Esas No: 2021/37673
Karar No: 2024/3511
Karar Tarihi: 14.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/37673 E.  ,  2024/3511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/235 E., 2016/102 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2015/235 Esas, 2016/102 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın önceden doğan borcuna karşılık şikâyetçi Necmi'ye kopya çeki verip resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanık atılı suçu kabul etmemiştir.

3. Davaya konu çek aslı adli emanetin 2013/1525 sırasına kaydedilmiştir.

4. Suça konu çek ile ilgili olarak;

a.Van Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliğinden alınan 10.03.2014 tarihli uzmanlık raporuna göre; suça konu çekin ön yüzünde atılı bulunan imzanın ... eli ürünü olmasının kuvvetle muhtemel olduğu, arka yüzündeki ciranta imzasının Necmi Yeşiola eli ürünü olduğunun,

b. Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinden alınan 25.03.2015 tarihli rapora göre; suça konu çekin ön yüzünde atılı bulunan keşideci imzasının ... eli ürünü olmadığı, imza atan şahsın tanı unsurlarını ..., ... ve ... açısından teşhise yeter oranda yansıtmadığından adı geçen şahısların eli ürünü olmadığı, ön yüzündeki yazıların da bahse konu şahıslarının eli ürünü olmadığının rapor edildiği belirlenmiştir.

5. Sanık savunmasında, suça konu çeki Ahmet isimli kişiden demir kesme makinesi karşılığı aldığını, hatta fatura da kestiğini beyan etmiş, bahse konu fatura dosyaya sunulmadığı gibi, savunmada bahsi geçen Ahmet Aydın tanık olarak dinlenilmiş, anlatımında çek ile bir ilgisinin olmadığını beyan etttiği anlaşılmıştır.

6. Mahkeme sanığın atılı suçu işlediğine kanaat getirmekle mahkûmiyet kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2015/235 Esas, 2016/102 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2024 tarihinde karar verildi.