erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/3728
Karar No: 2016/9048
Karar Tarihi: 29.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/3728 E.  ,  2016/9048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Tehdit suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın mağdur ...'e hitaben "...bunun hesabını eşinle birlikte vereceksin, senin ve eşinin burnunu kıracağım" diyerek onu tehdit ettiği olayda sanığın bu tehdit beyanını mağdurun eşi olan ....'a iletmesi kastıyla söylediğine dair yeterli ve inandırıcı somut delil bulunmadığı anlaşıldığından mahkemenin beraatine dair kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak, yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçu işlediğine dair delil elde edilemediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 29/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3871
Karar No: 2015/32778
Karar Tarihi: 04.11.2015

**10. Ceza Dairesi         2014/3871 E.  ,  2015/32778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/234315

Mahkeme : ADANA 4. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 07/06/2013- 2013/112 esas ve 2013/311 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin "18/06/2012 ve 20/06/2012" yerine “20/06/2012” olarak yazılması,

2- Sivil giyimli iki kolluk görevlisinin 18.06.2012 tarihinde 20 TL verip sanıktan 1 adet MDMA içeren uyuşturucu tablet aldıkları, aynı görevlilerin 20.06.2012 tarihinde tekrar giderek 20 TL verip sanıktan 1 adet MDMA içeren uyuşturucu tablet aldıkları; kolluk görevlilerinin gerçek iradelerinin uyuşturucu madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğundan, somut olayda “uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği; böylece sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, iki kez uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9622
Karar No: 2012/13638
Karar Tarihi: 22.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/9622 E.  ,  2012/13638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GİRESUN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/05/2012

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve yıkım davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, 1610 parsel maliki olduğunu, komşu 1622 parsel maliki olan davalının taşınmazlar arasında bulunan sınır kazıklarını sökerek haksız yere taşınmazına müdahale ettiğini, toprak tabanını oyarak iki adet fındak ocağına zarar verdiğini, her an heyelan olmasının muhtemel olduğunu, öte yandan davalıya ait elma ağacının parseline tecavüzlü olduğunu, kesilmesi konusunda uyarıda bulunduğu halde sonuç alamadığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre, davacının toprak tabanını kazmak ve sınır kazıklarını sökmek biçimindeki iddia kanıtlanamadığından bu yönden davalının davacı taşınmazına bir elatmasının bulunmadığı saptanmak suretiyle yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davacı vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarına gelince;

Mahallinde yapılan uygulama neticesinde teknik bilirkişilerin; kesilmesi istenen ağacın köy tüzel kişiliğine ait yol üzerinde kaldığını, sözkonusu elma ağacının dal ve köklerinin davacı taşınmazına geçtiğini ve gölge yaparak davacının parselindeki fındık ağaçlarınının güneşlenmesine engel olduğunu, kökleri ile bitki besin maddelerine ortak olduğunu, dal ve kökleri davacı taşınmazına geçmekte ve zarar vermekte olan anılan elma ağacının kesilmesi gerektiğini, zararın başka türlü giderilebilme olanağının bulunmadığını rapor ettikleri, öte yandan; evrak arasına alınan Giresun Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/4928 Soruşturma sayılı dosyasında davalının şüpheli sıfatıyla verdiği 05.12.2011 tarihli ifadesinde anılan elma ağacının kendisine ait olduğunu beyan ettiği görülmektedir.

O halde, dal ve kökleri davacının parseline tecavüzlü olduğu saptanan elma ağacı yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle, hükmün 12.01.2011 tarihinde kabul edilen ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK' nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK’un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin hacrın temyiz edene geri verilmesine, 22.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2132
Karar No: 2015/19518
Karar Tarihi: 23.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/2132 E.  ,  2015/19518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi istemine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay gecesi, sanığın idaresinde bulunan sağ farı yanmayan araç ile, aydınlatmanın yetersiz olduğu tek yönlü bölünmüş yoldan kavşak girişine geldiğinde, 167 promil alkollü olan yayaya aracın sağ ön kısmı ile çarparak ölümüne neden olup, olay yerinden kaçtığı olayda, sanığın soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde, “kullanmakta olduğum aracın farlarından bir tanesinin yanmamasının da kaza sonucu ölen şahsı geç görmemde etken olduğunu düşünüyorum” şeklindeki beyanı dikkate alındığında, aydınlatmanın yetersiz olduğu yolda sağ farı yanmayan araçla seyredip ölüme neden olan sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerekliliğinin gözetilmemesi,

2- TCK’nın 62. maddesi atıfet maddesi olmayıp, mahkemece uygulanıp uygulanmayacağı hususunda yargılamanın tüm aşamalarının dikkate alınarak takdir hakkının kullanılması gerektiği, TCK’nın 50. maddesinin ise, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre değerlenidirilmesi gerekirken, Olay sonrasında, ölene çarparak olay yerinde bıraktıktan sonra kaçan, kollukça yapılan titiz araştırma sonucunda yaklaşık 2 ay sonra kimliği tespit edilebilen, yargılama süresi boyunca da, suçtan pişman olduğunu gösterir tavır sergilemeyen sanık hakkında, “Sanığın suçtan sonra ve yargılama sürecindeki tutum ve davranışları cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri” şeklindeki gerekçeyle TCK’nın 62. maddesi ile, “olayın meydana geliş şekli sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak” şeklindeki isabetsiz gerekçeyle TCK’nın 50. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/3086
Karar No: 2010/5062
Karar Tarihi: 30.06.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/3086 E.  ,  2010/5062 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ...'i kasten öldürmekten, ... ile ...'i kasten öldürmeye teşebbüsten, , ... kızı ..., ... Kızı ... ile ...'i olası kastla yaralamaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03/07/2007 gün ve 189/106 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafi ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçuna müdahillik mümkün olmadığından müdahiller vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin ve sanık hakkında bu suçtan verilen beraat hükmünü temyizde hukuki yararı bulunmayan sanık müdafiinin gerekçeye yönelik olmayan temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın, maktuller ... ve ...'yi kasten öldürme, mağdurlar ... ve Yeliz'e yönelik kasten öldürmeye kalkışma ve mağdur ...'a yönelik yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin, suçların vasfına, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 44.maddesinin uygulanması gerektiğine ve tahrikin derecesine yönelen, müdahiller Şermin, ... ve Yeliz vekilinin, eksik incelemeye, tasarlamanın şartlarının oluştuğuna ve tahrikin bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Kısmen resen de temyize tabi bulunan maktuller ... ve ...'yi kasten öldürme, mağdurlar ... ve Yeliz'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA;

B) Mağdur ...'a yönelik olası kasıtla yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken, 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e-son ve 87/1-d maddeleri uyarınca cezanın belirlenmesinden sonra, cezanın aynı Kanunun 21/2 maddesi ile indirime tabi tutulması gerektiği gözetilmeden hatalı uygulama sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması;

C) Sanığın mağdurlar (... kızı) ..., (... kızı) ... ve ...'a yönelik yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin, müdahiller (... kızı) ... ve ... vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin BOZULMASINA, 30/06/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/1695
Karar No: 2013/7823
Karar Tarihi: 27.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/1695 E.  ,  2013/7823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, müşteki olan eşinin burnunda 1. derece kırık meydana gelecek şekilde yaraladığı, sanığa 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-a ve 87/3. maddelerinin uygulanması gerektiği ve bu suçun yargılaması Asliye Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında olup görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı saklı kalarak hükmün talebe uygun olarak BOZULMASINA, 27.02.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4735
Karar No: 2021/2518
Karar Tarihi: 22.02.2021

**7. Ceza Dairesi         2020/4735 E.  ,  2021/2518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya içinde bulunan 17.05.2015 tarihli tutanakta; sanığın muavini olarak bulunduğu yolcu otobüsünde önleyici arama kararı ile yapılan aramada, otobüsün orta kapı girişinde bulunan, kilitli vaziyetteki kapısı usulüne göre açılan tuvalet kısmında üç adet valiz içerisindeki toplam 310 karton kaçak sigara ele geçirildiği olayda; sanığın aşamalardaki savunmasında; muavin olarak çalıştığı yolcu otobüsünde tuvaletin anahtarı bulunmadığı için kapısı kırıldığında ele geçen sigaraların kendisine ait olmadığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında; soruşturma aşamasında dinlenilen otobüs şoförü Mecit Yıldızhan, varsa yedek şoför ile sanığın savunmalarında belirttiği hostes ...'nın açık kimliği tespit edilip dinlenilmeleri, bu tanıkların beyanına göre gerekirse tutanak mümzilerinin tanık olarak dinlenilmek suretiyle, olayla ilgili bilgi ve görgüleri sorularak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/8478
Karar No: 2009/12166
Karar Tarihi: 05.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/8478 E.  ,  2009/12166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dava, Başkanlar Kurulu'nun 23.02.2004 tarihli kararında belirtilen , Borçlar Kanununun hasılat kirası hükümlerine tabi ticari işletme kirası niteliğinde bulunmadığından,

Uyuşmazlığın bu niteliğine göre hükme yöneltilen temyiz itirazlarını inceleme görevi Dairemize değil Yüksek 11.Hukuk Dairesine aittir. Ne var ki; anılan Dairece de görevsizlik kararı verildiğinden ortaya çıkan görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yüksek Birinci Başkanlığa sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, görev sorunu giderilmek üzere dosyanın Yüksek Yargıtay Birinci Başkanlığı’na gönderilmesine 05.11.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/7346
Karar No: 2012/674
Karar Tarihi: 18.01.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/7346 E.  ,  2012/674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bandrole tabi eserleri bandrolsüz çoğaltmak ve satmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair, Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/12/2008 tarihli ve 2008/657 esas, 2008/826 sayılı kararını müteakip, asliye ceza mahkemeleri arasındaki ilişkinin görev değil, iş bölümü olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine ilişkin Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/01/2010 tarihli ve 2009/202 esas, 2010/20 sayılı kararı sebebiyle çıkan görev uyuşmazlığı üzerine, Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/02/2010 tarihli ve 2010/129 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 19.05.2010 gün ve 31839 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2010 gün ve KYB. 2010-131449 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5846 sayılı Kanun kapsamındaki ceza davalarına ikiden fazla Asliye Ceza Mahkemesi olan yerlerde 3 nolu Asliye Ceza Mahkemesinin bakacağına ilişkin Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 24.03.2005 tarih ve 188 sayılı kararı ve Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 03/11/2008 tarihli ve 373 sayılı kararı ile faaliyete geçirilmiş olması karşısında, bu tarihten önce açılan davaların açıldıkları mahkemelerce sonuçlandırılmaları gerektiği yerleşik Yargıtay içtihatlarıyla kabul edilmiş bulunduğu cihetle, 22/09/2008 tarihinde açılan davanın Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesince sonuçlandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yazılı emre dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden Tekirdağ 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2010 tarihli ve 2010/129 D.İş sayılı kararının CMK.nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına 18.01.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17620
Karar No: 2014/16774
Karar Tarihi: 20.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/17620 E.  ,  2014/16774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet ve temyiz talebinin miktardan reddine dair ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ...’un, 19.05.2010 tarihinde amcası olan şikayetçi ...’a ait arazide bulunan ve şikayet tarafından dikildiği anlaşılan tel örgü ve kazıkları keserek kaldırdığı, bu olaydan yaklaşık iki hafta sonra şikayetçinin sökülen tel örgü ve kazıkların yerine yenisini taktığını gören sanığın, şikayetçiyle tartışarak onu basit tıbbi müdahale giderilebilecek şekilde yaraladığı, Samsun Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nce düzenlenen raporda, şikayetçinin beden bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğunun belirtildiği; Dairemizin 30.09.2013 tarih ve 2013/12056-14379 E-K sayılı ilamıyla, sanığın diğer temyiz itirazları reddedilerek, suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş olan ve hapis cezasına ilişkin geçmiş mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK’nın 50/3 maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesinden dolayı kararların bozulduğunun anlaşıldığı somut olayda;

TCK'nın 86/2. maddesindeki suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi nedeniyle, aynı kanunun 50/2. maddesi gereğince hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi usul ve yasaya aykırı ise de; fiili işlediği sırada altmış beş yaşını doldurmuş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezasının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunlu olduğundan, sonuca etkili görülmeyen bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Mala zarar verme suçundan verilen temyiz isteminin reddine dair 16.04.2014 tarih ve 2013/102-2014/6 sayılı ek karar ile yaralama suçundan bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle 16.01.2014 tarihli hükmün ONANMASINA, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10747
Karar No: 2015/25421
Karar Tarihi: 14.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/10747 E.  ,  2015/25421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/75170

MAHKEMESİ : Hendek Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2013

NUMARASI : 2013/257 (E) ve 2013/612 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın katılanın burnuna yumruk attıktan sonra bıçak ile yaralamaya çalışırken tanık Mustafa'nın engellemesi ile eylemini tamamlayamadığı olayda; sanığın olayın bir bütün olarak düşünülerek sadece silahla basit yaralama suçundan cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde basit yaralama ve bıçakla basit yaralamaya teşebbüs suçlarından cezalandırılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16066
Karar No: 2014/16318
Karar Tarihi: 19.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/16066 E.  ,  2014/16318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Kars Sulh Hukuk Mahkemesi ve Ardahan Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayına vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, kısıtlının uzun süredir Kars Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde kaldığı, bu dönemde vesayet işlerinin Kars Sulh Hukuk Mahkemesi'nce yürütüldüğü, daha sonra kısıtlının Ardahan Engelsiz Yaşam Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi'ne naklinin yapılması üzerine Kars Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilerek dosyanın yetkisizlikle Ardahan Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderildiği, her ne kadar Türk Medeni Kanununun 22. maddesinde bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı belirlenmişse de, kısıtlının yerleşmek niyetiyle bakımevinde kaldığı ve sürekli bakım ve gözetiminin bakımevinde gerçekleştirildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Ardahan Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Ardahan Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 19.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.