erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/15417
Karar No: 2019/15822
Karar Tarihi: 25.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/15417 E.  ,  2019/15822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 03.04.2013 tarihinde haciz işlemi yapılarak mahcuzların sanığa yediemin sıfatıyla teslim edilmesine rağmen suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 2004 sayılı Kanunun 106 ve 110. maddeleri gereğince haczedilen menkul malların 6 ay içerisinde satışının istenmemesi halinde, haczin başka bir işleme gerek kalmaksızın kalkacağı ve bu nedenle muhafaza görevini kötüye kullanma suçunun hukuka aykırılık öğesinin oluşmayacağı nazara alındığında, icra takip dosyası aslı yahut onaylı bir örneğinin dosya arasına alınıp incelenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Haczin yapıldığı tarihte işyerinde işçi olarak çalıştığını ancak suç tarihinden evvel işyerinden ayrıldığını ve mahcuzların akıbetini bilmediğini beyan eden ve icra müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı anlaşılan sanığın eyleminin TCK.nın 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Sanık hakkında temel hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezasının farklı gerekçe göstermeksizin alt sınırın üstünde tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 25.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4087
Karar No: 2012/7991
Karar Tarihi: 08.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4087 E.  ,  2012/7991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Defter ve belgleri gizlemek suçunun oluşabilmesi için, "varlığı noter tesdik kayıtları veya sair suretelerle sabit..." olan defter ve belgelerin, saklama zorunluluğu olan 5 yıllık süre içerisinde usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen vergi incelemesi için yetkili memura ibraz edilmemesinin yeterli olduğu sanıktan 2004 yıllarına ait yasal defter ve belgelerin, 05.08.2006 tarihli usulüne uygun tebligatla ibrazının istenmesi üzerine, sanığın, başkaları tarafından kurulan şirkette ortak ve müdür olarak gözüktüğünü, bu nedenle kendisine teslim edilmeyen defter ve belgeleri ibraz edemeyeceğini beyan etmesi karşısında, savunması, 213 sayılı VUK.nun 13. maddesinde belirtilen mücbir sebeplere veya kastı kaldıran diğer nedenlerden birine dayanmadığından, defter ve belgelerin saklama ve ibraz etme zorunluluğunu ortadan kaldırmayacağı cihetle atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4885
Karar No: 2019/3184
Karar Tarihi: 12.03.2019

**13. Hukuk Dairesi         2017/4885 E.  ,  2019/3184 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Oto Kiralama Tic. A.Ş. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 10. Tüketici Mahkemesinden verilen 14/07/2016 tarih ve 2015/1912-2016/764 sayılı hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosyan incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davalı .... vekili, yasal süresi içerisinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur.

1-Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nun 334 ila 340. maddelerinde düzenlenmiştir. Aynı kanunun 336/3 maddesine göre; adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Adli yardım talebini içeren dilekçe ile dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; talep edenin kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyanın mahalline iadesi ile bu red kararının, adli yardım talebinde bulunana tebliğine, süresi içinde itiraz etmesi halinde, itirazın incelenmesi için Yargıtay 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itiraz edilmemesi halinde dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesi için mahal mahkemesine geri çevrilmesine,

3-Davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) numaralı bent gereğince davalının adli yardım talebinin HMK 337 maddesine göre itiraz yolu açık olmak üzere reddine, (2) numaralı bent gereğince itiraz halinde Yargıtay 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itiraz olmaması halinde temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, (3) numaralı bent gereğince davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 12/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/11220
Karar No: 2022/3070
Karar Tarihi: 30.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/11220 E.  ,  2022/3070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro

K A R A R

1. Temyiz harcının kaynağı, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken HUMK'un 434/2 maddesi ile 10.05.1965 tarihli ve 1965/1-1 sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kurulu kararıdır. Bu İçtihadı Birleştirme Kurulu kararına göre, temyiz yoluna başvurmada maktu ilam harcının tamamının ya da nispi ilam harcının dörtte birinin peşin olarak alınması gerekir. Bir kısım davacılar ... ile ... vekilinin hükmü temyiz ettiği ancak temyiz karar harcını yatırmadığı anlaşıldığından, hükmü temyiz eden bir kısım davacılar ... ile ... vekilinin temyiz karar harcının tamamını yatırması gerektiğinden, 25.01.1985 tarihli ve 5/1 sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı ile 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken HUMK'un 434/3. maddesi gereğince bir kısım davacılar ... ile ... vekilinin temyiz karar harcını tamamlaması için muhtıra çıkarılması, verilecek yedi günlük kesin süre içerisinde bir kısım davacılar ... ile ... vekilinin temyiz karar harcını tamamlaması aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun muhtırada belirtilmesi, verilen kesin süre içinde temyiz harcının tamamlanmaması halinde Mahkemece başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verileceği konusunda aynı biçimde muhtırada uyarı yapılması, tebliğ tarihinden itibaren yedi günlük kesin sürenin dolmasının beklenmesi, verilen kesin süre içinde harçların tamamlanması halinde dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmesi, tamamlanmaması halinde ise Mahkemece kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilerek yedi günlük temyiz süresinin beklenilmesi,

2. Gerekçeli karar tebliğlerinin usulsüz olduğu anlaşılan mirasçılar ..., ..., ..., ...,..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’e 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca usulüne uygun şekilde gerekçeli karar tebliğlerinin yapılması, temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19526
Karar No: 2017/7089
Karar Tarihi: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/19526 E.  ,  2017/7089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2012/2708
Karar No: 2012/4411
Karar Tarihi: 28.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2708 E.  ,  2012/4411 K.**

* SIRA CETVELİNE İTİRAZDA GÖREVLİ MAHKEME

* İPOTEKLİ ALACAĞIN TEMLİKİ

* MUVAZAA İDDİASI

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 142

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlu A.. Z..'e ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, daha önce aynı taşınmaz üzerinde bankanın ipoteğinin bulunup borçlu tarafından borcun 2/3'nün ödendiğini, ipoteğin kalan kısmının muvazaalı olarak borçlunun yönlendirdiği şikayet olunan M.. P..'e ödetilmek suretiyle, aynı taşınmaza kendi haciz tarihlerinden sonraki bir tarihte haciz konulup, ipotek alacaklısı olarak birinci sırada yer aldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan M.. P.. ve C.. Ş.. vekilleri, şikayetçinin muvazaa iddialarının genel mahkemelerde görülmesi gerektiğini savunarak, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet olunan M.. P..'ün ipoteğe konu borcu ödemek suretiyle usulüne uygun olarak düzenlenmiş temlikname ile alacağı temlik aldığı ve ipotek alacaklısı haline geldiği, sözkonusu temliknamenin 19.10.2010 tarihinde düzenlendiği, şikayetçi alacaklı tarafından taşınmaz üzerine konan haczin 24.05.2010 tarihli olup temlikten sonra olduğu, bu nedenle temlikin muvazaalı olduğu iddialarının yerinde olmadığı, ayrıca şikayetçinin sıra cetvelinde kendisinden sonra gelen sıradakilere karşı itirazda bulunmasında hukuki yararının olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Düzenlenen sıra cetveline itiraz, alacağın esas ve miktarına yönelik ise dava yoluyla genel mahkemede (İİK m. 142/1), yalnız sıraya ilişkin ise icra mahkemesinde (İİK m. 142/son) ileri sürülmelidir.

Somut olayda, şikayetçi şikayet edilenin hem sırasına hem de muvazaa iddiası ile alacağın esasına itiraz ettiğinden, İİK'nun142/son maddesi uyarınca genel mahkemenin görevli olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasının incelenmesi doğru olmamıştır.

2- Şikayetçi vekilinin, bozma nedenine göre temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, bozma nedenine göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/30993
Karar No: 2019/11982
Karar Tarihi: 01.10.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/30993 E.  ,  2019/11982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, Kargo firmasında müdür olarak görev yaptığını, suça konu kargoda suç unsuru olabileceğini düşünmediği için kontrol etmediğini savunduğu, 21.01.2012 tarihli olay tespit tutanağına göre sigaraların "star" marka voltaj regülatörünün içerisine gizlendiğinin anlaşılması karşısında,dosya kapsamında savunmasının aksini kanıtlayan bir delil de bulunmadığı gözetilerek, mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemeyen sanığın, beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 01.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/9181
Karar No: 2019/15729
Karar Tarihi: 25.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/9181 E.  ,  2019/15729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'in 15.03.2018 tarihinde hükümden sonra ölmüş olduğunun anlaşılması karşısında, bu husus araştırılarak sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanık ... hakkında şikayetçinin ATM'den emekli maaşını çekmek için yardım istemesi üzerine yaklaşıp onun verdiği kart ve şifreyle işlem yaparken konuşmak suretiyle oyalayarak başka yöne dikkatini verdirip kartında para olmadığını söyleyerek kartını verip uzaklaşmasını sağladığı, o sırada ATM'den çıkan parayı diğer sanık ...'in aldığından bahisle açılan davada; sanığın suçlamaları inkar etmesi ve aynı suçları işleyen ...'ın kendisine benzediğini, karıştırılmış olabileceğini savunması, diğer sanığın beyanı dışında soruşturma aşamasında bankadan elde edilen kamera görüntülerinin sadece emniyet tarafından incelendiğinin anlaşılması karşısında, kamera görüntüleri sanığa gösterilip, kabul etmemesi halinde sanığın ve ...'ın resimleri temin edilerek söz konusu görüntülerde yer alan kişinin kim olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabule göre de; haksız menfaatin yarısının diğer sanık tarafından karşılandığı, kalanının sanık tarafından karşılanıp karşılanmayacağının hususu sorulup sonucuna göre etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12581
Karar No: 2016/2203
Karar Tarihi: 22.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/12581 E.  ,  2016/2203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacılar ... ve diğeri vekili Avukat .. tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 07/04/2015 gününde verilen dilekçe ile adli yardım istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; adli yardım talebinin reddine dair verilen 13/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyanın incelenmesinde; davalı ... tarafından yerel mahkeme kararı temyiz edilirken 06/07/2011 tarihli dilekçe ile adli yardım talebinde bulunulduğu, istemin mahkemece 11/07/2011 tarihli ek kararla reddedildiği ve kararın kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır. .. 14/04/2011 gün, 2010/105 esas ve 2011/121 karar sayılı kısmen kabul kararı, son olarak Yargıtay 4. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın 20/05/2013 gün, 2013/6164 esas ve 2013/9252 karar sayılı ilamı ile davalı ...'nın karar düzeltme isteminin reddine karar verilmesi ile 20/05/2013 tarihinde kesinleşmiştir. Mahkemece, karar ve ilam harcının davalılardan tahsili yönünde hüküm kurulması ve hükmün kesinleşmesini müteakip .. tarafından harç tahsili için davalı ...'dan talepte bulunulması üzerine davalı mahkemeye başvurarak 07/04/2015 tarihinde yeniden adli yardım talebinde bulunmuş ve 13/04/2015 tarihli ek kararla istemin mahkemece reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı .. 337. maddesinde; adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebileceği ve itiraz incelemesi neticesinde verilen kararın da kesin olduğu düzenlenmiştir.

Şu halde; yasanın açık hükmü gereği yerel mahkemenin adli yardım isteminin reddine dair 13/04/2015 tarihli kararına karşı temyiz kanun yolu kapalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz isteminin incelenebilirliği olmadığından temyiz dilekçesinin REDDİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17283
Karar No: 2015/2170
Karar Tarihi: 25.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17283 E.  ,  2015/2170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2014 (Ek Karar)

NUMARASI : 2011/713-2013/296

Davacı H.. K.. vekili Avukat Sabri tarafından, davalılar S.. B.. ve diğerleri aleyhine 15/11/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; temyiz talebinin reddine dair verilen 24/01/2014 günlü ek kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı S.. B.. vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava dosyasının incelenmesinde; 06/06/2013 günlü kararın temyiz talebinin, süre yönünden reddine dair verilen 24/01/2014 günlü ek karar, temyiz eden davalı S.. B.. vekiline 04/02/2014 gününde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise 13/02/2014‘de verilmiştir. HUMK’nın 432/5. maddesi uyarınca temyiz süresi yedi gündür. Ek kararın tebliğ tarihi ile temyiz edildiği gün gözetildiğinde yedi günlük yasal süresinin geçtiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle temyiz dilekçesinin reddine 25/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9089
Karar No: 2012/43205
Karar Tarihi: 10.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/9089 E.  ,  2012/43205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme(değişen suç vasfına göre genel güvenliği kasten tehlikeye sokma)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın tüm aşamalarda olay tarihinde başka suçtan ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunduğu sırada geçirdiği psikolojik bunalım nedeniyle müşahade odasındaki kendisine ait battaniyeyi yaktığını belirtmesi ve tanıklarında bu yönde beyanları bulunması karşısında sanığın suçu işlediği sırada akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılayamama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olma ya da önemli derecede olmamakla birlikte azalmış olma söz konusu olup olmadığına dair konunun uzmanı doktorlardan rapor aldıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi

Kabule göre de,

Sanığın eyleminin yakarak kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu ve hakkında 5237 Sayılı TCK'nun 152/1-a, 152/2 maddeleri gereği ceza tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde aynı kanun 170/1-a maddesi gereği mahkumiyetine karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanun 326/son maddesine göre kazanılmış haklarının korunmasına, 10.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.