erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/14203
Karar No: 2013/36
Karar Tarihi: 07.01.2013

**5. Ceza Dairesi         2011/14203 E.  ,  2013/36 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

...,... Anadolu Öğretmen Lisesinde hizmetli olarak görev yapan ve aynı zamanda bu okulun tahakkuk memurluğu ve maaş mutemetliğini de yürüten sanığın, okulda görev yapan öğretmenler ...,... adına görev yolluğu düzenleyerek, buna ilişkin tahakkuk müzekkeresi ve verile emirlerini amirlerin imzalarını benzeterek atmak suretiyle muhasebe müdürlüğüne verdiği ödemeye esas sahte belgelerle haksız çıkar elde ettiğinin iddia edilmesi karşısında, zimmet suçunun oluşabilmesi için paraların sanığa görevinin normal fonksiyonu icabı ve kanuna uygun olarak tevdiinin zorunlu olduğu da gözetilerek, okul müdür yardımcısı ve müdürünün imza örnekleri temin edilerek, grafolojik inceleme yaptırılıp suça konu tahakkuk müzekkereleri ve verile emirleri üzerinde adlarına atılı imzaların bu şahıslara ait olup olmadığı hususunda rapor tanzim ettirildikten sonra, imzaların bu şahıslara ait olması halinde sanığın eylemlerinin zincirleme nitelikli zimmet, bu şahıslara ait olmaması durumunda ise memurun evrakta sahteciliği ve kamu kurumuna karşı dolandırıcılık suçlarını oluşturacağı gözetilmeden, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerekirken, ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7968
Karar No: 2015/17426
Karar Tarihi: 12.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7968 E.  ,  2015/17426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Mağdurun, üç adet keçisini aylık 30,00 TL ücret karşılığında çobanlık yapan sanığa teslim ettiği, suça konu keçilerden bir tanesinin kaybolması üzerine mağdurun hayvanının kesilmiş olabileceğini düşünerek gittiği mezbahanenin önünde keçisine ait ayakları gördüğü somut olayda; sanığın üzerine atılı suçun TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen, soruşturması ve kovuşturması şikayete bağlı olmayan hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilip, tüm deliller toplanarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken suç vasfında hataya düşülerek mağdurun şikayetinden vazgeçtiği gerekçesi ile yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/6311
Karar No: 2022/10327
Karar Tarihi: 23.12.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/6311 E.  ,  2022/10327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ :Yardım eden sıfatıyla kasten öldürme

HÜKÜMLER :1) İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/03/2018 tarih ve 2016/299 Esas, 2018/131 sayılı kararı ile; sanık hakkında: maktule yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verildiği,

2) Bu hükmün istinafı üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11/03/2019 tarih ve 2018/797 Esas ve 2019/460 sayılı kararı ile; sanık hakkında kurulan beraat hükmünün CMK’nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak; sanık hakkında maktule yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan TCK’nin 81/1, 39, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği,

3) Bu kararın temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairemizin 11/02/2020 tarih 2019/3959 Esas ve 2020/418 sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak, dava dosyasının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderildiği,

4) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14/09/2020 tarih ve 2020/791 Esas, 2020/927 sayılı kararı ile; sanık hakkında: maktule yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükmün katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine dosyanın yapılan incelemesinde;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan bozma üzerine kurulan hükmün CMK’nin 307/3. maddesi uyarınca ceza miktarına bakılmaksızın doğrudan temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında maktul ... ...’a yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine ilişkin, bozma üzerine kurulan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14/09/2020 tarih ve 2020/791 Esas, 2020/927 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; katılanlar vekilinin sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle; 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/4. maddesi gereğince “İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2022 gününde oy birliği ile karar verildi
Esas No: 2019/6329
Karar No: 2020/3438
Karar Tarihi: 10.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6329 E.  ,  2020/3438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 2-b, 62, 53/1-6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanık ...'ın yetkilisi olduğu Mersin Üniversitesi kampüs içerisinde yapılan turizm ve otelcilik inşaatında çalışan katılan ...'ın demir çekerken dengesini kaybettiği sırada elini demirin kesmesi şeklinde meydana gelen olayda sanığın işveren olarak işçiye sağlıklı çalışma ortamı yaratabilmesi için; sigorta işe girişlerinin yapılması, işe girişte ağır ve tehlikeli işlerde çalışabilir raporlarının olup olmadığına bakılması, işle ve karşılaşılabilecek risklerle ilgili eğitim verilmesi, gerekli tüm kişisel koruyucu donanımları temin ederek işçilere teslim edilmesi, çalışma esnasında devamlı denetim, gözetim yapılması ve kişisel koruyucu donanımlarının kullanımının sağlanması sorumluluklarını yerine getirmesi gerekirken, bu konuda yeterli, gerekli dikkat ve özeni göstermeyen sanığın asli kusurlu olduğu anlaşılmakla, mahkemenin yaptırım olarak hapis cezasını belirlemesine ilişkin takdirinde de bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bu hususta bozma içeren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde tanımlı hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün “4.” bendinin hükümden çıkartılmak suretiyle; sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün; DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17770
Karar No: 2015/17811
Karar Tarihi: 09.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/17770 E.  ,  2015/17811 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/08/2015

NUMARASI :

DAVACI : S.. S.. Genel Müdürlüğü

DAVALI : E.. E.. vs.

DAVA TÜRÜ : Şikayet

DOSYANIN DAİREYE GELİŞ TARİHİ: 05.10.2015

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık ilamsız takipten kaynaklanan şikayete ilişkindir. Yargıtay Kanunu 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (12.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 09.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4883
Karar No: 2017/10072
Karar Tarihi: 26.09.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/4883 E.  ,  2017/10072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davaların birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddi tazminat, yoksulluk nafakası, kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davalı-karşı davacı erkek daha fazla kusurlu kabul edilerek taraflarca karşılıklı açılan boşanma davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı-karşı davalı kadın erkeğin ailesinin evliliklerine müdahalesine izin vermesi, eşine ailesine karşı şikayetinden vazgeçeceğine dair söz vermesine rağmen sözünü tutmaması ve bu sebeple son yaşanan tartışmaya sebebiyet vermesi vakıalarına dayanmadığından bu vakıalar erkeğe kusur olarak yüklenemez. Erkeğin mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlarına ve kadının da mahkemece belirlenen ve temyiz edilmeyerek kesinleşen kusurlu davranışlarına göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda, tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyleyken, davalı-davacı erkeğin ağır kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de; kadının boşanma davasında verilen boşanma hükmü sonucu itibariyle doğru olduğundan, kusura ilişkin gerekçenin düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiş (HUMK m.438/son), davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Boşanma sebebiyle maddi tazminata hükmedilebilmesi için, tazminat talep eden tarafın kusursuz veya diğer tarafa göre daha az kusurlu olması gerekmektedir. Eşit kusurlu eş yararına tazminata hükmedilemeyeceğinden davacı-davalı kadının maddi tazminat (TMK m. 174/1) isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde maddi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

3- Tarafların müşterek çocuğu ... 15.03.2011 doğumludur. Ana ve baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulurken çocuğun üstün yararı yanında ana babalık duygusunun tatmin edilmesine ve geliştirilmesine özen gösterilmesi de gerekir. Velayet kendisinde bulunmayan baba ile ortak çocuk arasında, çocuğun baba sevgisi ve şefkatini tadacak şekilde, hafta sonu ve dini bayramlarda kurulan kişisel ilişkinin yanı sıra baba yanında yaz aylarında ve sömestr tatilinde de kalmasına olanak sağlayacak şekilde kişisel ilişki tesisi gerekirken bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple düzeltilerek ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.09.2017 (Salı)
Esas No: 2016/115
Karar No: 2016/1376
Karar Tarihi: 16.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/115 E.  ,  2016/1376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2, ve 53 maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 5.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü katılan ...'ın, katılan ...'dan banka hesabına yatırmak üzerine aldığı 2000 TL ile...bank Söke Şubesi'ne girdiği, şubenin kalabalık olduğu, bankta oturup beklemeye başladığı, bu sırada müdür odasından çıkan sanık ...'in banka personeli imiş gibi katılan ...'a yaklaşarak "ne var delikanlı para mı yatıracaksın" diye sorduğu ve "parayı bana ver yatıracağın kişinin kimlik fotokopisini de getir" diyerek katılan ...'ı kandırmak suretiyle 2000 TL'yi aldığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas ilamları bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/9319
Karar No: 2018/1944
Karar Tarihi: 14.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9319 E.  ,  2018/1944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/04/2016 tarih ve 2014/564-2016/411 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Nakliyat Emtia Sigorta Poliçesi ile sigortalı bulunan, Alternatif Finansal Kiralama A.Ş'na ait CNC dik işleme merkezi emtiasının davalı tarafça tahliye edilirken düşürülmek suretiyle hasarlandığını, hasar sebebiyle müvekkili tarafından sigortalısına 54.144,00 TL hasar tazminatı ödendiğini, davalının hasarda kusurlu olduğunu ileri sürerek 54.144,00 TL'nin davalı tarafından 25/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zaman aşımı yönünden reddi gerektiğini, hasarın vincin yanlış bağlanması ya da malzemenin yanlış taşınmasından değil, yanlı ve çürük kalaslarla ambalajlanmasından kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, poliçeye istinaden 25/05/2012 tarihinde; 54.144,00 TL hasar ödemesinin yapıldığı, yapılan ödemenin poliçe şartları uyarınca sigorta himayesi içerisinde yer aldığı, taşıma sözleşmesi ile üstlendiği edimi layıkıyla yerine getiremeyen, yanlış ambalajlama yapan ve hasarın oluşumunda % 50 oranında kusuru bulunan taşıyıcıya karşı sigortalının % 50 kusur nedeniyle dava hakkının mevcut olduğu, malın davalı tarafça tahliye edilirken düşürülmek suretiyle hasarlandığı, hasar sebebiyle davacı tarafından 25/05/2012 tarihinde 54.144,00 TL hasar tazminatı ödendiği, davalının hasarda % 50 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 27.072,00 TL'nin ödeme tarihi olan 25/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 429,10 TL harcın temyiz edene iadesine, 14/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2463
Karar No: 2021/6780
Karar Tarihi: 12.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/2463 E.  ,  2021/6780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-b-e, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın Şafak Mühendislik Şirketinde çalıştığı, adı geçen şirketin, İSKİ adına atık su kanal kazı işini yaptığı, sanığın kullandığı ekskavatör adlı iş makinesi ile çalışma alanındaki kamyona hafriyat yüklemesi yapılması için, kamyonu ekskavatöre yönlendirmek üzere işaret veren katılan işçinin ayağının üzerinden iş makinesi geçmesi sonucu katılan işçinin, yaşamını tehlikeye sokacak ve yaşam fonksiyonlarını ağır altı(6) derecede etkiler nitelikte yaralandığı sanığın tali kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda; CMK'nın 251 ve devamı maddeleri gözetildiğinde basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının hakimin tercihine bırakıldığı ve kararın gerekçe kısmında, bu hususun tartışılarak uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmış olup;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura,hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/8267
Karar No: 2023/9478
Karar Tarihi: 06.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/8267 E.  ,  2023/9478 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 02.02.2023 tarihli ve... Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, 08.08.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza

Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ilgili İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/8164
Karar No: 2013/21275
Karar Tarihi: 25.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/8164 E.  ,  2013/21275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 01/02/2012 tarih ve 2011/431-2012/28 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “PLIAZON” markasının tescili için davalı Türk Patent Enstitüsü’ne başvuruda bulunduğunu ancak davalının itirazı üzerine bu başvurunun davalı adına tescilli “PIOZON” markası gerekçe gösterilerek reddedildiğini, her iki marka arasında benzerlik ve iltibas bulunmadığını ileri sürerek, Türk Patent Enstitüsünün ret kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, taraf markalarının 556 sayılı KHK'nin 8. maddesi anlamında benzer olduğunu, kapsadıkları emtiaların aynı ve benzer olduğunu, dava konusu markalarda etken maddelerden veya zorunlu sözcüklerden dolayı ortaya çıkan bir benzerliğin söz konusu olmadığını, herhangi bir zorunluluğa dayanmayan benzerliğin özel dikkat sarf eden bir tıp doktoru veya eczacıyı bile yanıltabilecek düzeyde olduğunu, müvekkili Enstitüce yapılan işlemlerde bir isabetsizlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacı başvurusunun müvekkil markasıyla ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, aynı tür ürünleri kapsadığını, bu durumun karışıklığa ve iltibasa yol açacağının savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile davaya konu YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalılardan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.