erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/10037
Karar No: 2015/12291
Karar Tarihi: 17.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/10037 E.  ,  2015/12291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı T.H.B. AŞ.ile davalılar T.M. San.ve Tic. Ltd. Şti, MTS I. ve S. S. İth. İhr. ve D. Ltd. Şti., (A. T.I. ve S. Sis. İth. İhr. ve Dağ. Ltd. Şti.) H. Isı T. San.ve Tic. Ltd. Şti aralarındaki dava hakkında Çorlu 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.12.2012 gün ve 2008/68 Esas 2012/805 Karar sayılı hüküm Dairemizin 24.02.2015 gün, 2013/14598 Esas ve 2015/3346 sayılı Kararı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı T. H.B. AŞ. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00 TL para cezasının davacı T. H.B. AŞ.'den alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve 19.12.2005 gün ve 5411 Sayılı Bankacılık Kanunu'nun 140.maddesi gereğince davacıdan harç alınmamasına, tashihi karar peşin harcın karar düzeltme isteyen davacıya geri verilmesine 17.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/25133
Karar No: 2014/14670
Karar Tarihi: 13.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25133 E.  ,  2014/14670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/216509

Mahkemesi : Bergama 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 09/04/2013

Numarası : 2012/992 -2013/481

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; her ne kadar sanık olay sırasında aracı kendisinin kullanmadığını iddia etmiş ise de, kolluk tutanaklarına göre 175 promil alkollü olarak idaresindeki araç ile kendisinden şikayetçi olmayan müştekinin evinin bahçe tel örgülerine çarptığı ve olay akabinde aracın şoför mahallinden inmeye çalıştığı anlaşılan sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/1270
Karar No: 2008/2114
Karar Tarihi: 21.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/1270 E.  ,  2008/2114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.05.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda murise ait baba ve anne ismi ile doğum tarihi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.10.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 21867 ada 4 parsel sayılı taşınmazda paylı malik murisi ...'in tapuda yazılı olmayan baba isminin "...", anne isminin "..." ve doğum tarihinin de "1300" olarak yazılmak suretiyle düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı idare vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı idare vekilinin diğer itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davada, davacının miras bırakanı ...’in tapuda yazılı olmayan baba ismi, anne ismi ve doğum tarihi yazılarak tapu kaydının malik hanesinde düzeltme yapılmıştır.

Mülkiyet hakkının tescili başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25.maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler malikin adı, soyadı, baba adı ve edinme nedeni ile tarihi ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki, bunların arasında malikin anne ismi ve doğum tarihi yer almamıştır. Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tesciline dayanarak yapılmış işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa bu hatanın tüzüğün 87.maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki kurallar

araştırılarak idarece düzeltilmelidir. Böyle olunca tapu kütüğündeki anne ismi ve doğum tarihinin mahkemece düzeltilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK.nun 438/VII.maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte yazılı nedenle hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin 3.satırında yer alan “...’dan olma, 01.07.1884 (1300) doğumlu” sözlerinin ve rakamlarının hükümden çıkartılmasına, hükmün değiştirilmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/4044
Karar No: 2013/8610
Karar Tarihi: 13.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/4044 E.  ,  2013/8610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İİK'nun 67/2 maddesindeki “yüzde kırkından” ibaresi, 02.07.2012 tarihinde ve 6352 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir. İİK'nun 67. maddesinde değişiklik yapan 6352 sayılı Kanun'un 11. maddesi 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 6352 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile İİK'na eklenen geçici 10. maddeye göre, bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir. Geçici 10. maddedeki “takip işlemleri” ibaresini takip talebi olarak anlamak gerekir. Bu durumda 6352 sy. Kanun'un yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan ve açılacak olan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatı asgari %40 olarak uygulanacaktır. 6352 sy. Kanun'un yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılacak itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatı asgari %20 olarak uygulanacaktır. Somut olayda davacının başlattığı takibin tarihi 01.12.2010 olup, 6352 sy. Kanun'un 38. maddesi ile İİK'na eklenen geçici 10. madde uyarınca davacı lehine %40 inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi anılan yasa hükmüne aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1157
Karar No: 2014/5952
Karar Tarihi: 25.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1157 E.  ,  2014/5952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erdemli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 09/10/2013

NUMARASI : 2010/189-2013/432

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar, 07.03.2010 tarihli genel kurulun çağrı kağıdında gönderilen 31.12.2009 tarihli bilançonun muhasebe sistem ve prensiplerine uygun olmadığı gibi gerçek durumu yansıtmadığını, genel kurul oyuna 2010 yılı tahmini gider ve gelir bütçesinin sunulmadığı halde Sanayi Ticaret İl Müdürlüğü'ne verilen Genel Kurul ile ilgili evraklar içerisinde haricen bu belgenin konulduğunu, gündem maddelerinin 12. sırasında iskan işinin görüşülmesi belirtilmiş ancak kat irtifakı ve kat mülkiyetine geçilmesi hususunun eklenerek görüşüldüğünü, gündemin 7. sırasında puanlama ve şerefiye işlerinin görüşülüp karara bağlanması belirtildiği halde, genel kurul toplantı tutanağının 7. sırasında sadece bilgi verildiğini, alınan kararlardan kooperatif ve üyeler telafisi mümkün olmayan zararlar göreceğini ileri sürerek, genel kurul kararlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, genel kurul kararlarının iptalini isteyen ortakların toplantıda hazır bulunması, karara muhalif olarak olumsuz oy kullanılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacıların iptalini talep ettikleri genel kurulda alınan kararlara muhalefet şerhi koymadıkları, kararların mutlak butlanla batıl kararlardan da olmadığı, davacı tarafından muhalif olduklarına ilişkin beyanlarının tutanağa kasten geçirilmediği iddia edilmiş ise de bu hususun da isbat edilemediği iskan işlerine ilişkin görüşmenin gündem dışı olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacıların temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacıların tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1861
Karar No: 2016/1852
Karar Tarihi: 13.06.2016

**10. Ceza Dairesi         2016/1861 E.  ,  2016/1852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... ÇOCUK Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tutanağında suç konusu esrarın aracın bagajında ele geçirildiği belirtildiği halde sanığın, savunmalarında araca bindikten sonra oturduğu arka koltukta ayaklarının dibine bıraktığını beyan etmesi karşısında; tutanak tanıklarının dinlenmesi, ayrıca sanık ile aynı araçta bulunan ..., ..., ..., ..., ..., ... adlı kişiler hakkında ne gibi işlem yapıldığı araştırılarak gerektiğinde anılan kişilerde dinlenip tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında ikrarı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasında öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/30503
Karar No: 2020/7241
Karar Tarihi: 30.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/30503 E.  ,  2020/7241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, 25/08/2007 - 02/03/2011 tarihleri arasında katılanın yönetim kurulu başkanlığını yaptığı şirkette müdür olarak görev yaptığı, şirketten ayrıldıktan sonra şirket kayıtlarında yapılan incelemelerde 85.000 - 90.000 TL arasında bir parayı alacaklılardan tahsil ettiği halde şirket hesaplarına geçirmediğinin tespit edildiği, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan olayda; sanığın savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, katılanın ise sanığın müşterilerden tahsil etmiş olduğu nakit para ve çekleri kendilerine ödemediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması bakımından, sanığın hangi müşterilerden tahsilat yaptığı halde şirkete teslim etmediği, bu kişilerin isim ve adres bilgilerinin tespit edilerek olaya ilişkin beyanlarının alınması amacıyla tanık olarak dinlenmeleri, şirkete ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp eksiklikler giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun tespiti yerine eksik inceleme ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3867
Karar No: 2015/1653
Karar Tarihi: 20.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/3867 E.  ,  2015/1653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/191451

MAHKEMESİ : Balıkesir(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2012

NUMARASI : 2011/596 (E) ve 2012/289 (K)

SUÇLAR : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi nedeniyle, TCK'nın 129/3. ve CMK'nın 223/4. maddeleri gereğince sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan S.. K.. vekili ile sanıklar M.. S.. ve Z.. S.. müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının tebliğnameye uygun olarak, karardan ''ceza vermekten vazgeçilmesine'' ibaresi çıkarılarak, yerine ''CMK'nın 223/4 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına'' ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün, bu bağlamda ONANMASINA, 20/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3687
Karar No: 2014/22056
Karar Tarihi: 06.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/3687 E.  ,  2014/22056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/382282

Mahkemesi : Alanya 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 12/09/2013

Numarası : 2012/772 - 2013/752

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 153 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi ,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20007
Karar No: 2015/9014
Karar Tarihi: 26.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/20007 E.  ,  2015/9014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2b,53/1-6 maddeleri gereğince mahkûmiyet,sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının tümü ile sanık müdafiinin diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Olay tarihinde, sanığın idaresindeki araç ile seyir halinde bulunduğu sırada katılana çarparak yaralanmasına sebebiyet verdiğinin iddia edildiği olayda, katılana çarpan aracın plakasına ilişkin herhangi bir tespitin bulunmadığı, tanıkların katılana gri renkli ... marka aracın çarparak kaçtığını, ancak çarpan şahsı teşhis edemeyeceklerini beyan etmeleri, sanığa ait araçta herhangi bir hasar tespiti yapılmamış olması ve sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemesi de nazara alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, atılı suçtan beraati yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmiş olması,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

1-Taksirli suçlarda uygulama imkanı bulunmayan TCK'nın 53/1.maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

2- 5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrı olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak ... Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret,... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında katılan vekilinin CMK'nın 239. maddesi uyarınca baro tarafından atanmış olması nedeniyle, sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/39699
Karar No: 2013/2523
Karar Tarihi: 22.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/39699 E.  ,  2013/2523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 118/1, 343 ve 365 inci maddeleri uyarınca, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyiz yapılmış sayılır. Yasanın 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken, başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması hâlinde, 346 ncı maddenin ikinci fıkrası hükmü kıyas yoluyla uygulanır.

Somut olayda, mahkeme kararının 13.04.2010 tarihinde taraf vekillerinin yüzlerine karşı usulüne uygun olarak tefhim edildiği, davalı vekilinin kararı 29.04.2010 harç tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği ancak 5521 sayılı yasanın 8/2 maddesinde belirtilen 8 günlük temyiz süresinin geçirildiği anlaşıldığından davalı vekilinin süresinde yapılmayan temyiz talebinin 6100 sayılı Yasanın geçici 3/1.maddesi yollaması ile HUMK.nun 432/4. maddesi gereğince REDDİNE, nisbi temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 22/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/10505
Karar No: 2010/11383
Karar Tarihi: 24.06.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/10505 E.  ,  2010/11383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4.250 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.4.1992 gün 7/4 ... Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan İçtihat gereğince kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve şimdilik diğer yönlerin incelenmesine mahal olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.