erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/1737
Karar No: 2018/6448
Karar Tarihi: 10.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/1737 E.  ,  2018/6448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinde çalışan sanıklar hakkında derslere devam etmeyen engelli...nun derslere devam ettiğine dair belgeler düzenleyerek resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların aşamalarda değişmeyen savunmalarında...nun derslere katıldığını ve belgelerin usulüne uygun olarak düzenlendiği, kurumdaki işinden çıkarılan ...’nin işten çıktıktan sonra kuruma zarar vermek kastıyla şikayetçi olduğunu,...nun derslere katıldığına dair velisi ...’ın imzasının alındığını beyan ettikleri, tanık olarak dinlenen ...’ın müfettiş tarafından alınan ifadesinde oğlu...yu babasının vefatından sonra derslere göndermediğini, kurumdan gelen hiçbir belgeyi de imzalamadığını söylemesine karşın daha sonraki ifadelerinde kurumdan gelen ... isimli kişinin getirdiği belgeleri imzaladığını beyan ettiği, oysa kurumda velilerden imza alma görevinin servis annesi olan ...’ ye ait olduğu, ...’nin ifadesinde ise ...’dan iki kez imza almaya gittiğini, son gittiğinde parmak izi aldığını söylediği ancak dosyada yapılan incelemede ...nun eğitimi ile ilgili olarak Aralık ayı çizelgesinde parmak izi olup sonraki aylarda imza bulunduğu, ...’ın imza almak için ... isimli kişinin geldiğini söylemesine karşın müşteki ...’nin imzaları kendisinin aldığını beyan ettiği, bunun dışında...nun eğitim merkezine gitmediğini beyan eden tanıkların komşuları ve ...’ın ablası olup kesinlikle eğitime gitmediğine dair görgüye dayalı bir bilgilerinin bulunmadığı, dosyada yeminli olarak dinlenen diğer tanıkların...nun düzenli olarak derslere devam ettiğini beyan etmelerine ve tanıklardan ...’ın, ...’ın annesinin maddi menfaat temin etmeye çalıştığını beyan etmesi, ayrıca suça konu belgeler üzerinde yapılan imza incelemesinde ... adına atılan imzalar ile parmak izlerinin kendisine ait olup olmadığı konusunda bir tespit yapılamadığı, bu imzaların sanıkların eli ürünü olduğuna dair bir tespit de bulunmaması karşında; sanıkların üzerine suçları işlediklerine dair cezalandırılmalarını gerektirecek nitelikte, yasal, yeterli ve şüpheden uzak, somut delil elde edilemediği gözetilerek evrensel bir hukuk kuralı olan şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanıkların sübut bulmayan suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş; sanıklar ... müdafi, ... ve ... müdafii ile sanıklar ... ve ... ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/5877
Karar No: 2010/4403
Karar Tarihi: 13.04.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/5877 E.  ,  2010/4403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka ve kredi kurumlarını dolandırmak, resmi evrakta sahtecilik, hizmet nedeniyle emniyeti suistimal

HÜKÜM : ..., ...,...: 5237 Sayılı TCK'nun 155/ 2, 43/ 1, 62, 53. md. 3 yıl 1 ay 15 gün hapis, 12.500 YTL a.p.c., güvenlik tedbiri uygulaması,,

..., ..., ..., ...: Beraat

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesindeki “Ceza dairelerinin görevlerinin tayininde, davadaki tavsif esas alınır. Muhtelif suçlara ait davalarda en ağırını incelemeye yetkili daire görevlidir.” hükmü ile Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’nun yerleşik kararlarında belirtildiği üzere görevli dairelerin tayininde iddianamedeki tavsif esas alınmalıdır.

Buna göre, davası tefrik edilen sanık ...’ın ...A.Ş.de muhasebeci olarak çalıştığı, sanık ...’ın Anadolu Bankası Bursa şubesi müdürü, sanık ...’ın pazarlama sorumlusu ve müdür yardımcısı, sanıklar ..., ... ile ...’ın müdür yardımcıları,diğer sanıkların ise banka personeli olup, sanık ...’ın şirketin birinci derece yetkilisi olduğuna dair düzenlediği ve noterde onaylattığı sahte şirket yönetim kurulu kararını ilgili banka şubesine ibraz ederek banka görevlisi olan sanıklarla birlikte şirket kaşelerini kullanarak şirket adına kredi sözleşmeleri tanzim edip alınan kredileri önce şirket hesabına aktarmak ve daha sonra bu hesaplardaki paraları usulsüz bankacılık işlemleri ile kendi hesaplarına aktararak işbirliği içinde hareket etmek suretiyle bankayı zarara uğratmaktan ibaret eylemleri hakkında 4389 sayılı Bankalar Kanunun 22/3 ve sonradan yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 160. maddesinde düzenlenen suç tavsif edilerek dava açılmış ve kurulan beraat hükümleri de katılan tarafından aleyhe temyiz edilmiştir.

Bu itibarla iddianamedeki anlatıma,tavsife, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 7. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/14617
Karar No: 2012/29219
Karar Tarihi: 11.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/14617 E.  ,  2012/29219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın, müştekiyi yüzde sabit ize ve vücutta kemik kırığına neden olacak şekilde şekilde yaralaması nedeniyle, daha ağır netice olan müştekinin yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralanmasından dolayı, 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/1-c-son maddelerinin tatbiki ile ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde müştekinin vücudunda oluşan kırık nedeniyle ayrıca TCK'nin 87/3. maddesinin tatbiki ile sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5752
Karar No: 2019/1400
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/5752 E.  ,  2019/1400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2010/5470
Karar No: 2010/9670
Karar Tarihi: 28.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/5470 E.  ,  2010/9670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde vakfın mazbutaya alınması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davaya ihbar edilen tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde, Kilis'te kurulu bulunan Yeğen ...Oğlu ... Vakfı'nın mazbutaya alınmasını istemiş; mahkemece, yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-5737 sayılı Vakıflar Kanununun 7.maddesinde, on yıl süreyle yönetici atanamayan veya yönetim organı oluşturulamayan mülhak vakıfların mahkeme kararıyla Vakıflar Genel Müdürlüğünce yönetileceği ve temsil edileceği, 6. maddesinde ise vakfiyedeki şartları taşımamaları nedeniyle kendilerine yöneticilik verilemeyenler bu şartları elde edinceye, küçükler ile kısıtlılar fiil ehliyetlerini kazanıncaya ve boş kalan yöneticilik yenisine verilinceye kadar vakfın işlerinin Vakıflar Genel Müdürlüğünce temsilen yürütüleceği hükme bağlanmış olup; dosya içindeki belge ve bilgilerden, davaya konu vakfın, mütevellisi Ömer Yener'in hastalığı sebebiyle iş göremeyecek durumda olduğu sağlık kurulu raporu ile tespit edilmesi üzerine 28.07.1989 tarihinden beri emaneten yönetilmekte iken Yargıtay'ca onanmak suretiyle kesinleşen ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.12.2005 tarih ve 2005/419-567 sayılı kararıyla adı geçen vakfın tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilen dava ihbar edilen ...'in idareye müracaatı üzerine o zaman yürürlükte bulunan 2762 sayılı Vakıflar Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak çıkartılan Vakıflar Tüzüğü'ne göre yapılan yazılı sınavda başarılı olamaması sebebiyle Merkez Tevcih Komisyonu'nun 16.11.2006 tarih ve 10 sayılı kararıyla vakfın ... adına niyabeten yönetilmesine karar verildiği ve

bu şekilde vakfın yönetiminin ve temsilinin halen devam ettiği, böylece yukarıda sözü edilen 5737 sayılı Vakıflar Kanununun 6. maddesi uyarınca dava ihbar edilen ve mahkemece tevliyete ehil evlat olduğunun tespitine karar verilen ...'in ancak vefatı veya mütevellilikten çekilmesi halinde on yıllık sürenin başlayacağı dikkate alınmadan, hukuki dayanağı bulunmayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yolunda hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388 ve 389. maddelerine uygun biçimde hüküm kurulmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7648
Karar No: 2011/15375
Karar Tarihi: 03.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7648 E.  ,  2011/15375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, henüz parsellenmemiş arsa niteliğinde olması ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %1’ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2955
Karar No: 2014/6110
Karar Tarihi: 15.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2955 E.  ,  2014/6110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NURDAĞI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/11/2011

NUMARASI : 2010/85-2011/256

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davada kabul ve reddedilen kısım gözetilerek taraf yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, kabul edilen miktar üzerinden davalı taraf yararına, reddedilen kısım yönünden davacı yararına hesaplama yapılmış olması doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün üçüncü bendindeki “Kabul edilen kısım üzerinden AAÜT uyarınca hesaplanan 605,63 TL nispi vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı yana verilmesine, reddolunan kısım nedeniyle AAÜT uyarınca hesaplanan 120,14 TL nispi vekalet ücretinin davacı yandan alınarak davalı yana verilmesine” sözlerinin çıkartılarak yerine “Kabul edilen kısım üzerinden AAÜT uyarınca hesaplanan 360 TL nispi vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı yana verilmesine; reddolunan kısım nedeniyle AAÜT uyarınca hesaplanan 605,63 TL nispi vekalet Ücretinin de davacı yandan alınarak davalı yana verilmesine” sözlerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 4.05 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, 323.60 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 15.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.Başkan
Esas No: 2017/26238
Karar No: 2019/23860
Karar Tarihi: 19.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26238 E.  ,  2019/23860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesine haklı bir neden olmadan son verildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda ve yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, davalı Belediyede alt işverenler bünyesinde önce temizlik işçisi olarak sonra sokak hayvanlarını yakalama ve rehabilitasyon işinde çalışan davacının, çalışmasının 01.05.2010 -31.12.2014 tarihleri arasında hizmet bütünlüğü içinde olduğu ve işverence iş sözleşmesine haklı nedenle son verildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı hüküm altına alınmış ise de; mahkemece yapılan araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir.

Dosya içerisinde bulunan sigorta hizmet döküm cetveline göre, davacı 01.05.2010-09.07.2013 ve 24.07.2013 -31.12.2014 tarihleri arasında çalışmış olup, dosya içerisinde 01.07.2013 tarihli bir istifa dilekçesi bulunmaktadır. Bu dilekçede, " Temizlik İşleri Müdürlüğü'nün işini yapmakta iken (... ortaklığında), Veterinerlik Müdürlüğü'nün işini yapan Orjin şirketi ile 10.07.2013 tarihinde iş başı yapmak üzere anlaştım. Bu nedenle 01.07.2013 tarihi itibariyle ayrılıyorum." yazılı olup davacının dilekçenin altında imzası bulunmaktadır. Mahkemece dosya içerisinde bulunan bu istifa dilekçesi değerlendirilmemiş, davacı asilden istifa dilekçesinin içeriğine ve imzaya karşı diyecekleri sorulmamıştır. Şu halde, davacının 01.05.2010-09.07.2013 tarihleri arasındaki çalışmasının tazminat gerektirecek şekilde son bulup bulmadığı araştırmaya muhtaç olup eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Açıklanan nedenle, Mahkemece davacı asilden istifa dilekçesinin içeriğine ve imzaya karşı diyecekleri sorulmalı, bundan sonra sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre yeniden bir değerlendirme yapılarak talep edilen alacaklar hakkında hüküm kurulmalıdır.

Bu husus gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 19.12.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/7631
Karar No: 2014/12157
Karar Tarihi: 26.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7631 E.  ,  2014/12157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/12/2012 gün ve 2012/283-2012/282 sayılı kararı onayan Daire’nin 08/01/2014 gün ve 2013/10489-2014/251 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı ve müdürü iken, hisselerini diğer davalıya devrederek ortaklıktan ve müdürlükten ayrıldığını, şirket müdürlüğüne davalı ... İpek'in atandığını, ne hisse devrinin ne de yeni müdür atandığına dair kararın ticaret sicil kaydına tescil ettirilmediğini ileri sürerek 24.05.2004 tarihli hissesinin devrinin kabulüne ilişkin kararın ve yine aynı tarihli karar ile davalı ... İpek'in şirkete müdür olarak atanmasına ilişkin kararın da tescil ve ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 26/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2948
Karar No: 2019/4494
Karar Tarihi: 17.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2948 E.  ,  2019/4494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 18/01/2018 gün ve 2016/417-2018/5 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1- 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 448. maddesi hükmü uyarınca, davalıların temyiz harç ve giderleri ile ilgili adli yardım talebi bakımından söz konusu yasa hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Davalıların adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, 6100 sayılı Kanun'un 334 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin, davanın gerektirdiği giderleri ödeme gücünden kısmen veya tamamen yoksun bulunduğunu ve taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmadığını ispat etmesi gerekir. Aynı Yasa’nın 336/2. maddesine göre talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye sunmak zorundadır. Davalıların adli yardım talebi ile ilgili olarak HMK'nin 336/2. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin ekinde sunması gereken belgeleri sunmadığı anlaşılmakla, kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK'nin 337/2. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalıların kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalılara işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazı reddedildiği taktirde 1086 sayılı HUMK’nın 5236 sayılı Kanun ile değişik 434. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dava dosyasının yerel mahkemeye geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıların kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dava dosyasının yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/7355
Karar No: 2009/15617
Karar Tarihi: 13.07.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/7355 E.  ,  2009/15617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/02/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece, yüze karşı verilen kısa kararda,”%40 kötüniyet tazminatının reddine” karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda “asıl alacak üzerinden (8.450,00 YTL) üzerinden %40 tazminatın davalıdan alınıp davacıya verilmesine ” hükmedilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

T.C. Anayasası, yargılamada aleniyet ilkesini benimsemiştir. Bu nedenle, yargılama açık olarak yapılacak ve yargılama sonunda verilen karar HUMK.nun 388/son madde hükmü gereği açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça belirtilecektir. HUMK.nun 382. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da verilen kısa karara uygun olması gerekir.(HUMK.nun 381/2-1 madde hükümleri gereği) Bu nedenle mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 10.04.1992 tarih 7/4. sayılı kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağının belirtilmiş bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş, önceki kararlar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmesi için  vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.