erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/4251
Karar No: 2014/8565
Karar Tarihi: 10.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4251 E.  ,  2014/8565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karamürsel Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :05.06.2013

NUMARASI :Esas no: 2011/558 Karar no:2013/541

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından, kişisel ilişki, nafaka ve ziynetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Kişisel ilişki düzenlenirken, öncelik çocuğun yararı olmakla birlikte, analık ve babalık duygusunun tatmin edilmesi de önemlidir. Bu amaçla, çocuğun bedeni, fikri ve ahlaki gelişimi için; yeterli görüşme süresi olmasına, taraflar ayrı şehirlerde iseler, tarafların ve çocuğun külfetli sayılabilecek seyahatlere katlanmamalarına dikkat edilmelidir. Davalı babanın İstanbul ilinde, velayeti anneye bırakılan müşterek çocuğun ise annesi ile birlikte Karamürsel ilçesinde ikamet ettiği anlaşılmaktadır. Yaşanılan şehirler arasındaki mesafe ve ulaşım kolaylığı da dikkate alınarak müşterek çocuk ile davalı baba arasında ayda bir, hafta sonu yatılı olacak şekilde ve yine çocuğun okula başlayacağı dönem için sömestr tatilinde belirli bir süreyi kapsayacak şekilde, daha uygun süreli kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde kişisel ilişki tesisi uygun olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3- Davacı kadın, ziynetlerin davalı eşi tarafından alındığını ve kendisine iade edilmediğini ispatlayamamıştır. Davacının ziynet talebinin reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulü doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.04.2014 (Prş.)
Esas No: 2015/3921
Karar No: 2015/5693
Karar Tarihi: 26.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3921 E.  ,  2015/5693 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, 6100 sayılı HMK'nun 298/2.maddesi gereğince sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa 12/12/2013 günlü oturumda tefhim edilen kısa karar ile, gerekçeli kararın birbirine aykırı hükümler içerdiği açıkça anlaşılmaktadır. Zira 12.12.2013 tarihli kısa kararda yıllık izin ücreti alacağı bakımından 3.671,22 TL'ye hükmedilirken, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının I. bendinin 3. fıkrasında "10,00 TL brüt yıllık izin ücretinin dava, 3.661,22 TL brüt ulusal bayram genel tatil ücretinin ıslah tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline", 4.fıkrasında "yıllık izin ve hafta tatili ücret alacaklarının reddine" şeklinde hüküm kurulmuş, kararın gerekçe kısmında ise yıllık izin karşılığı ücret alacağı iddiasının yersiz olduğu belirtilmiş, yine 12.12.2013 tarihli kısa kararda ücret alacağına ilişkin istemin reddine hükmedilirken, gerekçeli kararda ücret alacağı hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir. Konuyla ilgili 10.04.1992 günü ve 991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılıkların giderilmesi suretiyle usule uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısa karar ile gerekçeli karar arasında ve gerekçeli kararın kendi içerisinde çelişkiler yaratacak nitelikte bir karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8643
Karar No: 2016/13389
Karar Tarihi: 14.12.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/8643 E.  ,  2016/13389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, cezanın üst hadden tayin edildiğine, katılan vekilinin, cezanın üst hadden tayin edildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında katılan vekilinin CMK'nın 239. maddesi uyarınca Baro tarafından atanmış olması nedeniyle katılan yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği, bu miktarın sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, katılan lehine vekalet ücretine ilişkin 9. paragrafın hükümden çıkarılıp hükmün yargılama giderine ilişkin 10. paragrafındaki "toplam 2.193,41 TL" ibaresi çıkartılıp yerine "ve 364 TL zorunlu vekil ücreti olmak üzere toplam 2.557,41 TL'nin sanıktan alınıp hazineye verilmesine" ibareleri eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/77
Karar No: 2019/17528
Karar Tarihi: 05.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/77 E.  ,  2019/17528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddi ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının bedele ilişkin bendinin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilmesine ilişkin hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... Köyü 106 ada 37 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine; 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca gerekçeli kararın hüküm fıkrasının bedele ilişkin bendinin düzeltilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 nolu bendinde "Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

Bu itibarla; Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesinden verilen kararın faize ilişkin bendinde yapılan düzeltmenin yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde ilk derece mahkemesi kararına şerh verilmesi ile yetinilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMK'nun 371.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18838
Karar No: 2014/15620
Karar Tarihi: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18838 E.  ,  2014/15620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2013

NUMARASI : 2010/576-2013/793

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli kararın taraflara yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/13907
Karar No: 2021/13881
Karar Tarihi: 17.05.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/13907 E.  ,  2021/13881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Müştekinin olay günü suçun işlendiği Haydarpaşa Garından hareket eden Cumhuriyet Ekspresi adlı trende görevli olduğuna dair belge temin edilmeden ve ilgili Kurumdan müştekinin TCDD personeli ya da yüklenici firma elemanı olup olmadığı sorulup 5237 sayılı TCK'nın 6/1-c maddesi uyarınca kamu görevlisi sayılıp sayılmayacağı hususu araştırılmadan, sanık hakkında eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığın UYAP'tan alınan güncel nüfus kayıt örneğine göre 01/01/1991 olan doğum tarihinin, Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/29 esas, 2008/132 karar ve 21/05/2008 kesinleşme tarihli kararı ile 01/01/1989 olarak düzeltildiğinin ve suç tarihinde 18 yaşından büyük olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini ve 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesine göre denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesindeki zorunluluk gereğince 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/9672
Karar No: 2021/2401
Karar Tarihi: 10.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9672 E.  ,  2021/2401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında suça konu şirketi mahalleden tanıdığı ... ve onun aracılığı ile tanıştığı kişilerin, ihaleye girip para kazanırız vaadiyle şirket paylarını devraldığını, şirket adına herhangi bir belge düzenlemediğini, bu kişilere daha sonra ulaşamadığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Sanık tarafından düzenlendiği iddia olunan kanaat oluşturacak sayıdaki fatura asıllarının, kullanan şirketlerden ve vergi dairesinden de sorulmak suretiyle temin edilerek dosyaya getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde;

2- Sanığın temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması yasaya aykırı,

4- Kabule göre de ; Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/15627
Karar No: 2013/6061
Karar Tarihi: 28.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/15627 E.  ,  2013/6061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Gıyabi hükmün davalı Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanlığı'na tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Muhakemeleri Kanunu'ndaki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davacıların temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 28/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/11040
Karar No: 2008/3441
Karar Tarihi: 04.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11040 E.  ,  2008/3441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Üsküdar 2.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

1- 1982 Anayasasının m.141,III’e göre, “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanununda ise mahkeme kararlarında bulunması gereken hususlar 388’nci maddede belirtilmiştir. Bu maddenin 3’üncü bendine göre, “İki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, ihtilaflı konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışması, ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebep”lerin karar metninde yazılı olması gerekir. Aynı maddenin son fıkrasında da “Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” ifadesiyle hüküm fıkrasında ihtiva etmesi gereken unsurlar açıklanmıştır. Bu konunun arz ettiği önemden dolayı kanun koyucu ayrıca aynı Kanunun 389’uncu maddesinde “Verilen karar ile iki tarafa tahmil ve bahşedilen vazife ve haklar şüphe ve tereddüdü mucip olmıyacak surette gayet sarih ve açık yazılmalıdır.” hükmüyle mahkeme kararlarının olması gereken niteliğini vurgulamıştır.

Bu Anayasal ve yasal gerekliliklere rağmen, “sıra cetvelinin 24/9/2007 tarihli bilirkişi raporunda belirtildiği gibi tanzimine” şeklinde bir ifadeyle hüküm kurularak takdiri delil niteliğindeki bir belgeye atıf yapılması ve söz konusu ifadenin kararın infazında da tereddütler doğurmaya elverişli olması nedeniyle usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Mahkemenin kabulüne göre;

a- Sıra cetvelinin, tüm alacaklıların alacakları gösterilmek suretiyle tanzimi gerekirken, sadece imtiyazlı alacakların gösterilmesinin yeterli kabul edilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

b- ... İş Kanunu ve 31/7/2002 tarih ve 24832 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan “Gemi Adamları Yönetmeliği” de dikkate alınarak, kanuni rehin ... kabul edilmeyen gemi adamlarının hangi gerekçelerle bu haklarının reddedildiğinin denetime elverişli şekilde ve dosyada bulunan bilgi ve belgelerle teyid edilerek açıklanması gerekirken, dosyada mevcut olmayıp başka bir dosyadaki takdiri delilde yer alan kanaata atıf yapılmak suretiyle bir sonuca ulaşılmaya çalışılması da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.04 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12806
Karar No: 2017/3210
Karar Tarihi: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12806 E.  ,  2017/3210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.