Esas No: 2024/5897
Karar No: 2024/8391
Karar Tarihi: 06.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/5897 E.  ,  2024/8391 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2368 E., 2024/761 K.

KARAR : Kısmen kabul - kısmen esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/1568 E., 2021/1475 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile boşanma ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun İlk Derece Mahkemesi kararın kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin düzeltilmesine, sair istinaf itirazlarının esastan reddine verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; tarafların evlilikleri boyunca davalının evin kirasını ve faturalarını ödemediğini, müvekkilinin kira bedelini ödemekte zorlandığını, kiralananın tahliyesine kararı verildiğini, davalının birlik görevlerini yerine getirmediğini, evin ihtiyaçlarını karşılamadığını, müvekkilini aşağıladığını, sürekli hakaret ettiğini, psikolojik ve ekonomik şiddet uyguladığını, tehdit ettiğini ve evden kovduğunu, erkeğin iddialarını kabul etmediklerini, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine 50.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde; davacının iddialarının asılsız olduğunu ve kabul etmediğini, evlilik birliğinin tüm ihtiyaçlarını karşıladığını, davacının alışverişlerinin çoğunun zaruri olmadığını, keyfi alışverişler olduğunu, davacının hakaret ve tehdit ettiğini, gömleğini bıçakla kesip evden kovduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının ev kirasını ve elektirik-su faturalarını ödemediğinden evin elektiriğinin ve suyunun kesildiği, eve icra gelmesine neden olduğu, davacı eşini parasız bıraktığı, bıçak ile davacının üzerine yürüdüğü, küfür ettiğini, eşi ile ilgilenmediği, davacıya ekonomik, psikolojik, sözel ve fiziksel şiddet uyguladığı, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalının tam kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocuk bulunmadığından velâyet hususunda karar verilmesine yer olmadığına, davacı lehine 15.000,00 TL maddî ve 15.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek; kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddî, manevî tazminat ve miktarları yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların boşanmasına sebep olan olaylarda davacının dava ve cevap dilekçelerinde davalının kendisine fiziksel şiddet uyguladığına, bıçak ile üzerine yürüdüğüne yönelik bir iddiasının bulunmadığı, bu nedenle davacının ileri sürmediği "fiziksel şiddet uyguladığı ve bıçak ile üzerine yürüdüğü" maddî vakıaları nedeniyle davalıya kusur yüklenemeyeceği, davalının, davacı aleyhine isnat ettiği kusurlu davranışları ise ispat edemediği, beyanda bulunan tanıklarının olaylara ilişkin bilgilerinin davalıdan duyumlara dayalı olup, bizzat görgüye dayalı bir bilgilerinin olmadığı, bu sebeple davacıya kusur olarak yüklenemeyeceği, gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda davalının tam kusurlu, davacının kusursuz olduğu, mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan davacı lehine, maddî ve manevî tazminata hükmedilmesinde ve takdir edilen tazminat miktarlarında, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, manevî tazminata esas olan fiilin ağırlığı ve hakkaniyet kuralları dikkate alındığında bir usulsüzlük görülmediği, davacının açtığı boşanma davasının kabul edilmesi nedeniyle davalı aleyhine yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline ve davalı aleyhine vekâlet ücretine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile, davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile hükmün davalı aleyhine belirlenen kusura esas alınan vakıalar yönünden gerekçesinin yukarıda açıklanan şekilde düzeltilmesine, davalı erkeğin sair istinaf itirazlarının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek; kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddî, manevî tazminat ve miktarları yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, davacı kadın lehine maddî ve manevî tazminat verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.