Esas No: 2016/8017
Karar No: 2018/5763
Karar Tarihi: 01.10.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/8017 E.  ,  2018/5763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı-karşı davalı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı-karşı davacı ... aleyhine 14/07/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız fiile dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın reddine karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/03/2016 günlü kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı-karşı davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulü ile asıl ve karşı davada hükmedilen miktarlar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı-karşı davalı vekili asıl davada; davalının iş yaşamında işleri aksattığını ve olumsuz davranışlar sergilediğini, davacının davalıyı boynundan öpmek suretiyle tacizde bulunduğu iddialarının doğru olmadığını, haksız itham ve iftira nedeniyle sosyal statüsünün ve kişilik haklarının zedelendiğini beyan ederek, bu nedenle uğradığı maddi ve manevi zararının tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı-karşı davacı vekili asıl davanın reddi gerektiğini savunmuş, karşı davada; davacının ameliyatı sonrası davalının davacıyı görme isteğine ilişkin mesajlar attığını, davacının davalıya çikolata ve kolonya ikram ettiği sırada davacıyı aniden boynundan öptüğünü, yaşanan olay sonrası davacının psikolojisinin bozulduğunu beyan ederek manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Dava, haksız fiilden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı-karşı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece karşı dava yönünden verilen kısa karar ile, "karşı davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya verilmesine" şeklinde hüküm tesis edilmiş olduğu halde gerekçeli kararda, ''Karşı davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya verilmesine'' şeklinde hüküm kurulmuş ve böylece faiz işletilmesi yönünden kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşmuştur.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde, mahkemece yapılacak iş; önceki kısa kararla bağlı olmaksızın, kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir.

Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.