Esas No: 2022/15387
Karar No: 2023/4651
Karar Tarihi: 20.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15387 E.  ,  2023/4651 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/626 E., 2022/1412 K.

...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.02.2011 tarihli ve 2011/924 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında hırsızlık suçundan suç tarihinde gece vakti şikâyetçinin evinin penceresini zorlayarak eve girip, suça konu eşyaları çaldığı iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 53 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2011 tarihli ve 2011/118 Esas, 2011/385 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143 ve 62 maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu kararın itiraz edilmeden 05.07.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. Yargıtay 17. Ceza Dairesinin, 21.11.2016 tarihli, 2016/9868 Esas, 2016/12033 Karar sayılı ilâmıyla gerekçesizlikten, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin, 12.03.2019 tarihli, 2018/555 Esas, 2019/3198 Karar sayılı ilâmıyla hükmün açıklanmasına sebep olan karardaki yasal değişikliğin değerlendirilmesi gerektiğinden, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 16.02.2022 tarihli, 2021/23035 Esas, 2022/2413 Karar sayılı ilâmıyla etkin pişmanlıkta uygulanan indirim miktarının daha fazla olması gerektiğinden bahisle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2022/626 Esas, 2022/1412 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 168/1, 62. maddeleri uyarınca 7 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği; haksız yere mahkûmiyet kararı verildiğine, hatalı delil değerlendirilmesi yapıldığına ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği; zamanaşımı süresinin dolduğuna ve re'sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın suç tarihinde gece vakti şikâyetçinin evine kimse yokken evrakı ayrılan diğer sanıklarla pencereyi zorlayarak girip, ziynet eşyaları ile televizyonu çaldığı, soruşturma aşamasında tüm zararın karşılandığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiş, diğer sanıkların beyanları ile şikâyetçinin soruşturma ve kovuşturma aşamasında beyanlarının alındığı tespit edilmiştir. Kolluk güçleri tarafından tanzim olunan 31.01.2011 tarihli olay yeri inceleme raporu ve 02.02.2011 tarihli teslim tutanakları da dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2022/626 Esas, 2022/1412 Karar sayılı kararında, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesine uyan hırsızlık eylemini gece vakti işlediğinden zamanaşımı süresinin dolmaması nedeniyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması hâlinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve aynı Kanun'un 231/11. maddesinde denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05.07.2011 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 20.01.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2022/626 Esas, 2022/1412 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...