erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/12683
Karar No: 2014/12140
Karar Tarihi: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/12683 E.  ,  2014/12140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Lüleburgaz İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2012/35-2013/104

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar, tebliğ edilmeyen davacı vekili ile davalı Kuruma yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2680
Karar No: 2017/2227
Karar Tarihi: 19.09.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/2680 E.  ,  2017/2227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi temsilcisi, takip dosyasında bir kısım menkullerin haczedilip muhafaza altına alındığını ancak satışın yapılıp yapılmadığının bilgisi verildiğini, bu defa bankadaki hesaba haciz konulup sıra cetveli yapıldığını, haczedilen ceketlerin tutarının borcu fazlasıyla karşıladığını, bu durumun sıra cetvelinde nazara alınmadığını, kaldı ki diğer alacaklılara ayrılan paylarda yanlışlık yapıldığını ileri sürerek, sıra cetveline itiraz etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda; şikayetçinin takip borçlusu olduğu, sıra cetveli içeriğine itiraz edemeyeceği, takip dosyasında haczedilen menkullerin 1. ve 2. satış günü olan 16.07.2014 günü alıcı çıkmadığından satışın düşmesi nedeniyle bu menkuller yönünden dosyaya giren bir para bulunmadığından taşkın haciz iddiasının da yerinde görülmediği gerekçesiyle, talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12545
Karar No: 2011/1092
Karar Tarihi: 11.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/12545 E.  ,  2011/1092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi ( Aile Mah. S)

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada Midyat Asliye Hukuk Mahkemesi ve İdil Asliye Hukuk (Aile) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocukların yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda mallarının korunması istenen çocuklar ..., ... ve ...'nın anneleri ...'nın vefatı sonucu, velayeti kullanan baba ...'nın yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Dosya kapsamındaki, adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre düzenlenen nüfus kayıt örneğinden sağ kalan eşin yurt içi yerleşim yerinin ... Mahallesi, ...at, ... adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Asliye Hukuk ( Aile Mah. S.) Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Midyat Asliye Hukuk (Aile M. S.) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/17925
Karar No: 2014/11087
Karar Tarihi: 04.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/17925 E.  ,  2014/11087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/170183

MAHKEMESİ : Üsküdar 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2009

NUMARASI : 2008/248 (E) ve 2009/634 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, şikayetçi şirketin acentesi olarak çalıştığı, sanığa şikayetçi sigorta şirketince sigorta sözleşmesi yapmak ve prim tahsil etmek yetkisinin verildiği, sanığın bu yetkiye istinaden düzenlediği sigorta poliçeleri nedeni ile tahsil ettiği 25.000YTL tutarındaki primi şikayetçi sigorta firmasına aktarmayarak uhdesinde tuttuğu, bu eylemiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, şikayetçi şirketin şikayet dilekçesinde belirttiği hususlar, acentelik sözleşmesi, hususi vekaletname, noterlikçe düzenlenmiş azilname, fesihname, ihtarname, muavin defteri, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin ve sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında TCK'nın 155/2. maddesi uygulanırken hapis cezasının yanı sıra adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek eksik ceza tayini,

2-Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.04.2010 tarih ve 2010/4-71 Esas, 2010/76 Karar sayılı ilamında belirtildiği gibi; 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesi gereğince ceza ertelenen sanık hakkında denetim süresinin ne kadar olduğunun karar yerinde belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4016
Karar No: 2012/6856
Karar Tarihi: 09.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4016 E.  ,  2012/6856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Önceki günlü iade kararının (1) numaralı bendinde belirtilen eksiklikler yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; daha önceki iade kararında da belirtildiği üzere; dava konusu muhdesatların üzerinde bulunduğu 262 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıt malikleri ..., ..., ..., ... ve ... hakkında açılan “tapu kayıt düzeltim” davaları sonunda verilen kararların kesinleşme şerhli onaylı örneklerinin ilgili mahkemelerden getirtilmesi daha sonra adı geçen tapu maliklerine ait mirasçılık belgelerinin taraflardan temini ile dosya içerisine konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine yeniden İADESİNE, 09.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/18845
Karar No: 2008/17832
Karar Tarihi: 18.11.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/18845 E.  ,  2008/17832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı .... Plastik Tic.San.Ltd.Şti aralarındaki ishihkak davası hakkında Pendik İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 14.03.2008 gün ve 73-224 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL) 10.00.YTL ‘yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin. 3.600,00-YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 2.750,00-YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı davalı alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, İİK’nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 18.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11083
Karar No: 2014/12121
Karar Tarihi: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11083 E.  ,  2014/12121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Niğde İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2012/70-2013/116

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmeyen taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2204
Karar No: 2012/9232
Karar Tarihi: 08.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/2204 E.  ,  2012/9232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 08.05.2012 günü aleyhine temyiz olunan davacı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak, davacı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve taşınmazın enerji nakil hattı altında kalan kısmına inşaat izni verilmeyeceğinden bu bölümün mülkiyet bedelinin hesaplanmasında, kalan kısma da değer kaydı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın enerji nakil hattı geçirilen ve bedeline hükmedilen bölümünün kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ... adına tesciline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendindeki (davalı) kelimesinin çıkartılmasına, yerine (kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ...) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine 08.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9370
Karar No: 2017/1767
Karar Tarihi: 07.03.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/9370 E.  ,  2017/1767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

A)7201 Sayılı Tebligat Kanununun 21. Maddesinde "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün olduğunca en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." düzenlemesine yer verilmiştir.

Bu maddeye göre yapılacak tebligatta tebliğ memurunun izleyeceği yolu gösteren Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 29. maddesi ise;

"1- 21, 22, 23, 25, 26 ve 27'nci maddelerde yazılı kişiler, tebliğ yapılacak olanın geçici olarak başka yere gittiğini belirtirlerse, tebliğ memuru, muhatabın hangi sebeple adresten geçici olarak ayrıldığını, beyanda bulunanın adı ve soyadı ile sıfatını tebliğ tutanağına yazar. Tebliğ tutanağını beyanda bulunana imzalattırır ve tebliğ edilecek evrakı beyanda bulunana verir. Bu kişiler, tebliğ evrakını kabule mecburdurlar.

2- Bu kişilerin beyanlarını imzadan kaçınmaları ve tebliğ evrakını kabul etmemeleri durumunda, tebliğ memuru bu hususu tutanağa yazar, imzalar ve tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti üyesinden birine ya da kolluk amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve teslim ettiği kişinin adresini içeren ihbarnameyi gösterilen adresin kapısına yapıştırır" hükmünü içermektedir.

Somut olayda; gerekçeli kararın, davalılar ..., ... ve ...'e Tebligat Kanununun 21.maddesi uyarınca tebliğ edildiği ve tebligat şerhlerinde beyanda bulunan ancak imzadan imtina eden komşunun adı ve soyadı belirtilmediği bu nedenle gerekçeli kararın adı geçen davalılara usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

Bu durumda ; yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalılara, gerekçeli kararın 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nu ve tebligat kanunun uygulanmasına dair yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile, yasal temyiz süresinin beklenildikten,

B)Tapu kayıt maliki ...'e ait mirasçılık belgesine dosya içerisinde rastlanmadığından, mirasçılık belgesi ve intifa hakkı sahibi ...'in sağ olup olmadığı dosya içeriğinden anlaşılamadığından ilgiliye ait nüfus kayıt örneği temin edilerek dosyaya eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 07/03/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/19087
Karar No: 2014/23793
Karar Tarihi: 13.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/19087 E.  ,  2014/23793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2011/379-2013/583

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan G.. S.. ile U.. S.. vekillerince tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davalı şirket ve davalı U.. S.. vekili 04.02.2014 tarihli temyiz dilekçesi ekindeki 28.12.2013 tarihli Sulh ve İbraname başlıklı G.. İnş. Ltd. Şti., İ.. Sağlık ve davacı tarafından imzalanan aynı zamanda davacının davadan feragat ettiğini de belirtien belgeyi 11.04.1940 günlü ve 70 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince, hükümden sonra ortaya çıkan ve esas hükmün temyiz yoluyla incelenmesine engel olan bu durum karşısında mahkemenin yukarda sözü edilen belgeyi irdeleyerek yeni bir karar vermesi için hükmün BOZULMASINA, sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine

13/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16983
Karar No: 2014/22320
Karar Tarihi: 09.12.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/16983 E.  ,  2014/22320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle temyiz nedenlerine göre taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 9.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/23267
Karar No: 2014/3057
Karar Tarihi: 20.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/23267 E.  ,  2014/3057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2013/165073

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2011/473 (E) ve 2013/76 (K)

SUÇ : İİK.nun 331 ve 337/a maddelerine muhalefet etmek

1- 21.10.2011 havale tarihli şikayet dilekçesinde sanık H.. T.. hakkında şikayet bulunmamasına karşın, bu sanık yönünden yargılama yapılıp hüküm kurulması,

2- Şikayet dilekçesinde, borçlu şirket hakkında açılan iflasın ertelenmesi davasında, tedbiren takiplerin durdurulmasına karar verildiği, yargılama devam ederken, şirket yetkililerinin alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla Pendik ve Tuzla'da bulunan market işletmelerini kayyım onayı olmaksızın kapattıkları ve bu iki şubede bulunan demirbaş ve stokların akibetinin belirsiz olduğunu bildirerek şikayetçi olunduğunun anlaşılması karşısında, alacaklıdan mal kaçırmak kastıyla şube, demirbaş ve stoklara ilişkin bir devir olup olmadığı araştırılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Borçlunun Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/368 esas sayılı dosyasında 16.09.2009 tarihinde açtığı iflasın ertelenmesi davasının 14.12.2010 tarihinde reddine karar verilmesi nedeniyle ticaretin henüz terk edildiğinden söz edilmeyeceğinden şikayetin süresinde olduğu cihetle, vergi dairesine verdiği son beyanname örnekleri istenilip, şirketin başka bir adreste faaliyet gösterip göstermediği araştırılıp, ticaretin hangi tarihte terk edildiği tespit edilerek sonucuna göre hukuki durumun takdiri gerekirken, yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesi kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.