Esas No: 2017/23526
Karar No: 2019/15708
Karar Tarihi: 10.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23526 E.  ,  2019/15708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde değişen alt işverenlere bağlı güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin son alt işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Kanunun aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz ve uygulanabilir olması gerekmekle birlikte, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi sebeplere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi sebeple haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi sebeple o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı ilamı gereğince bozma sebebidir.

Somut uyuşmazlıkta, kısa kararda“6.237,00 TL brüt ihbar tazminatının 2.900,00 TL için dava, 3.337,00 TL için ıslah tarihi olan 20/05/2015 tarihinden itibaren yasal faiziyle, 3.517,36 TL brüt yıllık ücretli izin alacağının 100,00 TL için dava 3.417,36 TL için ıslah tarihi olan 20/05/2015 tarihinden itibaren yasal faiziyle” tahsiline karar verildiği halde, gerekçeli kararda “3.517,36 TL brüt ihbar tazminatının 2.900,00 TL için dava, 617,36 TL için ıslah tarihi olan 20/05/2015 tarihinden itibaren yasal faiziyle, 6.237,00 brüt yıllık ücretli izin alacağının 100,00 TL için dava 6.137,00 TL için ıslah tarihi olan 20/05/2015 tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline” dair hüküm kurularak kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkili yaratılmıştır. Gerekçeli kararda, yıllık ücretli izin miktarı ile ihbar tazminatının miktarlarının yanlış alacak kalemleri olarak belirtilmesinin yazım hatası olduğu ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 304. Maddesi hükümlerine göre bu yazım hatasının resen düzeltildiği ifade edilmiş ise de, kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin HMK’nın 304. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün değildir.

Hal böyle iken, temyiz edilen kararın kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunması sebebiyle bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz sebeplerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,10.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.