erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/3559
Karar No: 2022/5412
Karar Tarihi: 06.06.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/3559 E.  ,  2022/5412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından, asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat azdır. Açıklanan sebeple, davalı-karşı davacı kadın lehine uygun miktarda maddî ve manevî tazminat (TMK m. 174/1-2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, ortak çocuk 2019 doğumlu Işıl’ın ihtiyacına nazaran takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeblerle temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi.06.06.2022 (Pzt.)
Esas No: 2016/10010
Karar No: 2016/10323
Karar Tarihi: 10.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10010 E.  ,  2016/10323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen iş davası sırasında davalı tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı tarafından sunulan 10.02.2016 tarihli dilekçe ile özetle: "...Mahkemece verilen kararın Yargıtay 7. Hukuk Dairesince bozulduğunu, bozma kararında belirtilen belgelere göre yeniden bilirkişi incelemesi yapılmasını istediklerini mahkeme hakiminin sözlerini kesip (tüm taleplerini reddedeceğim) diyerek ihsası reyde bulunduğunu, daha sonrada ara kararla taleplerinin reddine karar verdiğini..." belirterek reddi hâkim talebinde bulunmuştur

Reddedilen hâkim tarafından talebin reddi gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hakim talebinin reddine, davalının kötüniyetli olduğu anlaşılamadığından para cezası verilmesine yer olmadığına ilişkin verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, HMK'nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10.11.2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4256
Karar No: 2014/7661
Karar Tarihi: 18.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4256 E.  ,  2014/7661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 29. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31.01.2013 gün ve 2012/97-2013/21 sayılı kararı bozan Daire’nin 27.11.2013 gün ve 2013/7198-2013/21468 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi olan ... Rıfat Işıl’ın davalı ... şirketinin hissedarlarından olup 2 adet kurucu hisse senedinin sahibi olduğunu, davalı şirketin 31.03.2010 tarihinde gerçekleştirdiği genel kurul toplantısında alınan yönetim kurulunun teşekkülüne ilişkin kararın TTK hükümlerine aykırı olduğunu, anonim şirketlerde pay sahibi tüzel kişilerin yönetim kurulunda birden fazla üyelik alamayacaklarını, alınan kararın yok hükmünde olduğunu ileri sürerek, yapılan işlemin butlan ile malul olduğunun ve şirketin bu nedenle aslen organsız olduğunun tespiti ile şirkete kayyım atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, davacılar vekilince temyiz edilen karar, Dairemizin 27.11.2013 günlü kararında yazılı gerekçelerle bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 18.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8732
Karar No: 2014/3884
Karar Tarihi: 10.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/8732 E.  ,  2014/3884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/183975

MAHKEMESİ : Bulancak Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2011

NUMARASI : 2010/349 (E) ve 2011/6 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

İddia, dosya içeriği, sanığın aşamalardaki savunmaları ile mağdurlar ve tanık anlatımlarına göre; dolmuşçu olan mağdur Tamer'in aracından kaybolan montunun sanık tarafından alınmış olabileceği düşüncesini tanık Hüseyin'e söylemesi ve tanığın sanığı durumdan haberdar etmesi üzerine sanığın sinirlenip tanık ile mağdur Tamer'i yüzleştirmesi sırasında Tamer'in Hüseyin'in yanlış laf aktarmasına kızıp üzerine yürümesi ile başlayan kavga olayında önce sanığın bıçakla mağdur Tamer'i ve araya giren diğer mağdur Fatih'i yaraladığı, olayda sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerindye görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3906
Karar No: 2016/6589
Karar Tarihi: 07.12.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/3906 E.  ,  2016/6589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görevlinin dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranmasından yararlanarak kaçma, Kaçmaya imkan sağlama

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında; TCK'nın 294/8, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Sanık ... hakkında; Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden,

Adliyeye karşı işlenen kaçmaya imkan sağlama suçundan doğrudan doğruya zarar gören konumunda olmayan ve bu nedenle hükmü temyiz etme hakkı bulunmayan sanık ...'ın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçeli karar başlığında suç adının "görevlinin dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranmasından yararlanarak kaçma" yerine "dikkat veya özen yükümlülüğüne akırı davranma sonucu kaçmaya neden olma" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiş, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 K sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1327
Karar No: 2013/7744
Karar Tarihi: 12.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/1327 E.  ,  2013/7744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2011/376886

MAHKEMESİ : Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 08/03/2011, 2010/67 (E) ve 2011/65 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Y.. G..'ün mağdur Muhammet'e yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre; mağdur Muhammet'in sanık Yasin'in kardeşinin eşi olduğu, olay günü mağdurun sanık ile kahvede bulundukları sırada kız kardeşini tarlada çalıştırması nedeniyle tartıştığı, tartışma esnasında ona hakaret edip tokat attığı, sanığın olay yerinden ayrılıp eve gitmesine rağmen öfkesi dinmeyen mağdurun bu kez sanığın evinin önüne gidip plastik saksı ile cama vurduğu ve camın çatladığı, sanık dışarı çıkınca da saksıyı ona fırlattığı, mağdurun söz ve davranışlarının yarattığı hiddetin etkisinde kalan sanığın evden aldığı bıçakla mağduru epigastrium sol taraftan ve sol arcus costa altından iki isabetle, karaciğer sol lobda yaralanmaya neden olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, yaralanan mağdurun olay yerinden kaçarak uzaklaştığı olayda;

1-Sanığın rastgele bıçak sallayıp mağdurun yaralandığını anlayınca eylemlerine devam etmemiş olması, yara sayısı ve yaralardan sadece bir tanesinin hayati tehlikeye yol açması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu ve sanığın kasten yaralama suçundan ancak yaraların niteliği de dikkate alınarak, temel cezada alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, suç niteliğinde hataya düşülerek öldürmeye teşebbüsten hüküm kurulması,

2-Mağdurdan sanığa yönelik olarak gerçekleştirildiği belirtilen, tahrik oluşturan haksız söz ve eylemlerden ötürü sanık hakkında verilecek cezadan 1/4 ile 3/4 aralığında indirim öngören 5237 sayılı TCK.nun 29.maddesinin uygulanması sırasında, sanık lehine makul oranda indirim yapılması yerine 3/4 oranında indirim

yapılarak yazılı şekilde eksik ceza tayini,

3-Kabul ve uygulamaya göre ise;

Gerekçeli karar başlığında suç yerinin yazılmaması,

b-Sanığa verilen cezadan teşebbüs nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesi yazılmayarak CMK.nun 232/6 maddesine aykırı davranılması.

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321 maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 12/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/2958
Karar No: 2011/4747
Karar Tarihi: 13.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2958 E.  ,  2011/4747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Pendik 1. Sulh Hukuk ve Tuzla Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, 08.11.2010 tarihli Emniyet Müdürlüğü adres araştırması, Pendik 1. Aile Mahkemesinin çocuk mallarının korunmasına dair 2010/803 esas, 2010/577 karar sayılı dosyası ve davacının duruşma sırasındaki ifadesine göre kısıtlı adayının yerleşim yerinin ... adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Pendik 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Pendik 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4135
Karar No: 2015/3886
Karar Tarihi: 09.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/4135 E.  ,  2015/3886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Engelli öğrencilere eğitim veren ... Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi isimli eğitim kurumunda sanık ...'ün müdür olarak, diğer sanıkların ise öğretmen olarak görev yaptıkları sırada rehabilitasyon merkezine devam etmeyen bazı öğrencileri bireysel eğitim planına göre derslere girmiş gibi göstererek devlet kurumlarından usulsüz şekilde ücret almak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanık ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, sanıkların üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerine dair, mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle mahkemenin beraat kararına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/4405
Karar No: 2023/3246
Karar Tarihi: 15.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/4405 E.  ,  2023/3246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/886 E., 2023/155 K.

KARAR : Direnme

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 03.10.2022 tarihli ve 2022/5251 Esas, 2022/7591 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemizin 03.10.2022 tarihli ve 2022/5251 Esas, 2022/7591 Karar sayılı bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnme kararı verilmişse de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden; taraflar arasında en son delil olarak dayanılan ceza davasına konu olayın gerçekleştiği, buna göre 28.05.2018 tarihinde taraflar arasında davacı erkeğin annesi nedeni ile tartışma çıktığı, davacı erkeğin davalı kadına şiddet uyguladığı, davacı erkeğin bu nedenle ceza aldığı, buna karşılık davacı erkeğin dava dilekçesinde eşinin küfür ve hakaret etmesi sonucunda olayın yaşandığını iddia ettiği, taraflarca delil olarak dayanılan ceza davasında; davalı kadının 04.06.2018 tarihli ek ifadesinde, davacı eşine sinirle küfür etmesi sonucunda davacı erkeğin bir anlık öfkesi ile kendisine şiddet uyguladığını beyan ettiği, bu nedenle davacı erkeğin haksız tahrik indiriminden yararlandığı, bunun yanı sıra boşanma davasında dinlenen davacı erkek tanıkları ... ve ...`in de ifadelerinde yaşanılan bu son olayda, davalı kadının davacı erkeğe "şerefsiz, adam mı, insan mı" diyerek hakaret ettiğini beyan ettikleri, aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olanın tanıkların gerçeği söylemiş olmaları olduğu, akrabalık veya diğer bir yakınlığın başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamayacağı, dosyada davacı erkek tanıklarının olmamışı olmuş gibi ifade ettiklerini kabule yeterli delil ve olgu da olmadığı, bu durumda davalı kadının davacı erkeğe hakaret ettiğinin kabulü gerektiği, o halde, taraflar arasındaki ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan, vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabit olup olayların akışı karşısında davacı erkeğin dava açmakta haklı olduğu, bu nedenle davacı erkeğin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu`nun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanma davasının kabulüne karar verilmesi gerektiği, bu nedenle Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/23704
Karar No: 2013/20824
Karar Tarihi: 03.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/23704 E.  ,  2013/20824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 130 ada 1 parsel sayılı 15418,65 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ve davalı lehine zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava ve temyize konu 130 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit tarihinde davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Şöyle ki; mahkemece keşif tutanağına yansıtılan gözlemde dava konusu taşınmazın içerisinde çok sayıda irili ufaklı taşların bulunduğu, etrafının duvarlarla çevrili olduğu, hali hazırda uzun bir süreden beri ekilmemiş toprağın işlenmemiş olduğu gözlenmiş, ziraat bilirkişi raporunda taşınmazın kayalıklardan oluşan taşlı toprak yapısında olduğu, taşlılık sorununun bulunduğu, taşınmazın büyük çoğunluğu kayalıklardan oluştuğu için arazide enstantif tarım yapılmayacağı ancak yer yer öbek şeklinde olan alanlarda tarla ziraati yapılabileceği, bu alanın ise yaklaşık arazinin yarısı kadarını oluşturduğunu bildirmiş, orman bilirkişi de raporunda önceki yıllarda kısmen tarım yapıldığı ve taşlık bir zemin olarak görüldüğü, içinde ekiliş yapılabilen yerler de olduğunu belirtmiştir. Bu belirtimler nazara alındığında dava konusu taşınmazın taşlık ve kayalık bir yapıda olduğu, taşınmaz üzerinde imar ve ihya çalışması yapılarak taşınmazın kültür arazisi haline getirilmediği anlaşılmaktadır. Nitekim teknik bilirkişi raporlarına aykırı düşen yerel bilirkişi ve tutanak bilirkişinin soyut ve gerekçesiz sözlerine de değer verilemez. Böylesi bir durumda taşınmaz üzerinde davalının ekonomik amacına uygun zilyetliğinin bulunmadığının kabulü zorunludur.

Hal böyle olunca mahkemece; davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm oluşturulması isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1193
Karar No: 2014/3277
Karar Tarihi: 20.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/1193 E.  ,  2014/3277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2013

NUMARASI : 2012/176-2013/755

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, Star Medya Grubu Ankara hukuk servisinde 06.02.2002-31.12.2005 tarihleri arasında avukat olarak çalıştığını, Star TV.'nin ticari ve iktisadi bütünlüğünün Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu tarafından 5354 sayılı Kanun kapsamında yapılan ihale sonucunda satılarak 17.11.2005 tarihinde Davalı Işıl TV Yayıncılık A.Ş.'ne devredildiğini ve bu devir sonucunda çalışanların özlük hakları dahil tüm hak ve alacakları ile birlikte davalı şirketçe 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devralındığını ve iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmadan davalı şirketçe feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla çalışma, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı işveren, davacının fazla çalışma yapmadığını, tazminatları ödenirken ücretinin doğru hesaplandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece verilen kısmen kabul kararı, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 02.02.2012 tarihli 2009/37094 esas ve 2012/2863 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Bozma ilamına uyan mahkeme isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Bozma sonrası karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı mahkemece uyulan bozma kararındaki usul ve esaslar çerçevesinde fazla çalışma yaptığını ispatlayamadığından, fazla çalışmaya ilişkin talebin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.