erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/6159
Karar No: 2015/24876
Karar Tarihi: 19.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/6159 E.  ,  2015/24876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/150790

MAHKEMESİ : Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2013/92 (E) ve 2014/39 (K)

SUÇ : Parada sahtecilik

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yolda köfte alırken verdiği paranın sahte olduğunu öğrendiğini savunan sanığın, üzerinde taşıdığı sahte paraları atmayarak polis tarafından takip edildiğini anlaması üzerine özenli bir şekilde sardığı paraları peçete otomatının içine saklaması ve ele geçen banknot sayısı dikkate alındığında eyleminin TCK.nun 197/1. madde ve fıkra- sına uyduğu gözetilmeksizin TCK.nun 197/3. maddesi ve fıkrası uyarınca cezalandırıl- masına karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının paraya çevrilmesinde yasal dayanağı olan TCK.nun 50/1-a maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi,

2- Adli emanetin 2013/911 sırasında kayıtlı sahte paraların TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmeden 5320 sayılı Yasanın 17. maddesi uyarınca Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı

CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği paragrafın başına "TCK.nun 50/1-a maddesi uyarınca ve" ibaresinin eklenmesi ve hükümden müsadereye ilişkin kısmının çıkarılarak yerine "Adli emanetin 2013/911 sırasında kayıtlı sahte paraların 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine ve karar kesinleştiğinde 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 17. maddesi ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Sahte Banknotun İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 16. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere Merkez Bankasına gönderilmesine" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLE- REK ONANMASINA), 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7097
Karar No: 2012/1601
Karar Tarihi: 08.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/7097 E.  ,  2012/1601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hasımsız olarak görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılar ... ve Işıl Aydoğan tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece kök miras bırakan ile davacılar arasında soybağı kurulamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; varılan sonuç yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 30.maddesi hükmünde doğum ve ölümün nüfus sicilindeki kayıtlarla ispat olunabileceği, nüfus kütüklerinde kayıt bulunmaması veya bulunan kaydın doğru olmadığının anlaşılması halinde gerçek durumun her türlü delille kanıtlanabileceği açıklanmıştır. Hukukumuzda çekişmeli yargıya tabii davalarda taraflarca hazırlama ilkesi geçerli olup, hakim tarafların talepleri ile bağlıdır. Hakim, talepte bulunan tarafların iddia ettiği olaylar ve ileri sürdüğü deliller ile yetinerek karar vermek zorundadır. Çekişmesiz yargıya tabii davalarda ise re’sen araştırma prensibi egemendir. Hasımsız açılan ve çekişmesiz yargıya tabii olan davalarda verilen kararlar kesin hüküm teşkil etmediği gibi bu kararlar açılacak bir iptal davası sonucunda değiştirilebilir veya ortadan kaldırılabilir.

Somut olaya gelince; davacılar tarafından nüfus kayıtlarında anneleri ...'nın anneannesi olan ...'nin mirasçılık belgesi istendiği, miras bırakan ...'nin, ... Merkez Meydan Mahallesi cilt 9, hane 134 de kayıtlı davacıların anneannesi ... ...'nun annesi olarak nüfus kayıtlarında göründüğü, miras bırakan ... ile davacılar arasında soybağı ilişkisi nüfus kayıtlarına göre kurulduğu anlaşılmaktadır.

Az yukarıda açıklanan hukuksal olgu dikkate alındığında mirasçılığın her türlü delille kanıtlanabileceği kuşkusuzdur. Mirasçılık belgesi istenen miras bırakan ...'nin ... ...'nun nüfus kaydında annesi olarak göründüğü nüfus kayıtlarına göre de mirasçılarının bulunduğu gözönüne alınarak nüfus kayıtlarına ve mevcut delil durumuna göre mirasçılık belgesinin verilmesi gerektiği, ileride başka mirasçılar çıktığı takdirde onların bu mirasçılık belgesini her zaman iptal olanaklarının bulunduğu gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yersiz gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi isabetsiz, davacıların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgililerine iadesine, 08.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/909
Karar No: 2018/2717
Karar Tarihi: 14.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/909 E.  ,  2018/2717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, suç tarihi itibariyle faal olan müştekiye ait ... Çiğ Köfte adlı tek katlı iş yerinin çatısından fırın bacası, çinko gibi malzemelerin çalınmaya teşebbüs edilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu bakımından mahkemece yapılan değerlendirmede bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 1 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve hüküm tarihine kadar yapılan sanık başına düşen yargılama gideri toplamı, CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderlerinin sanıklardan hisseleri oranında tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıklardan ayrı ayrı tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA,

II) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hüküm tarihinde aynı yer yargı çevresi içerisinde bulunan Konya E Tipi Kapalı Cezaevi İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu olarak bulunan sanık ...’ın duruşmada hazır bulunmaktan bağışık tutulma istemi bulunmadığı halde, hükmün açıklandığı 30/09/2013 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1666
Karar No: 2013/5556
Karar Tarihi: 16.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/1666 E.  ,  2013/5556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın, yola çıkan davalılara ait büyükbaş hayvana çarparak hasarladığını belirterek, davacının sigortalı araç hasarı için ödemek zorunda kaldığı 5.134,25 TL.nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; Davalı ... ve ... hakkındaki davanın subut bulmaması nedeni ile reddine. Davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabul ile, 4800 TL maddi tazminatın 30.11.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte bu davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. BK nun 55. maddesi uyarınca; Başkalarını istihdam eden kimse, maiyetinde istihdam ettiği kimselerin ve amelesinin hizmetlerini ifa ettikleri esnada yaptıkları zarardan mesuldür. Şukadar ki böyle bir zararın vukubulmaması için hal ve maslahatın icabettiği bütün dikkat ve itinada bulunduğunu yahut dikkat ve itinada bulunmuş olabilen zararın vukuuna mani olamıyacağını ispat ederse mesul olmaz. Aynı yasanın 56.maddesi gereğince de, bir hayvan tarafından yapılan zararı o hayvan kimin idaresinde ise o kimse hal ve maslahatın icabettiği bütün dikkat ve itinayı yaptığını yahut bu dikkat ve itinada bulunmuş olsa bile zararın vukuuna mani olamıyacağını ispat etmedikçe tazmine mecburdur. Kazaya sebebiyet veren hayvanın ve çiftliğin sahibi olduğu anlaşılan davalı ... hakkında da davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 16.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/4496
Karar No: 2024/2544
Karar Tarihi: 09.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/4496 E.  ,  2024/2544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2104 E., 2023/1485 K.

DAVACILAR : 1-Efsane Sosyal Hizm. San. Ve Tic. Ltd. Şti. 2-Işıltı End. Proje Ve Uyg. San. Tic. Ltd. Şti. 3-Mafa Elkt. Teks. Kır. Pet. Isıtma İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti. 4-Efsane Hizmet Oto. San. Tic. Ltd. Şti.

Vekilleri Avukat ...

DAVA TARİHİ : 12.10.2018

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/850 E., 2021/291 K.

1- İlk derece mahkemesince, davalı kurumca taraflar arasında düzenlenen hizmet sözleşmesi doğrultusunda davalı kurum uhdesinde çalıştırılan işçilerin sigorta primlerinden hazinece karşılanan tutarların hak edişten kesintisi yapılırken ayrıca KDV eklenerek kesilmesinin 5510 sayılı Kanun geçici 68. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; 5510 sayılı Kanunun geçici 68. madde hükmü karşısında hak ediş kesintilerine ayrıca KDV eklenmesinin ilgili madde uygulamasına aykırı olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz istemlerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın ilgilisinden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 09.09.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/3910
Karar No: 2015/6093
Karar Tarihi: 29.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3910 E.  ,  2015/6093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) ... 14. Asliye TicaretMahkemesi’nce verilen 17/12/2013 tarih ve 2013/275-2013/425 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında “...” markasının kullanımı hususunda frechaising sözleşmesi akdedildiğini ve davalıya sözleşme gereği tüm malzeme ve ekipmanın tedarik edildiğini, daha sonra davalının müvekkilinden köfte alımına başladığını, davalıya teslim edilen fatura ve ürünlerin faturalandırıldığını, davalının faturaları teslim almasına rağmen bedelini ödemediğini, bu nedenle davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını ancak, davalının haksız itirazı ile takibi durdurduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin asıl alacak üzerinden devamını, alacağa takip tarihinden itibaren faiz hükmedilmesini ve davalının %40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında akdedilen sözleşme gereği davalının davacıdan demirbaş, ekipman ve gıda ürünleri aldığı, aralarında cari hesap ilişkisi bulunduğu, davacının usûlüne uygun tutulmuş ve kendisi lehine kesin delil teşkil eden ticari defter ve kayıtlarına göre davalıdan 39.264,67 TL fatura alacağı bulunduğu, 11.04.2011 tarih, 104043 no'lu 1.901,46 TL'lik irsaliyeli fatura haricindeki diğer tüm faturaların davalıya tebliğ edildiği, davalıya tebliğ edilen faturalar yönünden takip tarihi itibariyle davacının davalıdan 37.363,21 TL talep edebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, davalı itirazının kısmen iptali ve takibin 37.363,21 TL asıl alacak üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi uygulanmasına, icra inkâr tazminatı talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.913,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/11699
Karar No: 2011/2446
Karar Tarihi: 18.03.2011

**17. Hukuk Dairesi         2010/11699 E.  ,  2011/2446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada Kadıköy 5. Asliye Hukuk ve İstanbul 4.Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü.

- K A R A R -

Dava tazminat istemine ilişkindir.

Kadıköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın hizmet sözleşmesinden kaynaklandığı ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında bulunduğu bildirilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 4. Tüketici Mahkemesi ise, uyuşmazlığın eser sözleşmesinden kaynaklandığını belirtip, görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, davacının saçındaki beyaz tellerin kapatılması için istemiş olduğu saç rengini belirterek davalı kuaför ile saçının boyanması hususunda eser sözleşmesi yaptıkları, bu sözleşme uyarınca yapılan saç boyama işlemi sırasında istenilen saç renginin tutturulamaması ve uygulanan malzemenin niteliğine göre saçın dört kez boyanıp, sekiz kere yıkanması sonucu saç derisinin yanması ve dökülmeler olması nedenleriyle sıkıntı yaşandığı iddia edilmektedir. Eser sözleşmesi genel hükümler ve Borçlar Yasasının 355. maddesinde düzenlendiğinden, 4077 Sayılı Kanun kapsamında değildir. Bu durumda uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Kadıköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/6282
Karar No: 2021/6780
Karar Tarihi: 02.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6282 E.  ,  2021/6780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 03.10.2019 gün ve 2019/166 - 2019/320 sayılı kararı onayan Daire'nin 22.06.2020 gün ve 2019/5318 - 2020/3063 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin TPMK nezdinde tescilli "Ziyafet Çiğköfte" ibareli markaları bulunduğunu, çiğ köfte satımına ilişkin 400 bayisi bulunduğunu, davalı tarafça müvekkili markasına iltibas oluşturacak şekilde "Zerafet Çiğköfte" ibaresini kullanmakta olduğunu, bu durumun müvekkili markasına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek tecavüzün men'ine, 5.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinden ...'in 2013/73353 sayılı “Zerafet Çiğköfte” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, ayrıca markaların farklı bölgelerde kullanıldığını, “Ziyafet” ve “Zerafet” ibareleri arasında iltibas oluşturacak derecede bir benzerliğin de bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davacı adına tescilli “Ziyafet Çiğköfte” ibareli markalar ile davalı tarafın “Zerafet Çiğköfte” ibareli kullanımı arasında ilişkilendirme ihtimalini de kapsayacak şekilde görsel, işitsel ve anlamsal benzerlik bulunmadığı, bu nedenle de olay ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 5565 sayılı KHK'nın 9. ve 61. maddesi koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 10,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 02/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10665
Karar No: 2014/2143
Karar Tarihi: 20.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10665 E.  ,  2014/2143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, sulh hukuk mahkemesine verdiği 09.03.2005 günlü dava dilekçesiyle; sınırlarını bildirdikleri Hamamlı Köyünde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, ...ten satın aldıklarını ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu iddia ederek Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır.

Mahkemece, taşınmaz içinde kayalık bulunduğu, bu nedenle imar ve ihya tamamlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, daha sonra hüküm kesinleşmeden bölgede 2007 yılında yapılan arazi kadastrosu çalışmaları sırasında çekişmeli yer hakkında malik hanesi açık bırakılarak kadastro tutanağı düzenlenince dosya görevsizlik kararıyla kadastro mahkemesine gönderilmiştir. Davacıların 113 ada 2 nolu parsel hakkında açtıkları kadastro tesbitine itiraz davaları da dava dosyasıyla birleştirilmiştir. Kadastro hâkimliğince; davanın kabulüne ve dava konusu Hamamlı Köyü 113 ada 2 nolu parselin payları oranında davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre taşınmazın tesciline ilişkin olarak açılmış, yargılama sırasında kadastro tespitine itiraza dönüşmüştür.

Bölgede 1967 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişisi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu, % 5 eğimli, çayırlık niteliğinde bulunduğu, her ne kadar sulh hukuk mahkemesinde yapılan keşif sonrası dosyaya sunulan ziraatçı bilirkişi raporunda taşınmaz içinde kayalık olduğu belirtilmişse de sonradan kadastro mahkemesinde yapılan keşifte mahkeme gözlemiyle ve denetime elverişli ziraatçı bilirkişi raporuyla kayalığın taşınmazın dışında yer aldığının anlaşıldığı ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına

20.02.2014 günü oy birliği ile karar verildi.