erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/7342
Karar No: 2009/7069
Karar Tarihi: 27.10.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/7342 E.  ,  2009/7069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PENDİK İCRA MAHKEMESİ

İcra mahkemesince verilen karar doğrudan Dairemize gönderilmiş ise de, kararın temyizen incelenebilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığınca tebliğname düzenlenmesi gerekli olup, bu sürecin tamamlanabilmesi için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 27.10.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/5045
Karar No: 2010/11272
Karar Tarihi: 08.06.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/5045 E.  ,  2010/11272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mersin 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :23.10.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 8.6.2010 günü temyiz eden davacı S. A. Ö. ile karşı taraf davalıvekili Av. S. C. K. ve ihbar edilen Nüfus temsilcisi Ş. T. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, davalı ile davacının mirasbırakanı S.'in evliliğinin iptali isteğine ilişkindir. Davalı ile davacının mirasbırakanı S. 8.8.2000 tarihinde evlenmiş, bu evlilik S.'in 31.12.2000 tarihinde ölümü ile sona ermiştir. Davacı, müteveffa S.'in yaşı ve akıl sağlığı itibarıyla bu evliliği yapabilecek durumda olmadığını ileri sürmektedir. Bu iddia, evlenmeye engel olacak derecede akıl hastalığının bulunduğuna (TMK.md.145) dayanmaktadır. Eşlerden birinde evlenmeye engel olacak derecede akıl hastalığının bulunması evliliği mutlak butlanla batıl kılar. Buna göre dava mutlak butlan sebebine (TMK.m.145/3) dayanmaktadır. Sona ermiş bir evliliğin mutlak butlanı Cumhuriyet Savcısı tarafından res'en dava edilemez ise de, bu dava her ilgilisi tarafından açılabilir. (TMK.m.146/2) Türk Medeni Kanununun 159.maddesi nispi butlan sebepleriyle ilgilidir. (2.H.D.'nin 20.5.2002 tarihli 2002/6073-6775 sayılı kararı) Davacı ölen Selahattin mirasçısı olduğuna göre sona ermiş bir evliliğin mutlak butlanını dava edebilir. O halde, tarafların mutlak butlan sebebiyle ilgili delilleri toplanarak, bu çerçevede değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davacının taraf ehliyetinin bulunmadığından sözedilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.06.2010 (Salı)
Esas No: 2021/22016
Karar No: 2024/1837
Karar Tarihi: 15.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/22016 E.  ,  2024/1837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/930 E., 2016/608 K.

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (e) bentleri uyarınca beraat hükümleri kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın vekilinin, herhangi bir temyiz sebebi ileri sürmediği görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Öğretmen olan sanığın, yaramazlık yaptığı gerekçesiyle tahta kalemi ile öğrencisi olan katılanın yüzüne farklı şekiller çizdiği, katılanın bu durumdan utanarak yüzünü kapattığı, arkadaşlarının zorla bakmak istedikleri, sanığın "Çek elini, diğer arkadaşların da görsün." diye katılana bağırdığı, katılan yüzünü açmayınca sanığın tahta kalemi ile katılanın kafasına vurarak "Açsana" dediği, katılanın elini yüzünden çekince sınıftaki öğrencilerin güldükleri iddiasıyla sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından açılan davada, kasten yaralama suçu yönünden katılanın beyanı dışında dinlenen tanıkların iddiayı doğrulamaması, hakaret suçu yönünden ise sanığın katılanın yüzüne gülen yüz çizmesinin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmadığı kabul edilerek beraat hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, sanık savunmasına, katılan beyanına, tanıkların anlatımlarına ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, atılı suçlardan beraat hükümleri kurulmasında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/8889
Karar No: 2016/1525
Karar Tarihi: 15.03.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/8889 E.  ,  2016/1525 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :1-Kenevir ekme

2-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın evinde yapılan aramada dikili vaziyette 103 kök kenevir bitkisi ve net 114,8 gram esrar elde edilen kenevir bitkisi kırıntılarının ele geçirildiğinin anlaşıldığı; 2313 sayılı Kanun'un 23. maddesinin 5. fıkrasının son cümlesinde "ekim yapma ibaresinden, tohumun toprağa ekilmesinden ürünün hasadına kadarki süreç anlaşılır" şeklinde düzenleme bulunduğu, hasattan sonra ise kurutulmaya bırakılmış yada kurutulmuş kenevir bitkilerinin bulunduruluş amacına göre değerlendirilerek, kullanmak amacıyla uyuşturucu bulundurma ya da ticaret amacıyla bulundurmaya ilişkin ikinci suçun oluştuğunun kabulü gerekeceğinden ve iddianamede "kenevir ekme" suçu ile "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçlarından ayrı davalar açıldığının anlaşılması karşısında, her iki suçtan ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken eylemlerin tek suç oluşturduğundan bahisle, fikri içtima hükümleri uygulanarak kenevir ekme suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 326/2. maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 15/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12255
Karar No: 2015/14152
Karar Tarihi: 07.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/12255 E.  ,  2015/14152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve yıkım davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, mülkiyet hakkına dayanılarak açılan elatmanın önlenmesi, yıkım isteklerine ilişkindir.

Davacılar, elbirliği mülkiyet hükümlerine göre malik oldukları 538 ada 14 parsel sayılı taşınmaza davalının herhangi bir hukuksal sebebe dayanmaksızın elattığını ve gecekondu yaptığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinde bulunmuşlardır.

Davalı vasisi, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vasisi, kararı temyiz etmiş, temyiz giderleri yönünden adli yardım talebinde bulunmuş ve adli yardım talebi mahkemece kabul edilmiştir.

Bilindiği üzere, Anayasa'da aranan hak arama özgürlüğünün kullanılabilmesi ve adil yargılama hakkının unsurlarından olan, taraflar arasında silahların eşitliği ilkesinin hayata geçirilebilmesi için gerekli yargılama giderlerini ödemede sıkıntıya düşecek veya ödeyemeyecek durumda bulunan kişilere, her türlü mali ve hukuki korunma taleplerinde kolaylık sağlanması, sosyal hukuk devletinin ilkelerinden olup, bu gereğin yerine getirilebilmesi de adli yardım ile mümkündür. Bu nedenle adli yardım müessesesi 1086 sayılı HUMK'un 465. ila 472. maddeleri ile 6100 sayılı HMK'nin 334. ila 340. maddeleri arasında düzenlenmiştir.

Öte yandan; 6100 sayılı HMK'nin 336/3. maddesinde adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabileceği açıkça belirtilmiş ve 337/1. maddesinde de duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği hükme bağlanmıştır.

Somut olaya gelince, davalının temyiz talebinin yanında adli yardım talebinde bulunduğu, adli yardım talebinin Mahkemesince incelenip, 05/02/2014 tarihli ek karar ile kabulüne karar verildiği, ancak yukarıda belirtilen yasal düzenleme uyarınca, temyiz aşamasında adli yardım hususunda Yargıtay ilgili Dairesince karar verilmesi gerektiği anlaşılmış olup, Mahkemenin yetkisi olmaksızın verdiği adli yardım kararının kaldırılmasına, adli yardım yönünden yasal şartların oluştuğu görülmekle, davalının adli yardım talebinin kabulüne karar verilip, işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 7.820.00.-TL. onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12127
Karar No: 2015/15660
Karar Tarihi: 16.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/12127 E.  ,  2015/15660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/152159

MAHKEMESİ : Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2011/1003 (E) ve 2013/1301 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, başkalarına ait kimlik bilgilerini kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık S.. S..'in duruşmada bildirdiği adresinin, karar tebliği sırasında eksik yazılması nedeniyle 14.01.2015 tarihli temyiz istemi öğrenme üzerine süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

1- Sanık S.. S.. hakkında hırsızlık ve başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma, suça sürüklenen çocuk F.. D.. hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazları nedeniyle yapılan incelemede;

TCK'nın 142/1-e maddesi kapsamında kalan eylem nedeniyle aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık S.. S.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Çalınan motosiklete zarar verme eyleminin, hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun ve korunan hukuki yararın aynı olması nedeniyle, ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, bu suçtan da hükümlülük kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4996
Karar No: 2015/6030
Karar Tarihi: 29.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4996 E.  ,  2015/6030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/11/2014 tarih ve 2014/702-2014/703 D.İş. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi alacaklı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden vekili, müvekkilinin borçludan 62.000 TL alacaklı olduğunu, borçlunun müvekkiline 05.11.2014 vadeli 63.500 TL bedelli bonoyu verdiğini, alacaklarının rehinle temin edilmediği gibi borçlunun malvarlığını kaçırmaya hazırlandığını ileri sürerek 62.000 TL alacak için ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davaya konu bononun lehtarının ve hamilinin davacı banka olması karşısında, davacı bankanın bankacılık faaliyetleri ve kredi sözleşmesi gereği, söz konusu bononun başka bir sözleşmenin teminatı olarak alındığı yönünde kuvvetli karine oluşturduğu, bononun teminat senedi olduğunun bir takım vakıa ve belgelerden anlaşılması halinde alacaklı bankanın kambiyo senetlerine özgü takip yapamayacağı, teminat koşullarının yerine getirilip getirilmediğinin tespitinin yargılamayı gerektirdiği, kambiyo senetlerine özgü takibin mümkün olmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz talep eden vekili temyiz etmiştir.

İstem, ihtiyati hacze ilişkindir. Mahkemece, ihtiyati hacze dayanak teşkil eden bononun başka bir sözleşmenin teminatı olarak alındığı yönünde kuvvetli karine oluştuğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir. İsteme dayanak senet metninde, bononun kredi sözleşmesinin teminatı olarak verildiğine dair herhangi bir ibare ve açıklık bulunmadığı gibi dosyada bu yolda herhangi bir delil de bulunmamaktadır. Alacaklı vekilinin dilekçelerinde de dayanak bononun teminat olarak alındığına dair bir beyana yer verilmemiştir. Bu durumda, yazılı gerekçe ile talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, ihtiyati haciz isteyen vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz isteyen alacaklı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın ihtiyati haciz isteyen alacaklı yararına BOZULMASINA ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20788
Karar No: 2015/9096
Karar Tarihi: 01.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/20788 E.  ,  2015/9096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı idare vekili tarafından ödenmesi gereken maktu temyiz karar harcının ve temyiz yoluna başvurma harcının ödendiğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz eden davacı idare vekilinden temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyaya konulmasından, alınmamışsa 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen HUMK.nun 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harçların süresinde tamamlanmasından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan buğday, saman, kavun, kuru soğan, haşhaş tohum, haşhaş kapsülün 2013 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve ayrıntılı üretim giderleri çizelgesini gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/11457
Karar No: 2010/13254
Karar Tarihi: 02.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/11457 E.  ,  2010/13254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava ihtiyaç nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme davanın reddine karar vermiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde mülkiyeti müvekkil vakfa ait taşınmazın tuvalet olarak işletilmek üzere davalıya kiraya verildiğini, tuvaletlerin yeniden düzenlenerek davacı tarafından işletileceğini ileri sürerek ihtiyaç nedeniyle kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı umumi tuvalet olarak işletilen kiralanan hakkında 6570 Sayılı Yasa hükümlerinin uygulanamayacağını, kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin belirlenmesi gerektiğini, davanın reddini savunmuştur.

Davacı davalı ile aralarında 31.10.2003 tarihinde kurulan sözlü kira ilişkisine dayanarak kira sözleşmesinin süresini belirtmeden ihtiyaç nedeniyle tahliye isteminde bulunmuştur. Davalı kira sözleşmesinin başlangıç tarihine ve süresine itiraz ettiğine göre öncelikle tarafların bu konudaki beyanları alınarak gösterecekleri delillerin toplanması, akdi ilişkinin başlangıç tarihi ve süresinin tespit edilmesi gerekir. Bu uyuşmazlığın çözümünden sonra kiralananın 6570 Sayılı Yasa hükümlerine mi yoksa ....'nun hasılat kirası hükümlerine mi tabi olduğu hususundaki uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekir. Kiralananın umuma açık tuvalet olarak işletildiği, bu amaçla kiraya verildiği tartışmasızdır... .'nun 270.maddesinde açıklandığı üzere hasılat kirasında kiralayan ücret karşılığında hasılat veren bir malın veya bir hakkın kullanılmasını ve semerelerinin toplanmasını kiracıya terk eder. Kanundaki bu düzenlemeye, kiralananın niteliğine ve kullanma şekline göre taraflar arasındaki kira sözleşmesinin hasılat kirası hükümlerine tabi olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle uyuşmazlığın anılan yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 2.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/17367
Karar No: 2009/18801
Karar Tarihi: 17.12.2009

**10. Hukuk Dairesi         2009/17367 E.  ,  2009/18801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Pendik Asliye 1.Hukuk Mahkemesi

İnceleme konusu karar, trafik kazasından kaynaklanan tazminatın rücuan tahsili isteğine ilişkin olup, dosyanın Yargıtay 4.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/12/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/17492
Karar No: 2007/4885
Karar Tarihi: 17.04.2007

6. Ceza Dairesi 2006/17492 E., 2007/4885 K.

**6. Ceza Dairesi 2006/17492 E., 2007/4885 K.**

**- CUMHURİYET SAVCISININ TEMYİZ YETKİSİ

- TEMYİZ TALEBİNİN REDDİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 73 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 253 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 254 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 24 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 317 ]

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık Güneş hakkında yapılan duruşma sonunda; kamu davasının uzlaşma nedeniyle düşürülmesine İlişkin (Tatvan Asliye Ceza Mahkemesi)'nden verilen 04.05.2006 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi üst Bitlis C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığımdan bozma isteyen 06.09.2006 tarihli tebliğname ile 28.09.2006 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık yararına hukuki kurallara aykırılığın, sanık aleyhine hükmün bozdurulması için Cumhuriyet Savcısına hak verdirmeyeceğini öngören 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollaması ile halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 309. maddesi hükmü karşısında; Cumhuriyet Savcısının suçun nitelik ve sübutuna yönelik bulunmayan, usule ilişkin temyizinin; sanık hakkındaki kamu davasının 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 24/2, 5271 sayılı CMK'nın 253, 254 ve 5237 sayılı TCK'nın 73. maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmiş olmasına göre, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 17.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/5502
Karar No: 2012/11150
Karar Tarihi: 24.05.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/5502 E.  ,  2012/11150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'in “Yüklenen suçu işlemediğine” ilişkin savunmasının aksini kanıtlayacak şekilde, hakkında mahkumiyet hükmü kurulan diğer sanık ...'ın maddi kanıtlarla desteklenmeyen soyut anlatımı dışında kuşkudan uzak, hukuka uygun, kuvvetli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/9075
Karar No: 2022/9316
Karar Tarihi: 26.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/9075 E.  ,  2022/9316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalılardan ..., ..., ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkim ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

... 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 22/10/2020 tarih ve 2014/471 E. - 2020/650 K. sayılı kararının davalılardan ..., ... ve ... tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 04/02/2022 tarihli 2021/6263 E. - 2022/764 K. sayılı kararıyla adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin adı geçen davalılar tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nun 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (... H./ ... M./ ... M./ ... ... H.: ... Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, ... 2017, s. 2410-2411).

Adli yardım 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması”dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1).

Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2). Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Somut olayda; adli yardım talebine ilişkin dilekçe ve ekinde yer alan bilgi ve belgeler, tek başına adli yardım talebinde bulunan adı geçen davalıların ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlar nitelikte değildir.

Yukarıdaki nedenlerle Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, adı geçen davalıların yerinde bulunmayan itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Davalılardan ..., ... ve ...’nın yerinde görülmeyen itirazlarının HMK’nun 337/2. maddesi gereğince ayrı ayrı REDDİNE, 26/09/2022 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.