Esas No: 2017/26178
Karar No: 2019/23400
Karar Tarihi: 16.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26178 E.  ,  2019/23400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile davacıya ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve fazla çalışmanın hesap yöntemi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Somut olayda; davacının fazla çalışma ücret alacağı istemine ilişkin olarak davalı yan, 2012 yılı Şubat ayı itibari ile uygulama otellerinde fazla çalışma ücreti uygulamasının kaldırıldığını, bu dönemden itibaren fazla çalışma ücreti yerine parça başı ödemeleri ile üretimi teşvik prim ödemelerinin yapıldığını savunmuş, ödeme savunmasına dayanak olarak fazla çalışma, parça başı ve üretimi teşvik ödemelerine ilişkin yıl bazlı bir tablo ibraz etmiştir. Mahkemece dinlenen tanık anlatımlarına göre davacı ile her ne kadar 5580 sayılı Kanun kapsamında belirli süreli sözleşme yapılmış ise de, davacının çalıştığı süre usta öğreticilik yaptırılmadığı, yiyecek içecek servis görevlisi olarak istihdam edildiği anlaşılmaktadır. Dosya içeriğindeki delillere ve davacının fiilen yaptığı işin niteliğine göre, davacıya çalıştığı parça başına ödeme yapıldığına dair bir husus da tespit edilmediğinden, davalı yanca fazla çalışma nedeniyle yapıldığı savunulan bu ödemelerin fazla çalışma ücret alacağından mahsubu gerektiği halde, söz konusu ödemelerin dikkate alınmaması hatalı olmuştur. Öte yandan, ... adına ... İMKB ... Anadolu Otelcilik ve Tur. Meslek Müdürlüğü ile davacı arasında imzalanan 04.01.2012- 31.12.2012 yürürlük tarihli sözleşmede, çalışma süresinin haftada 40 saati aşamayacağı düzenlenmiş olmakla, yapılan bu ödemelerin haftalık 40 saati aşan çalışmalar için yapılmış olabileceği dikkate alındığında, davalı yanca fazla çalışma karşılığı ödendiği savunulan tutarların haftada 45 saati aşan çalışmalar için yapılan kısımlarının netleştirilmesi ve var ise sadece bunun fazla çalışma ücret alacağı hesabından tenzili gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 16.12.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.