erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/2195
Karar No: 2014/5655
Karar Tarihi: 11.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/2195 E.  ,  2014/5655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, nüfus kaydındaki baba adının iptali ile gerçek baba hanesine kaydedilmesini talep etmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın soybağına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, uyuşmazlığın nüfus kaydında düzeltim niteliğinde olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Aile Mahkemeleri TMK.'nun 282 ve devamı maddelerinde sınırlı olarak belirtilen soybağının reddi (TMK.'nun 286. vd.) babalık, tanıma, tanımanın iptali gibi davalara bakmakla görevlidir.

Somut olayda davacı, doğduğunda babasının il dışında çalışması nedeniyle dedesi adına nüfusa kaydedildiğini belirterek gerçek babası olan ... Tunç'un hanesine kaydedilmesini talep etmiştir. Davanın kabul edilmesi halinde davacının baba adının değiştirilmesinin yanında nüfusta babası gözüken kişi ile soybağının iptali de gerekeceğinden, dava bu niteliği itibariyle bir nesep davasıdır. Soybağı hukuku ile ilgili davalar 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin görev ve yargılama usullerine dair kanunun 4. maddesinde gösterilen davalardan olup TMK.'nun 282 vd. maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgili olan bu davanın... Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Aile Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6865
Karar No: 2017/12393
Karar Tarihi: 08.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/6865 E.  ,  2017/12393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur, Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Tcmyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edenden alınmasına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.11.2017
Esas No: 2015/5756
Karar No: 2016/967
Karar Tarihi: 01.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/5756 E.  ,  2016/967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2015/5756

Tebliğname No : 12 - 2015/78832

Mahkemesi : Şarkışla Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 13/01/2015

Numarası : 2014/504 - 2015/14

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, üst ve mahalli Cumhuriyet savcıları tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 2,09 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş olup, üst ve mahalli Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9453
Karar No: 2014/11866
Karar Tarihi: 04.11.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/9453 E.  ,  2014/11866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2013/1394-2014/728

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı sözleşmenin feshi ve tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, akdin feshi ve tahliye istemine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne, kiralananın tahliyesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili,dava dilekçesinde, davacıya ait taşınmazın davalıya kahve evi olarak kullanılmak üzere 15.9.2010 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiralandığını, davalının işyeri açma ruhsatı almaması nedeniyle işyerinin 1.3.2011 tarihinde mühürlendiğini, davalının hala ruhsat başvurusu yapmadığını, kiralananı boşaltıp davacıya teslim etmediğini, kira paralarını da ödemediğini, kira parası ile ilgili tüm talep hakları saklı kalmak kaydı ile akdin feshi ve tahliyeye karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili,cevap dilekçesinde,kiracılık ilişkisinin Belediyenin işyerini mühürlemesi nedeniyle fiili imkansızlık sebebiyle sona erdiğini,davalının taşınmazı tahliye ettiğini,davacının kötüniyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş,Mahkemece, davanın kabulüne,kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 15.9.2010 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesine göre kiralanan "kahve evi" vasfındadır.6098 sayılı TBK'nun konut ve çatılı işyeri kiralarına ilişkin hükümlerine tabi taşınmazlarda fesih ve tahliye sebepleri sınırlı olup yasada yazılı tahliye sebeplerine dayanmadan tahliye hakkı bulunmamaktadır. Dava konusu yer dosyada mevcut bilgilere göre TBK'nun 339 ve devamı maddelerinde düzenlenen çatılı işyeri kirası hükümlerine tabi olduğu anlaşılmaktadır. Davalı cevap dilekçesinde ve ilk duruşmada kiralanan taşınmazın tahliye edildiğini bildirmiştir. Kiralananın tahliye edildiği davacı tarafın da kabulündedir. Bu durumda dava konusuz kalmıştır. Mahkemece, davakonusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmelidir. Ancak yargılama harç ve giderleri ile vekalet ücreti takdiri yönünden davanın açılmasına davalının sebebiyet verip vermediği hususu üzerinde durularak, davalı davanın açılmasına sebebiyet vermiş ise yargılama harç ve giderleri ile vekalet ücretinin davalı tarafa, aksi halde ise davacı tarafa yüklenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/374
Karar No: 2011/3486
Karar Tarihi: 26.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/374 E.  ,  2011/3486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava mirasçılık belgesinin verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de oluşturulan hüküm yasal düzenlemelere ve toplanan delillere uygun düşmemiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 575. maddesi hükmüne göre miras ölümle açılır. T.M.K'nun 499/2 maddesi uyarınca sağ kalan eş, miras bırakanın ana ve baba zümresi ile birlikte mirasçı olursa, mirasın yarısını alacağını ve yine aynı Kanunun 496. maddesi hükmüne göre de, alt soyu bulunmayan miras bırakanın mirasçılarının anne ve babası olduğu bunların eşit paylara sahip bulunduğu, miras bırakandan önce ölmüş olan anne ve babanın yerlerini her derecede halefiyet yoluyla kendi alt soylarının alacağı düzenlenmiştir.

Miras bırakan ...'un 28.09.2010 tarihinde bekar olarak öldüğü, geride mirasçıları olarak anne ve baba bir kardeşleri ...,...,..., ile baba bir kardeşleri ..., ....ve .....'ın kaldığı, kardeşi ...'nın kendinden önce 05.05.2001 tarihinde öldüğü ve mirasçıları olarak geride ...,...,...,...,.ve ....'nın kaldığı yine kızı ......'nın da 15.11.2005 tarihinde öldüğü geride eşi ..... ve çocukları ..., ....,...,...,...,'un kaldığı, ...'nın miras bırakan ...'dan önce ölmesi nedeniyle ... ile olan evliliğinin sona erdiği dolayısıyla eşi ...'in mirasçı olamayacağı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca mirasçılık sıfatı bulunmayan ... ...'e pay verilmesi isabetsiz, davacının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 26.05.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/4347
Karar No: 2010/1329
Karar Tarihi: 18.02.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/4347 E.  ,  2010/1329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Gıyabi hükmün,davalı (borçlu) Sarana Turizm ...ne yöntemince tebliğ edilerek,temyiz süresi geçtiğinde ve gerektiğinde HUMK’nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra;

1.Üçüncü kişi Magic Life Der Clup A.Ş. ile borçlu Sarana Turizm ...nin ilk kuruluşundan günümüze değin tüm ortaklarını,yetkililerini, merkez ve şubelerini gösterir ticaret sicil kayıtlarının,

2.İş Mahkemesi sıfatı ile Serik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin verdiği 19.11.2008 gün, 330-613 sayılı kararın kesinleşme şerhini içeren onaylı bir örneğinin,

3. ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin ... Esas sayılı dosyasında verilen kararın kesinleşme şerhini içeren onaylı bir örneğinin,

4. 22.07.2008 tarihli takibin taliki kararının alacaklı vekiline tebliğ edilip edilmediğinin belirlenmesi, edilmişse buna ilişkin tebligat parçasının onaylı bir örneğinin (hangi tarihte kime tebligat yapıldığını gösterir şekilde iki yüzünün de fotokopisi çekilerek) , temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,18.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/23844
Karar No: 2018/10223
Karar Tarihi: 01.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/23844 E.  ,  2018/10223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı erkek, temyiz dilekçesinde temyiz harcı ve posta giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını bildirip, adli yardım talebinde bulunmuştur.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında yapılırsa bu talep Yargıtay'ca incelenir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir. Davacının adli vardım talebini içeren dilekçesi ekinde sunulan belge dosya kapsamına göre davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama ve temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat uyandırmaya yeterli görülmediğinden davacının adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Hükmü temyiz eden davacı, temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz harcını yatırmadığından ve harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple davacı erkeğin adli yardım talebinin REDDİNE, (2.) bentte gösterilen sebeple dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 01.10.2018 (Pzt.)
Esas No: 2018/1540
Karar No: 2019/8816
Karar Tarihi: 25.09.2019

**5. Ceza Dairesi         2018/1540 E.  ,  2019/8816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 25/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5896
Karar No: 2014/8179
Karar Tarihi: 19.06.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/5896 E.  ,  2014/8179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Finike İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2014

NUMARASI : 2013/12-2014/25

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından 03.01.2013 tarihinde başlatılan haciz ve tahliye istemli icra takibinde; aylık 200,00 TL’den 2012 yılının Haziran, Temmuz ve Aralık ayları kirası toplam 600,00 TL kira alacağının tahsili talep edilmiştir. Davalı borçlu süresinde verdiği borca itiraz dilekçesinde; ilk ay kirasının sözleşme yapılırken elden peşin ödendiğini, geri kalan kiranın ise her ayın 25 ile 30’u arası ödendiğini, borcu olmadığını bildirmiştir. Davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuş, mahkemece; sözleşmedeki kiranın peşin ödeneceği şartı ve banka ekstresine göre müteakip kiraların ödenmiş bulunması karşısında TMK 2. Maddesi hakkaniyet prensibi gereğince davanın reddine karar verilmiştir.

Takibe ve davaya dayanak yapılan 18.06.2012 başlangıç tarihli ve altı ay süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin özel şartlar 4. Maddesinde kira bedelinin en geç ait olduğu ayın 18.günü ve her ay peşin olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Kira bedelinin ödenmesine ilişkin bu özel hüküm geçerli olup tarafları bağlar. Kira sözleşmesinin başlangıç tarihine göre ilk ay ödenmesi gereken 6. Ay kira bedelinin elden peşin ödendiği iddiasının davalı tarafça İİK. 269/c maddesindeki yazılı belgelerden biriyle kanıtlanması gerekir. Davalı borçlu bu nitelikte bir belge ibraz edemediğine göre takip hukukuna ilişkin bu uyuşmazlıkta mahalli örf ve adet ve TMK 2.maddesinin uygulanma olanağı bulunamaz. Mahkemece itirazın kaldırılması ile birlikte takip konusu aylar kira bedellerinden Aralık ayının mahsubu ile kalan miktar üzerinden itirazın kaldırılması ve tahliyeye karar vermek gerekirken yanılgıya düşülerek yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3605
Karar No: 2017/8575
Karar Tarihi: 08.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/3605 E.  ,  2017/8575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-b, 62, 52-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki araç ile gece vakti, olaydan 1 saat 45 dakika sonra alınan alkol raporunda 54 promil alkollü olduğunun belirlendiği, olay saati itibariyle yaklaşık 79 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, dört yönlü kontrolsüz kavşakta geçiş önceliğine uymayarak sağından gelen müştekinin idaresindeki motosiklete çarptığı olayda, Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, dosya kapsamından 79 promil alkollü olan sanık hakkında böyle bir tespit yapılmadığı bu haliyle tespit edilen alkol miktarı gözetildiğinde sanığın güvenli sürüş kabiliyetinin alkol nedeniyle kaybedildiğinin kabulünün mümkün olmadığı sanığın alkol derecesi itibariyle bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı gözetilmeyerek sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/12917
Karar No: 2010/3943
Karar Tarihi: 06.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/12917 E.  ,  2010/3943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağı nedeniyle yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, 30.12.2008 tarihli kısa kararda asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verldiği halde gerekçeli hükümde asıl alacağa 6.12.2004 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 6.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/25884
Karar No: 2013/11313
Karar Tarihi: 24.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/25884 E.  ,  2013/11313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı- karşı davacı koca tarafından kişisel ilişki süresi ve zamanı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Müşterek çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişki süresi çocuk için baba sevgi ve ilgisini yaşaması; baba yönünden de babalık duygularının tatmini açısından yetersiz olmuştur. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanasına karar vermek gerekmiştir (HUMK. md. 438/7) .

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının C bendinde mahkemece düzenlenen kişisel ilişkiye ek olarak " ve şahsi ilişki" sözcüklerinden önce gelmek üzere " her yıl 1 Temmuz günü saat 10.00'dan 20 Temmuz günü saat 18.00'e kadar" sözcüklerinin eklenmesine, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.04.2013 (Çar.)