erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/8927
Karar No: 2022/17228
Karar Tarihi: 30.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8927 E.  ,  2022/17228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı, davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince davacı idare yönünden esastan reddine, bir kısım davalılar yönünden kabulü ile HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Yusufeli İlçesi, Merkez Mahallesi, Kolik Mevkii 338 ada 5, 352 ada 2, 353 ada 2, 5 ve 6 parsel, 359 ada 3 ve 5, 362 ada 5 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile faize ilişkin hükmün 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/6469
Karar No: 2022/17042
Karar Tarihi: 28.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6469 E.  ,  2022/17042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arsa niteliğindeki Tekirdağ İli, Saray İlçesi, Güngörmez Köyü 78 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazine'ye irat kaydedilmesine, 28.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16
Karar No: 2015/1474
Karar Tarihi: 29.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/16 E.  ,  2015/1474 K.**

* ÇAPLI TAŞINMAZA ELATMANIN ÖNLENMESİ VE ECRİMİSİL

* DÜZENLEME ŞEKLİNDE TAHLİYE TAAHHÜTNAMESİ

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında birleştirilerek görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakiminin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan deliller ile dava konusu 1561 ada 231 parsel sayılı taşınmazın davacı ve dava dışı kişiler adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkı olmayan davalının çekişmeli taşınmaza haklı ve geçerli bir neden olmaksızın müdahale ettiği belirlenmek ve benimsenmek suretiyle elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; ecrimisil, kötüniyetli zilyedin geri vermekle yükümlü olduğu bir şeyi haksız olarak alıkoyması nedeniyle hak sahibine ödemek zorunda kaldığı bir tür haksız fiil tazminatıdır.

Somut olaya gelince; 12.01.2009 tarihinde noterde düzenlenen "Düzenlenme Şeklinde Tahliye Taahhütnamesi" başlıklı belge ile davalı taşınmazda fuzili şagil olduğunu kabul etmiştir.

Bu durumda; hiç bir hakka dayanmadan taşınmazı kullanan davalının iyiniyetli olduğundan söz edilmesi mümkün olmadığından ecrimisilden sorumlu olacağı kuşkusuzdur.

Öte yandan; davalı 3. kişi olup çekişmeli taşınmazda paydaş olmadığından mutlak olarak elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken davacının payı oranında elatmanın önlenmesine karar verilmesi de doğru değildir.

Hal böyle olunca; özellikle davacının taşınmazda pay iktisap ettiği tarihler gözetilerek davacının payı oranında belirlenecek ecrimisil isteğinin de kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi mutlak elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken pay oranında elatmanın önlenmesine karar verilmesi de isabetsizdir.

Davacının temyiz itirazları değinilen yönler itibariyle yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5806
Karar No: 2019/1412
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/5806 E.  ,  2019/1412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2017/1472
Karar No: 2017/14434
Karar Tarihi: 08.11.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/1472 E.  ,  2017/14434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozmaya uyularak verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın suç tarihinde aralarında önceye dayalı husumet bulunan ve suç tarihinde arkadaşı ile yolda beklemekte olan katılanın yanına gelerek orada ne aradıklarını sorduğu, katılanın amcasını beklediğini söylemesi üzerine “başka yerde niye beklemiyorsunuz, sen sürekli burada niye geziyorsun, buradan geçerken niye müzik çalıyorsun” dediği ve elinde bulunan sopa ile katılanın karnına, sırtına, kollarına, göğsüne gelişigüzel vurduğu, katılanın sanıktan kaçmak için traktöre bindiği ancak sanığın traktörün üzerinde de katılana vurmaya devam ettiği, katılanın bir süre gittikten sonra almış olduğu darbelerin etkisi ile bilincini yitirdiği ve direksiyon üzerine yığıldığı, bu esnada traktörün yoldan çıkarak meyilli arazide yol almaya devam ettiği ve bir süre sonra mağdurun traktörün üzerinden düştüğü olayda, sanığın eylemini haksız tahrik altında doğrudan kast ile işlediği gözetilmeden yerinde olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesi gereğince olası kast hükümlerinin uygulanması,

Kabul ve uygulamaya göre;

2) Olası kast hükümlerinin uygulama alanı bulduğu hallerde haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9659
Karar No: 2017/17159
Karar Tarihi: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/9659 E.  ,  2017/17159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2007/2441
Karar No: 2007/3442
Karar Tarihi: 29.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2441 E.  ,  2007/3442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.10.2005 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 20.3.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4006 parsel maliki tarafından Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı tesisi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının bilirkişi raporuna itiraz etmediğinden söz edilerek dava red edilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Bilirkişinin düzenlediği krokiden davacı parselinin genel yola çıkışı bulunmadığı, dolayısıyla mutlak geçit ihtiyacı içerisinde olduğu görülmektedir.

Geçit hakkı kurulması, taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla beraber özünü komşuluk hukukundan alır. Bundan dolayı, uygun geçit yeri saptanırken komşuluk hukukunun genel ilkeleri gözetilmelidir. Geçit hakkı tesisi davalarında davacının dava konusu üzerinde mutlak bir tasarruf yetkisi yoktur. Çünkü uygun geçit yeri davacının subjektif arzusuna göre değil, objektif esaslara göre belirlenir ve taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılmasında genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi uyarınca hareket edilir. O yüzden mahkemece dava konusu yapılan 4003 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki A ve B harfli güzergah uygun geçit yeri olarak benimsenmiyorsa, bilirkişinin sunduğu diğer alternatif olan krokideki C ve D harfli yerlerden geçit yeri aranmalı, gerek duyuluyorsa 4008 ve 4009 parseller malikleri harçlı dilekçe ile davaya katılmalı veya haklarında ayrı bir dava açılması sağlanarak eldeki dava dosyası ile birleştirilmeli, davacının geçit ihtiyacı karşılanmalıdır.

Kaldı ki; mahkemece 4003 parseldeki geçit alternatiflerinin ne sebeple uygun görülmediği de karar gerekçesinde açıklanmamış, eldeki dava hakkında bir bakıma karar kurulmayarak çekişme ortada bırakılmıştır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan iş ve işlemler yerine getirilmeden hukuki olmayan bazı gerekçelerle davanın reddedilmesi doğru değildir.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın iadesine, 29.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/3515
Karar No: 2011/19167
Karar Tarihi: 18.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/3515 E.  ,  2011/19167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra takibinin dayanağı, 20.5.2009 keşide tarihli 10.000.YTL bedelli çektir. Takip, lehtar K.S.ve Tur. A.Ş. tarafından borçlu T. Ş. hakkında yapılmaktadır. Borçlu, çek keşidecisi konumunda bulunan üçüncü kişi Ş. G.ve T. Ü.. M.. D.. Tic. Ltd. Şti'nin çekte imzasının bulunmadığını, dolayısıyla böyle bir borcun olmadığını belirterek takibin iptalini talep etmiş, yargılama sırasında verdiği ek beyanında ise; 2.8.2007 tarihinde anılan şirketteki hisselerini devredip ortaklıktan ayrıldığını, yine 13.2.2008 tarihinde de şirket müdürlüğünden istifa ettiğini, bu nedenle çeki şirket adına keşide etmesinin mümkün bulunmadığını ifade etmiştir.

Dosyaya celbedilen ticaret sicil müdürlüğünün 01.12.2010 tarihli cevabi yazısında, borçlunun keşideci şirkette "payı bulunmayan-ortak vasfı taşımayan-müdür" sıfatını taşıdığı, yine aynı şirkette A. Ş.n ve N.Ş.in "pay sahibi-ortak-müdür" olarak yer aldıkları bildirilmiş ise de, bu yazı içeriğinden çekin keşide tarihi itibariyle şirket yetkilisinin kim olduğu anlaşılamamıştır.

Muteriz borçlu tarafından senetteki imza 10.11.2010 tarihli celsede açıkça kabul edilmiş ancak, keşide tarihinde kendisinin şirket yetkilisi olmadığı savunulmuştur.

TTK.nun 322.maddesine göre; şirket kaşesiyle birlikte atılan imzanın şirketi sorumlu kılabilmesi için, imzanın şirketi borç altına sokmaya yetkili kişiler tarafından atılması zorunludur. Ayrıca, TTK.nun 730/3.maddesi gereğince çekler hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 590.maddesi gereğince, "temsile selahiyeti olmadığı halde" temsilci sıfatıyla imza eden kişinin çekten şahsen sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle alacaklı, borçlu şirketi temsile yetkisi olmadığı halde şirket adına çeki imzaladığını iddia ettiği yetkisiz kişi hakkında takip yapabilir.

Bu durumda mahkemece ticaret sicil müdürlüğüne yeniden yazılarak, çekin keşide tarihi olan 20.5.2009 tarihi itibariyle şirketi temsile yetkili kişilerin tam olarak belirlenmesi, borçlunun yetkili olmaması halinde bu çekten dolayı yukarıdaki kurallar ışığında sorumlu olacağının düşünülmesi gerekir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8203
Karar No: 2017/17070
Karar Tarihi: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8203 E.  ,  2017/17070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2008/25643
Karar No: 2009/5719
Karar Tarihi: 17.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/25643 E.  ,  2009/5719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14,00 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,60 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 17.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17860
Karar No: 2014/14436
Karar Tarihi: 28.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/17860 E.  ,  2014/14436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-...

2-...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü oldukları araçların çarpışarak geçiş için beklemekte olan davacı aracına çarpması sonucu aracın hasar gördüğünü, bir kısım hasar bedelinin ... şirketi tarafından ödendiğini, belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.750 TL. değer kaybı ve ödenmeyen 1005 TL. hasar bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... davanın reddini savunmuştur. Diğer davalı duruşmalara katılmamış, savunma yapmamıştır.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı ... hakkında açılan davanın davalının kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunmadığından reddine, 1.005 TL. hasar bedelinin davalı ...’den tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2013 tarihinden itibaren 1.820,00 TL’na çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiş olup davanın kabulüne karar verilen 1.005,00 TL yönünden davalı, davanın reddine karar verilen 1.750,00 TL yönünden de davacı için karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ...’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden taraf vekillerinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı ... vekilinin hükmün kesin olması nedeniyle temyiz dilekçelerinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı ...'e geri verilmesine 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.