Esas No: 2023/8050
Karar No: 2024/4525
Karar Tarihi: 24.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8050 E.  ,  2024/4525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1305 E., 2023/1618 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Silivri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2023 tarihli ve 2019/414 Esas, 2023/66 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 62, 53 maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2023/1305 Esas, 2023/1618 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik

katılanın ve sanık müdafinin istinaf başvurusunun; 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 87/2 maddesi uyarınca 2 kat ceza artırımı uygulanırken yapılan hesap hatalarının düzeltilerek, sonuç cezanın 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası olarak düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay günü sanığın, eşinin Silivri'de eski eşiyle beraber aynı evde kaldığına dair duyumlar aldığı, bunun üzerine yanına av tüfeğini alarak geldiği Silivri'de, kahvehane önünde gördüğü eşinin ağabeyi olan katılanın yanına giderek av tüfeği ile üç el ateş ettiği, atışlardan ikisinin yakın mesafeden katılanın bacak bölgelerine isabet ettiği, katılanın kati raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilemez, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve ağır (6) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde ve sağ bacağının diz altından amputasyona neden olup katılanın duyu veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Oluşa ve dosya kapsamına göre; av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen bir durum olması nedeniyle, somut olayda kullanılan av tüfeğinin etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması ve katılanın kas ve damar dokularının yoğun harabiyetinenin eşlik ettiği %20 den fazla kan kaybı ile yaşamını tehlikeye sokacak, hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek, sağ bacak diz altından amputasyonu ile duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralanması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından öncelikle sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35 maddelerinde düzenlenen kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması ve delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanun’un 11. ve 12. maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 3, 4 ve 5. maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, görevsiz mahkemede yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görülmekle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2023/1305 Esas, 2023/1618 Karar sayılı kararının "suç vasfı yönünden" 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi gereğince, ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Silivri 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.06.2024 tarihinde karar verildi.