Esas No: 2017/1527
Karar No: 2017/8780
Karar Tarihi: 02.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/1527 E.  ,  2017/8780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortak alanın eski hale getirilmesi, muarazanın giderilmesi davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Kapatılan 18. Hukuk Dairesinin 15.02.2016 gün 2015/20739 E-2016/2346 K. sayılı ilâmıyla bozulmasına karar verilmiş, süresi içinde bir kısım davalılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; müvekkilinin bağımsız bölümünün ve ana yapının ... sokağına bakan cephesinin otopark olarak kullanıldığını, araçların ses ve ışıklarının rahatsızlık verdiğini ileri sürerek ortak alandaki otoparkın kaldırılması, mümkün değil ise müvekkilinin rahatsızlığını giderecek değişikliklerin yapılması istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece; dava konusu ... Apartmanının ortak alanındaki otoparkın... Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğü yazısı doğrultusunda bina cephesinden itibaren beş metre dışında kalan kısmın otopark olarak düzenlenmesine karar verilmiş, bir kısım davalılar vekilinin temyizi üzerine kapatılan 18. Hukuk Dairesince onanmış, bir kısım davalılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Bozma kararında özetle; “Somut olayda, yerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda; mimari projeye göre anataşınmazın ön, arka ve yan cephelerinde bulunan mahallin bahçe olarak belirtildiği, otopark düzenlemesinin yapılmadığı, davacıya ait 3 numaralı bağımsız bölümün anataşınmazın zemin katında ve otopark alanının bulunduğu mahalle cepheli olduğu, davaya konu otoparka park edilen otoların özellikle gece giriş ve çıkışlarda farlarından yayılan ışıkların davacıya ait bağımsız bölümün salon duvarının 0,95 mt olması nedeniyle rahatsızlık vereceği, anataşınmazın yan tarafında bulunan otoparkın mimari projesine uygun hale getirilmesi gerektiğinin belirtildiği, 29.02.2015 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında “otoparkın düzenlenmesi hususunda şimdilik bir karar alınmamasına” karar verildiği, 20.02.2012 tarihinde dava konusu yerin (... Apartmanının ... sokak bölümündeki otopark olarak kullanılan kısım için) otopark olarak kullanılıp kullanılmaması konusunda kat maliklerinin onayına sunulduğu, ancak onay veren kat maliklerinin tüm kat maliklerinin beşte dört çoğunluğuna ulaşamadığı, davacının ön bahçenin otopark yapılıp yapılamayacağı hususunda başvurusu üzerine... Belediye Başkanlığının 03.06.2013 tarihli yazısında binaya ait 18.06.1969 onay tarihli mimari projede önbahçe mesafesi 10 mt olduğundan, bina cephesinden itibaren 5 mt dışında kalan kısmın otopark olarak düzenlenebileceğinin bildirildiği, bilirkişi raporunda dava konusu otoparkın binanın yan tarafında bulunduğu,... Belediyesinin yazısında ise binanın ön bahçesinin otopark olarak düzenlenebileceğinin belirtildiği ve davalıların temyiz dilekçesinde ise binanın ön cephesinin apartman girişinin Karyağdı Sokakta olduğu, otoparkın ise yan cephe ... sokağına baktığının belirtildiği, bu durumda... Belediye Başkanlığının otopark yapılmasının mümkün olduğunu belirttiği yer ile dava konusu otopark olarak kullanılan yerin, mahallinde keşif yapılarak tespit ettirilmeden infazda tereddüt yaratacak şekilde eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı” belirtilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunun 19. maddesinin ikinci fıkrasına göre kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramaz. Aynı Kanunun 16. maddesinde de kat malikleri anataşınmazın bütün ortak yerlerine arsa payları oranında ortak mülkiyet hükümlerine göre malik olurlar ve ortak yerlerde kullanma hakkına sahiptirler. Ayrıca aynı Kanunun 18. maddesinin birinci fıkrasında da kat malikleri, gerek bağımsız bölümlerini gerek eklentileri ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kurallarına uymak, özellikle birbirini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememekle karşılıklı olarak yükümlü oldukları öngörülmüştür.

Kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası bulunması halinde dahi yapılacak tesis ve değişikliğin imar mevzuatına aykırı olmaması veya yazılı rızası bulunmayan kat malikinin bağımsız bölümünü kullanmasını engelleyecek ve Kat Mülkiyeti Kanunun 18.maddesi gereğince kat malikini rahatsız edici nitelikte bulunmaması gerekir.

Dosya içeriği ve toplanan delilerden; ana yapıya ait mimari projede otopark yeri bulunmadığı, binanın ön, arka ve yan cephesinin mimari projede bahçe olduğu, eski hale getirilmesi istenilen otoparkın kullanılmasına Kat Mülkiyeti Kanunun 19. maddesinin ikinci fıkrasına göre tüm kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızasının bulunmadığı yine mahkemece hüküm altına alınan yeni otopark alanına ilişkin tüm kat maliklerinin 4/5 çoğunluğuyla alınmış kararında olmadığı, halihazırda kullanılan otoparkın ise davacı kat malikini rahatsız edici nitelikte olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda onaylı mimari projede bahçe olarak gözüktüğü halde otopark olarak kullanılan alanın mimari projesine uygun hale getirilmesine karar verilmekle yetinilmesi gerekirken kat maliklerinin iradesi yerine geçilerek belediye başkanlığı tarafından bildirilen yerin otopark olarak düzenlenmesine karar verilmesi doğru değildir.

Açıklanan bu hususlar bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme dilekçesi üzerine yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından, Kapatılan 18. Hukuk Dairesinin 15.02.2016 gün 2015/20739 E-2016/2346 K. sayılı maddi yanılgıya dayalı bozma kararının kaldırılarak hükmün açıklanan gerekçelerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulüyle Kapatılan 18. Hukuk Dairesinin 15.02.2016 gün 2015/20739 E-2016/2346 K. sayılı bozma kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, yerel mahkemenin 05.03.2015 gün 2013/1285-2015/350 sayılı hükmünün 6100 sayılı Kanunun geçici 3.maddesinin göndermesiyle uygulamasına devam edilen 1086 sayılı HUMK.'un 428.maddesi gereğince değişik gerekçe ile BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 02.11.2017 günü oy birliğiyle karar verildi.