Esas No: 2021/8856
Karar No: 2023/17364
Karar Tarihi: 24.04.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/8856 E.  ,  2023/17364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesi'nin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 105 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra aynı Kanun'un 129/3 üncü maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteğinin süre tutum dilekçesi ile hükmün bozulması talebine ilişkin olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

... Asliye Ceza Mahkemesi'nde katılanın oğlu ile sanık ve kardeşi aralarındaki duruşmayı beklemekte iken taraflar arasında çıkan tartışmada sanığın katılana yönelik "Şerefsizlik yapma, şerefsiz." diyerek hakaretlerde bulunduğu kabul edilerek cezalandırılmasına ve tarafların karşılıklı hakaret ettikleri kabul edilerek sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın temyiz sebepleri ile sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanık hakkında doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmesine rağmen yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi uyarınca hakaretin karşılıklı olarak işlendiği kabul edildiği halde, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendinin hükümde gösterilmemesi,

3.Hakaretin karşılıklı olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendine göre ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi durumunda, aynı Kanun'un 328 inci maddesi uyarınca sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı değerlendirilmiştir.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan birinci bendin birinci ve ikinci paragrafı çıkartılarak üçüncü paragrafına "ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinden önce gelmek üzere "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi" ibaresinin eklenmesi ile yargılama giderlerine ilişkin ikinci bendin çıkartılarak yerine "Yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline" ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2023 tarihinde karar verildi.