Esas No: 2023/19507
Karar No: 2023/9757
Karar Tarihi: 25.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/19507 E.  ,  2023/9757 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/609 E., 2022/291 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.06.2023 tarihli ve KYB-2023/54730 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02/07/2014 tarihli ve 2014/16 esas, 2014/343 karar sayılı ilamında yer alan, ".. Zira hak sahipleri bu gibi yerlere isteyenin girmesi hususunda daha başlangıçta rızalarını örtülü olarak açıklamış sayılırlar" biçimindeki açıklamalara yer verilmiştir. Bir okulun gündüz saatlerinde ve eğitime açık zaman diliminde mutat olarak girilmeye elverişli ve izinle girilmeyecek yerlerden olduğu, herkesin gidip orada iş ya da işlemini yaptırabileceği açıktır. .... Nitekim madde gerekçesi, mutat olarak girilebilen işyerlerine gündüz ya da çalışma saatlerinde girilmesinin hak sahibinin örtülü rızası nedeniyle suç oluşturmayacağını, ancak halka açık olmayan, çalışma saatleri dışında girilmesinin işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturacağını vurgulamaktadır..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Somut olayda, sanığın olay günü Keşan İlçesi Kurtuluş Caddesi üzerinde faaliyette bulunan marketten, saat 17:00 sıralarında marketin açık olduğu zaman diliminde ve işyerinin hizmet verdiği sırada reyondan bir adet sucuk alıp ücret ödemeden marketten ayrıldığı, ilgili işyerinin mutat olarak girilebilen yerlerden olduğu, gündüz ya da çalışma saatlerinde söz konusu işyerine girilmesinin hak sahibinin örtülü rızası nedeniyle işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeksizin, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde;

2-Kabule göre de;

5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesinde yer alan “Hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adli para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği belirtilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde karşılaşabileceği muhtemel durumun sanığa usulüne uygun şekilde ihtar edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde; isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanık ...'in suç tarihinde gündüz vakti sayılan saat 17.00 sıralarında A101 isimli iş yerine müşteri gibi girdiği ve iş yeri içerisinden değeri 14,50 TL olan sucuğu çaldığı olayda, bahse konu iş yerinin suç saati itibariyle açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat yerlerden olduğu ve buna göre atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı gözetilerek sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2022 tarihli ve 2019/609 Esas, 2022/291 Karar sayılı verilmekle kesin nitelikte olan kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, sanığın unsurları oluşmayan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan BERAATİNE, tayin olunan cezanın çektirilmemesine, verilen kararın niteliği itibariyle 2 no’lu kanun yararına bozma istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.