Esas No: 2024/7040
Karar No: 2024/8749
Karar Tarihi: 19.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/7040 E.  ,  2024/8749 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/839 E., 2024/1134 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kars Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/288 E., 2023/414 K.

Taraflar arasındaki velâyetin değiştirilmesi aksi halde kişisel ilişkinin düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda velâyet talebinin reddi ile baba ile kişisel ilişki kurulması talebinin kabulüne, çocukla baba arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı baba vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı baba vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 12.11.2017 tarihinde imam nikahı ile evlendiklerini, davalı kadının 2018 yılı mart ayında hamile kaldığını, 2018 yılı Haziran ayında ise psikolojik nedenleri dolayısı ile ortak konutu terk ettiğini ve babası ...'nın evine yerleştiğini, daha sonra 04.12.2018 tarihinde Kars Devlet Hastanesi'nde ''...'' isimli kız çocuğunu dünyaya getirdiğini, yapılan idari başvuru ile 10.06.2022 tarihinde 3650 nolu tanıma senedi düzenlendiğini ve müvekkili ile ortak çocuğun nüfus kayıtlarının düzeltildiğini, müvekkili, ortak çocuk ... ...'yı çok uzun süredir göremediğini, hali hazırda davalı tarafın ve ortak çocuğun akıbeti konusunda herhangi bir bilgi edinilemediğini, iş bu nedenle ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesi, bu durumun mümkün olmaması halinde ise ortak çocuk ile kişisel ilişki tesisinin sağlanmasını talep ve dava ettiği anlaşılmıştır.

II. CEVAP

Davalı anne vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkiline karşı açılan davayı kabul etmediğini, açılan dava haksız ve mesnetsiz olduğunu, anne ve ortak çocuk ... ...'ya davacı tarafın hiç bir şekilde maddî manevî olarak yardımda bulunmadığını, bu yaşına kadar ortak çocuğu bir an olsun görmek istemediğini ve yüzünü dahi görmediğini, defalarca kez istemediğini söylediğini, arayıp sormadığını, çocuğunun rahatsızlığına kayıtsız kaldığını, sadece müvekkilinden intikam alabilmek ve müvekkilimi uğraştırmak istediği için iş bu davayı açtığını, davacı tarafın kötü niyetli olduğunu, müvekkilinin sırf huzursuz ve rahatsız ettiğini, müvekkilinin ikametgahının sabit olduğunu, müvekkilinin çocuğu göstermeme, kaçırma amacı olsaydı sayın mahkemenin takdir edeceği üzere öncelikle müvekkil çocuğu ile farklı bir şehirde hayat kurma amacında olacağını, bu hususlar tamamen gerçek dışı olduğunu, bu nedenle karşı tarafın haksız olarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile velâyetin annede kalmasının çocuğun üstün yararına olacağına kanaat edildiğini belirterek kişisel ilişki düzenlemesinde de çocukla ana baba arasında düzenli kişisel ilişki kurulması ve bu ilişkinin sürdürülmesi çocuk için bir hak olduğunu, dosya arasında yer alan üçlü bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan 10/05/2023 tarihli sosyal inceleme raporu dikkate alındığında ortak çocuk ile velâyeti bırakılmayan baba arasında kişisel ilişki tesisine karar verilmesinin uygun olacağını belirterek davacının velâyetin değiştirilmesi talebinin reddine, terditli kişisel ilişki kurulması talebinin ise kabulüne velâyeti annede bırakılan ortak çocuk ile baba arasında her ayın 1. ve 3. Hafta sonu cumartesi saat 17:00 ile pazar günü saat 17:00 arası, dini bayramların 2. günü saat 17:00 ile 3. günü 17:00 arası, her yılın temmuz ayının 1. günü saat 10:00 ile 15. günü saat 17:00 arası, sömestır tatilinin ilk haftasının birinci günü saat 10:00 ile 7. günü saat 17:00 arası görüşmesi şeklinde kişisel ilişki kurulmasına çocuk lehine 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı baba vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, reddedilen velâyetin değiştirilmesi davası yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı anne vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek nafakaların ve bilirkişi raporlarının yetersizliği yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince velâyet yönünden kesin, kişisel ilişki yönünden temyiz yolu açık olmak üzere tarafların istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı baba vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı baba vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kişisel ilişkinin yetersiz olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişki süresinin dosya kapsamına ve çocuğun yüksek yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 323 üncü maddesi. 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü madde, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 9 uncu maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı baba vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.