Esas No: 2021/186
Karar No: 2022/4588
Karar Tarihi: 07.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/186 E.  ,  2022/4588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 19.02.2019 tarih ve 2018/25 E- 2019/35 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 22.10.2020 tarih ve 2019/522 E- 2020/894 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2001/24442 sayılı "MAXEL" ibareli tanınmış markasıyla davalı şirketin bu marka ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “MATTEL” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, başvuruya müvekkili tarafından yapılan itirazın YİDK kararı ile reddedildiğini taraf markalarında sadece tek harfin farklı olması nedeniyle güçlü bir bağ bulunduğunu, iltibas ihtimalinin doğduğunu, taraf markalarının aynı malları kapsadığını ileri sürerek, davalı Türk Patent YİDK kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, Barbie, Monster High, Hot Wheels ve Fischer Price markaları da dahil olmak üzere geniş bir ürün yelpazesine sahip bulunduğunu, "Mattel" kelimesinin müvekkilinin unvanı olduğunu ve ortaklarının (...) isimlerinin birleşiminden oluştuğunu, taraf markalarının benzer olmadığını, müşteri kitleleri, faaliyet alanları ve sermaye yapıları farklı olan bir ilaç firması ile bir oyuncak firmasının karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, görsel ve fonetik olarak da benzerlik bulunmadığını, Türkçe’de “X” harfinin olmamasının da başvuruya ayırt edicilik kazandırdığını, davacının markasını sadece tıbbi ilaç malı için tescil ettirdiğini, davacının kötüniyetli olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davalı başvurusu ile davacı markası arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında, 05. sınıftaki emtiaların tüketicilerinin yüksek dikkat sahibi oldukları göz önünde bulundurulduğunda, markaların bazı ortak harfler içermesine rağmen, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesinin oluşmayacağı, markaların bir bütün olarak bıraktıkları izlenimde farklılaşacak unsurların bulunduğu, davacı markasının tanınmış marka olduğuna ilişkin deliller ile somut olayda davalının başvurusunun kötü niyetli olduğuna ilişkin somut verilerin de dosya kapsamında bulunmadığı o nedenle 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesinde öngörülen şartların somut olayda gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davacının "MAXEL" ibareli markası ile davalının “MATTEL” ibareli marka tescil başvurusunun telaffuzlarının ve yazılışlarının farklı olduğu, görsel açıdan "TT" ve "X" harflerinden kaynaklı farklılaşmayı sağlayacak unsurların bulunduğu, genel olarak farmasötik ürünlerden oluşan 5. sınıf malların doktorlar tarafından reçetelenip eczacılar tarafından verildiği, hitap ettiği bilgilenmiş tüketici gurubunun yüksek dikkat seviyesine sahip olduğu, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesinin oluşmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 07/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.