erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/19692
Karar No: 2014/15866
Karar Tarihi: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19692 E.  ,  2014/15866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/13520
Karar No: 2012/4081
Karar Tarihi: 19.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/13520 E.  ,  2012/4081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.04.2010 tarih ve 2009/59 - 2010/239 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin eşi olan ...’in 07.12.2005 tarihinde Pendik Tren İstasyonunda, yolcu olarak bulunduğu trenden inmek isterken geçirdiği kaza sonucunda hayatını kaybettiğini, bu nedenle açtıkları manevi tazminat istemli davanın kısmen kabulle sonuçlanıp kesinleştiğini, kaza nedeniyle müvekkilinin eşinin desteğinden yoksun kaldığını ileri sürerek, 7.100 TL’nın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında verdiği ıslah dilekçesi ile talebini 69.936,97 TL’na yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça daha önce açılıp sonuçlanan ve manevi tazminat istemini içeren davada tarafların kusur oranlarının kesinleştiği, buna göre davalının kusurunun % 30 oranında olduğu, aktüerya bilirkişisi tarafından yapılan hesaplama ile davacının yoksun kaldığı destek miktarının belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 69.936,97 TL’nın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1000
Karar No: 2021/1329
Karar Tarihi: 15.03.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/1000 E.  ,  2021/1329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ... İlköğretim Okulunda müdür olarak görev yaptığı, mağdurların ülke genelinde yapılan 2012 yılı seviye belirleme sınavına girdikleri ve bu sınavda aldıkları puanlar ile tercih yapmak üzere öğrenim gördükleri ... İlköğretim Okuluna gittikleri ve mağdurların tercih formlarını sisteme girilmek üzere sanığa teslim etmelerine rağmen, sanığın mağdurların tercihlerinin sisteme girmediği iddia edilen olayda;

Sanığın savunmalarında mağdurların okul tercihlerini içeren formun kendisine verilmediğini beyan etmiş ise de, olay günü okulda bulunan diğer öğrencilerin beyanlarından mağdurların formlarını sanığa sunup ve bunun karşılığında da 5 TL yi sanığa verdiklerinin anlaşılması ayrıca ön inceleme aşamasında dinlenen köy muhtarı ...'in müdürle telefondaki konuşmasını içeren beyanları karşısında sanığın TCK'nın 257/2. maddesindeki objektif cezalandırma şartlarından olan kişilerin mağduriyetine neden olma unsurunun gerçekleştiği ve ihmali davranışla görevi kötüye kullanmak suçunun bu suretle oluştuğu gözetilmeden, oluşa uygun düşmeyen gerekçe ve yanılgılı değerlendirme sonucu söz konusu suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nm 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12284
Karar No: 2014/11428
Karar Tarihi: 27.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/12284 E.  ,  2014/11428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11993
Karar No: 2014/17285
Karar Tarihi: 02.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/11993 E.  ,  2014/17285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin yıllardır müşterisi bulunan davalıya yaptığı satışlardan dolayı davalının cari hesap borcunun 20.714,91-TL olduğunu, bu nedenle davalı aleyhine Pendik 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/13350 sayılı dosyasından icra takibi yaptıklarını, ancak davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin "Metin Dekorasyon" isimli işyerinin 22.01.2012 tarihinde faaliyete başladığını ve bunun ticaret sicil gazetesinde yayınlandığını, tarafların ticari ilişkisinin de bu tarihten itibaren hüküm ifade etmeye başladığını, davacının bugüne kadar düzenlediğini faturaların toplamının 13.302-TL olduğunu ve bu bedelin de banka aracılığıyla ödendiğini, buna rağmen, davacının müvekkilinin 20.714-TL borcu bulunduğunu iddia etmesini anlayamadıklarını, esasen ödeme belgeleri incelendiğinde görüleceği üzere müvekkilinin borçlu değil, alacaklı olduğunu beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, davalının dosyaya sunduğu 21 adet ödeme dekontu ile davalı kayıtlarında bulunmayıp davacının kayıtlarındaki davalı ödemeleri dikkate alındığında, davalının davacıya borcunun bulunmayıp, alacaklı olduğu, davacının davada taraf olmayan Metin Dekorasyon Ltd. Şti.'den olan alacağını davalıdan talep edemeyeceği, davalının pasif dava ehliyeti olmadığından davanın husumet nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/20712
Karar No: 2013/14463
Karar Tarihi: 29.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/20712 E.  ,  2013/14463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm :Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 147 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkûmiyeti yerine soyut gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Hükümde uygulama maddesi gösterilmeyerek CMK'nın 232/6 maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/7873
Karar No: 2021/1065
Karar Tarihi: 03.03.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/7873 E.  ,  2021/1065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 257/2, 62/1, 51/1-3. maddeleri uyarınca, erteli 2 ay 15 gün hapis cezası, 3 yıl süreyle denetim,

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Demirci Adliyesi yazı işleri müdür vekili olarak görev yapan sanığın, ilamat infaz defterine ''İlam infaz olmakla İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına'' şeklinde şerh düştüğü ancak ilamın infaz edilmediği, dosyanın mahalline gönderilmediği iddia olunan dava konusu somut olayda; isnatın sübutu halinde eylemin TCK'nın 204/2. maddesinde tanımlanan kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturup oluşturmayacağına dair delillerin takdir ve tartışmasının ve davaya bakmanın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/19207
Karar No: 2014/15840
Karar Tarihi: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19207 E.  ,  2014/15840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/19159
Karar No: 2021/4853
Karar Tarihi: 09.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19159 E.  ,  2021/4853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde tekerrüre esas alınabilecek en ağır ilam niteliğinde olan Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/550 Esas ve 2001/259 Karar sayılı 31/05/2002 kesinleşme tarihli ve henüz yerine getirilmeyen mahkumiyeti bulunmasına rağmen sanık hakkında TCK'nın 58.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, sanığın TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen haklardan (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden aynı maddenin 3. fıkrası gereğince koşullu salıverilme tarihine, diğer haklar ve yetkiler yönünden ise 2. fıkrası gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, cümlesinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/7481
Karar No: 2013/5782
Karar Tarihi: 28.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/7481 E.  ,  2013/5782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğe

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanıklar müdafiinin sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar müdafiinin sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Gazete künyesinden sanığın "genel yayın müdürü" olduğu anlaşılmakta ise de, 5187 sayılı Yasa'nın 18. maddesinde düzenlenen "düzeltme ve cevabın yayımlanmaması" suçunun failinin "sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili" olabileceği gözetilerek, sanığın, diğer sanık ...'nin bağlı olarak çalıştığı yetkili olup olmadığı hususu araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/6517
Karar No: 2018/35
Karar Tarihi: 15.01.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/6517 E.  ,  2018/35 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirlerin rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 06.04.2012 tarihinde meslek hastalığına yakalandığı tespit edilip, pnömokonyoz meslek hastalığı sonucu %26,20 oranında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir ve yapılan masraf nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalı işveren TTK Genel Müdürlüğünden tahsili istemine ilişkin olup, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun, yürürlüğü sonrasında gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanması gerektiği karşısında, davanın yasal dayanağı olay tarihinde (meslek hastalığının belirlendiği) yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesidir.

5510 sayılı Yasanın 14. maddesine göre; Meslek hastalığı, sigortalının çalıştığı veya yaptığı işin niteliğinden dolayı tekrarlanan bir sebeple veya işin yürütüm şartları yüzünden uğradığı geçici veya sürekli hastalık, bedensel veya ruhsal özürlülük halleridir. Dolayısıyla, maddede tarifini bulan meslek hastalığı kavramı ile iş kazası kavramı birbirinden farklılık arzeder. Meslek hastalığı, farklı olarak bütünüyle mesleksel niteliklidir ve belirgin olarak bir meslek mensubu olmanın sonucudur.

Davaya konu somut olayda, hükme esas alınan kusur raporunda 32 yıl formülü uygulanmak suretiyle %100 oranında kaçınılmazlığın varlığı kabul edilerek davanın reddi cihetine gidilmiştir. Sigortalı tarafından TTK Genel Müdürlüğü aleyhine açılan ve derdest olduğu anlaşılan tazminat dosyasında hükme esas alınan kusur raporunda ise 32 yıl formülü uygulanmak suretiyle %8,71 oranında kaçınılmazlığın varlığı kabul edilmiş iken, %91,29 oranında da davalı işveren TTK Genel Müdürlüğüne kusur izafe edildiğinin anlaşılmasına rağmen, kusur raporlarındaki bu çelişkili durum irdelenip giderilmemiştir.

Mahkemece, tazminat dosyasında alınan kusur raporu da dikkate alınmak ve ortaya çıkan çelişki giderilmek suretiyle yeniden rapor alınarak hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 15.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.