erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/12154
Karar No: 2014/14384
Karar Tarihi: 05.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/12154 E.  ,  2014/14384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2012/572-2013/715

DAVA :Davacı vekili, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın davalılar E.. Ş.. ve E.. Ş.. yönünden kısmen kabulüne, C.. Ş.. yönünden reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı vekili ile davalılar E.. Ş.. ve E.. Ş.. avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar E.. Ş.. ve E.. Ş..'in tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında temyiz itirazları yerinde değildir.

2. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinin 1. fıkrasında göre “işyeri veya işyerinin bir bölümü hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer”. Aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, “yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır”.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Dosya içeriğine göre davacının çalıştığı işyeri Aralık 2008 tarihinde davalı C.. Ş.. tarafından diğer davalılara devredilmiştir. Devirden itibaren 2 yıl geçmekle kıdem tazminatı dışındaki alacaklardan adı geçen davalının sorumluluğu kalkmış ise de kıdem tazminatı yönünden 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14/2 maddesi uyarınca devir tarihindeki süre ve ücret üzerinden müteselsil sorumluluğu devam etmektedir. Adı geçen davalının devir tarihindeki ücret ve süre üzerinden kıdem tazminatından sorumluluğu nedeni ile kıdem tazminatında sorumlu olduğu miktar belirlenmeli ve bu miktardan müteselsil sorumluluğuna karar verilmelidir. Mahkemece adı geçen davalı yönünden davanın tümden reddine karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3752
Karar No: 2015/2896
Karar Tarihi: 05.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/3752 E.  ,  2015/2896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/41700

MAHKEMESİ : Ordu Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 18/12/2012, 2012/216 (E) ve 2012/265 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

1-Sanık ... müdafiinin ceza miktarı itibari ile yasal şartları taşımayan duruşmalı inceleme talebinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Sanık ile mağdur ve arkadaşı ... arasında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, mağdur ve arkadaşının sanığa laf atıp basit şekilde yaralamaları üzerine sanığın da üzerindeki bıçakla mağduru toraksa nafiz olacak, pnömotoraks oluşacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda,

Mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışlarının ulaştığı boyut nedeniyle sanık hakkında TCK'nun 29. maddesi gereğince asgari oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde ½ oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin, mağdur ... kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık

müdafiinin meşru savunmanın varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 05.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/17494
Karar No: 2010/16589
Karar Tarihi: 13.10.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/17494 E.  ,  2010/16589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme; memura görevinden dolayı hakaret.

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması isteğinin hakaret suçu bakımından seçenek yaptırımlardan para cezasının uygulanmasını da kapsadığı gözetilmeden, takdir hakkının gerekçesiz biçimde hapis cezası olarak belirlenmesi,

2-Suç tarihinde 18 yaşından ..., sabıkasız ve öğrenci olan sanığın, sabah okula gitmek üzere yolda servis aracı beklerken oradan uzaklaşmasını isteyen sivil giyimli polis memurlarına yönelik atılı direnme ve hakaret suçlarına dair yargılamanın tüm oturumlarına katılmasına rağmen tutanaklara olumsuz bir halinin yansımamış bulunması ve dosyada mevcut sosyal inceleme raporunda ani gelişen olaydan ötürü pişmanlık duyduğunun belirtilmesi karşısında, ... cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi ve TCY.nın 51, 62 ve C.M.K.nun 231/5. maddelerinin uygulanmaması sırasında, TCY.nın 3. maddesi de gözetilerek, objektif, dosya içeriği ile uyumlu, fiile ve faile uygun, ... ve makul bir gerekçe gösterilmesi gerekirken, yasal ibarelerin tekrarı ile yetinilip, olumsuz kanaatin dayanaklarının neler olduğu gerekçelendirilmeden, soyut olarak yazılı biçimde hüküm kurulması,

3-Sanığın birden çok görevliye direnmesine karşın hakkında TCY.nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 3 nolu bozma nedeni bakımından 1412 sayılı CYY.nın 326/son maddesinin gözetilmesi,yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2124
Karar No: 2012/5341
Karar Tarihi: 28.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/2124 E.  ,  2012/5341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : T.C.K. 81, 35, 62, 53, 54, 63 maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanığın mağdureyi birden fazla bıçak darbesiyle batın, toraks, üst ekstremiteler ile yüz bölgesinden yaraladığı, sağ preaurikuler bölgedeki fasial kesinin ve sağ üst ekstremitedeki ulnar sinir kesisinin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, sağ göz üst kapakta tespit edilen yara izinin yüzde sabit iz niteliğinde olduğu, sağ eldeki ulnar sinir kesisine bağlı fonksiyonel kısıtlılığın organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu anlaşılmakla, teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9 ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, haksız tahrike yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),28/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/563
Karar No: 2019/2978
Karar Tarihi: 07.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/563 E.  ,  2019/2978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan TCDD Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatları, yıllık ücretli izin, ulusal bayram genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demir Yolları Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demir Yolları Genel Müdürlüğü’nün aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, ulusal bayram ve genel tatil alacağının takdiri indirim sonucunda neticeten 785,95 TL. olarak belirlenmesine rağmen “1000” TL kısmında dava tarihinden, “bakiyesine” ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi şeklinde hüküm kurulması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının “3“ numaralı bendinin çıkartılarak, yerine;

''3-Bilirkişi raporuna göre hesaplanan net 1.122,78 TL genel tatil çalışması alacağından işçinin raporlu mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak takdiren %30 oranında taktiri indirim uygulanarak hesaplanan net 785,95 TL genel tatil çalışması alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve mütelselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine," bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. - 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/02/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/14935
Karar No: 2021/2952
Karar Tarihi: 14.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/14935 E.  ,  2021/2952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Dosyanın ve davalı vekilinin temyiz dilekçesinin incelenmesinden; davaya konu kazayla ilgili olarak açılan Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2020/226 Esas sayılı dosyası örneği ile davacının açtığı Tekirdağ 2. İş Mahkemesi'nin 2019/355 Esas sayılı dosyası örneğinin; ayrıca davacı desteği Yaşar Kırlangıç'ın anne babasını gösterir nüfus kayıt örneğinin dosya kapsamında bulunmadığı görülmüştür.

Dairemiz'ce incelenmesi gerekli görülen Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2020/226 Esas sayılı dosyası ve Tekirdağ 2. İş Mahkemesi'nin 2019/355 Esas sayılı dosyasının tüm belgelerini içeren birer örneğinin ilgili mahkemelerden ve davacı desteği Yaşar Kırlangıç'ın anne babasını gösterir nüfus kayıt örneğinin ilgili yerden getirtilip dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE;

14/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12155
Karar No: 2014/14385
Karar Tarihi: 05.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/12155 E.  ,  2014/14385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2012/578-2013/721

DAVA :Davacı vekili, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın davalılar E.. Ş.. ve E.. Ş.. yönünden kısmen kabulüne, C.. Ş.. yönünden reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı vekili ile davalılar E.. Ş.. ve E.. Ş.. avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar E.. Ş.. ve E.. Ş..'in tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında temyiz itirazları yerinde değildir.

2. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinin 1. fıkrasında göre “işyeri veya işyerinin bir bölümü hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer”. Aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, “yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır”.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Dosya içeriğine göre davacının çalıştığı işyeri Aralık 2008 tarihinde davalı C.. Ş.. tarafından diğer davalılara devredilmiştir. Devirden itibaren 2 yıl geçmekle kıdem tazminatı dışındaki alacaklardan adı geçen davalının sorumluluğu kalkmış ise de kıdem tazminatı yönünden 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14/2 maddesi uyarınca devir tarihindeki süre ve ücret üzerinden müteselsil sorumluluğu devam etmektedir. Adı geçen davalının devir tarihindeki ücret ve süre üzerinden kıdem tazminatından sorumluluğu nedeni ile kıdem tazminatında sorumlu olduğu miktar belirlenmeli ve bu miktardan müteselsil sorumluluğuna karar verilmelidir. Mahkemece adı geçen davalı yönünden davanın tümden reddine karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15071
Karar No: 2016/3772
Karar Tarihi: 30.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15071 E.  ,  2016/3772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanlara ait araçlara balyozla vurmak suretiyle zarar verdiği iddia edilen olayda; sanığın savunması, katılanların aşamalarda değişmeyen beyanları, tanık ...'in aracın plaka ve rengine yönelik net açıklamaları ve savunma tanığı İlker'in 14/10/2011 tarihli tutanak içeriği ile çelişkili ifadeleri karşısında; sanığın mala zarar verme suçundan mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/9231
Karar No: 2017/23838
Karar Tarihi: 02.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/9231 E.  ,  2017/23838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı...İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini ücretinin ödenmemesi üzerine haklı nedenle feshettiğini beyanla kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarını istemiştir.

Davalı...Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı...ve davalı...vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tanık beyanlarına istinaden hesaplanması durumunda, işçinin hastalık, izin veya mazeret izni gibi nedenlerle çalışamadığı günler olabileceği nazara alınarak uygun bir indirim yapılması gerektiği Dairemizce istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, fazla çalışmaların takdiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda, davacının hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları tanık beyanlarına göre tespit edildiği dikkate alınarak, işçinin hasta ve mazeretli olabileceği günler için mahkemece %30'dan az olmamak üzere uygun bir indirime gidilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.-

3-Davacı...işçinin ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma karşılığı ücretinin hesaplanması hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 47. maddesinde, Kanunun kapsamındaki işyerleri bakımından, ulusal bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışma karşılığı olmaksızın o günün ücretinin ödeneceği, tatil yapılmayarak çalışıldığında ise, ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücretin ödenmesi gerektiği hükme bağlanmıştır.

Mahkemece ulusal bayram ve genel tatil alacağı hesabına esas alınan ücretin, davacının günlük ücretinin %100 fazlası olarak kabul edilmesi isabetsiz olup davacıya tatil yapmayarak çalıştığı her gün için genel tatil ücreti olarak bir günlük ücretinin ödenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02/11/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/20991
Karar No: 2014/30976
Karar Tarihi: 06.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2012/20991 E.  ,  2014/30976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/186214

MAHKEMESİ : Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2010

NUMARASI : 2007/408 (E) ve 2010/64 (K)

SUÇ : Hırsızlık, 6136 sayılı Kanuna Muhalefet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık D.. A..'ın temyiz dilekçesinde Sivrice Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sevk edildiği Elazığ Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 18/05/1994 tarihli 378 numaralı raporda akıl bozukluğu denilen ruhsal rahatsızlığının tespit edildiği, 765 sayılı TCK'nın 47. maddesinden istifade edeceğini belirten raporu ekleyerek cezai ehliyetinin olmadığını beyan ettiği, mahkemece sanık hakkında Elazığ Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nden alınan 13/11/2007 tarihli 3.772 nolu rapora göre sanıkta cezai ehliyetini etkileyecek düzeyde ruhsal rahatsızlığa rastlanmadığının tespit edildiği ,bu durumunda ceza ehliyetinin tam olduğunun bildirilmesi sonucu mahkemece sanık hakkında TCK 32. maddesinin uygulanmadığı anlaşılmışsa da ,

Sanığın bu durumunun her iki rapor arasındaki çelişkinin giderilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda 5271 sayılı CMK'nın 74. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu Başkanlığından alınacak rapor ile sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık D.. A..'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/13558
Karar No: 2015/31021
Karar Tarihi: 04.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/13558 E.  ,  2015/31021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/322936

MAHKEMESİ : Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2013/204 (E) ve 2013/393 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre ailevi meseleden çıkan tartışmada müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanında, sanıklar Süleyman ve Çağlar'ın kendisinin kollarından tutup savunmasız bıraktığı esnada sanık Sezgin'in mermer parçası ile burnuna vurduğunu söylemesi, bunu doğrulayan doktor raporu ve tanıklar Arif ve Nuriye'nin soruşturmadaki beyanları karşısında sanıkların cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yargılama aşamasında suçtan kurtarmaya yönelik beyanlara itibar edilerek yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.11.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.