erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/2351
Karar No: 2020/3081
Karar Tarihi: 19.10.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/2351 E.  ,  2020/3081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı kooperatifin ortakları olduklarını,genel kurulun yeterli toplantı nisabı ile toplanmadığını, bazı üyeler tarafından vekaleten birden fazla üyenin vekilliğinin üstlenildiğini, usulsüz olarak yönetim ve denetim kurulu üyelerinin ibra edildiğini ileri sürerek 15.06.2014 tarihli genel kurul kararlarının tamamının batıl olduklarının tespitini veya iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yeterli üye sayısı ile toplantı yapıldığını, davacı tarafından ieri sürülen iddiaların gerçeği yansıtmadığını savunarak açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; genel kurulda butlan halinin bulunmadığı, genel kurulun 7.maddesinin son cümlesinde yer alan “yüzde beş gecikme faizi “ maddesinin 3095 sayılı Yasa' nın 2/1 maddesi gereği yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamayacağı gerekçesiyle aylık %1.5 faiz oranını aşan kısmının iptaline karar verilerek açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacılar vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından genel kurulun yeterli toplantı ve karar nisabı ile toplandığı, genel kurulda alınan kararların yasaya,ana sözleşmeye veya iyiniyet kurallarına aykırılık oluşturmadığı, gündemin 7. maddesinin son cümlesinde yer alan % 5 gecikme faiz oranının yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamayacağı, kooperatif ile üyesi arasındaki ilişkinin ticari olmadığı göz önüne alındığında yasal oranda temerrüt faizi uygulanması gerektiği, ilk derece mahkemesi kararında bir isabetsizlik olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacılar vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 19.10.2020 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/1465
Karar No: 2018/64
Karar Tarihi: 22.01.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/1465 E.  ,  2018/64 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-... ...'ın şikayetçinin beyanına göre içerisinde 85,00 TL kağıt para ve 25 TL bozuk para bulunan açık haldeki kasadan daha fazla para alma imkanı varken miktar olarak az kabul edilebilecek 17,00 TL para aldığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçu ile ilgili hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanmaması,

2-TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin, suçun tamamlanmış olması halinde uygulanacağı, suça sürüklenen çocukların üzerine atılı hırsızlık suçunun ise teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçu açısından hükmolunan cezadan TCK'nın 168. maddesi uyarınca indirim yapılamayacağının gözetilmemesi,

3-Suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31. maddesinin hangi fıkrasının uygulandığının denetime açık olacak şekilde belirtilmemesi,

4-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük ... hakkında hırsızlık suçundan hükmedilen hapisten çevrilen adli para cezalarının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrileceğine dair ihtar yapılmasına karar verilmesi,

5-Suça sürüklenen çocukların, açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği şikayetçiye ait markete, açık halde iken gece saat 24.00 sıralarında girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında, atılı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocukların iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

6- Kabule göre de;

İddianame içeriğine göre, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması talep edildiği halde suça sürüklenen çocuklara bu maddenin uygulanmaması ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanınmadan karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı olarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 22.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22490
Karar No: 2017/10021
Karar Tarihi: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/22490 E.  ,  2017/10021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2019/8418
Karar No: 2019/16406
Karar Tarihi: 16.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/8418 E.  ,  2019/16406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir.Ancak;

Dava konusu enerji nakil hattının 1987 yılında tesis edildiği, taşınmaz üzerindeki yapının, enerji nakil hattının tesis edildiği tarihte var olduğu gözetildiğinde, yapının yıpranma payının %32 yerine %15 olarak düşülmesi suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)1 nolu bendindeki (davanın kabulü) kelimelerinin yerine (davanın kısmen kabulüne) kelimelerinin yazılmasına, 1 nolu bendinden (3.620,54) rakamının çıkartılmasına, yerine (2.480,00) rakamının yazılmasına,

b)5 nolu bendindeki (247,30) rakamının çıkartılmasına, yerine (169,40) rakamının yazılmasına,

c)5 nolu bendindeki (174,86) rakamının çıkartılmasına, yerine (96,96) rakamının yazılmasına,

d)6 nolu bendinde (580,10 TL) ibaresinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (kısmen kabul kısmen red oranına göre 394,50 TL'sinin davalı idareden tahsili ile davacı tarafa ödenmesine, bakiye kısmın davacı taraf üzerine bırakılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

e)7 nolu bendinde (2.725,00) rakamının çıkartılmasına, yerine (2.480,00) rakamının yazılmasına,

f)Ayrı bir bendi olarak (Reddedilen kısım üzerinden hesaplanan 1140,54TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine) cümlesinin yazılmasına

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1285
Karar No: 2019/4762
Karar Tarihi: 24.09.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/1285 E.  ,  2019/4762 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER:

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28/04/2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden fazla kez esrar satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-) Tekerrüre esas alınan Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/362 esas, 2012/893 sayılı kararıyla sanığın kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 50/1-d maddesi gereğince hapis cezasının “2 ay 15 gün süre ile ikametinin bulunduğu yerdeki kahvehanelere gitmekten yasaklanma seçenek yaptırımına çevrilmesine” karar verildiği, TCK'nın 50/5. maddesinde yer alan “Uygulamada asıl mahkûmiyet bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir” düzenlemesi karşısında, söz konusu seçenek yaptırımdan ibaret mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

3-) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/734
Karar No: 2019/8763
Karar Tarihi: 04.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/734 E.  ,  2019/8763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 102/3-b maddesinde düzenlenen hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuzun kötüye kullanılması kavramı ile failin, yazılı veya sözlü bir hizmet akdine dayanarak mağdur üzerinde işe alma, işten çıkarma, ücret gibi sosyal haklarını belirleme şeklinde yetkilere sahip olup bunun verdiği nüfuzun kötüye kullanılması suretiyle suç işlenmesi halinin kastedilmesi karşısında, olayın gerçekleştiği otobüste muavin olarak çalışan sanık ile yolcu olan mağdur arasında hizmet ilişkisi bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde sanık hakkında TCK’nın 102/3-b. maddesinin tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,

Hükümden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, dosya içeriğine göre sanığın devamlılık arz etmeyen, ani ve hareketler yönünden kesiklik gösteren eyleminin sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/906
Karar No: 2020/4764
Karar Tarihi: 22.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/906 E.  ,  2020/4764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-... Orman Ürünleri Mobilya İnş. San ve Tic. Ltd. Şti. sahibi olan sanık ...'ın yanında çalışan ve hakkında beraat kararı verilen sanık ...'e maaş alacağına karşılık suça konu 10.01.2010 keşide tarihli 1.400 TL bedelli sahte çeki vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda; sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında suça konu çeki doldurulmuş ve imzalanmış olarak ... Giyim San. Tic. Ltd Şti. yetkilisi olduğunu söyleyen şahıstan sattığı mallara karşılık aldığını, çekin sahte olduğunu bilmediğini, çeki veren şahsın adının ... olduğunu, soyadını hatırlamadığını, açık kimlik bilgilerini bilmediğini, dükkanının yeni olması nedeniyle acemice davrandığını ve suça konu çekin arka tarafındaki kaşe ve altındaki ... yazısı ve imzasının kendisine ait olduğunu belirtmesi, hakkında beraat kararı verilen sanık ...’in de beyanlarında suça konu çeki sanıktan 1.500 TL maaş alacağına karşılık aldığını ve çek üzerine herhangi bir şey yazmadığını ifade etmesi, 19.07.2011 tarihli bilirkişi raporunda ise çekin ön yüzündeki yazı ve rakamların sanık ...'in eli ürünü olduğunun ve çekin ön yüzündeki keşideci adına atılan imzanın sanık ...'ye ait imzalar ile uygunluk ve benzerlik göstermediğinin belirtilmesine karşılık bozma ilamı sonrasında aldırılan Adli Tıp Kurumu’nun 19.03.2019 tarihli raporu ile çekteki keşideci imzasının sanığın eli ürünü olup olmadığının tespit edilememesi ile çekin ön yüzündeki yazıların sanığın ve ...’in eli ürünü olmadığının anlaşılması, dosya arasında bulunan suça konu sahte çekte keşideci olarak gözüken ... Giyim Sanayi ve Ticaret Ltd. Şirketine ait kart vizit, 23.12.2009 tarihli fatura, 03.12.2009 tarihli sözleşme içeriği ve tanık olarak dinlenen ...’ın beyanları ile sanığın savunmalarının doğrulanması karşısında; sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiğine ve yüklenen suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, sanığın suça konu çeki aldığı kişiye ciro ettirmemesi gerekçe gösterilerek sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi,

2-Kabule göre de; adli emanetin 2011/2524 sırasında kayıtlı bulunan belgelerin akıbeti hakkında herhangi bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 22.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4963
Karar No: 2014/8748
Karar Tarihi: 08.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4963 E.  ,  2014/8748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.05.2012 gün ve 2010/828-2012/78 sayılı kararı onayan Daire’nin 09.12.2013 gün ve 2013/8719-2013/22350 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Ltd. Şti.'nde bulunan mevcut tüm hissesini 55.000 TL bedel ile 22.04.2010 tarihli hisse devir sözleşmesi ile diğer davalı ...'a devir ve temlik ettiğini, ancak sözleşmede yer almasına rağmen devralan ... tarafından ticaret sicil kayıtlarına işlenmesi taleplerinin neticesiz kaldığını, şirket müdürüne ve şirket defterlerine ulaşılamadığını, bir süre sonra müvekkiline haciz ihbarnameleri gelmeye başladığı ve kendisi adına sahte imzalar ile işlem yapıldığının öğrenildiğini, hisse devrine şirketin diğer ortağı dava dışı Nebih Törün tarafından muvafakat edilmiş olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin şirketteki tüm hissesini davalı ...'a devir edildiğinin tespiti ile hisse devir işleminin tescil ve ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.