erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/8198
Karar No: 2014/8136
Karar Tarihi: 19.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/8198 E.  ,  2014/8136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/860-2013/996

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, davacıların davalıdan daire satın aldıklarını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitler de yapılacak artış oranına uyulmadığını ileri sürerek, fazla ödeme yaptıklarını ileri sürerek davacı M.. A.. için 1.828, 62 TL.nin, davacı S.. T.. için 1.870, 59 TL nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ile davacı M.. A.. arasında düzenlenen 10.05.2006 tarihli, S.. T.. arasında düzenlenen 03.05.2006 tarihli sözleşmelirin sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endexler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

2014/8198-8136

Memur maaş artış oranı Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğü tarafından 28.06.2006 tarihli yazısına göre;%6.3 oranında artırılmıştır.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır.Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, bu oranlar esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 348.35 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/16857
Karar No: 2011/5328
Karar Tarihi: 06.04.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/16857 E.  ,  2011/5328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının oğlu Batu Başarslan'ın kurumun özel okulunda 2006-2007 dönemi sonuna kadar eğitim gördüğünü, ancak öğrenim bedelini ödemediğini, aleyhinde icra takibi başlatıldığını, davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, haksız itirazın iptali ile takibin devamına, %40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının çocuğuna 2006-2007 dönemi sonuna kadar verilen eğitim-öğretim ücretinin ödenmediği için başlattığı icra takibine vaki itirazın iptali istemiyle bu davayı açmıştır. Mahkemece, davacı ile 25/08/2006 tarihinde davalının eşinin sözleşme imzaladığı, MK.’un 189.maddesinin 2.fıkrası gereğince sözleşme imzalayan eşin sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Öncelikle belirtmek gerekirse, TMK.nun 189. maddesi,” Birliği temsil yetkisinin kullanıldığı hâllerde, eşler üçüncü kişilere karşı müteselsilen sorumlu olurlar. Eşlerden her biri, birliği temsil yetkisi bulunmaksızın yaptığı işlemlerden kişisel olarak sorumludur. Ancak, temsil yetkisinin üçüncü kişilerce anlaşılamayacak şekilde aşılması hâlinde eşler müteselsilen sorumludurlar. “ hükmünü içermektedir. 25/08/2006 tarihinde müşterek çocuğun eğitim-öğretimi için yapılan sözleşme tarihinde davalı ve eşi henüz boşanmamıştır. Dolayısıyla

2010/16857-2011/5328

yapılan sözleşme veya taahhüt edilen borç anne ve baba açısından davacıya karşı geçerli bir sözleşme olup, anne ve baba açısından bağlayıcıdır. Kaldı ki, yine TMK.nun 327.maddesinin 2.fıkrasında,” Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır.” hükmü gereği çocuğun eğitim giderinin boşanmış olsun veya olmasınlar herhangi bir ayırım yapmaksızın anne ve baba tarafından karşılanacağı tereddüde yer vermeyecek kadar açıktır. Öyle ise mahkemece işin esası incelenmeli ve ortaya çıkacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Aksine düşüncelerle davanın reddedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 17,15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 6.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1958
Karar No: 2015/2245
Karar Tarihi: 22.06.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/1958 E.  ,  2015/2245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğu cihetle; dosya kapsamından, sanığın karar ve kararın tebliği aşamasında başka suçtan tutuklu olduğunun anlaşılması karşısında; Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca yapılan tebliğ geçersiz olduğundan sanığın 18.12.2009 havale tarihli eski hale getirme istemi ile vaki temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulüyle yapılan incelemede gereği görüşüldü;

18/10/2007 tarihli Kriminal Polis Laboratuarı Ekspertiz Raporunda inceleme konusu sürücü belgesinin tümden sahteliği, belgenin düzenli bir görünüme sahip olması, fotoğraf üzerinde belirgin bir soğuk mühür izi bulunması ve ilk bakışta dikkat çekmeyeceğinden belgenin aldatma (iğfal) kabiliyetini haiz olduğunun bildirilmesi karşısında Tebliğnamede bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça konu emanetin 2007/2911 sırasında kayıtlı sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı; sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "emanetin 2007/2911 sırasında kayıtlı sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına" ibaresi eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/8386
Karar No: 2007/1929
Karar Tarihi: 01.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/8386 E.  ,  2007/1929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalı vek.Av....'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemce davaya son verilen kısa kararda " davanın reddine" denildiği halde gerekçeli kararda " davanın reddine ve davalı lehine tazminata" karar verilerek kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Mahkemece Yargıtay İçtihadi Birleştirme Kurulunun 10.4.1992 gün ve 7/4 sayılı kararı uyarınca önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişikliği kaldırarak bir karar vermesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 500.00.YTL duruşma vekalet ücretinin, davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, .1.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13588
Karar No: 2015/13960
Karar Tarihi: 24.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/13588 E.  ,  2015/13960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2011/826-2013/344

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

17.07.1959 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında orman kadastro paftasında PLXXIII numaralı 2/B parseli olarak gösterilen taşınmaz hakkında davacılar Selahittin ve S.. M.., blok halinde 2/B parseli içinde kalan çekişmeli taşınmaz üzerinde evleri bulunduğu ve kendi fiili kullanımlarında bulunduğu iddiasına dayanarak adlarına kullanım (zilyet olduğu) şerhi verilmesi istemiyle dava açmışlardır. Yargılama sırasında F.. K.. ve arkadaşları, taşınmazın kendilerinin de fiili kullanımda bulunduğu iddiasına dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda henüz kullanım kadastrosu yapılmamış olması nedeniyle davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar S.. M.., S.. M.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 24.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/17548
Karar No: 2014/18147
Karar Tarihi: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/17548 E.  ,  2014/18147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2012/1237-2013/786

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, davacıların davalıdan daire satın aldıklarını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını,böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek davacı F. Ü. için 1.774,42 TL, davacı A.. Ö.. için 2.670,57 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasında düzenlenen sözleşmelerin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 28.06.2006 tarihli yazısına göre;devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı ;2006 yılı Ocak-Haziran döneminde ortalama %6.2;24.06.2008 tarihli 2014/17548-18147

yazısına göre;2008 yılı Ocak-Haziran döneminde % 4.5 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır.Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, bu oranlardan hangisi daha düşük ise o oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10813
Karar No: 2012/26372
Karar Tarihi: 25.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/10813 E.  ,  2012/26372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Üst Cumhuriyet savcısının 27/11/2008 gününde tefhim edilen hükme karşı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen süre geçtikten sonra 05/01/2009 havale tarihli dilekçesi ile yaptığı temyiz isteğinin aynı yasanın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) 6136 Sayılı Yasaya muhalefetten kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Yaralamadan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın eylemi sonucu mağdurun yüzde sabit eser kalacak şekilde yaralanmakla birlikte vücudunda kemik kırığı da meydana gelmiş olmasına göre, TCK'nin 44. maddesi gereğince daha ağır cezayı gerektiren yüzde sabit eser kalacak şekilde yaralama eyleminden ceza hükmü tesisi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde tayin olunan cezada meydana gelen kemik kırığından dolayı ayrıca TCK'nin 87/3. maddesi ile artırıma gidilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden ve sonuç cezaya da etkili görülmediğinden CMUK'un 322 maddesi gereğince hükmün TCK'nin 87/3. maddesinin uygulanması ile ilgili kısmın hükümden çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7552
Karar No: 2015/24085
Karar Tarihi: 09.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/7552 E.  ,  2015/24085 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/19878

MAHKEMESİ : Düzce(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2010

NUMARASI : 2009/815 (E) ve 2010/543 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İddianamede, “her üç şüphelinin aynı gün akşam saatlerinde müştekinin evinin önüne gelerek müştekinin annesine “oğlunun ayaklarını kıracağız, ona göstereceğiz, biz Yayla köylüyüz” diyerek müştekiyi gıyabında tehdit ettikleri” iddia edilmekle, yüklenen eylemin, mağdurun vücut dokunulmazlığına yönelik saldırı gerçekleştirileceğinden bahisle tehdit niteliğinde olması karşısında, takibinin şikâyete bağlı olmadığı gözetilmeden, kanıtların tamamı toplanıp sonucuna göre suçun vasfı belirlenerek hüküm kurulması gerekirken şikayetten vazgeçme nedeniyle davaların düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8423
Karar No: 2018/876
Karar Tarihi: 18.01.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/8423 E.  ,  2018/876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vesayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün İlçe Nüfus Müdürlüğü tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

...'nün 10/05/2016 tarih ve 20271194.367 sayılı yazısı ile; ...'ın, annesi ...'nın çocuğun doğum tarihinde ergin olmaması nedeniyle, TMK'nun 404. maddesi gereği vesayet altına alınması talep edilmiş, Mahkemece talebin reddine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 335. maddesinde "Ergin olmayan çocuk, ana ve babasının velâyeti altındadır. Yasal sebep olmadıkça velâyet ana ve babadan alınamaz. Hâkim vasi atanmasına gerek görmedikçe, kısıtlanan ergin çocuklar da ana ve babanın velâyeti altında kalırlar."; 336. maddesinde “Evlilik devam ettiği sürece ana ve baba velâyeti birlikte kullanırlar. Ortak hayata son verilmiş veya ayrılık hâli gerçekleşmişse hâkim, velâyeti eşlerden birine verebilir. Velâyet, ana ve babadan birinin ölümü hâlinde sağ kalana, boşanmada ise çocuk kendisine bırakılan tarafa aittir.''; 337. maddesinde "Ana ve baba evli değilse velâyet anaya aittir. Ana küçük, kısıtlı veya ölmüş ya da velâyet kendisinden alınmışsa hâkim, çocuğun menfaatine göre, vasi atar veya velâyeti babaya verir.''; 404. maddesinde ise "Velâyet altında bulunmayan her küçük vesayet altına alınır." düzenlemeleri mevcuttur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; anne Dilek ile baba İshak'ın evlilik dışı ilişkilerinden 03/05/2016 doğumlu küçük ...'ın dünyaya geldiği, küçüğün 10/05/2016 tarihinde baba İshak tarafından tanındığı, temyiz tarihi itibariyle 18/03/2001 doğumlu anne Dilek'in küçük olması nedeniyle veli olmasının mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler gözönüne alındığında, velayet kendisi üzerinde bulunan tarafın bu hakkı kullanamaması üzerine, diğer tarafın çocuğu tanıması sonucunda velayetin kendiliğinden tanıyan tarafa geçmeyeceği açıktır. Buna göre, Mahkemece küçüğe vasi atanması gerekirken, talebin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 18.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5508
Karar No: 2019/7283
Karar Tarihi: 15.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5508 E.  ,  2019/7283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 2008 ve 2009 yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık ...'ın savunmasında diğer sanık ... ile birlikte söz konusu şirketin kurucu ortakları ve yetkili temsilcileri olduklarını, ancak iddianamede belirtilen faturalarla bir ilgilerinin bulunmadığını, şirketin faaliyet gösterdiği dönemde faturaların düzenlendiği bu şirketlerle ticari ilişkilerinin bulunmadığını söylemesi; sanık ...'nun savunmasında çocukluk arkadaşı olan diğer sanık ...'ın teklifi üzerine şirketi kurduklarını ancak aralarındaki anlaşmaya göre kendisinin hiç bir belgeye imza atmadığını, kesinlikle herhangi bir belge düzenlemediğini, şirketin adresini dahi bilmediğini söylemesi; grafoloji uzmanı olmamakla birlikte serbest mali müşavir Veli Ak tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda, ifade tutanaklarındaki imzalar ile dosya arasında bulunan faturalardaki imzalar karşılaştırılıp bir kısım faturalardaki imzaların sanıkların imzasına benzediğinin belirtilmesi karşısında, suçun unsurlarının ve gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından;

a) Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde

aa- Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

bb- Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 15/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.