Esas No: 2023/9440
Karar No: 2025/2196
Karar Tarihi: 19.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/9440 E.  ,  2025/2196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1697 E., 2023/1521 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1.maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.07.2023 tarihli ve 2022/145 Esas, 2023/399 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.09.2023 tarihli ve 2023/1697 Esas, 2023/1521 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın cezai sorumluluğuna ilişkin raporlar arasında çelişki bulunduğuna, eksik incelemeye, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın babası olan maktul ve annesi ile yaşadığı, olay gününde ruhani varlıkların babasının kılığına girdiğini düşünerek, bıçak ve silahla babasına saldırdığı, maktulün ateşli silah mermi çekirdeği isabeti ve kesici delici alet yaralanmalarına bağlı kafatası ve yüz kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti, iç organ yaralanması, medullar şok, iç ve dış kanama sonucu öldüğü anlaşılmıştır.

2.Sanık hakkında Adana Ekrem Tok Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 19.10.2021 tarihli raporda sanığın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişmediği, suç tarihinde ve halen cezai ehliyetinin bulunmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 32/1. maddesinden yararlanacağının bildirildiği, sanık hakkında Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesince düzenlenen 20.01.2023 tarihli ve Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 12.04.2023 tarihli raporlarda ise "sanığın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin geliştiği, cezai sorumluluğunun tam olduğunun" bildirildiği, sanığın cezai sorumluluğuna ilişkin Adli Tıp İhtisas Dairesi ile Adana Ekrem Tok Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen heyet raporu arasında çelişki bulunduğu gözetilerek, çelişkinin giderilmesi amacıyla sanığın önceki rapor ve tedavi evraklarının getirtilip dava dosyası ile birlikte Adlî Tıp Kurumu Üst Kurulundan suç tarihi itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığı hususunda sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan "eksik inceleme" nedeniyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.09.2023 tarihli ve 2023/1697 Esas, 2023/1521 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2025 tarihinde karar verildi.