erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/2547
Karar No: 2012/4322
Karar Tarihi: 25.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2547 E.  ,  2012/4322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince ve davalı temsilcisince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin üyesi olduğu davalı kooperatifin 01.02.2009 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında, toplantıya çağrının ve bir üyenin birden fazla üyeye vekalet etmesinin usulsüz olduğunu, davacıların ihracına ilişkin 6. gündem maddesinin anasözleşmenin 14. maddesine aykırı olduğunu, anasözleşmenin 15. maddesine uygun bir geri ödeme öngörülmediğini, davacı ...'nın itirazlarının tutanağa geçirilmediğini, tutanağı da imzalamadığını, genel kurulda yapılan seçimlerin ve bütçenin kabulüne ilişkin kararın yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek 01.02.2009 tarihli genel kurulun iptalini, kooperatife kayyım atanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosyaya toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacılar ... ve ...'in kooperatife hiç borcu olmadığı, davacı ...'nın da ihtarnamede yazılandan daha az borcu olduğu halde ihtarnameler keşide edilerek üyelikten ihraç edilmelerinin usul ve yasaya aykırı olduğu, yönetim kurulu faaliyet raporunun da Resmi Gazetede yayınlanan 26903 sayılı tebliğe aykırı olduğu gerekçesiyle bu yöndeki genel kurul kararlarının iptaline, genel kurula çağrıdaki usulsüzlük anasözleşmeye aykırı olsa da toplantı ve karar nisabı yönünden iyiniyet kurallarına ve yasaya aykırılık olmadığı, kooperatifte yönetim boşluğu olmadığından kayyım atanmasına gerek olmadığı gerekçesiyle bu taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı temsilcisi temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekili ve davalı temsilcisinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekili ve davalı temsilcisinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2009
Karar No: 2013/5455
Karar Tarihi: 08.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2009 E.  ,  2013/5455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere göre, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin tartışılıp değerlendirilerek gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden, dosya kapsamıyla ilgisi olmayan gerekçe ile hüküm kurulması suretiyle Anayasanın 141/3, CMK'nın 34 ve 230. maddelerine muhalefet edilmesi,

2- Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir ... olması gerektiği;

Somut olayda, oturduğu evin satılması nedeniyle haciz yapılan adresten taşınmak zorunda kaldığını ve haczedilip muhafaza edilmek üzere kendisine teslim edilen ev eşyalarının halen bir depoda bulunduğunu beyan eden sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı gerekçe ile mahkûmiyetine karar verilmesi,

3- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Haczedilen malların sahibi olan sanık hakkında TCK'nın 289/1. maddesinin 2. cümlesinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini,

b- Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin TCK’nın 50/1-a yerine aynı Kanunun 52/1-2. maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18860
Karar No: 2014/15619
Karar Tarihi: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18860 E.  ,  2014/15619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2012/140-2013/159

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli kararın taraflara yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7277
Karar No: 2020/658
Karar Tarihi: 04.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/7277 E.  ,  2020/658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili bankanın kredi borçlusu olan davalı ... hakkında başlatılan icra takibinde maaşına haciz konulduğunu, ancak ilgili kurumdan gelen yazıda, diğer davalı bono alacaklısı ...’nın haczinin ilk sırada olduğunun bildirildiğini, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, bononun tek başına alacağın varlığını ispata yeterli olmadığını ileri sürerek, müvekkilinin alacaklı olduğu icra dosyasının ilk sıraya alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve ..., takibe konu bononun muvazaalı olmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı ...’nin takibinin, davacı bankanın takibinden sonra olduğu, takibin dayanağı olan bononun tek başına alacağın varlığını kanıtlamaya yeterli olmadığı, her zaman düzenlenebileceği, davalıların kardeş oldukları, alacağın gerçek bir hukuki ilişkiye dayandığının ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalı ...’nun maaşından kesilerek davalı ...’ya ödenen paranın, yargılama gideri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere davacı bankanın alacaklı bulunduğu icra dosyasına ödenmesine, kesintiden artan kısım olması halinde davalı ...’ya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

1) Dava, muvazaa nedenine dayalı iptal istemine ilişkindir.

İİK'nın 140/1. maddesinde İcra Müdürlüğünce hangi hallerde haciz sıra cetveli düzenleneceği belirtilmiştir. İİK'nın 355. maddesi uyarınca düzenlenen ve maaş hacizleri ile ilgili yapılan sıralamanın İİK'nın 140/1. maddesinde tanımlanan sıra cetveli niteliğinde olduğundan söz edilemez.

Sıra cetveline itiraz davalarında davalının alacağının gerçek olduğunu ispat etmek zorunda olmasına rağmen, maaş hacizlerinde üst sıralarda bulunan alacaklar aleyhine açılan davalar genel muvazaa mahiyetinde olup bu davalarda genel ispat kuralları geçerlidir.

Bu durumda mahkemece, davanın genel muvazaa davası olarak kabul edilip, ispat yükünün de davacıya yüklenerek uyuşmazlığın TBK'nın 19. maddesinde düzenlenmiş genel muvazaa ilkelerine uygun olarak çözümlenmesi gerekirken ispat yükünün davalı tarafa yüklenmesi suretiyle sonuca gidilmesi doğru olmamıştır.

2)Bozma nedenine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalılar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma nedenine göre davalıların diğer itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/12532
Karar No: 2011/7216
Karar Tarihi: 31.05.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/12532 E.  ,  2011/7216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda “davanın kabulüne” denilmiş, gerekçeli kararda “talebin kabulü ile davalının Konya 12.İcra Müdürlüğünün 2008/8686 sayılı takip dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin 3.832.78.-TL asıl alacak,521.68.-TLM faiz ve 26.08.-TL BSMV olmak üzere toplam 4.380.54.-TL üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren %61,11 oranında temerrüt faizi uygulanmasına, iptal edilen asıl alacağın %40’ı oranında hesap edilen 1.533.-TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak, davacı tarafa verilmesine “denilerek, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşmuştur. Şöyle ki, davacının talebi, davalının itirazının iptali, takibin devamı ve borçlunun %40’tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesi şeklindedir. Kısa kararda davanın kabulüne denildiği halde, gerekçeli kararda iptal edilen asıl alacak 3.882.78.-TL üzerinden %40 tazminata hükmedilerek, kısa kararla gerekçeli karar arasında %40 icra inkar tazminatının esas alınacağı miktar konusunda HUMK.nun 381/2.maddesine aykırılık oluşturulmuştur. Bu nedenle 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 31.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5160
Karar No: 2015/1793
Karar Tarihi: 25.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5160 E.  ,  2015/1793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..’ın kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık .. hakkında kasten öldürme suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki sübuta, Cumhuriyet Savcısının sanık .. suçunun sabit olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık .. için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri ile ilgili bölümdeki soruşturma aşamasında atanan zorunlu müdafii ücretinden ibaret 155,00.TL'lik kısmın çıkarılmasına ve mahkum olan sanıktan tahsili gereken yargılama gideri toplamının "981,69.TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 25/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

25/03/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık .. müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 26/03/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Esas No: 2020/6691
Karar No: 2020/5848
Karar Tarihi: 15.12.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/6691 E.  ,  2020/5848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.02.2020 gün ve 2019/539 Esas, 2020/121 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Olayın intikal şekli, %20 engelli raporu bulunup dört yaşındaki çocuğun zeka seviyesine sahip olduğu bildirilen on yaşındaki mağdurenin aşamalardaki soyut ve tutarsız beyanları, Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk İzlem Merkezinin 11.06.2019 günlü raporunda çocuğun anal ve vajinal yoldan cinsel istismara maruz kaldığı konusunda fiziksel herhangi bir bulgu saptanmadığının bildirilmesi, mağdurenin ablası tanık... tarafından kaydedilen ve bilirkişi tarafından incelenip dosyaya sunulan ses ve video kaydında özetle mağdurenin babasından korktuğu için sanığı şikayet ettiğine dair anlatımları, tanık beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 03.06.2020 gün ve 2020/684 Esas, 2020/567 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın atılı suçtan TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin en seri biçimde mahalline bildirilmesi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmesine, 15.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/2285
Karar No: 2024/3911
Karar Tarihi: 11.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2285 E.  ,  2024/3911 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/269 E., 2024/736 K.

Birleşen Dava Kahramanmaraş 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 14.01.2020 tarihli, 2019/314 E, 2020/42 K. Sayılı Dosyada

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/71 E., 2023/356 K.

İlk derece mahkemesince, muvazaaya dayalı sıra cetvelinin iptaline ilişkin asıl ve birleşen davada davalının borçludan olan alacağının dayanağının taşınmaz alım satım sözleşmesi olduğu, getirtilen tapu kayıtlarına göre davalının adına kayıtlı iki taşınmazı 18.03.2019 ve 28.03.2019 tarihlerinde sattığı, davacıların alacağının muaccel olduğu tarihlerin, davalının alacağının doğum tarihinden sonra olduğu, davalının alacağına dayanak bononun her zaman düzenlenmesinin mümkün olduğu, ancak karine olarak en geç takibe konulduğu tarih itibari ile düzenlendiğinin var sayılabileceği, davalının alacağının bonoya dayalı olması nedeniyle, sebepten mücerret olan bononun hilafına iddianın yine yazılı belge ile ispat edilmesi gerektiği, ancak davamızda ispat külfetinin davalı alacaklıda bulunduğu, muvazaa iddiasına karşı tanık dinlenebileceği, ancak tanıkların yalnızca borç ilişkisine yönelik olduğu, borcun sebebinin öğrenilmesi amacıyla dinlenildiği, davanın esasını çözer şekilde hükme dayanak alınmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı asıl ve birleşen davada davacılar vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı süresinde asıl ve birleşen davada davacılar vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen miktar ve değeri 378.290,00 TL'yi aşmayan kararlara karşı temyiz yolu kapalı olduğundan ve somut olayda temyiz eden tarafın temyize konu yaptığı davalı alacaklıya sıra cetvelinde ayrılan miktarın 333.319,55 TL olduğu, asıl davada davacı alacaklının sıra cetveline dayanak takiplerinde alacaklarının sırasıyla 44.774,86 TL ve 74.026,87 TL olduğu, birleşen davada davacı alacaklının sıra cetveline konu alacak miktarının ise 39.413,06 TL olduğundan asıl ve birleşen davada davacılar vekillerinin temyiz isteminin miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Asıl ve birleşen davada davacılar vekillerinin temyiz isteminin miktar itibariyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.11.2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2016/12615
Karar No: 2017/3209
Karar Tarihi: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12615 E.  ,  2017/3209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.