erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/5567
Karar No: 2010/4105
Karar Tarihi: 08.04.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/5567 E.  ,  2010/4105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1.3.2004 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının ve 1.6.2008 tarihi itibariyle yeni aylık bağlanması sonucu yapılan mahsup işlemlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı kurumun tüm aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, 01.03.2004 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanmasının geçerli olduğunun tespiti ile davalı Kurumca 01.03.2004-23.04.2008 tarihleri arasında yersiz ödendiği için geri istenen aylık tutarını borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

506 sayılı yasanın 62/1 maddesi uyarınca, sigortalının yaşlılık aylığı için çalıştığı işten ayrıldıktan sonra kuruma müracaat ettiği tarihi takip eden ay başından itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazanacağına ilişkin düzenleme karşısında; mahkemece davacı yanca işten ayrılma tarihinin 24.02.2004 tarihi olduğunun kanıtlanmamış olması karşısında emeklilik talep dilekçesinin verildiği 24.02.2004 tarihini takip eden ay başı değil de sonraki ay başı olan 01.04.2004 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tesbitine karar verilmesi gerekir iken tahsis talep tarihi olan 24.02.2004 tarihini takip eden ay başı olan 01.03.2004 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tesbitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün 1.fıkrası silinnerek, yerine;

“Davanın kısmen kabulüne, davacının 01.04.2004 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine ve davalı Kurum'a bu tarih itibariyle bağlanıp ödenen aylık tutarını borçlu olmadığının tespitine, fazla talebin reddine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükme “ davalı kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan davalı vekili yararına taktir edilen 575,00.-TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'na verilmesine” rakam ve sözcüklerinin eklenmesine, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 08.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/11207
Karar No: 2020/180
Karar Tarihi: 14.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/11207 E.  ,  2020/180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ya ait suça konu çeklerin, suç tarihinde evli olduğu sanık ... tarafından eşinin önceden var olan rızası ve bilgisi dahilinde imzalanıp doldurularak sanık ...´e hatır çeki olarak verildiği, sanık ...'in suça konu çekleri katılana verdiği, çekin bankaya ibrazı üzerine keşideci imzasının çek sahibi olan Sanık ...'ın imza beyannamesi ile örtüşmediği için bankanın ödeme yapmadığı,sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia olunan somut olayda;ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği, somut olayda da, sanığın, eşi olan keşideci Fatma’nın rızası dahilinde çeki imzaladığı, taraflar arasındaki ihtilafın aslen çekin karşılıksız çıkmasından kaynaklandığı anlaşılmakla; sanıklara atılı suçların yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin suçun sübut bulduğuna ve eksik inceleme yapıldığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 14/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/18265
Karar No: 2017/3288
Karar Tarihi: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/18265 E.  ,  2017/3288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2013/3207
Karar No: 2014/6515
Karar Tarihi: 17.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/3207 E.  ,  2014/6515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin temyiz harcına ilişkin 29.12.2011 gün ve 28157 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 20.10.2011 gün ve 2011/54...142 sayılı iptal kararının yürürlüğe girmemesi ve geçmişe etkili olmaması nedeniyle; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun (1) sayılı Tarifesi'nin IV. bölümünde yapılan değişiklik gereğince, bu kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden sonra Yargıtay Ceza Dairelerine yapılacak temyiz başvurularında temyiz harcı alınması zorunludur.

Temyiz eden sanıktan temyiz tarihi olan 07.05.2012 tarihi itibariyle temyiz harcı alınmadığı anlaşıldığından; mahkemece yedi gün içinde temyiz harcını öde- mesi, ödemediği takdirde temyizden vazgeçmiş sayılacağı uyarısını taşıyan tebligatın yapılması, ödendiği takdirde makbuzu da eklenerek dairemize iadesi sağlamak üzere dos- yanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 17.03.014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2720
Karar No: 2010/15062
Karar Tarihi: 14.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/2720 E.  ,  2010/15062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay’ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 14/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/4722
Karar No: 2024/9018
Karar Tarihi: 16.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/4722 E.  ,  2024/9018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2023/886 Esas, 2024/266 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki markanın hükümsüzlüğü davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ticaret unvanı olarak kullandığı ve öncelik hakkına sahip olduğu "..." markasına uzun yıllardır sarfettiği emekle ticari itibar kazandırdığını, markayı ihdas edenin ve ona ayırtedicilik kazandıranın müvekkili olduğunu, davalının 2011/36489 sayılı "Bursa Kaynarca Termal" markasını kötü niyetle adına tescil ettirdiğini ileri sürerek 2011/36489 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının TÜRKPATENT nezdindeki itirazlarını yapmadığını, müvekkilinin dava konusu markayı aktif şekilde kullandığını, hükümsüzlük şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, "Kaynarca" ibaresi yönünden davacının önceye dayalı üstün hak sahibi olduğu, davacının faaliyet gösterdiği hizmetler ile alakalı olarak davalı markasının hükümsüzlüğünün lazım geldiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile TÜRKPATENT nezdinde davalı adına kayıtlı 06.07.2012 gün 2011/36489 nolu "Bursa Kaynarca Termal" ibareli markanın tescilli olduğu 43. sınıftaki mal ve hizmetlerden "geçici konaklama hizmetleri (gündüz bakımı (kreş) hizmetleri dahil)" yönünden ve 44. sınıftaki mal ve hizmetlerden "tıbbi hizmetler. güzellik bakımı hizmetleri" yönünden 556 sayılı KHK gereğince, kısmen hükümsüzlüğüne, diğer mal ve hizmetler yönünden talebin reddine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

2. 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik olmamasına ve tavzih talebinin Mahkemece kabul edilmiş olmasına göre davalı vekilinin

bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V.SONUÇ: Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/11236
Karar No: 2006/13865
Karar Tarihi: 26.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/11236 E.  ,  2006/13865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

4833 sayılı 2003 yılı Mali Bütçe Kanunu'nun 51/t maddesi ile 5027 sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunu'nun 49/o ve 5277 sayılı 2005 yılı Bütçe Kanunu'nun 37/e  maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle, katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır (HGK'nun 01.12.2005 tarih ve 2004/12-667 E. sayılı kararı).

Somut olayda, borçlu DSİ hakkında ilamda öngörülen kamulaştırma bedelinin arttırılmasına ilişkin alacak takip edildiğine göre, yukarıdaki açıklamalar dikkate alındığında faiz hesaplamasının karar kesinleşinceye kadar anılan maddelerde yer alan oranlara göre yapılması zorunludur. O halde, kararın kesinleşme tarihi olan 06.02.2004 tarihine kadar 3095 sayılı Yasada öngörülen faiz uygulanmalı ancak, DSİ katma bütçeli daire olduğu için 01.01.2004 tarihi ile 06.02.2004 tarihi arasında işleyecek faize ilişkin olarak Bütçe Kanunu'ndaki faiz oranının dikkate alınması gerekirken bu dönemi de kapsar şekilde 3095 sayılı Yasada öngörülen temerrüt faizi oranın uygulanması isabetsizdir. Mahkemece yukarıda belirtilen döneme ilişkin olarak bilirkişiden ek rapor alınmak sureti ile oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8186
Karar No: 2019/857
Karar Tarihi: 24.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8186 E.  ,  2019/857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2009 takvim yılına ait defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın birlikte ikamet etmekte olduğu eşine 04/04/2013 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen 15 günlük yasal süre içinde defter ve belgelerini ibraz etmemek suretiyle "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan açılan kamu davasında; defter ve belge isteme yazısının dosya arasında bulunmaması; sanığın, sara hastası olması nedeniyle hiçbir şey hatırlamadığını, işyerini kapattığını, sara hastalığı nedeniyle defter ve belgelerin nerede olduğunu bilmediğini savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, defter ve belge isteme yazısının ilgili vergi dairesinden getirtilerek, defter ve belgelerin vergi incelemesi için istenip istenmediğinin saptanması; sanığın hastalığına ilişkin belge ve kayıtlar araştırılarak, hastalığının 213 sayılı VUK'nin 13. maddesindeki mücbir sebeplerden olup olmadığı yönünde bir ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesi sağlık kurulundan veya tıp fakültesi psikiyatri ana bilim dalı başkanlığından ya da Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 24.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5580
Karar No: 2011/2676
Karar Tarihi: 10.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5580 E.  ,  2011/2676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak

HÜKÜM : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, O yer C.Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 137 Promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, C.Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11860
Karar No: 2014/11366
Karar Tarihi: 27.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11860 E.  ,  2014/11366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan, hüküm davalılardan ...;61 Merkez/Uşak" adresinde 13/05/2013 tarihinde 7201 Sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre tebliğ edilmiş ise de dosyada davalı şirketin kayıtlı adresini gösteren ticaret sicil belgeleri bulunmamaktadır.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli kararın ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin davalı .... ticaret sicilinde kayıtlı adresine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12960
Karar No: 2018/3464
Karar Tarihi: 15.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/12960 E.  ,  2018/3464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanununun 20. ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21. ve özellikle bu Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30. maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur. Olayda gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğine ilişkin mazbatada beyan veren ve tebligattan haberdar edilen kişi güvenlik görevlisi sadece imzadan imtina etme hakkına sahipken isim vermekten de imtina etmiştir. Kaldı ki bu kişinin imzadan imtina edip etmediği de şerh edilmemiştir (Teb. K. m.23/7, m.24/5). Bu haliyle davacı vekiline yapılan gerekçeli karar tebligatı geçersizdir. Açıklanan sebeple gerekçeli kararın davacı vekiline usulüne uygun şekilde tebliği ile temyiz süresi de beklenerek gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 15.03.2018(Prş.)
Esas No: 2011/12839
Karar No: 2012/978
Karar Tarihi: 26.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/12839 E.  ,  2012/978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca, göl mutlak koruma alanında kalan taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazların davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.