Esas No: 2015/2120
Karar No: 2016/2179
Karar Tarihi: 07.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/2120 E.  ,  2016/2179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen munzam zarar, tazminat davası sonucunda verilen hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 27.10.2014 gün ve 2078 Esas, 6743 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacılar G.. S.. ve R.. S.. vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, davalılardan ile müvekkilleri arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, 6 no'lu dairenin her iki müvekkiline müştereken, bunun yanında müvekkili G.. S..'a 14 ve 15 no'lu dairelerin, R.. S..'a ise, 9 ve 11 no'lu dairelerin verilmesinin kararlaştırıldığını, müvekkillerine ait olan 6 no'lu bağımsız bölümün tapu kaydında 10 bağımsız bölüm numarası aldığını, anılan taşınmazın yüklenici tarafından kat mülkiyeti kurulması aşamasında davalılar Z.. Ö.., ve S.. Ç.. adına paylı olarak tescil ettirildiğini, yüklenicinin inşaatı ortağı olan diğer davalılar ile birlikte yaptığını, davalı aynı zamanda yüklenicinin kardeşi olduğunu, bu nedenle tüm davalıların anılan taşınmazın müvekkillerine ait olduğunu bildiğini, davalıların vekaletnamedeki yetkileri kötüye kullanarak, müvekkillerine ait daireyi önce adlarına tescil ettirdiklerini, daha sonra da isimli kişiye sattıklarını, müvekkillerinin bu olay üzerine Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 60.000,00 TL'nin tahsili için dava açtığını, yapılan yargılama sonucunda davanın yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine, 76.244,00 TL daire bedelinin tahsiline karar verildiğini, anılan kararın Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nce, hüküm altına alınan alacağın Aynur Burnak dışındaki tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulduğunu, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda 76.244,00 TL daire bedelinin 60.000,00 TL'sinin dava tarihinden, kalanının ıslah tarihinden itiraren yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verildiğini, kararın onanması üzerine ilamın takibe konulduğunu, müvekkillerinin faiziyle birlikte 17.01.2012 tarihinde toplam 128.483,00 TL tahsil ettiğini, müvekkillerinin bu para ile dava konusu dairenin bulunduğu mevkide aynı nitelikte bir daire almasının mümkün olmadığını, aynı nitelikte bir daire alınabilse dahi, yedi buçuk yıl sonra ödenen paranın müvekkillerinin tüm zararını karşılayacak nitelike bulunmadığını, davacılar tarafından anılan dairenin süresinde müvekkillerine teslim edilmesi durumunda müvekkillerinin bu daireyi kiraya vermek suretiyle toplam 40.000,00 TL kira geliri elde edebileceği gibi, müvekkillerinin ellerine geçen parayı vadeli hesapta veya altın ya

.../...

S.2

da döviz almak suretiyle değerlendirebileceğini, elde edilebilecek bu gelirlerden paranın icrada ödendiği tarihe kadar mahrum kalındığını, uzun süren yargılama sürecinde müvekkillerinin maddi ve manevi yönden zarara uğradığını, haksız müdahale sonucu yargı mücadelesi vermek zorunda kalındığını, bu süreçte müvekkillerinin manevi yönden de zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için ayrı ayrı 15.000,00 TL munzam zarar ile, her bir davacı için ayrı ayrı 20.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, sözleşmenin davacılar ile davalı Nazım Çiçek arasında kurulduğunu, diğer davalılar yönünden davanın pasif husumet nedeniyle reddi gerektiğini, soyut iddialar ile munzam zarar talep edilemeyeceğini, somut olaya göre davacıların manevi zarara uğramalarının söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacılarca 8 yıla varan yargılama süresince faizi aşan miktarda zarar gördükleri ileri sürülse de davacıların böyle bir zarar gördüğüne ilişkin dosyaya bilgi ve belge sunmadığı, dairenin zamanında teslim edilmiş olması olasılığında işlemiş faizden daha fazla kira geliri elde edebileceği veya dairenin satılıp parasıyla altına yatırım yapılması halinde daha fazla gelir elde edeceği olasılıklarının bir varsayım olup, olası kâr ve zarar hesabının temerrüt faizini aşan aşkın zararın kanıtı olamayacağı, davanın uzun sürmesinin davalının eylemleri dışında olup, aşkın zarar ve manevi tazminat koşullarının mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar, davacılar vekili ile katılma yoluyla davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 27.10.2014 gün ve 2014/2078 esas, 2014/6743 karar sayılı ilamı ile, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/3, 10/4 ve 12/1. madde hükümleri uyarınca mahkemece, maddi ve manevi tazminat istemleri yönünden davalılar lehine ayrı ayrı vekalet ücreti verilmesi, diğer anlatımla manevi tazminata yönelik olduğu anlaşılan 1.320,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesine rağmen, reddine karar verilen munzam zarar istemi yönünden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği belirtilerek, hüküm fıkrasının 4. paragrafındaki "1.320,00 TL" ibaresinden sonra "maktu, 3.550,00 TL nispi" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davacılar G.. S.. ve R.. S.. vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar G.. S.. ve R.. S.. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 03,20 TL harç ve takdiren 261,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 07.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.