erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/9745
Karar No: 2013/12763
Karar Tarihi: 24.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/9745 E.  ,  2013/12763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirketin kasko sigortalısının aracı ile davalı ... 'nun aniden otoyola girmesi neticesinde meydana gelen kazada davalı ...'ın yaralandığını, sigortalısına ait aracın hasarlandığını, sigortalıya 19.12.2006 tarihinde bu hasar sebebi ile 26.550,00-TL ödendiğini,diğer davalıların, davalı ...'ın anne ve babası olduğunu belirterek ödenen 26.550,00-TL tazminatın 19.12.2006 ödeme tarihinden itibaren olmak üzere davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 13.275,00-TL'nin 19.12.2006 tarihinden itibaren senelik yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigortası poliçesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi uyarınca hukuk mahkemesi ceza mahkemesince belirlenen kusur oranları ile bağlı değildir. Ancak dava konusu olaya ilişkin kaza tespit tutanağında, davalı yayanın otoyola girmekten kusurlu

2013/9745

2013/12763

olduğu, davacı şirkete sigortalı araç sürücüsüne kusur atfedilmediği, dava konusu olaya ilişkin Pendik 4.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına esas aldığı bilirkişi raporunda ise davalı yayanın asli, davacı şirkete sigortalı araç sürücüsünün tali kusurlu olduğu belirtilmiş olmasına rağmen Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı yaya ve davacı şirkete sigortalı araç sürücüsünün aynı oranda %50 kusurlu olduğu belirtilmiştir. Ceza mahkemesince kabul edilen kusur oranı ve mahkemece esas alınan kusur oranı arasında mübayenet bulunduğu ve mübayenetin giderilmediği görülmekle kaza tespit tutanağı, ceza mahkemesindeki kusur raporu da değerlendirilmek sureti ile İTÜ veya Karayolları Fen Heyetinden seçilecek kusur konusunda uzman bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 24.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4682
Karar No: 2011/5762
Karar Tarihi: 05.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/4682 E.  ,  2011/5762 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/87814

MAHKEMESİ :TEKİRDAĞ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :24/11/2010 gün ve 234/229

SUÇ :Yaralama

Kastın aşılması suretiyle M.. Ç..'ı öldürmekten sanıklar E.. Ö.., A.. Ö.., M.. Ö.. ile H.. Ö..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (TEKİRDAĞ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24/11/2010 gün ve 234/229 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanıklar müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanıklara verilen ceza miktarına göre, müdafiilerinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Mustafa, Emine, Halil ve Aytaç'ın suçlarının sübutu kabul edilmiş, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin sübuta, eksik incelemeye vesaireye; katılanlar vekilinin tazminata hükmedilmesi gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık Mustafa'nın, miras yüzünden ihtilaflı olduğu kız kardeşi Fatma'nın eşi maktul Mehmet'e olaydan bir gün önceki gece alkollü olarak sataşıp sövdüğü, olay günü de sanıklar Mustafa, Emine, Halil ve Aytaç'ın, kalp hastası olduğunu bildikleri maktule silahtan sayılan sopa ve demir çubuklarla saldırarak vurdukları, maktulün maruz kaldığı travmanın efor ve stresi ile kendinde mevcut kronik kap damar hastalığının aktif hale geçmesi sonucu gelişen solunum-dolaşım yetmezliğinden öldüğü olayda, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 21/04/2010 gün ve 1275 numaralı raporuna göre sanıkların eylemleri sonucu maktuldeki otopsi raporunda belirlenen travmaların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif olmadığı anlaşılmakla, sanıkların eylemlerinin 765 sayılı TCK.nun 452/1,59 maddeleri ile 5237 sayılı TCK.nun 87/4 maddesinin ikinci cümlesi ve 62. maddelerine uyar nitelikte

olduğundan, karşılaştırmanın buna göre yapılarak lehe olan yasanın tespit ve uygulanması yerine, lehe yasa karşılaştırmasının 765 sayılı TCK.nun 452/1 ve 59 maddeleriyle 5237 sayılı TCK.nun 87/4 (birinci cümle) 62. maddeleriyle yapılması suretiyle, lehe yasanın 5237 sayılı TCK oduğundan bahisle, aynı yasanın 87/4 (birinci cümle) 62. maddelerinden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 05/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/7404
Karar No: 2021/6624
Karar Tarihi: 29.09.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/7404 E.  ,  2021/6624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Yardım Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, yardım nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı HMK'nın 362. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca "Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesi ile de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298.maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar "78.630,00 TL" olarak belirlenmiştir.

Temyize konu yardım nafakasının red edilen yıllık miktarı 18.000,00 TL olup, karar tarihindeki kesinlik sınırı 78.630,00 TL'yi aşmadığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi gereğince temyiz sınırı altında kalan para alacağına ilişkin karar kesindir. Açıklanan nedenle, davacının yardım nafakası davasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davacının temyiz dilekçesinin yukarıda gösterilen sebeple REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 29.09.2021 (Çrş.)
Esas No: 2016/20989
Karar No: 2016/16735
Karar Tarihi: 07.09.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/20989 E.  ,  2016/16735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Mahkemece dava, sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan uyuşmazlık olarak nitelendirilip, buna göre uygulama yapılmıştır. Davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan işbölümü uyarınca Yargıtay 3. Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 07/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/3187
Karar No: 2007/4673
Karar Tarihi: 22.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3187 E.  ,  2007/4673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekilleri, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı Vek.Av.... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında ... genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması doğru değil ise de bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkemenin gerekçeli kararının 2. ve 3. nolu hüküm fıkralarının çıkartılmasına ve 2. fıkra olarak "davalı ... harçtan müstesna olduğundan karar harcı alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından peşin yatırılan karar harcının isteği halinde kendisine geri ödenmesine" tümcesinin yazılmasına ve diğer hüküm fıkralarının 4-5-6 yerine 3-4-5 olarak numaralandırılarak düzeltilmiş bu şekli ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 22.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9257
Karar No: 2015/21658
Karar Tarihi: 02.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/9257 E.  ,  2015/21658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, yabancı uyruklu katılanlarla birlikte 23/05/2007 tarihinde bir şirket kurduğu ve söz konusu şirkette müdür olarak görev yapmaya başladıktan sonra 08/08/2007 tarihinde katılanlardan birine mesaj çekerek işten ayrıldığını belirttiği, hesaplarda yapılan incelemelerde, 69.138.94 TL açık bulunduğunun tespit edildiği, durumun sanığa ihtarname ile bildirilmesine rağmen sanığın katılanlara ödeme yapmadığı, bu şekilde sanığın, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ve katılan beyanları, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre, katılanlarla ortak olan sanığın şirkete ait parayı uhdesinde tutmadığının kesin olarak belirlendiği dikkate alınarak, sanığın mahkumiyetine yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12457
Karar No: 2012/519
Karar Tarihi: 19.01.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/12457 E.  ,  2012/519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... (...) ve diğerleri aleyhine 15/03/2002 gününde verilen dilekçe ile yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 23/10/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ile davalılardan ... vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava reddedilmiş; karar, davacı ile davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 17/03/2001 tarihli ...'te yayınlanan "Hikmetli Adalet, Hikmetsiz Adalet" başlıklı, davalılardan ...'ın ... takma ismiyle yazdığı yazı nedeniyle tazminat istemiştir.

Davalılardan ..., yazıyı kaleme alan ve ... takma ismini kullanan kişinin kendisi olmadığını, pasif husumetin kendine yöneltilemeyeceğini savunmuştur.

Yerel mahkeme, yayının tüm olarak değerlendirildiğinde sert eleştiri niteliğinde olduğunu, kişilik hakkına saldırı olmadığını belirterek davayı reddetmiştir.

Davalı ..., kendisinden kararda ... olarak bahsedilmesi nedeniyle davayı gerekçeden temyiz etmiştir.

Davaya konu yazı takma isimle yazılmış olup yazdığı iddia olunan davalı yazıyı kendisinin yazmadığını, bu takma isimle yazı yazan yazarın kendisi olmadığını, iddia ederek davada taraf sıfatı bulunmadığını savunmuştur. Bu konuda aynı takma isimle yazılan başka bir yazı nedeniyle açılan dava delil olarak bildirilmiş ve yazıyı yazanın davalılardan ... olmadığı iddiası ispatlanmaya çalışılmıştır. Dava konusu subjektif hakla taraflar arasındaki ilişkiye ilişkin olan taraf sıfatı yargılamanın her aşamasında ileri sürülebileceği gibi hakim tarafından re'sen de nazara alınabilir. Taraflardan birinin davada taraf sıfatının olmadığının belirlenmesi davanın esasının çözümüne gerek olmadan davanın sıfat ehliyeti yokluğundan reddini gerektirir. Şu durumda yerel mahkemece işin esasına girilmeden, davalının taraf sıfatı konusunun çözümlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken usul ve yasaya aykırı olarak davanın bu davalı yönünden de esastan reddi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalı ...'dan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/18320
Karar No: 2016/16107
Karar Tarihi: 07.09.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/18320 E.  ,  2016/16107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Mahkemece dava, sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan uyuşmazlık olarak nitelendirilip, buna göre uygulama yapılmıştır. Davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan işbölümü uyarınca Yargıtay 3. Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 07/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6468
Karar No: 2013/15668
Karar Tarihi: 25.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6468 E.  ,  2013/15668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/9992
Karar No: 2020/6502
Karar Tarihi: 30.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/9992 E.  ,  2020/6502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/84 E. - 2017/629 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/84 E. - 2017/629 K. sayılı kararının incelenmesinde;

Arsa niteliğindeki Süleymanpaşa ilçesi, Ortacami Mahallesi 222 ada 14 parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapılara değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekillerinin temyizine gelince;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 8 numaralı bendinin hükümden çıkarılmasına, bent numaralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz harcı ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7991
Karar No: 2016/10968
Karar Tarihi: 19.04.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/7991 E.  ,  2016/10968 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile Ing Bank A.Ş. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında .... Tüketici Mahkemesinden verilen 25/12/2015 gün ve 2015/1359-2015/1928 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı bankadan tüketici kredisi kullandığını, ekspertiz ücreti adı altında 420 TL haksız kesinti yapıldığını, bu alacağın tahsili amacıyla... Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'na başvurduğunu ancak çekilen kredinin tüketici kredisi olmadığından bahisle hakem heyetinin görevsizlik verdiğini, verilen bu kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılarak alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı , davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın REDDİ ile, dava konusu Pendik Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 27/07/2015 tarih ve 14280 (2014/12367) sayılı kararının yasaya ve Yargıtay içtihatlarına uygun olduğu anlaşıldığından 6502 sayılı kanunun 70/4. Maddesi gereğince onanmasına, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafca temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen alacak miktarı 420 TL'lik ücrete yönelik olup, karar tarihi (25.12.2015) itibariyle alacak miktarı 2.080,00 TL’yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2. fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda nolu bentte açıklanan nedenle davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 19/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.