Esas No: 2021/10049
Karar No: 2023/4888
Karar Tarihi: 26.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/10049 E.  ,  2023/4888 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/119 E., 2015/372 K.

...

SUÇLAR : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

A.Sanık Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve Kamu Görevlisine Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İncelemesinde

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibarıyla sanığın kendisini araca bindirmek isteyen jandarma görevlilerine direnmesi ve tehdit ve hakaret etmesi şeklindeki eyleme uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265/1, 125/3-a, 125/4. maddelerinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine hakaret suçları için öngörülen cezaların üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan 23.06.2015 günlü mahkûmiyet karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu anlaşılmakla;

Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2015 tarihli ve 2012/119 Esas, 2015/372 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

B. Sanık Hakkında Dikili Ağaç, Fidan veya Bağ Çubuğuna Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Saray Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.08.2012 tarihli ve 2012/200 Esas No.lu iddianamesi ile sanığın temyiz dışı sanık İ.V. ile birlikte yol kenarında alkol aldıkları esnada kaldırımda bulunan dikili ağacı yanan ateşe attıkları iddiasıyla dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 152/1-c maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2015 tarihli ve 2012/119 Esas, 2015/372 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 152/1-c, 152/2-a maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, kararın yüzüne okunmadığına ve savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın temyiz dışı İ.V. ile birlikte alkol aldıkları esnada yol kenarında kaldırım üzerinde bulunan ağacı ateşe verdikleri, devriye görevini yapan jandarma görevlilerinin uyarılarına rağmen ateşi söndürmedikleri, şikâyetçi ve katılan anlatımları ile sanık savunmaları karşısında suçun sabit olduğu kabulüyle mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.Tarafların savunma ve beyanları, 26.03.2012 tarihli Tutanak dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın 19.03.2013 tarihli duruşmada usûl ve yasaya uygun olarak savunmasının alındığı, karar tarihinde ceza infaz kurumunda bulunmadığı anlaşıldığından; sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2015 tarihli ve 2012/119 Esas, 2015/372 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.