erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/2065
Karar No: 2017/3821
Karar Tarihi: 08.11.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/2065 E.  ,  2017/3821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 81/1, 35/1-2, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası.

1-) Hükmolunan ceza miktarına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'un, mağdur ...'e yönelik eyleminin sübutu kabul, kusurluluğu etkileyen nedenlerden yaş küçüklüğüne ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde katılan ...'ün, arkadaşı ... ile suça sürüklenen çocuk ... arasında bakışma meselesi nedeniyle ağız dalaşı olduğu, kısa bir süre sonra ... yanına arkadaşı ... de alarak olay yerine geri döndüğü, çıkan kavgada suça sürüklenen çocuğun yanında taşıdığı bıçağı savurması üzerine, göğüs ve sırt bölgelerinden sağ hemitoraksta pnömotoraks oluşturacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde katılanı yaraladığı ve olay yerinden kendiliğinden uzaklaştığı olayda;

a-) Suça sürüklenen çocukla katılan arasında husumet bulunmaması, darbe sayısı, ani çıkan kavgada rastgele savrulan bıçak darbelerinden sadece birinin hayati tehlikeye neden olması, hayati tehlikeye neden olan yaranın herhangi bir iç organ, büyük damar ve sinir harabiyeti oluşturmaması, suça sürüklenen çocuğun eylemini herhangi bir engel hal bulunmaksızın sonlandırması, öldürme kastını ortaya koyan her türlü şüpheden uzak yeterli ve kesin bir delil olmaması karşısında, suça sürüklenen çocuğun kasten silahla yaralama suçundan cezalandırılması yerine suçun nitelendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüsten hüküm kurulması,

b-) Kabule göre de; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi uyarınca katılanda meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı birlikte dikkate alınarak, makul bir ceza belirlenmesi yerine, 9 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 08/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/2947
Karar No: 2018/7499
Karar Tarihi: 16.05.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/2947 E.  ,  2018/7499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin dikkatini dağıtarak geri vermesi gereken, para üstü olarak verilen paraları alıp işyerinden dışarı çıkan suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesine uygun olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuğun olay yerinden uzaklaşamadan kesintisiz takip neticesinde işyerinin önünde yakalandığı suçun teşebbüs aşamasında kaldığı düşünülmeden tamamlanmış suçtan hüküm kurulması,

3-Suçun teşebbüs aşamasında kalması ve rızai iade şartı bulunmadığı halde suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanması,

4-TCK'nın 61. maddesindeki sıralamaya aykırı olarak 168/1 maddesinin 31/3 maddesinden önce uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden CMK'nın 326/son fıkrasının gözetilmesine 16.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/917
Karar No: 2017/8185
Karar Tarihi: 19.06.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/917 E.  ,  2017/8185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Yasa sonrası 05.07.2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçları 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinde düzenlenmiştir. ''Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun veya doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi halinde kişi hakkında bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.''

Suçun sübutu ve elektriğin sayaçtan geçmeden kullanıldığı bilirkişi raporu ile sabitse; mutlaka bakılması gereken husus ödeme konusudur.

Bu durumda da bakılması gereken madde 5237 sayılı TCK'nın 168/5: ''Karşılıksız yararlanma suçunda, fail, azmettiren veya yardım edenin pişmanlık göstererek mağdurun, kamunun veya özel hukuk tüzel kişisinin uğradığı zararı, soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi halinde kamu davası açılmaz; zararın hüküm verilinceye kadar tamamen tazmin edilmesi halinde ise, verilecek ceza üçte birine kadar indirilir. Ancak kişi, bu fıkra hükmünden iki defadan fazla yararlanamaz.''

Bahsedilen zarar; vergili ve cezasız miktardır. Fakat ilgili maddede zararın soruşturma aşamasında ödenmesinden bahsedilmiştir. Bu durumda Cumhuriyet Savcısı keşif yapılıp ve alınacak rapor sonucunda sanığa ödeme bildiriminde bulunmalıdır.

Eğer zarar soruşturma aşamasında tamamen ödenmişse mutlaka düşme kararı verilip adli sicilde bunlara ilişkin mahsus bir sisteme kayıt ettirilmelidir. Sanık soruşturma aşamasında hiç ödeme yapmamış, sanığa ödeme ihtarı da yapılmamış ve sanık kovuşturma aşamasında bilirkişinin hesapladığı miktarı tamamen gidermişse yine düşme verilmelidir.

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde; sanığın tüketim bedelini iddianamenin kabul tarihi olan 03.07.2014 tarihinden önce 28.05.2014 tarihinde ödediğinin

anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma koşulu gerçekleşmediğinden, düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... A.Ş. vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince tebliğnamaye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. Maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine, sanık hakkında açılan kamu davasının TCK'nın 168/5. maddesi ve CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, karar kesinleştiğinde bir suretinin Adli Sicil Kanunu'nun 6/2. maddesi uyarınca mahsus siciline kaydı için Adalet Bakanlığı Adlî Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğüne yerel mahkemesince gönderilmesine, 19/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/8185
Karar No: 2021/3959
Karar Tarihi: 15.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/8185 E.  ,  2021/3959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; soruşturma aşamasında ifade tutanağı üzerinde yaptırılan yazı ve imza incelemesi sonucunda düzenlenen 07.04.2014 tarihli uzmanlık raporunda; yazı ve imzanın sanığın eli mahsulü olduğu hususu muhtemel görüldüğü tespit edilmesi karşısında; suça konu ifade tutanağındaki sanık adına olan yazı ve imzanın sanığın el ürünü olup olmadığı hususunda; sanığın daha önce attığı bol miktarda samimi yazı ve imza örneklerinin ilgili yerlerden istenerek Jandarma veya Polis Kriminal Laboratuvar veya Adli Tıp Kurumuna gönderilerek alınacak rapor doğrultusunda sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; dosya kapsamına göre suçu aynı kasıtla ve tek eylemle birden çok mağdura yönelik işlemiş olduğu anlaşılan sanığın cezasının 5237 sayılı TCK.nın 43/2. maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilememesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/1263
Karar No: 2008/2363
Karar Tarihi: 28.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/1263 E.  ,  2008/2363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 08.03.2007 gününde verilen dilekçe ile gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.07.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 08.09.1995 tarihli gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı temyiz etmiştir.

Yargılamanın bitirildiği 20.07.2007 günlü oturumda kısa karar "... İli, ... İlçesi, ... Köyü, 216 ada 9 nolu parselin davalıya ait 8/16 hissesinin, davacıya satışı vaad edilen 2/16 hissesi olan 1/16 hissesinin davalı adına olan tapusunun iptali ile davacı adına tapuya tesciline" şeklinde oluşturulurken; gerekçeli hükümde "... İli, ... İlçesi, ... Köyü, 71 ada 5946 ve 5947 nolu parsellerin 448/640 hisselerinin ayrı ayrı davalı adına olan paylarının, muris ...'ın veraset ilamında yazılı hisseleri oranında iptali ile davacılar adına, muris ...'ın veraset ilamında yazılı hisseleri oranında tapuya tesciline" şeklinde yazılmıştır.

Tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür.

10.04.1992 tarih 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı ile kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı; bozmadan sonra yerel Mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, 28.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/7712
Karar No: 2015/517
Karar Tarihi: 15.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/7712 E.  ,  2015/517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 51/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık Sürücü ...'in yönetimindeki otomobili ile yerleşim yeri içinde seyir halindeyken, ... caddesi üzerinde yolun sağında yürüyen 1934 doğumlu yaya ...'e çarpması neticesinde katılanın vücut fonksiyonlarına 5. derece etkili kemik kırığı meydana gelecek ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı somut olayda, katılanın yolda yürüdüğü sırada arkasından gelmekte olan aracın kendisine çarptığına ilişkin beyanına ve Adli Tıp Kurumunun katılanın sağ femur başında ve sol ayak bileği fibula kemiğinde meydana gelen kırığın ayakta dengesini kaybederek düşmesi sonucu oluşmayacağına ilişkin raporuna itibar eden mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma içeren düşünceye iştirak edilmemiş, katılanın, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi niteliğinde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, TCK'nın 89/1. maddesi gereğince tayin edilen temel cezanın, 89/3-b maddesi gereğince bir kat arttırılması gerekirken, 89/2-b maddesi gereğince yarısı kadar artırım yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ve sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 15/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/23857
Karar No: 2015/24249
Karar Tarihi: 17.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/23857 E.  ,  2015/24249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı anne tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

03.09.2013 tarihinde kesinleşen boşanma kararıyla müşterek çocuklar 30.09.2003 doğumlu ... ve 03.05.2006 doğumlu Hamide'nin velayetleri babaya bırakılmış, davacı anne velayetlerin kendisine verilmesi için bu davayı açmıştır. Velayet düzenlemesi yapılırken göz önünde tutulması gereken temel ilke, çocuğun "üstün yararı" (Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme md. 3; Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi md. 1) dır. Çocuğun üstün yararı belirlenirken onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir. Anne ve babanın yararları, ahlaki değer yargıları, sosyal konumları gibi durumları, çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde göz önünde tutulur. Dosya içerisinde bulunan uzman raporunda “annenin ikinci kez evlendiği, anne ve evlendiği kişinin velayeti almada istekli oldukları, babaya ait ve çocukların yaşadığı ev ortamının sağlık ve hijyen koşulları açısından yetersiz olduğu, çocuklara babaannenin baktığı, inceleme esnasında çocukların evde yalnız olduklarının görüldüğü, müşterek çocukların anne ile yaşamak istediklerini belirttikleri, bu durumda velayetlerin babadan alınarak anneye verilmesinin çocukların gelişimine yararlı olacağı” belirtilmiştir. Çocuklar ayrıca mahkemece de dinlenmiş, küçük ... annesi ile yaşamak istediğini beyan etmiş, ... ise kararsız kalmıştır. Davalı vekilince kendiliğinden ikinci kez hazır edilen müşterek çocuk ... son beyanında “annem ve babamı birleştirmek için annemi istemiştim, babam ile yaşamak istiyorum” demiştir. Dosya içerisinde bulunan davalı babaya ait ... Devlet Hastanesi tedavi evrakları ve ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi raporuna göre babada “zihin ve davranış bozuklukları bulunduğu ve alkol bağımlısı olduğu anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklanan ve uzman raporunda belirlenen hususlar ile dosya içerisinde bulunan davalı babaya ait raporlar dikkate alındığında, müşterek çocukların üstün yararı gereği davanın kabulü ile velayetlerin anneye verilmesi gerekirken, müşterek çocuk ...'in davalı babanın yönlendirmesi ve etkisi ile yaptığı tercihi gözetilerek ve yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.12.2015 (Per.)
Esas No: 2012/947
Karar No: 2013/4150
Karar Tarihi: 31.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/947 E.  ,  2013/4150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu yerin orman tahdit çalışmalarının yapılmış ve kesinleşmiş olduğunun belirtildiği, yine dava konusu yerin ağaçlandırma sahası olduğu, ağaçlandırmanın yapılmadığı ancak projesinin yapılıp yapılmadığının Bandırma Orman İdaresinden öğrenilmesi gerektiği, proje yapılmamış ise açma ve işgal suçunun oluşmayacağı, proje yapılmış ise buna dair tutanakların dosyaya getirtilmesi gerektiğinin belirtilmesine göre, dava konusu yere ilişkin eski memleket haritası, hava fotoğrafları, amenajman planları ile varsa ağaçlandırma plan ve projeleri getirtilerek, alanında uzman üç kişilik bilirkişi heyeti ile keşif yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken, eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 31.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8701
Karar No: 2022/1754
Karar Tarihi: 09.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/8701 E.  ,  2022/1754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddi ile ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle karar verilmesine dair yukarıdaki gün ve sayıları yazılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddi ile ilk derece mahkemesince üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına ve karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine karar verilen bedelin, Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün ve 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih ve 2018/104Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı uyarınca derhal ödenmesine ilişkin verilen hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 nolu bendinde; "Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği; düzenlenmiştir.

Bu itibarla; Bölge Adliye Mahkemesi'nce ilk derece mahkemesinden verilen kararın ödeme hükmüne ilişkin bölümünde kanunun olaya uygulanmasında hata edildiği gerekçesiyle yapılan düzeltmenin, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden, yeniden hüküm kurulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle sair hususlar incelenmeksizin HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8
Karar No: 2015/14902
Karar Tarihi: 08.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/8 E.  ,  2015/14902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/168922

Mahkemesi : Bakırköy(Kapatılan) 9. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 20/01/2014

Numarası : 2013/11 - 2014/47

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz iddialarının reddine ancak;

TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği ancak mahkemece güvenlik tedbirlerine karar verilmesinde de TCK'nın 3. maddesinde düzenlenen adalet ve orantılılık ilkesinin gözetilmesi gerektiği nazara alınmaksızın şoförlükle geçimini temin eden sanık hakkında sürücü belgesinin asgari hadden fazla uzaklaşmak suretiyle 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7946
Karar No: 2014/2527
Karar Tarihi: 23.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/7946 E.  ,  2014/2527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/165945

MAHKEMESİ : Bursa 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2011

NUMARASI : 2009/1077 (E) ve 2011/308 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanık hakkında Bursa Devlet Hastanesi Baştabipliğince düzenlenen 13/07/2010 tarih ve 444 sayılı raporda “ IQ=68 (Hafif derecede mental retarde) ve atipik psikoz tanısıyla ilaç kullandığı, affekti künt, konuşması retarde, kendine bakımı orta, bu haliyle cezai ehliyetinin olmadığı, ilaçlarla ayaktan psikiyatri poliklinik kontrolünün uygun olduğu, CMK 73.maddesi uyarınca gözlem altına alınmasına gerek olmadığı” belirtildiği ve sanığın temyiz dilekçesinin ekinde sunduğu Bursa Devlet Hastanesi Baştabipliğince düzenlenen 23/12/2010 tarih ve 5364 sayılı raporda “ şizofreni” olduğu belirtilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi uyarınca sanığın,yüklenen suçtan dolayı işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı konusunda en yakın adli tıp kurumundan veya ruh ve sinir hastalıkları hastanesinden rapor aldırılıp,sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayininde zorunluluk bulunması,

2) Kabule göre de, sanığın adli sicil kaydındaki Bursa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2004/185 esas ve 2004/1276 karar sayılı ilamıyla 765 sayılı TCK'nin 456/4, 457/1, 2253 sayılı Yasanın 12/2 ve 38. maddeleri uyarınca verilen 231,18 TL adli para cezasına ilişkin ilamın mahkemesinden onaylı bir sureti getirtirilerek adli sicilden silinme koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılmadan ve adli sicil kaydındaki diğer ilamların hükmün açıklanmasının geri bırakılması olması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmediği gözetilmeden “ sanığın önceden kasti suçtan mahkumiyeti bulunduğundan” bahisle 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi hükmünün uygulanmamasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.