erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/15958
Karar No: 2014/7284
Karar Tarihi: 12.06.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/15958 E.  ,  2014/7284 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/9477

Mahkemesi : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 27.09.2011

Numarası : 2010/89 - 2011/339

Suç : İftira, yalan tanıklık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "30.10.2008-11.03.2009" yerine "27.11.2008-11.03.2009" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Sanığın azmettirmesi sonucunda temyize gelmeyen sanık S.. Ö..'in, S.. I.. ile N.. A..'ün huzurunda katılan A.. B..'ın kendisini tehdit ettiğine ve hakarette bulunduğuna dair 30.10.2008 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına şikayet dilekçesi vermesi ardından da S.. Ö..'in mağduru olduğu davada 11.03.2009 tarihinde tanıklık yapması şeklinde gerçekleşen somut olayda; sanığın eyleminin bir bütün halinde maddi eser ve delillerini uydurmak suretiyle S.. Ö..'i iftira suçunu işlemeye azmettirme suçunu oluşturduğu hukuki durumunun buna göre takdir ve teyini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde iki ayrı suçtan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/23460
Karar No: 2016/3313
Karar Tarihi: 15.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/23460 E.  ,  2016/3313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Tarihi : 09.09.2014

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalı işverene ait işyerinde meydana gelen iş kazasında yaralanarak % 30 oranında sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir, geçici iş göremezlik ödemeleri ve tedavi giderinin 5510 sayılı Yasa'nın 21.maddesine dayalı olarak davalı işverenden tazminini istemiş, ve mahkeme tarafından davanın kabulüne karar verilmiştir.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası Ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin Ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır.

Anılan maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Mahkemece, konusunda uzman bilirkişiden gerçek zarar tavan hesabı yaptırarak ve davalının kusuru oranında sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmü BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalıya iadesine, 15.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/2511
Karar No: 2014/17038
Karar Tarihi: 11.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/2511 E.  ,  2014/17038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hopa Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2012/261-2013/254

Davacı M.. A.. vekili Avukat E. D. tarafından, davalılar K.. M.. vd aleyhine 20/12/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle yaralanmadan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 27/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince;

a) Dava, haksız fiilden kaynaklanan yaralanma nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı M. A. yönetimindeki araç ile Hopa-Kemalpaşa yolu üzerinde seyir halinde iken, davalılardan C. İnşaat San. Tic. A.Ş. tarafından ihale yolu ile alınıp yapım aşamasında olan tünel ve yolun, Kemalpaşa istikametine doğru 120 metre mesafedeki kayalık yamaçtan kayaların düşmesi sonucu yaralandığını belirterek, maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalıların kazanın olduğu yerde aralarındaki sözleşmeye dayanarak tünel ve yol çalışması yaptıklarının sabit olduğu, ancak aksi kanıtlanamayan belgelere göre her iki davalının da en son 2009 yılında çalışmalarını bitirdikleri, kaza tarihinde herhangi bir çalışmanın olmadığı belirtilerek, davalılardan K.. M.. yönünden idari yargının görevli olduğu, davalılardan C. İnşaat San. Tic. A.Ş. yönünden haksız eyleminin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

b)Dosya kapsamından; Doğu Karadeniz Sahil Yolu (Çayeli, Ardeşen, Hopa) çalışmaları başlatılarak davalı şirketin de içinde bulunduğu üç şirketle 05/07/2007 tarihinde sözleşme imzalandığı, sözleşmenin geçici kabulünün 20/08/2008, kesin kabulünün 12/10/2009 tarihinde yapıldığı, dolayısıyla yolun kaza tarihinden iki yıl kadar önce kesin kabul ve tesliminin yapıldığı anlaşılmakta ise de; Mahkemece yol ve tünelin yapımında davalı şirketin herhangi bir kusurunun olup olmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru bulunmadığından, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) nolu bentte belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2055
Karar No: 2020/1269
Karar Tarihi: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/2055 E.  ,  2020/1269 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2014/15096
Karar No: 2014/34998
Karar Tarihi: 03.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/15096 E.  ,  2014/34998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/12281

MAHKEMESİ : Gölcük(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2013/17 (E) ve 2013/86 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının ve üst Cumhuriyet savcısının diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 5237 sayılı TCK'nin 32/1. maddesi kapsamında akıl hastası olan sanığın savunmalarının 5271 sayılı CMK'nin 150/2. maddesince zorunlu müdafi eşliğinde alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanığın suç tarihinde işlediği suçun anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip olup olmadığının veya önemli derecede azalma olup olmadığının, Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulundan veya tam teşekküllü ruh sağlığı ve sinir hastalıkları hastanesinden yada Tıp Fakültesinde alınacak heyet raporuna göre, 5237 sayılı TCK'nin 32/1 ve 2. fıkralarının değerlendirilmesi yerine, Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

Kabule göre de;

3) 5237 sayılı TCK'nin 32/1. maddesi gereği fiili işlediği sırada akıl hastası olan sanık hakkında TCK'nin 57/1. maddesince koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak  BOZULMASINA, 03.11.2014  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/9363
Karar No: 2019/13522
Karar Tarihi: 03.07.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/9363 E.  ,  2019/13522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin davalı yönünden esastan reddine, davacı yönünden ise kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine davalı yönünden HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davacı idare bakımından ise kabulü ile ...Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş bu karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Karapınar köyü 102 ada 39 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı idare vekilininin istinaf başvurusunun kabulü ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/696 -2017/223 karar sayılı kararının kaldırılarak, kapama erik

bahçesi niteliğindeki kısım yönünden ayrıca erik ağacı bedelinin verilmemesi gerektiğinden yeniden hesaplanan bedel üzerinden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki haciz şerhinin bedele yansıtılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

...Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesinin 2018/26E- 2018/868 K sayılı ilamının hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Tapu kaydındaki haciz şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 03/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/4911
Karar No: 2006/8014
Karar Tarihi: 19.10.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4911 E.  ,  2006/8014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; 10 gün disiplin hapsi ile cezalandırılmasına dair PENDİK İcra Ceza Mahkemesinden verilen 30/11/2005 gün ve 1331 esas 1758 karar sayılı kararını havi dosya tetkik olundu.

CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 03.08.2006 gün ve 36147 sayılı yazılı emirlerine müsteniden ihbar ve evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 19.09.2006 gün ve 2006/183531 sayılı tebliğnamesi ile dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede; tüm dosya kapsamına göre, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 337. maddesindeki yaptırım, disiplin hapsi olarak belirlenmiş ise de aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5349 sayılı Kanun’la değişik 7. maddesi 1. fıkrasında, “Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür” şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7. maddesi nazara alındığında, 5252 sayılı kanunun 7. maddesi 1. fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde disiplin hapsine karar verilmesinde isabet görülmediği belirtilerek anılan hükmün 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumuna işaret edilmiştir.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden Pendik İcra Ceza Mahkemesinin 2005/1331 esas 2005/1758 karar sayılı kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMY 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Sanık ...’nun 5349 sayılı yasa ile değişik 5252 sayılı yasanın 7., 5237 sayılı TCK’nın 52/2 maddeleri dikkate alınarak 10 gün karşılığı idari para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen cezanın günlüğü takdiren 20,00 YTL’den hesaplanarak, sonuç olarak sanığın 200,00 YTL idari para cezasıyla cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 19/10/2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/337
Karar No: 2019/5594
Karar Tarihi: 07.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/337 E.  ,  2019/5594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalılar Orman Yönetimi ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili 01/11/2010 havale tarihli dilekçesiyle, .....köyünde bulunan doğusu..... tarlası ve 613 parsel, batısı ......tarlası ve 617 parsel, kuzeyi ... tarlası ve 611 parsel, güneyi ....tarlası ve 617 parsel ile çevrili 932 m2'lik taşınmazın taşlık-kayalık olduğu için kadastro tespiti sırasında tespit harici bırakıldığını, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olup taşınmaz üzerinde herhangi bir kurum ya da özel şahsa kiralama-tahsis-devir şeklinde bir hak tahsisi sağlanmadığını, taşınmaz üzerinde davalı ... tarafından yapılmış 2 katlı ev bulunduğunu, davalı ... tarafından açılan tescil davasının......sayılı ilamı ile davanın reddine karar verilerek kesinleştiğini ileri sürerek taşınmazın Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine, ..... köyü İncirli mevkiinde kaim, kadastro fen bilirkişi..... 13.06.2013 tarihli raporunda Doğusu 617 nolu parsel, Batısı kadastro harici taşlık ve çalılık, .... kadastro harici taşlık ve çalılık ve Güneyi kadastro harici taşlık ve çalılık ile çevrili ve “A” harfi ile gösterilen kırmızı renkle taralı 932.00 m2 miktarlı taşınmazın Hazine adına tesciline, ..... Belediye Başkanlığı ve ... yönünden açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından vekalet ücreti yönünden, davalılardan Orman Yönetimi ile ... tarafından tüm yönlerden temyiz edilmiştir.

Dava Hazine tarafından açılan tapusuz taşınmazın tescili davasıdır.

Taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise, 1956 yılında yapılmış, 26/09/1956 tarihinde kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı yapılan uygulamada taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlendiğine ve eldeki davanın davalıları 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 713. maddesinin 3. fıkrası gereğince yasal hasım olup aleyhlerine vekalet ücreti takdir edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden, 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi uyarınca Orman Yönetiminden ve 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalı ... Başkanlığından onama harcı alınmasına yer olmadığına, yatırdığı temyiz harcının istek halinde iadesine 07/10/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/2051
Karar No: 2020/1268
Karar Tarihi: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/2051 E.  ,  2020/1268 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2014/8316
Karar No: 2015/1225
Karar Tarihi: 21.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/8316 E.  ,  2015/1225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 9.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2012/334-2013/546

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde S.. P.. mirasçıları tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya üzerinde yapılan ön incelemede; S.. P.. mirasçıları tarafında verilen temyiz dilekçesinde incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edildiği, mahkemece temyiz eden S.. P.. mirasçılarından 100 TL gider avansı alındığı yazılı ise de, dosya içerisinden Yargıtay duruşma davetiyelerinin tebliği için posta pullarının çıkmadığı tutanakla saptanmıştır.

Bu itibarla, S.. P.. mirasçıları tarafından verilen gider avansının içinde duruşma giderinin de yer alıp almadığı ile gider avansından bakiye kalan miktarın ne olduğunun düzenlenecek tutanakla belirlenmesi ve var ise duruşma posta pullarının ikmali için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2882
Karar No: 2015/7595
Karar Tarihi: 09.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2882 E.  ,  2015/7595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2011/105-2013/122

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler İle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır.Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılmışsa da alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Fen bilirkişisine, dava konusu taşınmazların aynı kroki üzerinde konumları ve birbirlerine olan mesafeleri işaretlettirilerek, emsallere olan mesafesini de gösterir kroki düzenlettirilerek, dava konusu taşınmazlar ile emsal taşınmazların emlak vergisine esas olan metrekare değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, davacı idarenin kıymet takdir komisyon raporundaki taşınmazlar için belirlediği m² değerleri de gözönüne alınarak, dava konusu taşınmazınların değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle değerlerinin belirlenmesi için taraflara dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re’sen emsal celbi yoluna gidilerek, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılıp alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yukarıda belirtilen husularda eksik inceleme yaparak, taşınmazların taşlık, kayalık olduklarından bahisle az bedel tespiti,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 17.06.2011 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.