Esas No: 2018/4110
Karar No: 2019/5461
Karar Tarihi: 16.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4110 E.  ,  2019/5461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 25/05/2017 tarih ve 2016/134 E- 2017/205 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine , istinaf isteminin esastan reddine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 17/05/2018 tarih ve 2017/1702 E- 2018/557 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şahıslar tarafından yapılan "EKOBİOYAŞAM" ibareli marka başvurusuna karşı müvekkili tarafından "YAŞAM" markasına dayanılarak yapılan itirazın YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, markaların karıştırılma ihtimalini kapsayacak şekilde benzer olduğunu ileri sürerek TPMK YİDK’nın 05.02.2016 tarih ve 2016-M-1347 sayılı kararının 30. Sınıfta düzenlenen emtialar ve 35. Sınıftaki hizmet sınıfları yönünden iptaline, diğer davalı şahıslar adına başvurusu yapılan markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şahıslar, “yaşam” ibaresinin ayırt edici niteliğinin düşük olduğunu, faaliyet alanlarının farklı bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, YİDK kararının yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; dava konusu 2014/40486 kod numaralı EKOBİOYAŞAM ibareli markanın kapsamı ile itiraza mesnet davacı markalarının 30/3, 10 ve 35/6. sınıflarda aynı veya benzer olduğu, karşılaştırılan işaretlerin tümünde YAŞAM kelimesinin ortak ibare olarak bulunduğu, davacıya ait markaları oluşturan “YAŞAM” ibaresinin, telaffuz ve anlam farkına uğramaksızın kül halinde davalı markasının içinde bulunmasının, taraf markaları arasında benzerlik yarattığı, davalı markasının başında bulunan “EKOBİO” kelimesinin markanın bütünsel algısında esaslı bir farklılık oluşturarak, bu ibarenin davacının “YAŞAM” esas unsurlu markalarından uzaklaşmasını sağlayamadığı gerekçesiyle TPMK YİDK'nın 05/02/2016 talrih 2016-M-1347 sayılı kararının kısmen 30. Sınıftaki pastacılık ve fırıncılık mamülleri, tatlılar, şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler ile bu emtialar yönünden 35/06 gruptaki hizmet markası yönünden iptaline, fazlaya dair talebin reddine, hükümsüzlük talebi yönünden davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, davalılar adına tescilli 2014/40486 sayılı EKOBİOYAŞAM ibareli markanın tescilli olduğu, iptal edilen sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Karar aleyhine, davalı TPMK vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince, dosya üzerinden yapılan istinaf incelmesinde; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu "EKOBİOYAŞAM" ibareli markanın kapsamı ile itiraza mesnet davacı markalarının aynı veya benzer olduğu, somut olayda karşılaştırılan işaretlerin tümünde YAŞAM kelimesinin ortak ibare olarak bulunduğu, zira "YAŞAM" ibaresinin ayrı yazıldığı ve "EKOBİO" ibaresinin de ayırtediciliğinin bulunmadığı gerekçesiyle davalı TPMK vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPMK'dan alınmasına, 16/09/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.