erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/8391
Karar No: 2023/9927
Karar Tarihi: 30.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/8391 E.  ,  2023/9927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/399 Esas, 2023/1106 Karar

KARAR : Direnme

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın göl alanı olarak tapudan terkini davasından yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddi ile re'sen nazara alınması gereken sebepler ile faiz yönünden İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 22.02.2023 tarihli ve 2022/10023 Esas, 2023/1626 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına Bölge Adliye Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemizin 22.02.2023 tarihli ve 2022/10023 Esas, 2023/1626 Karar sayılı bozma kararında da açıklandığı üzere, Türkiye ortalamasına göre üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ünden az olamayacağı gözetilmeden brüt gelirin yaklaşık 1/7'si oranında masraf düşülmek suretiyle hesap yapan bilirkişi kurulu raporuna göre fazlaya hükmedilmesi doğru olmayıp Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/7088
Karar No: 2010/13039
Karar Tarihi: 29.11.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/7088 E.  ,  2010/13039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, fuzuli işgal nedeniyle tahliye istemine ilişkin olup, mahkemece istemin kabulü ile davalının tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı... tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.10.2006 başlangıç tarihli on yıllık yazılı kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede, kiralayan davacı ... kiracılar dava dışı ...’dir. Sözleşmenin özel şartlar 5.maddesinde: ‘‘kiralanan teras bar bölümlerini kiracılar kendileri işletebilecekleri gibi haklarını sözkonusu süre için 3. Şahıslara kiralayabilirler. Ancak kompleksin düğün salonu bölümünü 3. şahıslara devretme söz konusu olursa kiralayanın yazılı iznini almaları zorunludur. Onay alınmadan düğün salonu başkalarına kiralanamaz.’’ düzenlemesi bulunmaktadır. Davalı tarafından sunulan “işyeri ruhsatnamesi devir protolu” başlıklı 06.04.2009 tarihli devir alan davalı... ve devir eden ... imzalı belgede; “......, düğün salonu ünvanlı içkili eğlence merkezi faaliyet konulu işyeri açma ve çalıştırma ruhsatı ile ilgili tüm hak ve sorumluluklarımı işyerini kiracım olarak çalıştıran...’a devrettiğimi kabul ve beyan ederim.” Düzenlemesi olduğu görülmektedir. Mahkemece her ne kadar kiralananın devredilemeyeceği gerekçesi ile davalının tahliyesine karar verilmiş ise de, yukarıda bahsedilen davalı tarafından sunulan belge karşısında kiralananın davalıya devir edilmesine onay verildiğinin kabulü gerekir. Bu nedenle davacıya bu protokol altındaki imzanın kendisine ait olup olmadığı sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5414
Karar No: 2015/6649
Karar Tarihi: 31.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/5414 E.  ,  2015/6649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/312873

MAHKEMESİ : Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2012

NUMARASI : 2011/653 (E) ve 2012/985 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki D.. D..'ın yokluğunda verilen kararın, 7201 sayılı Kanun'un 10. maddesi uyarınca öncelikle bildirdiği adrese yapılması gerektiği gözetilmeden, doğrudan müştekinin adres kayıt sistemindeki adresine tanınmadığı belirtilerek 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre yapılan tebliğin geçersiz olması karşısında, gerekçeli kararın öncelikle müştekinin kovuşturma aşamasında bildirdiği adresine usulüne uygun olarak tebliği ile, tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere İADESİNİN mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 31/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7716
Karar No: 2012/5467
Karar Tarihi: 02.05.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/7716 E.  ,  2012/5467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Denetime olanak sağlamak bakımından;

1-14.10.2010 tarih ve 2007/491 esas, 2010/428 sayılı kararın davalı ... Teks.San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne tebliğine ilişkin tebligat evrakı dosya içerisinde yer almamakta olup, adı geçen davalıya karar tebliğinin yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise tebligat evrakının veya yapıldığına ilişkin belgelerin temin edilmesi, yapılmamış ise davalı şirketin belirlenen veya belirlenecek adresinde karar ve temyiz dilekçesinin Tebligat Kanunu'nun hükümlerine göre usulen tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi,

2-Gaziantep Asliye 4. Hukuk Mahkemesi'nin 2006/515 esas, 2007/422 karar sayılı dosyasının celp edilerek dosya içerisine alınması,

3- ... 'nın 14.11.2006 keşide tarihli 100.000,00.-TL miktarlı, ... numaralı çekin bankaya ibraz edilerek tahsilinin yapılıp yapılmadığı yapılmış ise kim tarafından hangi tarihte yapıldığı hususlarının ilgili yerlerden belirlenerek evraka eklenmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 02.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6183
Karar No: 2019/2618
Karar Tarihi: 13.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6183 E.  ,  2019/2618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1)Hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açılan sanığın savunmasında; şirketi muhasebeci ...'dan aldığını, noterde devraldıktan sonra vazgeçtiğini, resmi gazete'de yayınlanmayacağı için sorun olmayacağını, ...'ın söylediğini ve ona inandığını, firmayı üzerine almadığını, sonradan muhasebeci ...'ın sahte fatura düzenleyerek piyasaya sürdüğünü duyduğunu, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

a)Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması; kendisine ait olmadığını, ...'a ait olduğunu söylemesi halinde, ...'ın CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendisine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b)...da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya...'a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c)Faturalardaki yazı ve imzaların...a ait olmadığının anlaşılması halinde veya ...isimli gerçek bir kişinin bulunamaması durumunda, mükellefiyetin sanığın ortak ve yetkili müdürü bulunduğu şirkete ait olduğu da gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Kabule göre de; hükümden sonra 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 13.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/25685
Karar No: 2022/1516
Karar Tarihi: 10.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/25685 E.  ,  2022/1516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise;17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3-Sanık hakkında verilen 6 ay temel hapis cezasından TCK'nın 29. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken 4 ay 15 gün olarak hesaplanması gereken hapis cezasının hesapta hata sonucu 1 ay 15 gün olarak eksik belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağı ilkesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5940
Karar No: 2020/2991
Karar Tarihi: 08.07.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/5940 E.  ,  2020/2991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : DİYARBAKIR 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, suça konu 02/09/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 28/10/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 03/12/2014 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 15/12/2014 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

1- 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan sanığın, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, sanık hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre, Mahkemece tekerrüre esas alınan Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/82 esas, 2014/187 karar sayılı ilâmında sanığın suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşılmakla, bu ilamın TCK’nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınmasının mümkün olmadığının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 08/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5260
Karar No: 2016/7325
Karar Tarihi: 07.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/5260 E.  ,  2016/7325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, olay tarihinde katılan şirkette sorumlu müdür olarak çalıştığı, görevi gereği tahsil ettiği paradan 20.071,67 TL'yi uhdesine geçirdiğinin yapılan kasa denetimi sonucu ortaya çıktığı, bu surette hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanık savunması, bilirkişi raporu, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamı itibariyle; sanığın cezalandırılmasına yeterli somut delil elde edilemediği ve sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 07.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16272
Karar No: 2014/5128
Karar Tarihi: 17.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16272 E.  ,  2014/5128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davadaTicaret Mahkemesi’nce verilen 10.04.2013 tarih ve 2011/690-2013/161 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının dava dışı de ortak olarak girdiklerini, müvekkilinin nezdindeki 154 adet payını, 31.05.2009 tarih ve 2009/15 karar numarası ile 154.000,00 TL bedelle davalıya devir ettiğini ancak davalının devir bedelini ödemediğini ileri sürerek müvekkilinin 154.000,00 TL alacaklı olduğunun tespiti ile şimdilik 10.000,00 TL'nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, devralınan hisse senedi bedellerinin tamamen ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca hisse devir sözleşmesinde hisse devir eden davacı ...'ün adı geçen hisseler üzerinde hiçbir hak ve alacağının kalmadığına dair kayıt olduğu ve imzasını da içerdii, ispat yükünün davacıda bulunduğu, yemin teklifinde bulunma hakkının hatırlatıldığı ancak davacının yemin teklifinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekil temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/10531
Karar No: 2006/12261
Karar Tarihi: 07.12.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/10531 E.  ,  2006/12261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/06/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar ve müdahil davacı; kayden maliki oldukları .parsel sayılı taşınmazı davalının fuzulen işgal ettiğini ileri sürüp, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, babasından kalan yere bina yapıp kullandığını, davacıların taşınmazına elatmadığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, elatma olgusu sabit görülerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi

asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz. Mahkemece, kısa kararda "...4.650 YTL.ecrimisilin davalıdan alınarak davacılara verilmesine..."; gerekçeli kararda ise "...4.650 YTL.ecrimisilin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak hisseleri oranında davacılara verilmesine..." şeklinde, kısa kararda hükmedilmeyen yasal faize gerekçeli kararda hükmedilmek suretiyle çelişkili karar kurulmuştur.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 7.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6158
Karar No: 2018/6419
Karar Tarihi: 05.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/6158 E.  ,  2018/6419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 185. maddesi gereğince on sekiz yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocukla ilgili duruşmanın kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden, mahkemece 14.02.2013, 07.03.2013 ve 09.04.2013 tarihli celseler açık yapılmış ise de bu hatanın telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.