Esas No: 2007/90
Karar No: 2007/132
Karar Tarihi: 05.06.2007

Ceza Genel Kurulu 2007/4.MD-90 E., 2007/132 K.

**Ceza Genel Kurulu 2007/4.MD-90 E., 2007/132 K.**

**- KANUNİ HAFİFLETİCİ NEDENLER

- KARARA DAYANAK BELGELERİN ASILLARI**- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 5 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 228 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 35 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 80 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık Necat B.....'nin keyfi davranış suretiyle zincirleme biçimde görevde yetkiyi kötüye kullanma suçundan 765 sayılı TCY'nın 228/1, 35, 80, 59/2 ve 647 sayılı Yasanın 4 ve 5. maddeleri uyarınca 3.850 YTL adlî para cezası ve 11 ay 20 gün kamu hizmetlerinden yasaklılık cezaları ile cezalandırılmasına, adlî para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin olarak Yargıtay 4. Ceza Dairesinden verilen 25.01.2007 gün ve 55-4 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.04.2007 günlü ve hükmün onanması görüşünü içeren tebliğnamesiyle Yargıtay B..... Başkanlığına gönderilmekle Ceza Genel Kurulunda okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Keyfi davranış suretiyle zincirleme biçimde görevde yetkiyi kötüye kullanma suçuna ilişkin mahkûmiyet kararında hükme dayanak alınmış bulunan, katılan hakkındaki atama kararları, idare mahkemelerince verilen yürütmeyi durdurma ve iptal kararlarının fotokopileri ile soruşturmaya ilişkin hemen tüm belgelerin onaysız oldukları anlaşılmaktadır.

Ceza Yargılamasının amacı, maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır. Bunun için başvurulan kanıtlama araçlarından biri de belgelerdir. Yargılama makamları, suç isnadı nedeniyle oluşan uyuşmazlığı çözümlerken, kendiliklerinden getirttikleri, ya da iddia ve savunma doğrultusunda sunulan belgelerin güvenilirliğini de denetlemek durumundadır. Güvenilirliğin denetlenebilmesi için, belgenin aslının, mümkün olmadığı takdirde de aslına uygunluğu yetkili makam veya kişilerce onanmış örnek ya da kopyalarının dosyaya konulması gereklidir.

Nitekim Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adlî Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 26. maddesinde soruşturmanın, 63. maddesinde ise davaların ayrılması halinde dosyadaki belgelerin onaylı birer örneğinin ayrılan soruşturma evrakına veya dava dosyasına konulacağı, aynı Yönetmeliğin 84. maddesinde de, mağdur, şikayetçi ve sanığın mahkemeye verdikleri bir belgenin istekleri nedeniyle kendilerine geri verilmesi halinde, belgenin tasdikli örnek veya fotokopisinin dosyasına konulacağı belirtilmektedir.

İnceleme konusu olayda; fotokopi belgeler açıklanan kurallar çerçevesinde usulünce onaylattırılarak güvenilirliği sağlanmadan hükme dayanak kılınmış olduğundan, hükmün bu usul yanılgısı nedeniyle bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 4. Ceza Dairesinin diğer yönleri incelenmeyen 02.11.2006 gün ve 55-4 sayılı hükmünün öncelikle bu usul yanılgısından dolayı BOZULMASINA,

2- Dosyanın yerine gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak 05.06.2007 günü oybirliğiyle karar verildi.