Esas No: 2024/1925
Karar No: 2024/4476
Karar Tarihi: 13.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/1925 E.  ,  2024/4476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2201 E., 2023/1809 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, nitelikli kasten öldürmeye yardım etme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/5403 Esas, 2022/6972 Karar sayılı bozma ilâmı üzerine verdiği, 27.12.2023 tarihli ve 2022/2201 Esas, 2023/1809 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanmamasına, sanık ...'ın cezalandırılmasına ve iştirak hükümlerine göre asli fail olarak sorumlu olduğuna ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın suç işlerken cezai ehliyetinin bulunmadığına ve tahrik nedeniyle üst sınırdan indirim yapılmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ...'in 2019 yılı Mayıs-Haziran ayı içinde boşandığı eşi tanık ...'in telefonunu incelediğinde maktul ... ile mesajlaşmalarının olduğunu görmesi üzerine bu durumu eşine sorduğu, tanık ...'in önce inkar ettiği, ancak sonrasında maktul ile görüştüğünü ikrar ettiği, bunun üzerine tanık ...'in evden ayrılarak bakım evine yerleştiği, bir süre sonra sanık ...'in çocukların kendisine ihtiyacı olduğunu söyleyerek tanık ...'i tekrar eve getirdiği, ilerleyen zamanlarda sanık ...'in amcası ...'nin tanık ...'e tecavüz ettiğine dair iddiaların çıkması üzerine sanık ...'in boşanma davası açarak boşandığı, olay günü bayram öncesi araba kiralayan sanık ...'in köyde bulunduğu sırada yine köylüsü olan ve Elazığ'da dondurmacı dükkanında çalışan diğer sanık ...'ın bayram münasebetiyle köye geldiği, köyde bulundukları sırada beraber Hazar Gölü'ne gezmeye gittikleri, sanık ...'in diğer sanık ...'ı Elazığ'a bırakma teklifinin Nevzat tarafından kabul edilmesi üzerine beraber Elazığ'a gittikleri, Elazığ'a girişte ili daha iyi bilmesi sebebiyle şoför koltuğuna sanık ...'ın geçtiği, şehir merkezine girdiklerinde sanık ...'in Nevzat'a maktul ile konuşmak istediğini söylediği, sanık ...'ın buna gerek olmadığını beyan etmesine rağmen sanık ...'in ısrarları üzerine araçla maktulün çalıştığı işyerine gittikleri, sanık ...'ın dükkan önünde yer olmaması sebebiyle aracı maktulün çalıştığı işyerinden 50-60 metre mesafe ilerisine park ettiği, araçtan inen sanık ...'in; "Konuşacağım." diyerek maktulün işyerine gittiği, taraflar arasında herhangi bir tartışma olmaksızın sanık ...'in yanında getirdiği ele geçirilemeyen tabancayla ateş ederek araca doğru koştuğu, silah sesleri üzerine dikiz aynasından etrafa bakan sanık ...'ın sanık ...'in araca doğru koştuğunu gördüğü, sanık ...'in araca binmesi üzerine aracı sürdüğü, bir süre gittikten sonra hiçbir şey demeksizin araçtan inerek sanık ...'in yanından ayrıldığı, sanık ...'in tekrar aracın sürücü koltuğuna geçerek Diyarbakır'a döndüğü anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki istemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelmenin bulunmadığı, sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun tespit edildiği, haksız tahrik ve takdîri indirime ilişkin uygulamalarda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından bozma nedenleri dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'in eşi ...'in maktul ... ile ilişkisini öğrendikten sonra ...'ı öldürmeye karar verdiği, maktulün iş yerini bilen sanık ...'tan yardım istediği, talebini kabul etmemesi üzerine Diyarbakır ilinden Elazığ'a gelerek araştırma yapmasına rağmen tespit edemediği, bu kararından vazgeçmeyerek olaydan önce araç kiraladığı ve sanık ...'ı iş yerini gösterme konusunda ikna ederek birlikte Diyarbakır'dan Elazığ'a geldikleri iş yerinde maktulü bulamayınca dolaşarak gelmesini bekledikleri, maktulün işyerine geldiğini görünce sanık ...'ın araç içinde iş yerini görecek şekilde 50-60 metre mesafede beklediği, sanık ...'in ...'ın yanına giderek konuşmadan ateş ederek öldürdüğü, sanıkların olay yerinden birlikte araçla ayrıldıkları anlaşılan olayda; sanık ...'in maktulü öldürme kararı ile fiilin icrası arasında makul sürenin geçtiği, sebat ve ısrarla kararından dönmediği anlaşılmakla, tasarlayarak kasten öldürme suçunun koşullarının bulunduğu gözetilmeksizin, kasten öldürme suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması ve sanık ...'ın olayın başından sonuna kadar diğer sanık ... ile birlikte hareket etmesi, maktulün iş yerine sanığı götürmesi, bu haliyle maktulün öldürülmesi eylemine yardımda bulunarak suçun icrasını kolaylaştırdığı anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 39. maddesi uyarınca tasarlayarak kasten öldürme suçuna yardımdan sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle katılanlar vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri suç niteliği ve iştirak yönünden yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.12.2023 tarihli ve 2022/2201 Esas, 2023/1809 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2024 tarihinde karar verildi.