Esas No: 2019/117
Karar No: 2019/7582
Karar Tarihi: 09.12.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/117 E.  ,  2019/7582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalı işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, davacının 01.11.2004-01.07.2010 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinden bildirilen çalışması bulunmadığı , işyerinin zahire maddeleri satışı işinden 30.06.2010 tarihi itibariyle kanun kapsamına alındığı, ancak vergi kaydından 18.08.1998 tarihinde hububat,un ve zahirecilik faaliyetine başladığının görüldüğü ,davacı tarafından ... İş Mahkemesi 2013/112 Esas sayılı dosyası ile davalı aleyhine açılan işçilik alacaklarına ilişkin davada ,mahkemece davacının 01.11.2004-01.07.2010 tarihleri arasında hizmet akdiyle çalıştığı kabul edilerek işçilik alacaklarına hükmedildiği,dinlenen tanıkların bir kısmının davacının hamal olduğunu, ihtiyaç duyuldukça çağrıldığını, sürekli çalışan olmadığını, yaz aylarında çalışmadığını beyan ettikleri, bir kısmının ise davacının sürekli işyerinde bağlı olarak çalıştığı, zahire dükkanına gelen malın kamyondan indirilmesi dışında,dükkanın temizlik,hesap kitap işlerini de yaptığını beyan ettiği, Dairemizin 2016/17209 Esas,2018/2835 Karar sayılı ilamına uyularak yapılan yargılama ile araştırmanın genişletildiği anlaşılmaktadır. Somut olayda, davacı tarafından açılan işçilik alacaklarına ilişkin dava sonucunda verilen kararın,bu dava bakımından kesin delil niteliğinde olmadığı, ancak kuvvetli delil sayılacağı gözardı edilmemelidir. Tanık beyanlarından, işyerinin mahiyetinden davacının davalı işyerinde hizmet akdi ile çalıştığı anlaşılmaktadır. Ancak, çalışmanın tam zamanlı mı yoksa kısmi zamanlı mı olduğu net olarak belirlenmemiştir. Yapılacak iş, davacının, davalı işyerindeki çalışmasının sürekli ve tam zamanlı olup olmadığı hususunu netliğe kavuşturacak şekilde tanık beyanlarına başvurmak, ..., zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle tekrar işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri ayrıntılı şekilde araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, kısmi çalışma olduğu kanaatine varılırsa gerektiğinde bilirkişi düşüncesine de başvurulmak suretiyle davacının günde kaç saat çalışmış olabileceğini belirlemek, giderek haftalık ve aylık çalışma sürelerini tespit etmek, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 63. maddesi gereğince 7.5 saat çalışma bir günlük çalışma hesabı ile kaç iş gününe karşılık olduğu hususunu açıkça saptamak ve çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 09/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.