Esas No: 2024/425
Karar No: 2025/3966
Karar Tarihi: 15.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/425 E.  ,  2025/3966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2838 E., 2023/2385 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-(a) maddeleri gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstinaf bozması üzerine kurulan İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2022/121 Esas, 2023/311 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.10.2023 tarihli ve 2023/2838 Esas, 2023/2385 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın eyleminde meşru savunma koşullarının oluştuğuna, suç vasfının neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama olduğuna, üst sınırdan haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın olay tarihinde evinin önünde başka şahıslarla kavga ettiği ve sanığın savunmasına göre elinde bıçak olduğu için polislerden korkup katılanın arkadaşlarıyla birlikte oturduğu yere doğru merdivenlerden koşturmaya başladığı, bu sırada katılan ve arkadaşlarının oturdukları yerden kavga ve bağırışma seslerini duydukları, sonrasında sanığın kavgaya karışan kişilere yönelik küfürlü sözler söyleyerek merdivenlerden aşağıya doğru indiği, sanığı gören katılanın, sanığa hitaben "Ne bağırıyorsun milleti niye rahatsız ediyorsun" dediği, sanığın da "Sen karışma zaten canım burnumda" şeklinde cevap verdiği, bunun üzerine katılanın sanığa yaklaşarak önce bir tokat attığı, ardından kafa attığı, sanığın da bu sırada elinde bulunan ve ele geçirilemeyen ekmek bıçağı ile katılanı sol koltuk altından bir defa bıçakladığı ve olay yerinden uzaklaştığı, katılanın yanındaki tanıklar ve çevredeki arkadaşları tarafından hastaneye kaldırılarak tedavisinin yapıldığı, katılanın yaralanmasının akciğer parankim hasarı meydana getirerek yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu olayda,

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanıkta meydana gelen yaralanma göz önüne alındığında sanığın savunmasının orantısız olduğu ve somut olayda meşru savunma koşullarının oluşmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın, katılanı tek bıçak darbesi ile yaraladığı, sanık ile katılan arasında öldürmeyi gerektirecek düzeyde husumet bulunmadığı, tanık anlatımlarında sanığın eylemine devam etmeye çalıştığına ilişkin bir beyanın bulunmadığı ve sanığın ciddi bir engel hal olmadan katılanın yaralanması üzerine eylemine kendiliğinden son verdiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, kastının yaralamaya yönelik olduğu, temel cezada alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz sebepleri suç vasfı yönünden yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.10.2023 tarihli ve 2023/2838 Esas, 2023/2385 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) maddesi uyarınca İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2025 tarihinde karar verildi.