erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/2884
Karar No: 2010/5920
Karar Tarihi: 07.12.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/2884 E.  ,  2010/5920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine, ... ve ... aralarındaki tescil davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.12.2009 gün ve 448/490 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı Hazine vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, tescil konusu taşınmazın kadastro çalışmasında paftasında dere ve yol olarak gösterilmiş bulunmasına, dosya içeriğine ve toplanan delillere göre söz konusu yolun genel yol niteliğinde olup TMK.nun 999. maddesine göre tapu siciline tescilinin mümkün olmamasına, davacı adına tespit edilen komşu dava dışı 355 parsele uygulanan vergi kaydının uyuşmazlık konusu yönü dere olarak okumasına, tanık Murat Kalaycı'nın ifadesinde 20 – 40 römork toprak taşımak suretiyle dava konusu taşınmazın ıslah edildiğinin bildirilmesine ve Yargıtay’ın kararlılık gösteren uygulamalarına göre toprak taşımak suretiyle yapılan çalışmanın imar – ihya sayılamayacağına red sebebinin ortak olması nedeniyle davalılar lehine bir avukatlık ücretinin takdirinde isabetsizlik görülmediğine göre her iki taraf vekillerinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı davacıya ait 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna ve 2588 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 07.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12127
Karar No: 2020/3572
Karar Tarihi: 16.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/12127 E.  ,  2020/3572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 231/11.maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile TCK'nın 179/3, 2, 62, 53/1-a-c-d-e. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 179/3, 2, 62. maddeleri gereğince 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Antalya 11. Sulh Ceza Mahkemesinin 04/04/2012 tarih ve 2012/107 E. 2012/550 K. sayılı kararının 29/05/2012 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içinde 30/10/2012 tarihinde TCK'nın 179/3, 2. maddesinde tanımlanan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği ve Antalya 8. Sulh Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 16/06/2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Antalya (Kapatılan) 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/12/2015 tarih ve 2015/1106 E. 2015/1573 K. sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:

Sanığın idaresindeki araçla 0,90 promil alkollü olduğu halde seyir halinde iken önünde kırmızı ışıkta beklemekte olan araca arkadan çarptığı olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kararın bozulması gerektiği, onanacak ise paraya çevrilmesini talep ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/23844
Karar No: 2018/7555
Karar Tarihi: 04.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/23844 E.  ,  2018/7555 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... vasisi ... aralarındaki dava hakkında ...Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nden verilen 27.05.2015 günlü ve 2014/165-2015/83 sayılı hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 336/3. maddesi uyarınca kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi, bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır. Aynı Kanunun 448. maddesi uyarınca bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır. 336/3. maddesi, bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümlerinden olmadığından, geçici 1. madde kapsamında da değildir. Dolayısıyla anılan davalının temyiz aşamasındaki adli yardım talebi hakkında karar vermeye yetkili mercii, temyiz incelemesi yapmakla görevli bulunan dairemizdir. (HGK 2011/19-54 E.,2011/315 K., 10 HD 2013/13339 E., 2014/3487 K.)

Bu çerçevede davalı ...’in adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 335 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin davanın gerektirdiği giderleri ödemekten kısmen veya tamamen aciz içinde bulunduğunu (fakirlik şartı) ve davasında veya savunmasında haklı olduğunu (haklı olma şartı) ispat etmesi gerekir. Aynı Kanunun 336/2. maddesine göre de talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Somut uyuşmazlıkta ise adı geçen davalı tarafından sunulan adli yardım talebine ilişkin dilekçenin ekinde gerekli bilgi ve belgelere yer verilmemiştir. Açıklanan nedenle davalı ...’in adli yardım talebinde bulunarak temyiz harcı yatırmamış olması nedeniyle adli yardım şartlarının oluşup oluşmadığı hususunda gerekli araştırma yapıldıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 04.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9332
Karar No: 2019/1579
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/9332 E.  ,  2019/1579 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2014/1645
Karar No: 2014/7262
Karar Tarihi: 15.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/1645 E.  ,  2014/7262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2011

NUMARASI : 2008/47-2011/110

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı futbolcu M. Ö. adına düzenlediği çekin kaybolması üzerine, 23.11.2007 tarihinde bankaya ödeme yasağı koydurduğunu, M. Ö. bu çekin karşılığının 22.11.2007 tarihinde belge karşılığı ödendiğini, ancak davalı tarafından takibe geçildiğini, çekteki ciranta imzasının M. Ö. ait olmadığını, bu durumu davalının bildiğini belirterek davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarını kanıtlaması gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller, savcılık aşamasında alınan rapor, İcra Hukuk Mahkemesi' ndeki Adli Tıp Kurumu' ndan alınan imza incelemesi raporlarının güçlü delil kabul edilerek, davanın kabulüne, davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, keşideci davacı tarafından çekteki lehdar cirosundaki imzanın sahte olduğu iddiası ile açılan menfi tespit davasıdır. Uyuşmazlığın çözümünde imzaların istiklali (bağımsızlığı) ilkesinin tartışılması gerekmektedir.

Sahte imza bir başkasının imzasının taklit edilmesi hali olup, 6762 sayılı TTK' nun 589. maddesi hükmü gereğince; ''Bir poliçe, poliçe ile borçlanmaya ehil olmayan kimselerin imzasını, sahte imzaları, mevhum şahısların imzalarını yahut imzalayan veya namlarına imzalanmış olan şahısları herhangi bir sebep dolayısıyla ilzam etmeyen imzaları taşırsa, diğer imzaların sıhhatine bu yüzden helal gelmez.''

Anılan hükme göre; ticari senetteki geçersiz imza, sadece kendisi yönünden hükümsüzlük sonucunu doğurur. Geçerli imzaların sahipleri, başkasının imzasının geçersiz olduğunu ileri sürerek, kambiyo sorumluluğundan kurtulamazlar.

Poliçeler bakımından getirilmiş olan bu ilke, 6762 sayılı TTK' nun 730/3. maddesi yollamasıyla çekler hakkında da uygulanır.

Somut olayda, davacı keşideci, davaya konu çekteki kendi imzasını inkar etmemiştir. Bu durumda mahkemece uyuşmazlığın yukarıda açıklanan imzaların bağımsızlığı (istiklali) ilkesi gözetilerek çözümlenmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/18782
Karar No: 2025/4445
Karar Tarihi: 24.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/18782 E.  ,  2025/4445 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/457 E., 2023/82 K.

SUÇ : Nitelikli hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Mahkûmiyet kararındaki nitelendirmeye, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 07.01.2023 tarih ve 2023/1 sayılı iş bölümüne ilişkin kararına göre; sanık hakkında nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik temyizi inceleme görevi Yüksek Yargıtay 2. Ceza Dairesine ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın Yüksek Yargıtay 2. Ceza Dairesine gönderilmesine, dava dosyasının ilgili Daireye gönderilmesine,

24.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25419
Karar No: 2017/25977
Karar Tarihi: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25419 E.  ,  2017/25977 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2020/4224
Karar No: 2020/20347
Karar Tarihi: 24.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/4224 E.  ,  2020/20347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Şikayetçi Ağrı İl Özel İdaresi vekilinin temyiz isteminin reddi kararına yönelik temyiz talebi üzerine yapılan incelemede:

Suçtan doğrudan zarar görmeyen Ağrı İl Özel İdaresinin, davaya katılma hakkı bulunmaması nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, şikayetçi Ağrı İl Özel İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olarak katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Oluşa, tüm dosya kapsamına, tanık beyanlarına, sanık savunmalarına, yapılan keşfe ve bilirkişi raporuna göre; sanıkların Ağrı İl Özel İdaresi tarafından verilen ruhsat ile yol yapım işine başladıkları, köy halkının rahatsız olması sebebiyle köy muhtarının yer göstermesi üzerine ruhsat sınırları dışında bulunan dere yatağından kum ve çakıl alınması şeklinde gerçekleşen olayda; sanıkların şahsi menfaatinin bulunmadığı ve dere yatağını kendi adlarına zapt ve tasarruf kasıtları bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemenin delilleri takdir ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Mahkemece, kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan ... vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2054
Karar No: 2016/10879
Karar Tarihi: 24.10.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/2054 E.  ,  2016/10879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza Yargılama Yasası'nda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3321
Karar No: 2015/2226
Karar Tarihi: 16.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/3321 E.  ,  2015/2226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2012/783-2013/522

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekilleri tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan payın düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, dava konusu 684 parsel sayılı taşınmazla ilgili Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 14/10/1993 tarih 1993/549 E. 1993/482 K. sayılı ilamının tapuda infazı sırasında payların hatalı olarak tescil edildiğini ileri sürerek, tapu sicilindeki yanlışlığın TMK.'nun 1027. maddesine göre düzeltilmesini istemiş, davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriği ile Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 14/10/1993 tarih 1993/549 E. 1993/482 K. sayılı kararı ile, A.... uhdesinde bulunan 4944/215040 paydan 2472/215040 payın İ. Y.. adına hükmen tesciline, 2472/215040 payın da A.Ç.. üzerinde bırakılmasına karar verilmesine karşın 16/11/1993 tarih ve 5064 yevmiye numaralı işlemle 2472/110592 payın İ. Y..adına hükmen tescil edildiği ve 2472/110592 payın A. Ç.. üzerinde hükmen bırakıldığı, böylece çekişme konusu 2 pafta 684 parsel sayılı 37.000 m² yüzölçümlü taşınmazın tapu kaydında paylar toplamı ile paydanın eşit olmadığı saptanarak davanın kabul edilmiş olması kural olarak doğrudur.

Ne var ki, başlangıçta A. Ç..’ın kayden malik olduğu 4944/215040 payın yarısı haricen İ. Y..’e satılmış olup; İ. Y..’in payını, 01/04/2008 tarih ve 3480 yevmiye ile davalı L.. A..'a; A.Ç..’ın payını, 25/10/2007 tarih, 9558 yevmiye no ile diğer davalı M.. Ü..’e sattığına ve artık A. Ç.. taşınmazda pay sahibi olmadığına göre, düzeltilmiş paylar davalılar L.. A.. ve M.. Ü.. adına yazılması gerekirken HMK 26.maddesi gözardı edilerek, istek olmadığı halde A.Ç.. adına pay tescili doğru değildir.

Davalıların temyiz itirazları değinilen yön itibari ile yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5765
Karar No: 2020/2583
Karar Tarihi: 29.06.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/5765 E.  ,  2020/2583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANTALYA 24. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, suça konu 26/01/2015 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 26/01/2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 17/02/2015 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 17/03/2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için, Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 29/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/8431
Karar No: 2020/10214
Karar Tarihi: 14.12.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/8431 E.  ,  2020/10214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nin 23/12/2019 tarih ve 2019/284 E. - 2019/1606 K. sayılı kararının davalılardan ..., ..., Cem-Sel İnşaat Turizm Ve Ticaret Limited Şirketi

vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin (kapatılan Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin) 12/06/2020 tarihli 2020/985 E. - 2020/1006 K. sayılı kararıyla davalılar vekilinin adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nun 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334 ve devamı maddeleri uyarınca; adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispat etmesi, davada veya talepte haklı olduğu hususunda da mahkemede kanaat uyandırması gerekir.

Aynı Kanunun 336/2. maddesine göre de; adli yardım talebinde bulunacak kişinin, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren, mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye ibraz etmesi zorunludur.

Somut olayda; adli yardım talebine ilişkin dilekçe ve ekinde yer alan bilgi ve belgeler, tek başına adli yardım talebinde bulunan davalıların ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlar nitelikte değildir.

Yukarıdaki nedenlerle Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin (kapatılan Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin) adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, davalılar vekilinin yerinde bulunmayan itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Davalılar ..., ..., Cem-Sel İnşaat Turizm Ve Ticaret Limited Şirketi'nin yerinde görülmeyen itirazlarının HMK’nun 337/2. maddesi gereğince kesin olarak ayrı ayrı REDDİNE, 14/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.