erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/12866
Karar No: 2019/8645
Karar Tarihi: 03.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12866 E.  ,  2019/8645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

... Tekstil Konfeksiyon Ör. San. Tic. Ltd. Şirketinin ortağı olan sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, temyize gelmeyen sanık ...’ın, kendisine şirket kurmayı teklif ettiğini, kendisinin de kabul ettiğini, şirketin kuruluşu ile ilgili belgeleri imzaladığını ve karşılığında 1000-TL para aldığını, sahte faturalarla ilgisinin bulunmadığını savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından; suç konusu faturaları kullanan mükellef veya şirketler hakkında sahte fatura kullanma suçundan karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, ilgili şirket yetkilileri veya mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde, getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, suça konu faturalardaki yazı ve imzaların sanığa aidiyeti yönünden uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması; sanığın ve şirketin banka hesapları ile ticaret odası kayıtları araştırılıp şirket adına kimin iş ve işlemlerde bulunduğunun belirlenmesi, sanığın ortak sıfatıyla şirketten bir maaş ya da pay alıp almadığının şirketin banka hesaplarındaki paraların kimler tarafından çekildiğinin araştırılması, suç konusu faturaları kullanan şirket yetkililerinin faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları konusunda beyanları da alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16330
Karar No: 2015/10106
Karar Tarihi: 03.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/16330 E.  ,  2015/10106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/40320

MAHKEMESİ : Artova Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2012/7 (E) ve 2012/95 (K)

SUÇLAR : Yaralama, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre Cumhuriyet savcısının temyizinin kapsamının mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarına ilişkin olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

1- Sanıklar S.. S.., Z.. Ş.., A.. Ş.. ve M.. S.. hakkında verilen verilen hükümlerin temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanıklar S.. S.., Z.. Ş.., A.. Ş.. ve Mehtep Sevim hakkında konut dokunulmazlığını ihlalden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının niteliğine göre, karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

3- Sanık S.. Ş.. hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanan ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK'nın 305. maddesi uyarınca, sanığa doğrudan tayin edilen adli para cezaların miktarına göre hükümlerin kesin nitelikte olduğu cihetle, Yerel Mahkeme tarafından CMUK'nın 315. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, tebliğnameye uygun olarak, usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin kararın ONANMASINA, 03/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/18998
Karar No: 2013/3089
Karar Tarihi: 20.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/18998 E.  ,  2013/3089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

11.07.2007 tarihli duruşmada katılma talebinde bulunan şikayetçi vekilinin, 5271 sayılı CMK'nın 238/3.maddeleri gereğince sanık ... ve müdafiinin görüşü alınmadan katılan olarak duruşmalara kabulüne karar verilmiş ise de, duruşmada hazır bulunan sanık ve müdafiinin bu konuda herhangi bir itirazlarının bulunmaması nedeniyle,tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda;sanıklardan ...'in katılan şirkette sorumlu müdür, sanık ...'ın da sorumlu müdür yardımcısı olarak görev yaptığı, katılan şirket denetçileri tarafından 21/02/2006 tarihinde sanıkların da hazır olduğu sayımda 30,000 TL açık bulunduğunun tespit edildiği ve 06/03/2006 tarihinde düzenlenen tutanakla sanıkların da bu durumu onayladıkları böylece hizmet nedeneyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddiasıyla açılan davada,sanıkların yüklenen suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/12500
Karar No: 2019/7277
Karar Tarihi: 14.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/12500 E.  ,  2019/7277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Nüfus Hizmetleri Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 130/2. maddesindeki "nüfus ve uluslararası aile cüzdanlarının onay bölümü mühürlenir, soğuk damga fotoğrafın üzerine gelecek ve fotoğrafın görüntüsünü bozmayacak şekilde ve nüfus cüzdanının plastikle kaplanması işleminden sonra ay-yıldıza doğru uygulanır" şeklindeki, düzenleme karşısında; dosyada aslı bulunan suça konu nüfus cüzdanı üzerinde heyetimizce yapılan gözlemde, fotoğraf üzerinde soğuk damga izinin bulunmadığı, yapılan sahteciliğin ilk bakışta kolaylıkla fark edildiği anlaşıldığından; suça konu belgenin mevcut haliyle aldatma niteliğinin bulunmadığı, bu hali ile suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

2-a)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.06.2013 gün 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği cihetle, sanığın sabıka kaydında yer alan en ağır cezayı içeren Bitlis Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/75 Esas, 2008/12 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması ile yetinilmesi gerekirken bu ilamın yanında Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2006/376 Esas ve 2006/643 Karar, Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2010/173 Esas, 2010/193 Karar, Pendik 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2006/28 Esas, 2006/303 Karar sayılı ilamlarının da tekerrüre esas alınarak infazda tereddüte neden olacak şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/2511
Karar No: 2013/1640
Karar Tarihi: 28.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/2511 E.  ,  2013/1640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/15411
Karar No: 2019/10670
Karar Tarihi: 19.06.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/15411 E.  ,  2019/10670 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, ör 10 ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, senede karşılık çek verilerek borcun yenilendiği ve senedin bedelsiz kaldığını ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu itirazın reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK'nun 169/a-1 maddesine göre; "İcra mahkemesi hakimi, itiraz sebeplerinin tahkiki için iki tarafı en geç otuz gün içinde duruşmaya çağırır. Hakim, duruşma sonucunda borcun olmadığının veya itfa veya imhal edildiğinin resmi veya imzası ikrar edilmiş bir belge ile ispatı halinde itirazı kabul eder. İcra mahkemesi hakimi yetki itirazının incelenmesinde taraflar gelmese de gereken kararı verir."

Somut olayda başvuru, borca itiraz niteliğinde olup, başvurunun niteliği de gözetilerek anılan madde gereğince mutlaka duruşma açılmalı ve itiraz duruşmalı olarak incelenmelidir. Dosya üzerinde yapılan inceleme ile sonuca gidilemez.

O halde mahkemece, duruşma açılarak ve varsa tarafların gösterecekleri deliller toplanarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, dosya üzerinde yapılan inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/06/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

.......
Esas No: 2011/8999
Karar No: 2011/26376
Karar Tarihi: 05.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/8999 E.  ,  2011/26376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pasinler İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Borçlu vekilinin  feshini  istediği ihaleye konu,  .. Köyü . ada . parsel sayılı taşınmazın muhammen değeri, temyiz talebinde  kesinlik sınırı olan 4.120,00  TL nın altında olduğu nazara alınarak, buna ilişkin olarak verilen mahkeme kararının  miktar itibariyle kesin olması nedeniyle , temyiz isteminin  reddine.

2-Diğer gayrimenkullerin ihalelerinin feshi istemine ilişkin mahkeme kararının temyiz itirazının incelenmesinde,

Sair temyiz itirazları yerinde değil  ise de;

İ.İ.K.129/1. maddesinde, “Taşınmaz üç defa bağırıldıktan sonra en çok artırana ihale edilir. Şu kadar ki artırma bedelinin, taşınmaz için tahmin edilmiş olan kıymetin en az yüzde altmışını bulmak ve satış isteyenin alacağına rüçhanı olan diğer alacaklar ve o taşınmaz   ile temin edilmişse bu suretle rüçhanı olan alacakların mecmuundan fazla olmak ve bundan başka paraya çevirme ve paylaştırma masraflarına tecavüz etmek şarttır, yukarıdaki fıkrada yazılı miktar elde edilmemişse gayrimenkul en çok arttıranın  taahhüdü saklı kalmak üzere  arttırma ilanında gösterilen müddet sonunda en çok arttırana ihale edilir. Şu kadar ki , arttırma bedelinin  malın tahmin  edilen kıymetinin  yüzde kırkını  bulması ve satış isteyenin  alacağına rüçhanlı olan alacakların  toplamından fazla olması ve bundan başka paraya çevirme ve paylaştırma masraflarını  geçmesi lazımdır. Böyle fazla bedelle alıcı çıkmazsa  satış talebi düşer. ” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, ihalesinin feshi talep edilen gayrimenkullerin muhammen değerlerinin  115 ada 4 nolu parselin  17.576,40 TL  olduğu ve  ikinci arttırma günü alacaklıya 7.200,00 TL ye, 101 ada 18 nolu parselin 5.162,30 TL  olduğu ve  ikinci arttırma günü alacaklıya 2.200,00 TL ye, 101 ada 70 nolu parselin 4.499,58 TL  olduğu ve  ikinci arttırma günü alacaklıya 1.900,00 TL bedelle ihale  edildiği görülmektedir. Bu ihale bedelleri, gayrimenkullerin  kıymetinin yüzde kırkını karşılamakta ise de,  satış masrafı olarak ; kıymet taktiri gideri 650,00 TL, gazete ilan gideri 1.785,00 TL ve tebligat gideri 18,50 TL nin ¼  olan ve her bir taşınmaza düşen  608,75 TL  lik miktarı  karşılamamaktadır.

Bu durumda mahkemece yukarıdaki yasa maddesinin amir hükmü gereğince  ikinci arttırmada ihale bedelinin  yüzde kırkını ve satış masraflarını karşılamadığı nazara alınarak ihalelerin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle  ve  eksik incelemeyle  şikayetin reddine  dair karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9879
Karar No: 2015/837
Karar Tarihi: 12.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/9879 E.  ,  2015/837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/193306

MAHKEMESİ : Kalecik(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2012

NUMARASI : 2011/110 (E) ve 2012/46 (K)

SUÇLAR : Yaralama, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun kendisiyle aynı okulda öğrenim gören M. A. isimli öğrenciyi sürekli rahatsız etmesi nedeniyle, müdür vekili olarak görev yapan tanık A.. D..'ın okul çıkışında suça sürüklenen çocuğu oyalayarak M. A.'nın evine rahatça gidebilmesini sağlamak amacıyla müdür yardımcısı olan mağduru görevlendirdiği, mağdurun suça sürüklenen çocuğun okulda olmadığını fark etmesi üzerine, M. A.'yı rahatsız etmesini önlemek maksadıyla aracıyla arayıp bularak okula davet ettiği ancak suça sürüklenen çocuğun gelmek istememesi üzerine aralarında tartışma çıktığı ve suça sürüklenen çocuğun bu olay nedeniyle atılı suçları işlediğinin anlaşılması karşısında öğrenciler arasında disiplini sağlamak ve onları korumanın da mağdurun görevleri arasında bulunduğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçelerle eylemlerin mağdurun görevi nedeniyle gerçekleştirilmediği kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2005/19285
Karar No: 2006/3858
Karar Tarihi: 21.03.2006

2. Hukuk Dairesi 2005/19285 E., 2006/3858 K.

**2. Hukuk Dairesi 2005/19285 E., 2006/3858 K.**

**- TEMYİZ EDİLEBİLEN KARARLAR**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 308 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 313 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 427 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacılar H…

….. M…

……. ve N…

….. M…

……. müştereken verdikleri 14/4/2005 tarihli dava dilekçesi ile davalı S…

….. M…

…….'nu evlat edinmelerine izin verilmesini istedikleri, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 308. maddesinde "evlat edinilenin, evlat edinenden en az onsekiz yaş küçük olması şarttır" hükmü mevcuttur.

Dosyada mevcut nüfus kayıt örneklerinden, davacı Hatice'nin 1/7/1959 doğumlu olup, 1958 doğumlu davalı S…

……'den küçük olduğu anlaşılmaktadır.

Evlat edinilen S…

…..'in evlat edinen Hatice'den daha büyük olduğu ve bu nedenle Medeni Kanunun 308. maddesindeki şartın gerçekleşmediği gözetilmeksizin davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Diğer taraftan; anılan Kanunun 313. maddesinde ergin ve kısıtlıların hangi hallerde evlat edinilebileceği düzenlenmiştir.

Dosya içeriğinden, davacılar ile davalının daha önce ve halen birlikte oturmadıkları, davalının küçükken en az beş yıl süre ile davacıların bakım, gözetim ve eğitiminde olduğuna dair bir delilin de bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, Medeni Kanunun 313. maddesinin 1. fıkrasının 1, 2 ve 3. bentlerinde belirtilen şartların mevcut olmadığı düşünülmeksizin davanın kabulüne karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, 21.3.2006 oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/483
Karar No: 2019/6117
Karar Tarihi: 21.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/483 E.  ,  2019/6117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Dosya kapsamından, sanığın herhangi bir ağaç kesme ve örtü temizliği gerçekleştirmeden işgal ve faydalanmada bulunduğunun ve bu bağlamda tazmini gereken doğrudan zarar doğmadığının anlaşılması karşısında; raporda belirtilen ağaçlandırma giderinden oluşan dolaylı zararı ödememesi nedeniyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2)...... sayılı TCK'nun 51/7. maddesi uyarınca, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğine ilişkin ihtarın yapılmaması ve ...... sayılı TCK'nun 51/8. maddesi uyarınca sanığın denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde ertelenmiş bulunan hapis cezasının infaz edilmiş sayılacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''01.03.2014'' yerine ''06.03.2014'' olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı; sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2013
Karar No: 2019/2370
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2013 E.  ,  2019/2370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2019/1847
Karar No: 2019/9351
Karar Tarihi: 02.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/1847 E.  ,  2019/9351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında mağdur ...'a ve mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara yönelik katılanın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, aynı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere, temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

b) Adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının olaydan en az altı ay sonra değerlendirilmesinin gerektiği, katılanın olayın üzerinden en az altı ay geçtikten sonra mevcut raporları ile birlikte Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek yüz bölgesinde tespit edilen yaralanmaların yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden, olayın üzerinden belirtilen süre geçmeden düzenlenen 06.12.2013 tarihli rapor hükme esas alınmak suretiyle eksik inceleme ve yetersiz rapor ile hüküm kurulması,

c) Katılanın yüzünde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki yüzde sabit izin, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği gözetilmeden, sanıklar hakkında temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi yerine 86/2. maddesi gereğince belirlenmesi,

d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.