Esas No: 2024/105
Karar No: 2024/4714
Karar Tarihi: 26.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/105 E.  ,  2024/4714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/40 E., 2023/1236 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2022/270 Esas, 2022/284 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 53/1. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2023/40 Esas, 2023/1236 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafinin temyiz istemi özetle; meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sübuta ve takdiri indirimin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümleri uygulanarak sanık hakkında eksik ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın suç tarihinde iş yerinden çıkarak tost almak için ... isimli iş yerine gittiği, sanığın siparişinin hazırlanmasını beklemekte olduğu sırada iş yerine maktul ...'un girdiği, sanık ile maktulün dükkan içerisinde bilinmeyen bir sebeple tartışmaya başladıkları, dükkan sahibi olan tanık T. ...'in tarafları ayırarak dükkanın dışına çıkardığı, tarafların dükkanın dışında da karşılıklı olarak yumruk vurmak suretiyle kavga etmeye devam ettikleri, olayı tesadüfen gören tanık H. ...'ın yanlarına gelerek tarafları ayırmaya çalıştığı ve sanık ...'i geriye doğru çektiği, bu sırada sanık ...'in cebinden çıkardığı bıçakla maktulü göğüs, kasık ve bacak bölgelerine denk gelecek şekilde birden fazla kez bıçakladığı, maktulün 26.11.2020 tarihli otopsi tutanağında belirtildiği üzere kesici delici alet yaralanmasına bağlı kemik kesikleri ve iç organ yaralanması ile seyreden kardiyak tamponat ve iç kanama sonucu hayatını kaybettiği anlaşılan olayda;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, olayda meşru savunma koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2023/40 Esas, 2023/1236 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan

vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının 5271sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.