Esas No: 2010/4799
Karar No: 2010/7329
Karar Tarihi: 17.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/4799 E.  ,  2010/7329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/01/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/03/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden; davalının müdür vekili olduğu okulda “usta öğretici” olarak anaokulu öğretmenliği yapan davacının görev yaptığı eğitim döneminde davacı hakkında değerlendirme belgesi düzenlediği ve “38” puan verip görüş olarak da “yanlı bilgiler vererek velileri yönlendirmiş, hatta yazılı şikayette bulundurtmuştur” biçiminde görüş bildirdiği, bu değerlendirme belgesi nedeni ile davacıya ertesi yıl görev verilmediği Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından yapılan açıklamadan anlaşılmaktadır.

Davacı hakkında aynı yıl düzenlenen müfettiş raporunda “çalışmaları olumlu” bulunmuşken, davacının olumsuz görüş bildirilmesine yol açacak davranışları okul idaresi tarafından tespit ve soruşturulmamış olmasından dolayı yerel mahkemece istemin bir bölümünün kabul edilmesi yerindedir. Ancak, olayın gelişen biçimi, davalının müdür vekili olarak çalışıyor olması, hakkında ceza mahkemesince beraet kararı verilmiş olması ve tarafların ekonomik ve sosyal durumuna göre davacı yararına takdir edilen 3.000,00 TL manevi tazminat fazladır.

Yerel mahkemece daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 1.500,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “...3.000,00...” biçimindeki sayı dizileri silinerek yerine “...1.500,00...” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “...162,00...” ve “...20,39...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “...81,00...” ve “...81,00...” sayı dizilerinin yazılmasına; davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.