Esas No: 2024/9592
Karar No: 2024/10344
Karar Tarihi: 04.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/9592 E.  ,  2024/10344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1845 E., 2024/911 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/287 E., 2023/151 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı .... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı .... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işverenliğin otomobil direksiyonları üretimi yapan işyerinde dikişi operatörü görevinde çalışırken kollarında, omuzlarında, dizlerinde ortaya çıkan ağrılardan ötürü İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesine başvurduğunu, yapılan inceleme sonucunda yaptığı işe bağlı olarak meslek hastalığına kalıcı olarak tutulduğunun belirlendiğini belirterek 150.000.00 TL manevi tazminat ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 100 TL maddi tazminatın olay tarihinden yürütülecek yasal faiziyle davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 06.02.2023 tarihli talep artırım dilekçesi ile maddi tazminat talebini 1.065.995,15 TL olarak belirlemiştir.

II. CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurumun mevzuata ve hukuka aykırı herhangi bir işlemi bulunmadığını, söz konusu davanın açılmasına sebebiyet vermediğini, taraf olarak gösterilmelerinde hukuka aykırılık bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; karpal tünel sendromu hastalığının birçok etken ve şartla ortaya çıkabileceği, meslek hastalığı sonucu oluştuğu iddia edilen %24,20 maluliyet oranına da itiraz ettiklerini, işyerinde işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili tedbirlerin eksiksiz olarak uygulandığını, koruyucu malzemelerin eksiksiz olarak verildiğini ve kullandırıldığını, işçilerin periyodik olarak eğitime tabi tutulduğunu, işçi sağlığı iş güvenliği tedbirlerine uyulup uyulmadığının devamlı olarak denetlendiğini, davacının rahatsızlıklarının davalı işyerinden kaynaklı olduğunun kabulünün mümkün olmadığını, talep edilen manevi tazminat miktarının da son derece fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 05.09.2011- 30.10.2014 tarihleri arasında davalı şirket nezdinde çalıştığı, davanın türü ve niteliği, davalı SGK ile davacı arasında akdi bir ilişki olmaması, davacının meslek hastalığına tutulması veya bu nedenle maddi veya manevi zarara uğramasında davalı SGK'nın herhangi bir kusuru olduğunun ileri sürülmemesi ve bu yönde bir delil de olmaması karşısında işbu davada davalı SGK'ya husumet yöneltilemeyeceği değerlendirilerek davalı SGK yönünden davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar vermek gerektiği; davalı işveren yönünden yapılan değerlendirmede, davacıya İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesinin 26.09.2014 tarihli sağlık kurulu raporuyla karpal tünel sendromu meslek hastalığı tanısı konulduğu, 06.03.2015 tarihli raporuyla karpal tünel sendromu ve servikal disk bozuklukları mesleki hastalığı tanısı konulduğu, İstanbul SGK İl Müdürlüğü 13.12.2016 tarihli ve 733 sayılı kurul sağlık kurulu raporunda davacının karpal tünel sendromu nedeniyle meslekte kazanma gücü kayıp oranının %24,20, servikal disk bozukluğu mesleki hastalığı nedeniyle meslekte kazanma gücü kayıp oranının %0 olarak belirlendiği, davalının itirazları üzerine alınan YSK raporunda karpal tünel sendromu ve servikal disk bozuklukları hastalıklarının mesleki olduğu, meslekte kazanma gücü kayıp oranının karpal tünel sendromu nedeniyle %24,20, servikal disk bozuklukları nedeniyle %0 olduğunun bildirildiği, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınan 08.01.2021 tarihli raporda davacının karpal tünel sendromu nedeniyle meslekte kazanma gücü kayıp oranının %24,20 olduğu, servikal disk bozuklukları (disk hernisi) hastalığının mesleki olup olmadığının belirlenemeyeceğinin bildirildiği, davalı ..., ATK raporuna karpal tünel sendromu rahatsızlığı yönünde itiraz etmiş ise de bu hastalık yönünden YSK ve ATK raporu arasında çelişki olmadığı, karpal tünel sendromu hastalığının mesleki olduğu ve meslekte kazanma gücü kayıp oranının %24,20 olarak kesinleştiği; Kurum tarafından yapılan teftiş neticesinde 14.06.2017 tarihli ve 93269/19/İR/19 sayılı raporda davalı ...'in %100 kusurlu olduğu tespit edildiği, Mahkemece alınan kusur raporunda davalı işverenin %100 kusurlu olduğu, davacının kusuru olmadığının tespit edildiği, bilirkişi kusur raporunun dosya kapsamına uygun olduğu değerlendirilerek, dava konusu iş kazasının meydana gelmesinde davacının kusuru olmadığı, davalının %100 oranında kusurlu olduğunun kabul edildiği, davalı işveren tarafından dosyaya sunulan ücret bordrolarına itibar edildiği ,10.01.2023 tarihli hesap raporunun hükme esas alındığı, davacının maluliyeti, kusur durumu, meslek hastalığının başlangıç tarihi, tarafların sosyo ekonomik durumları, paranın alım gücü nazara alınarak manevi tazminatın takdir edildiği gerekçesiyle; " davanın kısmen kabul, kısmen reddine, 1.065.995,15 TL maddi tazminatın 25.10.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Oto Emniyet Sistemleri San. ve Tic. A.Ş.'den alınarak davacıya verilmesine, 50.000,00 TL manevi tazminatın 25.10.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Oto Emniyet Sistemleri San. ve Tic. A.Ş.'den alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalı SGK yönünden davanın pasif husumet yokluğundan reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı .... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince, çalışma gücü ve meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespit işlemleri yönetmeliğinde belirlenen yükümlülük süresinin dikkate alınmadığını, davacının 2014 yılında işinden ayrıldığını, meslek hastalığı başlangıcının ise 2016 yılı olarak tespit edilmiş olduğunu, iş akdi feshinden 2 yıl sonra davacının bu hastalığa yakalandığı ve bunun da çalışma koşullarından kaynaklandığı tespitinde çelişki bulunduğunu, davalının % 100 kusurlu olduğunu belirten rapora itibar edilerek hüküm tesis edildiğini, oysa, karara dayanak olan bilirkişi raporunun, aralarında hekim bilirkişi bulunmayan bir heyet tarafından, iş yerinde inceleme yapılmaksızın, işyeri koşulları değerlendirilmeksizin, dosyadaki iddialara göre düzenlendiğini, hesap raporuna yönelik itirazlarının da hiçbir gerekçe gösterilmeksizin reddedildiğini, davacının pasif dönem hesabının 60 yaş itibariyle yapıldığını, oysa, iş görebilme çağının 55 yaşında son bulduğunu, dolayısıyla pasif dönemin de bu yaştan itibaren hesaplanması gerektiğini, maddi tazminat miktarının oldukça yüksek olduğunu, manevi tazminat miktarının da hakkaniyet ölçülerini aştığını belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile SGK ve Yüksek Sağlık Kurulunun karar ve raporuna göre karpal tünel sendromu hastalığının mesleki olduğu ve maluliyet oranının %24,2 olduğu, kontrol kaydı gerekmediğinin belirtildiği, ATK 3. İhtisas Kurulunca da meslek hastalığı başlangıç tarihinin 25.10.2016 olduğuna ve maluliyet oranının %24,2 olduğuna karar verildiği, İş Güvenliği Uzmanı bilirkişiler tarafından hazırlanan 24.07.2018 tarihli raporda kazanın oluşumunda davalının %100 kusurlu olduğu belirtildiği, davacının Gebze 2. İş Mahkemesinin 2014/847 Esas sayılı dosyasında görülen alacak davasında alınan rapordaki tespitler gözetildiğinde hazırlanan kusur raporunda bir isabetsizlik bulunmadığı, maluliyet tespit tarihi ve bakiye ömrü ile hesap raporundaki hesaplamaların somut uyuşmazlığa uygun belirlendiği, davacının yaşı, maluliyet ve kusur oranları ile tarafların ekonomik ve sosyal durumu dikkate alındığında manevi tazminat miktarının yerinde olduğu, bu yöne ilişkin davalı vekilinin istinaf isteminin yerinde olmadığı gerekçesi ile davalı ... tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı .... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... Tic. A.Ş. vekili, yükümlülük süresinin dikkate alınmadığı, yönetmelikte, fiziki etkenlerle olan karpal tünel sendromunda da yükümlülük süresinin 6 ay olarak belirlendiği, davacının 2014 yılında davalı işyerindeki işinden ayrıldığını, meslek hastalığının başlangıcının ise 2016 yılı olarak tespit edildiği, iş akdi feshinden 2 yıl sonra davacının bu hastalığa yakalandığı ve bunun da çalışma koşullarından kaynaklandığına dair tespitin çelişkili olduğu, % 100 işveren kusuruyla meydana geldiğinin kabul edilmesinin hatalı olduğunu, bu tespit için ne davalı işyerinde, ne de davacının çalıştığı başka işyerlerinde yeterli inceleme yapılmadığını, davacının pasif dönem hesabı 60 yaş itibariyle yapıldığını, pasif dönemin de 55 yaştan itibaren hesaplanması gerektiğini, hüküm altına alınan maddi tazminat ve manevi tazminat miktarının oldukça yüksek olduğunu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve devamı maddeleri ile 417 nci maddesi, 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4 üncü maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

A) Davalı ... Oto Emniyet..AŞ vekilinin davacı lehine hükmedilen manevi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

3.Dosya içeriğine göre davacı lehine hükmedilen manevi tazminat tutarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davalı vekilinin bu kısımlara yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

B) Davalı vekilinin davacı lehine hükmedilen maddi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı .... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı .... vekilinin davacı lehine hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

2. Davalı .... vekilinin davacı lehine hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.