erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/1327
Karar No: 2012/3174
Karar Tarihi: 27.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1327 E.  ,  2012/3174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin ticari ilişkiden kaynaklanan ve yedi adet faturaya dayanan toplam 178.542,395 TL alacağının kaydı için davalı şirketin iflas idaresine yaptıkları müracaat sonucunda alacağın bir kısmının kabul edildiğini ileri sürerek, kabul edilmeyen 71.717,67 TL'lik kısmının da masaya kabul edilerek, kendilerinin sıra cetvelindeki toplam alacak miktarının 178.542,395 TL olarak düzeltilmesini ve iflas masasının bu alacağı ödemeye mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı iflas idaresi vekili, davacının dayandığı faturaların teslim alındığı ya da fatura içeriği hizmetlerin verildiğine dair müflis şirket yetkililerinin imzalarını taşıyan belgeler olmadığını, bu nedenle müflis şirketi bağlamayacağını ve ispat yükü taşımadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İhbar olunan vekili, davacı tarafından davalıya gönderilen emtianın bir kısmının kendilerine ait antrepoya teslim edildiğini ve davalı şirket tarafından teslim alındığını, kalan kısmının ise davalı şirketçe teslim alınmadığını, bekleyen emtialar nedeniyle davalı şirketten ardiye alacakları olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı ile davalı arasıdaki ticari ilişki sonucunda, davacının tanzim ettiği faturalar ve siparişe konu emtianın ... teslim şekline göre ihracatçı firma olan davacının, ithalatçı olan müflis şirkete siparişe konu emtiaları ihbar edilen şirket aracılığıyla gönderdiği, davalı şirket adına ... ve ... Gümrük Müdürlüğü'nce düzenlenen gümrük beyannamelerine göre ticari ilişkiye konu emtianın davalı şirkete teslim edildiği, emtia bedeli olarak yedi adet faturaya dayalı alacak ve iflas tarihine kadar işlemiş faiziyle beraber 178.880,80 TL alacağın sadece 106.824,72 TL'lik kısmının iflas masası tarafından kabul edildiği, oysa davacının reddolunan 71.717,67 TL alacağının olduğunun subut bulduğu gerekçesiyle bu kısma yönelik talebin kabulüne, ancak sıra cetvelindeki miktarın düzeltilmesi ve masanın bu alacağı ödemeye mahkum edilmesi taleplerinin iflas masası tarafından res'en yapılması gereken işlemlerden olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13969
Karar No: 2015/7110
Karar Tarihi: 12.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/13969 E.  ,  2015/7110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İSTANBUL ANADOLU 24. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2013/83-2013/415

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, Alman vatandaşı iken evlenerek Türkiye'ye yerleşip Türk vatandaşı olduğunu, eşi ölünce yalnız kaldığını, Şile'de komşusu olan davalı ve Alman asıllı eşi Helga'nın her zaman yanında olduklarını, yakın bir ilişki içine girmeye çalıştıklarını, eşinin ölümünden sonra koruyup sahip çıkacak kimsesinin olmadığını, bu durumdan yararlanan davalının hile ile maliki olduğu 17 nolu bağımsız bölümü gerçekte bedelsiz olarak satış göstermek suretiyle devraldığını, aynı şekilde Şile'deki taşınmazını da aldığını, kurdukları senaryoya inandırmak için taşınmazların intifa hakkını da üzerinde bıraktıklarını, Şile'deki taşınmazın satışa çıkarılması üzerine hileli işlemi öğrendiğini ileri sürerek tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir. Davalı, davacı ile aile dostu olduklarını, taşınmazın bedelini ödeyerek satın aldığını, aile dostluğu nedeniyle intifa hakkını davacı üzerinde bıraktıklarını, iddiaların hayatın olağan akışına aykırı olduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, iddiaların kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.Karar, davacı vekilince süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 12.05.2015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ................ ile temyiz edilen vekili Avukat .................. geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ....................... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davada ileri sürülen iddiaların kanıtlanamadığı, mahkemece benimsenerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 31.12.2014 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 3,40.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 12.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: -
Karar No: 2013/30633
Karar Tarihi: 30.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/28232 E.  ,  2013/30633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı  mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, rehnin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takipte şikayet talebine ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre,  belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/17745
Karar No: 2020/11819
Karar Tarihi: 03.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/17745 E.  ,  2020/11819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü,

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 11/04/2014 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 16/05/2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, bozma öncesinde yapılan yargılama sonucunda verilen ve zamanaşımını kesen son işlem olan mahkumiyet hükmünün verildiği 25/05/2010 tarihinden karar tarihine kadar geçmiş olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8981
Karar No: 2018/3972
Karar Tarihi: 26.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/8981 E.  ,  2018/3972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Cengiz İletişim isimli cep telefonu bayisinin sahibi olan sanığın, katılanın kimlik bilgilerini kullanarak sahte abonelik sözleşmesi düzenlediği iddiası ile açılan kamu davasında; 22.05.2010 tarihli bilirkişi raporunda, abonelik sözleşmesindeki katılan adına atılan imzaların katılanın eli ürünü olmadığının tespit edilmesi ve suçtan elde edilen menfaatin sanığa ait olacağı dikkate alındığında eylemin sübut bulduğu gözetilerek sanığın 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 63. maddesinin 10. fıkrasına göre cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmiş olması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/289
Karar No: 2018/8311
Karar Tarihi: 15.11.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/289 E.  ,  2018/8311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2. maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal” olarak anlaşılması zorunludur. Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın 366.maddesi yollamasıyla temyiz incelemesinde uygulanan 347.maddesi hükmü gereğince temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ olunacağı, 348.maddesi hükmüne göre de katılma yoluyla temyizin mümkün olması nedeniyle, temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Bu açıklamalar ışığında; davalılar ... San. ve Tic. Paz. Ltd. Şti. İle ..., ..., ... ve ...'ın dosyada vekaletnamesi mevcut olan vekillerine gerekçeli karar ile davacılara ait temyiz dilekçesinin usulünce tebliği, temyizin ve/veya katılma yoluyla temyizin vaki olması halinde ise taraflarca verilen temyiz dilekçelerinin karşılıklı olarak tebliği ile tebligat parçalarının dosyaya eklenmesi amacıyla dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/17225
Karar No: 2013/22200
Karar Tarihi: 19.11.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/17225 E.  ,  2013/22200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 5560 sayılı yasa ile değişik 61/9 maddesi gereğince "Adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az, üst sınırı da hapis cezasının üst sınırından fazla olamayacağı" na dair düzenleme 19.12.2006 tarih 26381 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş olup, bu tarihten önce işlenen suçlarda 5846 sayılı yasanın 71/1. maddesinde yer alan seçimlik adli para cezasının alt sınırının 5237 sayılı TCK.nun 52/1.maddesi gereğince 5 gün adli para cezası olduğu ve dava konusu suçun 08.02.2006 tarihinde işlendiği, mahkemece seçimlik yaptırımlardan adli para cezasının tercih edildiği ve hükmün gerekçesinde alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektiren bir neden görülmediğinden temel cezanın alt sınırdan tayin edildiği belirtildiği halde, 5 gün adli para cezası yerine, 365 gün adli para cezasına hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, "hükmün 1.fıkrasından ... 365 tam gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, 2.fıkrasından ...486 tam gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, 3.fıkrasından ...405 tam gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, 4.fıkrasından ...405\*20=8.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin çıkartılarak, yerine "1.fıkraya ...5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 2.fıkraya ...6 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 3.fıkraya ...5 gün adli para cezası ile cezelandırılmasına ve 4.fıkraya ... 5\*20=100,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ifadelerinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.11.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8895
Karar No: 2021/9573
Karar Tarihi: 15.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/8895 E.  ,  2021/9573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ :Menfi Tespit

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340 ıncı maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanun’un 363/3 üncü maddesinde adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabileceği ve 337/1 inci maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği düzenlenmiştir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 15.12.2021 (Çar.)
Esas No: 2014/18760
Karar No: 2015/6671
Karar Tarihi: 11.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18760 E.  ,  2015/6671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/12/2013 gün ve 2013/48-2013/246 sayılı kararı onayan Daire’nin 15.09.2014 gün ve 2014/6955-2014/13791 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, ticaret unvanı "...." olan müvekkilinin "...." esas unsurlu seri markalarının bulunduğunu, 60840 kod numarası ile "...Şekil" markası için yaptığı başvurunun davalı şirketin itirazı üzerine davalı kurumca 18.03.1997 tarih ve 181807 sayılı "..." ibareli marka mesnet gösterilerek reddedildiğini, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'na yaptıkları itirazın da kabul edilmediğini, ancak kimsenin "..." anlamına gelen "...." ibaresi üzerinde inhisari hak sahibi olamayacağını, müvekkilinin markasının esas unsurunu oluşturan "..." ibaresine eklenen "..." kelimesinin ürünün doğa dostu olduğuna işaret ettiğini, aynı ibareyi taşıyan bir çok tescilli marka olduğunu, farklı renklerin de kullanıldığı markalar arasında tescile engel bir benzerliğin bulunmadığını, farklı malları kapsadıklarını ileri sürerek TPE YİDK'in 2009-M-1526 sayılı kararının iptalini, müvekkilinin tescil başvurusunun devamını talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, esas unsuru "...." ibaresinden oluşan markaların birbirlerine benzediğini, asıl "...." ibaresinin ayırdediciliğinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, müvekkili kurumun kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 11/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3457
Karar No: 2021/9123
Karar Tarihi: 27.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3457 E.  ,  2021/9123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kesinleştiği 21.06.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 03.03.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan TCK’nın 142/1-b, 116/2, 151/1 ve 31/2 maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 6 yıllık olağanüstü zamanaşımının, suçların işlendiği tarih olan 17.01.2011 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6267
Karar No: 2015/1172
Karar Tarihi: 17.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6267 E.  ,  2015/1172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin yargılama aşamasında alınan beyanı ile iddiaları destekleyen 21.07.2006 tarihli adli muayene raporu ve olayın ortaya çıkış şekli nazara alındığında mağdurenin tatil amacıyla ailesiyle birlikte ... ilçesine geldiği, sanığın da aynı ilçede faaliyet gösterip içerisinde masaj da yapılan bir kuaförde çalıştığı, mağdurenin 3-4 gün önce sanığın çalıştığı işyerine gelerek ayak masajı yaptırdığı ve olay tarihi olan 21.07.2006 tarihinde de tüm vücuduna masaj yaptırmak için önceden aldığı randevu saatinde anılan işyerine geldiği, masajın yapıldığı işyerinin ikinci katında kıyafetlerini çıkararak masajın yapılacağı yere uzanan mağdureye elleriyle masaj yapmaya başlayıp cinsel ilişkiye girme teklifinde bulunan sanığın aldığı olumsuz yanıt üzerine elleriyle vücudunu okşadığı mağdurenin cinsel organına rızası dışında parmağını soktuğu tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi yerine, oluşa uygun düşmeyen gerekçeyle yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.