Esas No: 2012/17753
Karar No: 2013/800
Karar Tarihi: 16.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17753 E.  ,  2013/800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.10.2012 gün ve 2011/213 E. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi ihtiyati tedbir isteyen davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin TPE nezdinde tescilli patent ile buluştan doğan haklarının davalı tarafından ihlal edildiğini ileri sürerek, davalı tarafından yapılan üretimde kullanılan makine ve teçhizatların dava sonuçlanıncaya kadar satılmasının ve devretmesinin önlenmesine yönelik olarak ihtiyati tedbir kararı verilmesi talebinde bulunmuş, mahkemece yapılan inceleme sonunda talep gibi ihtiyati tedbir kararı verilmiş, davalı tarafça yapılan itiraz üzerine 500.000 TL nakdi teminat ya da teminat mektubu karşılığında davalı aleyhine verilen tedbirin kaldırılmasına, bu miktarın yatırılmaması halinde ise davacı tarafça 300.000 TL teminat yatırılması halinde önceki ihtiyati tedbir kararı doğrultusunda tedbir kararı verilmesine karar verilmiş, davalı şirketçe ilgili teminat bedelinin yatırılması ile tedbir kararının kaldırılmasına karar verilmiş, davacı tarafın itirazı üzerinde de bu kez davalı tarafça yatırılması gereken teminat bedelinin 1.000.000 TL’na yükseltilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen söz konusu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İstem, asıl dava dosyasında yapılan yargılama sırasında verilen ihtiyati tedbir kararına itiraz üzerine değiştirilen ihtiyati tedbir kararının yeniden tesisine ilişkindir.

İhtiyati tedbir talebinin reddi üzerine verilen karara karşı temyiz yoluna başvurulabileceği gibi (HMK. m. 391/1), ayrıca yokluğunda ihtiyati tedbir kararı verilen kişinin itirazı üzerine verilen karara karşı da temyiz yoluna başvurulabilecektir. Gerek Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda gerekse Hukuk Muhakemeleri Kanununda ara kararlarına karşı kanun yoluna başvuru kabul edilmemiştir. Yukarıda da belirtildiği üzere, ihtiyati tedbir hakkında verilen kararlara karşı ancak belli durumlarda temyiz yoluna başvurulabilecektir. Nitekim, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 395. maddesinde itiraz üzerine teminat karşılığı tedbirin değiştirilmesi veya kaldırılması kararının temyiz edilemeyeceği aslında kanun koyucunun da açık ve bilinçli bir tercihidir. Zira teminat karşılığı tedbirin değiştirilmesi veya kaldırılmasına ilişkin olarak 395. maddesinin üçüncü fıkrasında, 394. maddenin üçüncü ve dördüncü fıkralarının kıyasen uygulanacağı açıkça belirtilmiştir. Bu şekilde 394. maddenin üçüncü fıkrasına yapılan atıf ile üçüncü kişilerin de itiraz edebileceği, dördüncü fıkraya yapılan atıf ile de itirazın şekli ve incelenmesinin kıyasen uygulanacağı düzenlenmiştir. Dikkat edilirse kanun yoluna başvuru imkanını düzenleyen 394. maddenin beşinci fıkrasına atıf yapılmamıştır.

Sonuç olarak, 6100 sayılı HMK'nın 395. maddesinin üçüncü fıkrasında, 394. maddenin beşinci fıkrasına atıf yapılmadığından teminat karşılığı tedbirin değiştirilmesi veya kaldırılmasına ilişkin olarak verilen karar temyiz edilemez. Yukarıda da belirtildiği üzere, davalının ihtiyati tedbir kararına itiraz ettiği ve daha sonra mahkemece teminat karşılığı tedbirin değiştirilmesi veya kaldırılmasına ilişkin olarak karar verildiği dikkat alındığında, mahkemece verilen ara kararın temyizi mümkün değildir.

HUMK'nun 432/4. maddesine göre, hükmü temyiz eden davalı açısından temyizi kabil olmayan karara ilişkin temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3-4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay da bu konuda karar verebileceğinden temyiz eden davalı (ihtiyati tedbir kararına itiraz eden) vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin HUMK’nun 432/4. maddesi uyarınca REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.