Esas No: 2023/10142
Karar No: 2024/127
Karar Tarihi: 10.01.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/10142 E.  ,  2024/127 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/902 E., 2023/1036 K.

KATILAN MAĞDURE : ...

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2023 tarihli ve 2022/129 Esas, 2023/106 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi ve 61 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 22.05.2023 tarihli, 2023/902 Esas, 2023/1036 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İstemi

Mağdurun beyanlarının çelişkili olduğuna, şüpheden uzak delil bulunmadığına ve katılan ile aralarında husumet bulunduğuna ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Dosyada mağdur beyanları dışında delil bulunmadığına, müvekkili ile mağdure ve katılan arasında husumet bulunduğuna, katılanın şikayetinden vazgeçtiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

"Mağdurenin aşamalardaki beyanları, ... Çocuk Hastanesince düzenlenen 01/10/2021 tarihli rapor, tanık ve katılanın beyanı, adli görüşmeci raporu ve tüm dosya kapsamına göre,

Sübut;

30/09/2021 günü mağdure ve arkadaşlarının okulda tartıştığı, mağdurenin sinirle birden "yeter, ben zaten tacize uğruyorum, siz de üzerime geliyorsunuz" demesi üzerine mağdurenin olayı arkadaşlarına anlattığı, durumu öğrenen arkadaşlarının da ... Midilli Ortaokulunda müdür yardımcısı ...'nun odasına giderek, mağdurenin kötü durumda olduğunu, üvey babasının tacizlerine maruz kaldığını beyan ettikleri, daha sonra ... ve öğretmen ...'nun, mağdure ile görüştüğü, mağdurenin 5-6 yaşlarından, 12 yaşına kadar sanık olan üvey babası tarafından tacize uğradığını beyan etmesi üzerine tutanak tutularak adli görevlilere olayın ihbar edildiği,

Mağdurenin anne ve babasının 28/02/2011 tarihinde boşandıkları, velayetinin anneye verildiği, anne ...'nın 23/02/2012 tarihinde sanıkla evlendiği, bu tarihten sonra mağdure, mağdurenin engelli ablası ..., mağdurenin annesi ... ve sanığın birlikte yaşamaya başladıkları, 26/09/2014 tarihinde de sanık ve ...'nın müşterek çocuğu ...'ın dünyaya geldiği,

İlk olarak sanığın, mağdureye 6-7 yaşlarında evde kimse yokken 5-10 dakikalık çıplak bir kadın ve erkeğin yatakta bulunduğu müstehcen içerikli video izlettirdiği, mağdure 7-8 yaşlarındayken sanığın mağdureyi yatak odasına çağırdığı, bu esnada mağdurenin ablası ...'nin başka bir odada uyuduğu, mağdurenin dudaklarından 20 saniye boyunca öptüğü, kıyafetlerini çıkardığı, sanığın cinsel organına prezervatif takarak, mağdurenin makatına krem sürdüğü, mağdureyle anal yoldan cinsel ilişkiye girdiği, eyleminin 3-4 dakika kadar devam ettiği, sanığın ilişkiden sonra "bunu kimseye söyleme, yoksa kötü olur" diyerek tehdit ettiği, annesi eve geldiğinde normal davranmasını tembihlediği, sanığın anal yoldan cinsel organ sokma şeklindeki eylemlerinin 7-8 yaşlarından 12 yaşına kadar devam ettiği, 30'dan fazla kez gerçekleştiği, süregelen bu eylemlerin ilkinde sanığın krem; sonrakilerde kayganlaştırıcı kullandığı, sanığın ilk olaydan sonra prezervatif kullanmadığı, eylemlerinden birinde mağdurenin hem ön bölgesinden hem arka bölgesine cinsel organını soktuğu, bu esnada mağdurenin ağzını kapatması nedeniyle çığlık atamadığı, bir defasında ise mağdurenin ağzına cinsel organını soktuğu olayda,

Sübuta yönelik kanıtlar;

Sanık savunmalarında suçlamaları reddetmiş ise de, mağdurenin 5-6 yıla yayılan süreç hakkında kısaca yaşadığı olaylardan bahsettiği elyazılı dilekçesinin, çocuk izlem merkezinde ve yargılama aşamasında alınan ifadelerinin genel hatlarıyla tutarlı olduğu, olayların yaşandığı adres, hangi gün olduğu, kendisinin o sırada film izlediği yahut oyun oynadığı gibi ayrıntılı anlatımlarının bulunduğu, mağdurenin içinde bulunduğu savunmasız durumun bir işareti olarak olay sırasında sanığa tepki gösteremediği, mağdurenin yaşadığı travmanın etkisiyle derslerine odaklanamadığı (tank ...'nun beyanlarına göre), ancak olaydan yıllar sonra yaşadığı stres ve birikmişlikle spontane bir şekilde yaşadıklarını olduğu gibi arkadaşlarına anlattığı, mağdurenin yargılama aşamasında verdiği ifadede, sanığın, evde annesi varken iyi bir baba rolüne büründüğünü ancak evde kimse yokken sanığın şiddet içerir cinsel davranışlar sergilediğini beyan ettiği, annesi evdeyken "kızım" diye hitap ettiği halde, evde kimse yokken kendisine yetişkin bir kadın gibi davrandığını beyan ettiği, ... Çocuk Hastanesinden alınan rapora göre hymende 8-10 günlük zaman diliminden öncesine ait yırtık bulunduğu, anal sfinkter tonusu azaldığı ancak bu bulgunun tek başına anal yoldan organ sokmanın delili olmadığı, zira iz bırakmadan iyileşmiş olabileceği, bulguların mağdurenin anlatımlarıyla örtüştüğü dikkate alınarak sanığın suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilmemiştir.

Cezanın bireyselleştirilmesi,

Sanığın 12 yaşından küçük mağdureye organ sokmak suretiyle cinsel saldırı suçundan TCK 103/1-a hükmü yollamasıyla 103/2-2. Cümlesi uyarınca cezalandırılmasına, eylemin mağdurenin üzerinde yarattığı tahribat, eylemlerin gerçekleştiği zaman aralığı, yoğunluğu dikkate alınarak cezasında teşdit uygulanmasına, eylemini üvey kızına karşı gerçekleştirdiğinden cezasında TCK 103/2-c uyarınca artırım yapılmasına, eylemini tehdit etmek suretiyle gerçekleştirdiğinden cezasında TCK 103/4 hükmü uyarınca artırım yapılmasına, eylemini 30'dan fazla kez zincirleme şekilde gerçekleştiği dikkate alınarak cezasında TCK 43/1 hükmü uyarınca cezasında teşdiden 1/2 oranında artırım yapılmasına, TCK 61/7 hükmü uyarınca sanığın 30 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, sanığın suçtan dolayı pişmanlığının bulunmaması, eylemin ahlaki kötülüğü, duruşmadaki hal ve tavırlarına göre hiçbir surette nedamet sergilemediğinin anlaşıldığından TCK 62 hükmünün uygulanmamasına karar verilerek neticeten sanığın 30 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir." şeklindeki gerekçesiyle hüküm kurmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmış, sanık hakkında ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uygulandığı anlaşılmış ise de; ceza miktarı değişmediğinden bu husus bozma nedeni sayılmamıştır, yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 22.05.2023 tarihli, 2023/902 Esas, 2023/1036 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.

...

..