Esas No: 2024/6488
Karar No: 2025/3753
Karar Tarihi: 09.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/6488 E.  ,  2025/3753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/22 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İmar kirliliğine neden olmak ve mühür bozma suçlarından Fethiye İnfaz Hâkimliğinin 09.08.2023 tarihli ve 2023/6191 Esas, 2023/6187 Karar sayılı içtima kararı ile 3 yıl 18 ay hapis cezasına hükümlü ...'nin, bu cezasının infazı sırasında, hükümlünün hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanması talebinde bulunması üzerine, adı geçen hükümlünün ilk kez 18.08.2023 tarihinde ceza infaz kurumuna alındığı, bu sebeple ceza infaz kurumuna giriş tarihinin 31.07.2023 tarihinden sonra olduğundan bahisle talebin reddine dair Seydikemer-Eşen Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 19.12.2023 tarihli ve 2023/3365 sayılı kararına yönelik şikayetin reddine ilişkin Fethiye İnfaz Hâkimliğinin 28.12.2023 tarihli ve 2023/9039 Esas, 2023/9186 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Fethiye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.01.2024 tarihli ve 2024/22 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.09.2024 tarihli ve 94660652-105-48-6475-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2024 tarihli ve 2024/98171 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2024 tarihli ve 2024/98171 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, adı geçen hükümlü tarafından cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine ilişkin talepte bulunması üzerine, Fethiye İnfaz Hâkimliğince, 5275 sayılı Kanun'un geçici 10/6. maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanabilmek için hükümlünün cezasının 31.07.2023 tarihinden önce kesinleşmiş ve infaza başlamış olmasının gerektiği, düzenlemenin 31.07.2023 tarihi itibariyle ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüleri kapsadığından bahisle şikayetin reddine karar verilmesi üzerine, mercii mahkemesince itirazın reddine karar verildiği anlaşılmış ise de,

İnfaz dosyası kapsamına göre;

Adı geçen hükümlünün 28.02.2022 tarihinde işlemiş olduğu imar kirliliğine neden olmak ve mühür bozma suçlarından Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2022 tarihli ve 2021/684 Esas, 2022/700 Karar sayılı kararı ile 3 yıl 9 ay ve 9 ay hapis cezalarına mahkum olduğu, anılan kararın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 13.07.2023 tarihli ve 2023/461 Esas, 2023/2502 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesi üzerine, hapis cezasının infazı için ilamın 02.08.2023 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

İlamın infazına 18.08.2023 tarihinde Seydikemer-Eşen T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başlanıldığı, Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının 18.08.2023 tarihli ve 2023/10170 sayılı müddetnamesine göre koşullu salıverilme tarihinin 12.03.2026, hakederek tahliye tarihinin 08.02.2028 olduğu, 19.09.2023 tarihli Seydikemer-Eşen T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu yazısıyla Açık Ceza İnfaz Kurumuna nakledilen ve cezasını Seydikemer-Eşen Açık Ceza İnfaz Kurumunda infaz eden hükümlü tarafından denetimli serbestlik tedbirinden faydalanmak için talepte bulunulduğu anlaşılmakla,

15.07.2023 tarihli ve 32249 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7456 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. maddenin 2. fıkrasında yer alan, "31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeden, 31.07.2023 tarihi itibarıyla Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin faydalanabileceği, beş yıl ve daha az süre kalma şartının 31.07.2023 tarihi itibarıyla sağlanması gerektiği nazara alındığında,

Her ne kadar hükümlünün 31.07.2023 tarihinden önce 13.07.2023 tarihinde kesinleşmiş infazı gereken ilamı bulunmakta ise de, mahkemesince hapis cezasının infazı için ilamın 02.08.2023 tarihinde savcılığa gönderildiği ve infaz savcılığınca 09.08.2023 tarihinde yakalama emri düzenlenerek hükümlünün 18.08.2023 tarihinde yakalanarak ceza infaz kurumuna alındığı, geçici 10. maddeden yararlanılabilmesi için hükümlünün 31.07.2023 tarihi itibarıyla Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunması diğer bir anlatımla cezasının infazına başlanması gerektiği, ancak 13.07.2023 tarihinde kesinleşen ilamın 02.08.2023 tarihinde infaz için Cumhuriyet Başsavcılığına geç gönderildiği, her ne kadar anılan kanun hükmünün lafzından 31.07.2023 tarihi itibariyle infaz işlemleri devam eden hükümlüler hakkında uygulanabileceği anlaşılmakta ise de, hükümlünün sonradan kesinleşen Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2022 tarihli ve 2021/684 Esas, 2022/700 Karar sayılı kararı ile imar kirliliğine neden olmak ve mühür bozma suçlarından verilen 3 yıl 9 ay ve 9 ay hapis cezalarının suç tarihinin 28.02.2022 olduğu, 06.12.2022 tarihinde karar verildiği, anılan kararın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı ile 13.07.2023 tarihinde kesinleştiği, kararın kesinleştirme işlemlerinin tarihinin ise 02.08.2023 olduğu, anılan kararın kesinleştirme işlemlerinin geç yapılmasında hükümlünün bir kusurunun bulunmadığı ve sorumluluğunun hükümlüye yüklenemeyeceği gözetilerek itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 6 ncı maddesinin (1) nci fıkrası;

Geçici Madde 6 – (Ek: 15/8/2016-KHK-671/32 md.; Değiştirilerek kabul: 9/11/2016-6757/28 md.) (Değişik:14/4/2020-7242/52 md.)

(1) 30/3/2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından; 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun kasten öldürme suçları (madde 81, 82 ve 83), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu (madde 87, fıkra iki, bent d), işkence suçu (madde 94 ve 95), eziyet suçu (madde 96), cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 104 ve 105), özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar (madde 132, 133, 134, 135, 136, 137 ve 138), uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl”lık süre, “üç yıl” olarak uygulanır.

3. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçi 9 uncu maddesinin (6) ncı fıkrası;

(6) Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, toplam hapis cezası on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve daha fazla olanlar ise üç ayını kapalı ceza infaz kurumunda geçirmiş olan iyi hâlli hükümlülerden ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmalarına bir yıl veya daha az süre kalanlar, talepleri hâlinde açık ceza infaz kurumlarına gönderilebilirler. Bu hükümlüler, açık ceza infaz kurumlarında barındırılır. İlgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya, beşinci fıkrada belirtilen süreler içinde hak kazandıkları takdirde beşinci fıkra uyarınca izinli sayılırlar. Beşinci fıkrada belirtilen sürenin tamamlanmasından sonra ise açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanıp kazanmadıklarına bakılmaksızın, 95 inci maddede düzenlenen izin hakkından yararlanırlar. Bu fıkra hükmü 31/7/2023 tarihine kadar uygulanır.

4. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 10 uncu maddesinin (6) ncı fıkrası;

Geçici Madde 10- (Ek: 14/7/2023-7456/15 md.)

(6) Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, 31/7/2023 tarihi itibarıyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerden, toplam hapis cezası on yıldan az ise bir ayını, on yıl ve daha fazla ise üç ayını bu kurumlarda geçirip ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmasına üç yıl veya daha az süre kalanlar, bu şartların oluştuğu tarih itibarıyla açık ceza infaz kurumlarına ayrılabilir. Bu hükümlüler ile 31/7/2023 tarihinde geçici 9 uncu maddenin altıncı fıkrası kapsamında açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler, talepleri hâlinde en az üç ay açık ceza infaz kurumunda kalmış olmak şartıyla ilgili mevzuat uyarınca cezaların denetimli serbestlik tedbiri altında infazı uygulamasından üç yıl erken yararlandırılır.

Şeklinde düzenlenmiştir.

5. Hükümlü hakkında 28.02.2022 tarihinde işlediği imar kirliliğine neden olmak ve 2022 yılında işlediği mühür bozma suçlarından Asliye Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerinin 13.07.2023 tarihinde kesinleştiği ve kesinleşen mahkumiyet hükmünün infazı amacıyla 02.08.2023 tarihinde mahkemesince Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği anlaşılmaktadır.

6. Hükümlü hakkında verilen ve kesinleşen 3 yıl 18 ay hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18.08.2023 tarihli ve 2023/10170 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün cezasının infazına 18.08.2023 tarihinde Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başlandığı, şartla tahliye tarihinin 12.03.2026, bihakkın tahliye tarihinin ise 08.02.2028 olarak belirlendiği, 19.09.2023 tarihinde Açık Ceza İnfaz Kurumuna gönderilen hükümlünün, cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilmesini talep etmiştir.

7. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin altıncı fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, 31/7/2023 tarihi itibarıyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerden, toplam hapis cezası on yıldan az ise bir ayını, on yıl ve daha fazla ise üç ayını bu kurumlarda geçirip ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmasına üç yıl veya daha az süre kalanlar, bu şartların oluştuğu tarih itibarıyla açık ceza infaz kurumlarına ayrılabilir. Bu hükümlüler ile 31/7/2023 tarihinde geçici 9 uncu maddenin altıncı fıkrası kapsamında açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler, talepleri hâlinde en az üç ay açık ceza infaz kurumunda kalmış olmak şartıyla ilgili mevzuat uyarınca cezaların denetimli serbestlik tedbiri altında infazı uygulamasından üç yıl erken yararlandırılır." düzenlemesine göre hükümlünün hukuki durumu değerlendirildiğinde, cezasının infazı amacıyla 18.08.2023 tarihinde Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna alınan ve şartla tahliye tarihi 12.03.2026 olan hükümlünün bu geçici madde hükmünden yararlanmasının mümkün olmadığı, maddede yer alan "31/7/2023 tarihi itibarıyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerden," şeklinde açıkça belirtildiği gibi 31.07.2023 tarihi itibariyle kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerin bu düzenlemeden yararlanarak, cezaların denetimli serbestlik tedbiri altında infazı uygulamasından üç yıl erken yararlandırılmaları yönünde yasa koyucunun iradesini, yoruma açık olmayacak şekilde ortaya koyduğu, düzenlemenin kapsamının yorum yoluyla genişletilmesinin, düzenlemede öngörülen şartlar dikkate alındığında mümkün olmadığı, hükümlünün 31.07.2023 tarihinde Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunmaması nedeniyle, düzenlemenin kapsamı dışında olup, bu düzenlemeden yararlandırılmak suretiyle erken denetimli serbestliğe ayrılmasının mümkün olmadığı gibi İmar kirliliğine neden olmak ve mühür bozmak suçlarının 5275 sayılı Kanun'un geçici 6 ncı maddesinde sayılan istisna suçlardan olmadığı ancak geçici 6 ncı madde hükmünün 30.03.2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından uygulamasının mümkün olduğu, hükümlünün imar kirliliğine neden olma suçunun suç tarihinin 28.02.2022, mühür bozma suçunun suç tarihinin 2022 yılı olması nedeniyle geçici 6 ncı madde hükmünden yararlanarak da erken denetimli serbestliğe ayrılmasının mümkün olmadığı, suç tarihleri dikkate alındığında 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi gereğince denetimli serbestlikten şartla tahliye tarihine ancak bir yıl kala yararlanmasının mümkün olduğu anlaşılmaktadır.

8. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin altıncı fıkrasında yer alan düzenlemenin geçici bir düzenleme olduğu ve maddede kabul edilen tarih itibariyle diğer öngörülen şartları da taşıyan hükümlüler ile ilgili sınırlı bir uygulama alanının olduğu kabul edilerek, hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezasının infazına yönelik talebinin yasal şartları oluşmadığı gerekçesiyle reddine dair İnfaz Hakimliğince verilen karara karşı yapılan itirazın reddine dair itiraz merciince verilen kararda usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden, haklı sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2025 tarihinde karar verildi.