Esas No: 2022/13501
Karar No: 2024/2331
Karar Tarihi: 03.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/13501 E.  ,  2024/2331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1759 E., 2022/1973 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

1. Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2019/248 Esas, 2021/333 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve aynı maddenin son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci

maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2021/1759 Esas, 2022/1973 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın cezai sorumluluğunun bulunmadığına, bu konuda alınan raporların yetersiz olduğuna, sanık lehine haksız tahrik ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Tekirdağ 1 No'lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda kalmakta olan sanığın, olay günü yatmak üzere üst kata çıkan katılanın yanına giderek ona jiletle saldırdığı, yüzünde sabit iz meydana gelecek şekilde yaraladığı, üzerine atılı kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, sanığın cezai sorumluluğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesi'nin 07.12.2020 tarihli ve Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesi'nin 01.03.2021 tarihli raporları, katılanın yaralanmasına ilişkin 08.03.2019 tarihli Tekirdağ Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları ile yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci aynı kabul edilmiş ise de;

Katılandan sanığa yönelen haksız söz ve eylem bulunmadığı belirtilerek haksız tahrik hükümleri ile koşulları oluşmadığından takdiri indirim hükümlerinin karardan çıkartılmasına karar verilerek İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına karar verildiği, yeniden hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.05.2021 tarihli ve 2019/248 Esas, 2021/333 Karar sayılı karanında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulandığı, istinaf incelemesi sonrası kurulan yeni hükümde mükerrirlik koşulları devam ettiği halde sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın cezaî ehliyetinin tam olduğuna dair aldırılan raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, katılandan kaynaklanan haksız bir söz ya da eylem bulunmadığından sanık lehine haksız tahrik indiriminin uygulanma koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmadığı, eksik inceleme bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2021/1759 Esas, 2022/1973 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.