erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/5454
Karar No: 2020/154
Karar Tarihi: 07.01.2020

**20. Ceza Dairesi         2017/5454 E.  ,  2020/154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-) Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir. Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi ve sanığın beyanları da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3-) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28/04/2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden fazla kez esrar satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

4-) Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5-) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 07.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3217
Karar No: 2024/4319
Karar Tarihi: 25.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/3217 E.  ,  2024/4319 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1001 E., 2024/1035 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 1. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/367 E., 2024/225 K.

1- İlk Derece Mahkemesince sıra cetveline şikayette, şikayete konu sıra cetvelinde usul ve yasaya aykırı bir yön olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı şikayetçiler vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından, ihtiyati haczin sıra cetvelinde yer alabilmesi için sıra cetvelinin düzenlenme tarihi itibariyle kesinleşmiş olması gerektiği, İİK'nın 100/1 maddesi uyarınca hacze iştirak koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı şikayetçiler vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; şikayetçilerin tazminat talepli davalarda ihtiyati haciz kararı aldıkları ve yargılamanın devam ettiği, ihtiyati hacizlerinin kesin hacze dönüşmediği anlaşıldığından şikayetçiler vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayetçiler vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, alınması gereken harç şikayetçiler tarafından peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 25.11.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/16721
Karar No: 2019/2639
Karar Tarihi: 07.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/16721 E.  ,  2019/2639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Gerekçeli karar 26.10.2018 tarihinde davalı ... Enerji Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekiline tebliğ edildiği halde, temyiz süresinin son günü olan 05.11.2016 tarihinden sonra, 09.11.2018 tarihinde davalı şirket vekilinin harcını yatırarak kararı temyiz ettiği ve temyiz talebinin 09.11.2018 tarihinde sekiz günlük temyiz süresi geçirildikten sonra yapıldığı anlaşıldığından; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesi gereğince, süre aşımı sebebiyle davalı ... Enerji Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10641
Karar No: 2017/16243
Karar Tarihi: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10641 E.  ,  2017/16243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2024/423
Karar No: 2024/2169
Karar Tarihi: 13.06.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/423 E.  ,  2024/2169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/555 E., 2023/1176 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/70 E., 2017/490 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm kurularak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362'nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması halinde anılan Kanun'un 366'ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352'nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; alacağının esasına itiraz edilen 3. sıra ipotek alacaklısı davalıya sıra cetvelinde ayrılan tutar 163.293,47 TL olup, davanın davacı lehine sonuçlanması halinde dahi temyiz eden davacının maksimum yararlanabileceği miktar sıra cetvelinde davalıya ayrılan tutar kadar olabileceğinden ve bu miktarın Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL'nin altında kalması dikkate alındığında, temyiz isteminin miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR:

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1831
Karar No: 2020/2894
Karar Tarihi: 17.09.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1831 E.  ,  2020/2894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, şikayet dışı borçlu şirket adına kayıtlı ... plakalı aracın üzerine haciz şerhi işlendiğini, bir başka alacaklının dosyasından satıldığını, birden fazla alacaklı olması sebebi ile sıra cetveli düzenlendiğini, rüçhan hakkı gözetilmeden kalan paranın tamamının şikayet olunana ödendiğini, şikayet olunan ile müvekkilinin garameye girmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 6183 sayılı Yasa'nın 21. maddesine göre üçüncü şahıslar tarafından haczedilen mallar paraya çevrilmeden önce o mal üzerine kamu alacağı için haciz konulursa bu alacağın hacze iştirak edeceği, aralarında satış bedelinin garameten paylaştırılması gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyizi etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelindeki sıraya ilişkindir.

1- İİK'nın 142/1. maddesi "Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel mündericatına itiraz edebilir." hükmünü içermektedir. Söz konusu süre hak düşürücü niteliktedir. Somut olayda, şikayete konu sıra cetvelinin bedeli paylaşıma konu araç üzerine haczi koyan SGK ... Güvenlik Merkezine 06.08.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve şikayetçi vekilince 08.09.2015 tarihinde şikayette bulunulduğu görülmüştür. Bu durumda mahkemece, HMK'nın 114/2. maddesi uyarınca hak düşürücü süreye ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, aynı Yasa'nın 115/2. maddesi uyarınca, şikayetin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın esasının incelenmesi doğru görülmemiştir.

2- Bozma nedenine göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma nedenine göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 17.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20952
Karar No: 2015/2738
Karar Tarihi: 18.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/20952 E.  ,  2015/2738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Merzifon Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2012/492-2013/436

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki hususlar haricindeki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1) Taşınmazların değeri belirlenirken bilirkişi raporunda döner sermaye faizi, genel idare giderleri ve tarla kirası bedellerinin, masraflara dahil edilmek suretiyle az bedele hükmedilmesi,

2) Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer artırıcı unsur oranının % 150 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük alınmak suretiyle az bedele hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3) 30.04.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 8. fıkradan sonra gelmek üzere eklenen ''Kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılamaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitimi tarihinden itibaren kanuni faiz işletilir.'' hükmü gereğince, hüküm altına alınan bedele faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2915
Karar No: 2011/6688
Karar Tarihi: 11.05.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/2915 E.  ,  2011/6688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan sanık ...'nın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesi gereğince 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 647 sayılı Cezaların infazı Hakkında Kanun'un 6. maddesi uyarınca ertelenmesine dair Küçükçekmece 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 22/01/2008 tarihli ve 2004/1135 esas, 2008/13 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 14.12.2010 gün ve 73811 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2011 gün ve 332380 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “Dosya kapsamına göre, suç tarihinden önce hapis eczasına mahkûm edilmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

18 yaşından büyük sanıklar açısından, 647 sayılı Yasanın 4/2 maddesinin uygulanması zorunluluğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2.11.1999 tarih ve 1999/200-254 sayılı kararında, "Görüldüğü gibi bu hüküm ile getirilen düzenlemede 18 yaşını tamamlamış kişilerin otuz güne kadar (otuz gün dahil) özgürlüğü bağlayıcı cezaları ile 18 yaşını tamamlamamış olan kişilerin kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı cezalarının (647 sayılı Yasanın 3/3 maddesine göre 1 yıl ve daha az süreli özgürlüğü bağlayıcı cezalar kısa sürelidir.) para cezası veya tedbirlerden birisine çevrilmesinde zorunluluk öngörülmüştür. Ancak bu zorunluluk hali öngörülürken 18 yaşını tamamlamış olanlar hakkında yasa koyucu bir de ön koşul getirmiştir. Bu ön koşul ise, suç tarihinden önce para cezasına veya tedbire çevrilmiş olsa dahi özgürlüğü bağlayıcı cezaya mahkum edilmemiş olma halidir" biçimindeki gerekçeye dayanılarak açıklığa kavuşturulmuştur.

İncelenen dosyada bulunan adli sicil belgesine göre sanığın, herhangi bir mahkumiyetinin bulunmadığı görülmektedir. Sanık hakkında, tehdit suçundan verilen 7 gün hapis cezasının, 647 sayılı Yasanın 4/2 maddesi gereğince para cezası veya diğer tedbirlerden birisine çevrilmesi zorunluluk taşımaktadır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce isabetli görüldüğünden, tehdit suçundan sanık ... hakkında Küçükçekmece 3. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 22.1.2008 tarih 2004/1135-2008/13 sayılı kararın, 5271 sayılı C.Y.Y.'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı yasa maddesinin 4-d fıkrası uyarınca Yargıtay tarafından yeni bir hüküm kurulması gerektiğinden; sanığa verilen 7 gün hapis cezası, 647 sayılı Yasanın 4/2 maddesi gereğince suç tarihi de gözetilerek, günlüğü takdiren, 9 TL'dan paraya çevrilmek suretiyle sanığın, 63 TL adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, kararın öbür yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 11.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/30158
Karar No: 2013/25016
Karar Tarihi: 21.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/30158 E.  ,  2013/25016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Yasasının 6110 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesinde “Ceza Dairesinde, Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde, dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir” hükmü yer almaktadır. Yasa, sevk madde- lerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır. Bu nedenle Ceza Dairelerinin görevinde Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere tavsif esas alınmalıdır.

Pendik Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.02.2009 tarih ve 2009/951 esas sayılı iddianamesiyle, sanığın şikâyetçinin interaktif banka hesabına internet aracılığıyla girerek kendi hesabına para transfer edip alışveriş yoluyla harcadığının iddia olunması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.11.2009 gün ve 193/268 sayılı kararında açıklandığı üzere 5237 sayılı TCK.nun 142/2-e maddesinde öngörülen “bilişim suretiyle hırsızlık” suçu tavsif edilerek dava açılmıştır.

Sanık hakkında düzenlenen iddianame ve temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 18.02.2012 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı kararına göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (2.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, dosyanın görevli Daireye (GÖNDERİLMESİNE), 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5621
Karar No: 2012/7459
Karar Tarihi: 18.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5621 E.  ,  2012/7459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin borçlu aleyhine başlattığı takipte borçlunun paylaşıma konu Merkez Bankası A.Ş. nezdindeki 172.334,26 TL alacağının haczedilmesine rağmen haczedilen miktarın ... 8.İcra Müdürlüğü'nün 2011/20328 sayılı dosyasına gönderildiğini, müdürlükçe düzenlenen sıra cetvelinde paranın tamamının şikayet olunan ...'a ödendiğini, müvekkilinin ve şikayet olunanın alacağının imtiyazsız olduğundan İİK'nun 206. maddesi hükmüne göre aynı sırada yer aldığını, haczedilen miktarın aynı yasanın 207. maddesi hükmüne göre alacaklılar arasında garameten paylaşılması gerektiği halde müvekkiline pay ayrılmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, müvekkilinin takibi ve haczinin şikayetçinin takip ve haczinden önce olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, haciz tarihleri ve sırası dikkate alındığında sıra cetvelinde ve müdürlük işleminde yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.12. 2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.