Esas No: 2023/14221
Karar No: 2024/3273
Karar Tarihi: 27.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/14221 E.  ,  2024/3273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2482 E., 2023/2356 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 12. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/181 E., 2023/209 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 28.04.2010 – 21.03.2016 tarihleri arasında davalının seracılık işyerinde çalıştığını, Urla Devlet Hastanesinde 30.07.2013 tarihinde epidermal kalınlaşmalar teşhisi konulduğunu, 2014 yılıda Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde alerjik kontakt dermatit metallere bağlı teşhisi konulduğu, hidrojen peroksit ve acrobat plus adlı maddelere temas etmemesinin uygun olduğunu, ancak bunun bilinçsiz olarak sürekli işyerinde kullanıldığını, tazminat dosyasında dinlenen tanıkların da benzer şikayetleri bulunduğunu beyan ederek işyerinde geçirdiği hastalığın meslek hastalığı olduğunun ve sürekli iş göremezlik oranını tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı hakkında İzmir Kurum Sağlık Kurulu'nun 16.01.2019 tarih H-73/20193500032 sayılı kararı ile meslek hastalığı olmadığı yönünde karar tanzim edildiğini, bu karar ile davacının 5510 sayılı Kanun'un meslek hastalığını düzenleyen 14 üncü maddesindeki şartları taşımadığının tespit edildiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davacının hastalığının meslek hastalığı olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının kabulüne, davacıda tespit edilen kronik kontakt dermatit hastalığının meslek hastalığı olduğu, E cetveline (yaşına) göre % 13.3 (yüzdeonüçnoktaüç) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, meslek hastalığının başlangıç tarihinin 24.07.2017 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı ... vekili; davacının çalışmaya başlamadan önce ve sonra çiçekçilik peyzaj ziraat sektöründe çalışmaları olduğunu ve çalışmalarının devam ettiğini, hangi firmadan alerjik durum oluştuğunun tespit edilmediğini, tazminat dosyasındaki davacı tanığının davacının, halen dahi temas içinde olduğuna ilişkin beyanının olduğunu, bu reaksiyonun temel özelliğinin kısa bir süre sonra tamamen kaybolması olduğunu, meslek hastalığı şeklinde tespitin yerinde olmadığını, ATK raporu ile YSK raporu arasında ciddi çelişkiler bulunduğunu, davacının çalışması bulunan iş yerelerinde denetmen tutanakları düzenlenmesi işyeri çalışma ortamlarının bilgi ve belgelerinin araştırılıp sonucuna göre kazanma gücü kaybı oranının diğer çalıştığı işyerlerinden kaynaklanıp kaynaklanmadığının tespit edilmesi gerektiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı Kurum vekili; alerjik hastalığın kişisel koruyucu donanım ile önlenebildiğinden meslek hastalığı kabul edilemeyeceğini beyanla, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 10.02.1982 doğumlu davacının, 04.12.2003 tarihinden itibaren 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a maddesi kapsamında sigortalılık bildirimlerinin olduğu, 28.04.2010 - 21.03.2016 tarihleri arasında davalı işveren adına kayıtlı 1381231 sicil sayılı işyerinden çalışmalarının olduğu, davacının, 24.05.2016 - 05.06.2016, 03.11.2016- 31.07.2018, 15.12.2016 - 03.04.2017 tarihleri arasında dava dışı işverenlerin işyerlerinden çalışmalarının bulunduğu, davacının, 22.03.2017 varide tarihli 28.04.2010 - 21.03.2016 tarihleri arasında meslek hastalığına maruz kaldığına yönelik dilekçesinin, İzmir Kurum Sağlık Kurulunun 16.01.2019 tarihli kararı ile meslek hastalığı olmadığına karar verildiği, Yüksek Sağlık Kurulunun 20.01.2020 tarihli kararında meslek hastalığı olmadığına yönelik karar verildiği, Adli Tıp 3. İhtisas Dairesinin 28.02.2022 tarihli raporunda, davacının tespit edilen kronik kontakt dermatit hastalığının meslek hastalığı olduğuna, %13,3 meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağına yönelik kanaat bildirdiği, Adli Tıp 2. Üst Kurulu'nun 24.03.2023 tarihli raporunda, davacının tespit edilen kronik kontakt dermatit hastalığının meslek hastalığı olduğuna, %13,3 meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağına, meslek hastalığının başlangıç tarihinin Ege Üniversitesi Tıp Fakültesinin 24.07.2017 tarihli rapor tarihi olduğuna yönelik kanaat bildirdiği; eldeki davada, kusurun tespiti yargılamaya konu olmadığından, tüm işverenlerin davaya dahil edilmesine gerek olmadığı, Adli Tıp 2. Üst Kurulu'nun 24.03.2023 tarihli raporunda, davacı sigortalının tespit edilen kronik kontakt dermatit hastalığının meslek hastalığı olduğuna, %13,3 meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağına, meslek hastalığının başlangıç tarihinin Ege Üniversitesi Tıp Fakültesinin 24.07.2017 tarihli rapor tarihi olduğuna yönelik kanaat dikkate alındığında, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; davacının meslek hastalığından kaynaklanan sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 19 ve 95 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.