erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/10398
Karar No: 2020/4018
Karar Tarihi: 05.03.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/10398 E.  ,  2020/4018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında kurulan hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; mahallinde yapılan keşif sonucu ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 30 ada 4 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesine ilişkin böge adliye mahkemesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idareden aşağıda kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9868
Karar No: 2016/5229
Karar Tarihi: 29.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9868 E.  ,  2016/5229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK'nın 89/1, 89/2-d, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanık ...'un, Anonim Şirket yönetim kurulu başkanı, diğer sanık ...'in ise şirkette idari işlerden sorumlu müdür olarak görev yaptığı, olay tarihinde katılan işçi ...'nin, boru işleme bölümünde çalıştığı sırada, kendisine 6-7 metre uzaklıkta bulunan ve koruyucusu bulunmayan boru kesme makinasından çıkan metal parçanın fırlayıp, yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu, kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda belirtildiği üzere, yapılan işin sorumlu eleman gözetiminde yapılmaması, koruyucu bulunmayan ve bakımları yapılmamış makinada çalışılmasından kaynaklanması karşısında, yapılan iş ile ilgili olarak kanunda yeterli eğitimi almış uzman bir eleman atanıp atanmadığı tespit edilerek, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4419
Karar No: 2015/20027
Karar Tarihi: 09.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/4419 E.  ,  2015/20027 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2013

NUMARASI :

DAVACI : İ.. B..

DAVALI : A.. B..

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının onanmasına dair 23.10.2014 tarih, 2014/... Esas, 2014/... Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

5393 Sayılı Yasa'nın 15/son maddesinde “Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri şartlı bağışlar ve kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez” hükmüne yer verilmiştir. Bu durumda haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde (fiilen) kullanılması gerekli olup kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

3194 Sayılı İmar Kanunu'nun 44/son maddesine dayanılarak çıkarılan Otopark Yönetmeliği'nin 10. ve 11. maddelerinde otopark hesabında toplanan meblağın otopark tesisi dışında başka bir amaçla kullanılamayacağı belirtilmiştir. Ayrıca, 5779 sayılı İl Özel İdaresine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkındaki Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda belediyelere, genel bütçe vergi tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

Somut olayda; haczedilmezlik şikayetine konu ... no'lu otopark hesabında bulunan paraların fiilen kamu hizmetinde kullanıldığının kabulü gerekeceğinden, haczi mümkün değildir. Bir diğer anlatımla otopark hesabı niteliği gereği haczedilemez Hesaptaki paralardan başka amaçlar için harcamalar yapılması haczedilebilecekleri sonucunu doğurmaz ve haczedilmezlikten feragat anlamına gelmez.

O halde, anılan otopark hesabı yönünden istemin kabulü gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir. Mahkeme kararının bu nederlerle bozulması gerekirken yazılı gerekçe ile onandığı anlaşılmakla karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 23.10.2014 tarih 2014/... Esas, 2014/... Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, Mahkeme Kararının yukarıda yazılı nederlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 52,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/26730
Karar No: 2013/18496
Karar Tarihi: 05.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/26730 E.  ,  2013/18496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; olay günü gece 01:10'da meydana gelen olaydan sonra saat 01:52 de düzenlenen genel adli muayene raporunda 149 promil alkollü olarak otomobille seyreden, hafif sağa virajlı yolda hızından dolayı,direksiyon hakimiyetini kaybederek orta refüjdeki demir bariyerler ile ağaca çarpıp savrulması sonucu karşı yönden gelen trafiğin kullandığı yol bölümüne geçerek durduğu tespit edilen sanığın,güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde,beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/2114
Karar No: 2024/465
Karar Tarihi: 01.02.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2114 E.  ,  2024/465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)'nın geçici 1/2. maddesi gereğince 01.10.2011 tarihi ve sonrasında açılmış davalar için HMK'nın hükümlerine göre temyize tabi olması halinde HMK'daki kesinlik sınırı uygulanacaktır.

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesinin karar tarihinde miktar veya değeri 238.730,00 Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararları verildiği anda kesin olup temyiz edilemez. (HMK'nın 362/1-a). HMK'nın ek 1. Madde gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararları yönünden 2022 yılı için temyiz kesinlik sınırı 238.730,00 TL'dir.

Somut olayda, itiraz edilen sıra cetvelinde paylaşıma konu alacak miktarının tamamı 155.507,19 TL olup belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Davacı vekilinin temyiz isteminin hükmün kesin olması nedeniyle REDDİNE

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/42
Karar No: 2025/365
Karar Tarihi: 17.01.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/42 E.  ,  2025/365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/285 E., 2024/1091 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Nevşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/95 E., 2023/323 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, kadastro çalışmaları sırasında dere yatağında kaldığı için tescil harici bırakılan yerde zilyetlik iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 1. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

17.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20570
Karar No: 2014/793
Karar Tarihi: 21.01.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20570 E.  ,  2014/793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı kurum temyizi yönünden;

Mahkeme kararı davacı kurum vekiline 13.02.2013 günü tebliğ edilmiş olup, temyiz dilekçesi 04.03.2013 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir.

Bu durumda HUMK.nun 432. maddesi hükmünde öngörülen 15 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,

2-Davalıların temyizi yönünden;

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında Karayolları Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması ve dava dilekçesinde dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile davacı idare adına tescili istendiğine göre, mahkemece dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken yol olarak terkinine karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanılgıların

düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 5 nolu bendinin hükümden çıkartılarak yerine ”Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına” cümlesinin yazılması ve hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan "yol olarak terkinine" ibaresi hükümden çıkartılarak yerine "davacı adına tapuya tesciline" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4546
Karar No: 2016/5287
Karar Tarihi: 30.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/4546 E.  ,  2016/5287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK'nın 89/1, 89/2-d, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanık ...'un, Anonim Şirket yönetim kurulu başkanı, diğer sanık ...'in ise şirkette idari işlerden sorumlu müdür olarak görev yaptığı, olay tarihinde katılan işçi ...'nin, boru işleme bölümünde çalıştığı sırada, kendisine 6-7 metre uzaklıkta bulunan ve koruyucusu bulunmayan boru kesme makinasından çıkan metal parçanın fırlayıp, yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu, kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda belirtildiği üzere, yapılan işin sorumlu eleman gözetiminde yapılmaması, koruyucu bulunmayan ve bakımları yapılmamış makinada çalışılmasından kaynaklanması karşısında, yapılan iş ile ilgili olarak kanunda yeterli eğitimi almış uzman bir eleman atanıp atanmadığı tespit edilerek, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/10269
Karar No: 2020/2275
Karar Tarihi: 10.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/10269 E.  ,  2020/2275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 15.05.2005 olan suç tarihinden, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08.09.2008 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkûmiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08.09.2008 tarihinden itibaren, deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 19.06.2011 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri hükmü karşısında, sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihi olan 15.05.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 10.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/27461
Karar No: 2019/10527
Karar Tarihi: 24.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/27461 E.  ,  2019/10527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın suç tarihinde katılanın ikametinde bulunan papağanı başka bir papağanla çiftleştirmek amacıyla katılanın evine geldiği, ikamette görüştükleri, sanığın papağanın ayaklarının sakat olduğunu görüp, katılana ilaç olarak ne kullandığını sorduğu ve kendi kuşlarını götürdüğü doktora papağanı götürme hususunda ısrar ederek katılanı ikna ettiği, tanık olarak dinlenen ... ile beraber papağanı alıp gittikleri ve bir daha papağanı geri getirmedikleri, bu şekilde sanığın üzerine atılı dolandırıcılık eylemini gerçekleştirdiği iddia olunan somut olayda; katılan beyanı, sanık savunması, tanıklar beyanı ve tüm dosya kapsamından, tanıkların papağını alan şahsın sanık olmadığı yönündeki beyanları, sanığın tüm aşamalarda inkara yönelik savunmada bulunmuş olduğu, bu savunmanın aksine cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunamadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin eksik incelemeyle hüküm kurulduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9086
Karar No: 2014/22030
Karar Tarihi: 30.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9086 E.  ,  2014/22030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacılar vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten ve

2- Temyiz eden davalılar vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacılar vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyasyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.