erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/8753
Karar No: 2014/2495
Karar Tarihi: 12.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/8753 E.  ,  2014/2495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Elazığ İş Mahkemesi

Tarihi : 06.03.2013

No : 2012/589-2013/104

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Kanunun 39. maddesi ile; “Üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malûl veya vazife malûlü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurumca zarara sebep olan üçüncü kişilere rücû edilir.

5510 sayılı Kanunun 21/4 maddesi hükmüne göre;İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir.

Somut olayda; mahkeme, kararın gerekçesinde, davacının talebini, Kurum sigortalısının 10.10.2008 tarihinde geçirdiği trafik-iş kazası sonucu ölümü nedeni ile hak sahiplerine bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerlerinin sigorta şirketleri tarafından ödenen kısmının ödeme tarihine kadar olan faizinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istemi olarak belirtip, davanın yasal dayanağını 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 39. maddesi olarak kabul ederek; kasta dayanmayan taksirli eylemi sonucunda meydana geldiğini belirterek, davanın reddine karar vermiştir.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde, mahkemece, ölen sigortalı hak sahiplerine ölüm aylığı mı, yoksa, ölüm geliri mi bağlandığı kurumdan sorularak tespit edilmeli, sigoralı hak sahiplerine iş kazası kabul edilerek gelir bağlanmış ise; işgüvenliği trafik kusur uzmanı kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan, kusur raporu aldırılmalı, okunaklı ilk peşin değer tablosu kurumdan celb edilmeli, davalıların sorumluluğunun, hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin değerinin yarısının kusur karşılığı olduğu gözetilmeli, bu bağlamda; dava dışı sigorta şirketlerinin Kuruma yaptıkları ödeme miktarları ve tarihleri tespit edilerek, davalıların, varsa, sorumlu oldukları miktar belirlenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı SGK Başkanlığı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.02.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2302
Karar No: 2017/5708
Karar Tarihi: 24.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2016/2302 E.  ,  2017/5708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : İPTAL -TESCİL-TENKİS

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 5.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.10.2015 gün ve 247-519 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Yerel Mahkeme kararı taraflarca temyiz edilmiş olup, temyiz edenlerden davalı ... Eğitim ....Vakfı aynı zamanda adli yardım talebinde bulunmuştur.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı Kanun'un 336/3. maddesinde adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a yapılacağı, 337/1. maddesinde de duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği; böylece, temyiz aşamasında adli yardım talebi hakkında karar verme yetkisinin Yargıtay'a ait olacağı düzenlenmiştir.

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalı ... Eğitim ....Vakfı'nın mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda olduğu kanaatine varılamadığından, başka bir deyişle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334. maddesinde belirtilen koşullar oluşmadığından ADLİ YARDIM TALEBİNİN REDDİNE;

Adı geçen davalının eksik kalan nispi temyiz harcını tamamlaması yönünden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapılabilmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/7023
Karar No: 2010/12824
Karar Tarihi: 01.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7023 E.  ,  2010/12824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 10 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların el atma tarihinden sonra dikildiği hususu gözetilmeden ağaç bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5236
Karar No: 2014/13510
Karar Tarihi: 12.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5236 E.  ,  2014/13510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bor Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2010/466-2013/323

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan, nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden tarafın temyiz başvuru harcı ile birlikte ilam harcının 1/4'ünü (nispi temyiz karar ve ilam harcı) peşin olarak yatırması gerekir. (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı)

Dosya kapsamından davalı N.. A.. vekilinin nisbi temyiz karar harcını eksik ödediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1.Davalı vekiline eksik harcı ikmal etmesi için HUMK‘un 432. maddesi uyarınca mehil verilmesi, süresi içinde harcın ikmal edilmesi durumunda dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmek, aksi halde ise Mahkemece kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmek,

2.Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan sunulan 08/10/2013 havale tarihli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8472
Karar No: 2012/9806
Karar Tarihi: 10.09.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/8472 E.  ,  2012/9806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.06.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 435, 436, 437, 470, 636, 637 ve 1116 sayılı parsellerin tapu kaydında davacının murisi babasının baba isminin nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davalı idare vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 470 numaralı parselde murisin baba ismi nüfus kaydına uygun olduğundan bu taşınmaza yönelik davanın reddine, diğer 435, 436, 437, 636, 637 ve 1116 no'lu parsellere yönelik davanın kabulüne, kayıt maliki ...'ın "..." olan baba isminin "..." olarak düzeltilmesini, reddedilen bölüm nedeniyle 1.200,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı idare vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Ancak, dava konusu 636 sayılı parselde davacı murisi ...'ın tapu kaydında baba adı "..." olarak yazılı olduğu halde infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm fıkrasında sehven davacı murisinin baba adının tapu kaydında "..." şeklinde yazılmış olması doğru değildir. Bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın HUMK'nun 438/VII maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 2 no'lu bendinden 636 sayılı parselin çıkartılarak bunun yerine hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak "636 sayılı parselin kayıt maliki ...'ın tapu kaydında "..." olan baba isminin "..." olarak düzeltilmesine" cümlesinin eklenmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 10.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/5460
Karar No: 2011/6767
Karar Tarihi: 23.05.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/5460 E.  ,  2011/6767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.04.2009 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.02.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayalı geçit irtifakı tesisi istemine ilişkindir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, “davanın kabulüne” karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

Mahkemece yargılamanın bitirildiği 11.02.2011 tarihli celse zaptına yazılan kısa kararda “Karataş İlçesi Hakkıbey Köyü 513 numaralı parselin davacı ... lehine geçit hakkının verilmesine” şeklinde hüküm kurulmuş, sonradan yazılan gerekçeli kararın hüküm sonucunda ise “davacının davasının kabulüne” şeklinde hüküm tesis edilmiştir.

Görülüyor ki, kısa kararla gerekçeli kararda kurulan hüküm fıkraları çelişkilidir. 10.04.1992 tarihli ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni sayılmıştır.

Diğer taraftan, HUMK’nun 388 ve 389. maddelerinde verilen kararda iki tarafa yüklenen hak ve borçların hiçbir tereddüt gerektirmeyecek şekilde açıkça yazılması ilkesi benimsenmiştir. Başka bir ifade ile hüküm daima infaza elverişli olacak biçimde kurulmalıdır. Somut olayda ise, ne kısa kararla kurulan ne de gerekçeli kararın hüküm sonucunda gösterilen hüküm infaza elverişli değildir. Bu yönü ile de usul ve yasaya aykırı olduğundan, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek bulunmadığına, peşin yatırılan harcı iadesine, 24.05.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/5963
Karar No: 2014/11746
Karar Tarihi: 28.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/5963 E.  ,  2014/11746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/180202

MAHKEMESİ : Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04.02.2014

NUMARASI : 2013/398 Esas, 2014/31 Karar

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi;

Kayden 01.01.1995 doğumlu olan mağdure S..N..'un, reşit olduğu 04.02.2014 tarihli celsede sanıktan şikâyetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini belirttiği anlaşılmakla, mağdure vekilinin kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, yine mağdurenin karar tarihi itibarıyle 18 yaşını bitirmiş olması ve hakkında mahkemece verilmiş olan koruma kararının uzatılmadığının dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, adı geçen mağdure yönünden katılan sıfatı sona eren kurum vekilinin hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığından, mağdure vekili ile Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık müdafiin temyizi ile sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Samsun Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Bölümünce tanzim olunan raporda, mağduredeki hymenin anüler ve intakt olduğu, halen bakire olduğunun belirtilmesi karşısında, mağdurenin muayenesinin bir kez de Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulunca yapılarak mağduredeki kızlık zarının duhule müsait olup olmadığı, organ veya cisim sokulmak suretiyle yırtılıp yırtılmayacağının tespit edilmesi, bu hususların tespit edilememesi halinde mağdure hakkında 14.11.2013 tarihli adli raporu düzenleyen uzman doktor ..'nın beyanının alınarak düzenlediği rapora istinaden belirtilen hususların açıklattırılması, bu şekilde beyanlar ile dosyada mevcut rapor arasındaki çelişki giderildikten sonra suç vasfının tayini gerekirken, eksik incelemeyle ve bu hususlar tartışılmaksızın tam bir cinsel birleşmenin gerçekleştiği kabulüne dayanan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Uygulamaya göre de;

Nüfus kaydına göre 01.01.1995 doğumlu olup, suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan sanık hakkında, TCK.nın 53/4. maddesine göre aynı maddenin 1. fıkrasının uygulanamayacağı gözetilmeyerek, anılan fıkradaki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/21131
Karar No: 2012/21489
Karar Tarihi: 11.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/21131 E.  ,  2012/21489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 137 promil alkollü olarak ... kullanan sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup,

Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün isteme aykırı olarak 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.10..2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/41741
Karar No: 2018/4634
Karar Tarihi: 17.04.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/41741 E.  ,  2018/4634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine temyiz talebinin mahkemenin 30.01.2015 günlü reddedilmesine dair ek kararın temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ön avans ödemelerinde davacı kurumun evrak kayıt döküman numaralarına kayıtlı davalı eczane faturaları mahsup edildikten sonra, 10.258,57-TL meblağında borç kaydı tespit edildiği, davacı kurumca davalıya borcunu ödemesi hususunda yapılan bildirimden sonuç alınamadığı için eldeki davanın açılması zorunluluğu doğduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.258,57 TL kurum alacağının her bir fatura için ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf, dava dilekçesine cevap vermeyerek davayı inkar etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 10.126,93 TL rücu alacağının dava tarihi olan 15/02/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiş, mahkemece, anılan kararın kesin olarak verilmiş olduğu görülmekle temyiz talebinin reddine karar verilmiş; 30.01.2015 tarihli bu red kararının davacı tarafça süresinde temyizi üzerine dosya Dairemize ulaşmıştır.

1-Dosyanın incelenmesinde; her ne kadar ilk derece yargılama makamı kararı kesin olarak verilmiş ise de, fazlaya dair hakların saklı tutulması suretiyle açılan bu davada temyiz edilen bölüm miktar itibariyle kesin olmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi hatalıdır. Bu halde, davacı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak davacının temyiz itirazları incelenmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmaması ile öne sürülen temyiz sebeplerine göre davacının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle, temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına, ikinci bentte açıklanan nedenlerle dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmaması ile öne sürülen temyiz sebeplerine göre davacının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/23141
Karar No: 2017/22526
Karar Tarihi: 18.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/23141 E.  ,  2017/22526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazdaki irtifak hakkı karşılığının ve pilon yeri bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazdaki irtifak hakkı karşılığının ve pilon yeri bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca ...Köyü, 136 ada 2 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tahsiline karar verilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak,

Dava konusu taşınmazın yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzargahı dikkkate alındığında dava konusu taşınmazda kurulacak irtifak hakkı nedeniyle taşınmazın tamamında % 1,5 oranında değer düşüklüğü meydana geldiği dikkate alınmaksızın değer düşüklüğü oranının yüksek kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.