erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/1210
Karar No: 2014/11606
Karar Tarihi: 27.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1210 E.  ,  2014/11606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :02.10.2013

NUMARASI :Esas no: 2013/155 Karar no:2013/912

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, tarafların 02.10.2013 tarihli oturumdaki beyanları esas alınarak, Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmiştir. Bu madde gereğince boşanma kararı verilebilmesi için, evliliğin en az bir yıl sürmüş olması koşuluyla, eşlerin birlikte başvurması ya da bir eşin diğerinin davasını kabul etmesi, hakimin tarafları bizzat dinleyerek iradelerinin serbestçe açıklandığına kanaat getirmesi ve tarafların boşanmanın mali sonuçları ile çocukların durumu hususunda tam bir mutabakata varmış olmaları, taraflarca kabul edilerek bu düzenlemenin de hakim tarafından uygun bulunması zorunludur (TMK.md.166/3). Aksi halde, anlaşmalarını esas alan boşanma kararı verilemez.

Taraflar arasında boşanma ve mali sonuçları hususunda bir mutabakat bulunmadığı gibi, 02.10.2013 tarihli oturumda tutanağa geçen beyanlar da imza altına alınmamıştır. Kısmi feragat ve kabulü ihtiva eden bu sözlü beyanlar, beyanda bulunanlara okunup ve imzaları alınmak kaydıyla geçerli kabul edilebilir (HMK.md.154/3-4). Bu bakımdan tarafların imzalarını taşımayan söz konusu beyanlar taraflarca kabul edilmiş bir düzenleme olarak görülemez. Ortada boşanma ve mali sonuçları hususunda taraflarca kabul edilmiş bir düzenleme bulunmadan, Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi uyarınca boşanma kararı verilmesi kanuna açık aykırılık oluşturur. Kanunun sarih maddesine aykırılık ise, tarafların bu yönü bozma sebebi olarak ileri sürüp sürmediklerine bakılmaksızın hükmün tamamını sakatlar ve bozma sebebi oluşturur (HUMK.md.439/2). Açıklanan sebeple, tarafların Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

2-Hüküm fıkrasında, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur (HMK.md.297/2). Birden fazla hükmü ihtiva eden hüküm fıkrasında, biri diğeri ile çelişen iki ayrı hükme yer verilemez. Hüküm fıkrasının beşinci maddesinde “tarafların, karşılıklı olarak kendilerine özgü nafaka ve tazminat istekleri bulunmadığından” bahisle bu yönlerde hüküm kurulmasına yer olmadığına “ karar verildiği halde; altıncı maddesinde, bu defa “davacı lehine bu maddede gösterilen miktarlarda maddi ve manevi tazminata” hükmedilmesi açık çelişki oluşturmaktadır. Bu şekilde hüküm tesisi de usule aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, her iki bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.05.2014 (Salı)
Esas No: 2021/16942
Karar No: 2024/9471
Karar Tarihi: 05.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/16942 E.  ,  2024/9471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/114 E., 2016/111 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan mağdureler vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında katılan mağdureler Nilay'a karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve Zehra Nur'a karşı çocuğun cinsel istismarı suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, dinlenmesini istediklerini tanıkların dinlenmediğine, keşif yapılıp suç mahallinin isnat edilen suçu işlemeye elverişli olup olmadığının tespit edilmediğine, raporlarda mağdurenin ruh sağlığının etkilenmediğinin belirtilmesine rağmen dikkate alınmadığına, katılanın tanıklarının beyanlarının çelişkili olduğuna ve diğer hususlara ilişkindir.

B. Katılan Mağdureler Vekilinin Temyiz İsteği

Ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 217/1. maddesinde "Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir" ve aynı Kanunun 210/1. maddesinde ise "olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez" hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda olayın tek tanığı konumunda bulunan katılan mağdurelerin duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenip, bunun mümkün olmaması halinde ise soruşturma aşamasında kaydedilen görüntülü beyanı duruşmada hazır bulunanlarca izlenerek sanığa sorulduktan sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ve katılan mağdureler vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/12594
Karar No: 2014/7781
Karar Tarihi: 28.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/12594 E.  ,  2014/7781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/1-2-3-4, 53/6. maddeleri ile 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş ise de; müteahhitlik yapan sanığın yaptığı işin meslek ve sanat niteliğinde olmadığı gözetilmeden TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sanığın 1 yıl 3 ay süre ile bu meslek ve sanatı yapmaktan yasaklanmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükümden TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 28.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9160
Karar No: 2017/5181
Karar Tarihi: 25.04.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/9160 E.  ,  2017/5181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 25.09.2011 yerine 25.07.2011 olarak hatalı gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

1)Sanık ... hakkında katılan sanık ...’a karşı kasten yaralama suçundan, sanık ... hakkında katılan sanık ...’e ve katılan ...’e karşı kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231.maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, aynı Kanunun 231/12 maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizi mümkün bulunmadığından ve kararların itiraz merciince incelenerek kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından dosyanın temyizen incelenmeksizin mahalline İADESİNE;

2) Katılan sanık ... hakkında, mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde;

Katılan sanık ... hakkında, mala zarar verme suçundan tayin edilen adli para cezalarının tür ve miktarı itibariyle verilen hükümlerin, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde gereğince kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3) Katılan sanık ... hakkında, katılan ...’a karşı kasten yaralama suçundan verilen beraat kararının temyizen incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

4) Katılan sanık ... hakkında, katılan sanık ..., katılanlar ... ve ...’a karşı tehdit suçundan verilen beraat kararlarının temyizen incelenmesinde;

Sanık ...’in soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcısı huzurunda alınan 05/12/2011 tarihli savunmalarında, katılanlara karşı tehdit içeren sözler söylemiş olabileceğine yönelik beyanları ve yine kovuşturma aşamasında alınan 01/11/2013 tarihli savunmalarında, annesini yaralanmış olarak görünce o anlık sinirle katılanlara “sizi öldüreceğim” benzeri sözler söylediğini beyan etmiş olması karşısında, sanığın katılanlara yönelik atılı suçtan mahkumiyeti yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçelerle beraatine karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8310
Karar No: 2012/2000
Karar Tarihi: 29.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8310 E.  ,  2012/2000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PENDİK 1. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'nun beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma-düzeltilerek onama istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Müşteki vekilinin sanığın ticareti terk ettiğini 15.05.2009 tarihinde yapılan hacizden sonra 27.05.2009 tarihinde icra müdürlüğünde işlem yapmak suretiyle öğrenmesine rağmen, İİK'nun 347. maddesinde belirtilen üç aylık süre geçtikten sonra 05.02.2010 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanıkların beraatine karar verilmesi yasaya aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasından "....sanıkların beraatine" ifadesi çıkarılarak yerine "....İİK’nun 347. maddesi gereğince müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine" ifadesi yazılmak suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi gereğince hükmün istem gibi düzeltilerek ONANMASINA, 29.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6285
Karar No: 2013/8769
Karar Tarihi: 03.10.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/6285 E.  ,  2013/8769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı,... Asliye Hukuk Mahkemesine verdiği dava dilekçesinde Narlık Köyünde bulunan ve genel kadastroda taşlık ve çalılık olarak tapulama dışı bırakılan yaklaşık 10000 m² yüzölçümlü taşınmaza imar ve ihya ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle edinme koşulları lehine oluştuğu iddiasıyla dava açmıştır.

Davalılar Hazine ve Orman Yönetimi,taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tescilini talep etmişlerdir.

Asliye hukuk mahkemesince görevsizlik kararı verilerek dosya sulh hukuk mahkemesine gönderilmiştir. Sulh hukuk mahkemesince, davanın kabulüne; ....Köyünde bulunan ...., Batısı dere ve ötesi .... tarlası, Kuzeyi .... tarlası, Güneyi çalılık ve ötesi, dere ötesi .... tarlası ile çevrili 9.785 m² yüzölçümündeki taşınmazın davacı ... oğlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline, davalı Hazinenin karşı davasının reddine karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1968 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir. Dava konusu taşınmazın bulunduğu yer taşlık ve çalılık olduğu iddiasıyla tesbit harici bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davacı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 03/10/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/24345
Karar No: 2014/7660
Karar Tarihi: 02.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/24345 E.  ,  2014/7660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :30.09.2013

NUMARASI :Esas no:2013/800 Karar no:2013/1305

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili tarafından mahkemeye verilen dava dilekçesinde, davalı tarafın ad-soyad ve adresinin gösterilmiş olduğu, belirtilen adrese çıkartılan tebligatın tebliğ edilemeden iade edildiği, davacı vekilince verilen 22.07.2013 tarihli dilekçe ile kadının Özbek vatandaşı olduğu, mernis adresinin bulunmadığı, yurtdışına çıktığını öğrendiklerini belirterek ilanen tebligat yapılması talep edilmesi üzerine mahkemece davacı vekiline "davalının açık adresini bildirmesi, aksi halde davanın açılmamış sayılmasına karar verileceği" ihtarını içerir bir haftalık kesin süre verilip, bu hususun davacı vekiline 16.08.2013 tarihinde tebliğ edildiği ve bir haftalık kesin sürede adresin bildirilmemesi nedeniyle Hukuk Muhakemeleri Kanununun 119/2. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar mahkemece, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 119. maddesinde belirtilen dava dilekçesinde bulunmaması halinde tamamlanması zorunlu unsurlardan olan davalının açık adresinin bildirilmemiş olduğu gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, anılan Kanunun 119. maddesinde belirtilen husus, dava dilekçesinde davalı tarafın adresinin hiç yazılmamış, bildirilmemiş olması durumunda davacı tarafa verilecek bir haftalık kesin süre içinde bu eksikliğin tamamlanmasının istenmesi, tamamlanmaması halinde uygulanacak yaptırımın davacıya ihtar edilmesidir. Aksine düşünce, gerek Tebligat Kanununun tebligata ilişkin ilgili hükümlerini ( Teb. K. md 21- 25-28) gerekse Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin ilanen tebliğ ile ilgili 48 ve devamı maddelerini işlevsiz hale getirecektir.

Somut olayda ise davacı tarafın dava dilekçesinde davalının adresini gösterdiği, bu nedenle dava dilekçesinde bulunması zorunlu unsurun dilekçede belirtilmiş olduğu göz önüne alınarak davalının yurtdışına çıkıp çıkmadığı ve tebligata yarar açık adresinin, mahkemece titizlikle araştırılması, davalının adresinin tespit edilmesi durumunda tebligat yapılması, bulunamaması halinde ilanen tebliğ hususunun düşünülmesi ve sonucu dairesinde hüküm kurulması gerekirken somut olayda uygulama yeri bulunmayan Hukuk Muhakemeleri Kanununun 119. maddesi uyarınca davanın usulden reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.04.2014 (Çrş.)
Esas No: 2020/4085
Karar No: 2020/4096
Karar Tarihi: 16.03.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/4085 E.  ,  2020/4096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü,

1-Oğlunun borcundan dolayı haczedilerek sanığa yediemin sıfatıyla teslim edilen malların satışı için haciz mahalline gidildiğinde mahcuzların yerinde bulunmadığının 31.10.2014 tarihli tutanakla tespit edildiği, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, haczedilen eşyaların icra takibinde borçlu sıfatı bulunmayan diğer oğluna ait olduğunu ve cezaevinde yattığı için eşyaları kendisine bıraktığını, cezaevinden çıktıktan sonra da suç konusu eşyaları aldığını ifade ettiği, sanığın 09/04/2015 tarihli temyiz dilekçesinde de mahcuzların oğluna ait evde bulunduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, mahcuzların sanığın belirttiği yerde muhafaza edilip edilmediğinin araştırılarak, muhafaza edildiğinin belirlenmesi halinde sanığın beraatine karar verilmesi, aksi halde ise dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kendisine teslim edilen malların kaybolmasına sebebiyet veren sanığın eyleminin TCK'nun 289/3. maddesindeki suçu oluşturacağı göz önüne alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturmayla aynı Yasa’nın 289/1. maddesinden hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK’nun 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/26980
Karar No: 2024/5255
Karar Tarihi: 24.04.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/26980 E.  ,  2024/5255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/318 E., 2016/436 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın sebep içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, olay günü kurum müdürü ile görüşüp çıktıktan sonra talebinin reddedilmiş olmasının vermiş olduğu sinirle kendisini koğuşuna götüren infaz koruma memuru olan mağdurlara hitaben "Bunun dışarısıda var, sizinle görüşeceğiz." demek suretiyle tehdit de bulunarak görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın temyiz sebepleri ile sair yönlerden yapılan incelemede;

Sanık savunması, mağdurlar ve tanığın beyanı, olay tarihli tutanak içeriği, olayın meydana geliş şekli ve tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; ''Olay ve Olgular'' başlığı altında belirtilen şekilde gerçekleştiği kabul edilen olayda sanığın eyleminin, mağdurların herhangi bir görevini yaptırmamaya yönelik olmadığı ve bu haliyle 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgı düşülerek görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/12730
Karar No: 2018/7253
Karar Tarihi: 19.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/12730 E.  ,  2018/7253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas alınan Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/485 Esas sayılı ilamında, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından iki ayrı kesinleşmiş cezanın olduğu ve bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınabileceği infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden,

Haksız tahrik oluşturan eylemin sanıktan geldiği anlaşıldığı halde sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından,

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.