Esas No: 2015/2122
Karar No: 2015/9396
Karar Tarihi: 17.09.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2122 E.  ,  2015/9396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2009/261-2013/350

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/05/2013 gün ve 2009/261-2013/350 sayılı kararı onayan Daire’nin 16/10/2014 gün ve 2013/14042-2014/15679 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, ortakları kendisi, annesi, babası ve kardeşinden oluşan davalı şirketin, anne ve babası boşanma kararı aldıklarından beri tek başına, babası davalı Y.. Ö.. tarafından idare edildiğini, babasının aile şirketinin içini boşalttığını, bankalara ciddi borçlandığına ilişkin duyumlar aldığını, bu nedenle şirketin daha fazla borç batağına girmeden tasfiye edilmesi gerektiğini ileri sürerek, şirketin tasfiyesi ile kendisinin ortaklıktan çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının istemlerinin hukuki nedenden yoksun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece şirketin infisah sebepleri arasında sayılan haklı sebebin oluşmadığı, bu kabul çerçevesinde şirketin fesih ve tasfiyesi talebinin yerinde görülmediği, davacının anne, babası ve kardeşinin davalı şirkete ortak olduğu, anne ve babanın boşanmaları sonrasında davacının diğer şirket ortaklarıyla ilişkisinin olumsuz hale geldiği, taraflar arasında kalıcı olan ve dava sırasında da süren husumetin çıkma isteği için haklı sebep teşkil ettiği, çıkma payı alacağının öz varlığın hüküm tarihine en yakın tarihteki rayiç değeri üzerinden hesaplanarak belirlenmesi gerektiği, yapılan tespite göre davacının çıkma payının şirket öz kaynaklarına göre 104.290,23 TL olduğu belirlenmiş olup, bu miktarı davacının davalı şirketten çıkma payı olarak talep edebileceği, şirket büyük ortağı aleyhine bu dava açılmış ise de davacıya ödenecek çıkma payından davalı şirket sorumlu olduğundan davalı Y.. Ö.. aleyhine açılan davanın reddinin gerektiği sonucuna varılarak, davalı Y.. Ö.. aleyhine açılan davanın reddine, davalı M. Oto. San. ve Tic. Ltd. Şti'ye karşı açılan davanın kısmen kabulü ile M. Oto. San ve Tic. Ltd. Şti'nin feshi talebinin reddine, davacı ortağın çıkma talebi için haklı neden bulunduğundan davalı M. Oto. San ve Tic. Ltd. Şti. ortaklığından çıkmaya izin verilmesine, 104.290,23 TL çıkma payının davalı şirketten tahsili ile davacıya ödenmesine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine 16/10/2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 17/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.