Esas No: 2015/32564
Karar No: 2019/5484
Karar Tarihi: 12.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/32564 E.  ,  2019/5484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının 01/08/1995 tarihinde müvekkili kuruma sunduğu diplomanın sahte olduğunu ve bu nedenle ... Ağır Ceza Mahkemesinin 1997/85 Esas 1999/197 Karar sayılı ilamı ile 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırıldığını, 2005 yılında müvekkil kurum ile YÖK yazışmaları neticesinde müvekkili kurumca davalının diplomasının sahte olduğunun tespit edildiğini, davacı kurumun 22/11/2005 tarih ve 53 sayılı üst disiplin kurulu kararı ve 21/12/2005 tarih ve 24-247 sayılı onama kararı ile TSE Tekirdağ mahalli temsilciliğinde görev yapan davalının iş akdini feshettiğini, işten çıkarma cezası verildiğini ve haksız intibakları geri alınarak haksız yere almış olduğu derece, kademe karşılığı maaş, ikramiye ve benzeri tüm ödemelerin yasal faiziyle birlikte hesaplanan 68.691,90 TL'nin geri alınmasına karar verildiğini, bu kararın davalıya 03/01/2006 tarihinde tebliğ edildiğini, davalının işten çıkarma işlemi ve haksız ödemelerin geri alınması işlemine karşı Tekirdağ İdare Mahkemesinde açmış olduğu iptal davasında ilgili mahkemenin ... Esas 2008/45 Karar sayılı kararı ile davalının işten çıkarma cezası işleminin iptaline, haksız intibakların geri alınarak bu güne kadar haksız olarak almış olduğu tüm ödemelerden oluşan farkların yasal faizi ile birlikte davalıdan geri alınmasına ilişkin işlem yönünden talebin reddine karar verildiği, söz konusu kararın Danıştay 12. Dairesi tarafından onandığı, karar düzeltme talebinin reddedildiği ve söz konusu kararın davalıya 13/03/2014 tarihinde tebliğ edildiğini, söz konusu ödemelerin davalı tarafından müvekkiline henüz ödenmediğini, bu nedenlerle davalı tarafa 01/08/1995 tarihinden itibaren yapılan haksız ödemeler toplamı 30.985,44 TL olup 20/02/2006 tarihine kadar işlemiş faiz toplamının 68.691,90 TL olduğunu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalıya haksız intibak işlemi sonucunda fazla ödenen 30.985,44 TL ücretin (maaş, ikramiye, v.s. farkı) her bir ödeme farkının ödeme tarihinden itibaren ayrı ayrı işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; talep edilen alacakların 5 yıllık zaman aşımına tabi olduğunu, davacı kurumun 132 nolu yasasının 1. Maddesinin 2. Fıkrası gereğince özel hukuk hükümlerine tabi olduğunu bu nedenle İş Kanununun 32. Maddesi gereğince ücretlerin 5 yıllık zaman aşımına tabi olduğunu, 2005 yılından bu yana 5 yıllık zaman aşımı süresinin geçtiğini, zaman aşımının 10 yıl olduğu düşünülse dahi dava tarihi olan 26/03/2014 tarihinden geriye doğru 10 yıllık sürenin başlangıcı olan 26/03/2004 tarihinden önceki alacakların zaman aşımına uğradığını, davanın zaman aşımı nedeniyle reddi gerektiğini, diplomanın geçerli bir diploma olduğunu, müvekkilinin Bulgaristan'dan ayrılarak Türkiye'ye geldiği sırada Bulgaristan'dan gönderilen kayıtların kasten silinerek gönderildiğini, yaptığı işin mühendislik bilgisi ve teknik bilgilerini gerektirdiğini, ayrıca bölge yetkilisi görevi yaptığını, müvekkilinin yaptığı görevin ve düzenlediği raporların mühendislik eğitimine ait olmadığının tespiti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmasını, davanın haksız olduğunu savunarak,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; yapılan yargılama iddia,savunma, bilirkişi raporu, ... Mahkemesinin 2006/612 Esas 2008/45 Karar sayılı dosyası, ... Ağır Ceza Mahkemesinin ... Esas 1999/197 Karar sayılı dosyası ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davalının 01/08/1995 tarihinden 21/12/2005 tarihine kadar mühendis olarak ve aynı zamanda davacı ... Kurumunun Tekirdağ bölge sorumlusu olarak çalıştığı, davalının diplomasının sahte olduğuna ilişkin olarak ... Ağır Ceza Mahkemesinde açılan davada ilgili mahkemenin 1997/85 Esas 1999/197 Karar sayılı ilamı ile sahte diploma kullandığı gerekçesiyle TCK'nın 343. Maddesi delaletiyle TCK'nın 342/1. Ve 59. Maddesi gereğince neticeten 1 yıl 8 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, söz konusu kararın 11/06/2001 tarihinde kesinleştiği, davacı işveren tarafından davalıya işten çıkarma cezası verilerek üst disiplin kurulunun 21/12/2005 tarihli kararıyla iş akdinin feshedildiği ve haksız intibakların yasal faiziyle geri alınmasına karar verildiği, söz konusu karara karşı davalının Tekirdağ İdare Mahkemesinde açtığı davada ilgili mahkemece 2006/612 Esas 2008/45 Karar sayılı ilam ile davalı ...'ın işten çıkarma cezasının iptaline, ancak haksız intibakların geri alınmasına ve haksız yere almış olduğu derece, kademe karşılığı maaş, ikramiye ve benzeri tüm ödemelerden oluşan farkların yasal faiziyle birlikte geri alınmasına ilişkin davacı kurum işleminin haklı olduğundan bu yöndeki talebin reddine karar verildiği, söz konusu kararın Danıştay 12. Dairesi tarafından onanarak kesinleştiği, dolayısıyla davalının 01/08/1995 tarihinden itibaren yapılan ödemelerin haksız olduğundan bu yersiz ödemelerin davalıdan tahsili gerektiğinin mahkeme kararlarıyla sabit olduğu, ancak davalıya yapılan yersiz ödemelerin iade yükümlülüğünün 818 Sayılı Borçlar Kanununun 125 ve 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 145. Maddeleri gereğince 10 yıllık zaman aşımına tabi olduğu, bu nedenle davacı kurumun dava tarihi olan 10/04/2014 tarihinden geriye doğru 10 yıllık sürenin başlangıcı olan 10/04/2004 tarihinden itibaren akdin fesih tarihi olan 15/04/2005 tarihine kadar davalıya ödenen ödemelerin talep edilebileceği, öncekilerin zaman aşımına uğradığı, 10/04/2004 ila 15/04/2005 tarihleri arasında talep edilebilecek asıl alacak tutarının 10.474,21 TL olduğu, bu döneme ilişkin yapılan ödemelerin her bir ödemenin yapıldığı tarihten dava tarihine kadar işlemiş faiz tutarının ise 10.734,77 TL olduğu anlaşılmakla davacı tarafın talebi kısmen haklı ve yerinde görüldüğünden davanın kısmen kabul ve kısmen reddi ile 10.474,21 TL asıl alacak ile 10.734,77 TL dava tarihine kadar işlemiş faiz olmak üzere toplam 21.208,98 TL'nin davalıdan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine, 10.474,21 TL asıl alacağın dava tarihi olan 26/03/2014 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanarak davalıdan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine, davacı tarafın fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm,davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta davacı kurumun Üst Disiplin Kurulu’na ait 22.11.2005 tarih ve 55 sayılı kararında yer alan davalı işçinin kastedildiği “ilgilisinin 01.08.1995 tarihli dilekçesine istinaden 01.08.1995 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere Tarım Makineleri Mühendisliği’ne yapılan haksız intibakların geri alınarak bugüne kadar haksız yere almış olduğu derece,kademe karşılığı maaş,ikramiye vb tüm ödemelerden oluşan farkların yasıl faizi ile birlikte geri alınmasına” şeklindeki idari işlem ve bu idari işleme karşı açılan iptal istemli davanın Tekirdağ İdare Mahkemesi 23.01.2008 tarih ve 2006/612 Esas ,2008/45 sayılı kararı ile reddedilmesi ve bu karara karşı Danıştay nezdinde yapılan temyiz başvurusunun da Danıştay 12.Dairesi’nin 25.10.2010 tarih 2008/3875 Esas,2010/5241 Karar sayılı ilam ile reddi ile kesinleşmiş olup,Danıştay 12.Dairesi’nin 25.11.2013 tarih ve 2011/2309 Esas,2013/8620 Karar sayılı ilamı ile de karar düzeltme talebi reddedilmiştir.

Davaya konu alacak sözü edilen yargılama süreci sonunda Danıştay 12.Dairesi’nin onama kararı ile ortaya çıkmış ve kesinleşmiş olduğundan zamanaşımının başlangıç tarihi de idari yargı süreci sonunda kararın kesinleşme tarihidir.

Mahkemece zamanaşımının başlangıç tarihinin ödemenin yapıldığı tarih olarak kabul edilmesi hatalı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 12.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.