Esas No: 2022/1475
Karar No: 2023/6881
Karar Tarihi: 23.05.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/1475 E.  ,  2023/6881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1490 E., 2021/2511 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul/Davalının İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/342 E., 2019/92 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ABD' de ikamet eden ve gıda mühendisi olarak çalışan müvekkilinin 19.04.2014 tarihinde İzmir Adnan Menderes Havaalanında dış hatlar terminalinden çıkarak yaya yolunda ilerlediği sırada hiçbir uyarı levhası bulunmayan, koruma şeridi ile ayrılmamış olan çukura düştüğünü, sol ayak bileğinin kırıldığını, başını yere çarptığını ve kazadan ötürü çalışma gücü kaybına uğradığını belirterek şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminat ile 80.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 09.08.2018 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 634.035,60 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazanın davacının dikkatsizliği neticesinde meydana geldiğini, bahse konu çukurun olağan aşınmalardan kaynaklandığını ve daha önce böyle bir olayla karşılaşmadıklarını ileri sürerek davanın reddi isteminde bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dava konusu olayın gerçekleşmesinde %25, davalının %75 oranında kusurlu olduğu, davacının Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi raporu uyarınca %15 maluliyeti bulunduğu ve 4 ay geçici iş gücü kaybına uğradığı belirtilerek denetime elverişli maddi tazminat raporları uyarınca maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile 175.326,01 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, 40.000 TL manevi tazminat olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; kusur oranlarının yanlış olduğunu, kazaya davacının dikkatsizliğinin neden olduğunu ve manevi tazminat oranının fahiş belirlendiğini, faiz başlangıç tarihinin hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir..

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu kazada, havaalanında tadilat çalışması yapıldığı, tadilat yapılan bölümlerin kırmızı kurdele ile çevrilmediği, yön levhalarının görünür şekilde ve tam olarak yapılmadığı bu nedenle yolcuların yönlerini bulmak için panik halinde olduğu sürekli tabelaları takip etmek zorunda oldukları dolayısıyla davalının kazanın oluşmasında asli oranda kusurlu olduğu, davacının da ortak kullanım alanı olan yaya yolunda hava alanında çalışma olduğu anlaşılmasına rağmen yaya yolunda daha dikkatli olması gerekirken gereken dikkati göstermemesi nedeniyle tali kusurlu olduğu, yargılamanın HMK’da düzenlenen usul kurallarına uygun olarak yapılmış olmasına, kamu düzenine aykırılık hallerinin bulunmamasına, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, ilk derece mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön olmamasına ve özellikle alınan kusur raporunun somut olayın özelliklerine uygun olup, raporun bu konuda uzman bilirkişi heyeti tarafından düzenlenmiş olmasına, çalışma gücünün belirlenmesinin Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından yapılmış olması ve belirlemede her hangi bir hesaplama hatasının bulunmamasına, hükmedilen manevi tazminat tutarının hak ve nefaset ölçütlerinde kalmasına göre davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; yaya yolunda yürürken çukura düşen davacının yaralanması nedeniyle uğradığı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 49, 50,54, 56 ve 69 uncu maddeleri,

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, manevi tazminatın TBK'nun 56 ncı maddesindeki özel hâller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde belirlenmiş olmasına, davacının maluliyetini belirleyen ATK raporunun hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmamasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.