erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/22457
Karar No: 2015/27130
Karar Tarihi: 18.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/22457 E.  ,  2015/27130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun annesi ile babasının boşandığı, akabinde annesinin müşteki ... ile birlikte arkadaşlık yapmaya başladığı, bu duruma sinirlenen suça sürüklenen çocuğun da park halinde bulunan müştekiye ait ... plakalı aracın ön ve arka camlarını, far ve stop lambalarını kırarak, otonun tavan ve kaputu ile sağ ve sol yanlarını ezerek zarar verdiği, bu şekilde suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, suça sürüklenen çocuk savunması, müşteki beyanı, görgü tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4161
Karar No: 2021/971
Karar Tarihi: 25.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/4161 E.  ,  2021/971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANKARA 36. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Olay tarihinde sabah saat 09.00’da sanığın askerlik görevini yaptığı koğuş binasında yapılan denetimde temizlik dolabında bulunan esrar bulaşıklı traş bıçağı sapı ve metal huni ile sanığın ilgisinin tespit edilemediği, aynı akşam saat 20.00 sıralarında sanığın koğuşta pencere kenarında sigara içerken görülmesi üzerine yapılan kontrolde sanığın üzerinde ele geçirilen kenevir tohumları bakımından ise, Jandarma Kriminal Daire Başkanlığından alınan 20.04.2012 tarihli rapora göre, söz konusu kenevir tohumlarının yasal kısıtlılık altında bulunan herhangi bir uyuşturucu madde içermediği anlaşıldığından, bu tohumların bulundurulmasının suç oluşturmayacağı ve dava tarihi öncesinde sanığın uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle de saptanmadığı gözetilmeden, unsurları oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 25/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/17415
Karar No: 2012/3006
Karar Tarihi: 01.03.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/17415 E.  ,  2012/3006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Uyuşmazlık iş sözleşmesinden kaynaklanan tazminat ve alacak istemine ilişkindir. Dosya arasında daha önce temyiz incelemesi yapan Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 23/12/2010 tarih 2010/20461 esas 2010/39680 karar sayılı geri çevirme kararı bulunmaktadır. 14/02/2011 tarih ve 27846 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 09/02/2011 tarih ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından verilen ve 18/02/2012 tarihli 28208 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve 09/02/2012 tarih ve 2012/1 sayılı Kararının Ortak Hükümler başlığı altındaki 2 maddesinde bu kararın yürürlüğe girmesinden önce eksiklikleri nedeniyle mahalline geri çevrilen dosyaların temyiz incelmelerinin aynı Dairece yapılması gerektiği belirtilmiştir. Bu durumda temyiz incelemesi dosya arasında geri çevirme kararı bulunan Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin görev alanına girmektedir.

Dosyanın yukarıda açıklanan nedenlere göre temyiz incelemesi görev alanında kalan Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE 01/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/15811
Karar No: 2018/8841
Karar Tarihi: 16.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/15811 E.  ,  2018/8841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece kanun yararına bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında Mukaddes'i yaralama eyleminden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanununun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan sanığın temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanunun 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık hakkında Vahap'ı yaralama eyleminden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemenin 25.10.2007 tarih ve 2005/1141 Esas, 2007/879 sayılı kararının 01.11.2007 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği ve Dairemizin 22.10.2014 tarih, 2014/24494 Esas, 2014733586 Karar sayılı kanun yararına bozma ilamının bu hüküm hakkında olmadığı anlaşılmakla; tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiş ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 16.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/8482
Karar No: 2012/594
Karar Tarihi: 23.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8482 E.  ,  2012/594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

VEKİLİ : Av. ...

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/04/2010 tarih ve 2008/559-2010/150 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... tarafından Leasing All Risks Sigorta Poliçesi ile sigortalı hidrolik kazık makinesinin sondaj çalışmaları sırasında motor piston başlık yuvalarının kırılması ile hasarlandığını, davalının hasar bedelinin çok altında ödeme yaptığını ileri sürerek, şimdilik 7.000 TL’nin 30/04/2008 ihbar tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigorta poliçesinde “beher hasarda makine başına minimum 5000 Euro, hasarın %20’sine muafiyet uygulanacaktır” şeklinde muafiyet hükmünün bulunduğunu, tespit edilen 5.591 Euro hasar bedelinden 5.000 Euro muafiyet tenzili ile kalan 591 Euro karşılığı 1.182 TL’nin sigortalıya ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, emtianın 1.091.999,99 Euro değerinin olması nedeniyle poliçedeki 5.000 Euro muafiyet şartının yerinde olduğu, hasar onarım bedeli olan 5.591,61 Euro’dan muafiyet düştükten sonra kalan 591,61 Euro karşılığı 1.182 TL’nin sigortalıya ödendiği, ancak ödenmeyen %18 KDV’nin talep edilebileceği gerekçesiyle 1.182 TL’nin %18 KDV’si olan 213 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda davacının gerçek zararı KDV dahil edilmeden hesaplanmıştır. Oysa, KDV ödeyen ve ödeyeceği muhakkak olan davacının gerçek zararına dahil olan KDV miktarının da içerisinde bulunduğu bedel üzerinden muafiyet düşülüp, bakiye miktarının hüküm altına alınması gerekirken, bu hususun gözetilmemesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

.../...

2010/8482

2012/594

S.2

SONUÇ: Yukarıda, (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

02/01/2012 KLY
Esas No: 2013/15444
Karar No: 2013/15457
Karar Tarihi: 11.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/15444 E.  ,  2013/15457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Canpolatlar Müh.İnş....Tic.Ltd.Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; davalının kullandığı aracın müvekkiline ait park halinde bulunan araca çarpması ile müvekkilinin aracında meydana gelen değer kaybının değişik iş dosyası ile tespit edildiğini belirterek 2.500,00 TL değer kaybının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...; davacının aracının sol ön camının farını çatlattığını, başka hasar olmadığını, davacının da kendi aracına zarar verdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 2.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Canpolatlar Müh. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranlarının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı Canpolatlar Müh.İnş....Tic.Ltd.Şti. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 102,12 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı Canpolatlar Müh İnş. San. Tic. Ltd. Şti'den alınmasına 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2922
Karar No: 2018/9887
Karar Tarihi: 20.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/2922 E.  ,  2018/9887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 157/1, 168/1, 62/1, 52, 53 ve 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın üzerine atılı suçun, uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, bozma sonrası dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın suç tarihinde katılanın iş yerinden 11,50 TL lik alışveriş yaptığı, iki tane 50 TL çıkarıp birisini şüpheliye uzattığı, müştekiye parayı veriyormuş gibi yaptığı ancak lafa tutarak vermediği ve cüzdanın içerisine geri koyduğu, diğer 50 TL’ yi katılana vermiş gibi yapıp paranın üzerini istediği ve bu şekilde müştekiden 108,50 TL haksız menfaat elde ederek üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanığın eyleminin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 12/10/2012 gün, 2012/107 esas, 2012/534 karar sayılı ilamına konu dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak, Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararı, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden, koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli para cezasının belirlenmesi aşamasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 4. bendine “göz önüne alınarak” ibaresinden sonra gelmek üzere “TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/8992
Karar No: 2018/11826
Karar Tarihi: 30.04.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/8992 E.  ,  2018/11826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Müdahalenin Men'i, Eski Hale İade

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin maliki olduğu 163 ada 9 parsel sayılı taşınmaza, 10 parsel sayılı taşınmaz maliki olan davalı tarafından inşaat yapılırken müdahale edildiğini belirterek 163 ada 9 parsel sayılı taşınmaza yapılan müdahalenin önlenmesine ve taşınmazın eski hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, 10 parsel sayılı taşınmazda mesken inşaatına başlamak amacı ile gerekli plan, proje ve ruhsat işlemlerini tamamlayarak ilgili Fen İşleri Müdürlüğüne inşaat kazıklarını çaktırmış olduğunu, herhangi bir müdahalenin olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 163 ada 9 parsel numaralı taşınmaza davalı tarafından elatıldığı hususunun, keşif sonucu aldırılan bilirkişi raporları ile sabit olduğu, ancak davalı vekilinin son celsede ibraz ettiği fotoğraflardan elatmanın sona erdiğinin anlaşıldığı, istemin konusuz kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki; her dava açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirilir. Bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra davanın konusuz kalması durumunda harç ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.

Somut olayda, 22.09.2014 tarihinde keşif icra edilmiş ve 24.09.2014 tarihli fen bilirkişisi raporunda, 10 parsel sayılı taşınmaz üzerine beton dökülürken 9 parsel sayılı taşınmaza taşma yapıldığı ve tecavüzlü kısmın 2.35 m2 olduğu bildirilmiştir. Mahkemece, davalının keşif sonrası sunduğu fotoğraflardan hareketle tecavüzün sona erdiği kanaatine varılmış ise de, bu hususun mahallinde yapılacak inceleme ile değerlendirilmesi ve davanın konusuz kaldığının anlaşılması halinde de yargılama giderleri ve vekalet ücreti bakımından davanın açıldığı tarihteki haklılık oranına göre değerlendirme yapılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle 6100 sayılı HMKnın Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMKnın 428. maddesi uyarınca usul ve yasaya aykırı kararın BOZULMASINA, taraflarca HUMKnın 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene davacıya iadesine, 30.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/142
Karar No: 2011/3723
Karar Tarihi: 08.06.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/142 E.  ,  2011/3723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yağma suçunu kolaylaştırmak maksadıyla ..., çocuk yaştaki ..., ... ile Mukaddes Şeyma'yı öldürmekten, yağmadan ve izinsiz silah taşımaktan sanık ..., suç delillerini gizlemekten sanık ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (...) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.06.2010 gün ve 205/194 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanık ... müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık ... hakkında duruşmalı, diğer sanıkların ve müdahillerin temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ... yönünden temel cezanın tayininde mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmada sübuta, eksik incelemeye, yasal savunmaya, takdire vesaireye, sanık ... müdafiinin suç kastı bulunmadığına, CMK.nun 231.maddesinin uygulanması gerektiğine vesaireye, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 08.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

08.06.2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ....'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar ... ve ......,’un yokluklarında 09.06.2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Esas No: 2016/3812
Karar No: 2017/3835
Karar Tarihi: 08.11.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/3812 E.  ,  2017/3835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-a, 53, 63 maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in suçunun sübutu kabul edilmiştir.

Ancak;

Sanığın ceza ehliyetine ilişkin Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 18.06.2014 tarihli raporu ile Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 28.11.2014 tarihli raporu arasında farklılık bulunması karşısında sanığın ceza ehliyeti konusunda Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan sanığın bizzat hazır edilerek rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinin düşünülmemesi,

Usul ve yasaya aykırı, bozmayı gerektirdiğinden sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 08/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/2849
Karar No: 2019/3570
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2849 E.  ,  2019/3570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2012/3355
Karar No: 2014/9050
Karar Tarihi: 05.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/3355 E.  ,  2014/9050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/65

MAHKEMESİ : İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2011

NUMARASI : 2010/178 (E) ve 2011/650 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakınana ait evinin önüne park edilen aracın sanık ve arkadaşlarınca çalınıp, götürüldüğü sırada, devriye görevi yapan güvenlik görevlilerinin aracın farlarının yanmaması üzerine, durdurulmak istendiğinde, sanık ve arkadaşlarının panikleyerek kaldırıma çarpmak suretiyle duran araçtan inip kaçtıkları, görevlilerin kovalamaca sonucu sanık ve arkadaşlarını yakaladıkları, fail M.. K..’ın; aracın çalıntı olduğunu belirtip, yerini göstererek daha önce bir müracaatı bulunmayan yakınana teslimini sağladığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 168.maddesinin koşulları oluştuğu halde, yerinde olmayan gerekçe ile “rıza ile iadeyi sağlamadıkları anlaşılmakla koşulları oluşmadığından sanıklar hakkında TCK nın 168.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. K..’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozmanın kararı süresinde temyiz etmeyen sanık M.. K..’a CMUK 325.maddesi gereğince teşmiline, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.