Esas No: 2018/603
Karar No: 2019/2835
Karar Tarihi: 20.05.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/603 E.  ,  2019/2835 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Hırsızlık suçundan Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/04/2013 tarihli ve 2013/45 esas, 2013/259 karar sayılı ilâmıyla 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükümlü ...’ün cezasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 105/A maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Ankara 1. İnfaz Hâkimliğinin 20/02/2017 tarihli ve 2017/711 esas, 2017/703 sayılı kararını müteakip, Aksaray Denetimli Serbestlik Müdürlüğü İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 18/07/2017 tarihli ve 2017/1629 İİDK sayılı yazısı ile hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine uymamakta ısrar etmiş olması sebebiyle koşullu salıverme tarihine kadar olan cezasının açık ceza infaz kurumunda çektirilmesi talebinin kabulüne ilişkin Aksaray İnfaz Hâkimliğinin 21/07/2017 tarihli ve 2017/203 esas, 2017/206 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/10/2017 tarihli ve 2017/613 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında Uşak 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 19/04/2013 tarihli ve 2013/45 esas, 2013/259 karar sayılı ilâmıyla verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilmesi sırasında, denetimli serbestlik yükümlülüklerini ihlâl eden hükümlünün şartla tahliye tarihine kadar açık ceza infaz kurumuna iadesi yönünde karar tesis edildiği, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 2014/21345 esas, 2014/20587 sayılı kararında belirtilen " ...kapalı ceza infaz kurumuna iade edilmesinden sonra hükümlünün işlemiş olduğu başka suçlardan dolayı kesinleşerek gelen ilâmların 5275 Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 107. maddesi kapsamında yapılan içtiması sonucu elde edilen toplam ….. hapis cezasına ilişkin, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6/1-a ve 6/2-a maddelerinde belirtilen yasal sürelerin dolmuş olması ve 5275 sayılı Kanun'un 99. maddesindeki “Bir kişi hakkında hükmolunan herbir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar. Ancak, bir kişi hakkında başka başka kesinleşmiş hükümler bulunur ise, 107 nci maddenin uygulanabilmesi yönünden mahkemeden bir toplama kararı istenir.” şeklindeki yasal düzenleme ile 5275 sayılı Kanun'un 107. maddesinde yer

alan cezaların içtimaı müessesesinin şartlı tahliye süresinin hesaplanmasına yönelik olması, kapalı infaz kurumuna iade kararının bu kararın verildiği ilâm dışındaki 5275 sayılı Yasanın 107. maddesi gereğince şartlı tahliye süresinin hesaplanmasına yönelik içtima edilecek diğer ilâmlar açısından açığa ayrılma yönetmeliği kapsamında "açığa ayrılmaya engel bir durum" teşkil edeceğine dair hükümlü aleyhine değerlendirme yapmayı gerektirir yasal bir düzenlemenin bulunmadığı" şeklindeki açıklamalara nazaran, hükümlünün sonradan kesinleşerek gelen ilâmları yönünden açığa ayrılma şartlarını taşıması halinde kapalıya iade kararının engel bir durum oluşturmayacağından söz edilebilir ise de, dosya kapsamına göre açık ceza infaz kurumuna iade kararının denetimli serbestlik tedbiri ile infaz edilen ilâma ilişkin olarak verildiği, oysa 5275 sayılı Kanun’un “Denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazı” başlıklı 105/A maddesinin 6. fıkrasının;

“Hükümlünün;

a) Ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra, talebinde belirttiği denetimli serbestlik müdürlüğüne üç gün içinde müracaat etmemesi,

b) Hakkında belirlenen yükümlülüklere, denetimli serbestlik müdürlüğünün hazırladığı denetim ve iyileştirme programına, denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerileriyle hakkında hazırlanan denetim planına uymamakta ısrar etmesi,

c) Ceza infaz kurumuna geri dönmek istemesi,

hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine, koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine, infaz hâkimi tarafından karar verilir.” şeklindeki açık hükmüne göre, denetimli serbestlik tedbirine uymamakta ısrar eden hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 29/01/2018 gün ve 94660652-105-64-11619-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/10/2017 tarihli

ve 2017/613 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.