erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/4319
Karar No: 2023/8210
Karar Tarihi: 05.12.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/4319 E.  ,  2023/8210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

...

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçinin, ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği, iş bu karar aleyhine istinaf yoluna başvurulması üzerine ilk derece mahkemesince, 08.03.2022 tarihli ek karar ile istinaf talebinin süreden reddine karar verildiği,ek karar aleyhine istinaf yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesince, hükmün tüm unsurları ile tefhim edilmediğinden istinaf başvurusunun süresinde olduğu gerekçesi ile ilk derece mahkemesinin ek kararının kaldırılmasına ve ihalenin feshine karar verildiği, kararın alacaklı tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesinin asıl karara ilişkin 08.03.2022 tarihli kısa kararında "davacı vekilinin yüzüne karşı,yüzüne karşı verilenler yönünden kararın tefhiminden itibaren 10 gün içinde istinaf yasa yolu açık olmak üzere" karar verildiği, kararın 08.03.2022 tarihinde davacının yüzüne karşı tefhim edildiği, davacı tarafından 31.03.2022 tarihinde kararın yasal süresinden sonra istinaf edildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesinin hükmün davacıya tefhim edildiği kısa kararında istinaf süresinin davacı yönünden tefhimden itibaren başlayacağının açıkça bildirildiği, kısa kararda kanun yoluna başvuru hususunda herhangi bir yanıltma bulunmadığı,tefhim edilen kısa kararın gerekçe dahil tüm unsurları kapsamasının gerekli olmadığı,bu konuda HMK ve İİK'da emredici bir hüküm bulunmayıp aksine zorunlu hallerde mazeret dercedilmek sureti ile gerekçeli kararın bir ay sonra yazılabileceği hususunun açıkça düzenlendiği,mahkemelerce iş yoğunluğu nedeni ile duruşma esnasında kısa karar ile hükmün tüm unsurları ve gerekçesinin yazılmasının mümkün olmadığı anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi yerinde görülmemiştir.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin 08.03.2022 tarihli ek kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi gerekirken yazılı gerekçe ile ek karar kaldırılarak ihalenin feshi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 20.03.2023 tarih ve 2022/1311 E. - 689 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 371. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz ESAS NO : 2023/4319

harcının istek halinde ilgiliye iadesine, HMK'nın 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05.12.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2013/9719
Karar No: 2013/18894
Karar Tarihi: 15.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/9719 E.  ,  2013/18894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1- İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına, HUMK.nun 438. ve İİK.'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi:

2- İhaleyle ilgili olarak ihalenin feshi davası açılıp mahkemece ihale feshedilinceye kadar yapılmış olan ihale geçerlidir. Çanakkale Satış Memurluğu'nun 2011/34 satış sayılı dosyasında 01.10.2012 tarihinde yapılmış olan ihaleyle ilgili olarak taraflarca ihalenin feshine yönelik açılmış bir dava bulunmadığı gibi, böyle bir dava üzerine mahkemece ihalenin feshi yönünde verilmiş bir karar da yoktur. Çanakkale Sulh Hukuk Mahkemesi'nin ortaklığın giderilmesi için açılan 2010/225 Esas sayılı dava dosyası üzerinden, satış memurluğuna hitaben yazmış olduğu 07.12.2012 tarihli müzekkereyle ihale geçersiz sayılamayacağı gibi yine bu müzekkereye dayanılarak yeniden ihale yapılması da mümkün değildir. Temyize konu edilen müzekkere ise temyizi kabil bir karar niteliğinde olmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle tarafların temyiz dilekçelerinin  (REDDİNE), 15/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1393
Karar No: 2010/3879
Karar Tarihi: 05.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/1393 E.  ,  2010/3879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de niteliği itibariyle bu isteğin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, borçluya ait malların satışı sonrası düzenlenen sıra cetvelinde pay ayrılan davalılara ait 2004/8103-8161-8134 esas sayılı takiplerdeki alacaklarının muvazaalı olduğunu iddia ederek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı Yapaş Ltd.Şti.ve ... vekili savunmasında, alacağın gerçek olduğunu beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalıların alacağının çeke dayalı olduğu ve borçlu ile yapılan ortaklık protokolünden kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalıların icra takibine konu ettikleri alacakları kambiyo senedine dayalı olup alacağın varlığının ispatı davalılara aittir. Kambiyo senedi tek başına alacağın varlığını ispata yetmediği gibi dosyaya sunulan “Ortaklık ön protokolü” başlıklı ve borçlu ile düzenlendiği ileri sürülen belge de her zaman düzenlenmesi mümkün olan evraklardandır.

Davalının alacağını resmi makbuz, banka havaleleri gibi belgeler ile kanıtlamalıdır. Mahkemece bu yön gözetilmeden yazılı gerekçe ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11568
Karar No: 2014/18315
Karar Tarihi: 24.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/11568 E.  ,  2014/18315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aydın 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :31.12.2013

NUMARASI :Esas no:2013/403 Karar no:2013/769

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece müşterek çocukların babada olan velayetlerinin değiştirilerek anneye verilmesine karar verilmiş, baba ile müşterek çocuklar arasında kişisel ilişki babanın çocuklarını arayıp sormaması, çocukların babalarını tanımadığı gerekçesi ile kurulmamıştır. Çocuklarıyla düzenli ve sürekli kişisel ilişki kurmak ve bu ilişkiyi elde etmek ana ve baba için bir hak olduğu gibi; bu ilişki çocuk yönünden de bir haktır. Sadece çocukların yüksek yararı gerektirdiği takdirde bu hak kaldırılabilir veya sınırlanabilir. Baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulmasının çocuğun üstün yararına aykırı olacağına ilişkin bir delil ve olgunun varlığı da kanıtlanamadığına göre; baba ile müşterek çocuklar arasında kişisel ilişki tesisine karar verilmesi gerekirken (TMK.md.182/1); bu yönün gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.09.2014(Çrş.)
Esas No: 2013/8833
Karar No: 2013/13293
Karar Tarihi: 08.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/8833 E.  ,  2013/13293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Takibin kesinleşmesinden sonraki dönemde zamanaşımının oluşması halinde takibin şekline göre İİK.nun 170/b maddesi göndermesi ile olayda uygulanması gerekli aynı yasanın 71/2 ve 33/a-1 maddeleri gereğince icranın geri bırakılmasına karar verilir. Mahkemece yukarıda belirtilen  madde hükmü uyarınca icranın geri bırakılması yerine,  takibin  iptaline karar verilmesi isabetsiz olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmekle beraber anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından mahkeme kararının düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Pendik 1. İcra  Hukuk  Mahkemesi’nin 23.05.2012 tarih ve 2012/531 E, 2012/585 K. sayılı kararının hüküm bölümünün (1) numaralı bendinde yer alan “ takibinin iptaline” sözcüklerinin karar metninden çıkarılmasına, yerine “takipte icranın geri bırakılmasına” sözcüklerinin yazılmasına, mahkeme kararının düzeltilen bu şekliyle İİK. 366 ve HUMK.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/26889
Karar No: 2014/8432
Karar Tarihi: 09.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26889 E.  ,  2014/8432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Malatya 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :7.6.2013

NUMARASI :Esas no:2012/285 Karar no:2013/381

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler (HMK. md. 27/1). Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını; açıklama ve ispat hakkını içerir (HMK. md. 27/2-a,b). Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış kimse; adresini değiştirir ve yeni adresini de tebliği yaptırmış olan yargılama merciine bildirmezse, adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde muhataba Tebligat Kanunun 35.maddesine göre tebligat yapılabilir. Bu nedenle davalının, daha önce usulüne uygun bir tebligat yapılmayan ve mahkemece nasıl tespit edildiği anlaşılamayan adresine Tebligat Kanununun 35.maddesine göre tebligat yapılması koşulları oluşmamıştır. Bu durumda; davalıya usulünce yapılmış bir tebligat işlemi bulunmamaktadır. Bu husus hukuki dinlenilme hakkı, kapsamındaki savunma hakkını etkileyen önemli bir usul hatasıdır. Açıklanan yön gözetilmeden davanın esası hakkında hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.09.04.2014 (Çar.)
Esas No: 2019/12097
Karar No: 2019/18990
Karar Tarihi: 21.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/12097 E.  ,  2019/18990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında yüzde sabit iz oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

UYAP sisteminden 04.07.2019 tarihinde alınan güncel nüfus kayıt örneğine göre, sanığın mahkemenin hüküm tarihinden sonra, temyiz inceleme tarihinden önce 24.05.2017 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sanık hakkında açılan kamu davası ile ilgili olarak 5237 sayılı TCK'nin 64/1. maddesinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA,

2) Sanık ... hakkında yüzde sabit iz oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Mağdurun yaralanmasına ilişkin Salihli Devlet Hastanesinin 14.10.2014 tarihli plastik cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen "Üst dudak sol lateralde yaklaşık 4 cm uzunluğunda vertikal sabit yara izi mevcuttur" şeklindeki adli raporun yaranın sözel diyalog mesafesinden ilk bakışta fark edilir nitelikte olup olmadığı hususunu ve yaranın özelliklerini denetime imkan verecek şekilde içermemesi karşısında, bu raporun hükme esas alınacak yeterlilikte olmadığı anlaşılmakla, mağdurun tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne bizzat sevkiyle tarif edilen yaranın “yüzde sabit iz” niteliğinde olup olmadığı hususunda rapor aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c) Kabule göre; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas- 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 21.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3728
Karar No: 2014/5842
Karar Tarihi: 12.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/3728 E.  ,  2014/5842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 184 ada 3 parsel sayılı ve 304 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Taşınmazın beyanlar hanesine “İşlem yaparken dikkat et geldisinde tetasül var. 01.08.1969 tarihinde 7529 yevmiye ile satışı yapılmış... incele” şerhi verilmiştir....mirasçısı ...'in... ve Hazine aleyhine açtığı ve diğer Mehmet Sabir mirasçılarının da katıldığı tapudaki şerhin iptali davası sonunda ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/493-2011/14 sayılı ve 27.01.2011 tarihli ilamı ile taşınmazın tapu kaydına verilen şerhin iptaline karar verilmiş, karar tebliği ile 25.03.2011 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı Tapu Müdürlüğü mahkemeye verdiği 03.08.2011 tarihli dava dilekçesi ile; ... mirasçıları ile ...'a husumet yönelterek tapu kaydındaki şerhin iptal edilmesi nedeniyle tapu maliki mirasçılarının satışı halinde Hazine açısından telafisi imkansız zarar meydana geleceği zira tespit tarihinden önce 01.08.1969'da yapılan resmi satış nedeniyle taşınmazın ...'a geçtiği ancak idarenin kadastro tespitinde bildirmemesi nedeniyle önceki kayıt maliki... adına tespitin yapıldığı iddiasına dayanarak tapu kaydınını iptali ile ... adına tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Tapu Müdürlüğünü temsilen Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 12.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/10014
Karar No: 2006/12733
Karar Tarihi: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/10014 E.  ,  2006/12733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.1.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda kayıt tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 5.4.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava tapu kaydında kayıt maliki kişiye ait eksik yazılan kimlik bilgilerinin sicile yazımı istemiyle açılmıştır. Kayıt malikinin mülkiyet hanesinde baba adı ve doğum tarihi yazılmadığı düşüncesiyle açılan davada tapu sicilinden getirilen düzeltme istemine konu parselin tapu kayıt örneğinde ortak malikler ... ve ...'lerin baba adlarının yazılı olduğu görülmekle baba adı yazımına ilişkin istemden vazgeçilerek sadece kayıt maliklerinin yazılı olmayan doğum tarihlerinin sicile yazılmaları istenilmiş mahkemece de istem doğrultusunda karar verilmiştir. Tapu Sicil tüzüğünün "Mülkiyet Hakkının Tescili" üst başlığını taşıyan 25.maddesine göre kütüğe işlenen taşınmazların maliklerine ait hangi bilgilerin mülkiyet hanesinde gösterileceği bir bir sayılmış olup bunlar malikin adı, soyadı ve baba adından ibarettir. Görüldüğü üzere taşınmaz maliklerinin doğum tarihlerinin tapu kütüğüne yazımında zaruret yoktur. Bu tür taleplerin yargı yoluyla istenmesi sicilin düzenleme biçimini bozacağı nedeniyle reddedilmesi gerekir. Mahkemece doğum tarihlerinin sicile yazılmasına karar verilmesi bu nedenle doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın yatırana iadesine, 7.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/14855
Karar No: 2013/23868
Karar Tarihi: 30.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/14855 E.  ,  2013/23868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle de bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Somut olayda davacı 3 yıl 7 ay süreyle proje uygulama yönetmeni( şantiye şefi ) olarak en son net 2506,7 TL ücret ile çalışmıştır.

Taraflar arasında bağıtlanan iş sözleşmesinin 7.maddesinde "...Personelin belirlenmiş aylık ücretine iş bu hizmet sözleşmesinin 2.06 maddesinde belirtilen şekilde fazla çalışma ücreti de dahildir" şeklinde düzenleme olduğu görülmektedir.

Mahkeme, davacının yaptığı fazla çalışma süreleri üzerinden yapılan hesaplama sonucu fazla çalışma alacağını hüküm altına almıştır.

Oysa iş sözleşmesindeki söz konusu düzenleme dikkate alınarak yılda 270 saate kadar yapılan fazla çalışmaların aylık ücret içerisinde olduğu, 270 saati aşan çalışmalarının fazla çalışma olarak hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir.

Mahkemece bu husus dikkate alınmaksızın hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde fazla çalışma alacağının hüküm altına alınmış olması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 30.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.