erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/24841
Karar No: 2019/766
Karar Tarihi: 14.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/24841 E.  ,  2019/766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Katılan şirkette sanıkların plasiyer satış elemanı olarak görev yaptıkları, çalıştıkları süre zarfında satışını yaptıkları mallara ilişkin bir kısım bilgileri farklı tarihlerde el terminaline değişiklik yaparak girdikleri ve katılan şirketi toplam 847.499.07 zarara uğratarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia edilen somut olday;

Mali müşavir ve bilgisayarcı tarafından düzenlenen 12/05/2010 tarihli ve sayıştay uzman denetçileri ve bilişim uzmanı tarafından düzenlenen 07/10/2013 ve 23/01/2014 tarihli bilirkişi raporlarında özet olarak, satış temsilcisi olarak görev yapan sanıkların, müşteriden yaptıkları tahsilatların önemli bir bölümünü el terminallerinde açık hesap (veresiye satış) gösterdikleri, dolayısıyla da yaptıkları tahsilatın tamamını gün sonunda aldıkları tahsilat raporunda göstermedikleri, daha sonraki günlerde yaptıkları satışlar sonrasında düzenledikleri tahsilat raporlarında açık hesap bakiyesini (0) veya olduğundan daha düşük göstermek sureti ile önceki açık hesap bakiyesini kapattıkları veya azalttıkları, dolayısıyla da eylemlerini gizledikleri, satış temsilcisi olarak görev yapan sanıkların bu şekilde işlem yapmak sureti ile katılan şirkete ait toplam 847.499,07 TL'yi mal edindikleri şeklinde kanaat bildirildiği halde, raporda belirtilen, tahsilat yapılmasına rağmen veresiye satış olarak gösterilen işlemlerin muhatabı olan müşterilerin beyanlarına başvurularak, satış işlemlerinin peşin mi veresiye mi yapıldığı, peşin yapıldı ise paranın kime verildiği hususu sorulmadan ve bilirkişi raporlarına itibar edilmeme nedeni karar yerinde tartışılmadan eksik inceleme ve gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 14/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4869
Karar No: 2019/1485
Karar Tarihi: 14.03.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/4869 E.  ,  2019/1485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Maliye Hazinesi vekili Avukat...... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 07/05/2012 gününde verilen dilekçe ile ... alacağının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 28/04/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı ... tarafından, 2820 sayılı ...... Kanunu'nun 107. maddesinden kaynaklanan alacak istenmiş; mahkemece, zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Anayasa Mahkemesinin 11/12/2009 gün ve 2007/1 esas 2009/4 sayılı kararı ile ...... Partisi'nin kapatılmasına karar verildiğini, kapanan ......in mallarının 2820 sayılı ...... Kanunu'nun 107. maddesi uyarınca ...'ye intikal ettiğini, bu amaçla...... Müdürlüğü denetmenlerince yapılan inceleme sonucunda partinin ilçe teşkilatında 38.725,00 TL'nin gelir gider farkı olarak parti kasasında bulunmadığını ileri sürerek 38.725,00 TL'nin 11/12/2009 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar, zamanaşımı itirazında bulunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davacı tarafın 10/11/2010 tarihli inceleme raporuyla alacaktan haberdar olduğunu; bu tarihten itibaren 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 66.maddesine göre 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesiyle; ...... Valiliği Defterdarlık Avrupa Yakası...... Dairesi Başkanlığı ...... Emlak Müdürlüğü'nün Muhakemat Müdürlüğüne göndermiş olduğu 14/03/2012 tarihli yazının üç nolu bendinde davalıdan bahsederek dava konusu miktarın tahsili için gerekli davaların açılması yönünde olur verildiği anlaşılmıştır.

Kamu kurumlarında zamanaşımı süresi dava açılması konusunda emir vermeye yetkili makamın zararı ve faili öğrenme tarihinden itibaren başlar. Bu kapsamda, dava açmaya emir vermeye yetkili makamın olur tarihinin 14/03/2012 olup; davanın 07/05/2012 tarihinde açılmış olmakla zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından; mahkemece, işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken rapor tarihinin esas alınarak davanın zamanaşımından reddi doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA 14/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20771
Karar No: 2015/21394
Karar Tarihi: 07.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/20771 E.  ,  2015/21394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 9. İş Mahkemesi

Tarihi : 12.03.2014

No : 2012/23-2014/147

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı .... Beton San. Tic. Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ..... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, 5510 sayılı Yasanın 23. maddesinde; “Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde sigortalı işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmemesi halinde, bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık halleri sonucu ilgililerin gelir ve ödenekleri Kurumca ödenir.

Yukarıdaki fıkrada belirtilen hallerde, Kurumca yapılan ve ileride yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile gelir bağlanırsa bu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri tutarı, 21 inci maddenin birinci fıkrasında yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” hükmü koşullarının eldeki davada oluştuğu gözetilerek, işveren yönünden kusur oranı gözetilmeksizin belirlenen kurum zararından, Borçlar Yasasının 43-44. maddeleri uyarınca sigortalının kusurunun %50’sinden az olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak kurum zararının belirlenmesi gerektiğinin değerlendirilmemesi,

5510 sayılı Yasa’nın 54. maddesinde, Malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları ve vazife malûllüğü ile iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık veya gelirlerden yüksek olanın tamamı, az olanın yarısı, eşitliği halinde ise iş kazası ve meslek hastalığından bağlanan gelirin tümü, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığının yarısı bağlanır düzenlemesine yer verilmiş olup, eldeki davada, vefat eden sigortalı İsmail Ünver’in hak sahiplerine bağlanan gelire 54. maddenin (506 sayılı Yasa’nın 92.) uygulandığının, giderek hak sahibi M. Ü. ’in gelirden çıkması nedeniyle fiili ödeme miktarının bildirildiği anlaşılmakla; ilk peşin sermaye değerli gelirin başlangıç tarihi itibariyle 54. madde (506 sayılı Yasa’nın 92.) uygulaması gözetilerek belirlenmiş miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarının yarısının da eklenmesi suretiyle belirlenmesi ve ilk peşin sermaye değerli gelir ile fiili ödeme miktarı karşılaştırılarak düşük olanın esas alınması gereğinin yerine getirilmemesindeki isabetsizliğin talep ve hükmolunan miktar itibariyle sonuca etkisinin bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan .... Beton San. Tic. Ltd. Şti.'nden alınmasına, 07.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/22846
Karar No: 2014/6338
Karar Tarihi: 20.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/22846 E.  ,  2014/6338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Erzurum Aile Mahkemesi

TARİHİ :09.05.2013

NUMARASI :Esas no:2012/574 Karar no:2013/372

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girdikten sonra 05.07.2012 tarihinde açılmıştır. Davacı kadın dava dilekçesinde tazminat ve yoksulluk nafakası istememişken 19.03.2013 tarihli tahkikat duruşmasında 5000 TL manevi tazminat ve 250 TL tedbir ve yoksulluk nafakası talebinde bulunmuştur. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde " (1) Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karsı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın İddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. (2) İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." hükmü bulunmaktadır. Bu hüküm gereğince iddianın genişletilebilmesi ön inceleme duruşmasından sonra mümkün değilken davacı kadının manevi tazminat ve yoksulluk nafakası talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi gerekirken davacı kadın lehine manevi tazminat ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.03.2014 (Per.)
Esas No: 2015/20873
Karar No: 2017/14714
Karar Tarihi: 25.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/20873 E.  ,  2017/14714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2022/2208
Karar No: 2025/2754
Karar Tarihi: 18.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/2208 E.  ,  2025/2754 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3774 E., 2019/1929 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 10.10.2019 tarihli ve 2018/3774 Esas, 2019/1929 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 tarih ve 9-7-56 sayılı kararında açıklandığı üzere ve kovuşturma evresinde kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda zorunlu müdafie yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukukî sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafii sanığın lehine gibi görünen bazı işlemleri yapmış olsa da, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesi verilmesi hâlinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde; sanığın kendisine kovuşturma aşamasında müdafi atandığından haberi olmadığı, sanığın yüzüne karşı verilen 07.06.2018 tarihli kararın sanık ve mahkemece atanan zorunlu müdafii tarafından istinaf edildiği, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince 10.10.2019 tarihli ve 2018/3774 Esas, 2019/1929 Karar sayılı karar ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği ve bu kararın da mahkemece atanan zorunlu müdafi Av. ... Akca'ya tebliğ edildiği, yokluğunda verilen kararın sanığa tebliğ edildiğine dair bir belgenin dosya arasında bulunamadığı anlaşılmakla, 10.10.2019 tarihli istinaf başvurusunun esastan reddi kararının bilinen en son adresinde yöntemine uygun şekilde gerekçeli kararda belirtilen sürede ve usûlle hükmü temyiz edebileceği, ayrıca bilgisi dışında temyiz dilekçesi veren Av. ... 'nın temyizini kabul edip etmediği, muvafakat ettiği takdirde müdafinin temyizinin inceleneceği, muvafakat vermediği takdirde Av. ... Akca'nın temyizinin incelenmeyeceği, kararda belirtilen temyiz süresi içinde muvafakat etmediğine dair dilekçe vermediği takdirde muvafakat vermiş sayılarak müdafinin dilekçesine göre inceleme yapılacağı belirtilmek suretiyle meşruhatlı tebligat çıkarılması, bunu gösterir belgeler ile sanık tarafından temyiz edilmesi ya da muvafakat edilmediğine dair dilekçe verilmesi durumunda bu konuda ek Tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1923
Karar No: 2020/3017
Karar Tarihi: 14.10.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1923 E.  ,  2020/3017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki yönetim kurulu kararının iptali ile üyeliğin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davacıların ... köyündeki tarla vasıflı taşınmazlarda ayrı ayrı malik olduklarını, tarlaların davalının sulama alanı içinde olduğunu, davacıların davalıya başvurmalarına rağmen kooperatife üye olarak kabul edilmediklerini, davalının haksız olduğunu, açık kapı ilkesi gereği üyeliklerinin kabul edilmesi gerektiğini, davacıların denetçilere ulaştıklarını, genel kurulda yasaya aykırı olarak taleplerinin kötü niyetli olarak görüşülmediği ve bu hususta bir karar verilmediğini, üyelik başvurularının reddine dair yönetim kurulu kararları ile 15/07/2013 tarihli kooperatif genel kurulu’nun 3.maddesinin iptaline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların üyelik şartlarını taşıdığı ve açık kapı ilkesi gereğince ortak olarak kabul edilmeleri gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı S.S.... Köyü Kooperatifi Yönetim Kurulu'nun 07/02/2012 tarih 12 nolu ve 10/04/2012 tarih 15 nolu davacıların davalı kooperatife üyelik başvurularının reddine dair Yönetim Kurulu kararların iptaline, davacıların davalı S.S. ... Köyü Kooperatifi'ne üyeliklerinin tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2608
Karar No: 2020/2855
Karar Tarihi: 21.09.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/2608 E.  ,  2020/2855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hüküm tarihinde sanık ...'in Tekirdağ 1. Nolu (T) Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu anlaşılmakla, sanığın duruşmadan bağışık tutulma talebi bulunmadığı halde 16.03.2018 tarihli karar oturumunda hazır bulundurulmayarak yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 196. maddesine aykırı davranılması, böylece savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 5271 sayılı CMK'nin 307 maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 21.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/20006
Karar No: 2010/4017
Karar Tarihi: 15.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20006 E.  ,  2010/4017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1025
Karar No: 2011/1684
Karar Tarihi: 14.02.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/1025 E.  ,  2011/1684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.05.2003 gününde verilen dilekçe ile hasılat kirasından kaynaklanan tazminat, 16.06.2003 tarihli dilekçe ile karşı davada kira alacağı ve 17.05.2007 günlü dilekçe ile birleşen davada faiz alacağı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne, karşı davanın ise açılmamış sayılmasına dair verilen 03.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı/karşı davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, hasılat kirası ilişkisinden kaynaklanan tazminat talebine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuş, karşı davasında ödenmeyen kira alacağının tahsilini istemiştir. Birleşen davada, asıl davanın açıldığı 2003 yılından, birleşen davanın açıldığı 17.05.2007 tarihine kadar geçen dönemde işlemiş faiz alacağı olan 3.886,95 TL’nin tahsili talep edilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan araştırma ve inceleme sonucu karşı davanın açılmamış sayılmasına; asıl davada 3.750,00 TL tazminatın birleşen davada ise 3.886,95 TL birikmiş faiz alacağı toplamına karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi de dahil olmak üzere davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla isteğin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ve karşı davacı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı ve karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yukarıda belirtildiği üzere, mahkemece hüküm altına alınan 3.886,95 TL asıl alacağın, asıl davanın açıldığı 29.05.2003 tarihinden birleşen davanın açıldığı 17.05.2007 tarihine kadar birikmiş faizidir. Mahkemece, faiz alacağının gerçek miktarının ne olduğu konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmamış, hangi gerekçelerle davacının talep ettiği bu miktar kadar birikmiş faiz alacağı olduğu da karar gerekçesinde gösterilmemiştir.

Diğer taraftan, Borçlar Kanununun 104.maddesinin son fıkrası uyarınca geçmiş günler faizinin ödenmesinde temerrüt sebebiyle ayrıca faiz yürütülemeyeceği kuralı bir yana bırakılarak, faize karar tarihinden faiz yürütülerek yanılgıya düşülmüştür.

Mahkemece yapılması gereken iş, faiz istenen dönem itibariyle gerçek faiz alacağını bilirkişiye gerekçeleriyle birlikte açıklatmak ve bu konuda rapor alınarak istemin bu bölümünü hükme bağlamak, bulunacak işlemiş faiz alacağına da faiz yürütülmeksizin bir hüküm kurmak olmalıdır.

Karar, açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalı ve karşı davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bentte yazılı nedenlerle davacı ve karşı davalı yararına BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 14.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.