Esas No: 2009/8498
Karar No: 2011/1456
Karar Tarihi: 10.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8498 E.  ,  2011/1456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.01.2009 tarih ve 2008/53-2009/6 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dünya çapında giyecek sektöründe faaliyet gösteren ve tanınmış bir firma olduğunu, “MAX FASHIONS” ibaresinin 14, 18, 25 ve 35. sınıflarda yer alan bir kısım mal ve hizmetleri kapsayacak şekilde tescili için davalı nezdinde yaptıkları başvurunun sadece 18. sınıfta yer alan “cüzdanlar” emtiası için kabul edildiğini, diğer sınıflar yönünden reddedildiğini, bunun üzerine yaptıkları itirazın Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından, davacı başvurusuna konu ibarenin 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi gereğince “MAXX, MAX MEN, MAX AUDİO, MAXBABY, MAKS MT TEKSTİL” ibareli markaların aynısı veya ayırt edilemeyecek kadar benzeri olduğu gerekçesiyle reddedildiğini, davacı başvurusuna konu ibare ile redde mesnet markaların benzer olmadıklarını ileri sürerek, 2007-M-7276 sayılı YİDK kararının iptaline, davacının “MAX FASHIONS” ibaresinin emtia listesinden çıkartılan mallar için de resmi marka bülteninde ilanına ve tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı başvurusunun esaslı unsurunun “MAX” olduğu, redde mesnet “MT maks TEKSTİL” ibareli markanın esaslı unsurunun da “maks” ibaresi olduğunu, “maks” ve “max” ibarelerinin görsel anlamda ayırt edilmeyecek kadar benzer, anlam, işitme ve telaffuz bakımından ise tamamen aynı olduğu, “İŞYAPAN MAX SHOES” markasının esaslı unsurun markanın bütünü olduğu; “İŞYAPAN” ibaresinin markayı sair markalardan ayırt etmek amacıyla kullanıldığı, “MAX” ve “SHOES” ibarelerinin ise aynı ağırlıkta olarak marka içinde şekilli ve şekilsiz olmak üzere iki defa yer verilerek bu hususun teyit edildiğinin görüldüğünü, bu nedenle davacı başvurusu ile bu markanın KHK 7/1-b maddesi anlamında benzer olmadığı, davacı başvurusundan bu marka gerekçe gösterilerek çıkarılan emtiaların tescil edilmesi gerektiği, bunların "ayak giysileri, kemerler, sandaletler ve terlikler" olduğu; “MAXX”, “MAX MEN” ve “MAXBABY” markaları ile davacı başvurusunun ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu; “MAX AUDİO” markasının “max” ibaresi ile birlikte gözlük veya maske olarak algılanmaya elverişli bir şekil unsuru ile birlikte “audio” ibaresi de yer aldığı, markayı çerçeveleyen beyaz çizgiler ile zemin renginin esaslı unsur konumunda olmadığı, “Audio” kelimesinin markanın tescil kapsamındaki 37. sınıfa giren

tamir, bakım ve tesis hizmetleri bakımından vasıf bildirse bile 35-08. sınıftaki hizmetler yönünden ayırt edici nitelik taşıdığı, bu marka gerekçe gösterilerek dava konusu başvurunun 35-08. sınıftaki hizmetler bakımından reddedildiği, “müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi için ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri” için tescil edilmiş olmakla birlikte, orta seviyedeki bir tüketicinin “max audio+şekil” markası ile “max fashion” markaları arasında iltibasa düşmesinin ihtimal dışı gözüktüğü, markaların 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi anlamında aynı veya ayırt edilmeyecek kadar benzer olmadığı gerekçeiyle davanın kısmen kabulü ile Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 13.12.2007 tarih ve 2007-M-7076 sayılı kararının kısmen iptali ile 25. sınıfta “ayak giysileri, kemerler, sandaletler ve terlikler” açısından ve yine 35-08 sınıfta “müşterilerin malları elverişli bir biçimde görmesi için ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri” açısından iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80' er TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, 10.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.