Esas No: 2020/11947
Karar No: 2024/7753
Karar Tarihi: 18.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/11947 E.  ,  2024/7753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/451 E. 2016/186 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62, 53/6. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süreyle ehliyetine el konulmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri;verilen kararın temyiz edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 16.12.2015 günü saat 18.30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki araç ile meskun mahal içi, bölünmüş, iki şeritli, düz ve eğimli yolda seyir halindeyken, istikametine göre yolun sağ tarafından yaya geçidini kullanarak karşıya geçmek isteyen ... ile ...'e çarpması neticesinde ...'nin öldüğü, ...'in ise basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaralandığı olayda, hükme esas alınan kaza tespit tutanağı ile Ankara Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 23.03.2016 tarihli raporda; sanığın meskun mahalde tek yönlü cadde üzerinde, açık havada, gece vakti sevk ve idaresindeki araç ile meskun mahal hız şartı üzerinde hızla (70-80km/saat) seyretmesi ile hızını far ışığı altındaki görüşüne ve yaklaştığı yaya geçidine göre ayarlamaması sebebiyle asli kusurlu olduğu, yayaların ise meskun mahalde karşıya geçmek için, kural gereği ilk geçiş hakkına haiz oldukları yaya geçidini kullanarak girmiş oldukları ve büyük bölümünü geçtikleri yolda, seyir hızıyla tedbirsizce ve kurallara aykırı olarak yaya geçidine yaklaşan sürücü idaresindeki aracın çarpmasına orta refüje yakın mesafede maruz kaldıkları kazada hatalı tutum ve davranışları bulunmaması sebebiyle kusurlarının olmadığı belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece asli kusurlu kabul edilen sanık hakkında bilinçli taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

2918 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinde 18.10.2018 tarihinde 7148 sayılı Kanun ile yapılan değişikliğe göre; "Sürücüler, görevli bir kişi veya ışıklı trafik işareti bulunmayan ancak trafik işareti veya levhalarıyla belirlenmiş kavşak giriş ve çıkışları ile yaya veya okul geçitlerine yaklaşırken yavaşlamak, varsa buralardan geçen veya geçmek üzere bulunan yayalara durarak ilk geçiş hakkını vermek zorundadırlar.

" hükmüne göre yaya geçidinde durmayan sanığın eylemini bilinçli taksirle ile gerçekleştirdiği ve cezasında 5237 sayılı Kanun'un 22 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca artırım yapılması gerektiği ancak yukarıda izah edilen olayın, düzenleme tarihinden önce yani 16.12.2015 tarihli olduğu ve dairemizin yerleşik uygulamalarına göre düzenleme tarihinden önce yaya geçidi üzerinde meydana gelen kazalarda bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nın 22/3.maddesi hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde karar verildi.