erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/4250
Karar No: 2012/20150
Karar Tarihi: 05.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/4250 E.  ,  2012/20150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :122-335

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, kararında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacılar, muris...'nun davalı işyerinde 1997 yılının 10,11,12. aylarında 30 gün tam çalıştığı halde murisin çalışmalarının eksik gösterildiğini belirterek, eksik gösterilen 55 günlük çalışmanın tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda davacılar murisi...'nun 01.01.1997-31.12.1997 tarihleri arasında, davalı işverenin yanında sürekli sigortalı olarak çalıştığı yönünde karar verilmesi isabetsizdir. Ancak, maddi yazım hatası sonucu yapılan bu yanlışlığın mülga HUMK' nun 80. maddesinin “İki tarafın veya hakimin, zahir ve açık olan yazı ve hesap hataları daima tashih olunabilir.” Hükmü ve 6100 sayılı HMK’nun 183. maddesinin “Tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları, karar verilinceye kadar düzeltilebilir.” hükmü gereğince maddi hata kabul edilerek düzeltilmelidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının (2). bendinde geçen “01.01.1997-31.12.1997” rakamlarının silinerek, yerine, “01.10.1997-31.12.1997” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/13435
Karar No: 2013/4507
Karar Tarihi: 20.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/13435 E.  ,  2013/4507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, 30.06.2011 tarihinde yüze karşı tefhim olunan hükmü, 08.07.2011 havale tarihli dilekçe ile yasal süresinden sonra temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 20.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/5096
Karar No: 2007/4523
Karar Tarihi: 07.06.2007

8. Ceza Dairesi 2006/5096 E., 2007/4523 K.

**8. Ceza Dairesi 2006/5096 E., 2007/4523 K.**

**- GÖÇMEN KAÇAKÇILIĞI

- LEHE OLAN HÜKÜMLERİN UYGULANMASINDA USÜL

- SUÇA TEŞEBBÜS**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 35 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 79 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 201 ]

**"İçtihat Metni"**

Göçmen kaçakçılığı suçundan sanıklar Nazmi , Bereket 'in yapılan yargılamaları sonunda; hükümlülüklerine dair Muş Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.9.2005 gün ve 162 esas, 244 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 26.5.2006 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre suçun kanıtlanmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, bu hususlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir; ancak,

765 sayılı TCK.nun 201/a. maddesinin 2. fıkrasında göçmen kaçakçılığına teşebbüs halinin tamamlanmış suç gibi cezalandırılacağı hükmünün yer alması ve 5237 sayılı TCK.nun 79. maddesinde ise, 765 sayılı TCK.nun 201/a-2. madde ve fıkrasındaki düzenlemeye yer verilmemesi nedeniyle göçmen kaçakçılığı suçunun bütün hallerine teşebbüsün olanaklı olması karşısında;

Olayımızda, sanıkların yasadışı yollardan Türkiye'ye giriş yapmış olup Avrupa'ya gitmek isteyen yabancı uyruklu 15 göçmeni Tatvan'tan aldıkları ve Muş Korkut İlçesinde kolluk güçleri tarafından yakalandıkları anlaşılmakla; sanıkların kanıtlanan bu eyleminin göçmenlerin yurt dışına çıkmalarına imkan sağlamaya teşebbüs aşamasında kaldığı, 5237 sayılı TCK.nun 79. maddesinden verilecek cezadan teşebbüs nedeniyle anılan yasanın 35. maddesine göre dörtte birinden dörtte üçüne kadarının indirilmesi gerekmekte olup 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca olaya 765 sayılı TCK.nu ile 5237 sayılı TCK.nu bir bütün halinde ayrı ayrı uygulanarak sonuç cezalara göre lehe yasanın belirlenmesiyle buna göre uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 7.6.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/2198
Karar No: 2017/8248
Karar Tarihi: 13.12.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/2198 E.  ,  2017/8248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 25/11/2014 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, tarafların müşterek murisi ve babaları olan ...' ın sağlığında koyunlarının olduğunu, tarım ve hayvancılık yaptığını, hastalandıktan sonra davalıların murisin 600 adet koyunlarına baktıklarını ve babaları öldükten sonra davacıların kendi paylarına düşen koyunları istediklerinde sadece 113 adet koyun verdiklerini, davaya konu koyunlar içerisinde ayrıca 112 adet koyunun paylarına düştüğünü belirterek davalılardan tahsili isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, davacı kardeşlerinin bildirdiği koyunların yarısının murisin yaşadığı dönemde hastalığı ve bir kısım ihtiyaçları nedeniyle satıldığını, bir kısmının ise sarrafa emanet bırakıldığını, koyunların yem, ..., çoban giderleri gibi giderler hesap edildiğinde bunların çok pahalı olduğunu, bunları kendilerinin karşıladıklarını, bu nedenle bu giderlere ilişkin bilirkişi incelemesi yapılmasını, davanın reddine karar verilmesini gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; davacılar tarafından iddia edildiği gibi tarafların murislerinin 600 adet koyunu olduğu, bu koyunlara davalıların baktıkları, davacıların 3/8 oranındaki miras payları dikkate alındığında davacılara 225 adet koyun ya da koyun bedelinin verilmesi gerektiğini, dava açılmadan önce 113 adet koyunun davacılara teslim edilmiş olduğu, geri kalan 112 adet koyunun veya bedelinin davacılara ödenmesi kanaatiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesiyle; Karapınar İlçe Tarım Müdürlüğü'nün 14/09/2015 tarihli müzekkere cevabi yazısında Merinos Melezi koyun türünün ortalama fiyatının 412,5 TL olduğunun bildirildiği, 112 adet koyun bedeli olan 46.200,00 TL'nin mahkeme hakimince hesap edildiği, davaya konu alacağın çözümü konusunda bilirkişi incelemesine başvurulmadığı anlaşılmıştır.

Şu halde mahkemece, çözümü özel hüküm sebeplerine girmeyip uzmanlık gerektiren dava konusu uyuşmazlığın giderilmesi için uzman bilirkişiden rapor alınarak alacağın

miktarının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/40652
Karar No: 2019/200
Karar Tarihi: 15.01.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/40652 E.  ,  2019/200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müşteki ...'ın, sanığın kendisine yönelik ''benim hakkımda niçin ileri geri konuşuyorsun, ayağını denk al, benim hakkımda konuşma yoksa seni öldürürüm'' diyerek tehdit ettiğini beyan etmesi, tanık ...'ın, benzer şekilde beyanda bulunması ve Mahkemece de olayın bu şekilde gerçekleştiğinin kabul edilmesi karşısında; olayın başlangıcı ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Sanığın tekerrüre esas alınan ilamında birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Kanun'un 108/2.maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 15/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14341
Karar No: 2014/12541
Karar Tarihi: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14341 E.  ,  2014/12541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2010/1264-2013/448

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı SGK vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin davacı vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,nce yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/7150
Karar No: 2007/1128
Karar Tarihi: 12.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/7150 E.  ,  2007/1128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. Mehmet Bülent Kısar gelmiş davalı tarafından kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirket elemanlarının 26.4.2004 tarihinde müvekkiline ait işletmede kontrol yaparak hatalı bağlantı bulunduğuna dair tutanak tanzim edip 66.260.970.000.TL tutarlı revizyon faturası gönderdiğini, işlemin usul ve yasaya aykırı olmasına rağmen enerjinin kesilmemesi için itirazı kayıt ile kısmi ödemede bulunduklarını iddia ederek ödenmeyen 17.157.571.732.TL kısım ile borçlu olmadıklarının tesbitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait işletmede önce 26.4.2004 ve daha sonra 29.4.2004 tarihli kontroller yapıldığını aktif ve kapasitif sayaçlarda bağlantı hatası olduğunun tespit olunduğunu bunun üzerine eksik yazılan miktar yönünden tüketim tarihleri dikkate alınarak revizyon faturası düzenlendiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacıya ait sayaçların hatalı bağlantı nedeniyle tüketilen elektrik enerjisinin 1/3 kısmını eksik yazdığı ve düzenlenen revizyon faturasının, yönetmeliklere uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle sayaclarda arıza bulunmadığı gözetilerek tüketilen enerjisinin eksik yazılan kısmı yönünden revize edilen miktarı hesaplayan uzman bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15813
Karar No: 2014/11594
Karar Tarihi: 11.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/15813 E.  ,  2014/11594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerinin desteği Selahattin'in davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın çarpması sonucu vefat ettiğini belirterek fazlaya dair haklarını saklı tutarak destekten yoksun kalma nedeni ile anne ve baba için ayrı ayrı 1.000,00.-TL olmak üzere toplam 2.000,00.-TL maddi tazminatın dava tarihinden, ayrıca yine anne ve baba için ayrı ayrı 35.000,00.-TL ve kardeşler için ayrı ayrı 15.000,00.-TL olmak üzere toplam 100.000,00.-TL manevi tazminatın davalılardan olay tarihinden itibaren işleyecek işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, talebini ıslah dilekçesi ile arttırmıştır.

Davalı Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili, kazaya karışan aracın müvekkili kuruma ait olmadığını, husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı sürücünün %70, davalı araç malikinin %30 kusurlu olduğu kabul edilerek, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile anne ve baba için toplam 5.840,00.-TL maddi tazminatın 2.000,00.-TL'sine dava, bakiye kısmına ıslah tarihinden, ayrıca anne ve baba için ayrı ayrı 25.000,00.-TL, kardeş Gözde için 10.000,00.-TL, kardeş Merve için 8.000,00.-TL olmak üzere toplam 68.000,00.-TL manevi tazminatın davalılardan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, kaza tarihinde kazaya karışan aracın davalı Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş. adına tescil kayıtlı olmasına, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde BK'nın 47. maddesindeki (6098 sayılı TBK m. 56) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.123,08 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 11.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/30690
Karar No: 2014/26966
Karar Tarihi: 12.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/30690 E.  ,  2014/26966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2014

NUMARASI : 2014/189-2014/384

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 24.01.2014 tarihli ve 2014/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, ilamlı takipte şikayete ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 12.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8276
Karar No: 2012/14452
Karar Tarihi: 28.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8276 E.  ,  2012/14452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın dere koruma alanında kalıp, kullanımı yasaklanan bölümünün dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsili ile taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/17495
Karar No: 2013/358
Karar Tarihi: 10.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/17495 E.  ,  2013/358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Şikayetçi vekilinin, 16.06.2010 günü yüzüne karşı tefhim edilen hükmü, yasal süresinden sonra 09.08.2010 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 10.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2921
Karar No: 2017/8427
Karar Tarihi: 05.07.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/2921 E.  ,  2017/8427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Taraflar arasında düzenlenen 12.10.2015 tarihli protokole göre anlaşmalı olarak boşanmalarına karar verilmiştir. Protokolün 5. maddesinde yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı ... tarafından karşılanacağı konusunda anlaşmaları olmasına ve mahkemece de bu protokolün aynen onaylanmasına karar verilmesine rağmen, davacı vekili yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacı kadın adli yardım talepli olarak dava açmış ve mahkemece adli yardım talebi kabul edilmiştir. Adli yardımdan yararlanılması geçici bir muafiyettir. Yargılama sonunda haksız çıkan taraftan kendi yaptığı masraflar ile adli yardım nedeniyle ödenmeyen tüm yargılama harç ve giderlerinin tahsil edilmesi gerekir. Somut olayda yargılama sırasında peşin harç alınmadığı gibi mahkemece onaylanan protokol hükümlerinde yer aldığı şekilde, yargılama harç ve giderlerinin tamamı davalıya da yükletilmemiştir. O halde, maktu karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına karar verilmesi gerekirken, hükümde peşin alınan harcın mahsubu ile başkaca harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, adli yardım talebi ile hükmü temyiz eden davacı temyizinde haklı bulunduğundan temyiz harcı ve temyiz başvurma harcının davalı tarafa yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.05.07.2017 (Çrş.)