Esas No: 2022/1138
Karar No: 2023/836
Karar Tarihi: 02.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1138 E.  ,  2023/836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul, Kısmen Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın maddi tazminatın reddine, manevi tazminatın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 2007 yılında davalı hekim tarafından burnunda estetik ameliyat yapıldığını, ancak ameliyat sonrasında oluşan burnundaki göçük, nefes darlığı nedeniyle 4 kez daha davalı tarafından ameliyat edildiğini, bundan sonra da sorunların devam etmesi nedeniyle davalı tarafından 5. ameliyatın önerildiğini belirterek, 5.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiğini, oluşabilecek komplikasyonların önceden davacıya anlatıldığını, hasta rızası ile tedavi sürecinin başladığını, davalının kusurunun olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.02.2015 tarih ve 2013/56 Esas, 2015/82 Karar sayılı kararıyla; yapılan tedavinin tıp kurallarına uygun olduğu, komplikasyonların normal olduğu, hekim hatası bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 2015/9077 Esas, 2016/5505 Karar ve 11.0.2016 tarihli kararı ile; davalı yüklenicinin, davacı iş sahibini, eser sözleşmesinin ifasından sonra ortaya çıkabilecek komplikasyonlar hakkında yeterince bilgilendirmediği, dolayısıyla özen ve sadakat borcunu gereğince yerine getirmediği, davalı yüklenicinin ortaya çıkan zarardan sorumlu bulunduğundan, mahkemece; davalının kusurlu davranışıyla istediği sonuca ulaşamamasına rağmen tedavi bedelini ödemek zorunda kalan davacının, uğradığı bu zararın bilirkişi tarafından belirlenmesi ve sonrasında davacının çektiği üzüntü durumu da gözetilerek uygun bir manevi tazminatın takdir edilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulduğu anlaşılmıştır.

B. Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesinin 2. Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 2017/268 Esas, 2018/33 Karar ve 01.02.2018 tarihli ikinci kararı ile davacının, davalı tarafından yapılan ameliyat sonrası yeniden tedavi gördüğüne ilişkin belgeleri dosyaya ibraz edemediği gerekçesiyle maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin bozma ilamı doğrultusunda kısmen kabulü ile 5.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

(Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 2019/3897 Esas, 2020/1791 Karar ve 23.06.2020 tarihli kararı ile; tedavi giderlerinin alınacak bilirkişi raporu ile belirlenebilir nitelikte olup, mahkemece bu konuda inceleme yapılmaksızın karar verilmesinin doğru olmadığı gibi, 4. kez ameliyat olup; 5. ameliyat da olmak ihtiyacı duyan davacının çektiği üzüntü durumu da gözetilerek daha fazla miktarda belirlenmesi gereken manevi tazminatın da 5.000,00 TL üzerinden kabul edilmesi doğru olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Bozma kararına karşı davalı vekilince süresi içinde karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

(Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 2020/2418 Esas, 2021/1881 Karar ve 22.04.2021 tarihli kararı ile; maddi tazminat talebinin reddine ilişkin hükmün, davacı tarafından temyiz edilmediği, bu hususun temyiz incelemesi sırasında gözden kaçırıldığı anlaşıldığından, davalı vekilinin maddi tazminat yönünden karar düzeltme talebinin kabulü ile maddi tazminata yönelik Daire bozma kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

V. İLK DERECE MAHKEMESİNİN SON KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 2021/499 Esas, 2021/717 Karar ve 28.10.2021 tarihli kararı ile; maddi tazminat talebinin reddine, davacının manevi tazminat talebinin bozma ilamı doğrultusunda kısmen kabulü ile 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının çekmiş olduğu fiziksel acının ve yaşamış olduğu ruhsal ve psikolojik çöküntünün karşılığı düşünüldüğünde manevi tazminat miktarının düşük belirlendiği gerekçesiyle kararı temyiz etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; tıbbi müdahalelerde davalının kusurunun bulunmadığı, manevi tazminat miktarının yüksek belirlendiği gerekçesiyle kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Türk Borçlar Kanununun 56 ncı maddesi, Yargıtay 4/2/1959 tarih ve 1959/13 Esas, 1959/5 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanunun 437 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Taraflarca, hükmedilen manevi tazminat miktarı yönünden karar temyiz edilmiş ise de; somut olayda davacının birden fazla kez burun ameliyatı olmak zorunda kalması, bunun yıllara sari olması, tarafların kusur ve sosyal, ekonomik durumları, günün ekonomik koşulları birlikte düşünüldüğünde mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarı yerinde olup, tarafların bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

Davalı yüklenici, olayda kusuru bulunmadığı gerekçesiyle kararı temyiz etmiş ise de; davalının kusurlu olduğu bozma ilamıyla kabul edilip, mahkemece de bozma ilamına uyulduğundan, bu husus davacı yararına usulü kazanılmış hak oluşturmuştur. İş bu nedenle davalının bu temyiz itirazı da yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz eden taraflardan alınmasına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

02.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.