Esas No: 2023/2175
Karar No: 2024/6532
Karar Tarihi: 20.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/2175 E.  ,  2024/6532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/266 E. 2022/291 K.

SUÇ : Taksirle Öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; katılanlar ..., ..., ... vekili ile katılanlar ..., ..., ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yerel mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2,62/1, 50/4 ve 52/2-4.maddeleri gereğince 20.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, ilgili kararın sanık ile katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 13.10.2021 tarihli ve 2019/12210 Esas, 2021/6880 Karar sayılı ilâmıyla, sanık hakkında verilen ceza miktarının az olması sebebiyle bozulmasına karar verilmiştir.

2.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda yerel mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2,62/1 ve 53/1-2-3.maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiş ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılanlar ..., ..., ... vekilinin temyiz sebepleri; suç vasfının hatalı olduğuna, ceza miktarının az olduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

B.Katılanlar ..., ..., ... vekilinin temyiz sebepleri; ceza miktarının az olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede;14/12/2014 günü saat 06.35 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyon ile meskun mahal içi, 50 km/s hız sınırı ile aydınlatmanın mevcut olduğu, düz , eğimsiz ve zemini ıslak asfalt yolda seyir halindeyken, kaza mahali olan kontrollü kavşağa geldiğinde, aynı istikamette önünde kırmızı ışıkta beklemekte olan katılan ...'ın yönetimindeki minibüse arkadan çarpması neticesinde katılan ...'ın minibüsünde yolcu olarak bulunan ...'ın öldüğü, katılanlar ... ,... ile ...'ın basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde, katılan ...'in basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ve vücudunda 3.derecede kırık oluşacak şekilde, katılan ...'nın ise geçici hekim raporuna göre basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandıkları olayda, hükme esas alınan Ankara Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 02.09.2015 tarihli raporda; sanığın yönetimindeki araç ile seyri sırasında yola gereken dikkatini vermeyerek, kavşağa yaklaşırken hızını azaltmaması sebebiyle asli ve tam kusurlu olduğu, katılan ...'ın ise herhangi bir kusurunun bulunmadığı belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, katılanlar ..., ..., ... vekili ile katılanlar ..., ..., ... vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Taksirli suçlarda TCK'nın 53/1-2-3 maddelerinde düzenlenen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılanlar ..., ..., ... vekili ile katılanlar ..., ..., ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükümdeki hak yoksunluğuna ilişkin bölümün hükümden çıkarılması suretiyle hükmün oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde karar verildi.