erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/21059
Karar No: 2009/1362
Karar Tarihi: 04.02.2009

2. Hukuk Dairesi 2007/21059 E., 2009/1362 K.

**2. Hukuk Dairesi 2007/21059 E., 2009/1362 K.**

**- BOŞANMA

- MANEVİ TAZMİNAT

- YOKSULLUK NAFAKASI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 174 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 175 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 253 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, manevi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Kadının açtığı boşanma davasında, davalı kocanın kesin mehil sonucu tanıklarının dinlenmemesine karar verilmiş olması kocanın daha sonra açtığı ve bu dava ile birleşen boşanma davasında delil göstermesine ve tanıklarının dinlenmesine engel değildir. Kocanın kendi davasında gösterdiği tanıklar Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 253 ve devamı maddeleri uyarınca dinlenerek, boşanma hükmünün temyiz edilmemiş olması da gözönüne alınarak, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylardaki kusur durumlarının belirlenmesi ve sonucuna göre Türk Medeni Kanununun 174/2 ve 175. madde koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekirken, davalı-davacı koca tanıkları dinlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ: Hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.02.2009 (Çarş.)
Esas No: 2017/6127
Karar No: 2019/8804
Karar Tarihi: 24.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/6127 E.  ,  2019/8804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-f son, 62 , 52/2, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

TCK’nın 204/1, 62, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın katılan ...’a ait araçtan 04/02/2008 tarihinde çalınan boş çek koçanını bir şekilde ele geçirip Türkiye Halk Bankası’na ait .... seri numaralı çeki 15/07/2008 keşide tarihli 8.000 TL bedelli olarak işletmekte olduğu .... Ltd. Şti. emrine düzenleyip bu çeki arkasını ciro etmek suretiyle katılan ...’a verdiği, katılanın çeki borcuna karşılık başka kooperatife verdiği, çekin yetkili son hamil tarafından bankaya ibrazında, çalıntı kaydının olduğu belirtilerek ödeme yapılmadığı,bu surette sanığın üzerine atılı suçları işlediği iddia olunan somut olayda;

11.09.2012 tarihli kriminal raporunda belirtildiği gibi çekin ön yüzündeki tanzim ile ilgili el yazıları ve .... Nakliyat İnşaat Konfeksiyon adına atılı bulunan keşideci imzası ile arka yüzündeki .... Kırtasiye Bilgisayar ibareli kaşe izi üzerinde atılı bulunan 1.ciranta imzasının sanık ...'in el mahsulü olduğu, sanık savunması, katılan beyanları ve tüm dosya kapsamından, sanığın atılı suçu işlediği sabit olmakla mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemiqtir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/35918
Karar No: 2014/40010
Karar Tarihi: 15.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/35918 E.  ,  2014/40010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/811-2014/448

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüneyönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını,böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, davacı İlkay için 15,505,18 TL davacı Ayşe için 1,873,68 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasında düzenlenen sözleşmelerin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre;devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı ;2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38;29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır.Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, bu oranlardan hangisi daha düşük ise o oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2650
Karar No: 2011/14530
Karar Tarihi: 26.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/2650 E.  ,  2011/14530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/11/2009 tarih ve 2008/437-2009/613 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin İstanbul 'dan Bangkok 'a seyahatı sırasında bagajının kaybolduğunu,davalının kaybolan bagajı 30 kg kabul ederek kg başına 20 USD 'dan 600 USD ödeme yapmayı teklif ettiğini, ancak müvekkilinin kaybolan eşyalarının değerinin teklif edilenin çok üzerinde olduğunu, davalının kg başına 250 altın Frank ödemesi gerektiğini, öte yandan bagajın kaybolması nedeni ile müvekkilinin seyahatı boyunca çok sıkıntı çektiğini,seyahatin kabusa döndüğünü ileri sürerek, (14.811) TL maddi ve (5.000) TL manevi zararın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; kaybolan bagajın dava dışı Osman Esen adına kayıtlı olduğunu, bagajın onunla birlikte seyahat eden davacıya ait olduğuna dair her hangi bir bildirimin bulunmadığını, davacının aktif dava ehliyeti olmadığını, müvekkilinin sorumluğunun sınırlı sorumluluk olduğunu, davacının ancak ispat edeceği gerçek zararını talep edebileceğini, manevi tazminat talebinin yerinde olmadığını, davacının kaybolan bagajı için kendisine teklif olunan 810,72 TL'nı kabul etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlar, kısmen benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının bagajının 30 kg olduğu, 4 numaralı Montreal Protokolü ile değişik Varşova Sözleşmesinin 22/2 b maddesi ve Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre kayıp bagajın kg başına 17 SDR hesabı ile davacının talep edebileceği maddi tazminatın 510 SDR olup, karar tarihindeki SDR kuruna göre 1.204,92 TL olduğu, davacının eşyalarının kaybı dolayısıyla üzüldüğü, bir takım prosedürlere maruz kaldığı bu nedenle manevi tazminat istemeye hak kazandığı gerekçesi ile, davanın kısmen kabulüne, (1.204,92) TL maddi ve (250,00) TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı; taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 66,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 26/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/9494
Karar No: 2007/10141
Karar Tarihi: 15.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/9494 E.  ,  2007/10141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... 5.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Teks.San.Tic.A.Ş vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince itirazın sıra cetvelinde yer alan alacakların esas ve miktarına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm davalı şirketler vekillerince temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 142 nci maddesine göre sıra cetveline yönelik itirazlar kural olarak genel mahkemelerde incelenir; itiraz yalnız sıraya ilişkinse görev İcra Mahkemesinindir. Somut olayda davacı şikayet dilekçesinde esasa ilişkin dava açma hakkını saklı tutmuş ve bu yöndeki davasını da genel mahkeme huzuruna götürmüştür. Açıklanan aşamada itirazın yalnızca sıraya yönelik olmadığının kabulü zorunlu olduğu gibi, şikayet yargılamasında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 409 ncu maddesi uygulanmaz. Açıklanan nedenlerle davalı şirketler vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK.nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/28226
Karar No: 2014/18767
Karar Tarihi: 25.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28226 E.  ,  2014/18767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/314531

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 19.Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 30.05.2013

Numarası : 2012/567-2013/241

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kamyon ile gece vakti, aydınlatmalı, meskun mahal dışındaki, tek yönlü yolda seyri sırasında olay mahalline geldiğinde; emniyet şeridinde yakıtının bitmesi üzerine dörtlülerini yakarak park halinde durmaktayken elindeki benzin bidonu ile yakıt koymak için aracının depo kısmının yanında ayakta duran ölene tam kusurlu şekilde emniyet şeridinde çarptığı olayda; bilinçli taksirin uygulama koşullarının oluşmadığı gözetilmeyerek, sanığın yorgun ve uykusuz olarak araç kullandığına ilişkin bir belirleme bulunmadığı halde uykusuz araç kullandığının kabulü ve hatalı değerlendirmeyle sanık hakkında tayin olunan temel cezada TCK'nın 22/3. maddesi gereğince artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini ,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15841
Karar No: 2017/16557
Karar Tarihi: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/15841 E.  ,  2017/16557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2014/9388
Karar No: 2014/9755
Karar Tarihi: 31.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/9388 E.  ,  2014/9755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 03/01/2014

NUMARASI : 2013/1214-2014/21

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, davacıların davalıdan daire satın aldıklarını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitler de yapılacak artış oranına uyulmadığını ileri sürerek, fazla ödeme yaptıklarını ileri sürerek 2.034,47 TL nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasında düzenlenen 23.01.2006 tarihli sözleşmenin sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endexler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele 2014/9388-9755

alınmalıdır. Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, bu oranlar esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 139.00 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4069
Karar No: 2020/5050
Karar Tarihi: 22.10.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/4069 E.  ,  2020/5050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.10.2020 (Prş.)
Esas No: 2015/4832
Karar No: 2015/32914
Karar Tarihi: 13.11.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/4832 E.  ,  2015/32914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/295666

Mahkeme : DİYARBAKIR 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 23.06.2015 – 2014/373 esas ve 2015/282 karar

Suçlar : a) Uyuşturucu madde ticareti yapma .

b) Kenevir ekme

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanıklar Ümit, Adem, Serdar ve Sabahattin müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, yasal süresinden sonra yapılması ve hükmedilen cezaların süresi nedeniyle; 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrası uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesinin 1. fıkrası ile 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek, duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipleri ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar Ü.. C.., H.. Ç..,Y.. C.., A.. Ç.., S.. C.. ve S.. Ç..'in müdafileri ile sanıklar Ü.. C.., Y.. C.., A.. Ç.. ve S.. Ç.. ile sanıklar M.. Ç.. ve M.. C..'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 13.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/12636
Karar No: 2018/7202
Karar Tarihi: 19.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/12636 E.  ,  2018/7202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Katılan ... hakkında Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalınca düzenlenen 03.03.2014 tarihli raporda, katılanın yaralanmasının yüzde sabit ize veya sürekli değişikliğe neden olup olmadığı hususunda olay tarihinden en az 6 ay sonra katılanın hastanelerine gönderilmesi halinde yapılacak muayene ile karar verilebileceğinin belirtildiği, ancak bu hususta rapor aldırılmadığı anlaşılmakla, katılanın en yakın adli tıp şube müdürlüğüne sevki ile, yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda raporu aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Taraflar arasında yaşanan kavga olayında, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenememesi nedeniyle, haksız tahrik hükümlerini düzenleyen TCK'nin 29. maddesinin sanık lehine asgari seviyede uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 19.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.