Esas No: 2022/12092
Karar No: 2023/2697
Karar Tarihi: 04.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/12092 E.  ,  2023/2697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Hayrabolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2014/190 Esas, 2016/98 Karar sayılı kararı ile,

1. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Hayrabolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2014/190 Esas, 2016/98 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 23.12.2020 tarihli ve 2020/15295 Esas, 2020/20045 Karar sayılı kararı ile

"1) Mağdur ... hakkında ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 15/12/2014 tarihli ve 450 sayılı adlî raporda önceki raporda kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma sebep olup olmadığının tespiti için kişiye ait tüm tıbbi evrakların temin edilmesi gerektiğinin bildirildiği ancak, bu eksiğin giderilmediği şeklinde görüş bildirilmesine karşın, suç vasfının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde tayini açısından bu hususa ilişkin bilgi ve belgeler temin edilerek, mağdurun kat’i raporu aldırılmaksızın hüküm kurulduğu anlaşılmakla, mağdura ait tüm tedavi evrakları, film ve grafileri ile geçici ve kesin raporların en yakın Adlî Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilmesi ve 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerinde belirtilen kriterlere uygun, özellikle mağdurun yaşamsal tehlike geçirip geçirmediğine ilişkin rapor temini ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre;

2) Mağdur ...’in sanıkların eylemi neticesinde, ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 13/06/2014 tarihli ve 208 sayılı adlî raporuna göre hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkiler nitelikte kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda; aynı suç işleme kararının icrası kapsamında iştirak halinde eylemlerini gerçekleştiren sanıkların TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle TCK'nın 86/1, 86/3-e ve 87/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek sanıklar hakkında yazılı şekilde basit kasten yaralama suçundan hükümler kurulması,

3) Oluşa, tüm dosya içeriğine ve sanık ...'ın sanık ...'ın bıçakla yaralama eylemine iştirak ettiği şeklindeki kabule karşın, sanıkların eylemi bölünmek ve sanık ... Kühran hakkında TCK'nin 86/3-e maddesi uygulanmayarak sanık hakkında eksik ceza tayini,

4) Mahkeme tarafından ilk haksız eylemin hangi taraftan kaynaklandığının tespit edilemediği gerekçesi ile sanıklar lehine haksız tahrik indirimi yapıldığı; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında da kabul edildiği üzere, bu halin 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari seviyede (¼) oranında indirim yapılmasını gerektirdiği gözetilmeden yazılı şekilde (½) oranında indirim yapılması suretiyle eksik cezalara hükmolunması,

5) Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkûmiyetlerinin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Hayrabolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2021/107 Esas, 2021/361 Karar sayılı kararı ile

1. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz istemleri, sübuta, suç kastına, lehe hükümler ve vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü bir birahanede sanıklar ve arkadaşlarının bir masada, mağdur ve arkadaşlarının bir masada alkol aldıkları, alkolün etkisiyle taraflar arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanıkların, mağduru yumruk ve tekme ile darp ettiği belirlenmiştir.

2. Sanıklar üzerlerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmişlerdir.

3. ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 15.04.2021 tarihli raporuna göre; mağdurun burnunda nazal fraktür ve şişlik mevcut olduğu, yaralanmanın, yaşamsal tehlikeye neden olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derece olduğu tespit edilmiştir.

4. Taraf beyanları, tanık beyanları, muayene notları, kollukça tutulan tutanaklar dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Eleştiri Yönünden

Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinde belirtilen tekerrür hükümlerinin iddianamede gösterilmesi ve bozma öncesinde uygulanmasına rağmen bozma sonrasında uygulanmaması aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

B. Sanıkların, Sübuta, Suç Kastına, Lehe Hükümler ve Vesaireye İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden

1. Sanıkların tevilli ikrarı, mağdur beyanı, taraf beyanları, mağdura ait adlî rapor, dosya içerisindeki mevcut bilgi ve belgeler ile mahkemece gösterilen gerekçeye göre, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanıkların mağdura yönelik kasten yaralama suçunu bilerek ve isteyerek gerçekleştirdikleri, Mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılması, hapis cezasının ertelenmesi ve hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi hükümlerinin "sanıklar hakkında adlî sicil kayıtlarında bulunan kasıtlı suçtan kesinleşmiş mahkûmiyet hükümleri ve sanıkların yeniden suç işlemeyeceği kanaatinin mahkememizde oluşmaması" şeklinde yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanıkların belirttiği temyiz nedenlerine ilişkin Mahkemece yapılan uygulamalarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

C. Düzeltme Yönünden

1. Sanıklar hakkında kazanılmış hakka ilişkin uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası yerine 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası olarak gösterilmesi

2. Kazanılmış hakka konu ceza sanık ... yönünden 2 ay 15 gün, sanık ... yönünden 1 ay 20 gün olarak belirlenmesi suretiyle, infazın belirlenen süre üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahis sanık ...'un 2 ay 15 gün hapis cezası, sanık ... yönünden 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, anılan hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (C) paragrafında açıklanan nedenle Hayrabolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2021/107 Esas, 2021/361 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından beşinci paragrafın çıkartılması yerine "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanık ... hakkında hükmolunan 8 ay 22 gün hapis cezasının 2 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına, sanık ... hakkında hükmolunan 8 ay 22 gün hapis cezasının 1 ay 20 gün hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2023 tarihinde karar verildi.