Esas No: 2017/3722
Karar No: 2019/533
Karar Tarihi: 21.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/3722 E.  ,  2019/533 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...’in aynı Kanun’un 63/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 820,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair.....2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/02/2017 tarihli ve 2016/240 esas, 2017/96 sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 13/06/2017 gün ve 4286 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/06/2017 gün ve KYB. 2017/38975 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Kayalı İletişim isimli işyeri yetkilisi olan sanığın şikayetçi adına sahte GSM abonelik sözleşmesi düzenlemek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle hakkında açılan kamu davasında, sanığın..... İletişim'in alt bayii olduğunu, suça konu GSM abonelik sözleşmesinin..... İletişim yetkilileri tarafından düzenlendiğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından,..... İletişim'in suç tarihinde yetkilisinin kim olduğu tespit edilip, sanığın savunması doğrultusunda ifadesine başvurulması ve gerektiğinde..... İletişim'in yetkilisi ile ilgili personelin suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek imza ve yazı örnekleri getirtilip, huzurda alınan yazı ve imza örnekleri ile birlikte GSM abonelik sözleşmesi üzerindeki yazı ve imzaların..... İletişim'in yetkilileri ile personelinin eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp dava konusu sözleşmenin hangi işyerinde düzenlendiği belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanun yararına bozmaya konu dosyada; sanık hakkında TCK'nın 207/1. maddesiyle cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, yukarıda adı geçen mahkemece verilen 06.06.2013 tarihli mahkumiyet hükmünün, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 05.04.2015 tarihli, 2014/21979 E. ve 2016/3128 K. sayılı kararıyla, kanun yararına bozmaya konu edilen aynı sebeplerle bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine yeniden yapılan yargılamada, bozma ilamına uyulduğu, sanığın ön ödeme teklifini mahkeme huzurunda reddettiği, öte yandan dosyada mevcut abonelik sözleşmeleri üzerinde sanığın yetkilisi olduğu şirketin kaşesinin bulunması ve ilgili operatör Turkcell'den gelen yazı cevabında hattı aktive eden bayiinin sanığın sahibi olduğu Kayalı İletişim adlı alt bayi olduğunun, bunun haricinde olay tarihinde başkaca bir personel görevlendirmesi olmadığının belirtilmesi karşısında, mahkemece suça konu sözleşmelerin sanığın sahibi olduğu işyerinde, faaliyet göstermeye devam ettiği süreler içinde hazırlandığı, sanığın işyerinin kaşesinin veya bilgisayar giriş şifresinin üst bayiide olduğu savunmasına ise ispatlanamadığı gerekçesiyle itibar edilemeyeceğinin belirtildiği, neticeten sanığın 5809 sayılı Kanun'da öngörülen adli para cezasının alt sınırından kesin olmak üzere cezalandırıldığı anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği, mahkemece gerekli ve yeterli incelemenin yapılmış olması ve Kanun'da yazılı kovuşturma şartının yerine getirilmiş olması nedenleriyle yerinde görülmediğinden kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, 21.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.