Esas No: 2023/566
Karar No: 2023/2994
Karar Tarihi: 22.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/566 E.  ,  2023/2994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/201 E., 2022/1631 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 13. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/47 E., 2021/221 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacı hakkında tesis edilen 05.02.2016 tarihli ve 10/1906 sayılı Yüksek Sağlık Kurulu kararı ile maluliyet bulunmadığına dair kararın iptaline, maluliyet durumunun ve oranının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili tarafından; davacının 06.05.2016 tarihinde geçirmiş olduğu hastalık sebebiyle müvekkili kuruma meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespiti için başvurduğunu, meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti için müvekkili kurum tarafından, ... Meslek Hastalıkları Hastanesi ve ... Çekirge Devlet Hastanesi sağlık kurullarından rapor aldırıldığını ve bu raporlara istinaden ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nce maluliyet oranının % 0 olduğuna karar verildiğini, davacının söz konusu karara itirazı soncunda, dosyasının Yüksek Sağlık Kurulu'na sevkedilip yeniden incelendiğini ve son olarak 05.02.2016 tarihinde Yüksek Sağlık Kurulunca davacının maluliyet oranının % 0 olduğununun tespit edildiğini, davacı hakkında maluliyet oranı konusunda birbiriyle çelişen farklı heyet raporları olmadığını, 3 farklı heyetin raporunda da maluliyet oranının % 0 olduğuna karar verildiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

Yasal prosedür uyarınca davacının mevcut rahatsızlığının meslek hastalığı olup olmadığı ve sürekli iş göremezlik oranının tespiti yönünde Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'na gönderilmiş, ATK 3.İhtisas Kurulu'nun 04.09.2019 tarih ve 15123 Karar sayılı raporunda, davacıda karpal tünel sendromu hastalığının mevcut olduğu, kişinin yaptığı işin ve çalışma şeklinin karpal tünel sendromu açısından etkisinin olabileceği ancak karpal tünel sendromunun böyle bir işte çalışmayan kişilerde de görüldüğü, ayrıca karpal tünel sendromunun işi dışında herhangi bir eylem sırasında da ortaya çıkabileceği dikkate alındığında hastalığının mesleki olup olmadığının belirlenemediği cihetle maluliyet oranı hakkında görüş bildirilemediğinin mütalaa olunduğu, davacı vekilince ATK 3.İhtisas Kurulu'nun raporuna itiraz edilmesi üzerine dosyanın ATK 2. Üst Kurulu'na gönderildiği, Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulu'nun 07.10.2021 tarih ve 1722 karar sayılı raporunda, davacıda Karpal Tünel Sendromu hastalığının mevcut olduğu, hastalığının mesleki olmadığı ve maluliyet oranı tayinine mahal olmadığının mütalaa olunduğu görülmekle tüm anılan raporlar nazara alındığı gerekçesiyle, açılan davanın reddine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davacının, davalı şirket bünyesinde uzunca süre çalıştığını ve bu süreçte fabrikanın, fırın, haddehane, paketleme ve boyama bölümlerinde görevlendirildiğini, davacı ile diğer işçilerin çalışma koşullarının, işverenin iş yerinde iş kazası ve meslek hastalıklarını önleme amacıyla gerekli tedbirleri alıp almadığının tespiti için yargılama esnasında davalı iş yerinde bilirkişi heyetiyle birlikte keşif yapılmamasının önemli bir eksiklik olduğunu, dava dosyasındaki sağlık raporlarında karpar tünel sendromu üzerinden değerlendirme yapıldığını, diğer rahatsızlıklar olan sağ dirsek lateral epikondilit, menisküs rahatsızlığı, akciğer fibrozik şekil değişikliği ve şekel bulgular, bel fıtığı teşhisinin raporlarda değerlendirilmediğini, davacının iş yerinde geçirdiği süre, iş yerindeki görevi ve işin niteliği, iş yerinde davacıya benzer iş gören bazı işçilerde de benzer hastalıkların mevcut olması birlikte değerlendirildiğinde davacının hastalığının meslekten kaynaklandığına ilişkin bir kuşku bulunmadığını, İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olmadığını istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,

Kurum Sağlık Kurulunun 28.08.2015 tarih ve 0484 sayılı kararı ile davacıda mesleki hastalık tespit edildiğine ancak MKGAO’nin %0 olduğuna, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 05.02.2016 tarih ve 10/1906 sayılı kararı ile; sigortalıdaki hastalık ve arızaların mesleki olmadığına karar verildiği, ATK 3. İhtisas Kurulunun 04.09.2019 tarih ve 15123 sayılı raporunda; davacıda Karpal Tünel Sendromu hastalığının mevcut olduğu, kişinin yaptığı işin ve çalışma şeklinin Karpal Tünel Sendromu açısından etkisinin olabileceği ancak Karpal Tünel Sendromunun böyle bir işte çalışmayan kişilerde de görüldüğü, ayrıca Karpal Tünel Sendromunun işi dışında herhangi bir eylem sırasında da ortaya çıkabileceği dikkate alındığında; davacının hastalığının mesleki olup olmadığının belirlenemediği cihetle maluliyet oranı hakkında görüş bildirilemediğinin mütala edildiği, ATK İkinci Üst Kurulunun 07.10.2021 tarih ve 1722 sayılı raporunda da; davacıda Karpal Tünel Sendromu hastalığı mevcut olduğunun, hastalığının mesleki olmadığının ve maluliyet oranı tayinine mahal bulunmadığının mütalaa edildiği gerekçesiyle,

Davacının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine

karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuşlardır.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; davalı Kurum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun, davacının rahatsızlığının meslek hastalığı olmadığına dair 05.02.2016 tarihli ve 10/1906 sayılı kararın iptali ile davacının rahatsızlığının meslek hastalığı olduğunun ve sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 95 inci maddesi, 14 üncü maddesi, 4 üncü maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgilisine yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.