erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/9584
Karar No: 2006/9912
Karar Tarihi: 30.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/9584 E.  ,  2006/9912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir ibabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarına göre davanın niteliği gereği yargılamada kendisini vekille temsil ettiren taraflar yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, sadece davacı vekili yararına vekalet ücreti takdiri,

2-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 40.sırasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması,

Doğru değil ise de, bu yanılgıların düzeltimi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 3 nolu bendi metni hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "Davacı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın isteği halinde yatırana iadesine" yazılması, 4 nolu bendinden devamına, "400 YTL. maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 30.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/11290
Karar No: 2022/15738
Karar Tarihi: 10.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/11290 E.  ,  2022/15738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/779 Esas, 2022/873 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.06.2022 Tarihli ve 2022/832 Esas, 2022/954 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki adresinin ..../Sinop olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Boyabat Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.07.2022 Tarihli ve 2022/779 Esas, 2022/873 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ...../İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Saraydüzü İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ..... Pendik/İstanbul olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,10.11.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2016/17761
Karar No: 2017/200
Karar Tarihi: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17761 E.  ,  2017/200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2013/11395
Karar No: 2013/30284
Karar Tarihi: 23.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/11395 E.  ,  2013/30284 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/1, 62, 52/2-4, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği kaza sonucu katılanın nitelikli şekilde yaralandığı ve mahkemece de sanığın mesleğinin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle 7 ay süre ile, mesleğini yapmaktan yasaklanmasına karar verilmiş olmakla tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusursuz olduğuna, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen temel ceza, katılanın vücudunda meydana gelen yaralanma niteliğine göre artırılırken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK' nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi ve sanık hakkında çalışma özgürlüğünü tamamen ortadan kaldıracak şekilde "sanığın mesleğinin icrasından yasaklanmasına" karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün denetim belirlenmesine ilişkin 2. Bendinin başına "TCK 89/2-a-b-e maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi, hükmün 8.bendindeki "sanığın mesleğinin icrasından 7 AY SÜREYLE YASAKLANMASINA," kısmının çıkarılmasına, yerine "sanığın 7 AY SÜREYLE ELEKTRİK TAAHHÜT İŞLERİ YAPMAKTAN YASAKLANMASINA" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/4889
Karar No: 2006/7175
Karar Tarihi: 29.06.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/4889 E.  ,  2006/7175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Çan  Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarih               :  25.10.2005
Esas No: 2024/105
Karar No: 2024/3979
Karar Tarihi: 02.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/105 E.  ,  2024/3979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2437 E., 2023/1755 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ezine Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/155 E., 2021/291 K.

Taraflar arasındaki sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

3533 sayılı Umumi Mülhak Ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler Ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete Veya Belediye Veya Hususi İdarelere Aid Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yolile Halli Hakkında Kanunun 1 inci maddesinde genel, katma ve özel bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve kurumlar arasında çıkan ve adli yargının konusunu oluşturan uyuşmazlıkların bu kanunda yer alan tahkim usulü ile giderileceği; 6 ncı maddesinde bu Kanuna göre verilen hakem kararlarına karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince verilecek kararların kesin nitelikte olduğu öngörülmüştür.

Temyize konu edilen Bölge Adliye Mahkemesi kararı, 3533 sayılı Kanun gereği hakem sıfatıyla verilmiş olan İlk Derece Mahkemesi hükmü hakkında yapılan istinaf başvurusunun incelenmesi üzerine verilmiş olup, Kanun gereği kesin nitelikte oluğundan davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz dilekçelerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/5505
Karar No: 2013/7501
Karar Tarihi: 16.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/5505 E.  ,  2013/7501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.05.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın dava şartı yokluğundan reddine dair verilen 14.11.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 02.11.2011 tarihli duruşmadan itibaren davacıya verilen iki haftalık kesin süre içinde gider avansının yatırılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Bilindiği üzere, Anayasa'da aranan hak arama özgürlüğünün kullanılabilmesi ve adil yargılama hakkının unsurlarından olan, taraflar arasında silahların eşitliği ilkesinin hayata geçirilebilmesi için gerekli yargılama giderlerini ödemede sıkıntıya düşecek veya ödeyemeyecek durumda bulunan kişilere, her türlü mali ve hukuki korunma taleplerinde kolaylık sağlanması, sosyal hukuk devletinin ilkelerinden olup, bu gereğin yerine getirilebilmesi de adli yardım ile mümkündür. Bu nedenle adli yardım müessesesi 1086 sayılı HUMK'nun 465 ila 472. maddeleri ile 6100 sayılı HMK'nın 334 ila 340. maddeleri arasında düzenlenmiştir.

Dosya kapsamına göre somut olayda, davacı taraf adli yardım talebinde bulunarak muhtarlıktan aldığı fakirlik belgesini ibraz ettiği ve yaptırılan zabıta araştırması neticesinde davacının kendisinin ve ailesinin

geçimini sağlayacak yeterli gelirinin ve malvarlığının bulunmadığı, hastalığından dolayı çalışamadığı belirlenmiştir. Bu durumda davacı yararına adli yardım talep edilebilmesi için yasal şartların gerçekleştiği anlaşıldığından adli yardım talebinin kabulü gerekir.

Hal böyle olunca; davacının adli yardım talebi de kabul edilerek, işin esası incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; dava 26.05.2011 tarihinde, 1086 sayılı Yasa döneminde açılmış ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 12.12.2012 tarihli ve 2012/9-1170 esas, 2012/1172 karar sayılı kararıyla da 1086 sayılı HUMK döneminde açılan derdest davalar yönünden 6100 sayılı HMK'nın 120/2 maddesi uyarınca eksik gider avansı istenemeyeceğine ilişkin karar verilmesi nedeniyle, 6100 sayılı HMK'nın 324. maddesi uygulanmak suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken olayda uygulama yeri bulunmayan 6100 sayılı Yasanın 114/g, 115/2 ve 120/2. maddelerinden söz edilerek gider avansı yatırılmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi .
Esas No: 2017/1571
Karar No: 2020/2698
Karar Tarihi: 09.09.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1571 E.  ,  2020/2698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin alacağının tahsili için takip yapıldığını, takibin 24.05.2011 tarihinde kesinleştiğini, 15.07.2011 tarihinde borçlunun aracına haciz konulduğunu, 04.05.2012 tarihinde aracın satıldığını, elde edilen paranın şikayet olunan vergi dairesine ödenmesine karar verildiğini, şirket müdürü olan borçlunun şirketin vergi borcundan sorumlu olması için şartların oluşmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile davalıya ayrılan paranın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, sıra cetvelinin iptaline dair verilen karar, şikayet olunan vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 04.06.2015 tarihli 2015/2325-4260 E.-K. Sayılı ilamıyla bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, şikayetçinin İzmir 7. İcra Müdürlüğünün 2011/5252 E. sayılı dosyasından yapılan 06.07.2012 tarihli sıra cetveline itirazının kabulüne, sıra cetvelinin iptaliyle 02.08.2016 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda 05.03.2012 tarihinde uygulanan ihtiyati haczin şikayet olunan vergi dairesine, önceki hacizlere iştirak imkanı sağlamayacağından 35 AP 5224 plakalı aracın satışından elde edilen paranın aynı tarihli haciz uygulamış olan aynı alacaklının (şikayetçinin) İzmir 7.İcra Müdürlüğünün 2011/5252 E. ve 2011/9763 E. sayılı iki dosyası arasında garameten paylaştırılmak suretiyle sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince temyiz eden şikayet olunandan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/18971
Karar No: 2010/1102
Karar Tarihi: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18971 E.  ,  2010/1102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10304
Karar No: 2017/3201
Karar Tarihi: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10304 E.  ,  2017/3201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2011/32708
Karar No: 2011/40294
Karar Tarihi: 01.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/32708 E.  ,  2011/40294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

02.06.2009 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen yasal süreden sonra 23.06.2009 tarihinde temyiz eden katılan vekilinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.