Esas No: 2022/3892
Karar No: 2025/1693
Karar Tarihi: 04.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/3892 E.  ,  2025/1693 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

SAYISI : E.2019/1703 K. 2021/2608

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/604 Esas 2018/943 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 19.05.2015 tarihinde, davalı ... yönetimindeki 24 ... 213 plakalı aracın davacılar ... ve ...'in çocukları, diğer davacının kardeşi olan ... ...'ya çarpması sonucunda ...'nin vefat ettiğini, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün kusurlu olduğunu, kaza yapan aracın işleteninin davalı ... olduğunu, kaza nedeni ile çocuklarının desteğinden yoksun kaldıklarını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere HMK 107.maddeye göre 1.500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile cenaze, defin ve yol gideri tutarları belirlenerek işleten ve sürücü yönünden olay, sigorta şirketi yönünden temerrüt tarihinden itibaren işleyen en yüksek faizi ile birlikte, baba için 300.000,00 TL, anne için 300.000,00 TL ve kardeş için 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyen en yüksek faizi ile birlikte (davalı sigorta şirketi hariç) davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş ve 04.04.2018 tarihli ıslah dilekçesi ile; baba için 500,00 TL olan destek tazminatı taleplerini 3.892,27TL'ye anne için 500,00 TL olan taleplerini ise 8.644,79 TL'ye çıkardıklarını belirtmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; kazaya karışan 24 ... 213 plakalı aracın ...'ne ait olduğunu, davalı ... adına taşıma işi yapmadığını belirterek davanın husumet yokluğundan reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; kazanın meydana gelmesinde kusurlu olanın müteveffa küçük olduğunu, davalı sürücünün kusurlu sayılmasının davalı Kooperatifi sorumlu ... getirmeyeceğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

3.Davalı Anadolu Anonim Türk Sigorta AŞ vekili cevap dilekçesinde özetle;

kazaya karışan 24 ... 213 plakalı aracın zorunlu mali sorumluluk sigortasının davalı sigorta şirketi tarafından yapıldığını, ancak sigortalının dava dışı ... olduğunu, davaya bakmaya görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi olduğunu, kazadaki kusur durumunun ve destek olma durumunun usulüne uygun olarak ispat edilmesi gerektiğini, ticari faiz talebinin yasal dayanağı bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kazanın meydana gelmesinde müteveffanın %80 oranında, davalı sürücünün ise %20 oranında kusurlu olduklarını, kazaya karışan aracın davalı kooperatife ait olması nedeni ile davalı ...'ye husumet düşmeyeceğini, davacı anne ve babanın destek tazminatı istemleri konusunda alınan aktüer hesabı doğrultusunda davacı ...'nın ve ... ...'nın maddi tazminat davasının kabulüne; ... için 8.644,79 TL ve ... için 3.892,27-TL maddi tazminatın davalılar ... ve davalı ... yönünden kaza tarihi olan 19.05.2015 tarihinden, davalı sigorta şirketi yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte bu davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacılar ... ve ... ...'nın cenaze giderine ilişkin davasının kısmen kabulü ile 500,00-TL maddi tazminatın davalılar ... ve davalı ... yönünden kaza tarihi olan 19.05.2015 tarihinden, davalı sigorta şirketi yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte bu davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacıların manevi tazminat davalarının kısmen kabulüne; ... için 20.000,00 TL, davacı ... ... için 20.000,00 TL ve davacı Işıl ... ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve davalı S.S. 23 Nolu Erzincan Kent İçi Motorlu Taşıyıcılık Kooperatifinden müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, davacıların davalı ... Belediyesine karşı açtıkları davanın reddine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili, davalı ... vekili, davalı ... vekili ile ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı ... vekili ile ... vekilinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, davacılar vekili ile davalı ... vekili vekilinin istinaf taleplerinin kabulü ile; Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından verilen 12/12/2018 tarih, 2016/604 Esas 2018/943 Karar sayılı kararının kaldırılmasına ve HMK’nın 353/1-b/2. maddesine göre yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; gerekçeli kararda kendileri tarafından talep edilen taraf değişikliği nedeniyle Erzincan Belediyesinin sorumsuzluğu yoluna gidilmişse de ilk derece mahkemesinin bunun için kendilerine süre verdiğini bu nedenle haklarının ortadan kaldırılmasının söz konusu olmaması gerekirken Erzincan Belediyesinin taraf sıfatını almamasının hakkaniyete ve hukuka aykırılık teşkil ettiğini ve hükmedilen tazminat miktarlarının çok düşük olduğunu belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.