erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/4798
Karar No: 2017/5401
Karar Tarihi: 04.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/4798 E.  ,  2017/5401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece kısa kararda "davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 3000 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine" karar verildiği halde gerekçeli kararda "davacı kadının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 3000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine" karar verilerek kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. (HMK m. 298/2) Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 04.05.2017(Prş.)

( Muhalif )

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece kısa kararda 1. bent olarak davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 5.000 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 2. bent olarak; davacınn manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 3.000 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine" şeklinde hüküm kurulmuş, gerekçeli kararın 2. bendinde "3.000 TL manevi tazminatın" şeklinde yazılmıştır. Sayın çoğunluk tarafndan kısa karar ve gerekçeli kararın çelişkili olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Oysa ki kısa kararda 3.000 TL'den sonra gelen "maddi" sözcüğünün hata sonucu yazıldığı, kadın yararına manevi tazminata hükmedildiği anlaşılmaktadır. Gerekçeli kararda maddi hatanın düzeltilerek, "manevi" sözcüğünün yazılması kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki yaratır nitelikte kabul edilemez. Bu sabeple mahkeme kararının onanması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Esas No: 2008/2795
Karar No: 2008/3267
Karar Tarihi: 23.07.2008

7. Hukuk Dairesi 2008/2795 E., 2008/3267 K.

**7. Hukuk Dairesi 2008/2795 E., 2008/3267 K.**

**- USULİ KAZANILMIŞ HAK**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 11 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kural olarak, öğretide ve yerleşik Yargıtay uygulamasında bozma kararına uyulmakla, orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda yerel mahkeme için zorunluluk doğar. Öte yandan, bozma kararı dışında kalan yönler ise kesinleşir. Bu olgular ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Sözleşmesi'nin 6. maddesi hükmü uyarınca, koşullarının varlığı halinde olağan ve olağanüstü kanun yollarının geniş kapsamda iç hukuk yollarının tüketildikten sonra ilgililerin anılan mahkemeye başvurmaları hukuken olanaklıdır. Yasama organının görevi kanun yapmak, yasaları ise kanunun özü ve sözüne öğretide, uygulamada konuya ilişkin yerleşik Yargıtay uygulamasında belirlenen ve kararlılık kazanan görüşler doğrultusunda uygulamak yargının görevidir. Yasama organınca yapılan kanunların yürürlüğü ise icra organına aittir. Saptanan bu olgular "Parlamenter" sistemin temel özellikleridir. Kuvvetler ayrılığı olgusunun bir parçasıdır. Açık bir deyişle yargı, yürütme ve yasama organının görevleri birbirinden ayrıktır. Ne var ki anılan kuvvetlerin birbiri ile teğet olarak çalışmaları zorunludur. Az yukarıda vurgulanan olgular laik, demokratik sistemin hukuksal bir gereğidir.

Mahkemece hükmüne uyulan bozma karan çerçevesinde işlem yapılıp, hüküm kurulduğuna ve 6831 sayılı Yasa'nın değişik 11. maddesi hükümleri eşliğinde oluşturulan hükmün gerekçesine ve toplanıp değerlendirilen deliller ile hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre yerinde olmayan ve bozma kararı dışında kalarak kesinleşen yönler de gözönüne alınarak yazılı şekilde hüküm kurulduğuna göre, davacılar Kadir mirasçılan Emine, Saime, Fatma, Aydın ile Ümit, Mehmet, Osman, Şerife, Ali, Nazife, Mustafa, Ayşe, Sema, Halit, Sinem, H.Gülsüm, Hasene, E.Yüksel, A.Hamdi, Hanime, Gülten, Reyhan, Kadir, Hatice, Ziğneti, Ali, Osman ve Hasan, M.Ali, Ahmet mirasçıları, E.Dursun, Şerife, Halil, Sinem, Ö.Lütfi S., Halit, Ö.Lütfi K. mirasçıları, Ayşe, Nazan, Nalan, Elif, O.Nuri mirasçıları Hasene, A.Hamdi, Hatice, E.Yüksel, F.Zehra'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile Daire bozma kararı gereğine uygun bulunan hükmün (ONANMASINA), 23.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8671
Karar No: 2012/14048
Karar Tarihi: 27.11.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/8671 E.  ,  2012/14048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, hırsızlık

Hüküm : 1- TCK'nın 142/1-a, 143, 35, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- TCK'nın 152/1-a, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda hüküm verilen ve kendisine zorunlu müdafi atandığından haberdar edilmeyen sanığın adres kayıt sistemindeki ... Kapalı Cezaevine çıkartılan tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanununun 19. maddesi uyarınca cezaevi idaresinin müdür veya memuru vasıtasıyla yapılması gerekirken anılan Kanunun 21/2. maddesi gereğince tebligat evrakının imza karşılığı mahalle muhtarına teslim edilmesi suretiyle yapılması usule uygun olmadığından gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ edildikten sonra gönderilmesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12609
Karar No: 2018/13216
Karar Tarihi: 25.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/12609 E.  ,  2018/13216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, müştekinin kuyumcu dükkanında dikkatini dağıttıktan sonra tezgah üzerinde bulunan bileziği alıp kaçmak şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, aynı Yasa'nın 142/2-b maddesi ile hüküm kurulması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları kapsamında hak yoksunluklarına ilişkin hükmün yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5604
Karar No: 2019/17932
Karar Tarihi: 14.11.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/5604 E.  ,  2019/17932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2) Kabule göre ise;

a) Tekerrüre esasa alınan, adli sicil kaydındaki ilama konu suçların TCK'nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit ve aynı Kanunun 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret olması, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması, hakaret suçunun ise suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, anılan hükümlere ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

b) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2520
Karar No: 2019/1119
Karar Tarihi: 13.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/2520 E.  ,  2019/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 09/06/2015 gün ve 2014/487 - 2015/402 sayılı kararı onayan Daire'nin .../04/2017 gün ve 2015/14006 - 2017/1996 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ...'in .../03/2013 tarihinde ...-...-... seferini yapan davalıya ait uçakla seyahati sırasında ... aktarmasında 8 saat bekletildiğini, 07/04/2013 tarihinde davalıya ait uçakla ...-...- ... istikametinde ...'ya döndükleri seyahat sırasında da ... saat boyunca ...'da bekletildiklerini, kendilerine uçağın ne zaman kalkacağı hususunda hiçbir bilgi verilmediği gibi havaalanında kendi kaderlerine terkedildiklerini, yukarıda belirtilen her iki aktarma sırasında müvekkillerinin yanında bulunan özürlü eş ile bir buçuk yaşındaki çocuklarının havalimanı koltuklarında uyumak ve saatlerce beklemek zorunda kaldıklarını davalı şirketin çok duyarsız kaldığını, müvekkillerinin söz konusu uçuşlarda aktarma sırasında toplam 190 EURO yiyecek, içeçek ve telefon masrafı yaptıklarını, ...'nın 908. maddesi uyarınca sorumlu bulunduğunu iddia ederek toplam ....000,00 TL maddi(585,00 TL) ve manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacılar vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,... TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/.... maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, .../02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2197
Karar No: 2018/2775
Karar Tarihi: 19.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/2197 E.  ,  2018/2775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan şirkette teknik müdür sıfatıyla çalışan sanığın, katılan şirketin müşterisi olan firmalarla görüşerek, şirketin kendileri ile iş yapmasını sağlama karşılığında firmalara dizüstü bilgisayar aldırıp, hesabına para havale ettirmek suretiyle menfaat temin ederek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, tüm dosya kapsamına göre mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/19641
Karar No: 2011/20688
Karar Tarihi: 31.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/19641 E.  ,  2011/20688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 16.05.2011 tarih, 29036/9536 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, harç alınmasına yer olmadığına, 31/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2155
Karar No: 2022/9682
Karar Tarihi: 29.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2020/2155 E.  ,  2022/9682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ...'ya tebliğine ilişkin evrak incelendiğinde, davalının eski mernis adresine çıkarılan tebligatın iade döndüğü, bunun üzerine aynı adrese bu kez Tebligat Kanunu 35. madde hükümlerine göre tebligat yapıldığı anlaşılmaktadır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesinde "gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." şeklinde düzenleme mevcuttur.

Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinde ise "...kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Anılan kanun maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi gereğince tebligat yapılabilmesi için öncelikle ilgiliye usulüne uygun şekilde bir tebligat yapılması, ilgilinin adresini değiştirmiş ve yeni adresini bildirmemiş olması ve ilgilinin adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin bulunmaması gerekir. Ancak davalılardan ...'nın adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin mevcut olduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda; davalılardan ...'ya adres kayıt sisteminde kayıtlı olan adresine usulüne uygun şekilde bölge adliye mahkemesi karar ilamı tebliğinin sağlanması ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere yeniden Yargıtaya gönderilmesi için dosyasının ilgili bölge adliye mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 29/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5889
Karar No: 2013/7739
Karar Tarihi: 07.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5889 E.  ,  2013/7739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 15.01.2012 tarihli parti ilçe kongresinin iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; davalı ... İlçe Genel Kurul Toplantısında ilçe başkanlığına aday olduğunu, divan başkanlığının kendisine ait delege listesini usul ve kanuna aykırı biçimde kabul etmediğini ileri sürerek ilçe seçimlerinin iptalini talep etmiştir. Mahkemece, ilçe seçim hakiminin bu konuda daha önce bir karar verdiğini, kararın bir hakim tarafından verilmiş olması nedeniyle idari mahiyette olmayıp kazai nitelikte olduğunu, bu haliyle taraflar arasında kesin hüküm oluştuğu gerekçesiyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu'nun 4. maddesi siyasi partilerin, demokratik siyasi hayatın vazgeçilmez unsurları olduğunu belirttikten sonra aynı Kanunun 21. maddesinde de siyasi partilerin genel merkez, il ve ilçe organları seçimleri ile il kongresi ve büyük kongre delegelerinin seçimlerinin yargı gözetimi altında gizli oy ve açık tasnif esasına göre yapılacağını, 10. fıkrasında ise seçimin devamı sırasında yapılan işlemler ile tutanakların düzenlenmesinden itibaren iki gün içinde seçim sonuçlarına yapılacak itirazların hakim tarafından aynı gün incelenip kesin olarak karara bağlanacağı öngörülmüştür.

6100 sayılı HMK. nun 303.maddesine göre; bir davaya ait şekli anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir.

Dava konusu olayda, ilçe seçim kurulu hakiminin seçimin işleyişine ilişkin verdiği karar bir dava sonucunda verilmiş mahkeme hükmü olarak değerlendirilmesine imkan bulunmadığından kesin hükümden söz edilemez. Mahkemece işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yerinde bulunmayan gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/587
Karar No: 2022/3581
Karar Tarihi: 28.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/587 E.  ,  2022/3581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Türkiye ... Bankası ... Şubesinde müdür yardımcısı olarak görev yapan sanık ... ve TCK'nun 38/1. maddesi uyarınca azmettiren olarak sorumlu tutulan sanık ...'ün, banka mudileri ...'e yönelik birden fazla nitelikli eylemlerinin bulunduğu, keza iade edilen miktarın tamamını karşılaması ve bankanın en son yazısı ile zararlarının olmadığını belirtmeleri gözetilerek tebliğnamede yer alan görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanıklar ... ve ... müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.