erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/18677
Karar No: 2014/15616
Karar Tarihi: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18677 E.  ,  2014/15616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2012/639-2013/499

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli kararın davalı Kuruma yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/3170
Karar No: 2008/4502
Karar Tarihi: 09.10.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/3170 E.  ,  2008/4502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adapazarı Asliye 1.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların ilgilisi bulunduğu aracın müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta hasara neden olduğunu ve hasar bedelinin sigortalılarına ödendiğini açıklayarak, 8.112,00.YTL. tazminatın ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 8.112,00.YTL. tazminatın ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve 2918 Sayılı Yasanın 20/d maddesi uyarınca noterde resmi şekilde yapılmayan araç satışının geçersiz olmasına göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; aracıyla kavşağa yaklaşan ve giren sürücünün trafik düzeni ve güvenliği için gerekli dikkati göstermesi ve önlemini alması gerekir.Bu nedenle,geçiş üstünlüğü bulunsa da sigortalı araç sürücüsünün de olayın meydana gelmesinde kusurlu olabileceği

gözetilerek, dosyanın yeniden oluşturulacak uzman bilirkişi kuruluna tevdii ile tarafların kusur oranları yönünden rapor alınması ve varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ; Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalıların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 9.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1410
Karar No: 2018/5590
Karar Tarihi: 03.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1410 E.  ,  2018/5590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacıların davalı kooperatifin üyesi olduklarını, davalı kooperatifin 24.10.2013 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında alınan taslak bütçenin kabulüne dair 5. maddedeki karar ile şerefiye değerlerinin kabulü ile aynı gün kura çekimine ilişkin 6 no.lu kararın, kanun, anasözleşme ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğu gerekçesiyle genel kurulda alınan 5 ve 6 no.lu kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu, davacıların yazılı olarak muhalefet gerekçelerini sunmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacıların 5 no.lu gündem maddesine ilişkin muhalefet şerhlerini toplantı tutanağına geçirmemeleri nedeniyle maddenin iptalini talep edemeyecekleri, genel kurul toplantısının 6 no.lu gündem maddesinin iptaline ilişkin olarak; davacılar tarafından gündem maddesine itiraz edilerek muhalefet şerhlerinin tutanağa yazdırılması nedeniyle davacıların iptal davası açma hakkına sahip oldukları, şerefiye bedeline itiraz edilmesi halinde ana sözleşmede belirlenen usule göre hareket edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 24.10.2013 tarihli genel kurul toplantısında alınan 5 no.lu kararın iptaline ilişkin davanın reddine, 6 no.lu kararın iptaline ilişkin davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 03.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/15792
Karar No: 2022/14124
Karar Tarihi: 17.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/15792 E.  ,  2022/14124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre, katılan Cumhuriyet Halk Partisi vekilinin ve katılan ...’in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4953
Karar No: 2015/5708
Karar Tarihi: 02.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/4953 E.  ,  2015/5708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, illiyet bağının kesildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın, yol yapım işini üstlenen, ... inşaat şirketinin, ... ili ... ilçesinde faaliyet gösteren şantiyesinde, kamyon şoförü olarak çalıştığı, olay tarihinde, saat 21:00 sıralarında, sanığın idaresindeki kamyondaki kumu boşaltırken havaya kaldırdığı damperin, kum boşaltılan alanın üzerinden geçen elektrik idaresine ait elektrik tellerini kopardığı, şantiyede elektrik ustası olarak görevli bulunan ölenin, olayı haber alarak olay yerine geldiği, yerde bulunan teli elindeki pense ile tutup kum boşaltma alanından uzaklaştırmak isterken ıslak ve çamurlu zeminde ayağı kayıp yere düşerek elektrik akımına kapıldığı olayda; 47 yaşındaki ölenin, kopan elektrik hattına müdahale etmeden önce, ilgili elektrik idaresine ve şantiye şefine haber vererek, kopan hattaki elektriği kestirmek üzere gerekli emniyet tedbirlerini almaması nedeni ile meydana gelen netice ile sanığa atfedilen kusurlu eylem arasındaki illiyet bağının, ölenin kusurlu eylemiyle ortadan kalktığından, sanığın müsnet suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi ,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11631
Karar No: 2017/3207
Karar Tarihi: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11631 E.  ,  2017/3207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2017/940
Karar No: 2018/8750
Karar Tarihi: 03.12.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/940 E.  ,  2018/8750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.06.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.04.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, ... İli, ... İlçesi, 103 ada 70 parsel sayılı taşınmazda ortaklığın mümkünse aynen taksim, değilse satış suretiyle giderilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (Ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Bu davalarda davalı da davacı gibi aynı haklara sahiptir. Bu nedenle davacının paydaşlığın satış suretiyle giderilmesini istemesi davalıların aynen paylaşma istemesine engel teşkil etmez.

Davacı davasından feragat etse bile davalılardan birinin davaya devam etmek istemesi halinde mahkemece davaya devam edilerek işin esası hakkında karar verilmelidir. Bu nedenle davacının davadan feragat beyanına karşı hazır bulunan davalılardan diyecekleri sorulmalı, davaya devam etmeyi istemeleri halinde yargılamaya devam edilmelidir.

Somut olaya gelince; davacı vekili Av. ... ile temyiz talebinde bulunan bir kısım davalılar vekili Av. ... 26.11.2018 tarihinde gönderdiği dilekçeyle davadan feragat ettiklerini bildirmişler, dosyada mevcut davacı vekilinin 16.12.2009 tarihli ve 24004 yevmiye numaralı vekaletnamesinde davadan feragate yetkili bulunduğu, bir kısım davalılar vekilinin 27.11.2013 tarihli ve 10077 yevmiyen numaralı vekaletnamesinde davadan ve temyizden fergate yetkisi bulunduğu anlaşılmış, mahkemece karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle feragat nedeniyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 03.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/3840
Karar No: 2013/25063
Karar Tarihi: 11.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/3840 E.  ,  2013/25063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik inceleme ve araştırmaya, kusura, ertelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın, sol tarafa dönüş yapmak için cep'e girdiğinde kendi seyir yönüne hitap eden kırmızı ışıkta durmayıp kavşağa girmekle, sağından gelmekte olan şikayetçi sürücü ... yönetimindeki otomobilin, kendi aracına, sağ ön kapı kısmından çarpması sonucu yaralamaya sebebiyet vermesi şeklinde gelişen olayda, bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeden eksik ceza tayini,

2- 5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında yaşı küçük katılanlar ... ve ... vekilinin CMK'nın 239. maddesi uyarınca baro tarafından atanmış olması nedeniyle, bu miktarın sanıktan yargılama gideri olarak tahsilinde zorunluluk bulunması,

3- Katılanlar ..., ..., ... ve ...'nın kendilerini vekille temsil ettirmiş olmaları karşısında lehlerine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

4- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17406
Karar No: 2014/23555
Karar Tarihi: 21.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/17406 E.  ,  2014/23555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-4, 62/1, 51/1-3-7, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettiren katılan ... yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi; yine TCK'nın 53/6. maddesinde “Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilir. Yasaklama ve geri alma hükmün kesinleşmesiyle yürürlüğe girer ve süre, cezanın tümüyle infazından itibaren işlemeye başlar.” düzenlemesine yer verilmesine rağmen, hükümde sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi yanında, sanığın mesleğini yapmaktan yasaklanmasına da karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükme, “katılan ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1500 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine” ilişkin bendin eklenmesi, yine hükmün 5. bendindeki “sürücü belgesinin mesleğini yapmaktan yasaklanmasına” ibarelerinin hükümden çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/20760
Karar No: 2014/15535
Karar Tarihi: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20760 E.  ,  2014/15535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2010/586-2013/429

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılarca sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacıya yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2927
Karar No: 2014/4448
Karar Tarihi: 13.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/2927 E.  ,  2014/4448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hırsızlığın işlendiği Ticaret Meslek Lisesi'ndeki müdür odasına açılan PVC kapıyı zorlayarak içeri girip, çalışma çekmecesini de kırarak zarar veren sanık ... ve arkadaşları hakkında kamu malına zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüş; okulda bulunan güvenlik kamerası kayıtlarına göre, hırsızlık eyleminin gece vakti sayılan bir zaman diliminde işlendiğinin anlaşılmasına karşın, sanıklar hakkında hırsızlık suçu bakımından 5237 sayılı TCK'nın 143/1. ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu bakımından ise TCK'nın 116/4. maddeleri ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; suçun 22/01/2010 tarihinde işlenmesine karşın, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin hatalı olarak 23/01/2010 şeklinde gösterilmesi ise, mahallinde düzeltilebilir bir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.