erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/10162
Karar No: 2009/10998
Karar Tarihi: 15.10.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/10162 E.  ,  2009/10998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 26.11.2008 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.05.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 20 parsel sayılı taşınmazının yola bağlantısı bulunmadığını ileri sürerek davalıya ait 19 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 20 parsel sayılı taşınmaz yararına davalıya ait 19 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulmuştur.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, dosya içeriğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi gerekmiştir.

2-Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” yada “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilecek ise, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Somut olayda, davacının maliki bulunduğu 20 parsel sayılı taşınmazın mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunduğu sabittir. Geçit ihtiyacında bulunan ve geçit ile yükümlendirilen taşınmaz tarla niteliğiyle tapuda kayıtlıdır. Mahkemece, geçit ihtiyacı içinde bulunan taşınmazın, tarla niteliği göz önüne alınarak tarım aracının geçebileceği genişliğin 3,5 metre olduğu gerekçesiyle bu genişlikte geçit hakkı kurulmuştur. Özünü komşuluk hukukundan alan geçit hakkı kurulurken taraf yararlarının da gözetilmesi gerekir. Bu nedenle, taşınmazların özelliği itibariyle motorlu motorsuz tarım araçlarının 3 metre genişliğindeki bir yoldan geçişi olanaklı olup, geçit hakkının bu boyuttan daha geniş biçimde kurulması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 15.10.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/4801
Karar No: 2009/11251
Karar Tarihi: 12.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/4801 E.  ,  2009/11251 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Ecza Depoları A.Ş vekili avukat ... ile ... Üniversitesi Rektörlüğü vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 3.12.2008 gün ve 1633-670 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

03.12.2008 günlü ilam temyiz eden davacıya 02.02.2009 tarihinde tebliğ edilmiş ve temyiz dilekçesi 20.02.2009 tarihinde verilmiştir.

3156 sayılı Yasanın 20.maddesiyle değiştirilen HUMK.nun 432/1 maddesi uyarınca yasanın yürürlüğe girdiği 6.4.1985 tarihinden itibaren verilen kararlarda temyiz süresi 15 gündür. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1.6.1990 gün ve esas 1989/3. karar 1990/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz süresi geçtikten sonra verilen temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 12.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/25090
Karar No: 2014/1947
Karar Tarihi: 28.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25090 E.  ,  2014/1947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Özalp Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2012/101-2013/223

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazların net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın nitelikleri, geometrik durumları, yüzölçümü ve enerji nakil hatlarının güzergahı dikkate alındığında irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranlarının taşınmazların tüm değerinin % 5'ni geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranlarda değer düşüklüğü olduğunun kabulü ile irtifak hakkı bedellerinin fazla tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/11368
Karar No: 2021/7535
Karar Tarihi: 24.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11368 E.  ,  2021/7535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı bir kısım davalılar vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, bir kısım davalılar vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kısmen kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin bendinin 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 6744 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki yapıya ise Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca yayınlanan yapı yaklaşık birim maliyetleri hakkındaki tebliğe göre belirlenen birim fiyatı uygulanıp yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin bendinin 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8477
Karar No: 2017/3766
Karar Tarihi: 14.12.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/8477 E.  ,  2017/3766 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

-KARAR-

Somut olayda, Dairemizin 03.07.2015 tarihli bozma ilamı ve davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesi davacı ... vekiline tebliğe çıkarılmış ve daimi çalışanına tebligat yapılmış ise de, tebliğ belgesinde muhatabın tevziat saatinde işyerinde bulunmadığına ve aynı gün döneceğine ilişkin bir tespite yer verilmediği görülmüştür. Tebligat Kanunu'nun tevziat saatinde o yerde bulunmayıp, aynı gün tevziat saatinden sonra dönmeyeceği belirlenen muhataplar için düzenleme içeren 20. ve Yönetmeliğin 29. maddesinde aranan, anılan belirlemeye ilişkin bir açıklama da tebliğ belgesinde bulunmamaktadır. Bu tebligatlar, Tebligat Kanunu'nun 17 ve 20; tebliğ tarihinde yürürlükte olan Yönetmeliğin 26 ve 29. madde hükümlerine uygun yapılmış değildir.

Bu durumda, Dairemizin 03.07.2015 tarihli bozma ilamı ve davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesi davacı ... vekiline usulüne uygun şekilde tebliğ edilip, yasal karar düzeltme ve cevap süresinin beklenmesi ve karar düzeltme dilekçesi ibraz edilmesi halinde, dilekçenin dosya içerisine konulması, için dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/20714
Karar No: 2022/10460
Karar Tarihi: 19.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/20714 E.  ,  2022/10460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; 818 sayılı Borçlar Kanunu 53. (TBK.74) maddesi gereği, ceza mahkemesinde verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de hukuk hakiminin bu bağımsızlığı sınırsız olmayıp ceza mahkemesinin maddi vakıaların belirlenmesine ilişkin mahkumiyet kararı hukuk hakimi yönünden bağlayıcı olup taraflar yönünden kesin delil niteliği taşıyacağı; davaya konu olayda, ceza yargılaması sonucunda verilecek kararın eldeki davayı etkileyecek nitelikte olması nedeniyle, ceza dosyasının bekletici sorun yapılarak varılacak sonuca göre yapılacak değerlendirme ile karar verilmesi gerekmekte iken bu durum gözardı edilerek eksik inceleme ile karar verilmesinin usul ve yasaya uygun düşmediğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucunda, dosya içerisine alınan ceza dosyasında suçun unsurları oluşmadığından sanık davalılar hakkında beraat karar verildiği ve hükmün Yargıtayca onandığı, beraat kararının hukuk hakimi için bağlayıcı olmadığı ancak maddi anlamda kuvvetli delil oluşturduğu, dosyada alınan bilirkişi raporunda da davalıların kusuru olmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 19/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/23927
Karar No: 2017/24938
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/23927 E.  ,  2017/24938 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2013/17305
Karar No: 2013/19922
Karar Tarihi: 04.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/17305 E.  ,  2013/19922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin iş bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı takdirde Yargıtay Kanununun 14. maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünden, Dairemizin hasren (mülga 506 ve mülga 1479 sayılı Kanunlar ile) 5510 sayılı Kanundan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği anlaşılmaktadır.

Davacı, kurum ile arasındaki sözleşmenin, davalı kurumca ,2009 yılı Eczane Protokolü’nün 6.3.19 maddesine istinaden feshedilerek cezai şartın ödenmesine karar verilmesine ilişkin kurum işlemini iptalini istemiş olup; uyuşmazlığın taraflar arasındaki sözleşmeye dayalı olduğu ve davanın genel mahkemede görülerek karar verildiği gözetildiğinde, hükmün temyizen incelenmesi, niteliği bakımından Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin iş bölümü alanı içine girmektedir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının, incelemeyi yapmakla görevli Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14094
Karar No: 2019/1894
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14094 E.  ,  2019/1894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2020/2613
Karar No: 2020/5190
Karar Tarihi: 21.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/2613 E.  ,  2020/5190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10/12/2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07/04/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili; 110 ada 2 parsel, 111 ada 8 parsel, 147 ada 3 parsel, 103 ada 38 parsel, 109 ada 1 parsel, 110 ada 5 parsel ve 114 ada 13 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece 114 ada 13 parsel sayılı taşınmaz yönünden tefrik kararı verilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar temyiz etmişlerdir.

1)Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2)Bir kısım davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Somut olaya gelince, satışına karar verilen dava konusu taşınmazlarda taraflar elbirliği ile mülkiyete sahiptir. Taşınmazlar elbirliği ile mülkiyete tabi olduğundan; mahkemece, hükümde vekalet ücretinin paydaşlardan tapu kaydı ve mirasçılık belgelerindeki payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) No'lu bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun 9. bendinde "Davalıdan" ibaresinin çıkarılmasına yerine "Davalılardan tapu kaydı ve mirasçılık belgelerindeki payları oranında" ibaresinin eklenmesine hükmün HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatıranlara iadesine, 21.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.Başkan
Esas No: 2012/34686
Karar No: 2012/40766
Karar Tarihi: 03.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/34686 E.  ,  2012/40766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

onunda; yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 31/12/2008 tarih 2006/644 E. 2008/814 K. sayılı hükmün sanık müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 28/03/2012 tarih ve 2010/12389-2012/12590 sayılı ilamı ile oy birliği ile onanması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/11/2012 tarih ve 2012/264676 sayılı yazısı ile “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62.maddesinin uygulanması sırasında, hesap hatası yapıldığından bahisle yerel mahkeme kararının, bozulmasına ve bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun’un 8.maddesinin 1.fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322.maddesi uyarınca netice hapis cezasını, 4 yıl 2 ay olarak düzeltmesi yerine yazılı şekilde yerel mahkeme hükmünün onanmasına” ile itiraz isteminde bulunularak Dairemize gönderilmekle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/11/2012 tarih ve 2012/264676 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 28/03/2012 tarih ve 2010/12389 Esas-2012/12590 Karar sayılı sayılı onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının vaki talepleri yerinde görülmekle;

1) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne;

2) Dairemizin 28/03/2012 tarih ve 2010/12389 Esas-2012/12590 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına;

Dosyanın yeniden incelenmesinde;

Sanık hakkında belirlenen cezasından TCK'nin 62 maddesi uyarınca yapılan indirim sonucu 4 yıl 2 ay yerine yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının bu konu ile ilgili kısımlarına “4 yıl 2 ay 20 ...” yerine “4 yıl 2 ay” yazılmak suretiyle ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.