erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/188
Karar No: 2017/954
Karar Tarihi: 28.03.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/188 E.  ,  2017/954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu veya beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak kişiyi öldürmeye teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-e, 35/2, 31/3. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası,

TCK.nun 109/2, 109/3-f, 31/3. maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası.

Dairemizin 30.01.2014 gün ve 4903-367 sayılı kararı ile “ Olay günü sanığın köyde misafir kaldığı teyzesinin kızının bebeğini bebek arabası ile gezdirirken, oynamakta olan 6 yaşındaki mağdure ...'i görerek birlikte gezmeyi teklif ettiği, köyden yaklaşık 500 metre uzaklıkta ki olay yeri olan dere kenarına birlikte geldikleri, mağdurenin beyanlarına göre, kafasına beyaz çuval geçiren sanığın, penyesi ile de mağdurenin boğazını sıktığı, motor sesi duyması üzerine mağdureyi çukura ittiği ve olay yerinden uzaklaştığı, 207 cm derinliği olan dere yatağının oluşturduğu çukura düşen, mağdurenin sarmaşık dallarına tutunarak çıktığı ve tanıklarca yolda görülmesi üzerine hastaneye götürüldüğü, boğazından ve vücudunun çeşitli yerlerinden kızarıklık ve sıyrık oluşturacak, boynun sol tarafında 0,5 cm kesi olacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda; sanığın mağdureye yönelik eylemi yaralama ve çocuğu hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturduğu, TCK’nun 86/2 maddesi kapsamında bulunan yaralama eylemi hürriyeti tahdit suçunun unsuru olduğundan ayrıca ceza verilemeyeceğinden 5237 sayılı TCK’nun 109/2 maddesi uyarınca, 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında suçun işleniş biçimi, sanığın kastının yoğunluğu suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak üst sınırdan tayinin gerektiğinin gözetilmeyerek sadece hürriyetten yoksun kılma suçlarından hüküm kurulması yerine ayrıca öldürmeye teşebbüs suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi” gerekçeleriyle hükümlerin bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece eski hükümlerde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 6763 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı CMK’nun 307. maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca yapılan incelemede Dairemizce verilen bozma kararının usul ve yasaya uygun olduğu görülmekle, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/03/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/2301
Karar No: 2012/16436
Karar Tarihi: 03.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/2301 E.  ,  2012/16436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 13/10/1995-31/12/2002 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 13.10.1995-31.12.2002 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosya kapsamına göre, her ne kadar davacı tarafından davalıya karşı daha önce Kırıkkale İş Mahkemesinin 2007/19 Esas, 2007/216 Karar no.lu davası ile alacak davası açılıp, tespiti istenen dönemde kısmi çalışması olduğu sonucuna ulaşılmış ve karar kesinleşmiş ise de kesinleşen alacak davası hizmet tespiti davası için kuvvetli delil niteliğinde olup, kesin delil niteliğinde değildir.

Bu durumda mahkemece davacının tespitini istediği sürelerde çalışıp çalışmadığını belirlemek amacı ile gerekli araştırmanın yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, tarafların bildirdiği deliller ve dosya kapsamına göre, davanın kamu düzenine ilişkin olduğu da dikkate alınarak yazılı belgeler celp edilip, kayıtlara geçmiş kişiler tanık olarak dinlenip, diğer deliler re’sen yeniden ele alınıp, davacının tespitini istediği süre içinde çalışmasının olup olmadığı araştırılıp, somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/46210
Karar No: 2014/34309
Karar Tarihi: 27.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/46210 E.  ,  2014/34309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat kararlarına karşı temyiz yolu açık olduğu halde, yüze karşı verilen kararda itiraz yolu açık olduğu belirtilerek tarafların başvurabilecekleri kanun yolunda yanıltılmış olmalarına karşın, gerekçeli karar kendilerine yöntemince yeniden tebliğ edilen tarafların Kanun yoluna başvurmamış olmaları karşısında, O Yer Cumhuriyet Savcısının mevcut durum itibariyle sonuca etkisi kalmamış bir hukuki yanılgıya dayalı olarak hükmü temyiz etmesinde, hukuki yarar bulunmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, O Yer Cumhuriyet Savcısının, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 27/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/9144
Karar No: 2010/9581
Karar Tarihi: 29.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/9144 E.  ,  2010/9581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/146676

MAHKEMESİ : Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2007

NUMARASI : 2007/41

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Doyada mevcut kaçak kayıt ve abone belgelerinden sanığın 1997 yılında elektrik abonesi olduğu, suç tespit tutanağında, abonenin kofradan seyyar kablo ile ek olarak hat çekerek kaçak elektrik kullandığının yazılı olduğu, sanık, 16.11.2005 tarihli Cumhuriyet Savcılığı ifadesinde; "evde elektrik tesisatı düzeneği olmadığı için elektrik direğinden kendim hat çekerek kullandım, Tedaş'ın yaptığı tespitte bu durum ortaya çıktı, suçu bu şekilde kabul ediyorum, daha sonra resmi olarak tesisat bağlatıp kaçak durumu kaldırdım" ve mahkemede 30.06.2006 tarihli celsede soruşturma aşamasındaki ifadesi okunup sorulduğunda, "o ifadem de doğrudur. Ancak sayaçta veya sayaç hattında bir arıza olmuştu, eve elektrik gelmediğinden ayrı bir hat çektim ve çektiğim gün yakalandım" şeklinde savunmada bulunmuş olması karşısında; eylemin sübuta erdiği gözetilmeden kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12173
Karar No: 2020/4839
Karar Tarihi: 09.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/12173 E.  ,  2020/4839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... Vek.Av....

3-... vd.

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vd. vekili ile bir kısım davalılar yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; karar, bir kısım davalılar vekili ile bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Bir kısım davalılar vekili ile bir kısım davalıların aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, tespit edilen bedele dava tarihinden dört ay sonrası olan 18.03.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 17.06.2015 tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-İdarece fazla yatırılan ve iade edilen bedele faiz işletilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)Kamulaştırma bedeline ilişkin 2 nolu bendinin b fıkrasında yer alan (TESPİTİNE) kelimesinden sonra gelmek üzere (tespit edilen kamulaştırma bedeline 18.03.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 08.05.2015 tarihine kadar yasal faiz yürütülmesine,) cümlesinin yazılmasına,

b)3 nolu bendinde yer alan (davalılardan tahsil edilerek idarenin geri ödemeye ilişkin yazısının ilgililere tebliğinden itibaren işleyecek yasal faiziyle beraber davacı idareye verilmesine) cümlesinin çıkarılmasına yerine (davalılar tarafından çekilmişse -varsa- çekilme tarihine kadar işlemiş nemaları ile davalılardan tahsili ile davacı idareye iadesine, davalılara ödenmemişse varsa işlemiş nemaları ile yatırılan bankalarca davacı idareye iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/748
Karar No: 2017/1103
Karar Tarihi: 05.04.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/748 E.  ,  2017/1103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-b, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ..., müdafii tarafından kararın duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma günü belirlenerek sanık ... müdafiine meşruhatlı davetiye çıkartılmasına karşın belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadıkları anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş,bozma üzerine incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin haksız tahrikin varlığına, takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın aynı mahallede ikamet etmeleri dolayısıyla tanıdığı ve aralarında husumet bulunmayan maktülü olay gecesi yolda karşılaştıklarında tespit edilemeyen bir nedenle 18 adedi öldürücü vasıfta toplam 72 adet bıçak darbesi vurmak suretiyle öldürdüğü olayda;

1- Suçun vahşice işlenmesinin tek başına suçun canavarca hisle ya da eziyet çektirerek işlendiğini kabule yeterli bulunmadığı, canavarca hisle öldürme, sırf

öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olup, eziyet çektirerek öldürme ise ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olup sanığın öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastının da bulunması gerektiği, sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı anlaşıldığı halde, sanığın TCK'nun 81. maddesi gereğince cezalandırılması yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK'nun 82/1-b maddesi gereğince hüküm kurularak fazla ceza tayini,

2- Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 05/04/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/6636
Karar No: 2016/9153
Karar Tarihi: 02.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/6636 E.  ,  2016/9153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat, istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 05.10.2004 tarihinde, ...'nün, sigortalı ...'ı silahla kasten yaraladığı, kurumca meydana gelen olay nedeniyle sigortalıya yapılan tedavi giderlerinin tahsili amacıyla, rücuen tazminat talebinde bulunulduğu, mahkemece, sigortalının olayın meydana geldiği tarihte herhangi bir iş yerinde sigortalı olarak çalışmadığı, anne ve babasının sigortasından da yaralanmadığı, bu haliyle genel sağlık sigortasına tabi olduğu, bu nedenle kurumca yapılan tedavi giderlerinin zorunlu olup, rücûan tahsil edilemeyeceğinden bahisle, davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını teşkil eden 506 sayılı Kanunun 39. maddesi "Kasdi veya suç sayılır hareketi ile sigortalının hastalanmasına sebep olan kimseye, bu Kanun gereğince hastalık sigortasından yapılan her türlü giderler tazmin ettirilir" hükmü, öngörülmüştür.

Öte yandan, 506 sayılı Yasa'nın 40. maddesine göre aynı Yasa'nın 2. maddesinde belirtilen sigortalılık niteliğini yitirenler, bu tarihten önceki bir yıl içinde en az 120 gün hastalık sigortası primi ödemiş olan sigortalı, bu niteliğini yitirişinden itibaren başlamak üzere altı ay içinde meydana gelecek hastalıkları halinde, 32.maddenin (A) ve (D) fıkralarında yazılı yardımlardan yararlanacaklardır.

Eldeki dava da, ...'ın hizmet döküm cetvelinin incelenmesinde, olay tarihinden önce son olarak 25.05.2004 ile 30.09.2004 tarihleri arasında 1035663 sicil numaralı işyerinde çalıştığı, kazanın meydana geldiği tarihte ise herhangi bir sigorta kaydının bulunmadığı, anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki bilgiler nazara alındığında, sigortalı ...'ın 506 sayılı Yasa'nın 40. maddesi uyarınca, 25.05.2004 ile 30.09.2004 tarihleri arasında kesintisiz çalışması nedeniyle, bir yıl içerisinde 120 günden fazla hastalık sigortası primi ödemiş olduğu, sigortalılık niteliğini yitirdiği 30.09.2004 tarihinden itibaren altı ay içinde, 05.10.2004 tarihinde yaralanmasına sebep olan olayın meydana geldiği, bu haliyle kurumun, sigortalılık niteliğinin sona erdiği 30.09.2004 tarihinden itibaren altı ay içerisinde meydana gelen tedavi giderlerinin rücuen tazmini, 506 sayılı Yasa'nın 39. ve 40. maddeleri uyarınca talep edebileceği göz önünde bulundurulmadan, davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 02.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/17675
Karar No: 2017/3278
Karar Tarihi: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17675 E.  ,  2017/3278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2016/1227
Karar No: 2019/1820
Karar Tarihi: 08.05.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/1227 E.  ,  2019/1820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... 13. İcra Müdürlüğünün 2013/18221 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin 3. davalının 2. sırada olduğunu, sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olarak düzenlendiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini şikayet ve talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet olunanın haciz tarihinin şikayetçinin haciz tarihinden önce olduğu, şikayetçinin iddiasının aksine haciz tarihinin haciz kaydının tapu kaydına işlendiği tarih olarak dikkate alınmasının yasaya ve içtihatlara uygun olduğu, sıra cetvelinde yer alan hatalı bilgilerin ve fazladan yazılan kısımların sıra cetvelinin iptalini gerektirmeyeceği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/11856
Karar No: 2011/25887
Karar Tarihi: 29.12.2011

**5. Ceza Dairesi         2009/11856 E.  ,  2011/25887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Rüşvet alma suçundan sanıklar ... ve ...'nın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; görevine girmeyen hususta menfaat sağlama suçundan mahkümiyetlerine dair, Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03/07/2008 gün ve 2008/182 Esas, 2008/214 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların 23/09/2004 - 24/09/2004 tarihleri arasında 1 gün süreyle gözaltında kaldıkları anlaşılmasına rağmen, bu sürenin; mahkum oldukları cezadan TCK.nun 63. maddesine göre indirilmesine engel oluşturabilecek şekilde gerekçeli kararda gösterilmemesinin, mahallinde giderilebilir eksiklik niteliğinde olduğu değerlendirilmiştir.

Lehe kanun karşılaştırması yapılırken 5237 sayılı TCK.nun 249. maddesinin, 255. maddede düzenlenen suç yönünden uygulanma imkanı bulunmamasına rağmen bu maddenin de değerlendirmeye alınması doğru görülmemiş ise de; 765 sayılı TCK hükümlerinin lehe kabul edilerek bu kanun hükümlerine göre uygulama yapılmış olması nedeniyle, sonuca etkili görülmeyen bu yanlışlık bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5930
Karar No: 2016/12946
Karar Tarihi: 26.09.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/5930 E.  ,  2016/12946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre sanıkların temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

Kamu davasına katılma üzerine, vekili bulunan katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesinin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücretinin mahkum olan sanıklara yükletilmesine karar verilmesi gerekirken dilekçe yazım ücretine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasının katılana dilekçe yazım ücreti verilmesine ilişkin paragrafında yer alan “dilekçe yazım ücreti olan 300,00 TL'nin” biçimindeki ibarenin çıkarılarak yerine “maktu vekalet ücreti olan 1.320,00 TL'nin” ibaresi eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.