Esas No: 2022/14759
Karar No: 2024/4303
Karar Tarihi: 10.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/14759 E.  ,  2024/4303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2001 E., 2022/1989 K.

SUÇLAR : Kasten yaralamaya teşebbüs, neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red-temyiz istemlerinin esastan reddi hükmün onanması

Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs (3 kez) ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nce neticesi sebebiyle ağırlamış kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık müdafii ve katılan ... vekilinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2021 tarihli ve 2019/284 Esas, 2021/27 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1-3. maddeleri uyarınca 7 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2021/2001 Esas, 2022/1989 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1,3-e, 87/1-a-c-d, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, sanığın haksız saldırıya karşı meşru savunmada bulunduğuna, hükmolunan cezanın fazla olduğuna, haksız tahrikten daha fazla oranda indirim yapılması gerektiğine,

2. Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılan ...'in oğlu olan temyiz dışı katılan ...'in olaydan önce sanığa ait ikametin yakınlarında oynaması sebebi ile sanığın onu taş atarak uzaklaştırdığı, ...'in yaşanan olayı babası olan katılana anlattığı, katılanın olay günü sanığa ait ikamete giderek taş atmasının sebebini sanığa sorduğu, ikametin önünde taraflar arasında sözlü tartışma yaşandığı, sözlü tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında katılanın taşla sanığa vurduğu, sanığın ise ekmek bıçağı ile katılana vücudunun değişik yerlerine vurarak, sol el 4-5 parmaklarda işlev zayıflamasına, burnunda hafif (1.) derecede kemik kırığına ve yüzde sabit ize, karın sol üst kadrandaki bir adet kesinin batına nafiz olup ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı, katılan yere düştükten sonra sanığın bıçağı bıraktığı ve evine doğru gittiği anlaşılan olayda,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılan ile sanık arasında olaydan önce öldürmeyi gerektirecek husumetin söz konusu olmadığı, katılandaki yaralanmalardan sadece batın sol üst kadrandaki kesinin hayati tehlikeye neden olduğu, sanığın ciddi bir

engel olmaksızın eylemine devam etmeyerek olay yerini terk ettiği anlaşılmakla, suç vasfının kasten yaralama olarak tayininde, ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığının saptanamaması sebebiyle sanık lehine haksız tahrik indiriminin asgari düzeyde uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediği, meşru savunmanın yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı, yargılama sonucu oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek üst sınıra yakın olarak tayin edildiği anlaşılmakla, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Yönelik Kasten Yaralamaya Teşebbüs (3 kez) ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu suçlara yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı da dikkate alındığında, katılan Kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Yönelik Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2021/2001 Esas, 2022/1989 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2024 tarihinde karar verildi.