Esas No: 2020/12541
Karar No: 2023/3257
Karar Tarihi: 15.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/12541 E.  ,  2023/3257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Beyşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 24.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Beyşehir 2. Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan beraat kararı verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; kendisi bulunmadığı esnada olay gerçekleştiği için tanık bildiremediğine, mahkemece araştırma yapılmadan hatalı karar verildiğine, sanığın halen tecavüzüne devam ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, katılanın komşu olan arazileri arasındaki sınırı tespit etmek için koyduğu demir kazıkları sökmek ve katılanın duvarının dibini kazmak sureti ile katılanın arzisine tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

2. 03.07.2015 tarihli olay yeri tespit tutanağında, sökülen demir parçaların bulunamadığı, duvar diplerinde kazılma izlerinin bulunmadığı belirtilmiştir.

3. 18.05.2015 tarihli kadastro teknisyeni raporunda, söküldüğü iddia edilen toplam 6 adet kazığın yerinde olmadığı belirtilmiştir.

4. Sanık suçlamayı kabul etmemiştir.

5. Taraflar arasında uzlaşma sağlanamamıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, 03.07.2015 tarihli olay yeri tespit tutanağı, sanık ve katılan beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın suçlamaları kabul etmemesi, katılanın kollukta vermiş olduğu ifadesinde ve şikayet dilekçesinde kazıkları sökülmüş olduğunu gördüğünü bunları sökenin sanık olduğunu düşündüğünü beyan etmesi karşısında; katılanın kendisi bulunmadığı esnada olay gerçekleştiği için tanık bildiremediğine, mahkemece araştırma yapılmadan hatalı karar verildiğine yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir. Dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz etmek suçunu işlediğine dair sanığın mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanığın delil yetersizliğinden beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Beyşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2015 tarihinde karar verildi.