Esas No: 2024/704
Karar No: 2024/8550
Karar Tarihi: 02.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/704 E.  ,  2024/8550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1440 Esas, 2023/1396 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/155 E., 2021/175 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; "..." markasının 1994 yılından beri müvekkili adına tescilli olduğunu, ortalama tüketici tarafından Türkiye’de en çok bilinen ve tercih edilen markalardan biri haline geldiğini, müvekkilinin 2018/66107 sayılı, 29, 30 ve 32. sınıflara ilişkin “... YEMEK HAZIR” ibareli marka başvurusundan, davalı şirketin itirazı üzerine 29 ve 30. sınıfların çıkartıldığını, Yeniden İnceleme ve Değerledirme Kurulu (YİDK) kararına konu marka görselinde tarımsal ürünü simgeleyen buğday başağı varken davalı şirkete ait markalardan üçünde tavayı andıran bir görsel bulunduğunu, ... şekil markasında Y harfinin uzantıları ile yazılı bölümü çevrelediğini, görsellerin birbirine benzemediğini, müvekkilinin "..." markasının tescilinin davalı şirkete ait markalardan önceki tarihli olduğunu, müvekkilinin "..." ibaresi üzerinde müktesep hakkının olduğunu, buna dair emsal kararların bulunduğunu, "..." ve seri markalarının geçmişinin 1994 yılına dayandığını, 5 yıllık hükümsüzlük davası açma süresi geçmiş birçok markasının bulunduğunu, müvekkilinin geçmişten bu yana kırmızı ve koyu mavi/lacivert renkler kullandığını ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK’in 2020-M-2028 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde, Kurum kararının usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, müvekkiline ait "..." ibareli markanın ilk kez 1983 yılında tescil edildiğini, taraf markaları arasında iltibas tehlikesinin oluştuğunu, davacı marka başvurusunda yer alan "yemek hazır" sözcüğünün tescili talep olunan sınıflar yönünden ayırt ediciliğinin bulunmadığını, davacı tarafın marka başvurusunun kapsamında yer alan emtiaların müvekkili marka emtiaları ile aynı olduğunu, davacının marka başvurusu ile müvekkilinin markalarına yanaşma kastı ve kötü niyetini ortaya koyduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacının "... YEMEK HAZIR+şekil " ibareli marka başvurusu ile davalının (2013/49254) "şekil+... Pasta Evi" ve (2013/49248) "şekil+ ... mutfağı" ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu; ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, dava konusu başvuru kapsamından çıkarılan mallar için ayırdığı satın alma/yararlanma süresi içinde davacının "... YEMEK HAZIR+şekil" ibareli marka başvurusunu gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davalının "şekil+... Pasta Evi" ve "şekil+ ... mutfağı" ibareli markalarından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, markaları karıştırabileceği, bu açıdan 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrasındaki iltibas koşulları oluştuğundan başvuru kapsamından çıkarılan mallar açısından YİDK kararının yerinde olduğu; davacının önceden tescilli ... ibareli markalarına dayanarak müktesep hak iddiasında bulunduğu, ancak başvuru markasında "..." kelimesi asli unsur olarak yer alsa da davacının önceki markalarından uzaklaşıp başvuruda kırmızı ve mavi renklerin hakimiyeti ile yarım ay şeklindeki buğday başağı şekil tasarım tercihinin davalının mesnet markalarına yakınlaşma çabası ve iltibas tehlikesi içerdiği, davacı açısından müktesep hak koşullarının oluşmadığı; her ne kadar bilirkişi raporunda "davacının adına tescilli 161404, 2010/02694, 2010/02693, 97/020148, 2007/04994, 2004/14928, 2005/01426 ve 2001/26441 sayılı markalarından kaynaklı olarak redde konu olan 29 ve 30. sınıftaki mallar bakımından müktesep hak koşullarının oluştuğu " şeklinde görüş belirtilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 282 nci maddesi de dikkate alınarak bu görüşe iştirak edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının "... yemek hazır+şekil" ibareli marka tescil başvurusu ile davalının "..." ibareli markaları arasında, başvuru markasının kapsamında yer alan ve uyuşmazlık konusu olan 29. ve 30. sınıf mal ve hizmetler yönünden, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında benzerlik olduğu gibi, davacı şirketin önceki tarihli tescilli markalarının, işbu davanın konusu olan başvuru yönünden davacıya kazanılmış hak sağlamasının da mümkün olmadığı, zira davalı markasıyla müştereken aynı kelimeyi içeren davacının başvurusuna konu markasında, önceki markalarında yer almayan şekilde "..." ibaresini "y" harfinin altından ve "a" harfinin üzerinden başlayan, ucu açık iki adet yay figürü ile çerçevelemesinin, ayrıca bu yayların ucundaki başak figürü ile tamamen ilgisiz şekilde, davalı markaları ile benzeyen lacivert rengin seçilmesi suretiyle davalının itirazına mesnet markalarında bulunan şekil unsurunun kullanılmasının, davacının başvurusunu davalının markalarına yakınlaştırdığı, dolayısıyla kazanılmış hak koşullarının da davacı şirket yararına oluşmadığı, nitekim aynı taraflar arasında görülen, davacı şirketin yine birinin ucunda başak figürü bulunan lacivert renkli iki yay şekli içerisine kırmızı harflerle yazılmış olan 2016/33403 numaralı ve "..." asıl unsurlu başka bir marka başvurusunun konu edildiği benzer bir uyuşmazlıkta da aynı gerekçelerle davacının müktesep hak müessesesinden faydalanamayacağı kabulüyle verilen Dairenin 13.02.2020 tarihli ve 2018/2008 E., 2020/204 K. sayılı kararının Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 24.02.2021 tarihli ve 2020/1793 E., 2021/1644 K. sayılı ilamı ile onandığı, ilk derece mahkemesince aynı gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 282, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 02.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.