erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/8225
Karar No: 2017/3392
Karar Tarihi: 22.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/8225 E.  ,  2017/3392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 02.07.2015 gün ve 2015/3618 Esas, 2015/5133 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan .... vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, 6183 sayılı Yasa'nın 21. maddesi kapsamında kamu alacaklısı olan müvekkiline, sıra cetvelinde 1. sırada pay ayrılması gerekirken, usul ve yasaya aykırı olarak 14. sırada pay ayrıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Bir kısım şikayet olunanlar şikayetin reddini istemiş, diğerleri şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece; şikayetçinin alacağının bedeli paylaşıma konu taşınmazın aynından kaynaklanan bir vergi alacağı olmadığı, diğer vergi alacaklarına tanınan imtiyazın ise 4949 sayılı Yasa ile yürürlükten kaldırıldığı, bu itibarla, alacaklıların haciz tarihleri dikkate alınarak düzenlenen sıra cetvelinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine dair verilen kararın şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 02.07.2015 tarih ve 2015/3618 E., 2015/5133 K. sayılı ilamıyla özetle; şikayet olunan .... dışındaki diğer şikayet olunanlara sıra cetvelinde pay ayrılmadığından kendisine pay ayrılmayan şikayet olunanlara husumet yöneltilmesinin doğru olmadığı, bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine ilk haczin şikayet olunan .... tarafından 14.12.2009 tarihinde konulduğu, şikayetçi ... Müdürlüğü'nün haczinin 13.09.2010 tarihli olduğu ve taşınmazın 15.03.2011 tarihinde satıldığı ve bu durumda, şikayetçinin 6183 sayılı Yasa'nın 21/1. maddesi uyarınca ilk hacze iştirak etme hakkı bulunduğundan, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Bu defa, şikayet olunan UNİCO S.P.A. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan .... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 07,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14033
Karar No: 2011/13299
Karar Tarihi: 21.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/14033 E.  ,  2011/13299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ... vekili, ... adına kayıtlı çekişmeli taşınmazın gecekondu önleme projesi kapsamında kişilere fiilen teslim edildiğini, tapusunun devri yönünden 4706 Sayılı Yasa uyarınca tüm işlemlerin tamamlandığını, ancak taşınmazın Belediyeye devredilmediğini, bu konuda yapılan başvurunun da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, tapunun iptaline ve Belediye adına bedelsiz tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., devir koşullarının gerçekleşmediğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yasadaki devir amacının mülkiyet devri anlamına gelmeyip bir takım usuli işlemlerin gerçekleştirilmesine yönelik olduğu, Belediyece de parselizasyon işlemlerinin yerine getirildiği, böylece devir sebebinin ortadan kalktığı, yasanın uygulamasının da Bakanlar Kuruluna ve .... Bakanlığına ait bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 4706 ve 4916 Sayılı Yasalar gereğince Hazineye ait çekişme konusu taşınmazın bazı koşullar dairesinde ilgililerine temlik edilmek üzere Belediyeye devredilmesi öngörülmüş ise de, sonradan 6009 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle mülkiyetinin naklinin sebebi Bakanlığın vereceği izine tabi kılındığından, oysa somut olayda Bakanlığın böylesine bir izni bulunmadığı gözetilerek davanın reddedilmiş olması doğru olduğuna göre; davacı Belediyenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HMK.'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3398
Karar No: 2020/3322
Karar Tarihi: 01.06.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/3398 E.  ,  2020/3322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında hapsen tazyik talebinin reddine dair ... İcra Ceza Mahkemesinin 05/07/2019 tarihli ve 2019/681 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/09/2019 tarihli ve 2019/615 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığının 23/12/2019 gün ve 94660652-105-10-18911-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/01/2020 gün ve KYB.2019-136075 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1-... İcra Ceza Mahkemesinin 05/07/2019 tarihli ve 2019/681 değişik iş sayılı kararı ile borçlu sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle alacaklı vekilinin hapsen tazyik talebinin reddine karar verilmiş ise de, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına kanaat getirilmesi halinde, mahkemesince beraat kararı verilmesi gerektiği,

2-Dosya arasında mevcut ... 2. İcra Dairesinin 2019/2863 sayılı icra takip dosyası sureti içeriğine göre, borçlu sanığa usulüne uygun olarak 03/04/2019 tarihinde ödeme emri tebliğ edilmesine rağmen, yasal 10 günlük süre zarfında mal bildiriminde bulunmadığının anlaşılması karşısında, borçlu sanığın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 76. maddesi gereğince hapsen tazyikine karar verilmesi gerektiği,

Gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 353. maddesinde "İcra mahkemesinin bu Bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı, tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, ...mahkemesine itiraz edilebilir, itiraz üzerine verilen karar kesindir." hükmünün yer aldığı, maddedeki "bu bap hükümlerine göre" ifadesinde 16. babın vurgulandığı, sanığın cezalandırılması istenen eylemin aynı Kanunun 76. maddesinin ise 4. bapta bulunduğu, hal böyle olunca; bu bap hükümlerine göre verilen kararlara karşı herhangi bir kanun yolunun öngörülmemiş olması karşısında ... İcra Ceza Mahkemesinin 05/07/2019 tarihli ve 2019/681 değişik iş sayılı kararının kesin olduğu anlaşılmakla, bu karara karşı olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği hususunda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın ... Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10849
Karar No: 2010/11893
Karar Tarihi: 10.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/10849 E.  ,  2010/11893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERDEMLİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/03/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki bulunduğu 1171 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 1700 m2’lik bölümünü davalıların haksız biçimde işgal ettiklerini ileri sürüp, elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil istemiş, yargılama sırasında ecrimisil isteğinden vazgeçmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının maliki olduğu taşınmaza davalıların elatmasının sabit olduğu gerekçesiyle elatmanın önlenmesi, yıkım davasının kabulüne, vazgeçme nedeniyle ecrimisil isteğinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda, ecrimisil yönünden olumlu-olumsuz bir hüküm kurulmamışken gerekçeli kararda, ecrimisil hususunda açılan davanın feragat nedeniyle reddine karar verilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli

karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14019
Karar No: 2015/10326
Karar Tarihi: 10.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/14019 E.  ,  2015/10326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1.05 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5121
Karar No: 2018/5515
Karar Tarihi: 26.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/5121 E.  ,  2018/5515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda verilen gerekçeli kararda hakim...'ın ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6731
Karar No: 2013/9400
Karar Tarihi: 05.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/6731 E.  ,  2013/9400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Değişen suç vasfına göre açığa atılan imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Sanık hakkında açılan kamu davasının lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeni ile ortadan kaldırma

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; değişen suç vasfına göre sanığa yüklenen "açığa atılan imzanın kötüye kullanılması" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14010
Karar No: 2011/13283
Karar Tarihi: 21.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/14010 E.  ,  2011/13283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ... vekili, ... adına kayıtlı çekişmeli taşınmazın gecekondu önleme projesi kapsamında kişilere fiilen teslim edildiğini, tapusunun devri yönünden 4706 Sayılı Yasa uyarınca tüm işlemlerin tamamlandığını, ancak taşınmazın ....ye devredilmediğini, bu konuda yapılan başvurunun da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, tapunun iptaline ve .... adına bedelsiz tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., devir koşullarının gerçekleşmediğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yasadaki devir amacının mülkiyet devri anlamına gelmeyip bir takım usuli işlemlerin gerçekleştirilmesine yönelik olduğu, ....ce de parselizasyon işlemlerinin yerine getirildiği, böylece devir sebebinin ortadan kalktığı, yasanın uygulamasının da Bakanlar Kuruluna ve .... Bakanlığına ait bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 4706 ve 4916 Sayılı Yasalar gereğince Hazineye ait çekişme konusu taşınmazın bazı koşullar dairesinde ilgililerine temlik edilmek üzere ....ye devredilmesi öngörülmüş ise de, sonradan 6009 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle mülkiyetinin naklinin sebebi Bakanlığın vereceği izine tabi kılındığından, oysa somut olayda Bakanlığın böylesine bir izni bulunmadığı gözetilerek davanın reddedilmiş olması doğru olduğuna göre; davacı ....nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HMK.'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4534
Karar No: 2015/9681
Karar Tarihi: 03.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/4534 E.  ,  2015/9681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

25/07/2002 tarihli tutanak ile sanık tarafından.... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 06/10/1995 tarih ve 5932 sayılı kararı ile 1. derece doğal sit alanı içerisinde yer alan suça konu taşınmazda izinsiz olarak bina inşa edildiğinin, dış cephenin boyasız olduğunun, 06/12/2007 tarihli tutanakta ise, binanın dış cephe boyasının yapılmış ve demir parmaklık ilave edilmiş olduğunun tespit edildiği, dosya kapsamında mevcut inşaat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen raporda; dava konusu parselde inşa edilen tripleks binanın malzeme ve teknik özelliklerinin incelenmesinden 1998 yılında yapılmış olduğunun belirlendiği, ancak 06/12/2007 tarihli tutanağa konu uygulamaların yapılış tarihine ilişkin bir tespitin bulunmadığı, sanığın savunmasında, suça konu taşınmazı 1996 yılında satın alındığını, suça konu binayı 1998 yılında tamamlandığını beyan ettiği anlaşılmış olup,

Dairemizin 07/05/2013 tarihli, 2012/21540 Esas, 2013/12596 Karar sayılı ilamı ile “sanık tarafından ilgili Kuruldan izin alınmaksızın yapılan dış cephe boyası imalatı ile demir parmaklık ilavesinin gerçekleştiriliş tarihi tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik incelemeye dayalı olarak ve ayrıca 25/07/2002 tarihli tutanak ile suça konu yerin sit alanı olduğunu öğrenen sanığın eylemine devam ettiği dikkate alınmaksızın suç kastının bulunmadığı şeklinde dosya kapsamına uygun bulunmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi” nedenleri ile hükmün bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulduğu, inşaat bilirkişi tarafından düzenlenen 25/02/2014 tarihli ek raporda; ruhsatsız binanın dış cephe boyası ve demir parmaklıklarının 25.07.2002 tarihi ile 06.12.2007 tarihi arasında yapılmış olduğunun belirtildiği, ancak bilirkişi tarafından belirlenen zaman diliminin çok geniş olduğu, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini açısından yeterli bulunmadığı, bu itibarla mahkemece mahallinde konusunda uzman arkeolog, mimar ve inşaat mühendisi bilirkişilerin katılımı ile keşif icrasıyla, suça konu uygulamaların teknik özellikleri, yıpranma durumu, renkteki solmalar gibi etmenler nazara alınarak inşaa edilme tarihleri tereddüte yer vermeyecek şekilde saptanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/990
Karar No: 2021/3271
Karar Tarihi: 17.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/990 E.  ,  2021/3271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki haksız eylemden kaynaklanan maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, davalının işlettiği ... isimli düğün salonunda kullanmak üzere götürdüğü müzik aletlerinin çıkan yangın sonucu yandığını ve kullanılamaz hale geldiğini belirterek, müzik aletleri nedeniyle uğradığı zararın ve mahrum kaldığı gelirin tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacının iddia ve taleplerinin yersiz olduğunu beyanla, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 26/05/2015 tarihli kararında davanın reddine karar verildiği, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 18/10/2017 tarih, 2015/14517 esas ve 2017/6023 karar sayılı ilamı ile davalının müzik aletlerinin muhafazasında gereken dikkat ve özeni gösterip göstermediği ve yan binada çıkan yangının düğün salonuna sirayet etmesi sonucu müzik aletlerinin yanmasında bir kusuru olup olmadığı hususunda araştırma yapılmak suretiyle sonuca göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma ilamına uyularak verilen nihai kararda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, bozma gereği yerine getirilmemiştir. Mahkemece, bozma ilamında belirtildiği üzere davalının kusur durumunun tespitinin özel ve teknik bir bilgi ile tespit edilmesi gerektiğinden, dinlenen tanık beyanları ile yetinilerek hüküm tesis edilmesi doğru olmamıştır. Şu halde, davalının olaydaki kusur durumunun uzman bilirkişi marifetiyle tespit edildikten sonra sorumluluğunun bulunması durumunda zarar kapsamının belirlenerek sonuca gidilmesi gerekmektedir. Kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 17/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.