Esas No: 2022/15514
Karar No: 2024/5318
Karar Tarihi: 11.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/15514 E.  ,  2024/5318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/434 E., 2021/2373 K.

SUÇ : Kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile ek kararın onanması

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.09.2021 tarihli, 2021/6-13 Esas, 2021/392 Karar sayılı kararında vurgulandığı üzere, sanığın ve müdafiinin ayrı ayrı kanun yoluna başvurma hakkına sahip oldukları, farklı gerekçelerle hükmü istinaf ve temyiz etme hak ve yetkilerinin bulunması, kanun koyucunun amacının sanığın haklarını korumaya yönelik olup, 7201 sayılı Kanun’un 11. maddesindeki vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılacağı düzenlemesinin sanığın aleyhine olacak şekilde yorumlanamayacağı, istinaf kararının sanığa da tebliğ edilmesi gerektiği anlaşılmış olup somut olayda kendisine böyle bir tebliğ yapılmaksızın öğrenmek suretiyle hükmü 21.04.2022 tarihinde hükmü temyiz eden sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği

temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2020 tarihli ve 2020/306 Esas, 2020/396 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87/4-1 cümle, 29/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.11.2021 tarihli ve 2021/434 Esas, 2021/2373 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; üzerine atılı suçu işlemediğine, lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olaydan bir gün önce maktul ...'nın, sanık ...'den borç para aldığı, olay günü sanıklar ile maktulün olay yerinde karşılaştıkları sanık ...'in vermiş olduğu parayı maktulden istemesi üzerine önce bu sanık ile aralarında tartışma ve akabinde itişme yaşandığı, temyiz dışı sanık ...'nin, tarafları ayırmak için aralarına girdiği ancak bu kez bu sanık ile maktul arasında itişme şekilde kavganın devam ettiği, akabinde...'nin maktul ile yaşadığı tartışma sırasında iki kez maktulün bacak veya kasık bölgesine ayağıyla tekme atarak vurduğu, sanık ...'in de aynı bölgeye doğru bir kez sol ayağıyla tekme atarak vurduğu ardından ise sol eliyle maktulün baş veya göğüs bölgesi üst kısmına bir kez yumruk ile vurduğu, bunun üzerine maktulün sırt üstü asfalt zemine düştüğü, sanıklar...ve ...'in yerde yatmakta olan maktule doğru eğildikleri, sanık ...'in maktulün arka kısmına geçtiği elleriyle oturur pozisyona getirdiği sırada sanık ...'nin, sol ayağıyla maktulün baş bölgesine bir kez tekme atarak vurduğu akabinde sol ayağıyla maktulün baş veya göğüs bölgesinin üst kısmına ikinci kez tekme savurduğu ancak bunun isabet edip etmediğinin anlaşılmadığı, akabinde her iki sanığın maktulü asfalta sürükleyerek yolun ilerisinde bulunan duvar dibine götürdükleri burada da sanık ...'nin yerde yatan maktulün baş veya gögüs bölgesinin üst kısmına iki kez arka arkaya tekme attığı ancak bu tekmelerin nereye isabet ettiklerinin anlaşılmadığı akabinde maktulü olay yerinde bırakıp gittikleri, maktulün ölümünün künt travma ile oluşması mümkün kafa kemiklerinde kırıklarla birlikte beyin kanaması sonucu meydana gelmiş olduğunun belirtildiği ayrıca bahsi geçen raporda maktulün baş kısmında bulunan frontal kemik ve ön kaidede kırık hatlarının izlendiğinin tespit edildiği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak

kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, suç vasfının belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.11.2021 tarihli ve 2021/434 Esas, 2021/2373 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.07.2024 tarihinde karar verildi.