erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/16604
Karar No: 2014/12843
Karar Tarihi: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16604 E.  ,  2014/12843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2009/147-2013/286

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı S. H. AŞ vekili ve davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/12655
Karar No: 2009/524
Karar Tarihi: 29.01.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/12655 E.  ,  2009/524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Tarih :

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı kurum vekili dava dışı borçluya ait bağımsız bölümün satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davalı... ile müvekkili kurumun garameye tabi tutulduğunu, bunun 6183 sayılı . .... ... Kanun’un 69 ncu maddesine aykırı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince davacı yanca dayanılan hükmün sadece kamu idareleri tarafından uygulanan hacizler bakımından uygulama kabiliyeti taşıdığı, somut olayda ilk haczin üçüncü bir kişi tarafından konulması karşısında anılan yasanın 21/I nci maddesi hükmüne uygun biçimde oluşturulan sıra cetveline itirazın yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı kurum vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 29.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9380
Karar No: 2018/1023
Karar Tarihi: 23.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/9380 E.  ,  2018/1023 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından tazminatların ve nafakaların miktarı yönünden; davalı erkek tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir ( TMK m. 175). Davacı kadının yargılama sırasında asgari ücretle işe girdiği, işveren tarafından haklı bir sebep olmadan iş akdi feshedilmiş ise de, bu tarihten sonra 04.04.2015 tarihli çocuk teslimine ilişkin tutanakta davacının işte olduğu beyan edilmiştir. Tutanaktaki bu beyan karşısında mahkemece, usulünce araştırma yapılmamıştır. Davacı kadının, sürekli ve düzenli gelir getiren bir işte çalışıp çalışmadığı, işinden ayrılmış ise, ayrılma sebebi araştırılarak; boşanma yüzünden yoksulluğa düşüp düşmeyeceğinin belirlenmesi, gerçekleşecek sonucuna göre davacı kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken; bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının yoksulluk nafakasının miktarına ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.01.2018 (Per.)

....
Esas No: 2022/5988
Karar No: 2022/8180
Karar Tarihi: 08.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/5988 E.  ,  2022/8180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanığın yetkilisi olduğu...Piliç ve Akyem Anonim Şirkette elektrik teknisyeni olarak çalışan... ve ..., kamera sisteminin arızalanması üzerine, tamirini yapmak için çatıya çıktıkları esnada, ayağı kafes tele takılan...'in dengesini kaybederek, çatı üzerindeki çinkoların arasına aydınlık amacıyla konulmuş şeffaf bakalit levhanın üzerine basmasıyla aşağı düşmesi şeklinde meydana gelen ve bir kişinin ölümü ile sonuçlanan olayda, sanığın çalışanına eğitim verilmesini sağlamadığı, kişisel koruyu donanım temin etmediği, yüksekte çalışmaya uygun koruyucu yapılar bulundurmadığı gözetildiğinde anılan davranışlarıyla asli kusuruyla neticeye sebebiyet verdiği anlaşılmıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ceza miktarına, kusur durumuna, ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1366
Karar No: 2018/2081
Karar Tarihi: 12.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/1366 E.  ,  2018/2081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın 18.01.2008, 04.02.2008 ve 07.02.2008 tarihlerinde borcundan dolayı mühürlenen sayacın mührünü kopartıp elektriği kullanmaya devam etmek suretiyle üzerine atılı mühür bozma suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu somut olayda; 3 farklı mühürleme tutanağının olması, 18.01.2008 tarihli sayaç mühürleme tutanağında elektrik sayacının T7 nolu mühür pense ile mühürlendiğinin, 04.02.2008 tarihli tutanakta mühür pensesinin numarasının yazılmadığının, 07.02.2008 tarihinde ise sanığın mühür bozma suçunu işlediğinin tespit edildiğinin ve aynı tarihli mühürleme tutanağı düzenlendiğinin anlaşılması, 07.08.2008 tarihli Osmangazi EDAŞ Müdürlüğünün yazısında da 18.01.2008, 04.02.2008 ve 07.02.2008 tarihli sayaç mühürleme tutanaklarının ilgili abonenin elektriğinin kesildiğini gösteren belgeler olup kaçak tutanağı hükmünde olmadığından suç duyurusu yapılmadığının belirtilmesi ve sanığın bir kez mühürleme yapıldığını savunması karşısında; sanığın 18.01.2008 tarihinde mühürlenen elektrik sayacının mührünü 07.02.2008 tarihinde bozmak suretiyle tek bir mühür bozma suçunu işlediği dosya kapsamından anlaşıldığı halde zincirleme şekilde mühür bozma suçunu işlediği kabul edilerek hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesi uygulanarak fazla ceza tayin edilmiş olması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nın 43., 62. ve 52. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak yerlerine “5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi gereğince sanığın cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak neticeten 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına”, “TCK'nın 52/2. maddesi gereğince adli para cezasının 1 tam gün karşılığı taktiren 20.00 TL hesabı ile sonuç olarak 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” paragraflarının eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/10520
Karar No: 2013/6333
Karar Tarihi: 01.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/10520 E.  ,  2013/6333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalının vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebepler ile temyiz edenin sıfatına göre, sair temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-)6183 sayılı Kanunun 58. maddesindeki, "... İtirazında tamamen veya kısmen haksız çıkan borçludan, hakkındaki itirazın reddolunduğu miktardaki amme alacağı % 10 zamla tahsil edilir." düzenlemesi gereğince ödeme emrinin iptali isteminin reddine karar verilen asıl alacak üzerinden % 10 zammın davacıdan tahsiline karar verilmemiş olması;

3-)1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde, “Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” düzenlemesi yer almakta olup; açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, mahkeme için öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenleridir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi dikkate alınarak 1086 sayılı Kanunun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükümdeki "Davalı tarafın % 10 haksız çıkma tazminat talebinin reddine" ibaresi silinerek yerine "Asıl alacak üzerinden 3657,61 TL'nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" ibaresi yazılmasına; "5.300,00 TL nispi" ibaresi silinerek yerine "1200,00 TL" ibaresi yazılmasına, gerekçeninde buna uygun hale getirilmesine ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16319
Karar No: 2014/12836
Karar Tarihi: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16319 E.  ,  2014/12836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2011/1065-2013/268

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekili ile davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/8905
Karar No: 2006/12039
Karar Tarihi: 14.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/8905 E.  ,  2006/12039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Lüleburgaz İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu .......’e ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinin isabet ettiği davalının bedeli paylaşıma konu araç üzerine fiilen haciz koymadığını, kaydi haczin ancak fiili hacizle tekemmül edeceğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce trafik sicili üzerinden yapılan araç hacizlerinin geçerli olduğu, sıra cetvelinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 20 nci maddesi uyarınca araçların trafik siciline kaydı zorunlu taşınırlardan olmasına ve bu sicil üzerinden yapılan hacizlerin, hukuki bakımdan fiilen hacizden farklı bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 14.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/22188
Karar No: 2010/3262
Karar Tarihi: 23.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/22188 E.  ,  2010/3262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Develi Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :15.7.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle birlik görevlerini yerine getirmeyen, davacı-davalı kocaya evin tapusunu vermediği taktirde evi terk etmekle tehdit eden kadın yanında, eşini darp eden kocanın da kusurlu olduğu, taraflardan birini baskın ya da ziyade kusurlu kabul etmenin mümkün bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı-davacının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davalı-davacı kadının ayrı yaşamada haklı olduğu anlaşılmaktadır. Birleşen nafaka davasının kabulü gerekirken yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.

3-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyize konu hükmün 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin 1.bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi. 23.02.2010 (Salı)
Esas No: 2015/3618
Karar No: 2016/2054
Karar Tarihi: 20.04.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/3618 E.  ,  2016/2054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 81/1, 29, 31/3, 62 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'ın maktül ...'e yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin, yaş küçüklüğünün nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede suç niteliğine, gerekçenin hatalı olduğuna, haksız tahrik indiriminin az olduğuna ilişen, TCK.nun 27. maddesindeki koşulların oluştuğuna, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafiinin ücretinin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanıktan tahsiline karar verilmesi kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; Bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderlerine ilişkin paragrafındaki müdafii ücretine ilişkin kısmın çıkarılarak yargılama gideri toplamı olan "2.082,72 TL" ibaresinin "1.504,72 TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, suça sürüklenen çocuk ... hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak suça sürüklenen çocuk müdafiinin tahliye talebinin reddine, 20/04/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

20/04/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 21/04/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Esas No: 2018/285
Karar No: 2018/2848
Karar Tarihi: 10.04.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/285 E.  ,  2018/2848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.04.2011 gününde verilen dilekçe ile yayla sınırlarının tespiti ile suya el atmanın önlenmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 11.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 03.10.2017 günü için yapılan tebligat üzerine davacı vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün evrak kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.