Esas No: 2023/3492
Karar No: 2023/4510
Karar Tarihi: 21.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/3492 E.  ,  2023/4510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2021 tarihli ve 2021/161 Esas ve 2021/266 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.02.2022 tarihli ve 2022/178 Esas, 2022/298 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizi; mağdure ve sanığın evlenmek amacıyla bir araya gelerek dosyada mevcut videoyu planlayarak çektiklerine, eksik inceleme ile karar verildiğine, şüpheden sanık yaralanır ilkesinin dikkate alınmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece; "Sanık ve mağdurun arasında eskiden gönül ilişkisi bulunduğu ve mağdurun annesinin ilişkiyi onaylamadığı, sanık ve mağdurun annesi arasında buna dair tartışma yaşandığı ve olaydan 3 hafta önce mağdur ve sanığın ayrıldığı, daha sonra 02/06/2021 tarihinde sanığın mağduru görmesi üzerine konuşmak istediği ve mağdurun da kabul ederek sanığın motoruna bindiği ve tarafların boş bir araziye gittikleri, araziye gittiklerinde sanığın dosya içerisinde bulunan CD'de görüldüğü şekilde mağdurun genital bölgesine parmağını sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu, cinsel eylemler sebebiyle mağdurun vücudunda ATK raporu ile sabit olduğu üzere yaralanmaların oluştuğu anlaşılmakla, her ne kadar mağdur soruşturma aşamasındaki beyanının aksine rızasının bulunduğunu beyan etmiş ise de olaydan sonra tarafların evlendiği ve bu sebeple mağdurun sanığı suçtan kurtarmaya yönelik beyanda bulunduğu, zira mağdurun kovuşturma aşamasındaki beyanının hayatın akışına, insan tabiatına aykırı olduğu, videonun planlı şekilde çekilmediğinin izlendiği takdirde aşikar olması gereği mağdurun kovuşturma aşamasındaki beyanlara itibar edilmemiş olup, somut deliller ve mağdurun olayın sıcaklığı ile alınan beyanı, beyanla uyumlu ATK raporu ve olay anını gösterir video uyarınca sanığın mağdura yönelik parmak sokmak suretiyle gerçekleştirdiği nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği sabit görülmüş ve eylemi ile uyumlu TCK'nın 102/2 maddesi uyarınca cezalandırılmasına, sanığın işlediği suç nedeniyle nedamet duymaması ve suçun işleniş özellikleri göz önüne alınarak sanık hakkında TCK 62 maddesi gereğince takdiren indirim uygulanmasına yer olmadığına dair tüm dosya kapsamında hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.02.2022 tarihli ve 2022/178 Esas, 2022/298 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının , 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Patnos Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.