Esas No: 2023/6107
Karar No: 2024/184
Karar Tarihi: 10.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/6107 E.  ,  2024/184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/3 E., 2021/147 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İmranlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2015 tarihli ve 2014/6 Esas, 2015/43 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve kaçak sigaraların müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 23.11.2020 tarihli ve 2019/21187 Esas, 2020/16240 Karar sayılı ilâmıyla; 7242 sayılı Kanun değişikliklerinin değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.İmranlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2021/3 Esas, 2021/147 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına ve suça konu kaçak sigaraların müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, firmada muavin olarak çalıştığına, suça konu sigaraların kime ait olduğunu bilmediğine, maddi durumu iyi olmadığından ödeme yapamayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Önleme arama kararına istinaden durdurulan ve sanığın muavinliğini yaptığı yolcu otobüsünde yapılan aramada muavine ait olduğu anlaşılan bagajda 400 paket kaçak sigara ele geçirilmiştir.

2.Sanık savunmasında, kendisine emanet olarak bagaj verildiğini, içinde ekmek ve erzak olduğunun söylendiğini, bagajı emanet veren kişiyi tanımadığını beyan etmiştir.Bozma sonrası sanığa 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ihtarat yapıldığı, sanığın ödeme yapmadığı anlaşılmıştır.

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanığa 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ihtarat yapıldığı, sanığın ödeme yapmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

1.Olay tutanağı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanıktan 40 karton sigara ele geçirilmesi karşısında, sanığın suça konu gümrük kaçağı sigaraları ticari amaçla bulundurduğunun kabulünde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, suçtan doğrudan zarar görmeyen ve hükmü temyiz yetkisi bulunmayan ... lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmeyeceğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İmranlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2021/3 Esas, 2021/147 Karar sayılı kararında sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün,1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 inci maddesi gereği hükümden vekâlet ücretine ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.