erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/554
Karar No: 2014/7327
Karar Tarihi: 12.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/554 E.  ,  2014/7327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4.TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/04/2013

NUMARASI : 2012/388-2013/1389

Taraflar arasında görülen abonelik sözleşmesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde bağımsız bölümün maliki olduğunu,elektrik aboneliği talebinin kabul edilmediğini belirterek elektrik aboneliğinin sağlanmasını talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu binanın iskan izninin alınmadığı dosya içeriği ile sabittir. 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 30 ve 31.maddeleri hükmüne göre, yapı kullanma izin belgesi bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün değildir. Ne var ki; davadan önce yürürlüğe girmiş bulunan 26.7.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanıp yürürlüğe giren 5784 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 25.maddesinde 3194 Sayılı İmar Kanunu’na eklenen Ek Geçici 11.madde, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kanalizasyon kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara yol, su, elektrik, telefon vb.gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar geçici abonelik yapılabilir, bu halde elektrik ve su bağlanması abone için kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak yapı ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12.10.2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanamaz “ hükmü getirilmiştir.

194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 11.madde hükmü, aynı yasanın 31.maddesindeki istisnalardan yararlanabilmek için yapı ruhsatının 26.07.2008 tarihinden önce alınmış olması şartını getirmektedir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın yapı ruhsatı tarihi 14/07/2010 olup bu durumda İmar Kanununun 11.maddesindeki yasal şartların gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.

Mahkemece, geçici elektrik aboneliği tesisi davasının reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin yanılgılı değerlendirilmesi sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5945
Karar No: 2012/7992
Karar Tarihi: 25.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5945 E.  ,  2012/7992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporları hükme yeterli değildir.

2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 11. maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir.

Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünün münavebeye alınacak ürünler için değerlendirme yılına ilişkin ortalama verilerin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen veri listesine göre domatesin satış fiyatı 0,50 TL, buğdayın satış fiyatı 0,52 TL ve bezelyenin satış fiyatı 0,85 TL iken hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda sırasıyla 0,45 TL ve 0,52 TL ve 0,75 TL alınması ve üretim giderlerini detaylarıyla gösteren veri cetveli getirtilmeden kamulaştırma bedeli saptanmış olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, üretim giderlerini kalem kalem gösterir biçimde veri cetveli de getirtilerek (tarla kirası, genel idare faizi hariç olmak üzere) bozma hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporun bozma gereğine uygunluğu denetlenerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16787
Karar No: 2014/9854
Karar Tarihi: 16.09.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/16787 E.  ,  2014/9854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiracılık sıfatının tespiti

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılık sıfatının tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı tarafından dava dilekçesi ile birlikte sunulan "tutanaktır" başlıklı açık artırma tutanağında, ... üzerinde bulunan 60 kapı nolu yerin, 1 yıllığına kiraya verilmesi için açık artırma yapıldığı, üç kişinin katıldığı ihalenin 2.720 TL ve 1 yıllık kira bedeli ile davacı ...’a verildiği anlaşılmaktadır.

1-Yapılan bu ihaleye ilişkin tüm evrakların,

2-Belediye Encümeninin 02.07.2010 tarih ve 45 sayılı kararının,

3- 60 kapı nolu taşınmazın davaya konu taşınmaz olup olmadığına ilişkin evrakların ilgili yerlerden temini ile” evraka eklenmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16591
Karar No: 2015/5033
Karar Tarihi: 09.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16591 E.  ,  2015/5033 K.**

**"İçtihat Metni"**

FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/10/2013 gün ve 2010/41-2013/206 sayılı kararı onayan Daire’nin 02/07/2014 gün ve 2014/4602-2014/12724 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili firmanın özel bir tren işletmecisi olduğunu, '...' markası altında çeşitli Avrupa ülkeleri ile Türkiye arasında özel ve lüks seferler yaptığını ve bunun yanı sıra ayrıca restoran hizmeti de sunduğunu, anılan müvekkil markasının dünya çapında tanınmış bir marka olduğunu, müvekkilinin anılan markayı Türkiye'de de tescil ettirdiğini, söz konusu markanın TPE nezdinde 125812 no'suyla 15.11.1990 tarihinden itibaren 03., 08., 14., 16., 18., 20., 21., 24., 25., 28., 29., 30., 32., 33. sınıflarda tescilli olduğunu, '...' markalarının uzun yıllardan beri başta menşe ülke Fransa olmak üzere muhtelif ülkelerde WIPO nezdinde koruma altında olduğunu, davalı firmanın müvekkili şirkete ait tanınmış markanın aynısı olan '...' markasını TPE nezdinde 43. sınıfa dahil bir kısım emtia için 2000 03526 no'suyla tescil ettirdiğini,davalı yanın alınan markanın tescilinde kötü niyetli hareket ettiğini, davalı yanın da dava konusu '...' markasını kullanırken sürekli olarak müvekkili olan firmaya ve müvekkil firmasına atıf yaptığını, bu suretle tüketiciler nezdinde iltibasa sebebiyet verdiğini ileri sürerek, davalı yana ait 2000/... no'lu '...' markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 02.07.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 09/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/11919
Karar No: 2012/4614
Karar Tarihi: 23.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/11919 E.  ,  2012/4614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 4926 Sayılı yasanın 34.maddesinin son fıkrasında öngörülen" bu maddenin uygulanmasında para cezasına esas alınacak değer, gümrük idaresince belirlenen değerdir" düzenlemesindeki " gümrük idaresine " ibaresinin hükümden sonra 30.12.2008 gün ve 27096 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak Anayasa Mahkemesinin 18.09.2008 gün ve 2006/47 E, 2008/144 karar sayılı kararı ile Anayayasa aykırı görülerek iptal edildiği de dikkat alınmak suretiyle, ödeme önerisinin, gereğinin yerine getirilmemesi nedeniyle açılan kamu davasının yargılaması sonucunda kurulacak hüküm bakımdan maddi gerçeğin belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilerek , dava konusu eşya uzman bilirkişiye incelettirilip, ( cif değerenin belirlenmesi ve bu miktar üzerinden gümrük idaresine hesaplattırılarak belirlenen gümrüklenmiş değer üzerinden yeniden ödeme öneresi tebliğ edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) 4926 Sayılı yasanın 34.maddesi " ongün içinde ödeyeceğini yazılı olarak bildirdiği ve 30 gün içinde merciine ödediği taktirde hakkında kamu davası açılmaz "amir hükmü içermekte olup, sanığa ön ödemenin 07.06.2006 tarihinde tebliğ edildiği ve 20.06.2006 tarihinde de iddianame ile kamu davası açıldığı anlaşılmakla, 30 günlük yasal ön ödeme süresi beklenilmeden kamu davası açılarak yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması ,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık ...`ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 23.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/35580
Karar No: 2014/29159
Karar Tarihi: 02.12.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/35580 E.  ,  2014/29159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan dere yatağına vaki tecavüzden dolayı, suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen Hazine'nin yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak Hazine'ye tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise şikayetçinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/24915
Karar No: 2009/5046
Karar Tarihi: 10.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/24915 E.  ,  2009/5046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5766 Sayılı Kanunla Değişik 492 Sayılı Harçlar Kanununa ekli  yargı harçları ile ilgili 1 sayılı tarifenin A bendine ilave edilen IV numaralı  bölüm uyarınca temyiz başvurularında harca tabi davalarda daha önce alınmakta olan matbu temyiz harcına  ilaveten 60,00 TL temyiz başvurusu harcının alınması zorunlu olduğu ve başvurunun da 6.6.2008 tarihinden sonra olmasına rağmen temyiz başvuru harcı alınmadığı anlaşılmış ise de bu hususun mahallinde giderilmesi mümkün bulunduğundan dosyanın bu hususta işlem yapılmak üzere geri çevrilmesine gerek olmadığına oy birliği ile karar verilip temyiz incelenmesine geçildi;

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çevresinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,00 TL onama harcının mahsubuna bakiye 0,60 TL eksik harcın ve 60,00 TL temyiz başvuru harcının mahallinde temyiz edenden tahsiline,  10.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3915
Karar No: 2016/9240
Karar Tarihi: 08.11.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/3915 E.  ,  2016/9240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.12.2014 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 08.11.2016 günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/3064
Karar No: 2012/8043
Karar Tarihi: 27.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/3064 E.  ,  2012/8043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 15.300 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 12.297 TL'nin tahsili cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde, davacıya ait taşınmaza davalı tarafından ev yapılması nedeniyle 01.01.2000 - 31.12.2009 tarihleri için 15.300 TL ecrimisil bedelinin işgalin başladığı tarihten itibaren kademeli yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece; kısa kararda "12.297 TL'lik davanın kabulüne, fazla talebin reddine" karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararda "12.297 TL'lik davanın kabulüne, dönemleri sonu itibariyle yasal faiz uygulamasına" şeklinde hüküm kurulmuş, kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.Bu durum, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki oluşturmaktadır.10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü Ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 27.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2716
Karar No: 2012/4835
Karar Tarihi: 11.07.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2716 E.  ,  2012/4835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, sıra cetvelinde müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasındaki haciz tarihinin önce olmasına rağmen davalıların alacaklarına ilk altı sırada yer verildiğini, davalı ...’in alacağını taşınmazın satışından hemen önce diğer davalı ...’tan temlik aldığını, adı geçen davalının ihalede taşınmazı satın aldığını, bu işlemlerin hileli ve davacının alacağını ihale bedelinden tahsil etmekten yoksun bırakmaya yönelik olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelindeki ilk sıranın iptali ile davalı ...’in alacaklı olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin dava dışı takip borçlusu ile akraba olduğunu, bu nedenle şahsi çek vermek suretiyle borcu ödeyerek alacağı Vakıfbank’tan temlik aldığını, muvazaa iddiasının doğru olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, temlik ilişkisinin araştırılması gerektiğini, bunun sonucuna göre kendi alacaklarının birinci sırada yer alması gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalılar vekilleri de, iddiaların doğru olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, 12.03.2009 tarihinde dava devam ederken sıra cetveline konu taşınmazın satımına ilişkin ihalenin feshedilerek kararın kesinleştiği ve muvazaa iddiasının da ispatlanamadığı gerekçesiyle, sıra cetveline itiraza ilişkin olarak konusu kalmayan davada karar verilmesine yer olmadığına, davalı ...’in alacağının muvazaalı olduğuna ilişkin olarak da davanın reddine karar verilmiş; kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Yüksek 19. Hukuk Dairesi’nin 31.03.2010 tarihli ilamıyla kısa ve gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğundan mahkemenin red kararı bozulmuş; mahkemece bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edilmiş ve tüm dosya kapsamına göre, aynı gerekçelerle sıra cetveli açısından konusu kalmayan davada karar verilmesine yer olmadığına ve muvazaa iddiası açısından da davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15141
Karar No: 2013/28451
Karar Tarihi: 04.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/15141 E.  ,  2013/28451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davalı-davacı kadın vekilinin imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerinde , aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir.Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.04.12.2013(Çrş.)
Esas No: 2014/16221
Karar No: 2015/12665
Karar Tarihi: 07.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/16221 E.  ,  2015/12665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte ... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 276 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.