erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/4527
Karar No: 2020/6097
Karar Tarihi: 12.10.2020

**14. Hukuk Dairesi         2019/4527 E.  ,  2020/6097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mirastan feragat sözleşmesinin iptali davasından dolayı İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 15/04/2019 gün ve 2018/2552 Esas, 2019/3355 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Bir kısım davalılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirastan feragat sözleşmesinin iptali istemine ilişkindir.

İstanbul Anadolu 9. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiş; bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonucu İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince, bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Hükmün, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 15.04.2019 gün ve 2018/2552 Esas, 2019/3355 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

Dairemizin onama ilamına karşı bir kısım davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesinde, "Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/09/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun Geçici 2'nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmü yer almaktadır. Dolayısıyla, karar düzeltme yolu 1086 sayılı HUMK ile düzenlenen bir kanun yolu olup Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlaması ile yürürlükten kalkmıştır. Bölge Adliye Mahkemelerince verilmiş ve Yargıtay tarafından onanmış kararlar, şekli anlamda kesinleşmiş olduğundan karar düzeltmeye tabi değildir. Bu nedenle, bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme istemi incelenemez.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme istemini içeren dilekçesinin REDDİNE, gereksiz yatırılan harcın yatıranlara iadesine, 12.10.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/16671
Karar No: 2019/731
Karar Tarihi: 10.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/16671 E.  ,  2019/731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : SENDİKA KANUNLARINDAN KAYNAKLANAN

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına ve özellikle sendika disiplin yönetmeliğinin 12. maddesinin 3. fıkrasında yer alan “Genel Disiplin Kurulunca sendikanın şube ve il yönetim kurullarında yönetici sıfatıyla görev yapanlar ve yedek üyeleri ile Sendika zorunlu organlarında görev üstlenenlerden haklarında üyelikten çıkarma cezası teklif edilenler Genel Disiplin Kurulunun buna ilişkin teklifinin Genel Yönetim Kurulu'na bildirmesini takip eden günden ilk yapılacak olan genel kurula kadar, Genel Yönetim Kurulu kararı ile görevlerinden el çektirilir” düzenlemesinin, kesinleşmiş disiplin cezası olmamasına karşın süresi belirli olmayan şekilde görevden uzaklaştırma öngörmesi sebebiyle demokratik esaslara aykırı olup uygulanamaz nitelikte olduğunun anlaşılmasına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 10.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/5606
Karar No: 2019/3053
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5606 E.  ,  2019/3053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2014/11700
Karar No: 2014/15871
Karar Tarihi: 24.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/11700 E.  ,  2014/15871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dazkırı Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2014

NUMARASI : 2008/202-2014/60

Davacı F.. Ç.. vekili Avukat A.. Ç.. tarafından, davalı M.. Y.. aleyhine 03/06/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 21/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, pasif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Devlet Hastanesinde başhemşire olarak görev yaptığını, aynı yerde başhekim olarak çalışan davalının görevi başındayken kendisine açıkça hakaret ettiğini belirterek, kişilik haklarının ihlal edilmesi nedeniyle manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, davalının görev kapsamında yapmış olduğu eylemlerden dolayı ancak idare aleyhine dava açılabileceği, kendisine husumet yöneltilemeyeceğinden bahisle istemin reddine karar verilmiştir.

Anayasa m. 129/5’te, memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken işledikleri kusurlardan doğan tazminat davalarının, ancak idare aleyhine açılabileceği benimsenmiştir. Ne var ki; bu kural mutlak olmayıp, idari yetkilerin kullanılma alanıyla, eş anlatımla, idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş davranışlarla sınırlıdır. Özellikle, haksız eylemlerde (fiili yol); kamu görevlisinin, Anayasa’nın bu güvencesinden yararlanma olanağı bulunmamaktadır.

Somut olayda, davalının davacıya açıkça hakaret ettiği ileri sürülmüştür. Kamu görevlilerinin hakaret etmeleri kişisel kusur oluşturur ve hiç bir biçimde görevle ilişkilendirilemez. Bu sava dayanan davaların, Anayasa m.129/5 kapsamında değerlendirilmesi de mümkün değildir.

Şu halde, kamu görevlisinin kişisel kusuruna dayalı eldeki davada davalıya husumet tevcih edilebileceği benimsenmelidir. Mahkemece, işin esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/11/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.24/11/2014
Esas No: 2017/691
Karar No: 2017/4550
Karar Tarihi: 05.07.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/691 E.  ,  2017/4550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili tarafından, davalı ...Ş. Genel Müdürlüğü aleyhine 15/10/2009 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki yapılan yargılamanın son oturumunda hüküm olarak, "33.812,80 TL'nin temerrüt tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine,” karar verilmişken, gerekçeli kararda ise, "33.812,80 TL'nin temerrüt tarihi olan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine,'' şeklinde hüküm kurulmuş ve böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde, mahkemece yapılacak iş; önceki kısa kararla bağlı olmaksızın; kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir.

Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki temerrüt tarihine ilişkin çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/07/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.05/07/2017
Esas No: 2013/14134
Karar No: 2014/2185
Karar Tarihi: 24.02.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/14134 E.  ,  2014/2185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2012/219544

Mahkemesi : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 21.02.2012

Numarası : 2010/182 - 2012/63

Suç : Göçmen kaçakçılığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın, yasal olmayan yollardan ülkeye giriş yapan ve buradan başka ülkelere gitmek isteyen yirmibir göçmeni kendi yönetimindeki araçla naklederken Tekirdağ-M.. karayolunun 13. kilometresinde kullandığı .. plakalı aracı bırakarak kaçtığı ve ihbar üzerine de göçmenlerin suç mahallinde yakalanması şeklindeki iddia ve kabul edilen olayda, eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında, tayin edilen cezadan TCK'nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Atılı suçtan hüküm kurulurken TCK'nın 79/1-b maddesi gereğince hapis cezasının yanında ayrıca adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8168
Karar No: 2011/8926
Karar Tarihi: 07.06.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/8168 E.  ,  2011/8926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, sahibi bulunduğu Özel Eğitim Merkezi vasıtasıyla özürlü şahıslara hizmet vermek için davalı kurum ile sözleşme imzaladığını, davalı kurumun 2008 yılı kasım faturasından 36.056 TL.nın ödenmediğini ileri sürerek 36.056 TL.nın faturaların iade tarihi olan 19.12.2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı, özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinde bulunması zorunlu olan personelden psikoloğun 5.11.2008 tarihinde davacı kurumdan ayrılması ve 3.12.2008 tarihinde yerine başkasının atandığını, bu süreler arasında hizmet verilmiş sayılamayacağını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, zorunlu elemanının olmaması halinde dahi davacı tarafından hizmet verildiği ve bu nedenle bedel talep edebileceği kabul edilerek 36.056.16 TL.nın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının işlettiği özel eğitim merkezi vasıtasıyla özürlü bireylere eğitim verdiği ihtilafsız olup, taraflar arasındaki ihtilaf davacı kurumda 2008 yılı kasım ayında psikoloğun bulunmaması nedeniyle ücrete hak kazanıp kazanmadığı hususunda toplanmaktadır. Özel eğitim merkezinde 5.11.2008 tarihi ile 3.12.2008 tarihi arasında psikolog bulunmadığı sabit olup, yürürlükteki mevzuat uyarınca özel eğitim merkezinde psikolog bulundurulması zorunludur. Dava konusu dönemde davacının çalıştırdığı merkez tarafından hizmet verildiği için davacı kural olarak hizmet bedelini isteme hakkına sahip olup, esasen bu husus mahkemenin de kabulündedir. Ne var ki, özel eğitim merkezinde bulundurulması zorunlu olan ve yapılan ... gereği merkezin esaslı unsurlarından olan psikoloğun bulunmaması halinde hizmetin tam olarak gerçekleştirildiği de kabul edilemez. Bir başka deyişle, olayda eksik hizmet sözkonusu olup, davacı tam hizmet vermiş gibi bedel isteyemez. Hal böyle olunca mahkemece, verilen hizmetin eksik olmasından dolayı indirim yapılması gerekir. Verilen hizmetin eksik olarak ifa edilmesi nedeniyle davacının talep ettiği ücretten hangi oranda ve ne miktarda indirim yapılacağı hususunda bilirkişiden ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 7.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3066
Karar No: 2020/1741
Karar Tarihi: 19.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/3066 E.  ,  2020/1741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 2013 şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışı olarak kabul edilmiştir.

02.11.1988 tarihinde sit alanı olduğu kabul edilen ve... 2 numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 16.10.1996 tarih, 6168 sayılı kararıyla belirlenen 1. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen bölge içerisinde yer alan ve tapu kaydında sanık ... adına kayıtlı olan... ili, ... ilçesi,...köyü, 1017 sayılı arazide, sanık ... ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen eşi olan sanık ... tarafından iş makinesi ile izinsiz zemin düzeltme işlerinin yaptırıldığı ihbarı üzerine, olay yerine giden... Müze Müdürlüğü görevlilerince, iş makinesi ile kayalık kısımda çalışarak zemin düzeltme işinin yapıldığının tespit edildiği, bölgenin 1. derece arkeolojik sit alanı olarak kabul edildiği kararın mahallinde ilgili belediye tarafından 06.12.1988 tarihinde mutat vasıtalarla duyurusunun yapıldığı ve buna dair tutanakların dosya kapsamında bulunduğu, böylece izinsiz uygulamanın yapıldığı yerin sit alanı ilan edilen bölge içerisinde yer aldığının sanık tarafından bilindiğinin kabul edilmesi gerektiği, olay yerinde inceleme yapan Müze Müdürlüğü görevlilerinin raporu ve olay yeri fotoğraflarından anlaşılacağı üzere, 1. derece arkeolojik sit alanı içerisinde yer alan arazide iş makinesi marifetiyle kayaların kırılarak zemin düzleştirilmesi çalışmasının fiziki müdahale niteliğinde olduğu ve yapılan bu uygulama için ilgili Koruma Kurulundan alınmış bir iznin bulunmadığı, olay yerinde arkeolog, sanat tarihçi ve fen bilirkişisi refakatinde yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporlarında dava konusu alanın 1. derece arkeolojik sit alanı içerisinde kaldığının tespit edildiği olayda, sanığın bozma ilamı sonrasında alınan savunmasında suça konu müdahaleleri kendisinin değil eşinin yaptırdığını beyan ettiği, eşi olan ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı ...’in de aynı doğrultuda ifade vererek sanığın savunmasını doğruladığı, dosya kapsamında olayla ilgili bilgi ve görgüsü bulunan tanığın da bulunmadığı dikkate alınarak beraat kararı verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3236
Karar No: 2017/6689
Karar Tarihi: 22.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/3236 E.  ,  2017/6689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : MUARAZANIN ÖNLENMESİ-ESKİ HALE İADE

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 801, 802, 812, 809, 804, 806, 807 ve 821 parsellerde bir kısım davacıların paydaş bir kısım davacıların ise tam malik olduklarını, anılan taşınmazlara komşu ve davalının maliki bulunduğu 799, 800, 813 ve 822 parsel sayılı taşınmazlarda, davalı tarafından kum ocağı işletildiğini, rezervlerin bitmesine rağmen açılan çukurların kapatılmadığını,çekme mesafesine uyulmadığını, sağlık bandı oluşturulmadığını ve taşınmazlarına müdahale edildiğini, açılan çukurlar nedeniyle çevreye zarar verildiğini ileri sürerek, muarazanın giderilmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar Dairece; "...Somut olayda, mahkemenin 04.02.2013 tarihli kısa kararında davanın, bir kısım taşınmazlar yönünden tamamen, bir kısmı yönünden de kısmen konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği ve bu karar uyarınca 6100 sayılı HMK'nun 331/1 maddesi gözetilerek davanın açıldığı tarihte tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerine hükmedilmesi gerektiği halde gerekçeli kararda bu kurala aykırı olarak ve kısa kararla çelişecek şekilde yargılama giderleri ve bu giderlerden olan vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsizdir.Hal böyle olunca, bir kısım taşınmazlar yönünden davanın tamamen, bir kısmı yönünden de kısmen konusuz kaldığı, bir kısım davacıların da davadan feragat ettikleri gözetilerek kabul ve ret oranının belirlenmesi, konusuz kalan davalar yönünden dava açıldığı tarihte tarafların haklılık durumları dikkate alınarak yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir." gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 74.70.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1350
Karar No: 2015/7031
Karar Tarihi: 09.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1350 E.  ,  2015/7031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre, (içinde en az bir adli tıp uzmanı ile tetkik edilecek konunun uzmanı bir hekimin zorunlu katılımıyla ve en az beş kişiden) oluşacak bir heyetten rapor alınarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, usulüne uygun teşekkül etmeyen.... Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesinin 02.12.2014 tarih 1367 sayılı dört ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen raporuna dayanılarak 5237 sayılı TCK'nın 102/5. maddesinin uygulanması,

Kabule göre de;

Hükmün birinci ve ikinci fıkralarında 5237 sayılı TCK'nın 102/2 ve102/5. maddeleri gereğince ceza tayinine karar verildiği halde, 43. madde uygulanırken artırımın 103/2. maddesi üzerinden yapılmasına, artırım miktarının ise 103/6. maddesi ile bulunan ceza miktarına eklenmesine karar verilmesi suretiyle hükümde karışıklığa yol açılması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.