Esas No: 2024/2617
Karar No: 2025/1310
Karar Tarihi: 26.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2617 E.  ,  2025/1310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/770 Esas, 2024/131Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/48 E., 2019/139 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde;davacı şirket tarafından 2013/08051-4, 8, 10 sıra numaralı tasarım ile tescil başvurusunda bulunulduğunu, davalı şirketin bu başvuruya 2002/03184-13, 14 ve 2013/07649-1 sıra numaralı tasarımlara dayanarak itiraz ettiğini, itirazın kabul edilerek başvurularının reddine karar verildiğini, bu karara karşı yaptıkları itirazın 2014 T-699 sayılı YİDK kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa müvekkili şirkete ait 10 sıra numaralı tasarım ile 2002/03184-13 ve 14 sıra numaralı tasarımlar arasında ilk bakışta dahi fark edilebilecek farklılıklar bulunduğunu, 2013/07649-1 numaralı tasarımın ise aslında davacı tarafından ... için tasarlanmış ve 19.09.2013 tarihinde kamuya sunulmuş tasarımlar olduğunu, davalının haksız bir şekilde müvekkiline ait bu tasarımları tescil ettirdiğini, anılan tasarım aleyhine Manisa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi Hakimliğinde 2015/30 E. numaralı bir dava açıldığını ve söz konusu tasarımların müvekkiline devrinin talep edildiğini, anılan dosyanın bekletici mesele yapılması gerektiğini ileri sürerek 2014-T-699 sayılı YİDK kararının iptalini ve 2013/08051-4-8-10 sıra numaralı tasarımın müvekkili adına tescil edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; YİDK tarafından verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğunu, 2013/08051, 4-8 ve 10 sıra numaralı tasarımlar ile itiraza gerekçe gösterilen tasarımlar arasında farklılığın bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı başvuru ile müvekkili tasarımlarının genel izlenim itibariyle benzer bulunduklarını, Manisa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde 2015/30 E. numarası ile açtığı davanın haksız bulunduğunu, müvekkili adına tescilli 2013/07649 nolu tasarımın, anılan fuardan çok öncesine dayanan uzun bir geliştirme süreci neticesinde ortaya çıkartıldığını, müvekkili şirketin ... firması ile olan yazışmalarının, davacı ile ... arasındaki yazışmalardan daha önceki tarihli olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 4 ve 8 sıra numaralı tasarımlar yönünden YİDK kararının yerinde olduğu ancak 10 sıra numaralı tasarım yönünden yapılan değerlendirmelerde anılan tasarımın yenilik ve ayırt edicilik kriterlerine haiz olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, YİDK'nin 2014/T-699 sayılı kararının 2013/08051-10 sıra numaralı tasarımın tescilinin iptali yönünden iptaline, fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiş, hüküm, taraflarca istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalılara iadesine, 26.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.