Esas No: 2009/28862
Karar No: 2013/3481
Karar Tarihi: 27.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/28862 E.  ,  2013/3481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına esas alındığı belirtilen Bakırköy 7.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.10.2002 gün ve 2001/1331 Esas, 2002/660 Karar sayılı kararına konu tekerrür uygulamasına esas alınan hapis cezasının yerine getirme tarihinin 27.05.2002, suç tarihinin ise 11.05.2006 olması nedeniyle, 5237 sayılı Yasanın 58/2-b maddesindeki üç yıllık süre geçtiğinden, tekerrüre esas alınamayacağı, bu ilam yerine sanığın adli sicil kaydında yer alan Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesinin 13.04.2004 gün 2004/129 Esas, 2004/260 Karar sayılı ve 17.03.2006 yerine getirme tarihli ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve Üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasa'nın 53. ve 58. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılarak, yerine 53. maddeyle ilgili olarak “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına”, 58 maddeyle ilgili olarak “5237 sayılı TCK’nın 58/6-7.maddesi gereğince, sanık hakkında, Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesinin 13.04.2004 gün 2004/129 Esas, 2004/260 Karar sayılı ve 17.03.2006 yerine getirme tarihli ilamı uyarınca hükmedilen 1 yıl 2 ay hapis cezasının mükerrirliğe esas alınmasına; ancak, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek, 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Bakırköy 7.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.10.2002 gün ve 2001/1331- 2002/660 Esas ve Karar sayılı kararına konu 7 ay hapis cezasının esas alınarak belirlenmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.