erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/3979
Karar No: 2014/4280
Karar Tarihi: 30.09.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3979 E.  ,  2014/4280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, tehdit

HÜKÜM : ...:

TCK.nun 106/2-a, 53/1 md. 2 sene hapis,

TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-1, 87/1-son, 53/1 maddeleri uyarınca 5 sene hapis cezası,

..., ...;

TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-1, 87/1-son, 31/3, 53/1 maddeleri uyarınca 3 sene 4 ay hapis,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanık ...’nın “kasten yaralama”, “tehdit”; suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’un “kasten yaralama” suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılmıştır.

2- Dosya kapsamına göre, sanık ... ile suça sürüklenen çocuklar ... ve...’in içinde yer aldığı grup ile mağdur...’ın içinde yer aldığı grubun aynı restoranda alkol aldıkları sırada, sanık ve suça sürüklenen çocukların neden olduğu bir kavga ortamı yaşandığı, bu kavga sırasında öncelikle ...’ın tabancasını çekerek, ...’ın grubuna yönelik olarak tehdit amacıyla havaya doğru iki el ateş ettiği, ardından da ..., ... ve ...’in hep birlikte sağ göğüs, sağ sırt, sol sırt ve sol uyluk bölgelerine bıçaklarıyla toplam dört kez vurdukları mağduru, göğüs içi kanamaya, sinir hasarına bağlı olarak sol bacakta sürekli işlev zayıflamasına ve hayatı tehlikeye neden olacak şekilde yaraladıkları olayda,

a) Sanık ...’ın “tehdit” suçu yönünden,

Tehdit suçunu birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işleyen sanık hakkında TCK’nın 43/2 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanık ... ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’in “kasten yaralama” suçları yönünden,

1 ile 3 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK’nın 86/1 maddesinin uygulanması sırasında, aynı Kanunun 61. maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki kullanılan araçları, suçun işlendiği zaman ve yer, sanıkların kasta dayalı kusurunun ağırlığı gözönünde bulundurularak, sanıklara ayrı ayrı üst sınırdan bir ceza yerine, yazılı biçimde ayn ayrı birer yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

Aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nın “kasten yaralama”, “tehdit”; suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’un “kasten yaralama” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenlerinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Yaşar ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ...müdafiilerinin eksik incelemeye, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin, tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 30/09/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2005/115
Karar No: 2005/110
Karar Tarihi: 11.10.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/17.HD-115 E., 2005/110 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/17.HD-115 E., 2005/110 K.**

**- SUÇUN SÜBUTA ERMESİ

- SUÇUN UNSURLARI**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 340 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 232 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 135 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 236 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 264 ]

**"İçtihat Metni"**

Ödeme şartını ihlal suçundan sanık Aziz Y.....'nın İİY'nın 340. maddesi uyarınca 1 ay hafif hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Babaeski İcra Ceza Mahkemesinden verilen 26.02.2004 gün ve 313-22 sayılı hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 17. Hukuk Dairesince 01.11.2004 gün ve 10712-11592 sayı ile;

"Ödeme taahhüdünün geçerli olabilmesi için tüm borcun fer'ileri ile birlikte hesaplanarak gösterilmesi gerekir. Sanığın ödeme taahhüdündeki bu eksikliğe rağmen yazılı biçimde mahkûmiyet kararı verilmesi yasaya aykırıdır" gerekçesiyle bozulmuştur.

Yerel Mahkeme 27.01.2005 gün ve 1-6 sayı ile; "......sanığın usulüne uygun olarak ödeme taahhüdünde bulunduğu, ancak belirttiği tarihte borcunu ödemediği, böylelikle atılı suçun unsurlarının oluştuğu" gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de süresi içinde sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın ödeme şartını ihlal suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık sanığa yüklenen suçun oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Ancak incelemeye konu olayda;

Direnmeye ilişkin gerekçeli kararın başlığında sanığın sadece adı ve soyadının yazılması ile yetinilmiş olup, açık kimliğine yer verilmemiştir.

Oysa, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY'nın 135 ve 236. maddeleri gereğince sanığın duruşmadaki sorgusu sırasında açık kimliği saptanarak 264. maddeye göre tutanağa geçirilmeli, duruşma tutanağının devamı niteliğinde bulunan gerekçeli kararda da Yasanın 265. maddesi uyarınca sanığın açık kimliğine yer verilmelidir.

Nitekim bu usulî zorunluluk hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasında da benimsenmiş ve 232. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendinde, "hükmün başında sanığın açık kimliğine yer verileceği" kuralı getirilmiştir.

Bu itibarla, hükmün diğer yönleri incelenmeksizin öncelikle açıklanan usul kurallarına aykırılık nedeniyle bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Açıklanan nedenle;

1- Yerel Mahkeme direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 11.10.2005 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/1773
Karar No: 2013/19580
Karar Tarihi: 04.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1773 E.  ,  2013/19580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/10/2012 tarih ve 2011/434-2012/218 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 25. sınıf hizmetler yönünden ''W'' ibareli markanın tescili istemiyle davalı nezdinde yaptığı başvurunun, KHK'nın 7/1(a) ve 5. maddeleri uyarınca reddedildiğini, bu ibarenin dünyanın birçok ülkesinde müvekkili adına kayıtlı olduğunu, ayırt edici nitelik taşıdığını ileri sürerek, YİDK'nın 2011-M-3919 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tek bir harften oluşan markaların kural olarak ayırt edicilikten yoksun oldukları, ayırt ediciliği bulunmayan bu gibi işaretlerin 556 sayılı KHK'nın 7/2. maddesi uyarınca kullanım sonucu ayırt edicilik kazandırılmaları halinde tescil engelinin ortadan kalkacağı, bunun için başvuru konusu ''w'' harfinin tescil kapsamındaki mallar yönünden 29.03.2010 tarihli marka başvurusu tarihinden önce çeşitli tanıtım yöntemleri sonucu, belirli bir ticari işletmeye ait marka imajının oluşturulması yani somut ayırtedicilik kazandırılmasının gerektiği, davacının dosyaya sunduğu delillerin, tescil talebine konu markanın otel hizmetleri ve otelde verilen eğlence, güzellik salonu, toplantı düzenleme gibi konularda tanıttığı, hiçbir şekilde 25.sınıf mallar yönünden tanıtıldığına, üretildiğine veya satıldığına ilişkin delil olmadıkları, dolayısıyla kullanım sonucu ayırt edicilik kazandırma iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8922
Karar No: 2014/6381
Karar Tarihi: 17.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/8922 E.  ,  2014/6381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2014

NUMARASI : 2013/749-2014/482

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayet sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Şikayet olunanlar şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece sıra cetvelinin iptaline, sıra cetvelinin düzenlenmesinde şikayet olunanlara atfedilecek bir kusur bulunmadığı ve şikayet olunanların şikayetin yapılmasına sebebiyet vermedikleri gerekçesiyle, yargılama gideri ve vekalet ücretinin şikayetçi üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 312/2. maddesine göre davalıların (şikayet olunanların) yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaması için davanın açılmasına (şikayetin yapılmasına) kendi hâl ve davranışıyla sebebiyet vermemiş ve yargılamanın ilk duruşmasında da şikayetçinin talep sonucunu kabul etmiş olması gerekir. Somut olayda şikayet olunanların şikayetin reddini istedikleri sabit olup, Yasa'da öngörülen her iki şartın da birlikte gerçekleşmediği tartışmasızdır.

Bu durumda mahkemece yargılama gideri ve vekalet ücretinin hesaplanarak şikayet olunanlara yüklenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25956
Karar No: 2017/14455
Karar Tarihi: 24.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25956 E.  ,  2017/14455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2018/6321
Karar No: 2020/6067
Karar Tarihi: 12.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/6321 E.  ,  2020/6067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, görevsizliğine dair karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, vekil edenin maliki olduğu 302 ada 13 parsel sayılı taşınmazın davalı ... Belediye Başkanlığı tarafından hiçbir akdi ve kanuni sebebe dayanılmaksızın işgal edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile, işgal tarihinden itibaren dönem sonlarına uygulanacak kademeli yasal faizi ile 31.10.2014 tarihinden 31.03.2016 tarihine kadar tahakkuk eden 5.974,84-TL ecrimisile hükmedilmesini istemiştir.

Davalıya, usulüne uygun dava dilekçesinin tebliğine rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın görev yönünden reddine, mahkemenin görevsizliğine, kararın kesinleşmesine müteakip süresi içerisinde talep halinde dosyanın görevli Hakem Mahkemesine gönderilmek üzere Hukuk Mahkemeleri tevzi bürosuna gönderilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada yer alan davacı vekilinin temyiz dilekçesi ekinde sunmuş olduğu VAKBİS (Vakıf Kütük Bilgi Sitesi) taşınmaz bilgi sayfasına göre, 302 Ada 13 parsel sayılı taşınmazın ahşap altı ve kargir üç ev vasfıyla 11/16 hissesinin ... Han Vakfı adına paylı mülkiyet şeklinde kayıtlı olduğu, ayrıca malik bölümünde vakfın türü için mazbut vakıf yazılı olduğu görülmüştür.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın, ... Belediye Başkanlığı arasındaki ecrimisil talebine ilişkin olduğu açıktır. 3533 sayılı zorunlu Tahkim Yasasının 4.maddesi uyarınca; Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan daire ve müesseselerden biriyle Genel Bütçeye dahil dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, o yerdeki yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı ve ya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.

Somut olaya gelince; dosya kapsamındaki belgelerden de anlaşılacağı üzere dava konusu taşınmazda davacı ... Genel Müdürlüğünün idaresindeki mazbut vakıf paydaş olduğundan uyuşmazlığın 3533 sayılı Yasaya göre değil, genel mahkemede çözülmesi gerektiği kuşkusuzdur. (23.08.2008 tarihli ve 2008/3-10 Esas, 2008/32 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı)

Hal böyle olunca işin esasının incelenmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, usul ve kanuna aykırı görülen Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi uyarınca uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 12.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3257
Karar No: 2012/4949
Karar Tarihi: 27.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/3257 E.  ,  2012/4949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Koruma ve Güvenlik Hizmetleri Tic.Ltd.Şti. aleyhine 14/07/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 26/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, kiracı olarak oturduğu daireye kısa aralıklarla farklı zamanlarda üst üste hırsız girdiğini ve eşyalarının çalındığını, davalı site yönetimi ve sitenin koruma ve güvenlik hizmetini yürüten davalı güvenlik şirketinin gerekli özen ve ihtimamı göstermemeleri nedeniyle uğradığı maddi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar ise, gereken önlemlerin alındığını ve kusurun bulunmadığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece;dinlenen tanık beyanlarından ve polis memurlarınca tutulan tutanaktan davacının balkon kapısını açık bıraktığının anlaşılması ve meydana gelen hırsızlık olaylarında özel güvenlik görevlilerinin kusur ve sorumluluğunun bulunduğunun ispatlanamaması nedeniyle istemin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; davacının ikametinde 07.03.2008 günü meydana gelen hırsızlık olayı ile ilgili davalı güvenlik şirketi görevlilerince tutulan tutanakta ve tanık olarak dinlenen güvenlik görevlilerinin beyanlarında davacının uyarılmasına rağmen balkon kapısını sürekli açık tuttuğu ve ikinci hırsızlık olayının olduğu tarihte davacının balkon kapısının açık olduğunun bildirilmesine karşın, aynı olayla ilgili ... Polis Merkez Amirliği'nde görevli polis memurlarınca tutulan görgü ve tespit tutanağında 'müracaat sahibinin pimapen balkon kapısında zorlama izlerinin bulunduğu'nun bildirildiği, dolayısıyla söz konusu hırsızlık olayı sırasında davacının balkon kapısının açık olmadığı, balkon kapısının zorlanarak açıldığı anlaşılmaktadır. Davalı güvenlik şirketi görevlilerinin gerekli dikkat ve özeni göstermemeleri nedeniyle meydana gelen zarardan davalı şirketin sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, oluşan zarardan davalı güvenlik şirketinin sorumlu olduğu benimsenip davacının bölüşük kusuru olup olmadığı da irdelenmek suretiyle zararın kapsamı belirlendikten sonra varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/12237
Karar No: 2010/982
Karar Tarihi: 04.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12237 E.  ,  2010/982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili ile davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikâyetçi dava dışı borçluya ait taşınmazın Ceyhan Vergi Dairesi’nce satılarak bedelinin Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı’na aktarıldığını, oysa alacağının işçi alacağı ve öncelikli olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Aleyhine şikâyet olunan Vergi Dairesi (Hazine) vekili Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 69 uncu maddesi uyarınca haciz tarihlerine göre yapılan sıralama gereği paranın adı geçen kuruma gönderildiğini ileri sürerek şikayetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince şikâyetçi alacağı işçi alacağı niteliğinde bulunsa da, satış bedelinin kamu alacağına aktarıldığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm şikâyetçi tarafından reddedilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 140 ıncı maddesine göre satış bedelinin bütün alacaklıların alacağını karşılamaya yetmemesi halinde icra müdürü bir sıra cetveli düzenler. Anılan hükümdeki açık düzenleme karşısında ilk haczi koyan icra dairesince bir sıra cetveli düzenlenmesi için şikayetin kabulüne karar verilmek gerekirken reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.02.2010 gününDe oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9544
Karar No: 2021/13192
Karar Tarihi: 15.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/9544 E.  ,  2021/13192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vd. vekili ile davalılar ... ve ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, bağımsız bölümün davacı ... tarafından açık artırma yolu ile satın alındığını, davacının, ihale ile satın almış olduğu bu bodrumun ihale öncesi yapılan keşifler ve ilan tutanaklarında gösterilen vasıflara sahip olmadığı, mimari projeye aykırı olarak giriş merdiveninde bir duvar bulunduğu, bu duvarın depoya girişi engellediği, depoda kalorifer kazanı, temiz ve pis su boruları bulunduğu bu nedenle deponun mimari projeye ve kat irtifakına uygun hale getirilmesine, dükkanların depoya tecavüzünün önlenmesine, depodaki kalorifer kazanı, temiz ve pis su borularının kaldırılması istenilmiştir.

Mahkemece 12/02/2019 tarihli davanın kabulüne dair verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesi 2019/2022 e, 2019/3844 k ile “Somut olayda; inşaat bilirkişi tarafından verilen raporda projeye aykırılıklar açıklanmış olup bu projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi durumunda anayapının statik sisteminin olumsuz etkilenip etkilenmeyeceği hususunda görüş bildirilmemiştir. Bilirkişiden bu hususlarda ek rapor alınarak sonucuna göre ve gerektiğinde tespit edilecek eksiklik ve yanlışlıkların giderilmesi ve gerekli önlemlerin alınmasına karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı olduğu şekli ile davanın kabulüne karar verilmesi, ayrıca karar tarihinden önce vefat eden mirasçılarının davadan haberdar edilerek yargılamaya devam edilmesi “gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili ve davalı ... ve.... tarafından temyiz edilmiştir.

Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. maddesinin “Kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar.”

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, mahkemece Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. maddesi gözönünde bulundurularak ve bozmanın gereği yerine getirilerek davalının projeye aykırı müdahalelerin tespiti ile eski hale getirilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.