erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/1614
Karar No: 2009/11241
Karar Tarihi: 25.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1614 E.  ,  2009/11241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili,müvekkilinin keşidecisi olduğu ve davalının icra takibine konu ettiği üç adet çekte müvekkili ile davalı hamil arasındaki ciro silsilesinde ciranta olarak gözüken şahıs ve şirketlerin gerçekte mevcut olmadığını, ciro silsilesinin kopuk olmasına göre davalıda meşru hamil sıfatının bulunmadığını ileri sürerek çeklerden ve icra takibinden dolayı müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, keşidecisi davacı olan üç adet çekin ciro yolu ile müvekkiline geçtiğini, çeklerin hamiline yazılı olarak düzenlendiğini, muntazam bir ciro zinciri ile çeki elinde bulunduranın hak sahibi olduğunu, aradaki imzaların sahte olup olmamasının müvekkilinin meşru hamil olup olmasını engellemeyeceğini beyan ederek davanın reddini savunmuş, %40 tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece çekin ciro zincirine bağlı olarak devri için yasanın zorunlu saydığı ciro imzasının varlığı ve bağlayıcılığına ilişkin itirazların TTK.nun 571.maddesiyle birlikte TTK.nun 702 maddesi ve 730.maddesi atfıyla uygulama alanı bulan 589.maddesi çerçevesinde çeke dayalı hak iddia edenlere karşı ancak cirodaki imzanın sahibi görünen ciranta tarafından ileri sürülebileceği, TTK.nun 589.maddesinde yer verilen " imzaların bağımsızlığı “kuralına göre, sahtelik iddiası ilgilisince ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, çekte mevcut ciro zincirine göre yetkili hamil bulunan kişinin kambiyo hukukuna dayalı hak talebinin korunacağı gerekçesiyle davanın ve İİK.nun 72/4 maddesindeki şartlar gerçekleşmediğinden davalının %40 tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/3308
Karar No: 2009/5944
Karar Tarihi: 14.10.2009

1. Ceza Dairesi 2008/3308 E., 2009/5944 K.

**1. Ceza Dairesi 2008/3308 E., 2009/5944 K.**

**- KASTEN BIÇAKLA YARALAMA

- KASTEN ÖLDÜRMEYE TEŞEBBÜS

- KASTEN YARALAMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 35 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 81 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 86 ]

**"İçtihat Metni"**

Yalçın'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık Engin'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (Malatya İkinci Ağır Ceza Mah-kemesi)'nden verilen 20.06.2007 gün ve 106/282 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi CSavcısı ile sanık müdafii taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre; olay günü sanığın, mağduru sağ sırt bölgesinde hemopnömotoraks, sırt sol bölgesinde cilt altı amfizemi, çenede yüzeysel sıyrık oluşturacak şekilde 3 bıçak darbesiyle yaraladığı, yaralardan iki

adedinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu, sadece sırt sağ bölgedeki yaranın batına nafiz olup herhangi bir iç organ, büyük damar ve sinir yaralanması oluşturmadığı, sanık ile mağdur arasında öldürmeyi gerektirir husumet bulunmadığı, olayın gece koşullarında gerçekleştiği ve sanığın kavga ortamında özellikle mağdurun hayati organlarının bulunduğu bölgeye hedef alarak darbe gerçekleştirdiğine dair delil bulunmadığı, engel bir durum olmamasına rağmen kendiliğinden eylemine son verdiği dikkate alındığında, sanığın öldürme kastını açığa çıkaran kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, kasten bıçakla yaralama suçundan hüküm kurulması yerine, suç vasfında hataya düşülerek, öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), bozma sebebi gözetilerek sanığın bu suçtan tahliyesine, başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü değil ise salıverilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 14.10.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/14464
Karar No: 2014/3304
Karar Tarihi: 24.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/14464 E.  ,  2014/3304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Olay tarihinde hırsızlık suçundan yürütülen bir soruşturma kapsamında gözaltına alındıktan sonra Seferihisar Jandarma Komutanlığı nezarethanesine alınan sanığın, nezarethanenin tuvaletinde bulunan korkuluklu pencere camını ayağı ile vurarak kırmak suretiyle mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın ikrar içeren savunmalarına, görgü tespit ve olay tutanağına, tanıkların anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, gözaltına alındıktan sonra bulunduğu nezarethanenin tuvaletindeki korkuluklu pencere camını ayağı ile vurarak kırması şeklinde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1803
Karar No: 2018/5612
Karar Tarihi: 24.09.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/1803 E.  ,  2018/5612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Bakanlığı aleyhine 26/11/2015 gününde verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26/02/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin ... Kız Meslek Lisesinde öğrenciyken staj yaptığını, ancak staj ücretinin ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının staj ücreti alacağı hesaplanarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar başlığında davalı kurum adının hatalı yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun “Ücret ve Sosyal Güvenlik” başlıklı 25. maddesinde “Aday çırak, çırak ve işletmelerde meslek eğitimi gören öğrencilere ödenecek ücret ve bu ücretlerdeki artışlar; aday çırak veya çırağın velisi veya vasisi veya kişi reşit ise kendisi; öğrenciler için okul müdürlüğü ile iş yeri sahibi arasında Bakanlıkça belirlenen esaslara göre düzenlenecek sözleşme ile tespit edilir. (Değişik son cümle: 13/2/2011-6111/64 md.) Ancak, işletmelerde meslek eğitimi gören örgün eğitim öğrencilerine, asgari ücretin net tutarının, yirmi ve üzerinde personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 30’undan, yirmiden az personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 15’inden, aday çırak ve çırağa yaşına uygun asgari ücretin yüzde 30’undan aşağı ücret ödenemez.” denilmektedir.

Dosyanın incelenmesinde; İlçe ... Müdürlüğü’nün 22/01/2016 tarihli müzekkere cevabında; davacının, kendi okulunda staj yaptığının bildirildiği anlaşılmaktadır. Şu durumda davacının işletmelerde meslek eğitimi görmemiş olmasına göre; mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA 24/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/7228
Karar No: 2020/4898
Karar Tarihi: 06.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7228 E.  ,  2020/4898 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-a. maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre;

Olay günü gündüz vakti yerleşim yeri içi yol çalışması nedeniyle gidiş geliş olarak bölünmüş yolda sanığın sevk ve idaresindeki belediye otobüsü ile seyri sırasında yolun sağından kaplamaya giren yayaya şeridin orta kısmında aracının ön kısmı ile çarpması sonucu katılanın hayati tehlike geçirerek 6. derece kemik kırığı ile yaralanması şeklinde meydana gelen olayda, dosya içeriğinde yer alan kamera görüntülerine göre, katılanın yola girdiği andan çarpma anına kadar sanığın kazayı önlemeye yönelik tedbir uygulamasına yetecek mesafe ve zamanın bulunduğu ancak sanığın herhangi bir tedbir uygulamadığı anlaşılmakla, yola ve trafiğe gereken dikkati vermemesi nedeniyle tali kusurlu olan sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/7431
Karar No: 2020/985
Karar Tarihi: 03.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7431 E.  ,  2020/985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm,sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, sanık sevk ve idaresindeki aracıyla seyir halinde iken kavşağa geldiğinde direksiyonu aniden kırarak kavşak içerisinde kaydırması neticesinde kavşakta beklemekte olan kolluk görevlilerince fark edilmesi üzerine yapılan alkol muayene tespitinde sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybedecek nitelikte 1.04 promil alkollü vaziyette araç kullandığının belirlendiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, olay günü kendisinin alkollü araç kullanmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Türk Ceza Kanununun 50/3. maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş sanıkların kısa süreli, diğer sanıkların ise otuz gün ve daha az süreli hapis cezalarının hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulansa dahi aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı yaptırımlara çevrilmesi zorunlu olup, daha önce hapis cezası mahkumiyetini içerir sabıkasının bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında hükmedilen 25 gün hapis cezasının, TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevirme zorunluluğunu ortadan kaldırmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması;

Kabule göre de;

1-Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, uygulanan kanun maddesinin, “TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 179/2. maddesi” yerine, “TCK’nın 179/3. maddesi” şeklinde gösterilmesi,

2-Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 - 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması;

Kanuna aykırı olup, sanığın itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/369
Karar No: 2017/1394
Karar Tarihi: 25.04.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/369 E.  ,  2017/1394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 35/1-2, 62/1, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nın, mağdur ...’e karşı eyleminin sübutu kabul ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında Kocaeli Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 14/03/2014 tarihli raporu ile Adli Tıp 4. İhtisas Kurulu’nun 09/03/2015 tarihli raporlarında, sanıkta ceza ehliyetini azaltacak veya ortadan kaldıracak ölçüde akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulgusu tespit edilmediği, işlediği bildirilen bıçakla adam öldürmeye teşebbüs suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabildiği, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğundan ceza ehliyetinin tam olduğunun belirtilmesine karşın, Bakırköy Prof.Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 01.10.2014 tarihli raporunda, sanığın işlediği iddia edilen "kasten öldürmeye teşebbüs" suçu esnasında "Atipik Psikoz" denilen psikiyatrik hastalığın etkisinde olduğu, işlediği öne sürülen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığı ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğu, dolayısıyla işlediği öne sürülen suça yönelik ceza sorumluluğunun olmadığının belirtilmesi karşısında sanığın cezai ehliyeti

konusunda düzenlenen raporlar arasında çelişki bulunduğundan, sanığın dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek Adli Tıp Genel Kurulunda muayenesi yapıldıktan sonra aldırılacak rapora göre hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Adli Emanetin 2014/361 sırasında kayıtlı bulunan bıçağın dosya içeriğine göre sahibi olan ...’a iadesi yerine müştekiye iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 25/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4567
Karar No: 2020/4484
Karar Tarihi: 21.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/4567 E.  ,  2020/4484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Ecza ve Kimyevi Maddeler Sanayi Ticaret A.Ş. ile davalı ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12/05/2015 tarih ve 2014/252 E.-2015/184 K. sayılı hükmün Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 26/03/2018 tarih ve 2015/32021 E.-2018/3535 K. sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı vekilince kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 21/09/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/2862
Karar No: 2018/9619
Karar Tarihi: 18.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/2862 E.  ,  2018/9619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Davacı, 05.07.1997 tarihinde doğumu esnasında oksijensiz kalmaya bağlı oksijen küvez desteği almaması nedeni ile serepralpalsi (SP) rahatsızlığı oluştuğunu, davalı doktorların doğum sırasında ve devamında gerekli dikkat ve özeni göstermediklerini ve olası riskleri ebeveynlerine bildirmediklerinden dolayı kusurlu olduklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL tazminat ile 300.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, zamanaşımının dolduğunu ileri sürmüş, esastan davanın reddini dilemiştir.

İlk derece Mahkemesince, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 18/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/488
Karar No: 2014/2956
Karar Tarihi: 13.03.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/488 E.  ,  2014/2956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün davaya katılmasına ilişkin verilen karar hukuki değerden yoksun olup hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, ... adına hazine vekilinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/156
Karar No: 2019/2133
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/156 E.  ,  2019/2133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2017/1745
Karar No: 2018/5613
Karar Tarihi: 24.09.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/1745 E.  ,  2018/5613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Bakanlığı aleyhine 12/11/2015 gününde verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26/02/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin ... Kız Meslek Lisesinde öğrenciyken staj yaptığını, ancak staj ücretinin ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının staj ücreti alacağı hesaplanarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar başlığında davalı kurum adının hatalı yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun “Ücret ve Sosyal Güvenlik” başlıklı 25. maddesinde “Aday çırak, çırak ve işletmelerde meslek eğitimi gören öğrencilere ödenecek ücret ve bu ücretlerdeki artışlar; aday çırak veya çırağın velisi veya vasisi veya kişi reşit ise kendisi; öğrenciler için okul müdürlüğü ile iş yeri sahibi arasında Bakanlıkça belirlenen esaslara göre düzenlenecek sözleşme ile tespit edilir. (Değişik son cümle: 13/2/2011-6111/64 md.) Ancak, işletmelerde meslek eğitimi gören örgün eğitim öğrencilerine, asgari ücretin net tutarının, yirmi ve üzerinde personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 30’undan, yirmiden az personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 15’inden, aday çırak ve çırağa yaşına uygun asgari ücretin yüzde 30’undan aşağı ücret ödenemez.” denilmektedir.

Dosyanın incelenmesinde; İlçe ... Müdürlüğü’nün 22/01/2016 tarihli müzekkere cevabında; davacının, kendi okulunda staj yaptığının bildirildiği anlaşılmaktadır. Şu durumda davacının işletmelerde meslek eğitimi görmemiş olmasına göre; mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA 24/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.