Esas No: 2021/3086
Karar No: 2024/228
Karar Tarihi: 10.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/3086 E.  ,  2024/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/6 E., 2015/734 K.

SUÇ : İzinsiz kenevir ekme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Kulu Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli ve 2015/6 Esas, 2015/734 Karar sayılı kararı ile sanığın izinsiz kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Delillere, eksik incelemeye, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

2. Kararın usul ve Yasa'ya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın evinde kenevir ekili olduğu ihbarı üzerine, yapılan ikamet aramasında evin bahçesinde sebzelerin içinde ekili, bakımı yapılmış ve sulanmış halde 8 kök esrar elde edilmesine elverişli hint keneviri bitkisi bulunduğu, sanığın 30.07.2014 tarihli kolluk beyanında tohumları etrafa saçtığını o tohumların çıktığını ve yetişsin içerim diyerek sökmediğini beyan ettiği, Mahkeme huzurunda ise bu beyanını kabul etmediği, sanığın evinde yapılan aramada hint kenevirinin 30.07.2014 tarihli arama tutanağında sebzelerin içine dağınık şekilde ekildiği ve sebzeler ile birlikte sulandığı değerlendirildiğinin bildirildiği, gerek sanığın beyanı gerekse de hint kenevirinin ekiliş şekli birlikte değerlendirildiğinde sanığın kendi kullanımı için ihtiyaç duyduğu esrarı elde etmek amacıyla kenevir ekimi yaptığı anlaşıldığı, sanığın geçmişteki hali, kişiliği ve suç işleme konusundaki eğilimine göre cezasının ertelenmesi ileride tekrar suç işlemekten çekinmesine sebep olacağı hakkında mahkemeye kanaat gelmediğinden ve yasal şartları oluşmadığından 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin uygulanmasına ve cezasının ertelenmesine yer olmadığı ve sanığın geçmişi ve kişilik özelliklerine göre yeniden suç işlemeyeceği konusunda kanaate varılamadığından ve yasal şartları oluşmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına yer olmadığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, suçun vasfına ve sübutuna, incelemenin eksiksiz yapılarak karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ve aynı maddede 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kulu Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli ve 2015/6 Esas, 2015/734 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.