Esas No: 2024/5658
Karar No: 2024/8014
Karar Tarihi: 10.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/5658 E.  ,  2024/8014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2494 E., 2024/104 K.

KARAR : Esastan Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/54 E., 2023/342 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; işyerinde müfettişler tarafından yapılan teftiş sonrası düzenlenen raporda 2020 Nisan-Ekim aylarında kısa çalışma ödeneği kapsamında çalıştırılmayan işçilerin kasten çalıştırılıp, ücretlerinin ödenmediğini belirtilerek ücretlerinin ödenmesinin istendiğini, ayrıca 4857/32 maddeye aykırılıktan idari para cezası verildiğini, bu raporun davacıya tebliğ edilmediğini, kısa çalışma kapsamında 4 işçi olmasına karşılık, 8 işçinin kısa çalışmadan faydalandığının belirlendiği, yapılan tespitin hatalı ve eksik olduğunu beyan ederek ilgili raporun iptali, ödeme yapılması yönünde yapılan tespitin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; yapılan denetimle ilgili olarak uygulanan idari para cezasının İzmir 2. Sulh Ceza Mahkemesi 2022/869 değişik iş sayılı dosyada görüldüğünü, emsal Yargıtay kararlarında teftiş raporunda adı geçen şikayetçinin davaya dahil edilmeden bu davanın görülmesinin mümkün olmadığını, işyeri ile ilgili olarak yapılmış olan işçi şikayeti üzerine iş yerinde yapılan denetimde iş yerinde tam zamanlı çalışma yapılmasına rağmen işverenin kısa çalışma ödeneği başvurusunda bulunduğu, 30.03.2020– 29.06.2020 döneminde uygulanmak üzere 10 işçinin haftalık çalışma süresini 45 saat azaltılması için başvuruda bulunulduğunu, iş yerinden Temmuz, Ağustos, Eylül ve Ekim aylarında uygulama yapıldığını buna rağmen iş yerinde imza föylerinin düzenli olarak tutulmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen tanık beyanları ve denetim sırasında iş müfettişince alınan tanık beyanlarının karşılaştırılmasında tanık beyanlarının çelişkili olduğu, işyerinin kapalı olduğu ve kısa çalışma uygulandığı iddia edilen dönemden önceki 7 ay içinde elektrik tüketimi 33.610 KW olarak gerçekleşirken kısa çalışma döneminde 7 ay içinde 35.065 KW, müteakip 7 ay içinde ise 34.880 KW olduğu, kısa çalışma dönemindeki sarfiyatın en yüksek düzeyde gerçekleştiğinin tespit edildiği, işyerinde tutulan tutanağın ve teftiş raporunun aksinin ancak eşdeğerde başka bir belge ile kanıtlanabileceği, davacı işyerinde çalışan işçilerin çalışma sürelerinin yarı yarıya düşürüldüğünü ve çalışma sürelerinin haftalık 22.5 saat olduğunu ifade ettikleri, davacının aksini ispat edemediği şeklindeki gerekçe ile davanın reddine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesindeki beyanlarını tekrarla davanın kabul edilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğunu ileri sürerek Mahkeme kararının kaldırılması ile davanın kabulünü talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın yerinde olduğu, delillerin takdirinde isabetsizlik görülmediği, dava konusu raporun aksinin usulünce ortaya konulamadığı, tanıkların teftiş raporundaki beyanlarını okumadan imzaladıkları yönündeki anlatımlarının itibara değer görülmediği gerekçesi ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, İşsizlik Sigortası Kanunu, Kısa çalışma ve Kısa Çalışma Ödeneği Hakkında Yönetmelik hükümleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ile dosyada bulunan deliller kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.