erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2025/2213
Karar No: 2025/5940
Karar Tarihi: 30.04.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/2213 E.  ,  2025/5940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama ve hakaret suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesince 14.03.2024 tarihinde verilen mahkumiyet kararının istinaf edilmesi neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesiyle Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.11.2024 tarihli ve 2024/1744 Esas, 2024/1625 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2024/5669
Karar No: 2024/7104
Karar Tarihi: 07.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/5669 E.  ,  2024/7104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1933 Esas, 2024/127 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/896 E., 2023/292 K.

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesi kararının dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen 17.01.2024 tarih ve 2023/1993 E., 2024/127 K. sayılı kararının davacılar vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 12.09.2024 tarih, 2024/9398 E. ve 2024/8509 K. sayılı kararıyla davacıların adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin adı geçen davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nın 337 nci maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir.

Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (Pekcanıtez H./Özekes M./Akkan M./Taş Korkmaz H.: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, İstanbul 2017, s. 2410-2411).

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken maktu olan temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmamıştır.

Açıklanan nedenle Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, davacılar vekilinin yerinde bulunmayan itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin yerinde görülmeyen itirazlarının HMK’nın 337/2 nci maddesi gereğince REDDİNE,

6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.10.2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2015/27583
Karar No: 2015/29681
Karar Tarihi: 22.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/27583 E.  ,  2015/29681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık

izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının asıl işveren .... İl Özel İdaresi bünyesinde, alt işveren .... elemanı olarak 01/01/2008-30/03/2014 tarihleri arasında çalıştığını, ancak haksız yere ve işçilik alacakları ödenmeden davacının işten çıkartıldığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... - ..... cevap dilekçesinde özetle;davalı idarenin kapatılan ..... İl Özel idaresinin hak ve borçlarını devralmadığını ve davacı ile arasında herhangi bir iş akdi bulunmadığını davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesini ve ayrıca esas yönünden de davacının il özel idaresinin pesoneli olmadığını bu nedenle işçilik alacaklarından idarenin sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..... özetle; Davacının belirli süreli olarak çalıştığını ve il özel idaresinin 6360 Sayılı yasanın öngördüğü şekilde başka kamu kurum kuruluşlarına devredilmesi üzerine aralarındaki sözleşmenin sona erdiğini ve davacı taraf ile de yapılan belirli süreli iş akdinin kendiliğinden sona erdiğini savunarak, haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne ve davalıların hükmedilen alacak miktarlarından müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiştir

D) Temyiz:

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dava alt işveren şirketin yanı sıra ... - .... aleyhine açılmış ve bu davalılar huzuru ile yargılama yapılarak karar verilmiş ise de;

...nin ve valiliğe bağlı ....nın tüzelkişiliği yoktur. Tüzel kişiliği olmadığı gibi işveren sıfatları da bulunmamaktadır. Somut olayda, işveren ... ... Bakanlığı olup, davanın, husumet tevcihinde kabul edilebilir yanılgı olduğu anlaşıldığından, davanın HMK.nun 124. maddesi kapsamında ......Bakanlığı'na yöneltilerek sonuca gidilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13444
Karar No: 2014/4657
Karar Tarihi: 16.04.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/13444 E.  ,  2014/4657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2012/222404

Mahkemesi : Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 13.03.2012

Numarası : 2010/855 - 2012/182

Suç : İftira

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur beyanları, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar, sanığın 24.02.1995 doğumlu S.. K..'ı hürriyetinden yoksun bıraktığı iddiasıyla yürütülen soruşturma evrakı ve tüm dosya kapsamına göre; S.. K.., N..K.. ve Y.. K.. tarafından kaçırıldığını, dört ay boyunca hürriyetinden yoksun bırakıldığını, S.. K.. ve S.. K..'ın kendisine cinsel saldırıda bulunduklarını, para karşılığı erkeklere sattıklarını iddia ederek Cumhuriyet savcığına müracaatta bulunan sanığın mağdurlar hakkında bu suçlardan soruşturma yapılmasına neden olup, işlemediğini bildiği halde haklarında kovuşturma ve soruşturma başlatılması amacıyla mağdurlara hukuka aykırı bir fiil isnat etmek suretiyle yüklenen suçu işlediği anlaşıldığından atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/33012
Karar No: 2014/27462
Karar Tarihi: 20.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/33012 E.  ,  2014/27462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nin 185. maddesine aykırı olarak 18 yaşını bitirmeyen suça sürüklenen çocuklar hakkında bir kısım duruşmaların kapalı yerine açık yapılması, hükmünde açık duruşmada verilmiş olması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/9499
Karar No: 2009/18133
Karar Tarihi: 06.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/9499 E.  ,  2009/18133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İlk karar İİK.nun 363.maddesi gereğince temyizi kabil olmayan bir karardır. Bu nedenle temyiz isteğinin reddine ilişkin son karar İİK.nun 365 ve HUMK.nun 432.maddeleri gereği yasaya uygun bulunmakla (ONANMASINA), 14,00. TL onama harcının mahsubuna bakiye 1,60 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 06.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4613
Karar No: 2017/9938
Karar Tarihi: 23.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4613 E.  ,  2017/9938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılardan ... numaralı Ganyan Bayii ... 'ın, diğer davalı ...'in kiracısı olduğunu, davalılardan ... numaralı Ganyan Bayii ... 'ın ... Mahallesi, ... Sokakta 174 pafta, 3151 ada, 42 parsel sayılı ana taşınmazdaki mecuru, ortak kullanım alanı olan yere müdahale ve projeye aykırı olacak şekilde kullanmakta olduğunu, apartmanın ön bahçesini haksız olarak yer seramiği ile kapladığını, kapladığı bu yer seramiğinin de etrafını cam çit ve tente ile çevirerek böylelikle apartmanın girişini de engelleyecek şekilde kapattığını ve kendisine 15-20 kişinin oturarak at yarışı oynayacağı bir alan yarattığını, ortak mülkiyete müdahale ettiğini belirterek, davalının haksız müdahalesinin men'ine ve kal'ine, yargılama giderleriyle vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; toplanan delillere, yerinde yapılan keşfe, bilirkişi raporunun içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre; KMK'nın 19. maddesi uyarınca bir kat malikinin diğer kat maliklerinin onayını almadan ortak yerlerde herhangi bir değişiklik, tesis ve inşaat yaptıramayacağı, ana taşınmazın bahçesinin ortak yerlerden sayıldığı, davalılardan ...'in maliki, diğer davalının da kiracı olduğu 1 nolu dükkanın ön cephe doğramasının kaldırılarak üst kat çıkma hizasına konulduğu, bilirkişinin raporunun eki krokide kırmızı renkte taralı olarak gösterilen 7.35 m2'lik bölümün dükkana katıldığı, ayrıca dükkanın ön tarafındaki ortak yerlerden olan bahçe kısmının 18,37 m2'lik bölümüne seramik kaplanmak ve etrafının branda-şeffaf örtü ile kapatılarak üzerine tente tesis edilip masa ve sandalyeler konulmak suretiyle servis alanı olarak kullanıldığı, bu kullanımın ortak alanlara müdahale niteliğinde bulunduğu kanaatiyle, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi ve ortak alanlara yapılan müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre; mahkemece dava konusu taşınmazdaki projeye aykırılıklar bilirkişi raporu ile belirlenip ortak alan olduğu anlaşılan yerlere davalı tarafından yapılan müdahalenin önlenmesine ve eski hale getirilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalı ...'e yükletilmesine 23/11/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13055
Karar No: 2018/6461
Karar Tarihi: 25.09.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/13055 E.  ,  2018/6461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Sağlık için tehlikeli madde temin etme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

4250 sayılı İspirto ve İspirtolu İçkiler İnhisarı Kanununun hüküm tarihinden sonra 11/06/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 7. maddesine göre, 18 yaşını doldurmamış kişilere alkollü içki satılması veya sunulması sonucunda, çocuğun sağlığının tehlikeye sokulması halinde, ayrıca 5237 sayılı TCK'nın 194. maddesine göre cezaya hükmolunabileceği, eylemin çocuğun sağlığını tehlikeye sokmaması halinde ise 4250 sayılı Kanunun 6487 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 6. maddesinin 3. fıkrası yollamasıyla 7. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi gereğince münhasıran idari para cezası verilebileceği, şeklinde yaptırıma bağlanmış olması karşısında; sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 25.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15127
Karar No: 2019/2009
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15127 E.  ,  2019/2009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2017/5502
Karar No: 2018/10967
Karar Tarihi: 09.04.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/5502 E.  ,  2018/10967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava itirazın kaldırılması ve tahliye talebine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Davacı vekili 11.02.2016 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2014 Aralık ayı dahil 2016 Ocak ayına kadar birikmiş toplam 14 aylık kira alacağı olan 3.400,00 TL'nin tahsili ile tahliye talep etmiştir. Borçlu aynı yer icra müdürlüğü 2015/26 sayılı takip dosyasına 3.529,85 TL ödediğini belirterek takas talebinde bulunmuştur. Davacı alacaklı gerek dava dilekçesi ile gerekse temyiz dilekçesinde ... İcra Müdürlüğü 2015/26 sayılı takip dosyasında 01.12.2014-01.12.2015 tarihleri arasındaki kira bedellerinin talep edildiğini ve adı geçen dosya borcunun da 11.11.2015 tarihinde ödendiğini beyan etmiştir. Bu açıklamalar karşısında davacı vekilinin dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı alacaklı icra müdürlüğünün 2016/52 sayılı icra dosyasında 2015/26 sayılı takip dosyası ve yapılan ödemelere göre sadece 2015 yılı Aralık ayı ile 2016 yılı Ocak ayı kira bedellerini talep edilebilir. Borçlu 2015/26 sayılı takip dosyasına fazla ödeme iddiası ile takas beyanında bulunmuş ise de 2015/26 sayılı dosya itirazsız kesinleşmiş ve icra takibinde de kesinleşen miktar ödenmiştir. Bu durumda borçlunun fazla ödeme ve takas iddiası yerinde görülmemiştir. Dolayısı ile 2015 yılı Aralık ayı ve 2016 Ocak ayı kirası yönünden temerrüdün gerçekleştiğinin kabulü gerekir. Bu durumda Mahkemece talep edilen 2015 yılı Aralık ayı ile 2016 yılı Ocak ayı kirası bakımından itirazın kaldırılması ve tahliyeye karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle (1) nolu bentte belirtilen sebepler ile temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebepler ile temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'ya 6217 sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK'nın 428 ve İİK'nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 09.04.2018 tahinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/20737
Karar No: 2019/5208
Karar Tarihi: 06.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/20737 E.  ,  2019/5208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yerinde 29.12.2010 – 05.04.2014 tarihleri arasında çalıştığını, işveren tarafından iş akdine haksız son verildiğini belirterek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücretlerinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı her iki davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla mesai ücretinin hesaplanma şekli noktasındadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının hafta içi 07.45-18.30 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme süresi ile günde 9 saat 45 dakika çalıştığı, cumartesi günleri ise 07.45-13.00 saatleri arasında yarım saat ara dinlenme süresi ile günde 4 saat 45 dakika çalıştığı kabul edilmiş, Fazla Çalışma Yönetmeliği'nin 5.maddesinde ki "Fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma sürelerinin hesabında yarım saatten az olan süreler yarım saat, yarım saati aşan süreler ise bir saat sayılır." düzenlemesine atıf yapılarak, hafta içi çalışılan günlük 9 saat 45 dakika 10 saate, cumartesi günü çalışılan günlük 4 saat 45 dakikalık çalışma 5 saate tamamlanarak, davacının haftada 55 saat çalıştığı, buna göre yasal çalışma süresini aşan 10 saatlik fazla mesaisinin olduğu kabul edilmiştir. Ancak günlük çalışma saatinin bu şekilde tamamlanması hatalıdır. İlgili yönetmeliğin "fazla çalışmada sınır" başlığını taşıyan 5.maddesinin 2.fıkrasında "Fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma sürelerinin hesabında yarım saatten az olan süreler yarım saat, yarım saati aşan süreler ise bir saat sayılır." denilmiştir. Ancak sözü edilen fıkra, günlük bulunan çalışma saatinin tamamlanması anlamına gelmeyip, fazla mesai ücreti hesabının haftalık 45 saati aşan kısmın tespiti sonucu bulunduğu, bu hesaplama sonrası bulunan saatin; yarım saatten az ise yarım saat, yarım saatten fazla ise 1 saat sayılması gerektiğidir. Bu husus gözetilmeden sonuca gidilmesi hatalıdır ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 06.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/4971
Karar No: 2020/1480
Karar Tarihi: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/4971 E.  ,  2020/1480 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.