erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/9350
Karar No: 2019/11094
Karar Tarihi: 27.11.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/9350 E.  ,  2019/11094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 51, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyetine

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ile katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmekle birlikte, tayin olunacak güvenlik tedbirinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, mesleği şoförlük olan ve başka bir geliri bulunmayan sanığın 1 yıl 8 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/40
Karar No: 2010/6461
Karar Tarihi: 08.11.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/40 E.  ,  2010/6461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 212 ada 254 parsel sayılı 1.555,88 m2 yüzölçümündeki taşınmaz satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı hazine taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, edinme koşullarının gerçekleşmediğini öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın ham toprak niteliği ile davacı hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın kapsamı, nitelik ve içeriği dikkate alındığında yerel mahkemece oluşturulan 8.5.2009 gün, 2008/285-2009/320 E.-K. sayılı kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olduğu dosya kapsamı ile belirlenmiştir. Konuya ilişkin 10.4.1992 gün ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olmasının başlı başına bozma sebebi sayılacağı, öte yandan yerel mahkemenin bozmadan sonra önceki karara bağlı olmaksızın çelişikliği (tenakuzu) gidermek kaydı ile vicdani kanaatine göre hüküm oluşturacağı vurgulanmıştır. Bu olgular dikkate alındığında kısa kararla uyumlu olmak üzere (çelişkisiz) gerekçeli kararın oluşturulması zorunludur. Dava konusu 212 ada 254 parsel sayılı taşınmaz üzerinde kadastro tespitinden önce oluşturulan ev ve meyve ağaçları niteliğinde muhtesat bulunduğu dosya kapsamı ile sabittir. Mahkemece kısa kararda muhtesat hususunda hüküm kurulmuş, gerekçeli kararda ise bu konuda hüküm kurulmamıştır. Muhtesat yönünden kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratacak şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ... ....,lı’nın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre de sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan 82,80 TL harcın istem halinde davalı ...’ya iadesine, 08.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/19902
Karar No: 2014/977
Karar Tarihi: 21.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/19902 E.  ,  2014/977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/149367

Mahkemesi :Bursa 3. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi :25/02/2013

Numarası :2010/3718 - 2013/417

Suç :Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın müdürü olduğu Nilüfer Belediyesi Fen İşleri Müdürlüğü tarafından mücavir alan sınırları dışındaki Korubaşı Köyü İÖO bahçesine 27.05.2009 tarihinde yapılan oyun parkındaki salıncakta 16.07.2009 günü saat 14.00 sıralarında sallanan 2001 doğumlu A.. Ç..’nin, salıncak ayaklarının yerinden çıkması sonucu devrilen salıncak demirinin başına gelmesi nedeniyle yaşamsal tehlike geçirip, vücudunda hayat fonksiyonlarını 4. derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; sanığın müdürlüğüne bağlı atölye ve bölümün sorumlusu elektrik teknikeri Mehmet Aktan tarafından 27.05.2009 tarihli iş emri ile görevlendirilen işçilerce montajı yapılıp, 3-4 gün kullanılmaması kaydı ile muhtara teslim edilen ve belli yaş üstündeki kişilerin kullanması yasak olan salıncakların üretiminde ve montajında herhangi bir kusur bulunmadığı gibi salıncak ayaklarına atılan betonun kuruması beklenilmeden kullanılması nedeniyle gerçekleşen devrilme olayı nedeniyle sanığa kusur atfedilemeyeceği gözetilmeksizin beraatı yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8969
Karar No: 2015/10819
Karar Tarihi: 28.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/8969 E.  ,  2015/10819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AYDIN KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/04/2014

NUMARASI : 2013/208-2014/84

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 16.02.2015 tarihli geri çevirme kararı ile, dava konusu 74 ada 25 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanak aslının, bulunamadığı takdirde onaylı örneğinin Tapu Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden sorularak alınacak cevapların dosya içerisine konulması istenilmiş, Tapu Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden alınan cevaplar dosya içerisine konulmuştur. Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden gelen cevabi yazıların incelenmesinde ise; mahkemelerce yapılan araştırmanın, UYAP sistemi üzerinden taraf isimleri ile yapılan tarama ile sınırlı tutulduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle, çekişmeli taşınmazın kadastro tespit tarihinin 1931 yılı olduğu, UYAP sisteminin kullanılmaya başladığı tarihin ise 2006 yılı olduğu gözetilerek, mahkemece Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden UYAP dışı kayıtlarda da detaylı arşiv taraması yapılması istenerek alınacak cevapların dosya içerisine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1896
Karar No: 2019/2681
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1896 E.  ,  2019/2681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2013/2927
Karar No: 2013/7431
Karar Tarihi: 14.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2927 E.  ,  2013/7431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-birinci ve ikinci cümlesi, 52, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hacizli malların sahibi olmayıp mahcuzların ait olduğu "... Patent Danışmanlık Kozmetik Ticaret Limited Şirketinin" ortağı olduğu gözetilmeden, hakkında tayin olunan ... cezada TCK'nın 289/1-2. cümle uyarınca indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanığın savunmasının alındığı 20.09.2010 tarihli duruşmada sanıkla birlikte duruşmaya katılan Avukatın müdafii sıfatını kazandığı gözetilmeden vekaletnamesinin bulunmadığından bahisle yasal olmayan gerekçe ile mazeret beyanı hususunda karar verilmemesi ve sanık müdafiinin yokluğunda hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Mahcuz malları halen bir depoda muhafaza ettiğini iddia eden sanığın savunmasının doğruluğunun tespiti bakımından eşyaların teslim edildiği şekliyle suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ve yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/25048
Karar No: 2008/2279
Karar Tarihi: 14.02.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/25048 E.  ,  2008/2279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, SSK'lı süreler hariç 1.1.1985-1.9.2005 tarihleri arası tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar ile dahili davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.01.1985-01.09.2005 tarihleri arasında, Sosyal Sigortalar Kurumu’na tabi zorunlu sigortalılık ile çakışan süreler dışında Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece hüküm fıkrasında, 01.09.1985 tarihi ile yeniden tescilinin yapıldığı 01.09.2005 tarihleri arasındaki 1985/3. döneminden 39 gün, 1986/3. döneminden 101 gün, 1987/3. döneminden 71 gün olmak üzere toplam 211 günlük zorunlu SSK’lı sigortalılık süresi hariç, kalan süredeki 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalılığının geçerli olduğunun tesbitine yazılması gerekir iken, maddi hata sonucu, 01.09.1995 tarihi ile yeniden tescilinin yapıldığı 01.09.2005 tarihleri arasındaki 1985/3. döneminden 39 gün, 1986/3. döneminden 101 gün, 1987/3. döneminden 71 gün olmak üzere toplam 211 günlük zorunlu SSK’lı sigortalılık süresi hariç, kalan süredeki 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalılığının geçerli olduğunun tesbitine şeklinde yazılmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, kararın gerekçe kısmındaki ve hüküm fıkrasındaki açıklamalardan maddi hataya dayalı olduğu anlaşılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek yerine,

"1-Davacının 01.09.1985 tarihi ile yeniden tescilinin yapıldığı 01.09.2005 tarihleri arasındaki 1985/3. döneminden 39 gün, 1986/3. döneminden 101 gün, 1987/3. döneminden 71 gün olmak üzere toplam 211 günlük zorunlu SSK’lı sigortalılık süresi hariç, kalan süredeki 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalılığının geçerli olduğunun tesbitine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 14.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/10335
Karar No: 2011/18228
Karar Tarihi: 06.12.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/10335 E.  ,  2011/18228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1989 yılında ...’dan zorunlu göçe tabi tutularak Türkiye’ye geldiğini, Devlet Bakanlığınca hazırlanan göçmen evleri projesi kapsamında borçlandırılarak konut satın aldığını, bu bağlamda 5.00 TL peşinat ödediğini, bu ödemenin konut maliyetinden düşülmesi gerekirken düşülmediğini ileri sürerek bu ödemenin güncelleştirilerek 1.000.00 TL nin yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiş, ıslah ile talebini 7.723.86 TL ye çıkarmıştır.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, 7.723.86 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece verilen kısa kararda, “ Davanın kabulü ile, 7.723.86 TL’nin davalılardan tahsiline ” denildiği halde, sonradan yazılan gerekçeli kararda; “ Davanın kabulüne, 7.723.86 TL’nin davalıdan tahsiline ” şeklinde hüküm kurulmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. HUMK.nun 382-388 ve 389 maddeleri gereğince kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan güven ilkesini zedeler. Bu durumda, 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, mahkemece, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak, kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gerekir.

2-Bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle, davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 292.55 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 6.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/17962
Karar No: 2024/9646
Karar Tarihi: 07.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/17962 E.  ,  2024/9646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/373 E., 2016/35 K.

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın eyleminin hukuki değerlendirmesinde hataya düşüldüğüne, eylemin cinsel taciz yahut sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı olarak değerlendirilebileceği gözetilmeden ve tartışılmadan hüküm kurulduğuna, usul ve kanuna aykırı hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Eylem sonucunda katılanın ruh sağlığının bozulup bozulmadığına dair raporun Adli Tıp Kurumunun bilinen uygulamalarına göre yetişkinlerde suç tarihinden itibaren en az bir yıl geçtikten sonra ve Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre, içinde en az bir adli tıp uzmanı ile tetkit edilecek konunun uzmanı bir hekimin zorunlu katılımıyla ve en az beş kişiden oluşacak usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş bir heyetten alınarak sonucuna göre, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilerek, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, olaydan altı ay sonra düzenlenen Samsun İli Kamu Hastaneleri Birliği Genel Sekreterliği Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince usulüne uygun teşekkül etmeyen heyet tarafından düzenlenen rapora istinaden katılanın ruh sağlığının bozulduğu kabul edilerek lehe kanun değerlendirmesinin hatalı yapılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/16829
Karar No: 2018/4275
Karar Tarihi: 30.05.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/16829 E.  ,  2018/4275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.07.2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin kendisine ait 198 ada 3 parsel sayılı taşınmazın önünden geçen genel yolu uzun bir zamandır kullanmakta iken yolun bir kısmının 1,5 mt'den aşağı düşmesi nedeniyle araçla geçişinin mümkün olmadığını, yolun bu şekilde daralmasının kadastro tespiti sırasında yolda yapılan kaymadan kaynaklandığını ileri sürerek davalıya ait 19 parsel sayılı taşınmazdan uygun bir bedel karşılığında geçit hakkı verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının taşınmazının her iki tarafında yol bulunduğunu, bu nedenle geçit ihtiyacının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacıya ait 198 ada 3 parsel sayılı taşınmaz lehine davalıya ait 19 parsel sayılı taşınmaz üzerinde fen bilirkişisinin 06.01.2015 tarihli raporu ve ekli krokisinde 3. alternatif olarak gösterilen yerden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine "mutlak geçit ihtiyacı" veya "geçit yoksunluğu", ikincisine de "nispi geçit ihtiyacı" ya da "geçit yetersizliği" denilmektedir.

Somut olaya gelince; davacıya ait 198 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kuzeyden ve güneyden yola cephesinin bulunduğu anlaşıldığından davacının gerek mutlak gerekse nispi geçit ihtiyacı bulunmamaktadır.

O halde mahkemece, davacının geçit ihtiyacı bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş; bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/19056
Karar No: 2010/17360
Karar Tarihi: 25.10.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/19056 E.  ,  2010/17360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı Hakaret-Tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük, beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hakaret suçu hakkında, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesinin 1. fıkrası ile CYY.nın 231/5. maddesinde öngörülen hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve sözkonusu 562.maddesinin 2. fıkrası ile de CYY.nın 231/14. maddesindeki, suçun soruşturması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

2-Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez.

Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun yasal tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur.

Kavga ve tartışma sırasında haksız bir fiilin kendisinde husule getirdiği şiddetli öfke ve elemin (gazabın) failin iradesini etkileyen bir etken olarak kusur yeteneğinde meydana getirdiği azalma nedeniyle koşulları varsa ancak yasal indirim nedeni olarak kabul edilebilmesi olanaklı ise de, önceden ilke boyutunda kastı kaldıran ve suçun oluşumunu engelleyen bir husus olarak kabulü mümkün değildir.

Somut olayda, sanığın yakınanı "sana yapacağımı biliyorum" diyerek tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, öfkenin suç kastını ortadan kaldırmayıp, tehdit suçunda tasarlama öğesinin bulunmadığı ve ayrıca bu sözlerin objektif olarak korku yaratacak nitelikte bulunduğu gözetilmeden "sanığın bu sözleri sinir hali ile ve fevren söylediği, tehdit kastı ile söylememesi nedeniyle suçun unsurlarının oluşmadığı" şeklindeki yasal olmayan gerekçelerle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık Sefua ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.