Esas No: 2023/4417
Karar No: 2023/10640
Karar Tarihi: 26.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/4417 E.  ,  2023/10640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/2 E., 2016/110 K.

SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Onama kararı kaldırılarak hükmün bozulmasına karar verilmesi

İTİRAZA KONU KARAR : Onama

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 05.10.2023 tarihli ve 2021/11666 Esas, 2023/7133 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.11.2023 tarihli ve 8-2017/30726 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık savunmaları, tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, suça konu yerin tarafların babaları İsmail tarafından satın alındığı ve belirtilen nedenlere bağlı olarak tapuda katılan adına tescil edildiği, tanık ...'dan satın alınan taşınmazın, alındığı tarihten sonra üç kardeş arasında öncesinde kazıklar çakmak suretiyle fiilen üçe bölünerek kullanıldığı, uyuşmazlığın fiili taksime uygun sınıra taş duvar çekilmesi üzerine ortaya çıktığı, katılanın başlangıçtan itibaren bu taksime rıza gösterdiği, kazıklar ile sınırları belirlenip ayrılan yerleri sanıkların kullanımına izin verdiği ve bu suretle esasında aralarında hukuki bir ilişki oluştuğu ve ilamda karşı düşünce gerekçesinde de vurgulandığı üzere sanıkların suç kastı ile hareket etmedikleri, katılan tarafından hukuki başvuru ile taşınmaz üzerinde oluşan hukuki ilişkiyi sonlandırma imkanının mevcut olduğu, sanıkların eylemlerinin hukuki ihtilaf mahiyetinde kaldığı anlaşılmakla atılı suç unsurlarının oluşmaması

nedeniyle onama kararı kaldırılarak hükmün bozulması kararının verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan yapılan yargılama neticesinde, Borçka Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli kararıyla her iki sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet hükmü kurulmuştur. İlgili kararın sanıklar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.10.2023 tarihli ve 2021/11666 Esas, 2023/7133 Karar sayılı sayılı kararıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Dava konusu olayda, suça konu 50 parsel no lu tarla vasfındaki taşınmazın tapuda katılan adına kayıtlı olduğu, taşınmazın hisseli olarak sanıklar tarafından kullanımına yönelik katılanın uzun yıllar ses çıkarmamasına ve samimi tanık beyanlarına itibar edildiğinde kardeş olan katılan ve sanıklar arasında fiili bir taksimin yapıldığının kabul edilmesi gerektiği, fiili taksime göre de sanıkların önce kazık çakmak suretiyle, sonra taştan duvar örmek suretiyle kendilerine ait sınırları belirleyerek taşınmazı ekip biçtikleri, sanıkların daha önce fiili taksim ile kendilerine bırakılan yere, yine katılanın duvar ördükten sonra da itiraz etmeyeceği düşüncesiyle hareket ettikleri, bu haliyle sanıkların fiili taksim ile kendilerine bırakılan mevcut sınırlarda herhangi bir genişleme yapmaksızın aynı sınırdan yeniden duvar örmelerinin tecavüz kastı ile hareket etmediklerini gösterdiği, taşınmazın tapuda katılan adına kayıtlı olmasının kardeşler arasında mülkiyet ihtilafı niteliğinde olduğu, bu durumda eylemlerinin atılı suçun yasal unsurunu oluşturmadığı anlaşılmakla Mahkemece sanıklar hakkında ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı olarak kabul edilmiş ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının bu nedenlerle yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 05.10.2023 tarihli ve 2021/11666 Esas, 2023/7133 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Borçka Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2014/2 Esas, 2016/110 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2023 tarihinde karar verilmiştir.