Esas No: 2018/2637
Karar No: 2020/2994
Karar Tarihi: 01.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/2637 E.  ,  2020/2994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, davacı vekili tarafından temyizi üzerine; mahkemece 10.03.2016 tarihli ek karar ile kararın kesin olmak üzere verildiği gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine dair verilen kararın, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davacının T.İş Bankası'nın kredi kartı müşterisi olduğunu, davalı şirket ile 10/06/2013 tarihinde bu kredi kartına ilişkin Kredi Kartı Destek Sigortası poliçesi akdedildiğini, 10/06/2014 tarihinde poliçenin 1 yıllığına yenilendiğini, 16.03.2015-31.03.2015 tarihleri arasında ... Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Hastalıkları Hastanesinde 15 gün yatarak tedavi gördüğünü, davalı ile düzenlenen poliçede işgöremezlik teminatı kapsamında sigorta bedeli olan 5.035,98 TL'nin ödenmesi için davalıya başvuru yapıldığını ancak talebinin reddedildiğini, müvekkili tarafından kredi kartı borcunun yapılandırıldığını, davalının kredi kartı destek sigortası poliçesi düzenleyip prim almasına rağmen rizikonun gerçekleşmesinden sonra yapılandırmayı gerekçe göstererek ekstre borcu bulunmadığından bahisle sigorta bedelini ödemeyi kabul etmemesinin iyiniyet kuralıyla bağdaşmadığını, davada sigorta teminatı olan 5.035,98 TL'nin görev sınırının üzerinde olması ve davanın HMK'nun 109. maddesinde düzenlenen kısmi dava olarak şimdilik 250,00 TL dava değeri üzerinden açılması karşısında esasa girilerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla (HMK m.109 kısmi dava) şimdilik 250,00 TL Kredi Kartı Destek Sigortası teminat bedelinin davalı şirketin ödeme yapmayacağını bildirdiği tarihten itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın reddine dair kararın, davacı vekili tarafından temyizi üzerine, temyiz edilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin verilen 10.03.2016 tarihli ek karar da davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafın, dava dilekçesinde, her ne kadar tüketici mahkemelerinin görev sınırı 3.300,00 TL olarak belirlenmişse de, sigorta teminatı olan 5.035,98 TL'nin görev sınırının üzerinde olması ve davanın HMK 109. maddesinde düzenlenen kısmi dava olarak şimdilik 250,00 TL dava değeri üzerinden açılması karşısında esasa girilerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik Kredi Kartı Destek Sigortası teminat bedelinin davalı şirketin ödeme yapmayacağını bildirdiği tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava ettiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK 109. Maddesinde "(1) Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir. (2) (Mülga fıkra: 01/04/2015-6644 S.K./4. md) (3) Dava açılırken, talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hâli dışında, kısmi dava açılması, talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmez." hükmüne yer verilmiştir.

Bu haliyle davacı tarafça, aslında talep edilen miktarın 5.035,98 TL olduğu belirtildiğine göre; davacı vekilinin asıl karara ilişkin temyiz isteminin, kararın kesin olmak üzere verildiği gerekçesiyle reddine ilişkin 10/03/2016 tarihli ek kararın kaldırılması ve işin esasının incelenmesi gerekmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, iş göremezlik teminatının sigorta bedeli kapsamında kredi kartı borcu için ödenecek tutarı ifade etmesine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 6502 Sayılı Tüketici'nin Korunması Hakkında Kanun'un 73/2.maddesi gereğince davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına 01/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.