erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/8840
Karar No: 2010/15306
Karar Tarihi: 20.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8840 E.  ,  2010/15306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre %12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10494
Karar No: 2016/16250
Karar Tarihi: 07.12.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/10494 E.  ,  2016/16250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuklar ... ile ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Aralarında menfaat çatışması bulunan suça sürüklenen çocuk ... ile temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'ün kovuşturma evresinde aynı müdafii ile temsil edilmeleri suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 152 ve 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38.maddelerine aykırı davranılması,

2-Suça sürüklenen çocuk ...'in suç tarihinde, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılama, bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığı araştırılmadan, sadece hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğunu bildiren ... İlçe Devlet Hastanesinin 02/04/2013 tarihli raporuyla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Suça sürüklenen çocuk ... ile ilgili dosya içerisinde mevcut SİR raporunda işlediği suçun anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmediği, özel eğitim ve rehabilitasyon merkezine gittiğinin belirtilmesi karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında işlediği belirtilen suçlara yönelik suçun anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğine ilişkin rapor alınmadan hüküm kurulması,

4-Iştirak halinde suç işleyen suça sürüklenen çocuklara sebebiyet verdikleri yargılama giderleri ayrı ayrı yükletilmesi gerekirken yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuklardan müştereken tahsiline karar verilerek 5271 sayılı CMK'un 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/9657
Karar No: 2020/1021
Karar Tarihi: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/9657 E.  ,  2020/1021 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2013/23879
Karar No: 2016/1901
Karar Tarihi: 22.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/23879 E.  ,  2016/1901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 04/02/1983 tarih ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, “Ceza dairelerinde, daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde; mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır” hükmüne yer verildiği,

Sanık ...'in .... İlköğretim okulunda müdür olarak, sanık ...'ın ise aynı okulda Müdür yardımcısı olarak görev yaptığı, .... Şubesi'ndeki Okul Aile Birliği'nin 079142 numaralı hesabı ile ana sınıfının 047352 numaralı hesabının incelenmesinde; 01/09/2004-14/02/2007 tarihleri arasındaki Okul Aile Birliği gelirleri toplamının 53.908,23 TL; giderlerinin ise 44.428, 76 TL olduğu ve bankada 9.479,47 TL olması gerekirken 1.492,73 YTL olduğunun tespit edildiği, 15/02/2007 ve 16/02/2007 tarihleri arasında bu paranın 7.472,50 TL'sinin bankaya yatırıldığı, 514,24 TL açık bulunduğu, ana sınıfı hesabında ise 981.00 TL açık olduğunun tespit edildiği, söz konusu hesaplardan para çekme işleminin sanıklar tarafından yapıldığı, Okul Aile Birliği hesabındaki 514,24. TL'lik fark ile ana sınıfı hesabındaki 981.00 TL'lik farkın sanıkların uhdelerinde kaldığı, böylece sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, kamu görevlisi olan sanıkların eyleminin TCK'nın 247. maddesi kapsamında Zimmet suçu kapsamında kalacağı ve tebliğname tarihinin de, 27/08/2013 olduğu anlaşılmakla,

İddianamedeki anlatım ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek (5.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, 22/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2383
Karar No: 2017/5561
Karar Tarihi: 09.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/2383 E.  ,  2017/5561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/08/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; uyuşmazlığın idari yargının görev alanına girmesi nedeni ile davanın görev yönünden reddi ile mahkemenin görevsizliğine dair verilen 10/03/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, taksirle yaralama eylemine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, uyuşmazlığın idari yargının görev alanına girmesi nedeni ile davanın görev yönünden reddi ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kendisini taksirle yaralayan davalının ceza mahkemesince cezalandırılmasına karar verildiğini belirterek, maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı; davacının daha önce açmış olduğu tazminat davasında verilen görevsizlik kararı ile kesin hüküm oluştuğunu, davacının davasının adli yargıda görülme imkanı bulunmadığını, muhatabın idare olduğunu, kesin hüküm, derdestlik itirazında ve zamanaşımı def’inde bulunduğunu belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davaya konu olayda davalının görevli bulunduğu sırada görevi nedeniyle gerçekleştirdiği eylem nedeni ile davacının yaralanmasına sebebiyet verdiği, görevli memurun hizmetten ayrılamayan eylemi nedeniyle meydana gelen olayın idarenin hizmet kusuru sayıldığı ve görevli mahkemenin idare mahkemesi olduğu gerekçesiyle, uyuşmazlığın idari yargının görev alanına girdiği belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2. maddesi gereğince, idari yargı yerlerinde ancak ilgili idari kuruluş dava edilebilir. Bu yasal düzenlemeye göre, gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişileri aleyhine idare mahkemelerinde dava açılamaz. Şu halde, davacı davasını gerçek kişi olan davalıya yönelttiğine göre, davanın görüm ve çözüm yeri adli yargıdır. Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 13/1. maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle

oluşan zarardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabileceğine göre; davalıya husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek değerlendirme yapılıp karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/8112
Karar No: 2010/20562
Karar Tarihi: 21.09.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/8112 E.  ,  2010/20562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece, yüze karşı verilen kısa kararda, %40 oranında icra inkar tazminatının davacıdan alınıp davalıya verilmesine karar tesis edilmesine karşın, gerekçeli kararda “davalı tarafın tazminat talebinin reddine" hükmedilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

T.C. Anayasası, yargılamada aleniyet ilkesini benimsemiştir. Bu nedenle, yargılama açık olarak yapılacak ve yargılama sonunda verilen karar HUMK.nun 388/son madde hükmü gereği açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça belirtilecektir. HUMK.nun 382. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da verilen kısa karara uygun olması gerekir.(HUMK.nun 381/2-1 madde hükümleri gereği) Bu nedenle mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 10.04.1992 tarih 7/4. sayılı kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağının belirtilmiş bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş, önceki kararlar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmesi için  vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir

SONUÇ  : Taraflar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  21.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/340
Karar No: 2020/1403
Karar Tarihi: 12.03.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/340 E.  ,  2020/1403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.02.1998 tarih ve 1996/210 esas, 1998/87 karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış, yetkisizlik kararı ile dosyanın gönderildiği ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince de kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 10.10.2019 tarihli dilekçeleri ile vasilik süresinin uzatılmasına ve kısıtlının bakım merkezine yerleştirilmesine izin verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Aksaray 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, 13.11.2019 tarihli ek karar ile kısıtlının bakım merkezine yerleştirilmesine izin verilmesine ve kısıtlının ... Özel ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde kaldığı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Adana 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Aksaray 1. Sulh Hukuk Mahkemesince TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasinin talebi ile ilgili karar vermekte Aksaray 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Aksaray 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/4321
Karar No: 2023/5321
Karar Tarihi: 03.11.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/4321 E.  ,  2023/5321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/209 E., 2023/55 K.

KARAR : Kısmen kabul, kısmen ret

2797 ... Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının davalı ... mirasçıları vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı ... mirasçıları vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 ... Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında ... ... mirasçıları vekilinin adli yardım talebine ilişkin belge sunmadığı tespit edilmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 ... Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca; adli yardım talebinde bulunan davalılara belgelerini sunmak üzere süre verilmesi, sunulduğu takdirde talebin incelenmek üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi,

2. Temyiz talebinde bulunan davalılar vekili adli yardıma ilişkin belgeyi süresinde sunmadıkları takdirde temyiz harç ve masraflarının tamamlanması için süre verilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde, dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesine,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması hâlinde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

03.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/29372
Karar No: 2013/20
Karar Tarihi: 21.01.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/29372 E.  ,  2013/20 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Mahkemece verilen kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan inceleme neticesinde feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesiyle mahkemenin kararı Dairemizin 30.04.2010 tarih 2011/15666 esas, 2012/8318 sayılı kararı ile bozularak davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı vekili 17.07.2012 tarihli dilekçesiyle emsal dosyalarda Dairemizce yapılan inceleme sonucu verilen kararlarda gösterilerek verilen bozma kararındaki maddi hatanın düzeltilmesi talebinde bulunmuştur.

Dairemizce, mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmiş ise de, yeniden yapılan incelemede Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının maddi hataya dayandığı sonucuna varıldığından ortadan kaldırılmasına karar verildi. Dosya yeniden ele alınıp incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tüm dosya kapsamı ve 29.03.2010, 30.03.2010 tarihlerinde davacıya yapılan teklifler ve 01.04.2010 tarihli fesih bildirimi yeniden değerlendirildiğinde davalı banka tarafından davacının çalıştığı bölümün iş hacminde azalma olması sebebi ile organizasyon değişikliği yapıldığı, davacının çalıştığı bölümün yönetici kadrosunun kaldırılarak müdür yardımcılığı ünvanına düşürüldüğü, davacıya ücreti azaltılmadan müdür yardımcısı ünvanı ile aynı birimde veya şubede görev yapması teklifinde bulunulduğu, davacının bu teklifi kabul etmediği, davacının çalıştığı bölümde fesih sonrasında yönetici ünvanında personel görevlendirilmediği, çalışan sayısının bu bölümde azaldığı, davalı banka tarafından feshin son çare olma ilkesine uyulduğu, Dairemizce daha önce yapılan temyiz incelemesinde sehven bozma kararı ile davanın kabulüne karar verildiği kanaatine varılmıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 21.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/3471
Karar No: 2020/1286
Karar Tarihi: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/3471 E.  ,  2020/1286 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2017/10478
Karar No: 2019/9299
Karar Tarihi: 21.10.2019

**8. Hukuk Dairesi         2017/10478 E.  ,  2019/9299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Soybağının Reddi-Babalığın Tespiti

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Tekirdağ Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Tekirdağ Aile Mahkemesi hükmüne karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 31,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 13,00 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 21/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.