Esas No: 2011/5663
Karar No: 2013/8174
Karar Tarihi: 26.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/5663 E.  ,  2013/8174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, tehdit, mala zarar verme

HÜKÜM : Sanık ... hakkında TCK'nun 81/1, 35/2, 62 maddelerince 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ...'ın tehdit ve mala zarar verme suçundan cezalandırılması için açılan davada beraatına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık ... müdafiinin, tayin olunan cezanın miktarı itibariyle duruşmalı inceleme talebinin reddine karar verilmiştir.

2) Sanık ... hakkında 6136 sayılı kanuna muhalefet suçu nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, aynı kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, bu hususta mahallince değerlendirme yapılması mümkün görülmüştür.

3) Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'a yönelik eylemi ile 6136 sayılı kanuna muhalefet suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı kanuna muhalefet suçunun niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma sebepleri dışında isabetsizlik

görülmemiş olduğundan,katılan ... vekilinin bir nedene dayanmayan, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye,meşru savunmaya,Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkında olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... hakkında 6136 sayılı kanıma muhalefet suçundan kurulan hükmün (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında mağdur ...'u kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında mağdur ...'ı tehdit ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı TCK'nun 25/1 maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine ilişkin hükümlerin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre,sanıklar ... ile ...'un aynı köyde ikamet ettikleri ve aileleri arasında arazi sınır uyuşmazlığının bulunduğu, olay günü ...'ın idaresinde bulunan traktör ile seyir halinde iken durakta beklemekte olan ...'la karşılaştığı, her ikisinin de üzerinde bulunan tabancaları çıkardıkları ve ateş etmeye başladıkları, ...’ın silahından çıkan kurşunlardan iki tanesinin ...'un sağ ve sol uyluk bölgesinden basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanmasına neden olduğu, ...’un silahından çıkan kurşunlardan bir tanesinin ise ...’ın traktörünün sağ ön motor bölümüne isabet ederek zarar görmesine neden olduğu olayda;

aa) Sanıkların karşılıklı olarak olayda tabanca kullanmış olmaları, ...'a isabet eden kurşunların yeri ve atış mesafesi birlikte gözetilerek, ...'ın,olayda ...'un hayati bölgelerini hedef aldığını ve öldürme kastıyla hareket ettiğini gösterir her türlü şüpheden uzak kesin ve yeterli delil bulunmadığı anlaşılmakla,sanığın kasten yaralama suçundan cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde kasten öldürme suçuna teşebbüsten hüküm kurulması,

bb) Olayı gören tanık bulunmaması, olayda her iki tarafın da ilk ateş edenin karşı taraf olduğunu beyan etmeleri karşısında, ilk haksız hareketin kim tarafından yapıldığının tespit edilemediği olayda,sanık ...'un mağdur ...’a yönelik eyleminin silahla kasten yaralama suçuna teşebbüs olduğu ve her iki sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle 1/4 ile 3/4 arasında ceza indirimi öngören 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesi uyarınca azami oranda indirim uygulanması gerektiği gözetilmeden,yazılı şekilde sanık ... hakkında ...'a yönelik eyleminde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması ve

sanık ... hakkında ...'a yönelik tehdit ve mala zarar verme suçları yönünden meşru savunma nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan-sanık ... müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 26/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.