erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/1585
Karar No: 2019/5325
Karar Tarihi: 07.11.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/1585 E.  ,  2019/5325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nin 31/2. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, 5395 sayılı Yasanın 5/1-a.

maddesi uyarınca danışmanlık tedbirine tabi tutulmasına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’in, 18 yaşını doldurmadığı halde, yargılamanın kapalı yerine açık yapılması ve hükmün de açık oturumda verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 185. maddesine aykırı davranılması giderilme olanağı olmadığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, katılanlar ... ve ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3513
Karar No: 2010/27951
Karar Tarihi: 11.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/3513 E.  ,  2010/27951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

HÜKÜM : MAHKUMİYET

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin 01.02.2008 tarihinde sanığın yüzüne karşı verilen hükmü yasal bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 10.03.2008 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla süresinde bulunmayan temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE 11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2178
Karar No: 2015/2456
Karar Tarihi: 11.03.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/2178 E.  ,  2015/2456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tire İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2014

NUMARASI : 2014/58-2014/101

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalının itiraz etmeyerek takibin kesinleşmesi üzerine, davacı icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın kabulü ile davalının davaya konu taşınmazdan tahliyesine karar verilmesi üzerine karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

2820 Sayılı Siyasi Partiler Kanunu'nun 71.maddesinde “ Siyasi partilerin yapacakları giderler, sözleşmeler ve girişecekleri yükümlülükler; genel merkezde parti tüzelkişiliği adına, illerde il yönetim kurulu adına ve ilçelerde ilçe yönetim kurulu adına yetkili kılınan kişi veya kurulca yapılır. Siyasi partilerin il ve ilçelerdeki teşkilat kademeleri tarafından parti tüzel kişiliği adına sözleşme yapılmasına ve yükümlülük altına girilmesine ilişkin esaslar, merkez karar ve yönetim kurulunca tespit olunur. Bu esaslara aykırı olarak yahut siyasi partilerin tüzüklerine göre merkez karar ve yönetim kurulunca önceden yazılı yetki verilmediği veya sonradan bir kararla onaylanmadığı takdirde, partinin teşkilat kademelerinin yaptıkları sözleşme ve giriştikleri yükümlülüklerden dolayı, parti tüzelkişiliği hiçbir suretle sorumlu tutulamaz; merkez karar ve yönetim kurulu veya genel başkan veya parti tüzelkişiliği aleyhine takipte bulunulamaz. Bu takdirde sorumluluk, sözleşmeyi yapan veya yükümlülük altına giren kişi veya kişilere ait olur.” hükmü getirilmiştir. Somut olayda; Milliyetçi Hareket Partisi Genel Başkanlığı'nın 02.05.2014 tarihli yazısında; Parti yetkili organları tarafından kira sözleşmesini yapan Milliyetçi Hareket Partisi Tire İlçe Başkanlığı yetkililerine bu husususa ilişkin olarak verilmiş yazılı yetki olmadığı gibi söz konusu işleme dair sonradan verilen yazılı bir onayda bulunmadığı belirtilmiştir. Bu durumda 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu ve Milliyetçi Hareket Partisi Tüzüğü'ne göre Kira sözleşmesini ilçe başkanı olarak imzalayan Hasan kişisel olarak sorumludur. Sözleşme yapma yetkisi bulunmadığından M.. B.. hakkında takip yapılamaz. Davanın dava ehliyeti yönünden reddi gerekirken tahliyeye karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/5822
Karar No: 2024/11743
Karar Tarihi: 17.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/5822 E.  ,  2024/11743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/80 E., 2021/158 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

(Kapatılan) Askerî Yargıtay Daireler Kurulunun 07.03.2013 tarihli ve 2013/20 Esas, 2013/18 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) "66/1-b" maddesinde, izin alarak Birliğinden ayrılanların, dönmeye mecbur bulundukları günden itibaren 6 gün içerisinde özürsüz olarak dönmemeleri hâlinde cezalandırılacakları öngörülmüştür. İzin aşımı suçu, öngörülen şekliyle temadi eden suçlardan olup, genel kasıtla işlenebilmektedir.

Dosyanın tetkik edilmesi neticesinde;

Her ne kadar sanık hakkında izin tecavüzü suçunu işlediğinden bahisle mahkûmiyet hükmü tesis edilmiş ise de; sanığın 22.05.2015 tarihinde, saat 17.00'da 7+2 gün süre ile izne gönderildiği, 29.05.2015 tarihinde suç tarihlerini kısmen kapsayacak şekilde (29.05.2015-08.06.2015) Özel Pendik Şifa Tıp Merkezinden 10 gün süreyle istirahat aldığı, istirahat raporunun resmi sağlık kuruluşunun mührünü ve

muayeneyi yapan hekimin imzasını taşımasının yanında usulüne uygun biçimde hasta protokol defterine kaydedildiği ve raporda yer alan tarih ve numaraların hasta protokol defterleriyle de uyum arzettiği göz önüne alındığında; 14.06.2015 tarihinde kendiliğinden Birliğine dönen sanığın atılı suça konu eylemi bakımından Kanun'un aradığı 6 tam gün unsurunun gerçekleşmediği anlaşılmakla, maddi unsuru oluşmayan atılı suç yönünden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 17.12.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/15315
Karar No: 2014/12512
Karar Tarihi: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15315 E.  ,  2014/12512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2012/1050-2013/178

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/112
Karar No: 2017/5182
Karar Tarihi: 03.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/112 E.  ,  2017/5182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanununun 20'nci ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21'nci ve özellikle bu Kanunun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 30'ncu maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur. Davalı-karşı davacı kadın vekiline gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliğine ilişkin mazbatalarda tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahipken isim vermekten de imtina etmiştir (Teb. K. m.23/7, m.24/5). Bu haliyle davalı-karşı davacı vekiline yapılan tebligatlar geçersizdir. Açıklanan sebeple gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin usulüne uygun şekilde davalı-karşı davacı kadın vekiline tebliği sağlanarak temyiz süresi de beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.05.2017(Çrş.)
Esas No: 2016/25977
Karar No: 2017/3065
Karar Tarihi: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25977 E.  ,  2017/3065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2014/3493
Karar No: 2014/4197
Karar Tarihi: 27.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/3493 E.  ,  2014/4197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/668-2013/1002

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacın isteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı tarafından geçerli sebebe dayanılmadan feshedildiğini ileri sürerek iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğine ve işe iadesine, başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde kanunî haklarının belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalının cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının süresinde dava açmadığını, davalı işyerinin işçisi olmadığından davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, tanınan yetki çerçevesinde davacının alt işveren işçisi olarak istihdam edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Karar:

Mahkemece isteğin reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Mahkemenin kısa kararında işe iade talebinin kabulüne karar verildiği halde gerekçeli kararda davının reddine yönelik hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihatların Birleştirilmesi Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 karar, sayılı ilâmı gereğince bozma sebebidir. Mahkemece tefhim edilen kısa karar ile sonradan yazılan gerekçeli kararda davanın kabulü yönünde çelişki açık olduğundan, kısa karar ve gerekçeli karar çelişkisinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, temyiz nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/223
Karar No: 2009/87
Karar Tarihi: 07.04.2009

**Ceza Genel Kurulu         2008/9-223 E.  ,  2009/87 K.**

* TERÖR ÖRGÜTÜ ÜYESI OLMAK

* ETKIN PIŞMANLIK

* DEVLET BIRLIĞINI VE ÜLKE BÜTÜNLÜĞÜNÜ BOZMAK

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 221

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 125

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 302

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 168

**"İçtihat Metni"**

Sanığın Yasadışı P.K-K....A-G.L terör örgütünün sair efradı olmak suçundan, 765 sayılı TCY’nın 168/2, 3713 sayılı Yasanın 5 ve 765 sayılı TCY’nın 59. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakkında aynı Yasanın 31, 33 ve 40. maddelerinin uygulanmasına ilişkin Van 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 29.11.2004 gün ve 134-182 sayılı temyiz edilmeksizin kesinleşen hükmü, sanığın etkinlik pişmanlık hükümlerinden yararlanması talebi üzerine ele alan Van 4. Ağır Ceza Mahkemesi 19.09.2005 gün ve 91-93 sayı ile; sanığın “etkin pişman” olduğu ve kendiliğinden teslim olması nedeniyle 5237 sayılı TCY’nın 221/2. maddesi gereğince hakkında ceza tertibine yer olmadığına, 5. fıkra uyarınca 1 yıl süre ile denetimli serbestlik altında tutulmasına karar vermiştir.
Esas No: 2012/29922
Karar No: 2013/25938
Karar Tarihi: 18.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29922 E.  ,  2013/25938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; olaydan 37 dakika sonra yapılan ölçümde 92 promil alkollü olduğu belirlenen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Hükümde uygulama maddesi gösterilmeyerek CMK'nın 232/6 maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/6235
Karar No: 2010/10612
Karar Tarihi: 27.09.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/6235 E.  ,  2010/10612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 18.7.2007 tarihinde usulüne uygun olarak verilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 21.9.2007 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi (REDDİNE), 27.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4439
Karar No: 2011/4467
Karar Tarihi: 21.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4439 E.  ,  2011/4467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/03/2009 gününde verilen dilekçe ile yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 11/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Adalet ve Kalkınma Partisi Genel Başkanı ve Başbakan olan davacı, 04.03.2009 günü Habertürk televizyon kanalında yayınlanan “Kim haklı?” adlı programına konuk olarak katılan Cumhuriyet Halk Partisi milletvekili olan davalının, dava dışı Adalet ve Kalkınma Partisi Grup Başkanvekili ... ile karşılıklı olarak konuştukları sırada kişiliğine yönelik olarak söylediği “terbiyesiz” sözünün kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise; 2009 yılında yapılan yerel seçimden önce yayınlanan dava konusu programda, siyasi parti liderlerinin seçim konuşmalarındaki konuşma biçimlerinin (üslubun) eleştirildiğini, dava konusu sözlerin davacının kişiliğine değil, konuşma biçimine yönelik olduğunu ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davacının siyasi konumu ve daha önce başkaları için söylediği sözler gözetildiğinde davalının amacının davacının konuşma biçimini eleştirmek olduğu, davacının sert eleştirilere katlanmak durumunda olduğu gerekçesiyle istem reddedilmiştir.

Dava konusu yayında, 2009 yerel seçimleri öncesinde siyasi parti genel başkanlarının seçim propagandaları sırasındaki konuşma biçimlerine ilişkin konuşmalar yapılırken davalının, davacının kişiliğini hedef alarak birden fazla “terbiyesiz” sözcüğünü söylemek suretiyle eleştiri sınırlarını aşarak konuşmuştur. Taraflar siyasi kişilik olsalar da söylenen sözler siyasi eleştiri dışında olup davacının kişiliğine yöneliktir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/04/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz. 21/04/2011