erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/10421
Karar No: 2018/4833
Karar Tarihi: 20.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/10421 E.  ,  2018/4833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sosyal inceleme raporunun tek başına 5237 sayılı TCK'nin 31/2. maddesi kapsamında yeterli bir rapor olarak kabul edilemeyeceği gibi, suça sürüklenen çocuk hakkında Diyarbakır Eğitim ve Araştırma Hastanesi ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı tarafından tanzim edilen 12/05/2013 tarihli raporda; “şahısta zeka testi yapılması önerildiği, hakkında karar verilmesi için çocuk ergen psikiyatrisi tarafından değerlendirilmesinin de uygun olduğu” tespiti yapılmasına rağmen, suça sürüklenen çocuğun yaşı itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman psikiyatri doktorundan rapor aldırılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Mağdur ... ile suça sürüklenen çocuk arasında başlayan ağız dalaşının kavgaya dönüştüğü, kavgada ilk haksız hareketin kim tarafından başlatıldığının tespit edilemediği, kavga nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirecek, suça sürüklenen çocuğun ise basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaralandıkları olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas 367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Dairemizin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında da kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin suça sürüklenen çocuk lehine TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği halde, cezasında haksız tahrik nedeniyle indirim yapılmaması suretiyle suça sürüklenen çocuğa fazla ceza tayini,

3) Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d,son ve 31/2. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasından TCK’nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapılırken, suça sürüklenen çocuğun “2 yıl 1 ay hapis cezası“ ile cezalandırılması yerine “1 yıl 13 ay hapis cezası” ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle, suça süreklenen çocuğa eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 20.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

-2-
Esas No: 2017/2003
Karar No: 2017/5324
Karar Tarihi: 03.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/2003 E.  ,  2017/5324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; kısa kararda ortak çocuk için takdir edilen tedbir nafakasının TL karşılığının karar kesinleşinceye kadar devamına şeklinde hüküm kurulmuşken, gerekçeli kararda velayeti anneye verilen çocuk için mahkememizin 07/01/2014 tarihli ara kararı ile verilen 150,00 EURO tedbir nafakasının TL karşılığının karar kesinleşinceye kadar devamına karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz (6100 s. HMK m.298/2). Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 03.05.2017(Çrş.)

( Muhalif )

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece 07/01/2014 tarihli duruşmada velayeti anneye verilen ortak çocuk için 150 Euro tedbir nafakasına hükmedilmiş, kısa kararda takdir edilen bu nafakanın TL karşılığının karar kesinleşinceye kadar devamı ile kararın kesinleşmesinden itibaren aylık 500 TL iştirak nafakasına karar verilmiş, gerekçeli kararda 07/01/2014 tarihli ara kararı ile verilen 150 Euro tedbir nafakasının TL karşılığının karar kesinleşinceye kadar devamına, kararın kesinleşmesinden itibaren 500 TL iştirak nafakasına hükmedilmiştir. Davalı yanın temyizi üzerine hüküm sayın çoğunluk tarafından kısa karar ve gerekçeli kararın çelişkili olduğu gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemenin 07/01/2014 tarihli ara kararı ile verilen tedbir nafakasının infazının mümkün bulunduğu gözetildiğinde kısa karar ile, gerekçeli karar arasında nafaka yönünden çelişki oluştuğundan söz edilemez. Bu sebeple işin esasının incelenmesi gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Esas No: 2011/8188
Karar No: 2011/9442
Karar Tarihi: 18.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/8188 E.  ,  2011/9442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... VD.

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kaydı düzeltilmek istenilen ... 'ün baba hanesinden anne, baba ve kardeşlerini gösteren nüfus aile kayıt tablosunun nüfus müdürlüğünden istenilerek dosya arasına alındıktan sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için MAHKEMESİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.07.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Esas No: 2012/34069
Karar No: 2012/36800
Karar Tarihi: 07.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/34069 E.  ,  2012/36800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 118/1, 343 ve 365 inci maddeleri uyarınca, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyiz yapılmış sayılır. Yasanın 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken, başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir.

Mahkemece hüküm altına alınan alacak 1.690 TL kesinlik sınırının altında kaldığı belirtilerek kesin olarak karar verilmiştir. Davalı vekili bu kararı süresinde temyiz etmiştir. Bunun üzerine 19.09.2012 tarihli ek karar ile mahkemece davalı tarafın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Davalı vekiline temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar 28.09.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ancak ret kararının temyizi 08.10.2012 tarihinde yapılmıştır. Bilindiği üzere halen temyize ilişkin hükümleri yürürlükte olan 1086 Sayılı Kanun’un 432. maddesinin 5. fıkrasına göre temyizin reddi kararı tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebilir. Buna göre temyizin reddi kararının süresinde temyiz edilmediği anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz talebinin REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/4606
Karar No: 2018/9757
Karar Tarihi: 18.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/4606 E.  ,  2018/9757 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Yemcilik Temizlik İlaç Müt. Pos. Dağ. Hizm. Tur. Teks. Der. Nak. Pet. Gıda Mad. San. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... Bakanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04/06/2015 tarih ve 2013/393-2015/508 sayılı hükmün Dairemizin 19/04/2018 tarih ve 2016/14760-2018/4877 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 310,00 (üçyüzon) TL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 18/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17378
Karar No: 2017/194
Karar Tarihi: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17378 E.  ,  2017/194 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2016/1572
Karar No: 2016/2536
Karar Tarihi: 23.05.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/1572 E.  ,  2016/2536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla bebeğini kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 83/1-2-3, 35/2, 62 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası

1-)Yokluğunda verilen gerekçeli kararın şikayetçi ... Bakanlığı Bingöl İl Müdürlüğü vekiline 18.01.2016 tarihinde tebliğ edildiği, kurum vekilinin CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen yedi günlük yasal süre geçtikten sonra 26.01.2016 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine,

2-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın yeni doğan bebeğine karşı eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddine;

Ancak;

a-Sanığın, doğumdan hemen sonra dere yatağına bıraktığını iddia ettiği mağdurun, bırakıldığı yerde beş gün sonra bulunduğunda götürüldüğü Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinde görevli uzman doktor tarafından düzenlenen 31.08.2013 tarihli, 42242 sayılı rapor ile Adli Tıp Kurumu Bingöl Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 13.02.2014 tarihli ve 40 sayılı rapor arasında, mağdurun yaşamsal tehlike geçirip geçirmediği konusunda çelişki bulunduğu anlaşılmakla; ilk raporu düzenleyen uzman doktorun düzenlediği raporun içeriği konusunda tanık sıfatıyla ifadesinin alınmasından sonra, mağdura ait tüm tedavi evrakının dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, mevcut bulgulara göre mağdurun TCK'nun 86. maddesi kapsamında raporunun aldırılması, vücudunda tespit edilen ekimotik lezyonların, mağdura karşı gerçekleştirilen şiddet sonucu mu yoksa doğum sırasında yada açık alanda bir süre kalmasından mı kaynaklandığının belirlenmesi, sanığın, koruma ve gözetim yükümlülüğü altında bulunan yeni doğan ve yaşı itibariyle kendisini savunamayacak durumda bulunan mağdura karşı herhangi bir şiddet uygulamaksızın ıssız bir yere kendi haline bıraktığının tespit edilmesi halinde eyleminin TCK'nun 97. maddesinde düzenlenen terk suçunu oluşturup oluşturmayacağının karar yerinde tartışılması suretiyle sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükmün BOZULMASINA, 23/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11380
Karar No: 2014/22050
Karar Tarihi: 30.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11380 E.  ,  2014/22050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekili Av. ... tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince diğer davalı ...‘ye ve davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/19246
Karar No: 2012/12573
Karar Tarihi: 21.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/19246 E.  ,  2012/12573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK' nın 89/1-2, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Mağdur hakkındaki geçici doktor raporunda kırık bulgusu yer almasına karşın kesin doktor raporunda yumuşak doku lazarasyonuda tespit edildiği belirtildiğinin anlaşılması karşısında, Adli Tıp kurumundan yeniden rapor alınarak yaralanmanın derecesinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği düşünülmeden eksik araştırma ile hüküm tesisi,

2- Trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla 5237 sayılı TCK' nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınabileceği gözetilmeden çiftçi olan sanık hakkında 3 ay süre ile bu meslek ve sanatın icrasının yasaklanmasına hükmedilmesi,

3- Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde 5237 sayılı TCK' nın 89/1. maddesi uyarınca gün adli para cezası tayin edilerek temel cezanın belirlenmesinden sonra, anılan Kanunun 52/2 maddesi uyarınca gün karşılığı adli para cezası tayin edilerek sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4- Tayin edilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında taksitlerin zaman aralığının gösterilmemesi,

5- Hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 23. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin hükmü karşısında, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2015/24553
Karar No: 2018/12514
Karar Tarihi: 04.06.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/24553 E.  ,  2018/12514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yapılan yargılama sonunda davalı ...’na harç yükletilip, yükletilemeyeceği uyuşmazlık konusudur.

Harçtan muaflık kurumu 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13. maddesinde düzenlenmiştir.

13. maddenin j (Ek bent: 21/01/1982 - 2588/3 md.) bendi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğunu hüküm altına almıştır.

Bu nedenle genel bütçeye dahil olan davalı ...’nın Harçlar Kanununun 13/j.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı ...’na harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi delaleti ile Harçlar Kanunu’ nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının harca ve harç masrafına ilişkin paragraflarının çıkartılarak yerlerine;

- Davalı ... Harçlar Kanunu’ nun 13/j.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan davalı ...’na harç yükletilmesine yer olmadığına,

-Davacının yatırdığı tüm harçların karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya iadesine, “paragraflarının yazılması sureti ile hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.