erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/12149
Karar No: 2008/6932
Karar Tarihi: 20.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/12149 E.  ,  2008/6932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının 13.12.2004 tarihinde idarelerince yapılan açık artırmalı ihaleden 2276-2278 nolu emvalleri 2.786.10 YTL bedelle satın aldığını, ancak yapılan tebligata rağmen satış bedelini süresinde ödemediğini, emvallerin 29.6.2005 tarihinde ikinci kez açık artırmalı ihaleye çıkarıldığını ve iki ihale arasında bedel farkı ve gecikme cezası olmak üzere 4.004.81 YTL idare zararı meydana geldiğini iddia ederek 4.004.81 YTL idare zararının faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabında, davanın 1 yıllık zamanaşımı süresinden sonra açıldığını, teminatın irat kaydının yasaya aykırı olduğunu, kurumun ihalelerde zararı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalının ihaleye girmek için başkaca seçeneğinin bulunmadığı bir durumda hazırlanmış matbu şartnameyi imzalamış olmasının sözleşme yapıldığı anlamına gelmeyeceği, kaldı ki, Devlet İhale Yasasının 53.maddesi “Bütün ihalelerin sözleşmeye bağlanacağı” hususunda açık hüküm içerdiği, ihale şartnamesine konulmuş imzanın sözleşme yapıldığı anlamına gelmesinin düşünülemeyeceği, sözleşme yapılmadığı durumlarda Devlet İhale Yasasının 57.maddesi gereğince geçici teminatın irat kaydedileceği, dava konusu idare zararının bu durumda talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davacı tarafından açılan ihaleye dosyaya sunulan “Yakacak Odun İçn Açık Artırmalı Satış Şartnamesi”ni görerek ve şartname hükümlerini kabul ederek katılmış ancak ihale kendi üzerinde kaldığı halde ihale bedelini yatırmaması nedeniyle emvalin 2.kez ihaleye çıkarılmasına sebep olmuştur. Bu durumda mahkemece, uyuşmazlığı belirtilen şartname hükümleri çerçevesinde değerlendirilip, çözümlenmesi gerekirken yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.06 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/18746
Karar No: 2012/4823
Karar Tarihi: 23.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/18746 E.  ,  2012/4823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre her iki tarafın yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40'ar TL onama harcının mahsubuna bakiye 2,75'er TL harcın temyiz edenlerden alınmasına, 23/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3544
Karar No: 2015/5588
Karar Tarihi: 08.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/3544 E.  ,  2015/5588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2013/892-2014/892

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira alacağı, cezai şart ve tahliye davasına dair karar davalılardan A.. S.. vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralananın tahliyesi, kira alacağı ile sözleşmeden kaynaklanan cezai şart niteliğindeki tazminatın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, 14/02/2012 günlü 2009/1807-2012/99 sayılı ilam ile davalı kiracının kiralanandan tahliyesine, kira alacağının ve sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın davalılardan tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm davalı kefiller M. M.K. ve A.. S.. tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir. Dairemizin 20.05.2013 tarihli 2013/3368 – 2013/8807 sayılı ilamı ile davalıların kira alacağına yönelik temyiz itirazları reddedilmiş, sözleşmede kararlaştırılan tazminat (cezai şart) istemi yönünden temyiz itirazları kabul edilerek bozulmuştur.Bozma üzerine mahkemece davalı kiracının kiralanandan tahliyesine, kira alacağının davalılardan ve sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın ise davalı kiracıdan tahsiline karar verilmiş hüküm davalı A.. S.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir olunarak karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı A.. S.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı A.. S.. vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesinde bulunan Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir düzenlemesi yer almaktadır. Mahkemece davalı kefil A.. S.. yönünden 34.600,00 TL kira alacağının tahsiline, diğer taleplerin reddine karar verildiğine göre davacı yararına hükmedilecek vekalet ücreti kabul edilen kısım üzerinden hesaplanmalıdır. Mahkemece bu husus üzerinde durularak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliye,cezai şart tazminatı yönünden de davalı kefil A.. S..'in vekalet ücretinden sorumlu tutulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 maddesi uyarınca kararın vekalet ücretine hasren BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15195
Karar No: 2017/3856
Karar Tarihi: 15.06.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/15195 E.  ,  2017/3856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır" hükmü gereğince; tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığa Kırıkkale Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünün 15.10.2014 tarihli çağrı yazısının, MERNİS adresi de bulunmayan sanığın kolluk aşamasında bildirdiği adresten farklı olan ve daha önce herhangi bir tebligat yapılmayan adreste Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, bu şekilde yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı ve bu tebligata dayanılarak süresinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurulmamasının tedbirin ihlali olarak değerlendirilemeyeceği, kaldı ki tebligat geçerli kabul edilse dahi sanığın çağrı yazısına uymamasının kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar olarak kabul edilemeyeceği, dolayısıyla kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında, adı geçen mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere davanın durmasına kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2-Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile hüküm tarihinde 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olan 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı uygulanıp karşılaştırma yapılması, sonucuna göre lehe Kanun’un tespit edilerek sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5625
Karar No: 2019/5378
Karar Tarihi: 15.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/5625 E.  ,  2019/5378 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER:

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : A) Mahkûmiyet; Tekirdağ 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2018 tarihli 2018/105 sayılı kararı

B) İstinaf Başvurusunun düzeltilerek esastan reddi; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 10.09.2018 tarihli 2018/1946 sayılı kararı

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde; yer alan temyiz sebeplerinin CMK 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesine eklenen (a) bendi uyarınca dosyanın Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmesine, 15.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/7469
Karar No: 2014/5662
Karar Tarihi: 31.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/7469 E.  ,  2014/5662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B.- 2012/100118

Çorum L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan A.. T..'ın, açık ceza infaz kurumuna ayrılmaya yönelik talebinin reddine dair Çorum L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 11/11/2011 tarihli ve 2011/1835 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne dair Çorum İnfaz Hakimliğinin 22/12/2011 tarihli ve 2011/263-284 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 30.03.2012 gün ve 19160 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.04.2012 gün ve KYB. 2012/100118 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 14/2. maddesine göre çıkarılan Hükümlülerin Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılmaları Hakkında Yönetmelik'in 10/2. maddesinde yer alan “Hükümlü oldukları suçtan başka bir fiilden dolayı, haklarında tutuklama kararı veya soruşturma konusu olan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir başka suçtan soruşturması veya böyle bir suçtan tutuksuz yargılaması devam etmekte olanlar ile henüz kesinleşmemiş mahkumiyet kararları olan hükümlüler, bu durumları devam ettiği sürece açık ceza infaz kurumlarına ayrılamaz.” şeklindeki düzenleme karşısında hakkında Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/09/2010 tarihli ve 2007/313 esas, 2010/672 sayılı kararıyla kesinleşmemiş mahkumiyet hükmü bulunan hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılamayacağı gözetilmeden itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden, Çorum İnfaz Hakimliği'nin 22.12.2011 gün ve 2011/263 Esas, 2011/284 Karar sayılı kararının CMK.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 31.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3183
Karar No: 2015/8263
Karar Tarihi: 15.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3183 E.  ,  2015/8263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TARİHİ : 02/12/2014

NUMARASI : 2014/6-2014/443

Taraflar arasında görülen davada Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 02/12/2014 tarih ve 2014/6-2014/443 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına TPE nezdinde tescilli "S." ve "S.+şekil" ibareli marka tescilleri ve marka tescil başvurularının bulunduğunu, davalının H. S. unvanıyla faaliyet gösteren işletmesinde verilmiş bir izin veya lisans bulunmadığı halde, müvekkiline ait markalarda yer alan logoyu kullandığını, söz konusu logonun müvekkilinin uzun yıllardan beri ticari emeği ve yüksek reklam harcamaları nedeniyle ticari ve itibari bir değer ifade ettiğini, dünya çapında müvekkilinin ticari işletmesiyle özdeşleştiğini, davalının haksız kullanım nedeniyle ticari kazanç sağladığını, davalıya bu haksız kullanımın sona erdirilmesi için gönderilen ihtarın sonuçsuz kaldığını ileri sürerek davalının haksız haksız kullanım ve iltibas suretiyle müvekkiline ait marka ve logoya tecavüzünün men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, H.. S..'ın tüzel kişiliğinin bulunmadığını ve 3 T Ö. Kardeşler Turizm A.Ş'ye ait bir otel olduğunu, H.. S.. tarafından kullanılan logonun kullanım hakkının şirkete ait olduğunu fakat tescil edilmediğini, müvekkilleri tarafından kullanılan logonun davacı tarafın logosuyla benzerlik arz etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre; davacının tescilli logosunu kullandığını iddia ettiği S. otelinin davalı 3T Ö.Kardeşler Tur. ve Otel. San. Tic. Ltd. Şti'nin işletmesi olduğu, davalı taraf adına tescilli markanın bulunmadığı, davacı adına tescilli 2009/67556 nolu marka ile davalı tarafından tescilsiz kullanılan "S.+şekil" ibareli markaların iltibasa mahal verir düzeyde benzer olduğu, gerekçesiyle davacının izin ve onayı olmaksızın davacıya ait marka ve logonun davalı tarafından 3. kişileri yanıltacak biçimde kullanıldığının ve bu suretteki kullanımın markaya tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespiti ve men'ine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/9604
Karar No: 2022/8514
Karar Tarihi: 28.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/9604 E.  ,  2022/8514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KAHRAMANMARAŞ 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın 03/08/2015 tarihli eylemleri hakkında Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 14.09.2015 tarih ve 2015/4628 esas sayılı iddianamesi ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Kahramanmaraş 8. Asliye Ceza Mahkemesinde dava açıldığı, söz konusu davaya ilişkin Mahkemenin 2015/653 esas ve 2015/822 karar sayılı dosyasında yapılan yargılamada, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan beraatine karar verildiği anlaşılmakla,

Sanığın incelemeye konu 03/08/2015 tarihli eylemleri 6545 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28/06/2014 tarihinden sonra olduğu için bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri ve gerektiğinde tedavi kararı da verilerek, infazına başlanması, şüphelinin erteleme süresi zarfında; aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasında belirtildiği şekilde;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hallerinde,

Hakkında kamu davası açılması gerekirken, kamu davasını açma koşulları oluşmadan doğrudan kamu davasının açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve 6545 sayılı Yasa'nın 68. maddesiyle değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/18745
Karar No: 2012/4824
Karar Tarihi: 23.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/18745 E.  ,  2012/4824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcının mahsubuna bakiye 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 23/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/2414
Karar No: 2009/2520
Karar Tarihi: 13.04.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/2414 E.  ,  2009/2520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle "Mahallinde keşif yapılarak yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın kim tarafından ne zamandan beri kullanıldığı, imar ihya edilmiş ise imar ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığının sorularak bilgi alınması, mahkemenin taşınmaz ile ilgili gözleminin zabta yazılması, üç kişilik ziraat mühendislerinden oluşacak bilirkişi kurulundan taşınmazın niteliği ve önceki ziraat bilirkişi raporunu da karşılar şekilde, dere sınırı yönünden ise taşınmazın dere yatağı olup olmadığı ve toprak yapısı hakkında Jeolog bilirkişiden ayrıntılı rapor alınması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişme konusu 177 ada 12 sayılı parselin davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 13.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/10068
Karar No: 2018/2171
Karar Tarihi: 20.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/10068 E.  ,  2018/2171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın, dava dilekçesinde maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmamıştır. Davacı kadın vekili ilk kez 10.03.2016 tarihli celsede maddi-manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

"İddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi" başlıklı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesi "(1). Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. (2). İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." şeklindedir.

Bu durumda; davacı kadının ilk kez 10.03.2016 tarihli celsede yer alan maddi-manevi tazminat talebi, talep sonucunun genişletilmesi niteliğindedir. O halde; davacı kadının dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında yer almayan maddi-manevi tazminat istemi davalı erkeğin açık rızası bulunmadığına ve ıslah da söz konusu olmadığına göre artık incelenemez. Davacının maddi ve manevi tazminat talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.02.2018(Salı)