Esas No: 2023/14489
Karar No: 2023/25019
Karar Tarihi: 30.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/14489 E.  ,  2023/25019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/296 E., 2023/128 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gemlik Sulh Ceza Mahkemesinin 11.06.2012 tarihli 2011/627 Esas 2012/916 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca verilen 19.470,00 TL adli para cezasının 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Gemlik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli 2015/322 Esas 2016/105 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hüküm denetim süresi içinde suç işlediğinden bahisle aynen açıklanmıştır.

3. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Mahkeme kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 25.04.2022 tarihli ve 2022/1978 Esas, 2022/11052 Karar sayılı ilamı ile kararın gerekçesiz olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine verilen ve temyiz incelemesine konu olan yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Mahkeme kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun 'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; tanıkların tarafsız olmadıklarına, polis memuru olan tanığın hakaret sözlerini doğrulamadığına, katılanın sanığı tahrik ettiğine, her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın avukat olduğu, olay günü duruşma çıkışında sanığın katılana "Karını veya kız kardeşini bana ver, sana erkek olup olmadığımı göstereyim." dediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, sanık savunması, katılan anlatımları, tanıklar M.D., N.S. ve S.Ç.'nin anlatımları karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup, sanık müdafiinin bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Sanığın, katılanın kendisini tahrik ettiğini savunması ve polis memuru tanık S. Ç.'nin ise katılanın sanığın kendisine hakaret ettiğini söylediği, sanığın ise "benim erkekliğime laf ediyor " dediğini beyan etmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.11.2023 tarihinde karar verildi.