Esas No: 2021/5439
Karar No: 2024/299
Karar Tarihi: 15.01.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/5439 E.  ,  2024/299 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/137 E., 2015/60 K.

MAĞDURE : ...

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 32 nci maddesinin birinci fıkrası ile, 116 ncı maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrası ile 43 üncü maddesi ve 32 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Artvin Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2015 tarihli ve 2014/137 Esas, 2015/60 Karar sayılı kararı ile mevcut deliller değerlendirilerek sanığın; çocuğun cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.03.2018 tarihli ve 14-2015/131241 sayılı, ret görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık ile mağdurenin babası arasında önceye dayalı husumet bulunmamasına rağmen sanığa karşı yaralama eylemini gerçekleştirmesine, mağdurenin aşamalarda kronolojik ve oluş sırasına göre hiçbir çelişkiye yer vermeyecek şekilde beyanda bulunmasına ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmasına rağmen mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olması nedeniyle hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık hakkında Artvin Devlet Hastanesince düzenlenen 06.05.2014 tarihli rapor ile Ataköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 19.08.2014 tarihli rapor içerikleri arasında çelişki bulunması ve Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 28.11.2014 tarihli rapor içeriğinin yetersiz olması nedeniyle sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları ile ilgili olarak 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesine göre cezaî sorumluğunun bulunup bulunmadığı, fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı hususunda Adlî Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adlî Tıp Kanunu'nun 7 nci ve 23 üncü maddelerine göre oluşturulmuş üniversite hastane heyetinden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Artvin Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2015 tarihli ve 2014/137 Esas, 2015/60 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2024 tarihinde karar verildi.

...