Esas No: 2024/547
Karar No: 2024/4220
Karar Tarihi: 05.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/547 E.  ,  2024/4220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/86 E., 2023/210 K.

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.11.2017 tarihli ve 2016/324 Esas, 2017/270 Karar sayılı kararı ile kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurusunun, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28.02.2018 tarihli ve 2018/121 Esas, 2018/493 Karar sayılı kararı

ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, bu kararın Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılan vekili ve sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2022/1459 Esas, 2023/791 Karar sayılı kararı ile haksız tahrik, takdiri indirim ve tekerrür hükümleri yönünden bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2023/86 Esas, 2023/210 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87 nci maddesinin dördüncü fıkrası, sanık ... hakkında 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanıklar Reşat ve ...'ın ayrı ayrı 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ...'ın 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereği doğrudan temyiz mercine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleme iştirak etmediğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın kavgayı ayırmaya çalıştığına ve eyleme iştirak etmediğine ilişkindir.

3. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; sanığın suç işlemediğine ilişkindir.

4. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıklara verilen cezanın az olduğuna ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Sanıklar ..., ... ve Reşat alkol alırlarken maktul ...'ın aracının farlarının sanıkların bulunduğu bölgeye vurması üzerine sanık ...'ın sağır ve dilsiz olan maktulü uyardığı, fakat anlamaması nedeniyle tepkisiz kalan maktule sanıklar ... ve ...'ın yumrukla vurduğu, sanık ...'ın ise bu sırada maktulü sol bacak uyluk bölgesinden tek bıçak darbesi ile yaralayarak femoral arter ve ven kesisi sonucu ölümüne neden oldukları anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, maktulden kaynaklanan haksız bir söz ya da eylem bulunmadığından sanıklar lehine haksız tahrik indiriminin uygulanma koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanık ... bakımından takdiri indirim hükümleri yönünden mahkemenin takdir yetkisinin cezanın bireysel caydırıcılığı fonksiyonu dikkate alınarak yerinde, yeterli ve kanunî bir gerekçe ile uygulanmasına karar verildiği, diğer sanıklar

... ve Reşat bakımından takdiri indirim hükümleri yönünden mahkemenin yerinde ve yeterli gerekçe ile uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2023/86 Esas, 2023/210 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerine ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.