erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/11028
Karar No: 2014/15217
Karar Tarihi: 16.10.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/11028 E.  ,  2014/15217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan bayilik sözleşmesi ve protokole istinaden davalıya vadeli akaryakıt verilip, bayiliğin beş yıl süreyle devam edeceği inancı ile nakdi kredi sağlandığını, ancak davalının kredi ödemelerini zamanında yapmayıp, istasyonu üçüncü şahsa satıp, sözleşmeyi haksız olarak feshettiğini, davacı alacağının teminatı olmak üzere davalı yanca taşınmaza ipotek tesis edildiğini, alacağın tahsili için teminat ipoteğinin paraya çevrilmesi yolu ile takibe başlanabilmesi için davacı alacağının doğduğunun ve ne miktara ulaştığının ipoteğin ilamlı icra yoluyla icra takibine esas olacak şekilde tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tespiti istenilen konuların yargılamayı gerektirdiği, bu şekilde tespit davası açılamayacağı gibi zamanaşımı itirazında bulunup, esasen de davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tespit davası yoluyla mahkemede bir hakkın ve hukuki ilişkinin varlığının ya da yokluğunun yahut bir belgenin sahte olup olmadığının belirlenmesinin talep edilebileceği ve yine tespit davası açanın bu davayı açmakta hukuken korunmaya değer güncel bir yararının bulunmasının şart olduğu, yasa uyarınca maddi vakıaların tek başlarına tespit davasının konusunu oluşturamayacağı, davacının eda davası yolu ile mahkemede açacağı bir davada ya da çekişmesiz yargı işlerine yönelik açacağı bir tespit davası ile bahsedilen maddi vakıalar yününden talepte bulunabileceği, tek başına böyle bir talebin dava konusu olamayacağı, davacının bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığı, tespit davası şartlarının oluşmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 16.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11090
Karar No: 2017/2207
Karar Tarihi: 20.02.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/11090 E.  ,  2017/2207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından üç adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibine karşı borçlunun, icra mahkemesine başvurusunda, takibe dayanak bonoların tanzim ve vade tarihlerinde tahrifat yapıldığını ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

6100 sayılı HMK'nun 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararla gerekçeli kararın hüküm kısımları aynı olmasına ve "davanın reddine, takibe konu asıl alacak olan 50.000,00 TL'nın %20'si oranında 10.000,00 TL tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine" karar verilmesine karşın, kararın gerekçesinde, "11.03.2011 tanzim ve 28.02.2014 ödeme tarihli her biri 50.000,00 TL tutarlı iki adet bononun ödeme tarihinde düzeltme yapıldığı, düzeltmenin keşideci tarafından onaylanmadığı, düzeltme yapılmadan önceki ödeme tarihinin 28.02.2011 olup düzenleme tarihinden önce olması nedeni ile bono vasfında olmadığı, vade tarihinde yazı ile 28 Şubat 2014 yazılı ise de rakam ile olan bölümde tahrifat olması nedeni ile yazılı olan bölüme itibar edilemeyeceği, 100.000,00 TL tutarlı bu iki adet bono yönünden takibin iptali gerekir ise de kısa kararda davanın tamamen reddine karar verilmiş olması nedeni ile kısa karara uygun hüküm kurulması gerektiği sonucuna varıldığı" belirtilerek çelişki meydana getirilmiştir.

Bu durumda, mahkemece, anılan çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabülü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/34063
Karar No: 2012/36794
Karar Tarihi: 07.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/34063 E.  ,  2012/36794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 118/1, 343 ve 365 inci maddeleri uyarınca, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyiz yapılmış sayılır. Yasanın 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken, başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir.

Mahkemece hüküm altına alınan alacak 1.690 TL kesinlik sınırının altında kaldığı belirtilerek kesin olarak karar verilmiştir. Davalı vekili bu kararı süresinde temyiz etmiştir. Bunun üzerine 19.09.2012 tarihli ek karar ile mahkemece davalı tarafın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Davalı vekiline temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar 28.09.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ancak ret kararının temyizi 08.10.2012 tarihinde yapılmıştır. Bilindiği üzere halen temyize ilişkin hükümleri yürürlükte olan 1086 Sayılı Kanun’un 432. maddesinin 5. fıkrasına göre temyizin reddi kararı tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebilir. Buna göre temyizin reddi kararının süresinde temyiz edilmediği anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz talebinin REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/6928
Karar No: 2014/14403
Karar Tarihi: 19.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/6928 E.  ,  2014/14403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2012/693-2013/537

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekili tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6536
Karar No: 2014/14404
Karar Tarihi: 19.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/6536 E.  ,  2014/14404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2011/378-2013/815

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/40
Karar No: 2025/982
Karar Tarihi: 24.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/40 E.  ,  2025/982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2749 E., 2024/2349 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Osmancık 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/95 E., 2024/90 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar-karşı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Asıl davada temliken tescil mümkün olmadığı takdirde tazminat karşı davada ise men’i müdahale, kal veya asgari levazım değeri, ecrimisil talep edilmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl davanın kabulüne karşı davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar -karşı davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kesinlikten reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar -karşı davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Bir kısım davalılar -karşı davacılar vekili temyiz dilekçesinde;

1. Bölge Adliye Mahkemesince işin esasının incelenmesi gerektiğini,

2. Kararın temyiz incelenmesine de tabi tutulmasını beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, asıl davada temliken tescil mümkün olmadığı takdirde tazminat karşı davada ise men’i müdahale, kal veya asgari levazım değeri, ecrimisil istemine ilişkindir.

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince dava değeri dikkate alınarak istinaf dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiş ise de, asıl davada 13.285,00 TL üzerinden karşı davada ise 234.000,00 TL üzerinden harcın tamamlandığı gözetildiğinde karar tarihi itibariyle Bölge Adliye Mahkemesinin kesinlik sınırının üstünde olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesince işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz itirazlarının kabulüyle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5236
Karar No: 2013/8867
Karar Tarihi: 23.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5236 E.  ,  2013/8867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Dava dilekçesinde, evlat edinme kararı verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme kararı ve davacı tarafın temyiz dilekçesi davalılardan ...'e Tebligat Kanununun 21.maddesine göre tebliğ edilmiş, beyan sahibinin imzası alınmadığından ya da imzadan kaçındığına dair açıklamaya yer verilmediğinden yapılan tebligat geçersiz olup, yöntemine uygun olarak mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin tebliğ edilmesi, temyiz ve cevap süreleri de beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2019/17642
Karar No: 2020/1975
Karar Tarihi: 04.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/17642 E.  ,  2020/1975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1)Akıl hastalığı nedeniyle cezai ehliyeti bulunmayan sanığın müdafii bulunmasına rağmen, zorunlu müdafii huzurunda sorgusu yapılmadan, sanık hakkında karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 147 ve 191. maddelerine muhalefet edilmesi,

2) Sanığın suç tarihi itibariyle ve halen 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip olup olmadığının veya önemli derecede azalma olup olmadığının tespiti için "tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden, üniversite hastanelerinin ruh sağlığı ve hastalıkları ana bilim dalı başkanlıklarından ya da Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan" rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayininin gerektiğinin gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)Akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen sanık hakkında TCK'nin 57. maddesinde belirtilen koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Sanık hakkında akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilirken, uygulama maddesi olan 5271 sayılı CMK’nin 223/3-a maddesinin hükümde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 04.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6319
Karar No: 2014/14402
Karar Tarihi: 19.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/6319 E.  ,  2014/14402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2006/74-2013/908

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3218
Karar No: 2018/4444
Karar Tarihi: 02.07.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/3218 E.  ,  2018/4444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 450 ada 1 parsel sayılı 482,34 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz arsa vasfıyla, 555 ada 2 parsel sayılı 103,71 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kargir ev ve bahçesi vasfıyla sit alanı içerisinde kalması nedeniyle zilyetlikle iktisabı mümkün olmadığı belirtilerek Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne çekişmeli 450 ada 1 parsel ve 555 ada 2 parsel sayılı taşınmazların Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemelerce tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uyumlu olması zorunludur. Mahkemece; kısa kararda "davanın kabulü ile dava dilekçesinde bilgileri yazılı taşınmazların davalı adına tescilinin iptali ile davacılar adına 1/4’er oranda tapuya tesciline" dair hüküm kurulduğu halde, gerekçeli kararda "Davanın kabulü ile ... İli ... İlçesi, ... Köyü, .... Mahalle Mevkii 450 ada, 1 parsel ile aynı köy aşağı mevkii 450 ada, 1 parsel ve 555 ada, 2 parselde kayıtlı taşınmazın davalı Hazine adına tescilinin iptali ile davacılar ... T.C.No:...., ... T.C.No:...., ... T.C.No:...., ... T.C.No:..., ... T.C.No:... adına 1/4'er oranda tapuya tesciline;" şeklinde hüküm kurulmuştur. Kısa kararda isim ve parsel numarası belirtilmemiş iken gerekçeli kararda farklı mevkilerde olduğu söylenen iki adet 450 ada 1 parsel belirtilmiş, beş kişi hakkında hüküm kurulmuş olmasına rağmen 1/4 hisse oranından tescile hükmedilmiş ve bu şekilde kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Kısa kararın gerekçeli karara aykırı olması, mahkemelere olan güveni zedeleyeceği gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2. maddesine de aykırılık oluşturmaktadır. Bu durum; 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma nedenidir. Hal böyle olunca; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 02.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.