Esas No: 2022/6992
Karar No: 2024/6744
Karar Tarihi: 26.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/6992 E.  ,  2024/6744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/545 E., 2021/608 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin davacının haksız olarak açık ceza infaz kurumuna giriş tarihinin ertelenmesi nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin, davacının 20.12.2018 tarihinde Sinop Açık Ceza İnfaz kurumuna girdiği tarihinden itibaren bir yıllık yasal süre içinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz sebepleri; davacının açık ceza evine çıkma hakkı oluştuğu halde, bulunduğu ceza evi yetkililerinin hatalı uygulamaları yüzünden bu haktan yararlandırılmayarak fazladan kapalı ceza evinde kalarak mağduriyete uğradığına, hükmün adalete ve hakkaniyete aykırı olduğuna, kendisinin ve ailesinin ağır surette mağduriyetine neden olunduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Davacı hakkında, Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/177 Esas 2012/212 karar sayılı ilamı ile 16 Yıl 18 Ay hapis cezasına hükmedildiği, almış olduğu cezanın infazı sırasında kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna zamanında ayrılmadığı, 20.12.2018 tarihinde açık ceza infaz kurumuna ayrıldığı, davanın 22.01.2020 tarihinde açıldığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142/1 maddesi uyarınca 1 yıllık hak düşürücü süre içinde davanın açılmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince süre yönünden reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince ''15/03/2017 tarihinden itibaren 3 ay ve 1 yıllık süreler içerisinde açılmadığı anlaşıldığından açılan davanın süre yönünden reddine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat davasının CMK 142. maddesinde belirtilen süre içinde açılmadığı anlaşıldığından, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde karar verildi.