Esas No: 2021/2041
Karar No: 2025/1813
Karar Tarihi: 20.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/2041 E.  ,  2025/1813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50. maddeleri uyarınca 15200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, kararın sanık müdafi arafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce " savunmasının alınması sırasında duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve hükmün tefhim olunduğu oturumda hazır edilmeden veya SEGBİS sistemi kullanılmadan, yokluğunda yargılama yapılarak hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle CMK’nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması" gerekçesiyle bozma kararı verildiği, mahkemece bozma ilamına uyularak sanığın taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50. maddeleri uyarınca 15200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 23:15 sıralarında sanık sürücü ... 135 promil alkollü olarak, yönetimindeki 07 EIA 03 plaka sayılı otomobil ile Konya istikametinden Aksaray istikametine seyrederek olay yerine geldiğinde, ön ilerisinde seyretmekte olan temyiz dışı sanık ... yönetimindeki 58 AB 895 plaka sayılı otobüsün kontrolsüzce soldaki refüj üzerine yönelmesi sonucu söz konusu otobüse arka kısmından çarpması sonucu sanığın aracındaki yolcunun öldüğü sanığın hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda, Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre sanık, alkollü vaziyette trafiğe çıkmış, aydınlatması olmayan mahalde, aracının hızını far ışığı altındaki görüşüne göre ayarlamamış, ön ilerisindeki otobüsün kontrolsüzce sola manevra yaparak orta refüje yönelip önünü kapatmasıyla söz konusu otobüse arkadan çarptığı olayda tali kusurlu olduğu kabul edilerek sanığın 5237 sayılı TCK' nın 85/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1,35 promil alkollü olduğu halde sevk ve idaresindeki otomobil ile seyir halindeyken neden olduğu kaza neticesinde ölüme sebebiyet veren sanığın eyleminde bilinçli taksir koşullarının bulunduğunun ve TCK'nın 22/3. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, hükmün sadece sanık müdafi tarafından temyizi üzerine bozulması nedeniyle sonuç ceza miktarı sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinden, 5271 sayılı CMUK'un 326/son maddesi dikkate alınarak sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2025 tarihinde karar verildi.