Esas No: 2022/4350
Karar No: 2025/5082
Karar Tarihi: 17.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/4350 E.  ,  2025/5082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1750 E., 2019/2568 K.

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi mahkûmiyet kararı kaldırılarak yeni hükmü tesisi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının 26.12.2019 tarihinde süre tutum dilekçesi vererek hükmü temyiz edeceğini belirtmiş ise de, bilahare 09.01.2020 tarihinde temyizden vazgeçtiğini bildirdiği belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu (İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62. ve 51. maddeleri uyarınca erteli 3 ay 10 gün hapis cezasının verildiği, katılanın istinaf talebi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla hükmün temyizi kabil olduğu), 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin "olaydan birkaç gün önce katılan ve ailesi tarafından kendisine ve ailesine hakaret içeren sözler söylenerek üzerine yüründüğüne, araçlarını evinin önüne park edip alanlarını kısıtladıklarına ve bahse konu eylemi sinirinin ve epilepsi hastası olmasının etkisiyle gerçekleştirdiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında, ilk derece mahkemesi mahkûmiyet kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğıname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Sakarya 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.