erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/4634
Karar No: 2017/632
Karar Tarihi: 01.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/4634 E.  ,  2017/632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlu ...’nın hisseleri üzerine hacizler uyguladığını, borçlunun haczedilen şirket hisselerinin 745.000,00 TL bedelle satışı sonrasında, İstanbul 22. İcra Müdürlüğü'nün 2011/13120 esas sayılı dosyasından 21.01.2013 tarihli sıra cetveli düzenlendiğini, tüm satış bedelinin işbu dosyaya aktarıldığı, ancak haczin kesinleşmediğini, borçlunun takibe itiraz ettiğini, sıra cetvelinin düzenlendiği tarih itibariyle ihtiyati haczin kesin hacze dönüşmediğini, bu dosyadan konulan ihtiyati haciz tarihinin 08.12.2012 olduğunu, kendilerinin ilk ihtiyati haciz tarihinin 09.12.2012 olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili; İstanbul 22. İcra Müdürlüğü'nün 2011/13120 esas sayılı dosyasından yapılan haczin hem tarih hem de ödeme emrinin tebliğ tarihi itibariyle ilk haciz olduğunu, İİK'nın 69. maddesi gereğince borca itirazın satıştan başka hiçbir icra işlemini durdurmayacağını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; şikayete konu sıra cetvelinin İstanbul 22. İcra Müdürlüğü’nün 2011/13120 esas sayılı dosyasından düzenlenmesi gerektiği, bu dosyadan 08.12.2011 tarihinde ihtiyaten haczedilen borçlunun senede bağlanmamış hisseleri üzerindeki ihtiyati haczin, 19.12.2011 tarihinde kesin hacze dönüştüğü, şikayetçinin ihtiyati haczinin ise 16.01.2012 tarihinde kesin hacze dönüştüğü, sıra cetvelinin doğru olduğu, şikayetçinin alacaklarının İİK'nın 100. maddede belirtilen koşulları taşıyan nitelikte belgelere dayalı bir alacak olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14488
Karar No: 2017/106
Karar Tarihi: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14488 E.  ,  2017/106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2021/4020
Karar No: 2021/2049
Karar Tarihi: 19.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/4020 E.  ,  2021/2049 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30/11/2017 tarihinde verilen dilekçeyle mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 01/07/2020 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı ... tarafından talep edilmiştir. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

1-)6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334. maddesinde, “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, haklı oldukları yolunda kanaat uyandırmak kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş, takip eden maddelerde, adli yardımlara dair esaslar ele alınmıştır.

HMK 336/3 maddesine göre kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır. HMK.nun 334 ve devamı maddeleri gereğince verilen adli yardım kararlarının kural olarak hüküm kesinleşinceye kadar varlıklarını sürdürdüklerinin kabulü gerekir. Bu kabul, hak arama özgürlüğünün (Anayasa m.36) ve adil yargılama hakkının (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi m.6) bir gereği olarak kabul edilmelidir. Adli yardım kararı verilen kişiler bakımından her türlü yargılama giderleri, harç ve masraflar, tanık ve bilirkişi ücretleri ile tebligat masrafları vs. Devlet tarafından karşılanır. Adli yardımdan yararlanan kişi geçici olarak açıklanan masraflardan bağışık sayılır ve davayı kaybettiği takdirde yapılan tüm masrafların kendisinden tahsiline karar verilir.

Davalı ...'nın adli yardım talebi Samsun Bölge Adliye Mahkemesince kabul edildiğinden, adli yardım kararı hükmün kesinleşmesine kadar devam edeceğinden davalı ...'nın temyiz aşamasında yaptığı adli yardım talebi hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına,

2-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre,  temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre  yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının  ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 19.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

..
Esas No: 2014/9247
Karar No: 2014/14728
Karar Tarihi: 24.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/9247 E.  ,  2014/14728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ :TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu yapılan eski 1822 parsel, yeni 862 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydındaki paydaşlardan davacının mirasbırakanı ...'nın baba adı ve soyadının kayıtlara ilavesi ile ''...'' olarak, yine paydaşlardan davacının mirasbırakanı...'in baba adı ve soyadının kayıtlara ilavesi ile ''... oğlu ...'' olarak tashihen tesciline karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ne var ki, “Mülkiyet hakkının tescili” başlıklı Tapu Sicil Tüzüğü'nün 28. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı ve soyadı, baba adı ile edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin kimlik numarası, doğum tarihi ve anne adı yer almamıştır. Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgilerinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltmeyi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hata tüzüğün 74. maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki konular araştırılarak idarece düzeltilmelidir.

Bu tür davalaların, niteliği, nüfus kaydına uygun tapu kaydı oluşturulmasına yöneliktir. Tapu kaydında soyadı ilavesi suretiyle kayıt düzeltilmesi istenilen davacının mirasbırakanı ... kızı ...'nın nüfus kaydında soyadı yoktur.

O halde; yukarıda değinilen nedenlerle mahkemece, taşınmazın 1/3 payının maliki olan ...'nın baba adı ve soyadının kayıtlara ilavesi ile ... kızı ... ... olarak düzeltme kararı verilmesi doğru değildir.

Ancak, anılan bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve çoğun içinde az da vardır kuralı uyarınca; mahkeme kararının hüküm kısmının 1. fıkrasının c bendinde ''.... 862 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 1/3 hissesinin maliki olan ...'nın baba adı ve soyadının kayıtlara ilavesi ile taşınmaz hissesinin '' ... kızı, ... ...'' adına tashihen tesciline,...." cümlesinin hüküm yerinden çıkarılarak, yerine " .... 862 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 1/3 hissesinin maliki olan ... ile davacının mirasbırakanı ... hane 431'de nüfusa kayıtlı ... ve ... kızı 1913 doğumlu olup 22.6.1928'de ölen ...'nın aynı kişi olduğunun tespitine,....". cümlesinin yazılmasına, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile (6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5629
Karar No: 2016/8372
Karar Tarihi: 08.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/5629 E.  ,  2016/8372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kesinleşen mahkumiyet hükmü gereği yapılan ihbar üzerine mahkemece dosya olmadan hüküm açıklanmış ise de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) yapılan araştırmada dosyanın diğer sanıklarınca temyiz edilmesi üzerine Dairemizce verilen 12.07.2002 gün ve 2012/10672 Esas, 2012/8067 sayılı Kararla mahalline gönderildiği anlaşıldığından, anılan dosyanın bu dosya içerisine konulmasından sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/11576
Karar No: 2017/8394
Karar Tarihi: 06.06.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/11576 E.  ,  2017/8394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

5393 sayılı Belediye Yasası'nın 15/son maddesine göre, belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile Belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczolunamaz. Ayrıca 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, Belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu şeklinde düzenleme olup, bu paraların da haczi caiz değildir.

Borçlu Belediye hakkında başlatılan ilamlı takipte, borçlunun ...Genel Müdürlüğü'ndeki alacaklarına haciz konulması için 89/1 haciz ihbarnamesi gönderilmiş, borçlu vergi niteliğinde olan bu alacağa haciz konulamayacağını ileri sürerek haczin kaldırılmasını İcra Mahkemesi'nden talep etmiştir.

Söz konusu alacaklar, 89/1 haciz ihbarnamesi gönderilen ...tarafından çevre ve temizlik vergisi payı olarak nitelendirilmiş ise de, şikayet üzerine haciz konulan paraların gerçek niteliği, Mahkemece gerektiğinde yerinde uzman bilirkişi aracılığı ile denetlenerek belirlenmelidir. Eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile haczin kaldırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7031
Karar No: 2016/326
Karar Tarihi: 19.01.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/7031 E.  ,  2016/326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "12.04.2012" yerine "2012" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Borçlu şirkete ait mahcuz eşyanın kendisine tesliminden sonra, 12.04.2012 tarihli tutanak ile hacizli menkulün belirtilen adreste bulunmadığının tespit edilmesi karşısında, şirketten ayrıldığını söyleyen sanığın İcra Müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzun kaybolmasına neden olmak şeklindeki eyleminin TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule ve uygulamaya göre de;

1- Dosya kapsamına ve sanığın aşamalardaki savunmasına göre borçlu şirketin ortağı olmayan sanık hakkında hüküm kısmında TCK'nın 289/1. fıkrası, 2. cümlesi uyarınca indirim yapılmadığı halde, hükmün gerekçesinde “yedieminin malın sahibi olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 289/1. fıkrası, 2. cümlesi gereğince cezasından indirim yapılmasına karar vermek gerekmiştir.” yazılmak suretiyle hükmün karıştırılması,

2- TCK’nın 50/3. maddesinin "uygulamada asıl mahkûmiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adlî para cezası veya tedbirdir " hükmüne göre, fıkranın (a) bendinde belirtilen adli para cezasının, kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırım, diğer bentlerinde belirtilenlerin ise tedbir niteliğinde olduğu, TCK 50/6. maddesinde seçenek tedbirlere uyulmaması halinde yapılacak uygulama düzenlemiş olup, infaz aşamasında seçenek yaptırım olan adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde ise anılan fıkraya göre değil 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca uygulama yapılacağı gözetilmeden infazı da kısıtlar biçimde TCK’nın 50/6. maddesi gereğince ihtarat yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/14186
Karar No: 2012/16997
Karar Tarihi: 10.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/14186 E.  ,  2012/16997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 151/1. ve 116/4. maddeleri uyarınca zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması, Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesince 2004/21-174 sayılı ilam ile sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin hüküm 23.09.2005 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından, sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCY’nın 35/2. maddesinin, 145. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması sonuç cezaya etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 10.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/6492
Karar No: 2014/1387
Karar Tarihi: 26.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6492 E.  ,  2014/1387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2012

NUMARASI : 2012/335-2012/720

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 24.05.2013 gün ve 1986 esas, 3483 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan A.. B.. vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin takip borçlusu C.. B..'dan olan alacağının tahsili amacıyla başlattığı icra takibinde, borçluya ait iki adet aracın satışı sonrasında düzenlenen sıra cetvelinde, şikayet olunan A.. B..'in araçlar üzerine 02.12.2009 tarihinde kaydi haciz, 29.11.2010 tarihinde ise fiili haciz koydurduğunu, satış avansını ise 23.12.2011 tarihinde yatırdığını, buna göre hem kaydi hem de fiili haciz tarihlerine göre, bir yıllık yasal süre geçmiş olduğundan hacizlerinin düştüğünü, bir an için fiili haczinin düşmediği kabul edilse dahi, müvekkilinin fiili haciz tarihi 03.09.2010 olduğundan sıra cetvelinde davalıdan önce yer alması gerektiğini, düzenlenen sıra cetvelinde, usul ve yasaya aykırı olarak şikayet olunan A.. B..'e müvekkilinin önünde birinci sırada yer verildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunan A.. B.. vekili, şikayetin reddini istemiş, diğer şikayet olunan cevap vermemiştir.

Mahkemece, şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 24.05.2013 tarih ve 1986 E., 3483 K. sayılı ilamıyla, şikayet olunanın kaydi hacizleri ile borçlu ile yapılan taksit anlaşması arasında bir yıllık sürenin geçtiği, şikayet olunanın fiili haczinin şikayetçi haczinden sonra olduğu, tüm bu nedenlerle de, şikayet olunan A.. B.. bakımından şikayetin kabulüne, borçlu C.. B.. bakımından ise, İİK'nın 142. maddesi uyarınca sıra cetveline şikayet davalarında husumet yöneltilemeyeceği gözetilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Bu kez, şikayet olunan A.. B.. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan A.. B.. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/492
Karar No: 2009/2676
Karar Tarihi: 19.02.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/492 E.  ,  2009/2676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tavşanlı 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :30.10.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Ayrılığa karar verilebilmesi için için boşanma sebebinin gerçekleşmesi gerekir.Taraflardan birinin çocuğunun olmaması boşanma nedeni olamaz.Dosya kapsamından davalı eşin bu konuda tıbbi girişimlerde de bulunduğu anlaşılmaktadır.Öte yandan davacının baştan beri davalının ailesi ile oturduğu, birlikte konutun seçilmediği (TMK.md.186) Türk Medeni Kanununun 188. madde koşulları gerçekleşmediği gibi, davacının ortak konutun tayini konusunda müracaatı da bulunmamaktadır. (TMK.195)

O halde davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün; açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.02.2009 per.