Esas No: 2022/2442
Karar No: 2024/15759
Karar Tarihi: 02.12.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/2442 E.  ,  2024/15759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçu işlemediğine, cezayı kabul etmediğine, kamu görevlisinin ani öfkesi nedeniyle mağdur olduğuna, kararın bozularak beraatine karar verilmesi talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanık savunması, mağdurların beyanları, olay tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Mağdur sayısı dikkate alındığında hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının tatbiki sırasında artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, yapılan incelemede eleştiri yapılan husus ve düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamına göre, Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/970 esas, 2019/225 karar sayılı ilamında tekerrüre esas alınan Manisa 4. Asliye Mahkemesinin 2016/690 esas, 2017/840 sayılı ilamında sanığın kasten yaralama suçundan kesin nitelikte adli para cezasına mahkum olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı, bu nedenle sanığın ikinci kez mükerrir olmadığı, dolayısıyla sanığın mükerrir olduğu sabit olmakla beraber sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği karardan “2. Defa tekerrür" ibaresinin çıkartılması ve tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin cümlenin sonuna "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle,TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.12.2024 tarihinde karar verildi.