Esas No: 2023/6270
Karar No: 2024/2775
Karar Tarihi: 29.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/6270 E.  ,  2024/2775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/812 E., 2016/93 K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Nizip Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/2144 Esas No.lu iddianamesiyle; sanık hakkında; silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 21 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.

B.Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2014/812 Esas, 2016/93 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, silahla tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

1.Sanık hakkında tehdit suçu sabit olduğundan mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine,

2.Vesaire,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1.Mağdurun olayın sıcaklığı ile alınan ifadesi, sanığın 01.02.2013 tarihli Cumhuriyet Başsavcılığında ifadesinde isnat edilen suçlamaya ilişkin ikrarı ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanık hakkında silahla tehdit suçundan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Sanığın atılı silahla tehdit suçundan eylemine uyan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesi ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca silahla tehdit suçundan zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.11.2015 tarihli sanık savunması olduğu ve bu tarihten inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2014/812 Esas, 2016/93 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki suça yönelik kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

29.02.2024 tarihinde karar verildi.