erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/10887
Karar No: 2018/8151
Karar Tarihi: 03.07.2018

**8. Ceza Dairesi         2016/10887 E.  ,  2018/8151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz, imar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan alana, demir ve beton kazıklar üzerine ahşap kaplamalı iskele ve güneşlenme terasları yapmak ve ücret karşılığı müştekilerin kullanımına sunma iddiası ile hakkı olmayan yere tecavüzden açılan kamu davasının yargılaması sonucunda verilen beraat kararının temyiz incelemesinde, Dairemizce 14.05.2012 gün 2011/8644 esas 2012/16261 sayılı kararında, sanığın eyleminin İmar Kanunu ve mevzuatı kapsamına girip girmediği, Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı hususunda uzman bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekçesi ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılamada; 03.03.2014 tarihli bilirkişi raporu ile dava konusu aykırılığın yapı niteliğinde olduğu, ancak TCK.nun 184. maddesi dikkate alındığında aykırılığın kalıcı bina vasfı ve niteliğinde olmadığı, iskele ve güneşlenme teraslarının devletin hüküm ve tasarrufu altında Maliye Hâzinesi adına kayıtlı alan içinde kaldığı ve tecavüzlü durumda olduğu, kıyı kenar çizgisini ihlal ettiğinin tespit edildiği; mahkemece sanığın kıyı kenar çizgisini ihlal eder şekilde deniz kenarına iskele kurması şeklindeki eyleminin; 5841 sayılı Kanun ile TCK.nun 154. maddesinde yapılan değişiklik sonrası "kamuya ait taşınmaz" ibaresinin madde metninden çıkarılması nedeniyle TCK.nun 154. maddesinde düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunu oluşturmayacağı, suça konu yapının iskele vasfında olup, TCK.nun 184. maddesinde belirtilen "bina" vasfında olmadığı bu nedenle imar kirliliğine neden olma ve kıyı kanununun 15/4. maddesindeki suç kapsamına girmediği, Kıyı Kanununa muhalefet eyleminin idari yaptırım yönünden değerlendirilmesi bakımından idareye ihbarda bulunulmasına karar verildiği; dosyada mevcut bilirkişi raporuna göre sanığın kıyının doğal yapısını bozacak şekilde duvar, betonarme yapı ve benzeri imalatlar yapmak şeklinde sabit olan eyleminin Kıyı Kanunun 15/4. maddesine aykırılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden; sanığın hukuki anlamda tek olan eyleminin bölünerek Kıyı Kanununa muhalefet suçundan suç duyurusunda bulunulmasına, hakkı olmayan yere tecavüz suçu ile imar kirliliğine neden olmak suçlarından beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3351
Karar No: 2016/2002
Karar Tarihi: 15.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/3351 E.  ,  2016/2002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre,sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde sanığın idaresindeki otomobili ile saat 17.50 sıralarında gündüz vakti, meskun mahal sınırları içinde, bölünmüş asfalt kaplama 11.5 metre genişliğindeki yolda, sanığın seyir istikametine göre yolun solundan sağına geçmek için yola giren yayaya aracının sağ ön tampon, çamurluk, far kısımlarıyla yol ortasında yaya geçidi üzerinde çarparak ölümüne neden olduğu olayda; sanığın asli kusurlu olduğu anlaşılmakla, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiği gözetilmeksizin, alt sınırdan ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/47
Karar No: 2007/2971
Karar Tarihi: 22.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/47 E.  ,  2007/2971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/08/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Mahkemenin, ihalenin feshi isteminin reddi esasa ilişkin nedenlerden bulunmadığından, bu durumda istemleri red edilen şikayetçilerin %10 para cezaları ile sorumlu tutulmaları isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, ancak yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ :Şikayetçiler vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulüyle Pendik İcra Mahkemesinin 31.8.2006 tarih ve 2006/266-364 sayılı kararının hüküm bölümünün 1 nolu bendinin para cezası ile ilgili (b) fıkrasının tamamen karar metninden çıkarılmasına,   mahkeme kararının düzeltilmiş bu şekliyle İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 22.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/34010
Karar No: 2016/11880
Karar Tarihi: 31.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/34010 E.  ,  2016/11880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelmede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca hakaretin karşılıklı olması nedeniyle sanığa ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, CMK'nın 223/4. maddesi gereğince "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken "ceza verilmesinden vazgeçilmesine" karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, "ceza vermekten vazgeçilmesine," ibaresi hükümden çıkartılarak yerine "CMK'nın 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresi eklenmesi biçimden HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7468
Karar No: 2022/4278
Karar Tarihi: 01.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/7468 E.  ,  2022/4278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 10.03.2020 gün ve 2018/566 - 2020/85 sayılı kararı onayan Daire'nin 26.05.2021 gün ve 2020/6042 - 2021/4447 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde “makine kırılması sigorta poliçesi” ile sigortalı bulunan kule vincin sigortalı şirket tarafından davalıya kiralandığını, davalı tarafından inşaat şantiyesinde kazık ve kırma çalışmaları yapıldığı sırada sigortalı kule vincin beton zeminin çökmesi nedeniyle devrilerek hasara uğradığını, sigortalı şirket ile davalı arasında yapılan makine kiralama sözleşmesi gereği davalı kiracının meydana gelen hasardan sorumlu olduğunu, hasar nedeniyle sigortalısına 137.233,50 TL hasar tazminatı ödediğini, taleplerine rağmen davalı tarafından hasar tazminatının ödenmediğini, alacağın tahsili için davalı aleyhine başlatılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek davalının icra dosyasına vaki itirazın iptaline ve icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; davalının %50 kusurlu olduğu ve oluşan hasar bedelinin %50'si olan 68.616,75 TL hasar bedelinden sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 44,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 01/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/12392
Karar No: 2008/12612
Karar Tarihi: 29.12.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/12392 E.  ,  2008/12612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın, kira sözleşmesinden kaynaklanmasına, tarafların tacir olmamasına (konut kirası), kararın Sulh Hukuk Mahkemesince verilmiş bulunmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 29.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/10454
Karar No: 2019/7260
Karar Tarihi: 13.06.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/10454 E.  ,  2019/7260 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Olay tarihinde, ikametinin önündeki yolda oynamakta olan 6 yaşındaki mağdura çarparak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet veren ve olay yerinden kaçan aracın plakasını, model ve rengini katılan ...’ın, olay yerinde bulunanlardan öğrenerek verdiğini belirttiği, sanığın suçlamayı kabul etmeyerek suç tarihinde Urfa’da ikamet ettiğini, Gaziantep’te bulunmadığını belirttiği olayda; sanığın babası adına kayıtlı olan araç üzerinde 30.06.2014 tarihinde yapılan görgü tespit tutanağında aracın sol ön çamurluğunda ön farın bitişiğinde 4-5 cm çaplı eziğin bulunduğu,eziğin altında ön tamponda çiziklerin bulunduğu tespiti yer almakta olup, sanığa araçta bulunan hasarın nedeni sorularak beyanının alınması, ayrıca suç tarihinde sanığın kullandığı cep telefonunun sinyal aldığı baz istasyonu HTS kayıtları dosyaya celbedilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken eksik inceleme ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3137
Karar No: 2013/4284
Karar Tarihi: 07.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/3137 E.  ,  2013/4284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.12.2011 tarih ve 2010/251-2011/385 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin dava dışı ... Bankası’ndan konut kredi alırken bu kredinin teminatı olarak davalı ile garantör hayat sigortası yaptırdığını, murisin 12/02/2010 tarihinde vefat ettiğini, davalının murisin sigorta başlangıç tarihinde ciddi sağlık problemlerinin bulunduğu, bunları sigorta teklifnamesinde belirtmediği gerekçesiyle ödeme yapmadığını ileri sürerek, poliçeden kaynaklan alacağın şimdilik ....000,00 TL’nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; ıslahla talebini 49.700,00 TL yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacıların murisinin poliçede yer alan bilgileri doldururken beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığını, müvekkili şirketin ...’nın 1290. maddesi gereğince cayma hakkını kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen kök-ek bilirkişi raporlarına göre, davacıların murisinin kronik böbrek yetersizliği hastalığını kasten saklamasının söz konusu olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 59.700,00 TL’nin reeskont faiziyle birlikte davalıdan alınıp veraset belgesindeki paylar oranında davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı sigorta şirketinden alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davacıların murisinin kronik böbrek yetersizliği hastalığını kasten saklamasının söz konusu olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, mahkemece davacıların murisinin hangi delillere dayanılarak hastalığını kasten saklamadığı sonucuna ulaşıldığı belirli olmadığı gibi, görüşüne başvurulan bilirkişiler davacıların murisinin kronik böbrek yetersizliği hastalığı ile vefatı arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığını tespit etmemişlerdir. Davacıların murisinin kronik böbrek yetersizliği hastalığı ile vefatı arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığının tespiti için, konusunda uzman hekimlerden oluşan bilirkişi kurulundan yeterli ayrıntıyı içerir ve denetime elverişli rapor düzenlettirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yukarıda belirtilen unsurları içermeyen, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5462
Karar No: 2019/2985
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5462 E.  ,  2019/2985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2021/8286
Karar No: 2021/10703
Karar Tarihi: 22.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/8286 E.  ,  2021/10703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, nakil aracının iadesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Nakil aracının iadesi kararının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık hakkındaki mahkumiyet kararının incelenmesinde ise;

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde olay günü gözetleme faaliyeti sırasında Ziyaret hudut karakolu sorumluluk sahasında 1. derece askeri yasak bölgede hudut kazıkları arasında, siyasi hududa 40 metre mesafede görülen sanığın sevk ve idaresindeki ... plakalı araç içerisinde yapılan aramada 38 adet 60 litrelik bidon içerisinde toplamda 2280 litre mazotun ele geçirildiği anlaşılmakla, sanığa atılı eylemin kül halinde 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/10. maddesi kapsamında kaldığı ve sanığın anılan hükme göre cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 6455 sayılı Yasanın 3/11. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre ise,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Yasaya aykırı, sanık ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1891
Karar No: 2013/6359
Karar Tarihi: 09.04.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/1891 E.  ,  2013/6359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında Muğla Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 07.02.2012 gün ve 409-59 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

18/10/2012 tarihli Dairemizin geri çevirme kararında dava konusu bononun da arkalı önlü onaylı örneğinin gönderilmesi istenildiği halde dosyanın tetkikinden anılan belgenin gönderilmediği anlaşıldığından dava konusu bononun arkalı önlü okunaklı onaylı suretinin eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ve bu gibi hususlarda gerekli dikkat ve özenin gösterilerek gecikmelere neden olunmamasına 09.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1001
Karar No: 2012/4697
Karar Tarihi: 16.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/1001 E.  ,  2012/4697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1- 6099 sayılı yasanın 9. maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35/2. maddesinde, “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.”

Somut olayda, mahkeme kararı davalı ... Akbulut adına trafik tescil adresi olan ... Mah. Tandoğan Cad. Zafer Sokak No:24 Pendik/İstanbul adresine Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de yapılan tebligat usule aykırıdır. Adı geçen davalıya Tebligat Kanunu’nun 35/2. maddesi uyarınca kararın usulen tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi,

2- Dava konusu olaya ilişkin Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2006/363 Esas ve 2007/56 Karar sayılı dava dosyasının bulunduğu yerden getirtilerek dosyaya konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere birlikte gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4837
Karar No: 2011/8804
Karar Tarihi: 29.12.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/4837 E.  ,  2011/8804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Dairemiz Üyesi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalıya ait işyerinde genel müdür unvanı ile çalışmakta iken, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, davacının genel müdür olarak çalıştığını, işçi alma ve çıkarma yetkisinin de bulunduğunu, işveren vekili olması nedeniyle işe iade talebinde bulunamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının işletmenin bütünü sevk ve idare ettiğinin ve işçi alma ve çıkarma yetkisinin bulunduğunun kanıtlanmadığı, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

Somut olayda davacının davalıya ait otel işyerinde genel müdür unvanı ile çalıştığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Genel müdür işletmenin bütününü sevk ve idare yetkisine sahip olup iş güvencesi hükümlerinden yararlanma bakımından içi alma ve çıkarma yetkisinin bulunması gerekmez. İşletmenin bütününü sevk ve idare ettiği kabul edilmese bile işyerinin bütününü sevk ve idare ettiği açıktır. Buna göre en azından işveren vekili yardımcısı da olsa iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

4857 sayılı İş Kanunun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 65,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 29/12/2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.