erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/3742
Karar No: 2017/9503
Karar Tarihi: 16.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3742 E.  ,  2017/9503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili asliye hukuk mahkemesine hitaben yazdığı dava dilekçesinde, ...ilçesi,...mahallesi, 82 ada 17 parsel sayılı taşınmazda üç adet dairesinin bulunduğunu, davalının ise en alt katta bir dairesinin bulunduğunu, davalının sahibi bulunduğu daire için ...Belediye Başkanlığına başvurarak projesinde bulunmadığı halde bahçeye çıkış kapısı açmak gibi işlere giriştiğini, davalı tarafından yapılmaya başlanan ek tadilatlar nedeniyle apartmanın yıkılma tehlikesinde olduğunu belirterek davalının taşınmaza müdahalesinin men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile ... ili, ...ilçesi,...mahallesi, 82 ada 17 parsel sayılı taşınmaza davalı tarafından kendisine ait zemin kat 1 no'lu bağımsız bölümden apartman içerisine kapı açmak ve binanın ortak alanı olan bahçeye çelik profil üzerine saç ve şeffaf örtü malzemesi ile örtülü müştemilat yapmak sureti ile gerçekleştirdiği müdahalenin menine, ortak alan olan bahçede bulunan müştemilatın kaldırılması ile apartman içerisine açılmak istenen kapının kapatılması sureti ile müdahalenin kal’ine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davada kat mülkiyetine tabi taşınmazda ortak alana yapılan müdahalenin önlenmesi istenildiğinden, taraflar arasındaki uyuşmazlık Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerinden kaynaklanmaktadır.

Kat Mülkiyeti Kanunun Ek 1. maddesi uyarınca, bu Kanundan doğan her türlü anlaşmazlığın değerine bakılmaksızın- sulh hukuk mahkemesinde çözümleneceği gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, asliye hukuk mahkemesince davaya bakılıp işin esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 16/11/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5391
Karar No: 2018/8990
Karar Tarihi: 13.12.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/5391 E.  ,  2018/8990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 25.06.2018 tarihli, 2016/30054 Esas, 2018/7260 Karar sayılı "adli yardım talebinin reddine" dair ilamına davalı vekilince itiraz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... 4.Tüketici Mahkemesinin 14.04.2016 gün, 2011/302 Esas, 2016/988 sayılı Kararı, davalı ... vekili tarafından 12.07.2016 tarihli dilekçeyle adli yardım talebinde bulunularak temyiz edilmiştir.

Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, temyiz incelemesi sonucunda 25.06.2018 günlü, 2016/30054 Esas, 2018/7260 Karar sayılı ilamla adli yardım talebini içeren dilekçeyle dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine; noksan temyiz harcının tamamlanması için HUMK’nun 434 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiştir. Bu karar davalı vekiline tebliğ edilmiş, davalı vekil 03.08.2018 günü UYAP üzerinden itiraz dilekçesi vermiş, davalı vekilinin itirazı incelenmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda,... 4.Tüketici Mahkemesinin 14.04.2016 gün, 2011/302 Esas, 2016/988 sayılı Kararıyla 19.150,00TL vekalet ücreti alacağının davalı taraftan alınarak, davacı tarafa ödenmesine karar verilmiştir.

Her ne kadar hükmü temyiz eden davalı, adli yardım talebinde bulunmuş ise de Dairemizce incelenen dosya kapsamına göre Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin davalının adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan davalı vekilinin yerinde olmayan itirazının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına itirazının HMK’nin 337. maddesi gereğince REDDİNE, kesin olmak üzere 13.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/4
Karar No: 2007/2468
Karar Tarihi: 16.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/4 E.  ,  2007/2468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 16.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/29836
Karar No: 2021/1880
Karar Tarihi: 24.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/29836 E.  ,  2021/1880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., Maliye Hazinesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında TCK'nın 204/2, 43/1, 62 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraat

Sanık ...'ın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından; sanıklar ... ve ...'ın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatlarına ilişkin hükümler ise, katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...ın, Muş ili Malazgirt ilçesinde faaliyet gösteren Özel Mavi Umut Özel Eğitim ve Rehabilitasyon merkezinde müdür, diğer sanıklar ... ve ...'un ise öğretmen olarak görev yaptıkları, il Milli Eğitim müfettişleri tarafından yapılan rutin denetimler sırasında, sanık ...'un 08/07/2010 tarihinde... isimli öğrenciye; sanık ...'in de, 08/07/2010, 15/07/2010, 22/07/2010 ve 27/07/2010 tarihlerinde ...isimli öğrenciye ders vermedikleri halde, müdür olan sanık ... tarafından imzalanıp düzenlenen meslek elemanı aylık çalışma çizelgesinde, belirtilen tarihlerde bu öğrencilerin ismi eklenmek suretiyle ders almış gibi gösterildikleri, sanık öğretmenler tarafından imzalanan sınıf defterlerinde bir usulsüzlük olmadığı, usulsüzlüğün sanık ... tarafından düzenlenen meslek elemanı aylık çalışma çizelgelerinde bulunduğu, bu çizelgelere bu öğrencilerin fazladan yazılması neticesi haksız menfaat temin edildiği anlaşılmakla; sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükümleri ile 14.02.2007 gün ve 26434 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 9/son maddesine göre özel eğitim kurumunda görev yapan yönetici, öğretmen, uzman öğretici ve usta öğreticiler görevleri sırasında suç işlemeleri halinde ceza kovuşturması bakımından kamu görevlisi gibi sayılacakları yönündeki düzenlemeye göre, sanık ...’ın eyleminin TCK'nın 204/2. maddesinde düzenlenen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilleri ve sanık ... müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 24/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1434
Karar No: 2018/1996
Karar Tarihi: 19.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/1434 E.  ,  2018/1996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa uygun kabule göre; olay günü durakta beklemekte olan katılanın yanına gelen sanığın katılanı rızası olmaksızın araca bindirip bir müddet yanında tuttuktan sonra, hakkında adli soruşturma başlatılmadan önce kendiliğinden katılanı işyerine bırakması şeklindeki eylemi hakkında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 24.11.2015 gün ve 2014/14-799 Esas, 2015/419 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, suçun işlendiği süreyle sınırlı bir zaman dilimi içerisinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurunu oluşturacak ve kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerine ulaşmayacak şekilde mağdurun sanık tarafından yaralanmasının etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına mani olmayacağı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 110. maddesinin uygulama dışı bırakılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5656
Karar No: 2019/1386
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/5656 E.  ,  2019/1386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2015/4326
Karar No: 2016/2420
Karar Tarihi: 25.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/4326 E.  ,  2016/2420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/03/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; davalı işveren vekilinin haksız eylemi nedeni ile işçinin uğradığı manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Sitesinde görevli olarak çalışırken site yöneticisi olan davalının toplantı sırasında kendisine hakaret etmesi nedeniyle uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacıya hakaret kastı olmadığını, davacı hakkındaki duyumlarını dile getirdiğini beyan etmiş, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının davacıya yönelik hakaret eyleminde bulunduğu kabul edilerek istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesinde, işçiyle işveren veya işveren vekili arasında iş aktinden veya İş Kanunu'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının İş Mahkemelerinde çözümleneceği hükmü öngörülmüştür.

Davacı işçi, davalı işveren vekilinin kendisine yönelik haksız eylemde bulunduğunu bildirerek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istediğine göre davaya bakma görevi iş mahkemesine aittir. Yerel mahkemece açıklanan yönler göz önünde tutularak ayrı bir İş Mahkemesi varsa dava dilekçesinin görev yönünden reddine, aksi halde davaya İş Mahkemesi niteliği ile bakılmasına karar verilmesi gerekirken hukuk mahkemesi sıfatı ile bakılıp sonlandırılması sebebi ile kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/02/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, kişilik haklarına yapılan haksız saldırı nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davaya konu olay iş akdinden kaynaklanmadığı gibi tarafların sıfatları ile ilgili değildir. Haksız eylemden kaynaklanan borç ilişkileri TBK'nın 49-58 (e BK41-49) maddelerinde, kişiliğin korunması ve kişilik haklarına karşı yapılan saldırıların önlenmesi konusu ise TMK'nın 23-24-25. maddelerinde düzenlenmiştir. 5521 sayılı Kanun'un 1. maddesi kapsamına girmeyen dava konusu olay nedeniyle yargılama yapma görevinin Asliye Hukuk Mahkemesine ait olduğu düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 25/02/2016
Esas No: 2013/8300
Karar No: 2013/9776
Karar Tarihi: 24.06.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/8300 E.  ,  2013/9776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15/09/2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın feragat nedeniyle reddine dair verilen 12/09/2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Bir kısım davalılar vekili, dava konusu taşınmazların satış sureti ile ortaklığının giderilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili, 12.09.2012 tarihli celsede davadan feragat etmiştir. Ortaklığın giderilmesi davaları iki taraflı ve taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalar olduğundan davacının feragati karşısında aynı celse hazır olan davalıların feragat yönünden beyanlarının alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Bir kısım davalılar vekili, davacının feragat ettiği celseye katılmamış ise de aynı celse için mazaret dilekçesi ibraz ettiği ve davayı takip ettiği anlaşıldığından bir kısım davalılar vekilinin feragat yönünden beyanları alınmadan feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 24.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi
Esas No: 2014/13102
Karar No: 2014/21724
Karar Tarihi: 01.12.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/13102 E.  ,  2014/21724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı ... İş Teftiş Kurulu Başkanlığınca ... Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Hizmeti alımında çalışan 9 işçi dolayısıyla muvazaalı işlemin tespitine ilişkin gönderilen 13/09/2012 tarih ve HAY/13-RD/13 nolu müfettiş raporunun iptali ile muvazaa bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 5763 sayılı Kanunun 1.maddesi ile değişik 3/2.maddesidir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 5763 sayılı Kanunun 1. maddesi ile değişik 3/2. maddesi aynen “Bu Kanunun 2'nci maddesinin altıncı fıkrasına göre iş alan alt işveren; kendi işyerinin tescili için asıl işverenden aldığı yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte, birinci fıkra hükmüne göre bildirim yapmakla yükümlüdür. Bölge müdürlüğünce tescili yapılan bu işyerine ait belgeler gerektiğinde iş müfettişlerince incelenir. İnceleme sonucunda muvazaalı işlemin tespiti halinde, bu tespite ilişkin gerekçeli müfettiş raporu işverenlere tebliğ edilir. Bu rapora karşı tebliğ tarihinden itibaren altı işgünü içinde işverenlerce yetkili iş mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. Rapora altı iş günü içinde itiraz edilmemiş veya mahkeme muvazaalı işlemin tespitini onamış ise tescil işlemi iptal edilir ve alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.” hükmünü içermektedir.

Yasanın açık hükmü karşısında Mahkemenin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 5763 sayılı Kanunun 1.maddesi ile değişik 3/2. maddesi çerçevesinde düzenlenen İş Müfettiş raporuna karşı yapılan itiraz üzerine verdiği kararın kesin olduğu anlaşıldığından davacının temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Mahkemenin itiraz üzerine verdiği karar 4857 sayılı İş Kanunu'nun 5763 sayılı Kanunun 1. maddesi ile değişik 3/2. maddesi uyarınca kesin olduğundan davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1280
Karar No: 2012/22993
Karar Tarihi: 04.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/1280 E.  ,  2012/22993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur hakkında ...Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 30/06/2008 tarih ve 722 sayılı raporda; mağdurda oluşan “sol fibula üst uçta fraktür ve sol el 2. metakarp kırığına, sol elde radial, ulnar ve median sinir duyu alanında hipoesteziye neden olan yaralanmanın duyulardan veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu ve kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin (3) derecede olduğunun” belirtilmesine göre, sanıkların mağduru silahtan sayılan sopalarla yaralamaları sonucu mağdurda kemik kırığı ve duyulardan veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasının oluştuğu, buna göre sanıkların eyleminin 5560 sayılı yasayla yapılan değişiklik öncesi TCK’nin 87/3 ile TCK'nin 86/1,3-e ve 87/1-a maddelerinde farklı ceza yaptırımlarına bağlanan iki farklı sonuç oluşturduğu, bu halde sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren TCK'nin 86/1,3-e ve 87/1-a-son maddelerinden hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurularak sanıklar hakkında eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiinin itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA 04/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/58
Karar No: 2020/454
Karar Tarihi: 05.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/58 E.  ,  2020/454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Hükmü temyiz eden davalı vekilinin adli yardım talebinde bulunması üzerine; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 19/09/2007 gün ve 2016/11504 E. - 2017/6020 K. sayılı adli yardım isteminin reddine dair verdiği karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkeme hükmünü temyiz eden davalı velilinin temyiz harç ve giderlerini ödeyemeyeceğini belirterek adli yardım talebinde bulunması üzerine; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 26/02/2014 gün ve 1254-3820 E.K. sayılı kararı ile adli yardım talebinin reddine karar verilmiş, bu karara davalı vekilinin yaptığı itiraz üzerine, dosya HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli olan Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334 ve devamı maddeleri uyarınca adli yardım talebinde bulunan kimse, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispat etmek (yoksulluk şartı) ve davada veya talepte haklı olduğu yolunda kanaat uyandırmak zorundadır (haklı olma şartı).

Aynı Kanunun 336/2. maddesine göre de; adli yardım talebinde bulunacak kişi, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; adli yardım istemine dair dilekçenin ekinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından davalı vekilinin itirazının HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin itirazının 6100 sayılı HMK'nın 337. maddesinin, 11.04.2013 kabul tarihli, 30.04.2013 tarih ve 28633 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan 6459 sayılı Kanunun 23. maddesiyle değişik ikinci fıkrası uyarınca kesin olarak REDDİNE 05/02/2020 gününde oy birliği ile karar verildi
Esas No: 2020/5181
Karar No: 2021/456
Karar Tarihi: 25.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5181 E.  ,  2021/456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın açılmamış sayılmasına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırma bedelinin arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bir kısım davacılar 19.03.2019 tarihli duruşmada mazeretsiz olarak oturuma gelmediği için dosyanın bu davacılar yönünden 6100 sayılı HMK 150/1 gereğince işlemden kaldırılmasına, 3 aylık süre içerisinde yenilenmediğinden dolayı da 30.09.2019 tarihinde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, bir kısım davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK'nun 432. maddesi uyarınca nihai kararlara karşı temyiz süresi 15 gündür.

Bir kısım davacılara gerekçeli kararın 15.01.2020 günü, tebliğ edildiği, bir kısım davacılar tarafından kararın 31.01.2020 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, 15 günlük temyiz süresi geçirilmiş olup temyiz dilekçesi süresinde değildir.

Bu nedenle; bir kısım davacıların temyiz dilekçesinin süre nedeniyle reddine karar verildikten sonra;

Davacılardan ...'nın temyizi yönünden yapılan incelemede;

Dosyadaki bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılardan ...'nın temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/9
Karar No: 2007/2464
Karar Tarihi: 16.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/9 E.  ,  2007/2464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 16.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.