erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2003/2973
Karar No: 2003/3078
Karar Tarihi: 05.05.2003

6. Hukuk Dairesi 2003/2973 E., 2003/3078 K.

**6. Hukuk Dairesi 2003/2973 E., 2003/3078 K.**

**- İKİ HAKLI İHTAR

- KİRANIN ÖDENMESİ ZAMANI**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 75 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iki haklı ihtar nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının Mayıs-Haziran 2001 ayları kirasını ödememesi nedeniyle kendisine iki kez ihtarname tebliğ ettirildiğini, ödemelerin ihtar tebliğlerinden sonra yapıldığını, bu şekilde iki haklı ihtara sebebiyet verildiğini belirterek kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalılar vekili, Mayıs 2001 ayı kirasının ödeneceği zamanlarda davacının iş hanına hiç uğramadığını ihtar tebliğinden sonra gelip kirayı aldığım, Haziran 2001 ayı kirasınında 4.6.2001 gününde ödenmesine rağmen davacının paranın yıpranmış olduğundan bahisle iade ettiğini, ihtarın tebliğinden sonra aynı paraları alarak sonraki tarihli makbuz düzenlediğini, iki haklı ihtarın oluşmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Borcun ödenmesi için bu ayın başı ya da sonu saptanmışsa bundan, ayın birinci ve sonuncu günü anlaşılır. (BK. 75) Taraflar arasında akdedilen 1.5.1997 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kıra sözleşmesinde kira paralarının "ay başında peşin" ödeneceği kararlaştırılmıştır. O halde "Ay başında peşin" tabiri kiraların ayın birinci günü ödeneceği anlamındadır, burada davalıya ödeme için üç günlük süre ilave edilmesi söz konusu değildir. Davacı Mayıs 2001 ayı kirası için 7.5.2001 tarihinde keşide ettiği ihtarnameyi 8.5.2001 tarihinde tebliğ ettirmiş, davalı bu ayın kirasını ihtarname tebliğinden sonra 12.5.2001 tarihinde ödemiş olduğundan bu ihtar haklıdır. Haziran 2001 ayı kirası da 4.6.2001 tarihinde keşide edilen ihtarname ile istenmiştir, ihtarnamenin keşide edildiği tarihte Haziran 2001 ayı kirası muaccel durumdadır, ihtarname davalılara 5.6.2001 tarihinde tebliğ olunmuş ve kira parası da 6.6 2001 tarihli makbuz ile ödenmiş bulunduğundan bu ihtar da haklıdır. Davada iki haklı ihtar gerçekleştiğinden mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, bundan zühul ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün (BOZULMASINA) ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 5.5.2003 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/8959
Karar No: 2021/4215
Karar Tarihi: 25.05.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/8959 E.  ,  2021/4215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve ... Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, ... Cumhuriyet savcısının bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre; olay günü saat 00:30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile kazadan yaklaşık 1 saat 17 dakika sonra yapılan alkol muayenesine göre 1,92 promil alkollü vaziyette meskun mahal içi, iki yönlü, altı metre genişliğindeki asfalt yolda seyir halindeyken, otomobilin sağ ön far ve çamurluk kısmı ile önünde aynı istikamette seyreden ...'nın idaresindeki otomobilin arka sol far ve tampon kısmına çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın asli kusurlu olarak ...'nın otomobilinde yolcu olarak bulunan ...'in basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda,

Sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçu TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olup aynı maddenin 5. fıkrası gereğince, 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, müşteki ... hükümden sonra temyiz aşamasında 13.06.2016 tarihli dilekçe ile şikayetinden vazgeçtiği, sanıkta 13.06.2016 tarihli dilekçe ile şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiğini bildirdiği, dosya içeriği itibariyle de CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşılmakla; hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık hakkındaki davanın TCK'nın 73/4. ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 25.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2054
Karar No: 2021/4952
Karar Tarihi: 10.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2054 E.  ,  2021/4952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 28/06/2018 gün ve 2018/255 - 2018/540 sayılı kararı onayan Daire'nin 05/03/2020 gün ve 2018/5026 - 2020/2392 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Mersin’de hasat sonrası hububat, bakliyat tohum ve yağlı tohum gıda işleme teknolojisi sanayisi için makineler üreten bir şirket olduğunu, makine mühendisi olan davalının 11.11.2013 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını, 04.05.2015 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığını, davalının işten ayrıldıktan sonra Mersin’de aynı sektörde ve aynı iş kolunda faaliyet gösteren AKY Technology Makina Reklamcılık San. ve Tic. Ltd. Şti.'de 09.05.2015 tarihinde işe başladığını, müvekkil şirket ile davalı arasında 06.11.2014 tarihli Personel Çalışma Gizlilik Sözleşmesi ve yine 06.11.2014 tarihli AR-GE Gizlilik ve Sınai Mülkiyet Sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca davalının müvekkil şirketten ayrıldıktan sonra aynı sektörde ve aynı iş kolunda iş yapan başka bir firmayla müvekkili firmadaki bilgileri kullanarak 5 yıl süre ile çalışamayacağını kabul ettiğini, davalının sözleşmeye aykırı davrandığını ileri sürerek, 100.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 10,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 10/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/8214
Karar No: 2019/3187
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8214 E.  ,  2019/3187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2015/16469
Karar No: 2019/2389
Karar Tarihi: 16.04.2019

**20. Ceza Dairesi         2015/16469 E.  ,  2019/2389 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : GEBZE 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanıktan 26/04/2013 ve 10/06/2013 tarihlerinde, uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, sanıktan ikinci kez uyuşturucu madde alınmasının ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

2-) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 16/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/31364
Karar No: 2016/11316
Karar Tarihi: 26.12.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/31364 E.  ,  2016/11316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık ...'ın temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesi'nin TCK'nun 53.maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin yapılan incelemesinde ise;

Sanık ...'in muavin olarak çalıştığı, sanık ...'ın ise şoförü olduğu yolcu otobüsünde yapılan aramada aracın çeşitli boşluklarına gizlenmiş dava konusu kaçak sigaraların ele geçtiği olayla; sanığın aşamalardaki benzer savunmalarında "aynı firmada başka bir araçta muavinlik yaptığını, olay tarihinde dava konusu kaçak sigaraların ele geçtiği araçta muavin boşluğu olması nedeniyle araçta çalıştığını ele geçen kaçak eşyalardan haberdar olmadığı" yönündeki savunmasının aksine sanığın cezalandırılmasına yeterli dosya kapsamında delil olmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi;

Yasaya aykırı, sanığın itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15025
Karar No: 2014/11856
Karar Tarihi: 16.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/15025 E.  ,  2014/11856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalının 27/10/2010 tarihinde... plakalı traktörü ile sol farı bozuk olduğu halde arkasına traktör römorku ve römorkunun arkasına da mibzer takarak trafiğe çıktığını, o sırada karşı yönden gelen müvekkilinin kullandığı ... plakalı aracın sol farı yanmayan traktörün şeridinin dışına taşan ve traktörden daha geniş mibzeri karanlıkta fark edemediğini, aracının sol ön tarafı ile mibzere çarptığını, Jandarma tarafından tutulan kaza tespit tutanağında asli kusurun müvekkiline verildiğini, ancak mibzerin genişliği düşünüldüğünde tespit tutanağının gerçeği yansıtmadığını, bu çarpma sonucu müvekkilinin aracında 3.894,40 TL maddi hasar ve 2000 TL değer kaybının meydana geldiğini, müvekkilinin yaralandığını hastaneye kaldırıldığını, müvekkilinin kazanın şokunu uzun süre atamadığını, psikolojik olarak çok yıprandığını, araçtaki değer kaybı olan 2.000 TL'nin, 3984,40 TL maddi hasarın, 2.000 TL manevi zarar olmak üzere 7.894,40 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; hasara ve kusura itiraz ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 1684,87 TL'nin maddi tazminatın ve 750 TL'nin manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 84,00 TL fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davacıya geri verilmesine 16.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/27542
Karar No: 2013/7766
Karar Tarihi: 27.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/27542 E.  ,  2013/7766 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Tohum A.Ş vekili avukat ... ile Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 10.1.2012 tarih ve 650-514 sayılı hükmün Dairenin 3.10.2012 tarih ve 9937-21862 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 220.00 (ikiyüzyirmi) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 27.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16106
Karar No: 2016/4932
Karar Tarihi: 21.03.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/16106 E.  ,  2016/4932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkilinin, davalıya sattığı ilaç ve sağlık malzemelerine ilişkin faturaların bakiye bedellerinin ödenmemesi üzerine yapılan ilamsız icra takibinin davalının haksız ve kötü niyetli itirazı ile durduğunu, dava ve takip konusu faturaların davalının ticari defterlerine işlenmiş olduğunu iddia ederek, davalının vaki itirazının iptali ile davalı aleyhine %20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın davaya konu fatura tutarını karşılar miktarda mal sunulduğunu kanıtlaması gerektiğini, faturaların tebliğ edilmesi, hatta ticari defterlere işlenmesinin dahi faturaların kesinleştiği sonucunu doğurmadığını, müvekkili aleyhine icra inkar tazminatı ve işlemiş faiz de istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporuna göre davacının ticari defterleri ile davalının muavin defterlerinin tam uyum içerisinde olduğu buna göre davalının kendi muavin defterine göre davacıya 2.578,64 TL borçlu olduğu, davalının ticari defterlerin aksini kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile davalının itirazının iptaline ve %20 oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir..

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve sebepleri bildirilmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 21/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3489
Karar No: 2012/9652
Karar Tarihi: 18.09.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/3489 E.  ,  2012/9652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak

Hüküm : TCK'nın 297/2, 35/2, 62/1, 53, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ceza infaz kurumuna girişinde yapılan üst aramasında ele geçirilen ve kenevir tohumu olduğu belirtilen emanetteki maddenin uzman bir kurum veya kuruluşa gönderilerek niteliği, uyuşturucu veya uyarıcı madde olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 18.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11853
Karar No: 2015/500
Karar Tarihi: 15.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/11853 E.  ,  2015/500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalıya ait bağımsız bölüm dış kapısının bej rengine dönüştürülmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/8200
Karar No: 2019/3177
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8200 E.  ,  2019/3177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2010/7383
Karar No: 2011/16834
Karar Tarihi: 12.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/7383 E.  ,  2011/16834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/07/2009 tarih ve 2008/671-2009/454 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, dava dışı Armağan Yayıncılık Ltd. Şti’nin müdürü olarak iki yıl süre ile görev yaptığını ancak bu sürenin dolmasının ardından görevinin sona erdiğini ileri sürerek, adı geçen şirketin ticari faaliyetine devam edebilmesi için kendisinin şirkete müdür olarak atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının şirket müdürü olduğu dönemde yaptığı usulsüz işlemler nedeniyle müvekkilinin müdür olarak atanmasına karar verilmesini talep etmiş, davalı ..., şirket hisselerini davacı ile davalılar ... ve ...’e devrettiğini ancak devir işlemlerinin pay defterine işlenmediğini ve ortaklar kurulunun bu konuda karar almadığını bildirmiş, diğer davalılar ise davalı ...’ten şirket hissesi devraldıklarını ve mağdur olduklarını bildirmişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ve vekilinin davacının, dava dışı şirkete müdür olarak atanması taleplerinin bulunmadığı, davacının aynı konuda faaliyet gösteren bir başka şirket kurduğu, şirket ortaklarının bir araya gelerek müdür tayin edemedikleri gerekçesiyle davalı ...’un dava dışı Armağan Yayıncılık Ltd. Şti’nin organsız kalmış olması nedeniyle yeni organlarının oluşturulmasına kadar müdür olarak atanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tarafların ortağı olduğu limitet şirkete kayyım atanması istemine ilişkindir.

Dava dosyası içinde mevcut bilgi ve belgeler ile davacının talebi göz önüne alındığında, dava konusunun tarafların ortağı olduğu dava dışı şirkete kayyım tayini istemine ilişkin olduğu kabul edilmelidir. Bu durumda davacı ile şirkete müdür olarak atanmasına karar verilen davalı ... arasındaki ilişki ve diğer davalıların duruşmadaki beyanları göz önüne alındığında ortaklar arasında uyuşmazlık bulunduğu anlaşıldığından, mahkemece, dava dışı bir şahsın şirkete kayyım olarak atanmasına karar verilmesi gerekirken, davalı ...’ın şirkete müdür olarak tayini doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.