erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/16766
Karar No: 2011/3411
Karar Tarihi: 28.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/16766 E.  ,  2011/3411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... İlçesi ... Mahallesi 141 ada 3 parsel sayılı taşınmaz, 3402 Sayılı Yasaya 5831 Sayılı Yasayla eklenen ek 4 maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarında tarla niteliğiyle, beyanlar hanesinde ... ... oğlu ...'in kullanımında oluğu belirtilerek hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, 29.03.2010 tarihli dilekçesi ile tespit tutanağının beyanlar hanesindeki baba adının ... ... olarak düzeltilmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın beyanlar hanesindeki zilyet olarak adına tespit yapılan ... ... oğlu ...'in baba adının “... ...” olarak düzeltilerek tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazda bulunan kullanıcının baba adının düzeltilmesine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 3116 Sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 03.03.1993 tarihinde askı ilanı yapılarak 04.09.1993 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulama çalışmaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 5831 Sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre belirlenen ve beyanlar hanesine şerh verilen zilyet ...'in baba adının nüfus kayıtlarına göre ... ... olduğunun anlaşılmasına, beyanlar hanesinde adına şerh verilen kişinin kullanımının olup olmadığının hazine tarafından açılacak bir davada tartışılma imkanının bulunduğuna göre yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, çekişmeli taşınmaz yönünden sicil oluşturulacak şekilde karar verilmemesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hüküm fıkrasının 1. bendinin yer alan “... olarak düzeltilerek beyanlar hanesine zilyet olarak tesciline” cümlesinden sonra gelmek üzere “ve 141 ada 3 sayılı parselin 2/B niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline” cümlesinin eklenmesi suretiyle düzeltilmesine ve H.Y.U.Y.nın 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 28.03.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7713
Karar No: 2014/3021
Karar Tarihi: 10.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/7713 E.  ,  2014/3021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/41782

Mahkemesi : Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 28/12/2011

Numarası : 2011/358 - 2011/871

Sanık : N.. B..

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

B..K.. Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi’ne ait işyerinde işçi olarak çalışan Y.. B..'ın 5-6 metre yükseklikteki platformda tamir ve bakım çalışması yaparken dengesini kaybederek düşmesi sonucu ölmesi nedeni ile adı geçen şirketin yönetim kurulu başkanı sanık N.. B..’nın cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, işyerinin yönetim ve organizasyonundan sorumlu genel müdür ve bölüm müdürleri bulunduğu göz önüne alınıp, sanığın yönetim ve organizasyon sorumluluğunu devretmiş olduğu anlaşıldığından; işyeri idaresi ve tamir bakım onarım sorumlusu kişilerin tespit edilerek olaya ilişkin yönetim ve organizasyon görev ve sorumluluğu bulunan kişi veya kişilerin tespitine yönelik bilirkişi raporu alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3024
Karar No: 2024/15890
Karar Tarihi: 18.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/3024 E.  ,  2024/15890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/358 E., 2023/145 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Sanıktan aynı mükellefiyete ilişkin 2010 ve 2011 takvim yıllarına ait defter ve belgeleri ibraz etmesinin 13.07.2015 tarihli, 2012 takvim yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmesinin ise 31.08.2015 tarihli yazıyla istendiğinin anlaşılması karşısında; aynı yazı ile birden fazla takvim yılına ait defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazının istenmesi halinde, tek bir defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun oluşacağına ilişkin yerleşik uygulama gözetilerek, anılan yıllara ait hesapların incelenmesi aynı yazı ile talep edilebilecek iken, iki ayrı tarihli yazıyla istenmesinin nedenleri katılan kurumdan sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumu ile suç tarihinin takdir ve tayini yerine eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2. Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Vergi Usulu Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 353/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 ve 371. maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA;

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.12.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2008/11833
Karar No: 2010/849
Karar Tarihi: 09.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/11833 E.  ,  2010/849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ve haklarında ek karar verilmeyen diğer sanıkların, 25.2.1994 günü saat 22:30 sıralarında yakınan Hilmi ...'a ait olup diğer yakınan ... çalıştırdığı petrol istasyonuna gittikleri, tabanca tehdidiyle, el ve ayaklarını bağlayarak para, televizyon, saat ve çantayı alıp kaçtıkları olayda, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre yağma ve kişi özgürlüğünden yoksun kılma suçlarını oluşturan eylem nedeniyle yağma suçunun yanı sıra 5237 sayılı Yasanın 109/ 2-3-a-b maddeleri uyarınca da hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımından yerinde görülmüş olduğundan, ek kararın açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, infaz aşamasındaki hükümlü yararına uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 09.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1910
Karar No: 2015/9529
Karar Tarihi: 02.07.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/1910 E.  ,  2015/9529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2010/972-2013/411

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi A.. Ç.. ve M.. K.. tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Karar düzeltme istemine konu olan Dairemizin onama kararının, davacı E.. Ç.., G.. K.., Neziha Çakı, H.. A.., davalı M.. A.., Nisa Anılgan, Ş.. A.., D.. Ş.., A.. A.., A.. K.., K.. A.., C.. A.., katılan davacı A.. S.. vekili Av. E.. Ş.., katılan davacı H.. S.., M.. S.., M.. Y.. ve M.. A..'a tebliğ edildiğine ilişkin dosya içinde bilgi ve belge bulunmadığından; gerekli tebligatlar yapılmış ise tebligat belgelerinin dosya içine konulması veya kayıtlara dayanılarak tebligat günlerinin açıklanması, gerekli tebligatlar yapılmamış ise Dairemizin onama kararının adı geçenlere 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek, karar düzeltme süresinin beklenilmesi, bundan sonra karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.07.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/13671
Karar No: 2014/8360
Karar Tarihi: 04.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/13671 E.  ,  2014/8360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/130795

Mahkemesi : Ödemiş (Beydağ) Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 28/03/2011

Numarası : 2010/44 - 2011/32

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; olaydan yarım saat sonra yapılan ölçüme göre 139 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5002
Karar No: 2014/8265
Karar Tarihi: 22.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/5002 E.  ,  2014/8265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasında ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi ve ... 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Dava, davacı ile davalı belediye arasında düzenlenen kültür park ve rekreasyon projesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Davanın temelinde taraflar arasında düzenlenen kültür park ve rekreasyon projesi sözleşmesi bulunmakta olup, davanın mutlak ticari nitelikteki davalardan olmadığı, davalının tacir niteliği bulunmadığı gibi uyuşmazlığın her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili olmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/3501
Karar No: 2009/3146
Karar Tarihi: 15.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3501 E.  ,  2009/3146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Davalı vekili borçlunun müvekkilinin kardeşi olduğunu, toptan gıda işi yapan müvekkilinin mallarını komisyon usulü ile perakendecilere sattığını, aldığı malların bedelini ödememesi nedeniyle hakkında takibe girişildiğini; takiplerinin davacı yanın takibinden önceki tarihli olduğunu ve davacının satış aşamasında itiraz etmediğini, davacının ilk haczinin avans yatırmaması nedeniyle düştüğünü, aksi halde üst sırada olacağını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davalı yanca dayanılan bononun her zaman düzenlenmesi mümkün bir belge olduğu, dinlenen tanık beyanlarının alacağın varlığını göstermediği ve bu itibarla davalının alacağının varlığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın öncelikle davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 15.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12033
Karar No: 2011/14273
Karar Tarihi: 24.11.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/12033 E.  ,  2011/14273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.03.2009 gününde verilen dilekçe ile eski hale getirme ve ot bedelinin tahsili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.01.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Tarım ve Köyişleri Bakanlığını temsilen Hazine vekili, davalıların 71 ve 72 sayılı mera parsellerine tecavüzlerinin sonlandırılması ile 7560.00 TL eski hale getirme ve ot bedelinin tahsilini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, 11.596,20 TL ot bedeli ve 19.601,33 TL eski hale getirme bedelinin davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Dava, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından açılmış eski hale getirme ve ot bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir.

4342 sayılı Mera Kanununun 4.maddesinde meraların hukuki durumu belirlenmiş, 5.maddesinde ise mera olarak tahsis edilecek yerler sayılmış 6.maddede ise tespit ve tahdit işlemlerinin Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca yapılacağı bildirilmiştir.

Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan meralarda Hazinenin mülk sahibi olarak dava açma hakkı vardır. Mera Kanununun 6.maddesinde mera, yaylak ve kışlakların tespit, tahdit ve tahsisinin Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca yapılacağı belirtilmiş olup Bakanlığın yetkisi tespit, tahsis ve tahsisin değiştirilmesi ile sınırlı olduğundan anılan Bakanlığın genel mahkemede mera, yaylak ve kışlaklar hakkında onları koruma ya da sahiplenmeye yönelik dava açma hakkı açık bir hükümle tanınmamıştır. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı genel bütçeye dahil idarelerden olmakla birlikte yasa ile verilen görevleri dışında mülkün sahibi olan Hazineyi doğrudan doğruya temsil yetkisi de bulunmadığından aktif dava ehliyeti yoktur.

Bu bilgiler ışığında, gerek elatmanın önlenmesi gerekse tazminata ilişkin istemin davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığından reddine karar verilmesi gerekirken bu yön gözetilmeksizin işin esasına girilerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmaya göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 24.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/39701
Karar No: 2013/2524
Karar Tarihi: 22.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/39701 E.  ,  2013/2524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 118/1, 343 ve 365 inci maddeleri uyarınca, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyiz yapılmış sayılır. Yasanın 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken, başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması hâlinde, 346 ncı maddenin ikinci fıkrası hükmü kıyas yoluyla uygulanır.

Somut olayda, mahkeme kararının 07.04.2010 tarihinde taraf vekillerinin yüzlerine karşı usulüne uygun olarak tefhim edildiği, davalı vekilinin kararı 29.04.2010 harç tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği ancak 5521 sayılı yasanın 8/2 maddesinde belirtilen 8 günlük temyiz süresinin geçirildiği anlaşıldığından davalı vekilinin süresinde yapılmayan temyiz talebinin 6100 sayılı Yasanın geçici 3/1.maddesi yollaması ile HUMK.nun 432/4. maddesi gereğince REDDİNE, nisbi temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 22/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/3482
Karar No: 2021/5347
Karar Tarihi: 28.06.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/3482 E.  ,  2021/5347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Mutad Meskene İade

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı baba tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Veçhelerine Dair Lahey Sözleşmesi hükümlerine göre, çocuğun mutad meskeninin bulunduğu ülkeye iadesi isteğine ilişkindir. İlk derece mahkemesince, çocukların baba ile görüştürüldüğü, çocukların Türkiye`ye alıştıkları, ana dillerinin Türkçe olduğu, Türkiye`de okula gittikleri ve babanın davalı anneye şiddet uyguladığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı baba ve Gebze Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı baba tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan delillerden, çocukların mutad meskeni olan Almanya ülkesinden 2018 yılında Türkiye'ye getirildikleri, tekrar mutad meskenine götürülmedikleri, çocukların mutad meskeninin bulunduğu devletin kanunundan doğan babanın velayet hakkının ihlali suretiyle davalı anne tarafından Türkiye'de haksız olarak alıkonulduğu anlaşılmaktadır. 1980 tarihli "Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Veçhelerine Dair Lahey Sözleşmesi" hükümlerine göre; kanuna aykırılık gerçekleşmiştir. (Sözleşme m.3). Geri dönmesinin, çocuğu fiziki veya psikolojik bir tehlikeye maruz bırakacağı veya başka bir şekilde müsamaha edilmeyecek bir duruma düşüreceği yolunda ciddi bir risk bulunduğuna ilişkin bir delil ve olgu ortaya konulmamıştır. Davalı annenin açtığı boşanma davasında çocukların tedbiren velayetlerinin davalı anneye verilmesi çocuğun mutad meskenine iade edilmesini engelleyemez. Çocukların anne yanında bulundukları ortama alışmaları iadeden kaçınma sebebi olarak kabul edilmemiştir. Davacı babanın da çocukların iadesine engel teşkil edecek çocuklara karşı bir davranışı da ispatlanmamıştır. Açıklanan sebeplerle davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesinin ret kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 28.06.2021 (Pzt.)