erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/8584
Karar No: 2014/24907
Karar Tarihi: 23.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/8584 E.  ,  2014/24907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 17. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2010/972-2013/434

Davacı taraf 17.06.2013 havale tarihli temyiz dilekçesi kararı temyiz ettiğini ancak temyiz harç ve giderlerini karşılayacak ekonomik durumu bulunmadığını beyan ederek adli yardım talebini de bulunmuş ise de; iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmamıştır.

Dosya daha evvel Dairemizin 19.11.2013 tarihli ilamı ile davacının adli yardım talebine ilişkin delillerini sunması hususunda dosya geri çevrilmiş ise de, davacı tarafça davacının adli yardıma muhtaç olduğunu gösterir fakirlik belgesini dosya içerisine sunmadığı ve başka bir delil de ibraz etmediği anlaşılmıştır. Bu sebeple 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336/2-3. maddesi gereğince davacının adli yardım talebinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Davacının adli yardım talebi şartlarının bulunmadığı tespit edildiğinden usulünce temyiz harç ve giderlerinin yatırılması hususunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesi gereğince, davacıya usulüne uygunu muhtıra çıkarılması ve bu husustaki usuli eksikliğin giderilmesi için dosyanını mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/7603
Karar No: 2015/202
Karar Tarihi: 08.01.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/7603 E.  ,  2015/202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, re'sen terk çalışması nedeniyle öncelikle borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin terk ettirilip ettirilmediği sorulup, şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilip, belirlenen adreslerinde ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/1851
Karar No: 2012/4191
Karar Tarihi: 14.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1851 E.  ,  2012/4191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili, borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunan ... ... İl Müdürlüğü’nün ihtiyati haczinin, müvekkilinin haczine iştirak ettirildiğini, somut olayda 6183 sayılı Yasa’nın 35 ve 21/I inci maddelerinde gösterilen şartların gerçekleşmediğini ve müvekkilinin alacağının güncel tutarının hesaplanmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan vekili, İl Müdürlüğü’nün tüzel kişiliği olmadığından, aleyhine husumet yöneltilemeyeceğini, sıra cetvelindeki paylaştırmanın 6183 sayılı Yasa’nın 35 ve 21/I inci maddelerine uygun olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet olunanın haczinin ihtiyati haciz olduğu ve 6183 sayılı Yasa’nın 21/I inci maddesi uyarınca ihtiyati haczin, üçüncü kişilerce konulan hacizlere iştirak edemeyeceği gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikâyet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13831
Karar No: 2014/12482
Karar Tarihi: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13831 E.  ,  2014/12482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aksaray İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2011/231-2013/120

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/22360
Karar No: 2007/21096
Karar Tarihi: 22.11.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/22360 E.  ,  2007/21096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sungurlu Asliye Hukuk  Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2006

Davacı,  S.S.  vekili Avukat A.Ö. ile davalı,  1-SSK Başkanlığı  vekili Avukat  N.B.2- S. Giyim San. A.Ş.  vekili Avukat  E.A. aralarındaki tesbit  davası hakkında S. Asliye Hukuk (İş)  Mahkemesinden verilen   2.5.2006   gün ve  276/345  sayılı kararın  Bozulmasına  ilişkin Dairemizin  7.5.2007  gün ve  9101/7609  sayılı ilamına karşı  davalı S.  Giyim San. A.Ş. vekili  .tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

İstek nitelikçe maddi yanılgının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

İş mahkemelerinden verilen kararlar ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu bulunmamaktadır. Ne var ki; Yargıtay onama ve bozma kararlarında maddi yanılgı bulunması halinde usuli kazanılmış haktan söz edilemeyeceği, giderek maddi yanılgının düzeltilmesi gerektiği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş içtihatlarındandır.

Davada her iki  tarafta kısmen  haklı çıkarsa  yargılama giderleri  haklı çıkma oranına göre taraflar arasında  paylaştırılır.

Somut  olayda  davacı 1.7.1997-2.1.2004 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tesbitini istemiştir.  Mahkemece  istemin kısmen  kabulüne karar verildiği halde kendisini vekille  temsil ettiren  davalı S. Giyim San. A.Ş. yararına  avukatlık ücretine hükmedilmemesi  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, Dairemizce maddi yanılgı  sonucu bu yön gözardı  edilerek davalı şirketin bu  yöne ilişkin temyiz itirazı reddedilerek bu yön bozma nedeni yapılmamıştır.

O halde  davalı şirket  vekilinin maddi hatanın  düzeltilmesi talebi  kabul edilmeli, Dairemizin bozma kararına bir bent eklenmelidir.

SONUÇ.Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 7.5.2007 günlü 2006/ 9101 Esas, 2007/7609  Karar nolu  bozma  kararına " 3- İstemin kısmen kabulüne karar verildiği halde  davalı şirket yararına, avukatlık ücretine  hükmedilmemesi usul ve yasaya  aykırı olup  bozma nedenidir. " sözcüklerinin bir bent olarak eklenmesine  Dairemiz kararının  bu şekilde  düzeltilmesine  22.11. 2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/74
Karar No: 2017/4919
Karar Tarihi: 27.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/74 E.  ,  2017/4919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanununun 20'nci ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21'nci ve özellikle bu Kanunun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 30'ncu maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur. Davacı erkeğe gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliğine ilişkin mazbatada tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahipken isim vermekten de imtina etmiştir (Teb. K. m.23/7, m.24/5). Ayrıca muhatabın adreste geçici bulunmama sebebi de tevsik edilmemiştir. Bu haleyle davacı erkeğe yapılan tebligatlar geçersizdir. Açıklanan sebeplerle gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin davacı erkeğe usulüne uygun şekilde tebliği sağlanarak temyiz süresi de beklenmek suretiyle gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 27.04.2017(Prş.)
Esas No: 2012/23332
Karar No: 2013/18548
Karar Tarihi: 08.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/23332 E.  ,  2013/18548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği,

İncelenen dosyada, olaydan yaklaşık 1 saat sonra düzenlenen alkolmetre çıktısından 2.31 promil alkollü olduğu anlaşılan sanığın, olay günü saat 23:30 sıralarında, gece vakti, caddeye ters yönden girerek seyir halinde iken yakalandığı olayda, sanığa atılı suçunun unsurlarının oluştuğu ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi, kanuna aykırı olup Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1027
Karar No: 2016/2574
Karar Tarihi: 21.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/1027 E.  ,  2016/2574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...

8- ...

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikeyetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlu şirketinin vergi borçları nedeniyle ....ndeki 429.477,62 TL miktarındaki alacağı üzerine kamu haczi konulduğunu, ilgili idarenin paray....e gönderdiğini, ilgili icra müdürlüğünce kendilerinden İİK 100. maddeye yarar bilgilerin sorulduğu ve gerekli cevabın verildiğini, 19.09.2013 tarihli sıra cetveli kararında ise gelen paranın üzerinde birden çok haciz bulunduğu, gelen paranın ilk sıradaki alacaklıya ödenmesine karar verildiğini ancak 6183 sayılı Kanun'un 21. maddesine göre alacaklarının hacze iştirak ettirilerek garameten paylaştırma yapılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunanlar, şikayetin reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamına göre; İcra Müdürlüğü'nce 6183 sayılı Yasa'nın 21. maddesinin şartları mevcut olduğundan bu madde dikkate alınarak sıra cetveli düzenlenmesi gerektiği gerekçesiyle, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

.../...

S.2

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2356
Karar No: 2020/7332
Karar Tarihi: 28.09.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/2356 E.  ,  2020/7332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

2-... vd.

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı bir kısım davalılar ile davacı idare vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesi tarafından bir kısım davalılar yönünden esastan ret, davacı idare yönünden verilen düzeltme kararının Dairemizce bozulması üzerine uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesince bir kısım davalılar yönünden esastan ret, davacı idare yönünden esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vd vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiş olup, hüküm davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 07.10.2019 tarih ve 2019/3769 Esas ve 2019/3758 Karar sayılı ilamının hüküm fıkrasının;

(B) bölümünün 13 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, bent numaralarının buna göre teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, aşağıda yazılı kalan harcın istenildiğinde davalılara iadesine peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25382
Karar No: 2017/1749
Karar Tarihi: 21.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/25382 E.  ,  2017/1749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı kadın temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalı kadının, kanun yoluna başvuru giderlerini ödeme gücünün bulunduğu kanaatine varıldığından davalı kadının adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.02.2017 (Salı)
Esas No: 2013/13438
Karar No: 2014/12465
Karar Tarihi: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13438 E.  ,  2014/12465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2006/138-2013/350

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.