Esas No: 2021/5281
Karar No: 2022/9514
Karar Tarihi: 27.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/5281 E.  ,  2022/9514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 27.03.2019 tarih ve 2017/208 E- 2019/127 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.02.2021 tarih ve 2019/1057 E- 2021/249 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 29, 30, 32 ve 35. sınıflarda tescilli FRIGO ibareli markaları olduğunu, bununla birlikte ETİ ALASKA FRİGO ibaresinin 57 ülkede tescilli olduğunu, davalının 2016/35052 sayılı FRIENKO ibareli marka başvurusuna yaptığı itirazın YİDK tarafından reddedildiğini, FRIENKO ibareli marka ile müvekkiline ait FRIGO ve ALASKA FRIGO ibareli markaların bütünü itibariyle bıraktığı intiba yönünden ayırt edilmeyecek kadar benzer olduğunu, FRIGO ibareli markalarının birkaçının başında ETİ ibaresinin yer aldığını, bu ibarenin ticaret unvanı ile birlikte lider marka vasfına sahip olduğunu, müvekkilinin asli unsurunun FRIGO ibaresi olduğunu, markaların yazılış ve okunuş şekilleri bakımından benzerlik olduğunu, taraf markalarının FRI ibaresi ile başladığını, aynı sesi veren “GO” ve “KO” hecesi ile bittiğini, markaların ilk ve son vurgularının aynı olduğunu, davaya konu olan markanın 30. sınıfta yer alan mal ve hizmetlerde tescil edilmek istendiğini, müvekkilinin markasının ise 29, 30, 32 ve 35. sınıflarda tescilli olduğunu, müvekkilinin FRIGO ibaresinin tanınmış marka olduğunu, 1950’li yıllarda ilk kez ALASKA FRIGO ürününün üretildiğini, 1976 yılında ise Türkiye’nin ilk modern dondurma üretim tesisinde üretim yapmaya başladığını, müvekkilinin markalarının bu denli tanınmışlığının markalar arasındaki karıştırma ihtimalini artıracağını, davalının markasının, müvekkilinin markasının serisi olduğu izlenimi uyandıracağını, davalının başvurusunun kötü niyetli olduğunu, müvekkilinin markasının itibarından haksız kazanç sağlama amacında olduğunu ileri sürerek, YİDK’nın 24.04.2017 tarih ve 2017-M-2733 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, itiraza gerekçe gösterilen markalarda bulunan "frigo" ibaresinin "Dondurulmuş krema” anlamına geldiği, 30. sınıftaki mallar yönünden cins, çeşit, vasıf bildiren bir ibare olup, ayırt ediciliğinin düşük olduğu, başvuru konusu "frienko" ibaresinin ise herhangi bir anlamının olmadığı, taraf markalarında "fri" ibaresi ortak olsa da sonraki hecelerle bir bütün olarak değerlendirildiğinde taraf markalarının benzemediği ve iltibas ihtimalinin bulunmadığı, her iki marka arasında görsel, işitsel ve anlamsal yönden benzerlik bulunmadığı gibi, genel intiba yönünde de tüketici gözüyle bakıldığında bir yakınlık bulunmadığı, sınıflar arasında aynılık/benzerlik ilişkisi söz konusu olsa da, markalar arasında benzerlik bulunmadığı, aralarında karıştırılma ihtimali olmadığından 556 sayılı KHK'nın 8/1-b hükmünün somut olaya uygulanamayacağı, davacının sunmuş olduğu yurt içi tescil belgeleri ve genel kanaat bakımından markası tanınmış olarak değerlendirilebilecek olsa bile dava konusu marka ile aralarında benzerlik bulunmaması nedeniyle 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesinin somut olaya uygulanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının "FRİGO" asıl ibareli itirazına mesnet markası ile davalının "FRİENKO" ibareli başvurusu arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b hükmü bağlamında iltibas bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 27.12.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.