erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/11976
Karar No: 2014/14084
Karar Tarihi: 23.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/11976 E.  ,  2014/14084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasında ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi ve ... 27. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, ticari satımdan kaynaklanan itirazın iptali davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, davacının tacir olmadığı ve uyuşmazlığın ticari dava olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Türk Ticaret Kanunun 4.maddesinde, bu kanundan doğan hukuk davalarının ticari dava sayıldığı, aynı kanunun 5.maddesinin 2. fıkrasında, bir yerde ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin vazifesi içinde bulunan ve bu kanunun 4.maddesi hükmünce ticari sayılan davalara ticaret mahkemesinde bakılacağı hususları düzenlenmiştir.

Türk Ticaret Kanunun 3.maddesinde, ”Bu Kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bütün işlem ve fiiller ticari işlerdendir.” düzenlemesi getirilmiştir.

Bir hukuki işlemin veya fiilin TTK'nın kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen bu kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bir hukuki işlemin veya fiilin olması gerekir.

Somut olayda, davacı, davalı ile aralarında tohumluk buğday üretimi sözleşmesi imzaladıklarını, davalıya buğdayın teslim edildiğini ancak davalının tohum bedeli düşüldükten sonra kalan 3458,01TL yi ödemediğini iddia etmektedir. Dosya kapsamına göre; her ne kadar davalı tacir ise de, davacının buğday üreticisi-çiftçi olduğu ve uyuşmazlığın her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili olmadığı anlaşılmakla, Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 27. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1141
Karar No: 2021/3673
Karar Tarihi: 03.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/1141 E.  ,  2021/3673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 03.11.2017 tarihinde kesinleştiği ve sonradan 12.01.2018 tarihinde yeniden suç işlemesi üzerine hükmün açıklandığı, buna göre bu iki tarih arasında zamanaşımı süresinin işlemediği de göz önünde bulundurularak yapılan incelemede,

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 106/2-a maddesindeki suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının suç tarihi olan 11.06.2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yeniden görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 03.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2473
Karar No: 2019/3448
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2473 E.  ,  2019/3448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2019/6157
Karar No: 2019/8174
Karar Tarihi: 16.09.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/6157 E.  ,  2019/8174 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/04/2019 gün ve 2019/130 E. 2019/126 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 16/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10440
Karar No: 2017/4991
Karar Tarihi: 19.04.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/10440 E.  ,  2017/4991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

A) Sanık ... hakkında müşteki ...'ya karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, olay günü sanık ... ile müşteki arasındaki boğuşma devam ederken, olay yerine gelen sanık ...'nın müştekinin kollarını arkasından tuttuğu ve bu sırada sanık ...'nın da müştekiye yumruk atarak, burnunda hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyen kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaraladığı olayda, sanık ...'nin de sanık ... ile birlikte, fikir ve eylem birliği içerisinde fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak, eylemi birlikte gerçekleştirdiği anlaşılmakla, asli fail olarak 5237 sayılı TCK'nin 37/1. maddesi uyarınca sorumlu tutulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ...'nin yardım eden sıfatıyla sorumlu tutularak, hakkında TCK'nin 39/2-c. maddesinin uygulanması gerektiği yönündeki tebliğnamenin 2 numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında müşteki ...'ya karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tüm dosya kapsamına göre, sanık ve müşteki arasında taşınmaz malların paylaşımından kaynaklanan anlaşmazlık olduğu, müştekinin aşamalarda alınan beyanlarında, olay günü sanığı gördüğünde, sinirli şekilde sanığa hitaben "gel len sen buraya, sen kimsin de kendi kafana göre arsaları bölüyorsun" dediğini; ancak olay sırasında hakaret edip etmediğini hatırlamadığını beyan ettiği, sanığın aşamalarda alınan ve aksi ispatlanamayan istikrarlı savunmasında, olay günü önce müştekinin kendisine hakaret etmesi nedeniyle tartışmanın başladığını iddia ettiği, sanık ... ve tanık ...'in bağrışma seslerini duyarak sonradan olay yerine geldikleri ve olayın başlangıcına ilişkin görgüye dayalı bilgilerinin olmadığı da dikkate alındığında, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince alt sınırdan haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6574
Karar No: 2017/785
Karar Tarihi: 13.02.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/6574 E.  ,  2017/785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 954 parsel sayılı 1.416,99 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı şerhi yazılarak kayalık, çalılık vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline, tapu kütüğünün beyanlar hanesine "Bu taşınmaz 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Taşınmaz 01.01.2014 tarihinden itibaren ...'nın kullanımındadır. Üzerinde bulunan 1, 1.5 yaşlarındaki 13 adet zeytin fidanı bu kişinin kullanımındadır." şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

13.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/9009
Karar No: 2014/8388
Karar Tarihi: 26.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/9009 E.  ,  2014/8388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2011/472-2013/110

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı S.. A.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, yol kenarında yürüyen müvekkiline çarparak yaralanmasına neden olduğunu belirterek ıslahla birlikte 20.386,11 TL işgöremezlik tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, davacının sigortalı araç sürücüsünün kusurunu ve kendi zararını ispat etmesi gerektiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı S.. K.., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 20.386,11 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalı S.. A..'den tahsiline, davalı S.. K..'ya yönelik davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı S.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranlarının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı S.. A.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili tarafından dosyaya sunulan Şanlıurfa Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 01/10/2010 tarihli Özürlü Sağlık Kurulu Raporu'nda, davacının daimi maluliyet oranı %7 olarak belirtilmiş, mahkemece bu hususta bilirkişi incelemesine başvurulmaksızın %7 daimi maluliyet oranına göre hesaplanan aktüerya bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiştir. Bu durumda mahkemece, en yakın üniversiteye bağlı Adli Tıp Ana Bilim Dalında görevli uzmanlardan oluşturulacak heyetten veya Adli Tıp Kurumu Şubesi'nden Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği esas alınarak tanzim edilmiş rapor alınarak davacının maluliyet oranının belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı S.. A.. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı S.. A.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı S.. A..'ye geri verilmesine 26/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/9655
Karar No: 2024/1365
Karar Tarihi: 21.03.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/9655 E.  ,  2024/1365 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2,62,50/4-1a,52/4. maddeleri uyarınca 18200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; kusuru olmadığına, hükmedilen cezayı ödeme gücü olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, olay tarihinde gündüz saat 08.15 sıralarında sürücü ... sevk ve idaresindeki 72 DU 957 plakalı otomobili ile İdil istikametinden Midyat istikametine seyrine devam ettiği esnada olay mahalline geldiğinde sevk ve idare hatası ile direksiyon hakimiyetini kaybederek seyir istikametine göre sol taraftan yol dışı kalması sonucu araçta bulunan sanığın yeğeni,yeğeninin çocuğu ve sanığın ikiz çocukları olmak üzere 4 kişinin öldüğü sanığın eşinin yaralandığı olayda; sanık, sevk ve idaresindeki ... ile seyir halinde iken hızını aracının teknik özellikleri yol ve hava durumuna göre ayarlaması gerekirken bu hususlara riayet etmemesi ve yola yeteri kadar dikkatini vermemesi neticesinde sevk ve idare hatası ile direksiyon hakimiyetini kaybetmesi neticesinde seyir istikametine göre sol taraftan yol dışı kalmasıyla meydana gelen kazada dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile olayda asli ve tam derecede kusurlu olduğu kabul edilerek sanığın TCK'nın 85/2. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Midyat Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/5218
Karar No: 2013/26109
Karar Tarihi: 20.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/5218 E.  ,  2013/26109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1,2-b; 62, 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

TCDD yük treniyle Ceyhan Garı'na getirilen ve Tarım Kredi Kooperatiflerine dağıtımı yapılacak suni gübre çuvallarının diğer sanık ... tarafından işe çağrılan katılan ve diğer çalışanlarca, olay tarihinde gece saatlerinde (hakkında düşme kararı verilen sanık) ...'in nakliye ve dağıtım sorumluluğunu yaptığı Ceynak Lojistik Sanayi ve Ticaret AŞ.ye ait kamyona tren vagonundan sanık ...'ın ortağı olduğu Şanlar Tohum ve Gübre Ltd. Şirketine ait seyyar yük nakil bandı yardımıyla nakledilmesi işlemi sırasında, kamyonun biraz öne hareket ettirildiği sırada seyyar nakil bandının üst kısmının kamyonun kasasına takılmasıyla, vagon içinde kalan diğer kısmı dönerek elini vagon kasasına dayamış olan katılanın sol eline çarparak 4. parmakta 1.(hafif) derece kemik kırığıyla yaralanmasına neden olması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın asli kusurlu olduğu oluş ve dosya kapsamına uygun görülen bilirkişi raporları ile tespit edilip mahkemece de bu şekilde kabul edilmesine rağmen temel ceza tayini sırasında, sanığın kusuru ve neden olduğu zararın ağırlığı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde temel ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dıışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/840
Karar No: 2020/7305
Karar Tarihi: 01.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/840 E.  ,  2020/7305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dairemizin 12/04/2017 tarihli ve 2014/32386 Esas, 2017/4190 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, bozma ilamının gereğinin kısmen yerine getirilmediği anlaşılmakla; Dairemizin 12/04/2017 tarihli ilamının “2. no’lu” bendinde de belirtildiği üzere, sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde sayılan nesnel ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanığın adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmadığı, adli sicil kaydındaki ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olduğu, dolayısıyla 28/06/2013 olan suç tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nın 231/6-a maddesinde gösterilen “kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel koşulunun bulunduğu, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kalması nedeni ile de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel (objektif) koşullardan bir diğeri olan müştekinin maddi bir zararının olmadığı da gözetilerek, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş ve deneme süresi içinde iş bu suçu işlemiş olduğu” biçimindeki yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Sanığın suç tarihinde gündüz vakti müştekinin sorumlusu olduğu ... isimli alışveriş merkezinden toplam 73,78 TL değerindeki 7 adet 50 ml’lik Koleston marka tüp boya, 1 adet 100 ml’lik Dalin marka pişik kremi, 1 adet bebek losyonu, 1 adet şampuan ve 1 adet saç kremini çalmaya teşebbüs ettiğinin anlaşıldığı olayda; suça konu ürünlerin değerinin az oluşu göz önüne alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3- 5237 sayılı TCK’nın 51/7. maddesi gereğince cezası ertelenen sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde, ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği hususunun ihtar edilmesi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde, “...cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine...” denilmesi suretiyle infazda duraksamaya neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01/07/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/56
Karar No: 2017/2008
Karar Tarihi: 15.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/56 E.  ,  2017/2008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/04/2015 tarih, 2014/1016 - 2015/265 sayılı direnme kararı, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından, direnme hükmünün incelenmesi için Dairemize gönderilmekle; yeniden incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin, belirttiği adresine yapılan gerekçeli karar tebligatının 25/05/2015 tarihinde usulüne uygun olarak çalışanına tebliğ edildiği, bu tebligata rağmen 23.06.2015 tarihinde yeniden tebligat yapılmasının temyiz süresini yeniden başlatmayacağı anlaşılarak yapılan incelemede;

Katılan vekilinin yokluğunda verilen ve usulünce 25/05/2015 tarihinde tebliğ edilen hükmün, katılan vekili tarafından, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesindeki 1 haftalık yasal temyiz süresinden sonra, 23/06/2015 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmakla, temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 15.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1942
Karar No: 2012/3128
Karar Tarihi: 05.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/1942 E.  ,  2012/3128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, hasılat kirası isteğine ilişkin olup, mahkemece de bu yönde hüküm kurulmuştur.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.03.02012 tarihinde yürürlüğe giren ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 09.02.2012 tarih ve 2012/1 sayılı Kararı uyarınca, davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 6.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.