erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/23033
Karar No: 2016/1409
Karar Tarihi: 09.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/23033 E.  ,  2016/1409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Tarihi :21.09.2015

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan D.. S.. ve S..... Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılardan D.. S.. ve S..... Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74’üncü maddesinde, Medeni Kanun ile belirtilen hükümler saklı olmak üzere, hakimin her iki tarafın iddia ve savunmalarıyla bağlı bulunduğu, ondan fazlası veya başka bir şey hakkında karar veremeyeceği belirtilmiş, 01.10.2011 günü yürürlüğe girerek 1086 sayılı Kanunu yürürlükten kaldıran 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Taleple bağlılık ilkesi” başlığını taşıyan 26'ncı maddesinde de, hakimin, tarafların istem sonuçlarıyla bağlı olduğu, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği açıklanmış olmakla, hukuk yargılamasına “istemle bağlılık” ilkesi egemen kılınmıştır.

Yapılan yargılama sonunda, birleşen dava ile 506 sayılı Kanunun 10. maddesi gözetilerek, hak sahiplerine bağlanan gelirlerin ilkpeşin sermaye değerleri ve diğer giderlerin %90 kusur karşılığı olan 69.106,10 TL'nin teselsüle dayalı olarak talep edildiği, ancak taleple bağlılık ilkesine aykırı olarak ve mükerrer tahsile sebep olacak şekilde, geçici işgöremezlik ödenekleri ve tedavi giderlerine, anılan miktarın dışında ayrıca hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılardan D.. S.. ve S.... Şti. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, bozma sonrası yapılacak yargılamada, hükmü temyiz etmeyen davalı K.. A.. yönünden davacı Kurum yararına oluşan usuli kazanılmış hak olgusu dikkate alınmalıve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan D.. S.. ve S..... Şti.'ne iadesine, 09.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/4320
Karar No: 2006/5448
Karar Tarihi: 09.05.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/4320 E.  ,  2006/5448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, sözleşmeye dayalı boş olarak kiraya verilen otelde kiracılığın tespiti istemine ilişkin olduğundan ve davanın hasılat kirası ile de ilgisi bulunmadığından hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelemesi 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesince Yüksek 13.Hukuk Dairesine aittir. Temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 9.5.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/7456
Karar No: 2014/26427
Karar Tarihi: 23.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/7456 E.  ,  2014/26427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/169653

MAHKEMESİ : Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2013

NUMARASI : 2012/933 (E) ve 2013/248 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla, yapılan incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi yasa koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi belirtmekte, bu durum malın değerinin azlığının Ceza Genel Kurulunun içtihadında belirtildiği şekilde çoğun içinde azın alınması haline indirgenemeyeceğini göstermektedir. Anılan yasanın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Ceza vermekten vazgeçme kararı verilecekse malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olayda ise, müştekiye ait işyerinden 20 TL değerindeki güneş kremini çalmak isterken yakalanan sanık hakkında, yapılan temyiz incelemesinde suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 01.11.2006 tarih, 2006/623 sayılı karar ile yapılan TCK 145. maddesine ilişkin uygulamanın temyize konu edilip Dairemizce bozma nedeni yapılmadığı da göz önüne alındığında, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeye yazılı şekilde kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. Ş.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/6544
Karar No: 2019/6204
Karar Tarihi: 09.10.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/6544 E.  ,  2019/6204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KESTEL (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın sorgusunun yapıldığı 10/02/2010 tarihinden, inceleme tarihine kadar zamanaşımını kesen başka bir işlemin yapılmadığı ve 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/12698
Karar No: 2025/3837
Karar Tarihi: 24.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/12698 E.  ,  2025/3837 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/10 Esas, 2024/3 Karar

TALEP EDEN : Yalvaç ... ... Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü

MÜTEVEFFA : ...

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Her ne kadar mahkemelerce yetkisizlik kararı verilmiş ise de bakımevinde kalan müteveffanın hangi tarihten itibaren bakımevinde kaldığına ve bakımevinde kalmaya başlamadan önceki yerleşim yeri adresinin neresi olduğuna dair yeterli araştırma yapılmamıştır. Bu nedenle, müteveffanın hangi tarihten itibaren bakımevinde kaldığı ve bakımevinde kalmaya başlamadan önceki yerleşim yeri adresinin neresi olduğu tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan ve müteveffanın varsa bakımevinde bulunan ve müteveffa hakkındaki sosyal inceleme raporlarını da içeren özlük dosyası sureti ve müteveffa ile ilgili verilmiş bir kısıtlama kararı varsa bu karar da dosya arasına getirtildikten sonra yargı yeri belirlemesi incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/16176
Karar No: 2023/982
Karar Tarihi: 28.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/16176 E.  ,  2023/982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2015/327 Esas, 2016/298 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 04.10.2020 tarihli ve 14-2016/239447 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği, verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdureler ... ve ...'in olay günü okula gidecekleri sırada kırmızı toros marka araç içerisinden sanığın kendilerine "Pişt bayanlar bakar mısınız" şeklinde laf attığı, kendilerinin korkarak oradan uzaklaştıkları ve cuma pazarına girdikleri, sanığın da kendilerini takip ettiği, daha sonra polislerin geldiği ve sanığı yakaladığı iddia edilen olayda, sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmeyen savunması, mağdurelerin beyanlarının tek taraflı ve soyut kalması, başka delillerle desteklenememesi nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanık hakkında mağdurelere yönelik cinsel tacizde bulunduğuna yönelik cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2015/327 Esas, 2016/298 Karar sayılı kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/21746
Karar No: 2016/4698
Karar Tarihi: 09.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21746 E.  ,  2016/4698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur. Ancak;

Aynı kamulaştırma kapsamında kalan, aynı yerde bulunan 400 parsel, 72 parsel, 396 parsel sayılı taşınmazlara değerlendirme tarihi olan 2014 yılı itibariyle 198,00TL/m² fiyat belirlenmiş, 4230 parsele ise aynı değerlendirme yılında 198-TL/m² fiyat verilip, 2015/13130 esas ile Dairemizin denetiminden geçerek kesinleşmiştir.

Dava konusu taşınmaza ise aynı değerlendirme yılında 307 TL/m²birim fiyat belirlenmiştir.

Bu nedenle hükmedilen bedel kesin delil olmamakla birlikte kuvvetli delil niteliğinde kabul edilerek; öncelikle dava konusu parsel ile kuvvetli delil dosyasındaki bu taşınmazların Şehir halihazır haritasında konumları işaretlettirilerek, hem birbirlerine ve hem de en yakın yerleşim birimlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına, olan uzaklıkları belirlenip işaretlettirildikten sonra, numarası belirtilen dosyadaki bedelden ayrılma nedenleri hususunda raporları hükme esas alınan bilirkişi kurullarından ek rapor alınıp hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6543
Karar No: 2019/6203
Karar Tarihi: 09.10.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/6543 E.  ,  2019/6203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MERSİN 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma

Hüküm : Mahkûmiyet (Her iki sanık hakkında)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Karar tarihinden, temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 5237 sayılı TCK’nın 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA; bozma sebebine göre, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesinin 1. fıkrası ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrası gereğince sanıklar hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4448
Karar No: 2022/2870
Karar Tarihi: 02.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/4448 E.  ,  2022/2870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, tıbbi cihaz bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı sağlık kurulu raporlarıyla sigortalıların ve bakmakla yükümlü oldukları kişilerin kullanımı için uygun görülen “Femiscan Home Trainer Set, Elpha 4 Conti Stimilatör, İntra Vajinal Prob ve İntra Anal Prob” adlı tıbbi cihaz bedellerinin Kurumca eksik ödenen 14191,20 TL’lik kısmının davalı Kurum tarafından “tıbben kullanımının gerekli olmadığı” kaydının düşülmesi tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsili için eldeki davayı açmış, Mahkemece bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir, karar eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

Mahkemece uyulan Dairemiz 25.12.2018 günlü bozma ilamında “...sağlık kurulu raporu ve uzman reçeteleri ile kullanılması uygun öngörülen davaya konu tıbbi cihazların, hastanın tıbben ve fennen iyileşmesi için kullanımının gerekli olup olmadığının tespiti amacıyla, hastanın özür durumu da gözetilerek, kadın hastalıkları ve doğum uzmanı ile üroloji uzmanlarından oluşturulacak bilirkişi kurulundan rapor alınmalıdır. Düzenlenecek raporda, özellikle davaya konu “FS-HTCS-210-TR Femiscan Home Trainer Set + El-4000 ELPHA-4 Conti Stimilatör + El-410V-İntra Vajinal Prob” adlı tıbbi cihazların kullanım amaçları, hastalığın tedavisindeki fonksiyonları, kullanımının gerekli veya zorunlu olup olmadığı konularının açıklığa kavuşturulması gerekir...” hususu açıkça belirtilmiş olmasına rağmen dosya içine alınan raporda bu husus değerlendirilmemiştir.

Mahkemece dava konusu tıbbi cihazların zorunlu ve gerekli olup olmadığı hususunda ek rapor alınarak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, 02.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/970
Karar No: 2013/3002
Karar Tarihi: 07.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/970 E.  ,  2013/3002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Muş Sulh Hukuk ve Bursa 3.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmak yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamaktadır.

Dosya kapsamındaki, adrese dayalı sistemden alınan nüfus kayıt örneğinde yer alan ... adresinin huzurevine ait olduğu 02.10.2012 tarihli kolluk araştırma tutanağından anlaşılmakta olup, kısıtlı adayının halihazırda ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde bulunduğu bildirilmiştir. Yetki hususunun belirlenmesinde kısıtlının bakımevine girmeden önceki son yerleşim yeri dikkate alınacağından, mahkemece gerektiğinde Kamu Kurumları ile bakımevlerinden de sorulmak suretiyle kısıtlı adayının en son nerede ikamet ettiğinin araştırılarak tespiti ile belgelendirilmesi ve dosya arasına konulması, ondan sonra yargı yeri belirlenmesi incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10869
Karar No: 2015/16645
Karar Tarihi: 25.11.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/10869 E.  ,  2015/16645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tekzip talebi üzerine yapılan yargılama sırasında; İstanbul 9. Sulh Ceza Hakimliğiyle Tekirdağ 2. Sulh Ceza Hakimliği arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine ve Tekirdağ 2. Sulh Ceza Hakimliği kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul 9. Sulh Ceza Hakimliğinin 12/03/2015 gün ve 2015/375 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8484
Karar No: 2016/3268
Karar Tarihi: 23.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8484 E.  ,  2016/3268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/12/2014 tarih ve 2014/225-2014/271 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınmış, "..." esas unsurlu, 84243, 2007/9949, 936721, 951550, 2003/19163, 128201, 161035, 185711, 2002/33370, 2012/23388, 185711, 2007/56877, 2008/13777, 2004/37962 no'lu ve daha çok sayıda markası bulunduğunu, davalı şirketin 2011/92119 no'lu, “....” ibareli marka tescil başvurusuna 5. sınıfta yer alan malların tamamı ve 44. sınıfta yer alan “Güzellik bakım hizmetleri” bakımından müvekkili markaları ile iltibas yaratacak derecede benzer olduğu, müvekkilinin seri markalarından biri olduğu izlenimi yaratacağı, tanınmış markalarından haksız yarar sağlayacağı ve markalarının itibarını zedeleyeceği gerekçesiyle kısmen itirazda bulunduğunu ancak, itirazın reddedildiğini ileri sürerek, ...'in 2014-M-3631 sayılı kararının iptalini, tescili halinde markanın kısmen hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı.... vekili,... kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili marka başvurusu ile davacı markaları arasında görsel, işitsel, anlamsal bir benzerlik bulunmadığından iltibas tehlikesinin de söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacının "..." ibareli tanınmış markalarının özellikle bu tanınmışlığı ve yüksek ayırt edicilik konumunu 3. sınıftaki kişisel bakım ürünleri, kozmetik ürünleri ve cilt kremleri bakımından kazanmış olup, bu mallar başvuru kapsamından çıkartıldığından çekişmeli olmadığı, başvurunun işitsel, görsel ve kavramsal genel izlenim olarak davacı markalarından yeterince uzaklaştığı ve karıştırma ihtimaline neden olacak bir benzerliğin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 23/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2023/161
Karar No: 2023/212
Karar Tarihi: 15.03.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2023/161 E.  ,  2023/212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki Türk Patent ve Marka Kurumu Yeniden İncelme ve Değerlendirme Kurulu kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı, bozma kararı üzerine ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 04.11.2019 tarihli ve 2019/82 Esas, 2019/373 Karar sayılı direnme kararının bozulmasına ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.05.2022 tarihli ve 2020/11-149 Esas, 2022/662 Karar sayılı kararının, karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı ... Isıtma ve Enerji Sistemleri İnşaat Elektrik Mekanik Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, Hukuk Genel Kurulunca dilekçe, düzeltilmesi istenen karar ve dosyadaki ilgili bütün belgeler okunduktan sonra gereği düşünüldü:

Hukuk Genel Kurulunun kararında yer alan açıklamalara göre 6217 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440 ıncı maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Aynı Kanun’un 442/3 ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren 1.470,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine,

Karar düzeltme harcı peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.