erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/12703
Karar No: 2014/24400
Karar Tarihi: 18.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/12703 E.  ,  2014/24400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli kararın teblig edilmediği davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

2-Davalı ... İnş. A.Ş. vekili Av. ...'nün ... 8. Noterliği'nin 07.12.2004 tarih ve ... yevmiye numaralı vekaletnamesinde belirtilen yetkisinin 07.12.2007 tarihinde sona ermiş olduğu anlaşıldığından, varsa yeni vekelatnamesinin eklenmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/27088
Karar No: 2013/23051
Karar Tarihi: 19.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/27088 E.  ,  2013/23051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz, kasten yaralama ve hakaret

HÜKÜM : - Sanık ...'ın kasten yaralama suçundan beraat,

- Sanık ...'ın hakaret suçundan beraat,

- Müşteki-sanık ...'ın hakkı olmayan yere tecavüz ve hakaret suçlarından beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 24.04.2009 tarihli oturumda şikayetçi ...'a katılma talebi hatırlatılmasına rağmen davaya katılmak istemediğini beyan etmesi ve CMK.nun 237 ve 238. maddeleri uyarınca katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize yetkisi bulun- madığından şikayetçinin, sanıklar ... ve ... haklarında verilen beraat kararlarına yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık ...'ın hakkındaki beraat kararlarına yönelik temyizde hukuki menfaati bulunduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan sanığın, yargılama gi- derlerine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 19.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5126
Karar No: 2012/7487
Karar Tarihi: 18.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5126 E.  ,  2012/7487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müflis şirket hakkında tasfiye işlemlerinin yürütüldüğünü, masaya alacak kaydı için 208, 210, 213 kayıt numaralı müracatlarının bazılarının kısmen, bazılarının tamamen kabul edilerek sıra cetvelinde 4. sıraya alındığını, oysa alacaklarının amme alacağı niteliğinde olduğunu ve 6183 sayılı Yasa'nın 21/3. maddesi gereği sıra cetvelinde 3. sıraya alınması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinde alacaklarının 3. sıraya kaydını talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayete konu alacakların adli ve idari para cezası olduğunu, 6183 sayılı Yasa'nın 21. ve İİK'nın 206. maddeleri kapsamında değerlendirilemeyeceğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayete konu alacakların adli ve idari para cezasından kaynaklandığı ve sıra cetvelinde 4. sırada yer alması yönündeki iflas idaresinin kararının yerinde olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, temyiz istemi üzerine Dairemizin 03.10.2011 tarih ve 434 E, 370 K sayılı ilamıyla şikayet edene ait alacakların adli ve idari para cezalarından kaynaklandığı, 6183 sayılı Yasa'nın 1. maddesi kapsamında amme alacağı niteliğinde olduğu, aynı yasanın 21. maddesi gereği imtiyazlı olarak 3. sıraya alınması gerektiği gözardı edilerek şikayetin reddine karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bu kez uyulan bozma ilamı uyarınca, şikayetçinin alacaklarının adli ve idari para cezalarından kaynaklandığı, 6183 sayılı Yasa'nın 1. maddesi uyarınca amme alacağı niteliğinde olduğu ve 21. maddeye göre de imtiyazlı alacak olduğundan sıra cetvelinde üçüncü sıraya alınması gerektiği gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayet olunanlar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15738
Karar No: 2013/16941
Karar Tarihi: 02.12.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/15738 E.  ,  2013/16941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerin murisi ve desteği ...'nin davaların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu araçların karıştığı trafik kazası sonucu hayatını kaybettiğini belirterek davacı anne için 4.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi, davacı baba için 4.000,00 TL maddi,10.000,00 TL manevi ve davacı kardeşler için 5.000,00'er TL manevi tazminat talep etmiş, 25.06.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile anne için 5.855,00 TL, baba için 5.598,01 TL maddi tazminat taleplerini artırdıklarını bildirmişlerdir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacı anne için 1.196,56 TL maddi, 8.000,00 TL manevi, davacı baba için 2.776,56 TL maddi, 8.000,00 TL manevi ve davacı kardeşler ...,...,... için 4.000,00'er TL manevi tazminata karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmama-

sına göre, davacılar vekili ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.356,80 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 195,70 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden davacılara geri verilmesine 2.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3667
Karar No: 2019/927
Karar Tarihi: 19.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/3667 E.  ,  2019/927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 52/2-4, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın şirketine bağlı akaryakıt istasyonunda bulunan market ve ön muhasebeden sorumlu müdür olarak görev yaptığı ve bu süre içerisinde defterler üzerinde oynamalar yaparak toplam 32.512,85 TL parayı şahsi harcamalarında kullanmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın suçlamayı kabul etmeyen savunmalarının aksine, borcu kabul eden dilekçe imzalayarak senet vermesi ve günlük kasa mevcutlarının olduğundan az, ödemelerin ise fazla gösterildiğine ve personel maaşlarından bir kısmının hak sahiplerine ödenmediğine ilişkin bilirkişi raporu karşısında, sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesindeki isabetsizlik aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6795
Karar No: 2011/7932
Karar Tarihi: 16.06.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/6795 E.  ,  2011/7932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.01.2001 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.11.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... vekili davalı ..., ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayalı geçit irtifakı tesisi istemine ilişkindir.

Davalılar ..., ... ve ... davanın reddini savunmuşlar, diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, 7 ada 2011 sayılı parsel yararına fen bilirkişisinin 12.06.2009 tarihli rapor ve krokisinde 4. alternatif olarak gösterilen 210, 209, 200, 203 ve 202 sayılı parseller üzerinden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, 209, 203 ve 201 parsel malikleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki bilgilere göre henüz imar uygulaması yapılmadığından davacıların maliki olduğu 211 sayılı parselin mutlak geçit ihtiyacı içerisinde olduğu sabittir. Ne var ki, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Bütün bunların sonucu olarak somut olayda olduğu gibi geçit kurulurken komşu taşınmaz bölünerek ekonomik olarak yok edilmemelidir.209 ve 210 parsel sayılı taşınmazların ikiye bölünerek geçit tesis edilmesi durumunda komşuluk hukukunun temelinde yatan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi zedelenmiş olur.

Bu durumda mahkemece davacının geçit ihtiyacının başka güzergahtan karşılanabilmesi için gerekli araştırma ve incelemeler yapılarak ve bilirkişilerden yeniden rapor alınarak sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Değinilen yönlerin gözardı edilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine,16.06.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/2629
Karar No: 2014/3934
Karar Tarihi: 27.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/2629 E.  ,  2014/3934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumundaki davacıya bağlanan ölüm aylığının kesilmesi yönündeki davalı SGK Başkanlığı işleminin iptali ve aylığın geçmişe dönük olarak yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/38444
Karar No: 2015/1312
Karar Tarihi: 29.01.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/38444 E.  ,  2015/1312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı verilen hükmün 11.10.2012 tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz ettiği anlaşılan suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 29/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8046
Karar No: 2011/11562
Karar Tarihi: 01.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/8046 E.  ,  2011/11562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesi gerekli bulunduğundan;

1.Dava konusu haciz adresinin mahalle, sokak ve kapı numarası olarak açık adresinin, İskele mahallesi ile Yeşilova ve ... Mahalleleri’nin aynı yer olup olmadığının kolluk aracılığı ile belirlenerek buna ilişkin yazı cevabının,

2.Davacının dayandığı 01.11.2009 ve 11.10.2010 başlangıç tarihli kira sözleşmelerinin vergi dairesine bildirilip bildirilmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak buna ilişkin yazı cevabının,

3.Denizli 8. İcra Müdürlüğü’ne ait 2010/2620 sayılı takip dosyasının aslının ya da okunaklı onaylı örneğinin temin edilip eklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 1.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/23311
Karar No: 2014/6989
Karar Tarihi: 10.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23311 E.  ,  2014/6989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/49799

MAHKEMESİ : Ankara 3. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2011

NUMARASI : 2011/221 (E) ve 2011/337 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, öncelikle ticaret sicil memurluğundan borçlu şirketin yetkili temsilcisi sorulup, sanıklar yetkili temsilci ise, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılıp, kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği tespit edilerek, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/11298
Karar No: 2009/11783
Karar Tarihi: 27.10.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/11298 E.  ,  2009/11783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 04.11.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında düzeltme istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.07.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu parsellerde murisi "... "ın baba adının "..." olmasına rağmen yanlış yazıldığını belirterek nüfus kaydına göre düzeltilmesini istemiştir.

Davalı idare vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı idare vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Kayıtlarında düzeltme yapılması istenilen parsellerden 79 numaralı olanında kayıt maliki ...'in baba adı "..." olarak, 130 numaralı olanında ise baba adı "..." olarak yazılı bulunmaktadır. Hüküm fıkrasında 79 parselde "..." adı yerine "...", 130 parselde "..." yerine "..." olarak yazılmasının maddi hataya bağlı olduğu anlaşıldığından HUMK.nun 459. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2). bent uyarınca 130 parsele

yönelik olarak kurulan hüküm bölümünde 2. satırında yazılan "..." adının "..." olarak, 79 parsele ilişkin kurulan hüküm bölümünün 2. satırında yazılı "..." adının "..." olarak düzeltilmesine ve hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 27.10.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildI.
Esas No: 2019/12315
Karar No: 2020/2966
Karar Tarihi: 02.03.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/12315 E.  ,  2020/2966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 12.08.2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 02.03.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/13679
Karar No: 2019/8603
Karar Tarihi: 17.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/13679 E.  ,  2019/8603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ...’ın bayii (taşınmazı satın aldığı) ...adına aynı çalışma alanında belgesiz zilyetlik nedeniyle tespit ve tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının ve miktarının Tapu Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ile Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak; varsa yazı cevabının ve söz konusu taşınmazların kesinleşme durumlarını gösterir şekilde kadastro tutanak ve tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3434
Karar No: 2012/6128
Karar Tarihi: 30.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3434 E.  ,  2012/6128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2006 gün ve 2006/89 Esas, 2006/420 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dr.Ekrem Tok Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 08.07.2005 gün ve 8021/4-4 sayılı sağlık kurulu raporuna göre debilite tanısı koyup ve kandırılmaya müsait olduğu belirtilen mağdurenin bir kez de Adli Tıp Kurumuna sevkedilip kendisinde zeka geriliği veya akıl hastalığı bulunup bulunmadığı, mevcutsa bu durumun hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı ve beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında açıklayıcı rapor alındıktan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/610
Karar No: 2022/15689
Karar Tarihi: 31.10.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/610 E.  ,  2022/15689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, suç tarihinde onbeş yaşından küçük mağdureyi, eve gitmek istememesi üzerine kendi evine götürdüğü, ertesi gün mağdurenin babası katılan ve ağabeylerinin, sanığın evine giderek mağdureyi almaları şeklinde gerçekleşen olayda; dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli ... Karar, 17.02.2015 tarihli ... sayılı Kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1,3-f, maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanığın TCK.nın 234/3. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 31.10.2022 gününde oybirliğiyle kabul edildi.