erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/2391
Karar No: 2022/14072
Karar Tarihi: 06.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/2391 E.  ,  2022/14072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 2021/13337 esas sayılı dosyası ile birlikte yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda değişmeyen savunmasının aksine, yüklenen suçu işlediğine ilişkin, mahkumiyetine yeterli, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun delil bulunmadığı gibi olayın tek tanığı olan ...’in de beyanında, olay anında hırsızlık yapanların yüzlerini göremediğini, müştekinin yönlendirmesi ile ilk başta gördüm şeklinde beyanda bulunup, müştekinin sanıkların resimlerini göstermesi ile poliste teşhiste bulunduğunu, aslında sanıkların yüzünü olay anında görmediğini, bu sebeple vicdan azabı duyduğunu beyan ettiği gözetilmeden suça sürüklenen çocuğun beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 06/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7786
Karar No: 2014/13515
Karar Tarihi: 12.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7786 E.  ,  2014/13515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/375-2013/679

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı S.M.ve G. End. Tic Aş vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/6300
Karar No: 2008/10987
Karar Tarihi: 15.09.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6300 E.  ,  2008/10987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyada mevcut olan bilirkişiler ve fen bilirkişi tarafından verilen 07.12.2007 havale tarihli rapora ekli memleket haritası ile kadastro paftasının çakıştırıldığı (Ek No: 3) krokiden çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde genel arazi kadastrosu yapıldığı anlaşılmaktadır. Ancak; dava dilekçesinde taşınmazın ... Köyü Yaylası ... mevkiinde bulunduğu bildirilmiştir.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ... Köyünde genel arazi kadastrosunun yapılıp yapılmadığının Kadastro Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

2) Dava dilekçesindeki beyanlar dikkate alınarak ... İlçesi ... Köyünün bulunup bulunmadığı, var ise bu köyde genel arazi kadastrosunun yapılıp yapılmadığı,

3) Fen bilirkişi raporu (Ek-03-Ek No: 6) eklenerek dava konusu taşınmazın hangi Köy sınırları içinde kaldığı Kadastro Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 15/07/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/13621
Karar No: 2016/12403
Karar Tarihi: 20.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/13621 E.  ,  2016/12403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 3. Asliye Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, alacağın tahsili istemine ilişkindir.

... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın kira ilişkisinden kaynaklandığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise uyuşmazlığın kira ilişkisinden kaynaklanmadığı, paylı malikler arasında kiracının ödediği kira bedelinin paylaşımına ilişkin olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda, davacı vekili özetle; ... mahallesinde bulunan ve tapuda 200 ada 19 sayılı parselde kayıtlı arsa vasıflı taşınmazın 1/2 hissesi ... 2. Asliye Hukuk Mahmesinin 04/07/2012 tarih ve 2011/531 E. - 2012/374 K. sayılı ilâmı ile mazbut "...." adına tapuya tesciline karar verildiğini ve vakıf adına tapuya tescil edildiğini, ancak davaya konu taşınmaz 02/01/2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile vakıf olmayan 1/2 hissesinin maliklerinden ...'a kiraya verildiğini, müvekkili idarece anılan taşınmazın kiracısı ....'a 23/09/2014 tarih ve 3164 sayılı yazı ile taşınmazın 1/2 hissesinin "...." adına 17/09/2014 tarihinde tapuya tescil edildiği bildirilerek taşınmazın tescil tarihi olan 17/09/2014 tarihinden 01/01/2015 tarihine kadar dönem kirası olan 7.350,00.-TL'sinin 1/2 vakıf hissesine isabet eden tutarının idarenin anılan yazıda belirtilen banka hesabına ödenmesi talep edildiğini, ancak adı geçen taşınmaz kiracısı müvekkili idareye göndermiş olduğu 10/10/2014 tarihli dilekçesi ile söz konusu taşınmazın anılan dönem için vakfı adına tahakkuk eden kira bedelinin kiralayan ...'a ödendiğinin bildirildiğini ileri sürerek davalıya ödenen kira bedellerinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava konusu etmiştir.

Dosya kapsamından taraflar arasında kira ilişkisi bulunmadığı, uyuşmazlığın sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak isteminden kaynaklandığı anlaşıldığından, davanın genel hükümlere göre asliye hukuk mahmesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/12/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/17946
Karar No: 2017/25116
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17946 E.  ,  2017/25116 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2022/5618
Karar No: 2022/14682
Karar Tarihi: 13.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/5618 E.  ,  2022/14682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen 13.03.2009 tarihli kararın tebliği için adı geçenin bilinen en son adresi esas alınarak çıkarılan tebligatın, muhatabın adreste tanınmadığı gerekçesiyle bila tebliğ iade edilmesi üzerine, Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması ve suça sürüklenen çocuğun adres kayıt sisteminde adresinin bulunmaması gerektiği, mahkemeye bildirilen adrese daha önce yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığı ve suça sürüklenen çocuğun tebliğ tarihinde cezaevinde olduğu gözetilmeden, güncel MERNİS adresi de tespit edilmeden Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliği işleminin geçersiz olduğu anlaşılmış ise de; suça sürüklenen çocuğun 23/12/2019 tarihli dilekçesi ile cezasının, sonradan yürürlüğe giren 7188 sayılı yasa gereğince uzlaşma kapsamına alınarak gereğinin yapılmasını istediği, dolayısıyla yokluğunda verilen karardan en geç bu tarihte haberdar olan suça sürüklenen çocuğun, kararı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 16/02/2022 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun süresinde olmayan temyiz istemi ile yerinde görülmeyen eski hale getirme isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 13.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3016
Karar No: 2015/16118
Karar Tarihi: 22.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/3016 E.  ,  2015/16118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/253292

Mahkemesi : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

Karar tarihi : 25/06/2014

Numarası : 2014/247 - 2014/303

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin, suçun işleniş biçimi ile suç kastının yoğunluğunun dikkate alınması sırasında hatalı takdir kullanıldığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4792
Karar No: 2017/6596
Karar Tarihi: 28.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/4792 E.  ,  2017/6596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ve hafta tatili ücreti taleplerinin reddine; fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik taleplerin ise kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı .... vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları noktasında uyuşmazlık vardır.

Mahkemece, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri yönünden dava kabul edilerek, söz konusu alacakların davalı ....’den tahsiline karar verilmiştir. Eldeki davada, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri, devreden işveren davalı ....’ye yöneltilmiştir. Devir tarihi 30.06.2013 olup, dava ise ....08.2015 tarihinde açılmıştır. İşyerinin dava dışı işverene devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden, 4857 sayılı İş Kanunu’nun .... maddesi uyarınca devreden davalı işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Somut olayda, devir tarihi ile dava tarihi arasında, iki yıllık sürenin geçtiği açıktır. Bu halde, devreden işveren davalı ....’nin fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından sorumluluğunun sona erdiğinin dikkate alınmadan hüküm tesis edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2542
Karar No: 2015/10932
Karar Tarihi: 22.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2542 E.  ,  2015/10932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 49. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/05/2013

NUMARASI : 2012/128-2013/122

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 49. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/05/2013 gün ve 2012/128-2013/122 sayılı kararı onayan Daire’nin 06/11/2014 gün ve 2013/15118-2014/16959 sayılı kararı aleyhinde davalı Banka ve fer'i müdahil TMSF vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 15/11/1999 tarihinde S. D.Şubesi'ne 63.000 DEM mevduat yatırdığını, S. A.Ş. yöneticilerinin yönlendirmeleri ile mevduatın KKTC'de paravan olarak kurulmuş E.O. Ltd. hesabına aktarıldığını, S. yönetimine 21/12/1999 tarihinde BDDK tarafından el konduğunu, bankanın yönetim ve denetiminin TMSF'ye geçtiğini, davalı bankanın eyleminin havale işlemine aracılık etmekte ibaret olmadığını belirterek 63.000 DEM alacağın EURO karşılığının davalıdan faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili , davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının S. D. Şubesi'nde bulunan mevduatının banka yetkililerinin yönlendirmesi ile o. hesabına aktarıldığı ancak gerçek anlamda bir havale ve paranın gönderilmesi işlemi yapılmadığı, paranın halen S. hakimiyetinde bulunduğu gerekçeleriyle davanın kabulü ile 63.000 DEM karşılığı (32.211,38 Euro)'nun 15.11.1999 tarihinden itibaren 1 yıl vadeli aynı tür mevduata devlet bankalarının uyguladığı en yüksek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı Banka ve fer'i müdahil TMSF vekillerince temyizi üzerine Dairemizin 06/11/2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı Banka ve fer'i müdahil TMSF vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Banka ve fer'i müdahil TMSF vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Banka ve fer'i müdahil TMSF vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalıya iadesine, karar düzeltme isteyen fer'i müdahil TMSF harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2391
Karar No: 2022/14072
Karar Tarihi: 06.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/2391 E.  ,  2022/14072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 2021/13337 esas sayılı dosyası ile birlikte yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda değişmeyen savunmasının aksine, yüklenen suçu işlediğine ilişkin, mahkumiyetine yeterli, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun delil bulunmadığı gibi olayın tek tanığı olan ...’in de beyanında, olay anında hırsızlık yapanların yüzlerini göremediğini, müştekinin yönlendirmesi ile ilk başta gördüm şeklinde beyanda bulunup, müştekinin sanıkların resimlerini göstermesi ile poliste teşhiste bulunduğunu, aslında sanıkların yüzünü olay anında görmediğini, bu sebeple vicdan azabı duyduğunu beyan ettiği gözetilmeden suça sürüklenen çocuğun beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 06/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/1247
Karar No: 2008/3111
Karar Tarihi: 09.06.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/1247 E.  ,  2008/3111 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞTİRİLEN DAVA:Büyükçekmece Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamında özetle; davacı tarafından davalı dördüncü kişi Tuncel Serdar'ın kötüniyetli olduğu ispatlanamadığından bu davalı yönünden davanın reddine, davalı Metin yönünden ise İİK 283/II. maddesi gereğince bedele dönüşen davanın kabulü ile davacı alacağından fazla olmamak üzere 36.697.385.550TL satış bedelinin davalı Metin Akın'dan tahsiline karar verilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemenin direnme kararı üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.12.2005 tarih 2005/15-625 esas, 736 karar sayılı ilamıyla direnme kararı Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davalı ...'nın kötüniyetli olduğu ispatlanamadığından bu davalı yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulü ile davacı alacağından fazla olmamak üzere 36.697.38YTL satış bedelinin davalı Metin Akın'dan tahsili ile davacıya verilmesine fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş bulunmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 509.00.-YTL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı geri verilmesine 9.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.