Esas No: 2010/1514
Karar No: 2011/1485
Karar Tarihi: 17.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1514 E.  ,  2011/1485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 30/03/2006 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/03/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ..., Bozalan Basın Bilişim ve Rek. Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Doktor olan davacı, 01.02.2006 günlü Körfez Gazete'sinde “Körfez’de sağlık skandalı” başlığı ile yayımlanan haberin özel hayatına ve kişilik haklarına saldırı niteliğinde oluğunu, gördüğü tedavinin bir eksiklikmiş gibi kamuoyuna sunulduğunu ileri sürerek gazetenin sahibi şirket ile sorumlu yazı işleri müdürünün; yayının arkasındaki kişi olup hakkında iftira ve karalama niteliğinde eylemlerde bulunarak hakaret ettiğini ileri sürdüğü diğer davalı eczacı ...’in manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemiştir.

Davalılardan ...; kendisine husumet düşmeyeceğini, davacıya hakaret eyleminin gerçekleşmediğini, davacının yazdığı reçetelerdeki hataları sağlık müdürlüğüne bildirdiklerini, yayın konusunun kendilerinden kaynaklanmadığını; diğer davalılar ise Bakırköy’de psikolojik tedavi gören davacı doktorun yanlış olan eylemlerinin yayın konusu edildiğini, davacının yazdığı reçetelerin yanlış olup bunların insan sağlığını ilgilendirdiğinden haber olarak yayımlanmasında kamu yararı bulunduğunu, yayının belgeye dayalı olup diğer davalı ile ilişkileri olmadığını belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, davalılardan ... hakkındaki iddianın kanıtlanamadığı, adı geçen davalının yasal şikayet hakkını kullandığı gerekçesiyle hakkındaki istem reddedilmiş; davacının psikolojik tedavi gördüğü doğru ise de yazdığı reçetelerdeki hatalarının kamuoyunu ilgilendirmeyeceği, tedavi sonunda iyileşmedikçe göreve başlamasına izin verilmeyeceği, tedavisi biten davacının hastalığın etkisinde gibi gösterilmesinin hatalı, hakkındaki soruşturmanın gizli olduğu gerekçesiyle diğer davalılar hakkındaki istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; psikolojik bozukluk yaşayan davacının rahatsızlığının 2000-2004 yılları arasında sürdüğü, 10.03.2004-22.04.2004 arasında yatarak tedavi gördüğü, arka arkaya 19 ay rapor verildiği, 21.11.2005 günü yapılan muayenesinde aylık periyotlarla bir yıl süre için kontrol önerildiği, davalılardan ... tarafından 03.01.2006 günü verilen dilekçe ile yazdığı reçetelerde insan sağlığı yönünden zararlı olabilecek hatalar yaptığı gerekçesiyle sağlık müdürlüğüne şikayet edilen davacı hakkında yapılan inceleme sonucunda; hatalı ve insan sağlığını tehlikeye düşürebilecek reçeteler yazması nedeniyle kınama cezası ile cezalandırılmasının ve gördüğü tedaviye rağmen hastaya bakması veya reçete yazmaya devam etmesinde kamu yararı olup olmadığının konunun uzmanı olan doktorlardan oluşacak bir kurulca değerlendirilmesinin önerildiği anlaşılmaktadır.

Davacının geçmişte gördüğü tedavi tek başına güncel değil ise de, bu hastalığın etkisiyle insan sağlığına zarar verebilecek nitelikte reçeteler yazması nedeniyle şikayet edilmesi üzerine inceleme başlatılıp uyguladığı tedavi ve eylemlerinin irdelenmesi günceldir. Görevi gereği insan sağlığı üzerinde etkili eylemlerde bulunan ve aldıkları kararlar, koydukları tanılar ile uyguladıkları tedavilerle insan sağlığını etkileyebilen doktorların eylem ve işlemlerinin kamuoyuna duyurularak bu konuda bilinç oluşturulması için haber yapılmasında kamu yararı olmadığı benimsenemez. Yukarıda anlatılan olayların gelişim biçimi, resmi belgeler ve dosya içeriğine göre yayının gerçek olup hukuka uygun olduğu gibi insan sağlığı yönünden önemli bir konuda yayında yer verilen sözlerin kullanılması da öz ve biçim dengesi açısından gereklidir.

Yerel mahkemece açıklanan tüm bu yönler gözetilerek, davacının kişilik haklarına saldırı olgusunun gerçeklemediği sonucuna varılıp istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASNA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.