Esas No: 2015/11205
Karar No: 2016/3386
Karar Tarihi: 15.03.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/11205 E.  ,  2016/3386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

TCK'nın 142/1-a maddesinin kanuni tanımında, ibadete ayrılmış yerlerde bulunan eşya hakkındaki hırsızlık suçunu hükme bağladığı, eklenti niteliğinde bulunan yerlerdeki eşyayı ise kapsamadığı görülmekle, sanıkların, müştekinin imamlık yaptığı ...Camiine duvardan atlamak suretiyle girerek, camiinin eklentisi niteliğindeki depodan hırsızlığa kalkışma şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, TCK'nın 142/1-b maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu gözetilmeden, sanıklar hakkında kurulan hükümde aynı Yasa'nın 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından; sanık ...'un adli sicil kaydında yer alan ve en ağır ilam niteliğinde bulunan ...Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/399-524 Esas-Karar sayılı 16.03.2009 tarihinde kesinleşen 3 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2004/148 Esas, 2004/229 Karar sayılı 765 sayılı TCK nın 492/5 ve 647 sayılı Yasa'nın 4. ve 6. maddeleri uyarınca erteli 800,00 TL para cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş oldukları suçlar nedeniyle hapis cezalarıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması ile ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" her iki sanık yönünden kurulan hüküm fıkralarından çıkartılması ile yerlerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanık ...'un adli sicil kaydında yer alan ve en ağır ilam niteliğinde bulunan ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/399 Esas, 2207/524 Karar sayılı 16.03.2009 tarihinde kesinleşen 3 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2004/148 Esas, 2004/229 Karar sayılı 765 sayılı TCK'nın 492/5. ve 647. sayılı Yasa'nın 4. ve 6. maddeleri uyarınca erteli 800,00 TL para cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların, müştekinin imamlık yaptığı camiinin şadırvan penceresini zorlamaları ve deponun asma kilidini kırmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, bu yerlerin ibadethanenin eklentisi niteliğinde oldukları gözetildiğinde, TCK'nın 153. maddesinde yazılı bulunan “ibadethanelere, bunların eklentilerine veya buralardaki eşyaya” zarar verilmesi suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı olduğu şekilde sanıkların aynı Yasa'nın 152/1-a maddesi ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,

2-Kasten işlemiş oldukları suçlar nedeniyle hapis cezalarıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması ile ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkının gözetilmesine, 15.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.