Esas No: 2018/5696
Karar No: 2019/2822
Karar Tarihi: 17.06.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/5696 E.  ,  2019/2822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-... 2-D.. S.. 3-... 4-H.. S.. 5-Y.. S.. 6-B.. S.. 7-Ö.. S.. 8-G.. S.. 9-F.. S.. ile davalı İ.. D.. arasındaki davadan dolayı ...Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 24.06.2015 gün ve 2013/1015-2015/296 sayılı hükmü bozan 23. Hukuk Dairesi'nin 27.06.2018 gün ve 2015/9294-2018/3783 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Karar düzeltme talebinin kural olarak temyiz incelemesini yapan Yargıtay Hukuk Dairesince incelenmesi gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün 2018/1 sayılı işbölümü kararı ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan ve 01.07.2016 tarihinden sonra temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtay'a gelen dosyalardaki temyiz ya da karar düzeltme taleplerini incelemek görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir.

Dava kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan verilmeyen hisse ve daire bedellerinin tahsili istemine ilişkin olup yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, Yargıtay Yüksek 23 Hukuk Dairesi’nce yerel mahkeme kararı bozulmuş, bozma kararına karşı davalı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Davacılar, davalı yüklenici ile sözlü olarak kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıklarını buna göre yapılacak inşaattaki dükkanlardan %30 hisse ve 4 dairenin arsa sahiplerine verileceğinin kararlaştırıldığını, daha sonra arsa sahiplerinden..., D.. S.. ve Ö.. S.. arasında 19.06.2012 tarihli taşınmaz satış sözleşmesi imzalandığını, inşaat bitirilmesine rağmen dükkanlara ilişkin hissenin devrinin yapılmadığını, verilmeyen 1 daire ile normalde verilmesi gereken yerine değeri daha düşük bir daire verilmeye çalışıldığını, %30’luk dükkan hissesinin tapuda davacılar adına tesciline olmadığı takdirde bedelinin tahsiline, verilmeyen 1 dairenin bedelinin tahsiline ve verilmesi gereken (13 nolu) daire yerine verilmek istenen daire (12 numaralı) arasındaki değer farkının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı yüklenici ise davacıların bir kısmının aktif dava ehliyeti bulunmadığını, yüklenici olarak 19.06.2012 tarihli yazılı sözleşmede taraf olan..., Ö.. S.. ve D.. S.. ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi ilişkisi kurulduğunu diğer davacılar bakımından akdî ilişkiyi reddettiğini çünkü diğer davacılara ait hisseleri satın aldığını ve bunun tapu kütüğünden anlaşılabileceğini, 19.06.2012 tarihli yazılı sözleşmeye göre 3 bağımsız bölüm devri borcunu...’ya 1 , D.. S..’ya yazılı talimatı üzerine H.. S..’ya 1 bağımsız bölüm ve Özgür Özer Sarıkaya düşen bağımsız bölümün de akrabası F.. S..’ya devredildiğini, dükkanlar bakımından ise Tunceli Noterliği’nin

Okundu.

21.04.2014 tarihli ihtarnamesi ile hisselerin devir alınmasının ihtar edildiğini, devir almayan davacıların kendi kusurlarına dayanarak dava açamayacaklarını davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporu alınmış, dükkanlar bakımından depo fiyatı eklenmeksizin dükkan değerinin %30’una karşılık gelen bedelin davacılar arsa paylarına karşılık gelen miktarı olan 82.826,77 TL üzerinden kısmen kabul, 19.06.2012 tarihli sözleşme dışında kalan davacılar lehine 1 adet daire bedelinin verilmesi talebinin bu hususun yazılı sözleşmede yer almaması sebebi ile reddine, 13 nolu bağımsız bölüm yerine 12 nolu bağımsız bölümün değer farkına dair talebin reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiş, Yargıtay Yüksek 23. Hukuk Dairesi’nce, dükkan hissesi bakımından yapılan hesaplamada depo değerinin de hesaplanması gerektiği ve davacılara miras payları oranında ödeme yapılmasına karar verilmesi gerektiği, ayrıca 19.06.2012 tarihli sözleşmeye göre D.. S..’ya verilmeyen 1 adet daire bedelinin verilmesi gerektiği gerekçeleri ile bozulmuştur.

Her ne kadar Yargıtay Yüksek 23. Hukuk Dairesi’nce yerel mahkeme kararı işin esası yönünden incelenmiş ise de dava konusu ... Mahallesi 1250 Ada 1 parselde kain taşınmazın davalı İ.. D..’e satış sureti ile yapılan devrinden önce davacılardan başka hissedarlarının da bulunduğu, ayrıca davalının 19.06.2012 tarihli sözleşmenin tarafı olan ..., Ö.. S.. ve D.. S.. dışında kalan davacılar bakımından akdi ilişkiyi reddetmesi, davalı İ.. D..’e yapılan 26.06.2012 tarihli hisse devirlerinin tapu kütüğü kayıtlarında satış işlemi olarak görünmesi ve..., Ö.. S.. ve D.. S.. dışında kalan davacılar tarafından iddia edilen sözlü kat karşılığı inşaat sözleşmesi ilişkisinin ispatlanamaması sebebi ile..., Ö.. S.. ve D.. S.. dışında kalan davacılar bakımından aktif husumet yokluğundan, ..., Ö.. S.. ve D.. S.. bakımından ise kat karşılığı inşaat sözleşmesi ilişkisinin kurulduğu 19.06.2012 tarihli sözleşmede yüklenici sıfatının ... Teknik Yapı Mühendislik Sanayi Limited Şirketi’ne ait olduğu; ancak kat karşılığı inşaat sözleşmesi ilişkisinin...Teknik Yapı Mühendislik Sanayi Limited Şirketi ile kurulmasına rağmen davalı olarak şirket yetkilisi olan İ.. D..’in gösterilmesi sebebi ile pasif husumet ehliyeti yokluğundan davanın reddi gerekirken yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi hatalı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme isteminin kabulü ile Yargıtay Yüksek 23. Hukuk Dairesi’nin 27.06.2018 günlü 2015/9294 Esas 2018/3783 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 136,00 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin ve karar düzeltme harçlarının istek halinde karar düzeltme isteyen davalıya iadesine,

17.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.