Esas No: 2021/25648
Karar No: 2023/10128
Karar Tarihi: 22.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/25648 E.  ,  2023/10128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/330 E., 2020/499 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2016 tarihli kararı ile sanığın kaçakçılık suçundan 2 yıl 6 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7242 sayılı Kanun'un 61 ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuş sanığın lehine olabileceğinden, 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenleme gereği mahkemesine iade edilmiştir.

3.Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2020 tarihli ve 2020/330 Esas, 2020/499 Karar sayılı kararı ile sanığın kaçakçılık suçundan 10 ... hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine ve eşya müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; hakkındaki iddiaların soyut olduğuna, atılı suçu bilerek işlemediğine, cezanın infazı halinde mağdur olacağına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, hakkında beraat kararı verilmesi ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Kolluk görevlilerince sanığın işletmekte olduğu bakkal dükkanında kaçak sigara satmakta olduğu ve gün içerisinde iş yerine kaçak sigara getirildiği bilgisi alınması üzerine görevlilerin sanığa ait iş yerine giderek, sanığa kaçak sigara sattığı yönündeki duyumlarından bahsettikleri, bunun üzerine sanığın iş yerinde ve iş yerinin arka tarafındaki ikametinde bulunan toplam 479 paket kaçak sigarayı çıkartarak görevlilere teslim ettiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın savunmasında; kaçak sigaraları satmak için aldığını belirterek atılı suçu ikrar ettiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Kaçak sigaraların bir kısmının ticari iş yerinde yakalanması, miktar itibarıyla ticari mahiyette olması ve sanığın ikrarı karşısında; atılı kaçakçılık suçunun sübuta erdiği belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3.Sanığın etkin pişmanlık müessesesi kapsamında, hüküm verildikten sonra dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarı yatırdığına dair makbuz sunduğu görülmüş ise de etkin pişmanlık müessesesinin 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hüküm verilinceye kadar ödeme yapılması halinde mümkün olması karşısında ödemenin sanığın hukukî durumuna etki etmeyeceği anlaşılmıştır.

4.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2016 tarihli ve 2016/274 Esas ve 2016/825 Karar sayılı ilâmının yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği, bu temyiz istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenleme gereği dosyanın mahkemesine iade edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun iadesinin bozma mahiyetinde olup sanık hakkında 30.06.2016 tarihli hükümde uygulanmayan tekerrür hükümlerinin 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince kazanılmış hak oluşturması nedeniyle kanun iadesinden sonra kurulan hükümde de uygulanamayacağının gözetilmemesi isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2020 tarihli ve 2020/330 Esas, 2020/499 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümden tekerrüre ilişkin (13) numaralı fıkranın çıkarılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2023 tarihinde karar verildi.