Esas No: 2023/3521
Karar No: 2023/10203
Karar Tarihi: 19.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/3521 E.  ,  2023/10203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2372 E., 2023/443 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında Tonya Cumhuriyet Başsavcılığının 11.06.2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2.Tonya Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan düşme kararı verilmiştir.

3. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk

Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan düşme kararının kaldırılmasına, sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanığın, katılana ait 368 ada 16 parselde bulunan arazisinin sınırlarına girecek şekilde direk dikmek suretiyle işgal ettiği iddiasıyla açılan davada daha önce katılan ile sanık arasında aynı suç ve aynı yerden dolayı Tonya Cumhuriyet Başsavcılığınca 2019/339 sayılı soruşturma yürütüldüğü ve uzlaşma nedeni ile takipsizlik kararı verildiği ve dosyanın kesinleşerek kapandığı, ancak müştekinin beyanı doğrultusunda tecavüzün devam etmesi nedeni ile mükerrer soruşturma olarak değerlendirilmediği ve tekrar soruşturma konusu yapıldığı olaya konu arazide yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda 368 ada 17 parsel sahibi sanığın 368 ada 16 parselde bulunan katılanın arazisinin sınırlarına girecek şekilde direk dikerek arazisine tecavüz etmiş olduğu tespit edilmiştir.

2. 25.03.2021 tarihli fen bilirkişi raporundaki ağaç direklerinin yerlerinin aynı olduğu ve uzlaşma sonrası sanık tarafından yeni dikilmiş veya uzlaşılan dava kapsamındaki kazıklardan başkaca bir tecavüzün mevcut olmadığı, katılanın şikayetçi olamayacağına dair uzlaştığı bir konu hakkında şikayetçi olduğu, bu yönüyle kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşılmakla sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece yapılan keşif neticesinde bilirkişi tarafından düzenlenen 27.04.2022 tarihli bilirkişi raporunda şikayet konusu bölümde herhangi bir dikili direğin mevcut olmadığının tespit edilmesi karşısında; hakkı olmayan yere tecavüz suçunun temadi eder niteliği birlikte değerlendirildiğinde sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ile katılan arasında dava konusu aynı yer için yürütülen soruşturmanın uzlaşma nedeni ile takipsizliğine karar verildikten sonra tecavüzün devam ettiği ve mahkemece yapılan keşifte 27.04.2022 tarihli fen bilirkişi raporu ile de herhangi bir dikili direğin mevcut olmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.03.2023 tarihli kararında katılan vekilinin öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tonya Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2023 tarihinde karar verildi.