Esas No: 2022/12076
Karar No: 2023/1430
Karar Tarihi: 29.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/12076 E.  ,  2023/1430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akçaabat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli ve 2019/11266 Esas, 2019/19983 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 06.11.2019 tarihli ve 2019/11266 Esas, 2019/19983 Karar sayılı ilâmıyla özetle;

a) Mağdur hakkında hükme esas alınan adlî rapor yeterli olmadığından, özellikle mağdurdaki kemik kırığının derecesini de gösterir şekilde Adlî Tıp Şube Müdürlüğünden rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz rapor ile hüküm kurulması,

b) Haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına ilişkin yasa değişikliklerinin dikkate alınması gerektiği,

Nedenleriyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

3. Akçaabat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.10.2021 tarihli ve 2020/63 Esas, 2021/716 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, eksik incelemeye, yetersiz gerekçeye, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, adlî raporun hükme esas alınamayacağına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ve müştekinin olay günü gece vakti sokakta karşılaşmaları üzerine çıkan tartışma sırasında sanığın müştekiyi darp ederek burnunda orta (2.) derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, müşteki ve tanıkların beyanları, tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. Bozma ilâmı sonrası yapılan yargılama sırasında bozma ilâmı doğrultusunda ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 13.07.2021 tarihli adlî muayene raporunda;

"Kemik kırığının hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkilediği, yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir duruma, yüzünde sabit ize ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olmadığının" tespit edildiği anlaşılmıştır.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiş, adlî rapor ve haksız tahrik yönünden bozma gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uygulanmamış ise de, hak yoksunluğu kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın; mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, eksik incelemeye, yetersiz gerekçeye, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, adlî raporun hükme esas alınamayacağına, vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, müştekinin beyanları ile uyumlu adlî raporu ve sanığın tevilli ikrarı ile eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, bozma sonrası ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünden aldırılan adlî raporun yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya kapsamında eksik inceleme ve adil yargılanma hakkının ihlalinin söz konusu olmadığı, sanığın aşamalardaki çelişkili savunmaları ve olaydan hemen sonra alınan ilk beyanında müştekinin kendisine küfür ettiğinden bahsetmemesi karşısında sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında ve dosyada mevcut deliller ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde ve sair hususlar yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Akçaabat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.10.2021 tarihli ve 2020/63 Esas, 2021/716 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.03.2023 tarihinde karar verildi.