Esas No: 2021/4979
Karar No: 2025/2070
Karar Tarihi: 26.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/4979 E.  ,  2025/2070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1880 E. 2018/690 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 ve 63.maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1 yıl 6 ay süreyle ehliyetine el konulmasına ve mahsubuna, sanık ... hakkında ise taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 ve 63.maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1 yıl 6 at süreyle ehliyetine el konulmasına ve mahsubuna karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince mahalli Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ile katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 ve 63.maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1 yıl 6 ay süreyle ehliyetine el konulmasına ve mahsubuna, sanık ... hakkında ise taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 ve 63.maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1 yıl süreyle ehliyetine el konulmasına ve mahsubuna karar verilmiştir.

3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; kusur durumunun hatalı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

B.Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; kusur durumunun hatalı olduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

C.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanıklar hakkında verilen ceza miktarının az olduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 22.07.2015 günü saat 04.10 sıralarında sanık ...'nun sevk ve idaresindeki kamyon ile meskun mahal dışı, bölünmüş, tek yönlü, aydınlatmanın mevcut olmadığı, 110 km/s hız sınırının bulunduğu, iki şeritli, düz ve eğimsiz asfalt yolda seyir halindeyken, aynı istikamette ön ilerisinde sağ şerit üzerinde seyir halinde olan sanık ...'un idaresindeki traktöre bağlı olan römorkun sol arka kısmına çarpması üzerine römorkun yol içerisine devrildiği ve akabinde aynı istikamette geriden gelmekte olan ...'ın idaresindeki aracın römorka çarpması neticesinde ... ile ... 'ın öldüğü, ...'ın basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ve vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde, ... ile ...'ın ise basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaralandıkları olayda, hükme esas alınan İstanbul Teknik Üniversitesi öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen 07.12.2016 tarihli raporda; sanığın idaresindeki traktörün tepe lambasının çalışır vaziyette olduğu ancak römorkun görünürlüğünü sağlayacak herhangi bir uyarı işaret ile yansıtıcı özelliği bulunan levhanın olmaması sebebiyle sanık ...'un eşit derecede kusurlu olduğu, aydınlatmanın mevcut olmadığı yolda kısa huzmeli farla yolculuk yapması sebebiyle sanık ...'nun eşit derecede kusurlu olduğu, ölenin ise herhangi bir kusurunun bulunmadığı belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece eşit derecede kusurlu olduğu kabul edilen sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ile katılanlar vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; İlk Derece mahkemesi hükmünde ''Mahkemece traktör ve römorkta hiç ışık bulunmadığı kabul edilmesine rağmen, traktörün tepe lambalarının çalışır durumda olduğunu kabulle her iki sanığın eşit derecede asli kusurlu olduğunu belirten İTÜ raporunun hükme asas alınması sureti ile yazılı şekilde hüküm kurularak çelişkiye neden olunması, Gerekçe kısmında sanıklar hakkında hükmolunan hapis cezalarının bir gün karşılığı 20,00-TL. hesabı ile adli para cezasına çevrileceği belirtilmesine rağmen, hüküm fıkrasında sanıklar hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi sureti ile çelişkiye neden olunması, Atılı suçtan dolayı sanıklar hakkındaki temel cezanın tayininde suçun işlenmesinde kullanılan araç şeklindeki gerekçenin esas alınamayacağının gözetilmemesi, Sanıklar vekaletnameli müdafiiler tarafından temsil edildiği halde, hükmün gerekçe kısmında sanıklara zorunlu müdafii atanmış gibi kabul edilip müdafii ücretlerinin hazine üzerinde bırakılacağı şeklinde açıklamaya yer verilmesi, Sanığın eylemi sonucunda iki kişi öldüğü halde hüküm fıkrasında bir kişinin ölümüne neden olmuş gibi yazılması, Yargılama gideri ile bu kapsamdaki vekalet ücretinin her iki sanıktan eşit olarak tahsili yerine, infazda tereddüt yaratacak şekilde eşit oranda ve ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi” şeklindeki hukuka aykırılıklar tespit edilmesi üzerine ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak, sanık ...'un asli kusurlu, sanık ...'nun ise tali kusurlu olduğu kabul edilerek, sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında sanık sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Konya 4.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2025 tarihinde karar verildi.