Esas No: 2024/4251
Karar No: 2024/8102
Karar Tarihi: 25.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/4251 E.  ,  2024/8102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/465 esas, 2022/582 karar

SUÇ : Taksirle yaralama

KARAR : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1, 89/2-e,b, 52/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 7.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin 6 yıl süre ile geri alınmasına dair Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin 06/08/2022 tarihli ve 2021/465 Esas, 2022/582 sayılı kararının istinaf edilmeksizin 08.09.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 31/10/2024 tarihli ve 94660652-105-48-8778-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29/11/2024 tarihli ve KYB-2024/113036 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29/11/2024 tarihli ve KYB-2024/113036 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Sanık hakkında Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin 06/08/2022 tarihli ve 2021/465 esas, 2022/582 tarihli kararıyla hükmolunan sürücü belgesinin 6 yıl süre ile geri alınmasına ilişkin kararını müteakip, anılan Mahkemenin 31/10/2022 tarihli ve 2021/465 esas, 2022/582 sayılı ek kararıyla "sürücü belgesinin 15 ay süreyle geri alınmasına" yazılmak suretiyle tavzihine karar verilmiş ise de, mahkemece tavzihine karar verilen bu hata “maddî yanılgı” ya da “yazım hatası” olarak değerlendirilip tavzih yoluyla düzeltilemeyeceğinden,31/10/2022 tarihli tavzih kararının yok hükmünde olduğu ve hukukî değerinin bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddenin 6. maddesinde "Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet halinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilir. Yasaklama ve geri alma hükmün kesinleşmesiyle yürürlüğe girer ve süre, cezanın tümüyle infazından itibaren işlemeye başlar." şeklinde düzenlemeye yer verildiği,

Mahkemesince her ne kadar sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sonucunda sürücü belgesinin 6 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş ise de, anılan düzenleme gereğince sürücü belgesinin en fazla 3 yıl süreyle geri alınabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanık hakkında Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin 06/08/2022 tarihli ve 2021/465 esas, 2022/582 tarihli kararıyla hükmolunan sürücü belgesinin 6 yıl süre ile geri alınmasına ilişkin kararını müteakip, anılan Mahkemenin 31/10/2022 tarihli ve 2021/465 Esas, 2022/582 sayılı ek kararıyla "sürücü belgesinin 15 ay süreyle geri alınmasına" yazılmak suretiyle tavzihine karar verilmiş ise de, mahkemece tavzihine karar verilen bu hata “maddî yanılgı” ya da “yazım hatası” olarak değerlendirilip tavzih yoluyla düzeltilemeyeceğinden, 31/10/2022 tarihli tavzih kararının yok hükmünde olduğu ve hukukî değerinin bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinin altıncı fıkrasında, belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınabileceğine karar verilebileceğinin düzenlendiği, sürücü belgesinin yasal sınırın üstünde 6 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesi Kanuna aykırı olup Kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin 06/08/2022 tarihli ve 2021/465 Esas, 2022/582 sayılı kararının 5271 sayılı Kanunun 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanunun 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde karar verildi.