Esas No: 2014/263
Karar No: 2014/3171
Karar Tarihi: 24.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/263 E.  ,  2014/3171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2011/670-2012/536

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz edenler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Davacı 3.kişi Y.. G.. Y.. Denetim Ltd. Şti. vekili, Kocaeli 3.İcra Müdürlüğü'nün 2011/4485 sayılı icra takip dosyası ile "Karabaş Mah. Rauf Orbay Sok. No: Kat İzmit Kocaeli" adresinde bulunan müvekkil Şirketin işyerine hacze gelindiğini, haciz sırasında müvekkil şirket yetkilisi tarafından haciz işlemi yapılan mallara ilişkin olarak, malların borçlu şirkete ait olmadığına dair fatura asılları ibraz edilmesine karşın haciz işlemi yapıldığını, takip borçlusu şirketle müvekkil Şirketin ayrı tüzel kişiliklere sahip farklı şirketler olduğunu, yapılan haciz işlemine itirazlarının ve istihkak iddialarının kabulünü istemiştir.

Davalı alacaklı P.. P.. G.. Tekstil İnşaat Tic. Ltd. Şti. vekili, Kocaeli 3.İcra Müdürlüğü'nün 2011/4485 sayılı dosyası üzerinden yapılan haciz işleminde usul ve yasaya aykırı bir durum olmadığını, davacı Şirket ile takip borçlusu G.. M.. İnşaat San. Tic. Ltd. Şti.'nin birleştiğini, bu duruma ilişkin Ticaret Sicil kayıtlarında birleşme ilanı bulunduğunu, bahse konu şirketlerin daha sonra Anonim Şirket halini aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, borçlu şirketle davacı 3.kişi Şirketin ortakları ve yetkililerinin farklı olduğu, ancak davacı Şirketin hüküm kısmında belirtilen malların kendisine ait olduğunu ispatladığını, diğer mahcuzların mülkiyetini ispatlayacak nitelikli deliller gösterilemediğinden ve bu durum bilirkişi raporu ile de tespit edilmiş olduğundan davacının istihkak iddiasının kısmen kabulü ile Kocaeli 3.İcra Müdürlüğü'nün 2011/4485 sayılı dosyasındaki hacizli mallardan 1 adet krem renkli koltuk takımı, 10 adet memur masa koltuğu, 8 adet misafir koltuğu, 1 adet oval ahşap masa, 1 adet tahta masa, 1 adet yazıcı ve 1 adet Kyecera marka fotokopi makinası üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiş, karar davalı alacaklı Şirket vekili ve davacı 3.kişi Şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3. kişi Şirket tarafından İİK'nun 96. ve devamı maddeleri gereğince açılan istihkak davasının kabulü istemine ilişkindir.

1-Davacı 3.kişi Şirket vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, temyiz itirazlarının reddine;

2-Davalı alacaklı Şirket vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava konusu haciz 22.09.2011 tarihinde borçlu şirketin adresinde yapılmıştır. İİK’nun 97/a maddesinde belirtilen mülkiyet karinesi borçlu dolayısı ile davalı alacaklı yararınadır. Bu yasal karinenin aksinin davacı 3. kişi Şirket tarafından kesin ve güçlü delillerle kanıtlanması gerekmektedir.

Haciz yerinde hazır bulunan K.. G.. 3.kişi Şirketle birleşen borçlu şirketin yönetim kurulu başkanı olduğunu, ancak borçlu Şirketin bodrum katta bulunduğunu bildirmiş ve mahcuzlar üzerinde muhafaza işleminin yapıldığı 07.10.2011 tarihinde borcun ödenmesi hususunda alacaklı ile anlaşarak 10 taksitli icra kefili taahhütnamesi imzalamıştır.

İstihkak iddiasında bulunan davacı 3.kişi Şirket mahcuzların kendisine ait olduğuna ilişkin faturalar sunmuştur. Davacı 3.kişi Şirket tarafından sunulan faturaların haczedilen mahcuzlara ait olduğuna ilişkin üzerlerinde bir açıklama olmayıp, misli mal niteliğinde olan ve ayırtedici hiçbir özelliği bulunmayan taşınırlara ilişkin olduğundan itibar edilmesi mümkün olmadığından, mülkiyet karinesinin aksinin ispatı için yeterli belge değildir. Her zaman istenilen kişi adına düzenlenmesi mümkün adi belge niteliğinde olduğundan ve borcun doğumundan hatta takipten sonraki tarihleri taşıyan faturalar soyut olarak mülkiyetin ispatı için tek başına yeterli ve kabul edilebilir niteliği olmadığından, mahcuzların mülkiyetinin davacı 3.kişi Şirkete ait olduğunu göstermez. Bu durumda mülkiyet karinesinin 3.kişi yararına olduğundan söz edilemeyeceğinden, mülkiyet karinesi borçlu lehine olup bu durumun aksi davacı 3.kişi Şirket tarafından kesin inandırıcı delillerle ispatlanamadığından bu mahcuzlarla ilgili olarak davanın kabulü mevcut delil durumuna uygun düşmemektedir. Bu durumda kısmen kabul edilen mahcuzlar yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular ile mevcut delil durumu dikkate alınarak, İİK 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin aksi ispatlanamadığından, davacı 3.kişi Şirketin açtığı davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Davalı alacaklı Şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının kabulü ile mahkemece kısmen kabul edilen kısım yönünden hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre davalı alacaklı vekilinin diğer temyiz itirazları bu aşamada incelenmemiştir.

Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı 3.kişi Şirket vekilinin hüküm kısmının kısmen reddine yönelik temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı alacaklı Şirket vekilinin hüküm kısmının kısmen kabulüne yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca hükmün kısmen kabul yönünden BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma neden ve şekline göre davalı alacaklı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereği Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.