanın satın alınmadığı ve kendilerine teslim edilmediği hususunda yemin ettiği dolayısıyla bu hususun ispat edilemediği, cari hesaptan kaynaklı alacak talebi ile ilgili olarak, davacının davalıya mal teslim ettiği ve dava konusu yaptığı faturaların 2012 yılına ait olduğu, banka kayıtlarında yapıldığı iddia edilen ödemelerin 2011 yılına ait olduğu anlaşıldığından davalının ödeme iddiasının yerinde görülmediği, bilirkişi tarafından yapılan hesaba göre davalının davacıya 4.754,18 TL borcu bulunduğu anlaşıldığından itirazın kısmen iptal ile alacak likit ve davalı itirazında haksız olduğundan alacağın %20'sine tekabül eden 950,83 TL icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, koşulları oluşmadığından davalının kötüniyet tazminatının reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 05/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/9353
Karar No: 2019/5826
Karar Tarihi: 07.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/9353 E.  ,  2019/5826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-TCK'nın 53/6. maddesinde belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde üç aydan üç yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınabileceğine karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, müteahhitlik yapan sanık ...'un çalışmasının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde, 4 ay süre ile meslek ve sanatını icra etmekten yasaklanmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Katılanın hayati tehlike geçirecek ve vücudunda kemik kırığına neden olacak nitelikte yaralandığının kabul edildiği anlaşılmakla, uygulama maddesinin TCK’nın 89/2-b, e maddesi yerine TCK’nın 89/2-b. maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/32439
Karar No: 2013/39682
Karar Tarihi: 12.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/32439 E.  ,  2013/39682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 Sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanunun 297/2. maddesine göre de, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Öte yandan aynı Kanunun 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141.maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda “Yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” karşın, gerekçeli kararda "Şikayetçi tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, " karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.10.4.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği gibi, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16430
Karar No: 2013/3337
Karar Tarihi: 06.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/16430 E.  ,  2013/3337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : SUYA EL ATMANIN ÖNLENMESİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; devletin hüküm ve tasarrufu altındaki dere yatağına elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.01.2013 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,6.3.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1841
Karar No: 2019/18480
Karar Tarihi: 18.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/1841 E.  ,  2019/18480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine .... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... (...) Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/117 E. - 2018/33 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-... 3. İdare Mahkemesinin 2015/1343 E sayılı dosyasının aslının yada karar verilmişse kararının kesinleşme şerhi verilmiş suretinin mahkemesinden getirtilip dosya içerisine alındıktan,

2-Bilirkişi raporlarında değerlendirmede esas alınan münavebe ürünlerinin dekar başına verim miktarının İl/İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2017 yılı dekar başına üretim masrafı ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.