Esas No: 2010/7202
Karar No: 2010/7811
Karar Tarihi: 01.07.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/7202 E.  ,  2010/7811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/05/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 140 ada 10 parsel sayılı taşınmazın ¾ pay sahibi A.oğlu B.ile ¼ pay sahibi Ö. kızı H.’nin sağ  mı ölü mü  oldukları  bilinemediği  için 1997 yılında Tekirdağ Defterdarının kayyım tayin edildiğini, kayyımla idare süresinin 10 yılı aştığını ileri sürüp Türk Medeni Yasasının 588. maddesi gereğince adı geçenlerin gaipliğine, tapu kaydının iptali ile anılan kişilere ait payların hazine adına tescili  isteğiyle  hasımsız  olarak  eldeki  davayı   açmıştır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmaz malikleri yönünden 1997 yılında kayyım tayinine  hükmedilse de kararın kesinleşmediği, kayyımla resmen idarenin 2003 yılında başladığı, 10 yıllık yasal sürenin dolmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi   raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, gaiplik kararı  verilmesi, tapu iptali ile hazine adına tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve  toplanan delillerden; çekişme konusu 10 parsel sayılı taşınmazın ¾ pay sahibi A.oğlu B.ile ¼ pay sahibi Ö. kızı H.’nin tüm araştırmalara rağmen bulunamadığı ve Tekirdağ Defterdarı’nın Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.12.1997 tarih, 1997/1132 esas, 1997/1204 karar sayılı ilamı ile kayyım olarak atandığı, kayyımla idare süresinin dolduğu ileri sürülerek gaiplik kararıyla birlikte hazine adına tesciline karar verilmesi isteğiyle eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Gerçekten de, dava konusu 10 parsel sayılı taşınmaz için Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.12.1997 tarih, 1997/1132 esas, 1997/1204 karar sayılı ilamı ile Tekirdağ defterdarının kayyım olarak atandığı, taşınmaz kaydına kayyım atanma şerhinin ise 16.04.2003 tarihinde işlendiği görülmektedir.Bilindiği üzere; 3561 sayılı yasanın 2. maddesinin 1. fıkrası  ile  “Bir kimsenin uzun süreden beri bulunamaması veya oturduğu yerin bilinememesi veya  miras açıldığında sağ olup olmadığı kanıtlanamıyan mirasçının payının resmen yönetilmesi amacıyla kayyım atanmasının gerektiği hallerde, vesayet makamı, bu kimselerin malları üzerinde hazinenin hak ve menfaatinin bulunup bulunmadığını mahallin en büyük  mal memurluğundan araştırır. Hazinenin hak ve menfaatinin söz konusu olduğunun anlaşılması halinde, mahallin en büyük mal memurunu yönetim kayyımı tayin eder”. Ayrıca, aynı yasanın 2. maddesinin 2. fıkrasının ilk cümlesinde de, “ Mallar üzerindeki yönetim görevi sona erinceye kadar, yönetim kayyımı tayin edilen en büyük mal memuru yerine vekalet eden veya atanan kimse de bir karara gerek kalmadan o makama tayin edilmiş sayılır” şeklinde düzenleme getirilmiştir. Yasada fiilen taşınmazların yönetimine başlanılması tarihi öngörülmemiştir.

Bu  durumda,dava konusu taşınmazın re’sen yönetilmeye başlandığı tarihin kayyımlık kararının tapu kaydına şerh verildiği 16.04.2003 tarihi olduğunun kabulü ile 10 yıllık sürenin dolmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olmasının doğru olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle, HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 1.7.2010  tarihinde  oybirliğiyle   karar  verildi.