erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/9174
Karar No: 2015/826
Karar Tarihi: 22.01.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/9174 E.  ,  2015/826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.05.2012 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.09.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu 194 ada 2 parsel ve 200 ada 10 parsel sayılı taşınmazlar arasında bulunan kadastral yol ve dere yatağına davalının alabalık tesisi yapmak suretiyle müdahalede bulunduğunu belirterek davalının elatmasının kal suretiyle giderilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C bendine göre dere yatakları, devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, Hazine'nin mülkiyetindedir. Bu nedenle dere yataklarına ilişkin olarak dava açma hakkı Hazine'ye aittir. Her ne kadar davacının yola elatmanın önelenmesi kal talebi yönünden aktif dava ehliyeti var ise de dere yatağına elatmanın önlenmesi ve kal talebi yönünden aktif husumet ehliyeti bulunmamaktadır.

Bu durumda davacının dere yatağına elatmanın önlenmesi ve kal talebi yönünden aktif husumet ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/3539
Karar No: 2007/3472
Karar Tarihi: 02.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3539 E.  ,  2007/3472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle: "Taraflardan iddia ve delilleri ile ilgili tüm delillerinin sorularak tespit edilmesi, komşu parsel tutanak ve dayanakları ile orman araştırması için gerekli belgelerin getirtilip dosyaya konulması, mahallinde icra olunacak keşifte yerel bilirkişiler yardımı, uzman bilirkişiler aracılığıyla orman tahdit harita ve mazbataları, tarafların dayandıkları kayıtların uygulanıp kapsamlarının belirlenmesi, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmaz üzerindeki zilyetliğin başlangıcı, sürdürülüş biçimi, ayrıca taşınmaz imar ve ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp bitirildiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı bilgi alınması, bilirkişi ve tanık sözlerinin komşu parsel tutunak ve dayanakları ile denetlenmesi, tespite aykırı sonuca varılması halinde tespit bilirkişilerinin tanık sıfatıyla dinlenerek aykırılığın giderilmesine çalışılması, tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; çekişmeli parselin taşlık, çalılık ve kayalık vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/2815
Karar No: 2019/5201
Karar Tarihi: 08.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/2815 E.  ,  2019/5201 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : GAZİANTEP Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1.Mahkûmiyet; Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25/05/2017 tarih, 2017/21 esas ve 2017/188 sayılı kararı

2.İstinaf başvurusunun esastan reddi; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 23/01/2018 tarih, 2017/1713 esas ve 2018/131 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi sanık müdafiinin süresindeki isteği nedeniyle duruşmalı olarak yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafilerinin temyiz dilekçesinde belirttiği; aramanın hukuka aykırı şekilde yapıldığına ve mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna; sanığın temyiz dilekçesinde belirttiği; eksik incelme ile karar verildiğine dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan istinaf başvurularının esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafilerinin temyiz istemleri ile sanık müdafiinin duruşmadaki sözlü savunması yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine, dosyanın Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’ne gönderilmesine, 08/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 08.10.2019 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ......'in katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Av.......'nin yokluğunda, 17.10.2019 tarihinde, açık olarak okundu.
Esas No: 2014/39757
Karar No: 2015/15716
Karar Tarihi: 04.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/39757 E.  ,  2015/15716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın, müşteki ile tartışmaları sırasında sinirlenerek elindeki cam bardağı masaya vurması üzerine bardağın kırılıp cam parçasının müştekinin yüzüne isabet etmesi sonucu müştekinin yaralandığını savunması, müştekinin ise, sanığın elindeki bira bardağını doğrudan yüzüne fırlattığını ve bira bardağının yüzüne isabet etmesi sonucu yaralandığını beyan etmesi karşısında, sanığın ve müştekinin 25.12.2012 tarihli ifadelerinde bahsi geçen ve olay sırasında müşteki ile birlikte aynı masada oldukları anlaşılan müştekinin arkadaşlarının tespit edilerek tanık olarak beyanlarına başvurulduktan sonra suç vasfının belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile sanığın elindeki cam bardağı masaya vurması sonucu kırılan bardaktan kopan cam parçalarının müştekinin yüzüne isabet ederek yaralanmasına sebep olduğu ve eylemin olası kasıtla işlendiği kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Olası kast halinde 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesi uyarınca yapılacak indirimin, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.05.2013 tarih ve 2013//3-259 esas ve 2013/273 karar sayılı içtihadında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddeleri uyarınca belirlenecek ceza üzerinden yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

b) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanığın sarfına sebebiyet verdiği yargılama gideri miktarının, 6183 sayılı Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken sınırlar içinde kalması nedeniyle, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken sanığa yükletilmesine karar verilmek suretiyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 324/4. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/10903
Karar No: 2007/10726
Karar Tarihi: 19.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/10903 E.  ,  2007/10726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit istemine ilişkin davada Denizli Asliye Ticaret ile 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kambiyo senedine dayalı olarak açılan menfi tesbit istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 12/07/2006 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 3. Asliye Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/09/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14543
Karar No: 2013/15247
Karar Tarihi: 05.12.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/14543 E.  ,  2013/15247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 14.08.2007 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuş; diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davacının maliki olduğu 72 parsel sayılı taşınmaz lehine bilirkişilerin 24.03.2011 tarihli raporlarında belirtilen yerden geçit irtifakı tesisine şeklinde hüküm kurulmuştur.

Hükmü, davalı Hazine temsilcisi temyiz etmiştir.

Geçit kurulan yer kısmen kadastro çalışmaları sırasında “dere” olarak kadastro dışı bırakılan yerde kalmaktadır. Dere yatakları kural olarak Türk Medeni Kanununun 715. maddesi kapsamına giren devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerdendir. Bu özelliği itibariyle de kamu malıdır. Kamu malı olan bir yerin, gerçek kişilerin yararlanmasına terki olanaklı değildir. Kısaca belirtmek gerekirse, dere yatağı üzerinden geçit kurulamaz. Kaldı ki, geçit davalarında amaç yol ihtiyacı içinde bulunan bir taşınmazın kesintisiz olarak genel yola ulaşımını sağlamaktır. Dere yatağı tapuya tescil edilmiş bir yer olmadığından, bu şekilde kurulan geçitle kesintisizlik ilkesi de ihlal edilmiş olur.

Mahkemece, geniş pafta getirtilmek suretiyle, yol ihtiyacı içinde olan 72 sayılı parsel için dere yatağı dışında bir yerden geçit alternatifleri araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2008
Karar No: 2013/2229
Karar Tarihi: 21.03.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/2008 E.  ,  2013/2229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “davalı Hazinenin, yerinde bulunmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerektiği; ancak, çekişmeli 104 ada 22 parsel sayılı taşınmaz içinde, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile kazanılamayacak şekilde yaklaşık 60 m2 büyüklüğünde ... bloğunun bulunduğu, bu nedenle, bu bölümün belirlenmesi için uzman fen bilirkişisinden yeniden rapor alınması ve bu bölümün tespit gibi Hazine adına tesciline karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 104 ada 22 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile çekişmeli taşınmazın 29.02.2012 havale tarihli fen bilirkişinin rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 210,19 metrekare yüzölçümündeki bölümünün “blok kayalık” niteliğiyle tespit gibi davalı Hazine, (B) harfi ile gösterilen 232,26 metrekare yüzölçümündeki bölümün, 8 pay itibar edilerek 4/8 payının davacı ... Demir, 4/8 payının ise hisseleri oranında davacı ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve temyiz edenin sıfatına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 21.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/13136
Karar No: 2013/83
Karar Tarihi: 09.01.2013

**5. Ceza Dairesi         2011/13136 E.  ,  2013/83 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet vermek

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Kilis Hudut Tabur Komutanlığı ... Karakolunda askerlik yapmakta olan piyade erler ... ve ...’ın, 13/05/2009 günü Öncüpınar Gümrük Müdürlüğü menfez bölgesinde devriye görevi yapmakta iken karşılaştıkları sanık ...’nin kendilerine “Suriye Gümrüğü’nden çıkacak bir aracın Türk Gümrüğüne girmeden Kilis iline geçmesi hususunda yardımcı olmaları halinde 250 TL vereceğini” söylemesi üzerine sanığı suçüstü yakalayabilmek amacıyla teklifi kabul etmiş görünerek anlaşmaya vardıkları, bir gün sonra adı geçen askerlerin de içinde bulunduğu bir manganın suça konu yerde olağan pusu uygulaması yaptığı, saat 20.00 sıralarında sanık ...’in pusuda beklemekte olan ...,... ile tekrar görüşerek söz konusu aracın geceyarısı geçeceğini söyleyerek 250 TL, Suriye hatlı bir cep telefonu ve 2 paket sigara vererek ayrıldığı, ...’ın durumu aracın geçiş yapacağı hat üzerinde beklemekte olan manga komutanına telsiz ile bildirdiği, geceyarısı ...,... 'ın bulunduğu bölgeden sorunsuz olarak geçen aracın ileride beklemekte olan askerler tarafından durdurulmak istenmesine rağmen durmayarak kaçtığı, aracın plaka sorgulaması neticesi sanık ... ’e ait olduğunun tespit edildiği ve fotoğrafları üzerinden yaptırılan teşhiste ...’ın bu şahsı olay gecesi aracı kullanan kişi olarak teşhis ettiği anlaşılmasına karşın, sanığın ...’nin gerçekleştirdiği rüşvet vermeye teşebbüs suçu sırasında olay yerinde olmadığı, bu suça katkı sağlayan bir söz ve davranışı bulunmadığı gözetilmeden oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile mahkümiyet kararı verilmesi,

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

.../...

-2-

Ancak;

Görevli askerler ... ve ...’ın esasında sanıktan gelen teklifi kabul etmemekle beraber sanığa suçüstü yapılması için kabul etmiş görüntüsü verip yakalatma amacı güttüğü, taraflar arasında özgür iradeleri ile yapılmış bir rüşvet anlaşmasının gerçekleşmediği; bu itibarla eylemin rüşvet vermeye teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde tamamlanmış rüşvet verme suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2019/3090
Karar No: 2019/8869
Karar Tarihi: 05.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/3090 E.  ,  2019/8869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; İstanbul Kriminal Laboratuvarı Müdürlüğünün 27.06.2013 tarihli raporunda suça konu çekin ön yüzündeki keşideci imzası ile ..., ... ve ... isimli şahısların mevcut mukayese imzaları arasında kaligrafik ve grafolojik özellikler yönünden ilgi ve irtibat tespit edilemediğinin belirtildiği, Adli Tıp Kurumunun 09.11.2018 tarihli raporunda ise suça konu çekin ön yüzündeki keşideci imzasının basit tersimli olması nedeniyle, ..., ... ve ...’ın eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediğinin belirtildiği, her iki rapor arasında çelişki bulunduğu ve bu çelişkinin giderilmediği, Dairemizin 05.10.2017 tarih ve 2015/6703-2017/6389 sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiği hâlde, suça konu çekin ön yüzündeki yazıların sanık ... ve temyiz dışı sanık ... ile katılan ...’a ait olup olmadığı konusunda inceleme yaptırılmadığı anlaşıldığından, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; sanık ... ve katılanın huzurda yazı ve rakam örnekleri alınıp, sanık ... ve temyiz dışı sanık ... ile katılanın, suça konu çekin keşide tarihine yakın tarihlerde resmi kurumlara verdiği imza, yazı ve rakamlarının bulunduğu belgeler getirtilerek, suça konu çekin ön yüzündeki imza, yazı ve rakamların sanık ... ve temyiz dışı sanık ... ile katılana ait olup olmadığı konusunda, her iki rapor arasındaki çelişkiyi de giderecek şekilde, üniversitede görevli uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanunu Uygulama Yönetmeliği’ne göre Adli Tıp Kurumu Genişletilmiş İhtisas Dairesinden rapor alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre;

a) Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesine rağmen, “yeniden suç işlemeyeceğine dair mahkememizde kanaat oluşmadığından” şeklindeki gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilerek çelişki oluşturulması,

b) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarının alt soy bakımından uygulanamayacağının gözetilmemesi,

c) “10.01.2013” olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5321
Karar No: 2020/3615
Karar Tarihi: 28.09.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/5321 E.  ,  2020/3615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 13.06.2019 tarih ve 2018/391-2019/211 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; mali hakları müvekkiline ait olan ilköğretim matematik yardımcı kitaplarının tüm içeriğinin hukuka aykırı şekilde davalı tarafından taklit edildiğini, davalı tarafından yapılan tecavüz sebebiyle müvekkiline ait Matematik İlköğretim 2, 3, 4 ve 5. sınıflara ait kitaplar ile davalı tarafın kitapları arasında benzerlik söz konusu olduğunu ileri sürerek, tecavüzün tespiti ile menini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesiyle 55.000.- TL tazminatın faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davaya konu kitapların Milli Eğitim Bakanlığı Talim Terbiye Kurulunun 2005-2006 eğitim öğretim yılında yürürlüğe giren yeni müfredat programına göre hazırlandığını, kitaplar arasındaki benzerliğin bundan kaynaklandığını, 4 kitap içinde benzer olduğu iddia olunan şekil ve işlemler bir araya getirildiğinde ancak 3 sayfa tutacağını, konu başlıkları, konu numaralandırma sistemi, kavramlar ve tanımların mecburen tüm yayıncılar tarafından müfredat çerçevesinde hazırlandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; ek bilirkişi raporundaki hesaplamanın hatalı olduğu, dava konusu kitaplardaki soru adetlerinin toplam soru adetine oranlanması sonrasında bulunun bedelin FSEK md. 68 uyarınca üç katının 16.490,70 TL olduğu, dava dilekçesinde faiz talep edilmeyip ıslah dilekçesiyle ile faiz talep edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 16.490,70 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline, kararın ilanına, fazlaya dair maddi tazminat ile men taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,davacı vekili ve davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.100,53 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 313,10 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 28.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.