erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/18594
Karar No: 2015/9495
Karar Tarihi: 28.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/18594 E.  ,  2015/9495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/22294

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2014

NUMARASI : 2014/1602 (E) ve 2014/1602 (K)

SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralama ve hükümlü veya tutuklunun kaçması

Silahla tehdit, kasten yaralama ve hükümlü veya tutuklunun kaçması suçlarında hükümlü M..D..'ın hakkındaki hapis cezaları Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.10.2013 günü ve 2013/129 değişik iş sayılı kararıyla içtima edilerek infaz edilmesi sırasında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçu nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verilen hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle tahliyesine ilişkin Tekirdağ 1. İnfaz Hakimliğinin 20.10.2014 gün ve 2014/1627-1790 esas sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.10.2014 gün ve 2014/1602 değişik iş sayılı kararın Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27/01/2015 gün ve 22294 sayılı kanun yararına bozulması istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği ile Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la değişik 14. ve eklenen geçici 13. maddeleri uyarınca; kanun yararına bozma istemine konu infaz edilmekte olan muhtelif mahkumiyet hükümlerine ilişkin incelemenin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 22.01.2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararın Ceza Daireleri İşbölümü ortak hükmünün 3. fıkrası gereğince, mahkumiyet hükümlerinden en ağırını incelemeye yetkili Daireye ait bulunduğundan, kanun yararına bozma istemini inceleme görevi Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 28/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3470
Karar No: 2013/7841
Karar Tarihi: 12.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3470 E.  ,  2013/7841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 09/11/2012 tarihli dava dilekçesi ile dava konusu ....Köyü 143 ada 28 parsel sayılı 1283,86 m² yüzölçümlü ve 143 ada 17 parsel sayılı 900,93 m² yüzölçümlü taşınmazların, kadastro çalışmaları sonucu davalı adına tesbit edildiğini, buna karşın taşınmazların öncesinin taşlık, kayalık, çalılık ve makiliklerle kaplı olup, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ve zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını belirterek, davalı adına yapılan tesbitlerin iptali ile dava konusu taşınmazların Hazine adına tapuya tescil edilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 143 ada 17 ve 28 parsel sayılı taşınmazların kadastro tesbitlerinin iptali ile taşınmazların tamamının taşlık ve çalılık vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanun ile eklenen geçici 8. madde gereği yapılan kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 1956 tapulama çalışmaları yapılmış ve dava konusu taşınmaz tespit harici bırakılmıştır. 25.12.1975 tarihinde ilân edilen; 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde çalışmaları ve 1986 yılında yapılan 6831 sayılı Kanunun değişik 2/B madde uygulama çalışmaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dava konusu taşınmazlar bakımından davalı yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı belirlenerek, yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 12/09/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/30139
Karar No: 2016/4943
Karar Tarihi: 07.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/30139 E.  ,  2016/4943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'in, vefat ettiği için hakkında düşme kararı verilen ... ile birlikte müştekiye ait kabloları müştekinin bahçesinden çıkartarak kendi araçlarına yükledikleri esnada yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın eylemine uyan 765 sayılı Yasa'nın 491/4, 522, 52, 81. maddelerinde tanımlanan gündüzleyin bir bina içinde veya duvarla çevrilen müştemilatta bulunan eşya hakkında hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı 07.07.2008 tarihinden itibaren dava zamanaşımının durarak, sanığın yeniden suç işlediği 26.03.2016 tarihinden itibaren yeniden işlemeye başlayacağı gözönünde tutulması halinde dahi, ilk suçun işlendiği 09.03.2002 gününden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3574
Karar No: 2018/1016
Karar Tarihi: 19.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/3574 E.  ,  2018/1016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 10/11/2011 gününde verilen dilekçe ile kasten yaralama ve hakaret nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.Dava, hakaret ve kasten yaralama eylemleri nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.Davacı; davalıların olay günü şantiye alanına gelerek kendisine yönelik hakaret ve yaralama eyleminde bulunduklarını, haklarında bu nedenle yapılan yargılama sonucunda cezalandırıldıklarını belirterek, manevi zararının tazmini isteminde bulunmuştur.Davalılar; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.Mahkemece; davalıların davacıya yönelik yaralama eylemi sabit görülerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Mahkemece verilen kısa karar ile, "Davanın kısmen kabulü ile; 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine" şeklinde hüküm tesis edilmiş olduğu halde gerekçeli kararda, ''Davanın kısmen kabulü ile; 5.000,00 TL manevi tazminatın 06/10/2010 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine'' şeklinde hüküm kurulmuş ve böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşmuştur.Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde, mahkemece yapılacak iş; önceki kısa kararla bağlı olmaksızın, kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir.Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/6741
Karar No: 2021/4010
Karar Tarihi: 08.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/6741 E.  ,  2021/4010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, müştekinin bilet almak için Kocaeli otogarında bankın yanına koyduğu sırt çantasını alma eyleminin TCK'nın 142/1-c maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeksizin TCK'nın 141/1. maddesinden uygulama yapılması,

2- Müştekilerin soruşturma aşamasında alınan beyanlarında eylemin suç tarihinde saat 23:20' den sonra olduğunun ve gecenin başladığının anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Müştekinin çantasını çalan sanığın otobüsle giderken gelen ihbar sonucu dinlenme tesisinde yakalanarak bagajı sorulduğunda seyahat ettiği otobüsün muavini tarafından polislere teslim edilen çantanın bulunarak müştekiye iadesinin sağlandığı, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşulları bulunmayıp sanık hakkında TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 08.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3006
Karar No: 2020/17555
Karar Tarihi: 27.10.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/3006 E.  ,  2020/17555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ulaşım araçlarının kaçırılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasanın 40/2, CMK'nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği ,7035 sayılı Yasanın 21. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 291. maddesinin 1. fıkrasındaki 15 günlük sürenin istinaf mahkemelerine ilişkin temyiz süresini düzenlediği, daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK.nın 310. maddesine göre 1 hafta olduğu halde, sanığın yüzüne karşı verilen kararda, temyiz süresinin, "yüzüne karar verilenler yönünden tefhim tarihinden itibaren bir hafta içinde” başlayacağının belirtilmesi yerine "yüzüne karar verilenler yönünden tefhim tarihinden itibaren 15 gün içinde" başlayacağı ibaresine yer verilmesi suretiyle yanıltıldığının anlaşılması karşısında;sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak;yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın; yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan karar verildiğine,teşebbüs nedeniyle cezada indirim yapılırken hakkaniyetten uzak bir şekilde az indirim yapıldığına,hakkında verilen cezada takdiri indirim nedeni,hapis cezasının ertelenmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasının yasal olarak mümkün olmasına rağmen uygulanmama kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3594
Karar No: 2013/7851
Karar Tarihi: 12.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3594 E.  ,  2013/7851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 09/11/2012 tarihli dava dilekçesi ile dava konusu ... Köyü 114 ada 28 parsel sayılı, 2416,69 m2 yüzölçümlü taşınmazın kadastro çalışmaları sonucu davalı adına tespit edildiğini, buna karşın; taşınmazın öncesinin taşlık, kayalık, çalılık ve makiliklerle kaplı olup Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ve zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını ileri sürerek, davalı adına yapılan tespitin iptali ile dava konusu taşınmazın Hazine adına tapuya tescil istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile, dava konusu 114 ada 28 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaline taşınmazın tamamının tarla vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm, davalı gerçek kişi tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanun ile eklenen geçici 8. madde gereği yapılan kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 1956 tapulama çalışmaları yapılmış ve dava konusu taşınmaz tespit harici bırakılmıştır. 25.12.1975 tarihinde ilân edilen, 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanuna ile değişik 2. madde çalışmaları ve 1986 yılında yapılan 6831 sayılı Kanunun değişik 2/B madde uygulama çalışmaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davalı yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı, belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; dava konusu taşınmaz .... Köyü 114 ada 28 parsel olduğu halde, hüküm kısmında taşınmazın parsel numarası 128 parsel olarak yazılmış olup, bu yanılgının giderilmesi, hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 2. bendinde yer alan parsel numarasının 28 olarak düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.M.U.K.'nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 12/09/2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21142
Karar No: 2014/712
Karar Tarihi: 20.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/21142 E.  ,  2014/712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı....Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 15.3.2013 gün ve 435-297 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olması bakımından, davalılar ..., ... ve ...'e gönderilen tebligat parçasında "bu zarfta temyiz başvuru dilekçesi" vardır ibaresi yazılı olduğu halde tebligat evrakından davalılara yalnızca gerekçeli kararın tebliğ edildiğinin belirlenmesi üzerine temyiz başvuru dilekçesinin diğer davalılara tebliğ edilerek tebligat parçalarının eklenmesi için dosya geri çevrilmesine ragmen mahkemece istek yerine getirilmeden tekrar iade edildiği görülmüştür..

Yargılamanın bir an önce neticelenebilmesı için gerekli dikkat ve özen gösterilerek ve bu defa talep bizzat mahkeme hakimince ele alınarak anılan davalılara temyiz başvuru dilekçesinin tebliğ edilerek tebligat parçalarının dosyasına eklenmesi ve temyiz süreleri de beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE,20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/34979
Karar No: 2015/35999
Karar Tarihi: 28.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/34979 E.  ,  2015/35999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın yetkisizliğine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... nezdinde çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı neden olmadan feshedildiğini belirterek kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının çalıştığı ... davalı .. bağlı olmadığı, ... bağlı olduğu, temsilde hata hükümleri uyarınca davanın ..... tevcihi gerektiği, davalının ikametgahı ve işin yapıldığı yer ... Mahkemelerinin yetki alanı dışında olduğundan .. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kararı süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Yetkili mahkemenin hangi yer iş mahkemesi olduğu taraflar arasında tartışmalıdır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

Davalının yerleşim yeri mahkemesinin yetkili mahkeme olarak kabul edilmesinin sebebi, mahkemeden kendi lehine karar verilmesini talep eden davacının talebinin haklılığı kesin olarak belirlenmediği için davalının yerleşim yerinde davayı açması gerekliliğidir.

Dosya içeriğine göre davacının fiilen Ilgın/Konya'da çalıştığı ve davalı ... davanın açıldığı tarihteki adresinin .. bulunduğu konusu taraflar arasında tartışmasızdır. Kanunda belirlenen yetkili mahkemelerden birini seçme hakkı dairemizin yerleşmiş uygulaması gereği işçidedir. Davacı işçi davayı açarken seçim hakkını davalının ikametgah adresi olan ... Mahkemesinden yana kullanmıştır. Bu nedenle mahkemece, .. Mahkemesinin davaya bakmakla yetkili olduğu kabul edilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken yetkisizlik kararı verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.12.2015 günü oybirliği ile karar verildi.

.
Esas No: 2010/7287
Karar No: 2011/1000
Karar Tarihi: 23.02.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/7287 E.  ,  2011/1000 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/268517

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1-a, 62/1 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (ZİLE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.10.2009 gün ve 505/505 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53 maddesinin uygulanmasında yasaya aykırı bir husus bulunmadığından, aksi düşünceyle düzeltme isteyen tebliğnamedeki görüş benimsenmemiştir.

2- Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 450/4, 59 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu verilen kararın resen temyizi üzerine bozmaya uyulup yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 23.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

Karara Uygundur,

Yazı İşleri Müdürü

...
Esas No: 2018/4978
Karar No: 2019/2814
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4978 E.  ,  2019/2814 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2012/18421
Karar No: 2012/20036
Karar Tarihi: 22.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/18421 E.  ,  2012/20036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak ve tazminat

HÜKÜM : Sanığın beraatine ve tazminat talebinin reddine dair

I- İİK'nun 338. maddesindeki gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan verilen hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde;

26/04/2011 tarihinde şikayetçi vekili ve sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde düzenlenen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra, şikayetçi vekilinin 04.05.2011 havale tarihli, sanık müdafiinin ise bu suça yönelik vekalet ücreti yönünden 30.05.2011 havale tarihli dilekçeleriyle temyiz ettikleri anlaşıldığından, vaki temyiz istemlerinin aynı Yasanın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Şikayetçi vekilinin 26/04/2011 tarihinde yüzüne karşı tefhim olunan hükmü 04.05.2011 havale tarihli dilekçeyle İİK'nun 89/4. maddesindeki tazminata ilişkin olarak verilen hükme yönelik olarak temyiz ettiği, tazminat istemiyle açılan davada temyiz süresinin aynı Kanunun 364. maddesi gereğince on beş gün olması nedeniyle tazminat yönünden temyiz isteminin süresinde yapıldığı görülerek yapılan incelemede,

26/04/2011 tarihinde şikayetçi vekili ve sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen kısa kararda, “Müşteki yanın İİK'nun 89/4. madde kapsamında kalan tazminat isteminin REDDİNE” karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararda bu konuda karar verilmeyerek çelişkili şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.