Esas No: 2024/3137
Karar No: 2024/5454
Karar Tarihi: 03.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/3137 E.  ,  2024/5454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1335 E., 2023/1379 K.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Nitelikli cinsel saldırı suçu yönünden yapılan temyiz isteminin değerlendirilmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/2 ve 102/3-a maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Diyarbakır 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2023 tarihli ve 2022/409 Esas, 2023/298 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102/2, 102/3-a, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 16 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, dair verilen kararın sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan ret ve onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurenin kendisine karşı gerçekleştirilen fiile ahlaki yönden mukavemete muktedir olduğuna, yerel Mahkemenin kabulünün aksine rızaya ehil durumda olduğuna, mağdurenin zekasının eğitilebilir olup olmadığı hususunun araştırılmadığına, servis görevlisi olan sanık ile mağdurenin yalnız kalma ihtimalinin bulunmadığının gözetilmediğine, hükmün bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, sanığın mağdurenin tedavi gördüğü rehabilitasyon merkezinde şoför olması sebebiyle 5237 sayılı Kanun’un 102/3-b maddesinin uygulanmasının gerektiğine, takdiri indirim yapılırken gerekçenin gösterilmediğine, hükmün bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ile katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz talebinin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2024 tarihinde karar verildi.