erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/4405
Karar No: 2024/3891
Karar Tarihi: 02.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/4405 E.  ,  2024/3891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/1104 E., 2021/1827 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2021 tarihli ve 2020/1104 Esas, 2021/1827 Karar sayılı kararının, katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yokluğunda verilen kararı temyiz etmeyen sanığa gerekçeli kararın tebliğinin usulsüz olduğu gerekçesi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca gerekçeli kararın anılan sanığa usule uygun olarak tebliği için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesi neticesinde, dosya kapsamına göre sanığın bilinen en son adresi olan ve yargılama aşamasında bildirilen aynı zamanda MERNİS adresi olan "... no: 16/5 Pendik/İstanbul" adresine tebliğe çıkartılıp tebligatın bila-tebliğ iade edilmesi halinde, 6099 sayılı Kanun ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca aynı adrese MERNİS şerhi ile tebligat yapılması gerekirken, 27.09.2022 tarihli tutanak uyarınca tebligata yarar açık adresinin tespit edilememesi nedeniyle dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına geri gönderildiği cihetle; sanığın MERNİS adresine gerekçeli kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin

dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname de düzenlendikten sonra dava dosyasının, Dairemize iadesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle 02.04.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/40708
Karar No: 2015/15212
Karar Tarihi: 29.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/40708 E.  ,  2015/15212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/215466

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2013/782 (E) ve 2014/110 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk S.. Ç.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı suça sürüklenen çocuk müdafiinin 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesine göre itirazı üzerine, merciince itirazın reddine karar verilmek suretiyle kesinleşen hükümle ilgili olarak temyiz incelemesi yapılması mümkün bulunmadığından, dosya hakkında karar verilmesine yer olmadığına, incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk E.. E.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik suça sürüklenen çocuk S.. Ç.. müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk S.. Ç..'nin suça sürüklenen çocuk E.. E..'nin katılanlar Ramazan ve H.. F.. 'a yönelik kasten yaralama eylemleri sebebiyle verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümleri temyiz hakkı bulunmadığından suça sürüklenen çocuk S.. Ç.. müdafiiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

3)Suça sürüklenen çocuk E.. E.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik katılan R.. S.. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nin 25/1. maddesi gereğince eylemi meşru müdafaa sınırları içinde kaldığından 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Ramazan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasının '223/2-c' ibaresinin '223/2-d' ve 'ceza verilmesine yer olmadığına' ibaresinin 'beraatine' şeklinde değiştirilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16974
Karar No: 2013/30199
Karar Tarihi: 19.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/16974 E.  ,  2013/30199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davacı-karşı davalı vekili Av....'nin imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerinde , aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir. Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren avukata tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesi,

SONUÇ: Yukarıda gösterilen işlemler yapıldıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.19.12.2013(Prş.)
Esas No: 2016/11318
Karar No: 2016/10098
Karar Tarihi: 28.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/11318 E.  ,  2016/10098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2.maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanığın sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33.maddesi ile değişik 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 28.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9857
Karar No: 2016/5088
Karar Tarihi: 28.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9857 E.  ,  2016/5088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4-1,a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın asli derecede kusurlu olarak bir kişinin ölümüne, bir kişinin hayat fonksiyonlarına etkisi 5. derece etkili kemik kırığı ve yüzde sabit iz olacak şekilde, bir kişinin hayat fonksiyonlarına etkisi 6. derece etkili kemik kırığı ve yüzde sabit iz olacak şekilde ve bir kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanmalarına sebebiyet verdiği somut olayda, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/4803
Karar No: 2017/6607
Karar Tarihi: 28.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/4803 E.  ,  2017/6607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ve hafta tatili ücreti taleplerinin reddine; fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik taleplerin ise kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı .... vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları noktasında uyuşmazlık vardır.

Mahkemece, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri yönünden dava kabul edilerek, söz konusu alacakların davalı ....’den tahsiline karar verilmiştir. Eldeki davada, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri, devreden işveren davalı ....’ye yöneltilmiştir. Devir tarihi 30.06.2013 olup, dava ise ....08.2015 tarihinde açılmıştır. İşyerinin dava dışı işverene devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden, 4857 sayılı İş Kanunu’nun .... maddesi uyarınca devreden davalı işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Somut olayda, devir tarihi ile dava tarihi arasında, iki yıllık sürenin geçtiği açıktır. Bu halde, devreden işveren davalı ....’nin fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından sorumluluğunun sona erdiğinin dikkate alınmadan hüküm tesis edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8945
Karar No: 2021/9679
Karar Tarihi: 25.05.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/8945 E.  ,  2021/9679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tekirdağ 1 Nolu Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunduğu anlaşılan sanığın duruşmalardan vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma konusunda bir beyanının olmaması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılamaya devam edilip mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5533
Karar No: 2012/9835
Karar Tarihi: 02.07.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/5533 E.  ,  2012/9835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, erken tahliye nedeniyle kira alacağının tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin makul süreye ilişkin temyizine gelince;

Dava kira süresi dolmadan kiralananı boşaltan davalı kiracıdan B.K.'nun 264/2 maddesi gereğince 6 aylık kira bedelinin tazmini istemine ilişkindir Davada dayanılan ve hükme esas alınan 15.01.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 7. maddesinde “kiracı sözleşme süresinin sonunda bildirimde bulunmaz ise, kira akti aynı koşullarda yenilenmiş sayılır. Ancak kiracı bir ay evvelinden yazılı bildirimde bulunmak koşulu ile mecuru dilediği zaman tahliye edecektir” şartı olup bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Kiralananın 2009 Ekim ayında tahliye edildiği ve anahtarın bu tarihte teslim edildiği tarafların kabulündedir. Davalının süresinden önce tek taraflı irade açıklaması ile ve haklı nedene dayanmaksızın kiralananı boşalttığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kural olarak kiracı haksız fesih hakkında kiralayanın uğradığı tüm zararı ödemekle yükümlüdür. Ancak, B.K.'nun 98. maddesine göndermesi ile aynı kanunun 44.maddesi uyarınca kiralayanın da zararın artmasına neden olmaması gerekir. Davalı kiracı taşınmazı 2009 Ekim ayında tahliye edip anahtarı davacıya teslim etmiş ve bu tarihe kadar kiraları da ödemiştir. Anahtar teslim tarihinden sonra kiracının sorumluluğu kiralananın kira sözleşmesindeki bedel ve koşullarda ne kadar sürede kiraya verileceği süre kadardır. Bu süre sözleşmenin 7. maddesinde bir ay olarak kararlaştırılmıştır. Bu nedenle tahliye edilen 2009 Ekim ayından sonraki bir aylık kira bedeli (kasım ay kirası) ile sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde fazla kira bedeline hükmedilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (2) Nolu bentte yazılı nedenle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 02/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/1942
Karar No: 2009/6013
Karar Tarihi: 04.06.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/1942 E.  ,  2009/6013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, dava dilekçesinde, soyadının "..." olarak değiştirilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması durumu 10.4.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda davanın kabulüne karar verildiği halde gerekçeli kararda 05.04.1976 olarak düzeltilmesi şeklinde hüküm kurulmuştur. Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8934
Karar No: 2014/7520
Karar Tarihi: 24.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/8934 E.  ,  2014/7520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Burhaniye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 10/01/2013

NUMARASI : 2010/168-2013/6

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatif üyesi olduklarını, kooperatif yönetim kurulunun, kooperatif anasözleşmesindeki ortaklık şartlarını taşımadıkları halde, davalılar Y.. T.., Ş.. E.., M.. D.., M.. K.., A.. K.., U.. S.., A.. U.., M.. K.., B.. A.., E.. B.., M.. B.., İ.. G.., İ.. G.., Ç.. G.., H.. A.., S.. Ç..' nin kooperatif üyesi olarak kaydettiğini ve genel kurullarda oy kullandıklarını ileri sürerek, adı geçen üyelerin üyeliklerinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiş, davalı H. A. ile U.. S.. hakkında açılan davadan ise, bilahare feragat etmiştir.

Asıl davada, davalı kooperatif vekili, davanın reddini savunmuştur.

Birleşen davada, davalılar İ.. G.., M.. B.., davaya cevap vermemiştir.

Birleşen davada, davalılar S.. Ç.., Y.. T.., A.. U.., İ.. G.., Ç.. G.., Ş.. E.., B.. A.., A.. K.., M.. K.., M.. D.., E.. B.., M.. K.., davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre; davalılar H.. A.. ile U.. S.. hakkında açılan davadan feragat edildiği, diğer 14 davalının diğer davalı kooperatif üyesi oldukları ve aidatlarını ödedikleri, davacı tarafça ileri sürülen nedenlerin kooperatif üyeliğinden ihraç nedeni olduğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu ile anasözleşme hükümleri uyarınca ihraç kararını verme yetkisinin ise yönetim kuruluna ait olduğu, davacıların böyle bir davayı açma haklarının bulunmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15234
Karar No: 2013/1862
Karar Tarihi: 04.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/15234 E.  ,  2013/1862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, yaşı büyük suç ortakları ile beraber 31.03.2008 günü gece saat 00.30 sıralarında ...’nın emaneten aldığı araç ile birlikte olay yeri olan Akçakale yolu üzerine geldikleri, ...’ın elindeki pense ile sokak aydınlatma direğine tırmanarak kabloları kestiği, yere düşen kabloları suç ortakları ile birlikte sararak aracın bagajına koydukları şeklinde gerçekleşen olayda hırsızlık suçu dışında ayrıca mala zarar verme suçundan da ceza verilemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında her iki suçtan hüküm kurularak fazla ceza verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17109
Karar No: 2014/12023
Karar Tarihi: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17109 E.  ,  2014/12023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2013

NUMARASI : 2012/267-2013/365

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.