Esas No: 2023/5765
Karar No: 2025/1378
Karar Tarihi: 11.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/5765 E.  ,  2025/1378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/ 1279 E., 2023/372 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince; davacı vekilinin kolulları oluştuğu halde kapalı cezaevinden açık cezaevine giriş talebinin ve buna ilişkin itirazının reddedilmesi dolayısıyla kapalı cezaevinde haksız olarak fazladan kaldığı süre için 100.000,00 TL maddi, 300.000,00 TL manevi tazminata açık ceza inaz kurumuna geçiş talep ettiği 25.11.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacı için kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna geçiş şartları oluşmuş olmasına ve bu geçişin davacının şimdiki ve gelecekteki hayatını olağanüstü etkileyecek nitelikte olmasına rağmen davacının geçişinin hukuka aykırı bir şekilde engellenerek, davacının adil yargılanma hakkının, özgürlük ve güvenlik hakkı, kişinin maddi ve manevi varlığının korunması hakkı, özel hayatın korunması hakkı, kanunsuz ceza olmaz ilkesi, gerekçeli karar hakkı ve etkili başvuru hakkının açık bir şekilde ihlal edildiğine ve saire ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk derece Mahkemesince; tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep 2.İnfaz Hakimliği'nin 2021/1948 İnfaz hakimliği dosyasında ".. terör örgütü propagandası yapmak suçundan hükümlü, örgüt üyesi olmadığından ve örgüt adına suç işlediği sabit olmadığından örgütten ayrıldığına dair idare ve gözlem kurulu kararına gerek bulunmadan şartla tahliyesine 1 yıl kala açık ceza infaz kurumuna ayrılıp aynı süre içerisinde denetimli serbestlikten faydalanabileceğinden,Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 13/05/2019 tarih 2018/4760 esas 2019/2705 karar sayılı ilamı da bu yönde olduğundan, hükümlünün koşullu salıverilme tarihinin Gaziantep CBS'nca 16/11/2021 tarihinde düzenlenen güncel müddetnamede 01/07/2023 tarihi olduğu, hükümlünün koşullu salıverilmesine İdare ve Gözlem Kurulunun karar tarihi(29/11/2021)itibariyle bir yıldan fazla süre kaldığından, hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumlarına ayrılma şartlarına haiz olmadığından İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığı'nın 29/11/2021 tarih 2021/3731 sayılı kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılarak itirazın reddine..." şeklinde karar verildiği, infaz hakimliği kararına yapılan itirazın Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2021/1099 Değişik iş sayılı kararı ile reddedilerek kesinleştiği, davacının güncel müdeetname tarihi ile koşullu salıverilme tarihine 1 yıldan fazla süre kaldığının anlaşıldığı, bu nedenle davacının maddi ve manevi tazminat istemlerinin CMK'nun 141/1, 142/1 maddesi gereğince yasal şartları oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Davacının tazminat talebinin Gaziantep 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/ 239 Esas, 2018/157 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında '' terör örgütü propagandası yapmak'' suçundan kesinleşmiş 4 yıl 6 ay hapis cezasının infazı sırasında, şartları oluştuğu halde kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna geçiş talebinin reddi ile buna ilişkin itirazının reddine ilişkin kararlara yönelik olduğu, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat verilmesine ilişkin 5271 sayılı CMK'nın 141/1. ve devamı maddelerinde tazminat istemi için ön koşulun suç soruşturması ve kovuşturması sırasında ortaya çıkan durumlara bağlı olduğu, davacının isteminin kesinleşmiş bir cezanın infazına yönelik olduğu, ayrıca ilgili maddelerde hangi koruma tedbirlerine tazminat verilmesi gerektirdiğinin tahdidi olarak sayıldığı, ve davacının taleplerinin bu sayılanlar kapsamında olmadığı, açılan tazminat davasının Kanundaki şartları sağlamadığı, dolayısıyla davacı bakımından CMK’nın 141. ve 142. maddelerine göre maddi ve manevi tazminata ilişkin yasal şartların oluşmadığı anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.02.2025 tarihinde karar verildi.