erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/8989
Karar No: 2010/408
Karar Tarihi: 18.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/8989 E.  ,  2010/408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.03.2008 tarih ve 2007/71 - 2008/54 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1971 yılından buyana güzellik ve kozmetik alanında faaliyette bulunan tanınmış bir kuruluş olduğunu, “Şekil + EzFlow Nail Systems” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı nezdinde yapılan başvurunun önce Markalar Dairesi ve daha sonra itiraz üzerine YİDK tarafından reddedildiğini, redde mesnet alınan markanın sahibinin müvekkilinin eski temsilcisi olduğunu, kötüniyetli olarak marka tescili yaptırdığını, anılan markanın hükümsüzlüğü için açtıkları davanın derdest olduğunu bekletici mesele yapılması gerektiğini, gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan işlemde usulsüzlük bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, YİDK kararının iptali davalarında incelemenin YİDK kararının tesis edildiği tarihlerdeki koşullara göre yapılması gerektiği, bu nedenle hükümsüzlük davasının bekletici mesele yapılmasına gerek olmadığı, daha önceden tescil edilen markanın davacının başvurusu ile birebir aynı olduğu, davacı markasının tanınmış nitelikte olmasının veya davacının gerçek hak sahibi olmasının 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesindeki düzenlemenin önüne geçmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10317
Karar No: 2011/12841
Karar Tarihi: 01.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/10317 E.  ,  2011/12841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/03/2009 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/04/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir.

Davacı ... Gazetesi'nin ... temsilcisi olduğunu davalıya ait "www.....com" adlı sitede 21/01/2009 tarihinde yayınlanan "..., ..., ... ve ... Ama; ...'ın ..., Şimdi temsilci" başlıklı yayınla kişilik haklarına saldırıldığı, gazetenin ... Temsilciliği görevine getirilmesi nedeniyle ağır ve haksız biçimde gerçek dışı iddialarda bulunulduğu ve yorumlarla küçük düşürüldüğünden manevi tazminat istemiştir.

Davalı taraf, kendisinin de gazeteci ve basın emekçisi olduğunu, meslek dayanışması ve etik kurallara göre gazetenin daha iyi olması adına davacının ... Temsilcisi olması üzerine konuya eleştirel olarak yaklaştığını, aşağılama ve hakarette bulunmadığını ve bu nedenlerle davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkeme, dava konusu yazı ile davacının yeni görevine getirilinceye kadar ki aşamanın eleştirel olarak anlatıldığını, yazının genel olarak eleştiri sınırında olduğunu ve fakat davacı için kullanılan " düşük profilli" sözcüğünün kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunduğunu, gazeteciliği ve idareciliğine yönelik olarak düşük profilli denilmekle davacının küçük düşürüldüğünü belirterek davayı kısmen kabul etmiştir.

Yazının tüm olarak değerlendirilmesi sonucunda tarafların basın camiasına mensup oldukları, aynı zamanda gazeteci olan davalının, gazeteci olan ve büyük bir gazetenin ... Temsilciliği görevine atanan davacının göreve getirilmesi ve görevin niteliği ile davacının gazetecilik ve idarecilik niteliklerinin uyuşup uyuşmadığı konusundaki değer yargısının dile getirildiği, davacı için kullanılan sözcüklerin kişilik haklarına saldırır nitelikte ve yazının özü ile biçimine uygun olmayan sözcükler olmadığı, bu nedenle de eleştiri sınırında bulunduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda, değer yargısının ifadesinden ibaret olan ve eleştiri sınırında bulunan yazı nedeniyle davalının sorumluluğuna gidilemeyeceğinden davanın tümden reddi gerekirken kısmen kabulü usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5590
Karar No: 2019/3042
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5590 E.  ,  2019/3042 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2012/3450
Karar No: 2012/5201
Karar Tarihi: 18.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3450 E.  ,  2012/5201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak Dairemizin 26.04.2012 gün ve 2012/688 Esas 2012/3152 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, satılan taşınırlar için sıra cetveli düzenlenmiş ve şikayet olunana da pay ayrılmış ise de her iki alacaklının borçlularının farklı olduğunu, şikayet olunanın daha evvel ileri sürdüğü istihkak ve muvazaa iddialarının reddedildiğini, mahcuzların borçlusuna ait olduğunu ispatlayamayan şikayet olunanın sıra cetveline alınmasının hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikâyetçinin malları alacağına mahsuben değil, bedeli mukabili aldığını, ihale bedelini yatırmadığını, müvekkilinin girişimi ile paranın dosyaya getirtildiğini, aynı mallara ilişkin sıra cetvelinin daha evvel satış masraflarına münhasır olarak iptal edildiğini, şikayetçinin bu iddialarını daha evvelki yargılamada da ileri sürdüğünü fakat bunların iptal nedeni sayılmadığını, takibin ve haczin kesinleşme tarihlerinin şikayetçininkilerden daha önce olduğunu, haczin yapıldığı adresin aynı olduğunu, borçlunun farklı unvanlarla haciz baskısından kurtulmaya çalıştığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi’nce, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, aynı paraya ilişkin önceki sıra cetveline yönelik olarak, aynı nedene dayalı şikayetin kabul edildiği, şikayetçinin sair taleplerinin reddedilmemiş olması nedeniyle aynı iddianın yeni sıra cetveline karşı da ileri sürülebileceği, tarafların borçlularının farklı kişiler olduğu, mahcuzun şikayetçinin borçlusuna ait bulunduğu gerekçesiyle, sıra cetvelinin iptaline dair verilen karar, şikayet olunan vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 26.04.2012 tarih ve 2012/688-3152 E-K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, şikayet olunan vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nun 366.maddesi ve HUMK’nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 18.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/21039
Karar No: 2025/2978
Karar Tarihi: 15.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/21039 E.  ,  2025/2978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/600 E., 2017/514 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin sarkıntılık düzeyinde kaldığına ve mağdure ile annesinin şikayetlerinin bulunmaması nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olup bozulmasına ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/3326
Karar No: 2009/5583
Karar Tarihi: 28.05.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3326 E.  ,  2009/5583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay uygulamalarına göre dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderleri, bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesine ekli ayrıntılı masraf çizelgesi içerisinde yer alan elma, erik ve bağ (üzüm) ürününün üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2- Kıymet Taktir Komisyonu raporunda enkaz mal sahibine bırakıldığına göre, bulunan kamulaştırma değerinden ağaçların enkaz değerinin düşülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 28.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3269
Karar No: 2021/7574
Karar Tarihi: 24.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3269 E.  ,  2021/7574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, davalının kendi bağımsız bölümünde projeye aykırı tadilat ve eklentiler yaptığı gibi ortak alanlara da tecavüz sureti ile müştemilat inşa ettiğini, bu nedenlerle davanın kabulüne mevcut müdahalenin men'ine, ortak yerlerin mevcut tecavüz ve eklentilerinin kal'ine karar verilmesi istenilmiştir.

Edremit Sulh Hukuk Mahkemesinin 29/12/2015 tarih ve 2012/557 Esas 2015/1706 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne karar verildiği, davalı vekilince kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 19/12/2017 tarih ve 2017/3414 Esas, 2017/10763 Karar sayılı ilamı ile "mahkemece değişik iş dosyalarında yapılan tespitlere istinaden hüküm kurulmasının yanlış olduğu, dosyada mevcut 01.03.2012 tarihli tutanak dikkate alındığında projeye aykırı kısımların yıkılarak projeye uygun hale getirildiğine dair imar yetkileri tespiti de dikkate alınarak mahallinde tespit yapılarak mimari projenin yerinde fiilen uygulanarak taşınmazın hali hazırdaki durumu tespit edilip varsa projeye aykırı hususlar tespit edilerek infazda tereddüt yaratmayacak şekilde projeye aykırı tadilat ve imalatların kaline karar verilmesi gerekir. Tespit dosyasındaki bulgulara dayanılarak hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19.maddesinin “Kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar.”

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, mahkemece kat mülkiyeti kanunu 19. maddesi gözönünde bulundurularak ve bozmanın gereği yerine getirilerek davalının projeye aykırı müdahalelerin tespiti ile eski hale getirilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3582
Karar No: 2022/12132
Karar Tarihi: 09.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/3582 E.  ,  2022/12132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davalarında; sanığın suçlamaları kabul etmemesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Sanığın sahte düzenlediği iddia olunan faturaların ilgili vergi dairesinden temin edilmesi, bu faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2-Yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanığın temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması,

4-Suçun sübutu halinde ise; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/2074
Karar No: 2009/2588
Karar Tarihi: 16.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/2074 E.  ,  2009/2588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler arazi kıymetinin %5 faizi ve tesis masrafları amortisman payı gibi giderler dahil edilmemelidir.

Buna göre İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde zeytin ürünü için dekar başına üretim gideri 342,00 YTL olarak belirtildiği halde, bilirkişi raporunda üretim giderlerine dahil edilmemesi gereken bu unsurlar da dahil edilerek 747,00 YTL üretim gideri üzerinden değerlendirme yapılmış olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece yukarıdaki esaslara uygun olarak bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp denetlenmeli ve davacı yararına usuli kazanılmış hak ilkesi de gözetilmek suretiyle hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5588
Karar No: 2019/3041
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5588 E.  ,  2019/3041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.