erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/9151
Karar No: 2016/4317
Karar Tarihi: 17.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9151 E.  ,  2016/4317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK'nın 89/1, 89/2-d, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanık ...'un, Anonim Şirket yönetim kurulu başkanı, diğer sanık ...'in ise şirkette idari işlerden sorumlu müdür olarak görev yaptığı, olay tarihinde katılan işçi ...'nin, boru işleme bölümünde çalıştığı sırada, kendisine 6-7 metre uzaklıkta bulunan ve koruyucusu bulunmayan boru kesme makinasından çıkan metal parçanın fırlayıp, yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu, kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda belirtildiği üzere, yapılan işin sorumlu eleman gözetiminde yapılmaması, koruyucu bulunmayan ve bakımları yapılmamış makinada çalışılmasından kaynaklanması karşısında, yapılan iş ile ilgili olarak kanunda yeterli eğitimi almış uzman bir eleman atanıp atanmadığı tespit edilerek, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19547
Karar No: 2016/8091
Karar Tarihi: 18.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19547 E.  ,  2016/8091 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2012/58-2013/122

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazların zeminine değer biçilmesi ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazların zemin bedeli ile, üzerinde bulunan ağaçların bedelinin toplamı üzerinden enerji nakil hattı ile oluşturulan irtifak hakkı nedeniyle meydana gelecek değer düşüklüğü oranı uygulanıp, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, idarece kesilmeyen ağaç bedelleri ile ağaçlardaki ürün kayıpları eklenerek fazlaya karar verilmesi,

2)145 ada 2 parsele yönelik olarak toplam irtifak alanı belirtilerek, davacının payı oranında irtifak tescili yerine, infazı zorlaştırıcı şekilde hüküm kurulması,

3)5784 sayılı Kanunla değişik 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 15/C maddesine göre, dava konusu taşınmazın irtifak hakkı tesis edilen bölümlerinin TEDAŞ Genel Müdürlüğü adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15336
Karar No: 2019/7817
Karar Tarihi: 27.11.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/15336 E.  ,  2019/7817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacılar ... ve arkadaşları, çekişmeli 523 ada 3 parsel sayılı taşınmaza davalının buğday ekmek suretiyle el attığını ileri sürerek men’i müdahale istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda aynı yere ilişkin kadastro davası derdest olduğundan iş bu davanın görev yönünden reddine, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın süresi içerisinde başvurulması halinde yetkili ve görevli Tekirdağ Kadastro Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.11.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/8574
Karar No: 2018/4080
Karar Tarihi: 09.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/8574 E.  ,  2018/4080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 51/1-3, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin sanığa az ceza verildiğine dair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Kartal Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen katılan ...’na ilişkin 14.01.2014 tarihli raporda katılanın kazaya bağlı belinde kırık olduğu, omurga bel hattı bölgesinde yaklaşık 15 cm’lik iyileşmiş ameliyat yarasının olduğu, Özel Gisbir Hastane’sinden kırığı gösteren grafi raporları ile epikriz raporunun temininin den sonra kati raporun verileceğinin belirtilmesi karşısında gerekli belgelerin temini sağlanarak katılanın kesin raporu aldırılıp, rapor sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kendisi vekil ile temsil ettiren katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı gözetilmeden, ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde sanığa ait "B, A2" sınıfı sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6532
Karar No: 2015/3404
Karar Tarihi: 27.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6532 E.  ,  2015/3404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/380260

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 21/06/2013, 2012/412 (E) ve 2013/446 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım, kasten yaralama ve bu suça yardım, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

1- a-)Suça sürüklenen çocuk O.. G.. hakkında katılan M.. G..'i kasten öldürmeye teşebbüs ve katılan A.. G..'i yaralama suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, temyizi kabil olmayıp itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan mahallince değerlendirme yapılmak üzere inceleme dışı bırakılmıştır.

b-) Sanık S.. G.. hakkında katılan ... yaralama, sanık Y.. G.. hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve katılan ...’i yaralama, sanıklar M.. G.. ve A.. G.. hakkında katılanlar ..., ... ve ...’ı yaralama suçlarından doğrudan verilen adli para cezasına ilişkin mahkumiyet kararları, CMUK'nun 305/1. maddesi gereğince kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, vasfa da yönelik olmayan temyiz istemlerinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-) Sanıklar S.. G.. ve Y.. G..'in katılan M.. G..'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetlerine, sanıklar M.. E.. ve Ö.. E..'ün katılan M.. G..'i kasten öldürmeye teşebbüse yardım ve katılan ...ü kasten yaralamaya yardım suçlarından beraatlerine ilişkin hükümlerin incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08/06/2010 gün, 2010/1-35-140 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanıklardan birisinin savunulmasının diğerleri yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda aralarında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; Aynı olayda yargılanan ve kardeş olan sanıklar .. ile ...’ın suçu birlikte işlediklerinin iddia edilmesi, sanık ... savunmalarında katılanı, ...’ın bıçakladığını söylemesi, sanıklar müdafiinin de savunmalarında meşru savunma şartlan altında ... katılanı bıçakladığını, .. ise bıçaklı bir eyleminin olmadığını savunması karşısında, aralarında menfaat uyuşmazlığı bulunan sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine, aynı müdafiiler tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK'nun 152. maddelerine aykırı davranılması.

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar Y.. G.. ve S.. G.. müdafiinin, katılan M.. G.. vekilinin ve katılan A.. G..'in temyiz itirazları yerinde

görüldüğünden, sanıklar S.. G.. ve Y.. G..’in katılan M.. G..'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerin bu nedenle, sanıklar M.. E.. ve Ö.. E..'ün katılan M.. G..'i kasten öldürmeye teşebbüse yardım ve katılan ...'ü kasten yaralamaya yardım suçlarından beraatlerine ilişkin kurulan hükümlerin ise bağlantı nedeniyle CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 27/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/7777
Karar No: 2012/14899
Karar Tarihi: 13.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7777 E.  ,  2012/14899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

24.11.2010 tarihli haciz tutanağına göre şirketin adreste olmaması tek başına ticareti terk anlamına gelmeyeceğinden bu tarihin şikayet hakkının başlangıcı kabül edilerek şikayet hakkının düşürülmesi gerektiği yönündeki tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505- 2012/28, 2011/509-2012/30, 2001/513-2012/23 esas ve karar sayılı ilamlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu anlaşılmakla; şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için, tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi, bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesinin verilmemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13/09/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/981
Karar No: 2019/2305
Karar Tarihi: 20.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/981 E.  ,  2019/2305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : İstinaf Başvurusunun esastan reddine

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/09/2018 tarih 2018/41 esas, 2018/206 sayılı kararı ile taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin kurulan hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye, kusur durumuna, beraate ve tahliye kararı verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 24/10/2018 tarih 2018/3909 esas, 2018/3116 sayılı kararı kararına karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 20/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2288
Karar No: 2012/7947
Karar Tarihi: 18.12.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/2288 E.  ,  2012/7947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.12.2005 gün ve 5436 Sayılı Kanunla değişik 5018 sayılı Kanun uyarınca davacı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13946
Karar No: 2017/3359
Karar Tarihi: 20.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/13946 E.  ,  2017/3359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının babası olduğunu, halen üniversite eğitimine devam ettiğini ileri sürerek aylık 1.500.00 TL yardım nafakasının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının yardıma ihtiyacı olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın 400.00 TL üzerinden kabulüne karar verilmiş; tarafların temyizi üzerine Dairemizce, davalının temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiş; davacı lehine hükmedilen nafakanın ise az olduğu gerekçe gösterilerek karar bozulmuş; mahkemece, bozma ilamına uyulduktan sonra bu kez aylık yardım nafakasının 750.00 TL üzerinden kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle kararın bozmaya uygun olmasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece 02.06.2014 tarihinde bozma öncesi verilen ilk kararda "ara kararı ile verilen aylık 300.00 TL tedbir nafakasının, karar tarihinden itibaren aylık 400.00 TL'ye yükseltilmesine" şeklinde hüküm kurulmuş; bozmaya uyularak 10.02.2006 tarihinde verilen ikinci kararın hüküm fıkrasında ise "ara kararı ile tedbiren aylık 750.00 TL olarak verilen yardım nafakasının devamına" sözlerine yer verilmiş, davalı hükmü bu yönüyle temyiz etmemiştir. Bu durumda son karar ile birlikte hükmedilen 750.00 TL aylık nafakanın 13.11.2012 tarihli ara kararı ile "dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere" verilen ara kararında da açıkça anlaşılacağı gibi son karar ile birlikte hükmedilen tedbir nafakasının başlangıç tarihi dava tarihidir. Bu tarihin kararda gösterilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

./..

-2-

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin birinci satırındaki (Ara karar ile tedbiren aylık 750.00 TL olarak verilen yardım nafakasının devamına) sözlerinin hükümden çıkarılmasına, yerine (dava tarihinden geçerli olmak üzere aylık 750.00 TL yardım nafakasının) söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/23829
Karar No: 2012/45990
Karar Tarihi: 14.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/23829 E.  ,  2012/45990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar müdafii yüze karşı verilen 15.03.2012 tarihli hükmü, yasal süre geçtikten sonra 23.03.2012 günü temyiz ettiğinden süresinde olmayan temyiz isteminin, 1412 Sayılı CMUK.’nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 14.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/33553
Karar No: 2020/12005
Karar Tarihi: 14.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/33553 E.  ,  2020/12005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : CMK 223/2-a maddesi gereğince beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın, akrabası olan sanığı ilçe merkezinde bulunan... Restorant adlı işyerini işletmesi için vekaletnameyle mesul müdür olarak atadığı, sanığın işyerini işletmesi için kendisine verilen vekaletnameyle bu işyerini başka bir şahsa devrettiği, sanığın işyerinin gerçek sahibi olduğuna ilişkin savunmasının resmi kayıtlar karşısında doğrulanmadığı, böylelikle işyerini işletmek ve idare etmek amacıyla verilen vekaletin amacına aykırı olarak işyerini devrettiği ve bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia olunduğu olayda, sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre; katılan ile sanık arasındaki uyuşmazlığın vekalet akdinden kaynaklanan hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu, sanığın vekillikten azledilmeden önce devir işlemlerini yaptığı, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat kararının hukuka aykırı olduğuna, müsnet suçun sübut bulduğuna, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğuna, delillerin takdirinde hata edildiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6072
Karar No: 2014/14166
Karar Tarihi: 11.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/6072 E.  ,  2014/14166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/127115

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21.01.2010

NUMARASI : 2007/329 Esas, 2010/15 Karar

SUÇ : Tehdit, hakaret, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, silahla tehdit

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın savunmasında, amcasının oğlu A.. C.. ile mağdur C.. B.. arasında geçen bir olaydan sonra katılanların kendisine kızdığını ve bu olay nedeniyle iftira attıklarını beyan etmesi karşısında, sanıkla katılanlar arasında suç atfını gerektirir nitelikte, önceye dayalı bir husumet bulunup bulunmadığı ve gerçekte ismi geçen kişiler arasında sanığın bahsettiği gibi bir olayın yaşanıp yaşanmadığı araştırılmadan, olay hakkında görgüye dayalı bilgileri olmadığı anlaşılan tanıklar Hayri ve Emin'in beyanlarına dayanılarak, eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3163
Karar No: 2015/16198
Karar Tarihi: 10.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3163 E.  ,  2015/16198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 09/09/2014

NUMARASI : 2013/979-2014/636

Dava dilekçesinde, evlat edinmede anne ve baba rızasının aranmaması talep edilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; evlat edinmede anne-baba rızasının aranmamasına karar verilmesini talep etmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Türk Medeni Kanununun 312. maddesinde “Küçük, gelecekte evlat edinilmek amacıyla bir kuruma yerleştirilir ve ana ve babadan birinin rızası eksik olursa, evlat edinenin veya evlat edinmede aracılık yapan kurumun istemi üzerine ve kural olarak küçüğün yerleştirilmesinden önce, onun oturduğu yer mahkemesi bu rızanın aranıp aranmamasına karar verir. Diğer hallerde, bu konudaki karar evlat edinme işlemleri sırasında verilir.” hükmü düzenlenmiştir. Yasal düzenleme göz önüne alındığında çocuk hakkında koruma kararı alınıp kuruma yerleştirildikten sonra davanın açılması halinde anne ve baba rızasının aranmamasının evlat edinme davası içinde değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda çocuk U.G’ün 18.12.2012 tarihinde kuruma yerleştirildiği ve eldeki davanın 16.12.2013 tarihinde açıldığı dikkate alındığında çocuk kuruma yerleştirildikten sonra dava açıldığından anne ve baba rızasının aranmamasının evlat edinme davası içinde değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle davanın reddine

karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek TMK’nın 311.maddesindeki şartların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru değil ise de, sonucu bakımından doğru olan kararın gerekçesi yukarıda yazılı olduğu şekilde düzeltilmesi suretiyle hükmün ONANMASINA, 10.11.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Türk Medeni Kanunu'nun 312'nci maddesinin (1.) fıkrasının son cümlesinde yer alan "küçüğün yerleştirilmesinden önce" ifadesiyle kast edilen, koruma amacıyla kurum çatısı altına alınmış olma değil, gelecekte evlat edinilmek amacıyla yerleştirmedir. Küçük, davacı kurum tarafından evlat edinme amacıyla bir yerleştirme işlemine henüz tabi tutulmadığına göre, aracılık görevi sebebiyle kurum, evlat edinmede rızanın aranmaması kararı isteyebilir. (TMK. 312/1 md.) Başka bir ifade ile aracı kurum, başvuru zamanını geçirmiş değildir. Bu bakımdan işin esası incelenerek karar verilmelidir. Hükmün bu sebeple bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğa katılamıyorum.