Esas No: 2014/10520
Karar No: 2014/12568
Karar Tarihi: 28.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/10520 E.  ,  2014/12568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Söke İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2012

NUMARASI : 2012/24-2012/255

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 Sayılı HMK'nun 294/3. maddesi gereğince, ''Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur." Anılan Kanun'un 297/2. maddesine göre ise; ''Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.''

Diğer taraftan, 6100 sayılı HMK'nun 298/2. maddesinde de; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; alacaklı tarafından borçlunun icra takibine vaki itirazının kesin olarak kaldırılması isteğinde bulunulmuş, mahkemece, tefhim edilen kısa kararda, tazminata ilişkin olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş, gerekçeli kararda ise; borçlu aleyhine asıl alacağın %40'ı oranında tazminata hükmedilmiş, bu suretle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir. 10.4.1992 tarih ve 1991/7 E.-1992/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenidir.

Öte yandan, temyize konu kararda, hüküm altına alınanın ne olduğunun gösterilmediği ve sadece ''davanın kabulüne'' sözleriyle yetinildiği görülmektedir. Bu haliyle, HMK'nun 297/2. maddesine aykırı olarak hüküm fıkrasının açık yazılmamış olması da isabetsiz olup bu durum da başka bir bozma nedenidir.

O halde mahkemece yapılacak iş, yukarıda değinilen ilke ve yasa hükümleri gözetilerek, önceki kararlar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilerek vicdani kanaatine göre yeni, açık ve infaz edilebilir bir karar vermekten ibarettir. Bu durumda mahkeme kararı belirtilen nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.