Esas No: 2015/17193
Karar No: 2018/9099
Karar Tarihi: 24.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/17193 E.  ,  2018/9099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 13/08/2001-30/04/2013 tarihleri arasında satış temsilcisi olarak davalı işyerinde çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından sona erdirildiğini, 2013 yılı mart ve nisan aylarına ait ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanamadığını, dini ve resmi bayramlarda çalışma yaptığını, haftada 6 gün 08.00-21.00 saatleri arasında çalıştığını, bayram ve fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek işçilik alacaklarının faizi ile davalıdan alınmasını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının tüccar plasiyer olarak kendi hesabına çalışma yaptığını, davalı şirketin sadece davacının SGK primini yatırdığını, davacının fazla mesai iddiasını ispat etmesi gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna dayanarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Satış temsilcilerinin fazla çalışma yapıp yapmadıkları hususu, günlük faaliyet planları ile iş çizelgeleri de dikkate alınarak belirlenmelidir. Satış temsilcileri genelde belli hedeflerin gerçekleşmesine bağlı olarak prim karşılığı çalışmaktadırlar. Prim, çalışanı özendirici ve ödüllendirici bir ücret ödemesi olup işverence işçiye garanti edilmiş bir temel ücretin üzerine belirli bir usule bağlı olarak ödenen ek bir ücrettir. İşverenin istek ve değerlendirmesine bağlı olabileceği gibi, sözleşme gereği olarak da verilebilir. Fazla mesai ise kural olarak 4857 sayılı İş Kanunu’na göre, kanunda yazılı şartlar çerçevesinde, haftalık 45 saati aşan çalışmalardır. İşçi fazla mesai yapsın yapmasın prim ödemesi var ise bu ek ücrete hak kazanır. Ancak ister gezerek, isterse işyerinde çalışsın satış temsilcisi mesaisi artıkça prim alacağı artacağından, bir anlamda yüzde usulü ile çalışması sözkonusu olduğundan fazla çalışma ücretinin yüzde usulünde olduğu gibi sadece zamlı kısmının (% 50) hesaplanması gerekir.

Somut olayda, davacının davalı işyerinde satış temsilcisi olarak prim usuli ile çalıştığı sabit olup yukarıdaki ilke kararında belirtildiği şekilde, fazla çalışma ücretinin yüzde usulünde olduğu gibi sadece zamlı kısmının (% 50) hesaplanması gerekir.

Mahkemece bu husus göz ardı edilip fazla çalışma ücretinin %150 zamlı kısmının hesap edildiği rapora itibar edilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.