Esas No: 2024/2343
Karar No: 2024/18137
Karar Tarihi: 29.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/2343 E.  ,  2024/18137 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/329 E., 2023/953 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesinin 03.12.2013 tarihli ve 2013/598 Esas, 2013/751 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 20.02.2017 tarihli ve 2015/6646 Esas, 2017/1228 Karar sayılı bozma kararı sonrası yapılan yargılama ile Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2018 tarihli ve 2017/183 Esas, 2018/205 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci ve sekizinci fıkraları uyarınca, 10 ay hapis cezasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Karar 02.05.2018 tarihinde kesinleşmiştir.

B. Sanığın denetim süresi içinde 08.04.2021 tarihinde işlediği "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 12.05.2023 tarihli ve 2021/101 Esas, 2022/17 Karar sayılı mahkûmiyet kararının kesinleştiğinin ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2023 tarihli ve 2023/329 Esas, 2023/953 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 16.10.2023 tarihli dilekçe ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; bozmaya uyulduğu ancak,

1. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para

cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." hükmü ve incelemeye konu suç tarihinin 06.03.2012 olduğu gözetilmeden; Mahkemenin 05.06.2023 tarihli tensibiyle basit yargılama usulü uygulamamasına ilişkin değerlendirmesinde, "Açıklanması istenilen Tekirdağ 4 Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/183 Esas 2018/205 Karar sayılı kararına konu eylemin yasada öngörülen ceza miktarları itibari ile 7188 sayılı yasa ile değişik CMK 251 inci maddesi kapsamında basit yargılama usulüne tabi suçlardan olmadığı " şeklindeki hatalı gerekçe ile karar verilmesi,

2. Sanığın eylemi nedeniyle, bozma öncesi hükümde 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, 03.12.2013 tarihli hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 20.02.2017 tarihli ve 2015/6646 Esas, 2017/1228 Karar sayılı bozma ilamı ile bozulduğunun anlaşılması karşısında; 1412 sayılı Kanun'un, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 326 ncı maddesinin dördüncü fıkrasında; "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 291 inci maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamaz" şeklindeki düzenleme gereğince 03.12.2013 tarihli hükümle tayin edilen 6.000,00 TL adli para cezasının sonuç ceza açısından sanık bakımından kazanılmış hak olduğu gözetilmeden bozma sonrası yapılan yargılama sonucu 12.10.2023 tarihli hükümle, 10 ay hapis cezasına hükmedilmesi,

3. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uygulanmak suretiyle indirim yapılması sırasında, uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2023 tarihli ve 2023/329 Esas, 2023/953 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.