erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/29562
Karar No: 2013/32456
Karar Tarihi: 24.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/29562 E.  ,  2013/32456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitler de yapılacak artış oranına uyulmadığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 3.100,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 30.05.2006 tarihli sözleşmenin 22. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endexler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı ... taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak ...'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, ...'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda ...'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu ... üzerinden yapılmıştır.

Memur maaş artış oranı Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğü tarafından 28.06.2006 tarihli yazısına göre; %6.3 oranında artırılmıştır. ... ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, bu

2013/29562-32456

oranlardan en düşük olan esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı ...'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10388
Karar No: 2022/13012
Karar Tarihi: 25.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/10388 E.  ,  2022/13012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesi

No :

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesince davacı ve davalı ..., davalı ... vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili, davalı ... vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davalı ... vekiline karar ilamının tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatasının iş bu dosyaya eklenmesinden sonra gönderilmek üzere,

2-Nispi harca tabi davalarda, 10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince hükmü temyiz eden her bir davalının temyiz başvuru harcını ve ilam harcının 1/4'nü (nispi temyiz karar harcı) peşin olarak yatırması gerekir.

Davalı ..., davalı ... ve davalı ... velilleri tarafından karara karşı temyiz yoluna başvurulduğu, yukarıda yazılı olan İçtihadı Birleştirme Kararına göre, davalılar yönünden temyiz başvuru ve temyiz nispi karar harçlarının eksik yatırıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece davalı şirketlerin yaptığı temyiz talebine istinaden yatırılması gereken harcın muhtıraya rağmen yatırılmadığı hususuna dikkat edilmeksizin ve bu davalıların temyizi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, her hangi bir karar verilmeksizin gönderildiği dikkate alınarak, bu davalıların temyizi hakkında karar verilmesi ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 344, 346 ve 366. maddeleri uyarınca öngörülen prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere; dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10646
Karar No: 2016/1705
Karar Tarihi: 09.02.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/10646 E.  ,  2016/1705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .............. 1. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Her iki sanık hakkında hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanık ........... hakkındaki mahkümiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ...'nın adli sicil kaydında bulunan ............. .. . Asliye Ceza Mahkemesi'nin .......... E. - .............. K. sayılı ilamının TCK md. 58 gereğince tekerrüre esas alınmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık H.. K..'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ............. hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

06/09/2011 tarihli tutanak ile sanık ..... ile sanık ............ içinde kaçak eşya olduğu tespit edilen bir koli ile yakalandıkları, sanık ........... alınan ifadelerinde sanık .............. ile aile dostu olduklarını, sanığın abisinin yanında sekreter olarak çalıştığını, sanık ..........Ankara'da olmayacağını belirterek rica etmesi üzerine kargonun kendi adına gönderilmesini kabul ettiğini, kaçak eşya olduğunu bilmediğini beyan ettiği, sanık ....... sanık .....'nın sadece isminin kullanıldığını, olayla ilgisi olmadığını beyan etmesine göre; sanık savunmasının aksine kaçakçılık suçundan cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ...............'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/02/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5722
Karar No: 2022/2699
Karar Tarihi: 24.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/5722 E.  ,  2022/2699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : UŞAK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen kurum işleminin iptali davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen karar süresi içinde davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiştir.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK.'nın 334 ve devamı maddelerinde) düzenlenmiş olup; HMK'nun 336/3.maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir. Adli yardım; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimselerin bu mali külfetlerden geçici olarak muaf tutulmasıdır.

Somut olayda, dosyaya eklenen belgelerden talepte bulunan davacının yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığı ve adli yardım talebinin yerinde olduğu anlaşılmış olmakla (HMK'nin m. 336/2.) adli yardım talebinin ve temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan bölge adliye mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, hükmü temyiz eden davacı adli müzaharet kararı almış olduğundan harç alınmasına yer olmadığına dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 24/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/7617
Karar No: 2020/8269
Karar Tarihi: 26.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/7617 E.  ,  2020/8269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL ANADOLU 54. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği, en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekir.

Sanığın yokluğunda verilen 13/06/2013 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin gerekçeli kararın, sanığın 11/01/2012 tarihli celsede ikamet adresi olarak bildirdiği “Yalı Mah. ... Sok N.24/2 Kartal/ İSTANBUL” adresi yerine, “... Sokak No:22/1 Pendik/İstanbul” adresine tebliğe çıkarılarak iade gelmesi üzerine aynı adreste Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu anlaşıldığından, tedbir kararının kesinleşmediği ve bu karara bağlı 27/01/2015 tarihli mahkûmiyet kararının hukuki değerden yoksun olduğu, sanığın yaptığı itirazın, 13/06/2013 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraza tabi olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 26/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/32396
Karar No: 2015/16982
Karar Tarihi: 11.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/32396 E.  ,  2015/16982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, deri mont hakkı, yazlık ve kışlık kıyafet alacağı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatili ve hafta tatili ücreti, ücret, kömür alacağı, sendika ikramiyesi ve ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 11/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/9983
Karar No: 2015/2161
Karar Tarihi: 01.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9983 E.  ,  2015/2161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin üyesi olan davalının, divan başkanlığını yaptığı 2008 yılı genel kurulunun 17. maddesinde alınan bütçe oluşturulmasına ilişkin karar gereği belirlenen 16.600,00 TL bedel ve 5 adet kooperatif aidat alacağını davalı tarafın ödemediğini, müvekkilinin alacağını sağlamak amacıyla ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/10894 esas sayılı icra takip dosyası ile icra takibi yaptıklarını, davalının takibe itiraz ettiğini, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davayı kabul etmediklerini, müvekkilinin kooperatif üyeliğinden istifa ettiğini, istifaya ilişkin tebliğ evrakının bir örneğini dosyaya sunduklarını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacı tarafça yapılan takibe konu alacakların geçmiş dönemde alınan kararlar ve yarım kalan, yapılacak işler için belirlenen masraflar olduğu, davalının bu masraflardan istifadan önceki tarihte üye olarak, istifadan sonraki tarihte ise tasfiye masrafı kapsamında sorumlu olduğu ve alacağa işlemiş faiz talep edilebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, alacağın yargılamayı gerektirmesi bu sebeble likit olmadığı gözetilerek davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/8440
Karar No: 2010/12941
Karar Tarihi: 29.06.2010

2. Hukuk Dairesi 2009/8440 E., 2010/12941 K.

**2. Hukuk Dairesi 2009/8440 E., 2010/12941 K.**

**- GENEL BOŞANMA NEDENİ

- ÖZEL BOŞANMA NEDENİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 161 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 162 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 163 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 166 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyizen murafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle, dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı, mütekabil boşanma davası açmış, mütekabil boşanma davasında; zina, olmazsa hayata kast, bu da olmazsa pek kötü davranış, bunun da kabul edilmemesi halinde haysiyetsiz hayat sürme, bu da kabul edilmediği takdirde evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanmalarına karar verilmesini istemiştir. Zina, hayata kast, pek kötü muamele ve haysiyetsiz hayat sürme özel boşanma sebebi yanında genel boşanma (TMK m. 166/1) sebebi de oluşturur. Böyle bir durum karşısında kalan eş, dilerse bu özel sebeplerin yanında genel sebebe, dilerse birine veya birkaçına birlikte dayanarak boşanma talep edebilir. Hem özel hem de genel sebebe dayanılarak boşanma davası açılmış ise, doğuracakları hukuki sonuçlar farklı olacağından öncelikle özel boşanma sebeplerinin bulunup bulunmadığı belirlenmeli, özel sebep varsa, bu sebebe dayanılarak, özel boşanma sebeplerinin gerçekleşmemesi veya özel sebebe dayalı dava hakkının düşmüş olması halinde, deliller, genel boşanma sebebi çerçevesinde değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Toplanan delillerin öncelikle özel boşanma sebepleri bakımından değerlendirilip, sonucu uyarınca karar verilmesi ge-rekirken, bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple (BOZULMASINA), bozma sebebine göre davalı-mütekabil davacının sair temyiz itirazları ile davacı-karşılık davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7917
Karar No: 2018/3411
Karar Tarihi: 11.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7917 E.  ,  2018/3411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Sanıklara yüklenen “açığa imzanın kötüye kullanılması” suçunun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı 30.07.2009 ve 16.10.2009 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 11.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/828
Karar No: 2018/9454
Karar Tarihi: 12.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/828 E.  ,  2018/9454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişinin içinde bulunduğu tehlikeli durum veya zor şartlardan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK’nun 157/1, 58, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın aile dostları olan katılanın ev adresine, katılanın yurt dışında bulunan oğlu, kendisinin de arkadaşı olan Turhan Mutlu sanki İ.... İcra Müdürlüğünün bir dosyasında borçluymuş gibi 14. İcra Müdürlüğünden katılanın oğluna hitaben yazılmış sahte bir muhtıra tanzim edip gönderdiği; katılanın aile dostu olmaları nedeniyle avukat olan sanığa ulaşması üzerine sanığın 40.000 TL borcun olduğunu ve bu borcu İcra Dairesinde kapatacağını aksi takdirde yurt dışından dönen oğlunun hemen tutuklanacağına dair beyanı ve bilahere de parayı icra dairesine bizzat ödediğine dair sözleri üzerine sanığın banka hesabına 40.000 TL'yi suç tarihinde havale ettiği, sanığın bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilmesi karşısında; söz konusu suçun TCK'nın 158/1-d maddesi uyarınca kamu kurum ve kuruluşları aracı kılınmak suretiyle dolandırıcılık suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde, basit dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden önce 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son madde hükmü uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 12.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15281
Karar No: 2012/23550
Karar Tarihi: 14.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/15281 E.  ,  2012/23550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 16.750 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, sahte vekaletnameye dayanarak, noterde yapılan araç satış sözleşmesi nedeniyle, uğranılan zararın tazmini talep edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak dosyaya bakıldığında, davacı vekilince yargılama devam ederken, davalılardan ... tarafından davacıya 18.11.2003 tarihinden sonra peyderpey ve toplamda 7000 TL ödeme yapıldığına dair 12.05.2006 tarihli bir dilekçe sunulduğu görülmektedir.Yargılama devam ederken doğan bir olay nedeniyle, karar verilmesinde her iki tarafın artık hukuki yararının kalmaması halinde dava konusuz kalabilir. Bu durumda mahkemece, dava ( esas ) hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilir. Davanın konusuz kalması, taleplerin tamamına yönelik olabileceği gibi, sadece belli bir parçasına da ilişkin olabilir.Somut olayda dava devam ederken, davalının 7000 Tl'lik ödeme yapmış olması dikkate alınarak mahkemece 7000 TL için davanın ödeme nedeniyle konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına bakiye 4.257 TL için davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken bu hususa dikkat edilmeksizin sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.