Esas No: 2013/17161
Karar No: 2013/15965
Karar Tarihi: 01.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/17161 E.  ,  2013/15965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 29.10.2009-06.08.2012 tarihleri arasında operatör-işçi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin sağlık sorunları gerekçesiyle haksız olarak feshedildiğini, davalı işyerinde müvekkilinden daha fazla rapor almasına karşılık halen çalışan işçilerin mevcut olduğunu,bu nedenlerle müvekkilinin işe iadesine ve kanuni haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin sağlık sorunları ve uzman hekime muayene olmaması nedeniyle feshedildiğini, davacının bel hastalıkları tanılarıyla birçok kez istirahat almasına rağmen bu rahatsızlığına yönelik uzman doktor tarafından muayene edilmediğini, bu nedenle işyeri hekiminin davacıyı uzman doktora sevk etmesine rağmen muayeneye gitmediğini, davacının çalışma süresi boyunca toplamda 58 gün rapor aldığını, bu nedenlerle davacının iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının 2012 yılı ilk 8 ayında genel olarak ayda 2 gün ile 4 gün arasında değişen istirahat raporu kullandığını, ilk 8 ayda toplam rapor süresinin 20 gün olduğunu, Haziran ve Temmuz ayında kullandığı 2 ve 4 günlük raporların belindeki rahatsızlıktan kaynaklandığını,savunmasının istendiği tarihte bu rahatsızlıktan dolayı herhangi bir devamsızlığının veya şikayetinin olmaması nedeniyle tam donanımlı bir hastaneden rapor getirmek zorunluluğundan söz edilemeyeceğini, işyerinin üretim durumu dikkate alındığında işçinin ayda en fazla 7 gün istirahat kullanmasının işyerinde telafisi olanaksız zararlara yol açacağının söylenemeyeceğini, feshin son çare olması ilkesine uyulmadığı, bu nedenlerle feshin geçersiz olduğu gerekeçesiyle ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının iş sözleşmesinin geçerli nedene dayalı olarak feshedilip feshedilmediği noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanunun 25/II. Maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğine göre, davalı işyerinde 29.10.2009 ila 06.08.2012 tarihleri arasında üretim operatörü olarak çalışan davacının rahatsızlığı sebebiyle sık sık rapor aldığı anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşik uygulamasına göre sık sık rapor alınması halinin iş sözleşmesinin feshi için geçerli sebep olarak kabul edilmektedir. Davacının anılan çalışma süresi içinde sık sık rapor alması iş akışını, planlamasını ve işleyişini olumsuz yönde etkileyici nitelikte olduğundan iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayandığı kabul edilerek davanın reddi yerine yazılı şekilde davacının işe iadesine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 934,55 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,kesin olarak 01.07.2013 tarihinde oyçokluğuyla ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre,davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerekir görüşündeyim. 01.07.2013