Esas No: 2013/14657
Karar No: 2013/21560
Karar Tarihi: 28.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/14657 E.  ,  2013/21560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/06/2011 gün ve 2010/94-2011/144 sayılı kararı onayan Daire’nin 29/04/2013 gün ve 2011/12283-2013/8453 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilini şirketin 9., 35., 36., 38., 41. ve 42. sınıf mal ve hizmetleri içeren “BONUS” ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının "BONUS VIEW" ibareli, 9. sınıf ürünleri içeren marka tescil başvurusuna itirazlarının reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, başvurunun tescilinin müvekkilinin “BONUS” esas ve ayırt edici unsurlu markaları ile iltibasa sebebiyet vereceğini ileri sürerek, YİDK kararının iptali ile davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, markalar arasında ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek bir benzerlik bulunmadığını, kapsamlarında yazılı ürünlerin farklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının BONUS ibareli markasının yazılı ve görsel tanıtım araçları ile gerçekleştirilen kuvvetli reklâm, uzun süreli kullanım, kaliteli ve yaygın dağıtım ile ilgili sektör dışına taşacak biçimde tanınmışlık vasfı kazandığı, davacının 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesi hükmüne dayanarak davalı başvurusunun tesciline itiraz edebileceği, davalının başvurusunun konusu olan işaretin tanınmış bir marka olması veya bir süredir kullanılıyor olmasının başvurunun tescilini zorunlu kılmayacağı, kurum kararlarının hukuka uygun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen kararın davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine karar, Dairemizin 29.04.2013 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davalı şirket vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebepler ile davalı şirket vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenmiş ise de uyuşmazlığın HUMK'nun 438/1.maddesinde belirtilen davalardan olmadığı gibi anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca da duruşma yapılmasına gerek görülmemiş bulunmasına göre, davalı şirket vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı şirket vekilinin karar düzeltme isteminin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı şirket'ten alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.