Esas No: 2022/9278
Karar No: 2024/2011
Karar Tarihi: 25.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9278 E.  ,  2024/2011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1469 E., 2020/1562 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2020 tarihli ve 2020/137 Esas, 2020/165 Karar sayılı Kararı ile;

Sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli ve 2020/1469 Esas, 2020/1562 Karar sayılı Kararı ile;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının ''..sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin anlaşılması..'' sebebiyle kaldırılması ile sanık hakkında üst soya karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 18 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi gereği hükmolunan cezanın sanığın kazanılmış hakkı gereği 5 yıl hapis cezası üzerinden infaz olunmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri, haksız saldıraya karşı orantılı kuvvet uygulandığına, yaralama ve öldürme amacıyla hareket edilmediğine, meşru savunma ve ya sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktulün alkollü bir şekilde eve geldiği ve sürekli yaptığı şekilde evde bulunan herkese küfür ve hakaretler ettiği, ağza alınmayacak sözler kullandığı, hatta evde bulunmayan sanığın öz annesine dahi küfür ve hakaret ettiği, ayrıca sanığın kardeşi ile üvey annesinin üzerine yürüdüğü bunun üzerine sanığın öz babasını uyararak doğru konuşmasını ve düzgün davranmasını istediği ancak maktulün almış olduğu alkolün etkisi ile aniden üzerinde taşımış olduğu suçta kullanılan bıçağı çıkartarak sanığın üzerine yürüdüğü ve sanık ile aralarında itişme-kakışma olduğu bu sırada sanığın babasının elinde bulunan bıçağı aldığı ancak maktulün halen sanık olan oğlunun üzerine yürüdüğü ve saldırdığı, aralarında bu kavga ve boğuşma ortamında sanığın maktul babasını korkutmak amacıyla bıçağı rastgele savurduğu ve bıçağın maktulün boğaz ve omuz kısmına gelecek şekilde değdiği, boğaz kısmına gelen yaralamanın öldürücü nitelikte olduğu, maktulün yere düştüğü sanık ve orada bulanan suçtan zarar gören ile katılanın da hemen birlikte maktule müdehale ettikleri yarasına havlu basarak tampon yaptıkları, ambulans ve polisi aradıkları, hatta bizzat sanığın havlu ile pansuman yapmaya çalıştığı daha sonra ölenin hastaneye kaldırıldığı ve bu yara neticesinde öldüğü anlaşılmıştır.

2. Sanık suçlamayı ikrar etmiş, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları, olay yeri inceleme ve görgü tespit tutanakları, Konya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.01.2020 tarihli otopsi raporu nüfus ve adli sicil kayıtları dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği, ancak; ''..maktülün boyun bölgesindeki bıçak yarasının 10,5 cm boyunda

olması, bu darbenin şah damarı olarak bilinen jugulerven, karatip arter ve sinir yaralanmasına tek başına sebep olabilecek kadar büyük olması, hayati bölge olması, kullanılan aletin elverişliliği, sanığın diğer ikinci darbesininde yine hayati öneme haiz omuz bölgesine isabet etmesi, sanığın kardeşi olan ...'nin etkin bir şekilde sanığa engel olduğu gözetildiğinde sanığın öldürme kastı ile hareket ettiği..'' sebebiyle kaldırılması ile sanık hakkında üst soya karşı kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ve aleyhe istinaf başvurusu olmadığından ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkı korunmuştur.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın suçta kullandığı bıçağın öldürmeye elverişli olması, sağ omuz ön ve arka yüzde birer adet, boyun sağ yan yüzde bir adet olmak üzere toplamda üç adet bıçak darbesinden birinin şah damarı olarak bilinen jugulerven, karatip arter ve sinir yaralanması sebebiyle maktulün ölümüne neden olduğunun tespit edilmesi, tanık ...'nin sanığa müdahalede bulunması sebebiyle engel halin ortaya çıkmış olması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, saldırı ile savunma arasında orantı bulunmadığından meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli ve 2020/1469 Esas, 2020/1562 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2024 tarihinde karar verildi.