Esas No: 2011/3839
Karar No: 2012/476
Karar Tarihi: 02.02.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/3839 E.  ,  2012/476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

..., dahili davacılar ... ve ... ile Hazine, DSİ ve ... aralarındaki tescil davasının reddine dair Anamur Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.10.2010 gün ve 89/522 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı Hazine vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... dava dilekçesinde; mevki ve sınırlarını bildirdiği yaklaşık 7 dönüm yüzölçüme sahip taşınmazı 25 yılı aşkın zamandır zilyet ve tasarrufunda bulundurduğunu açıklayarak adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine ve DSİ vekili davanın reddine ve TMK.nun 713/6.maddesi gereğince taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini savunmuş, davalı ... cevap vermediği gibi yargılama oturumlarına iştirak etmemiştir.

Mahkemece, taşınmazın bir kısmının halen “taşlık” olduğu ve davacı lehine kazanma koşulları gerçekleşmediğinden davacının ve davalı Hazinenin tescil talebinin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuki sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. ve 17.maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Dava konusu taşınmaz Anamur Kadastro Müdürlüğü'nün 19.12.2008 tarih ve 2089 sayılı karşılık yazılarında belirtildiği üzere 1969 yılında, 766 sayılı Tapulama Kanunu'na göre yapılan tapulama çalışmalarında “Taşlık" vasfı ile tespit harici bırakılmıştır. Kural olarak taşlık niteliği ile tapulama harici bırakılan yerlerin imar ve ihyaya muhtaç olduklarının kabulü gerekir. Bu nedenle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17.maddesinde imar ve ihya için öngörülen tüm olumlu koşulların davacı yararına gerçekleşmesi halinde böyle bir yerin kazanmayı sağlayan zilyetlik ve imar-ihya yoluyla edinilmesi mümkündür. Dosya içinde bulunan ve 10.03.2010 tarihli keşif sonucu elde edilen dava konusu taşınmaza ilişkin resimden ve 16.03.2009 tarihli bilirkişi raporundaki uzman ziraat mühendisi bilirkişinin ''... taşınmazın tepe eteğinde yer alan yamaç niteliğinde %15-40 arasında değişen eğime sahip, işlemeli tarıma açılabilmesi için eğim ve erozyon açısından imar ihtiyacı olan, imar edilse dahi bazı kısımlar taşlık kayalık bir yapıda olduğundan işlemeli tarıma açılamaz...'' yönündeki açıklamalarından taşınmazın halen taşlık vasfında imar ve ihyası tamamlanmayan, TMK 715, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/C maddesi kapsamında Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, TMK 999.maddesi uyarınca tapuya tescili mümkün olmayan yerlerden olduğunun kabulü ile dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre davacı vekili ve davalı Hazine vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının (özel mülkiyete konu olmayan bir yerin davalı Hazine adına tapuya kayıt ve tescili de mümkün değildir) reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,75 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 02.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.