erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/6265
Karar No: 2015/13711
Karar Tarihi: 21.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/6265 E.  ,  2015/13711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/11/2014 tarih ve 2013/124-2014/245 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin medikal sektöründe öncü firmalardan biri olduğunu, ''...'' ürün isminin müvekkilince geliştirilen kalça ve diz protezlerinde kullanıldığını, bu tür ürünlerde ''...'' ibaresini çekirdek unsur olarak kullandığını, müvekkilinin bu ürünlerinin açık pembe renginde üretildiği ve bu sayede tanındığını, ''...'' renkli markasının 10. sınıftaki mallar bakımından WIPO nezdinde tescilli olduğunu, Türkiye'de...'ye 2012/29577 no.lu tescil başvurusunda bulunduklarını, başvurunun Markalar Dairesi Başkanlığınca 556 sayılı KHK'nın 7/1(a) maddesi uyarınca ayırt ediciliğinin bulunmadığı gerekçesiyle reddedildiğini, karara itiraz üzerine... YİDK'nun da red kararı verdiğini, kararın yerinde olmadığını iddia ederek... YİDK'nun 2013-M-1250 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, YİDK kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu başvurunun Uluslararası Mal ve Hizmetler Sınıflandırma Listesinin 10. sınıfındaki emtiaları içerdiği, tescil başvurusuna konu soyut rengin ilgili emtialar yönünden ayırtediciliğinin bulunmadığı ve davacı markasının kullanım yoluyla ayırtedicilik vasfı kazandığında kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2013/10803
Karar No: 2015/23457
Karar Tarihi: 13.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/10803 E.  ,  2015/23457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin vekalet ücreti talebiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 5.fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmeden mazeretli olarak duruşmaya katılamayan sanık müdafii lehine sadece dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, dilikçe yazım ücreti ile ilgili kısmın hüküm fıkrasından tamamen çıkartılarak, hükmün ilgili kısmına "sanığın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 2.200 TL vekalet ücretinin katılandan alınarak sanığa verilmesine" fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13245
Karar No: 2012/11127
Karar Tarihi: 12.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13245 E.  ,  2012/11127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.10.2010 gün ve 2010/22 Esas, 2010/692 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek 8. Ceza Dairesinden görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında sorgusu yapılmak üzere mahkemesince CMK.nın 199. maddesi uyarınca 03.06.2010 günlü duruşmada çıkarılan yakalama emri üzerine 27.07.2010 günü Pendik ilçesinde yakalanan sanığın CMK.nın 94. maddesi uyarınca mahkemesine çıkarılarak sorgusunun yapılması gerekirken, Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesince yapılan sorgu işlemine dayanılarak hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6049
Karar No: 2013/7769
Karar Tarihi: 24.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/6049 E.  ,  2013/7769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Reşadiye Sulh Hukuk ve Ermenek Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir.

Reşadiye Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, ... İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün cevabi yazı ile kısıtlının ... adresi'nde kaldığı gerekçesiyle yetkisilik kararı verilmiştir.

Ermenek Sulh Hukuk Mahkemesi ise, bakım evine konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağını belirterek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dosya kapsamından, nüfus kayıt sisteminde yerleşim yeri olarak bildirilen ... adresin, Ermenek İlçe ... ve Rehabilitasyon Merkezinin cevabi yazı ile ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinin adresi olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda, Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumu adresi yeni yerleşim yeri adresi sayılamayacağından, Reşadiye Sulh Hukuk Mahkemesi'nin ek yetkisizlik kararının kaldırılarak, uyuşmazlığın vesayet makamı olan Reşadiye Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.'nın 21. Ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nın 25. ve 26.) maddeleri gereğince Reşadiye Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12056
Karar No: 2013/14379
Karar Tarihi: 30.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/12056 E.  ,  2013/14379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanık ...’un, 19.05.2010 tarihinde amcası olan şikayetçi ...’a ait arazide bulunan ve şikayet tarafından dikildiği anlaşılan tel örgü ve kazıkları keserek kaldırdığı, bu olaydan yaklaşık iki hafta sonra şikayetçinin sökülen tel örgü ve kazıkların yerine yenisini taktığını gören sanığın, şikayetçiyle tartışarak onu basit tıbbi müdahale giderilebilecek şekilde yaraladığı, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nce düzenlenen raporda, şikayetçinin beden bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğunun belirtildiği anlaşıldığından, sanığın eylemlerinin mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş olan ve hapis cezasına ilişkin geçmiş mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK’nın 50/3 maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9719
Karar No: 2013/45338
Karar Tarihi: 11.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/9719 E.  ,  2013/45338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Müştekinin aşamalarda değişmeyen şekilde, eşi olan sanığın alkol kullanması nedeniyle aralarında çıkan tartışmada yüzüne vurarak kendisini burnunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı yönündeki anlatımı karşısında; oluş, dosya kapsamı ve taraf beyanlarına göre sanığın eylemini kasten işlediği gözetilmeden, dosya kapsamına uygun olmayan şekilde ve yerinde olmayan gerekçe ile eylemin taksirle yaralama olarak kabulü ile şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12602
Karar No: 2015/29601
Karar Tarihi: 26.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/12602 E.  ,  2015/29601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/329000

MAHKEMESİ : Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2013

NUMARASI : 2013/187 (E) ve 2013/367 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdur Ali'nin “sağ ayakta iç üst kısımda 1 adet 1\*1 cm.'lik giriş deliği, sağ ayak 1-2 parmak arasında 1 adet 1\*1 cm.'lik giriş deliği, sağ ayak üst dış kısımda 1\*1 cm.'lik cilt cilt altı hematom” ve mağdur M.. A..'un “sağ tibia fibula ön yüzde 3 adet 1\*1 cm.'lik asm giriş deliği, sağ f.. ön yüzde 1 adet 1\*1 cm.'lik giriş deliği, çıkış yok, sağ baldır arka yüzde 1\*1 cm.'lik 2 adet çıkış deliği” şeklinde tarif edilen yaralanmalarının ne şekilde basit bir tıbbi müdahale giderilemeyeceğinin belirlenmesi için mağdurların tüm tedavi evraklarının Adli Tıp Kurumu'na gönderilmesi gerekirken yetersiz adli raporların hükme esas alınması,

2) Mağdur Yeliz'in adli raporunda fraktür kaydı bulunduğu halde mağdurun vücudunda kırığın bulunup bulunmadığının belirlenerek kırığın hayat fonksiyonlarının etkisinin ne olduğunun tespiti için mağdurun tedavi evraklarının ve adli raporlarının Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek yeniden adli raporunun alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sanığın yaralama eylemini silahtan sayılan tüfek ile gerçekleştirmesine rağmen sanık hakkında TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması,

4) Mağdur Yeliz'in sanık ateş ederken diğer mağdurların arkasında olduğu, sanığın mağduru hedef almadığı, mağdurun beyanına göre oradan geçmekte iken sanığın ateş ettiğini görünce yakını Mehmet'i çekmek isterken kendisinin de yaralandığını bildirmesine göre sanığın mağdur Yeliz'i yaralama eylemi nedeniyle hakkında TCK'nin 21. maddesindeki olası kast hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasının ardından sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Esas No : 2015/12602

Karar No : 2015/29601

Tebliğname No : 3 - 2013/329000

5) Mağdur Yeliz'in sanığa yönelik haksız bir davranışı bulunmadığı halde sanık hakkında mağdur Yeliz'i yaralama eylemi nedeniyle TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanmasına karar verilmesi,

6) Sanık hakkında TCK'nin 86/1. maddesine göre belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasından TCK'nin 29. maddesine göre ¼ oranında indirim yapılırken hesaplama hatası yapılarak 1 yıl 1 ay 15 gün hapis yerine 1 yıl 15 gün ve TCK'nin 62. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapılırken 11 ay 7 gün hapis cezası yerine 10 ay 12 gün hapis cezasına hükmedilerek sanığa eksik ceza verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10928
Karar No: 2011/17262
Karar Tarihi: 03.11.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/10928 E.  ,  2011/17262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde özel ormana mesul müdür atanması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada; Sinop-Merkez-... Köyünde 10/08/2006 tarihinde yapılan orman kadostro çalışmalarında askıya çıkartılan orman kadostrosuna göre, ... Köyü 1235, 1241, 1239, 1234, 672, 1238 ve 674 sayılı parsellerin özel orman olarak tespit edildiğini, 25/04/2002 tarihinde ve 24736 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren özel ormanlarda ve Hükmi Şahsiyeti haiz amme müesselerine ait ormanlarda yapılacak iş ve işlemler hakkında yönetmeliğin 8. Maddesine göre dava konusu taşınmaza mesul müdür tayin edilmesi için ilgililere 25/04/2006 tarihinde tebligat yapıldığını ancak tebligattan itibaren 3 aylık süre içerisinde bir mesul müdür bildirilmediğinden, dava konusu özel ormana mesul müdür atanmasına karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece; taşınmaz maliklerinden ..., bu sıfatla görev yapmayı kabul ettiği ve atanmasında sakınca bulunmadığından özel ormana mesul müdür olarak atanmıştır.

6831 Sayılı Kanunun 53.maddesine göre "hususi ormanların sahipleri müteaddit olursa bunlar içlerinden birini veya bir başkasını orman idaresine karşı mesul müdür olarak göstermek mecburuyetindedir. Üç ay zarfında göstermedikleri takdirde, orman idaresi o yer Sulh Hukuk Mahkemesinden bir mesul müdür seçilmesini talep eder."

Yine 25/04/2002 Tarih ve 24736 sayılı resmi gazetede yayımlanan ilgili yönetmeliğin 8.maddesi; "Özel orman sahipleri birden fazla ise. içlerinden birini veya bir başkasını orman idaresine karşı mesul müdür olarak tayin etmek zorundadırlar.

Özel orman sahiplerince, bu şart özel orman olurunun tebliğ tarihinden itibaren üç ay içinde yerine getirilmediği takdirde, orman idaresince Sulh Hukuk Mahkemesinde hasımsızdan dava açılarak mesul müdürün, özel orman sahipleri veya mahalli resmi kişiler(köy veya mahalle muhtarı, Belde Belediye Başkanı) arasından seçilmesine özen gösterilir." hükmü mevcuttur.

Bu durum karşısında mahkemece özel orman sahiplerine mesul müdür tayin etmeleri için 3 aylık süre verilip verilmediği araştırılmamış bulunmasına 6831 sayılı yasanın 53 madde ve yönetmeliğinin 8.maddesine göre bu sürenin verilip verilmediği araştırılmaksızın, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21035
Karar No: 2014/24910
Karar Tarihi: 27.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/21035 E.  ,  2014/24910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Salihli 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 10.04.2013

No : 2009/768-2013/250

Dava, itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ..tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Sahte bildirimler nedeniyle sigortalıya yapılan 86.340,74 TL asıl ile 30.921,67 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 117.262,48 TL’nin tahsili amacıyla 2008 yılında yapılan icra takibinde itirazın iptali,takibin devamı ve %40 icra inkar tazminatı istemine ilişkin olan davada; icra inkar tazminatı %20 oran üzerinden belirlenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir. 6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir.

Dava konusu somut olayda, davacının başlattığı icra takibi 2008 yılı içerisinde olup, 6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. maddesi uyarınca davacı lehine yüzde kırk icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken yüzde yirmi oranında icra inkar tazminatına hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3476
Karar No: 2011/15231
Karar Tarihi: 16.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3476 E.  ,  2011/15231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

... olarak açılan davada Ankara 3.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31.12.2009 tarih ve 2008/456 - 2009/711 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait 2002, 2003, 2004 yıllarına ilişkin envanter, defteri kebir, yevmiye defteri, mal alış ve satış faturaları, muhtasar beyannameleri, KDV beyannameleri, geçici vergi beyannameleri ve kurumlar vergisi beyannamelerinin yeni muhasebeci tarafından istendiğini, bu evrakların ve defterlerin şirket yetkilisine ait özel otunun arka koltuğuna iki çanta halinde konulduğunu, ancak şirket yetkilisinin iş yerinde çalıştığı bir sırada apartmanın özel otoparkında park halinde bulunan otonun sağ arka camının kırılması suretiyle arka koltukta çantada bulunan ve davacı şirkete ait olan belirtilen defter ve evrakların, 2002 yılından itibaren kesilmiş olan 057001-057050 seri nolu (057001-057016 arası kesilmiş diğerleri boş olmak üzere) fatura ve irsaliyeler ile birlikte çek koçanı, bono ve belli miktarda paranın kimliği belirsiz kişilerce çalındığını ileri sürerek, 2002, 2003, 2004 yıllarına ait envanter, defteri kebir, yevmiye defteri, muhtasar beyannameler, KDV beyannameleri, geçici vergi beyannameleri, kurumlar vergisi beyannamesi ile 2002 yılından kesilen faturalar ve irsaliyeler hakkında zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, göre, tacirin 68/son maddesinden yararlanabilmesi için bir taraftan defterlerin korunması amacıyla gereken dikkat ve ihtimamı göstermiş bulunması, diğer taraftan da ziyaa uğramanın onun iradesi dışında meydana gelmiş olmasının zorunlu olduğu, somut olayda, davacının defter ve belgeleri belirtildiği gibi araç koltuğundan çalındığı, bu kapsamdaki defter ve belgeleri bu şekilde araç camından da görülebilecek şekilde araç arka koltuğuna konulmasının, TTK'nun 68/4. maddesi uyarınca davacı şirketin bunların saklanmasında gerekli dikkat özen ve ihtimamı göstermediği sonucunu doğurduğu, davacı şirketin defter ve belgelerini saklama konusunda gerekli dikkat ve özeni göstermediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4307
Karar No: 2016/6247
Karar Tarihi: 02.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4307 E.  ,  2016/6247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tereke hukukuna ilişkin davada Devrek Sulh Hukuk ve Bartın Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke teslimine ilişkindir.

Devrek Sulh Hukuk Mahkemesince, müteveffanın nüfus kayıtlarına göre “...” adresinde ikâmet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bartın Sulh Hukuk Mahkemesi ise müteveffanın vefat etmeden önce “...” adresinde bulunan ... Kaymakamlığı Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde ikâmet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 589. maddesinde "Miras bırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Kanunun 19. maddesinde de "Bir kimsenin yerleşim yeri, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından müteveffanın vefat etmeden önce “...” adresinde bulunan ... Kaymakamlığı Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde ikâmet ettiği, müteveffanın tüm bakımının huzurevince sağlandığı, anlaşıldığından, uyuşmazlığın Devrek Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Devrek Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.