erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/5436
Karar No: 2013/8074
Karar Tarihi: 20.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/5436 E.  ,  2013/8074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ORDU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/01/2013

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve yıkım davası sonunda, yerel mahkemece  davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi Draporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ağaçların sökümü istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, müşterek mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazın davalının haksız olarak elattığı belirlenmek sureti ile davanın kabul edilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ne var ki, davalının kayıt maliki olmayıp dava dışı babası M.C.eban dava konusu taşınmazı kullandığı anlaşıldığından davacının payı oranında elatmanın önlenmesine ve ağaç sökümüne karar verilmesi gerekirken mutlak elatmanın önlenmesine karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  20.5.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Esas No: 2015/10863
Karar No: 2016/2944
Karar Tarihi: 23.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/10863 E.  ,  2016/2944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ipoteğin fekki ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ipoteğin fekki hakkında karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat talebinin ise reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket ortaklarından ...'ın hemşehrisi ve yakın tanıdığı olduğu için şirketin finansmanının sağlanması için sahibi olduğu gayrimenkulü teminat olarak şirket lehine ipotek ettirdiğini, bilahare davalı şirketin ünvanının değiştirildiğini, 30.11.2011 tarihli sözleşme ile hisse devri konusunda analaşama yapıldığını, yapılan hisse devir vaadi anlaşması gereği yeni ortakların, eski ortakların verdikleri ipoteklerin kaldırılması hususunda anlaştıklarını, anlaşma gereği müvekkilinin şirket lehine verdiği ipoteğin hisse devir tarihinden itibaren 90 gün içinde kaldırılacağını kabul ve taahhüt ettiklerini, anlaşmaya rağmen ipoteğin kaldırılmadığını, ayrıca davalı şirketin işlerinin bozulmasından dolayı gayrimenkulünün satılması endişesi ile müvekkilinin manevi olarak yıprandığını ileri sürerek 30.000,00 TL manevi tazminata ve ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın ileri sürdüğü sözleşmeyle müvekkilinin ilgisinin olmadığını, dolayısıyla anılan sözleşmedeki hükümlerden dolayı müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, sözleşme hükümlerinden müvekkilinin sorumlu tutulacağı düşünülse bile sözleşmede belirtilen şartların oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve yapılan yargılama sonucunda, 30.11.2011 tarihli hisse devir vaadi sözleşmesinde ipoteklerin hisse devir tarihinden sonra 90 gün içinde kaldırılacağının kararlaştırıldığı, davalı şirkete ait ticaret sicil dosyasına göre, dava tarihinde halen sözleşmede belirtilen ipoteklerin kaldırılması için öngörülen şartların gerçekleşmediğini, bu nedenle davalının bu hususta sorumlu tutulamayacağını, dava sırasında da ipoteğin fek edildiği gerekçesiyle ipoteğin fekki hakkında karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat talebinin ise reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu ipotek bankadan kullandırılan kredinin teminatı olarak dava dışı banka yararına tesis edilmiştir. Yargılama aşamasında da banka tarafından ipotek kaldırılmıştır. Somut olayda davalıya husumet yöneltilemeyeceğinden, ipoteğin fekki ve tazminat davası yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/18319
Karar No: 2012/48180
Karar Tarihi: 12.12.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/18319 E.  ,  2012/48180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/248910

MAHKEMESİ : İzmir 7. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2009

NUMARASI : 2008/190 (E) ve 2009/617 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık Barış hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yakınan S. hakkında, B.’a hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada, mahkemece S.’ın sözleri değerlendirilip hakaret suçunu işlediğine dair delil bulunmadığı gerekçesiyle S. hakkında beraat kararı verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanık B. lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmadığına ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 esas, 2009/13 karar sayılı kararında kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, yakınanan tazminat istemi bulunmadığı gibi dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre yakınan Serap’ın hakaret suçundan doğan maddi bir zararının belirlenemediği, daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti olmayan, hükmolunan cezanın tür ve süresi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir durumunun bulunmadığı anlaşılan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesi gerekirken, “”müşteki S.’ın şikayetçi olduğu, zararının giderilmediği” biçimindeki yetersiz ve yasal olmayan gerekçelerle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık B. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6814
Karar No: 2013/2437
Karar Tarihi: 15.01.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/6814 E.  ,  2013/2437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 5015 sayılı Yasa'ya muhaelfet suçundan kamu davası açıldığı gözetilerek;

Suçtan doğrudan zarar gören ve yargılamaya katılma hakkı bulunan kurum olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu duruşmadan haberdar edilmeden yargılama sonlandırıldığı gibi, adı geçen kuruma kararın tebliğ edilmediği de anlaşıldığından, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'na gıyabi kararın usulüne uygun olarak tebliğinden, temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 15.01.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14836
Karar No: 2014/22286
Karar Tarihi: 10.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/14836 E.  ,  2014/22286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Yoksulluk Nafakasının Kaldırılması - Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davacı vekili Avukat ...'nün imzası bulunmamaktadır. Dilekçenin elektronik imzayı ihtiva ettiği de belirtilmemiştir. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK md.445). Temyiz dilekçesinin üzerine "Uyap çıktısı" notu düşülmüş ise de, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir. Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 10.11.2014 (Pzt.)
Esas No: 2013/16089
Karar No: 2014/12007
Karar Tarihi: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16089 E.  ,  2014/12007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yozgat İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2013/59-2013/331

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9509
Karar No: 2015/22451
Karar Tarihi: 12.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/9509 E.  ,  2015/22451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay C.G.K’nın 27/11/2007 tarih 248-251 ; 25/03/2014 2013/12-74, 2014/140 E.K. Sayılı kararları ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere ; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK’nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK’nın 193/2. maddesinin “ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek” hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği “iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri” dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılması gerektiği gözetilmeden, sanık Satılmış’ın usulünce sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek “beraatine ” hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13667
Karar No: 2015/20190
Karar Tarihi: 14.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/13667 E.  ,  2015/20190 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/05/2015

NUMARASI : 2014/883-2015/334

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.12.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.

27.70.TL.Harç

27.70.TL.Peşin

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_
Esas No: 2005/12203
Karar No: 2007/1319
Karar Tarihi: 07.02.2007

4. Ceza Dairesi 2005/12203 E., 2007/1319 K.

**4. Ceza Dairesi 2005/12203 E., 2007/1319 K.**

**- AĞIR PARA CEZASININ DÖNÜŞTÜRÜLMESİ**- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 5 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... [ Madde 122 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 317 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca sanık Osman 'ın tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanık Osman 'ın görevliye sövme suçuyla ilgili kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olay tutanağında sövmeden bahsedilmemiş olması ve tanıkların olay yerinden uzakta bulunmaları nedeniyle söylenenleri duymadıklarını belirtmiş olmaları karşısında; suçun işlendiğine ilişkin kanıtlar gösterilmeden, yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi;

2-Kabule göre de, 5252 Sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca ağır para cezalarının adli para cezasına dönüştüğünün gözetilmemesi,

3-5275 Sayılı Yasanın 122. maddesi ile 647 Sayılı Yasa yürürlükten kaldırılmış olup, 5275 Sayılı Yasada süresinde ödenmeyen para cezalarına ilişkin olarak gecikme zammı öngörülmemesi nedeniyle gecikme zammına hüktmedilmeyeceğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık Osman 'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.02.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/6068
Karar No: 2011/5017
Karar Tarihi: 13.04.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/6068 E.  ,  2011/5017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ceza Yargılama Yasası'nda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak düzenlenen CYY.'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği, iddianamede tarif edildiği şekli ile "eylemin suç teşkil etmemesi veya eylemin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında, dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için, mutlaka sanığın sorgunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11580
Karar No: 2013/10892
Karar Tarihi: 27.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/11580 E.  ,  2013/10892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.03.2012 tarih ve 2011/394-2012/35 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin ortağı iken 08.07.2009 tarihinde hisse devir senedi ile hisselerini şirket ortaklarından ...'e devrettiklerini, davalı ...'in devirden sonraki tüm işlemleri kendisinin halledeceğini söylediğini, davacıların şirketle tüm bağlarının koptuğunu sandıklarını ancak TTK’nın 520. maddesinden haberdar olmadıklarını, davalı ...'in eksiklikleri gidermemesi nedeniyle Ticaret Sicil Müdürlüğü'nden şirket ortağı kayıtlarını sildiremediklerini, devir işleminden sonra şirketin faaliyetleri konusunda haberdar olmadıklarını, diğer ortakların da hisselerini devrettiklerini, şirket ortağı olarak sadece ... ve ...'in kaldığını ileri sürerek, davacıların davalı şirketten çıkmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, şirket payının devrinin TTK’nın 520. maddesi uyarınca şirkete bildirilip pay defterine kaydedilmesi şartıyla hüküm ifade edeceği, dava konusu olayda sadece noterden hisse devrinin yapılıp diğer işlemlerin yapılmadığı, bu nedenle davacıların muhik sebep nedeniyle şirket ortaklığından ayrılmalarına izin verilmesine ilişkin taleplerinin yerinde görülmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, 6762 sayılı TTK'nın 551/2. maddesi uyarınca açılan muhik sebebe dayalı olarak limited şirket ortaklığından çıkma davası olup mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, davacılar muhik sebep olarak 6762 Sayılı TTK'nın 520. maddesi gereğince limited şirket hisse devir koşullarının gerçekleşmediğini ileri sürmüşlerdir. Mahkemece, davanın aynı Yasa'nın 551. maddesi uyarınca açılan, muhik sebeple şirket ortaklığından çıkma davası olarak görülmesi ve bu kapsamda bir değerlendirme yapılarak sonuca göre karar verilmesi gerekirken TTK'nın 520. maddesi kapsamında inceleme yapılarak davanın reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16187
Karar No: 2014/12008
Karar Tarihi: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16187 E.  ,  2014/12008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2011/820-2013/538

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı kuruma yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.