Esas No: 2018/439
Karar No: 2018/15769
Karar Tarihi: 13.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/439 E.  ,  2018/15769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:Davacı vekili özetle; davacının davalıya ait ... Köfte isimli iş yerinde 30/06/2007-20/07/2013 tarihleri arasında çalıştığını, davalının ihbarsız olarak müvekkilini işten çıkardığını, iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının, müvekkili nezdinde hizmet akdine dayalı bir çalışmasının olmadığını, dava dilekçesinde davacının, müvekkiline ait iş yerinde çalıştığına dair somut kanıt gösterilmediğini, davacının malulen emekli bir kişi olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre davalı işyerinde herhangi bir çalışması bulunmadığı, davacının davalı işyerindeki hizmetine ilişkin olarak hizmet tespit davası da açmadığı, davacının davalı işyerinde hizmet akdiyle çalıştığı hususunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davacının davasının reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce özetle ve sonuç olarak;

“Somut olayda tanık beyanlarından özellikle davalı tanığı olarak dinlenen davalının oğlu ...’ın beyanından, davacının davalı işveren emrinde hizmet akdi ile çalıştığı açıkça anlaşılmaktadır. Mahkemece tarafların bütün delilleri toplanarak sonuca gidilmesi gerekirken, taraflar arasındaki ilişkinin hizmet akdine dayanmadığı gerekçesiyle davanın reddi hatalıdır.

Kabule göre de, verilmesi gereken karar, davanın reddi değil, görevsizlik kararı olmalıdır. “ gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Gerekçeli karar başlığında, dava tarihinin olarak 21/04/2014 yazılması gerekirken, 01/12/2015 olarak yazılması, yerel mahkemece her zaman düzeltilebilecek maddi hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Davacının davalı işyerinde ki hizmet süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta; davacının hizmet süresinin tespitinde bilirkişi raporunun (a) seçeneği, yani iddia ve davacı tanıklarının beyanlarına göre davacının 30.06.2007-20.07.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı kabul edilmiştir. Ancak davacı tanıkları işyeri çalışanı değildir ve beyanları hizmet süresinin tespitinde dikkate alınamaz.

Davalı tanığı ..., diğer tanık ... askere gitmesinden önceki 2 yıldan beri davacının işyerinde çalıştığını beyan etmiştir. Zira davalı tanığı ...'in ... hizmet döküm cetveli incelendiğinde; davalıya ait işyerinde 08/09/2011-14/09/2014 tarihleri arasında aralıksız olarak çalıştığı, 12/01/2016 tarihinden itibaren ise davalı işyerinde çalışmasının yeniden başladığı görülmektedir. İşyeri çalışanı olan davalı tanıkları ... ve ...’ın beyanlarına göre hizmet süresi tespit edilmeli ve bu beyanlara uygun olarak da, hükme esas alınan bilirkişi raporunun hizmet süresine dair (c) seçeneği esas alınmalıdır. Davacının hizmet süresinin varsayıma dayalı olarak belirlenmesi hatalıdır.

Hüküm altına alınan alacakların bu seçenekteki hizmet süresine göre (08.09.2011-20.07.2013 tarihleri arası için) yeniden hesaplanması gerektiği gözden kaçırılmamalıdır.

4-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yıllık izin ücreti 2.191,00 TL olarak hesaplanmış olup, yıllık izin ücretinde 2.191,00 TL yerine, 2.910,84 TL’ye hükmedilmesi de isabetsizdir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.