Esas No: 2024/4488
Karar No: 2024/5829
Karar Tarihi: 12.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/4488 E.  ,  2024/5829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/449 E., 2024/675 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ: Konya 7. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/100 E., 2023/2352 K.

Taraflar arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararın niteliğinin duruşma istenebilecek davalardan olmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca işin mahiyeti gereği davalı tarafın duruşma talebinin reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı baba vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 04.09.2018 tarihinde evlendiğini, işbu evlilikten 27.06.2019 doğum tarihli ... dünyaya geldiğini ve 13.02.2020 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıklarını,baba ile ortak çocuk arasında işbu boşanma davasında kişisel iletişim tesisi kurulduğunu, kişisel ilişkinin yetersiz olduğunu belirterek, davanın kabulü ile davacı ile ortak çocuk arasında yeniden kişisel iletişim tesisinin kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı anne vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile çocukla baba arasındaki duygusal bağın devamı adına davacı ile çocuk arasındaki kişisel ilişkisinin gerektiği, nitekim çocuğun pedagojik gelişimi için bu durumun çocuğun menfaatine olduğu, bu hususta uzman görüşüne de başvurulduğu, mevcut kişisel ilişkinin baba ve çocuk bağı açısından ve çocuğun gelişimi açısından yeterli olmayacağı, kişisel ilişkinin genişletilerek yeniden düzenlenmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile çocuk ile baba arasında ortak çocuğun altı yaşını dolduracağı tarih olan 27.06.2025 tarihine kadar her ayın 2. ve 4. haftası cumartesi günleri saat 10:00’dan aynı hafta pazar günü saat 17:00’ye kadar, baba ile kişisel ilişki tesisine, ortak çocuğun altı yaşını dolduracağı tarih olan 27.06.2025 tarihinden itibaren her ayın 2. ve 4. haftası cumartesi günleri saat 10:00’dan aynı hafta pazar günü saat 17:00’ye kadar, ulusal bayramlarda saat 10:00 ile 17:00 arasında, dini bayramların ikinci günü saat 10:00’dan üçüncü günü saat 17:00’ye kadar, her yılın Temmuz ve Ağustos aylarının 1. günü saat 10:00'dan 7. günü saat 17:00'e kadar, babalar gününde saat 10.00'dan saat:17.00'ye kadar baba ile kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşın taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; sömestr ve ara tatillerde kişisel ilişki kararı kurulmamasını, yine görüntülü görüşme yoluyla kişisel ilişki tesis edilmemesini istinaf etmiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın kabulü yönünden istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamında toplanan delillerden ortak çocuğun baba ile düzenli görüştüğü, görüşmelerin yatısız olmasının aralarındaki bağı desteklemek için yetersiz olduğu, çocuğun baba ile görüşme konusunda istekli göründüğü, kişisel ilişki süresinin uzatılmasının sosyal gelişimi için faydalı olacağı tespit edilmekle açılan davanın kabulüne karar verilmesi isabetli olmakla birlikte, her zaman yeni bir dava ile talep edilebileceğinden mevcut şartlara göre hüküm kurulması gerekeceğinden çocuğun yaşına göre terditli kişisel ilişki kurulmasının isabetsiz olduğu, yine çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişki süresinin yetersiz olduğu gerekçesi ile kişisel ilişki süresinin artırılmasına yönelik davacının istinafının kısmen kabulüne, ilgili bentlerin kaldırılmasına, tarafların ortak çocuğu ile baba arasında, her ayın 2. ve 4. haftası cumartesi günleri saat 10:00’dan aynı hafta pazar günü saat 17:00’ye kadar, ulusal bayramlarda saat 10:00 ile 17:00 arasında, dini bayramların ikinci günü saat 10:00’dan üçüncü günü saat 17:00’ye kadar, her yılın Temmuz ve Ağustos aylarının 1. günü saat 10:00'dan 10. günü saat 17:00'e kadar, her yıl sömestr tatilinin 1. günü saat 09.00'dan 7. günü saat 17.00'ye kadar, babalar gününde saat 10.00'dan saat:17.00'ye kadar baba ile kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 323 üncü, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.