erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/17414
Karar No: 2013/16327
Karar Tarihi: 22.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/17414 E.  ,  2013/16327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Şarkışla Sulh Hukuk ve Sivas 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Bunun yanında 4721 sayılı TMK'nın Kurumlarda Bulunma başlıklı 22. maddesi “Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz” hükmünü içermektedir.

Sivas 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkisizlik kararının dayanağı olan kısıtlı adayının 4 Eylül Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü adresinin TMK'nın 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına ve kısıtlının yerleşim yerinin Şarkışla olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın Şarkışla Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21, 22 ve 23. maddeleri gereğince Şarkışla Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12633
Karar No: 2011/4130
Karar Tarihi: 28.03.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/12633 E.  ,  2011/4130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas alınır. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın 2010 yılı İl Tarım Müdürlüğü resmi verilerine göre değerlendirilmesi gerekirken, 2009 yılı resmi verilerinin esas alınması yoluyla değerlendirme yapılmış olması,

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerlendirilmesinde resmi veri listelerinde yer alan maliyet kalemlerinden tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderler ve aynı şekilde gelir kalemlerinde yer alan ürün destekleme, tohum destekleme, mazot destekleme, gübre destekleme ve toprak analiz destekleme primleri gibi gelir kalemlerinin de hesaplamaya katılmaması ve bilirkişi kurulu raporunda yapılan hesaplamaların denetime olanak verecek şekilde, ürün adı, verim miktarı, toptan satış fiyatı, maliyeti, net geliri biçiminde bir çizelge halinde gösterilmesi gerekmektedir. Bilirkişi kurulunun denetime elverişli şekilde düzenlenmeyen, ancak destekleme primlerinin de hesaplamaya katılarak değerlendirme yapıldığı anlaşılan raporuna dayalı olarak karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/45
Karar No: 2018/4474
Karar Tarihi: 16.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/45 E.  ,  2018/4474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Mala zarar verme suçundan kurulan hükümle ilgili yapılan incelemede;

Hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerle ilgili yapılan incelmede;

1-Suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen kararın Malatya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tebliğ edildiği ve yapılan UYAP sorgusunda ise kararın verildiği 01/11/2012 tarihli celsede başka suçtan aynı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü bulunduğu anlaşılan ve duruşmalardan bağışık tutulma talebi bulunmayan suça sürüklenen çocuğun son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılama yapılarak hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda işyeri dokunulmazlığını bozma suçu bakımından da uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek sadece hırsızlık suçundan alınan rapor ile yetinilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 16/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/9026
Karar No: 2012/2292
Karar Tarihi: 26.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/9026 E.  ,  2012/2292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kadastro çalışmaları sırasında kadastro harici kayalık ve çalılık olarak tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer olduğu belirtilen suça konu taşınmazın TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak ya- rarlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, suça konu taşınmaz üzerinde yeniden keşif yapılarak tarafsız bilirkişi ve tanık- lardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerek- tiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın ha- pis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzak- laşılarak tayini,

b) 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilme- den, sanığa hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2008/9214
Karar No: 2008/10770
Karar Tarihi: 18.07.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/9214 E.  ,  2008/10770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit hukukuna ilişkin davada Denizli Asliye Ticaret ile 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava bonoya dayalı olarak açılan menfi tesbit istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 04/04/2006 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/07/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/18177
Karar No: 2018/13371
Karar Tarihi: 20.09.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/18177 E.  ,  2018/13371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında katılana yönelik yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığın, katılanı yüzde sabit ize ve vücudunda kemik kırığına neden olacak şekilde yaralaması karşısında, birden fazla nitelikli hal ihlal ederek eylemini gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140-K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık hakkında katılana yönelik mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa, beyanlara, iddianamenin anlatımına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, park etme ve yol verme meselesinden çıkan tartışma sonunda katılana tekme atması sonucu katılanın kendi aracına çarparak aracın farının kırılmasına neden olduğu olayda, sanığın kastının mala zarar verme suçuna yönelik olmadığı gözetilmeden, mala zarar verme kastıyla hareket ettiğine dair yeterli delil bulunmayan sanık hakkında unsurları oluşmayan mala zarar verme suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/09/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8090
Karar No: 2021/12102
Karar Tarihi: 27.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8090 E.  ,  2021/12102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk ve Alaplı Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Alaplı Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “.... Pendik/İstanbul” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “..... Pendik/İstanbul” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1285
Karar No: 2014/2556
Karar Tarihi: 11.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/1285 E.  ,  2014/2556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/400249

Mahkeme : SALİHLİ Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi - Numarası : 19/11/2013 – 2013/294 esas ve 2013/333 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 217. maddesinin 1. fıkrasında, "hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir." hükmüne yer verilmiş; aynı Kanun'un 210. maddesinin 1. fıkrasında ise. "olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir." hükmü öngörülmüştür.

Sanığın, suça konu uyuşturucunun ele geçirildiği yolcu otobüsü muavininin beyanı üzerine kolluk görevlilerince düzenlenen tutanak içeriğini ve atılı suçu kabul etmemesi karşısında, yukarıda belirtilen hükümler dikkate alınarak; olayın tek görgü tanığı olan otobüs muavini tanık U. G.'in tanık olarak dinlenmesi, daha sonra tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/11108
Karar No: 2018/8040
Karar Tarihi: 24.10.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/11108 E.  ,  2018/8040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/07/2018 gün ve 2018/252 E. 2018/116 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21
Karar No: 2013/904
Karar Tarihi: 01.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/21 E.  ,  2013/904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının Bakım Merkezi'nde kaldığı gerekçesiyle yetkisilik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, ... Sulh Hukuk Mahkemesi ise bakımevine konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağını belirterek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir. 21/2. maddesinde ise “Vesayet altındaki kişilerin yerleşim yeri, bağlı oldukları vesayet makamının bulunduğu yerdir.” hükmü yer almaktadır.

Dosya kapsamından, kısıtlının Kütahya'da bulunan Yoncalı Öz İlgi Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve ... kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına göre, uyuşmazlığın vesayet makamı olan ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nin 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01.02.2013 gününde oybirliğiyle ... verildi.
Esas No: 2020/30120
Karar No: 2023/410
Karar Tarihi: 19.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/30120 E.  ,  2023/410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemi, kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Aralarında husumet bulunan taraflar arasında yaşanan tartışmada sanığın, "Manyak, ağzını burnunu kırarım." biçimindeki sözüyle tehdit ve hakaret suçunu işlediği iddia edilmiş ise de, yargılama neticesinde eylemlerin sanık tarafından işlediğinin sabit olmaması nedeniyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın suçlamaları reddetmesi, olayın tek tanığı ile sanık arasındaki husumet nedeniyle tarafsız olamayacağının kabul edilerek bu durumun gerekçeye yansıtılmış olması karşısında, her türlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/10127
Karar No: 2015/960
Karar Tarihi: 22.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/10127 E.  ,  2015/960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde temyiz eden davalılar vekili avukat ... geldi. Davacı taraftan gelen olmadığından, onların yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalılardan 14.4.2011 tarihli sözleşme ile satın aldığı patates tohumlarının vadedilen verimi vermediği gibi,çürük ve küçük ürün vermesi nedeniyle zarara uğradığını ileri sürürek uradığı zararın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... dışındaki davalıların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı,davalılardan yazılı sözleşme ile patates tohumu satın alıp ektiği halde vadedilen şekilde ürün vermemesi nedeniyle uğradığı zararın tahsili için eldeki davayı açmıştır.Davacının sunduğu yazılı satış sözleşmesinde,davalılardan ....'ın adı ve imzası bulunmamaktadır.Bu davalı vekilince husumet itirazında da bulunulmuştur.Davacı taraf,davalılardan ... ile aralarında sözleşme ilişkisi bulunduğunu ispat edememiştir.Bu nedenle, davalı .... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu davalı hakkında da davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalı ... dışındaki davalıların tüm temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle kararın davalı .... yararına BOZULMASINA, peşin alınan 872,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.1.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/2036
Karar No: 2007/4153
Karar Tarihi: 14.05.2007

9. Ceza Dairesi 2007/2036 E., 2007/4153 K.

**9. Ceza Dairesi 2007/2036 E., 2007/4153 K.**

**- DURUŞMALARIN AÇIK VE HÜKÜMLERİN GEREKÇELİ OLMASI

- HÜKMÜN GEREKÇESİNDE GÖSTERİLMESİ HUSUSLAR

- KARARLARIN GEREKÇELİ OLMASI**- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 141 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 230 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 34 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden Yargıtay C.Başsavcılığı iadesinden önceki karara atıfta bulunularak, yasal gerekçeden yoksun hüküm kurulmak suretiyle Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK.nun 34, 230. maddelerine muhelefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu nedenlerden dolayı BOZULMASINA,14.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.