Esas No: 2021/5672
Karar No: 2023/5339
Karar Tarihi: 19.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5672 E.  ,  2023/5339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/191 E., 2015/109 K.

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin kanunen talep etme hakkı bulunmadığından, vaki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2015 tarihli ve 2014/191 Esas, 2015/109 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Her ne kadar katılan tarafından sanığın kendisini tehdit ederek zorla cinsel ilişkiye girdiği ve hürriyetinden yoksun bıraktığı iddiasıyla dava açılmış ise de; sanık ve katılanın sevgili oldukları, zaman zaman aynı otelde cinsel ilişkiye girdikleri, bu hususta bir ihtilafın bulunmadığı, olay tarihinde de önce bir barda eğlendikleri, arkadaşlarının doğum gününü düzenledikleri, sanığın tartışmaları nedeniyle katılanı yurda bırakmak için bardan aldığı ve akabinde tartışma sırasında yurda giriş saatinin geçtiği, yine sanığın katılan için yurttan atılmasını önleme amacıyla doktora götürerek rapor aldığı, akabinde her zaman kaldıkları otele gelerek odaya geçtikleri tarafların beyanlarıyla sabittir. Bu aşamadan sonrasını sanık akşam tartışmaları, akabinde banyo yaptırıp uyutması, sabah kalkınca da kahvaltı yapıp akabinde katılanla konuşarak ayrılma kararını söylediğini ve taksiyle yurda bıraktığını, katılanın kendisine olayın bu şekilde bitmeyeceği yönünde beyanda bulunduğunu savunduğu, katılanın ise beyanında sanığın kendisiyle otelde zorla ilişkiye girdiğini beyan ettiği, katılanın kolluktaki beyanında olay tarihinde bir ay kadar önce sanıktan ayrıldığını, olay tarihinde arkadaşının doğum günü partisinde rastlaştıklarını, ilerleyen saatlerde kendisine sanığın laf atmaya başladığını, sonrasında dışarı çıkıp konuşmak istediği için dışarı çıkarken yurda götürmek istemesi nedeniyle tartışmaya başladıklarını, dışarı çıkınca tokat attığını, kendisinin yere düştüğünü, yerde iken kaburgasına tekme vurduğunu beyan ettiği, Mahkemedeki ifadesinde ise bara birlikte gittiklerini, partiyi birlikte düzenlediklerini, yine küs olduğu dönem içinde kalan olaydan bir kaç gün önce Antalya'da festivale katıldıklarını ve orada da kavga ettiklerini kabul ettiği, yine raporun alınması sürecinde önceki ifadesinde rapor alma sebebinin yurttan atılmasını önlemek olduğunu belirtmediği, yurda giriş saati geçtiği için otele gittiklerini Mahkeme ifadesinde kabul ettiği, otelde iken de tanık beyanlarıyla da sabit olduğu üzere sanığın zaman zaman odayı terk ettiği, yine katılanın sabah sanıkla kolkola oteli terk ettiğini belirttiği, dolayısıyla katılan ...'ın beyanlarındaki çelişkiler de dikkate alındığında sanığın katılanı tehdit ettiği, katılana cinsel saldırıda bulunduğu, katılanı hürriyetinden yoksun bıraktığına dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyetine yeterli kesin net delil bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2015 tarihli ve 2014/191 Esas, 2015/109 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.