Esas No: 2024/5588
Karar No: 2025/1779
Karar Tarihi: 07.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/5588 E.  ,  2025/1779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/791 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Uyuşturucu madde ticareti yapma ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçlarından Mersin İnfaz Hakimliğinin 08.09.2022 tarihli ve 2022/9035 Esas, 2022/9015 Karar sayılı içtima kararı ile 9 yıl 12 ay hapis cezasına hükümlü ...'ün, iş bu cezasını Niğde Açık Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında, 27.04.2021 tarihinde Covid-19 hastalık iznine ayrılmasının ardından, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A, 7242 sayılı Kanun ile eklenen geçici 6. madde ve 7456 sayılı Kanun ile eklenen geçici 10/2. maddesi gereğince 01.08.2023 tarihi itibariyle tahliyesine ve cezasının koşullu salıverme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Niğde İnfaz Hakimliğinin 21.07.2023 tarihli ve 2023/3039 Esas, 2023/3063 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün yasal süre içerisinde geçerli bir mazereti olmaksızın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmadığından bahisle anılan kararın kaldırılmasına, koşullu salıverme tarihine kadar olan kısmının infazı için açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine dair Mersin İnfaz Hâkimliğinin 18.08.2023 tarihli ve 2023/9572 Esas, 2023/9323 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2023 tarihli ve 2023/791 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 05.06.2024 tarihli ve 94660652-105-33-3627-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2024 tarihli ve 2024/66027 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2024 tarihli ve 2024/66027 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"İnfaz dosyası kapsamına göre,

Adı geçen hükümlünün uyuşturucu madde ticareti yapma ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçlarından içtima kararı ile verilen 9 yıl 12 ay hapis cezasının infazı kapsamında Niğde Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13.09.2022 tarihli ve 2021/621 sayılı müddetnameye göre koşullu salıverilme tarihinin 23.02.2027, bihakkın tahliye tarihinin 21.01.2030 olarak belirlendiği,

Niğde Açık Ceza İnfaz Kurumunda infazı devam ederken 27.04.2021 tarihinde Covid-19 hastalık iznine çıkarılan hükümlü hakkında gıyabında Niğde İnfaz Hakimliğinin 21.07.2023 tarihli kararı ile 01.08.2023 tarihinden geçerli olmak üzere tahliyesine ve cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ikametinin bulunduğu yer veya SMS/Sorgulama ekranında belirtilen yer Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne 5 gün içerisinde başvurulması, müracaat etmemesi halinde ise açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verileceğinin ihtarına ve kararın hükümlüye tebliğine karar verilerek hükümlünün Niğde Açık Ceza İnfaz Kurumundan Mersin Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne naklinin yapıldığı,

Niğde Açık Ceza İnfaz Kurumu Mahkum Kabul Bürosunca, hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına "Sayın ... hakkınızda infaz hakimliği tarafından denetimli serbestlik kararı verilmiş olup ceza infaz kurumuna dönmeyerek 5 gün içerisinde, kimliğinizi ispata yarayan bir belge ile Mersin Denetimli Serbestlik Müdürlüğü müracaat etmeniz gerekmektedir." şeklinde 01.08.2023 tarihi saat 00:25:47 de SMS gönderildiği,

Mersin Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce, hükümlünün 5 günlük süre içeresinde Müdürlüğe müracaat etmediği ve 2 günlük bekleme süresi içerisinde başvuruda bulunmadığından bahisle ihbarda bulunulması üzerine, Mersin İnfaz Hâkimliğinin 18.08.2023 tarihli kararı ile hükümlünün açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği anlaşılmış ise de,

İnfaz dosyası incelendiğinde, her ne kadar hükümlüye infaz işlemlerinin devam ettiği Niğde Açık Ceza İnfaz Kurumunca, cezasının infazı ile ilgili olarak SMS ile bilgilendirme yapılarak, 5 gün içesinde müracaat etmesi gerektiği belirtilmiş ise de; Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22.09.2021 tarihli ve 2021/10167 Esas, 2021/12656 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, denetimli serbestlik tedbiri kararının hükümlüye tebliğ edilmesi gerektiği, hükümlünün denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması yükümlülüğünü içeren kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ yapılması gerektiği, e-devlet, sms, internet sitesi ilanı vb. şekilde yapılan tebliğlerin özel bir düzenleme bulunmadıkça tebligata bağlanan sonuçları doğurmayacağı, bu haliyle hükümlüye sms yoluyla yapılan bildirim nedeniyle hükümlünün hak ve yükümlülüklerinden haberdar olmadığının kabulü gerektiği ve yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün, 9 yıl 12 ay hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 13.09.2022 tarihli ve 2021/621 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 25.12.2020 tarihinde cezasını infaz etmek üzere ceza infaz kurumuna alındığı ve 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkarıldığı, şartla tahliye tarihi 23.02.2027 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 21.07.2023 tarihli ve 2023/3039 Esas, 2023/3063 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan

kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, kararda "...kimliğini ispata yarayan bir belge ile ikametinin bulunduğu yer veya duyuruda SMS/Sorgulama ekranında belirtilen yer Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne 5 (Beş) gün içinde başvurması gerektiğinin ihtar edildiği anlaşılmaktadır.

5. Hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 21.07.2023 tarihinde karar verildiği, Covid 19 izninde bulunan hükümlünün izin dilekçesinde bildirdiği uyap da kayıtlı olan cep telefonuna Covid-19 iznine ayrıldığı Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından 01.08.2023 tarihinde "Sayın ... hakkınızda İnfaz Hakimliği tarafından denetimli serbestlik kararı verilmiş olup, ceza infaz kurumuna dönmeyerek 5 gün içerisinde, kimliğinizi ispata yarayan bir belge ile Mersin Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmeniz gerekmektedir" şeklinde SMS gönderildiği, Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 27.03.2024 tarihli ve 2024/14026 sayılı yazı içeriğinden ve ekinde gönderilen mesaj çıktısından anlaşılmakla, cep telefonuna gönderilen SMS ile hakkında denetimli serbestlik kararı verildiği, izin süresinin bittiği, artık infaz işlemlerinin bu aşamadan sonra Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce yapılacağı konusunda bilgilendirilen hükümlünün yasal süresi içerisinde geçerli bir mazereti olmaksızın izne ayrıldığı Açık Ceza İnfaz Kurumuna yada Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmediği anlaşılmakla, hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak Açık Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, haklı sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2025 tarihinde karar verildi.