erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/19139
Karar No: 2015/25361
Karar Tarihi: 24.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/19139 E.  ,  2015/25361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kars 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2014

NUMARASI : 2013/529-2014/212

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın baraj gölü rezervuar alanı olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı S.. F.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın baraj gölü rezervuar alanı olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı idare ile davalı S.. F.. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Hesaplama yapılırken, üretim giderlerine idarecilik giderleri ve sermaye faizinin eklenmesi sureti ile üretim gideri yüksek alınarak kamulaştırma bedelinin düşük tespiti,

2-Kabule göre;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılmadığından, Anayasa Mahkemesi'nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, tespit edilen kamulaştırma bedeline faize karar verilmişse de faizin bitim tarihinin açıkça belirtilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalı S.. F.. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare ile davalı S.. F..'den peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/15052
Karar No: 2022/2428
Karar Tarihi: 17.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/15052 E.  ,  2022/2428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Gebze 2. Sulh Hukuk ve İstanbul Anadolu 23. Sulh Hukuk Mahkemeleri'nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce hükümlünün mernis adresinin “Kavakpınar Mah. Büryan Sok. No:13/1 Pendik/İstanbul” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 23. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce hükümlünün ceza infaz kurumuna girmeden önceki adresinin “Barış Mah. Barış Cad. No:71/2 Gebze/Kocaeli” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin “Barış Mah. Barış Cad. No:71/2 Gebze/Kocaeli” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7193
Karar No: 2016/5308
Karar Tarihi: 07.12.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/7193 E.  ,  2016/5308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçlu adına kayıtlı olan ,,,,plaka sayılı minibüs ve hattın 1/2 'sinin ihale ile 685.000,00 TL bedele satıldığının öğrenildiğini, icra dosyasında dosya alacaklısının birinci sırada olması sebebi ile ihale bedelinin alacaklıya ödenmesine, diğer sıradaki rehin ve haciz alacaklılarına para kalmadığına karar verildiğini, icra dosyasından rehnin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi yapılmış ise de takibe konu rehnin 07.09.2005 tarihli rehin olmayıp 30.09.2011 tarihli 10653624 no'lu rehin olduğunu, kendilerine ait 07.05.2010 tarihli..... Noterliği'nin .... yevmiye numaralı 200.000,00 TL tutarındaki rehinlerinden sonra olduğunun açık olduğunu, şikayet olunan bankanın ilgili şubesi müdürlüğü kayıtları üzerinde bilirkişiye inceleme yaptırılarak şikayet olunanın hangi ipotek alacağına dayandığının, alacak miktarının ne kadar olduğunun ve alacaklarının ödenip ödenmediğinin tespitinden sonra sıra cetvelinin düzenlenmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçilerin müvekkili bankanın 2005 tarihli rehin sözleşmesinin geçersiz olduğuna ilişkin iddialarının sıra cetvelindeki sıraya itiraz ile ilgili olmadığını, ticaret mahkemelerinin görev alanına girdiğini, rehin sözleşmesinin incelenmesinde sözleşme ile teminat altına alınan aracın asaleten ya da kefaleten doğmuş ve doğacak tüm borçları kapsadığının açık olduğunu, müvekkili bankanın borçluya işbu teminata dayanarak kredi kullandırma hakkına sahip olduğunu, bu nedenle şikayetçilerin rehin sözleşmesinin geçersiz olduğuna yönelik itirazlarının yersiz olduğunu, kaldı ki şikayetçilerin şikayet dilekçesinde mevcut satış bedelinin müvekkili bankaya devrine muvafakat ettiklerini bildirdiklerini, bu nedenle icra müdürlüğüne talimat verilmesi gerektiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamından; şikayetin şikayet olunan alacağın doğumuna ve gerçek miktarına ilişkin olduğu ve açılan şikayete bakma görevinin genel mahkemelere ait olduğu gerekçesiyle, dava şartı noksanlığı sebebi ile şikayetin usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15300
Karar No: 2014/12508
Karar Tarihi: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15300 E.  ,  2014/12508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2013

NUMARASI : 2009/28-2013/204

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı ve davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25987
Karar No: 2017/3062
Karar Tarihi: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25987 E.  ,  2017/3062 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2014/12968
Karar No: 2014/8301
Karar Tarihi: 26.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/12968 E.  ,  2014/8301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı 17.04.2013 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK.nın 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 25.04.2013 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteğinin aynı Yasanın 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 26.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4679
Karar No: 2012/1601
Karar Tarihi: 01.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4679 E.  ,  2012/1601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışı sonrası düzenlenen sıra cetvelinde, süresinde satış istenmemesi nedeniyle haczi düşmüş olan şikayet olunanın takip dosyasına ödeme yapıldığını ileri sürerek, davalı haczinin düştüğünün kabulü ile sıra cetvelinin buna göre düzenlenmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, bedeli paylaşıma konu taşınmazlara ilişkin ortaklığın giderilmesi davası açıldığı, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine ilişkin kararın 03.03.2008 tarihinde kesinleştiği, ilamın zamanaşımı süresinin 10 yıl olduğu ve bu süre dolmadan şikayet olunanca satış istendiği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dava, sıra cetvelinin şikayet yoluyla iptali istemine ilişkindir. İştirak halinde mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazın tapu kaydına haciz koyan alacaklının İ.İ.K.'nun 106. maddesinde öngörülen iki sene içinde İ.İ.K.'nun 121. maddesine göre icra hukuk mahkemesinden yetki belgesi alıp, izale-i şuyu davası açması halinde süresinde satış istemiş sayılır. İcra mahkemesinden yetki verildiği tarihten itibaren satış isteme süresini kesen herhangi bir işlem yapılmadığı (ortaklığın giderilmesi davası açılmadığı) takdirde, İİK'nun 106 ve 110. maddelerine göre alacaklının haczi düşer. (Yargıtay 12. HD. 11.05.1987, 9513/6309; 23. HD. 28.12.2011,363/2892)

Somut olayda, mahkemece de, şikayet olunan İ.İ.K.'nun 121. Maddesine göre yetki alıp izale-i şuyu davası açmakla satış istemiş gibi kabul edilmiş ise de, şikayet olunan yetki alıp iki sene içerisinde izale-i şuyu davası açmakla birlikte, izale-i şuyu kararından itibaren İİK’nun 106. maddesinde belirlenen 2 yıllık süre içerisinde satış talebinde bulunmamıştır. Bu durumda, şikayet olunanın haczinin düştüğü kabul edilerek oluşan uygun sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken, aksi düşünce ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3272
Karar No: 2019/4629
Karar Tarihi: 15.04.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/3272 E.  ,  2019/4629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalı erkeğin temyiz başvuru dilekçesinin davacı kadına tebliğine ilişkin mazbatada da tebligatın mahalle muhtarına tebliğ edildiği yazmaktadır. Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini, muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalanması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur (Y.H.G.K'nun 29.12.1993 tarihli 1993/18-778-876 sayılı kararı). Dosyamızdaki mazbatada komşu ismi bulunmamaktadır. Tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup isim vermekten de imtina edemez (Teb. K. m. 23). Bu haliyle davacıya yapılan tebligat geçersizdir.Bu itibarla bölge adliye mahkemesinin gerekçeli kararı ile davalı erkeğin temyiz dilekçesinin davacı kadın vekiline usulüne uygun olarak tebliğ sağlanıp yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 15.04.2019 (Pzt.)
Esas No: 2018/4574
Karar No: 2019/7743
Karar Tarihi: 18.04.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/4574 E.  ,  2019/7743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Olay günü sanığın özür dileyerek infaz bürosunu sorduğu müştekinin, yan odayı göstererek "kapıda ismimiz yazıyor, kaldı ki aradığın yeri koridorda görevlilerden sorabilirsin" şeklinde cevaplandırmasına, "beyefendi siz söyleseniz ne olur" diyerek cevap verdiği, "burası danışma bürosu değil, şu an ben karar yazdırıyorum benim dikkatimi dağıtıyorsun" diyen şikayetçiye "özür diledik ya insan gibi davran" cevabını veren sanığa, şikayetçinin "doğru konuş terbiyesizce hitab etme" sözüne "terbiyesiz sensin" şeklinde karşılık vermesi şeklindeki ve kaba hitap tarzı niteliğindeki sözlerin, mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2422
Karar No: 2017/8426
Karar Tarihi: 19.12.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/2422 E.  ,  2017/8426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/04/2014 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/09/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı iddiasıyla manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ana muhalefet partisi genel başkanı olan davalının, 22/04/2014 tarihinde partisinin TBMM grup toplantısında hakkında sarfetmiş olduğu gerçek dışı sözlerle kişilik haklarına haksız şekilde saldırıda bulunduğunu iddia ederek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davaya konu ifadelerin eleştiri sınırları içinde sarfedildiğini, kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olmadığını beyanla, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalının, davacı hakkında sarf etmiş olduğu sözlerin eleştiri sınırlarını aştığı ve kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalının, davaya konu söz ve ifadeleri TBMM’de partisinin 22/04/2014 tarihli grup toplantısında ana muhalefet partisi genel başkanı sıfatıyla sarfettiği anlaşılmaktadır. Açıklamanın yapıldığı tarih gözetildiğinde, davalının konuşmasında belirttiği hususlarla ilgili olarak davacı hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturmanın bulunduğu ve davalının, devam eden süreçte soruşturmanın seyrine ilişkin basında ve kamuoyunda yer alan güncel konuları değerlendirdiği anlaşılmaktadır.

Davalının konuşma metni bir bütün halinde değerlendirildiğinde; ana muhalefet partisi genel başkanı olarak, kendi siyasi görüşleriyle davacıya sert eleştiriler yöneltmiştir. Ayrıca davalının siyasi kişiliği ve açıklamaların toplumu ilgilendiren konulara ilişkin olması nedeni ile kamusal ilginin bulunduğu; sıfatı gereği kamuoyunu bilgilendirme ve eleştiride bulunabilmesinin olağan kabul edilmesi gerektiği, toplumun bilgi edinme hakkı kapsamında değerlendirme ve yorumlarda bulunduğu, kullanılan söz ve ifadelerin ifade özgürlüğü kapsamında eleştirel mahiyette olduğu ve davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulmadığı sonucuna varılıp istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.