Esas No: 2023/3730
Karar No: 2024/5053
Karar Tarihi: 04.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/3730 E.  ,  2024/5053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1941 E., 2022/2448 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece verilen beraat kararı istinaf merci tarafından mahkûmiyet kararı verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Sulakyurt Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2021 tarihli ve 2021/36 Esas ve 2021/82 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 04.11.2022 tarihli ve 2021/1941 Esas, 2022/2448 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, sanık hakkında mağdura yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 3-e, 87/3, 62/1, 53/1-3, 51/1-7. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ertelemeye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle, eksik inceleme yapıldığına, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ...'nin mağdur ...'in amcası olduğu, olay tarihinde sanık ... ile mağdurun babası tanık ...'in para meselesi yüzünden sözlü olarak tartıştıkları ve birbirlerine ittikleri, mağdur ...'in ayırmak için araya girmesi üzerine sanığın önce yumrukla sonra taşla mağdura vurarak yere düşürdüğü, yerde de vurmaya devam ederek burnunda ve sağ ayak baş parmağında kırık meydana getirip, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati fonksiyonlarına etkisi hafif (1.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dava dosyasının tekemmül ettirilerek karar verildiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, mağdurun olayın sıcaklığı ile alınan kolluk ifadesinde, sanığın taş ile yüzüne vurduğunu, yere düştükten sonrada tekme ve taşla vurarak yaraladığını belirttiği ve bu beyanını doğrulayan adli tıp raporunun içeriğine göre, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşılmakla mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 04.11.2022 tarihli ve 2021/1941 Esas, 2022/2448 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Sulakyurt Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2024 tarihinde karar verildi.