erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/20533
Karar No: 2015/1677
Karar Tarihi: 29.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/20533 E.  ,  2015/1677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli kararın davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/26015
Karar No: 2012/26517
Karar Tarihi: 27.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/26015 E.  ,  2012/26517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ve genel tatil ücreti, resmi ve dini bayram tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-İş Mahkemeleri tarafından verilen kararlar 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun

8. maddesine göre yüze karşı tefhim edilmiş ise tefhim tarihinden, gıyapta verilmiş ise tebliğ

tarihinden itibaren sekiz gün içerisinde temyiz edilebilir.

Hüküm davacı vekilinin yüzüne karşı 20.10.2011 tarihinde, usulüne uygun şekilde

tefhim edilmiştir.

Karar davacı vekili 19.01.2012 tarihinde "katılma yolu" ile temyiz etmiştir.

İş Mahkemeleri Kanununda "katılma yolu ile temyiz" öngörülmemiştir.

Bu sebeple davacı vekilinin temyiz talebinin süresinde yapılmadığı anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz talebinin 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/4. maddesi uyarınca REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

2-Davalı vekilinin temyizine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 27.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/13352
Karar No: 2010/3724
Karar Tarihi: 01.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/13352 E.  ,  2010/3724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye-alacak davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle tahliye ve alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda davalı-karşı davacının davası ile ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği halde, gerekçeli hükümde karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 1.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/29559
Karar No: 2014/22227
Karar Tarihi: 29.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/29559 E.  ,  2014/22227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/191950

MAHKEMESİ : Mersin 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2012

NUMARAS I : 2011/828 (E) ve 2012/334 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamından kamu davasının suça sürüklenen çocuklar M.. İ.. ve B.. S.. hakkında açıldığının ve Emrah .. adında bir sanık bulunmadığının anlaşılması karşısında kısa ve gerekçeli kararın hüküm kısmında Emrah ... adına hüküm kurulmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olduğu kabul edilerek ve Emrah .. adına verilmiş hükmün suça sürüklenen çocuk M.. İ.. ile ilgili olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk M.. İ.. hakkında işlediği hırsızlık suçu yönünden fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğinin tespiti bakımından adli rapor alınması gerekmediğinden tebliğnamadeki (1) numaralı bozma düşüncesine suça sürüklenen çocuk M.. İ.. yönünden katılınmamış,diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk B.. S..'ın işlediği hırsızlık suçu yönünden fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğinin tespiti bakımından adli rapor alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuklar M.. İ.. ve B.. S.. hakkında TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca temel ceza tayin edilirken alt sınırdan ceza verildiği kabul edilmesine karşın anılan maddede düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın suç tarihi itibariyle alt sınırının 2 yıl olduğu gözetilmeden temel cezanın 4 yıl olarak belirlenmesi,

3-Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk M.. İ..'e yaşı nedeniyle verilen cezadan TCK'nın 31/3.maddesi yerine aynı Kanunun 31/2.maddesi uyarınca indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

4-İddiannamede suça sürüklenen çocuklar B.. S.. ve M.. İ.. hakkında hırsızlık suçu yönünden TCK'nın 35.maddesinin uygulanması talep edildiği ve 143.maddenin uygulanmasına ilişkin bir talep olmadığı halde,suça sürüklenen çocuklara ek savunma hakkı verilmeden, tamamlanmış hırsızlık suçundan cezalandırılmalarına ve cezalarının 143.madde ile artırılmasına karar verilmek suretiyle CMK'nın 226.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar B.. S.. ve M.. İ.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA,suça sürüklenen çocuk M.. İ.. yönünden 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/19374
Karar No: 2017/25511
Karar Tarihi: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/19374 E.  ,  2017/25511 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2008/952
Karar No: 2008/4609
Karar Tarihi: 03.04.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/952 E.  ,  2008/4609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 12.06.2003 gününde verilen dilekçe ile vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 14.11.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne duruşma isteğinin değer yönünden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, tapu kayıtlarındaki «... Vakfı» şerhinin istemiyle açılmıştır.

Mahkemece istek kabul edilmiş, hüküm davalı ...’nün temyizi üzerine Dairemizin 26.12.2005 günlü ilamıyla bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmuş, dava reddedilmiştir.

Hükmü davacılar temyiz etmiştir.

Hüküm tarihinden sonra 27.02.2008 günlü resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5737 sayılı ... Kanununun 18. maddesi ile tapu kayıtlarında icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyeti ve tasarrufundaki taşınmazlar, taviz bedeline tabi tutulmuş, ancak miri araziden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakf edilen taşınmazlar için taviz bedeli alınmayacağı hükme bağlanmıştır.

Yasanın tanımlara ilişkin 3. maddesinde mukaatalı vakıf; zemini vakfa üzerindeki yapılı ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlar, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazları şeklinde tarif edilmiştir. 5737 sayılı ... Kanunu hükümleri devam etmekte olan davalarda da uygulanacağından «... Vakfı» nın sahih ya da gayrisahih bir vakfa ait olup olmadığı duraksamasız saptanmalıdır.

Ne var ki bu konuda düzenlenen bilirkişinin hükme dayanak yapılan raporu yeterli ve açık değildir. Kaldı ki alınan rapor aynı vakıfla ilgili olarak daha önce bir başka bilirkişi tarafından düzenlenen rapor içeriği ile bağdaşmamaktadır.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; uyulan Yargıtay bozma ilamında işaret edildiği üzere «... Vakfı» nın hukuki niteliği hakkında Ankara Üniversitesi Medeni Hukuk Dalındaki Öğretim Üyeleri arasından şeçilecek bilirkişilerden ayrıntılı ve gerekçeli rapor almak ve sonucuna uygun bir hüküm kurmak olmalıdır.

Karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğundan, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 03.04.2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/155
Karar No: 2011/6620
Karar Tarihi: 03.11.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/155 E.  ,  2011/6620 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Dava konusu 210 ada 16 parsele komşu 210 ada 12 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 15.08.1983 tarih 13 ve 24 sayılı tapu kayıtlarının ilk oluştuğu tarihten itibaren tüm tedavülleriyle varsa haritası ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2-147 ada 46 parsel sayılı taşınmazın güney sınırındaki komşularını da gösterir birleşik haritaların Kadastro Müdürlüğünden getirtilerek, pafta örneğine göre sözü edilen komşu taşınmazların ada ve parsel numaraları belirlendikten sonra bu parsellerin onaylı tutanak örnekleri ile varsa dayanakları tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden, vergi kayıtlarının ilgili merciilerinden ya da Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğünden, dava konusu iseler dava dosyalarının ilgili mahkemesinden,

3-Dava konusu taşınmazın bulunduğu kadastro çalışma alanı içerisinde davalı adına kayıtsız ve belgesizden taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediği yönünde mahkemece araştırma yapıldığı belirtilmiş ise de; Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğü'nün cevabi yazısı dosya içerisinde bulunmamaktadır. Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğüne yazılan yazı cevabının beklenmesi, varsa davalının taraf olduğu tescil dosyalarının mahkemelerinden getirtilmesi, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 03.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/14694
Karar No: 2006/17642
Karar Tarihi: 28.09.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/14694 E.  ,  2006/17642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra takibinin dayanağı olan ilamda, kamulaştırmasız el atmadan dolayı tazminata hükmedildiği görülmektedir. İlamda belirtilen alacak tazminat niteliğinde olduğundan, bu alacak için 3095 Sayılı Yasada belirtilen faiz oranlarının uygulanması gerekir. Ancak, somut olayda, borçlu DSİ Genel Müdürlüğü ilama bağlı borcu için takip edildiğine göre, Bütçe Kanunundaki faiz oranlarının uygulanması yerindedir. 2005 yılı Bütçe Kanununda yer alan 37/e maddesi 5333 Sayılı Yasa ile yürürlükten kaldırıldığı için, 01.05.2005 tarihinden sonrasında 3095 Sayılı Kanunun değişik 1.maddesindeki faiz oranının uygulanması da doğrudur.(HGK.nun 13.07.2005 tarih ve 2005/12-461 E.)

Bu nedenlerle mahkemesi yukarıdaki kurallara uygun olan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm tesisi yerindedir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA) harç alınmasına yer olmadığına, 28.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8749
Karar No: 2014/11889
Karar Tarihi: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/8749 E.  ,  2014/11889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bandırma 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2013/248-2013/547

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5592
Karar No: 2016/119
Karar Tarihi: 12.01.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/5592 E.  ,  2016/119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/373070

Mahkemesi :Gebze 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 17.09.2014

Numarası : 2014/283- 2014/104

Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada yapılan kontrolde 173 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3098
Karar No: 2011/5070
Karar Tarihi: 02.06.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/3098 E.  ,  2011/5070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 29.07.1997 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 14,2 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılardan ... Turizm İşl. A.Ş. Ve ... Otel Turizm İşl. A.Ş.'ne yönelik davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalı .... A.Ş. bakımından ise davacının maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının olay tarihinde davalılardan ... Turizm İşl. A.Ş. çalışanı olarak ... unvanlı otel işyerinde çalıştığı, olay tarihinde davacının işvereni olan ... Turizm İşl. A.Ş.’nin iş kazasından sonra 01.11.1998 tarihinde kazanın meydana geldiği işyerini ... Turizm A.Ş.’ne devir ettiği, aynı işyerinin daha sonra dava dışı ... Turizm İşl. A.Ş.'ne ve 11.06.2004 tarihinde de ...Otel Turizm İşl. A.Ş.'ne devredildiği yönünde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’nca gönderilen belgeler bulunmaktadır. Ticari işletmenin devri halinde, devirden önceki borçlardan devir edenin de, devir alanla birlikte müteselsilen sorumlu olması Yasa gereğidir.

Hal böyle olunca, B.K.'nun 179 ve İİK'nun 44. maddeleri gereğince davalılar ... Turizm İşl. A.Ş. Ve ... Otel Turizm İşl. A.Ş.’nin de tazminattan sorumlu olup olmadıkları yönünden, davalı işverenlere ait SGK işyeri dosyaları ve dönem bordroları getirtilip diğer taraf delillerini de değerlendirerek sonuca gitmek gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme ile bu davalılar yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 2.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.