erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/8796
Karar No: 2016/16622
Karar Tarihi: 07.12.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/8796 E.  ,  2016/16622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçunda “elektrik enerjisinin, sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi” gerektiğinden, suçun oluşması için failin faydalanmak için hareket etmesi yeterlidir.

Karşılıksız yararlanma suçu, genel kastla işlenebilen bir suçtur. Burada aranacak genel kast, failin elektrik enerjisinin başkasına ait olduğuna, elektriğin tüketilmesine sahibinin rızasının bulunmadığına ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde elektriğin tüketilmesine yönelik olmalıdır.

Somut olayda, sanığın işyerinde yapılan denetimde düzenlenen kaçak elektrik tespit tutanağında “zati sayaçtan enerji kullanıldığı ve endeksin 515 kwh olduğunun” belirtilmesi karşısında; kuruma kaydı bulunmayan sayacın kullanıcı tarafından istenildiği zaman değiştirilmesi mümkün olduğu da dikkate alındığında, faydalanma kastının bulunup bulunmadığı yönünden, sanığın tutanağın düzenlendiği işyerini dosya içerisindeki kira sözleşmesine göre 01.02.2012 tarihinden itibaren kullanmaya başladığı anlaşılmakla, daha önceki abonelik sözleşmesinin hangi tarihte iptal edildiği ve suça konu sayacın ne kadar süredir kullanıldığı araştırılıp kaçak kullanım süresi belirlendikten sonra, mahallinde keşif yapılmak suretiyle bilirkişi aracılığıyla tespit edilecek kurulu güç ile sayaçtaki tüketim miktarlarının uyumlu olup olmadığı ve sayaca herhangi bir müdahalenin bulunup bulunmadığı konusunda bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3910
Karar No: 2022/3271
Karar Tarihi: 15.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/3910 E.  ,  2022/3271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MANAVGAT 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Suç tarihinde yapılan yol uygulamasında durdurulan otobüste yapılan aramada sanık ...'a ait olduğu tespit edilen valizde uyuşturucu madde ele geçirildiği olayda; sanık ...'ün ...'u tanımadığını ve ele geçirilen uyuşturucu maddelerle ilgisi olmadığını iddia ettiği; ...'ün, ... tarafından 24.10.2014 tarihli celsede mahkemeye sunulan, cezaevi aracılığıyla ... tarafından ...'a gönderildiği iddia edilen ve gönderici kısmında ..., alıcı kısmında ... yazan mektupları kendisinin gönderdiğini kabul etmemesi ve mektuptaki yazıların kendisine ait olmadığını söylemesi karşısında, mektupların ... tarafından yazılıp yazılmadığının tespiti amacıyla belirtilen mektupların aslının dosya arasına getirtilmesi, sanık ...'ün imza örneklerinin bulunduğu resmi kurumlardan olay tarihi ve öncesi tarihli mukayeseye elverişli belgelerin asıllarının temin edilmesi ve sanığın imza ve yazı örneklerinin alınarak, mektuplardaki yazıların ...'ün eli ürünü olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi ya da uzman kurum veya kuruluştan bilirkişi raporu alınması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 15.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/11466
Karar No: 2014/4696
Karar Tarihi: 25.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11466 E.  ,  2014/4696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/31517

Mahkemesi : Kızılcahamam Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 09/10/2012

Numarası :2010/463 - 2012/231

Suç :Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraetine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın kapalı kasa kamyoneti ile saat 16:00 sıralarında tali yoldan ana yola çıktığı sırada anayoldan seyreden K.. K.. idaresindeki minibüs ile çarpışmaları sonucu K.. K..’nun aracındaki katılanın hayat fonksiyonlarını 2. derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak derecece yaralanmasına neden olduğu olayda, katılanın olaydan sonra alınan raporunda motosiklet kazası sonucu yaralandığının belirtilmiş olması, dinlenen tüm tanıkların kazadan sonra yaptıkları kontrolde herhangi bir yaralanma olmadığını tespit ettiklerini bildirmeleri, Kızılcahamam İlçe Jandarma Komutanlığı'nın 18/04/2011 tarihli yazında, olayda yaralanma ve şikayet olmaması sebebiyle kazaya müdahale edilmediğinin bildirilmiş olması ile olayın sıcağı ile orta (iki) derecede kemik kırığının hissedilmediği yönündeki beyanların hayatın olağan akışına aykırı olduğu kabulü ve suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçesi ile sanık hakkında beraat kararı verilmiş ise de, sanığın aracındaki tanık O.. D..’un 22.06.2010 tarihli kollukça alınan ifadesinde “kazadan sonra diğer aracın yanına giderek şahısların araçtan çıkmalarına yardımcı olduk, S.. M.. 112 Acili arayalım dedi, reddettiler, bir şeylerinin olmadığını, kendilerinin yaralanmadıklarını söylediler, Jandarmayı arayalım dedik, (minibüsün trafik sigortasının olmaması sebebiyle) ceza alacaklarını kendi aralarında söyleyip çağırmamızı istemediler. Açık yaralı bir yaralama olmadığını gördük, birinin bacağı ağrıyordu, ayağının üzerine basmamasını S.. söyledi, mutlaka hastaneye git film çektir dedi, S.. tekrar ambulans çağırmak için cep telefonunu çıkardığında ayağı ağrıyan şahıs ve sürücü ile diğerleri ambulans gelmesin biz kendisini hastaneye götürürüz, merdivenden düştü veya motosiklet kazası diyerek hallederiz dediler” şeklindeki ifadesi, sanığın aynı tarihli ve içerikli kolluk ifadesi ile katılanın bu ifadeler ile uyumlu beyanları nazara alındığında katılanın sanığın asli kusuru ile sebep olduğu olay neticesi yaralandığında şüphe bulunmadığı gözetilmeyerek mahkumiyeti yerine yazılı şekilde sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/108
Karar No: 2013/5107
Karar Tarihi: 21.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/108 E.  ,  2013/5107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca Baraj gölü mutlak koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12992
Karar No: 2012/5144
Karar Tarihi: 23.02.2012

12. Ceza Dairesi 2012/12992 E., 2012/5144 K.

**12. Ceza Dairesi 2012/12992 E., 2012/5144 K.**

**- TRAFİK GÜVENLİĞİNİ TEHLİKEYE SOKMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 179 ]

**"İçtihat Metni"**

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle "emniyetli bir şekilde" araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu Beşinci İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 104 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sürücü belgesiz sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet Savcısı temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 23.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7400
Karar No: 2014/6932
Karar Tarihi: 26.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/7400 E.  ,  2014/6932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı,...Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında dere yatağı niteğiyle tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 26.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/17959
Karar No: 2016/11465
Karar Tarihi: 08.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/17959 E.  ,  2016/11465 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 25/03/2015

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar ile davalı TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı TEİAŞ Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalı TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekillerince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza, gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergâhı dikkate alınarak, irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 8'i geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2-Davacılardan Emine Aylin Kalender'in payına düşecek tazminat miktarı hesaplanarak, bu bedele de hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar ile davalı TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12730
Karar No: 2012/19561
Karar Tarihi: 15.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/12730 E.  ,  2012/19561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca göl mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsili ile taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/22415
Karar No: 2016/134
Karar Tarihi: 12.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/22415 E.  ,  2016/134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/202654

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2012

NUMARASI : 2011/587, 2012/775

SANIK : T.. B..

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyete ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık T.. B..'in katılanın sahibi ve yetkilisi olduğu Sodhan Tıbbi Cihazlar Gıda San. Tic. Ltd. Şti’nde katılan tarafından Ankara 13. Noterliğinin 31/03/2010 tarih ve 13613 sayılı vekaletnamesi doğrultusunda şirket adına banka ve faktoring kuruluşlarında işlem yapmaya her türlü çek ve senedi ciro etmeye yetkili olduğu, katılan şirket tarafından Diyarbakır ilinde faaliyet gösteren Yeni Dicle Ecza Deposu Medikal Tic. Ltd. Şti'ye satışı yapılan ürünler karşılığı toplam 88.907,90 TL tutarındaki satış bedelinin dört adet çekle ödemesinin kararlaştırıldığı ve bunlardan suça konu keşidecisi .......................................... Şubesine keşide edilen 15/12/2010 keşide tarihli 22.907,90 TL bedelli çekin sanık T.. B.. tarafından herhangi bir alacağı olmamasına rağmen temyiz dışı sanık M.. G..'e verildiği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında, suça konu çeki şirketin satış işlemlerini gerçekleştiren temyiz dışı sanık M.. G..'e, yetkilisi olduğu şirketten olan alacaklarına karşılık verdiğini beyan etmesi ve M.. G..'in de bu durumu teyit etmesi karşısında, M.. G..'in katılanın sahibi olduğu Sodhan Tıbbi Cihazlar isimli firmanın satış işlemlerini yürütüp yürütmediği, söz konusu şirketten herhangi bir alacağı olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

Katılanın suça konu belgeye dayalı olarak edemeden men yasağı olduğu için tahsil imkanı olmadığı gibi manevi zararların hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi sırasında nazara alınamayacağı gözetildiğinde; denetime olanak verecek şekilde yasal ve yeterli gerekçe ortaya konulmadan, daha önceden sabıkası bulunmayan sanık hakkında, katılanın zararı giderilmediği denilmekle ve katılanın ne gibi bir zararı olduğu belirlenmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 12.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2460
Karar No: 2019/6130
Karar Tarihi: 18.12.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/2460 E.  ,  2019/6130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/02/2015 gününde verilen dilekçe ile adli yardım talepli olarak trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; adli yardım talebinin kabulü ile davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-) Davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı sürücü tarafından kullanılan aracın kendisine çarpması sonucu ayağından yaralandığını, ayağında meydana gelen kırık nedeniyle uzun süre alçıda kaldığını belirterek uğradığı maddi ve manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Türk Borçlar Kanunu'nun 56. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, olay tarihi, olayın gelişim biçimi ve davacının yaralanma derecesi ile yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde, davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine 18/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/19890
Karar No: 2014/2448
Karar Tarihi: 11.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/19890 E.  ,  2014/2448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davacı vekilinin imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK md.445/3). Temyiz dilekçesinin üzerinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir. Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 11.02.2014 (Salı)
Esas No: 2010/4097
Karar No: 2010/4521
Karar Tarihi: 25.06.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/4097 E.  ,  2010/4521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 690 ve 338 parsel sayılı 200 ve 25200 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalıların murisi ... adına tespit edilmiştir. İtirazı kadastro komisyonunca reddedilen davacı ..., yasal süresi içinde tapu kaydı ve taşınmazların mütegayyip eşhastan hazineye kalan yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların kadastro tespitlerinin ve komisyon kararlarının iptali ile ... mirasçıları adlarına payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin 29.06.2009 tarihli kısa kararında "Davanın reddine, çekişmeli 338 ve 690 parsel sayılı taşınmazlar 44 pay kabul edilerek 4'er payının ... çocukları ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarına tesciline” karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, kısa kararda kendilerine pay verilmeyen ... çocukları ... ..., ..., ... ve ... ... adlarına da 1'er payın tesciline karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. HUMK.nun 382, 388 ve 389. maddeleri gereğince kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan güven ilkesini zedeler. Bu durum 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi bozma nedenidir. O halde, önceki kararla bağlı kalınmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle yeniden bir hüküm kurulması gerekli olup, davacı ... temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı olan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 25.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.