erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/4111
Karar No: 2022/4447
Karar Tarihi: 14.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/4111 E.  ,  2022/4447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Uzlaşmanın sağlanmaması durumunda, 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 E. 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar vermesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasanın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3- 6545 sayılı Kanunun 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “daha önce hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunması” şeklindeki gerekçeyle, anılan Kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10364
Karar No: 2022/9238
Karar Tarihi: 24.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10364 E.  ,  2022/9238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince istenilmiş, davalılar ... vd. vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 24/05/2022 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı, usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden aleyhine temyiz olunan bir kısım davalılar vekili ile asilin yokluklarında duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine, bir kısım davalılar vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında kurulan hüküm, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değer tespit

edilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvuru talebinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, bir kısım davalılar vekili tarafından yapılan istinaf başvuru talebinin ise kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak, taşınmazların m2 birim fiyatına uygulanan % 200 objektif değer artış oranı % 250'ye çıkartılmak suretiyle hesaplanan bedel üzerinden ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ödeme, faiz ve vekalet ücretine ilişkin bentlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından, usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının Hazine'ye irad kaydedilmesine, 24/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/23616
Karar No: 2008/15241
Karar Tarihi: 07.10.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/23616 E.  ,  2008/15241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Isparta İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2007

Davacı, davalı işveren nezdinde 01.04.1997-24.04.1999 tarihleri arası çalıştığının tespitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı; 01.04.1997 ile 24.04.1997 davalı işverene ait hamamda keseci, masör ve ağdacı olarak çalıştığının tespiti istemi ile dava açmıştır.

Mahkemece, davacının kendi nam ve hesabına çalıştığı, davalı işyerindeki çalışmalarının ücret karşılığı ve hizmet akdine dayalı olduğunun kanıtlanamadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 2. maddesine göre; bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için bir veya daha fazla işveren nezdinde eylemli biçimde hizmet akdine dayalı çalıştığının saptanması zorunludur. Hizmet akdinin unsurları ise belirli bir işverene “zaman” ve “bağımlılık” unsurlarına göre çalışma esasına göre belirlenmiştir. “Bağımlılık” tan amaç bir işverenin göstereceği işi,  emir ve talimatına göre yerine getirmek ve onun buyruğu altında bulunmaktır. Bu işin belli bir zaman kesiti içerisinde yerine getirilmesi ve yerine getirmek üzere hazır vaziyette beklemek; hizmet akdinin zaman unsurunu oluşturur.  Ücretin varlığı ve biçimi hizmet akdinin zorunlu unsuru olarak kabul edilemez. Ancak, akdin kanıtlanması yönünden rol oynayabilir. Dava konusu olayda; davacının; davalı işverene ait hamam işyerinde keseci, masör ve ağdacı olarak çalıştığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık davacının bu çalışmasının hizmet akdi olarak kabul edilip edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır. Davacının davalı işyerinde keseci, masör ve ağdacı olarak istihdam edildiği açıkça anlaşılmaktadır. İşyerinin çalışma saatlerine uygun olarak, davacının çıkan işleri gördüğü ve görmek üzere hazır bulunduğu dinlenen davacı ve davalı tanıklarca doğrulanmaktadır. Kese masaj ve ağda işinin; ücretinin müşterilerden tahsili işin hizmet akdi niteliğini etkilemez. Davacının belli bir işi işverenin emir ve talimatı doğrultusunda yerine getirmesi ve bunu bir çalışma günü içerisinde yerine getirmek üzere hazır olması karşısında; davacının çalışma olgusu ve buna bağlı hizmet akdinin ortaya çıkması sonucu istemini esastan kabul etmek gerekirken aksine görüşle davanın reddi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3625
Karar No: 2020/11135
Karar Tarihi: 14.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/3625 E.  ,  2020/11135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince gerekçeli kararın hüküm fıkrasının faize ilişkin bendinin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince gerekçeli kararın hüküm fıkrasının faize ilişkin bendinin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre;arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak zeminine değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının faize ilişkin bendinin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğinceONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2783
Karar No: 2014/2939
Karar Tarihi: 04.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/2783 E.  ,  2014/2939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2012/366-2013/379

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın davacıya ait araca çarpması nedeniyle aracın hasar gördüğünü, hasar bedelinin sigorta şirketi tarafından ödendiğini, belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 500 TL. değer kaybı ve 500 TL. manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile değer kaybı talebini 2.000 TL. olarak ıslah etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 2.000 TL. değer kaybı bedelinin davalılardan tahsiline, manevi tazminatın şartları oluşmadığından reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. (6100 sayılı HMK'nın 294.) maddesine göre, mahkemece verilecek kararların açık olarak ve yüze karşı okunmak suretiyle tefhim edilmesi gerekir. Kural olarak tefhim gününde hükmün gerekçesi ile birlikte açıklanması gerekmekte ise de, gerekçeli kararın hemen yazılması her zaman mümkün olamayacağından mahkemenin önce vereceği kısa kararı yargılama oturumunda tefhim etmesi daha sonra gerekçeli kararı yazarak bu yasal zorunluluğu tamamlaması mümkün bulunmaktadır. Ne var ki, asıl olan kısa karardır.

sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olarak yazılması gerekir. 10.4.1992 gün ve 7/4 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda da bu hususa değinilmiş, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olmasının başlı başına bozma nedeni olacağı kabul edilmiştir. Mahkemece kısa kararda ihbar olunan sigorta şirketi hakkında hüküm kurulmadığı halde gerekçeli kararda “kısa kararda her ne kadar sigorta şirketi için faizin başlangıcı belirtilmiş ise sigorta şirketinden 500 TL. dava tarihi olan 18.7.2012 ve 1.500 TL. için ıslah tarihi olan 3.6.2013 tarihinden faiz istenebileceğinin bilinmesi “ şeklinde yazılmıştır.

Bu hal, HMK.nun 294 ve 297.maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, yeniden bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bende açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 4.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4133
Karar No: 2015/982
Karar Tarihi: 20.04.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/4133 E.  ,  2015/982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay günü markete gelen sanığın market müdürü tarafından şüphelenilerek takibe alındığı, montunun cebine sucuk ve salamları koyduğu sırada, müdür tarafından cebine ne koyduğunun sorulması üzerine, cebinden sadece tavuğu çıkardığı, başka bir şey olmadığını söylediğinde güvenlik görevlisi ...'ın sanığın üzerinde arama yaptığı, sanığın arka cebinde sucuk, diğer cebinin bel kısmında salam çıktığının tespit edilmesi karşısında; yüklenen suçun sübut bulduğu gözetilmeden kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek sanığın yüklenen suçtan cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...A.Ş vekilinin temyiz sebebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 20/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2013/6356
Karar No: 2013/18904
Karar Tarihi: 03.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/6356 E.  ,  2013/18904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sincan l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.01.2013

tarflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; " davalının cevap dilekçesinde tanık deliline dayanmadığı, daha sonra dilekçeler teatisinde de tanık ve delil bildirmediği" gerekçesiyle davalı tarafın delilleri toplanmadan davacı delilleri ile sonuca gidilmiştir.

Davalının davaya süresinde cevap vermemiş olması, delil bildirme ve savunmasını ispat etme hakkını ortadan kaldırmaz. Davaya süresinde cevap verilmemesinin sonucu, davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü vakıaların tamamının inkar edilmiş olmasıdır (HMK. md. 128). Bu böyle olmakla birlikte süresinde davaya cevap vermeyen davalı, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 145/1. maddesindeki hal dışında, davacıya kusur isnat edemez ise de, davacının iddiasını dayandırdığı vakıaların gerçekte vukuu bulmadığına, diğer bir ifade ile evlilik birliğini temelinden sarsar nitelikte bir hadisenin mevcut olmadığına yönelik olarak kanunda belirtilen süre içinde olmak koşuluyla delil bildirebilir. Aksinin kabulü, bir kez cevap süresini kaçırmış veya davaya cevap vermemiş olan davalının bundan sonra delil bildirememesi sonucunu doğurur. Bu ise Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27'nci maddesinde yer alan hukuki dinlenilme hakkını zedeler. Tarafların, dilekçelerinde gösterdikleri, ancak henüz sunmadıkları "belge" niteliğindeki delillerini sunmaları için ön inceleme duruşmasında iki haftalık kesin süre verilmesi yasal olarak mümkün (HMK. md. 140/5) iken, uyuştukları ve ayrıştıkları hususlar henüz belirlenmeden tarafların, ön inceleme duruşmasından önce davanın daha başında (tensiple) " tanık bildirmelerini" beklemek doğru olmadığı gibi, bu yönde tensiple kesin mehil verilse bile, bu hukuki sonuç doğurmaz. Çünkü delil çekişmeli vakıalar için gösterilir (HMK. md. 187/1).Taraflar arasındaki çelişmeli hususlar ise ön inceleme duruşmasında belirlenir (HMK. md. 140/1). Tahkikat tespit edilen çekişmeli hususların çözümü için yürütülür. O halde davalıya tanıklarını göstermesi için süre verilmeli, gösterdiği takdirde, tanıkları savunması çerçevesinde dinlenmeli ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonucu uyarınca karar verilmelidir. Bu yapılmadan eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.07.2013 (Çar.)
Esas No: 2011/31903
Karar No: 2013/4863
Karar Tarihi: 04.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/31903 E.  ,  2013/4863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

(Kapanan Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin evinin önünde park halinde bulunan aracının, sanık tarafından emanette kayıtlı tornavida ile düz kontak yapılmak suretiyle çalındığı, yakalama tutanağına göre aynı gün sanığın, müştekiye ait araç ile kovalamaca sonucu takla atarak yakalanması karşısında; TCK'nın 146. maddesinde öngörülen “malın geçici bir süre kullanılıp zilyedine iade edilmesi” koşulu gerçekleşmediği gibi, ayrıca benzin ve yağ tüketildiği de gözetilmeden, suçun kullanma hırsızlığı olduğu kabul edilerek, şikayet yokluğu nedeniyle yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/6377
Karar No: 2018/5643
Karar Tarihi: 10.07.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/6377 E.  ,  2018/5643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Bozulmuş veya değiştirilmiş gıda veya ilaçların ticareti

Hüküm : 1) Değişen suçun niteliğine göre "Dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma" suçundan beraat (sanık ... hakkında)

2) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması (sanık ... hakkında)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Tebliğnamede sanık olarak gösterilen ... hakkındaki karara yönelik herhangi bir kanun yolu talebi bulunmadığından, temyiz incelemesi sanık ... hakkında kurulan hükme hasren yapılmıştır.

Sanık müdafiinin temyiz isteğinin beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin ise de katılan vekilinin temyiz isteminin sanığın mahkûmiyetine yönelik aleyhe temyiz olması nedeniyle, henüz kesinleşmiş bir beraat kararının bulunmadığı dikkate alınarak yapılan incelemede;

Sanığın sorgusunun yapıldığı 07.04.2009 tarihinden, inceleme tarihine kadar zamanaşımını kesen başka bir işlemin yapılmadığı ve 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen sekiz yıllık asli dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 10/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/1591
Karar No: 2024/3643
Karar Tarihi: 23.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1591 E.  ,  2024/3643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2070 E., 2024/220 K.

HÜKÜM/KARAR: Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/48 E., 2019/934 K.

1- İlk derece mahkemesince, kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasında davacının borcunun hesaplanmasında fazladan faiz işletildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına; davalı kooperatif yönetim kurulunun davacı hakkında 23.06.2016 tarihinde ihraç kararı verdiği, ihraç kararının davacıya 30.06.2016 tarihinde tebliğ edildiği ve davacının 27.09.2016 tarihinde ihraç kararının iptali istemiyle dava açtığı, Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2016/889 Esas, 2018/896 Karar ve 05.10.2018 tarihli kararı ile davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, kararın 01.02.2019 tarihinde kesinleştiği, davacının ihraç kararının iptali için yeniden 21.01.2019 tarihinde bu davayı açtığı, davanın açılması için öngörülen hak düşürücü sürenin dolduğu gerekçeleriyle yeniden esas hakkında karar verilmesine, hak düşürücü sürede açılmayan davanın reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davanın açılmamış sayılması halinde hak düşürücü sürenin korunması etkisinin son bulacağı, eğer dava konusu uyuşmazlığın bağlı olduğu hak düşürücü süre dolmamış ise ancak bu halde davacının yeniden dava açabileceği, somut olayda bu sürenin dolduğu görüldüğünden, davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 23.10.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.