erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/13846
Karar No: 2015/13721
Karar Tarihi: 15.09.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/13846 E.  ,  2015/13721 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Muhtelif suçlardan ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü ...’ın, aldığı özel izin sonrası infaz kurumuna dönmediğinin tespiti üzerine firar ettiği gerekçesiyle hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin yasal şartlar oluşmadığından bahisle reddine dair ... Cumhuriyet Başsavcılığının 04.08.2014 tarih ve 2013/225 ilamat sayılı kararına vaki itirazın, hükümlünün disiplin cezasının 01.02.2014 tarihinde kaldırıldığı ve üzerinden 6 aydan daha fazla süre geçtiği gerekçesiyle kabulü ile hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin kabulüne ilişkin ... İnfaz Hâkimliğinin 11.08.2014 tarih ve 2014/954 esas, 2014/959 karar sayılı kararına karşı, ... Bakanlığı'nın 28.04.2015 gün ve 94660652-105-02-1882-2015-8676/27785 sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.07.2015 gün ve 2015/156198 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre; Açık Ceza İnfaz Kuramlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8. maddesinin (e) bendinde “Eğitimevleri hariç kapalı veya açık kuramlardan firar edenler, açık kurumlara ayrılamaz.” şeklindeki düzenleme ile aynı yönetmeliğin kapalıya iade başlıklı 12/1-b. maddesindeki “Firar edenler, kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kuramlara iade edilir ve bu karar derhâl infaz hâkimliğinin onayına sunulur.” şeklindeki düzenlemelere nazaran firar eyleminin, kınama dışındaki disiplin cezası almak fiilinden bağımsız olarak başlı başına kapalı ceza infaz kurumuna iade sebebi olarak öngörüldüğü, firar eylemi nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iade edilme hâlinde firar ettiği sıradaki cezanın infazı sırasında bir daha açığa ayrılamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar tesisinde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma talebine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden; İnfaz Hakimliğinin 2014/954-959 sayılı kararı verdiği 11.08.2014 tarihinde yürürlükte olan Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8/1-e maddesindeki “Eğitimevleri hariç kapalı veya açık kurumlardan firar edenler açık kurumlara ayrılamaz.” hükmü gereğince firar ettiği tarihte çektiği ceza ile birlikte firar etmekten dolayı aldığı cezayı infaz etmekte olan hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına yasal imkan bulunmadığından ... İnfaz Hâkimliğinin 11.08.2014 tarih ve 2014/954 esas, 2014/959 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14836
Karar No: 2012/39799
Karar Tarihi: 25.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/14836 E.  ,  2012/39799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın olay günü müştekinin işlettiği yemek salonuna telefon açarak, 1 kg köfte ve 4 ayran istediği, 100. TL para üstü ile Arçelik önüne getirin dediği, tanık ...'ün sipariş ve 80.00.TL para üstünü söylenen yere götürdüğünde, sanığın karşıladığı yiyecek ve 80. lirayı alıp ayranları içeri bırak parayı içerden al diyerek ortadan kayıp olması suretiyle gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluuşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın sabıka kaydının duruşma sırasında getirtilerek okunmaması ve koşulları bulunduğu halde TCK”nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhte temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 Sayılı Yasanın 53. maddesi 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükümde 5237 Sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulamasıyla ilgili paragraf çıkartılarak, “5237 Sayılı Yasanın 53. maddesi 1. fıkrasının a.b.d bendinde yer alan haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 5237 Sayılı Yasanın 53. maddesi 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan koşullu salıvermeye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesi eklenmek suretiyle diğer yönleri usül ve yasaya uygun hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/06/2012 tarihinde, oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/12580
Karar No: 2012/21965
Karar Tarihi: 18.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/12580 E.  ,  2012/21965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahetecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-...: TCK.nun 204/1, 62, 53/1-a, b, d, e maddeleri gereğince; 2 yıl 6 ay hapis cezası ve yasada sayılı haklardan yoksun bırakılmasına.

2-... ve ... : TCK.nun 223/2. maddesi gereğince; sanıkların ayrı ayrı beraatlarına.

Suça konu çekin delil olarak dosyada saklanmasına.

25.05.2005 tarihli iddianameye konu, sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan açılan davada mahkemesince bir karar verilmesi her zaman için mümkün görülmüştür.

1- Sanık ...'ye ait Türkiye Halk Bankası A.Ş. Diyarbakır merkez şubesinde bulunan çek hesabından bankaca ilgiliye verilen çek karnesindeki çeklerden, dava konusu 11.02.2005 tarih ve 4.250.000.000 TL bedelli çekin taklit olarak basılmak suretiyle ticari ilişki nedeniyle müştekiye verilerek sanıklar tarafından tedavüle konulduğu iddiasıyla resmi belgede sahtecilik suçundan açılan davada; sanıkların savunmalarında yüklenen suçu kabul etmemeleri, bilirkişi raporunda çekteki imzaların sanıkların eli ürünü olmadığının belirtilmesi, çekin hamili ...'nin soruşturma beyanında; dava konusu çekin Öz Işıl firmasına yapılan satış nedeniyle bu firma tarafından, pazarlamacısı ...'e verildiği ve kendisine getirildiğini, firma sahibi olarak ...'ı bildiğini ancak bu kişiyi şahsen tanımadığını söylemesi, adı geçenlerin duruşmada dinlenmemiş olmaları karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi amacıyla müşteki ... ve ifadesinde geçen pazarlamacı ...'in araştırılarak duruşmaya celbi, çeki kimden hangi ticari ilişkiye göre aldıklarının sorulması, gerektiğinde sanıklarla yüzleştirilmeleri; ayrıca dosya arasında çekin aslı ya da onaylı suretinin bulunmamasına, alınan bilirkişi raporlarında da aldatma kabiliyeti bulunup bulunmadığına ilişkin görüş bildirilmemiş olmasına göre; belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu gözönüne alınıp, taklit/ sahte olduğu belirtilen ve adli emanette kayıtlı olduğu anlaşılan çek aslının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri tutanağa geçirilerek, yasal unsurları taşıyıp taşımadığı ve iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı yöntemince araştırılıp, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ile mahkumiyet kararı verilmesi, Yasaya aykırı;

2- Kabule göre de;

Sanık ...'ın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine karar verildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan banka lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesindeki maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/5547
Karar No: 2020/8424
Karar Tarihi: 10.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/5547 E.  ,  2020/8424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik suçundan sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yurtdışına turşu ihraç eden katılan şirketin, üreticilerle turşuluk hıyar ekimi ve yetiştiriciliği hususlarında sözleşmeler aktederek tohum, mazot, gübre gibi ihtiyaçları da temin ettiği, bu amaçla haklarında ek takipsizlik kararı verilen ..., ..., ... ve ... ile kendi tarlalarına turşuluk hıyar ekme taahhüdünü içeren 4 adet sözleşme aktedildiği, katılan şirketin de karşılığında 285 paket tohum,1300 litre mazot, 80 çuval gübre ve diğer malzemeleri tedarik ederek verilmesine rağmen sözkonusu ürünlerin kontrolü için daha önce gösterilmiş olan tarlalara gidildiğinde ekimin yapılmadığı, tarlaların bir kısmının boş olduğu ve başka ürünler ekilmiş olduğunun belirlendiği, ayrıca yapılan soruşturma neticesinde bahse konu sözleşmelerde ..., ..., ... ve ... adına atılı imzaların, sanık ... tarafından atıldığının anlaşıldığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamaları kabul etmediği, turşuluk hıyar yetiştirme ve alım sözleşmelerinde katılani şirket yetkilisinin herhangi bir imzasının yer almaması nedeniyle sözleşmelerin özel belge niteliğini taşımadığı, Adlî Tıp Kurumu raporunda bahse konu sözleşme ve belgelerdeki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığının tam olarak tespit edilemediği, katılan şirketçe iddia edildiği üzere turşuluk hıyar ekimi ve yetiştiriciliği taahhüdüne yönelik olarak tohum, mazot ve gübrelerin tevdii edildiğine ilişkin dosyaya herhangi bir belge yada delil ibraz edilmediği, katılan şirket yetkilelerince yapılacak basit bir araştırma ile bir kısım tarlaların boş, bir kısmına başka ürünlerin ekilmiş olduğu hususun kolaylıkla tespit edilebileceği, sanığın bu denetim imkanını ortadan kaldırmadığı, bu kapsamda dolandırıcılık suçunun unsurlarının bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeter her tür şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna, eylemin suç teşkil ettiğine ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/4798
Karar No: 2010/10401
Karar Tarihi: 18.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/4798 E.  ,  2010/10401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.11.2008 tarih ve 2007/197 - 2008/601 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Aşa Oyak Sigorta A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince yurt dışındaki alıcıya satılan dondurulmuş soğan emtiasının davalı ... Ltd. Şti.'nce CMR ükümlerine göre taşındığını, taşınan emtianın davalı ... şirketince nakliyat abonman sigorta poliçesiyle taşıma rizikolarına karşı sigorta örtüsü altına alındığını, emtianın, taşıyan aracın dondurucu tertibatındaki olumsuzluk nedeniyle ısının yükselmesi sonucu hasarlandığını ileri sürerek, 15.000,00 TL'nın %5 oranındaki temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Nak. Ltd. Şti. vekili, hasar bildiriminin süresinde yapılmadığını, emtianın kaç derecede taşınması gerektiği hakkında CMR belgesinde kayıt bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, emtia, davacı tarafından CIF kaydıyla satılıp araca yüklenmekle hasar ve nef'i alacıya geçtiğinden davacının aktif dava ehliyetinni bulunmadığını, abonman poliçesi hükümlerine göre ilk bildirimin süresinde yapılmaması ve taşınan emtianın yüklenmeden bildirilerek poliçe düzenlenmemesi nedeniyle rizikonun teminat dışı olduğunu, poliçe özel şartları gereğince hasarın teminat kapsamında bulunmadığını, CMR belgesinde emtianın taşınacağı ısı yazılmadığından hasarın davacının kusurundan kaynaklandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, emtianın yurt dışındaki alıcıya teslim edilmek üzere soğuk hava tertibatılı araca yüklendiği, hasarın araçtaki soğutma tertibatının çalışmamasından kaynaklandığı ve poliçe teminatı kapsamında olduğu, CMR hükümlerine göre tazmini gereken zararın 8.063 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile anılan meblağın temerrüt faiziyle birlekte tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan Axa Oyak Sigorta A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılardan Axa Oyak Sigorta A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılardan Axa Oyak Sigorta A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 369,94 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16998
Karar No: 2015/2688
Karar Tarihi: 27.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16998 E.  ,  2015/2688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/02/2014 tarih ve 2010/237-2014/102 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı .... adına 43. sınıfta tescili 2006/66675 sayılı "...." markasını müvekkilinin marka lisans sözleşmesiyle Antalya içinde kullanma hakkını aldığını, davalının köfte-piyaz satışı alanında faaliyet gösterdiği işletmesinin adını "...." olarak kullandığını, davalının markaya tecavüzü nedeniyle gönderilen ihtarnamenin sonuçsuz kalması üzerine, davalının müvekkilinin markasına tecavüz oluşturacak şekilde kullanımıyla ilgili müvekilince delil tespiti yapıtırıldığını ileri sürerek, markaya tecavüzün durdurulmasına, giderilmesine, 20.000 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının "..." ibaresini küçük punto ile yazıp "...." ibaresini büyük puntolarla vurgulamak suretiyle "...." ismi ile faaliyette bulunmasının davacının marka hakkına tecavüz oluşturduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile markaya tecavüzün önlenmesine, 8.000 TL tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve her ne kadar davalı tarafça işbu davanın açılmasından önceki bir tarih olan 06.02.2010 tarihli başvuru sonucunda "...." ibaresi marka olarak tescil edilmesi nedeniyle anılan ifade 556 sayılı KHK'nın 40. maddesi uyarınca başvuru tarihinden itibaren davalı yararına marka koruması sağlamakta ise de, davalının anılan markada yer alan ".... ibaresini davacının lisans sahibi olduğu "...." asıl unsurlu markadan önce oluşturup kullandığının kanıtlanamaması nedeniyle aleyhine gerçekleştirilen 31.12.2009 tarihli ihtarname ve 05.02.2010 tarihli delil tespiti itibariyle kullanımının davacının marka hakkına tecavüz oluşturmasına ve söz konusu kullanımın niteliği itibariyle maddi tazminat talep hakkını doğurmuş bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 409,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9277
Karar No: 2012/14710
Karar Tarihi: 12.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/9277 E.  ,  2012/14710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

06.06.2008 tarihli keşif tutanağının ilk sayfasındaki imza eksikliğinin mahallinde giderilebileceği kabul edildiğinden tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

1- Sanık ...'nın beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin anlaşıldığı, sanığın kiraladığı ve tadilatını yapacağı binada yapılan çalışmaların verilen izin dışına taşdığına dair tesbitin dosya içinde yer almadığı, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun suç duyurusu yazısında, sanığa yönelik bir iddianın yer almadığı mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ile ...'in beraatlerine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelemesine gelince;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar tarafından ihaleyle yapımı üstlenilen ve 3. Derece arkeolojik sit alanı içinde kalan ve aynı zamanda tescilli olan cami avlusundaki tuvalet ile abdest alma yerleri inşaatı sırasında, onaylı projenin dışına çıkıldığının bilirkişi raporu ile saptanmasına ve eylemlerinin 2863 sayılı Kanuna aykırılık oluşturduğunun tesbitine, ayrıca yerel mahkemenin hükmüne dayanak teşkil eden 01.07.2008 tarihli bilirkişi kararında "tuvalete bitiştirilmiş durumdaki şadırvanın kanun kapsamında onaylı projeden farklı izinsiz bir uygulama" olduğu tesbitine rağmen atılı suçun oluşmadığı gerekçesine dayalı olarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9840
Karar No: 2014/9654
Karar Tarihi: 18.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/9840 E.  ,  2014/9654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay günü yönetimindeki otomobille meskun mahalde, dört caddenin kesiştiği ve caddelerin kavşak başında yaya geçitlerinin bulunduğu ışıklı dönel kavşağa geldiğinde, kendisine yeşil ışık yanarken dönel kavşakta sola döndüğü sırada, yaya geçidini kullanmayarak, karşıdaki mağazanın önünden yola giren ve sanığın geldiği yöne geçmek isteyen ölene kavşak ortalarında ve yaya geçidinin dışında çarpması şeklinde meydana gelen olayda; ölenin sol tibia plato kırığı ve sol omuzda humerus başı kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, akabinde 01.12.2008 tarihinde evinde vefat ettiği, Adli Tıp 1. İhtisas Kurulu'nun raporuna göre, 11.11.2008 tarihli kaza ile 01.12.2008 tarihli ölüm arasında illiyet bağının bulunduğu, ancak; sanığın yeşil ışıkta kavşağa giriş yapmış olması, ölenin karşıya geçişi sırasında yakın mesafede bulunan yaya geçidini kullanmaması ve çarpma sonucu sanığın aracında hasar meydana gelmediği ve olay yerinde fren izinin bulunmaması hususları hep birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kusuru bulunmadığı nedeniyle atılı suçtan beraatine ilişkin mahkemenin kabul ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulduğuna, sanığın kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 18.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.