Esas No: 2023/3627
Karar No: 2023/4707
Karar Tarihi: 05.07.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/3627 E.  ,  2023/4707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten Öldürme

ÖLÜM TARİHİ : 27.09.2015

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2016 tarihli 2016/375 Esas 2016/403 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrasın, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve

53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2.Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, ölüm ile sanığın eylemi arasında illiyet bağı bulunmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde sanığın evinin önünde bulunan kazıkların uçlarını bahçeye çakmak amacıyla sivrilttiği sırada maktulün sanığın yanına geldiği ve odunlardan almaya çalıştığı, sanığın uyarması üzerine maktulün sanığa küfür ettiği, maktulün gelini olan tanık Zemine tartıştıklarını görmesi üzerine maktulü çağırdığı, ancak maktulün ayrılmaktayken sanığın bilek kalınlığında yaş ağaç odunu ile önce maktulün ensesine, sonra kafasının yan tarafına vurduğu, bu eylem neticesinde maktulün, Adli Tıp Kurumu 2.İhtisas Kurulunun 26.02.2010 tarih ve 1060 karar nolu raporunda belirtildiği üzere yaşamsal tehlike geçirecek, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, saptanan kırığın hayat fonksiyonlarını orta derecede etkileyecek ve Adli Tıp Kurumu 2.İhtisas Kurulunun 04.05.2011 tarih ve 2652 karar nolu raporunda belirtildiği gibi iyileşmesi olanağı bulunmayan hastalık niteliğinde yaralandığı, sanığın bu eylemi ile ilgili ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2012 tarihli 2012/276 Esas 2012/291 Karar sayılı dosyasıyla yaplan yargılama sonucunda sanığın kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 2013/4934 Esas 2013/7562 Karar sayılı kararı ile 09.12.2013 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir. Maktulün tedavisi sürmekteyken 27.09.2015 tarihinde vefat etmesi üzerine Sındırgı Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından başlatılan soruşturma kapsamında olay ile ölüm arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı hususlarında rapor aldırıldığı ve İstanbul Adli Tıp Kurumunun 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 16.05.2016 tarihli raporu ile maktulün 05.11.2009 tarihinde maruz kaldığı darp olayı ile 27.09.2015 tarihinde gerçekleşen ölümü arasında illiyet bağının bulunduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin; sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, ölüm ile sanığın eylemi arasında illiyet bağı bulunmadığına, yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, kullanılan aletin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, sanığın maktulün baygın halde yere düşmesi üzerine eylemine son vermesi ile sanığın savunmasında da belirttiği üzere ev meselesi yüzünden aralarında oluşan husumet göz önünde bulundurulduğunda öldürmeye elverişli odun ile iki kez vurmak suretiyle kafatası kırığına ve sağ frontal hemorajik kontüzyona neden olacak şekildeki eyleminin kasten öldürme niteliğinde olduğu, İstanbul Adli Tıp Kurumunun 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 16.05.2016 tarihli raporunun yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli 2022/1892 Esas 2022/1777 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.