erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/8599
Karar No: 2018/12106
Karar Tarihi: 03.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/8599 E.  ,  2018/12106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı vekili, mahcuzların borçluya ait olduğunu belirterek, davanın kabulü ile istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı üçüncü kişi, usulüne uygun dava dilekçesi tebliğine rağmen duruşmalara katılmamış, cevap da vermemiştir.

Davalı borçlu, usulüne uygun dava dilekçesi tebliğine rağmen duruşmalara katılmamış, cevap da vermemiştir.

Mahkemece, vergi kayıtlarına göre davalı üçüncü kişi hakkında kayıt bulunmadığı, borçlunun işyerinin bulunduğu yerde ikamet etmekte olduğu ve haciz mahalline de sonradan geldiği, akrabalık ilişkisi de değerlendirildiğinde borçlu ile üçüncü kişi arasında kuvvetli bir organik bağ bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı 3. kişi ve borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nun 99. maddesine dayalı olarak açtığı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Bu tür davaların dinlenebilmesi için ön koşul, malın üçüncü kişi elinde haczedilmesi üzerine üçüncü kişi tarafından haczedilen mal üzerinde mülkiyet veya rehin hakkı gibi sınırlı bir ayni hakka vs. dayanarak istihkak iddiasında bulunulmasıdır. İstihkak iddiası, tüzel kişilerde tüzel kişiyi temsile yetkili organlarca, gerçek kişilerde ise ya kendisi tarafından ya da bu kişiyi temsile yetkili kişilerce ileri sürülebilir.

Somut olayda, dava konusu 19.01.2015 tarihinde yapılan haciz sırasında ..., işyerinin eşi adına kayıtlı olduğunu, mahcuzların eşine ait olduğunu beyan etmiştir. Bu durumda,davalı üçüncü kişi tarafından hacizde veya hacizden itibaren İİK’nun 96/3. maddesinde belirtilen yedi günlük süre içerisinde kendisi adına yapılmış bir istihkak iddiası bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, 3. şahıs tarafından usulüne uygun yapılmış bir istihkak iddiası olmadığından davacı alacaklının İİK’nun 99. maddesi hükümlerine göre istihkak davası açmakta hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu nedenle 6100 sayılı HMK’nun 114/h ve 115/2 maddeleri uyarınca dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken esastan reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı 3.kişi ve borçlunun temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre borçlu ve 3.kişinin sair temyiz itirazlarının reddine, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 03.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16137
Karar No: 2017/4713
Karar Tarihi: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/16137 E.  ,  2017/4713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2018/5842
Karar No: 2020/220
Karar Tarihi: 16.01.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/5842 E.  ,  2020/220 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... vekili avukat ..., 2-... vekili avukat ..., 3-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21/06/2018 tarih ve 2017/521-2018/233 sayılı hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde duruşmalı temyiz eden davalı Asil ..., temyiz eden diğer davalı ... vekili avukat ..., temyiz eden diğer davalı ... vekili avukat ...... ile davacı vekili avukat ...'ın gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

1-... 25. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 28.06.2018 tarihli karar, davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiş olup, temyiz dilekçesinde aynı zamanda davalılar ... ve ... tarafından HMK 336.maddesi gereğince adli yardım isteğinde bulunulmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nun 334 ila 340. maddelerinde düzenlenmiştir. Aynı kanunun 336/3. maddesine göre; adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Adli yardım talebini içeren dilekçe ile dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan taraf ... ve ...’ın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Bu red kararının, adli yardım talebinde bulunanlara tebliğine, süresi içinde itiraz etmesi halinde, itirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itirazın reddi halinde bu karar ile birlikte temyiz harcının tamamlanması ve her halukarda davalı ...'ın temyizi yönünden tekrar gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

3-Geri çevirme sebebine göre davalı ...'ın temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) numaralı bent gereğince davalılar ... ve ...'ın adli yardım talebinin HMK'nın 337. maddesine göre itiraz yolu açık olmak üzere reddine, (2) numaralı bent gereğince dosyanın itiraz halinde Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, itiraz edilmemesi veya itirazın reddedilmesi durumunda alınması gereken nisbi temyiz harcının tamamlattırılması için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, (3) numaralı bent gereğince davalı ...'ın temyiz itirazlarının bu aşamda incelenmesine yer olmadığına, 16/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10272
Karar No: 2013/5121
Karar Tarihi: 29.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10272 E.  ,  2013/5121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2008 gün ve 2008/506 Esas, 2008/590 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 227/2. maddesinin ayrıca adli para cezasını da içerdiği gözetilmeden sanıklar hakkında yalnızca hapis cezasından hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmıştır.

Sanıkların mağdure için birden fazla kez fuhuşa aracılık ettikleri mağdur beyanı, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 43. maddesinin uygulanmasında bir hukuka aykırılık bulunmadığından bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 29.04.2013 tarihinde sübuta göre oybirliğiyle, TCK.nın 43. maddesinin uygulanmasına yönelik oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

TCK.nın 227. maddesinde düzenlenen fuhuş suçunun hukuki yapısında "teselsül"de mevcut olduğu halde, 43. maddenin uygulanması suretiyle sanıklara fazla ceza tayini hukuka aykırı olduğundan, sayın çoğunluğun hükmün onanmasına yönündeki görüşüne katılamıyoruz. 29.04.2013
Esas No: 2018/4808
Karar No: 2020/1896
Karar Tarihi: 17.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2018/4808 E.  ,  2020/1896 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kandıra Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.03.2016 tarihinde verilen dilekçeyle önalım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; dava reddine dair verilen 19.07.2017 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf talebinin temyiz talebinin reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosa ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

6763 sayılı Yasa ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen geçici 1. madde uyarınca, aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, yeniden değerleme oranına göre 2017 yılı için 41.530,00TL olarak belirlenmiştir.

Dava konusu edilen ve davacı vekili tarafından da temyize konu edilen miktar 20.000,00TL olup, karar tarihi itibarıyla 41.530,00TL'yi geçmediğinden Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-a maddesi gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin, miktar yönünden kararın kesin olduğundan bahisle temyiz isteminin reddine ilişkin 19.07.2018 tarihli ek kararı, dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre yerinde olduğundan, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının reddi ile ile Usul ve Kanuna uygun bulunan 19.07.2018 tarihli ek kararın ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine, 17.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/8882
Karar No: 2020/1075
Karar Tarihi: 04.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/8882 E.  ,  2020/1075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın hüküm tarihinde başka suçtan Tekirdağ 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar da alınmadan, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak hükmün açıklandığı 09.10.2015 tarihli son duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sair hususları incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/10427
Karar No: 2015/18106
Karar Tarihi: 16.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/10427 E.  ,  2015/18106 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : MERSİN 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/04/2015

NUMARASI : 2014/686-2015/252

Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dilekçesi ile; davalı ile evlilik dışı birlikteliğinden iki çocuklarının olduğunu belirterek; ortak çocuklar E.... ve E... için aylık 250.00.- şer TL nafakaya karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile ; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, ortak çocuklar için 250.00.-'şer TL iştirak nafakası ödenmesine karar verilmiş,hüküm davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, evlilik dışı doğan çocuk yönünden babanın nafaka ile yükümlü tutulabilmesi için, çocuk ile babası arasında soy bağının kurulmuş olması zorunludur. TMK.'nun 333.maddesinde; "Babalık davası ile birlikte nafaka istenir ve hakim, babalık olasılığını kuvvetli bulursa, hükümden önce çocuğun ihtiyaçları için uygun bir nafakaya karar verebilir." hükmü yer almaktadır. Eldeki dava babalık davası değildir. Babalık davası ile birlikte nafaka istenmemiştir. Çocuk ile anne arasındaki soy bağı doğumla kurulur. Baba ile soy bağı ise, tanıma, anne ile evlilik ve hakim hükmüyle kurulur. Soy bağı ayrıca evlat edinme yolu ile de kurulur (TMK. 282 . maddesi ). Dosyada yer alan nüfus kaydından, çocuğun ( E.. D.. ) baba adının Yasin, soyadının Delice olduğu, çocuğun anne soyadı ile annenin nüfus kaydına tescilinin yapıldığı anlaşılmaktadır. Diğer bir deyiş ile; davalı ile bu çocuk arasında, kanunda gösterilen yöntemlerden biri ile bir soy bağı kurulmadığı görülmektedir. Bu durumda, soy bağının hüküm ve sonucu olan bakım yükümlülüğü henüz davalı için, çocuk Eymen yönünden gerçekleşmemiştir. Öyle ise, çocukla ( E... ) davalı baba arasında soy bağı kurulmasına yönelik olarak dava açılıp açılmadığı araştırılarak, açılmışsa sonucunun beklenmesi ve doğacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13572
Karar No: 2017/16419
Karar Tarihi: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13572 E.  ,  2017/16419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2006/7381
Karar No: 2006/8467
Karar Tarihi: 02.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7381 E.  ,  2006/8467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesi sırasında davalılardan .'e gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

Şöyle ki;Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce aynı adreste yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlıdır.Somut olayda, davalı . adına çıkartılan dava dilekçesi tebligatı herhangi bir açıklama yapılmadan doğrudan Muhtar .'a tebliğ edilmiş olup, bu tebliğin Tebligat Yasasına aykırı olduğu açıktır. Dolayısıyla daha önce yapılmış geçerli bir tebligat bulunmadığından anılan Yasa'nın 35. maddesine göre yapılan karar tebliği de geçersizdir.Mahkemece davalı .'in açık adresinin tespiti ile Tebligat Yasası ve Tüzük hükümlerine uygun olarak yöntemince gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği sağlanıp temyiz süresi beklendikten ve ayrıca davalılardan .'un vekili olarak olarak duruşmalara katılıp kararı temyiz eden Av..'e vermiş olduğu vekaletname örneği var ise bunun adı geçen avukattan temini ile dosya içerisine konulmasından, böyle bir vekaletnamenin yokluğu halinde davalı.'a gerekçeli kararın tebliği ile temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 2.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/91
Karar No: 2014/27
Karar Tarihi: 13.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/91 E.  ,  2014/27 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2012

NUMARASI : 2011/263-2012/479

-KARAR-

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih ve 2013/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; davalıya inşaat ruhsatı alması işi için verilen çekin bedelsizliği sebebiyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup, taraflar tacir olmadığından, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9448
Karar No: 2011/9011
Karar Tarihi: 07.07.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/9448 E.  ,  2011/9011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... Köyü 3029 parsel sayılı 381890 m2 yüzölçümündeki taşınmazın tapuda davalı adına kayıtlı olduğunu, taşınmazın 16700 m2’lik bölümünün yörede 1996 yılında yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığını belirterek davalı adına olan tapu kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1996 yılında orman kadastrosu ve 2B madde uygulaması yapılmıştır. Genel arazi kadastrosu 1971 yılında yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/07/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.