Esas No: 2023/5851
Karar No: 2024/3731
Karar Tarihi: 19.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5851 E.  ,  2024/3731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/576 E., 2023/2067 K.

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili eczacının, davalı Kurum tarafından eczane protokolünün (4.3.6) maddesi uyarınca 5.477,00 TL reçete bedeli ve protokolün (5.3.10) maddesi uyarınca 10 katı tutarında 54.770,00 TL cezai şart uygulanmasına karar verildiğini bahse konu ilacın haricen satılmasının mümkün olmadığını, fiyatının yüksek olmasından dolayı eczane raflarında bulunmadığından ecza depolarından getirtildiğini, eczacının ilacın küpürünün sahte olup olmadığını bilmesinin kesinlikle mümkün olmadığını beyan ederek; tek taraflı tesis edilen bu cezai şart ve ihtar uygulaması muarazasının menine, borçlu olmadığının tespiti ile cezai şartın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; soruşturma raporu ile şüphelilerin sair zamanlardaki eylemleri ile müspet suçları işlediği ve Kurumu zarara uğrattığının tespit edildiğini, bu nedenle şüpheliler hakkında Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunduğunu, sözleşme gereği Kuruma fatura edilen ilaç küpürlerinden eczacının sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin, 11.04.2016 tarihli, 2014/530 E., 2016/342 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 11.12.2019 tarihli ve 2016/27187 Esas, 2019/1270 Karar sayılı kararıyla; ceza soruşturması sonucunun bekletici mesele yapılması ve hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Yargıtay bozma ilamında belirtilen soruşturma dosyasında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bozma öncesinde alınan raporun hükme esas alındığı gerekçesiyle; davanın kabulü ile davacı tarafın davalı Kuruma 88973858/1/7.451.279 sayılı, 20/05/2014 tarihli işlem ile 60.247,00 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; üretici firmanın ilaç kupürünün kendilerine ait olmadığını açıkça beyan etmesi karşısında davacının kastının olmadığını iddia edemeyeceğini, protokol hükümleri gereği ceza uygulandığını, adam çalıştıranın sorumluluğu hükümleri gereği eczane çalışanlarının da beyanları alınmadan hüküm kurulmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, SGK Müfettiş raporları ile Mahkeme tarafından alınan bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin giderilmediğini beyan ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı Kurum tarafından 2012 yılı Eczane Protokolünün (5.3.10.) maddesi uyarınca davacı hakkında uygulanan 54.770,00 TL cezai şart bedeli ile 5.477,00 TL reçete bedelinin tahsili yönündeki işlemden dolayı davacının borçlu olmadığının tespiti ile muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı birleştirme Kararı

3. Değerlendirme

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye ve özellikle Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp cezai şartın koşullarının oluşmadığının tespit edilmesine ve ileri sürülen temyiz sebeplerine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

19.11.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.