erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/2105
Karar No: 2019/5654
Karar Tarihi: 23.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/2105 E.  ,  2019/5654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : DİYARBAKIR 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanıklar hakkında Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 25.05.2010 tarihli 2007/497 esas ve 2010/ 376 sayılı kararın sanıklar müdafiileri ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizce yapılan incelemesinde 08.12.2015 tarihli 2015/14650 esas ve 2015/5045 karar sayılı ilamı ile sanıklar yönünden bozulmasına karar verilmiş olduğu, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.01.2016 tarihli yazısı ile Dairemiz kararına yapılan itirazı sonucu Dairemizce 12.01.2016 tarihli 2016/7 esas ve 2016/53 karar sayılı karar ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ının itirazı yerinde görülmeyerek dosyanın itirazın incelenmesi için Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar verilmiş olduğu, Yargıtay Ceza Kurulu'nun 02.05.2019 tarihli 2016/20-229 esas ve 2019/366 karar sayılı kararı ile Dairemizin 08.12.2015 tarihli 2015/14650 esas ve 2015/5045 karar sayılı kararın kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

1-)Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti madde suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

TCK’nın 53.maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-)Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

Olay tutanağı içerine göre 02.07.2006 tarihinde İstanbul ilinden Siirt iline gitmekte olan ... plakalı otobüsün bagaj kısmında kolluk görevlileri tarafından yapılan kontrolde bagajın arkasında kırmızı poşette kutu içinde beyaz spor ayakkabı içerisinde suça konu uyuşturucu maddenin bulunduğu somut olayda araç muavini sanık ...’nın tüm

aşama savunmalarında; suça konu ayakkabı poşetini İstanbul otogarından tanımadığı 23 yaşlarında bir şahıstan aldığını kutuyu Siirt otogardan alacaklarını söylediğini kutuyu açıp baktığında içinde ayakkabı olduğunu gördüğünü ayakkabıların içini kontrol etmediğini beyan etmesi karşısında; sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun manevi unsuru olan kast unsurunun oluşmadığı ve sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

23.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7466
Karar No: 2018/8321
Karar Tarihi: 04.07.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/7466 E.  ,  2018/8321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçinin asıl kartına bağlı ek kartın kopyalanması sonucu ele geçirdiği kartla haklarında verilen beraat kararları kesinleşen üye iş yerlerinden alışveriş yapıldığı, bu şekilde haksız menfaat elde edildiğinden bahisle açılan davada; sanığın suçlamayı kabul etmemesi, suça konu kartın nasıl kullanıldığını bilmediğini savunması, üye işyeri sahiplerinin alınan beyanlarında,sanığın kendilerinden alışverişler ettiğini, karşılığında müşterilerine ait olduğunu söylediği kartları kullandığı veya POS cihazını işyerine götürmek suretiyle çekildiğini belirtmeleri, dosya kapsamında üye işyerlerinden elde edilen slipler üzerindeki imzaların incelenmediği anlaşılmakla, öncelikle sliplerdeki imzalar sanığa gösterilip kendine ait olmadığını belirtmesi halinde sanıkla irtibatı olup olmadığının saptanması, ayrıca gerek sanığın gerekse üye işyerlerinin suç tarihleri itibariyle mal giriş ve çıkışlarının belirlenip karşılaştırılması, haklarında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığının araştırılması,sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeye dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/19672
Karar No: 2014/15056
Karar Tarihi: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19672 E.  ,  2014/15056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2012/522-2013/835

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4246
Karar No: 2014/9820
Karar Tarihi: 14.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/4246 E.  ,  2014/9820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇUMRA SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2013/274-2013/514

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında isim düzeltim isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, mirasbırakanı Fatmana'nın maliki olduğu 8 parsel sayılı taşınmazın, tapu kaydında adının ve baba adının yanlış yazıldığını ileri sürerek “Fatma” olan adının “Fatmana” “Ömer” olan baba adının da “İbrahim” olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Bilindiği üzere,taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Somut olayda;davacının mirasbırakanı Fatmana baba adının İbrahim olduğu, 19.4.1916-15.01.1992 tarihleri arasında yaşadığı, tapulama tutanağından tespitin Ömer kızı Fatma adına yapıldığı ve Fatma'nın 1960 tarihinde öldüğü, tespit tarihi itibariyle davacının mirasbırakanının sağ olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken mülkiyet nakli oluşturacak şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7137
Karar No: 2016/2382
Karar Tarihi: 24.03.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/7137 E.  ,  2016/2382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan elektrik enerji bedeli ile kira bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, kira bedeline ilişkin istemin feragat nedeniyle reddine, elektrik enerji bedelinin kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine,

2-Davalının feragat nedeniyle ret kararına yönelik vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazı yönünden; davacı, elektrik enerji bedeli ile kira bedelinin tahsilini istemiş, mahkemece kira bedeli yönünden davadan feragat edilmesi üzerine feragat nedeniyle reddine, elektrik bedeli yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2. maddesi uyarınca farklı hukuki nedenle ret kararı verilmesi durumunda her ret sebebi için ayrı vekalet ücretine karar verilmesi gerekir. Mahkemece, kira bedelinin tahsili istemi yönünden ayrı bir hukuki nedenle feragat nedeniyle reddine karar verildiği halde davalı yararına vekalet ücretine karar verilmemiş olması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/14754
Karar No: 2008/11481
Karar Tarihi: 09.09.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/14754 E.  ,  2008/11481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Alacak

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık ve hüküm \* istisna akinden doğan alacak istemine ilişkin olup inceleme görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : Dosyanın görevli Yargıtay 15. Hukuk Dairesi Yüksek Başkanlığına gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 09.09.2008
Esas No: 2006/4986
Karar No: 2006/7790
Karar Tarihi: 13.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/4986 E.  ,  2006/7790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sürede ibrazlı ve Şükrü Karakoç namına yazılı çeke dayanarak  alacaklı hamil, keşideci limited şirket ve Mustafa Deriay hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte bulunmuştur.

Borçlular süresinde icra mahkemesince yaptıkları başvuruda ciro silsilesinin bozuk olduğundan bahisle şikayette bulunmuş ve ayrıca borca ve faizede itiraz etmişlerdir.

Takip dayanağı çekin arka yüzü incelendiğinde ilk cironun takip borçlusu Mustafa Deriay imzasını taşıyor ise de bu ciro çizilerek iptal edildiğinden TTK.702 maddesi gereği yazılmamış sayılır ve yok hükmünde olduğundan da çekin geçerliliğini etkilemez. Çekin arka yüzündeki diğer ilk ciro ise Ş. Ka ikinci ciro ise T. E inşaat Mlz.Mak.San.Tic. Ltd.Şti. ye aittir. Son ciro ise alacaklıya aittir. Açıklanan bu silsileden anlaşılacağı üzere ve TTK.702. madde hükmüne göre ciro silsilesi düzgün olduğundan alacaklı yetkili hamil olup keşideci borçlu hakkında takip yapma hakkına sahiptir.

O halde mahkemece borçlu keşideci şirket hakkında diğer itiraz sebepleri incelenerek sonucuna göre karar vermek gerekirken her iki borçlu hakkındaki takibin İİK'nun 170/a maddesince iptali isabetsiz olup kararın bu borçlu yönünden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının keşideci borçlu yönünden yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/30820
Karar No: 2015/13837
Karar Tarihi: 21.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/30820 E.  ,  2015/13837 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Fuhuş suçundan hükümlü ...'nın hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair, Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/12/2008 tarihli ve 2008/499 esas, 2008/857 sayılı ilamının kesinleşmesini müteakip, 13/06/2014 tarihli dilekçe ile yaptığı denetimli serbestlik hükümlerinden faydalanma talebinin reddine dair Kahramanmaraş İnfaz Hakimliğinin 13/06/2014 tarihli ve 2014/753-749 sayılı kararına yönelik hükümlü vekilinin vaki itirazının reddine ilişkin mercii Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/06/2014 tarihli ve 2014/1262 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2014 gün ve 344643 sayılı tebliğnamesiyle 14. Ceza Dairesine gönderilen dava dosyası, görevsizlik kararıyla önce 7. Ceza Dairesi'ne, ardından 19. Ceza Dairesi'ne, 19. Ceza Dairesi tarafından da Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre, Kahramanmaraş İnfaz Hakimliğince, hükümlünün 13/06/2014 tarihli denetimli serbestlik hükümlerinden faydalanma talebinin, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 13. maddesindeki “Kendi isteğiyle kapalı kuruma dönen hükümlüler, altı aylık süre geçtikten sonra yeniden açık kuruma ayrılabilir.” şeklindeki düzenleme gerekçe gösterilerek denetimli serbestlikten faydalanma şartlarını taşımadığından bahisle reddine karar verilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin açık ceza infaz kurumunda iken kapalı ceza infaz kurumuna giden hükümlüler hakkında uygulanabileceği, somut olayda ise ilgilinin bulunduğu yerde kadın açık ceza infaz kurumu bulunmadığından 13/03/2014 tarihli dilekçe ile denetim hakkı dolana kadar kapalı ceza infaz kurumunda kalmak istediğini belirtir dilekçesi üzerine, Kahramanmaraş E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna gönderilerek cezasının infazına başlandığı cihetle, itirazın bu nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 27.12.2012 tarih, 2012/Bşk-41 esas ve 2012/41 karar; 27.12.2013 tarih, 2013/Bşk-213 esas ve 2013/219 sayılı kararları ile Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine dayanarak Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nca hazırlanan işbölümüne göre, özel ceza kanunlarından doğan ve başka bir dairenin görev alanına girmeyen suçlara ilişkin temyiz incelemesi görevi Yargıtay 19. Ceza Dairesi'ne ait olduğu, bu kapsamda özel kanun niteliğindeki 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanundan kaynaklanan dava ve işlere yönelik kanun yararına bozma isteminin de, Yargıtay 19. Ceza Dairesi'nce incelenmesi gerektiği anlaşılmakla; Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, meydana gelen görev ihtilafının çözülmesi için dosyanın YÜKSEK CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU'NA gönderilmesine 21.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14541
Karar No: 2014/18026
Karar Tarihi: 19.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/14541 E.  ,  2014/18026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2011/1113-2013/55

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait özel halk otobüsünde 10.03.1999-28.06.2010 tarihleri arasında çalıştığını, aylık ücretinin kurum kayıtlarına eksik bildirildiğini, davalı yan tarafından iş sözleşmesine haksız ve sebepsiz olarak son verildiğini, fazla çalışma yapmasına ve hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmaya devam etmesine rağmen bu çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini, hak kazandığı yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin babasının vefatından sonra 2009 Eylül ayından itibaren otobüs işletmeye başladığını, davacının 28.06.2010 tarihine kadar müvekkiline ait araçta biletçi olarak çalıştığını, emeklilik sebebiyle işten ayrıldığını, ihbar tazminatı hakkı bulunmadığını, fazla mesai alacağı taleplerinin zamanaşımına uğradığını, herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, fesih nedenine ilişkin olarak dinlenen davacı ve davalı şahitleri davacının 2011 yılında muavinlik uygulamasının sona ermesi sebebiyle işten çıkarıldığını beyan ettiklerinden kıdem ve ihbar tazminat talep hakkı bulunduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda; davacı, davalıya ait özel halk otobüsünde muavin olarak çalışmıştır. Davacı ve davalı şahitlerinin ortak anlatımı ile davalıya ait araçta biletçi olarak çalışan davacının biletçi uygulamasının sona ermesi üzerine iş sözleşmesinin feshedildiği gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatının hüküm altına alınması doğrudur. Ancak davacının hüküm altına alımasını istediği diğer işçilik alacakları ile ilgili olarak davalı tarafça halk otobüsündü iki şoför, iki biletçi çalıştığı belirtilmesine rağmen mahkemece gerekli inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Bu sebeple, davacının çalıştığı dönemde halk otobüsünde çalışan sayısı belirlenmeli, bu çalışanların tam çalışma süresinin vardiyasına göre belirlenerek talep edilen alacaklar hakkında deliller yeniden değerlendirilmek suretiyle hüküm kurulmalıdır. Eksik incelemeye dayalı karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20109
Karar No: 2014/15067
Karar Tarihi: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20109 E.  ,  2014/15067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2013

NUMARASI : 2012/844-2013/580

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3121
Karar No: 2018/4169
Karar Tarihi: 29.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/3121 E.  ,  2018/4169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanununun 20. ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21. ve özellikle bu Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30. maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur. Gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin davalı erkeğe tebliğine ilişkin mazbatalarda tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahipken davalı erkeğin komşusu isim vermekten de imtina etmiştir (Teb. K. m.23/7, m.24/5). Bu haliyle davalıya yapılan tebligatlar geçersizdir. Açıklanan sebeple gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin davalı erkeğe usulüne uygun şekilde tebliği ile temyiz süresi de beklenerek gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 29.03.2018(Prş.)