erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/3000
Karar No: 2018/9635
Karar Tarihi: 28.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3000 E.  ,  2018/9635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Katılan adına (... numaralı telefon hattına ait) sahte abonelik sözleşmesi düzenlediği iddiası ile, bayi yetkilisi olan sanık ... ve çalışanı sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; sanıklar hakkında, özel belgede sahtecilik suçunun sabit olmadığı gerekçesi ile beraat hükümleri verilmiş ise de;

İletişim bayii yetkilisi olan sanık ...'ın, hat satış işleminin ... isimli saha elemanı tarafından yapılmış olduğunu savunması; sanık ...'ın ise, kovuşturma aşamasında, “... İletişim isimli işyerine iş başvurusunda bulundum, ancak kesinlikle bu işyerinde çalışmadım, ...suç tarihinde özel halk otobüsünde şoför olarak çalışıyordum.” demesi, soruşturma aşamasında ise, özel halk otobüs şoförlüğü yapsa da çıkartılma durumu olduğundan, işyerine giderek görüştüğünü, iki gün ilgili firmanın ismini ... olarak bildiği çalışanı ile beraber işi öğrenmek için dolaştığını ve bu sırada hat açtıklarını, ancak resmi olarak herhangi bir sıfatının olmadığını savunarak suçlamayı kabul etmemesi; bilirkişi raporuna göre sözleşmedeki imzaların katılana ait olmadığının belirtilmesi ve 30.01.2013 tarihli Kriminal Raporunda, “...Abonelik Başvuru Formu üzerinde ... adına atılı bulunan abone imzaları ile ..., .../... ve ...'ın mevcut mukayese imzaları arasında, adı geçen şahısların elinden çıktığını gösterir nitelikte yeterli kaligrafik ve karakteristik ilgi ve irtibata rastlanılamamıştır.” denmesine rağmen, sözleşmedeki yazıların aidiyeti hususunda inceleme yaptırılmamış olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından;

1-... İletişim isimli işyerinde, ... isimli çalışan olup olmadığının araştırılması, var ise CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve sanık ...'ın savunmasında sözünü ettiği olayların ayrıntılarının sorulması,

2-Suça konu sözleşmedeki yazıların sanık ...'a ait olup olmadığının tespiti için, yazı örnekleri temin edilerek yazıların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

3- Gerekçeli karar başlığında; suç tarihinin abonelik sözleşmesinin tarihi olan “15.04.2011" yerine "15.06.2012" olarak yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 28.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/38873
Karar No: 2013/25512
Karar Tarihi: 06.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/38873 E.  ,  2013/25512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/105395

MAHKEMESİ : Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2009

NUMARASI : 2007/283 (E) ve 2009/28 (K)

SUÇ : Hakaret, Konut dokunulmazlığının ihlali

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının sanıklar A.. K.. ve S.. S.. hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere, sanık Ahmet’in temyiz itirazlarının ise kendisi hakkında hakaret ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Sanık A.. K.. hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken uygulanan kanun maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 125/1.maddesi yerine 255/1.olarak yazılmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olduğu kabul edilmiştir.

Sanık Ahmet’in, şikayetçiler G. T.. ve İ.. G..’e karşı ayrı ayrı sözlerle hakaret ettiğinin anlaşılmasına göre hakaret suçundan dolayı iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken 5237 sayılı TCK.nun 43.maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK.nun 34/1, 230 ve 11412 sayılı CMUK.nun 308/7 maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanıkların suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,

2- Konut dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle, sanıklar Ahmet ve Sezgin hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5271 sayılı CMK.nun 326/2.maddesi gereğince sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin sanıklardan ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi gerekirken müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısı ve sanık A.. K..’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4780
Karar No: 2013/6320
Karar Tarihi: 10.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/4780 E.  ,  2013/6320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Baskil İlçe Özel İdare müdür vekili ve aynı zamanda muhasebe yetkilisi olan sanığın suç tarihleri arasında, gerçek giderle aynı miktarda veya damga vergisi kesintilerinde ufak miktar değişiklikleri yaparak mükerrer düzenlediği ödeme emri belgesi/muhasebe işlem fişleri, vekalet ücretleri, ilçe kaymakamına ait il özel idaresi ek ödenek ödemeleri ile muhtar maaş ödenekleri, icra kesintileri, köy tüzel kişiliklerine aktarılması gereken hazine arazileri satış payları, bütçeye gelir kaydedilmesi gereken emanetler hesabında kayıtlı tutarlar ile harcama yetkilisinin harcama yapılması hususunda yazılı izni olarak bulunması gereken harcama talimatı, ihale onay belgesi, onay belgelerinden biri ve fatura veya fatura yerine geçen belgeler bulunmadan hayali olarak düzenlediği ödeme emri belgeleri ile fatura miktarından fazla yaptığı ödemeler ile bir kısım usulsüz işlemlerde ise ödeme emri belgesi düzenlemeden doğrudan idarenin banka hesabından gönderme emri ile ödenmesine ya da hesaba aktarılmasını sağlamak suretiyle, bilirkişi raporuyla tespit edilen icra ettiği görevi gereği koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu 195.643,44-TL'yi kendisinin ve başkalarının zimmetine geçirmesi şeklindeki eylemlerinin, gerçeğe aykırı olarak düzenlenen belgeler üzerinde yapılan araştırma ve banka nezdindeki dekontların incelenmesi suretiyle, kurum dışı araştırmayla ortaya çıktığı ve kurum tarafından bankaya gönderilen gönderme emirlerine de ulaşılamadığının anlaşılmasına göre, sanığın zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik olarak sahtecilik yaptığı ve hileli davranışlarda bulunduğu, böylece eylemlerinin zincirleme nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde basit zimmet suçundan hüküm kurulması ve suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesi nedeniyle sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi

uyarınca 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin tümünün kullanılmasından yasaklanmasına karar verilmesi gerekirken, bu maddedeki hakların sınırlı biçimde yasaklanmasına karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/21168
Karar No: 2017/10135
Karar Tarihi: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/21168 E.  ,  2017/10135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2013/20648
Karar No: 2014/15942
Karar Tarihi: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20648 E.  ,  2014/15942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı ve davalılardan ...A.Ş.'ne yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalılardan SGK tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı ve davalılardan ...A.Ş.'ne yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3976
Karar No: 2016/9050
Karar Tarihi: 29.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/3976 E.  ,  2016/9050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında 204/1,62,53 maddeleri gereğince mahkumiyet ;Sanık ... hakkında dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından, sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan beraat

Sahtecilik suçundan sanık ...’nın mahkumiyetine, dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından sanık ...’nin, dolandırıcılık suçundan sanık ...’nın beraatine ilişkin hükümler, sanık ... ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyize konu olan hükümlerin 19/06/2014 tarihinde o yer Cumhuriyet savcısının katıldığı duruşmada yüze karşı verildiği, 1412 sayılı CMUK'un 310/3. maddesinde belirtildiği üzere bir aylık temyiz süresinin üst Cumhuriyet savcılığına ait olması, duruşmaya katılan o yer Cumhuriyet savcısının temyiz süresinin bir hafta olması ve o yer Cumhuriyet Başsavcılığının bir bütün olması karşısında yüze karşı  19.06.2014 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde belirtilen 1 haftalık yasal süre geçtikten sonra 17/07/2014 tarihinde  temyiz etmiş olması karşısında o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin CMUK' un 310/3. ve 317. Maddeleri gereğince REDDİNE,

2)Sanık ...’nın sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı yaptığı temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın, suça konu çeki diğer sanık ... adına imzalayıp katılana verdiği şeklinde gerçekleşen eyleminin sahtecilik suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın suçu işlemediğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20095
Karar No: 2014/19937
Karar Tarihi: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/20095 E.  ,  2014/19937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2012/2338-2014/480

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını,böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 2.356,85 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasında düzenlenen 23.1.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre;devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı ;2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38;29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır.Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, bu oranlardan hangisi daha düşük ise o oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/17169
Karar No: 2014/10144
Karar Tarihi: 22.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/17169 E.  ,  2014/10144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın Pendik Belediyesi'ne emlak vergisi yatırmak üzere gelen müştekiye, burada çalıştığını, İşlemlerde yardımcı olacağını söylediği, kendisine inanan müştekiyi refakate alarak önce sıra için fiş aldığı, bilahare müştekiyi üst katlara çıkarıp parayı vezneye ödemek üzere alan sanığın müştekiyi oturtup alt kata ödeme yapacağını söyleyip ayrıldığı anlaşılmakla, hileli hareketlerle haksız menfaat temin eden sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Sanık hakkında uygulanan hapis cezaları alt sınırdan tayin edildiği halde, adli para cezaları belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle, asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından "30 gün" ve "600 TL adli para cezası" ifadelerinin yerine, sırasıyla "5 gün" ve "100 TL adli para cezası" yazılmak suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3510
Karar No: 2018/9413
Karar Tarihi: 25.12.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/3510 E.  ,  2018/9413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.07.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, tarafların dava konusu taşınmazın kullanımı konusunda anlaşamamaları sebebiyle taşınmaz üzerinde bulunan ortaklığın öncelikle aynen taksim yolu ile bunun mümkün olmaması halinde ise ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.

Davalı 05.09.2014 tarihli dilekçede, taşınmazın kendilerine babalarından miras kaldığını, kardeşi olan davacının taşınmazdaki hissesinin 1/2 oranında olduğunu, davacıdan borç para alması sebebiyle davacıya kendisinin bir kısım hissesini devrettiğini, borç aldığı miktarı davacıya ödemek istediğini ancak davacının bunu kabul etmediğini beyanla öncelikle davanın reddini, bunun mümkün olmaması halinde ise ortaklığın aynen taksim yolu ile giderilerek, hissesinin 1/2 olarak paylaştırılması gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde mahkeme kararının infazı için satış memuru görevlendirilmesi gerekli olmakla, "satış memuru olarak yazı işleri müdürünün görevlendirilmesi" ibaresi yeterli olup, isim belirtilmemesi gerekmektedir.

Mahkemece, satış için yazı işleri müdürünün görevlendirilmesi ibaresi gerekli ve yeterli iken, yazı işleri müdürünün ismen gösterilmesi doğru görülmemiş ise de, belirtilen hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca hüküm sonucunda "satış memuru olarak ... Sulh Hukuk Mahkemesi yazı işleri müdürü" ibaresinden sonra gelen "... " ibaresinin hükümden çıkarılmasına, hükmün değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine 25.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.