Esas No: 2020/3375
Karar No: 2020/6553
Karar Tarihi: 24.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/3375 E.  ,  2020/6553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52/2-4, 58, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın, adına yatırılan havaleyi almak için ...PTT Şubesi’ne gittiği, adına gönderilen 6.283,00 TL tutarındaki parayı çekerek dışarı çıktığı, bu sırada arkasından gelen sanığın kendisini postane müdürünün gönderdiğini söyleyerek, "paraları yanlış almışsın, bilgilerde yanlışlık varmış, müdür beni gönderdi, paraları bana teslim edecekmişsin, sen de kimlik fotokopini çekerek postaneye gel" dediği, katılanın parayı vermek istememesi üzerine kendisini müdür olarak tanıtan kişi ile katılanı telefonda görüştürdüğü, ardından katılanın çekmiş olduğu parayı sanığa teslim ettiği, kendisinin de kimlik fotokopisini çektirerek postaneye döndüğü, orada bulunan görevlilere sorduğunda durumu farkettiği, katılanın fotoğrafları üzerinden sanığı teşhis ettiği, sanığın katılanın iradesini fesada uğratacak şekilde hileli davranışlarla aldatarak parayı kendisine vermesini sağlamak suretiyle menfaat temin ettiği, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan olayda; sanık savunması, katılan beyanı, TİB kayıtları ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1, 2 ve 4. numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin verdiği 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararı 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlayarak yürürlüğe girdiğinden koşulların oluşması halinde; adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtarının Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 23/01/2018 tarih, 2015/962 E, ve 2018/16 K sayılı ilamında belirtildiği üzere 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesindeki düzenlemeye aykırı olmaması, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilama konu 765 sayılı TCK'nın 503/1 maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun ile CMK'nın 253. maddesinde yapılan değişiklikle uzlaşma kapsamına alınmış olması nedeniyle uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, suçsuz olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, lehine olan yasalar gereğince beraatine karar verilmesine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.