Esas No: 2015/5265
Karar No: 2016/2814
Karar Tarihi: 24.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/5265 E.  ,  2016/2814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında "resmi belgede sahtecilik" ve "dolandırıcılık" suçlarından açılan davalara ilişkin kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Sanığın suç tarihinde ...Eğitim ve Araştırma hastanesinde aile hekimi olarak çalıştığı, ... isimli hastaya Glivec adlı kanser ilacını 24.02.2005 ve 28.06.2005 tarihlerinde usulsüz olarak reçete tanzim ederek kurumu 57.415,08 TL zarara uğrattığından bahisle memurun resmi belgede sahteciliği ve dolandırıcılık suçlarından açılan kamu davasının yargılamasında; sanığın savunmalarında suç tarihinde acil serviste çalıştığını, çok yoğun bir şekilde çalıştıklarını, günde 200 hasta muayene etmek durumunda kaldığını, reçetelerin düzenlendiği tarihlerde eczanede kalfa olarak çalışan ve önceden tanıdığı ...'ın adını ... olarak tanıttığı bayanı getirerek muayane etmesi ve ilaçlarını yazması konusunda yardım istediği, kanser hastası olduğunu beyan eden bayanın elinde ...hastanesinden alınma heyet raporu bulunduğu, Glivec isimli kanser ilacını heyet raporuna istinaden yazdığı, raporda tahrifat olduğunu bilmediğini, raporun sahte olduğunu hakkındaki idari soruşturma sonucu öğrendiğini beyan ettiği; ...'in beyanlarında sanığın savunmasını doğruladığı, ...'yi ilaç yazdırmak üzere kendisinin sanığın çalıştığı hastaneye götürdüğünü, ilacı ...'ın ibraz ettiği heyet raporuna göre yazdığını belirttiği; yürütülen soruşturma kapsamında düzenlenen teftiş ve inceleme raporlarında usulsüz olduğu belirtilen suça konu 2 adet reçetenin dayanağı olan 15.10.2003 tarihli heyet raporunun kurumda bulunan örneğinde “glivec” isimli ilacın yer almadığı böylece raporda tahrifat yapıldığının tespit edildiği, söz konusu tahrifatın sanık tarafından yapıldığına dair delil elde edilmediğinin belirtilmesi 57.415,08 TL nin eczane tarafından fatura edilerek ödemenin yapılmasının sağlandığı ve asıl menfaatin eczane tarafından elde edildiğinin anlaşılması, sahte reçetenin iki adet olması sanığın eczane ile birlikte hareket ettiğine dair bir tespitin yapılmamış olması karşısında; sanığın maddi menfaat sağlamak amacıyla kendisine sunulan heyet raporundaki sahteciliği bilerek reçete düzenlediğine ve kamu kurumunu dolandırmak amacı ile hareket ettiğine dair cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediği gibi sahtecilik suçundan beraatine karar verildiği halde; dolandırıcılık eyleminin bu hali ile nasıl görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair yeterli ve anlaşılır gerekçe gösterilmeden görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilerek kararın gerekçesinde ve hükümde çelişkiye düşülmesi; açıklanan nedenler ve mevcut delil durumuna göre sanığın savunmalarının aksi kanıtlanamadığından yüklenen tüm suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1- 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesi uyarınca; “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekmekte olup, somut olayda sanığın 25.02.2005 ve 28.06.2005 tarihlerinde iki ayrı reçeteyi düzenlediği cihetle eylemin zincirleme olarak işlendiğinin kabulü gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini,

2- Yasa'nın 52/2. maddesi gereğince, sanığın sosyal ve ekonomik durumuna göre takdir edilmek ve alt sınır olan 20 TL'den az olmamak kaydıyla adli para cezasının tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik adli para cezası tayini, yasaya aykırı,

3- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.