Esas No: 2022/13143
Karar No: 2023/720
Karar Tarihi: 21.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/13143 E.  ,  2023/720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 25.09.2009 tarihli ve 2009/180 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın gece vakti mağdur ... ile katılanlar ... ve ...'ya ait olan üç adet atı çalmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle ayrı ayrı üç kez 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-g, 143 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2012 tarihli ve 2009/115 Esas, 2012/11 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan üç kez 5237 sayılı Kanun'un 142/2-g, 143, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2012 tarihli ve 2009/115 Esas, 2012/11 Karar sayılı kararının sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 05.03.2014 tarihli ve 2013/12871 Esas, 2014/5912 Karar sayılı kararı ile suçların gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği belirtilerek sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması nedeniyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.05.2014 tarihli ve 2014/19 Esas, 2014/33 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan üç kez 5237 sayılı Kanun'un 142/2-g, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.05.2014 tarihli ve 2014/19 Esas, 2014/33 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 04.07.2018 tarihli ve 2016/2550 Esas, 2018/8480 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlar ... ve ...'ya yönelik hükümlerin onanmasına, katılan ...'ya yönelik hükmün ise; sanığın bozma sonrası yürütülen yargılama sırasında katılanın zararını gidermek istemesi nedeniyle, sanığa tazmin edilecek zarar ve makul süre bildirilip ödeme yeri gösterildikten sonra sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2021 tarihli ve 2020/37 Esas, 2021/287 Karar sayılı kararı ile sanığın mağdur ...'ya yönelik hırsızlık suçundan TCK'nın 142/2-g, 168/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz dilekçesinde; hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğini bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk derece mahkemesince; katılanların istikrarlı beyanları, sanığın hayatın olağan akışına aykırı savunması, tanık ...'in anlatımları ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak, sanığın olay günü gece vakti olduğu kesin olarak tespit edilemeyen zaman diliminde, mağdura ait olup harman yerinde yere çakılı vaziyette bağlı halde bulunan atı çaldığı kabulüyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir.

2. Mağdur ... soruşturma aşamasında; 27.06.2009 günü saat 15:00 sıralarında evinin arka tarafında bulunan boş arsaya zinciri ile yere çakmış olduğu 1.500,00 TL değerindeki atının çalındığını 28.06.2009 günü saat 07:00 sıralarında fark ettiğini, çalınan atının bulunamadığını, kovuşturma aşamasında; çalınan atının ölü olarak ele geçirildiğini, sanık tarafından elden ödeme suretiyle zararın giderildiğini beyan etmiştir.

3. 29.06.2009 tarihli olay yeri inceleme raporunda; suça konu atın boş çayırlık alan içerisinde kazık tabir edilen sapaya bağlı halde iken çalındığı belirtilmiştir.

4. 30.06.2009 tarihli ihbar tutanağına göre; saat 10:06'da kolluk görevlilerini arayan bayan şahsın, ... adlı şahsın gece vakti ... ilçesinin köylerinden üç at çaldığını birinin yolda öldüğünü, diğer ikisinin adı geçen şahsın ahırının arka tarafında bağlı olduğunu ihbar ettiği anlaşılmıştır.

5. 30.06.2009 tarihli tutanaklar ile; sanığın ikametinde yapılan arama sonucu ihbarda geçen ahırın arka kısmındaki bahçe içerisinde dört adet atın bağlı vaziyette görüldüğü, ikisinin temyiz dışı katılanlar ... ile ... tarafından teşhis edildiği belirlenmiştir.

6. Sanık aşamalarda; ikametinin arka kısmında kolluk görevlilerince bulunan temyiz dışı katılanlar ... ile ...'ya ait atları, 29.06.2009 günü ikametinin yan tarafındaki tarlada görüp getirdiğini, polisi aramanın aklına gelmediğini, üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini savunmuştur.

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntıları belirtildiği üzere; dosya içerisindeki ihbar tutanağı, mağdurun aşamalardaki anlatımları, sanığın hayatın olağan akışına uymayan savunmaları karşısında sanığın eyleminin sübuta erdiği belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış; TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2021 tarihli ve 2020/37 Esas, 2021/287 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.