erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/23656
Karar No: 2015/8957
Karar Tarihi: 30.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/23656 E.  ,  2015/8957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından her iki boşanma davası ve fer'ileri yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise tazminat ve iştirak nafakası miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Ana ve baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulurken çocuğun üstün yararı yanında ana ve babalık duygusunun tatmin edilmesine ve geliştirilmesine özen gösterilmesi gerekir. Aynı şehirde yaşayan davacı-davalı baba ile velayeti anneye anneye verilen müşterek çocuk 14.06.2012 doğumlu Mustafa arasında 4 yaşına kadar her hafta Cumartesi günleri ve dini bayramların 2. günlerinde 10.00-17.00 saatleri arasında kurulan kişisel ilişki yetersiz olup, çocukla baba arasında sevgi ve güven duygularının gelişmesine Engel olacak niteliktedir. O halde davacı-davalı baba ile küçük arasında daha uygun süreli ve kademeli olmayacak şekilde kişisel ilişki kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir. Ancak bu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir (HUMK. md. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının, kişisel ilişki ile ilgili 3. Paragrafının hükümden tamamen çıkarılmasına, yerine 3. paragraf olarak "Velayeti davalı-davacı anneye bırakılan müşterek çocuk .... ile davacı-davalı baba arasında, her ayın 1. ve 3. Cumartesi günleri saat 10.00'dan Pazar günleri saat 17.00'ye kadar, dini bayramların 2. günü saat 10.00'dan 3. günü saat 17.00'ye kadar, her yıl yarı yıl tatilinin 1. günü saat 10.00'dan 7. günü saat 12.00'ye kadar, her yıl 1 Ağustos günü saat 10.00'dan - 15 Ağustos günü saat 17.00'ye kadar davacı-davalı baba tarafından, yanına alınmak suretiyle kişisel ilişki kurulmasına" cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLMİŞ şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Gülay'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 123.60 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Hasan'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.04.2015 (Per.)
Esas No: 2014/19915
Karar No: 2014/20678
Karar Tarihi: 21.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/19915 E.  ,  2014/20678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılar vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacılar vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/17478
Karar No: 2025/1148
Karar Tarihi: 22.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/17478 E.  ,  2025/1148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/56 E. 2015/65 K.

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun), kanun yollarına başvurma başlıklı, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasındaki "hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır" hükmü karşısında; katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan müşteki ...'ın katılma talebinde bulunması ve Mahkemesince verilen hükmü temyiz ederek katılma iradesi göstermesi karşısında; Mahkeme tarafından katılma kararı verilmemiş ise de suçtan zarar gören şikâyetçinin 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca katılan olarak davaya kabulüne karar verilerek inceleme yapılmıştır.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılanın, eskiden eczane olarak kullandığı ve sanıklara ait olan iş yerini tahliye ettikten sonra yazar kasa, fatura ve diplomasının kaldığından bahisle aradığı sanık ...'ın, kira borcu bulunduğundan bahisle bahse konu eşyaları geri veremeyeceğini söyleyip, iade etmediği, sanık Delil Işıklar'ın da katılana ait yeşil reçete koçanını aldığı ve iade etmediği, bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia edilen olayda, sanıkların savunmaları, katılanın beyanı ve tüm dosya kapsamından katılan tarafından sanıklara herhangi bir hizmet ve ticaret ilişkisi içerisinde tevdi edilen bir eşya bulunmadığının anlaşılması karşısında, eylemlerin TCK'nın 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, sanıkların yargılama konusu eylemi için, aynı Kanun'un 155/1 maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıkların sorgularının yapıldığı 19.06.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oybirliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/30512
Karar No: 2014/25113
Karar Tarihi: 10.09.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/30512 E.  ,  2014/25113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/103206

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2010

NUMARASI : 2010/230 (E) ve 2010/622 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, ruhsatsız olarak inşaat yaptığından bahisle 13.03.2009 tarihli tutanağın düzenlenmesinden sonra bina yapımına devam ettiği görülerek, 07.04.2009 tarihli tutanak tutulması ve ilk tutanaktan dolayı düzenlenen, aynı mahkemenin 2009/648 esas sayılı dosyasındaki 08.06.2009 tarihli iddianamenin, her iki tutanağı da kapsaması ve önceki kararda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi karşısında, aynı suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirilen eylemler nedeniyle, TCK'nın 43. maddesi uyarınca yapılacak arttırımın sonuç ceza olarak hüküm altına alınması gerektiği gözetilmeden, CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca davanın reddi kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan Pendik Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4000
Karar No: 2013/4287
Karar Tarihi: 21.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4000 E.  ,  2013/4287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili, borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan rehnin tarihinin 08.01.2007 olduğunu, oysa müvekkilince konulan haczin bundan daha önce, ........2006 tarihini taşıdığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan vekili sıra cetvelinin kendilerine tebliğ edildiği tarihte hiç alacaklarının kalmadığını ve bunun derhal ... müdürlüğüne bildirildiğini, şikâyeti kabul ettiklerini ve şikâyete sebebiyet vermediklerini savunmuştur.

Mahkemece Vergi Dairesi alacağının kamu alacağı niteliğinde olduğu ve birinci sırada yer alması gerektiğinden bahisle şikâyetin kabulüne karar verilmiştir.

.... Sıra cetveli kural olarak rehin ve haciz tarihlerine göre düzenlenir. Buna göre şikayetin, haciz tarihinin önce olduğu gerekçesiyle kabulü gerekirken, yasal dayanağı olmayacak biçimde şikayetçi alacağının kamu alacağı niteliğinde olduğu gerekçesiyle kabulü doğru olmayıp, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/son maddesi uyarınca gerekçenin bu şekilde değiştirilmesi gerekmiştir.

.... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun şikâyet yargılamasında da uygulanabilecek 312 inci maddesinin ... numaralı bendine göre şikayet olunan, şikayete kendi hal ve davranışıyla sebebiyet vermemiş ve ilk duruşmaya kadar da şikayeti kabul etmişse, yargılama giderlerini ödemeye mahkum edilmez. Bu durumda şikâyet olunan aleyhine vekalet ücretine hükmetmemek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/VII nci hükmü uyarınca yerel mahkeme kararının “Hüküm” bölümünün (...) sayılı bendinin hükümden çıkartılmasına ve kararın düzeltilmiş bu haliyle onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda (...) sayılı bentte açıklanan nedenle yerel mahkeme gerekçesinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/son maddesi uyarınca yukarıdaki şekilde değiştirilmesine ve düzeltilmesine, (...) sayılı bentte açıklanan nedenle aynı Yasa’nın 438/VII nci hükmü uyarınca yerel mahkeme kararının “Hüküm” bölümünün (...) sayılı bendinin hükümden çıkartılmasına ve kararın düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2549
Karar No: 2017/4665
Karar Tarihi: 02.11.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/2549 E.  ,  2017/4665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın ruhsat sahibinden alınan imzasız ve tarihsiz evrakı işleme koymak ve Araç Trafik Tescil Müracaat ve İşlem Formundaki imzanın ruhsat sahibine ait olup olmadığını incelemeden aracı yeniden trafiğe tescil etmek suretiyle gerçekleştirdiği eyleminin icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu ve bu suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği halde hakkında TCK'nın 257/1, 53/5. maddelerinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/7714
Karar No: 2009/14517
Karar Tarihi: 10.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/7714 E.  ,  2009/14517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki sözleşmenin uyarlanması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile 01.08.2008 tarihinde yapılan sözleşme ile 60 ay vadeli aylık 66.692,64 Japon Yeni geri ödemeli 3.500.000,00 Japon Yeni konut kredisi kullandığını, krediyi kullandığı tarihte normal seyrinde olan Japon yeni’nin dünya genelinde ortaya çıkan finansal kriz nedeniyle aşırı artış gösterdiğini ve karşılıklı edimler arasında mevcut dengenin bozulduğunu, ödemenin katlanılamaz hale geldiğini bu nedenle sözleşmeye göre aylık taksitler halinde yapacağı ödemenin sözleşme tarihindeki kur üzerinden (66.692,64 J.Yeni= 716,27 TL)Türk Lirasına çevrilerek bu miktar üzerinden Türk Lirasına uyarlanmasını talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı,08.08.2008 tarihli sözleşmede Japon Yeni üzerinden belirlenen aylık 66.692,64 Japon Yeni taksit ödemelerinin, sözleşme tarihindeki kur üzerinden Türk Lirasına çevrilerek aylık 716,27 TL olarak uyarlanmasını talep etmiş olup, mahkemece davanın reddine karar verildiğine göre davalı lehine, karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince dava değeri üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Dava değeri, davacı tarafından dava tarihi itibariyle ödenmesi gereken kalan 55 aylık taksit ödeme tutarı toplamı olan 3.668.095,2 Japon Yeni toplam kredi bedelinin sözleşme tarihi ve dava tarihi arasındaki kur farkı olan 22.790,36 YTL’dir. Mahkemece davalı yararına bu miktar üzerinden karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 2.679 YTL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 6.800,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 436/2. maddesi uyarınca kararın aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın “Hüküm” başlıklı bölümünün 4. paragrafında bulunan ( 6.800,00TL) rakamlarının karardan çıkarılarak yerine (2.679,00 TL) rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 10.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2013/21335
Karar No: 2014/15912
Karar Tarihi: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21335 E.  ,  2014/15912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekiline sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/18429
Karar No: 2010/14663
Karar Tarihi: 27.09.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/18429 E.  ,  2010/14663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik Asliye 2.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Görevi savsama

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Ret, bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Yakınan ...'nun;

Yöntemince kamu davasına katılmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca yakınan Dursun Karaosmanoğlu'nun tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Katılan ...'ın temyiz isteğine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21265
Karar No: 2014/15902
Karar Tarihi: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21265 E.  ,  2014/15902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07//2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.