Esas No: 2021/17230
Karar No: 2024/744
Karar Tarihi: 24.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/17230 E.  ,  2024/744 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2203 E., 2019/2295 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı, katılan vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2.Trabzon 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.05.2019 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 01.10.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kabulü ile evrak üzerinden yapılan incelemede 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, suçun silahla işlendiği iddiasına yöneliktir.

2.Katılan vekilinin temyiz istemi, suçun silahla işlendiğine, sanığın ayrıca kasten yaralama suçundan da cezalandırılması gerektiğine yöneliktir.

3.Sanık müdafinin temiz istemi, tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suçun silahla işlenmediğine, yaralama suçundan cezalandırılamayacağına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın katılanı darp edip el ve ayağını bağladığı iddiasına ilişkindir.

2.Katılanın alınan doktor raporunda basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığının belirtildiği tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerlerine atılı suçu silahtan sayılan sopa ile işlediği kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece Mahkemesince verilen hükmün hukuka aykırı olduğu kabul edilerek, sanığın suçu silahla işlendiğine dair delil olmadığı belirtilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında "eziyet" suçundan kamu davası açılması mümkün göülmüştür.

Olay günü öncesinde katılanın sanığın evine geldiği, telefonunu sanıkta bırakarak akşam saatlerinde evine geri döndüğü, sanığın katılana ait telefonu incelediğinde kendisine ait banka kartlarını fotoğraflarının olduğunu tespit ettiği, ertesi sabah katılanın tekrardan sanığın evine geldiğinde sanığın katılanı sopa ile darp ettiği, elleri, ayakları ve ağzını bağladıktan sonra vücudunda sigara söndürüp, üzerine tiner döktüğü, bıçak ucunu ısıtarak vücuduna bastırdığı ve plastik eriterek vücuduna damlattığı, akabinde katılanı bırakıp evden çıktığı, bu sırada katılan kendisinin elleri ve ayaklarını çözdüğü; fakat kapıların kilitli olması nedeniyle evden çıkamadığı, sanığın eve döndükten sonra katılanın kendisini bırakmasını söylemesine rağmen bırakmayarak gece saat 22.00 ye kadar alıkoyduğu anlaşılmıştır.

Katılan ifadesi, sanık anlatımı, doktor raporu ve tüm dava dosyası kapsamında Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin suçun silahtan sayılan sopa ile işlenmesi nedeniyle artırım yapılması gerektiğine dair, katılan vekilinin sanığın ayrıca yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğine dair temyiz itirazları ile sanık müdafinin, tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suçun silahla işlenmediğine, yaralama suçundan cezalandırılamayacağına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 01.10.2019 tarih ve 2019/2203 Esas sayılı kararında Cumhuriyet savcısı, katılan vekili, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Trabzon 6. Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2024 tarihinde karar verildi.