erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/6896
Karar No: 2022/9791
Karar Tarihi: 30.11.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/6896 E.  ,  2022/9791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından katılma alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Birleşen dava, asıl davaya yönelik yapılan bozma işleminden sonra 19.11.2019 tarihinde açılmış olup ek dava niteliğindedir ve birleşen dava hakkında ilk 21.01.2022 tarihinde nihai karar verilmiştir. Birleşen dava, asıl davadan bağımsız, ... bir davadır. Birleşen dava hakkında 20.07.2016 tarihinden sonra 21.01.2022 tarihinde nihai karar verildiğinden ilk derece mahkemesince verilen karar istinaf incelemesine tabii olacaktır. Asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Hakim, tarafların talep sonucu ile bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez (HMK m. 26). Ayrıca, hükmün sonuç kısmında her bir talep hakkında ayrı ayrı hüküm kurulmalı ve taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir (HMK m. 297/2).

Somut olayda, mahkemece asıl ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı hüküm kurulmamıştır. O halde, mahkemece asıl dava yönünden açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen asıl davada verilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, asıl dava yönünden incelenecek ayrı bir hüküm olmadığına göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 ... içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 30.11.2022 (Çar.)
Esas No: 2017/5681
Karar No: 2018/2183
Karar Tarihi: 27.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/5681 E.  ,  2018/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/4, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin cezanın fazla olduğuna, eksik incelemeye ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin ise herhangi bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53/6. maddesinde “belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği ve fıkra uyarınca bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerektiği gözetilmeksizin dosya içeriğine göre sanığın plastik hurda toplama ve öğütme işi ile uğraşmasının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde soyut ifadelerle 1 yıl süreyle meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2 ile numaralandırılan fıkrasının hükümden çıkarılmak suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13219
Karar No: 2011/19453
Karar Tarihi: 30.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13219 E.  ,  2011/19453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Arazi niteliğindeki taşınmazın net geliri bulunurken gelire kira bedeli eklenmek suretiyle fazla hesaplama yapan rapora göre hüküm kurulması,

2) Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde beşini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/9053
Karar No: 2022/9797
Karar Tarihi: 30.11.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/9053 E.  ,  2022/9797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Birleşen dava, asıl davaya yönelik bozma kararından sonra 29.05.2020 tarihinde açılmış olup ek dava niteliğindedir ve birleşen dava hakkında ilk kez 24.03.2022 tarihinde nihai karar verilmiştir. Birleşen dava, asıl davadan bağımsız, ... bir davadır. Birleşen dava hakkında 20.07.2016 tarihinden sonra 24.03.2022 tarihinde nihai karar verildiğinden ilk derece mahkemesince verilen karar istinaf incelemesine tabii olacaktır.

Asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Hakim, tarafların talep sonucu ile bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez (HMK m. 26). Ayrıca, hükmün sonuç kısmında her bir talep hakkında ayrı ayrı hüküm kurulmalı ve taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir (HMK m. 297/2).

Somut olayda, mahkemece asıl ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı hüküm kurulmamıştır. O halde, mahkemece asıl dava yönünden açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen asıl davaya ilişkin hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, asıl dava yönünden incelenecek ayrı bir hüküm olmadığına göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 ... içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 30.11.2022 (Çrş.)
Esas No: 2014/8325
Karar No: 2015/31372
Karar Tarihi: 30.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/8325 E.  ,  2015/31372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/317837

MAHKEMESİ : Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2012

NUMARASI : 2012/90 (E) ve 2012/379 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

I-... Ağız ve Diş Sağlığı Hastanesinde diş doktoru olan sanığın şikayetçi F.. S..'in dişlerine yönelik gerçekleştirdiği tedavi kapsamında bir diş için protez uygulaması yanında protez dişe bitişik kalması için diğer dişlerin yan kısımlarına dolgu uyguladığı ve yaptığı bu işlemleri S.. B.. otomasyon sistemine dolgu olarak da belirttiği, tıbbi takdir gereken bir hususta mesleki birikimine göre farklı bir tedaviye karar verip uygulayan sanığın hastane kayıtlarına dolgu yapıldığına ilişkin kayıt girmesinden ibaret eyleminde yüklenen suçun unsurları itibariyle oluşmadığı ve beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

II-5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianame ile sadece katılan F.. S..'e yönelik eylemi anlatılarak resmi belgede sahtecilik suçunun dava konusu edilmesi karşısında sanık tarafından, çalıştığı sürede diğer hastalar hakkında S.. B.. otomasyon sistemine uygulanmayan tedavi bilgilerini girdiğinden bahisle cezalandırılmasına yönelik anlatımın bulunmadığı, dava konusu yapılmayan diğer hastalara yönelik eylemi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması yasaya aykırı,

III-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/7519
Karar No: 2013/6551
Karar Tarihi: 09.04.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/7519 E.  ,  2013/6551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 20/04/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat davasıdır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, .... Gazetesi'nin 01/04/2010 günlü sayısında davalının kaleme aldığı “......” başlığı ile yayımlanan yazıyla kişilik haklarına saldırı oluştuğunu ileri sürerek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalılar, dava konusu edilen yazının eleştiri sınırları içinde ve basın özgürlüğü kapsamında kaldığı gerekçesi ile istemin reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; yazıda davacının kişilik haklarına zarar verildiği gerekçesiyle manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu yazı bir bütün olarak incelendiğinde; yazıda ....Yardımcısı olarak görev yapan davacının kredi verilmesi ile ilgili eylem ve işlemlerinin eleştirildiği, yazılanların ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, yazının davacıyı aşağılama ve küçültme kastıyla yazılmadığı, eleştiri sınırlarının aşılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının kişilik haklarına yönelik bir saldırı söz konusu değildir. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları doğru görülmemiş ve kararın davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/8525
Karar No: 2024/7637
Karar Tarihi: 21.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/8525 E.  ,  2024/7637 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1160 E., 2023/1209 K.

KARAR : Başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hatay 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/511 E., 2021/29 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne karar verilip İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili kısımları kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı erkek vasisi tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vasisi tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Kanun’un 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı erkek vasisine 02.09.2024 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre (16.09.2024) geçirildikten sonra 17.09.2024 tarihinde verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı erkek vasisinin temyiz dilekçesinin süreden REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/14551
Karar No: 2009/22994
Karar Tarihi: 19.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/14551 E.  ,  2009/22994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15.60 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 19.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4253
Karar No: 2019/15794
Karar Tarihi: 17.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4253 E.  ,  2019/15794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemiş ise de, anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya içeriğine göre, müştekinin suça konu balık ağını sanığın çaldığını ve bu eşyayı ... isimli şahsın ikametinde sakladığını tespit etmesi üzerine, müştekinin kolluk görevlileri ile birlikte yanlarına sanığı da alarak ...'nın ikametine gittikleri, sanığın herhangi bir arama kararı olmaksızın kendi rızasıyla getirdiği suça konu balık ağını müştekiye teslim ettiği olayda, sanık hakkında etkin pişmanlık koşulları oluştuğu halde, cezasından TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Sanığın çalmış olduğu balık ağının suç tarihindeki değerine ilişkin dosya kapsamında bir tespit veya beyanın bulunmaması karşısında; suça konu balık ağının suç tarihindeki piyasa değeri tespit edildikten sonra sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığına karar verilmesi,

3-5237 sayılı TCK’nın 51/7. maddesi gereğince hapis cezası ertelenen sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde, ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği hususunun ihtar edilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde"... cezasının tamamının infaz edileceğinin ihtarına" şeklinde belirtilmesi suretiyle infazda duraksamaya neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/31120
Karar No: 2013/20264
Karar Tarihi: 24.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/31120 E.  ,  2013/20264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın olay günü hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ... ile birlikte yakınanın işyerinin ışıklarını açık görünce kombi arızası sormak için açık kapıdan içeri girdikleri, işyerinde kimsenin olmadığını görünce sanık ...’ın kapının açık kaldığını haber vermek için yakındaki polis noktasına gittiği, bu sırada sanık ...’ın işyerinde kalarak suça konu eylemi gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ...’ın, dosya kapsamı itibariyle sanığın eylemine iştirak iradesiyle katıldığından bahsedilemeyeceğinden, sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 116/2-4. maddesiyle ceza verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde koşulları oluşmayan anılan Yasanın 119/1-c maddesiyle uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/3248
Karar No: 2006/4462
Karar Tarihi: 03.04.2006

20. Hukuk Dairesi 2006/3248 E., 2006/4462 K.

**20. Hukuk Dairesi 2006/3248 E., 2006/4462 K.**

**- GÖREVLİ MAHKEME

- KREDİ KARTI

- ZARARDAN SORUMLULUK**- 5464 S. BANKA KARTLARI VE KREDİ KARTLARI KANUNU [ Madde 2 ]

- 5464 S. BANKA KARTLARI VE KREDİ KARTLARI KANUNU [ Madde 17 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada (İstanbul İkinci Tüketici ile Üçüncü Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, çalınan kredi kartı nedeniyle yapılan alış verişten kaynaklanan alacağa ilişkindir.

Dosya kapsamından davanın, davacı kişiye ait kredi kartının çalınması sonucu üçüncü kişiler tarafından kullanılması nedeniyle doğan zararın davalı üye işyerlerinden ödetilmesi isteğiyle açıldığına, kredi kartının ilgilisine tesliminden sonra özen ile saklanması ve kullanılması kart sahibine ait ise de, yasal olmayan yollarla (somut olayda olduğu gibi çalınması) kartın 3. kişi tarafından kullanılması durumunda, üye işyerlerinin de kart kullanımı sırasında oluşan riski paylaşması gerektiğine, davada davalı işyerlerinin gerekli dikkat ve özeni göstermediğinin iddia edildiğine, 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Yasası'nın 2. maddesinde; kartlı sistem kuran, kart çıkaran, üye işyeri anlaşması yapan kuruluş ile üye işyerleri ve kart hamillerinin bu yasa hükümlerine tabi olduğuna, yine aynı yasanın 17. maddesinde; mal ve hizmet karşılığının kredi kartı ile ödenmek istenmesi halinde, üye işyerinin görev ve sorumlulukları düzenlendiğine ve görülmekte olan davada, ödemeyi kredi kartı ile kabul eden davalı işyerlerinin sorumluluğuna dayanıldığına göre, uyuşmazlığın tüketici mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekir.

O halde; davaya bakmakla görevli mahkeme İstanbul İkinci Tüketici Mahkemesidir.

Sonuç: Yukarıda belirtilen nedenlerle; HYUY.nın 25. ve 26. maddeleri gereğince İstanbul İkinci Tüketici Mahkemesinin (YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE), 03.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.