erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/8164
Karar No: 2013/4054
Karar Tarihi: 19.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/8164 E.  ,  2013/4054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.12.2011

Taraflar arasındaki boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; lehine hükmedilen tazminatların ve yoksulluk nafakasının miktarları yönünden, davalı-davacı (koca) tarafından da; her iki boşanma davası ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar ile nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 19.2.2013 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı K. S.Y.ile vekili Av. K.E.ve karşı taraf duruşmalı temyiz eden davalı-davacı R.Y.ile vekili Av. İ. B.geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı (kadın)'ın tüm, davalı-davacı (koca)'nın ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı (kadın)'ın manevi tazminat talebi bulunmamaktadır. İstek olmadığı halde davacı-davalı (kadın) yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır (HMK.m.26/1).

3-Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına ve Türk Medeni Kanununun 169'ncu maddesinde yer alan nafakanın niteliğine göre davacı-davalı (kadın) yararına takdir edilen tedbir nafakası fazla bulunmuştur. Daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

4-Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına paranın satın alma gücüne ve yoksulluk nafakasının amacına ve niteliğine göre, davacı-davalı (kadın)'ın mevcut geliri de gözetildiğinde lehine takdir edilen aylık irat şeklindeki yoksulluk nafakası fazla bulunmuştur. Evliliği süresince alıştığı yaşam seviyesini kaybedecek olması "mevcut menfaatin" ihlali olup, bu kayıp maddi tazminatla karşılandığına göre bu husus tek başına yoksulluk nafakası miktarının yüksek tutulmasını gerektirmez. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3 ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 900.00 TL. vekalet ücretinin K. S.alınıp R. verilmesine, aşağıda yazılı harcın K.yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Rüstem'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.02.2013 (salı)
Esas No: 2014/9113
Karar No: 2015/6193
Karar Tarihi: 01.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9113 E.  ,  2015/6193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2012

NUMARASI : 2012/154-2012/394

Taraflar arasında görülen tespit davası sonucunda verilen hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 18.06.2014 gün ve 2014/4766 Esas, 2014/4687 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı A.. K.. vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı arsa sahipleri vekili, davalı şirket tarafından taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yapılan binanın deprem yönetmeliğine uygun olarak imal edilmediğini, binanın çürük, eksik malzeme kullanılarak inşa edildiğini, demirlerin binayı ve kolonları taşımasının mümkün olmadığını, inşaatın imal edilen kısmının plan ve projeye uygun olmadığını ileri sürerek, imalatın bu durumunun tespiti ile inşaatın yıkılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki daha önce mevcut sözleşmenin mahkeme kararı ile feshedildiği, yine taraflar arasında dava konusu parsel üzerinde bulunan inşaattan dolayı yapılan masrafların tahsili talebi ile açılan davanın karara bağlandığı, taraflar arasındaki sözleşmenin bu şekilde tasfiye edilmiş olduğu, davacıların adlarına kayıtlı olan dava konusu parsel üzerinde bulunan binada yıkım da dahil mülkiyet hakkının kapsamında her türlü tasarrufta bulunma hakkına sahip oldukları, davalıya husumet yönelterek bu şekilde bir tespit davası açmakta hukuki yararları olmadığı, HMK'nın 114. maddesi gereğince dava şartlarında bu konuda eksiklik bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir. Dairemizin 18.06.2014 gün ve 2014/4766 esas 2014/4687 karar sayılı ilamı ile; Mahkemece, hükmün gerekçe kısmında dava şartlarında eksiklik bulunduğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiği açıklandığı halde, bu kabulün hüküm fıkrasına yansıtılmamasının doğru olmadığı belirtilerek, kararın hüküm bölümünün 1. bendindeki "davaların" ibaresinden sonra, "HMK'nın 114/1-h ve 115/2. madde hükümleri uyarınca usulden" yazılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davacı A.. K.. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı A.. K.. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20 TL harç ve takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4096
Karar No: 2018/312
Karar Tarihi: 15.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/4096 E.  ,  2018/312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-)Yaylapınar köyü muhtarı olan sanığın köy karar defterinin 84., 85, ve 86. sayfalarında, köy bütçe defterinin ise 8. ve 9. sayfalarında ihtiyar heyeti azalarından müşteki ... yerine imza atmak suretiyle üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu somut olayda; sanığın savunmalarında, ...’ın cenazesi olması nedeniyle toplantıya katılamayacağını söylediğini, kendisininde ertesi gün cenazesi olduğu için onun yerine dalgınlıkla bütçe defterine imza attığını, köy karar defterindeki imzaları ise kendisinin atmadığını ve defterlerde herhangi bir usulsüzlüğün olmadığını söylemesi, müşteki ...’ın alınan ifadesinde toplantıya çocuğunun rahatsızlığı nedeniyle katılamadığını beyan ederek defterlerin içeriğine yönelik herhangi bir itirazının olmaması, suça konu belgeler üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen 20.07.2011 tarihli Ekspertiz raporunda da suça konu belgeler üzerindeki imzaların sanığın eli ürünü olmadığının belirtilmesi, suça konu belgeler üzerinde imzaları bulunan köy azaları ... ve ...’ın da tanık olarak alınan ifadelerinde adlarına atılı imzaların kendilerine ait olduğunu beyan etmiş olmaları ve dosya kapsamından suça konu belgelerin içeriğine yönelik herhangi bir itiraz bulunmadığı ve sahteciliğin sadece müşteki adına atılan imzalara yönelik olduğunun anlaşılması karşısında; sanık tarafından zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği ve suçun manevi unsur yokluğu nedeniyle gerçekleşmediği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-)Kabule göre de;

A-)Suçun sübutu halinde sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 204/2. maddesinde düzenlenen “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği” suçunu oluşturacağı gözetilmeden isabetsiz gerekçeyle TCK’nın 204/1. maddesi uyarınca eksik ceza tayini,

b-)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 15.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/5688
Karar No: 2015/4410
Karar Tarihi: 07.09.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5688 E.  ,  2015/4410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

Hükümlü .. müdafiinin yüzüne karşı verilen 07.07.2011 tarihli kararın hükümlü tarafından yasal süresinden sonra 24.07.2014 tarihinde temyiz edildiği gerekçesi ile 10.09.2014 tarihinde verilen temyizin reddine ilişkin kararda usul ve yasaya aykırı bir durum bulunmadığından, 10.09.2014 tarihli temyizin reddine ilişkin kararın tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 07/09/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/7578
Karar No: 2021/15439
Karar Tarihi: 29.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7578 E.  ,  2021/15439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Mala zarar verme, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 20/12/2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 01/01/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan TCK'nın 152/1-a, 125/1-3-a, 31/2. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımının, suça sürüklenen çocuğun sorgu tarihi olan 22/12/2009 ile mahkumiyet karar tarihi olan 30/03/2016 arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince isteme uygun olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6385
Karar No: 2013/11357
Karar Tarihi: 30.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6385 E.  ,  2013/11357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/7860
Karar No: 2021/2481
Karar Tarihi: 25.05.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/7860 E.  ,  2021/2481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun Ek 2/son maddesi gereğince ilgili Bakanlığın kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma talebinde bulunma hakkında sahip olduğu, sanık ...'ın ... Pamuk, Yer Fıstığı ve Yağlı Tohumlar Tarım Satışı Kooperatifleri Birliği Genel Müdür Yardımcısı, sanık ...'un genel müdürün özel kalem müdürü olarak görev yaptığı, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Tarım ve Orman Bakanlığının duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanun'un 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek, hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada adı geçen Bakanlığın duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ilgili Bakanlığa haber verildiğini ve hükümlerin tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükümlerin temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/4508
Karar No: 2008/8120
Karar Tarihi: 02.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/4508 E.  ,  2008/8120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Hakem sıfatı ile)

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, köy merası olan 78391 m2'lik taşınmazın Orman Yönetimi tarafından orman deposu olarak kullanıldığı, bu alan üzerinde müdürlüğe ait lojman- idare binası olarak kullanılan prefabrik bir bina bulunduğunu , dava konusu taşınmaza yönelik olarak Asliye Hukuk mahkemesinin 1997/551-2001/204 sayılı kararı ile el atmanın önlenmesine karar verildiği halde, davalı ... Yönetiminin mahkeme kararının gereğini yerine getirmeyerek müdahaleye devam ettiğini bildirerek 78391 m2'lik kısma davalı ... Yönetiminin elatmasının önlenmesine karar verilmesi talebi ile dava açmıştır. Mahkemece, davaya hakem sıfatı ile bakılmış ve davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, elatmanın önlenmesi davası niteliğindedir.

3533 Sayılı Yasanın 4. maddesi “katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, Belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyor ise davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu taktirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatı ile çözümlenir.” şeklinde düzenlermiş olmasına rağmen, bu maddede yer alan “uyuşmazlık gayrimenkula ilişkin ise o gayrimenkulun bulunduğu yerin” ibaresi 03.07.2003 tarihli ve 4916 Sayılı Yasanın 24. maddesi ile “taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin” olarak değiştirilmiş olduğundan ve somut olayda dava çekişmeli taşınmazın aynına yönelik olarak açılan el atmanın önlenmesi talebi ile açıldığından davaya genel mahkeme sıfatı ile bakılıp sonuçlandırılması gerekirken hakem sıfatı ile bakılması usul ve yasaya aykırıdır.(H.G.K 6.4.2005 tarih 2005/1-207 -240 sayılı kararı)

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 02/06/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/7
Karar No: 2020/1925
Karar Tarihi: 12.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/7 E.  ,  2020/1925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Tüm sanıklar hakkında; TCK'nın 158/1-L, 158/3, 43/1, 62/1, 52/2, 52/4, 53. maddeleri gereğince verilen hükme yönelik istinaf talebinin esastan reddi

Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü hakkında sanık ..., sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulmasından sonra, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmü sanık ..., sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve yine aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ..., sanık ... ve sanık ... müdafii'nin sübuta yönelik talebine dair yapılan incelemede;

21/12/2017 tarihinde katılanın kendisini polis olarak tanıtan kişilerce telefonla arandığı, görüşmede FETÖ örgütü tarafından adına çok sayıda hat çıkarıldığını bunları yakalamak için yardıma ihtiyaçları olduğunu söyleyip evdeki altın ve paraları yönlendireceği yere bırakması gerektiğini söyleyerek katılanın toplam 60.000,00 TL değerinde ziynet eşyası ve dövizini, Bandırma Öğretmen Evi önünde park halinde bulunan vişne çürüğü renkli aracın arka lastiğin iç kısmına bıraktırdığı, ertesi gün yine katılanın arandığı, bankada bulunan 25.000,00 TL parasını dosyası tefrik edilen sanık ... hesabına göndermesini istendiği ancak sanığın olaydan şüphelenmesi üzerine parayı göndermediği, sanıklar ... ile ...'ın katılanın koyduğu yerden para ve ziynet eşyalarını aldıkları, ...'in de telefonda aracı olduğu bu suretle sanıkların paraları alarak haksız menfaat temin ettiği iddia ve kabul edilen olayda; sanıkların savunması, katılan beyanı, CD inceleme tutanağı, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre; nitelikli dolandırıcılık suçundan ilk derece mahkemesinin vermiş olduğu mahkumiyet hükmüne yönelik bölge adliye mahkemesince verilen istinaf isteminin esastan reddine dair kararda bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ..., sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 12/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3196
Karar No: 2024/4574
Karar Tarihi: 04.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/3196 E.  ,  2024/4574 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/741 E., 2024/1348 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/303 E., 2023/299 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre sıra cetvelinde paylaşıma konu ve temyize konu edilen toplam miktar 85.024,86 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi olan 2024 yılı temyiz kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Davacı vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle kararın kesin olması nedeniyle REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcın istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesine gönderilmesine

04.12.2024 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6014
Karar No: 2019/10134
Karar Tarihi: 10.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6014 E.  ,  2019/10134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04/05/2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 17/10/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 492/2, 522, 523. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4. maddesi uyarınca hesaplanan 5 yıllık asli dava zamanaşımının, 14/12/2004 olan sorgu tarihi ile 19/11/2015 olan ikinci hükmün verildiği tarih arasında gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 10/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.