erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/1395
Karar No: 2012/10395
Karar Tarihi: 17.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/1395 E.  ,  2012/10395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 21/11/2001 tarihinde ... Eczanesi'nde eczane çalışanı ... tarafından hatalı iğne yapıldığını bu nedenle bir dizi ameliyat olduğunu, büyük zararlara uğradığını tedavi süresince çalışamadığını ruhsal dengesinin bozulduğunu, beden gücü kaybına uğradığını belirterek, olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte 8.000TL maddi, 22.000TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2002/390 Esas 2006/55 Karar sayılı dava dosyası içerisinde bulunan 01.07.2005 tarihli adli tıp raporu esas alınarak, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, her ne kadar ceza dosyası içindeki adli tıp raporu esas alınmışsa da, ceza dosyası zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmakla işin esası kesinleşmediğinden, davacı tarafından itiraza da uğrayan bu dosya içindeki adli tıp raporunun esas alınarak karar verilmesi doğru olmamıştır. Hal böyle iken, mahkemece, alanında uzman bilirkişi veya bilirkişi heyeti marifetiyle, tarafların kusurları ve sorumlulukları ile ilgili taraf, mahkeme ve ... denetimine açık, ayrıntılı ve gerekçeli rapor tanziminin sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı ve davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 17.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13049
Karar No: 2015/6338
Karar Tarihi: 08.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/13049 E.  ,  2015/6338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karaman Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2013

NUMARASI : 2008/371-2013/932

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılar H.. T.. ve Y.. Y.. tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı vekili, Ürgüp İcra Müdürlüğünün 2008/1 Esas sayılı dosyasında borçlu olan Y.. Y..'ın kendisine ait olan ve muris A.. Y..'dan borçluya miras yoluyla intikal eden dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın giderilmesini istemiştir.

Muris A.. Y..'ın mirasçılarından 28.08.19.. doğumlu ve T.C. kimlik numarası ....... olan Mustafa Yıldırım dosyadaki nüfus kayıtlarına göre sağ olduğu halde muris A...Y...'ın aile nüfus kaydında gözüken diğer oğlu 20.05.19.. doğumlu M... Y.. 05.09.19... tarihinde vefat etmiştir.

Davada A... Y..'ın mirasçısı olarak davalı olan 28.08.19.. doğumlu ve T.C. kimlik numarası ..... olan M. Y... olduğu halde bu davalıya gerekçeleri kararın tebliğ edilmediği, ayrıca mahkemece 20.06.2013 tarihinde karar verildikten sonra davalılardan S.. K..'ın 17.09.2013 tarihinde vefat ettiği, ancak muris S.. K..'ın mirasçılık belgesi temin edilerek, gerekçeli kararın S.. K..'ın mirasçılarına tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

Bu itibarla;

1-28.08.19.. doğumlu ve T.C. kimlik numarası .... olan davalı M... Y...'a gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliği,

2-Ayrıca, mahkemece 20.06.2013 tarihinde karar verildikten sonra 17.09.2013 tarihinde vefat eden davalı S.. K..'ın mirasçılık belgesi temin edilerek, gerekçeli kararın mirasçılarına tebliğ edildikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 08.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/8667
Karar No: 2021/165
Karar Tarihi: 12.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/8667 E.  ,  2021/165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Uygulama : CMK’nın 223. maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü, katılanın sanığın sahibi olduğu ... ve Güzellik Merkezine giderek lazer epilasyon yaptırdığı, işlem sonrası katılanın vücudunun bazı yerlerinde yanıklar meydana geldiği ve basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığı, meydana gelen yaralanmadan dolayı sanığın kusursuz olduğunun tespit edildiği olayda, kusuru bulunmadığı kabul edilen sanığın CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraati yerine, aynı Kanunun 223. maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükümden "Her ne kadar sanık hakkında Taksirle Bir Kişinin Yaralanmasına Neden Olma suçundan kamu davası açılmış ise de alınan bilirkişi raporlarına göre sanığa atfedilecek bir kusur bulunmadığı anlaşılmakla unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan sanığın CMK 223. maddesi gereğince BERAATİNE," bölümün çıkarılması ve yerine ‘yüklenen suç bakımından sanığın taksire dayalı kusuru bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince sanığın beraatine’’ ibaresinin eklenmesine, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 12.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15126
Karar No: 2013/5491
Karar Tarihi: 06.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/15126 E.  ,  2013/5491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/1, 89/2-e, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren ve mağdurun hayati tehlike geçirip organ zayıflamasına neden olacak şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında temel ceza tayin edilirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, lehe hükümlerin uygulanmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu Edirne Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 07.10.2010 tarihli adli raporda, mağdurun ayak bileğinde ve ayak parmaklarındaki hareket kısıtlılığının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğunun belirtilmesi karşısında, sanık hakkında belirlenen temel cezanın TCK'nın 89/2. maddesi ile arttırılırken maddenin (a) bendinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2. paragrafında yer alan “Katılanın” ibaresinden sonra gelmek üzere “duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına yol açacak,” ibaresinin eklenmesine; aynı paragrafta yer alan “TCK.nın 89/2-e” ibaresinin “TCK'nın 89/2 (a,e)” şeklinde değiştirilerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/22384
Karar No: 2011/6843
Karar Tarihi: 18.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22384 E.  ,  2011/6843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 18.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5047
Karar No: 2015/18673
Karar Tarihi: 01.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/5047 E.  ,  2015/18673 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte ... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada yapılan kontrolde 151 Promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4873
Karar No: 2019/6154
Karar Tarihi: 23.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4873 E.  ,  2019/6154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 19. Hukuk Dairesi

Davalı ... vekilinin yerel mahkeme hükmünü adlî yardım istemli olarak temyiz etmesi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi 18/02/2019 gün ve 2017/1558 E. - 2019/896 K. sayılı kararı ile davalı vekilinin dilekçesindeki belgelerden temyiz harcını yatırabilecek durumda olduğu anlaşıldığından adli yardım talebinin iş bu kararın kendisine tebliğinden itibaren bir hafta içinde Yargıtay 20. Hukuk Dairesi nezdinde itiraz yolu açık olmak üzere reddine ve hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz harcını yatırmadıkça müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca, muhtıra çıkarılarak işlem yapılması için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiş, bu karara davalı ... vekilinin yaptığı itiraz üzerine, dosya HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli olan Dairemize gönderilmiştir.

K A R A R

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334 ve devamı maddeleri uyarınca adli yardım talebinde bulunan kimse, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispat etmek (yoksulluk şartı) ve davada veya talepte haklı olduğu yolunda kanaat uyandırmak zorundadır (haklı olma şartı).

Aynı Kanunun 336/2. maddesine göre de; adli yardım talebinde bulunacak kişi, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalı yönünden, adli yardım istemine dair dilekçenin ekinde sunulan belgelerden adli yardım talebinde bulunan davalının eldeki dava açısından ödeme gücünden yoksun olduğu hususunda yeter kanaat oluşturmamıştır. Bu durum karşısında davalı vekilinin itirazının HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin itirazının 6100 sayılı HMK'nın 337. maddesinin, 11.04.2013 kabul tarihli, 30.04.2013 tarih ve 28633 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan 6459 sayılı Kanunun 23. maddesiyle değişik ikinci fıkrası uyarınca kesin olarak REDDİNE 23/10/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/33508
Karar No: 2013/19271
Karar Tarihi: 27.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/33508 E.  ,  2013/19271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında düzenlenen iddianame ve temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 02.06.2011 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (2.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, dos- yanın görevli Daireye (GÖNDERİLMESİNE), 27.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/7814
Karar No: 2012/7062
Karar Tarihi: 27.03.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/7814 E.  ,  2012/7062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, olay öncesinde işçi olarak çalıştığı şirkette genel müdür yardımcılığı yapan ve kendisinin haksız yere işten atılmasına sebebiyet verdiğini düşündüğü mağdurun internet mail adresine "olmayan olayları büyüttüğün için çok pişman olacaksın, her bozgunda bir baş kopar" biçimindeki mesajı göndererek tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, yapılan tehdidin objektif olarak korku yaratacak nitelikte bulunduğu gözetilmeden, sanığın yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine yasal olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yarmamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.03.2012 tarihinde oybirliğiyle kararı verildi.
Esas No: 2015/11336
Karar No: 2016/5275
Karar Tarihi: 10.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11336 E.  ,  2016/5275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ........ ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/12/2014

NUMARASI : 2014/461-2014/376

Taraflar arasında görülen davada ........ Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/12/2014 tarih ve 2014/461-2014/376 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10/05/2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. S.. K.. ile davalı vekili Av. M.... S.... Ö.......dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ....... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, davalı şirketin 06/06/2003 tarihinde yapılan 2003/4 sayılı ortaklar kurulu kararında o tarihte şirket ortağı olan A.... M... M....'a ait 2 adet taşınmazın davalı şirkete 133.000 TL değerle ayni sermaye olarak konulmasına karar verildiğini, A..... M....M.....'ın karar tarihinde 91 yaşında olduğunu, delirium hastalığı sebebiyle temyiz gücünün, hukuki ehliyetinin bulunmadığını, ortaklar kurulu kararının hükümsüz, mutlak butlan ve yoklukla malul olduğunu ileri sürerek davalı şirketin 06/06/2003 tarihinde 2003/4 sayılı A..... M...... M.....'a ait taşınmazların şirkete ayni sermaye olarak konulmasına ilişkin ortaklar kurulu kararının hükümsüzlüğüne, mutlak butlanla malul ve yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, derdestlik itirazında bulunmuş, esas yönünden ise A...... M....M.....'ın temyiz kudretinden yoksun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının murisi ve işlem tarihi itibariyle davalı şirketin ortağı olan A..... M...... M.......'ın 06/06/2003 toplantı tarihi itibariyle hukuki ehliyetinin bulunmadığı, bu nedenle katıldığı ortaklar kurulu toplantısının hükümsüz olduğu gerekçesiyle davalı K.... M.... Evleri Turizm. Tic. Ltd. Şti'nin 2013/4 sayılı 06/06/2003 tarihli ortaklar kurulu kararında yer alan ortaklardan A..... M......M......'a ait taşınmazların şirkete ayni sermaye olarak konulmasına ilişkin ortaklar kurulu kararının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8522
Karar No: 2013/22548
Karar Tarihi: 10.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8522 E.  ,  2013/22548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.01.2013 tarih ve 2012/295-2013/25 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketçe nakliyat sigorta poliçesi ile sigorta örtüsü altına alınan dava dışı şirkete ait emtianın, davalı ... Tic. A.Ş. tarafından taşınması sırasında hasara uğradığını, sigortalının emtiasında tespit olunan zarar nedeniyle 11.214,00 TL hasar tazminatı ödendiğini, zararın tazmini için TTK m. 1301 hükümlerine göre halef olduklarını ileri sürerek, 11.214,00 TL hasar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, emtianın deniz yoluyla Türkiye'den Rusya'ya taşınması işinin Arkas Konteynır A.Ş. tarafından yapıldığını, müvekkilinin deniz taşıma ayağında acente sıfatıyla hareket ettiğini ve bu sebeple davanın acenteye karşı doğrudan değil “izafeten” açılması gerektiğinden davanın husumetten reddini, ayrıca poliçenin de deniz taşıması için düzenlenip kara taşıma ayağını kapsamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının dava konusu alacağının borçlusunun Arkas Konteyner Taşımacılık A.Ş. olduğu, davacı sigortacının gerek halefiyet gerekse alacağın temliki yoluyla rücu edebileceği tarafın borçlu taşıyıcı şirket olduğu, davalı taşıyıcıya “izafeten” dava açılmamış olduğu gerekçesiyle, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.