erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/2649
Karar No: 2019/5133
Karar Tarihi: 10.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2649 E.  ,  2019/5133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1. ve 2. celse duruşma zabıtlarında yargılamaya Çocuk Mahkemesi sıfatıyla bakıldığının belirtilmemiş olması mahallinde giderilmesi mümkün eksiklik kabul edildiğinden;suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurmamış olmasına rağmen 24.02.2015 tarihli duruşmanın kapalı yerine açık yapılması ve hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 30.04.2015 tarihli oturuma ilişkin duruşmanın kapalı yapıldığı belirtilmesine karşın,açık yargılamaya son verildiğinin ve hükmün “açık ” oturumda tefhim edildiği belirtilmek suretiyle çelişki yaratılması, giderilmesi ve tekrarlanması olanağı bulunmadığından; bozma nedeni yapılmamıştır.

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararların 5271 sayılı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup temyizi olanaklı olmadığından, itiraz merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 10.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2994
Karar No: 2013/7400
Karar Tarihi: 15.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2994 E.  ,  2013/7400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idarelerin vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ... Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan Belediyelerden sorularak,

Alıncak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2009/9434
Karar No: 2010/1857
Karar Tarihi: 17.02.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/9434 E.  ,  2010/1857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2007 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 151 ada 1 parsel sayılı 763,83 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek ham toprak niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye , uzman bilirkişi raporlarına çekişmeli taşınmazın taşlık kayalık niteliğinde olduğu, imar ihya edilmediği anlaşıldığına , davalı kişi yararına imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/02/2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6893
Karar No: 2015/8909
Karar Tarihi: 28.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/6893 E.  ,  2015/8909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, müdahalenin önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece, ortak merdivene konulan çanak antenin kaldırılması yönünden karar verilmesine yer olmadığına, diğer talepler yönünden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davalının dairesinin bulunduğu anataşınmazın merdivenlerine uydu anten taktığını, balkon duvarlarına delikler açarak müdahale ettiğini, blok giriş kısmında bulunan ortak alanda yer alan duvarın renginin yarısını değişik şekilde boyadığını, ortak alan olan bahçe ve balkonlarda ipe çamaşır astığı belirtilerek ortak alanlara yapılan müdahalelerin önlenmesi ve eski hale getirilmesi istenilmiş, mahkemece ortak merdivene konulan çanak antenin kaldırılması yönündeki talep açısından karar verilmesine yer olmadığına, diğer talepler yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kat Mülkiyeti Yasasının 18. maddesine göre; kat malikleri gerek bağımsız bölümlerini, gerek eklentileri ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kurallarına uymak, özellikle birbirlerini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlerine uymakla karşılıklı olarak yükümlüdürler. Yargılama sırasında dinlenilen tanıkların beyanlarına göre de ortak alan olan bahçeye davalının çamaşır astığı ve komşuları rahatsız ettiği anlaşıldığından davalı tarafça ortak alan olan bahçeye çamaşır asılmasının önlenmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle bu istemin reddine karar verilmesi,

2-634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 33. maddesi gereğince, hükümde uydu antenlerin kaldırılması ve bunun için davalıya uygun bir süre verilmesi gerekirken, davalı tarafa uydu antenlerinin kaldırılması için 14/10/2014 tarihli ara kararı ile 30 günlük süre verilerek bu sürenin sonunda davalı vekili tarafından uydu antenlerinin kaldırıldığına ilişkin dosyaya ibraz edilen fotoğraf dikkate alınarak, ortak merdivene konulan çanak antenin kaldırılması yönündeki talep açısından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/23488
Karar No: 2016/14410
Karar Tarihi: 20.09.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/23488 E.  ,  2016/14410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen Direnme kararı süresi içinde davalılar vekileri tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun Geçici 2 inci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Dairemiz ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasındaki asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayalı olup olmadığı, bu hususta mahkemenin yaptığı araştırma ve incelemenin yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dairemizin "...Mahkemece davalılar arasındaki ilişki usulünce araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmiştir. Davalı Bakanlığın asıl işini alt işverene vermesi mümkündür. Ancak bir iş verilmeyip sadece işçi temini söz konusu olduğunda artık asıl-alt işveren ilişkisinden söz etmek mümkün değildir. Bu itibarla mahkemece davacının çalıştığı Giresun Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü işyerinde keşif yapılarak davalı Bakanlığın kendi elemanlarının burada çalışıp çalışmadığı tespit edilmelidir. İşyerinde davalı Bakanlığa ait elemanların çalıştığının tespiti halinde yaptıkları iş gözetilerek davalılar arasındaki ilişkinin muvazaaya mı, asıl işveren -alt işveren ilişkisine mi dayandığı kesin olarak belirlendikten sonra karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir." gerekçesi ile verdiği bozma kararının 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/3'üncü maddesine göre kesin olarak verildiği, kesinlik konusunda mahkeme kararının değerlendirilmesinin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun yetki ve görevi dahilinde olduğu anlaşılmakla, dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun Geçici Ek 2'nci maddesi uyarınca yetkili ve görevli YARGITAY HUKUK GENEL KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 20/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/625
Karar No: 2019/7634
Karar Tarihi: 09.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/625 E.  ,  2019/7634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespit edilebilmesi için muayenenin olaydan en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, mağdurun yaralanmasının yüzünde sabit iz niteliğinde olduğuna dair...Eğitim ve Araştırma Hastanesi plastik cerrahi uzmanınca verilen 17.03.2014 tarihli adli raporun ise; olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden yapılan muayene sonucu düzenlendiği anlaşıldığından, müştekinin yeniden Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı ve TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporunun alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre,

2) Mağdur kardeşi ...’ı 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan falçata ile yüzünde sabit iz oluşur nitelikte birden fazla nitelikli hal ihlal ederek yaralama eylemini gerçekleştiren sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel cezası belirlenirken, alt sınırdan uzaklaşması gerektiği halde asgari hadden ceza verilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

3) Sanığın TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca verilen temel cezasında eylemin silahtan sayılan falçata ile işlenmesi nedeniyle TCK’nin 86/3-e maddesi uyarınca yarı oranında artırım yapılan paragrafında, mağdurun aynı zamanda sanığın kardeşi olması nedeniyle uygulama maddesi olan TCK’nin 86/3-a maddesinin gösterilmemesi,

4) Sanığın TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca verilen “1 yıl 6 ay hapis cezası”nın mağdurun yüzünde sabit iz oluşması nedeniyle TCK’nin 87/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılması sırasında sanığın “2 yıl 12 ay hapis cezası” ile cezalandırılması yerine “3 yıl hapis cezası” ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve yine ek savunma da verilmek suretiyle TCK’nin 87/1-son maddesi uyarınca sanığın cezasının “5 yıl hapis cezası”na çıkartılması ve indirimlerin bu ceza miktarı üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

5) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 09.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

-
Esas No: 2013/9021
Karar No: 2013/12921
Karar Tarihi: 25.10.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/9021 E.  ,  2013/12921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “19.01.2011” yerine “21.01.2010” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

29.01.2010 tarihli tutanakla kendisine yediemin sıfatıyla teslim edilen hacizli mallardan turuncu renkli koltuk takımının dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle bozulmasına neden olan sanığın eylemi TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında önödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/4770
Karar No: 2007/5367
Karar Tarihi: 30.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/4770 E.  ,  2007/5367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat istemine ilişkin davada Denizli Asliye Ticaret ile 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, icra takibi dolayısıyla açılan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 24.05.2004 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/8578
Karar No: 2019/4664
Karar Tarihi: 03.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/8578 E.  ,  2019/4664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Aile Mahkemesi tarafından, 09.01.2012 tarihinde dava dışı ... ile müşteki ... arasındaki boşanma davası nedeniyle altı ay uzaklaştırma kararının verildiği, olay tarihinde sanıkların, müşteki ikametinde yok iken ikametin içerisine girerek, müştekiye ait muhtelif eşyaları, aynı gün müştekinin eczanesine de girerek buradan da muhtelif eşyaları çaldıkları olayda; tanık ...’nün alınan beyanlarında, katılan ... ve ...’in eczane ve SPA (Güzellik) salonunu birlikte kullandıklarını ve üst kattan eşyaların sanıklar tarafından taşındığını ancak fiilen eczane olarak kullanılan müştekiye ait alt kattaki bölümden herhangi bir eşya alınmadığını beyan etmesi ile tanık ...’ın eczane bölümünden herhangi bir eşya alınıp alınmadığını bilmediğini ancak üst kattan sanıklar tarafından eşyalar alındığını beyan etmesi ve diğer tanıkların da sanıkların müştekiye ait olan eczane kısmından eşyalar çaldıklarına dair bir beyanlarının bulunmaması karşısında; tanık ...’ın dinlenilmesi, gerekirse suça konu eşyalar ile ibraz edilen belgelerin, işletmelerin defter ve kayıtlarının da bilirkişiye incelettirilerek, alınan eşyaların mülkiyeti hususu netleştirilerek sonucuna göre hükümler kurulması gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de ;

2-Sanık ...’ın katılanın kayın validesi olduğu ve 5237 sayılı TCK'nun 167/1-b maddesi gereğince, hırsızlık suçunun altsoy kayın hısımının zararına işlenmesi halinde, ilgili akraba hakkında cezaya hükmolunamayacağının düzenlenmesi karşısında, şahsi cezasızlık sebebinin varlığından dolayı 5271 sayılı CMK'nun 223/4-b maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesinin gerektiği,

3-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili, sanıklar ... ve ... müdafii ve ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6881
Karar No: 2012/8079
Karar Tarihi: 26.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/6881 E.  ,  2012/8079 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan alacak isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 26.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/13180
Karar No: 2007/15170
Karar Tarihi: 26.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/13180 E.  ,  2007/15170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 300 ada 3 parsel sayılı 22724.31 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, hali arazi niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı vekili, taşınmazın müvekkiline ait 2 sayılı parselle bütün halinde kullanıldığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, ... aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine, Hazine aleyhine açılan davanın esastan reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşşınmazın kimse tarafından kullanılmayan hali arazi niteliğinde taşlık ve kayalık yerlerden olduğu anlaşıldığına, davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşşınmaz edinme koşullarının oluşmadığının beelirlenmesi ve davalı olmadığı halde tutanağı davalı olarak gönderilen ve davacı adına tesbiti yapılan 300 ada 2 parsel sayılı taşınmazla ilgili kadastro tutanağının mahkemece Kadastro Müdürlüğüne gönderilerek tescil işleminin her zaman yapılabileceğinden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 26/11/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/23306
Karar No: 2016/14411
Karar Tarihi: 20.09.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/23306 E.  ,  2016/14411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen Direnme kararı süresi içinde davalılar vekileri tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun Geçici 2 inci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Dairemiz ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasındaki asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayalı olup olmadığı, bu hususta mahkemenin yaptığı araştırma ve incelemenin yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dairemizin "...Mahkemece davalılar arasındaki ilişki usulünce araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmiştir. Davalı Bakanlığın asıl işini alt işverene vermesi mümkündür. Ancak bir iş verilmeyip sadece işçi temini söz konusu olduğunda artık asıl-alt işveren ilişkisinden söz etmek mümkün değildir. Bu itibarla mahkemece davacının çalıştığı Giresun Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü işyerinde keşif yapılarak davalı Bakanlığın kendi elemanlarının burada çalışıp çalışmadığı tespit edilmelidir. İşyerinde davalı Bakanlığa ait elemanların çalıştığının tespiti halinde yaptıkları iş gözetilerek davalılar arasındaki ilişkinin muvazaaya mı, asıl işveren -alt işveren ilişkisine mi dayandığı kesin olarak belirlendikten sonra karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir." gerekçesi ile verdiği bozma kararının 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/3'üncü maddesine göre kesin olarak verildiği, kesinlik konusunda mahkeme kararının değerlendirilmesinin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun yetki ve görevi dahilinde olduğu anlaşılmakla, dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun Geçici Ek 2'nci maddesi uyarınca yetkili ve görevli YARGITAY HUKUK GENEL KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 20/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.