Esas No: 2020/31020
Karar No: 2021/3483
Karar Tarihi: 23.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/31020 E.  ,  2021/3483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Paydaş ile malik olunan mal üzerinde hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin 09/05/2019 tarihli ve 2018/52 esas, 2019/272 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 12/10/2020 gün ve 6719-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/10/2020 gün ve 2020/91464 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Paydaş ile malik olunan mal üzerinde hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin 09/05/2019 tarihli ve 2018/52 esas, 2019/272 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre;

1-Suç konusu balık ağlarına, sanık ile müştekinin babalarından miras kalması üzerine müştereken sahip oldukları, şüphelinin müştekinin rızası dışında başka bir şahsa söz konusu eşyayı sattığı, eylemin paydaş ile malik olunan eşya üzerinde hırsızlık suçunu oluşturduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de, sanık ve müştekinin ortak kardeşleri olan ... 11/07/2018 tarihli duruşmada, yine kardeşleri olan ...'nın Gebze Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/300 talimat sayılı dosyasının 19/11/2018 tarihli oturumunda, ağların ...'a ait olduğunu beyan etmiş oldukları nazara alındığında, söz konusu balık ağlarının ...'a ait olduğu anlaşıldığından hırsızlık suçunun unsurları oluşmayacağı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesinde,

Kabule göre de;

2-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Şahsi cezasızlık sebebi veya cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebep" başlıklı 167/2. maddesinde yer alan "(2) Bu suçların, haklarında ayrılık kararı verilmiş olan eşlerden birinin, aynı konutta beraber yaşamayan kardeşlerden birinin, aynı konutta beraber yaşamakta olan amca, dayı, hala, teyze, yeğen veya ikinci derecede kayın hısımlarının zararına olarak işlenmesi halinde; ilgili akraba hakkında şikayet üzerine verilecek ceza, yarısı oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, dosya kapsamına göre, müşteki ... ile sanık ...'ın kardeş olmaları sebebiyle verilecek cezada yarı oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde,

3-Perşembe Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın gerekçe kısmında 5237 sayılı Kanun'un 144. maddesinin tartışılmasına, hüküm kısmında da anılan madde gözetilerek ceza tayin edilmesine karşın, aynı kanunun 151. maddesi gösterilmek suretiyle ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, katılanın yokluğunda verilen Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2019 tarihli kararının 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre, öncelikle katılanın beyan ettiği, en son adrese tebliğ edilmesi, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekirken doğrudan MERNİS adresine tebligat yapılması nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu ve gerekçeli karar tebliği işlemi geçersiz olduğundan, hükmün usulüne uygun kesinleşmediği belirlenmekle; kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2019 tarihli kararının katılan ...’a tebliğ edilip, usulüne uygun olarak kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, (PERŞEMBE) Asliye Ceza Mahkemesinin verilip henüz kesinleşmeyen 09.05.2019 tarihli ve 2018/52 E., 2019/272 K. sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 23/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.