erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/24616
Karar No: 2014/15450
Karar Tarihi: 23.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24616 E.  ,  2014/15450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/72223

MAHKEMESİ : Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2010

NUMARASI : 2008/344 (E) ve 2010/612 (K)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

Sanıkların ortak ve yetkili müdür oldukları şirketin 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddia edilen olayda, işyerinin yapılan açılış yoklamasında iki masa, yedi sandalye, faks ve printer cihazının bulunduğunun, işçisi, deposu ve şubesinin bulunmadığının, 31.07.2007 tarihinde şirket kapandıktan sonra yapılan yoklamada ise işyerinin kapalı olduğunun, yetkililerine ulaşılmadığının tespit edildiği, sanıkların Ba-Bs formu vermediği, KDV beyannamelerinin matrahlı, ödenecek vergi miktarının ise az olduğunun anlaşılması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olduğunu kanıtlayan satıcı ve alıcı arasında mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler sunulmaması karşısında; 2005 ve 2006 takvim yıllarında hiçbir ticari faaliyeti bulunmadığı halde sahte fatura düzenlendiği anlaşılan sanıkların mahkumiyeti yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/4999
Karar No: 2016/8283
Karar Tarihi: 23.06.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/4999 E.  ,  2016/8283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/03/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Milletvekili olduğunu, ... ..'nin 08/02/2013 tarihli nüshasında yayınlanan ve dava dışı ... tarafından kaleme alınan "..." başlıklı yazı içeriğinde, davalının şahsi facebook sayfasında yazdığı yazıların aktarıldığını, metinde geçen ifadelerin ağır ithamlar içerdiğini ve kişilik haklarına saldırı niteliği taşıdığını belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, tarafına ait şahsi facebook sayfası olmadığını, yayınlanan yazının kendisi tarafından yazılmadığını, dava dışı gazete ve yazar ile de bir ilişkisinin bulunmadığını belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının kendisine ait olan facebook sayfasında davacı hakkında hakaret içerikli yazı yazdığı, dava dışı ....tarafından da bu ifadelerin "..." isimli köşeye taşındığı, ifadelerin kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği gerekçesi ile istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, davacıdan davaya konu edilen facebook sayfası çıktısı ile buna dair delillerini sunması istenilmiş, davacı tarafça dosyaya yalnızca köşe yazısının olduğu gazete nüshası sunulmuştur. Davaya konu edilen ifadeler nedeniyle davacı, davalı hakkında hakaret suçundan şikayetçi olmuş, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/8024 sayılı dosyası üzerinden soruşturma yürütülmüştür. ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından; "müşteki vekilince facebook sitesinde şüpheli tarafından yazıldığı iddia edilen yazıya ait herhangi bir delil ve belge ibraz edilemediği" belirterek yeterli delil bulunmadığından kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir.

Gerek tazminat dosyası, gerekse soruşturma dosyası kapsamından; davaya konu edilen ifadelerin davalı tarafından yazıldığı kanıtlanamamıştır. İspatlanamayan davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davalının tazminatla sorumlu tutulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/21216
Karar No: 2009/1300
Karar Tarihi: 03.02.2009

**2. Hukuk Dairesi         2007/21216 E.  ,  2009/1300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aksaray 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 11 09.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \*toplanan delillerle; tarafların ikisinin de birbirlerine karşılıklı olarak hakaret ettikleri, evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmedikleri ve özel hayatlarını başkalarına anlattıkları gerçekleşmiş olup, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların ikisinin de aynı oranda kusurlu olduklarının anlaşılmasına göre davacı-davalının aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerle,davacı-davalının ayrı yaşamakta ve nafaka talep etmekte haklı olduğu gerçekleşmiştir. Davacı-davalının Türk Medeni Kanununun 197. maddesine dayanan nafaka davasının kabulü ile kadın lehine uygun miktarda tedbir nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru bulunmamıştır.

3-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı-davalı yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA,temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi.03.02.2009 (Salı)
Esas No: 2015/1337
Karar No: 2015/5461
Karar Tarihi: 16.11.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1337 E.  ,  2015/5461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/62872

MAHKEMESİ : İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 10/12/2013, 2013/268 (E) ve 2013/383 (K)

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık Ziyaettin hakkında maktul Hatice'yi kasten öldürme, mağdur Ufuk'u kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın, suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde eksik incelemeye, sübuta, meşru savunmaya, suç niteliğine, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, kararın usule ve yasaya aykırı

olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıktan tahsiline karar verilen "757,00.TL" müdafii ücretinin hükümden çıkartılmasına ve toplam "2.240,39.TL" olarak tesbit olunan yargılama giderinin "1.483,39.TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 16/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

16/11/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı A. İ.'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık Z.. K.. müdafii Avukat R. D.'nin yokluğunda 26/11/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Esas No: 2009/18356
Karar No: 2010/2108
Karar Tarihi: 15.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18356 E.  ,  2010/2108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvruma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/16542
Karar No: 2013/10889
Karar Tarihi: 13.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/16542 E.  ,  2013/10889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç yerinin yazılmaması yerinde eklenmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Sanığın, park halindeki aracın plakalarını söküp almak suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (e) bendine uyduğu gözetilmeyerek, aynı yasanın 141/1. maddesi ile hüküm kurulması, sanığın Beyoğlu 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/2345 Esas 2004/344 Karar sayılı tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanaklan içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

./..

-2-

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2019/11342
Karar No: 2020/1268
Karar Tarihi: 21.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/11342 E.  ,  2020/1268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

2-Hüküm tarihinde... T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 11/06/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16724
Karar No: 2014/12860
Karar Tarihi: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16724 E.  ,  2014/12860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/07/2013

NUMARASI : 2011/353-2013/277

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/21557
Karar No: 2017/10163
Karar Tarihi: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/21557 E.  ,  2017/10163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2012/10746
Karar No: 2012/22543
Karar Tarihi: 22.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/10746 E.  ,  2012/22543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkûmiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın asli kusurlu oluşu, yaralı sayısı ve zararın niteliğine göre; 5237 sayılı TCK'nın 22. ve 61. maddesine göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları gözetilmeden asgari hadden ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın kusursuz olduğuna, eksik inceleme yapıldığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafi ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında katılan ... ve mağdur ... vekilinin CMK'nın 239. maddesi uyarınca baro tarafından atanmış olması nedeniyle katılan ... yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği, bu miktarın sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından vekalet ücreti tayinine ilişkin 9. bendin çıkartılması, yargılama giderinin düzenlendiği 10. paragrafın numarasının “9” olarak değiştirilmesi ile 2. satırındaki “posta gideri 1 TL” kelimelerinden hemen sonra gelmek üzere "248 TL zorunlu müdafii ücreti” ibaresi eklenerek “toplam 195,25 TL” ibaresinin “443,25 TL” olarak belirlenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2598
Karar No: 2019/7816
Karar Tarihi: 29.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/2598 E.  ,  2019/7816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 232/2-b maddesinde hükmün başında; hükmü veren mahkeme başkanının ve üyelerinin veya hâkimin, Cumhuriyet Savcısının ve zabıt kâtibinin, katılanın, mağdurun, vekilinin, kanunî temsilcisinin ve müdafiin adı ve soyadı ile sanığın açık kimliği yazılması gerektiği belirtildiği halde, mahkemenin gerekçeli karar başlığında mağdurun ad ve soyadı ile açık adres bilgilerin yazılmaması, mahalinde giderilebilecek bir eksiklik olarak görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin, sübuta, eksik inceleme ve araştırma yapıldığına, somut bir delil bulunmadığına, müştekinin savcılık ifadesinin hükme esas alınamayacağına, suçun unsurlarının oluşmadığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.