erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/12021
Karar No: 2014/11636
Karar Tarihi: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/12021 E.  ,  2014/11636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2014gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19034
Karar No: 2015/7893
Karar Tarihi: 09.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/19034 E.  ,  2015/7893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2014/13077

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2013

NUMARASI : 2013/161 (E) ve 2013/341 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

SUÇ TARİHİ : 02/10/2012

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanığın sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 09/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16833
Karar No: 2019/7611
Karar Tarihi: 17.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/16833 E.  ,  2019/7611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosyanın incelenmesinden, davacının işyeri sigorta poliçesi ile sigortaladığı taşınmaz ile davalıların kat maliki olduğu iddia edilen taşınmazlara ait tapu kayıtlarının dosya kapsamında bulunmadığı görülmüştür. Bu nedenle; ilgili tapu müdürlüğüne yazı yazılarak, davacı sigortalısının kiracı sıfatıyla kullandığı işyeri ile davalılara ait dairelerin tapu kayıtlarının getirtilmesi, anılan taşınmazların bulunduğu binada kat mülkiyeti ya da kat irtifakı kurulup kurulmadığının sorulması, alınacak yazı cevabı ve tapu kayıtlarının tamamının dosya arasına konulup, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 17/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/19431
Karar No: 2011/228
Karar Tarihi: 18.01.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/19431 E.  ,  2011/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ...İ. Genel Müdürlüğü aralarındaki ecrimisil davasına dair Bismil Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 26.3.2010 günlü ve 2010/135 E.- 90 K. sayılı hükmün Onanması hakkında dairece verilen 5.7.2010 günlü ve 2010/11075 E.-/11984 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davada, davacıya ait taşınmazların davalı kurum tarafından sulama kanalı geçirmek amacıyla işgal edilmesi nedeniyle 2000-2004 yılları için 38.134 TL ecrimisil bedelinin davalıdan tahsili talep edilmiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 25.181 TL ecrimisilin tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 10.12.2009 tarih, 17731 /19779 sayılı ilamı ile dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık ecrimisil bedeline hükmedilmesi gerektiği belirtilerek bozma kararı verilmiştir.

Mahkemece, yeni kurulan hükümde 2003 ve 2004 yılları için toplam 10.422,54 TL ecrimisilin tahsiline karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 5.7.2010 tarih 2010/11075 E.-11984 K. Sayılı ilamı ile karar onanmış, davalı idare vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun 22.12.2005 tarihinde yapılan değişiklik ile (1) Sayılı Cetvelin 43. Sırasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü "Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri" kapsamına alınmıştır. 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesinde Genel Bütçeye dahil idarelerin harçtan muaf oldukları belirtilmiştir.

Bu durumda davalı idarenin harçtan muaf olduğu anlaşıldığına göre davalı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 5.7.2010 tarih ve 2010/11075 E.-11984 K. sayılı onama kararının kaldırılarak Bismil Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.3.2010 tarih, 2010/135 E.-90 K. Sayılı kararının 4. fıkrasında yazılı bulunan "562.81 TL harcın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine" cümlesinin karar metninden çıkarılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 18.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2669
Karar No: 2011/6088
Karar Tarihi: 18.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/2669 E.  ,  2011/6088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Zonguldak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/11/2008 gün ve 2007/242-2008/287 sayılı kararı onayan Daire’nin 29.11.2010 gün ve 2009/6233 - 2010/12209 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, muhatabın davalı banka, keşidecisi dava dışı Gökdemir Orman Ür.Tic. Ltd. olan 3 adet, toplam 35.000 YTL bedelli çeklerin hamilinin müvekkili olduğunu, bankaya ibraz ettiğinde karşılıksız olduğunun belirlendiğini, keşideci ve önceki hamil hakkında yaptıkları takibin sonuçsuz kaldığını, çek hesabının sahte belgelerle açıldığını, bankanın çek hesabı açarken gerekli özen ve dikkati göstermemesi nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, 10.000 YTL'nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan talebini ıslah ederek 23.760 YTL'na yükseltmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 17.500 YTL'nın 01.04.2008 ıslah tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 29.11.2010 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 18.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21757
Karar No: 2015/16056
Karar Tarihi: 18.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/21757 E.  ,  2015/16056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; Okumuş eczanesinin sahibi olduğunu, davalı kurumca yapılan soruşturma neticesinde 2 adet reçetede reçete arkasındaki imzanın reçete sahibine veya yakınına ait olmadığının tespit edilmesi üzerine taraflar arasında imza edilen 2009 protokolünün 6.3.3. maddesi gereğince işlem yapılarak reçete bedellerinim 5 katı tutarında ceza işlemi uygulandığını, ancak 2012 yılı protokolü ilgili hükümleri gereği, uygulanan 7.183,95 TL cezai işlemin haksız olarak tahsil edilmiş olduğunu belirterek, davalı kurumun yaptığı işlemin iptali ile sözleşmenin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, işlemin mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm davacının aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan ..nin 12/1. Maddesinde “Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.” hükmü yer almaktadır. Anılan hüküm dikkate alınarak, mahkemece, davacı taraf lehine 1.500 TL ücreti vekalete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması ...’nun 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan birinci bent gereğince, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent gereğince, davacının temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm kısmının 4. paragrafında yer alan “Davacı yan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden ... Maddesine göre hesaplanan 1.000,00.TL. Vekalet ücretinin davalı yandan alınarak davacı yana verilmesine,” cümlesindeki “1.000,00 TL” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “1.500,00 TL” rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/14684
Karar No: 2021/10849
Karar Tarihi: 21.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/14684 E.  ,  2021/10849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2011
Karar No: 2014/14403
Karar Tarihi: 22.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/2011 E.  ,  2014/14403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2012/536-2013/932

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazların geometrik durumları, yüzölçümleri ve enerji nakil hattının güzergahları dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranlarının taşınmazların tüm değerinin; 85 ve 86 numaralı parsellerde %50'yi geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranlarda değer düşüklükleri tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedellerinin fazla tespiti,

2)Taleple bağlı kalınarak karar verildiği halde mahkemenin gerekçeli kararında kabul edilen toplam tazminat miktarının açıkça belirtilmemesi,

3)Dava konusu taşınmazlar üzerinde tesis edilen ve bedeline hükmedilen irtifakın, irtifak hakkı olarak davalı idare lehine tapuya tesis ve tescili yerine, infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11200
Karar No: 2014/11638
Karar Tarihi: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11200 E.  ,  2014/11638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2014gününde oybirliğiyle karar verildi.

GC
Esas No: 2016/9562
Karar No: 2020/445
Karar Tarihi: 28.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/9562 E.  ,  2020/445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ... 7. İcra Müdürlüğünün 2013/10960 esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürüp sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet edilenler, şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, şikayetin reddine dair verilen kararın dairemizin 15.02.2016 tarihli ilamıyla bozulması üzerine bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde dava konusu sıra cetvelinde, elde edilen tüm paranın ödenmesine karar verilen 7. İcra Müdürlüğünün 2013/10960 esas sayılı dosyanın dava dışı alacaklının alacağının yedemin ücretinden kaynaklandığı, bu ücretin tüm tarafları ilgilendiren masraflardan olduğu, bu nedenle öncelikle ödenmesinin yerinde olduğu gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayete konu uyuşmazlık aracın aynından kaynaklanan Motorlu Taşıtlar Vergisinin mi yoksa aracın muhafaza masrafı olan yedieminlik ücretinin mi önce ödeneceği hususunda toplanmaktadır. Her iki alacak da önceliği olan alacaklardır. Ancak bedeli paylaşıma konu olan aracın muhafazası ile ilgili masraflar aracın aynına ilişkin vergi alacağından önce ödenir. Aracın muhafazasına ilişkin bu bedel Adalet Bakanlığınca yayınlanan Yediemin Depolarına İlişkin Ücretten fazla olamaz. Bu durumda Adalet Bakanlığının yediemin depoları ile ilgili tarife uyarınca yediemin deposunun alacağı belirlenip İİK’nun 138. maddesi uyarınca ödedikten sonra kalan miktar için alacaklılar arasında sıra cetveli yapılması gerekir. Mahkemece yukarıda açıklanan şekilde bu bedel belirlendikten sonra sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 28.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22848
Karar No: 2017/10115
Karar Tarihi: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/22848 E.  ,  2017/10115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.