erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/21084
Karar No: 2014/10670
Karar Tarihi: 29.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/21084 E.  ,  2014/10670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı kayyım, dava konusu, arsa vasfındaki 472 ada 35 parsel sayılı taşınmazın tapuda "..." adına kayıtlı olduğunu, anılan kişilerin gaip olması nedeniyle Üsküdar 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 25/11/2004 tarihli, 2004/427 Esas, 2004/1065 sayılı kararı ile İstanbul Defterdarının 3561 sayılı Yasa uyarınca kayyum atandığını, ancak taşınmazın 56 m²'lik kısmının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın davalı tarafından şadırvan ve bahçe olarak kullanıldığını, ecrimisil bedellerinin ödenmesi için üç ihtar keşide edilmesine rağmen ödenmediğini ileri sürerek 01/01/2001 tarihinden itibaren 31/07/2006 tarihine kadar fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile toplam 8.138,00.-TL. ecrimisilin dönem sonlarından itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin kararın temyizi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesince, davacı kayyım tarafından dava açılırken usulünce yargı harcı ödenmeden davaya devam edilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile bozulmuş olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, esasa cevap süresi içinde zamanaşımı definde bulunulmadığına, süresi geçtikten sonra yapılan zamanaşımı define davacı tarafından muvafakat edilmediğine, öte yandan; bozmadan sonra ıslah ile zamanaşımı defi ileri sürülmüş ise de Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 04.02.1948 gün ve 10-3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere bozmadan sonra ıslah yapılması mümkün olmadığına göre; tarafların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince taraflardan harç alınmasına yer olmadığına

, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5847
Karar No: 2019/5909
Karar Tarihi: 24.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5847 E.  ,  2019/5909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Dosya içerisindeki ifadelere, kolluk yakalama tutanağına ve diğer delillere göre, hırsızlık eyleminin 23:00 ila 05:00 saatleri arasında gerçekleştiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 06:54 ve gece vaktinin ise 05:54 öncesi olduğunun anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin kabulü gerektiği halde, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümde TCK'nun 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

2-) Suça sürüklenen çocukların, caminin eklentisi niteliğindeki avlu içinde bulunan şadırvan musluklarının çalınması şeklindeki eylemlerinin suç tarihi itibarıyla TCK’nun 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu halde, TCK’nun 142/1-a maddesi ile hüküm kurulması,

3-) 29.09.2013 tarihli yer gösterme tutanağı, yakalama tutanağı ve 03.09.2014 tarihli müştekinin duruşmada verdiği beyanı birlikte değerlendirildiğinde; müştekinin şikayetinden önce suça sürüklenen çocukların eşyaları çaldıkları yeri göstermek suretiyle soruşturma aşamasında tam olarak iadesini sağlamaları karşısında; haklarında TCK'nun 168/1 maddesinin uygulama olanağının olup olmadığının tartışılmaması,

4-) 14.06.1999 doğumlu olan suça sürüklenen çocuk ...'in suç tarihi itibarıyla TCK'nun 31/2 maddesi uyarınca 12-15 yaş grubuna dahil olmasına rağmen hakkında verilen cezadan aynı Kanun'un 31/3 maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların kazanılmış hakkının gözetilmesine, 24.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/401
Karar No: 2018/5423
Karar Tarihi: 03.07.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/401 E.  ,  2018/5423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

5) Alaatin Olur

Suç : Dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2016 tarihli ve 2016/20-830 esas, 2016/412 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma suçundan doğrudan zarar görmeyen Mersin Valiliği İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü’nün kamu adına katılma hak ve yetkisinin olmadığı, yerel mahkemece yanılgılı biçimde verilen katılma kararı hukuki değerden yoksun olup, hükümleri temyiz etme hakkı vermeyeceğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca temyiz isteğinin REDDİNE, 03/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9580
Karar No: 2016/1548
Karar Tarihi: 10.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/9580 E.  ,  2016/1548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

30/03/2011 tarihli keşif tutanağı, 04/04/2011 tarihli bilirkişi raporu, 05/09/2010 tarihli görgü ve tespit tutanağı ile dosya kapsamına göre, sanıkların cami avlusu içerisinde şadırvandaki kamu yararına veya hizmetine tahsis edilen muslukları çalmaları şeklindeki eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesinde yazılı suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, sonuç ceza miktarı değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi uygulamasında (a,b,d,e) ve c bendindeki kendi altsoyu dışındaki kişiler üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendindeki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksunluğun ise, koşullu salıverilmesine kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararının, hükümde değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından ''TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı,

hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanık

hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53/1, 2, 3. maddelerinin uygulanmasına’’ ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hümün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6379
Karar No: 2018/5427
Karar Tarihi: 03.07.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/6379 E.  ,  2018/5427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2016 tarihli ve 2016/20-830 esas, 2016/412 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma suçundan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’nın kamu adına katılma hak ve yetkisinin olmadığı, yerel mahkemece yanılgılı biçimde verilen katılma kararı hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca temyiz isteğinin REDDİNE, 03/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3427
Karar No: 2014/7627
Karar Tarihi: 10.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/3427 E.  ,  2014/7627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/10/2011

NUMARASI : 2009/860-2011/609

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 01.06.2007-27.08.2009 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde çalıştığını, iş akdinin haklı bir neden olmaksızın işverence feshedildiğini, 2009 yılı Ağustos ayına ilişkin ücretinin ödenmediğini, fazla mesai yapmasına, ulusal bayram genel tatillerde çalışmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini, ancak hak ettiği tazminat ve alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, 1.000,00 TL ihbar tazminatı, ihbar tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil, 2009 yılı Ağustos ayı ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı M. K. şirketi vekili, davacının müvekkil şirkette 01.06.2007-21.04.2009 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin devir sözleşmesi ile sona erdiğini, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına ilişkin alacaklarından diğer davalının sorumlu olduğunu, husumet itirazlarında bulunduklarını, fazla mesai ücreti alacağı olmadığını, başka bir alacağının da bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı I.. A.. ise davayı takip etmemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalılardan MNG Kargo Şirketi vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmişlerdir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı M. K. Şirketi vekilinin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davalıların davacıya karşı birlikte sorumlu olup olmadıkları konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı davalılar arasında aslında acente ilişkisi olmadığını, asıl alt işveren ilişkisi olduğunu, işyerinin davalılardan Işıl Arıca’ya devredildiğini iddia etmiştir. Davalılardan M. K. Şirketi vekili ise davalı ile aralarında acenteliğe dayanan bir hukuki ilişki olduğunu, davacının alacaklarından sorumlu olmadığını savunmuştur.

Dairemizce temyiz incelemesi yapılan Bursa 4. İş Mahkemesi’nin 2009/878 Esas 2011/332 Karar sayılı dosyasında aynı işyeri ile ilgili olarak davalılar arasında muvazaa olgusu kabul edilmiş ve bu karar Dairemizce onanarak kesinleşmiştir.

Tüm dosya kapsamı ve yukarıda bahsedilen dosya içeriğinden davalılardan I. K.’nın daha evvel davalı şirkete ait kargo şubesinde yönetici sıfatı ile çalıştığı, davalı şirketin bazı şubelerinde acente adı altında bir yapılanmaya giriştiği, şubelerde çalışan yöneticilerin sanki işverenmiş gibi kayıtlara geçirildiği anlaşılmakla davalıların, davacının tüm alacaklarından sorumlu olduğunun kabulü gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6514
Karar No: 2019/18130
Karar Tarihi: 26.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6514 E.  ,  2019/18130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Caminin şadırvanında bulunan musluk başlarının çalınması şeklinde gerçekleşen eylemde, dosya kapsamından anlaşılamaması nedeniyle mahallinde keşif yapılarak şadırvanın bulunduğu yerin etrafı çevrili eklenti niteliğinde bir yer olup olmadığı tespit edilerek eklenti olduğunun tespiti halinde sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu, eklenti olmadığının tespiti halinde ise aynı Kanun'un 142/1-a maddesine uyan suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınan...1. Ağır Ceza Mahkemesinin ... karar sayılı ilamı ile ırza geçme suçundan verilen 4 yıl 15 ay 10 gün hapis cezasının 13/08/2010 tarihinde infaz edildiğinin ve infaz tarihinden itibaren üç yıl geçtiğinin anlaşılması nedeniyle TCK'nın 58/2-b. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin.... karar sayılı ilamının tekerrüre esas olabilecek nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, denetime olanak verecek şekilde tekerrüre esas alınan ilamın ve ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/307 -705 karar sayılı ilamın, kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir şekilde onaylı örnekleri dosya içerisine getirtilerek, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 26/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12697
Karar No: 2015/1788
Karar Tarihi: 21.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/12697 E.  ,  2015/1788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/122108

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2010

NUMARASI : 2008/80 (E) ve 2010/868 (K)

SUÇLAR : Hakaret, yaralama, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, şikayetçi olan küçük Ö.. S.., annesi S.. S.. ve babası olan şikayetçi M.. S..'nun sanıklardan şikayetçi olmalarına rağmen katılma talepleri sorulup bu konuda bir karar verilmemiş ise de, temyiz dilekçesinin kapsamı dikkate alınarak suçlardan zarar görmeleri nedeniyle CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca, şikayetçi M.. S..'nun kendisi ile birlikte eşi S.. S.. ve oğlu Ö.. S.. adına velayeten katılan olarak kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinin, sanık Y.. K.. hakkında, katılanlar S.. S.. ve Ö.. S..'na yönelik yaralama suçuna ilişkin temyizi hakkında görüş içermediği,

Anlaşıldığından, katılanlar M.. S.., S.. S.. ve Ö.. S..'nun temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GERİ GÖNDERİLMESİNE, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6381
Karar No: 2018/5426
Karar Tarihi: 03.07.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/6381 E.  ,  2018/5426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma

sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma

Hüküm : Beraat (her iki sanık hakkında)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2016 tarihli ve 2016/20-830 esas, 2016/412 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma suçundan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’nın kamu adına katılma hak ve yetkisinin olmadığı, yerel mahkemece yanılgılı biçimde verilen katılma kararı hukuki değerden yoksun olup, hükümlerin temyiz etme hakkı vermeyeceğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca temyiz isteğinin REDDİNE, 03/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/9689
Karar No: 2020/1063
Karar Tarihi: 04.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/9689 E.  ,  2020/1063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın kasten işlediği suçtan dolayı mahkum olduğu hapis cezasının kanuni sonucu olarak hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de; Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararının da nazara alınarak, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 28.02.2017 gün ve 2016/2-833 Esas ve 2017/115 Karar sayılı ilamında, 28.06.2014 tarihinden sonra işlenen hırsızlık suçunun bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında işlenmesi halinde eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uyduğunun belirtildiği, somut olayda hırsızlığın cami bahçesindeki şadırvandan yapıldığının anlaşılması karşısında, suç yerinin (suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile değişik) 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi kapsamında bina eklentisi niteliğinde olup olmadığının tespiti amacıyla gerekirse mahallinde keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Suç tarihinin 6545 sayılı Kanun’un yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden sonraki bir tarih olan 29.12.2014 ve 10.01.2015 tarihleri olduğu, bu itibarla; 6545 sayılı Kanun’un 63. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesindeki artırım oranı 1/2 olduğu halde bu oranın 1/6 olarak uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

3-Kabule göre de;

Suç tarihi itibariyle alt sınırı 3 yıl hapis cezasını gerektiren 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesi uyarınca temel cezanın tayini gerekirken değişiklik önceki Kanun maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ...’ın temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13689
Karar No: 2017/6297
Karar Tarihi: 14.09.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/13689 E.  ,  2017/6297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın,... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 07/04/1993 tarih ve 1611 sayılı kararı ile 2. grup korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli ... (...) Camii'nin korunma alanı içerisindeki taşınmaz üzerine izin almaksızın şadırvan ve tuvalet yaptırdığının, caminin giriş kısmında bulunan ahşap ayakkabılık bölümünü söktürerek alüminyum doğrama taktırdığının iddia olunduğu inceleme konusu dava kapsamında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21/02/2006 tarihli ve 2006/11-5 Esas, 2006/27 Karar sayılı ilamında vurgulandığı üzere, izinsiz müdahale fiilinin bilerek ve isteyerek gerçekleştirilmesi suçun oluşumu için yeterli olup, saikin önem taşımadığı dikkate alınarak, tescilli caminin ve korunma alanının tapu kayıtları ile camiye ilişkin ... Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünde ve Vakıflar Genel Müdürlüğü ... Bölge Müdürlüğünde mevcut tüm bilgi, belge ve fotoğrafların getirtilmesi, daha sonra, fen, inşaat ve sanat tarihi alanlarında uzman bilirkişiler refakate alınmak suretiyle olay yerinde keşif yapılarak, tescilli camii ile korunma alanının konumlarının, dava konusu müdahalelerin niteliklerinin, caminin tescile esas özellikleri de göz önünde bulundurularak, tescilli camide zarar oluşumuna sebebiyet verilip verilmediğinin tereddütsüz şekilde belirlenmesi, diğer yandan, 2. grup korunması gerekli kültür varlığı tesciline ve korunma alanına dair 07/04/1993 tarih ve 1611 sayılı kurul kararının mahallinde ilan edilip edilmediğinin, bölge halkının bahse konu karara vakıf olup olmadığının araştırılması, böylece suçun unsurları bütünüyle ortaya konulduktan sonra ulaşılacak kanaate göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ve suç kastı yokluğu gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.