Esas No: 2015/34755
Karar No: 2018/15376
Karar Tarihi: 20.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/34755 E.  ,  2018/15376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kurum bünyesinde faaliyet gösteren ... kasabasındaki Zihinsel Engelliler Bakım ve Rehabilitasyon merkezinde bakıcı annelik ve temizlik işlerini taşeron şirket sıfatıyla yürüten ... Temizlik Ltd. Şirketindeki işyerinde 2008 yılından 2011 yılına kadar çalıştığını, müvekkilinin iş akdinin işveren tarafından 15.01.2011 tarihinde haksız olarak feshedildiğini beyan ederek, bir kısım işçilik alacaklarının

davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmişlerdir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Öncelikle taraflar arasında zamanaşımı savunmasının dikkate alınıp alınamayacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı nedenlerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, mülga 1086 sayılı HUMK hükümlerinin uygulandığı dönemde, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı def'i de ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder. Ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 371/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı def'inde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

Mülga 1086 sayılı HUMK yürürlükte iken süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı define davacı taraf süre yönünden hemen ve açıkça karşı çıkmamışsa (suskun kalınmışsa) zamanaşımı def'i geçerli sayılmakta iken, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun uygulandığı dönemde süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı def'inin geçerli sayılabilmesi için davacının açıkça muvafakat etmesi gerekir. Başka bir anlatımla 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamalar bakımından süre geçtikten sonra ileri sürülen zamanaşımı def'ine davacı taraf muvafakat etmez ise zamanaşımı def'i dikkate alınmaz.

Somut uyuşmazlıkta, davacı, 08.07.2015 tarihinde ıslah dilekçesi sunmuş, ıslah dilekçesi davalılara 13.07.2015 tarihinde tebliğ edilmiş, 13.07.2015 tarihinde davalı ..., 15.07.2015 tarihinde davalı ... Mütehatlik Ltd. Şirketi süresi içerisinde ıslaha karşı zamanaşımı savunmasında bulunmuşlardır. Mahkemece, davacının hak kazandığı işçilik alacaklarının yöntemine uygun biçimde ileri sürülen ıslaha karşı zamanaşımı itirazı değerlendirilerek belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3-Bir diğer uyuşmazlık fazla çalışma ücretinin hesabı noktasındadır.

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının gece çalışmaları için haftanın altı günü 17.00-8.00 saatleri arasında bir buçuk saat ara dinlenmesi ile günde 13,5 saat çalıştığı, gece çalışması 7,5 saati aştığında fazla çalışma sayılacağına ilişkin düzenleme de dikkate alınarak günde 6 saat, haftada 36 saat gece nöbeti için fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Ancak davacının dava dilekçesinde; gece mesaisinde çalışırken akşam saat 17.00'de işe başladığı ertesi sabah saat 08.00'de işi bıraktığı, saat 08.00'de çıktığı gün istirahat edip bir sonraki gün yine 17.00'de işe başladığı şeklindeki beyanı karşısında, çalışmasının 1 hafta 4 gece, 1 hafta 3 gece şeklinde olduğu, her gece çalışmasında 6 saat fazla mesai yaparak 4 gece çalışılan haftalarda 24 saat, 3 gece çalışılan haftalarda da 18 saat gece nöbetlerinde fazla çalışma yaptığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Bu hususlar dikkate alınarak, sadece gece nöbeti bakımından yapılan fazla çalışma ücret alacağı yeniden hesaplanmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 20.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.