erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/16916
Karar No: 2012/17175
Karar Tarihi: 12.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/16916 E.  ,  2012/17175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine ilişkin Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2008 tarih 2008/280 Esas 2008/349 Karar sayılı kararının, dairemizin 20.12.2011 tarih 2011/6592 Esas 2011/49751 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, 14.02.2012 tarih ve 2008/205515 sayılı yazıları ile itiraz kanun yoluna başvurarak dosya Yargıtay Ceza Genel Kuruluna intikal ettirilmiştir.

Anılan dosya, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca henüz karara bağlanmadan 6352 sayılı yasanın 99-101. maddeleri ile değiştirilen CMK 308. maddesi gereğince dairemize gönderilmesi nedeni ile dosya yeniden incelenerek değerlendirilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜ ile dairemizin 20.12.2011 tarih 2011/6592 Esas 2011/49751 Karar sayılı kararının sanık ...'a ilişkin kısmının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin 1999/331 esas, 1999/727 karar sayılı ilamının 5237 sayılı TCK'nın 58/2-b maddesi uyarınca tekerrüre esas teşkil etmeyeceğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca hakkında mükerrirlere ilişkin infaz rejiminin uygulanmasına ve infazdan sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına kısmının çıkarılarak eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8129
Karar No: 2016/6069
Karar Tarihi: 18.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8129 E.  ,  2016/6069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, el atmanın önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının taşınmazında projeye aykırı imalatları ile haksız müdahalede bulunduğunu belirterek el atmanın önlenmesi ve eski hale getirilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

1-Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. maddesine göre; kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramaz.

Buna göre bilirkişi kurulu tarafından anataşınmaza ait mimari proje yerinde uygulanarak projeye aykırı olan her bir husus ayrı ayrı belirlenip krokiye de bağlanmak suretiyle tespit edilip bunların projeye uygun eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken, bilirkişi kurulunun yapılan proje dışı bir kısım imalatların projeye aykırı sayılmayacağı yolundaki raporu esas alınarak hüküm kurulması,

2-Mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen 03.09.2014 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu işyerinin üç cephesinde alüminyum kompozit panelden yapılı reklam panolarıyla kaplanmış olduğu tespit edilmiştir.

Yargıtay uygulamalarında yönetim planı ve kat malikleri kurulu kararıyla konulmuş bir yasaklama bulunmaması halinde işyerini tanıtma ve reklam amacıyla bina cephesine binanın dış görünümünü ve estetiğini bozacak şekilde abartılı boyutlarda olmamak, ait olduğu bağımsız bölümün dış cephe sınırlarını aşmamak, diğer bağımsız bölüm maliklerini rahatsız etmemek kaydıyla tabela ve reklam panosu asılabileceği kabul edilmektedir.

Buna göre mahkemece bilirkişi kurulundan dava konusu reklam panolarının (tabelaların) Yargıtay uygulamalarında açıklanan hususlara uygun olup olmadığının tek tek belirlendiği rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yetersiz araştırma, eksik inceleme ve yerinde olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine,18.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6342
Karar No: 2013/20960
Karar Tarihi: 10.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6342 E.  ,  2013/20960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davalı vekili tarafından verilen 15.05.2013 havale tarihli dilekçede Dairemizin 04.12.2012 tarih, 2012/36687 E ve 2012/40639 K sayılı onama kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve hükmün faiz yönünden bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur. Bahsi geçen dilekçe ve ekindeki evrak ile dosya yeniden incelendi gereği düşünüldü.

Yerel mahkeme kararında hüküm altına alınan ücret ve ikramiye fark alacakları için hakkın doğumu tarihinden faize karar verilmiş, davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizce sözü edilen karar onanmıştır. Davalı vekilinin temyiz dilekçesinde faiz yönünden bozulması istendiği halde bu husus gözden kaçırılarak karar verildiği anlaşılmakla ONAMA KARARININ ORTADAN KALDIRILMASINA ve hükmün aşağıdaki şekilde bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece hüküm altına alınan ücret ve ikramiye farkı istekleri yönünden hakkın doğumu tarihinden itibaren faize karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili faiz yönünden de temyiz etmiştir.

Dosya içinde yer alan XX. dönem ve XXI. dönem toplu iş sözleşmelerinde ücret ödenmesi için açık bir tarih öngörülmemiş, 36. maddede sadece önceki sözleşmelerle öngörüldüğü ve mutad olan usullere göre ödeme yapılacağı belirtilmiştir. Dosya içinde önceki dönemlere ait toplu iş sözleşmeleri bulunmamaktadır.

Mahkemece işyerinde uygulanmış olan tüm toplu iş sözleşmeleri getirtilmeli, davaya konu isteklerle ilgili açık bir ödeme tarihi kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı belirlenmelidir. Açık ödeme tarihinin toplu iş sözleşmelerinde kararlaştırıldığı belirlendiği taktirde, hesaplamaya konu toplu iş sözleşmelerinde önceki sözleşmelere atıflar yapılmış olmakla daha önce saptanan ödeme tarihlerinin istek konusu dönemde de geçerli olduğu kabul edilmelidir. Ancak bu taktirde hükmün infazında tereddüt olmaması için gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmalı ve her bir alacak kaleminin ödenmesi gereken tarih belirlenmek suretiyle mahkeme ilamında açıkça ödenmesi gereken tarihler gösterilerek karar verilmelidir.

İşyerinde uygulanmış olan XX. dönem öncesi toplu iş sözleşmelerinde de açık bir ödeme tarihi belirtilmemişse davaya konu istekler bakımından dava tarihinden itibaren faize karar verilmelidir. Konuyla ilgili olarak eksik incelemeyle karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/493
Karar No: 2015/299
Karar Tarihi: 24.03.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/493 E.  ,  2015/299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında TCK'nın 289/3, 62/1, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ...'e yönelik hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan hükmolunan adli para cezasının miktarı ve 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesindeki temyiz sınırı karşısında, hükmün kesin olması nedeniyle katılan vekilinin temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ...'ye yönelik hükmün yapılan temyiz incelemesinde ise;

Diğer sanık ...'ün sorumlusu olduğu şirket tarafından sanık ...'ye teslim edilmek üzere ithal edilen 21 adet büyükbaş hayvana ithal izinleri için gerekli belgeler bulunmadığından sanık ...in de talebiyle devlete terk işlemi uygulandığı, hayvanların tasfiye işlemleri tamamlanıncaya kadar sanıklardan ...'ün işletmecisi olduğu çiftlikte muhafaza edilmek üzere 15.04.2011 tarihli tutanakla yediemin olarak sanıklar

... ve 'ye teslim edildiği ve hayvanlardan 1 adetinin çiftlikte bulunan çitleri yararak çiftlikten kaçtığı olayda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzun kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12432
Karar No: 2024/4505
Karar Tarihi: 15.05.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/12432 E.  ,  2024/4505 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/282 E., 2015/363 K.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli ve 2015/282 Esas, 2015/363 Karar sayılı kararı ile; sanık ile mağdurenin tanık Mustafa Kerim'e ait kuaför dükkanında çalıştıkları, 23.09.2011 günü saat 23:30 sıralarında sanığın mağdureye "Ünzile iyi geceler canım sinirin geçti mi, inan gittin kalbime bir bıçak saplandı, sanki öksüz kaldım, belki sana göre değilim, seni çok seviyorum" şeklinde mesaj çekerek cinsel tacizde bulunduğu, bir gün sonra da iş yerinde bulaşık yıkamakta olan mağdureyi yanağından ve kolundan öptüğü, şeklinde kabul edilen olayda; sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle

Suçun sübuta ermediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli ve 2015/282 Esas, 2015/363 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/26655
Karar No: 2013/18423
Karar Tarihi: 04.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/26655 E.  ,  2013/18423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 211 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6291
Karar No: 2013/20959
Karar Tarihi: 10.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6291 E.  ,  2013/20959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davalı vekili tarafından verilen 15.05.2013 havale tarihli dilekçede Dairemizin 04.12.2012 tarih, 2012/36686 E ve 2012/40638 K sayılı onama kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve hükmün faiz yönünden bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur. Bahsi geçen dilekçe ve ekindeki evrak ile dosya yeniden incelendi gereği düşünüldü.

Yerel mahkeme kararında hüküm altına alınan ücret ve ikramiye fark alacakları için hakkın doğumu tarihinden faize karar verilmiş, davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizce sözü edilen karar onanmıştır. Davalı vekilinin temyiz dilekçesinde faiz yönünden bozulması istendiği halde bu husus gözden kaçırılarak karar verildiği anlaşılmakla ONAMA KARARININ ORTADAN KALDIRILMASINA ve hükmün aşağıdaki şekilde bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece hüküm altına alınan ücret ve ikramiye farkı istekleri yönünden hakkın doğumu tarihinden itibaren faize karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili faiz yönünden de temyiz etmiştir.

Dosya içinde yer alan XX. dönem ve XXI. dönem toplu iş sözleşmelerinde ücret ödenmesi için açık bir tarih öngörülmemiş, 36. maddede sadece önceki sözleşmelerle öngörüldüğü ve mutad olan usullere göre ödeme yapılacağı belirtilmiştir. Dosya içinde önceki dönemlere ait toplu iş sözleşmeleri bulunmamaktadır.

Mahkemece işyerinde uygulanmış olan tüm toplu iş sözleşmeleri getirtilmeli, davaya konu isteklerle ilgili açık bir ödeme tarihi kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı belirlenmelidir. Açık ödeme tarihinin toplu iş sözleşmelerinde kararlaştırıldığı belirlendiği taktirde, hesaplamaya konu toplu iş sözleşmelerinde önceki sözleşmelere atıflar yapılmış olmakla daha önce saptanan ödeme tarihlerinin istek konusu dönemde de geçerli olduğu kabul edilmelidir. Ancak bu taktirde hükmün infazında tereddüt olmaması için gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmalı ve her bir alacak kaleminin ödenmesi gereken tarih belirlenmek suretiyle mahkeme ilamında açıkça ödenmesi gereken tarihler gösterilerek karar verilmelidir.

İşyerinde uygulanmış olan XX. dönem öncesi toplu iş sözleşmelerinde de açık bir ödeme tarihi belirtilmemişse davaya konu istekler bakımından dava tarihinden itibaren faize karar verilmelidir. Konuyla ilgili olarak eksik incelemeyle karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/29121
Karar No: 2014/12322
Karar Tarihi: 05.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/29121 E.  ,  2014/12322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargı görevli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt belgelerden; dava konusu taşınmazın imar planında dere mutlak koruma (park) alanda kaldığı, davacı tarafından taşınmazın dere koruma alanında bulunduğu ileri sürülerek dava açıldığı, taşınmaza fiilen el atıldığı yönünde bir iddia da bulunmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/24150
Karar No: 2012/2200
Karar Tarihi: 06.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/24150 E.  ,  2012/2200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ...'nin 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 141/1, 143, 35/2, 62/1, 50/3-1. maddeleri gereğince 1.740 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 23/06/2010 tarihli ve 2009/273 esas, 2010/182 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 12.10.2010 tarih ve 2010/11924/62799 sayılı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 01.11.2010 tarih ve 2010/270474 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre, suç tarihinin 08/11/2009 olduğu olayda, 01/01/1994 doğumlu sanığın suç tarihi itibarıyla 15-18 yaş grubunda yer aldığı dikkate alınarak cezadan 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden fazla cezaya hükmolunmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK.nın 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İncelenen dosya içeriğine göre kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde bulunduğundan Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 23.06.2010 tarih ve 2009/273 E, 2010/182 sayılı kararın CMK.nın 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma uygulamaya yönelik olduğundan aynı maddenin 4 fıkrasının (d) bendi gereğince mahkemenin takdiride gözetilerek sanık ... hakkında uygulanan TCK.nun 141/1, 143 ve 35/2.maddeleri uyarınca 3 ay 15 gün hapis cezasından sanığın yaşı nedeniyle TCK.nın 31/3.maddesi uyarınca takdiren 1/3 oranında indirim yapılarak 2 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında TCK.nun 62.maddesine göre 1/6 indirim yapılarak sanığın neticeten 1 ay 28 gün hapis cezasına cezalandırılmasına, TCK'nın 50 ve 52. maddeleri uyarınca sanığa verilen hapis cezasının günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilmek suretiyle 1.160 TL adli para cezasına çevrilmesine, infazın bu ceza üzerinden yerine getirilmesine, hükümdeki diğer hususların aynen muhafazasına, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.