erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/1233
Karar No: 2019/7179
Karar Tarihi: 12.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/1233 E.  ,  2019/7179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma veya sağlama

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-)Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanıktan 28.09.2013 tarihinde, alıcı...'in ise 14.01.2014 tarihinde uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arz etme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

2-)Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir. Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması,

3-)Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanık Güneş’in durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4-)Gerekçeli karar başlığına suç tarihinin "14.01.2014” yerine "15.01.2014" olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 12.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/10413
Karar No: 2025/276
Karar Tarihi: 06.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/10413 E.  ,  2025/276 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesiyle Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, 10.06.2022 tarihli ve 31862 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ''Denizli, Malatya ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemelerinin Kurulmasına İlişkin Karar'' ile Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesinin faaliyete geçmesi, 25/08/2017 tarihli 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 136. maddesiyle 5235 sayılı Yasaya eklenen ek madde 1'in "Bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinin 25. maddesi uyarınca değişmesi halinde, bu değişikliğin uygulanması için Resmi Gazete'de belirlenen tarihten önce İlk Derece Mahkemelerince verilen kararların istinaf incelemesinde, karar tarihi itibarıyla yetkili bölge adliye mahkemelerince yargı çevresinin değiştiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilemez. Yargı çevresinin değiştirilmesinden önce istinaf incelemesinden geçen dosyalar, yeniden istinaf incelemesine konu edilmesi halinde de ilk incelemeyi yapan bölge adliye mahkemesince sonuçlandırılır." hükmü ile Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 13.09.2024 tarihli ve 2024/1935 Esas, 2024/1111 sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.01.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/4265
Karar No: 2011/15196
Karar Tarihi: 05.12.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/4265 E.  ,  2011/15196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı kurumca düşük voltajlı elektrik verilmesi nedeniyle müvekkiline ait tavuk çiftliğindeki tavukların havasızlık ve sıcaklığa bağlı olarak öldüklerini bildirerek toplam 30.600 TL tutarındaki zararın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, olay tarihinde meydana gelen voltaj düşüklüğünün müvekkilinden kaynaklanmadığını TEİAŞ uhdesinde bulunan gerilim seviyesindeki düşüşün dağıtım sistemine yansıdığını, talep edilen miktarın fahiş olduğunu bildirerek; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, 25.06.2007 günü elektrik voltajının düşük olması nedeniyle fanların çalışmaması sonucunda davacıya ait piliçlerin telef olduğu, olayda ayıplı hizmet veren davalının 6/8 oranında, işletmesindeki hassasiyete uygun, enerji dalgalanmaları ve kesilmelerine karşı tedbir almayan davacının 2/8 oranında kusurlu oldukları gerekçeleriyle davanın kısmen kabulü ile 24.453.48 TL’nin olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2035
Karar No: 2018/4058
Karar Tarihi: 21.03.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/2035 E.  ,  2018/4058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkeme hükmünün yüze karşı verildiği ve süresi içerisinde, müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13 Ceza Dairesinin, 08.05.2014 tarih, 2013/14872 Esas, 2014/16703 karar sayılı ilamıyla hükmün ONANMASINA karar verildiği, hükümlünün 29/04/2016 tarihli dilekçesi ile kararın kendine tebliğ edilmediği ve yüzüne karşı okunmadığından bahsile eski hale getirme ve infazın durdurularak temyiz incelemesi yapılması isteminde bulunduğu anlaşılmakla;

Hükümlünün yüzüne karşı verilen ve müdafii tarafından temyiz edilerek kesinleşen hükme karşı haklı bir nedene dayanmayan ve koşulları bulunmayan eski hale getirme isteği ile, 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra hükümlü tarafından yapılan temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 21.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10198
Karar No: 2015/13664
Karar Tarihi: 16.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/10198 E.  ,  2015/13664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığın, soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, oğlu olan diğer sanık ...'nın kendisini arayarak polis memurları tarafından darp edildiğini söylemesi üzerine hastaneye gittiğinde oğlunun eliyle, burnunda kan olduğunu görüp sinirlendiğini beyan etmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, TCK’nın 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2)Kabule göre de;

a)TCK’nın 61. maddesine aykırı olarak, sonuç cezanın belirlenmesi sırasında aynı Kanunun 43.maddesinin, 125/4. maddesinden önce uygulanması,

b)TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11616
Karar No: 2013/16012
Karar Tarihi: 17.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/11616 E.  ,  2013/16012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak 15.03.2012 tarihinde % 10,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığından bahisle davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği gibi manevi tazminatın takdirinde de yanılgıya düşüldüğü, manevi tazminatın fazla takdir edildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile, tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, mahkemece hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği açık-seçiktir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan ve özellikle kusur bilirkişi raporu alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalının manevi tazminatın miktarını amaçlayan temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12694
Karar No: 2011/5132
Karar Tarihi: 21.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/12694 E.  ,  2011/5132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, hasılat kirası hükümlerine tabi ticari işletme kirasından kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu hali ile temyiz incelemesi dairemize ait değildir. Bu nedenle dosyanın görevli Yargıtay 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 21.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/11205
Karar No: 2010/1658
Karar Tarihi: 23.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/11205 E.  ,  2010/1658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinin açık ve buyurucu şekilde belirtildiği, ancak inceleme konusu kararda “ kararın bildirilmesinden itibaren ” denilerek sanık savunmanının yanıltıldığı ve başvuru yönteminin gösterilmediğinin anlaşılması nedeniyle, sanık savunmanının temyiz isteğinin reddine ilişkin 13.02.2008 tarihli karar kaldırılarak, 12.12.2007 tarihli hükmün esasına yönelen incelemede;

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ve ayrı yargılanan Hünkar Yel isimli sanığın, sırt çantasını açarak cep telefonunu çaldıklarını anlayan yakınanın, korkarak müdahale etmediğini, polise

yakalatmak için uzaktan izlemeye başladığını 20-25 dakika izledikten sonra, başka bir yakınana karşı aynı nitelikte bir suçu işledikleri sırada görülüp yakalanan sanıklara kelepçe takıldığını görmesi ve polis olduklarını anlaması üzerine yanlarına giderek olayı anlattığını belirtmesi nedeniyle, kesintisiz izleme bulunduğunun anlaşılması karşısında, kalkışma hükümlerinin uygulanma olanağının Mahkemece tartışılıp değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/2/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9795
Karar No: 2013/7084
Karar Tarihi: 25.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/9795 E.  ,  2013/7084 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'un yapılan yargılanması sırasında; ... (Kapatılan) 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle Pendik 2. (İstanbul Anadolu 4.) Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... (Kapatılan) 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Pendik 2. (İstanbul Anadolu 4.) Asliye Ceza Mahkemesinin 18/03/2011 gün ve 2011/236 E. 2011/125 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7092
Karar No: 2015/5003
Karar Tarihi: 14.12.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/7092 E.  ,  2015/5003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tekirdağ 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulundukları sırada ..., ... ve ...'ün; kurum tesislerine, araç ve gereçlerine zarar verdikleri gerekçesiyle 5275 sayılı Kanunun 44/2-a. maddesi uyarınca 1'er gün hücreye koyma disiplin cezası ile cezalandırılmalarına dair Tekirdağ 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 22.02.2011 gün ve 2011/202 sayılı kararına yönelik şikayetlerin yerinde bulunup kabulü ile cezaların ortadan kaldırılmasına ilişkin Tekirdağ İnfaz Hakimliğinin 15.06.2012 gün ve 2011/938 dosya, 2012/1570 sayılı kararına karşı Cumhuriyet savcısınca yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın ortadan kaldırılmasına dair Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.07.2012 gün ve 2012/1167 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Hükümlülerin boru deliğine bir müdahalede bulunmadıkları yönündeki beyanlarının aksini kanıtlayacak disiplin yaptırımı ile karşılanmasını gerektirir kesin bir delil bulunmadığından yapılan itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle CMK 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu daireye ihbar ve dava evrakı tebliğ olunmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğname içeriğine, dosya kapsamına göre, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan iş bölümü kararı uyarınca işin incelenmesi Dairemizin görevine girmediğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Yargıtay 19. Ceza Dairesine TEVDİİNE, 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5582
Karar No: 2019/4241
Karar Tarihi: 10.07.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/5582 E.  ,  2019/4241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-)Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelenmesinde,

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

1-)Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelenmesinde,

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-)Gizli soruşturmacı sivil giyimli kolluk görevlilerinin; sanıktan 23.09.2013, 27.09.2013, 28.09.2013 ve 13.10.2013 tarihlerinde, uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, sanıktan dördüncü kez uyuşturucu madde alınmasının ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

2-) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA,10.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.