erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/475
Karar No: 2006/472
Karar Tarihi: 28.06.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/18-475 E.  ,  2006/472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tavşanlı 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2006

Taraflar arasındaki "kamulaştırma bedelinin artırılması" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tavşanlı 1.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 24.03.2005 gün ve 2004/668 E- 2005/293 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 18.Hukuk Dairesinin 21.06.2005 gün ve 2005/2305-6562 sayılı ilamı ile; (...Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içerisine getirtilen dava konusu taşınmaza ait tapu kaydı ve tapu maliki A..S..’e ait mirasçılık belgesine göre davacılardan N.. S.. paydaş ve mirasçı olmadığı halde, bu davacı yönünden davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddedilmemiş olması,

2-Davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde davada kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kamulaştırma bedelinin artırılması isteğine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen hüküm Özel Dairece, yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuştur.

1-Mahkemece, davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi noktasından yapılan bozmaya uyulmuş, yeni bir hüküm kurulmuştur. Belirtilen yönden, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

2-Dava konusu taşınmazın kayıt maliklerinden A..S..’in 12.02.1992 tarihinde ölümünden sonra, Tavşanlı Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 07.05.1992 tarih, 1992/336 E. 1992/293 sayılı veraset ilamına göre; eşi davacı N.. S..’in pay sahibi olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davacı N..S..’in aktif dava ehliyetinin bulunduğunun kabulü yönündeki direnme kararı, usul ve yasaya uygundur. Onanması gerekir.

S O N U Ç : 1-Yukarıda (1) maddede açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 18.Hukuk Dairesine gönderilmesine,

2-Davalı Karayolları Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile yukarıda (2.) maddede açıklanan nedenlerle direnme kararının ONANMASINA,

28.06.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/21643
Karar No: 2010/2235
Karar Tarihi: 10.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/21643 E.  ,  2010/2235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Beykoz Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.11.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Anne ve babanın deneyimsizliği, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri sebeplerle görevini gereği gibi yerine getirememesi; ana ve babanın çocuklara yeterli ilgiyi göstermemesi veya ona karşı yükümlülüklerini ağır biçimde savsaklamaları halinde hakim velayet hakkını kaldırabilir. (TMK.md.348) Dava konusu... annesi ... 5.8.2002 tarihinde öldüğü davacı büyükbabanın 24.4.2006 tarihinde velayetin kaldırılmasını istediği anlaşılmıştır. Toplanan delillerden davalı babanın velayet görevini gereği gibi yerine getirmediği çocuğuna yeterli ilgiyi göstermediği, ona karşı yükümlülüklerini ağır bir şekilde savsakladığı, üvey anne tarafından küçüğe şiddet uygulanmasında davalı babanın kayıtsız kaldığı gerçekleşmediği gibi üvey anne davanın tarafı bulunmadığından Borçlar Kanununun 53. maddesi hükmünün hukuk hakimi bakımından güçlü delil olma dışında bir bağlayıcılığı olmadığı, alınan uzman raporların tamamında velayetin babada kalması gerektiğinin çocuğun menfaatine uygun olacağı açıklanmış bulunmasına göre davanın reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.02.2010 (çrş.)
Esas No: 2014/6418
Karar No: 2015/17567
Karar Tarihi: 18.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/6418 E.  ,  2015/17567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, fazla mesai ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait Gar Lokantası olarak çalışan işyerinde 09.11.2010 tarihinden 30.06.2011 tarihine kadar mesul müdür olarak çalıştığını, müvekkilinin iş sözleşmesinin feshedildiği 30.06.2011 tarihine kadar çalışması sebebi ile ihbar tazminatı, fazla mesai ve ücret alacağının davalıdan alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, her ne kadar resmi kayıtlarda işyeri kendi adına gözükse de davacının işyerini kendi nam ve hesabına işlettiğini, gelirini de kendisinin aldığını, davacının kendisine sadece 115,00 TL Sosyal Güvenlik Kurumu primini verdiğini, davacının kendi işçisi olmadığını, aralarında herhangi bir hizmet sözleşmesi bulunmadığını davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı ile aralarında hizmet sözleşmesi olmadığı, davacının işyerini kendi nam ve hesabına çalıştıdığı iddiasının doğru olduğu ve resmi belgenin aksini ispat yük kendine düşen davalının bu şekilde resmi belge olan Sosyal Güvenlik Kurumu kaydının aksini ispatladığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, kanuni süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında taraflar arasında iş sözleşmesi olup olmadığı yönünden uyuşmazlık söz konusudur.

Hizmet sözleşmesinin belirleyici özelliği ise “zaman” ve “bağımlılık” unsurlarıdır. Bu çerçevede, belirli yada belirsiz bir sürede iş gücünü sunan kimse (=sigortalı) ile bunu kabul eden kimse yada kimseler arasındaki iş ilişkisini hizmet sözleşmesi olarak tanımlamak mümkündür. Bağımlılık unsurunun varlığı için de, işverenin her an ve durumda çalışanı denetleme ve isteğine göre sigortalıya iş edimini yaptırma gücünün varlığı şarttır.

Dosya içeriğinden, davacının 09.01.2010-30.06.2011 tarihleri arasında sorumlu müdür olarak davalının işlettiği işverenlikte çalıştığı, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları, davacı ve kimi davalı tanık anlatımları ile Devlet Demiryolları 6. Bölge Müdürlüğünün davacı ve davalıya hitaben gönderilen yazı cevabı ile ihtar içeriğinden anlaşılmakla davalının davacının kendi nam ve hesabına söz konusu işverenliği çalıştırdığı iddiasını kanıtlayamadığı görülmüştür. Tüm bu sebepler dosyanın esasına girilerek talepler yönünden inceleme ve hesaplama yapılması gerekirken davanın reddine karar verilmesi uygun değildir.

Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1061
Karar No: 2015/1661
Karar Tarihi: 03.06.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/1061 E.  ,  2015/1661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın aşamalarda bono üzerinde bulunan dört adet imzayı da kendisinin attığına dair savunması, katılanın da, sanığın bonoyu dedesi şikayetçi ...'a imzalatmak için kendisinden aldığını, bonoyu geri getirdiğinde dört adet imzanın da sanığa ait olduğunu fark edip şikayetçi ...'a söylediğini, şikayetçinin de alışveriş tamam sorun yok dediğini beyan ettiği cihetle; katılanın suça konu bono sanık tarafından kendisine getirildiğinde üzerindeki dört adet imzanın da aynı olduğunu farkedip, bu hususu senette kefil olarak gözüken şikayetçi ...'a sormasına rağmen bonoyu kabul etmesi şeklinde gerçekleşen olayda suça konu senetteki sahte imzaların katılan yönünden ne şekilde aldatma özelliğine sahip olduğu hususu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/4773
Karar No: 2016/11222
Karar Tarihi: 02.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/4773 E.  ,  2016/11222 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 28/05/2015

NUMARASI : 2014/82-2015/164

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile davalı tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak, üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre maktuen değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalının temyiz istemine gelince;

Masrafa genel idare gideri, tarla kirası ve sermaye faizi eklenmesi suretiyle eksik bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalının temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve davacının temyiz harcı ile tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8495
Karar No: 2013/10940
Karar Tarihi: 08.07.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/8495 E.  ,  2013/10940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz talebinin reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı .... Medikal Tıbbi Gereçler İth. İhr. Tic. Ltd. Şti.nin müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borçlunun mal varlığına haciz tatbik edildiğinde diğer davalılar tarafından borçlu aleyhine yapılan icra takipleri nedeniyle de haciz işlemleri yapıldığını, bu icra takiplerinin muvazaalı olduğunu öne sürerek yapılan takiplerin iptalini ve davalılar.... ile ...'ın takip dosyalarına düşecek tutarlar üzerine ihtiyati tedbir konulması yine alacak miktarları kadar ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiş, mahkemece ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak İİK.nın 281/2 maddesi uyarınca Hakim, iptale tabi tasarrufların konusu olan mallar hakkında alacaklının talebi üzerine ihtiyati haciz kararı verebilir. Teminatın lüzum ve miktarı mahkemece takdir ve tayin olunur. Somut olayda davacı tarafından bir takım iptal nedenleri ileri sürülmüştür. İhtiyati haciz niteliğinde ihtiyati tedbir kararı vermek için davanın tüm şartlarının oluşmasını beklemek, davacının bu davadan elde edeceği sonucu da engelleyebilir. Bu durumda mahkemece davaya konu edilen icra takip dosyaları ve bu dosyalardan tahsil edilecek para hakkında ihtiyati haciz isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkemenin 05/06/2012 tarihli kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 8.7.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20976
Karar No: 2014/9806
Karar Tarihi: 09.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/20976 E.  ,  2014/9806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tebligat işlemlerinin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Tebligat Kanunu'nun 10.maddesine göre tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Tebligat Kanunu'nun 35.maddesinde kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılan kimseye, adresini değiştirdiği takdirde yeni adresini hemen tebliğ yaptıran kaza merciine bildirme yükümlülüğü getirilmiş, bundan sonraki tebliğlerin bildirilen yeni adrese yapılacağı öngörülmüştür.

Tebligat Kanunu'nun 35/2. ve Tüzüğün 55.maddelerine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması gerekmektedir. Aksi halde 35.maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir.

Somut olayda sanığın yokluğunda verilen karar, ilk önce sanığın sorgusu sırasında mahkemeye bildirdiği “....Mahallesi,... no'lu Sokak, No:.../...., ....” adresine gönderilmiş, ancak bu adreste No....'nın olmadığı belirtilerek tebligat belgesinin merciine iade edilmesi üzerine bu kez mernis adresine gönderilmiş, adres bırakmadan taşındığından bahisle tebligat belgesinin merciine iade edilmesi ile Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre 05/09/2011 tarihinde tebligat yapılmıştır. Bu adreste daha önce yapılmış bir tebligat bulunmadığından, yukarıda açıklanan esaslara uygun bir şekilde yapılmadığı anlaşılan tebligat işlemleri geçersiz olup kararın öğrenilmesi üzerine 17/11/2011 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Mağdur tarafından direksiyon kilidi ile kilitlenerek sokağa park edilen motosikletin, direksiyon kilit aksamı kırılarak çalınması biçimindeki eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinin 1.cümlesinde “Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında” işlenmesi biçiminde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 141/1. maddesiyle uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 09/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14148
Karar No: 2019/1908
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14148 E.  ,  2019/1908 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2013/23417
Karar No: 2014/15318
Karar Tarihi: 02.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/23417 E.  ,  2014/15318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/172983

MAHKEMESİ : Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 14/03/2012-2009/621-2012/170

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suçta kullanıldığı gerekçesi ile müsaderesine karar verilen 33 PS 929 plakalı otonun tescil kaydında maliki görünen ve otonun kendisine ait olduğunu iddia eden Ö.. S..'nun 5271 sayılı CMK.nun 257/2 ve 258/1. maddeleri uyarınca müsadere hükmünü temyize hakkı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık Doğan'ın suçlamayı inkar etmesi,olay yerinde bulunan parmak izlerinin sanığa ait olmadıklarının anlaşılması, suçta kullanılan otoyla suç yerine yakın yerde yakalanıp olay yerinde parmak izleri bulunarak hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün açıklanması geri bırakılan sanık H.. S..'nun sanık Doğan'ın suça katıldığına yönelik bir anlatımda bulunmaması,tanıklar M.. D.. ve G.. Ö..'ın görgüye dayalı bilgileri bulunmayıp sadece “olaydan önceki günlerde sanıkların iki oto ile çalıştıkları benzinliğe gelerek otolardan birini bırakıp diğeri ile ayrıldıkları ve sabaha karşı gelip diğer otoyu da aldıkları ve kendilerine balık tutmaya gittiklerini söylediklerine” yönelik olduğu ve sanığın da kimi geceler balığa çıktığı savunmasının aksini gösterir nitelikte bulunmadıklarının anlaşılması karşısında, olay öncesi suçta kullanılan otoyu kimi zaman kullandığına yönelik sanığın da kabul ettiği olgu dışında sanık Doğan'ın mahkumiyetine yeter sayılan her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı kanıtların neler olduğu kararda açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ile mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Müsaderesine karar verilen otonun tescil kaydındaki maliki Ö.. S.. hakkında suça katıldığına yönelik iddia ve bu konuda açılmış bir dava bulunmadığı dosya kapsamından anlaşıldığından ,otonun mülkiyetinin,suç tarihi öncesinde, Ö.. S.. tarafından,sanıklara devredilip devredilmediğinin belirlenmesi ile,devredilmediğinin anlaşılması halinde,otonun sahibinin suçta kullanılacağını bilerek otoyu sanıklara verip vermediğinin ve otonun sahibinin iyi niyetli olup olmadığının saptanması;otonun sanıklara devredildiğinin belirlenmesi halinde ise,otonun belirlenecek değeri ile suçtan elde edilen veye elde olunması umulan değerin karşılaştırılarak müsaderenin TCK.nun 54/3. maddesi uyarınca hakkaniyete aykırı olup olmadığı da değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile müsadere hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık D.. S.. ve müsadere konusu eşyada hak iddia eden Ö.. S..'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı kısmen isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/18472
Karar No: 2013/3616
Karar Tarihi: 27.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/18472 E.  ,  2013/3616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme , hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hırsızlık suçunda; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Somut olayda, Suça sürüklenen çocukların suça konu ilköğretim okuluna saat 22.00 sıralarında okulun demir pencere korkuluğunu sökerek girip, müdür yardımcısı odasının kapısını kırdıktan sonra müdür odasının camını kırarak içeride bulunan monitör ve bilgisayar kasalarını çalmaktan ibaret eylemlerinin kamu malına zarar verme ve 5237 Sayılı TCK'nun 142/1-a maddesinde öngörülen hırsızlık suçlarını oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

5395 Sayılı Yasa'nın 3/a-2 maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için suça sürüklenen çocuk ifadesinin kullanılması gerekirken sanık ifadesinin kullanılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,hüküm fıkrasından, bütün “sanık” ibarelerinin çıkartılarak yerine “suça sürüklenen çocuk” ibarelerinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3520
Karar No: 2018/9040
Karar Tarihi: 05.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/3520 E.  ,  2018/9040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

05/08/2017 tarihinde yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde yedi gün olarak belirtilen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın 305-326. maddeleri uygulanmakta olup temyiz süresinin bir hafta olduğu, ancak sanığın yüzüne karşı verilen 15/02/2018 tarihli kararda temyiz süresinin tefhim tarihinden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında 15/02/2018 tarihinde yüzüne karşı verilen kararı 02/03/2018 havale tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 05/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.