Esas No: 2021/5407
Karar No: 2023/5714
Karar Tarihi: 28.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5407 E.  ,  2023/5714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/417 E., 2015/50 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarihli ve 2014/417 Esas, 2015/50 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Soruşturmanın hukuka aykırı olduğuna, mağdurenin beyanlarının çelişkili ve Mahkemeyi yanıltmaya yönelik olduğuna, Mahkemenin sanığın göz rengi konusunda hataya düştüğüne ve bu konudaki rapor talebinin reddedildiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince; sanığın olay tarihinde metroda yolculuk yapan katılan mağdurenin kalçasına ve eline dokunmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına uygun olarak sanığın eyleminin sarkıntılık aşamasında kaldığı kabul edilip, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması yerine lehe Kanun değerlendirmesi sırasında uygulanma imkanı bulunmayan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi de nazara alınarak 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasınca hüküm kurulması sonuç ceza miktarı değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Katılan mağdurenin beyanları, olayın intikal şekli ve zamanı ile tüm dosya kapsamı karşısında Mahkemenin kabulünde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri nedeni dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarihli ve 2014/417 Esas, 2015/50 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.