Esas No: 2024/2198
Karar No: 2024/6589
Karar Tarihi: 15.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/2198 E.  ,  2024/6589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/633 E., 2023/64 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

Mağdurun temyiz istemi yönünden; Mağdurun 29.02.2016 tarihli oturumda şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiği anlaşılmakla sanık hakkında mağdura yönelik eylem nedeniyle açılan kamu davasına katılma ve kurulan hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanığın temyiz istemi yönünden; Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2016 tarihli ve 2015/1139 Esas, 2016/395 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2021/7587 Esas, 2021/9147 Karar sayılı ilâmı ile özetle; sanığın yargılama konusu eyleminde 5271 sayılı Kanun'un 251. maddesi kapsamında basit yargılama usûlünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2022 tarihli ve 2021/577 Esas, 2022/257 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlü uygulanarak kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, 62, 53, 58, 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/633 Esas, 2023/64 Karar sayılı kararı ile mağdurun ve sanığın itirazı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 252/2 ve 252/3. maddeleri uyarınca duruşma açılarak genel hükümlere göre yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; atılı suçu işlemediğine, suç kastının bulunmadığına, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından yaralama kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51. maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

1. Mağdurun Temyiz İstemi Yönünden

Sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçen ve kamu davasına katılma talebi bulunmayan mağdurun sanık hakkında açılan kamu davasında kurulan hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, mağdurun temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/633 Esas, 2023/64 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.10.2024 tarihinde karar verildi.