erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/9940
Karar No: 2012/11996
Karar Tarihi: 05.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9940 E.  ,  2012/11996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler gibi giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan tarla kirası ile faiz ve idari giderler düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporlarının hükme esas alınması,

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında iklim koşulları, arazinin topografik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan, ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5 olarak alınmaktadır.

Hal böyle iken bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %5 yerine %5,5 olarak kabul edilmesi,

3-Davanın niteliği gereği kendisini vekille temsil ettirmiş bulunan davalı taraf yararına da avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 10. maddesinin 11. fıkrasında, kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibarıyla sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir hükmüne göre davacının istemi dikkate alınarak terkine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/651
Karar No: 2023/1393
Karar Tarihi: 16.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/651 E.  ,  2023/1393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/74 E., 2022/336 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

KARAR : Durma

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeden İade

Torul Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2022 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yargılama sırasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer verilen; “... soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir.” şeklindeki düzenleme gereği durma kararı verildiği, aynı Kanun’un 223 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hüküm türleri dikkate alındığında durma kararının hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmadığı, kaldı ki 5271 sayılı Kanun’un mezkûr maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi gereği söz konusu kararın itiraz yoluna tabi olduğu, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşıldığından dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.03.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/2536
Karar No: 2020/1276
Karar Tarihi: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/2536 E.  ,  2020/1276 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2017/5955
Karar No: 2020/941
Karar Tarihi: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/5955 E.  ,  2020/941 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2023/3050
Karar No: 2024/2367
Karar Tarihi: 13.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/3050 E.  ,  2024/2367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/631 E., 2023/1 K.

SUÇ : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

KARAR : Durma

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeden iade

Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.01.2023 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yargılama sırasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer verilen; "... soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa, gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir." şeklindeki düzenleme gereği durma kararı verildiği, aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hüküm türleri dikkate alındığında durma kararının hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmadığı, kaldı ki 5271 sayılı Kanun'un mezkûr maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi gereği söz konusu kararın itiraz yoluna tabi olduğu, aynı Kanun'un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen, "Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz." şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşıldığından dava dosyasının, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/1612
Karar No: 2012/4757
Karar Tarihi: 11.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1612 E.  ,  2012/4757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama

HÜKÜM : 5237 sayılı Kanunun 86/1,86/3-e,87/3,55/1 maddeleri gereğince 4 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 456/2,457/1,36. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde düzeltme nedenleri dışında kanuna aykırı cihet görülmediğinden, hükümlünün bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, uyarlama yargılaması sonucu kurulan hükümle, önceki hüküm tümüyle ortadan kalkacağından, yargılama gideri ve müsadereye ilişkin hususlarda yeniden karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek 5271 sayılı CMK.nun 230. maddesine aykırı davranılması yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının ilgili kısımlarına "suçta kullanılan ve suçtan husule gelen boş kovan ve eklerinin 5237 sayılı TCK.nun 54.maddesi uyarınca müsaderesine" ve "1,98 lira yargılama giderinin sanıktan tahsiline" ibarelerinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 11/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/14062
Karar No: 2019/1886
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14062 E.  ,  2019/1886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2015/15840
Karar No: 2016/327
Karar Tarihi: 14.01.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15840 E.  ,  2016/327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/211272

MAHKEMESİ : Pozantı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2011/89 (E) ve 2013/100 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

SUÇ TARİHİ : 04/03/2011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cezaevinde aynı koğuşta tutuklu olarak kalan sanık Suat ile diğer suça sürüklenen çocuklar Hakan ve Faysal’ın koğuştaki yatak, örte ve benzeri eşyaları bir araya toplayıp yaktıkları anlaşıldığından mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk Faysal müdafii, sanık Suat ve müdafii, suça sürüklenen çocuk Hakan ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık Suat ve suça sürüklenen çocuklar yönünden; TCK'nın 152/2-a-son maddesinde yer alan "verilecek ceza iki katına kadar artırılır" fıkrasındaki "iki" ibaresinin, hükümden sonra, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle "bir" şeklinde değiştirilmiş olmakla mahkemece bu hususta yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

2-Sanık Suat yönünden; iddianamenin kabulü tarihinde doğum tarihi 01.09.1994 olan sanık Suat’ın yaşının yargılama sürecinde hüküm verilmeden önce Seyhan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/422 esas 2011/351 karar ve 19.01.2012 kesinleşme tarihli kararıyla 01.09.1988 olarak değiştirilmiş olduğu gözetilmeden TCK’nın 31. maddesi kapsamında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza belirlenmesi,

3- Suça sürüklenen çocuklar Hakan ve Faysal yönünden; 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğinin 20/1-7. maddesi uyarınca, fiili işlediği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmemesi halinde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk Faysal müdafii, sanık Suat ve müdafii, suça sürüklenen çocuk Hakan ve müdafii temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık Suat yönünden yeniden hüküm kurulurken aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 14.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/9943
Karar No: 2012/11995
Karar Tarihi: 05.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9943 E.  ,  2012/11995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler gibi giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan tarla kirası ile faiz ve idari giderler düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporlarının hükme esas alınması,

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında iklim koşulları, arazinin topografik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan, ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5 olarak alınmaktadır.

Hal böyle iken bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %5 yerine %5,5 olarak kabul edilmesi,

3-Davanın niteliği gereği kendisini vekille temsil ettirmiş bulunan davalı taraf yararına da avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 10. maddesinin 11. fıkrasında, kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibarıyla sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir hükmüne göre davacının istemi dikkate alınarak terkine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/10217
Karar No: 2007/12761
Karar Tarihi: 21.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/10217 E.  ,  2007/12761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 21.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/131
Karar No: 2007/181
Karar Tarihi: 04.04.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/12-131 E., 2007/181 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/12-131 E., 2007/181 K.**

**- HACZİ CAİZ OLMAYAN MALAR VE HAKLAR

- MÜDDETLERİN DEĞİŞTİRİLMEMESİ

- TAŞINIR VE TAŞINMAZ MALLARIN HACZİ

- ÜÇÜNCÜ ŞAHSIN ZİLYETLİĞİ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 82 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 85 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 97 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 99 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 20 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "Şikayet" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Üsküdar 1.İcra Hukuk Mahkemesince şikayetin kabulüne dair verilen 30.11.2005 gün ve 2005/680 E-696 K.sayılı kararın incelenmesi karşı taraf/alacaklı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesinin 09.03.2006 gün ve 2006/1431-4869 sayılı ilamı ile; ("...Şikayetçi Özel S.... Tıp Hizmetleri Ltd. Şti.nin takipte alacaklı ve borçlu sıfatı bulunmamaktadır. Borçlunun maliki bulunduğu mahcuzlar üzerinde kendisinin kiracı olduğundan bahisle haczedilemezlik şikayetinde bulunmasına yasal imkan yoktur.

Öte yandan üçüncü kişinin başvurusun değerlendirilmesi halinde, borçluya ait menkullerin icra müdürlüğüne teslimi için uygun görülecek teminat karşılığında süre verilmesine ilişkindir.

Mahkemece somut olayda uygulama yeri olmayan IIK.nun 82/1-2, 99-97/1, 85/6, 20.maddeleri gerekçe yapılarak ve talep aşılmak suretiyle haciz ve muhafaza işlemlerinin kaldırılmasına karar verilmesi isabetsizdir...") gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Taraf vekilleri

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

1-Borçlu vekili direnme kararını temyiz etmiş ise de ilk hükmü temyiz etmemekle karar borçlu yönünden kesinleşmiş olmakla , direnme kararını temyizde hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu nedenle temyiz isteminin reddi gerekir.

2-Karşı taraf/alacaklı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç :

1-Yukarıda (1) maddede belirtilen nedenlerle borçlu vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

2-Yukarıda (2) maddede belirtilen nedenlerle karşı taraf/alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harçlarının geri verilmesine, 04.04.2007 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/6046
Karar No: 2021/1570
Karar Tarihi: 16.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2017/6046 E.  ,  2021/1570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Adli emanetin 2014/11123 sırasında katılan vekilinin sunmuş olduğu 1 adet fotokopi kitap olduğu halde adli emanetteki 3 adet fotokopi kitabın dosyada delil olarak saklanmasına ve katılanın sunduğu ürünün iadesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükümden "Karar kesinleştiğinde Adana C. Başsavcılığı Adli Emanetinin 2014/11123 sırasında kayıtlı 3 adet fotokopi ile çoğaltılmış resmin dosyada delil olarak saklanmasına, " ve "Katılandan elde edilen ürünlerin karar kesinleştiğinde katılana teslim ve iadesine" fıkralarının çıkartılıp yerine Adana Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emaneti'nin 2014/11123 sırasında kayıtlı 1 adet fotokopi kitabın katılan iadesine" fıkrasının eklenmesi suretiyle başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.