erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/2282
Karar No: 2015/2435
Karar Tarihi: 24.06.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/2282 E.  ,  2015/2435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık beyanı, tutanaklar ve tüm dosya kapsamından suça konu olayın gece vakti saat 22:30 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 143. maddenin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 07.06.2010 tarihli Olay,Yakalama, Geçici Muhafaza Altına alma Tutanağında belirtildiği üzere kolluğa hırsızlık yapan iki kişinin ticari taksi ile kaçtığının ihbar edilmesi üzerine kolluğun sanığın ticari taksinin geçebileceği yerde beklemek sureti aracı durdurarak sanığı ve suça konu eşyayı bulduğu ve sanığın kaçtığı, neticesinde suça konu eşyanın olay yerinden farklı bir yerde bulunduğu ve kesintisiz bir takibin bulunmadığının anlaşılması karşısında; eylemin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığından bahisle eksik ceza tayini; sanığın dosyası yaş küçüklüğü nedeni ile tefrik edilen ... isimli kişi ile önceden alınmış karar doğrultusunda gözcülük yapmak ve suça konu eşyayı taşımak sureti ile eyleme doğrudan katıldığı anlaşıldığından 5237 sayılı Yasa'nın 39/2. maddesi uyarınca indirim yapılmak sureti eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça konu eyleminin 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu halde, hüküm kurulurken 142/1. maddesi olarak belirtilmesi sonuca etkili olmaması ve mahallinde eklenebilir bir durum olduğundan, hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş olduğu halde, gerekçeli kararda hükmolunması suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunması; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'ün temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4108
Karar No: 2015/28803
Karar Tarihi: 19.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/4108 E.  ,  2015/28803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/210956

MAHKEMESİ : Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2011/277 (E) ve 2013/103 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdur hakkında düzenlenen Alanya Devlet Hastanesinin 14/07/2011 tarih ve 1747 sayılı raporunda yer verilen bulgulardan ötürü sanığın üzerine atılı suçun şikayete tabi olmadığı ve 30/11/2012 tarih ve 10639 sayılı raporda mağdurun yüzde sabit iz açısından muayenesinin yapılması gerektiği bildirildiği halde; öncelikle mağdurun yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği ve yüzünde sabit ize neden olup olmadığı hususlarında adli tıp kurumundan rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12632
Karar No: 2010/13496
Karar Tarihi: 16.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/12632 E.  ,  2010/13496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: IĞDIR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/05/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakan babası adına kayıtlı 586 parsel sayılı taşınmaza davalıların ev ve ahır yapmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürüp, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, kısa kararda "davanın kabulüne", gerekçeli kararda "davanın kısmen kabul kısmen reddine" davalı Ö. (E.) A.'un 586 parselin 80 m² lik kısma elatmanın önlenmesi ile bu bölümde bulunan evin yıkımına, davalı F. hakkındaki davanın reddine" karar verilmiştir.

Karar, davalı E. A. tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda davanın kabulüne, gerekçeli kararda ise davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, mahkemece kısa kararda “davanın kabulüne”, gerekçeli kararda “davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, davalı Ö.(E.) A. bakımından elatmanın önlenmesi ve yıkım taleplerinin kabulüne, davalı F. Y. hakkındaki davanın reddine” şeklinde kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9206
Karar No: 2015/6476
Karar Tarihi: 03.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/9206 E.  ,  2015/6476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/318799

MAHKEMESİ : Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2011

NUMARASI : 2011/81 (E) ve 2011/451 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın savunmasının alındığı 13.05.2011 tarihli talimat zaptına ilişkin duruşma tutanağı sayfalarının hakim ve katip tarafından imzalanmadığı gibi elektronik imza ile de imzalanmaması,

2-Sanığın kollukta verdiği savunmasında, İskenderun Devlet Hastanesi'nde psikolojik tedavi gördüğünü, sinir hastalığı olduğunu ileri sürmesi ve sanık hakkında alınan sosyal ve ekonomik durum araştırma tutanağında da psikolojik tedavi gördüğünün belirtilmesi karşısında, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca "akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı" konusunda CMK'nın 74. maddesine göre gözlem altında tutulup usulünce sağlık kurulu raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kabule göre de;

a-Sanığın mağdurun işyerine girerek elindeki 50 TL'yi bozdurmak istediğini söylemesi, mağdurun verdiği iki adet 20 TL ile 1 adet 10 TL miktarındaki parayı almasına karşın 50 TL'yi vermeden bir bahane ile olay yerinden ayrılması şeklindeki somut olayın suç tarihi itibariyle TCK'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 141/1. maddesinin uygulanarak eksik cezaya hükmolunması,

b-Sanığın lehe hükümlerinin uygulanmasını talep etmesine karşın, sanık hakkında TCK'nın 50. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık T.. T..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8216
Karar No: 2017/17101
Karar Tarihi: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8216 E.  ,  2017/17101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2012/4518
Karar No: 2013/5788
Karar Tarihi: 25.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4518 E.  ,  2013/5788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27...2010 tarih ve 2009/372-2010/388 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacının mirasçıları vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin davalı ...Ş. ... Şubesi’ndeki döviz hesabında bulunan 50.363 USD’nin banka görevlilerinin telkin ve yönlendirmesi sonucu ... ... hesaba havale edilmesi konusunda talimat alındığını, şubenin parayı Kıbrıs’taki ... ... fiilen transfer etmeyip, genel müdürlük nezdindeki merkezi hesabına kayden alındığını ve bu hesaptan da yok edildiğini, paranın yatırıldığı tarihte davalı bankanın yönetim kurulu üyesi ve sahipleri olan davalılar ..., ... ve ...’in bankanın o tarihlerde genel müdür ve genel müdür yardımcısı olan diğer davalıların B.K.nun 41 nci maddesi gereğince davalı bankanın ise ...’nun 321/son maddesi gereğince sorumlu olduklarını ileri sürerek, 61.904 USD’nin davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar ..., ... ve ... vekilleri müvekkillerinden ...’ın banka ile hiçbir ilgisinin olmadığını, diğer müvekkillerinin ise sembolik olarak

ortaklıkları bulunduğunu, bankanın vadeli taahhütlerini yerine getirememesi gerekçesiyle elkoyma kararına karşı idari yargıda dava açıldığını savunarak, davanın reddin istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davanın ayrı bir tüzel kişilik olan ve davacının havale talimatı ile hesaptaki parasını gönderdiği ... ... Ltd’ne yöneltilmesi gerektiğini savunarak, reddini istemiştir.

Diğer davalılar yanıt vermemiştir.

Mahkemece, 09.04.2010 tarihinde davanın müracaata bırakıldığı, aradan üç ay geçmesine rağmen taraflarca yenilenmediği gerekçesiyle, HUMK’nun 409/5 maddesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davanın açılmamış sayılmasına ilişkin karar ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin talebin reddine ilişkin kararı davacının mirasçıları vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının mirasçıları vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının mirasçıları vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17681
Karar No: 2015/8617
Karar Tarihi: 21.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/17681 E.  ,  2015/8617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla atılı suçu işlememiş olmasına rağmen sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin 7. bendinin hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17862
Karar No: 2016/14749
Karar Tarihi: 08.12.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/17862 E.  ,  2016/14749 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Dava, davacının davalı işyerinde sağlık personeli olan hemşire ünvanı ile çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Genel Kurulu'nun 14.11.2007 tarih ve 2007/13-848 E. 2007/840 K. sayılı ilamında belirtildiği üzere, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi (davanın mesmu, yani dinlenebilir olabilmesi) bazı şartların tahakkukuna bağlı olup, bunlara dava şartları denir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu (varlığı mutlaka gerekli); diğer bir kısmı da, olumsuz (yokluğu mutlaka gerekli) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetmelidir.

Olumlu dava şartlarından biri de, davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğundan dolayı reddedilmelidir.

Eldeki davada, davacı, 20.05.2004-14.09.2007 tarihleri arasında davalı işyerinde sağlık personeli olarak çalıştığını, görevinin hemşire olarak tespit edilmesini, kurum kayıtlarına bu şekilde işlenmesini talep etmiş, Mahkemece, davacının davalı işyerinde 20.05.2004-14.09.2007 tarihleri arasındaki görevinin/ünvanının sağlık personeli olan hemşire olduğunun tespitine karar verildiği anlaşılmakta ise de bu karar yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

5510 sayılı Kanunun amacı, sosyal sigortalar ve genel sağlık sigortası açısından bireyleri sosyal güvenlik kapsamına almak; bu sigortalardan yararlanacak olanları ve sağlanacak hakları, sosyal sigorta haklarından yararlanma şartları ile finansman yöntemlerini belirlemek, ayrıca sosyal sigorta türlerinin işleyişi ile ilgili usul ve esasları düzenlemektir.

./..

Davacının hizmet cetvelinde 20.05.2004-14.09.2007 tarihleri arasında davalı işyerinden bildirimleri bulunmaktadır. Davacının talebi bildirilen sürelerde hemşire olarak çalıştığının tespitine ilişkin olup, anılan kanunda sigortalıların çalışmalarını hangi ünvan ile yaptıklarına dair bir tespit durumu söz konusu olmamakla, davacının iş bu davayı açmasında sosyal güvenlik hukuku yönünden hukuki yararı yoktur.

Yukarıdaki açıklamalar ışığı altında, inceleme konusu dava değerlendirildiğinde davacının sosyal güvenlik hukuku yönünden hukuki yararı bulunmadığından davanın reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi de, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Esas No: 2009/11775
Karar No: 2009/20361
Karar Tarihi: 26.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/11775 E.  ,  2009/20361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takibe dayanak bonolarda ...... asıl borçlu gösterilmiş olup, şirket yetkilisi olan .......'ın şirket kaşesi yanına ve ayrıca açığa birer imza attığı görülmektedir. TTK. 614/1 maddesi uyarınca bonoda aval veren kimse kimin adına taahhüt altına girmişse tıpkı onun gibi sorumlu olur. Bu nedenledir ki yalnızca imzadan ibaret olan aval, sadece bononun ön yüzünde mümkündür. Atılma maksadı ne olursa olsun bononun ön yüzündeki imza, muhataba veya keşideciye ait değilse, bu imza sahibini avalist durumuna getirir. İmza sahibi herhangi bir taahhüt altına girmeyi düşünmediğini ileri süremez. Borçtan sorumlu olmak için imza yeterli olup, ayrıca kişinin ad ve soyadının bulunması gerekmez. Bu durumda takipte borçlu olarak gösterilen ......'ın imzası takipten önce mevcut olduğundan, isminin sonradan yazılması sorumluluğu ortadan kaldırmaz. Diğer taraftan alacaklının daha önce takipten feragat etmesi de alacağın özünden feragat etmedikçe yeniden takip yapmasına engel değildir.

Mahkemece itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2725
Karar No: 2019/2479
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2725 E.  ,  2019/2479 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2009/25594
Karar No: 2011/13894
Karar Tarihi: 11.10.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/25594 E.  ,  2011/13894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın savunmasında; suçun kabul ettiği, müştekinin erkek arkadaşı olduğu, evleneceklerine karar verdikleri fakat ail baskılarına dayanamayan katılanın kendisinden ayrıldığı, ayrıldıktan sonra kendisi hakkında dedikodu çıkarmış olduğu, bu hususu konuşmak için kendisinin çalıştığı dükkana gettiği, katılanın daha önceden kendisini aşağıladığı, yeniden aşağılayacak olursa yüzüne dökmek için evde bulunan ilaç şişesini aldığı ve çalıştığı dükkana gittiğini, kendisini çağırmasına rağmen gelmeyince gelmesi konusunda ısrar ettiğini, katılanın yanına gelir gelmez hakaret edince yüzüne yanında getirdiği sıvı maddeyi dökerek uzaklaştığını beyan etmesi ve katılanında olaydan önce sanıkla arkadaşlık yaptığını beyanı karşısında; sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekirken yetersiz gerekçeyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4612
Karar No: 2019/6221
Karar Tarihi: 01.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4612 E.  ,  2019/6221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı ve danışmanlık tedbiri

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemece, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçları bakımından fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğiyle ilgili soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan raporlar arasında çelişki bulunarak Erciyes Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı tarafından verilen 21/04/2015 tarihli raporla bu çelişkinin giderilmesi karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 01/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.