Esas No: 2011/11770
Karar No: 2012/19380
Karar Tarihi: 28.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/11770 E.  ,  2012/19380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/06/2011 tarih ve 2009/203-2011/206 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının 1974 yılından beri gıda sektöründe faaliyet gösterdiğini, faaliyete başladığından beri tanınmış olan “Eriş” markasını kullandığını, davalının “...+Şekil” markasının davacının Eriş, Eriş Un, Eriş Yağ ve Eriş ayırt edici unsurlu markalarına iltibas düzeyinde benzer nitelikte olduğunu, davalının yarattığı kötü niyetli tescil ve bilinçli iltibas karşısında “...+Şekil” markasının kötü niyet sebebiyle hükümsüz kılınması gerektiğini ileri sürerek, davalıya ait “...+Şekil” markasının hükümsüzlüğünü ve TPE sicilinden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının Tekirdağ'da 40 yıldan beri sadece et söktöründe faaliyet gösterdiğini, yani davalının yerel bir bölgede dürüst bir şekilde ticari faaaliyette bulunduğunu, davalının kendi ad ve soyadını taşıyan markasının kullanılmasının davacı markalarına hukuka aykırı bir tecavüz oluşturmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sektöründe tanınmış bir firma olan davacının “Eriş” ibareli markalarının 1994 tarihinden beri tescilli olduğu, davalının göze çarpan unsuru “Eriş” ibaresi olan markasının aynı benzer emtiada kullanılmak üzere 2007 tarihinde tescil edildiği, bu halde önceki tarihte tescil edilen “Eriş” ibareli davacı markalarının korunması gerektiği, taraf markalarının 29. sınıf emtia için tescilli olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalının 2007 00968 nolu “...+Şekil” markasının Türk Patent Estitüsü sicilinden terkinine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Dava, davalı adına tescilli “...+Şekil” ibareli markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkini istemine ilişkin olup, yukarıdaki özetten de anlaşılacağı üzere mahkemece, davanın kabulüne, davalı adına tescilli dava konusu markanın sicilden terkinine karar verilmiştir. Ancak, dosya içerisinde bulunan Tekirdağ Ticaret ve Sanayi Odası'nın 07/12/2009 tarihli yazısında, Eriş Aile Et Pazarı – ...'in 21/04/1987 tarihinde canlı hayvan alım satımı, kasaplık ve taahhüt işleri faaliyet konusuyla odaya kayıt olduğu, kaydının 24/06/2009 tarihinde silindiği; yine davalının odaya kayıtlı bulunan Eriş Et ve Et Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne 31/12/2008 tarihinde kurucu ortak olduğu, şirket ortaklığının devam ettiği bildirilmiştir. Böylece, davalının 556 Sayılı KHK'nın 8/5. ve 8/3. maddeleri gereğince işletme adı altında 29. sınıfın 1. alt grubunda bulunan “et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri” emtiaları yönünden öncelik hakkının bulunduğu, “Eriş” ibaresini adı geçen mallar yönünden 21/04/1987 tarihinden itibaren işletme adında kullandığı anlaşılmaktadır. Bu suretle, davalının öncelik hakkı bulunmasına rağmen davalı adına tescilli “...+Şekil” ibareli markanın 29. sınıfın 1. alt grubunda bulunan “et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri” emtiaları yönünden de hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 28.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.