erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/15779
Karar No: 2012/11715
Karar Tarihi: 14.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/15779 E.  ,  2012/11715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa atılan imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu senedin tahsili için icra takibine konulduğu 28.03.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1-Katılan vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Katılan vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın ...'den aldığı inşaat malzemesi karşılığında imzalayarak verdiği açık senedi katılanın borcunu ödemek suretiyle ele geçiren ...'in senedin üzerini 5000 TL. olarak doldurarak icra takibine koyduğunun iddia edildiği olayda, katılanın ...'e sadece 250 TL. borcu olduğunu beyan etmesi, ...'ün alacağına karşılık katılanın kendisine verdiği açık senedi katılanın borcunu ödeyen ...'e verdiğini, ...'in ise suça konu senedi borcuna karşılık katılandan aldığını savunmaları karşısında; sanık ile katılanın arasındaki alacak-borç miktarının da belirlenmesinden sonra ...'in eyleminin TCK.nun 211. maddesi kapsamında bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı amacıyla resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/22610
Karar No: 2017/25659
Karar Tarihi: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22610 E.  ,  2017/25659 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2010/1713
Karar No: 2011/23351
Karar Tarihi: 05.12.2011

**7. Ceza Dairesi         2010/1713 E.  ,  2011/23351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 5015 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan kamu davası açıldığı gözetilerek;

Suçtan doğrudan zarar gören ve yargılamaya katılma hakkı bulunan kurum olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu duruşmadan haberdar edilmeden yargılama sonlandırıldığı gibi, adı geçen kuruma kararın tebliğ edilmediği de anlaşıldığından, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'na gıyabi kararın usulüne uygun olarak tebliğinden, temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 05/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10004
Karar No: 2012/1578
Karar Tarihi: 08.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/10004 E.  ,  2012/1578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada KDZ. Ereğli (Kapatılan) 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.12.2009 tarih ve 2007/751 - 2009/781 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının Karadeniz Ereğli Şubesinde bulunan davacıya ait vadeli hesabının kontrolü sırasında 01.01.2007 tarihinde "provizyon" ibaresiyle hesaptan 2500 YTL'nin gönderildiğinin öğrenildiğini, bu işlemden davacının bilgisi ve onayının bulunmadığını, oluşan zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek 2500 YTL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hesabındaki işlemin bizzat davacı tarafça yapıldığını, dekontun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere, Adli Tıp Kurumu raporuna göre, davacının hesabından alınan paraya ait dekonttaki imzanın davacıya ait olmadığı, davalının gerekli dikkat ve özeni göstermediği, dolayısı ile zarardan sorumlu olacağı gerekçeleri ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 131,35 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

148,50 H

17,15 PH

131,35 BK

14.02.2012 - SK
Esas No: 2008/12914
Karar No: 2009/5053
Karar Tarihi: 06.04.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/12914 E.  ,  2009/5053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2008
Esas No: 2013/5520
Karar No: 2013/18112
Karar Tarihi: 26.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/5520 E.  ,  2013/18112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 8. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.12.2012
Esas No: 2015/5746
Karar No: 2015/7146
Karar Tarihi: 16.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/5746 E.  ,  2015/7146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/152059

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2009

NUMARASI : 2007/1023 (E) ve 2009/1297 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Kanun'un 35/1. maddesinde "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır." hükmü öngörülmüş olup, sanığın yokluğunda verilen karar 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, bu adresin daha önce usulüne uygun olarak tebligat yapılmış olan bir adres olmadığı anlaşılmakla, sanığın 25/04/2012 havale tarihli temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/1-f maddesinde düzenlenen kamuya yararlı işte çalıştırmak seçenek yaptırımına çevrilirken sanığın gönüllü olup olmadığı hususunun sorulmaması,

Kanuna aykırı olduğu ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7116
Karar No: 2018/13493
Karar Tarihi: 26.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/7116 E.  ,  2018/13493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Tedbiren Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı baba tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı babanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayet kendisine verilmeyen taraf ile ortak çocuk arasında kurulacak kişisel ilişki de çocukların üstün yararı yanında analık ve babalık duygularının da tatmin edilmesi gerekmektedir. Davacı baba ile ortak çocuklar.... ve.... arasında günümüz ulaşım koşulları da dikkate alındığında kişisel ilişki tesis edilirken aynı yer-farklı yer ayrımı yapılması doğru olmadığı gibi, tarafların aynı şehirlerde yaşamaları halinde çocuklarla baba arasında her yıl yarı yıl tatilinde, ayrı şehirlerde yaşamaları halinde ise yaz tatilinde kişisel ilişki kurulmaması babalık duygularını tatmin etmekten uzaktır. Ancak, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 2. ve 3. paragrafında çocuklarla baba arasında kişisel ilişkinin düzenlendiği bölümün tamamen hükümden çıkartılması ile yerine ‘Ortak çocuk 2010 doğumlu ... ve 2011 doğumlu... ile davacı baba arasında, her ayın birinci ve üçüncü hafta sonu Cumartesi günü saat 10:00'dan Pazar günü saat 18:00'a kadar, dini bayramların ikinci günü saat 10:00'dan üçüncü gün saat 18:00'e her yıl yarıyıl (sömestır) tatilinin başladığı ilk gün sabah saat 10:00' dan, yarı yıl tatilinin 7. günü akşam saat 17:00' ye kadar her yıl 1 Temmuz saat 10:00’dan 31 Temmuz saat 18:00'a kadar kişisel ilişki kurulmasına" cümlesinin yazılmasına, hükmün kişisel ilişki bölümünün bu şekilde DÜZELTİLEREK diğer bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.11.2018 (Pzt.)
Esas No: 2010/1014
Karar No: 2012/28280
Karar Tarihi: 06.11.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/1014 E.  ,  2012/28280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraatine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın ibraz ettiği ... Limited Şirketi tarafından düzenlenen 13.10.2005 gün ve 9041 sayılı faturanın dava konusu derileri temsil edip etmediğinin tespiti açısından şirket kayıtları üzerinde uzman bilirkişi aracılığı ile inceleme yaptırılarak, derilerin yabancı menşeli olduklarının tespiti halinde ithale kadar inen zincirleme menşe araştırması tamamlanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06.11.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14987
Karar No: 2016/6206
Karar Tarihi: 29.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/14987 E.  ,  2016/6206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; katılma yoluyla velayet, davalı kadın tarafından ise; kusur belirlemesi, nafaka taleplerinin reddi, erkek yararına hükmolunan manevi tazminat, vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin tüm, davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar, cevaba cevap ve 2. cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m. 141/1). Somut olayda davalı kadın tahkikat aşamasına geçildikten sonra, 24.06.2014 tarihinde yoksulluk nafakası talebinde bulunmuş, davacı taraf ise, bu talebe muvafakat etmemiştir. Bu talep iddianın genişletilmesi niteliğindedir. Davalı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde, davalının yoksulluk nafakası talebi hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilecek yerde yazılı şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.29.03.2016(Salı)
Esas No: 2005/2031
Karar No: 2005/10768
Karar Tarihi: 27.10.2005

19. Hukuk Dairesi 2005/2031 E., 2005/10768 K.

**19. Hukuk Dairesi 2005/2031 E., 2005/10768 K.**

**- BORCA İTİRAZ

- İSPAT KÜLFETİ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 169 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan aldığı mal bedelleri karşılığında 7.500.000.000.-TL tutarlı bonoyu verdiğini, bu bonoya karşılık banka havalesiyle 7.000.000.000.-TL ödediği halde senedin tamamı üzerinden icra takibine girişildiğini, oysa senet nedeniyle 500.000.000.-TL anapara ve bunun faiz borcu olduğunu belirterek bono nedeniyle davalıya 7.000.000.000.-TL borçlu bulunulmadığının tespitine, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının açık hesabı olduğunu, davacının H... Köyü Muhtarlığına alınan malzemelerin bedelini de ödemeyi yüklendiğini, ödemelerin bono ile ilgisi olmayıp, açık hesaba mahsuben olduğunu belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, dava konusu bono bedelini muhtelif tarihlerde gönderdiği banka havaleleriyle kısmen ödediğini iddia etmiş, davalı ise yapılan ödemelerin bonoyla ilgili olmadığını açık hesap borcuna yönelik bulunduğunu savunmuştur. Havale tarihleri bononun tanzim tarihinden sonra olduğuna göre ödemelerin başka bir borca yönelik olduğunu davalının usulen kanıtlaması gerekmektedir. Başka bir ifade ile somut olayda ispat yükü davalı taraftadır. Bu durumda mahkemece davalıya savunmasını ispat olanağı tanınarak tüm deliller birlikte toplandıktan sonra uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına (BOZULMASINA), peşin harcın istek halinde iadesine, 27.10.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6826
Karar No: 2012/11652
Karar Tarihi: 20.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6826 E.  ,  2012/11652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hayâsızca hareketlerde bulunma suçundan sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Kadıköy 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 13.03.2008 gün ve 2005/943 Esas, 2008/230 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ...'in yokluğundan verilen kararın 20.04.2008 tarihinde tebliğ edildiği, hükmü 1412 sayılı CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık kanuni süreden sonra 02.05.2008 günlü dilekçe ile temyiz etmiş olduğu anlaşılmakta ise de; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2006 gün ve 2006/213-229 sayılı Kararında ayrıntısı açıklandığı üzere; CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi halde aynı Kanunun 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, 13.03.2008 günlü kararda ise başvuru mercii ve şekilleri gösterilmeyerek anılan hükümlere aykırı davranıldığı, bu itibarla sanık ...'in temyiz dilekçesinin eski hale getirme yoluyla süresinde yapılmış temyiz istemi niteliğinde olduğunun kabulüne karar verilerek gereği düşünüldü: Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4585
Karar No: 2015/16951
Karar Tarihi: 05.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/4585 E.  ,  2015/16951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte ... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 164 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup,

Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.