erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/25332
Karar No: 2011/23659
Karar Tarihi: 12.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/25332 E.  ,  2011/23659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, ...’a “ayağına taş bağla at kendini ....’a, atmazsan ben atarım seni” şeklinde söz söyleyerek tehdit ettiğini mağdur ... ile bu olayın tanığı olan ...’ın soruşturma evresinde beyan ettikleri ve kovuşturma evresinde de bu beyanlarını doğrulayarak tekrar etmelerine karşın, mağdurun yakınmadan vazgeçmesinin iddiasını zayıflattığı biçimindeki yasal olmayan gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamaye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12 /12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/24273
Karar No: 2013/1266
Karar Tarihi: 24.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/24273 E.  ,  2013/1266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılıp kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24/01/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/26328
Karar No: 2013/12253
Karar Tarihi: 02.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/26328 E.  ,  2013/12253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Elazığ 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.10.2012
Esas No: 2013/22120
Karar No: 2014/16045
Karar Tarihi: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/22120 E.  ,  2014/16045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekili tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5107
Karar No: 2019/5040
Karar Tarihi: 02.12.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5107 E.  ,  2019/5040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçlu ... adına tescilli aracın 25.12.2015 tarihinde 65.850,00 TL bedelle ihale edilerek 12.02.2016 tarihli derece kararı tanzim edildiğini, ihale bedelinden Vergi Dairesinin 29.05.2012 tarihli haczine dayalı aracın aynından kaynaklanan vergi borçlarının ödenmesinden sonra kalan bedelin müvekkiline ödenmesi gerekirken sıra cetvelinde 1.sırada yer verilen şikayet olunan Vergi Dairesi Müdürlüğüne ödeme yapıldığını fakat şikayet olunan Vergi Dairesinin alacağının borçlunun başkaca vergi borçlarından kaynaklandığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, vergi dairesinin yapmış olduğu haczin hukuka uygun olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; şikayet olunan Vergi Dairesinin haczinin şikayet olunanın haczinden çok önce olduğu, şikayetçinin haczinin, şikayet olunan Vergi Dairesinin haczine iştirakine imkan bulunmadığı gibi İİK’nın 206.maddesinin de uygulama kabiliyeti olmadığı, şikayete konu derece kararınında sıralamanın bu esaslar gözetilerek düzenlendiği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dava, sıra cetveline şikayet davasıdır.

Satışa konu araç üzerindeki ilk haciz 29.05.2012 tarihli olup şikayet olunan Vergi Dairesine aittir. Bu haczin kapsamında olan alacaktan dolayı Vergi Dairesinin ilk sırada alacağını alması mümkün ise de, Vergi Dairesinin bu hacizden sonra doğan alacaklar icra takibine konu edilmek ve satıştan önce haciz konulmak kaydıyla şikayetçinin haczine iştirak edebilir. Bu nedenle mahkemece Vergi Dairesinin 29.05.2012 tarihli haczinin kapsamı belirlenerek Vergi Dairesince sonradan talep edilen alacakla ilgili icra takibi ve haciz bulunup bulunmadığı tespit edildikten sonra yukarıdaki ilkeler çerçevesinde sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayetin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2010/3568
Karar No: 2011/4487
Karar Tarihi: 14.03.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/3568 E.  ,  2011/4487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Besni Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :3.12.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda eşine hakaret edip küçük düşüren kadının kusurlu davranışına karşılık, eşini anne-babası ve kardeşleri ile aynı evde oturmaya zorlayan ve kadını baba evine gönderen davacı kocanın da eşit derecede kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu yönlerin ise yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.03.2011(Pzt)
Esas No: 2014/18315
Karar No: 2015/4662
Karar Tarihi: 12.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/18315 E.  ,  2015/4662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirileren taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının ve pilon yeri bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirileren taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının ve pilon yeri bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara net geliri esas alınarak değer biçilmesinde taşınmazların niteliği, tamamının yüzölçümleri, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyete konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Davalı ... hakkında husumet yokluğu nedeniyle red kararı verilmemesi,

2-Dava kısmen kabul edildiği halde, red olunan kısım yöünden ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru değilse de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılması gerektirmediğinden,

a-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir paragraf olarak ( Davalı ... hakkında husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine) cümlesinin yazılmasına,

b-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir paragraf olarak ( Davalı ... lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.500,005 vekalet ücretinin davacı taraftan alınarak davalı ...ne verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı ...nden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/44358
Karar No: 2016/6070
Karar Tarihi: 10.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/44358 E.  ,  2016/6070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı vekilinin işveren tarafından alınan işletmesel karar nedeniyle istihdam fazlası oluştuğu ve belirlenen sosyal seçim kriterlerine uygun olarak yapılan feshin geçerli nedene dayalı olduğu savunulmasına karşın yeni teknoloji uygulanmaya başlandığı, bu nedenle istihdam fazlası oluştuğu, davacının eğitimlere rağmen yeni teknolojiye ayak uyduramadığının ispatlanamadığı gibi davacıya teşvik önerisinde bulunulduğu ancak davacının kabul etmediği, ayrıca davacının sağlık sorunları bulunduğu ve performansının da düşük olduğu bu nedenle iş akdinin feshine karar verilen kişiler arasında olduğu hususlarının da ispatlanamadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 10.03.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Esas No: 2012/24265
Karar No: 2013/1866
Karar Tarihi: 07.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/24265 E.  ,  2013/1866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı beraatlerine dair.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/7194
Karar No: 2010/1424
Karar Tarihi: 25.02.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/7194 E.  ,  2010/1424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 1016 ada 4 ve 5 parsel sayılı 3044,03 ve 8818,13 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, Toprak Tevzii Komisyonunca dere yatağı olarak ayrıldığı ve devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu belirtilerek davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 25.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/18386
Karar No: 2014/15118
Karar Tarihi: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18386 E.  ,  2014/15118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Serik 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2013

NUMARASI : 2009/581-2013/527

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacıya yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8658
Karar No: 2012/5660
Karar Tarihi: 13.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/8658 E.  ,  2012/5660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :08.12.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kocanın tüm, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ve boşanmaya neden olan olaylarda, mahkemenin de kabulünde olduğu gibi tarafların eşit kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Davalı kadının her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. Mahkemece, davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple yoksulluk nafakası yönünden davalı kadın yararına BOZULMASINA, hükün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte belirtilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 79.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.03.2012 (Salı)
Esas No: 2014/12941
Karar No: 2015/555
Karar Tarihi: 16.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/12941 E.  ,  2015/555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 1.12 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18920
Karar No: 2013/31072
Karar Tarihi: 26.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/18920 E.  ,  2013/31072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 2-b-d, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın idaresindeki minibüsün kapısı açık olduğu halde seyri sırasında minibüste oturacak yer bulunmaması nedeniyle ayakta yolculuk yapan katılanın sanığa para verirken dengesini kaybederek açık olan kapıdan yola düşerek yaralandığı olayda bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, cezanın fazla olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ve katılan lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.