Esas No: 2017/5145
Karar No: 2019/2226
Karar Tarihi: 06.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2017/5145 E.  ,  2019/2226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle davacı erkeğin, ilk derece mahkemesince kabul edilen ve istinaf edilmeyerek kesinleşen sadakatsizlik kusurunun yanında ayrıca son olayda davalı eşine fiziksel şiddet uyguladığının, yine de boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı erkeğin, davalı kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava; erkek tarafından açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1 maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası olup ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davalı kadın yararına dava tarihinden karar kesinleşinceye kadar hükmedilen aylık 350 TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesine müteakip 400,00 TL yoksulluk nafakası olarak devamına hükmedilmiş, ilk derece mahkemesince verilen 26.01.2017 tarihli bu karar taraflarca istinaf edilmiştir.

İstinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda davalı kadının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde ve davalı erkeğin istinaf başvurusunun kabulü ile "davalı kadının yoksulluk nafakası talebi bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde yeniden eda hükmü oluşturulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki, Bölge Adliye Mahkemesince davalı kadının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği halde, esastan reddine karar verilen bu kısımlar yönünden yeniden eda hükmü kurulması doğru değil ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, bu yönlerden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi hükmünün 2. bendinden sonra gelen a., b., ç., d., e., f., ve g. bentlerinin hükümden tamamen çıkarılmasına, hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin bölge adliye mahkemesi ilgili hukuk dairesine gönderilmesine, oyçokluğuyla karar verildi. 06.03.2019 (Çrş.)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/l-b-2 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı taktirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzeltilerek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/l-b-3 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

Bu itibarla somut olayda Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/l-b-2. maddesine uygun karar verildiğinden sayın çoğunluğun düzeltilerek onama görüşüne katılmıyorum.