erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/12159
Karar No: 2017/351
Karar Tarihi: 23.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/12159 E.  ,  2017/351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 2. Asliye Hukuk ve ... 3. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, taraflar tacir olup, her iki tarafın ticari işletmeleri ile ilgili hususa ilişkin olmak üzere menfi tespit davasının açıldığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... 3.Asliye Ticaret Mahkemesince ise davacının ilgili adreste kuaförlük yaptığı işin niteliği ve faaliyet kapasitesi itibari ile tacir sıfatı olmayıp esnaf olarak faaliyet gösterdiği, bu sebeplerle dava konusu alacağa ilişkin yapılan iş TTK'nın 3. maddesinde yer alan ticari iş olmadığı gibi davacının tacir sıfatı olmadığı, ayrıca kaçak elektrik kullanımı ile ilgili alacak talebinin alacağın TTK'nın 4. maddesine yer alan ticari dava niteliğinde olmadığı gerekçesi ile karşı görevsizlik kararı verilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmış, maddenin (a) bendinde bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ile çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve çekişmesiz yargı işi sayılacağı belirtilmiştir. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari dava niteliğinde olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda, davacının iş yeri abonelik sözleşmesi gereğince davalı ...Ş. nezdinde elektrik aboneliğinin bulunduğu, davalı tarafından iş yerinde kaçak elektrik kullanıldığı iddiasıyla davacı şirket aleyhinde kaçak elektrik tüketim bedeli tahakkuk ettirildiği, davacının kaçak elektrik kullanmadığından bahisle davalıya borçlu olmadığının tespitini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamına göre; dava mutlak ticari dava olmadığı gibi davacının esnaf olup tacir sıfatının bulunmadığı, uyuşmazlık konusunun, işyerinde kaçak ve abonesiz olarak elektrik kullanıldığı iddiasına karşılık davacı tarafın borçlu olmadığının tespiti isteminden ibaret olup, davacı gerçek kişi ve davalı ... şirketi olduğundan mutlak ticari dava niteliğinde bulunmayan uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23/01/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9404
Karar No: 2015/4217
Karar Tarihi: 05.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9404 E.  ,  2015/4217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :TCK’nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araç ile gündüz vakti, meskun mahal, dört yönlü kontrollü kavşakta, sağından kavşağa giren katılan idaresindeki motosiklet ile çarpıştığı, motosiklet üzerindeki bir kişinin sağ ayak 4. ve 5.parmak eklemden ampute ve vücudunda 2. ve 3.derece yanık, vücut yüzeyinin % 50 sini kapsayan ve ameliyat ile giderilemeyen keloid ve hipertrofi olduğu, motosiklet üzerindeki diğer kişinin ise sağ ayak 1,2,3 ve sol ayak 5. parmağın eklemden ampute, aynı şekilde vücudunda 2. ve 3.derece yanık, vücut yüzeyinin % 50 sini kapsayan ve ameliyat ile giderilemeyen keloid ve hipertrofi olacak şekilde yaralandığı, asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında taksirin yoğunluğu ve yaralanmanın niteliği gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

İsabetsiz olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hüküm fıkrasının temel cezanın belirlenmesine ilişkin ilk paragrafındaki '' sanığın güttüğü amaç ve saiki" ibarelerinin çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/26596
Karar No: 2013/2964
Karar Tarihi: 31.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/26596 E.  ,  2013/2964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi başlatılmıştır. Takibe konu  çekte borçlu Yı İnş. ... L. Ş keşideci, alacaklı . Mahkemece, keşideci borçlu şirket yetkilisi  tarafından dava dışı 'un Karamürsel Noterliği'nin 02.03.2006 tarih ve 1946 yevmiye nolu vekaletnamesi ile çek karnesi almaya ve çek kesmeye yetkilendirildiği ancak takibe konu çekin tanzim tarihinden önce azledildiği gerekçesi ile borçlunun imza itirazının kabul edildiği görülmektedir.

Karamürsel Noterliği'nce düzenlenen 02.03.2006 tarih 1946 yevmiye numaralı vekaletname kapsamına göre, , borçluyu ticari işlerinde ve bankalarda temsil etmektedir. Vekaletnamede öngörülen kapsamlı yetki nedeniyle  borçlunun ticari mümessili olduğu kabul edilmelidir. Borçlar Kanunu'nun 449. maddesine göre ticari mümessil, bir ticarethane veya fabrika ve ticari şekilde işletilen diğer müessese sahibi tarafindan, işlerini idare ve müessesenin imzasını kullanarak vekaleten imza koymak üzere sarih veya zımni kendisine mezuniyet verilen kimsedir. Aynı kanunun 450/1. maddesinde de ticari mümessilin, hüsnüniyet sahibi 3. şahıslara karşı, müessese sahibi hesabına kambiyo taahhüdünde bulunmak ve onun namına müessesenin gayesine dahil olan bütün tasarrufları yapmak salahiyetini haiz sayıldığı belirtilmiştir. Ticari senetlerin ticari işletme ile olan ilgisi iyiniyetli 3. kişilerce kolaylıkla anlaşılamayacağından, ticari mümessilin imzaladığı senetlerin iyiniyetli 3. kişiler bakımından işletmeyi bağlayacağı öngörülmüştür(HGK. 30.1.1980 tarih ve 1979/1692 Esas, 1980/170 Karar). B.K.nun 452. maddesine göre, mümessil tayin edilirken tescil edilmemiş olsa bile, temsil selahiyetinin geri alınması, ticaret siciline kayıt ve ilan edilmedikçe bu selahiyet iyiniyetli 3. şahıslar hakkında geçerlidir. Bu itibarla vekilin azledildiğinden bahisle imza itirazının kabulü ile takibin durdurulması kanuna uygun değildir.

Dosya arasında bulunan borçlu şirket ticaret sicil dosyası suretinden, temsil selahiyetinin geri alındığına ilişkin bir kaydın olmadığı anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, vekil tarafından atılan imzanın açıkça inkar edilmediği de gözönünde bulundurularak borçlunun imza itirazının reddi ile sair itirazları incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18530
Karar No: 2014/688
Karar Tarihi: 16.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/18530 E.  ,  2014/688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Doğanhisar Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :04.07.2013

NUMARASI :Esas no:2013/42 Karar no:2013/121

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kesin yetki kuralının sözkonusu olmadığı hallerde mahkemelerin yetkisine yönelik itirazlar, ilk itirazlardan olup (6100 s. HMK. m.116/1-a) bu husus, mahkemece öncelikle ve esasa girilmeden ön sorunlar gibi incelenir ve karara bağlanır. (6100 s. HMK. m.117/3) Hakim, ön sorun hakkındaki kararını taraflara tefhim veya tebliğ eder. (6100 s. HMK. m.164/3) Görüldüğü gibi yetki itirazı hakkında verilen ara kararının ilgilisine tebliğinde yasal zorunluluk bulunmaktadır. Belirtilen yasal kurala uyulmadan davalının yokluğunda hüküm kurulması savunmayı ve davanın sonucunu etkileyen önemli bir usul hatası olup bozmayı gerektirmiştir. (6100 s. HMK. m.371/1-ç)

SONUÇ :Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyize konu yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.01.2014(Prş.)
Esas No: 2014/3534
Karar No: 2014/2514
Karar Tarihi: 17.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/3534 E.  ,  2014/2514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2013

NUMARASI : 2013/1249-2013/1192

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, feshin geçersizliğine ve işe iadeye karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, feshin haklı sebebe dayalı olarak yapıldığından davanın reddini karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı işçinin iş sözleşmesinin feshi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesinde belirtildiği şekilde yazılı olarak yapılmadığı gibi, fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde geçerli bir sebep belirtilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinin 1. fıkrasına göre işveren fesih bildirimini yazılı yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Fesih bildirimi yazılı yapılmamışsa veya fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmemişse aynı Kanun'un 21. maddesi gereğince geçerli sebep gösterilmediği kabul edilir.

4857 sayılı Kanun'un “İşverenin haklı sebeple derhal fesih hakkı” başlığını taşıyan 25. maddesinin son fıkrasına göre işverenin haklı nedene dayanarak iş sözleşmesini feshettiği durumda fesih bildiriminin yazılı yapılması şartı aranmaz.

Somut olayda, cevap dilekçesinde işçinin yetersizliği ve kurumun zarara uğraması sebebiyle iş sözleşmesinin haklı sebebe dayalı olarak feshedildiği belirtilmiştir. Davalı tarafından feshin haklı sebebe dayalı olarak yapıldığı iddia edildiği gözetilmeden feshin yazılı olarak yapılmadığı, fesih sebebinin açık ve kesin olmadığından bahisle davanın kabulü hatalı olmuştur.

2-Mahkemece, davalının iddia ettiği haklı sebeple fesih gerekçeleri dikkate alınarak hesap işlerinde ve kurumun iştigal konularında uzman bilirkişilerin de bulunduğu bilirkişi heyetinden gerekiyorsa keşifte yapılarak davalı kurumun zararı olup olmadığı ve bu zararın oluşmasında davacıdan kaynaklanan kusurun bulunup bulunmadığı hususunda denetime elverişli rapor alınması ve edinilecek kanaate göre tüm deliller yeniden değerlendirilerek

hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme sonucu hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç : Bu sebeplerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/6417
Karar No: 2012/6960
Karar Tarihi: 26.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/6417 E.  ,  2012/6960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.12.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili Av. U. Ç..24.01.2012 tarihli temyiz dilekçesiyle davadan feragat ettiğini bildirdiğinden bu husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeple hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.03.2012 (Pzt.)
Esas No: 2017/9290
Karar No: 2018/241
Karar Tarihi: 11.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/9290 E.  ,  2018/241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2015/2916 Esasında kayıtlı dosya ile birlikte yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Soruşturma evresinde yetkisizlik nedeniyle evrakı tefrik edilen suça sürüklenen çocuk hakkındaki Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/55 Esas sayılı dava dosyası ile iş bu dosya arasında eylemsel, kişisel ve hukuksal bağlantı bulunması nedeniyle anılan dosyada birleştirme işlemi yapıldıktan sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet karar verilmesi,

Kabule göre de;

Aralarında gönül ilişkisi bulunan suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin birlikte Tekirdağ'a gidip bir pansiyonda rızalarıyla cinsel ilişkiye girdikleri ve eylem sırasında mağdureye yönelik cebir, tehdit, hile gibi iradeyi etkileyecek bir davranışta da bulunulmadığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuğun, mağdureye yönelik eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK'nın 109. maddesinin birinci fıkrası ile cezalandırılması gerekirken, aynı maddenin 2. fıkrası ile mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.01.2017 gün ve 2014/3-508 Esas, 2017/22 sayılı Kararında da belirtildiği üzere takdiri indirimin uygulanmasına veya uygulanmamasına ilişkin kararların da gerekçeli olmasının zorunlu olduğu bu kapsamda "başkaca artırıma ve indirime kanunen ve takdiren yer olmadığına" şeklindeki bir açıklamanın, kanun koyucunun aradığı anlamda kanuni ve yeterli bir gerekçe niteliği taşımadığının belirtilmesi karşısında, yetersiz gerekçe ile TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13165
Karar No: 2015/13144
Karar Tarihi: 02.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/13165 E.  ,  2015/13144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar Ö.. D.. (kendi adına asaleten, Ü.. D.. ve E. D.'e velayeten) ile davalılar S.. U.. ve ...... Sigorta AŞ arasındaki dava hakkında İstanbul Anadolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 25.12.2014 gün ve 2009/224 Esas 2014/474 Karar sayılı hükmün, Dairemizin 11.06.2015 gün ve 2015/8409-2015/8567 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı S.. U.. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve 28.09.2002 tarihli ibranamede her ne kadar manevi tazminat konusunda davacı tarafın feragat beyanı bulunmakta ise de açık rakam olarak belirtilmediğinden feragatin manevi tazmianatı kapsadığının kabul edilmesinin mümkün bulunmamasına göre 6100 Sayılı HMK.nın geçici 3. maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00 TL para cezasının davalı S.. U..'dan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL tashihi karar harcının davalı S.. U..'dan alınmasına, 02/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3533
Karar No: 2014/2513
Karar Tarihi: 17.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/3533 E.  ,  2014/2513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2013

NUMARASI : 2013/1247-2013/1190

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, feshin geçersizliğine ve işe iadeye karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, feshin haklı sebebe dayalı olarak yapıldığından davanın reddini karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı işçinin iş sözleşmesinin feshi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesinde belirtildiği şekilde yazılı olarak yapılmadığı gibi, fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde geçerli bir sebep belirtilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinin 1. fıkrasına göre işveren fesih bildirimini yazılı yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Fesih bildirimi yazılı yapılmamışsa veya fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmemişse aynı Kanun'un 21. maddesi gereğince geçerli sebep gösterilmediği kabul edilir.

4857 sayılı Kanun'un “İşverenin haklı sebeple derhal fesih hakkı” başlığını taşıyan 25. maddesinin son fıkrasına göre işverenin haklı nedene dayanarak iş sözleşmesini feshettiği durumda fesih bildiriminin yazılı yapılması şartı aranmaz.

Somut olayda, cevap dilekçesinde işçinin yetersizliği ve kurumun zarara uğraması sebebiyle iş sözleşmesinin haklı sebebe dayalı olarak feshedildiği belirtilmiştir. Davalı tarafından feshin haklı sebebe dayalı olarak yapıldığı iddia edildiği gözetilmeden feshin yazılı olarak yapılmadığı, fesih sebebinin açık ve kesin olmadığından bahisle davanın kabulü hatalı olmuştur.

2-Mahkemece, davalının iddia ettiği haklı sebeple fesih gerekçeleri dikkate alınarak hesap işlerinde ve kurumun iştigal konularında uzman bilirkişilerin de bulunduğu bilirkişi heyetinden gerekiyorsa keşifte yapılarak davalı kurumun zararı olup olmadığı ve bu zararın oluşmasında davacıdan kaynaklanan kusurun bulunup bulunmadığı hususunda denetime elverişli rapor alınması ve edinilecek kanaate göre tüm deliller yeniden değerlendirilerek

hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme sonucu hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç : Bu sebeplerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/1574
Karar No: 2019/2332
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1574 E.  ,  2019/2332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2015/327
Karar No: 2019/9079
Karar Tarihi: 16.05.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/327 E.  ,  2019/9079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... tarafından yaralanan mağdur ...'nın, doktor raporuna göre, baş, boyun ve sol elinde kesici alet ile oluşturulduğu anlaşılan kesiler ile sağ ayak parmağında minör fraktürün bulunduğunun belirtilmesi, mağdur ...'ün aşamalarda bıçakla yaralanma olayını anlatmasına rağmen ayak parmağındaki yaralamadan hiç bahsetmemesi karşısında, mağdur ...'dan, ayağındaki parmak kırığının ne şekilde oluştuğunun sorularak, kemik kırığının bu kavga ile bağlantılı olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre düzenlenecek rapor ışığında sanık ...'ın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık ...'ın aşamalarda, mağdurlar ..., ... ve ...'nın bulunduğu eve girmediğini, tartışmanın evin önünde olduğunu beyan etmesi, mağdurlar ... ve Salih'in anlatımlarından da tartışmanın bahçede gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, sanığın sözkonusu eve girip girmediği hususunun tartışılıp açıklanması, eve girilmeden bahçede tartışmanın olduğunun kabulü halinde ise, konutu ve varsa eklentilerini gösterir fotoğraf veya kroki olmadığı gibi keşif de yapılmamış olması karşısında, rızaya aykırı olarak girilen yerin hukuki niteliği belirlenip, atılı suçun unsurlarının oluşup oluşmadığı, eylemin tamamlanıp tamamlanmadığı tartışılarak karar verilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle adı geçen sanık hakkında gece vakti konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

3-Sanık ... hakkında düzenlenen, Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2007 tarih ve 2007/642 - 834 esas karar sayılı ilamı getirtilip incelenerek, kesinleşme ve infaz tarihlerine göre TCK'nın 58. maddesinin uygulama koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmemesi,

4-Sanık ...'ın soruşturma ve kovuşturma evresinde, evinde istirahat halinde iken alkollü olan sanığın gece vakti evinin önüne gelip olay çıkardığı savunması karşısında, sanık ...'ın şikayetçi ...'ı yaralama eylemiyle ilgili olarak, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4307
Karar No: 2020/1529
Karar Tarihi: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/4307 E.  ,  2020/1529 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.