erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/2371
Karar No: 2017/16593
Karar Tarihi: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2371 E.  ,  2017/16593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2014/30713
Karar No: 2016/8857
Karar Tarihi: 10.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/30713 E.  ,  2016/8857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

Suça konu oto teybinin çalındığı otomobilin tespit edilememesi nedeniyle üzerinde inceleme yapılamadığı, sahibinin olayla ilgili ifadesinin de alınamadığı olayda, sanığın 05/11/2010 tarihli ve 2010/436 sayılı sorgu tutanağında oto teybini kapısı açık araçtan aldığını savunması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca, suça konu oto teybinin kapısı açık otomobilden çalındığı kabul edilerek sanığın 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesiyle cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-b maddesiyle hüküm kurularak fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3241
Karar No: 2012/1096
Karar Tarihi: 19.01.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/3241 E.  ,  2012/1096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakim takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların hırsızlık amacıyla girdikleri eczanede ihbar üzerine olay yerine gelen polislere işyeri içerisinden sonradan kuru sıkı olduğu anlaşılan tabancalarla ateş ettiklerinin anlaşılması karşısında; eylemlerinin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları tartışma ve değerlendirmenin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Kırılan kepenk ve camın bilirkişi raporuna göre sağlam ve muhkem olmadığının anlaşılmasına rağmen 765 Sayılı TCK'nın 493/1 maddesi ile uygulama yapılması,

3-Sanıkların işyerinden çaldıkları paralarla kaçamadan yakalandıkları, eylemlerinin tam teşebbüs aşamasına ulaştığı halde, yazılı şekilde uygulama yapılması,

4-Sanık ... hakkında suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre, hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

5-Sanık ...'un adli sicil kaydına göre Pendik Sulh Ceza Mahkemesi'nin 17.10.2002 tarih 2002/982-1582 esas ve karar sayılı 12.11.2002 kesinleşme tarihli ilamı ile hakkındaki erteli 24 gün hapis cezası nedeniyle 647 Sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince erteleme hükümleri uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, sanıkların kazanılmış haklarının gözetilmesine, 19.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11091
Karar No: 2014/14046
Karar Tarihi: 17.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11091 E.  ,  2014/14046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bilecik 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2014

NUMARASI : 2014/49-2014/115

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı SGK Başkanlığı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/22815
Karar No: 2021/1849
Karar Tarihi: 09.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/22815 E.  ,  2021/1849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebi bulunmadığının anlaşılması karşısında, bu hususta tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmeyerek, temyiz incelemesi yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Sanığın, katılan ...'ın oturduğu apartmana 23.36 sıralarında girerek, katılanın ikamet ettiği 8 numaralı dairenin önünde bulunan 450 TL bedelli ayakkabıyı çaldığı, kamera kaydından tespit edilen sanığın kaldığı barakaya giden polislerin, olayı anlatdığı ve ayağında bulunan ayakkabıları nereden aldığını sorulduklarında, sanığın Münevver Apartmanı’ndan çaldığını söyleyerek ayakkabıları polislere teslim ettiği ve rızai bir iadenin söz konusu olmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6693
Karar No: 2014/24760
Karar Tarihi: 04.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/6693 E.  ,  2014/24760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/392975

Mahkemesi : Foça (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 25/10/2013

Numarası : 2013/43 - 2013/423

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1.26 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16108
Karar No: 2014/13455
Karar Tarihi: 09.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/16108 E.  ,  2014/13455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/304944

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2011

NUMARASI : 2011/154 (E) ve 2011/244 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, sanık T.. Ö..’ın hüküm tarihinden sonra 17.05.2013 tarihinde öldüğü ve ölüm kaydının nüfusa işlendiğinin anlaşılması karşısında , 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca sanığın öldüğünün anlaşılması hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’ nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca,tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA , 09/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/50463
Karar No: 2011/12045
Karar Tarihi: 02.06.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/50463 E.  ,  2011/12045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK.nun 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 26.11.2007 tarihinde temyiz eden katılan vekilinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 02.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17030
Karar No: 2014/12269
Karar Tarihi: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17030 E.  ,  2014/12269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2011/273-2013/255

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesi, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı şirket vekiline ve davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek ve tebligat parçası da eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/2522
Karar No: 2022/4189
Karar Tarihi: 07.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/2522 E.  ,  2022/4189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1072 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

... Asliye Ceza Mahkemesi' nin 18/11/2015 tarihli ve 2015/ 665 Esas, 2015/778 Karar sayılı ilamının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesi' nin 02/06/2021 tarih ve 2021/5455 Esas, 2021/6086 Karar sayılı ilamı ile hükümlerin onanmasına karar veriliği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından KD-2021/133313 sayılı itiraz yazısı ile ''...sanık ...'ın 01/12/2011 tarihli eylemi nedeniyle verilen mahkumiyet hükmü, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 09/10/2017 tarihli, 2017/3158-7809 Esas-Karar sayılı ilamıyla hükmün Düzeltilerek Onanmasıyla kesinleştiği halde, yeniden yargılama yapılarak mahkumiyet hükmü kurulması ve Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 02/06/2021 gün, 2021/5455-6086 Esas-Karar sayılı kararıyla bu hükmü onanması, CMK 223/7 maddesine açıkça aykırılık teşkil ettiği...'' şeklindeki gerekçe ile Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 02/06/2021 gün ve 2021/5455 Esas, 2021/6086 Karar sayılı kararı kaldırılarak, sanık ... hakkındaki ... Asliye Ceza Mahkemesinin 18/11/2015 tarihli ve 2015/665 Esas, 2015/ 778 Karar sayılı hükmünün "Bozulmasına ve Davanın Reddine" karar verilmesi talep edilmiştir.

Yeniden yapılan inceleme sonucunda; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz nedenleri yerinde görüldüğünden, 6352 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 308/3. maddesi gözetilerek, itirazın kabulüne;

Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesi'nin 02.06.2021 tarih ve 2021/5455 Esas, 2021/6086 Karar sayılı kararının kaldırılması ile yeniden yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında 01.12.2011 tarihli eylem nedeni ile 1072 sayılı Kanuna aykırılık ve kumar oynanması için yer ve imkan sağlam suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri, Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 09/10/2017 tarihli ve 2017/3158 Esas, 2017/7809 Karar sayılı ilamıyla hükümlerin düzeltilerek onanmasına karar verilmesi ile kesinleştiği halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik ikinci ihbar üzerine yeniden yargılama yapılarak sanık hakkında tekrar yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11965
Karar No: 2021/1740
Karar Tarihi: 02.03.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/11965 E.  ,  2021/1740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamına göre sanığın, olay günü otobüste ayakta yolculuk ettiği sırada önünde oturan on sekiz yaşından küçük mağdurenin kalçasını bacağıyla sıkıştırıp, cinsel organını çıkarmaksızın mağdurenin koluna sürtme şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı ve mahkemece sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi sebebiyle nihai ceza miktarının değişmediği, bu nedenle kanun değişikliğinin lehe veya aleyhe sonuç doğurmayacağı gözetildiğinde muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/7845
Karar No: 2009/16297
Karar Tarihi: 20.07.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/7845 E.  ,  2009/16297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/02/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60.TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 20/07/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18570
Karar No: 2014/9842
Karar Tarihi: 22.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18570 E.  ,  2014/9842 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/97919

Mahkemesi : Kırklareli 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 05/02/2013

Numarası : 2012/319 - 2013/42

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 140 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.