erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/21979
Karar No: 2015/8247
Karar Tarihi: 11.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/21979 E.  ,  2015/8247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AYVALIK 2. ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/09/2014

NUMARASI : 2013/508-2014/322

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; müvekkili için ödenen, aylık 300.00.- TL olan yoksulluk nafakasının, yetersiz kaldığını ileri sürerek; aylık 1.000.00 TL ye çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; paranın alım gücünde herhangi bir değişiklik olmadığı gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık; davacı kadın lehine hükmolunan yoksulluk nafakasının artırılması talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 176/4.maddesi gereğince; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemeye göre iradın arttırılması veya azaltılması için, ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamasına göre; nafaka alacaklısı kadının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir ve giderinde, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde; yoksulluk nafakası TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır.

./..

Somut olayda; davacının, ev hanımı olduğu,400.00.- TL ev kirası ödediği,geçimine kızının yardım ettiği; davalının ise, emekli olduğu, 1.530.00.- TL emekli maaşı aldığı,baba evinde kaldığı,kira ödemediği,yeniden evlendiği anlaşılmıştır.

Mahkemece; yoksulluk nafakasına karar verilen 2012 yılından dava tarihine kadar geçen süre, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile geçim ihtiyaçları, nafakanın niteliği ve hakkaniyet ilkesi ( TMK 4.maddesi ) ile ÜFE endeks artış oranları gözetildiğinde; yoksulluk nafakasının uygun bir miktar (en azından ÜFE artış oranında) artırılması gerekmektedir. Yanılgılı değerlendirme ve yasal olmayan gerekçeler ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5421
Karar No: 2016/387
Karar Tarihi: 14.01.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/5421 E.  ,  2016/387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2015/34757

Mahkemesi : Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 25/12/2014

Numarası : 2014/731 - 2014/716

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; yapılan alkol ölçümünde sanığın 105 promil alkollü olduğunun saptandığı, bu kapsamda sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup,

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11931
Karar No: 2016/8430
Karar Tarihi: 14.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/11931 E.  ,  2016/8430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dairemizin 29.09.2015 gün, 2013/17701 Esas, 2015/28832 Karar sayılı bozma kararına uyulmasına ve bozma gerekçesinde "gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sanık hakkında suç duyurusunda bulunan ...5. Ağır Ceza Mahkemesi'ne kamu davası açılmadan önce soruşturma aşamasında, katılan ...'ın 'suça konu çekin kendisine ... tarafından verildiğini ve ...'ın Keçiören semtinde İhlas pazarlamada çalıştığını, aynı işyerinde çalışan abisi Cengiz ile babasının...olduğunu' beyan edip kullandıkları telefon numaralarını bildirmesi ve sanık ...'ın da ...'ı tanıdığını iddia etmesi karşısında; ...'ın etraflıca araştırılıp gerektiğinde katılan ... ile sanık ...'ten kimlik ve adres bilgileri alınarak, ...'ın konuyla ilgili beyanının alınması, çekteki imza ve yazı örnekleri ile cirodaki imza ve yazı örneklerinin sanık ...'ın eli ürünü olup olmadığının araştırılması" gerektiği belirtilmesine rağmen, suça konu çekte ikinci ciranta sıfatı ile yer alan ...'ın beyanı alınıp sanık yönünden yazı ve imza incelemesi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, uyulmasına karar verilen bozmanın gereği yerine getirilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/918
Karar No: 2016/2567
Karar Tarihi: 04.05.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/918 E.  ,  2016/2567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... İnş. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 3. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 21/03/2013 gün ve 2010/..-2013/... sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davalı ... İnş. ve Tic. Ltd. Şti. vekili 22.04.2013 havale tarihli temyiz dilekçesi ile adli yardım talebinde bulunmuş, temyiz harç ve masraflarını yatırmamıştır.

Adli yardım talebinden yararlanabilecek kişiler 6100 sayılı HMK'nın 334. maddesinde gösterilmiştir. HMK'nın 334/1. maddesine göre ancak gerçek kişiler, 334/2. maddesine göre de, kamuya yararlı dernek ve vakıflar adli yardımdan yararlanabilir. Bu hükümlere göre kamuya yararlı dernek ve vakıflar dışındaki tüzel kişilerin adli yardımdan yararlanmaları kural olarak mümkün olmadığı gibi, davalı ... İnş. ve Tic. Ltd. Şti. vekili HMK'nın 336/2. maddesi gereğince iddiasının dayandığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayamayacak durumda olduğunu gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmadığından davalın vekilinin yerinde görülmeyen adli yardım talebinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Davalı ... İnş. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin adli yardım talebinin reddine,

2-Kararın adli yardım talebinde bulunan davalı vekiline tebliğine,

3-HMK’nın 6459 sayılı Yasayla değişik 337/2. maddesi uyarınca bir hafta içinde Dairemize dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edilebileceğine,

4-İtiraz dilekçesi verilmesi halinde dosyanın HMK’nın 6459 sayılı Yasayla değişik 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli Yargıtay 16. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na gönderilmek üzere Başkanlığımıza gönderilmesine,

5-Kararın kesinleşmesi halinde temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması için 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK’nın 434/III. maddesi uyarınca işlem yapılmasına,

Yukarıdaki bentler uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/957
Karar No: 2006/1919
Karar Tarihi: 13.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/957 E.  ,  2006/1919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde işyeri olarak kullanılan bağımsız bölümün mesken haline getirilmesi, aksi halde kiracının tahliyesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması durumu 10.4.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda işyeri olarak kullanılan bağımsız bölümün 30 gün içinde mesken haline dönüştürülmediği takdirde davalı kiracının mecurdan tahliyesine ilişkin hüküm kurulduğu halde gerekçeli kararda bu konuda herhangi bir karar verilmemiştir. Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/703
Karar No: 2018/10547
Karar Tarihi: 18.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/703 E.  ,  2018/10547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ...'ın, çek hesabı sahibi olan ve beraat etmesi nedeniyle temyize gelmeyen sanık ...'a ait suça konu çeki imzalayıp, katılana vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında, önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği, rızanın açık veya zımni olabileceği göz önünde bulundurulduğunda; sanığın, ... ile birlikte yaşadıklarını, müşterek bir çocuklarının olduğunu, ... Tekstil isimli şahıs firmasını da birlikte işlettiklerini, işletme resmiyette ... adına kayıtlı olmakla birlikte işlerin kendisi tarafından yürütüldüğünü, katılana olan borcu kabul ettiğini ancak işlerinin bozulması nedeniyle ödeme yapamadığını savunması, temyize gelmeyen sanık ...'ın, ... Tekstil isimli işyeri kendi adına kayıtlı olmakla birlikte, işlerin sanık ... tarafından yürütüldüğünü belirtmesi, katılanın, sanık ... ile aralarında ticari ilişki olduğunu, suça konu çekin bizzat sanık tarafından doldurularak imzalandığını, çek hesabı sahibi ...'ı, sanığın eşi olarak bildiğini, suça konu çekin verilmesinden sonra da sanık ile ticari ilişkilerinin olduğunu beyan etmesi karşısında; çekin, sahibi tarafından rıza dahilinde verilip daha sonra düzenlenerek keşide edilmesi eyleminde sanığın sahtecilik kastıyla hareket ettiğinden söz edilemeyeceği ve bu halde suçun manevi unsurunun gerçekleşmediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/2759
Karar No: 2016/13636
Karar Tarihi: 10.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/2759 E.  ,  2016/13636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.10.2016 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, kısa kararda davacı-karşı davalı kadın yararına yoksulluk nafakası ile ilgili bir hüküm kurulmadığı halde, gerekçeli kararın hüküm kısmında davacı-karşı davalı kadın yararına 500.00 TL yoksulluk nafakasına karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında yoksulluk nafakası yönünden çelişki oluşturulmuştur.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu 294/3. maddesi uyarınca kararın tefhimi her halde Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/2. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.

Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak Yargıtay yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Bu aykırılık kamu düzenine ilişkin olup diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. Kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma sebebi olduğu ise, 10.04.1992 gün 1991/7-4 karar sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararı gereğidir. Bu nedenle mahkemece yapılacak iş, tefhim edilen kısa karara uygun gerekçeli karar ve buna uygun hüküm oluşturmak olup, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.10.2016(Pzt.)
Esas No: 2018/3900
Karar No: 2019/6059
Karar Tarihi: 21.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/3900 E.  ,  2019/6059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine dair hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Sanık ...'in resmi nikahlı evli iken vefat eden babasından kalma yetim maaşını alabilmek için eşi ... ile 02.09.1980 tarihinde boşanarak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, bu suretle SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin edilerek kamu kurumunu dolandırdığı iddia olunan olayda; mahkeme tarafından mutlak butlanla malül bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir karar ile boşandıktan sonra eşlerin birarada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın bir kanıtı olamayacağı ayrıca 5510 Sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kişilerin gelir ve aylığının kesileceği ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki itilaf mahiyetinde olduğu bu suretle dolandırıcılık suçunun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı gerekçelerine dayanan mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, beraatine ilişkin hükmün ONANMASINA, 21/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12602
Karar No: 2012/1227
Karar Tarihi: 02.02.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2011/12602 E.  ,  2012/1227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın kaldırılması isteminin kabulüne tahliye isteminin ise kira borcu yasal sürede ödendiğinden reddine karar verilmiş kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Takipte dayanılan ve karara esas alınan 01.02.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira parasının aylık 4.000 TL olduğu, her ayın 1-5 arası peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacılar, anılan kira sözleşmesine dayanarak, 25.01.2011 tarihinde, başlattıkları icra takibinde aylık 4.000 TL üzerinden Ocak/2011 ayı kira parasının tahsilini istemişlerdir. Davalı borçlu süresinde verdiği borca itiraz dilekçesinde; takibe konu kira bedelini 24.01.2011 tarihinde PTT şubesine ödediğini savunmuştur. İtirazın kaldırılması ve tahliye istemiyle açılan işbu dava sonunda mahkemece, takibe konu borcun ihtar süresi içinde alacaklı tarafından tahsil edildiğinden tahliye isteminin reddine, itirazın kaldırılmasına ve %40 icra tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kira borcu genellikle bir miktar paradan ibaret olup B.K:’nun 73.maddesi hükmü uyarınca, sözleşmede aksi kararlaştırılmamışsa, alacaklının ödeme zamanında mukim bulunduğu yerde ifa edilmelidir. Bu esas dışında yapılacak ödeme girişimlerinin, alacaklının kabul zorunluluğu yoktur. Buna rağmen ödemenin alacaklı tarafından kabulü halinde ödemenin usule aykırı olduğu öne sürülemez. Zira BK.’nun73.maddesi düzenleyici nitelikte olup aksi taraflarca her zaman kararlaştırılabilir.

Olayımızda Ocak ayı kira parasına ilişkin ödeme emri davalı borçluya 26.01.2011 tarihinde tebliğ edilmiş, borçlu yasal süresi içinde verdiği borca itiraz dilekçesinde, takibe konu kira parasının 24.01.2011 tarihinde alacaklı adına PTT şubesine yatırıldığını bildirmiştir. “Ocak ayı kirası” açıklamasıyla PTT şubesine yatırılan para 17.02.2011 tarihinde alacaklı tarafından ihtirazı kayıtla kabul edilmiştir. Bu durumda ödemenin ihtar süresi içinde yapıldığı ve temerrüt koşullarının gerçekleşmediği açıktır. Ne var ki takip tarihinden sonra yapılan ödeme nazara alınarak faiz ve ferileri yönünden itirazın kaldırılması isteminin değerlendirilmesi gerekirken alacağın tümü üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi hatalı olmuştur.

Karar bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 2.2.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2557
Karar No: 2018/336
Karar Tarihi: 15.01.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/2557 E.  ,  2018/336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan ... vekili, katılanlar ... ve ... ile o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'un kardeşi katılan ... tarafından doldurulan çeki 2008 yılında ... isimli şirkete iş ilişkisi nedeniyle verdiği, daha sonra çek ile ilgili borcun ödendiği, ancak suça konu çekin sanıklar ... ve ...'un eline geçtiği, sanıkların çekteki tarih kısmını bir şekilde değiştirterek 30/08/2008 olan tarihi 30/08/2010 olarak düzenletip, paraf edilmesi suretiyle tahrifat yapılarak, bankaya ibraz edildiğinde, katılan bankaca kanunen ödemesi gereken miktar olan 500 TL. ödeme yapıldığı, bu şekilde sanıkların dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddia edilen olayda; ekspertiz raporları ve mahkeme gözlemi ile çek keşide tarihi üzerindeki “30/08/2008” rakamlarının çizilip “30/08/2010” olarak yazılması şeklinde gerçekleştirilen tahrifatın ilk bakışta ve kolaylıkla dikkati çekecek nitelikte olması nedeniyle iğfal kabiliyetine haiz olmadığının belirlenmesi ve ayrıca çekte gerçekleştirilen tahrifatın sanıkların eli ürünü olduğunun tespit edilememesi karşısında, resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarının unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşılmakla, mahkemenin sanıkların beraatine yönelik hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir..

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların atılı suçları işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeter derecede kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan ... vekilinin atılı suçların unsurlarının oluştuğu ve delillerin takdirinde hata edildiğine, katılanlar ... ve ...’un beraat hükümlerinin kanuna aykırı olarak verildiği ve suç unsurlarının tamam olduğuna, o yer Cumhuriyet Savcısının unsurları tamamlanan atılı suçlardan sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 15/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9222
Karar No: 2013/11693
Karar Tarihi: 03.12.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/9222 E.  ,  2013/11693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmaza komşu 110 ada 1 parselin dayanağı olan 8.4.1992 tarih 1 sıra tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin,

2- Dava konusu taşınmaza komşu 108 ada 17, 20, 21, 22 ve 23 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanakları ile varsa dayanakları olan tapu veya vergi kayıtlarının,

3- Davacı adına senetsizden zilyetliğe dayalı olarak tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının Adliye Yazı İşleri Müdürlüğü, Kadastro ve Tapu Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak varsa, bu şekilde tespit edilen taşınmazların kadastro tespitlerinin kesinleşme durumlarını da gösterir biçimde tespit tutanaklarının onaylı örneklerinin, kesinleşmiş olanların kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının,

4- ... Bölge Müdürlüğünden dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde sette çalışmasının ne zaman tamamlandığı ve dava konusu taşınmazın sette alanında kalıp kalmadığına dair yazı cevabının,

5- Dava konusu taşınmazın ... Bölge Kurullarınca birinci grup olarak tescil ve ilan edilen kültür varlıklarından veya birinci ve ikinci derece arkeolojik sit alanında kalan taşınmazlardan olup olmadığına ilişkin cevabi yazının, getirtilerek dosyasına konulması, bu noksanlıklar tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.