erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2002/152
Karar No: 2002/4094
Karar Tarihi: 28.05.2002

19. Hukuk Dairesi 2002/152 E., 2002/4094 K.

**19. Hukuk Dairesi 2002/152 E., 2002/4094 K.**

**- SIRA CETVELİNE İTİRAZ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 138 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 141 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 142 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 144 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 151 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 206 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 235 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, davalı borçlulara ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, taşınmaz üzerinde hacizleri olmasına rağmen kendilerine yer verilmediğini, ipotek alacaklılarına tapu kütüğünde belirtilen miktarların üstünde bedellerin ödenmesinin kararlaştırıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile yeniden sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Tetkik Mercii Hakimliğince şikayetin reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, düzenlenen sıra cetvelinde ipotekli alacaklılara ipoteğin karşıladığı miktardan daha fazla pay ayrıldığını, ayrıca taşınmaz üzerinde hacizleri bulunduğu halde sıra cetvelinde kendilerine yer verilmediğini ileri sürmüştür.

Sıra cetveli düzenlenirken, ipotekli alacaklılar ile haciz uygulayan diğer alacaklıların İİK.nun 151 nci maddesi uyarınca sıra cetvelinde gösterilmesi gerekmektedir. Anılan maddede, rehin bedelinin alacaklılar arasında paylaştırılmasında 138'nci madde hükmünün uygulanacağı, satış tutarının alacaklıların alacağını ödemeye yetmemesi halinde, icra müdürlüğünce aynı yasanın 206'ncı maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarına göre sıra ve payların tayin olunacağı, 141, 142 ve 144'ncü maddelerin burada da uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Diğer bir anlatımla ipotekli alacaklıların yanı sıra diğer alacaklılara da sıra cetvelinde yer verilmesi suretiyle adı geçenlerin sıra cetveline itiraz etme olanağı da sağlanmış olmaktadır.

Diğer yandan davacı, ipotekli alacaklılara fazla pay ayrıldığını da itirazında ileri sürdüğüne göre, ipotek belgeleri getirtilip, ipoteklerin limit ipoteği olup olmadığı incelenmek suretiyle bu itiraz hakkında da bir karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.5.2002 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/2132
Karar No: 2010/3477
Karar Tarihi: 17.06.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/2132 E.  ,  2010/3477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ... aleyhine açılmış, davalının husumet itirazı üzerine Çankırı Valiliği Özel İdare Müdürlüğü dahili dava edilmiş, dahili dava şeklinde usul bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu 30.06.1997 tarihli sözleşme, ... adına hareket eden Çankırı Valiliği tarafından imzalanmış ise de sözleşmenin konusu Özel İdare Müdürlüğü'ne ait lojman inşaatı olup, İl Özel İdaresi tarafından ihalesi yapılmıştır. ... işin kontrol görevini üstlenmiştir. Bu nedenle davada ...'na husumet yöneltilemez. Ancak sözleşmede maddi hata sonucu ...'nın yazılmış olması, Valiliğin hem Bakanlığı ve hem de İl Özel İdaresini temsil yetkisinin bulunması karşısında davanın İl Özel İdaresi aleyhine açılması gerekirken sözleşmedeki maddi hata sonucu Bakanlık aleyhine açıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemenin de kabul ettiği üzere usul de dahili dava müessesesi düzenlenmiş değildir. Yukarıda açıklandığı üzere sözleşmede tarafın Bakanlık gösterilmesi nedeniyle husumetin (davalı sıfatının) hangi idareye ait olduğunun anlaşılamadığından yanlış tevcih edilmiş olduğu gözetilerek hakiki hasıma (taraf sıfatına sahip olan idareye) tebligat icrası suretiyle davaya devam olunması gerekir. Bu nedenle özel idareye tebligat yapılması dahili dava niteliğinde olmayıp, gerçek hasıma davanın yöneltilmesi olduğu kabul edilmelidir. Bu nedenlerle uyuşmazlığın esası incelenerek sonucuna göre hüküm kurulması yerine husumetten ret kararı verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 17.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2532
Karar No: 2010/3245
Karar Tarihi: 24.03.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/2532 E.  ,  2010/3245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.03.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 27.10.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacı ... 443 parsel sayılı taşınmazının genel yola çıkışının olmadığını belirterek 432 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Somut uyuşmazlıkta, 443 parsel sayılı taşınmazın genel yola bağlantısı olmadığı, mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunduğu açıktır. Mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunan taşınmazın genel yola kesintisiz bağlantısının sağlanması gerekir. Bu durumda, mahkemece mahallinde keşif yapılarak fen bilirkişisinden paftada görülen kadastral yola çıkış alternatiflerini gösteren rapor alınmalı, geçit hakkı taşınmaz leh ve aleyhine kurulması gerektiğinden aleyhine geçit kurulacak parsel maliki veya malikleri davada taraf değillerse usulüne uygun davaya katılmaları sağlanmalı, bütün bu eksiklikler giderildikten sonra davacıya ait 443 parsel sayılı taşınmazın kesintisiz olarak genel yola bağlantısını sağlayan en uygun alternatiften geçit hakkı kurulması gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 24.03.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/15700
Karar No: 2016/504
Karar Tarihi: 18.01.2016

**5. Ceza Dairesi         2013/15700 E.  ,  2016/504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın faiz karşılığı ödünç para verdiği sabit kabul edilerek tefecilik suçundan mahkumiyetine karar verilmişse de; ceza yargılaması sonucunda mahkumiyet kararı verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiç bir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak biçimde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği (Anayasa m. 38/4, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi m. 6/2, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi m. 11, Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesi m. 14/2), sanığın aşamalarda değişmeyen savunmaları, mağdur ...'nün borç para aldığı tarihte faize yönelik bir anlaşma bulunmadığına ilişkin beyanı, bir kısım tanıkların sanığın tefecilik faaliyeti yaptığına dair duyumlarından ibaret beyanları, sanığın evinde yapılan aramada tefecilik suçuna konu teşkil edecek suç unsuruna rastlanılmaması hususları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kazanç elde etmek amacıyla ödünç para verdiğine dair kesin, inandırıcı ve yeterli delil bulunmadığı anlaşılmakla, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraati yerine yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/6786
Karar No: 2024/8072
Karar Tarihi: 08.07.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/6786 E.  ,  2024/8072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Kocaeli 12. Asliye Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 7. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Kocaeli 12. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2024 tarih ve 2024/130 Esas, 2024/160 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.07.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2007/795
Karar No: 2007/900
Karar Tarihi: 12.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/795 E.  ,  2007/900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde ortak yerlere ait zorunlu ve acil onarımların yapılması, binanın depreme karşı dayanıklı şekilde güçlendirilmesi ve masrafların da payları oranında davalılardan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemenin gerekçeli kararının davalılardan Filiz Tezel vekiline tebliği için dosya mahkemesine geri çevrilmiş ise de kararın gereği yerine getirilmemiş, salt karar başlığının düzeltilmesine ilişkin tavzih kararı tebliğ edilerek dosyanın iade edildiği anlaşılmıştır.

Bu kez gereken dikkat ve özen gösterilerek mahkemenin 26.1.2006 günlü kararının adı geçen davalının vekiline tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5756
Karar No: 2013/22645
Karar Tarihi: 28.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/5756 E.  ,  2013/22645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 01.01.2010 tarihli iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan tedavi giderlerinin davalı işverenlerden tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası Ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin Ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. Maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Somut olayda; Mahkemece, gerçek zarar tavan hesabı yapılmadığı gibi, hükme esas alınan kusur bilirkişi raporunun iş kolunda uzman bilirkişilerden alınmadığı, ceza dosyasının araştırılmadığı anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca Mahkemece, gerçek zarar miktarları hesaplanmalı, gerçek zarar ile kusur karşılığı ilk peşin sermaye değerli gelir miktarlarının karşılaştırması sonucu Kurumun rücu alacağı belirlenmeli, iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile işgüvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan, yeniden kusur raporu aldırılmalı, ceza dava dosyası araştırılarak, ceza dava dosyasındaki kusur dağılımı da gözetilerek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmü BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 28.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/6677
Karar No: 2014/7993
Karar Tarihi: 07.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/6677 E.  ,  2014/7993 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 20.12.2013

No : 2012/399-2013/802

Dava, usulsüz sağlık kurulu raporuna istinaden sahte reçete düzenlenmesi ve hak sahibinin karnesini elde tutularak düzenlenen reçetelere kullanabilceğinden fazla dozda ilaçları yazdırıp kullanmak suretiyle uğranılan zararın tahsili için davalılar hakkında yapılan takibe itiraz edilmesi nedeniyle itirazın iptali ve icra inkara tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan S.. S.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Görev konusu, kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemelerce yargılamanın her aşamasında re’sen ele alınması gereken bir husustur.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemeler olup, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 106. maddesi ile mülga 1479 sayılı Kanunun 70. maddesinde ve 506 sayılı Kanunun 134. maddesinde, bu Kanunların uygulamasından doğan uyuşmazlıkların yetkili iş mahkemelerinde görüleceği, 5510 sayılı Kanun’un 101. maddesinde de, aksine hüküm bulunmayan hallerde, 5510 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği düzenlenmiştir.

Uyuşmazlığın çözümünde, ne 506 sayılı Kanun, ne 1479 sayılı Kanun ne de 5510 sayılı Kanun’un uygulama yeri bulunmamakta olup, davalıların birlikte sahte ilaç küpürleri kullandığı ve hak sahibinin de diğer davalının eylemine katıldığı iddiasıyla davanın açıldığı dikkate alındığında davanın yasal dayanağı 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 41 ve devamı (6098 sayılı Kanunun 49 ve devamı) maddeleridir. Bu durumda yukarıda sözü edilen kanun maddeleri hükümlerine göre sınırlı yetki ile donatılmış iş mahkemesi görevli değildir. Bu çerçevede uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalılardan S.. S.. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan S.. S..'a iadesine, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/11138
Karar No: 2008/12593
Karar Tarihi: 27.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/11138 E.  ,  2008/12593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, tevliyete ve galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Vakfın daha önce mütevelliliğini yapan ...'in torunu olduğu anlaşılan davacının vakıf evladı olduğu yolundaki mahkemenin tespitinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak;

Davaya konu vakfa ait Hicri 848 tarihli vakfiyede; gallenin evlada bırakılmadan tamamen hayra tahsis edildiği, tevliyetin ise batın şartı ile erkek evladın erşedine bırakılarak mütevelliye galle fazlasının 1/10'unun verildiği davacının ön batında erkek evlat olup tevliyete hak kazandığı, ancak vakfın ... Genel Müdürlüğünce mazbutaya alındığı için bu idari karar kaldırılmadıkça mahkemece tevliyetin tespiti ve ... Genel Müdürlüğünce tevcihi mümkün olamayacağı anlaşıldığından ve 5737 sayılı Vakıflar Kanununun İntifa Hakkı başlıklı 75. maddesine göre mazbut ve mülhak vakıfların vakfiyelerindeki şartlar doğrultusunda ilgililerin hakları saklı tutulduğundan bu durum karşısında mahkemece galle ve tevliyete ilişkin istemin reddiyle sadece mütevelli için vakfiyede öngörülen galle fazlasının 1/10'unun ödenmesine karar verilmesi gerekirken; davacının galleye ve tevliyete müstehak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2854
Karar No: 2019/255
Karar Tarihi: 17.01.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/2854 E.  ,  2019/255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.06.2015 gün ve 155-659 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Dava konusu 155 ada 10 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir tapu kayıtlarının (resmi senet, vekaletname, tapu kütük sureti, mahkeme kararı v.s.) birbirini takip edecek, denetlenecek ve tamamının okunaklı olmasına dikkat edilecek şekilde ilgili Tapu Müdürlüğünden getirtilerek evrakına eklenmesi,

Davacı tarafından davalı ...’a verilen vekaletnameyle ilgili vekillikten azle dair azilname bulunup bulunmadığının taraflardan sorulmak suretiyle var ise temin edilerek evraka eklenmesi,

Geri çevirmeyle istenilen hususların eksiksiz yerine getirilip getirilmediğinin mahkeme Hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2361
Karar No: 2015/8061
Karar Tarihi: 10.09.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/2361 E.  ,  2015/8061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2010/1-2014/54

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.12.2009 gününde verilen dilekçe ile terekeye temsilci atanması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı R.. S.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, TMK'nın 640/3. maddesi uyarınca terekeye temsilci atanması isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne, mirasçılardan M.. S..'ın terekeye temsilci olarak atanmasına karar verilmiştir.

Hüküm, davacı R.. S.. vekili tarafından temsilcinin şahsına yönelik olarak temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacı R.. S.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı R.. S.. vekilinin tereke temsilcisi M.. S..'ın şahsına yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince; miras ortaklığı temsilcisi (TMK m. 640) özel kayyım niteliğindedir. TMK'nın 431. maddesi uyarınca vasi tayinindeki usul kayyım (mümessil) için de uygulanır. TMK'nın 422. maddesi gereğince vasinin sıfatına karşı yapılan itirazlar ve vasinin ileri sürdüğü kaçınma sebeplerini (özürleri) inceleme göreviyle ilgili yasal hükümlerin mümessile yapılan itirazın ya da kaçınma sebeplerinin incelenmesinde de gözetilmesi zorunludur. Vesayet makamının itirazı reddetmesi halinde itirazı denetim makamının incelemesi gerekir. TMK'nın 422. maddesi uyarınca tereke temsilcisinin ileri sürdüğü kaçınma sebeplerini inceleme görevi öncelikle vesayet makamı olan sulh hukuk mahkemesine, onun kabul etmemesi halinde denetim makamı olan asliye hukuk mahkemesine aittir (TMK m. 397). Bu nedenlerle miras ortaklığı temsilcisinin şahsına yönelik itiraza ilişkin dilekçenin görev yönünden reddiyle yukarıda değinilen kanun maddelerindeki emredici kurallar çerçevesinde değerlendirilip gereği yapılmak üzere dilekçenin görev yönünden reddine, dosyanın mahalline iadesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davacı R.. S.. vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıdaki yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, (2.) bentte açıklanan nedenlerle tereke temsilcisinin şahsına yönelik itirazlar yönünden dilekçenin görev yönünden reddiyle dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3944
Karar No: 2020/4563
Karar Tarihi: 03.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/3944 E.  ,  2020/4563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Şirket yetkilisi sıfatıyla kendisine mahcuzlar teslim edildikten sonra yurtdışına giden, ancak İcra Müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzların kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip ön ödeme önerisi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.