erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/35349
Karar No: 2025/722
Karar Tarihi: 06.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/35349 E.  ,  2025/722 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1100 E. - 2021/533 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/213 E. - 2020/165 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, dosya kapsamına yansıyan eylemleri ve örgütsel talimatın aksine yatırılan paranın kısa bir süre sonra geri çekildiği de göz önünde bulundurulduğunda; aşamalardaki savunmalarının aksine, terör örgütüne yardım etmek kastı ile hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/22334
Karar No: 2014/11778
Karar Tarihi: 02.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/22334 E.  ,  2014/11778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanığın hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yokluğunda verilip 03.05.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK.nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 28.05.2012 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik O yer Cumhuriyet Savcısı ile Üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazlarının incelenmesinde,

a-Sanığın psikotik bozukluğunun bulunduğuna ve bu rahatsızlığının TCK'nın 32/2 maddesi kapsamında değerlendirilebileceğine ilişkin sağlık raporunun tek hekim tarafından tanzim edildiği anlaşılmakla Adli Tıp Kurumundan veya ruh ve sinir hastalıkları hastanelerinden bu hususta heyet raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-Katılanın suça konu aracı olay günü 17.30 sıralarında park ettiğini ve ertesi gün saat 06.00 da çalındığını fark ettiğini beyan etmesi, sanığın atılı suçlamayı kabul etmemesi, olay günü güneşin 17.43 te battığı ve ertesi gün 06.39 da doğduğunun anlaşılması karşısında atılı suçun gece işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

c-Sanık hakkında hırsızlık eyleminden dolayı temel ceza asgari hadden tayin edilmesine karşın, geceleyin gerçekleştirilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi uyarınca yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden en üst hadden artırım yapılması,

d-Sanık hakkında, TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca tayin olunan hapis cezası üzerinden, suçun geceleyin işlendiği gerekçesiyle TCK'nun 143/1 maddesi gereğince 1/3 oranında artırım yapılırken 2 yıl 8 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucunda 3 yıl hapis cezası, yine buna bağlı olarak da TCK'nın 62/1 maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası yerine 2 yıl 6 ay hapis cezası tayin edilmek sureti ile fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı ve Üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4072
Karar No: 2015/4787
Karar Tarihi: 09.11.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/4072 E.  ,  2015/4787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/129747

MAHKEMESİ : Taşova Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2012

NUMARASI : 2011/61 (E) ve 2012/12 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanıkların,......... plakalı araca ait trafik belgesinin muayene hanesinde yer alan üçüncü muayene işlemini sahte olarak yaptırıp kullandıkları iddiasıyla açılan kamu davasında; ....... plakalı aracı, sanık .......'ın .......'den, ......'in ............'tan, .........'un da .........'dan motorlu araç trafik tescil belgesi ile birlikte suça konu muayene işlemi yapılmış şekilde aldıklarını savunmaları, bunun üzerine ..............'ın dosya kapsamında talimat yoluyla alınan 02.07.2010 günlü kolluk ifadesinde; aracı kimden aldığını hatırlayamadığını, ancak aracı satın aldığında fenni muayenesinin olmadığını, bunun üzerine sigortacılık işleri ile uğraşan ...........'a aracın muayenesini yaptırdığını, aracı muayene yapılmış şekilde sattığını belirtmesi karşısında; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yüklenen suçun sanıklar tarafından işlenmediğinin sabit olması nedeniyle, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle beraat hükümlerinin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 09.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/24454
Karar No: 2011/5225
Karar Tarihi: 01.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/24454 E.  ,  2011/5225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK’nun 588.maddesi uyarınca kambiyo senedinin bedeli hem yazı hem de rakam ile gösterilip de iki bedel arasında fark bulunursa yazıyla gösterilen bedel esas alınır. Ancak somut olayda, takip konusu edilen bonoda rakamla “27.500” TL, yazı ile “Yirmi yedi beş yüz” TL yazılmıştır. Bononun "27 lira 50 kuruş" için düzenlenmesi hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu nedenle bononun miktarının yazı ile bono metnine yazılırken “bin” kelimesinin maddi hataya dayalı olarak yazılmadığının kabulü gerekir. Aksinin kabulü aşırı şekilcilik olup, hak kaybına neden olur. Bu durumda bono miktarının rakamla yazılı olan “27.500 TL” olduğu ve bu miktarın tahsili için takibe geçildiği anlaşılmakla itirazın reddi yerine yazılı gerekçe ile takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 01.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2748
Karar No: 2019/2698
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2748 E.  ,  2019/2698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2009/3287
Karar No: 2009/4256
Karar Tarihi: 08.04.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/3287 E.  ,  2009/4256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜNYAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 16/07/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,  davalılarla  birlikte paydaşı  olduğu 8 parça  taşınmazı davalıların  kiraya vermek suretiyle  ektirip kira  bedelini  aldıklarını,  taşınmazları  kullanmasına engel  olduklarını ileri sürüp payına  vaki  elatmanın önlenmesini istemiştir.

Davalı M., çekişmeli  taşınmazları  kendisinin  icara  verdiğini, diğer  davalıların  icara  verme   olayıyla ilgileri olmadığını bildirip davanın reddini savunmuş, diğer  davalılar da davanın reddini savunmuşlar, davalı F. ise yanıt  vermemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların  paydaş  olmayan davalı  M.tarafından  kullanıldığının  sabit  olduğu gerekçesi ile bu davalı hakkındaki davanın kabulüne, diğer davalılar aleyhine açılan davanın  müdahalelerinin  saptanamadığı gerekçesiyle   reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı M.Ç.  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 8  parça çaplı taşınmaza  elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davalı M. hakkındaki davanın  kabulüne, diğer davalılar  hakkındaki  davanın  reddine karar verilmiştir.

Toplanan  delillerden ve  tüm dosya  içeriğinden; çekişmeli 243 ada 47, 237 ada 71, 246 ada 161 ve 231 parsel  sayılı  taşınmazların davacı ve davalılardan K., E., O. ,A.ve F.  ile dava dışı  kişiler adına  kayıtlı olduğu, davalı M.'in  taşınmazlarda  kayda dayalı  bir hakkının  bulunmadığı ve taşınmazları haklı ve  geçerli  bir neden  olmaksızın  kullandığı  saptanarak, bu parseller  bakımından mutlak  olarak  elatmanın önlenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.Davalı M.'in bu parsellere yönelik  temyiz  itirazları  yerinde değildir. Reddine.

Davalının diğer parsellere yönelik temyiz  itirazlarına gelince; 198 ada 29 ve 133, 215 ada 39 ve 235 ada 3 sayılı parsellerin davacı H.,dava dışı kişiler ve davalıların  murisi  H. adlarına  1/5'er  oranda kayıtlı  olduğu,  bunlardan 1/5 pay sahibi  H.'in  davalı  M.'in  de  mirasbırakanı  olup M.'in  taşınmazlarda  irsen  paydaş durumuna  geldiği, ancak bu  4 parça  taşınmazın  tümünün  davalı M. tarafından  kullanıldığı, fiili  kullanma  biçiminin oluşmadığı ve davacı bakımından  intifadan  men olgusunun  gerçekleştiği sabittir.

Bu durumda, anılan parseller bakımından  1944 tarih 13/24 sayılı İçtihadı Birleştirme  kararı  uyarınca  davacının payına  elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken mutlak olarak  elatmanın önlenmesine karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları değinilen yön  itibariyle  yerindedir. Kabulüyle  hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince  BOZULMASINA,  alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 8.4.2009  tarihinde oybirliğiyle  karar verildi.
Esas No: 2006/4444
Karar No: 2006/4841
Karar Tarihi: 06.06.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/4444 E.  ,  2006/4841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yerinde bir kez bilirkişi incelemesi yapılmış olup taşınmazın sulu tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedeli tespit edilmiştir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre taşınmazın yer aldığı yöredeki sulu tarım arazileri için kapital faiz oranı %5 olarak kabul edilmekteyken bilirkişi kurulunca %6 üzerinden hesaplama yapılmış ise de, hükmü temyiz edenin sıfatı da gözönünde tutularak bu husus bozma nedeni sayılmamıştır.

Bu itibarla dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/12154
Karar No: 2019/142
Karar Tarihi: 08.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/12154 E.  ,  2019/142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suçtan zarar gören ...’nin davaya katılma talebinin Mahkemece karara bağlanmamış olduğu anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK’nin 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek inceleme yapılmıştır.

1- Orman muhafaza memuru olan sanığın, nakliye tezkeresine, odunların sahibi olan ... yerine imza attığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, olay tarihinden önce ...’nın “ben gelemezsem sen imza atabilirsin” diyerek, yerine imza atması konusunda kendisine rıza gösterdiğini savunması ve tanık olarak dinlenen ... ile diğer tanıkların bu savunmayı doğrular nitelikte beyanda bulunmaları karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 tarih ve 80/98 sayılı kararında da açıklandığı üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine imza atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği, rızanın açık veya zımni olabileceği gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre; sanığın fiilinin TCK’nin 211. maddesi kapsamında “gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla sahtecilik” suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/01/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/48335
Karar No: 2016/3855
Karar Tarihi: 10.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/48335 E.  ,  2016/3855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, müşterek çocukları Muhammed Rufai'nin davalı ... kuruluşunda davalı doktor tarafından tedavi edildiğini, uygulanan tedaviden kısa bir süre sonra çocuğun sağ bacağında hareket zorluğu ile takip eden uyuşukluk oluştuğunu, başka sağlık kuruluşlarında yapılan tetkik ve incelemeler sonrasında, yakınmanın tedavi yönteminden ve uygulanan enjeksiyonlardan kaynaklı sinir hasarına dayalı olduğunu öğrendiklerini ileri sürerek; Muhammed Rufai için 1.000 TL maddi, 100.000 TL manevi; davacı ... için 70.000 TL manevi; davacı ... için 70.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar avukatınca temyiz edilmiştir.

Dava, özel sağlık kuruluşunda gerçekleştirilen tedaviden kaynaklı yakınma nedeniyle maddi ve manevi tazminat isteklerine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... kuruluşunun sunduğu sağlık hizmeti bakımından kamu hastanesi niteliğinde olup çalışanlarının kamu görevlisi kabul edilmesi gerektiğinden bahisle, HMK 114/1-b maddesi kapsamında davada idari yargının görevli olduğu,davalı doktora husumet yöneltilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Hemen belirtilmelidir ki, davalı ... kuruluşu özel hastane statüsünde olup, yönetiminde kamunun bir etkinliği bulunmamaktadır. Hal böyle olunca davanın idari yargıda görülmesi gerektiği şeklindeki mahkeme gerekçesi yerinde değildir. Öte yandan, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nu (TBK)502. maddesi hükmü uyarınca, diğer iş görme sözleşmeleri hakkındaki yasal düzenlemelere tabi olmayan işlerde, vekalet hükümleri geçerlidir. Somut olayda olduğu gibi özel sektörde görev yapan doktorlar ile hasta arasındaki uyuşmazlıkların vekalet sözleşmesine ilişkin hukuksal düzenlemelere göre çözülmesi gerektiği konusunda, öğreti ve Yargıtay’ın istikrar kazanmış uygulaması arasında paralellik bulunmaktadır.

Somut olayda, davacılar ile davalılar arasında vekil-müvekkil ilişkisi mevcut olup, davadaki talepler vekillerin vekalet görevini ifada özen borcuna aykırı davrandıkları iddiasına dayalı bulunmakla, uyuşmazlığa vekalet hükümleri uygulanmalı ve doğal olarak, uyuşmazlığın da bu çerçevede değerlendirilmesi ve işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 10/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10072
Karar No: 2012/16734
Karar Tarihi: 22.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10072 E.  ,  2012/16734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/05/2011 tarih ve 2011/61-2011/150 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 18 ve 25. sınıf emtia yönünden "NR.39" ibaresinin marka olarak tescili için başvurduğunu, talebin kısmen nihai olarak reddedildiğini, oysa ibarenin reddedildiği 25. sınıf yönünden tanımlayıcı olmadığını, piyasada marka olarak algılandığını, ayırt edici nitelik kazandığını ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu markanın 556 sayılı KHK'nin 7/1-a maddesi anlamında soyut ayırt ediciliğinin bulunduğu, markanın tüketiciye ayak giysisini refleks olarak hatırlatmadığı, ibarenin üzerinde kullanılacağı ayak giysileri için doğrudan doğruya tanımlayıcı olmadığı, 556 sayılı KHK anlamında mutlak tescil engelinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 22/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/620
Karar No: 2019/13308
Karar Tarihi: 12.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/620 E.  ,  2019/13308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun konusu olan forkliftin beraat eden sanık ...'in işyerinde ele geçerilmesi, sanık ... 'in, forklifti, ...' dan, satış sözleşmesi karşılığından satın aldığını beyan etmesi, ...'ın ise sanığı tanımadığını ifade etmesi karsşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde berlirlenebilmesi için ...'dan alınacak imza ve yazı örnekleriyle, resmi kurumlardan suç tarihinden önceki imza, yazı ve rakam örnekleri ile dosya içerisinde fotokopisi bulunan sözleşme aslının getirtilip, söz konusu sözleşme üzerindeki yazı ve imzanın ...'ın eli ürünü olup olmadığının tespiti için; bahsi geçen sözleşmenin Emniyet Genel Müdürlüğü, Jandarma Genel Komutanlığına bağlı kriminal laboratuvarlarına veya Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesine gönderilerek imza ve yazıların ...'ın eli ürünü olup olmadığı hususunda rapor alınıp, tüm delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18317
Karar No: 2013/16603
Karar Tarihi: 26.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/18317 E.  ,  2013/16603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Çocuk mallarının korunması istemine ilişkin olarak açılan davada Şarköy Asliye Hukuk Mahkemesi ile İstanbul 6. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, anne ve babaları boşanan çocukların mallarının korunması talebine ilişkindir.

Şarköy Asliye Hukuk Mahkemesince, çocukların annelerinin mernis adresinin "Avşar Sokak Güzeltepe Mahallesi No:1-3/20 Eyüp/İstanbul" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.-

İstanbul 6. Aile Mahkemesi ise, velinin adresinin "Cumhuriyet Mahallesi Şehit Er Cem Akgün Sokak No:47/2 Şarköy/Tekirdağ" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medeni Kanununun Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzük'ün 4/1 maddesine göre "Ana ve babadan birinin ölümü halinde nüfus memuru veya evliliğin mahkeme kararı ile sona ermesi halinde kararı veren mahkeme, sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşin yerleşim yeri aile mahkemesine, yoksa Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun belirlediği mahkemeye durumu derhal bildirir. Mahkeme, belirleyeceği süre içinde, sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşten çocuğun varsa, mal varlığının dökümünü gösteren bir defter vermesini ve bu mal varlığında veya yapılan yatırımlarda gerçekleşecek önemli değişiklikleri de bildirmesini ister."

Somut olayda, çocukların velisi ...'in güncel mernis adresinin "Cumhuriyet Mahallesi Şehit Er Cem Akgün Sokak No:47/2 Şarköy/Tekirdağ" olup, ...'in Eyüp İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün 12.04.2013 tarihli araştırma tutanağına göre halen bu adreste ikamet ettiğinin anlaşılmış bulunmasına göre uyuşmazlığın Şarköy Asliye Hukuk Mahkemesinde (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Şarköy Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 26.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/575
Karar No: 2012/581
Karar Tarihi: 31.01.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/575 E.  ,  2012/581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; lehe olan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.10.2006 gün ve 2005/1186 Esas, 2006/309 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 35. maddesinde, 765 sayılı TCK.nın 61. maddesinden farklı olarak meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığının yapılacak indirim oranının belirlenmesi bakımından esas kabul edilmiş bulunmasına, mahkemece de bu hüküm uygulanırken takdire dayanılarak önceki indirim gibi uygulama yapılmış bulunmasına göre tebliğnamedeki bu konuda bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 31.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.