erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/3353
Karar No: 2015/13042
Karar Tarihi: 08.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/3353 E.  ,  2015/13042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 07.04.2009 tarihli iş kazasında vefat eden sigortalının eş ve çocuğunun manevi zararının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davacı eş ve çocuk için ayrı ayrı 15.000,00'er TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, 07.04.2009 tarihli zararlandırıcı olaya dair kusur raporu alınmadan karar verildiği anlaşılmıştır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile, tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, Mahkemece hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden, sorunun çözümlediği açık-seçiktir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince kusur raporu almak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek, davacının ilk kararı temyiz etmemesine göre davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak durumunu da gözeterek yeniden bir karar vermekten ibarettir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 08/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14642
Karar No: 2012/2632
Karar Tarihi: 20.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/14642 E.  ,  2012/2632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11377
Karar No: 2016/8484
Karar Tarihi: 18.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/11377 E.  ,  2016/8484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen Direnme kararının süresi içinde davacı ve davalı Bakanlık vekilleri tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40.maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dairemiz ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık, işçinin ücretinin tespiti usulü ile her dosyanın kendi içindeki delilere göre değerlendirilmesi yanında işyeriyle ilgili olarak daha önceden aynı konuda verilen ve kesinleşen emsal kararların mahkemeler yönünden kuvvetli delil olarak kabul edilip mahkemelerce bu emsallere göre değerlendirme yapılması gerekliliği noktasında toplanmaktadır.

Dairemizin “..Somut olayda, mahkemece bilirkişi raporundan ayrılarak, davacının tanık beyanlarına itibarla 2.000,00TL ücret almasının olağan olduğunu, önceki dönem çalışmalarında SGK bildirimlerinin de asgari ücretten fazla olması nedeniyle önceki dönem ücretinin SGK kayıtlarına itibarla belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle re’sen hesaplama yapılarak karar verilmiştir. Ancak mahkemenin kabulü yerinde değildir. Bilirkişi raporunda tespit edildiği gibi tanık beyanlarına itibarla geçmiş dönem ücretinin de belirlenip hesaplama yapılması gereklidir.

Ayrıca, mahkeme, davacı tanıklarının da davalı aleyhine davalarının olması nedeniyle kendi lehlerine delil yaratmak için beyanda bulundukları bu nedenle beyanlarına itibar edilemeyeceği gerekçesiyle, davalı tanığı kontrolör aşçının, davacının sabah 07.00 – 15.30 saatleri arasında kendisinin çalıştığını, davacının da bu saatler arasında çalıştığı beyanına itibarla fazla mesai alacağını re’sen hesaplamıştır. Oysa davacı ile birlikte çalışan davacı tanıkları davacının 07.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiştir. Davalı işyeri ile ilgili olarak Yargıtay’dan onanarak geçen dosyalarda 07.00-18.00 saatleri arasında çalışmanın olduğu belirlenmiş ve bu husus kesinleşmiştir. Bu nedenle davacının da, davacı tanıklarının beyanlarında belirtildiği üzere, 07.00-18.00 saatleri arasında çalıştığın kabulü gerekmektedir. Bu nedenle fazla mesai alacağının davacı tanıklarının beyanlarına göre belirlenmesi gerekirken davalı tanığının beyanına dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir. ” gerekçesi ile verdiği bozma kararının usul ve yasaya uygun olmasına ve yerleşik uygulamanın da bu yönde bulunmasına göre direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli YARGITAY HUKUK GENEL KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3672
Karar No: 2020/10226
Karar Tarihi: 24.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/3672 E.  ,  2020/10226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İftira, hakaret

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK.nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinin, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın suç oluşturmadığı sabit görülen fiillerinin belirtilmesi ve bu fiillerin nitelendirilmesinin yapılarak açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nın 230. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın gerekçesiz olarak yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/23266
Karar No: 2013/4190
Karar Tarihi: 07.03.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/23266 E.  ,  2013/4190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1978 yılından itibaren sigortalı çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde 1978 yılında 7 gün süre ile hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulü ile, davacının 1978 yılı Ekim ayında 7 gün süre ile davalı işverene ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Harç kamu düzenine ilişkindir. 492 sayılı Harçlar Yasası’nın 13/j maddesinde “Genel Bütçeye dahil idarelerin harçtan muaf olacakları” düzenlenmiş olup, davalı ... 5018 sayılı Yasa’ya ekli 1 sayılı cetvelde yazılı genel bütçeye dahil idarelerden olmayıp mahalli idaredir. Öte yandan 5302 sayılı İl Özel İdaresi Yasası’nın 8.maddesinin yargı harçlarını kapsamadığı açıktır. Hal böyle olunca da davalı ... İl Özel İdare Müdürlüğünden başvurma harcı ile karar ve ilam harcının alınması gerekli olduğu halde harçtan muaf olduğu gerekçesiyle harç alınmamasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kamu düzenine ilişkin harç ile ilgili bu husus resen nazara alınarak hüküm bozulmamalı, HUMK'nun 438/7.(6100 sayılı H.M.K.’nun 370/2.) maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2.bendinin tümüyle silinerek,yerine " 2-Alınması gereken 18,40 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 17,15 TL harcın düşümüyle kalan 1,25 TL harcın davalı ... İl Özel İdare Müdürlüğünden alınarak Hazineye gelir kaydına, davacı tarafından peşin olarak yatırılan 17,15 TL nisbi harç ile 17,15 TL başvuru harcı olmak üzere toplam 34,30 TL harç giderinin davalı ... İl Özel İdare Müdürlüğünden alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ...'ne yükletilmesine 07/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3022
Karar No: 2015/19076
Karar Tarihi: 16.09.2015

**7. Ceza Dairesi         2015/3022 E.  ,  2015/19076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2015/526

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan şüpheliler A.. T.. ve C.. C.. hakkında yapılan, Dörtyol Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/1538 soruşturma sayılı dosyası üzerinden yürütülen soruşturma kapsamında, ....... plaka sayılı araca ve ..... plakalı dorseye el konulması talebinin reddine dair İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/03/2014 tarihli ve 2014/340 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/04/2014 tarihli ve 2014/396 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 23/12/2014 gün ve 76147 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının26.01.2015 gün ve KYB. 2015-526 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “Taşınmazlara, hak ve alacaklara elkoyma” kenar başlıklı 128. maddesinde yer alan “(1) Soruşturma veya kovuşturma konusu suçun işlendiğine ve bu suçlardan elde edildiğine dair somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebebi bulunan hallerde, şüpheli veya sanığa ait; a) Taşınmazlara, b) Kara, deniz veya hava ulaşım araçlarına, ... elkonulabilir. (4) Kara, deniz ve hava ulaşım araçları hakkında verilen elkoyma kararı, bu araçların kayıtlı bulunduğu sicile şerh verilmek suretiyle icra olunur... (9) Bu madde hükmüne göre elkoymaya ağır ceza mahkemesince oybirliğiyle karar verilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, bahse konu çekici ve dorse hakkında elkoyma talebini değerlendirme yetkisinin ağır ceza mahkemesinde olduğu dikkate alınmaksızın, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10.04.2014 tarih ve 2014/396 Değişik İş sayılı kararının CMK.nın 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14758
Karar No: 2012/2631
Karar Tarihi: 20.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/14758 E.  ,  2012/2631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/6301
Karar No: 2021/11703
Karar Tarihi: 08.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/6301 E.  ,  2021/11703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

1-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında Gaziantep Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nün 10/06/2015 tarihli uzman hekim raporunda suça sürüklenen çocuğun hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğunun belirtilmesi, dosya içerisinde bulunan ve sosyal hizmet uzmanı tarafından düzenlenen 08/06/2015 tarihli sosyal inceleme raporunda ise suça sürüklenen çocuğun süreçleri bakımından suç teşkil edebilecek olayları ayırt edebilecek özelliklere ve yeterli algı düzeyine sahip olmadığının belirtilmesi karşısında; her iki rapor arasında oluşan çelişkinin giderilmesi bakımından TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesi veya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor alınması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suç tarihi itibariyle 12 yaşını doldurmuş olup 15 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması yerine aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/20823
Karar No: 2010/6296
Karar Tarihi: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20823 E.  ,  2010/6296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara net geliri esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.Ancak;

Dava konusu taşınmazların geometrik durumları, yüzölçümleri ve boru hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranlarının taşınmazların tüm değerinin, 363 parsel sayılı taşınmazda yüzde ikibuçuğu, 813 parsel sayılı taşınmazda yüzde biri oranında olacağı gözetilmeden, daha yüksek oranlarda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre kamulaştırma bedelinin fazla tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2015/2688
Karar No: 2015/3874
Karar Tarihi: 14.10.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/2688 E.  ,  2015/3874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/387949

MAHKEMESİ : Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2011

NUMARASI : 2010/215 (E) ve 2011/203 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1- Sanığın, suça konu iki adet çeki sahte olarak keşide edip müştekiye verdiğinin iddia olunması, sanığın istikrar arz eden savunmalarında, katılanın sahibi olduğu dershanede sekreter olarak çalıştığını, daha sonra işten ayrılan katılana çalıştığı yıllara karşılık olmak üzere iki adet çek keşide ettiğini, çeklerdeki imzaların kendisine ait olduğunu, imzasını değiştirmediği gibi başka birisine de attırmadığını, sadece ekonomik durumunun kötüye gittiğini, bu yüzden çeklerin karşılıksız çıktığını, borcu da imzayı da kabul ettiğini, yapılan imza incelemesini kabul etmediğini ifade etmesi, katılan tarafından herhangi bir icra takibinin yapılmaması, dolayısıyla sanığın suça konu çeklere yönelik imza itirazında bulunmaması ve keşideci imzalarının basit tersimli imzalar olması ve sanığın sahtecilik kastı ile hareket etmeksizin rızası dahilinde suça konu çekleri başka birisine düzenlettirebileceği karşısında, atılı suçtan sanığın beraati yerine salt ekspertiz raporuna itibar edilerek sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 gün ve 2013/151-304 sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere; sanık hakkında tekerrüre esas alınan 3167 sayılı Kanunun 16/1-2. maddesi uyarınca verilen mahkumiyetine ilişkin eyleminin 31.01.2012 tarih ve 28193 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 03.02.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6273 sayılı Çek Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile suç olmaktan çıkarılması nedeniyle tekerrüre esas teşkil etmeyeceğinden, İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.03.2007 tarih ve 2006/721 Esas, 2007/117 Karar sayılı ilamıyla 3167 sayılı Kanuna muhalefetten sanık hakkında hükmolunan 50.000-TL adli para cezasının tekerrüre esas alınması,

b- 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/17457
Karar No: 2012/17905
Karar Tarihi: 18.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/17457 E.  ,  2012/17905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 06/10/1978 tarihinden itibaren hizmet akdine dayalı çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde 06.10.1978 tarihinden itibaren hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulü ile, davacının 06.10.1978 tarihinde davalı işverene ait işyerinde bir gün süreyle hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Harç kamu düzenine ilişkindir. 492 sayılı Harçlar Yasası’nın 13/j maddesinde “Genel Bütçeye dahil idarelerin harçtan muaf olacakları” düzenlenmiş olup, davalı ... 5018 sayılı Yasa’ya ekli 1 sayılı cetvelde yazılı genel bütçeye dahil idarelerden olmayıp mahalli idaredir. Öte yandan 5302 sayılı İl Özel İdaresi Yasası’nın 8.maddesinin yargı harçlarını kapsamadığı açıktır. Hal böyle olunca da davalı Gaziantep İl Özel İdare Müdürlüğünden başvurma harcı ile karar ve ilam harcının alınması gerekli olduğu halde harçtan muaf olduğu gerekçesiyle harç alınmamasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kamu düzenine ilişkin harç ile ilgili bu husus resen nazara alınarak hüküm bozulmamalı, HUMK'nun 438/7.(6100 sayılı H.M.K.’nun 370/2.) maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2.bendinin tümüyle silinerek,yerine " 2-Alınması gereken 18,40TL başvurma harcı ve 18,40TL karar ve ilam harcı olmak üzere toplam 36,80TL harç giderinin davalı Gaziantep İl Özel İdare Müdürlüğünden alınarak Hazineye gelir kaydına,davacı tarafından peşin olarak yatırılan toplam 36,80TL harcın karar kesinleştiğinde talep halinde davacıya iadesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.