Esas No: 2024/378
Karar No: 2024/3988
Karar Tarihi: 02.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/378 E.  ,  2024/3988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1542 E., 2023/2725 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/464 E., 2023/204 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı ... hakkında orman yangınına neden olma suçundan muhafaza memurları tarafından 21.08.2019 tarihli suç zaptı tutanağının tanzim edildiğini, müvekkili idare tarafından Yangın Hasarat Raporu ve Tazminat Raporu düzenlenerek Kurum zararı olduğunun tespit edildiğini, Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2021 tarihli ve 2019/958 E., 2021/268 K. sayılı ilamı ile davalı ...'in suçu sabit görülerek taksirli orman yangınına neden olma suçundan cezalandırılmasına karar verildiğini, dosyanın istinaf aşamasında olduğunu ileri sürerek; fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, davanın kabulü ile 387.818,87 TL Kurum zararının suç tarihinden itibaren işleyerek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; müvekkili ...'in olay günü yemek yapmak amacıyla yaktığı küçük ateşi işi bittikten sonra üzerine su dökerek söndürdüğünü, söndürmesinin üzerinden bir süre geçtikten sonra kontrol amaçlı ateş yaktığı bölgeye yeniden döndüğünü, dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirdiğini, müvekkilinin taksir derecesinde dahi bir kusurunun söz konusu olmadığını, müvekkili ...'in anne ve babası olan davalılar ... ve ...'in kusursuz sorumlulukları dahi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; somut olayda Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/958 E., 2021/268 K. sayılı dosyasında suça sürüklenen çocuk ...'in kadastral olarak orman arazisi olan ancak orman ağacı teşkil edecek bir ağaçlık alan olmayan boş orman toprağı alanında çobanlık yaptığı, öğlen yemeği yemek için yamaçta uygun bulduğu bir noktada ateş yaktığı, yemeğini yedikten sonra sığırın yaylıma devam etmesi sebebiyle ateşin üzerine su dökerek hayvanları kontrol etmeye kalktığı, ancak ateşin sönmeyerek Ağustos ayı olması sebebiyle kurumuş otlara sıçrayarak yangın çıkması ve yamaçta bulunan kuru otların tamamının yanması neticesinde her ne kadar SSÇ daha fazla büyümesini engellemek için köylülere ve itfaiyeye haber vermiş ise de; atılı Taksirle Orman Yangınına Neden Olma suçunu işlediği ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 110/3 maddesi gereğince cezalandırıldığı, verilen kararın istinaf edildiği, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 2021/1231 E., 2022/2059 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, kararın 22.09.2022 tarihinde kesinleştiği, davacı idarenin bu yangından kaynaklanan gerçek zararından davalı velileri ... ve ...'in 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 369 uncu maddesi kapsamında ev başkanı sıfatıyla sorumlu tutulması gerektiği, alınan 30.11.2022 havale tarihli bilirkişi raporu içeriğinden yangını söndürmek için davacı idare tarafından (Yangının söndürme giderleri: araç gider ve masrafları + işçilik giderleri + iaşe masrafları) 10.470,22 TL zararının sabit olduğu, her ne kadar davacı idare tarafından 377.348,65 TL yeniden ağaçlandırma bedeli talep etmiş ise de; yapılan keşif sonrası alınan denetime açık hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporunda davaya konu taşınmaz üzerinde meydana gelen yangının örtü yangını şeklinde geliştiği, ekiplerce kısa sürede söndürüldüğü, yangından orman ağaç ve ağaççıklarının zarar görmediğinin tespit edildiği, davacı idarenin yeniden ağaçlandırma bedeli talebinin yerinde olmadığı, davacı idarenin gerçek zararının 10.470,22 TL olup, küçük ...'in yangına sebebiyet verdiği sabit ise de; küçüğün yangın çıktıktan sonra yangını söndürme yönünde çaba sarfetmesi, yangının büyümesini engellemek için köylülere ve itfaiyeye haber vermiş olması, yangının çıkmasında kastının bulunmaması gibi hususlar değerlendirildiğinde, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51 inci maddesi uyarınca %30 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 7.329,15 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; tazminat istemlerinin tamamının kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin isabetsiz olduğunu, tazminat hesabının hatalı ve eksik yapıldığını, ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; "...Dava konusu yangının meydana gelmesinde davalı ...'in kasıtlı bir eylemi olmadığı açıktır. Şu durumda; anılan davalının kastının bulunmaması, olay tarihindeki mevsim koşulları ve dosya kapsamında alınan beyanlar ile mahallinde yapılan keşifte yapılan inceleme dikkate alındığında, davalının yangını söndürmek için çabalaması gözetildiğinde hükmedilen tazminattan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 50 ve 51 inci maddeleri gereğince uygun miktarda hakkaniyet indirimi yapılarak sonucuna göre karar verilmesinde de isabetsizlik bulunmamıştır. (Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin benzer mahiyetteki başka bir olaya ilişkin 2019/3464 K. sayılı kararı). Buna göre, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, akabinde düzenlenen bilirkişi kurulu raporu, tanık anlatımları ile İlk Derece Mahkemesi kararında gösterilen yasal gerekçeye göre kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik olmadığı anlaşılmakla,.." gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, orman yangını nedeniyle yapılan yangın söndürme ve ağaçlandırma giderlerinin tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Kanun'un 49 ve 51 inci maddeleri,

2. 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 114 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle keşif yapılarak alınan bilirkişi raporunda orman alanı içinde orman ağaçlarının bulunmadığının, tek yıllık bitkiler ile yer yer çok yıllık çalıların bulunduğunun, yangın öncesi uydu görüntülerinde de dava konusu yer üzerinde orman ağaç ve ağaççıklarının bulunmadığı, alanın otlarla kaplı olduğunun dolayısıyla ağaçlandırma bedel hesabının yapılmasının mümkün olmadığının belirlenmesine ve Mahkemece ispatlanan yangın söndürme giderinden yapılan indirimin hakkaniyete uygun bulunmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.