erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/21018
Karar No: 2014/7128
Karar Tarihi: 08.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/21018 E.  ,  2014/7128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VİRANŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2012/205-2013/385

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; davacının abonesiz kuyusunun olmadığının bu nedenle borçlu bulunmadığının tespitine, bu talebin reddi halinde 150.000 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; kısa kararda "davanın kabulüne" karar verilmiş olmasına karşın, gerekçeli kararda" davanın kabulü ile davacının davalıya davalı tarafından 18.08.2010 tarih 66660 seri numaralı kaçak tespit tutanağına istinaden düzenlenen son ödeme tarihi 31.08.2010 olan 72.318,17 TL'lik fatura gereğince borçlu olmadığının tespitine" ilişkin hüküm kurulmuştur.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 08/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/11496
Karar No: 2010/7063
Karar Tarihi: 14.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/11496 E.  ,  2010/7063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Av. ... tarafından, davalı Hazine aleyhine 15/09/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, özellikle dava konusu taşınmazın dere yatağında oluşu ve niteliğine göre tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 14/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/11452
Karar No: 2021/4443
Karar Tarihi: 01.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11452 E.  ,  2021/4443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın ceza miktarına, sanığın ise lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre; 25.08.2014 günü saat 14.30 sıralarında ehliyetsiz olan sanığın sevk ve idaresindeki araç ile meskun mahal içi, iki yönlü, düz ve eğimsiz asfalt yolda seyir halindeyken, yolun solundan yolun sağına geçiş yapmakta olan 2007 doğumlu yayaya çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın tali kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda, 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; dosya içeriğinden ve UYAP üzerinden yapılan sorgulamada, suç tarihi itibariyle sürücü belgesi bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, sanık ve katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün (5) numaralı bendin hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1159
Karar No: 2017/1265
Karar Tarihi: 17.04.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/1159 E.  ,  2017/1265 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA)

Gölpazarı Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'ın, tedavi için gittiği hastanede sivil bir vatandaştan aldığı cep telefonunu kullanması nedeniyle hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirinin İnfazı Hakkında Kanunun 44/3-g maddesi gereğince 12 gün süreyle hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 01/08/2016 tarihli ve 2016/361 sayılı kararına yönelik şikayetin reddine ilişkin Bilecik İnfaz Hakimliğinin 22/09/2016 tarihli ve 2016/1797 esas, 2016/2880 sayılı Kararına karşı yapılan itirazın keza reddine dair Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin 26/10/2016 tarihli ve 2016/897 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, benzer bir duruma ilişkin olarak emsal Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 12/12/2016 tarihli ve 2016/5353 esas, 2016/4243 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 44. maddesinin 3. fıkrasında, onbir günden yirmi güne kadar hücreye koyma cezasını gerektirir eylem olarak, aynı fıkranın (g) bendi “Her türlü ateşli silâh, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak” biçiminde düzenlenmiş olup, hükümlünün tedavi için gittiği hastane bahçesinde sivil bir vatandaştan aldığı cep telefonunu kullandığından bahisle cezalandırıldığı somut olayda, cep telefonu kullanılan hastanenin ceza infaz kurumu niteliğinde olmadığı, bu durumda hükümlü hakkında belirtilen kanun maddesi uyarınca disiplin cezası verilemeyeceği gözetilerek itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan Kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 15/03/2017 gün ve 94660652-105-11-367-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin 26/10/2016 tarihli ve 2016/897 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17179
Karar No: 2013/30239
Karar Tarihi: 19.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/17179 E.  ,  2013/30239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davacı vekili ...'in imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir.Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işlerijuüdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanıın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 19.12.2013 (Prş.)
Esas No: 2010/8278
Karar No: 2010/16114
Karar Tarihi: 30.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8278 E.  ,  2010/16114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra Gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi ve kapama bağ niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazların nitelikleri, geometrik durumları, yüzölçümleri ve enerji nakil hattının güzergahları dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranlarının taşınmazların tüm değerinin; 232 ve 233 numaralı parsellerde binde beşini, 379 numaralı parselde ise yüzde ikisini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranlarda değer düşüklükleri tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedellerinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20708
Karar No: 2014/6929
Karar Tarihi: 12.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/20708 E.  ,  2014/6929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2013

NUMARASI : 2012/133-2013/61

Taraflar arasındaki ayıplı ürün davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 27.11.2011 tarihinde satın aldığı düdüklü tencere ile 17.01.2012 tarihinde haşlama yapmak üzere talimatlara uygun olarak düdüklü tencerenin içine çizgiye kadar su ve et koyarak ocağın üstüne bıraktığını, yaklaşık 20 dakika sonra kendisinin de mutfağın içerisinde olduğu sırada büyük bir ses ile düdüklü tencerenin patladığını ve önce aspiratöre sonra yemek masasına ordanda ayağının üstüne düştüğünü ve ayağının yandığını, yaralandığını, tedavi gördüğünü, evinde hasar oluştuğunu, bu olaydan dolayı psikolojisinin bozulduğunu, manevi çöküntüye uğradığını ileri sürerek ürün bedeli olarak 235.00.TLile 9.800.00.TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Karaca firması, ürün bedelinini iade edildiğini, ürünün ayıplı olmadığını, kullanım hatasından kaynaklandığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Diğer davalı, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi herhangi bir savunmada da bulunmamıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile ürün bedeli olan 235.00.TL ile 5.000.00.TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalılardan aldığı düdüklü tencerenin ayıplı olduğunu ve bu ayıp nedeniyle meydana gelen patlama sonucunda yaralandığını ileri sürerek bedelinin iadesi ile manevi tazminat talep etmiştir. Davalılardan Karaca firması, davacıya satılan resital düdüklü tencerenin alındığını, yerine 24 cm emsal tencere verildiğini savunmuştur. Mahkemece, bu savunma üzerinde durulmadan tencere için ödenen 235.00 TL.nın da iadesine karar verilmiştir. Oysa ki, davalı tarafın davaya konu ayıplı ürünü alıp, yerine başka bir tencere verip vermediği konusunda inceleme ve araştırma yapılarak davacının değişim hakkını kullanıdığının belirlenmesi halinde ürün bedelinin istirdadına ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gereklidir. Mahkemenin bu yönleri gözardı ederek eksik incelemeyle yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/952
Karar No: 2019/12515
Karar Tarihi: 25.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/952 E.  ,  2019/12515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin desteği olan ...'un, 11/01/2015 tarihinde, ... plaka sayılı araçta yolcu olarak bulunduğu sırada, aracın orta sürgülü kayar kapısının aniden açılması sonucu, araçtan düşerek vefat ettiğini, ... plakalı aracın ... poliçe numarası ile davalı şirkete zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı olduğunu araç sürücüsünün gerekli özen ve dikkati göstermeyerek kazaya sebep olduğu belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, her bir davacı için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 2.000,00 TL maddi tazminatın kaza veya dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazaya karışan ... plakalı aracın, müvekkili şirket nezdinde Zorunlu Mali Mesuliyet Sigorta poliçesi bulunmadığını, dava dilekçesinde belirtilen poliçenin, ... nolu "Allianz Kasko Sigorta Poliçesi" olduğunu ve 22/10/2014 - 2015 tarihleri arası geçerliliğinin bulunduğundan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 8,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 25/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10114
Karar No: 2011/5403
Karar Tarihi: 21.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/10114 E.  ,  2011/5403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı...Deri Teks.Gıda İnş.Nak.San.ve Tic.Ltd.Şti.vek.Av.... ile davalılar 1...Kuyumculuk Dericilik Turz.Taş.San.Tic.Ltd.Şti.vek.Av.... 2-...Turizm Yat.ve İşlt.San.Tic.Ltd.Şti. aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 11.02.2010 gün ve 518-41 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davalılardan ...Turizm Yatırım ve İşletmecilik San.Tic.Ltd.Şti.nin adresinin...olmasına rağmen, mahkeme kararının ... adresine çıkartılarak Tebligat Kanunu’nun 35.maddesine göre tebliğ edilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, mahkeme kararının anılan bu davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edilip, temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10394
Karar No: 2015/21144
Karar Tarihi: 19.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10394 E.  ,  2015/21144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kars 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2014/218-2014/713

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi,davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dava değeri 21.220,00 TL'nin altında kaldığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın baraj gölü rezervuar alanı olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı idare vekili ile davalılar S.. U.. ve ark. vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesi yöntem olarak doğrudur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm,bir kısım davalılar vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Hesaplama yapılırken, üretim giderlerine idarecilik giderleri ve sermaye faizinin eklenmesi sureti ile üretim gideri yüksek alınarak kamulaştırma bedelinin düşük tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bir kısım davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine davacıdan peşin alınan temyiz harcı ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine,19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/7927
Karar No: 2011/3120
Karar Tarihi: 10.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/7927 E.  ,  2011/3120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin dava dışı ... Eczanesinin sahibi Betül ...'a ilaç sattığını, ancak adı geçenin eczanedeki ilaçları devrederek eczaneyi kapattığını, davalıların imzaladıkları kefalet sözleşmesi ile eczane ve eczacıya kefil olduklarını, bu nedenle borçtan sorumlu olduklarını, müvekkili şirketin alacağının tahsili için girişilen icra takibine davalıların haksız olarak itiraz ettiklerini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili cevabında, kefalet akdinin Borçlar Kanunu'nda belirtilen şartları taşımadığını, sözleşmede kefillerin sorumlu olacağı miktarın gösterilmediğini, ayrıca müvekkili ... lehine düzenlenen taahhütnamedir başlıklı belge ile bu davalının kefilliğinin B.K.nun 493.maddesi anlamında mahdut zaman için kefalet hükümlerine tabi kılındığını, bu nedenle süreli kefaletler bakımından icra ve dava açma zamanının geçirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere, asıl ve ek bilirkişi raporuna göre takip ve dava dayanağı sözleşmenin 5.maddesindeki hüküm uyarınca geçerli bir kefaletin bulunduğu, davacının usulüne uygun tutulmuş defterlerinden davacının takip tarihi itibariyle dava dışı Betül ...'dan alacaklı olduğu, davalıların takiple temerrüde düştükleri, icra inkar tazminatının şartlarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

B.K.nun 484.maddesi gereğince kefalet akdinin geçerliliği sözleşmenin yazılı şekilde yapılması ve kefilin sorumlu olacağı miktarın açıkça belirlenmiş olmasına bağlıdır. Kefaletin geçerliliği yönünden 12.4.1944 tarih, 14/13 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının da dikkate alınması gerekir. Sözü edilen kararda “kefillik sözleşmesinde kefilin ödeyeceği miktarın gösterilmiş olup olmadığının ve senetten böyle bir miktarın anlaşılıp anlaşılamayacağının hakim tarafından kendiliğinden gözönüne alınması gerektiği”ne değinilmiştir. Buna göre, kefalet sözleşmesinden kefilin sorumlu olacağı belirli bir miktarın mevcudiyeti anlaşılabiliyorsa sözleşmenin geçerli olacağı kuşkusuzdur. Somut olayda davalıların kefil olarak imzaladıkları, satım sözleşmesinin 5.maddesinde kabulün aksine kefillerin sorumlu olduğu miktar açıkça belirtilmemiştir. Bu durumda kefaletin geçerli olmadığı gözden kaçırılarak yazılı biçimde karar verilmesi doğru olmayıp, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.