erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/18371
Karar No: 2007/21128
Karar Tarihi: 13.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18371 E.  ,  2007/21128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçildiği, borçlunun süresinde imzaya itiraz ettiği görülmektedir. Mahkemece, takibe dayanak yapılan çekte imza atanın İbrahim Topal olduğu, adı geçene borçlu tarafından verilen 27.04.2006 tarih ve 6060 yevmiye no'lu vekaletname içeriğine göre ticari mümessile tanınan tüm yetkilerle bu şahsın donatıldığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verildiği görülmektedir.

Borçlar Kanunu'nun 388/son maddesine göre hususi bir selahiyeti haiz olmadıkça vekil dava ikame edemez, kambiyo taahhüdünde bulunamaz. Aynı Kanun'un 449.maddesine göre ticari mümessil, bir ticarethane veya fabrika veya ticari şekilde işletilen diğer bir müessese sahibi tarafından işlerini idare ve müessesenin imzasını kullanarak bilvekale imza vazetmek üzere sarih veya zımni kendisine mezuniyet verilen kimsedir. Sözü edilen Kanun'un 450/1.maddesinde de ticari mümessilin, hüsnüniyetli 3.şahıslara karşı müessese sahibi hesabına kambiyo taahhüdünde bulunmak ve onun namına müessesenin gayesine dahil olan bilumum tarassufları yapmak selahiyetine haiz sayıldığı belirtilmiştir. Yasada ticari mümessilin iyiniyetli 3.kişilere karşı kambiyo taahhütlerinde bulunacağından sözedilmesinin nedeni, ticari senetlerin niteliklerinden doğmaktadır. Ticari senetlerin, ticari işletmeyle olan ilgisi, iyi niyetli 3.kişilerce kolaylıkla anlaşılamayacağından, ticari mümessilin imzaladığı senetlerin iyiniyetli 3.kişiler bakımından işletmeyi bağlayacağı öngörülmüştür (HGK'nun 30.01.1980 tarih ve 1979/1692 Esas-1980/170 Karar). Somut olayda, dayanak alınan vekaletnamedeki açıklanan Vergi Daireleri, Defterdarlık, Maliye, Sosyal Sigortalar Şube Müdürlükleri, Bölge Çalışma Müdürlüğü, Çalışma Bakanlığı, Bağ-kur, Ticaret ve Sanayi Odaları, Tİcaret Sicil Memurluğu, Özel İdareler ve Belediyelerde ve tüm resmi ve hususi daireler, hakiki ve hükmi şahıslar nezdinde borçlu tarafından çeki imzalayana verilen bu yetkilerin ticari mümessile verilen yetkiler olduğu kabul edilmiştir.Vekalet veren, ticaret ile iştigal etmekte olup, bu durumda vekil olarak atadığı İ. T.'a verdiği vekaletnamenin yukarıda açıklanan BK'nun 449/2.maddesi uyarınca ticaret siciline kaydedilmesi zorunludur. Yukarıda açıklanan bu husus tespit edilmeden yazılı şekilde borçlunun vekil kıldığı bu kişinin ticari mümessil olarak kabul edilerek itiraz ve şikayetin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/21582
Karar No: 2015/23730
Karar Tarihi: 30.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/21582 E.  ,  2015/23730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2004/776
Karar No: 2004/8105
Karar Tarihi: 06.07.2004

19. Hukuk Dairesi 2004/776 E., 2004/8105 K.

**19. Hukuk Dairesi 2004/776 E., 2004/8105 K.**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 206 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde İstanbul 2. iflas Müdürlüğü tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu vekili dava dışı müflis E........ Yün iplik San. ve Tic. A.Ş.nin, fona devredilen E....... A.Ş.ne kredi borcu bulunduğunu; fon alacağının düzenlenen sıra cetvelinde üçüncü sıraya alınması gerekirken dördüncü sıraya alındığını ileri sürerek sıra cetvelinin Bankalar Kanunu'nun 15 ve 17. maddeleri çerçevesinde düzeltilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece fon alacağının kamu alacağı sayıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm İstanbul 2. iflas Müdürü tarafından temyiz edilmiştir.

Dava düzenlenen sıra cetvelinde davacıya verilen sıranın Kanuna aykırı olduğu iddiası ile sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Davacı alacağı 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun kapsamındadır. Anılan Kanunun 21. maddesinin birinci fıkrası bu Kanun kapsamındaki alacakların hacze iştiraki usulünü düzenlemekte, ikinci fıkrası ise eşya veya taşınmazın aynından doğan kamu alacaklarının o eşya veya taşınmazın bedelinden öncelikle tahsil edileceği ilkesini getirmektedir. Maddenin son fıkrasında borçlunun iflası halinde İİK.nun 206. maddesindeki sıraya göre işlem yapılacağı belirtilmiştir.

4949 sayılı Kanunla değiştirilmeden önce, İİK.nun 206.maddesine göre, "Devlete hazinesinden doğrudan doğruya veya bilvasıta tahsil olunan vergi ile Devlet tekliflerinden olan mütenevvi resimler" sıra cetvelinde 5. sırasında yer almaktadır. 30.7.2003 tarihinde yürürlüğe giren ve 2004 sayılı Kanunda, değişiklik yapan 4949 sayılı Kanunda kamu alacakları için ayrı bir sıra öngörülmemiş, sadece üçüncü sıraya "Özel Kanunlarında imtiyazlı olduğu belirtilen alacaklar"ın alınması hükme bağlanmıştır.

Ne var ki, Fon'a devredilen bankaların alacakları 6183 sayılı Kanuna göre tahsil edilmekte ise de, sıra cetvelinde imtiyazlı olarak sıraya alınacağına dair hem Bankalar Kanunu'nda ve hem de 6183 sayılı Kanunda özel bir hüküm bulunmamaktadır. Bu nedenle şikayetçi Fon'un alacağının imtiyazlı alacak olarak kabulü ve sıra cetvelinin bu nedenle yeniden düzenlenmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Sonuç : Yukarıda açıklanan nedenlerle, iflas Müdürlüğü'nün temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün (BOZULMASINA), peşin harcın istek halinde iadesine, 6.7.2004 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/36890
Karar No: 2012/29866
Karar Tarihi: 11.12.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/36890 E.  ,  2012/29866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda, “hastanede katılan doktoru bir hastayı başka bir eczaneye yönlendirdiğini görünce durumu diğer eczane sahibi ...’e söylediğini, onun da doktorun bu davranışının dilekçeyle hastane yönetimine bildirilmesi gerektiğini, doktorun ceza almayacağını, sadece uyarılacağını söylemesi ve kendisini de işe yerleştireceği vaadi üzerine, ihbar dilekçesini imzaladığını, pişman olduğunu” ifade ederek katılana iftira kastıyla hareket etmediğini savunması ve ön inceleme raporundan önce gerçeği söylemesi nedeniyle katılan hakkında disiplin cezası verilmemesi karşısında, olayda iftira suçunun unsurlarının ve suçsuz olduğunu bildiği katılana suç yükleme kastının nasıl oluştuğu ve eylemin Anayasal şikayet hakkı kapsamında kalıp kalmadığı açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/8307
Karar No: 2011/1579
Karar Tarihi: 14.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8307 E.  ,  2011/1579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Söğüt Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.02.2009 tarih ve 2007/99 - 2009/15 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan kooperatif payı devir sözleş- mesiyle davalıya ait payın 20.000,00 TL bedelle müvekkiline devrinin kararlaştırıldığını, davalının sözleşmeyle payı borçsuz olarak müvekkiline devretme yükümlülüğü altına girdiğini, müvekkilinin edimini yerine getirmesine rağmen davalının, ihtara rağmen payın devrini sağlamadığını ileri sürerek, anılan miktarın temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tarafların pay devri konusunda anlaştıklarını, müvekkilinin anlaşma gereğince payını davacıya devrederek edimini yerine getirdiğini ve davacının kooperatifçe ortaklığa kabul edildiğini, davacının genel kurula çağrılarak aidat ödemeye başladığını savunarak, davanın reddini istemişti.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tarafların payın 20.000,00 TL bedel karşılığı devri konusunda anlaştıkları, davacının kararlaştırılan bedeli ödediği ancak davalının devir borcunu yerine getirmediği gerekçesiyle 20.000,00 TL'nın temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif pay devri nedeniyle verilen paranın istirdadı istemine ilişkindir. Kooperatif payı devri, alacağın temliki hükümlerine tabi olup, taraflarca kooperatife hitaben yazılan ve imzalarını içeren 04.04.2007 tarihli devir sözleşmesiyle davalıya ait payın usulüne uygun olarak davacıya temlik edildiği açıktır. Payın temlikinden sonra dava dışı kooperatif yönetim kurulunun 19.06.2007 tarihli kararıyla payı devreden davalı ortağın üyelik kaydının iptal edilerek davacının ortaklığa kabul edildiği, davacının 11.05.2007 ve 12.06.2007 tarihlerinde kooperatif aidatını ödediği ve ödemelerin kooperatifçe benimsendiği, davacının kooperatif genel kuruluna çağrıldığı ve hazirun cetvelinde adının bulunduğu bu durumda ortaklığının kooperatifçe de kabul edilerek benimsendiği, davalının devir edimini yerine getirdiği, davacının, yazılı devir sözleşmesinden dönme gerekçesinin de yazılı delille kanıtlamadığı anlaşılmasına göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/31668
Karar No: 2015/17248
Karar Tarihi: 05.11.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/31668 E.  ,  2015/17248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/391000

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2012/331 (E) ve 2013/690 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanığın başka suçtan aynı yargı çevresindeki cezaevinde tutuklu bulunduğunun anlaşılması karşısında, hükmün açıklandığı 31.10.2013 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Mağdur M.. C..'e ait M... marka ... plakalı motosikletin 13.12.2011 ile 15.12.2011 tarihleri arasında bilinmeyen bir zamanda ikametinin önünden çalındığı, suça konu motosikletin 08/02/2012 tarihinde hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen A.. B... ile beraat eden sanık İ.. S.. de ele geçtiği, motorsiklet üzerinde başka bir motosiklete ait plakaların takılı olduğu ve motor numarasının da bulunmadığı, şase numarası üzerinden yapılan sogulamada müştekiye ait olduğunun anlaşıldığı, sanık İ.. S..'in alınan savunmasında, suça konu motosikletin babası olan sanık D.. S..'e ait olduğunu beyan ettiği, sanık D.. S..'in de motosikleti tanımadığı şahıstan bir ay önce 400,00TL karşılığında satın aldığını, 200,00 TL'sini verdiğini, 200,00 TL'sinin ise ruhsatı getirince vereceğini, ancak şahsın bir daha gelmediğini savunduğu, yukarıda belirtilen deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, ele geçen motosikletin çalındıktan yaklaşık üç ay sonra ele geçirildiği, hırsızlık suçlamasını red eden sanığın motorsikleti bir ay önce satın aldığına dair savunmasının aksinin ispatlanamadığı ve sanığın olayı bizzat gerçekleştirdiğine dair başkaca bir delilin de bulunmayışı karşısında; motorsikletin değeri de araştırılarak toplanan tüm deliller ışığında, sanığın eyleminin 5237 Sayılı TCK'nın 165/1. maddesine uyan suç eşyasını satın almak suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan eksik gerekçeyle yazılı şekilde hırsızlık suçundan hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık D.. S..'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7482
Karar No: 2015/11216
Karar Tarihi: 17.12.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/7482 E.  ,  2015/11216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2015

NUMARASI : 2014/664-2015/226

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın kaldırılmasına ve tahliye gerçekleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından alacağa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.05.2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira bedeli 688-USD olup, ayın beşinde ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı anılan sözleşmeye dayanarak 13.06.2013 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 2013 yılı Nisan, Mayıs ve Haziran ayları kirası faiziyle birlikte toplam 8.407,17-TL nin tahsilini istemiştir. Ödeme emrinin davalı borçluya 17.06.2013 tarihinde tebliği üzerine davalı, yasal itiraz süresi geçtikten sonra 07.10.2013 tarihinde itiraz dilekçesini sunmuştur. Davalı borçlunun süresinde yapmış olduğu bir itiraz bulunmadığından takip kesinleşmiştir. Bu durumda kesinleşen takipten dolayı davacı alacaklı hukuki yararı olmadığından itirazın kaldırılmasını isteyemez. O halde belirtilen itirazın kaldırılması isteminin hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22484
Karar No: 2015/26097
Karar Tarihi: 21.12.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/22484 E.  ,  2015/26097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/17701
Karar No: 2012/12561
Karar Tarihi: 28.05.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/17701 E.  ,  2012/12561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ecza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe İçeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen görevliye direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu.

Yaptırım: Eleştiri dışında cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Eleştiri: Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, birden fazla polis memuruna karşı gerçekleştirdiği görevi yaptırmamak için direnme eylemleri nedeniyle TCK'nın 43. maddesi uyarınca cezası artırılmamış ise de; karşı temyiz olmadığından bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından Sanık ...'in ileri sürdüğü temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameya uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 28.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8391
Karar No: 2020/518
Karar Tarihi: 29.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8391 E.  ,  2020/518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının davacı kooperatifin yöneticisi olarak çalıştığını, 2009 ve 2010 yıllarında kooperatifi zarara uğrattığını, kooperatif ortaklarından ... ve ...'e 5.000,00 TL ve kendi için 27.250,00 TL avans çıkışı yapıldığını, bu avans çıkışlarının gerçeği yansıtmadığını, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/86 ve 2011/176 karar sayılı ilamıyla avans çıkışlarının belgelendirilememesi sebebiyle beraatine karar verilmişse de, davalının hukuki sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek 32.250,00 TL tazminat bedelinin kooperatif kasasından çıkış tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini, yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, dava dilekçesinde belirtilen hususun ceza dosyasında tespitinin yapıldığını, zimmet suçunu işlemediğini, beraatine karar verildiğini, zamanaşımı itirazında bulunduğunu, olayda bir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/11/2011 tarihli, 2011/86 esas ve 2011/176 karar numarasıyla hakkında Zimmet Suçu'ndan sanıkların beraatine karar verildiği, kararın temyiz edilmeden 19/12/2011 tarihinde kesinleştiği, talimatla aldırılan ve denetime elverişli ve gerekçesi yeterli olduğundan hükme de esas alınan mali müşavir bilirkişisi raporunda davalının kooperatifi zarara uğratmadığı, kooperatif aleyhine davalının sebep olduğu bir zararın tespit edilemediği gerekçesiyledavanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6863
Karar No: 2013/18732
Karar Tarihi: 02.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/6863 E.  ,  2013/18732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma-Ziynet ve Çeyiz Eşyası Alacağı

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; yoksulluk nafakası, ziynet ve çeyiz eşyası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadın dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5000 TL değerinde ziynet eşyası ile 1000 TL değerinde çeyiz eşyasını talep etmiş, 10.07.2012 tarihinde bu miktarları ıslah etmiştir. Mahkemece kabul edilen ziynet alacağının 5000 TL. sine dava tarihinden, 14.478,50 TL lik kısmına ise ıslah tarihinden, yine kabul edilen eşya bedelinin 1000 TL. sine dava tarihinden, 2050 TL. sine ıslah tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerekirken tamamına dava tarihinden itibaren uygulanması doğru değil ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK. md. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan "dava tarihi olan 24.10.2011 tarihinden itibaren" sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına yerine "5000,00 TL. için dava tarihinden 14.478.50 TL. için ıslah tarihi olan 10.07.2012 tarihinden itibaren " sözcüklerinin yazılmasına, gerekçeli kararın 5. bendinde yer alan "dava tarihi olan 24.10.2011 tarihinden itibaren" sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına yerine "1000,00 TL. sine, dava tarihinden 2050.00 TL sine ıslah tarihi olan 10.07.2012 tarihinden itibaren" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliye, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.07.2013(Salı)