Esas No: 2014/10883
Karar No: 2014/17476
Karar Tarihi: 12.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10883 E.  ,  2014/17476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2010/40-2014/83

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/04/2014 tarih ve 2010/40-2014/83 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili ile davalılar arasındaki iki adet editörlük sözleşmesi bulunduğu, sözleşmeler gereği editörlüğünü yaptığı dergi ve kitaplar nedeniyle telif hakkı alacağı bulunduğunu, ayrıca müvekkilinin kendi yazdığı kitaplar nedeniyle de telif hakkı alacağı bulunduğunu ileri sürerek 57.594,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 28/04/2009 tarihinden itibaren toplam talebe en yüksek oranda faiz yürütülerek davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının çıkardığı F.... dergisinin 9-23 sayıları yayınlandığını, talep olmadığından bir kısım dergilerin çok ucuza satıldığını, davacının kendi yazdığı kitapların sadece bir tanesinin iki baskı, diğerlerinin tek baskı yaptığını, telif hakkının %10 üzerinden hesabının gerektiğini, felsef dizisi kitaplarında davacının editörlüğünün söz konusu olmadığını ki kitaplarda da editör olarak isminin yer almadığını, davacıya kısmi ödemeler yapıldığını, davacının hesapladığı telif bedelelrinin fahiş ve haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının F... dergilerinin 9-28. sayılarında editör olarak isminin yer aldığı, kendi yazdığı kitaplardaki bandrollerden birden fazla baskı yaptıklarının kabulü gerektiği, 2007 yılında yayımlanan iki kitap çevirisinde editör olarak davacının isminin yer aldığı, bu kapsamda taraflar arasındaki editörlük sözleşmesinin zımnen uzadığının da kabulü gerektiği, hükme esas alınan rapora göre davacının telif hakkı alacağının 22.410,00 TL olduğu, kısmi ödemeler sonrası toplam 15.103,00TL alacağı kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 15.103,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın 28/04/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davalı M.. A.. bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar şirket vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak davalılardan M.. A.. yönünden husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesine rağmen, AAÜT 7/2. maddesine göre husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesi halinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunması gerekliliği karşısında, davalı lehine karar tarihindeki tarife üzerinden vekalet ücretine hükmetmek gerekirken vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3- Ayrıca, davacının telif hakkı alacak talebi 57.594,00 TL olup mahkemece davacının bu talebinin kısmen kabulü yönünde hüküm kurulduğuna göre, reddedilen miktar nazara alınarak AAÜT'nin 3. kısmındaki oranlar üzerinden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.