erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/5455
Karar No: 2019/13092
Karar Tarihi: 04.11.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/5455 E.  ,  2019/13092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Cumhuriyet Savcısının 06.05.2014 tarihli dilekçe içeriğine göre, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm aleyhine temyiz talebinde bulunduğu görülmekle ve sanık ...'a gerekçeli karar 21.05.2014 tarihinde Tebligat Kanunun 21/2. maddesi gereği tebliğ edilmiş ise de, sanığın 28.03.2011 ve 20.05.2013 tarihlerinde yapılan talimat duruşmaları sırasında vermiş olduğu bilinen son adresine yokluğunda verilen kararın tebliğ edilmesi gerektiği anlaşılmakla, sanığın kararı süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

1) Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Katılanın yüzünde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki yüzde sabit izin, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği gözetilerek, sanıklar hakkında temel cezanın 5237 sayılı TCK.nın 86/1. maddesi yerine 86/2. maddesi gereğince belirlenmesi, sonuç cezaya etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre; sanık ...'nin mağdurun yüzünde meydana gelen sabit izin kendi fiili neticesinde oluşmadığına, üst hadden ceza tayininin kanuna aykırı olduğuna, hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ...'in olayla bir ilgisinin bulunmadığına, ayırmak için müdahale ettiğine, mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna, yüzdeki sabit izin kendi fiili neticesinde gerçekleşmediğine dair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

Sanığın mağdura yönelik hürriyetinden alıkoyma eylemini bıçakla tehdit etmek suretiyle gerçekleştirdiği kabul edilmesine karşın, hakkında kurulan hükümde temel cezanın TCK.nın 109. maddesinin 2. fıkrası yerine aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4814
Karar No: 2015/9853
Karar Tarihi: 09.04.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/4814 E.  ,  2015/9853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/9489

Hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan sanık K.. K..'un yapılan yargılanması sırasında; Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesiyle Kocaeli 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Kocaeli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/2014 gün ve 2014/769 E. 2014/194 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3868
Karar No: 2020/7928
Karar Tarihi: 01.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/3868 E.  ,  2020/7928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Edirne İcra Hukuk Mahkemesi

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 17/02/2020 tarih ve 2020/812 Esas - 2020/1357 Karar sayılı "Adli Yardım talebinin reddine" dair ilamına davacı ... tarafından itiraz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 17.02.2020 tarih ve 2020/812 Esas 2020/1357 sayılı Kararı ile, adli yardım talebinin reddine dair Daire kararına karşı, davacı tarafından itiraz edilmesi üzerine dosya Dairemize tevdi edilmiş olmakla dosyadaki belgeler okundu.

İtiraz eden davacı tarafından İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesinin 2019/1216 Esas ve 2019/1918 sayılı Kararının Adli Yardım Talepli olarak temyiz edildiği ileri sürerek adli müzaheret taleplerinin kabulü ile mahkemenin gerekçeli kararı kesinleşinceye kadar temyiz harç ve masrafları ile birlikte tüm yargılama giderlerinden muaf tutulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 17.02.2020 günlü ve 2020/812 Esas 2020/1357 Karar sayılı ilamıyla, davalıların adli yardım istemleri 6100 sayılı HUMK'nın 334/1 maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.

Bu karara davacı 03.07.2020 tarihli dilekçeyle itiraz edilmiştir.

Adli Yardım 6100 sayılı HUMK’nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelerde adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olunması ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olunmamasıdır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin kendisi ile ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1). Adli yardım isteğinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı belgelendirilerek belirlenecektir. Somut olayda hükmü temyiz eden davacı kendisi ile ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından davacının adli yardım talebi hakkında verilen ret kararında bir isabetsizlik bulunmadığından itiraz eden davacının itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 17.02.2020 gün, 2020/812 Esas 2020/1357 Karar sayılı adli yardım talebinin reddine dair karara karşı davacının itirazının 6100 sayılı 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak reddine, dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 01.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Esas No: 2013/4096
Karar No: 2013/7772
Karar Tarihi: 29.04.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/4096 E.  ,  2013/7772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı; davalının Pendik 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/2617 esas sayılı icra dosyasında kendisi aleyhinde icra takibi başlattığını, sözkonusu bonoyu davalının iş yerinde işe başlarken teminat amacıyla verdiğini belirterek, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiş, davacı vekili de 06/06/2011 havale tarihli ıslah dilekçesi ile müvekkilinin icra takibinin asıl alacak ve ferileriyle birlikte borçlu olmadığının tespitine ve % 40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili 24.02.2012 havale tarihli dilekçesiyle; davacının müvekkilinin işyerinde çalışırken iş yerinde hırsızlık yaptığını, müvekkilinin durumu farketmesi üzerine davacının takibe konu senedi verdiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamada; davalının 17.08.2010 tarihli polis ifadesinde ''davacının işyerinde çalışırken hırsızlık yaparken yakalandığını,...20.000 TL çalmasından dolayı polise haber vermemesi karşılığında senet düzenlediklerini...'' beyan ettiği, bu ifadeye nazaran takip konusu senet nedeniyle davacının borcunun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile Pendik 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/2617 esas sayılı takip dayanağı 01.02.2009 vade tarihli senet için davacının borcu olmadığının tespitine ve davalının kötüniyeti saptanmadığından davacı lehine tazminat taktirine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlığın, işçi işveren ilişkisi nedeniyle verilen bonodan kaynaklanmasına göre iş hukuku kuralları çerçevesinde çözümlenmesi gerektiğinden davaya bakmakla iş mahkemelerinin görevli olduğu gözetilmeden işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde davalıya iadesine, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3343
Karar No: 2017/4433
Karar Tarihi: 07.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2017/3343 E.  ,  2017/4433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 17.Ceza Dairesinin 09/10/2017 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay günü saat; 19:00 sıralarında, ameliyat olan arkadaşı tanık ...’un Fatih ilçesi Çarşamba semtindeki evine ziyarete giden yakınanın, kullanımdaki ... İşçileri Sendikası ... adına kayıtlı ... plakalı aracı ... ... Camiinin yan tarafına park ettiği, tanığın ikametgahı olan binanın 5. katındaki dairesine gittiği; bir süre sonra ses gelmesi üzerine tanık ...’nın evinin camından dışarıya baktığı ve sanık ...’nın, diğer sanıklar ... ... ve ... ... ile birlikte park halindeki aracın camını taşla kırıp oto teybini almaya çalıştıklarını gördüğü ve hemen evinden çıkıp aşağıya inerek sanıkların peşlerinden koşmaya başladığı, olay yerinden yaklaşık 150 metre ileride sanıklardan birini kolundan yakaladığı, oto teybini sorduğu sanığın önde koşarak kaçan diğer sanıkta olduğunu söyleyerek bir anda tanığa bıçak tevcih ettiği, bunun neticesinde tanık ...’un yakaladığı sanığı bıraktığının anlaşılması karşısında, öncelikle olayın diğer sanıkları ile ilgili İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2005/1396 ile İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2016/60 Esas sayılı dava dosyaları celpedilip incelenerek; olanaklı ise dava dosyalarının birleştirilmesi, olanaklı değil ise bu dosyalara yansıyan deliller irdelenip olay sırasında her bir sanığın suç teşkil eden fiildeki konumu, suç teşkil eden fiile katkıları duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptandıktan sonra sanık ...’nın hukuki durumunun belirlenip bu bağlamda, suç tarihinde yürürlükteki 765 sayılı TCK'nın 495/2. maddesinin bu sanık yönünden uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/16064
Karar No: 2009/17851
Karar Tarihi: 03.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16064 E.  ,  2009/17851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 297 ada 4 parsel sayılı 31.208,24 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın ham ... ve taşlık niteliği ile devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin ham ... niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Toplanan deliller, uzman bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından çekişmeli taşınmazın eğiminin % 10-12 olduğu, üzerinde halen ... ve ... ağaçları ile çalıların bulunduğu, kayalıkların yer aldığı, kısmen sürülü olduğu ancak tarımsal faaliyetin son 1 yıldır yapıldığı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı ile zilyetlik koşullarının bulunmadığı, 1965 tarihli memleket haritasında açıklık alanda kaldığı saptanarak mahkemece davanın kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak çekişmeli taşınmazın halen üzerinde orman ağaçlarından olan ... ve ... ağaçlarının, çalıların bulunması taşınmazın eylemli durumda orman vasfını taşıdığını göstermektedir. MAhkemece taşınmazın vasfının "orman" olarak kabul edilmesi gerekirken "ham ..." olarak kabul edilmesi doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hükmün 1.fıkrasındaki "ham ..." kelimesinin hükümden çıkartılarak bunun yerine "orman" kelimesinin eklenmesi sureti ile düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.'nın 438/7 maddesi gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 03/12/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/1862
Karar No: 2014/12498
Karar Tarihi: 26.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/1862 E.  ,  2014/12498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 07.12.2005 tarihli erteli mahkumiyete dair kararınınn süresinde temyiz idelmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresin icinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 26.06.2012 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101.maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 26.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15563
Karar No: 2019/4109
Karar Tarihi: 11.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15563 E.  ,  2019/4109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1)Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun’un 110/2. maddesinden cezalandırılması talebi ile dava açılmış olmasına rağmen, CMK’nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, aynı Kanun'un 110/3. maddesinin uygulanması,

2)Yangın sahasında yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ile, yangından dolayı herhangi bir ağacın zarar görmediği, yangının örtü yangını şeklinde seyrettiği tespit edilmiş olup, 6831 sayılı Kanun'un 110/3. maddesinde düzenlenen gerçek zararın hesabında yanan sahada hasar gören ağaç ve ağaçcıklarla, bitki örtüsüne göre oluşan zarar, ağaç ve ağaçcıkların hayatiyetini kaybedip etmediği, geride kalan emvalin değerlendirilme miktarı, yok olan canlı varlıktan ve toprağın verim gücündeki azalma gibi hususların nazara alınması gerekip, ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarının dikkate alınmaması gerektiğinden, koşulları varsa 5271 sayılı CMK’nun 231/5. maddesinin uygulanması hususunun tartışılması yerine, ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarından oluşan zararın sanıklar tarafından giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de,

Taksirli suçlardan mahkûmiyet halinde, TCK’nun 53. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/16198
Karar No: 2007/14939
Karar Tarihi: 02.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/16198 E.  ,  2007/14939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06.10.2005

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan \* 06.03.2007 günü duruşmalı temyiz eden K T ile vekili Av. K Ö geldiler. Temyiz eden karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mirasçılık ve mirasın geçişi, miras bırakanın ölümü tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir. (4722 S.K. md.17)

1- Davalılar K, S ve S' nin temyizinin incelenmesinde; Davacının davasını ıslah ederek tenkise dönüştürdüğü anlaşılmıştır. Temlikler 16.09.1986 tarihinde Borçlar Kanununun 242. maddesine göre rücu şartıyla yapılmıştır. Miras bırakan 10.07.1988 tarihinde ölmüştür. Davacı Türk Kanunu Medenisinin 507/4 maddesindeki mahfus hisseyi bertaraf etmek kastını kanıtlayamamıştır. Bu davalılar yönünden davanın reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-Davacının temyizinin incelenmesine gelince;

Davacının davalılardan K, S ve S dışındaki diğer mirasçılara karşı tenkis davası yönünden davacı tercih hakkını ayın olarak kullanıp davalılara bedel ödenmesine karar verildiği halde, bu gayri menkullerin davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken bu yönden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırıdır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün 1. bentte gösterilen nedenlerle K, S ve S lehine, 2. bentte gösterilen nedenlerle davacı lehine BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.11.2007 (Cuma)
Esas No: 2021/3238
Karar No: 2021/4033
Karar Tarihi: 26.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/3238 E.  ,  2021/4033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.03.2019 tarih ve 2017/146 E. - 2019/141 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nce verilen 25.02.2021 tarih ve 2019/785-2021/281 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi adli yardım talepli olarak davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1-Davalı vekilinin adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede; 6100 sayılı HMK’nın 334 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin, davanın gerektirdiği giderleri ödeme gücünden kısmen veya tamamen yoksun bulunduğunu ve taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmadığını ispat etmesi gerekir. Aynı Yasa’nın 336/2. maddesine göre talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye sunmak zorundadır. Davacı adli yardım talebi ile ilgili olarak HMK'nın 336/2. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin ekinde sunması gereken belgeleri sunmadığı, daha önce dosyaya sunulan belgelere dayalı olarak yaptığı adli yardım talebinin Bölge Adliye Mahkemesince reddedilmesi ve bu kararın kesinleşmesi üzerine istinaf harçlarını da dosyaya yatırdığı, ayrıca adına kayıtlı taşınmazlarının da bulunduğu anlaşılmakla, kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından davalı vekilinin adli yardım talebinin HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalı vekiline işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazı reddedildiği taktirde 6100 sayılı HMK’nın 366 maddesi atfı ile 344. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/19292
Karar No: 2018/2802
Karar Tarihi: 07.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/19292 E.  ,  2018/2802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, hisse senedi alımı konusunda tecrübeli olan davalının banka hesabına yatırım amaçlı hisse senedi alınması için 13.680,00 TL para gönderildiğini, davalı tarafından hisse senedi alınmadığı gibi gönderilen bedelin de iade edilmemesi üzerine başlatılan icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, cevap dilekçesi vermemiş, duruşmaya katılmamıştır.

Mahkemece, hisse senedi alımından kaynaklanan uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu gerekçesiyle Ticaret Mahkemelerine görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

6102 sayılı TTK'nın 4. maddesine göre bir davanın ticari dava sayılabilmesi için tarafların tacir olması ve uyuşmazlığın her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğmuş bulunması veya anılan yasa maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan sayılması gerekir. Kanun’un 5/3 fıkrası uyarınca dava tarihi itibariyle Asliye Hukuk Mahkemesi ile Asliye Ticaret Mahkemesi arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, somut olayda uyuşmazlık, davalı şirket tarafından hisse senedi alımı için yetkilendirilen davalıya gönderilen bedelin iadesi amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkindir. Davalı, tacir olmadığı gibi eldeki dava da Ticaret Kanununda düzenlenen mutlak ticari davalardan değildir. Hal böyle olunca davaya bakmaya Ticaret Mahkemesi değil Asliye Hukuk mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. O halde, mahkemece, işin esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu Ticaret Mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.