erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/13070
Karar No: 2012/27668
Karar Tarihi: 18.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/13070 E.  ,  2012/27668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; trafik ekiplerince yapılan yol kontrolünde durdurulan ve 208 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1045
Karar No: 2018/5403
Karar Tarihi: 21.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1045 E.  ,  2018/5403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin müflis şirketten alacaklı olduğunu, iflasın açılması ile birlikte iflas masasına müflis şirketin keşide ettiği kambiyo senetleri ile ilgili alacak için sadece kefil açısından icra takibi başlatıldığını, alacağın iflas masasına kaydını talep ettiklerini, iflas idaresi tarafından müvekkiline ait alacak, evraklar yetersiz ve eksik olduğu gerekçesi ile sıra cetveline alınmadığını ileri sürerek, müvekkilinin alacağının kabulü ile sıra cetveline dahil edilmesini dava ve talep etmiştir.

İflas idaresi memurları cevap dilekçesinde, davacı tarafça 31.06.2013 ve 31.03.2013 tarihli bonolara istinaden alacak kayıt başvurusunda bulunulduğunu, anılan bonoların alacak kayıt başvurusu dilekçesinde ekli olmadığını ve müflis şirket ticari defter ve kayıtlarında da rastlanılamadığını bu nedenle alacak kayıt başvurusuna dayanak yapılan evrakların yetersiz ve eksik olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirket hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinin 24.09.2013 tarihli, 2013/57 Esas 2013/340 Karar sayılı kararı ile iflas kararı verildiği, fakat yargılama sırasında mahkemece verilen iflas kararı Yargıtayca bozularak iade edildiğ, iflas kararının bozulması ile ortada bir sıra cetveli de kalmamış olduğu gerekçesiyle davanın konusu kalmadığından esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya incelendiğinde, ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/57 Esas 2013/340 Karar sayılı dosyasında, iflas kararı verildiği, iflas kararının Dairemizin 2014/880 Esas 2014/3851 Kararıyla bozulmuş olması nedeniyle davanın derdest olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, davalı hakkında verilen iflas kararının bozulduğu ve iflas davasının derdest olduğu gözetilerek, derdest davanın bekletici mesele yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/11344
Karar No: 2020/4317
Karar Tarihi: 09.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/11344 E.  ,  2020/4317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) ... Gıda Pazarlama Ltd. Şti. yetkilisi olan sanık hakkında, katılandan aldığı mal karşılığında verdiği ... ... Ltd. Şti'ne ait suça konu çeklerdeki keşideci imzasının ... Ltd. Şti. yetkilisi ...’a ait olmadığı, bu suretle sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; sanığın, olay tarihinde ... ile ... Gıda Pazarlama Ltd. Şti.'nde ortak olduklarını, ...’in ayrıca ... Ltd. Şti.'nin sahibi olduğunu, çekleri bazen kendisinin bazen de...’in imzaladığını, işleri bozulunca çeklerin bedellerini ödeyemediklerini savunması; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği gibi rızanın açık veya zımni olabileceği cihetle, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, suça konu çeklerin keşidecisi görünen ...'ın beyanına başvurularak, sanığın şirket adına çek düzenlemesine ilişkin rızasının olup olmadığı, suça konu çekler dışında şirket adına daha önce benzer şekilde çek keşide edip etmediğinin ve bunların karşılığının ödenip ödenmediğinin sorulması, suça konu çeklere ilişkin başlatılan icra takip dosyasının getirtilerek imzaya itiraz edilip edilmediğinin belirlenmesi ile bir suretinin dosya arasına alınması, ... Ltd. Şti. tarafından daha önce bu şekilde imzalanıp ödenen çekler olup olmadığının ilgili bankadan araştırılması, başka çeklerin de verildiğinin tespit edilmesi halinde, bunlarla ilgili olarak yapılan yargılamalar ya da icra takiplerinde imzaya itiraz edilip edilmediği de belirlendikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

2)Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9000
Karar No: 2012/5427
Karar Tarihi: 12.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/9000 E.  ,  2012/5427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Alucra Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 18.06.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır. (6100 s. HMK.m.255) Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamaz. Dosyada tanıkların olmamışı olmuş gibi ifade ettiklerini kabule yeterli delil ve olgu da yoktur. O halde davacı tanıkları S. D.. ve S. İ..'in davalının davacıya fiziksel şiddet uyguladığı, tehdit ettiği ve hakaret ettiğine ilişkin ve olaylara çok yakın tanık sözlerine değer verilerek davanın kabulü ile boşanmaya (TMK md.166/1) karar verilmesi gerekirken; delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi. 12.03.2012(Pzt.)
Esas No: 2006/4958
Karar No: 2006/7450
Karar Tarihi: 09.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/4958 E.  ,  2006/7450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemeleri sonucunda düzenlenen raporlar yasa hükümlerine uygundur.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak bilimsel yöntemle değerinin belirlenmesinde ve buna göre adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespitinde isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 Sayılı Yasaya ekli 1. sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde yer alan "davacı D.S.İ.Genel Müdürlüğü" ibaresinin metinden çıkartılarak yerine "Hazine" sözcüğü yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, 9.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/1283
Karar No: 2007/3713
Karar Tarihi: 12.04.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1283 E.  ,  2007/3713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 10. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu şirketin, üçüncü kişi TC. ... Bankası AŞ. Güvenevler şubesindeki mevduat hesabında bulunan paranın dağıtımı için düzenlenen sıra cetvelinde, davalı ...’in haczinden sonra gelen paraların da dikkate alındığını ve davalıların İcra ve İflas Kanunu'nun 106 ve 110 ncu maddeleri uyarınca bir yıllık süre içinde paranın dosyaya celbini istemediklerini, bu itibarla da hacizlerinin düştüğünü ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce muhtemel alacakların da haczedilebileceği ve davalıların hacizlerinin davacı yanca konulan hacizden önceki tarihli olduğu gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Para yada alacak haczine ilişkin işlemler, kural olarak menkul mal hacizlerini düzenleyen hükümlere göre yapılır. Bu bakımdan üçüncü şahıstaki alacağın da hacizden itibaren 1 yıllık süre içinde (İİK.m.106 ve 110) icra dosyasına celbinin istenmesi gerekir.

2- İcra ve İflas Kanunu'nun 89 ncu maddesi uyarınca konulan hacizlerde, haciz kural olarak haciz ihbarnamesinde belirtilen hususlara münhasır olarak konulur. Müstakbel alacak haczi mümkünse de, somut olayda davalı yanca gönderilen birinci haciz ihbarnamesinde, dava dışı borçlunun “doğmuş ve doğacak alacakları”nın da haczedildiğine dair bir ibare kullanılmadığına göre, haciz o anda üçüncü kişide bulunan para üzerine konulmuş sayılmalıdır. Sonradan gelerek hesaba yatan para üzerine yeni bir haciz konulmadıkça, önceki haczin bu parayı da kapsadığı kabul edilemez.

Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Bu durumda mahkemece hacizlerin İcra ve İflas Kanunu'nun 106 ve 110 ncu maddeleri uyarınca ayakta bulunup bulunmadığı ve birinci haciz ihbarnamesine göre ne miktar paranın davalı yanca haczedildiği saptanmalı ve varılacak sonuç çerçevesinde bir hüküm oluşturulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/28827
Karar No: 2012/14629
Karar Tarihi: 02.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/28827 E.  ,  2012/14629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 02/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/21705
Karar No: 2006/24621
Karar Tarihi: 25.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/21705 E.  ,  2006/24621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayete konu ihale satış memuru tarafından İİK.nun 133/1. maddeleri uygulanmak suretiyle yapıldığı görülmüştür.

Satışa konu taşınmaz icra memuru tarafından İİK.nun 133. maddesi uyarınca ihaleye çıkarılmış, 4.7.2006 tarihinde yapılan ihalede en çok peyi 501.000 YTL ile 'ın ileri sürdüğü 2 ci ençok pey sürenin ise 500.000 YTL  'ın olduğu görülmüştür. İcra müdürü tarafından en çok pey süren 'a ihale bedelini ödemek için 10 günlük süre verildiği, süresi içerisinde ihale bedelinin bu alıcı tarafından yatırılmaması üzerine satış memuru tarafından 2. en çok pey süren 'a teklifin yapıldığı ve bu alıcının süresi içerisinde ihale bedelini yatırdığı görülmüştür. Bu yapılan ihaleye ilişkin şikayetin ihale tarihi itibariyle yasal 7 günlük süre içinde yapılması gerekirken bu süreden çok sonra 14.9.2006 tarihinde yapıldığından mahkemece bu sebeple şikayetin reddine karar verildiğinden işin esasına girilmemesi sebebi ile İİK.nun 134/2. maddesi uyarınca bu durumda yasada öngörülen para cezasına hükmedilemez.

Mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekirken bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ  :Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Üsküdar 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.10.2006 tarih 2006/692-712 sayılı kararının hüküm bölümünün para cezasına ilişkin 3. bendinin karar metninden çıkarılmasına kararın düzeltilmiş bu şekli ile İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına,25.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/550
Karar No: 2020/2488
Karar Tarihi: 07.07.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/550 E.  ,  2020/2488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı müvekkilinin dava dışı borçludan rehin alacaklısı olduğunu, davalının ise borçluyla otopark sözleşmesi imzaladığını ve hapis hakkı kullanarak bedeli paylaşıma konu taşıtlar üzerinde haciz uyguladığını, davacı bankanın rehninin önceki tarihli olduğunu, davalının otopark sözleşmesi nedeniyle rüçhan hakkı bulunmadığı halde sıra cetvelinde öncelikli olarak fahiş pay verildiğini öne sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı müvekkilinin TBK 580 kapsamında rehin hakkını kullandığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davalının TBK md. 580 VE İİK md.270 kapsamında aracın muhafazasından kaynaklanan hapis hakkına dayalı takibi neticesinde sıra cetvelinin usulüne uygun olarak düzenlendiği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar üzerine davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hapis hakkı İİK’nın 23.maddesi uyarınca rehin kapsamında olup davalı rehin hakkı sahibidir. Araç sicilinde ise davacının rehin hakkı kayıtlıdır. Bu siciller, mahkeme kabulünün aksine alenidir. Davacının rehin sözleşmesinin de önceki tarihli olduğu sabit olduğuna göre iki rehnin karşılaşması halinde önceki tarihli rehne öncelik verileceğinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Bu itibarla, ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararının kaldırılmasına yukarı yazılı gerekçeyle Bursa 8. Asliye Hukuk Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi gereğince dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 07.07.2020 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2006/4953
Karar No: 2006/7454
Karar Tarihi: 09.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/4953 E.  ,  2006/7454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemeleri sonucunda düzenlenen raporlar yasa hükümlerine uygundur.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak bilimsel yöntemle değerinin belirlenmesinde ve buna göre adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespitinde isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 Sayılı Yasaya ekli 1. sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde yer alan "davacı D.S.İ.Genel Müdürlüğü" ibaresinin metinden çıkartılarak yerine "Hazine" sözcüğü yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, 9.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7761
Karar No: 2015/15028
Karar Tarihi: 05.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/7761 E.  ,  2015/15028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 3. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/03/2015

NUMARASI : 2014/891-2015/191

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; Eskişehir 3. Aile Mahkemesinin 2012/703 Esas 2013/68 Karar sayılı ilamı ile davalının açtığı boşanma davasının reddedildiğini, 300 TL tedbir nafakası bağlandığını, kararın 03.09.2014 tarihinde kesinleştiği, davalının müşterek konutta kalmadığını, davacının ihtiyaçlarını karşılamadığını, davacıya ailesinin baktığını belirterek 500,00 TL tedbir nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; boşanma dosyasının kesinleşmesine rağmen nafaka ödemeye devam ettiğini, davacının maddi durumunun iyi olduğunu, davalının maddi yönden sıkıntılı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden itibaren aylık 450,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davalı tarafından Eskişehir 3. Aile Mahkemesinin 2012/703 Esas 2013/68 Karar sayılı ilamına istinaden ödenen nafakaların takdir edilen nafakadan mahsubuna karar verilmiş, hükmü davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz etmiştir.

Ancak; kısa kararda, hükümdeki 1. maddenin 2. bendi olan “Davalı tarafından mahkememizin 2012/703 Esas 2013/68 Karar sayılı ilamına istinaden ödenen nafakaların takdir edilen nafakadan mahsubuna” olmadığı görülmüştür.

Bu durum, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde vicdani kanaate göre yeniden bir karar verilmelidir.

Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.