erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/7162
Karar No: 2015/833
Karar Tarihi: 20.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7162 E.  ,  2015/833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık müdafiinin vekalet ücretine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan 02/02/2011 tarihli beraat hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 24/03/2011 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için ise; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Katılan ... A.Ş ile yaptığı 18/12/2003 tarihli acente sözleşmesine istinaden, şirketin acentesi olarak faaliyet yürüten sanığın, müşterilerden tahsil ettiği

ve Şirket merkezine göndermesi gereken 95.845,04 TL’yi şirket hesabına aktarmayarak uhdesinde tuttuğu iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda; kovuşturma aşamasında alınan 13/04/2009 ve 22/11/2010 tarihli bilirkişi raporlarında, katılan şirket tarafından ibraz edilen muavin kayıtları ve cari hesap ekstreleri üzerinde yapılan incelemeye göre, sanığın müşterilerden tahsil etmiş olduğu 97.480,12 TL'yi ... hesaplarına aktarmadığının ve bu miktar parayı uhdesinde tuttuğunun tespit edilmiş olması karşısında; sanık tarafından borçlarını ödeyebilmek için sunduğu bir kısım senetlerin icraya konulması ve bir kısım teminat mektuplarının da nakde çevrilmesinin suçun oluşumuna etki etmeyeceği gözetilmeden, sanığın atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/01/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/242
Karar No: 2013/5257
Karar Tarihi: 12.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/242 E.  ,  2013/5257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki, ücret ile ikramiye alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12.02.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece hüküm altına alınan ücret ve ikramiye farkı istekleri yönünden hakkın doğum tarihinden itibaren faize karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili faiz yönünden de temyiz etmiştir.

Dosya içinde yer alan XX. dönem ve XXI. dönem toplu iş sözleşmelerinde ücret ödenmesi için açık bir tarih öngörülmemiş, 36. maddede sadece önceki sözleşmelerle öngörüldüğü ve mutad olan usullere göre ödeme yapılacağı belirtilmiştir. Dosya içinde önceki toplu iş sözleşmeleri bulunmamaktadır.

Mahkemece işyerinde uygulanmış olan tüm toplu iş sözleşmeleri getirtilmeli, davaya konu isteklerle ilgili açık bir ödeme tarihi kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı belirlenmelidir. Açık ödeme tarihinin toplu iş sözleşmelerinde kararlaştırıldığı belirlendiği taktirde, hesaplamaya konu toplu iş sözleşmelerinde önceki sözleşmelere atıflar yapılmış olmakla daha önce saptanan ödeme tarihlerinin istek konusu dönemde de geçerli olduğu kabul edilmelidir. Ancak bu taktirde hükmün infazında tereddüt olmaması için gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmalı ve her bir alacak kaleminin ödenmesi gereken tarih belirlenmek suretiyle mahkeme ilamında açıkça ödenmesi gereken tarihler gösterilerek karar verilmelidir.

İşyerinde uygulanmış olan XX. dönem öncesi toplu iş sözleşmelerinde de açık bir ödeme tarihi belirtilmemişse davaya konu istekler bakımından temyize konu ek dava tarihinden itibaren faize karar verilmelidir. Konuyla ilgili olarak eksik incelemeyle karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, Davalı yararına takdir edilen 990.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/9882
Karar No: 2018/2350
Karar Tarihi: 03.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9882 E.  ,  2018/2350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/05/2016 tarih ve 2016/315-2016/454 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait AY serili 865550-865551-865552 numaralı 3 adet faturanın kaybolduğunu, muhtemelen fatura koçanının matbaadan eksik basılmış şekli ile gönderildiğini, belirterek zayi belgesi verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, zayi belgesi verilmesi için talepte bulunanın defterlerin ve belgelerin korunması amacı ile gereken dikkat ve ihtimamı göstermiş bulunması ve ziyaya uğramanın talep edenin iradesi dışında bir neden ile meydana gelmiş olması gerektiği, davacı tarafın mücbir sebebe dayanmadığı, özen yükümlülüğüne riayet etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına boş faturalara dayalı olarak zayi belgesi istenemeyecek olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2721
Karar No: 2012/609
Karar Tarihi: 01.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/2721 E.  ,  2012/609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı, davalı kooperatifin 2007 yılı olağan genel kurul tutanağının 2. maddesinde çağrı kağıdındaki gündemin 3. ve 6. maddesinin birlikte görüşülmesinin kabul edildiğini, gündemin 3. maddesinde alınan bilanço gelir ve gider hesaplarının kabulü ile yönetim ve tasfiye kurulunun ibrasında red oyu verdiğini, alınan karardan sonra muhalefet şerhini tutanağa geçirdiğini, 6. maddesinde 2008 yılı bütçesinin ve hakkı huzur ücretlerinin görüşülerek karara bağlanması şeklinde olduğunu, 6. maddenin oylanması sırasında red oyu kullandığını, kooperatifin üyelerine tapularını vererek ferdi mülkiyete geçildiğini, artık sözleşmenin 87. maddesindeki işleri yapabileceğini, buna rağmen yönetim kurulunun kat malikleri kurulu yerine geçerek 49 ve 50 no.lu ortak yerlere ait dükkanları kiraya verip parasını aldığını, kooperatif yönetiminin bu eyleminin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek davalı kooperatifin 21.12.2008 tarihli genel kurul gündeminin 3. ve 6. maddesinde alınan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kooperatifin 21.12.2008 tarihli genel kurul toplantısında alınan kararlarda gerekçesi belirtilmiş biçimde davacının hiçbir muhalefetinin bulunmadığını, iptali istenen kararların geçerli kararlar olduğunu, ... Alışveriş Merkezi yönetim planının 42. maddesinde tasfiye işlemi tamamlanana kadar kooperatif yönetiminin ortak alanlarda tasarrufta bulunmasına ilişkin açık hüküm bulunduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere, bilirkişi kurulu raporuna ve dosya kapsamına göre, 2009 yılı tahmini bütçesinde kira gelir kaleminin yer almadığı, bu yerlerin kira gelirlerinin kat maliklerine devredildiği, bu nedenle gündemin 3. maddesinde yer alan yönetim kurulu faaliyet raporu ile gelir gider tablosu bilanço ile kooperatif defter ve kayıtları arasında bir uyumsuzluğa rastlanmadığı, ibraya ait genel kurul kararının yasa, ana sözleşme ve iyi niyet kurallarına aykırı bulunmadığından, 6. maddeye ilişkin de davacının muhalefet şerhi yazdırmadığından iptalini talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 01.02.2012 tarihinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10254
Karar No: 2012/21233
Karar Tarihi: 07.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/10254 E.  ,  2012/21233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmî evrakta sahtecilik suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204/1, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine, sanığın aynı Kanun'un 53/l-a,b,d,e bentlerindeki hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendindeki velayet, vesayet, kayyımlık hizmetinde bulunmasından şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına dair Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/05/2011 tarihli ve 2010/528 esas, 2011/169 sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre.

5237 sayılı Kanun'un 53/3. maddesi uyarınca, mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 06.07.2011 gün ve 2011/8936/37839 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.08.2011 gün ve KYB.2011/252377 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık hakları yetkileri açısından uygulanmayacağının gözetilmemesi yasaya aykırı ve kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görüldüğünden Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2011 gün ve 2010/528 Esas, 2011/169 Karar sayılı hükmünün CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkrasının (d) bendine göre karar verilmesi mümkün bulunduğundan, TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm hükümden çıkarılarak yerine “sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde sayılan hakları kullanmaktan mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, 53/3. maddesi uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık hakları yetkileri açısından 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanmamasına” ibaresinin eklenmesine, hükmün diğer kısımlarının aynen yerinde bırakılmasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 07.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8524
Karar No: 2018/2661
Karar Tarihi: 12.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8524 E.  ,  2018/2661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/12/2014 gün ve 2014/225-2014/271 sayılı kararı onayan Daire’nin 23/03/2016 gün ve 2015/8484-2016/3268 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınmış, "..." esas unsurlu, 84243, 2007/9949, 936721, 951550, 2003/19163, 128201, 161035, 185711, 2002/33370, 2012/23388, 185711, 2007/56877, 2008/13777, 2004/37962 no'lu ve daha çok sayıda markası bulunduğunu, davalı şirketin 2011/92119 no'lu, “....” ibareli marka tescil başvurusuna 5. sınıfta yer alan malların tamamı ve 44. sınıfta yer alan “güzellik bakım hizmetleri” bakımından müvekkili markaları ile iltibas yaratacak derecede benzer olduğu, müvekkilinin seri markalarından biri olduğu izlenimi yaratacağı, tanınmış markalarından haksız yarar sağlayacağı ve markalarının itibarını zedeleyeceği gerekçesiyle kısmen itirazda bulunduğunu ancak, itirazın reddedildiğini ileri sürerek, TPE YİDK'in 2014-M-3631 sayılı kararının iptalini, tescili halinde markanın kısmen hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 12/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9716
Karar No: 2012/914
Karar Tarihi: 26.01.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/9716 E.  ,  2012/914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Deri San.ve Tic.Ltd.Şti.vek.Av.... ile davalı ... vek.Av.... aralarındaki menfi tespit davası hakkında İstanbul 5. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 08.02.2011 gün ve 2009/1201-2011/59 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen İstanbul 8.İcra Müdürlüğü’nün 2009/26383 esas sayılı dosyası ile takip dayanağı senedin aslı veya arkalı önlü okunaklı ve tasdikli suretinin eklenerek birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16010
Karar No: 2015/1362
Karar Tarihi: 28.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/16010 E.  ,  2015/1362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞANLIURFA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2013/216-2014/351

Taraflar arasında görülen tespit davası sonunda, yerel mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çekişme konusu taşınmazların kullanılmadığının tespiti isteğine ilişkindir.

Davacı, davaya konu 270, 271 ve 272 parsel sayılı taşınmazları kullanmamasına rağmen davalı tarafından kendisine ecrimisil ihbarnamesi gönderildiğini ileri sürerek, taşınmazları kullanmadığının tespitine karar verilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır.

Davalı, 6183 sayılı Kanun uyarınca düzenlenen ecrimisil ihbarnamesinin iptali için borçlu olmadığı iddiası ile genel mahkemede olumsuz tespit davası açılamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 270,271 ve 271 parsel sayılı taşınmazların davalı Hazine adına tapuda kayıtlı oldukları anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 106/1. maddesine göre, bir hakkın veya hukuki ilişkinin varlığının yada yokluğunun yahut bir belgenin sahte olup olmadığının belirlenmesi tespit davasına konu edilebilir. 6100 sayılı HMK'nın 106/3. maddesine göre ise “Maddi vakıalar, tek başlarına tespit davasının konusunu oluşturamaz.” Bu çerçevede, maddi vakıaların tek başlarına tespiti isteniyor ise tespit davasına değil; delil tespiti kurumuna başvurulması gerekecektir.

Somut olayda, davacı maddi vakıanın tespitini istemektedir.

Öte yandan, hernekadar davacının dava açmakta hukuki yararı var ise de; HMK'nın 106/3. maddesi gereğince ve yukarıdaki açıklamalar karşısında eldeki davanın dinlenme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmelerle davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları bu sebeple yerindedir.Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/24901
Karar No: 2015/30463
Karar Tarihi: 09.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/24901 E.  ,  2015/30463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2011/29-2013/253

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, fazla çalışma ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait halk otobüslerinde muavin olarak 01.07.2005 tarihinden 28.11.2010 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile müvekkili şirket arasında iş sözleşmesi kurulduğuna dair herhangi bir bilgi olmadığını, davacının işverenin A. Tur isimli şirket olduğunu, ...... plakalı aracın müvekkili şirket adına kayıtlı olduğunu, 2008 yılında çalıştırılan araçlarda şoför ve biletçi isimleri arasında davacı adının yer almadığını, davalı şirkete husumet yönetilemeyeceğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin hafta tatili çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dava dilekçesi ile hafta tatili çalışma alacağı talep edildiği; ancak bu talep üzerine mahkemece bir karar verilmediği anlaşılmaktadır. Hafta tatili çalışma alacağı konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5460
Karar No: 2019/17260
Karar Tarihi: 31.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/5460 E.  ,  2019/17260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Arsa niteliğindeki taşınmazların getirebileceği ecrimisil miktarı hesaplanırken, dava konusu taşınmazın el atmadan önce ne şekilde kullanıldığı, ayrıca civar taşınmazların ecrimisil istenilen dönemdeki kullanma biçimleri araştırılarak, bu kullanma şekillerine uygun kira sözleşmelerinin taraflardan ibrazı istenmeli, ayrıca bilirkişilerin re'sen bulacakları emsaller de dikkate alınmak suretiyle, taşınmazın ilk dönem getirebileceği ecrimisil miktarı bulunduktan sonra, takip eden dönemler için, ÜFE'deki artış oranları dikkate alınmak suretiyle alacak miktarı hesaplanmalıdır. Mahkemece bu hususlara dikkat edilmeden yazılı şekilde hazırlanan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 31/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.