Esas No: 2021/20838
Karar No: 2024/920
Karar Tarihi: 24.01.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/20838 E.  ,  2024/920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/532 E., 2016/251 K.

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanığın, fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca (dört kez) 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ile müdafiinin temyiz istemleri, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile karar verildiği, eylemin hazırlık hareketleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, sanığın atılı suçu işlemediği, usul ve kanuna aykırı olarak verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, ruhsat sahibi olduğu restaurantta mağdurların fuhşuna aracılık ettiği iddiasıyla açılan davada, Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçtan dört kez cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın, restaurantın ruhsat sahibi olduğu ancak burasının mesul müdür olan diğer sanık tarafından işlettiğine dair inkara yönelik savunması, mesul müdür olan sanığın da bu savunmayı doğrular nitelikte beyanda bulunması, restaurant çalışanlarının kendilerine kolaylık sağladığı, yediklerinden ve içtiklerinden hesap almadıkları yönündeki mağdur beyanları, bu beyanlarında sanıktan söz etmemeleri ve olay anında sanığın iş yerinde bulunmaması karşısında, ruhsat sahibi olduğu restaurantta mağdurların para karşılığında cinsel ilişkiye girecek kişi bulmalarına yardımcı olarak fuhuş suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığı halde yerinde olmayan gerekçeyle sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi,

2.Kabule göre de,

İddianame ile fuhuş suçundan bir kez cezalandırılması talep olunan sanığa 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca bu suç hakkında mağdur sayısınca uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanınırken uygulama kanun maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci fıkrası yerine aynı kanun maddesinin üçüncü fıkrası olarak hatalı gösterilmesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ile müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2024 tarihinde karar verildi.