erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/5025
Karar No: 2019/1373
Karar Tarihi: 19.02.2019

**2. Hukuk Dairesi         2017/5025 E.  ,  2019/1373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması kararının kaldırılması yönünden, davalı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi ve tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 154.30'ar TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oyçokluğuyla karar verildi. 19.02.2019(Salı)

KARŞI OY YAZISI

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı taktirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzeltilerek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-3. maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

Bu itibarla somut olayda Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde yer alan hüküm uyarınca, bölge adliye mahkemesince istinaf edilen bütün hususlarla ilgili yeniden esas hakkında hüküm kurulması gerekirken, kanunun açık hükmüne aykırı olacak şekilde “Diğer istinaf talebinin reddine” denilip ilk derece mahkemesinin hüküm bölümünün bir kısmının muhafaza edilerek, sadece düzeltilmesine karar verilen kısımla ilgili hüküm kurulması doğru değildir. Bu sebeple diğer yönler incelenmeden kararın bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.
Esas No: 2010/5497
Karar No: 2010/9084
Karar Tarihi: 15.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/5497 E.  ,  2010/9084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, dava dilekçesinde nüfus kaydında "..." olan adının "...", ..." olan baba adının "... olarak değiştirilmesini ve babası Hasan Durdu Konuş hanesine kayıt edilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davaya katılan ...'na gerekçeli kararın tebliği, hiç bir açıklama yapılmadan "memur ..." imzasına yapılmış olmakla bu tebligat geçersizdir. Yine Tebligat Yasasının 35.maddesi hükmü uyarınca davaya katılan ...'a tebligat yapılabilmesi, mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin, daha önce usulüne uygun tebligat yapılan adresine tebliğe çıkarılması ve tebliğ edilememesi koşuluna bağlı olup, sözü edilen davaya katılana önceden geçerli bir tebliğ yapılamadığından (dava dilekçesinin tebliği, muhatap evde bulunmadığından, Tebligat Kanunu 21.madde hükmüne göre muhtara yapılmış olmasına karşın evde bulunmama sebebi ve bu bilgiyi veren kişinin adı soyadı ve imzası alınmadan yapılmış olmakla ortada geçerli bir tebligatın varlığından söz edilemez) 35.maddeye göre yapılan tebliğde usul ve yasaya aykırıdır. Adı geçenlere Tebligat Yasası ve Tüzüğü hükümlerine göre yöntemince mahkemenin gerekçeli kararının tebliğinden, yapılan tebligatların yöntemine uygunluğu mahkeme hakimince denetlendikten ve temyiz süreleri beklendikten sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/15223
Karar No: 2014/5005
Karar Tarihi: 30.06.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/15223 E.  ,  2014/5005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/207314

Mahkeme : ANTALYA 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 24/02/2010 - 2009/507 esas ve 2010/49 Karar

Suç : a)Uyuşturucu madde ticareti yapma

Sanığın üzerinde yapılan aramada, montunun cebinde 3, pantolon cebinde 2, sol ayak paça bölümünde 3 ve sağ ayağındaki çorap içinde 1 olmak üzere toplam 9 paketçik esrar bulunması, sanığın oturmakta olduğu yerden farklı güzergahta yakalanması karşısında; sanığın eyleminin '' satmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma'' suçunu oluşturduğu gözetilmeden, bu suçtan mahkûmiyet hükmü kurulması gerekirken, tek olan fiil nitelik yönünden ikiye ayrılarak "uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanığın beraatine" ve "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ise sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına'' karar verilerek hükmün karıştırılması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/9831
Karar No: 2020/5166
Karar Tarihi: 27.02.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/9831 E.  ,  2020/5166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılarak dosya görüşüldü.

Ancak;

1-Sanığın psikolojik rahatsızlığının etkisindeyken hakaret ettiğini savunması ve buna ilişkin Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları E.A. Hastanesi Başhekimliğinin 16/04/2014 tarihli raporunda sanıkta, “Atipik Psikoz” saptandığının belirtilmesi karşısında; suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, iş bu dosyaya konu işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı" konusunda, yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

Sanık hakkında hakaret suçu için ceza belirlenirken TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken 1 yıl 15 gün yerine hesap hatası yapılarak 12 ay 15 gün hapis cezası belirlenmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/26545
Karar No: 2013/3961
Karar Tarihi: 30.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/26545 E.  ,  2013/3961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... süresinde kararı temyiz etmemiş ise de 5271 sayılı CMK'nin 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince verilen hükme karşı “başvurulacak kanun yolu, mercii, şekli ve süresi” tereddüte yol açmayacak şekilde açıkça hükümde gösterilmesi gerekirken, sanığın yokluğunda verilen hükmün kanun yoluna başvuru süresinin hükümde “7 günlük yasal sürede” şeklinde yazıldığı, açıkça “tebliğden itibaren 7 ... içinde” yazılmadığından sanığın temyiz talebinin gecikmesinde 5271 sayılı CMK'nin 40/2. maddesi gereğince sanık kusursuz sayıldığından ve eski hale getirme hakkı verdiğinden temyiz talebinin kabulü ile yapılan incelemede;

Sanık ...'ın eylemini, 5237 sayılı TCK'nin 37. maddesi kapsamında sanık ... ile birlikte işlediği kabul edildiğinden ve aleyhe temyiz olduğundan tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Katılanın yüzünde meydana gelen yaralanmanın yüzünde sabit ize neden olup olmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

b) Katılan tüm aşamalarda sanık ...'nın makasla yüzüne vurduğunu, katılanın eşinin ise yargılama aşamasında sanık ...'nın katılana kafa ile vurarak yaraladığını beyan ettiği, katılanın ilk raporunda ise sol kaş üzerinde 3 cm düzensiz kesiden bahsedilmesi karşısında Adli Tıp Kurumundan suçun silahtan sayılan makasla işlenip işlenmediği sorularak sonucuna göre TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

c) Kabule göre de sanık ...'nın eylemini makasla işlediğinden bahsedildiği halde sanığa TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, sanık ..., katılan vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince talebe kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 30.01.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15811
Karar No: 2014/13880
Karar Tarihi: 25.11.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/15811 E.  ,  2014/13880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2013/289-2014/205

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 123 ada 8 parsel sayılı 525,21 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmeksizin üzerindeki muhtesatların K.. D..'ün kullanımında olduğu belirtilmek suretiyle Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, muhtesatların K.. D..'ün kullanımında olduğunun belirtildiği şerhin iptaline yönelik dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava dışı 169 ada 8 parsel sayılı taşınmazın içinde ev olan tarla vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline, beyanlar hanesine taşınmazın üzerindeki evin kullanımı ve muhtesatların dava dışı Y..O..'ın mirasçıları S...O.., T.. O.. Ö., S..O. S... O..'a ait olduğu şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uyumlu olması zorunludur. Mahkemece; kısa kararda “123 ada 8 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanağının edinme bölümünde yazılı taşınmaz üzerindeki muhtesatların K.. D..'ün kullanımında olduğu beyan şerhinin iptaline” şeklinde hüküm kurulduğu halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında “169 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tapu kütüğünün beyanlar hanesine üzerindeki evin kullanımı ve muhtesatların Yılmaz O...'ın mirasçıları S.. O.., T.. O.. Ö..S..O.., S.. O..'a ait olduğu şerhinin yazılmasına” şeklinde hüküm kurulmuş ve bu şekilde kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Kısa kararın gerekçeli karara aykırı olması, mahkemelere olan güveni zedeleyeceği gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2. maddesine de aykırılık oluşturmaktadır. Bu durum; 10.4.1992 tarihli ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararı uyarınca bozma nedenidir. Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 25.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15567
Karar No: 2017/25148
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/15567 E.  ,  2017/25148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2017/527
Karar No: 2019/2172
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/527 E.  ,  2019/2172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2021/7582
Karar No: 2022/2609
Karar Tarihi: 21.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/7582 E.  ,  2022/2609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre kapama meyve bahçesi niteliğindeki ....3,4, 8, 9 ve 586 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca net gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile bedelin yeniden hesaplanması ve gerekçeli kararın vekalet ücreti ve tescile ilişkin bentleri yönünden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/31531
Karar No: 2014/1493
Karar Tarihi: 21.01.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/31531 E.  ,  2014/1493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2011/308261

MAHKEMESİ : Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2011

NUMARASI : 2009/756 (E) ve 2011/292 (K)

SUÇ : Tehidit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın suçu inkara yönelik savunması, tanık Fadime'nin sanığın olay yerinde bulunup bulunmaması ile ilgili aşamalardaki çelişkili anlatımları ve katılanın kendisini tehdit edenleri tanımadığına ilişkin beyanı karşısında, eylemin sanık tarafından gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin kesin biçimde belirlenebilmesi açısından sanık, katılan ve tanığın yöntemince duruşmaya çağrılarak teşhis işlemi yaptırılması ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; sanık hakkında kolluk tarafından düzenlenen, 29/04/2010 tarihli adres araştırma ve 03/08/2010 tarihli, sosyal ve ekonomik durum araştırma tutanağında, sanığın Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğünün belirlenmesi karşısında, sanığın akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda yöntemince rapor alınarak TCK'nın 32. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hükümlülük kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık M.. T.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15153
Karar No: 2015/23062
Karar Tarihi: 03.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/15153 E.  ,  2015/23062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2015

NUMARASI : 2015/71-2015/214

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ile bir kısım davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalı vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare ile bir kısım davalı vekillerinden ayrı ayrı peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/10192
Karar No: 2020/14849
Karar Tarihi: 27.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/10192 E.  ,  2020/14849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, düşme, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan beraat ve düşme hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanık ...'in mağdur ...'e karşı kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan beraat ve düşme hükümlerine yönelik, sanık ...'ın suçların mağduru olmaması nedeniyle temyize hak ve yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Mağdur hakkında Kırıkale Yüksek İhtisas Hastanesinde görevli plastik cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen 09.06.2015 tarihli raporda, "yüzde operasyona sekonder 0,2 mm'lik sabit iz olduğunun " bildirildiği, Gazi Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalının 11.11.2015 tarihli kati raporunda, yüz bölgesinde tespit edilen bu yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda görüş bildirilmediği anlaşılmakla, mağdurun tüm tedavi evrakları ve raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevkinin yapılarak, yüzündeki yaralanmanın sabit iz niteliğinde olup olmadığı hususunda 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 27.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.