Esas No: 2017/452
Karar No: 2017/4689
Karar Tarihi: 05.12.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/452 E.  ,  2017/4689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama, ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma

HÜKÜM : 1-Sanık ...'ın müşteki ...'a yönelik kasten yaralama eylemi için; TCK'nun 86/1, 86/3-e, 62/1, 53/1,2,3, 53/3 1.cümle, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası,

2-Sanık ...'ın ruhsatsız tabanca taşımak eylemi için; 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 62/1, 52, 53/1,2,3, 53/3 1. cümle, 54/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası,

3-Sanık ... 'ın müşteki ...'a yönelik kasten yaralama eylemi için; TCK'nun 86/1, 86/3-e, 62/1, 39/1, 53/1,2,3, 53/3 1.cümle, 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamın olmasına rağmen TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’in mağdur ...’e karşı eylemlerinin ve sanık ...’in 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun suç niteliği tayin ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin ve sanık ...’in bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A)Sanık ...’in 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan mahkumiyetine dair kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

B)Sanık ... hakkında mağdur ...’e karşı kasten yaralama ve sanık ... hakkında mağdur ...’e karşı kasten yaralamaya yardım etme suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, mağdur ... ile sanık ...’in aralarında önceye dayalı husumet olduğu, sanık ...’in arkadaşı sanık ...’in bunu bildiği halde onunla birlikte hareket ederek, yanlarına 6136 sayılı Yasa kapsamında kalan suç konusu silahı da almak sureti ile sanık ...’in sağladığı randevu neticesi mağdur ile buluşmaya gittikleri, buluşma yeri olan otogara geldiklerinde Hüseyin’in mağduru lafa tuttutğu esnada Levent’in de taksinin şöfor kısmına doğru geçip elindeki tüfeği mağdurun göğsüne doğrulttuğu ve mağdurun araçtan çıkmasını sağladıktan sonra tüfeği göğsüne doğrultup ateşlemek istemesine karşın tüfeğin tutukluk yapması üzerine engel neden dolayısıyla neticeyi alamadığı, bu ensada mağdurun kaçmaya başladığı ve sanık ...’in mobil halde bulunan mağdurun arkasından koşarak ateş etmeye devam ettiği, hedef gözetme imkanı olmayarak bu şekilde atışına devam etmesi neticesinde mağdurun sağ ve sol bacağından basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı ve neticeyi aldığı kanısı ile her iki sanığın birlikte olay yerinden uzaklaştıkları olayda;

Sanık ...’in olayın başından beri Levent ile fikir ve eylem birliği içerisinde, olayın öncesi, sonrası ve olay esnasında suçun işlenişi üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle birlikte hareket ettiği sabit olmakla beraber, sanık ...’in mağdurun hayati bölgesi olan göğüs bölgesine ilk atışı yapmak istediği ancak elinde olmayan nedenle silahın tutukluk yapması yüzünden hareketini tamamlayamadığı gibi mağdurun kaçma sonrasında da takip ederek arkasından rastgele ateş ettiği de düşünüldüğünde hareketlerine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu hali ile her iki sanığın ortak irade altında TCK'nun 37. maddesi kapsamında hareket etmek suretiyle TCK'nun 81 ve 35. maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekli iken suç vasfında ve sanık ... hakkında iştirake ilişkin yanılgı ile yaralama suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafilerinin ve sanık ...’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına olarak BOZULMASINA, 05/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.