erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/10749
Karar No: 2013/7648
Karar Tarihi: 16.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/10749 E.  ,  2013/7648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, maddi tazminat talebinin reddine, 70.000,00.-TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılardan ..., ... İnşaat Taahhüt Deri Tekstil Sanayi Ve Ticaret Ltd.Şti., ... Deri Sanayi A.Ş. ve ... vekillerince istenilmesi ve davalılardan ... Deri Sanayi A.Ş. ve ... vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16/04/2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan ... ile ... İnşaat Taahhüt Deri Tekstil Sanayi Ve Ticaret Ltd.Şti. vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Diğer davalılar adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Ddosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle karar başlığının mahallinde her zaman düzeltilebileceği anlaşıldığından, temyiz edenin sıfatına ve temyiz nedenlerine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA, davacı yararına takdir edilen 990.00 TL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 16/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5509
Karar No: 2015/4250
Karar Tarihi: 14.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/5509 E.  ,  2015/4250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

1956 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında orman niteliği ile tapulama harici bırakılan taşınmazların 3402 sayılı Kanunun Ek 8. maddesi gereğince yapılan kadastrosu sırasında; ... Köyü 143 ada 15 ve 18 parsel sayılı sırasıyla 646,48 m² ve 574,93 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile davalı adına tespit edilmiştir.

Davacı , taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup taşlık, kayalık ve çalılık olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile taşlık ve çalılık niteliği ile adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1975 yılında orman kadastrosu yapılmıştır. 1986 yılında herhangi bir nedenle sınırlandırma dışı kalmış ormanların kadastrosu ile 2/B madde uygulaması ve aplikasyon yapılmış, 09.04.1987 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davalı yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı belirlenerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 14/05/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/14015
Karar No: 2015/18437
Karar Tarihi: 07.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/14015 E.  ,  2015/18437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İskenderun 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 26/06/2014

Numarası : 2013/789-2014/246

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, iş akdinin haksız ve ihbar öneli verilmeksizin sona erdirildiğini bu nedenle hak etmiş olduğu kıdem ve ihbar tazminatının ödetilmesini hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Bakanlık, davacı ile davalı idare arasında iş akdi ya da sözleşme olmadığından idareye husumet tevcih edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı Sağlık Bakanlığı'nın 492 sayılı Harçlar Kanunu' nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının 2. bendinin a ve b bentlerinin çıkartılarak yerine; “Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç olmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan başvurma harcı, peşin harç ve ıslah harcı toplamı134,70 TL'nin hüküm kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 07/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10758
Karar No: 2011/121
Karar Tarihi: 17.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/10758 E.  ,  2011/121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ... ve diğerleri aleyhine 09/11/2006 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; borçlu olmadığının tespitine ilişkin 01/06/2009 günlü kararın hüküm bölümünün tavzihi istenmiş, bu isteğin reddine dair verilen 12/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiştir. Davacılar vekili kararın harç, avukatlık ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin bölümünün açık olmadığını belirterek tavzih isteminde bulunmuştur. Yerel mahkemece, bu istemin reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 388/son ve 389. maddeleri gereğince gerekçeli kararın hüküm fıkrası bölümünde taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların el verdiği ölçüde sıra numarası altında birer birer, açık, kuşku ve duraksama yaratmayacak biçimde gösterilmesi gerekir.

Yerel mahkemece verilen kararda harç, avukatlık ücreti ve yargılama giderlerinden tarafların sorumlu olacakları tutarlar açık ve net olarak gösterilmemiştir. Bu durum, kararın yerine getirilmesi sırasında duraksamaya yol açacak nitelikte olduğundan, tavzih istemi kabul edilerek, davalıların sorumlu oldukları tutarların açık ve net olarak belirtilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle tavzih isteminin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1617
Karar No: 2022/5818
Karar Tarihi: 28.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/1617 E.  ,  2022/5818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, tehdit, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbiri

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun kalmış olduğu bakım ve rehabilitasyon merkezi görevlileri tarafından isteğinin yerine getirilmemesi üzerine eline cam parçası alarak yutmaya çalışması, katılan ...'in kendisini ikna etmek için uğraşması, ancak suça sürüklenen çocuğun katılan ...'e tekme atması ve saçını çekmesi, katılan ... 'na taş atması ancak taşın isabet etmemesi, katılanlara hitaben hakaret ve tehdit içeren sözler sarf etmesi, daha sonra da tekme atarak oda kapısını kırması şeklindeki eylemine uyan ve TCK’nın TCK 125/1,3-a, 43.; 106/1, 43.; 152/1.a; ;86/2,3-c-e, 31/3, 86/2, 3-c; 86/2-3.c.e, 35; 31/3 düzenlenen kamu görevlisine hakaret, tehdit, kamu malına zarar verme ve kasten yaralama suçları için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, 22/09/2014 olan sorgu tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında kamu görevlisine hakaret, tehdit, kamu malına zarar verme ve kasten yaralama suçlarından açılan kamu davasının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 28/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21315
Karar No: 2015/10854
Karar Tarihi: 29.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/21315 E.  ,  2015/10854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/09/2014

NUMARASI : 2013/123-2014/149

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro Kanunu'nun geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında U. Köyü çalışma alanında bulunan 1113 parsel sayılı 1.255,28 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kayalık hali arazi vasfı ile 1084 parsel sayılı 2.057,53 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise beyanlar hanesine taşınmaz üzerindeki iki katlı kargir ev, sera ve narenciye bahçesinin H.. K..'ya ait olduğu yazılmak suretiyle ve tarla vasfıyla kadastro komisyon tutanağı ile H.. H.. adına tespit edilmiştir. Davacı H.. K.., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 1084 parsele ait kadastro komisyon kararının iptali ile iki katlı betornarme ev, ahır ve tarla vasfıyla davacı Durmuş oğlu H.. K.. adına tapuya kayıt ve tesciline, 1113 nolu parsele açılan davanın reddi ile kadastro komisyonu kararı gibi H.. H.. adına tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş; hüküm, davacı H.. K.. vekili ve davalı H.. H.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, H.. H.. harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 29.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/11676
Karar No: 2022/19095
Karar Tarihi: 22.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/11676 E.  ,  2022/19095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Anamur 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun davacı idare yönünden esastan reddine davalılar yönünden ise kabulü ile Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden hüküm kurulmuş; bu karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Mersin İli, Anamur İlçesi, Gercebahşiş Köyü 577 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile 2019 yılı resmi verileri esas alınarak yeniden net gelir hesaplanması ve kamulaştırmadan arta kalan kısım olan 578 parsel sayılı taşınmazda değer azalışı uygulanması suretiyle yeniden bedel tespiti ile ödemeye ilişkin bentlerinin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 22.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2336
Karar No: 2010/2893
Karar Tarihi: 17.03.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/2336 E.  ,  2010/2893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 20.12.2006 gününde verilen dilekçe ile ve birleşen dosyada geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.09.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili ve davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine Harçlar Kanunun 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 17.03.2010 tarihinde oyçokluğuile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Bilirkişinin 17.11.2008 tarihLİ raporu eki krokiden gerek 70 gerekse 71 sayılı parsellerin batısının “...” olarak bilinen dere yatağı olduğu, mahkemece davacıların bu dere yatağı üzerine izin alıp köprü yapmaları koşuluyla geçit tesisine karar verildiği görülmektedir.

Dere yatakları devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Türk Medeni Kanununun 715.maddesinde bu gibi yerlerin kimsenin mülkiyetinde olmadığı ve hiçbir şekilde özel mülkiyete konu teşkil etmeyeceği hükme bağlanmıştır. Dolayısıyla bu gibi yerler insan eli ile yapılacak müdahale sonucu bir veya birkaç kişinin yararlanmasına elverişli hale getirilemez. Çünkü, yararları kamuya ait mallardandır. Hal böyle olunca, davacı parselleri yararına dere yatağı aracı yapılarak geçit kurulamaz. Geçit yerinin başka alternatiflerden aranması gerekeceğinden kararın bozulması görüşü ile onama kararına katılmıyorum.
Esas No: 2017/2433
Karar No: 2017/4750
Karar Tarihi: 19.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/2433 E.  ,  2017/4750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile 1999 tarihinde evlendiklerini, 29.3.2011 tarihinde ise boşandıklarını, davalıya özel bir rehabilitasyon merkezi açacağı sırada 4.000 Euro karşılığı 10.000,00TL'yi elden verdiğini, davalının verilen parayı geri ödeyemediğini ileri sürerek; 10.000,00TL nin 2007 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 4.000,00TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalıya evlendikten sonra borç para verdiğini iddia ederek eldeki davayı açtığına göre taraflar arasında karz akdi bulunmakta olup, bu sözleşme Borçlar Kanunu kapsamında bir sözleşmedir. Hal böyle olunca da davaya Aile Mahkemesince değil, genel mahkemede bakılması gerekir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2584
Karar No: 2012/5043
Karar Tarihi: 03.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2584 E.  ,  2012/5043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTAL,TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 1063 ada 3 parsel sayılı taşınmazda, davalı belediyece yapılan imar uygulaması sonucunda 4559 ada 2 parsel sayılı taşınmazda paydaş kılındığını, imar uygulamasının idari yargı yerinde iptal edildiğini ileri sürerek, kadastral parselin ihyasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yargılama sırasında kadastral parsele geri dönüş işleminin gerçekleştiği gerekçesiyle dava konusuz kaldığından hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, hukuki dayanağı idari yargıda iptal edilen ve yolsuz tescil durumuna düşen taşınmazın, sicil kaydının kadastral mülkiyet ve geometrik duruma ihyası isteğine ilişkin olup, yargılama sırasında bu yönde işlem ifa edilerek sicilin eski hale ihya edildiği gözetilerek davanın konusuz kalması nedeniyle hüküm tesisine yer olmadığı şeklinde karar verilmesinde ve davalı belediyenin yargılama giderlerinden sorumlu tutulmuş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ne var ki, davada Tapu Kadastro Genel Müdürlüğüne gereği olmadığı halde husumet tevcih edilmesi yerinde olmadığı gibi, yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmuş olması da doğru değildir. Ancak, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 3 ve 4. Bentlerindeki " davalılardan tahsili" ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine " davalı ... Başkanlığından tahsili" ibaresinin eklenmesine, hükmün bu şekliyle 1086 sayılı HUMY'nın 438/2. (6100 sayılı HMY'nın 370/2) ve 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 3.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16217
Karar No: 2016/477
Karar Tarihi: 13.01.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/16217 E.  ,  2016/477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nın 116. maddesinin işyeri dokunulmazlığının ihlalini düzenleyen ikinci fıkrasında, birinci fıkrada tanımlanan fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyeri ve eklentileri hakkında işlenmesi ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır. Bu fıkranın uygulanmasında, birinci fıkrada söz konusu olan koşullar aranacaktır. Niteliği itibarıyla açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi alışılmış, mutat olan yerler dışında kalan yerlere rıza olmaksızın girilmesi bu suçu oluşturacaktır.

Yargılamaya konu somut olayda ise sanığın, Şoförler Cemiyetine ait oto parka giderek burada işçi olarak çalışan şikayetçinin işyeri dokunulmazlığını ihlal etmesinden dolayı dava açıldığı ve cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklandığı üzere niteliği itibarıyla açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi alışılmış, mutat olan yerler açısından söz konusu suçun işlenmesi mümkün değildir. Bu nedenle, suça konu yerin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu açısından niteliği itibarıyla açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi alışılmış, mutat bir yer olup olmadığı tespit edilip, suçun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13.01.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/614
Karar No: 2013/110
Karar Tarihi: 07.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/614 E.  ,  2013/110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 7.1.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.