erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/96
Karar No: 2015/11968
Karar Tarihi: 03.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/96 E.  ,  2015/11968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;

Sanık soruşturma aşamasında sigaraların kendisine ait olduğunu, kovuşturma aşamasında suçlamayı inkar ederek suça konu sigaraların yolcuya ait olduğunu ancak hangi yolcuya ait olduğunu bilmediğini beyan ettiği ve olay ile ilgili soruşturma aşamasında hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen otobüsün muavini ...'ın sigaraların sanığa ait olduğunu bildirdiği ancak Mahkemece dinlenmediğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi açısından ...'ın dinlenmesi ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceeme ile hüküm tesisi,

Kabule göre;

Kaçakçılık suçlarında yasal olmayan yollardan yurda getirilen veya yurt içinde alım satıma konu edilen eşyanın, ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yüklerin ödenmemesi nedeniyle, yoksun kalınan miktarın kamu zararı olduğu ve kovurşturma aşamasında gümrük müdürlüğü tarafından suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin 4319,74 TL ve kamu zararının 4399,74 TL olarak belirlendiğinin anlaşılması karşısında; mahkemece kaçak eşyaların vergiler toplamı ve gümrüklenmiş değeri tespiti ile vergiler toplamının sanığa bildirilerek ve bu zararın ödenmesi için süre verilerek sonucuna göre gerektiğinde CMK'nun 231/9. maddesi de gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, bu husus ikmal edilmeden, sanığın zarar miktarında yanıltılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 1. fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/19933
Karar No: 2019/2462
Karar Tarihi: 06.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/19933 E.  ,  2019/2462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece yapılan indirimi sebebi ile reddedilen kısım bakımından vekalet ücreti takdir edilmemesi yerinde ise de, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hakkaniyet indirimi sebebi ile reddedilen kısım hariç ve yıllık izin ücreti talebine ilişkin reddedilen kısım dahil olmak üzere toplam red miktarı 1.553,47 TL dir.

Buna göre, Mahkemece karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesi gereğince, reddedilen tutar üzerinden davalı lehine 1.500,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddeleri uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 4. bendinin çıkarılarak yerine “4-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca red edilen kısım üzerinden hesaplanan 1.500,00 TL vekalet ücretinin DAVACIDAN ALINARAK DAVALIYA VERİLMESİNE," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/13947
Karar No: 2022/14323
Karar Tarihi: 13.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/13947 E.  ,  2022/14323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanığın kredi talebinde bulunurken ibraz ettiği suça konu nüfus cüzdanı ve sürücü belgesinin sahteliklerinin banka görevlisi tarafından anlaşılmış olması nedeniyle aldatıcılık nitelikleri bulunmadığından atılı "banka veya kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken krediyi sağlamak amacıyla dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik" suçlarının unsurlarının oluşmayacağı gerekçesi ile bozma isteyen tebliğname görüşüne, suça konu nüfus cüzdanı ibraz edilmek suretiyle 23.06.2014 tarihli abonelik sözleşmesi düzenlenmiş ve 21.07.2014 tarihli kriminal raporu ile suça konu belgelerin baskı kalitesi, mühür izinin yapısı ve içeriği, güvenlik unsurları, mikroskobik diğer bulgular yönünden külliyen sahte olarak oluşturulduğu ve sahteliğin ilk bakışta ve kolaylıkla dikkati çekmeyeceğinden objektif olarak aldatıcılık nitelikleri bulunduğunun tespitinin yapılmış olması karşısında iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin ONANMASINA, 13.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6008
Karar No: 2019/5453
Karar Tarihi: 20.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6008 E.  ,  2019/5453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 2008, 2009, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) Sahte olduğu iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu Vergi Dairesi Başkanlıklarından sorulmak suretiyle, getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, ...’a ait olduğunu söylemesi hâlinde; ...’un, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendisine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) ...’da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ...’a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve ...’a ait olmadığının anlaşılması veya faturaların asıllarının temin edilememesi hâlinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre;

a) Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen en son fatura tarihi olduğu; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Kanun ile değişik 359/b-1. maddesinde “onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası” öngörülmüş olup, aynı fiilin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde ise “üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası” öngörüldüğü dikkate alınarak; 2008 takvim yılında düzenlenen en son tarihli fatura belirlenerek, suç tarihinde yürürlükte bulunan yasa maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 20.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/74
Karar No: 2022/2661
Karar Tarihi: 07.04.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/74 E.  ,  2022/2661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava; kadastro öncesi nedenlerden kaynaklanan miras yoluyla intikal hukuki sebebine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun işbölümüne dair 23.01.2020 tarihli ve 2020/1 sayılı Kararı ile davanın niteliği gereği temyiz incelemesi Yargıtay 16. Hukuk Dairesi tarafından yapılmış; bu karara karşı HUMK’nun 440. maddesi gereği karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun işbölümüne ilişkin 02.07.2021 tarihli ve 2021/211 sayılı Kararı uyarınca davanın niteliğine göre temyiz inceleme görevi Kapatılan 16. Hukuk Dairesi tarafından yapılmıştır. Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 2020/1 ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 2021/211 sayılı Kararının ortak hükümler başlığı altında yer alan 3. maddesi gereğince karar düzeltme istemlerinin temyiz incelemesini yapan Daire tarafından yapılması gerektiğinden, ancak Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/06/2021 tarihli ve 196 sayılı Kararı gereğince Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin kapatılmasına karar verildiğinden dosyanın, işbölümüne ilişkin 02.07.2021 tarihli 2021/211 sayılı Karar uyarınca Yargıtay 1. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 07.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/1500
Karar No: 2016/5477
Karar Tarihi: 10.11.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/1500 E.  ,  2016/5477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1-... hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

2-... hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama, kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Suç tarihinde ve yargılama sırasında on sekiz yaşını doldurmamış olan sanık ... hakkındaki duruşmaların CMK'nın 185. maddesi uyarınca gizli yapılıp hükmün de kapalı duruşmada açıklanması gerektiği gözetilmeyerek, duruşmaların açık yapılması ve hükmün de açık duruşmada tefhim edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerinn BOZULMASINA, sanık ... hakkında tutuklama koşullarında bir değişiklik bulunmaması ve tutuklu kaldığı süreye göre sanık ... ve müdafiinin tahliye talebinin reddine, 10/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1075
Karar No: 2012/9005
Karar Tarihi: 04.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1075 E.  ,  2012/9005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK 81, 29, 62, 53/1, 58/6 maddelerince 16 sene 2 ay 12 gün hapis

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Dosya kapsamına göre; kaçmakta olan maktul ayağı takılıp yere düşünce, onu kovalayan sanığın, yerde yatan maktulün önce sağ bacak ön yüzüne kuvvetli bir şekilde vurmasıyla 10 cm'lik derinlik oluşturacak, femoral arter ve ven kesisi meydana getirecek şekilde onu yaraladığı, bu sırada ölenin arkadaşı olan ve hakkında mahkumiyet kararı kesinleşen Yüksel'in, sanığa sopa ile vurması sonucu sanığın eylemini devam ettiremediği olayda, hükmün gerekçesinde her ne kadar mahkemece "sanık ...'ın kaçmakta olan maktulün ayağı takılıp yere düşmesinden faydalanarak öldürmeye elverişli bıçak ile femural arter ve vende ölümcül mahiyette yara oluşturacak şekilde vurduğu bu nedenle de öldürme kastının varlığını kabulü gerektiği"ne dayanılarak hüküm kurulmuş ise de; dosya içeriğine göre, olayın oluşu, yaralamanın niteliği ve engel halin varlığı hususları da dikkate alındığında tahrik indirimi uygulanarak kurulan hükümde isabetsizlik bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde suç niteliğine, meşru savunmaya, tahrikin derecesine vesaireye, katılanlar vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 04/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

04/12/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...’nin yokluğunda 06/12/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Esas No: 2016/25741
Karar No: 2017/25815
Karar Tarihi: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25741 E.  ,  2017/25815 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2022/15243
Karar No: 2025/6858
Karar Tarihi: 05.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/15243 E.  ,  2025/6858 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/348 E., 2020/466 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/656 E., 2020/54 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, ve 58/9. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiye kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın dosya kapsamına yansıyan eylemleri nazara alındığında; suç tarihi itibariyle örgütsel bağını ortaya koyan herhangi bir kod adı kullanmayan veya örgütsel iletişim ağına dahil olmayan, soruşturmanın en başından itibaren aksi kanıtlanamayan savunmalarında da görüleceği üzere hakkında mahkumiyete yeterli, somut delil bulunmayan sanığın bu haliyle dosya kapsamına yansıyan eylemleri hiyerarşik yapıya girip organik ilişki içinde olduğunu gösterir çeşitlilik, yoğunluluk ve süreklilik göstermediğinden, her türlü kuşkudan uzak mahkumiyetine yeterli ve kuvvetli delil elde edilemediğinden sanığın beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/24344
Karar No: 2016/997
Karar Tarihi: 18.01.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/24344 E.  ,  2016/997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İpotek alacaklısının şikayet yoluyla icra mahkemesine başvurarak; ihale bedelinin sıra cetveli yapılmaksızın tasarrufun iptali davası lehine sonuçlanan alacaklıya ödenmesinin doğru olmadığını belirterek, sıra cetveli yapılması taleplerinin icra müdürlüğünce reddine ilişkin işlemin iptalini ve sıra cetveli yapılmasını talep ettiği, mahkemece, şikayet reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan icra dairesine aittir. Haczin talimatla uygulanması halinde, sıra cetvelinin esas icra dairesince düzenlenmesi gerekir.

İİK'nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar, birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde, yukarıda anılan yasa hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Açıklanan maddelere göre, birden fazla alacaklının bulunduğu böyle durumlarda, icra müdürlüğünce, öncelikle İİK.nun 140. maddesi gereğince sıra cetveli yapılarak alacaklılara, diğer alacaklara yönelik itirazlarını ileri sürme imkanı tanınmalıdır.

Öte yandan, taşınmazı alacağa mahsuben satın alan alacaklıya ihale bedelini yatırması için çıkartılan muhtıranın iptali amacıyla alacaklının icra mahkemesine yaptığı şikayet sonucu muhtıranın iptaline dair verilen karar, ipotek alacaklısının bu şikayette taraf olmaması nedeniyle ipotek alacaklısı yönünden kesin hüküm teşkil etmez.

O halde, mahkemece, birden fazla alacaklı bulunması ve ihale bedelinin alacağı karşılamaması nedeniyle, İİK.nun 140. maddesi gereğince, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasına karar verilmesi gerekirken, şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

L.B.