Esas No: 2023/1190
Karar No: 2024/3741
Karar Tarihi: 04.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1190 E.  ,  2024/3741 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2199 E., 2022/2022 K.

KARAR : Kısmen Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muratlı Asliye Hukuk Mahkemesi ( Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2016/332 E., 2019/137 K.

1.Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalı ile dış cephe alüminyum cam ve alüminyum kompozit levha ile kaplama işine ilişkin 27/03/2015 tarihli sözleşme imzalandığını, işin sözleşmede belirlenen sürede bitirilmediğini, davalı tarafın işi tamamladığında yazılı olarak geçici kabul talebinde bulunulması gerektiğini, ancak böyle bir talepte bulunmadığını, belirtilen nedenlerle işin zamanında bitirilmemesi nedeniyle ceza-i şart alacağı, tespit edilen eksik işlerin giderilmesi için eksik iş bedeli, ayıplı imalatlar nedeniyle ayıp indirim bedellerinin davalıdan tahsili ile vermiş oldukları 2 adet çek için borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davalı vekili cevap dilekçesinde; iş sahasının hazır olmaması ve işverenden kaynaklı aksamalar nedeniyle imalatların teslim alınmadığını, davacı tarafından sözleşmeden sonra camın renginin değiştirildiğini, siparişin değişmesinin otomatik olarak aksamalara yol açtığını, işin miktarının arttığını ve süreyi etkilediğini, işin belirlenen sürede yapılmadığı ve ayıplı olduğu iddia edilmesine rağmen belirtilen temerrüt tarihinden sonra da davacının ödemelere devam ederek çekler verdiğini, bunun işin aksamadan devam ettiğini gösterdiğini, davacının hatalı imalat olması halinde sözleşmeye göre kusur ve eksiklikleri tutanak ile bildirmesi ve giderilmesi için süre vermesi gerektiğini, davacının çeklerin ödenmesini durdurmak için bu davayı açtığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3. İlk derece mahkemesince; yapılan eser sözleşmesinin davacı tarafa teslim edildiğinin davalı tarafça ispat edilemediği, bu nedenle hatalı veya yapılmayan işlerin, eksik iş olarak değerlendirilmesi ve ceza-i şartında uygulanması gerektiği, mahkemece aldırılan 14/03/2018 havale tarihli bilirkişi raporunda belirtilen bedeller eksik işler olarak değerlendirildiğinden bu bedeller yönünden davanın kabulüne, ceza-i şart için davacı vekilinin talep miktarı gözetilerek takdiri indirime gerek görülmeden davanın kabulüne, eksik iş dışındaki hususların keşif esnasında tamamlandığı görüldüğünden davacı tarafın çekler yönünden borçlu olmadığı yönündeki tespit talebine ilişkin davasının reddine ve fabrika binası ve kolonlarda yaklaşık olarak 2 cm.lik farklar tespit edildiğinden fabrikanın dış cephe alüminyum cam ve alüminyum kompozit levha ile kaplanması işinin % 100 kusursuz yapılması imkânının bulunmaması nedeniyle nefaset farkı bedeli talebinin reddine karar vermek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

4. İlk derece mahkemesi kararına karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince; somut olayda yapılan iş bedelinin tespit edilerek buna ilişkin fatura düzenlendiği, toplam iş bedelinden eksik iş bedelinin indirilmesi ile ödenmesi gereken iş bedelinin kaldığı, davacı tarafından yapılan ödemeden ödenmesi gereken tutar düşülerek eksik imalatlar bedelinin hesaplanması gerektiği, hak ve nefaset bedelinin reddine karar verilmiş ise de, dosyadaki raporlardan, nefaset bedelinin sadece eğriliklerden kaynaklanmadığı, tespit dosyasında tespit edilen ayıp ve eksikler belirlenerek nefaset kesinti bedeli hesaplandığı ve tespit raporundaki ayıp ve kusurlara ilişkin belirlenen nefaset bedelinin yerinde olduğu anlaşıldığından mahkemece nefaset bedeli talebinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğu, yüklenicinin işi eksik bıraktığı gibi yazılı olarak geçici kabul talebinde bulunmadığı ve hukuken dava tarihine kadar eseri davacı iş sahibine teslim etmediğinden taleple bağlı kalınarak ceza-i şart bedeline hükmedilmesinin yerinde olduğundan taraf vekillerinin istinaf talebinin kısmen kabulü ile, yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulüne fazlaya ilişkin taleplerin reddine, teminat mektubu için açılan bir dava olmadığından bu konudaki istinaf talebinin reddine karar vermiştir.

5.Bu karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

a. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz istemlerinin reddi gerekmiştir.

b. Taraflar arasında düzenlenen sözleşmede tarafların karşılıklı edimleri ve sözleşmeye ilişkin yazışmaların ve ihbarların ne surette yapılacağı sözleşmenin 26. maddesinde belirlenmiştir. Karşılıklı edimleri içeren sözleşmelerde kendi edimini yerine getirmeyen taraf karşı taraftan talepte bulunamayacaktır. Bu husus da dikkate alınarak, aşamalara göre tarafların karşılıklı edimlerini yerine getirip getirmedikleri, sözleşmenin ihbarları düzenleyen 26. maddesine göre tartışılmak suretiyle ceza-i şart alacağının incelenmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Yukarıda 5.a bölümünde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz istemlerinin REDDİNE,

5.b. bölümünde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılarak yeniden esas hakkında verdiği karar usul ve yasaya aykırı görüldüğünden BOZULMASINA, HMK’nın 373/2. maddesi gereğince dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE,

Peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 04.11.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.