Esas No: 2017/5001
Karar No: 2019/8174
Karar Tarihi: 12.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/5001 E.  ,  2019/8174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... için;

TCK'nın 158/1-k, 35, 62, 52, 53

Sanık ... için;

TCK'nın 158/1-k, 35, 39, 62, 52, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

26.11.2005 tarihinde, sanık ...’ın maliki olduğu ve 26/01/2005-2006 vadeli, 23411 acente no ve 27 nolu poliçe ile teminat altına alınmış .... plakalı aracını diğer sanıklar ... ve ...'a verdiği, adı geçen sanıkların Sarıyer .... köyü ile Sarıyer Merkezi arasındaki tenha alanda bulundukları sırada aracın yandığı, sanık ...'nın yanan aracın sigorta teminat bedelini alabilmek için 28/11/2005 tarihinde müşteki sigorta şirketine başvurduğu ve bu başvurusu üzerine 50820109151 nolu kasko hasar dosyası ile 21/12/2005 tarihli zeyilname düzenlendiği, ancak araç üzerinde yanmadan sonra yapılan incelemelerde 17/03/2006 tarihli araştırma, 12.03.2006 ve 06/05/2013 tarihli bilirkişi raporlarından aracın, direksiyon mili ve simidi, radyatörü, ön tamponu, ön far çerçeveleri, stop lambaları, stepne jantı, krikosu, bijon anahtarı, arka silecek moturu, tavan sunroof motoru, kapı panzut demirleri, üç kapı hoperlörleri, ön cam silecek motorları ve kalorifer motorunun araç enkazı üzerinde olmadığı, sökülmüş olduğu, araçta olması gereken bu parçaların yanarak yok olmasının mümkün olmadığının belirtildiği, sanıkların bu suretle sigorta bedelini almak amacıyla dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

I-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanıkların savunması, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamından sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ...’ın diğer sanık ... ile beraber fikir ve eylem birliği içerisinde, suçun işlenişi üzerinde ortak hakimiyet kurarak atılı suçu gerçekleştirdiği anlaşıldığı halde, hakkında TCK'nın 37. maddesi yerine aynı maddenin 39. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından; her ne kadar hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmüşse de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün, 2008/6-47 Esas ve 2008/43 Karar sayılı kararı ışığında, sanığın yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılması hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağından, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin verdiği 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden; bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, TCK’nın 62. maddesiyle uygulama yapıldığı halde cezanın ertelenmemesiyle çelişkiye neden olunduğuna, sabıkasının ertelemeye engel olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanıkların savunması, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamından sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

2-) 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1, 2 ve 4. numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin verdiği 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlayarak yürürlüğe girdiğinden, iptal kararına göre değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan sanık hakkında adli para cezasına mahkumiyete ilişkin “120 gün”, “60 gün”, “50 gün” ve “1.000 TL” terimleri ve TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin ilgili bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerlerine sırasıyla “5 gün”, “2 gün”, “1 gün” ve “20 TL” ile “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibarelerinin eklenmesi, suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.