erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/30386
Karar No: 2019/12505
Karar Tarihi: 09.10.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/30386 E.  ,  2019/12505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Kanun'un 82. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağı ve yangın sahasında yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ile, yangının örtü yangını şeklinde seyrettiği ancak 6831 sayılı Kanun'un 2896 sayılı kanunla değişik 112. maddesine göre tazmini gereken doğrudan zararın 116,66 TL olduğu, 6831 sayılı Kanun'un 110/3. maddesinde düzenlenen gerçek zararın hesabında yanan sahada hasar gören ağaç ve ağaçcıklarla, bitki örtüsüne göre oluşan zarar, ağaç ve ağaçcıkların hayatiyetini kaybedip etmediği, geride kalan emvalin değerlendirilme miktarı, yok olan canlı varlıktan ve toprağın verim gücündeki azalma gibi hususların nazara alınması gerekip, ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarının dikkate alınmaması gerektiğine göre; CMK'nin 231/5 ve devamı maddesinde yer alan subjektif şartlar değerlendirilerek karar verilmesi yerine, ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masrafları da dahil edilerek oluşan zararın sanık tarafından giderilmediğinden bahisle CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de,

Taksirli suçlarda TCK'nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5078
Karar No: 2022/8588
Karar Tarihi: 07.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/5078 E.  ,  2022/8588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

No : 2021/196-2021/426

İlk Derece

Mahkemesi :... 6. İş Mahkemesi

No :2014/438-2020/331

İş kazası sonucu vefat eden sigortalının maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince ilâmda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair verilen karara karşı davacı ve davalı Enerji Petrol Ürünleri Pazarlama A.Ş. vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince davacı ve davalı Enerji Petrol Ürünleri Pazarlama A.Ş. vekillerinin istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Enerji Petrol Ürünleri Pazarlama A.Ş. vekili tarafından süresi içerisinde duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine, dosya incelenerek temyiz istemlerinin süresinde olduğu, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07/06/2022 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı Enerji Petrol Ürünleri Pazarlama A.Ş. adına gelen olmadı. Davacı asil ... ile davalı ...Ş. adına Av. ... geldi. Diğer davalı adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına, 07.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12152
Karar No: 2013/10378
Karar Tarihi: 20.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/12152 E.  ,  2013/10378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 51. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.03.2012 tarih ve 2010/9-2012/83 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından sigortalı M/Y SU isimli teknenin seyir manevrası sırasında şaft kovanının tekne gövdesine bağlandığı lamina ahşap karina bölgenin kırıldığını, tekneye giren suyun hasara sebep olduğunu, teknenin inşaasının davalı tarafından yapıldığını, hasarın inşaa kusurundan kaynaklandığını ileri sürerek müvekkilince sigortalıya yapılan ödeme tutarı olan 37.819,00 Euro'nun tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın normal değerin üzerindeki bir kuvvetin, tekne doğası dışında, ekstra olarak dümen palası ve dolayısıyla dümen şaft ve şaft kovanı üzerinde baskı oluşturması sonucu meydana geldiğini, ekspertiz raporunun hatalı tanzim edildiğini, teknenin kayalığa çarpması sonucu oluşan hasarların imalat hatası olarak gösterildiğini, müvekkilince üretilen teknede hiç bir imalat hatası bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu zarar ile inşa veya bakım noksanı arasında illiyet bağı kurulamadığı, teknenin kayaya çarpma nedeniyle su aldığı, davalının zarardan sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2277
Karar No: 2015/6543
Karar Tarihi: 29.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2277 E.  ,  2015/6543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Kayyım hukukuna ilişkin davada ... 4. Sulh Hukuk ve ... 6. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, velayet hakkına sahip oldukları oğullarına davacı ...'ın sahibi olduğu arsadaki hissesinin satışı işleminde küçüğe kayyım tayini istemine ilişkindir.

Sulh hukuk mahkemesince, talebin davacı ...'ın sahibi olduğu arsadaki hissesinin velayeti altında bulunan reşit olmayan çocuğu ...'a devredilebilmesi için reşit olmayan çocuğuna kayyım atanması talebine ilişkin olduğu ve bu durumun 3. kişinin menfaatine ilişkin bir hukuki işleme ilişkin olduğu, söz konusu hususun TMK'nın 345. maddesinde düzenlendiği gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile mahkemesi tarafından ise, TMK'nın 426. maddesi hükümlerinin uygulanacağı gerekçe gösterilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Aile mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair 4787 sayılı Kanunun 20.04.2004 günü yürürlüğe giren 14.04.2004 gün ve 5133 sayılı Kanunu ile değişik 4. maddesi ile “22.01.2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanunun Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 03.12.2001 tarihli ve 4722 sayılı Türk Medenî Kanunun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna göre Aile Hukukundan doğan dava ve işler”in aile mahkemelerinde görüleceği, yine 5133 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi ile de “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte aile mahkemelerinde görülmekte olan ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan konularla ilgili dava ve işler yetkili ve görevli mahkemesine devredilir.” hükümleri getirilmiştir.

Medenî Kanunun sözü edilen İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında vesayet, kayyımlık ve yasal danışmanlıkla ilgili hükümler bulunmaktadır.

4721 sayılı Türk Medenî Kanununun İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yeralan 397. maddesinin ikinci fıkrası gereğince “Vesayet makamı, sulh hukuk mahkemesi; denetim makamı, asliye hukuk mahkemesidir.”

O halde, konusu Medenî Kanununun 2. Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan davaya sulh hukuk mahkemesi bakmakla görevlidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21837
Karar No: 2014/36576
Karar Tarihi: 02.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/21837 E.  ,  2014/36576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2013/729-2014/126

DAVA :Taraflar arasındaki, izin, ikramiye, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ücreti ile bunların % 5 fazlasına dair alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 02.12.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat ile karşı taraf adına Avukat geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı gazeteci açmış olduğu bu davada, yıllık izin ücreti, ikramiye, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ile bunların % 5 fazlasına dair alacaklarının ödetilmesi isteklerinde bulunmuştur.

Davalı işveren çalışmaların 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında kaldığını ileri sürerek, ibranameye de dayanmak suretiyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyularak isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiş hükmü taraflar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının temyizine gelince:

Bozma öncesinde alınan bilirkişi raporunda, genel tatil ücreti olarak milli bayramların tamamı ile dini bayram günleri için 2 şer gün çalışma esasına göre hesaplama yapılmış, aynı alacağın gününde ödenmemesinden kaynaklanan yüzde beş fazla ödeme alacağı da hesaplanmıştır. Dairemizce verilen bozma ilamında genel tatil alacaklarının ibraname kapsamında sona erdiği gerekçesiyle sözü edilen asıl alacak ve yüzde beş fazla ödeme tutarlarının reddine karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak genel tatil ücreti alacaklarının ibraname sebebiyle reddine karar verilmiş ancak aynı alacakla ilgili olarak hesaplanmış olan yüzde beş fazla ödemeler hüküm altına alınmıştır. Karar bu yönüyle uyulan bozma ilamı içeriğine aykırı olup, genel tatil ücretlerinin gününde ödenmemesinden kaynaklanan yüzde beş fazlaya dair alacaklar yönünden de isteğin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/5425
Karar No: 2019/2970
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5425 E.  ,  2019/2970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2016/893
Karar No: 2016/4022
Karar Tarihi: 16.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/893 E.  ,  2016/4022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; davalının babası olduğunu, giderlerinin annesi tarafından karşılandığını, üniversite öğrencisi olduğunu, babasının hiç bir şekilde yardımda bulunmadığını belirterek aylık 1.200,00 TL yardım nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; boşandığı eşinden olan diğer çocuklarına da nafaka ödediğini, yeniden evlendiğini, bu evliliğinden de bir çocuğunun olduğunu, istenilen nafakayı ödeme imkanının olmadığını belirterek davacıya aylık 450,00 TL yardım nafakası ödemeyi kabul ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, taraflar 10/11/2015 tarihli oturumda davacıya aylık 450,00 TL yardım nafakası ödenmesi konusunda sulh olduklarını beyan ettiklerinden tarafların duruşmadaki beyanları doğrultusunda aylık 450,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre,davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Somut olayda hükmedilen yardım nafakasının başlangıç tarihi hükümde gösterilmemiştir. 28/11/1956 tarih ve 15 E.-15 K.sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre nafaka ve nafakanın artırılması davaları kanundan doğan bir alacağın tespiti ve tahsili niteliğinde olup, davanın açıldığı tarihten itibaren hüküm ifade eder. Buna göre, yardım nafakasına dava tarihinden itibaren hükmetmek gerekirken bu hususun kararda gösterilmemesi doğru görülmemiştir.

ncak bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 2.fıkrasında yer alan "TMK.nun 364 vd.maddesi uyarınca aylık 450,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine," ifadesinin " TMK.nun 364 vd.maddesi uyarınca aylık 450,00 TL yardım nafakasının dava tarihinden geçerli olmak üzere davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ifadelerinin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1251
Karar No: 2011/7325
Karar Tarihi: 16.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1251 E.  ,  2011/7325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Aynı kamulaştırmaya ilişkin Dairemizce geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvellerine göre (ör; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/119 E.-456 K., Dairenin 2010/1627 E.-8435 K.) biber ürününün 2008 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi 2.150 kg olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda daha yüksek verim (2.350 kg) üzerinden hesap yapılması doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan bozmaya uygun ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/16144
Karar No: 2012/387
Karar Tarihi: 18.01.2012

**14. Ceza Dairesi         2011/16144 E.  ,  2012/387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 31.03.2010 gün ve 2009/647 Esas, 2010/315 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlünün çek hesabı açtırırken verdiği "Bağlarbaşı Mah. Osmangazi Cad. NO:15 A Osmangazi/BURSA" adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunun 35. maddesi uyarınca tebliğ yapılmış ise de daha önceden bu adrese mahkemece tebligat yapılması, tebligatın iade edilmesi halinde Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılması gerekirken belirtilen adrese doğrudan Tebligat Kanununun 35. maddesi gereğince tebliğ edilmesi usule aykırı olup aynı Kanunun 32. maddesi gereğince, sanığın temyizinin yasal sürede kabul edilmesi gerektiği anlaşılmakla, CMK 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni oluşacağından 08.02.2011 tarihli ret kararı kaldırılarak yapılan inceleme neticesinde;

Mahkemece sanık hakkında hüküm tarihinden önce 20.12.2009 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanunun” yürürlükten kaldırılarak dava konusu suçun unsurları ile yaptırımlarının farklı biçimde düzenlenmesi karşısında 5941 sayılı Kanunun ceza miktarı itibarıyla lehe olduğu gözetilmeksizin tedbir hükümleri yönünden lehe olduğundan, bahisle yazılı şekilde 3167 sayılı Kanuna göre hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2010 gün ve 2009/647 Esas, 2010/315 Karar sayılı hükmünün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre cezaevinde cezasını infaz etmekte olan hükümlü ...’in, yukarıda esas ve karar numarası belirtilen karara konu suçtan İNFAZININ DURDURULMASINA, bu kararla sınırlı olarak sanığın TAHLİYESİNE, başka

suçtan tutuklu veya hükümlü değilse salıverilmesinin mahalline telle bildirilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına 18.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/19654
Karar No: 2014/6750
Karar Tarihi: 09.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19654 E.  ,  2014/6750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, Açığa imzanın kötüye kullanılması, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tebliğnamede sanık ... hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması ve özel belgede sahtecilik suçundan verilen hükümlerle ilgili görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek gönderilmesi için dosyanın Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/6482
Karar No: 2025/277
Karar Tarihi: 09.01.2025

**7. Ceza Dairesi         2024/6482 E.  ,  2025/277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/749E., 2022/713 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2021/749 Esas, 2022/713 Karar sayılı kararının, Gümrük İdaresi vekili ve şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

A.Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi birinci fıkrası uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Kamu davasından haberdar edildiği halde, Gümrük İdaresi'nin usulüne uygun katılma talebinde bulunmadığı gibi mahkemece de katılmasına karar verilmediğinden bu itibarla 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi birinci fıkrası uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 09.01.2025 tarihinde karar verildi.