erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/12664
Karar No: 2017/3591
Karar Tarihi: 22.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/12664 E.  ,  2017/3591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ve davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dilekçesi ile; davacının Doğu Akdeniz Üniversitesi Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık bölümünde öğrenci olduğunu, harç, kira, gidiş-geliş ve diğer masraflarının annesi tarafından karşılanmaya çalışıldığını, ancak yeterli olmadığını, davalı babasının maddi durumu iyi olduğu halde davacıya destek olmadığını belirterek; aylık 1.500,00.TL yardım nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ağabeyinin de Kıbrıs'ta okuduğunu, davalının her iki çocuğuna da destek olduğunu, davacının annesi ile davalının aynı gelire sahip bulunduğunu, talep edilen nafaka miktarının fahiş olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının eğitiminin devam ettiği, davalı babanın bakım yükümlülüğü bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile aylık 1.500,00.TL yardım nafakasına hükmedilmiş, verilen hüküm Dairemizin 16/12/2015 tarih, 2015/13903 E-2015/20371 K sayılı bozma ilamı ile; hükmedilen nafakanın yüksek olduğu gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne, davacı için aylık 1.000.TL tedbir nafakasının tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, yardım nafakası talebine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacı ve davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- 04.06.1958 gün ve 15/6 sayılı YİBK'na göre olayları izah taraflara, kanunları resen uygulamak ve dolayısıyla hukuki nitelendirmede bulunmak hakime ait bir görevdir.

Somut olayda; davacı, dilekçesinde yardım nafakası talebinde bulunmuş olup davacı 18 yaşını doldurduğundan talep ettiği nafakanın niteliği ‘’yardım nafakası’’dır. Mahkemece hükümde davacı yönünden kabul edilen nafakanın tedbir nafakası olarak nitelendirilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı ve davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün birinci fıkrasında yer alan " tedbir nafakası" ifadesinin çıkartılarak yerine "yardım nafakası" sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA,6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

22.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/17611
Karar No: 2017/25482
Karar Tarihi: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17611 E.  ,  2017/25482 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2016/5150
Karar No: 2017/11800
Karar Tarihi: 31.10.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/5150 E.  ,  2017/11800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hırsızlık suçuna konu eşyaların önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın adli sicil kayında yer alan Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/254 esas, 2006/319 karar sayılı 21/12/2011 tarihinde kesinleşen 2 yıl hapis cezası olan mahkumiyete ilişkin ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas bulunduğu gözetilmeden, yazılı olduğu şekilde Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/818 Esas 2005/214 Karar sayılı 09/09/2005 tarihinde kesinleşen 10/03/2009 tarihinde infaz edilen, infaz tarihinin üzerinden 3 yıl geçmiş bulunan mahkumiyete ilişkin ilamın tekerrür uygulamasına esas alınması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün 2014/140 esas 2015/85 karar sayılı, 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkra (b) bendinde düzenlenen seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına'' hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılamaya yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarından ''TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına'' ilişkin bölümün çıkarılarak yerlerine Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/254 esas, 2006/319 karar sayılı ilamıyla 2 yıl hapis cezasına mahkumiyeti ile mükerrir olduğu anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi ve hüküm fıkralarından TCK 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerden (b) bendinin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/1365
Karar No: 2020/2458
Karar Tarihi: 03.07.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1365 E.  ,  2020/2458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçinin temyiz etmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi, icra dosyasında borçlusu olduğu taşınmazın satışı sonucu düzenlenen sıra cetvelinde alacaklı olmayan kişinin sıraya alındığını, sıra cetvelinin hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Mahkemece, şikayetçinin icra dosya borçlusu olarak sıra cetveline itiraz ve şikayet hakkı olmadığı yine hak düşürücü süreden sonra şikayette bulunduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/22501
Karar No: 2017/25646
Karar Tarihi: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22501 E.  ,  2017/25646 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2018/777
Karar No: 2019/6884
Karar Tarihi: 09.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/777 E.  ,  2019/6884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa ait adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/310 Esas – 2011/175 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 155/1 maddesinde yazılı ''güveni kötüye kullanma'' suçundan verilmiş olduğu, bahse konu suçun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, yapılacak uyarlama yargılaması sonucunda uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki TCK'nın 125/1-3-a maddesi uyarınca verilmiş 1 yıl 8 ay hapis cezasını içeren Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/605 E. 2013/475 K. sayılı ilamın tekerrüre esas olduğu ve bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine '' Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/605 E. 2013/475 K. sayılı ilamının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi'' ibaresinin eklenmesine, ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 Sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 Sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/310 Esas – 2011/175 Karar sayılı ilamına konu 5 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/2048
Karar No: 2008/4344
Karar Tarihi: 24.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/2048 E.  ,  2008/4344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kahramanmaraş İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İstem, dava dışı borçlulara ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, şikayetçi Hazine tarafından düzenlenmiş bir aciz fişi bulunmadığından bahisle adı geçenin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’nun mükerrer 35 nci maddesine uygun biçimde haczi bulunmadığı gerekçesiyle adı geçene yer verilmediği iddiasına dayalı sıra cetveline itirazdır.

İcra ve İflas Kanunu’nun 142 nci maddesinin son fıkrası hükmüne göre sıra cetveline itiraz sadece sıraya yönelikse, görev icra mahkemesinindir. Somut olayda şikayetçi yanın istemi alacağın tutarına yönelik olmayıp, icra müdürünün bir işleminin hukuka aykırı olduğu noktasında toplandığından, yazılı gerekçe ile şikayetin reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 24.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6720
Karar No: 2015/23073
Karar Tarihi: 02.07.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/6720 E.  ,  2015/23073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret farkı, ikramiye, yakacak, bayram yardımı, bulaşıcı hastalıklar ve risk primi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl işveren olan davalı ... Bakanlığına ait iş yerinde değişen alt işverenlere bağlı çalıştığını, üyesi bulunduğu sendika ile alt işveren arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi gereğince hak kazandığı ücret ve sosyal yardım alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, bir kısım iş alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ihale makamı konumunda olan müvekkili kurumun işçilik alacaklarından sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki davacının bulaşıcı hastalık ve risk primine hak kazanıp kazanmadığı noktasında ihtilaf mevcuttur. Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 20. maddesine göre, röntgen mahalli olarak tecrit edilen yerlerle, radyum, fizyoterapi, radyoterapi, teknik hizmetler, ameliyathane, doğumhane, laboratuar, şoför, santral, bulaşıcı hastalıklar ve servislerinde çalışanlara bu ödeme yapılmaktadır. Geri çevirme sonrası işveren yazısı ile bildirilen ... Bakanlığı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna Bağlı ... Tesislerinde Görevli Personele Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 5. maddesinde yer alan ek ödemenin, toplu iş sözleşmesinde düzenlenen bulaşıcı hastalık ve risk primi ile ilgisi bulunmamaktadır. İşyeri kayıtlarına göre davacının fiilen çalıştığı bölüm, belirtilen ödemenin yapılacağı bölümler kapsamında olmadığından, söz konusu alacak isteğinin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi bozma nedeni sayılmıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/12651
Karar No: 2025/4986
Karar Tarihi: 17.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/12651 E.  ,  2025/4986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1570 E., 2021/33 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan beraat kararı verilmiştir.

2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın suça konu paylaşımlarının Cumhurbaşkanına yönelik olduğu bu nedenle matufiyet unsurunun oluştuğuna ve 5237 sayılı Kanun'un 299 uncu maddenin unsurlarını ihtiva ettiğine, emsal Yargıtay içtihatları, Anayasa Mahkemesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları gözetildiğinde söz konusu paylaşımların eleştiri sınırlarını aştığına, sanığın netice olarak "hırsız, diktatör" şeklinde ithamda bulunduğundan beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde suçun unsurları oluşmadığından sanık hakkında verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, ileri sürülen temyiz sebepleri yerinde bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,17.03.2025 tarihinde karar verildi.