erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/10233
Karar No: 2021/10112
Karar Tarihi: 15.11.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/10233 E.  ,  2021/10112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalılardan ... vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 05/02/2021 tarih ve 2020/937 Esas, 2021/163 Karar nolu kararının davalı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 24/05/2021 tarih 2021/3649 E.-2021/4353 K. sayılı kararıyla davalı şirketin adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin davalı şirket vekili tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nun 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir ... H.: ... Usul Medeni Usul Hukuku, ... III, ... 2017, s. 2410-2411).

-Adli yardım 6100 sayılı HMK'nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması”dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1). Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2).

Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir. Ayrıca HMK'nın 334/1. maddesi hükmünce gerçek kişilerin adli yardımdan istifade etmesi mümkün olup, 334/2. maddesinde öngörülen kamuya yararlı dernek ve vakıflar dışındaki tüzel kişilerin kural olarak adli yardımdan yararlandırılması mümkün değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2020/14-349 Esas, 2020/754 Karar no ve 13/10/2020 tarihli kararı)

Somut olay incelendiğinde; adli yardım isteminde bulunan davalı ticaret şirketi olup 6100 sayılı HMK'nın 334/2. maddesinde adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığından Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olup itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı şirket vekilinin yerinde görülmeyen itirazlarının HMK’nun 337/2. maddesi gereğince REDDİNE, 15/11/2021 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2014/11991
Karar No: 2014/33256
Karar Tarihi: 25.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/11991 E.  ,  2014/33256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri doükunumazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirasına kadar olan (üçbin Türk Lirası dahil) mahkumiyet hükümleri kesin olup, hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi olanaklı olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

1- Suça sürüklenen çocuğun savunmasının 22.02.2013 tarihinde istinabe yolu ile alındığı ve talimat mahkemesince 5271 sayılı CMK’nın 196/2. maddesi gereğince esas mahkemesinde savunma vermek isteyip istemediği sorulmadan, sorulmuş ise zabta yazılmadan hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; anılan eksiklik giderilmeden yargılamaya devam edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

2- Olayın tek kanıtı olan kamera görüntülerindeki kişinin kardeşi olan sanık olduğunu beyan eden ....'ın yargılama aşamasında dinlenemediği anlaşılmakla, mahkeme huzurunda dinlenmeyen tanığın kolluktaki beyanı hükme esas alınarak CMK'nın 210. maddesine aykırı davranılması,

3- 26.07.2012 günlü CD izleme tutanağında isimleri bulunan tutanak mümzileri tanık olarak dinlenip kanıtlar bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

4- Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın yüzünü kapatacak şekilde bağladığı bir örtü ile gerçekleştirdiği sabit olan hırsızlık eyleminin, TCK'nın 142/2-f bendinde düzenlenen tanınmamak için tedbir alarak hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle aynı Kanunun 142/1-b maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayıyı yasanın 8/1 maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine 25.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/5698
Karar No: 2015/11379
Karar Tarihi: 25.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/5698 E.  ,  2015/11379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kargı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2014

NUMARASI : 2014/334-2014/641

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı S.. Ç.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı S.. Ç.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı S.. Ç.. vd. vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı S.. Ç.. vd.'den peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4167
Karar No: 2015/5105
Karar Tarihi: 26.05.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/4167 E.  ,  2015/5105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Devrek İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2014

NUMARASI : 2014/55-2014/109

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatmış olduğu icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçlunun yasal süresinde itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı tarafından, Devrek İcra Müdürlüğünün 2014/850 Esas sayılı takip dosyasında, 15.04.2014 tarihli takip talebi ile aylık 60 TL'den 2012 yılı Şubat ayı ila 2014 yılı Nisan ayı arasındaki 27 aylık kira parası toplamı 1.620 TL'nin işlemiş faiziyle birlikte tahsili ve tahliye isteminde bulunulmuştur. Davalı borçlu,süresi içinde vermiş olduğu itiraz dilekçesinde, kiraları davacının banka hesabına ödediğini savunmuştur. Mahkemece,takip konusu kira paralarının takip talebinden önce ödendiği gerekçesiyle davayı reddetmiştir.

Dosyada mevcut ödeme belgeleri (banka kayıtları) incelendiğinde, bazı ödemelerin ne için yapıldığına(kira ödemesi olup olmadığına), kira ödemesi olduğu yazılı olanların ise hangi ay kirası olup olmadıklarının yazılı olmadığı görülmüştür. Mahkemece, bu ödemelerin tümünün takip konusu döneme ait kira ödemesi olarak kabulü doğru değildir. Mahkemece, ödeme belgelerindeki açıklama bulunmayan ödemelerin kira ödemesi olup olmadığı, kira ödemesi ise hangi ay kirası olduğu hususunda davacı alacaklıya sorulması ve hasıl olacak sonuca göre takip konusu döneme ait ödeme olup olmadığının tespiti gerekmektedir. Davacı tarafından yapılan ödemelerin dava tarihinden önce yapılmış olanları yönünden 6098 sayılı TBK 100. maddesi gereğince gerekli mahsup yapılarak varsa dava tarihindeki bakiye borç üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi doğru olmadığı gibi ayrıca bir kısım takip alacağının 30 günlük ödeme süresinden sonra ödendiğinin tespiti halinde ise temerrüt olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği de dikkate alınarak sonucuna göre itirazın kaldırılması ve tahliye talepleriyle ilgili bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile tüm taleplerin reddine karar verilmesi doğru değildir.

./..

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/292
Karar No: 2011/1689
Karar Tarihi: 17.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/292 E.  ,  2011/1689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/09/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kadastroca tespit harici bırakılan 15750 m²'lik taşınmazla ilgili olarak davalının açmış olduğu zilliyetlikten tescil davasının retle sonuçlandığını, taşınmazın kültür arazisi olduğunun belirlendiğini ileri sürerek, Hazine adına tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davayı kabul etmiştir.

Dahili davalı, çekişmeli taşınmazın belediye adına tescili gerektiğini bildirmiştir.

Mahkemece, davanın dayanağını oluşturan dosyada verilen kararın kesinleşmediği gerekçesiyle dosyanın esasının kapatılmasına karar  verilmiştir.

Karar, davacı vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, kadastro harici bırakılan yerin tescili isteğine ilişkin olup, daha önce kişi tarafından Bala Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davanın reddine karar  verildiği ve bu aşamada henüz kesinleşmediği, bu arada çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin idari bakımdan sınır değişikliği neticesinde Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisine alındığı ve davacı Hazine tarafından bu defa anılan husus gözetilerek eldeki davanın açıldığı, mahkemece kişinin açmış olduğu davanın  kesinleşmediği nedeniyle esas kapatılarak dosyanın Bala Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine ve Bala Asliye Hukuk Mahkemesi dosyasının kesinleşmesini takiben tekrar mahkemeye gönderilmesine karar  verildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; davanın devamı sırasında idari sınırlarda yapılan değişiklik sebebiyle taşınmazın içinde bulunduğu yerin başka bir yer mahkemesi yetkisine girdiğinin anlaşılması halinde mahkemece yapılacak iş yetkili olan mahkemeye devir kararı vermekten ibarettir. O halde, Bala Asliye Hukuk Mahkemesince verilen karar kesinleşmediğinden önce idari sınırlardaki değişiklik sebebiyle Bala Asliye Hukuk Mahkemesince devir  kararı verilerek dosyanın yetkili olan Ankara Mahkemelerine gönderilmesi gerekeceği açıktır. Diğer taraftan, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 18.maddesi hükmü uyarınca açılacak  davaların hasımsız  açılması olanaklı iken gerçek kişiye husumetin tevcih edilmesi, onun da davayı kabul etmesi sonucuna etkili olmayıp 18.maddede öngörülen koşulların araştırılmasına mani teşkil etmez.

Hal böyle olunca, ileri sürülen deliller toplanarak, taşınmazın 3402 Sayılı Yasanın 18.maddesi kapsamında tescile tabi yerlerden olup olmadığının saptanması, ondan sonra işin esası bakımından bir karar  verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının, temyiz  itirazları yerindedir, kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  17.2.2011  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Esas No: 2007/15458
Karar No: 2008/769
Karar Tarihi: 24.01.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/15458 E.  ,  2008/769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Küpdüşen Mahallesi 103 ada 17 parsel sayılı 1419 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden ağaçlık niteliğiyle kazandırıcı zamanaşımı yoluyla davalılar adlarına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre orman kadastrosu yapılmıştır.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar dosyadaki delillere uygun düşmemektedir.

Şöyle ki; uzman bilirkişiler ... ... ve ... tarafından hazırlanan raporda çekişmeli taşınmazın (A) işaretli 1078.96 m2 bölümünün 1959 tarihli memleket haritasında yeşil renkli alanda kaldığı, bu bölümün eğiminin % 60 olduğu ve üzerinde orman toprağında bulunması gereken kök, kesik kök kalıntısı, ölü örtü ve humus tabakası bulunduğu, bu nedenle orman sayılan yerlerden olduğu, (B) bölümünün ise (340.24 m2) eğiminin % 20 olduğu, memleket haritasında ormansız açık alanda kaldığı, üzerinde ormana ilişkin bulgulara rastlanmadığı, bu nedenle orman sayılmayan yer olduğu açıklanmasına rağmen mahkemece gerekçe gösterilmeden taşınmazın tamamı hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir. Çekişmeli taşınmaza kuzey yönden komşu olan 11 parselin mahkemenin 2007/227 sayılı dosyasında davalı olduğu ve bu taşınmazın da aynı biçimde batısındaki bölümün orman alanında, doğusunun açık alanda kaldığı, bu nedenle davanın kısmen kabulüne karar verildiği ve aynı gün dairede temyiz incelemesi yapılarak (2007/15460 E. sayılı) kararın onandığı anlaşılmaktadır.

O halde; uzman bilirkişiler tarafından eski tarihli resmi belgelerin uygulanmasına dayalı araştırma inceleme sonucu taşınmazın (A) bölümünün (1078.96 m2) orman sayılan yerlerden olduğu belirlendiğine göre, bu bölüm hakkındaki davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, gerekçe gösterilmeksizin davanın tamamıyla reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 24/01/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/10233
Karar No: 2021/10112
Karar Tarihi: 15.11.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/10233 E.  ,  2021/10112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalılardan ... vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 05/02/2021 tarih ve 2020/937 Esas, 2021/163 Karar nolu kararının davalı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 24/05/2021 tarih 2021/3649 E.-2021/4353 K. sayılı kararıyla davalı şirketin adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin davalı şirket vekili tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nun 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (... H./ ... M./ ... M./ ...H.: ... Usul Medeni Usul Hukuku, ... III, ... 2017, s. 2410-2411).

-Adli yardım 6100 sayılı HMK'nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması”dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1). Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2).

Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir. Ayrıca HMK'nın 334/1. maddesi hükmünce gerçek kişilerin adli yardımdan istifade etmesi mümkün olup, 334/2. maddesinde öngörülen kamuya yararlı dernek ve vakıflar dışındaki tüzel kişilerin kural olarak adli yardımdan yararlandırılması mümkün değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2020/14-349 Esas, 2020/754 Karar no ve 13/10/2020 tarihli kararı)

Somut olay incelendiğinde; adli yardım isteminde bulunan davalı ticaret şirketi olup 6100 sayılı HMK'nın 334/2. maddesinde adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığından Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olup itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı şirket vekilinin yerinde görülmeyen itirazlarının HMK’nun 337/2. maddesi gereğince REDDİNE, 15/11/2021 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2015/5701
Karar No: 2015/11375
Karar Tarihi: 25.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/5701 E.  ,  2015/11375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kargı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2014

NUMARASI : 2014/331-2014/638

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı S.. Ç.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı S.. Ç.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı S.. Ç.. vd. vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı S.. Ç.. vd.'den peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13244
Karar No: 2012/19910
Karar Tarihi: 05.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13244 E.  ,  2012/19910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fethiye 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13/05/2011 tarih ve 2010/652-2011/207 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin işyeri bina, makine tesisat ve emtiasını davalı ... şirketine yangın rizikosuna karşı sigorta ettirdiğini, işyerinde meydana gelen yangında oluşmuş zarara ilişkin olarak olay tarihinde Fethiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/19 D.İş dosyası ile zarar tespiti yaptırıldığını, davalı şirkete yapılan ihtara rağmen hasarın ödenmediğini ileri sürerek, yapılacak imalatlar, temizlik ve nakliye, kasa, su tesisatı, emtia, demirbaş, elektrik tesisatı bedeli ile ayrıca bilirkişilerce hesaplanmayan masa örtüsü, masa örtü üstü kapak, peçete, minder bedelini, menü, şarap, vergi levhası, yeni ruhsat çıkış harç ve masrafları, muhasebe masraflarından oluşan ve tespit edilen diğer hasarın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yangında hasar gören emtianın, demirbaşların ve binanın genelindeki hasarların neler olduğunun, tekrar kullanılabilirlik durumunun ve yangınla hasar gören kalemlerin ve bedellerinin ayrıca belirlenmesi gerektiğini, davacı tarafın talep ettiği hasar bedelinin fahiş olduğunu, ayrıca davalı şirketin hasardan sorumluluğunun poliçe limitleri ile sınırlı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve dosya kapsamına göre, davacı kiracının binada meydana gelen hasar bedelini talep etmekte hukuki menfaati bulunduğu, diğer hususların kesinleştiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 8.844,27 TL bina zararının davalıdan tahsiline, kesinleşen hususlarda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 507,10 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/21386
Karar No: 2008/23507
Karar Tarihi: 26.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/21386 E.  ,  2008/23507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay’ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 26.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.