erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/5538
Karar No: 2019/1936
Karar Tarihi: 12.02.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/5538 E.  ,  2019/1936 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan ilamlı icra takibinde borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, kendisine yapılan icra emri tebligatının usulsüz olduğunu, tebliğ tarihinin 05.02.2016 olarak düzeltilerek, meskeniyet şikayetinin kabulüne karar verilmesini, talep ettiği, mahkemece, 05/04/2016 tarihli duruşmada verilen kısa kararda “şikayetin reddine” hükmedildiği halde gerekçeli kararda, "şikayetin kabulüne" karar verildiği, anlaşılmıştır.

HMK'nun 298/2. maddesi uyarınca tarafların hak ve yükümlülüklerini gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunlu olmakla; gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin, artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin, Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddesine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda ise duruşmada verilen kısa kararda şikayetin reddine, gerekçeli kararda ise şikayetin kabulüne karar verilmesi ile çelişki yaratılmıştır. Gerekçeli karar tefhim edilen hüküm sonucuna aykırıdır. Yukarıda değinilen yasal düzenleme ile 10.4.1992 gün ve 7/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca anılan husus bozma nedeni olmakla; kararın, çelişki giderilerek yeniden hüküm kurulması için bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.....
Esas No: 2009/4876
Karar No: 2010/5527
Karar Tarihi: 24.02.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/4876 E.  ,  2010/5527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde sanığın oturduğu evde yapılan kontrolde, sayacın gerilim kancasının düşürülerek kaçak elektrik kullandığının tespit edilip tutanak tutulan olayda, sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmediğini, sayacın arızalı olması nedeniyle 2002 yılında kuruma dilekçe verdiğini belirtmiş ise de Tedaş İşletme Müdürlüğünün 21.12.2005 tarihli yazısına göre, dilekçesine istinaden yapılan kontrolde sayacın arızalı olmadığının tespit edildiği ve sayacın 2000 yılından günümüze kadar olan tüketimleri incelendiğinde, tüketimlerdeki düşüklüğün dikkat çektiğinin belirtilmesi karşısında, tutanak düzenleyicilerinin tanık sıfatıyla beyanları alınarak, tutanak tarihi öncesi ve sonrası birer yıllık dönemleri kapsayan tüketim föyleri incelenerek, olay mahallinde uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılıp evdeki lamba ve elektrikli ev aletlerinin tüketeceği elektrik miktarının saptanması, her iki döneme ait tüketim ortalamaları bulunarak tutanak tarihi öncesi ve sonrasındaki elektrik tüketiminde açık bir fark olup olmadığı hususunda bilirkişiden rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2118
Karar No: 2013/3870
Karar Tarihi: 04.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2118 E.  ,  2013/3870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...11. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/06/2011 tarih ve 2010/547-2011/208 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ...Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait otobüste seyahat etmekte iken otobüste muavin olarak görev yapan diğer davalı ... tarafından taciz edildiğini, davalı ...'in basit cinsel saldırı suçundan ceza aldığını, davalının eylemi nedeni ile müvekkilinin kişilik haklarının zedelendiğini ileri sürerek şimdilik 1000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, diğer devalı ...'in eylemi suç niteliğinde bulunduğundan müvekkili şirket açısından illiyet bağının kesildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ...'in suç teşkil eden eyleminin sabit olduğu, davalı şirketin personel seçerken gerekli dikkat ve özeni göstermediği, davacının ceza dosyasında avukat tutması nedeniyle 1000,00 TL vekalet ücreti ödediği, davacının cinsel tacizi nedeniyle manevi tazminat hakkının doğduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı Kayapalı ... Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı... Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ...Tic. Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 588,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı...Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına, 04/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20518
Karar No: 2019/17313
Karar Tarihi: 03.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/20518 E.  ,  2019/17313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı işverene bağlı Muratlı yolu 4. Km Tekirdağ adresinde bulunan işyerinde güvenlik elemanı olarak 23/01/2006 - 31/01/2013 tarihleri arasında çalıştığını, davacının ödenmeyen fazla mesai ücreti alacaklarını davalı işverenden Tekirdağ 1. Noterliği’nin 25/02/2013 tarih ve 1414 yevmiye no.lu ihtarnamesi ile talep ettiğini ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını iddia ederek; fazla mesai alacağı talebinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı işçi fazla mesai ücreti isteğinde bulunmuş hükme esas alınan bilirkişi raporunda tahakkuk eden bordroların tahakkuk içeren dönemleri dışlanmak suretiyle hesaplamaya gidilmiştir.

Dosya içindeki belgelerden bordroların bir kısmının imzalı bazılarının imzasız olduğu anlaşılmaktadır. Dairemiz uygulamasına göre işçinin imzasını taşıyan ve fazla mesai tahakkuku içeren bordro dönemlerinin fazla mesai hesabından dışlanması doğru ise de tahakkuk içerse bile imza taşımayan bordroların karşılığının işçinin banka hesabına ödenmesi halinde dışlama yapılmayıp, miktar olarak mahsup yapılmalıdır. Gerekirse bilirkişiden ek rapor alınarak belirtilen ilke doğrultusunda hesaplamaya gidilmeli ve indirim hususu da düşünülerek karar verilmedir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 03.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10376
Karar No: 2013/5897
Karar Tarihi: 26.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/10376 E.  ,  2013/5897 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, Kurumca kabul edilmeyen sürelerde dahi, 22.07.1991 tarihinden itibaren ......sigortalılığının tespiti ile 6111 sayılı Yasanın yeniden yapılandırma hükümlerinden yararlanma istemine ilişkindir.

Mahkeme, davacının 22.07.1991-dava tarihi 14.09.2011 arası dönemde ...... sigortalısı olduğunun ve 6111 sayılı Yasanın yeniden yapılandırma hükümlerinden yararlanması gerektiğinin tespitine karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-1479 sayılı Kanunun, 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanunla değişik 24. maddesi hükmüne göre; kendi nam ve hesabına çalışanlardan vergi mükellefi olan, esnaf siciline veya meslek kuruluşuna kaydı olanların....... sigortalısı olacağı öngörülmüştür.

Somut olayda, davacının, 22.01.1997 tarihinde intikal eden giriş bildirgesine ve 22.07.1991 tarihli vergi kaydına göre ve vergi kayıt tarihi itibariyle ..... sigortalısı olarak kayıt ve tescil edilmesine, 22.07.1991 tarihinde başlayan vergi kaydı ile 2006 tarihli oda ve 1998 tarihli sicil kayıtlarının devam etmesine, en son 30.03.2001 tarihi itibariyle prim ödeyen davacı hakkında 29.02.2012 tarihi itibariyle Ek-19. Madde uygulanarak, 22.07.1991 tarihinde tescil edilen sigortalılığın 31.03.2001 tarihi itibariyle durdurulup, 01.05.2008-devam şeklinde........ sayılmasına göre, 31.03.2001-01.05.2008 arası dönemin ihya kapsamında olup 6111 sayılı Yasanın yeniden yapılandırma hükümlerinden yararlanmasının mümkün bulunmasına, 22.07.1991-31.03.2001 arası dönem ile 01.05.2008 sonrası dönem yönünden ise sigortalılık Kurumun kabulünde olup, bu konuda bir uyuşmazlığın olmamasına göre, bu hususlar gözetilmeksizin yazılı biçimde sigortalılığın tespitine hükmedilmesi isabetsiz bulunmuştur.

./..

-2-

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının ikinci ve üçüncü satırında yer alan “davacının 22/07/1991 tarihinden itibaren dava tarihine kadar 5510 S.Y.nın 4/1-b maddesi kapsamında zorunlu sigortalı olduğunun tespitine” tarih, rakam ve sözcüklerinin silinmesine yerine “davacının 31.03.2001-01.05.2008 arası dönemi ihya edebileceğinin tespitine” sözcük ve tarihlerinin yazılmasına, kısa kararın da bu şekilde düzeltilmesine ve kararın bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

......
Esas No: 2014/11663
Karar No: 2014/14231
Karar Tarihi: 13.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/11663 E.  ,  2014/14231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/248-2014/394

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçiler vekili, Borçlar Kanunu'nun 584. maddesi uyarınca eşinin rızasını almadan borçlunun kefil olması nedeniyle takibin iptalini istemiş, mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Şikayetçilerin başvurusu, bu hali ile İİK.nun 16. maddesine dayalı bir şikayet olup, yasanın emredici kuralına aykırı olarak yapıldığı iddia edilen işleme ilişkin olduğundan süresizdir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 584/1. maddesine göre; “Eşlerden biri mahkemece verilmiş bir ayrılık kararı olmadıkça veya yasal olarak ayrı yaşama hakkı doğmadıkça, ancak diğerinin yazılı rızasıyla kefil olabilir; bu rızanın sözleşmenin kurulmasından önce ya da en geç kurulması anında verilmiş olması şarttır.”

6102 Sayılı TTK'nun 818/1-g maddesi göndermesi ile çekler hakkında da uygulanan aynı kanunun 702/1. maddesine göre; “Aval veren kişi, kimin için taahhüt altına girmişse aynen onun gibi sorumlu olur.”

Aval ile kefaleti birbirinden ayırmak gereklidir. Kefalet, fer'i nitelikte olmasına karşın, aval bağımsız ve aslî bir nitelik taşır. Aval veren, lehine aval verilenin ileri sürebileceği ve senedin şekline ilişkin olanlardan başka geçersizlik sebeplerini def'i veya itiraz olarak alacaklıya karşı ileri süremez. Oysa kefil, asıl borçluya ait kişisel def'ilerden yararlanabilir. Kefaletin, mutlaka asıl borç senedi üzerinde gösterilmesine lüzum olmadığı halde, aval şerhinin mutlaka poliçe, bono, çek veya alonj üzerine yazılması gerekir.

Çek üzerine "kefil" ibaresi konsa dahi bu, aval olarak nitelendirilir ve aval veren, çekin diğer borçlusu ile birlikte müteselsilen sorumlu olur (TTK.702). TTK.nun 818/1-k. maddesi göndermesi ile çekler hakkında da uygulanan aynı kanunun 724. maddesi hükmü gereğince kambiyo senetlerinde müteselsil borçluluk esası olduğundan, bu tür senetlerde imzası olan herkes, hamile karşı müteselsilen sorumludur. Bu açıklamalar doğrultusunda Türk Ticaret Kanunu'nda özel hükümler olması nedeniyle kambiyo senetlerinde TBK'nun 584. ve 603. maddeleri uygulanamaz.

O halde, mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16616
Karar No: 2017/1932
Karar Tarihi: 13.03.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/16616 E.  ,  2017/1932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

Her ne kadar Dairemizin 12.05.2016 Tarih ve 2015/20863 E, 2016/8498 K sayılı geri çevirme kararı ile; “ Kurum'dan, 1981-1986 yıllarında tescil edilenlerin listesinde davacının isminin olup olmadığı ve hatalı ödemeler kütüğünde davacı adına yapılan ödeme olup olmadığı, varsa miktarı ve niteliği sorularak alınacak belgeler ve cevap eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine” karar verilmiş ve mahkemece davalı Kurum'a gerekli yazı yazılmışsa da gelen yazı cevabında; “ Davacının 4/a çalışmasıyla ilgili tescil kaydına rastlanılmadığının ve 1981 yılı hizmet tespiti yapılmadığının ” bildirildiği, görüldüğü üzere gelen yazı cevabının Dairemizin geri çevirme kararında sorulması istenilen bilgileri içermediği anlaşılmaktadır.

Bu nedenlerle davalı Kurum'dan yeniden; davacının 1479 sayılı Yasa kapsamında 1981-1986 yıllarında tescil edilenlerin listesinde isminin olup olmadığı ve hatalı ödemeler kütüğünde davacı adına yapılan ödeme olup olmadığı, varsa miktarı ve niteliği sorularak, davalı Kurum'a yazılan yazıya, yine aynı şekilde sorulan sorular ile ilgisi olmayan cevaplar verildiği ya da gerekli cevap verilmediği taktirde ilgili memurlar hakkında Cumhuriyet Savcılığı'na suç ihbarında bulunulacağı hususu da yazılarak, gelen yazı cevabı eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8178
Karar No: 2013/10618
Karar Tarihi: 08.07.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8178 E.  ,  2013/10618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMK'nın 260/1. maddesinin "... bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır." şeklindeki hükmü karşısında, davaya katılma hakkı hatırlatılmayan şikayetçi vekilinin duruşmada katılan vekili olarak kabul edilmiş olması ve 13/10/2011 tarihli temyiz dilekçesinin katılma talebi niteliğinde görülmesi nedeniyle suçtan zarar gören şikayetçinin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;

03.12.2009 tarihinde haczedilerek yediemin olarak sanığa teslim edilen mahcuzlar ile ilgili olarak İcra ve İflas Kanununun 106/1. maddesinde öngörülen bir yıllık satış isteme süresinin suç tarihi itibariyle dolmadığı ve haczin geçerliliğini koruduğu gözetilmeden ve mahcuzların sanığın savunmasında belirttiği gibi başka icra dosyası gereğince haczedilip edilmediği, sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp saptanmadan eksik soruşturma sonucu yazılı gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/30349
Karar No: 2014/3490
Karar Tarihi: 25.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/30349 E.  ,  2014/3490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın hayvan barınağının yakınlarında katılana ait ekili tarla olduğu, katılanın daha önce de uyarmasına rağmen katılana ait tarlaya hayvanlarını sokan sanığın, ekili ürünün hasar görmesine neden olduğu iddia olunan olayda, olay günü katılana ait tarlaya bir adet koyunun ve kuzunun girdiği, taşınmazın %40'ının hayvan yemesinden zarar gördüğü ve tarlada koyun ayak tırnak izlerinin olduğu, civarda pek çok çoban ve koyunun olduğu dikkate alındığında, katılanın tarlasında bulunan koyun ayak tırnak izlerinin sadece sanığın bir adet koyun veya kuzusunun ait olmasının mümkün olamayacağı, sanığa ait bir koyun veya kuzunun tarlaya kasten zarar vermek amacıyla sokulduğuna ya da sanığın olası kastla hareket ederek "zarar verirse versin, olursa olsun" düşüncesiyle hareket ettiğine dair mahkumiyete yeter derecede delil olmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11925
Karar No: 2017/21656
Karar Tarihi: 10.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/11925 E.  ,  2017/21656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... vd.

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; bir kısım davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 10/10/2017 günü temyiz eden bir kısım davalılar vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer tarafların yokluklarında duruşmaya başlanarak sözlü açıklamalar da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ile davalılar ... vd vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz bazalt üretimi yapılan maden ocağına ait işletme ruhsatı ve işletme izni sınırları içerisinde kaldığından, yeniden oluşturulacak, işletilen maden ocağı konusunda uzman bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak resmi kurumlardan (MadenTetkik ve Arama Genel Müdürlüğü vb.) maden işletimine ilişkin resmi veriler de getirtilip maden sahası olarak değer biçilip alınan rapor denetlendikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyiz eden bir kısım davalılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.480,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 10/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1832
Karar No: 2019/2666
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1832 E.  ,  2019/2666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.