Esas No: 2024/493
Karar No: 2024/2649
Karar Tarihi: 04.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/493 E.  ,  2024/2649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi -

SAYISI : 2020/187 E., 2023/1186 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Temyizin kapsamına göre; Tokat Cumhuriyet Başsavcılığının 19.12.2012 tarihli ve 2012/809 sayılı iddianamesiyle sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle Tokat Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. Tokat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2014 tarihli ve 2012/620 Esas, 2014/272 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Anılan kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 04.07.2017 tarihli ve 2017/16025 Esas, 2017/17193 Karar sayılı ilamıyla uzlaştırma kurumunun uygulanması için bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde Tokat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2018 tarihli ve 2017/144 Esas, 2018/424 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Anılan kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 18.02.2020 tarihli ve 2018/8731 Esas, 2020/2231 Karar sayılı ilamıyla önceki bozma sonrası sanık hakkında uzlaştırma kurumunun uygulanmadığına işaret edilerek, uzlaştırma işlemlerinin yapılması için bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma üzerine uzlaşmanın sağlanamaması nedeniyle Tokat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2023 tarihli ve 2020/187 Esas, 2023/1186 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi; hakkında kurulan hükümde lehe hükümlerin tatbik edilmediği gibi eksik soruşturma yapıldığına, olaya uygun şekilde kanun maddelerinin uygulanmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, temyiz kapsamı dışındaki sanık Ziyaettin ile birlikte 17.04.2012 tarihinde yolda yürüyen katılana gerçekte değersiz altın sarısı rengine boyanmış 10,00 - 15,00 TL lik kol saatini 12.000,00 - 13.000,00 TL değerinde olduğunu söyleyerek buna inandırdıktan sonra 3.500,00 TL'ye sattığı, bilahare katılanın kuyumcuya götürdüğünde değersiz olduğunu öğrendiği, sanığın saati 300,00 TL'ye sattığını belirterek suçu inkâr ettiği, ancak katılanın sanığın net bir şekilde teşhis etmesi ve daha öncede tanışıklık ve husumetlerinin bulunmaması, kamera kaydındaki görüntüler ile katılanın bildirdiği eşgal bilgilerinin... dijital fotoğraflar ortamındaki sanığın fotoğraflarıyla da uyuşması nedeniyle sanığın beyanına itibar edilmediği, Mahkemesince uzlaşmanın da sağlanmaması dikkate alınarak sanık hakkında dolandırıcılık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında hapis cezasının yanında adli para cezası da öngörülmüş olmasına rağmen, sanık hakkında yalnızca hapis cezasından mahkûmiyet hükmü kurulmuş olması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir, ancak;

5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi ikinci fıkrası ve bu maddeye göre çıkarılan Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 38 inci maddesindeki “Uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri yargılama giderlerinden sayılır, ilgili ödenekten karşılanır. Uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, bu ücret ve giderler Devlet Hazinesi üzerinde bırakılır. Uzlaşmanın gerçekleşmemesi hâlinde uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri hakkında Kanunun yargılama giderlerine ilişkin hükümleri uygulanır." hükmü uyarınca, 29.09.2014 ve 12.07.2018 tarihli hükümlerin sanık tarafından temyiz edilmesi ve sanık lehine bozulması nedeniyle, lehe bozma sonrası uzlaştırma gideri dışındaki diğer yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "Bozma öncesi yargılama giderleri ile bozma kararı sonrası yapılan uzlaştırmacı giderinin sanıktan tahsiline," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2024 tarihinde karar verildi.