erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/12459
Karar No: 2014/12144
Karar Tarihi: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/12459 E.  ,  2014/12144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2007/394-2013/267

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar ile davalılar tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21351
Karar No: 2014/20641
Karar Tarihi: 11.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/21351 E.  ,  2014/20641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/240522

MAHKEMESİ : Aydın Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2012/501 (E) ve 2013/256 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Nüfus kayıt örneği incelendiğinde suça sürüklenen çocuk C.. T..'nın 10.05.1994 doğumlu, son duruşma tarihinin ise 16.04.2013 olduğu anlaşılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2009/6-82 E., 2009/231 K. sayılı ve 13.10.2009 tarihli kararında da belirtildiği gibi, gerek 1412 Sayılı CMUK'nın, 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 308.maddesinin 6.fıkrasında, gerekse 5271 Sayılı CMK’nın 289.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendinde; “duruşmalı olarak verilen hükümde açıklık kuralının ihlâl edilmesi” hukuka kesin aykırılık hali olarak düzenlenmiştir. Bununla birlikte, 5271 Sayılı CMK'nın 182/2.maddesinde “duruşmanın bir kısmının veya tamamının kapalı yapılmasına mahkemece karar verilebileceği”, 3. fıkrasında “duruşmanın kapalı yapılması konusundaki gerekçeli karar ile hükmün açık duruşmada açıklanacağı” 185.maddesinde ise; “sanık, onsekiz yaşını doldurmamış ise duruşmanın kapalı yapılması, hüküm de kapalı duruşmada açıklanması” gerektiğine dair hükümlere yer verilmiştir.

Somut olayda; oturum tarihinden önce 10.05.2012 tarihinde onsekiz yaşını doldurduğu ve 5271 Sayılı CMK'nın 182, 184 ve 186. maddeleri uyarınca verilmiş ayrı bir “kapalılık kararı” da bulunmadığı anlaşılan çocuk hakkındaki duruşmanın, 5271 sayılı CMK’nın 182.maddesi uyarınca “herkese açık” bir şekilde yapılması ve hükmün de “açık yapılan duruşma sırasında” tefhim edilmesi gerektiği gözetilmeden, 12.03.2013 tarihinde ve daha sonraki tarihlerde duruşmaların kapalı yapılması, hükmün de kapalı duruşmada gizlice tefhim edilmesi suretiyle “açıklık kuralının” ihlâl edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1418
Karar No: 2019/5605
Karar Tarihi: 23.05.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/1418 E.  ,  2019/5605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : Hazine, ...G...Esnaf ve Sanatkarlar Kredi ve Kefalet Kooperatifi

SUÇ : Zincirleme basit zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

... yönetim kurulu başkanı olan sanığın, davaya konu edilen; yemek ve konaklama ücreti 7.783,64 TL, akaryakıt bedeli 6.179,00 TL, harcırah bedeli 4.200 TL, yemek faturası 7.378,06 TL ve trafik cezası 575,92 TL ile kiralama bedeli olan 18.000 TL'yi mal edinme şeklinde gerçekleştirdiği eylemleri kül halinde zimmet suçunu oluşturduğu halde, yanılgılı değerlendirme sonucu görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabul edilerek, sadece alınmadığı halde alınmış gibi gösterilen ayran ve meşrubat bedeli olan 4.638,88 TL'nin zimmet miktarı olarak kabul edilmesi, ayrıca dosya kapsamına göre üç yıllık kira bedeli peşin alınmak suretiyle toplam 18.000 TL bedelle kiralanan taşınmazın sanığın görev süresinin sona erdiği 02/05/2006 tarihinden sonra boşaltıldığı ve yeni yönetim tarafından aynı büyüklük ve nitelikte 01/09/2006 tarihinde aylık kirası 200 TL olan başka bir taşınmazın kiralandığı anlaşıldığından, aynı şartlarda olan bir taşınmaz için suç tarihlerinde ödenmesi gereken aylık kira bedeli düşüldükten sonra sanık tarafından mal edinilen kira tutarının belirlenmesi ve zimmet olarak kabul edilen bütün eylemler yönünden kesin zimmet miktarı tespit edildikten sonra ödeme iradesini ortaya koyarak oluşan zararın 29.174,30 TL'lik kısmını 13/04/2007 tarihinde gideren sanığa bakiye zimmet miktarını ödeyip ödemeyeceği hususu sorulduktan sonra hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yasal olmayan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulmasıı

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-d maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 23/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12891
Karar No: 2017/6113
Karar Tarihi: 10.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/12891 E.  ,  2017/6113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılandaki yaralanmanın yüzde sabit ize neden olduğunun ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 26/11/2013 tarihli raporuyla belirlenmesi karşısında, adli tıp kriterlerine ve Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre yüzde sabit ize neden olan yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği dikkate alınarak temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1 maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiğinden tebliğnamenin temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/2 maddesi gereğince belirlenmesi gerektiğine dair bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Katılanın istikrarlı anlatımları,tanık ...'ın beyanı ve bu beyanları doğrulayan adli rapor içeriğine göre, sanığın kasten yaralama suçunu 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f maddesince silahtan sayılan cisim ile işlediğinin anlaşılmasına göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15844
Karar No: 2016/7474
Karar Tarihi: 13.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/15844 E.  ,  2016/7474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, 02.09.2013 tarihinde açılmış, davacı kadın dilekçeler teatisi aşamasında yoksulluk nafakası isteminde bulunmamış, ön inceleme duruşmasından sonra verdiği 11.02.2014 tarihli dilekçesi ile yoksulluk nafakası isteğinde bulunmuştur. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m. 141/1). Davacı kadının, ilk defa ön inceleme duruşmasından sonra ileri sürülen yoksulluk nafakası isteği, talep sonucunun genişletilmesi niteliğindedir. Davalı tarafın, bu isteğe açıkça muvafakatı bulunmamaktadır. Bu durumda ıslah da söz konusu olmadığına göre, davacının yoksulluk nafakası talebi artık incelenemez. Açıklanan nedenlerle, davacı kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.04.2016 (Çrş.)
Esas No: 2020/7204
Karar No: 2020/4763
Karar Tarihi: 05.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/7204 E.  ,  2020/4763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen 2018/1703 Esas ve 2019/801 Karar sayılı ve 17.07.2019 tarihli hükmün davalı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 2020/110 Esas ve 2020/204 Karar sayılı ve 03.02.2020 tarihli ilamı ile adli yardım talebinin reddine karar verilerek itiraz mercinin Yargıtay 20. Hukuk Dairesi olarak gösterildiği, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin kapanması nedeniyle ilk derece mahkemesince adli yardım talebinin reddine dair itiraz dilekçesinin Yargıtay 23. Hukuk Dairesine gönderildiği, Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nce uyuşmazlığın Bankacılık Hukukundan kaynaklı olması nedeniyle Dairemize gönderildiği, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi ile Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin birleşmesi dolayısıyla itiraz isteminin adli yardım talebinini reddine ilişkin olmasından dolayı itiraz mercinin Yargıtay 12. Hukuk Dairesi olduğu nazara alınarak itiraz istemini değerlendirmek üzere dosyanın Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler dolayısıyla dosyanın görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, 05.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15420
Karar No: 2013/17656
Karar Tarihi: 10.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/15420 E.  ,  2013/17656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 2,5'unu geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre fazla bedele hükmedilmesi doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16630
Karar No: 2014/12015
Karar Tarihi: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16630 E.  ,  2014/12015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2012/28-2013/382

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kuruma yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13418
Karar No: 2014/24112
Karar Tarihi: 27.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/13418 E.  ,  2014/24112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun |141. maddesi "1) Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. 2) İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır“ hükümlerini düzenlemiştir. Davacının cevap dilekçelerinde yer almayan ilk defa tahkikat aşamasında ileri sürülen, yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat isteği talep sonucunun genişletilmesi niteliğindedir. Davalı taraf da, davacının bu isteğine açıkça muvafakat etmemiştir. Bu durumda ıslahda söz konusu olmadığına göre, davacının yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat talepleri hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken, bu husus nazara alınmadan yoksulluk nafakası ile tazminat talepleri hakkında yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.11.2014 (Prş.)
Esas No: 2008/20055
Karar No: 2010/1213
Karar Tarihi: 01.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2008/20055 E.  ,  2010/1213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.5.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1) Toplanılan delillerden başka kadınla yaşayan davacı kocanın daha ağır kusurlu olduğununu anlaşılmış bulunmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2) Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

3) Yargılama sürecinde davalı kadının maddi ve manevi tazminata yönelik bir talebi olmamış, son celsede davalı vekili bu konuda ayrı dava açacaklarını bildirmiştir. Bu açıklamaya rağmen kesin hüküm oluşturacak şekilde davalının maddi -manevi tazminat talebinin reddine şeklinde karar verilmesi  usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde açıklanan nedenlerle yoksulluk nafakası ve tazminatlara yönelik olarak BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle reddine ve hükmün bozma kapsamı dışında kalan yönlerinin ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  oybirliğiyle karar verildi. 01.02.2010 (Pzt.)
Esas No: 2010/13107
Karar No: 2011/3612
Karar Tarihi: 29.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/13107 E.  ,  2011/3612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı kurum, adına kayıtlı 448 ve 451 parsel sayılı taşınmazların 2600 m²'lik kısmının site minibüs durakları olarak kullanılmak üzere kiralandığını, 2005 yılı sonunda çekilen ihtarname ile sözleşmenin yenilenmeyeceği, boş olarak teslim edilmesi gerektiği bildirilmesine rağmen, halen haksız olarak taşınmazı kullanmaya devam ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu yerin davacı ile dava dışı belediye arasındaki sözleşme gereğince minibüs durakları olarak kullanıldığını daha sonra belediyenin davacı ile anlaşmaması üzerine kendilerinin kira sözleşmesi yaptıklarını, belediyenin yer gösterme zorunluluğu karşısında sözleşmeyi yenilenemediklerini bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece;"dosya içeriğinden, toplanan delillerden, başlangıçtaki aktin Borçlar Kanununun 270 ve devamı maddelerinde öngörüldüğü üzere hasılat kirası olduğu, ancak anılan aktin sona erdiğinin bu hususunda tarafların kabulünde olduğu bilirkişi rapor ve krokileri ile dinlenen tanık beyanlarından 448 ve 451 parseller içerisindeki bir kısım yerin halen minibüs durağı olarak kullanıldığı sabit olup, kayda üstünlük tanınmak suretiyle elatmanın önlenmesi isteği ile belirlenecek ecrimisilin kabulüne karar verilmesi gerekirken, davanın reddedilmiş olmasının doğru olmadığı gerekçesiyle" bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 29.3.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ..... ile yine temyiz eden vekili Avukat ..... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının, temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden tarafların vekilleri için 825.00.'er-TL. duruşma avukatlık parasının karşılıklı olarak alınıp birbirlerine verilmesine ve aşağıda yazılı 1.25.-TL bakiye onama harcının davacıdan ve yine 2.826.99.-TL bakiye onama harcının da temyiz eden davalıdan alınmasına, 29.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.