Esas No: 2022/1680
Karar No: 2024/2409
Karar Tarihi: 14.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/1680 E.  ,  2024/2409 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/60 E., 2021/147 K.

SUÇ : Parada Sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.02.2006 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.07.2006 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 06.05.2010 tarihli kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının değerlendirilmesi gerektiğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılamada sanık hakkında 05.10.2010 tarihinde Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesince sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 12.10.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

5. Sanığın 10.10.2014 tarihinde alkollü araç kullanma suçunu işlediğinden bahisle yeniden mahkumiyetine karar verildiği ve hükmün kesinleşmesi üzerine Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesince 22.04.2021 tarihinde sanık hakkında parada sahtecilik suçundan kurulan hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizi; herhangi bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın suç tarihinde kiralık bir otomobille yanında dört arkadaşıyla İstanbul ilinden Tekirdağ İline geldiği, bir benzin istasyonundan aldığı 30,00 TL'lik yakıt karşılığında 100,00 TL verdiği ve 70,00 TL para üzeri aldığı, sanık istasyondan çıktıktan kısa bir süre sonra paranın sahte olduğunu anlayan istasyon çalışanının seslenmesine rağmen arabasına binerek uzaklaştığı, polise haber verilmesi üzerine durdurulan araçta sanığın üzerinde dört adet, bindirildikleri polis aracının sağ ön koltuk başlığı içinde 3 adet daha sahte 100,00 TL bulunduğu, sanık ve arkadaşlarının Tekirdağ ilinde bulunma sebeplerine ilişkin farklı açıklamalarda bulundukları iddialarına ilişkindir.

Türkiye Cumhuriyet ... Sahte Banknot İnceleme ve Değerlendirme Raporu dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Dosyada mevcut müşteki beyanı, ele geçen sahte paraların bulunma şekilleri, sanık ve dosya dışı sanıkların kiralık otomobille ilde bulunma sebeplerine ilişkin çelişkili savunmaları birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'ın parada sahtecilik suçunu işlediği anlaşıldığından mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Bozma ilamı sonrası yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yukarıda belirtilen sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.04.2021 tarihli, 2021/60 Esas ve 2021/147 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereğince hükmün (1) maddesinin ''a'' fıkrasında yer alan "90 gün" ibaresinin "5 gün"; ''b'' fıkrasında yer alan "75 gün" ibaresinin "4 gün"; ''c'' fıkrasında yer alan "1.500,00 TL" ibaresinin "80,00 TL" olarak düzeltilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2024 tarihinde karar verildi.