Esas No: 2017/2778
Karar No: 2018/2642
Karar Tarihi: 21.06.2018

**15. Hukuk Dairesi         2017/2778 E.  ,  2018/2642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı ile davalı vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 06.09.2006 tarihli içme suyu, dere ıslahı ve yağmur şebekesinin yapımına ilişkin sözleşmeden kaynaklanmıştır. Davada, sözleşmenin haksız feshi nedeniyle hakedişlerden kesilen imalât bedeli ve hakedişlerin geç ödenmesinden kaynaklanan zararın tahsiline karar verilmesi istenmiş, davalı fesihte haklı olduklarını, hakedişlerin davacı alacaklılarına ödendiğini, ara hakedişlerinden yapılan %3 oranındaki kesintinin ise, kesin hesabın yapılmasına göre elde tutulduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen karar, davacı ile davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün olmamasına göre davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili davalıya içme suyu, dere ıslahı ve yağmur şebekesinin yapımına ilişkin işlerini anahtar teslimi şeklinde 894.103,63 TL bedelle sözleşmeyle yapımını üstlendiğini, işin devamı sırasında davalı tarafından sözleşmenin haksız olarak feshedildiğini, hakedişlerden kesilen imalât bedeli ve hakedişlerin geç ödenmesinden kaynaklanan zararları toplamı 310.000,00 TL alacağı olduğunu iddia ederek, davada fazlaya ilişkin haklar saklı tutarak 5.000,00 TL'nin tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sırasında; 22.11.2010 tarihinde davanın reddine karar verilmiş, bu kararın Dairemizin 2011/2272 Esas, 2012/1138 Karar sayılı ve 27.02.2012 tarihli

kararı ile bozulmasından sonra, davacı tarafından dava; 06.02.2015 tarihinde ıslah edilerek talep 295.392,72 TL’ye yükseltilmiş, mahkemece davanın 8.361,55 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği gibi 04.02.1948 tarihli 1948/10 Esas 1948/3 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu kararın değiştirilmesine gerek olmadığına dair 06.05.2016 tarihli 2015/1 Esas, 2016/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'na göre bozmadan sonra ıslah yapılamaz. Bir yargılama işlemi olarak ıslah soruşturma ve yargılama bitinceye kadar yapılması mümkün olup, karar temyiz incelemesi sonucu bozulduktan sonra artık ıslah yapılamayacağından, mahkemece bu gerekçe ile ıslahla artırılan miktar dikkate alınmaksızın davanın dava dilekçesinde belirtilen 5.000,00 TL üzerinden kabulü gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilâm harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 21.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.