erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/13528
Karar No: 2023/2156
Karar Tarihi: 26.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/13528 E.  ,  2023/2156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/62 E., 2020/568 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın suç tarihinde bozma öncesinde haklarında mahkûmiyet hükümleri verilen sanıklar ... ve ... ile birlikte olay günü gündüz vakti şikâyetçi ...'in bulunduğu ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon merkezine giderek şikâyetçinin odasında bulunan çantasının içinden cüzdanını çaldıkları, sanıkların aynı şekilde şikâyetçi ...'nun görev yaptığı ... özel eğitim merkezine gittikleri, orada şikâyetçinin odasından çantasında bulunan cüzdanını çaldıkları olayda; sanığın eylemlerine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımının 21.06.2011 tarihli ilk mahkûmiyet hükmünden 14.10.2020 olan karar tarihine kadar geçtiği gözetilmeden sanık hakkında açılan kamu davasının olağan zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2020 tarihli ve 2019/62 Esas, 2020568 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14197
Karar No: 2012/21314
Karar Tarihi: 05.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14197 E.  ,  2012/21314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılıklarının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılıklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- İrtifak hakkı karşılığı, bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer kaybıdır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazların irtifak hakkı kurulmasından önceki tüm değerinin tespit edilmesi ve bundan sonra, taşınmazlardan geçen enerji nakil hatlarının iz düşümleri ile pilon yerlerinin yüzölçümleri fen bilirkişince belirlendikten sonra enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazların tamamında meydana gelecek değer düşüklüğü oranının belirlenmesi ve bu oranla taşınmazların tüm değerinin çarpılması sonucu irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerekirken, bu yönteme uyulmadan irtifak hakkı karşılığı belirlenmesi,

2- Bedeline hükmedilen irtifak ve pilon yerlerinin davalı idare adına tapuya tesciline karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4156
Karar No: 2013/5426
Karar Tarihi: 01.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/4156 E.  ,  2013/5426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ziynet eşyalarının aynen veya bedelinin iadesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili tarafından; düğünde müvekkiline takılan ziynet eşyalarının davalı tarafından bozdurulup harcandığı ileri sürelerek aynen iadesi olmadığı takdirde ....000,00 TL'nin tahsili istenilmiştir.

Davalı tarafından, altınların evlilik birliği içerisinde davacı ihtiyaçları için harcandığı nedeniyle davanın reddi istenilmiştir.

Mahkeme gerekçesinde ziynetlerin davalının ailesi tarafından bozdurulup araba alınmak amacıyla kullanıldığı nedeniyle davalının pasif husumet ehliyetinin bulunmadığndan ötürü davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ziynet eşyalarının aynen tazmini veya bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporu ve CD çözümüne göre dava konusu edilen altınların davacıya takıldığı hususu ihtilaflı değildir.

Yine, dinlenen davacı tanıkları düğünde takılan ziynet eşyaları ile davalının babası adına Şahin marka araba alındığını beyan etmişlerdir. Dinlenen tanık beyanları ile davalı savunması birlikte değerlendirildiğinde dava konusu edilen altınların davacıdan alındığı anlaşılmaktadır. Davalı ile evlilik birliği içerisinde olan davacının hakimiyeti altında olduğu anlaşılan ziynet eşyaları yönünden davalı eşi ...'e husumet tevcih edilmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır.

Mahkemece, açılan dava yönünden işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin pasif husumet nedeniyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3149
Karar No: 2016/5819
Karar Tarihi: 18.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3149 E.  ,  2016/5819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Marmaris 1. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) ile Marmaris 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ayıplı ifa nedeniyle doğan hakların kullanımı istemine ilişkindir.

Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla), dava konusu aracın, davacı şirket adına kayıtlı olduğu, şirketlerin işlerinin ticari nitelikte olduğu, bu nedenle Tüketici Mahkemesinde görülemeyeceği belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Marmaris 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ise genel görevli Marmaris 1 . Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından davaya Ticaret Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerektiğini bu nedenle görevsizlik kararının yerinde olmadığını belirterek karşı görevsizlik kararı vermiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilmiş olup, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davalarıdır. Mutlak ticari davalar ise tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın kanun gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

Bir davanın, nispi ticari dava kabul edilebilmesi için davanın her iki tarafının da tacir ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunması zorunludur.

Somut olayda, davanın tarafları tacir ve uyuşmazlık da ticari işletmeleri ile ilgili bulunmakla; TTK'nın 4/1. maddesi uyarınca nispi ticari dava niteliğinde bulunan uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

Buna göre, ilk görevsizlik kararını veren Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin davaya Ticaret Mahkemesi sıfatıyla bakması gerekirken görevsizlik kararı verilmesi yerinde görülmediğinden görevsizlik kararının kaldırılarak uyuşmazlığın Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/10711
Karar No: 2021/4389
Karar Tarihi: 31.05.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10711 E.  ,  2021/4389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Olay günü saat 17:20 sıralarında sanık ...’ın 102 promil alkollü vaziyette sevk ve idaresindeki otomobil ile Gönen istikametinden Erdek istikametine seyir halinde iken; sağa doğru virajlı bölgede virajı yaklaşık 50 metre geçtikten sonra aracının direksiyon hakimiyetini kaybetmesiyle savrularak ters istikamet yönünde takla atmasıyla meydana gelen kazada iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı; sanığın iki yönlü yolda seyri sırasında yola gereken dikkati verip kontrollü ve yol içerisinde kalacak şekilde seyrini sürdürmesi, hızını mahal şartlarına göre ayarlaması gerekirken bu hususa riayet etmemiş olup aracının direksiyon hakimiyetini kaybettiği, sevk ve idare hatasıyla yol dışı kaldığı anlaşıldığından meydana gelen kazada dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışlarıyla asli ve tam kusurlu olduğu olayda,

Sanığa atılı taksirle yaralama suçunun TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca takibinin şikayete tabi olduğu, mağdur ... ’ın 11/07/1999 doğumlu, diğer mağdur ...’ in ise 10/07/1999 doğumlu olup, her iki mağdurun da 15 yaşını ikmal ettikleri ve vekilleri huzurunda 10/12/2014 tarihli duruşmada verdikleri beyanlarında sanıktan şikayetçi olmadıklarını ifade ettikleri; bilindiği gibi 15-18 yaş arasında bulunan mağdur çocukların şahsa sıkı sıkıya bağlı haklardan olan şikayet hakkını bizzat kullanabildiği; sanığın da sorgusunun yapıldığı 17/09/2014 tarihli talimat duruşmasında hakkındaki şikayetten vazgeçme olması halinde kabulüne dair beyanının bulunduğu, sanığa atılı taksirle yaralama suçu TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olup aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu anlaşılmakla, mahkemece şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulduğu, dosya içeriği itibariyle de CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşılmakla; hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık hakkındaki davanın TCK'nın 73/4. ve CMK'nın 223. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE; 31.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3759
Karar No: 2024/7108
Karar Tarihi: 25.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/3759 E.  ,  2024/7108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2770 E., 2024/55 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/160 E., 2023/119 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmek ve de davalı ... vekili tarafından duruşma talep edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin ve işin duruşmaya tabi olduğunun anlaşılması nedeniyle duruşma talebinin kabulüne karar verildikten sonra duruşma için 25.06.2024 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı ... adına Av. ... ile davacı adına Av. ... ve davalı ... Trading&Consulting AG adına Av. ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlanıp sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davalı ... Trading&Consulting AG .b... Şubesi vekilinin temyiz dilekçesinde müvekkili firmanın Ankara Büyükşehir Belediyesinin gerçekleştirdiği ihale neticesinde idare ile yapılan sözleşme çerçevesinde tahsis edilen katı atık alanında, "Atık depolama sahalarının rehabilitasyonu, düzenli depolama alanlarının projelendirilmesi ve işletilmesi, biyometanizasyon, gazlaştırma-yakma ile enerji üretimi, Atıktan Türetilmiş Yakıt (ATY) üretimi, ambalaj ve hafriyat atıklarının geri kazanımı, tehlikeli ve tıbbi atıkların bertaraf edilmesi" gibi bir dizi faaliyet yürüttüğünü belirttiği anlaşıldığından dosya kapsamında ve UYAP ortamında bulunmadığı belirlenen Ankara Büyükşehir Belediyesi ile davalı ... Trading&Consulting AG Ankara Şubesi arasında akdedilip de kaza tarihini ve kazanın meydana geldiği iş yerini kapsayan sözleşmenin celp edilerek dosyaya eklenmesi gerekmektedir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9322
Karar No: 2021/10631
Karar Tarihi: 21.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/9322 E.  ,  2021/10631 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-... adına Av. ..., 2-... İnş. Enerji Taş. Tur. San. Ltd. Şti. ile 3-...Malz. Ltd. Şti. adlarına ... arasındaki dava hakkında İstanbul 13. İş Mahkemesinden verilen 19.03.2019 günlü ve 2013/198-2019/185 sayılı karara karşı davalılar avukatları tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesinin 18.06.2020 gün ve 2019/2045-2020/950 sayılı hükmün, Dairemizin 01.06.2021 tarih 2020/7152-2021/7353 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Davalılardan ... İnş. Enerji Taş. Tur. San. Ltd. Şti. ile ...Malz. Ltd. Şti. vekilleri tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

552 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinin son fıkrası hükmüne göre iş Mahkemelerinden verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamaz.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı yeni İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7. maddenin 3. fıkrasına göre "12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun kanun yollarına ilişkin hükümleri, İş Mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır." geçici 1. maddesinin 4. fıkrasına göre de" İlk Derece Mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararlar, karar tarihindeki Kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir."

Dairemiz kararında maddi hata bulunmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı da dikkate alınarak, davalılardan ...Malz.Ltd.Şti. ve ... İnşaat Enerji Taş.Tur. San. Ltd. Şti. vekillerinin dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebepten ötürü karar düzeltme talebinin REDDİNE, yatırılan karar düzeltme harcının temyiz eden davalılar ...Malz. Ltd. Şti. ve ... İnşaat Enerji Taş.Tur. San. Ltd. Şti.'ne iadesine, 21/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/427
Karar No: 2015/1012
Karar Tarihi: 29.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/427 E.  ,  2015/1012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın emlakçılık yaptığı, katılanlar ... ve ...'ın karı koca oldukları, bir miktar birikimlerinin olması nedeniyle ... bölgesinde ucuz arsa olduğu duyumunu almaları üzerine o bölgede araştırma yaparken emlakçılık yapan sanığın bürosuna geldikleri, arsa almak istediklerini bildirdikleri, sanık ...'ın elinde çok güzel arsalar olduğunu söylediği, bunun üzerine sanık ile katılanlar ... ve ...'ın sanığa ait... marka jip ile ... Göl yakınlarındaki bir arsaya gittikleri, sanığın bir yer gösterdiği, katılanların o yeri beğendikleri, fiyat konusunda anlaştıkları, tapudan memur getirerek ölçüm yaptıralım, satın alalım dedikleri, bunun üzerine sanığın "sizin memur getirmeniz bir hafta on gün sürer, ben memuru ayarlarım" dediği, öbür gün memurun hazır olduğunu bildirmesi üzerine ... ve ...'ın sanığın gösterdiği taşınmazın başına gittikleri, orada kendisini tapu memuru ya da ölçüm işi yapan kişi olarak gösteren, elinde şerit metre ve kağıtlar olan kişi ile sanığı gördükleri, o kişiye ve sanığa inanarak gösterilen yerin pazarlık konusu edilen yer olduğu düşüncesi ile öbür gün Tapu Sicil Müdürlüğüne gidip taşınmazı satın aldıkları, diğer katılanlar ... ve ...'ın da katılan ... ile aynı yerde çalıştıkları, ...'in arsa aldığını öğrenmeleri üzerine ...'e gösterilen arsayı görüp kendilerinin de oradan arsa almak için sanıkla görüştükleri, sanığın ...'e gösterdiği

yerin yanındaki arsaları katılanlar ... ve ...'a da gösterdiği, ...'in ölçüm memuru ile arsayı aldığı şeklindeki beyanına güvenerek ... ve ...'ın da arsa ile ilgili bir araştırma yapmadığı, tapudan sanığın kendilerine birer hisse satışı yaptığı, aradan bir zaman geçtikten sonra katılanların aldıkları arsa ile ilgili vergileri ödemek ve ölçüm yaptırmak için memur götürdüklerinde kendilerine gösterilen arsa ile satış yapılan arsanın çok farklı yerlerde olduğunu, kendilerine göl gören değerli yerin gösterilip, gölü hiç görmeyen uzaktaki değeri düşük yerin satıldığını anlamaları karşısında dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29/04/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/2451
Karar No: 2019/2442
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2451 E.  ,  2019/2442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2014/4895
Karar No: 2016/7606
Karar Tarihi: 12.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/4895 E.  ,  2016/7606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2-4 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçinin, bedensel özürlü olan kardeşini ... ilçesinde bulunan... Rehabilitasyon Merkezine tedavi amaçlı götürdüğü, sanığın burada şikayetçi ile tanıştığı ve kendisinin ... Belediyesi ... Derneği'nde çalıştığını, ... Üniversitesi Tıp Fakültesinde tanıdığı doktor olduğunu beyan ettiği, gerekirse müştekinin kardeşini ....Üniversitesi Hastanesi'nde tedavi ettirebileceğini söyleyerek, hastane masrafı adı altında şikayetçiden 150,00 TL para aldığı, daha sonra şikayetçiyi aramaması üzerine şikayetçinin sanığı aradığı, sanığın şikayetçiye, kardeşinin yatışını... Tıp Fakültesine yaptırdığını söylediği, durumdan şüphelenen şikayetçinin yaptığı araştırma sonucunda, sanığın... Belediyesi ... Derneği'nde çalışmadığını öğrendiği, sanığın bu şekilde şikayetçiyi aldatmak suretiyle haksız menfaat temin ettiği iddia edilen olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, dolandırıcılık kastı ile hareket etmediğine ve aldığı para ile verilen ceza arasında hakkaniyete uygun bir oran kurulmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.10.2009 tarih ve 8-124-224 sayılı kararında açıkça belirlendiği gibi, temel cezanın belirlenmesinde hakim somut olayda TCK'nın 61/1. maddesini gözönünde bulundurarak işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında temel cezayı belirlerken aynı kanunun 3/1. maddesi uyarınca hüküm ile işlenen fiil arasında "orantı" bulunmasını gözetmek durumundadır. Hakimin temel cezayı belirlerken dayandığı gerekçenin yasal ve yeterli olması denetime izin verecek şekilde açıkça gösterilmesi gereklidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; kullanılan gerekçenin TCK'nın 61. maddesi anlamında yasal ve buna bağlı olarak alt sınırdan uzaklaşarak ceza tayin edilmesi doğru bir uygulama olarak kabul edilebilir ise de; suça konu değer gözetildiğinde alt sınırı 1 yıl olan bir suçun temel cezasının 3 yıl hapis ve 3.000 gün adli para cezası olarak belirlenmiş olması orantılılık ilkesi ile bağdaşmadığından, takdir hakkının hak ve nesafet kuralları sınırlarını aşar şekilde kullanılması suretiyle ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.