erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/8658
Karar No: 2014/11359
Karar Tarihi: 27.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/8658 E.  ,  2014/11359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen taraflara yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/6552
Karar No: 2009/7074
Karar Tarihi: 08.06.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/6552 E.  ,  2009/7074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 26.09.2008 gününde verilen dilekçe ile tapuda vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.12.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... idaresi vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, tapu kaydındaki “Zemini Şehzade ... Vakfı’na muakataalı” şerhinin terkini istemi ile açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı idare temyiz etmiştir.

27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 sayılı ... Kanununun 18.maddesi hükmü gereğince; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, mukataalı vakıf; zemini vakfa, üzerindeki yapı ve ağaçlar ise tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf da; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığın çözümü için, kayda işlenen vakfın mukataalı veya icareteynli vakıflardan olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının saptanması gerekir.

Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 26.03.1986 tarih ve 384-3473 sayılı ilamıyla ... ... Adasındaki vakıfların tahsisat türü kabilinden olup sahih vakıf olmadıkları bu yerler üzerinde ... idaresinin ayni bir hakkı bulunmadığı tespit edildiği gibi bu husus aynı nitelikteki derecattan geçerek kesinleşen kararlarla da belirlendiğinden davalı idarenin vakfın türüne yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; dava konusu taşınmaz 13 sayılı parsel üzerindeki 1. kat, 3 numaralı bağımsız bölümdür. Bu bağımsız bölüm numarasının hüküm fıkrasında 4 olarak yazılmış olması maddi hata olarak nitelendirilmiş, bu hatanın da HUMK.nun 80. ve 459. maddeleri gereğince yerinde düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ:Davalının temyiz itirazlarının reddiyle temyiz olunan kararın yukarıda yazılı gerekçelerle ONANMASINA, (Hukuk Genel Kurulunun 24.12.2008 tarih 2008/18-777 Esas, 20058/788 Karar sayılı ilamı gereğince) aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 08.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/22066
Karar No: 2015/598
Karar Tarihi: 20.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/22066 E.  ,  2015/598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Davacı, hizmet süresinin tespitine, Kurumun re'sen tahsil cihetine gitmediği ve prim ödeme bulunmayan yılların sigortalılıktan sayılıp sayılmayacağına, yaşlılık aylığı bağlanıp bağlanmayacağının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, isteğe bağlı sigortalılık süresinin tespiti ile yaşlılık aylığı bağlanıp bağlanamayacağının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davnın kabulü ile davacının 01/01/1994-01/01/2000 tarihleri arasında 2925 sayılı Yasa kapsamında tarım sigortalısı olduğunun tespitine, rapor doğrultusunda koşulları oluştuğunda emekliliğe hak kazanacağının tespitine karar verilmiştir.

HMK'nın 297. maddesinde, Mahkeme kararında taraflara yükletilen görev ve verilen hakların şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde açık olarak yazılması öngörülmüştür. Hüküm fıkrası, kararın esası olup, açık ve infazı mümkün olmalıdır. Şarta bağlı ve terditli olarak hüküm kurulamaz. Davanın açıldığı tarihteki duruma göre hüküm fıkrasında, asıl talep ile yardımcı talepler hakkında, şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde, açık olarak karar verilmelidir.

Somut olayda, mahkemece davacının 01/01/1994-01/01/2000 tarihleri arasında 2925 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun tespiti yerinde ise de, şarta bağlı hüküm kurulamayacağı göz ardı edilerek yazılı şekilde kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, davacının hüküm altına alınan günleri de değerlendirilerek yaşlılık aylığına hak kazanıp kazanmadığını tespit etmekten ibarettir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3779
Karar No: 2021/2552
Karar Tarihi: 17.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/3779 E.  ,  2021/2552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kumluca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20.06.2019 tarih ve 2017/7-2019/201 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıyla davacı arasındaki ticari ilişki nedeniyle davalıya mal verildiğini, temel borç ilişkisinin bu şekilde uzun yıllar devam ettiğini, davalının davacıya olan borcuna karşılık olarak takibe konu senetleri tanzim ederek verdiğini, ancak davalı borcunu ödemediğinden davalı hakkında Kumluca İcra Müdürlüğü'nün 2012/247 sayılı dosyasından icra takibi başlatıldığını, davalının takibe itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve davalı aleyhine %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibe bonoların zamanaşımına uğradığını, bu nedenle ilamsız takip dahi yapılamayacağını, işbu bonoların teminat olarak verildiğinden beyanla borcu bulunmadığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre zaman aşımına uğramış bonoların yazılı delil başlangıcı niteliğinde olduğu, davalının davacıdan mal aldığı ve karşılığında ücret ödediği, davalının borcu karşılığında 30/10/2006 düzenlenme 20/02/2007 vade tarihli 7500.- TL bedelli, 30/10/2006 düzenlenme 20/01/2007 vade tarihli 5000.- TL bedelli, 30/10/2006 düzenlenme 20/03/2007 vade tarihli 7500.- TL bedelli, 30/10/2006 düzenlenme 20/04/2007 vade tarihli 5700.- TL bedelli toplamı 25.750.- TL olan 4 adet bono verdiği, davacının alacaklı olduğunu bonoları destekler muavin defter kayıtları ve tanık beyanları ile kanıtladığı, davalı ise her ne kadar ödeme yaptığına dair makbuzlar sunmuş ise de sunulan makbuzların takip başlatılan bonolara karşılık olduğu kanıtlanamadığından ödeme iddiası ispat edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İşbu karara karşı davalı vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.319,24 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/18814
Karar No: 2013/19018
Karar Tarihi: 05.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/18814 E.  ,  2013/19018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gebze Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :28.05.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; velayet ve maddi tazminatın miktarı, reddedilen manevi tazminat ve çocuk için hükmedilen tedbir nafakasının miktarı yönünden, davalı (koca) tarafından ise; kusur belirlemesi, maddi tazminat ve iştirak nafakası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 05.07.2013 günü duruşmalı temyiz eden davacı F.K. ile vekili Av. F.. A.ve karşı taraf temyiz eden davalı İ.. Ö..K.. vekili Av.M.. Y..K..geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan tahkikat ve toplanan deliller ile özellikle mahkemece alınan sosyal inceleme raporuna göre, müşterek çocuk 2004 doğumlu C..S..'nın yargılama süresi içersinde anne yanında olduğu, bulunduğu ortama uyum sağladığı, eğitimci olan annesinin çocukla yeterince ilgilendiği, anne yanında kalmasının çocuğun bedeni, fikri ve ahlaki gelişmesine engel olacağı yönünden herhangi bir delil bulunmadığı, yaşı nedeniyle anne bakım ve şefkatine muhtaç olduğu; açıklanan sebeplerle çocuğun üstün yararı gözetilerek velayetinin anneye verilmesi gerekirken; duruşmadaki beyanı dikkate alınarak babaya verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple  BOZULMASINA, hükmün temyize konu dieğr bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 990 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.05.07.2013
Esas No: 2010/39161
Karar No: 2011/996
Karar Tarihi: 26.01.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/39161 E.  ,  2011/996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2008/146991

MAHKEMESİ : Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2008

NUMARASI : 2008/15

SANIK : H.. B..

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemece gösterilen gerekçe itibariyle haksız tahrik hükmünün uygulanmayacağına ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiş,dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde bulunmamıştır.Ancak;

1-Katılan Engin’deki yaralanmanın yüzde sabit eser nitelinde olup olmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Suç tarihinde onbeş yaşını doldurmuş olup onsekiz yaşını doldurmamış olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 31/3.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Katılanın bir tazminat istemi bulunmadığı gibi, dosyaya yansıyan bir zararınında belirlenemediği gözetilmeden sanığın katılanın zararını karşılamadığı biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231/5.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4-Kabule göre de,

Katılan E.. S..’nin raporuna göre yaralanmanın yüzünde sabit ize neden olduğunun anlaşılması karşısında sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-c,87/1-c maddelerinde düzenlenen kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi gözetilerek hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26/01/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4042
Karar No: 2021/10640
Karar Tarihi: 15.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/4042 E.  ,  2021/10640 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 15.02.2014 tarihinde düzenlenen eylemde "15 Şubat Uluslararası Komployu Kınıyoruz BDP ... İl Örgütü" ibareli pankartı tuttuğu, yine terör örgütü PKK/KCK lehine "Be Serok Jiyan Nabe , Biji Serok Apo, Şehit Namırın" şeklinde slogan attığı, 07.03.2015 tarihinde... açık otoparkında HDP ... il teşkilatı tarafından organize edilen 8 Mart Dünya Kadınlar Günü kapsamında yapılan açık hava toplantısında PKK silahlı terör örgütü lideri Abdullah Öcalan'a ait posteri kurulan platforma astığının anlaşıldığı somut olayda;

Ayrıntıları Dairemizin 09.02.2016 tarih, 2015/7466 E. 2016/1025 K. sayılı kararında açıklandığı üzere, olay tarihi ve yeri, sanığın muhatap kitle üzerindeki etkisi, toplantının olaysız dağılmış olması da gözetildiğinde, atılan sloganın terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva da içermediğinin anlaşılması karşısında; terör örgütünün propagandasını yapmak suçunun unsurlarının oluşmadığı ancak; atılan sloganın, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/9-69-99 sayılı ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.06.2002 tarih 5079-6668 sayılı kararlarında da işaret olunduğu üzere TCK'nın 215. maddesinde düzenlenen "kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde suçu ve suçluyu övme" suçunun oluşacağı, bu husustaki takdir ve değerlendirmenin mahkemeye ait olduğu da gözetilerek, TCK’nın 215. maddesinde tanımlanan suçu ve suçluyu övme suçunun unsurları ve cezalandırılma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılarak sanığın

hukuki durumunun takdir ve tayini yerine yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 15.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/24896
Karar No: 2013/274
Karar Tarihi: 16.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/24896 E.  ,  2013/274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak zeminine; üzerindeki binalara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payları da düşülmek suretiyle değer biçilmesinde ve 102 ada 9 parsel yönünden pilon yeri ile irtifak hakkı bedelinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazlardan 107 ada 33 parselin niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının, taşınmazın tüm değerinin % ikibuçuğunu geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2022/4288
Karar No: 2022/5310
Karar Tarihi: 04.07.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/4288 E.  ,  2022/5310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 44. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi'nce verilen 07.04.2022 tarih ve 2022/254 E. - 2022/596 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından adli yardımlı ve duruşma istemli olarak temyiz edilmesi üzerine dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1-01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 448. maddesi hükmü ve özellikle emredici nitelikteki 336/2. maddesi hükmünün hilafına, gerek istem dilekçesinde ve gerekse de dosya kapsamında, adli yardım taleplerini haklı gösterecek yeterli nitelikte (banka kayıtları, gayrimenkul kayıtları, ticaret sicil kayıtları, fakirlik belgeleri vs.) bilgi ve belge bulunmadığı anlaşıldığından, davalının kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım taleplerinin HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Davalının kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalı vekiline işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazı reddedildiği takdirde 6100 sayılı HMK’nın 366. maddesi atfı ile 344. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dava dosyasının mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin REDDİNE, Dairemizin bu kararına karşı tebliğden itibaren bir hafta içinde Yargıtay 12. Hukuk Dairesi nezdinde itiraz edilebileceğine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/07/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10670
Karar No: 2013/10089
Karar Tarihi: 10.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/10670 E.  ,  2013/10089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Elbistan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :17.4.2002

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, 3.11.2011 tarihli tavzih talebinin reddine ilişkin hükme yönelik temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile benzeri diğer açık hatalar mahkemece re'sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hakim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir (HMK.m.304/1). Hüküm (gerekçeli karar) ilgililerine tebliğ edilmiş olduğuna göre; duruşma açılarak, beyanlarına başvurulmak üzere, davanın taraflarına (Cumhuriyet Başsavcılığı, E... D... ve F... D...) davetiye çıkarılması gerekirken; bu işlem yapılmadan, yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

2-Kabule göre de;

Davanamede; iptali istenen evliliğin 19.08.1996 tarihli evlilik olarak belirtilmesine, incelemenin de bu evliliğe yönelik olması karşısında; nihai hükümde, 19.08.1996 tarihli evlilik kaydı yerine, 21.07.1999 tarihli evlilik kaydının iptaline karar verilmesi suretiyle yapılan hatanın tavzihen düzeltilmesinin istenmesi ve talebe göre düzeltmenin (tashihin) yapılmış olması hükmün değiştirilmesi sonucunu doğurmaz. Talep, yukarıda açıklanan Türk Medeni Kanununun 304/1. madde kapsamında kalan, "açık hata"nın tavzihen düzeltilmesi niteliğindedir. Bu nedenle, yukarıda 1.bentte belirtilen usulü işlemler yapıldıktan sonra, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 404/2. maddesine gösterilen usul uygulanarak hükmün tashih edilmesi gerekirken; talebin reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen tavzih talebinin reddi kararının yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.04.2013 (Çrş.)