erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/3485
Karar No: 2007/4620
Karar Tarihi: 09.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/3485 E.  ,  2007/4620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit istemine ilişkin davada Denizli Asliye Ticaret ile 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tek imza ile düzenlenen bononun geçersiz olması nedeniyle menfi tesbit istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 06/12/2004 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/04/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/11589
Karar No: 2007/22286
Karar Tarihi: 09.07.2007

**9. Hukuk Dairesi         2007/11589 E.  ,  2007/22286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, davacının genel müdür yardımcısı olarak çalışmakta iken iş sözleşmesinin tazminatları ödenmek suretiyle geçerli nedenle feshedildiğini, işveren vekili olan davacının iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının Genel Müdür Yardımcısı olarak çalışan davacının işçi alma, işten çıkarma gibi konularda işvereni temsil yetkisinin bulunmadığı ve dolayısıyla işveren vekili sayılmayacağı, bu nedenle iş güvencesi hükümlerinden yararlanması gerektiği, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davacının işe iade isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacının fesih tarihinde genel müdür yardımcısı olarak çalıştığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesine göre işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ile yardımcılarının 18-21 maddelerinde belirtilen iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Sözü edilen düzenlemede işveren vekili ve yardımcılarının işçi alma ve çıkarma yetkisini haiz olup olmaması önemli olmayıp, işletmenin bütününü sevk ve idare etmesi yeterlidir. İşveren vekili yardımcısı olan davacının iş güvencesi hükümlerinden yararlanması mümkün olmadığından işe iade isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı bulunmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20 / 3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:Yukarıda açıklanan gerekçe ile ;

1-Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı (30.00 ) YTL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 450 YTL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine kesin olarak 9.7.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/23899
Karar No: 2012/22881
Karar Tarihi: 12.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/23899 E.  ,  2012/22881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile (tarafların sıfatına bakılmaksızın) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3235
Karar No: 2020/3964
Karar Tarihi: 21.09.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/3235 E.  ,  2020/3964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından tedbir ve iştirak nafakalarının miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen hüküm Dairemizin 19.02.2018 tarihli ilamı ile "Dairemizin 16.01.2017 tarih, E/2016/15106 K.2017/467 sayılı ilamı ile kusur belirlemesi, tazminatlar ve tedbir nafakaları yönünden bozulmuş, kadının reddedilen yoksulluk nafakası talebi ve ortak çocuk yararına hükmolunan iştirak nafakası yönünden bir bozma yapılmamış, hükmün bu bölümleri onanmıştır. Bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi ve çocuk yararına hükmolunan iştirak nafakası kesinleştiği halde kadın yararına 150 TL yoksulluk, çocuk yararına 200 TL iştirak nafakasına hükmedilmesi doğru olmamıştır" gerekçesiyle bozulmuştur. Bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda ortak çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakasının kesinleşmiş olduğu gözetilmeden bu hususta yeniden hüküm kurulması doğru olmamıştır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 2. bendin tamamen çıkarılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.09.2020 (Pzt.)
Esas No: 2020/4748
Karar No: 2022/10073
Karar Tarihi: 15.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4748 E.  ,  2022/10073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gece, saat 19:00 sıralarında sanık yönetimindeki minibüs ile yerleşim yerinde, görüşün far ışığı altında açık olduğu iki yönlü yolda, seyretmekte iken olay mahalline geldiğinde seyrine göre sol tarafta kalan ekmek fırınına doğru dönüşe geçtiği sırada karşı yönden gelmekte olan katılan sürücü ... idaresindeki motosiklet ile çarpışması sonucunda motosiklet sürücüsünün sol paryatel fraktürü ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, motosiklette yolcu olarak bulunan Sedat'ın öldüğü olayda; sanığın yönetimindeki minibüs ile kontrolsüz, hatalı ve tehlikeli bir şekilde sola dönüşe geçip karşı yönden gelmekte olan katılanın idaresindeki motosikletin önünü kapatarak asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği kabul edilmekle;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında, tayin edilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/2-4 ve CMK'nın 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 3. paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler göz önüne alınarak TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 gün adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 50/4-1a ve 52/2-4. maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek 18.200 TL adli para cezasına çevrilmesine,” cümlesinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4896
Karar No: 2019/7118
Karar Tarihi: 10.07.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/4896 E.  ,  2019/7118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Hakkari 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Hakkari 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/02/2019 gün ve 2019/64 E. 2019/65 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 10/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6862
Karar No: 2019/3638
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6862 E.  ,  2019/3638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2012/4900
Karar No: 2012/24313
Karar Tarihi: 05.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/4900 E.  ,  2012/24313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve bayram tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, 22.12.2010 tarihinde amcası......’nın ölüm döşeğinde ağır hasta olduğunu öğrenmesi üzerine izin istediğini ve ustabaşı ... ve sorumlu müdür ...’ın senelik izin verebileceklerini söylemeleri üzerine senelik izin aldığını, ancak izin dönüşü işe alınmayarak Genel Müdür ...... tarafından iş sözleşmesine son verildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 07.01.2011 tarihinden itibaren işveren amirlerinden izin almaksızın işyerine terk ettiğini, devamsızlığı sebebi ile iş sözleşmesinin bildirimsiz olarak feshedildiğini, davacının hiçbir işçilik alacağı hakkının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının yıllık izin hakkı olmamasına rağmen, kendisine yıllık izin verilmek suretiyle işten ayrıldığını ispatlayamadığı ve bunun sonucunda işveren tarafından haklı sebeple iş sözleşmesinin feshedildiği ve diğer işçilik alacaklarının da ispatlanamamış olması sebepleriyle davanın reddine karar verilmiştir

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

Davacı taraf hem yargılama esnasında hem de temyiz dilekçesinde olay günü ustabaşı ... ve sorumlu müdür ...’dan izin aldığını belirtmiş ve bu kişileri delil listesinde tanık olarak göstermiştir. Bu kişilerin dosya arasında bulunan eski tarihli yıllık izin dilekçelerinde onaylayan kısımlarında isimleri ve imzaları bulunmaktadır. Mahkemece ...’ya davetiye tebliğ edilmiş ancak duruşmalara katılmamış, ...’a gönderilen davetiye ise bila ikmal iade gelmiştir. Mahkemece yeteri kadar davacı tanığı dinlendiği için kalan tanıkların dinlenmesinden vazgeçilmesine karar verilmiştir. Mahkemece usulüne uygun davetiye tebliğ edilmesine rağmen duruşmaya katılmayan tanık hakkında zorla getirme kararı çıkartılarak, diğer tanık hakkında ise usulüne uygun adres araştırması yapıldıktan ve, tespit edilen adresine davetiye gönderilip beyanı alındıktan sonra değerlendirme yapılması gerekirken bu hususlar yerine getirilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olmuştur

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16099
Karar No: 2017/8704
Karar Tarihi: 14.06.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/16099 E.  ,  2017/8704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, Ancak;

1) Katılan ... hakkında düzenlenen Karşıyaka Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nün 17.04.2013 tarihli raporunda, yaralanmasının “yüzün sürekli değişikliği niteliğinde olduğunun” belirtilmesi,... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı’nın 11.08.2014 tarihli raporuna göre ise, yara izinin niteliği ve boyutunun şahsın tanınmasını engelleyecek ve yüzün sürekli değişikliğine neden olacak boyutta olmadığı, dolayısıyla yüzde sabit iz niteliğinde olduğunun belirtilmesi karşısında, çelişkinin giderilmesi için katılana ait adli raporlar ve tüm tedavi evrakları katılanla birlikte Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesi’ne gönderilerek yeniden rapor alınması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca CMUK 326/son maddesi gereği ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle BOZULMASINA; 14.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/11182
Karar No: 2021/13904
Karar Tarihi: 21.09.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/11182 E.  ,  2021/13904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Katılan (sanık) ...’ın aşamalardaki tutarlı beyanlarında, aracının sağ farının sanık ... tarafından kırıldığını belirtmesi, görgü tespit tutanağında da bu hususun tespit edildiği hususları dikkatte alındığında, 5271 sayılı CMK'nun 210. maddesi gereğince olayın tek görgü tanığı olan Yasemin Bozoğlu’nun yargılama aşamasında olayla ilgili antlı beyanları tespit edilip, iddia ve savunmanın bir bütün olarak değerlendirilerek, sanığın beyanlarına hangi nedenlerle üstünlük tanındığı kanıtlar ile karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılarak sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yetinilip genel geçişli ifadelere yer verilerek, duruşmaya devamla yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Mahkumiyet kararı verilecek olması halinde; hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan ''etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile'' ibaresinin madde metninden çıkarıldığı, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151. maddesinde tanımı yapılan mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla; TCK'nın 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, atılı suç yönünden 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Kabule göre de; Mahkemece sanık hakkında, "Mala Zarar Verme" suçunu işlediğinin sabit olmaması gerekçesiyle beraat kararı verildiği halde uygulama maddesinin CMK'nın 223/2-e maddesi olarak gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/9701
Karar No: 2010/541
Karar Tarihi: 02.02.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/9701 E.  ,  2010/541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1, 29, 62/1. Maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.06.2009 gün ve 141/158 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 449, 51/1, 59/2, 31, 33, 40 ve 36 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca, yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlü müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, uyarlama yargılaması sonucu kurulan hükümle, önceki hüküm tümüyle ortadan kalkacağından, yargılama gideri ve müsadereye ilişkin hususlarda yeniden karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek CMK.nun 230. maddesine aykırı davranılması yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının ilgili kısmına “TCK.nun 54. maddesi uyarınca suçta kullanılan emanetin 1994/26 sırasında kayıtlı çift kırma av tüfeği, 1994/27 sırasında kayıtlı cesetten çıkan saçma taneleri, 1994/28 sırasında kayıtlı iki boş fişeğin zoralımına, 1994/28 sırasında kayıtlı iki adet dolu fişeğin zoralımına yer olmadığına ve sanığa iadesine”, “4.112.500 lira yargılama giderinin sanıktan tahsiline" ibarelerinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 02.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/21527
Karar No: 2013/22890
Karar Tarihi: 31.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/21527 E.  ,  2013/22890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı vekili tarafından verilen dilekçede, Dairemizin 14.05.2013 tarih 2013/8683 esas, 2013/10924 karar sayılı bozma ilamının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek, davacının davalı gösterilen banka iş yerinde işveren vekil yardımcısı olmasının mümkün olmadığını, genel müdürü yardımcılığı görevinin bankanın iştiraki olan dava dışı şirkette geçen çalışma olduğunu belirterek kararın düzeltilmesini talep etmiştir. Davacı vekilinin dilekçesi ile birlikte dosya yeniden incelendi.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiş, davalı feshin geçerli sebebe dayandığını ve davacının işveren vekil yardımcısı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Dairemizce mahkemenin işe iade kararı bozularak davacının genel müdür yardımcılığı görevi sebebiyle işveren vekil yardımcısı kabul edilmesi gerekçesi ile davanın reddine şeklinde hüküm kurulmuştur. Ancak dosyada davacı, davalı ve dava dışı şirket arasında yapılan “iş sözleşmesi devri” niteliğindeki protokole göre davacının genel müdür olarak görev yaptığı işyerinin davalı işyeri olmadığı anlaşılmakla kararın gerekçesinin maddi hataya dayalı oluşturulduğu anlaşılmıştır.

Dosya kapsamındaki davacı, davalı ve dava dışı Yatırım Finans Menkul Değerler A.Ş. arasında imzalanan 31.03.2011 tarihli protokolün iş sözleşmesinin devri niteliğinde olduğu, bu sözleşme tarihinden sonra davacının davalı işyerinde bir çalışması olmadığı ve devralan dava dışı şirkette genel müdür yardımcısı olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmadığı açıktır. Fesih bildiriminde devralan ve devredenin imzası birlikte bulunsa da davacının sadece dava dışı şirkette çalıştığı da sabittir. Bu durumda davacı en son çalıştığı dava dışı şirkete karşı işe iade davası açması mümkün iken çalışmasının iş sözleşmesi devri ile sona erdiği davalıya karşı dava açması mümkün olamayacağından, taraf sıfatı bulunmayan davalı hakkındaki işe iade davasının reddine karar verilmesi gerekeceğinden Dairemiz kararının gerekçesinin bu şekilde düzeltilmesi gerekmiştir. Gerekçesi düzletilen Dairemiz kararının sonuç kısmına karşı davacı vekilince yapılan maddi hata itirazının REDDİNE, 31.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.