erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/8471
Karar No: 2018/639
Karar Tarihi: 24.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8471 E.  ,  2018/639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplumu oluşturan bireyler olduğu, 5237 sayılı TCK'nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre bu durumda yani suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireyler olması halinde tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılamayacağından meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de durumun değişmeyeceği cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.04.2014 tarih 2013/458 esas, 2014/153 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2015/32632 esası ile aynı gün incelemesi yapılan, Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.04.2014 tarih 2013/464 esas, 2014/149 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2015/34245 esası ile aynı gün incelemesi yapılan, Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.04.2014 tarih 2013/456 esas, 2014/151 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2015/34436 esası ile aynı gün incelemesi yapılan, Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06.11.2014 tarih 2013/473 esas, 2014/331 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2016/12170 esası ile aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmalarına karar verilen dava dosyalarının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyaların getirtilip incelenerek mümkün olması halinde birleştirilerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3297
Karar No: 2015/15562
Karar Tarihi: 28.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/3297 E.  ,  2015/15562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, haklı bir sebep olmadan iş sözleşmesinin feshedildiğini beyan ederek davalıdan kıdem tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarını davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin iş sözleşmesinin feshi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davalı işyerinde mağaza sorumlusu olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin mahkemece, davacının yapmış olduğu envanter sayımında açık oranının şirketin kabul edebileceği rakamların çok üzerinde çıktığı, gerekeçsiyle haklı sebeple feshedildiği bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Dosya kapsamı itibariyle davalı işyerinde çeşitli zamanlarda envanter konrollerinin yapıldığı, yapılan sayımlara göre mağaza bazında açık oranlarının tespit edildiği, buna ilşkin davacının savunmasının alındığı görülmüştür. Ancak davalı işyerindeki bu envanter açığının kapsamının ne olduğu, nasıl oluştuğu, açık oranının kabul edilemez düzeyin nasıl belirlendiği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Davalı işyerinde bu sayımlarla ilgili kimlerin sorumlu olacağı, mağaza sorumlusu olarak davacının bu açık oranın çıkmasındaki etkisi ile sorumluluğunun bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi açısından bahsi geçen konuda uzman bilirkişiden görüş alınarak sonuca göre bir karar verilmelidir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla mesai konusunda davalı işyerinin sunmuş olduğu puantaj kayıtları olan dönemlerin dışında olan dönemlerdeki fazla mesai sürelerinin dosya içerisindeki diğer kayıtlara göre değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken fazla mesai alacağı talebinin tümünün reddi hatalıdır.

3-Davacının yıllık izin talebine ilişkin mahkemce bir değerlendirme yapılmadan red kararı verilmesi isabetsizdir. Mahkemce dosyada bulunan kayıtlara göre davacının bu talebininin yeniden değerlendirilmesi gerekirken eksik incelme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerketirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 28.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7671
Karar No: 2013/12176
Karar Tarihi: 10.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/7671 E.  ,  2013/12176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/11/2012

NUMARASI : 2011/560-2012/728

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idareler vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

İ.. M.. İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı İ.. M..nden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5723
Karar No: 2019/3061
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5723 E.  ,  2019/3061 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2012/16720
Karar No: 2012/17778
Karar Tarihi: 16.07.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/16720 E.  ,  2012/17778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 16.7.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/1297
Karar No: 2025/4681
Karar Tarihi: 20.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2025/1297 E.  ,  2025/4681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/828 Değişik İş, 2022/825 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Dairenin 21.11.2024 tarihli, 2022/14352 Esas ve 2024/11407 Karar sayılı ilamı ile; İtiraz Hakem Heyeti kararının temyiz eden davacı vekiline tebliğine dair tebliğ belgesinin de dosyaya eklenmesi için mahkemeye geri çevrilmesine karar verildiği halde geri çevirme kararı sonrasında dosyaya eklenen tebliğ evrakının okunaklı olmadığı ve geri çevirme kararının gereğinin kısmen yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Bu itibarla, gerekli dikkat ve özen gösterilerek sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın mahkemeye yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7150
Karar No: 2013/12172
Karar Tarihi: 10.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/7150 E.  ,  2013/12172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2013

NUMARASI : 2012/348-2013/48

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

İ.. M.. İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı İ.. M..nden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16297
Karar No: 2016/10986
Karar Tarihi: 20.06.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/16297 E.  ,  2016/10986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av. ... ile davalı ... vek.Av. ... aralarındaki alacak davası hakkında Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.03.2015 gün ve 2013/308 E. 2015/212 K. sayılı hükmün davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dairemizin 12.10.2015 tarih, 2015/13976 E. 2015/12390 K. sayılı geri çevirme kararında, mahkeme kaleminde kaldığı anlaşılan duruşma posta pullarının ikmalinin istenildiği, dosyanın ikmal edilerek gönderildiği ancak dosyanın tetkikinde, dosya gönderme formunda ''mürafa için 20.00 TL pul'' ekli olduğu belirtildiği halde, duruşma posta pullarının yine gönderilmediği, dosya içinden pulların çıkmadığı, durumun tutanakla saptandığı anlaşıldığından duruşma pullarının gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu gibi hususlarda gerekli dikkat ve özenin gösterilerek gecikmelere neden olunmamasına, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9276
Karar No: 2013/12562
Karar Tarihi: 17.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/9276 E.  ,  2013/12562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 20.12.2012 gün ve 2012/23701 Esas - 2012/27825 Karar sayılı ilama karşı davalılar vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre bir kısım davalılar vekilinin sair karar düzeltme istekleri HUMK.’nun 440. maddesinde yazılı nedenlere uymadığından yerinde değildir. Ancak,

6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 10. maddesine 8. fıkrasının sonuna “Kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılamaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitimi tarihinden itibaren kanuni faiz işletilir” hükmü eklenmiş olduğundan bu husus yönünden de bozma yapılması gerektiği bu kez yapılan incelemede anlaşılmakla davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin bu yönden kabulü ile Dairemizin 20.12.2012 gün 2012/23701-27825 sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelmede;

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bozma ilamı uyarınca objektif değer artırıcı unsur oranı uygulanarak taşınmaz değerinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Mahkemece bozma öncesi verilen karar ... dışındaki davalılar tarafından temyiz edilmediğinden bu davalılar yönünden bozma öncesi hükmedilen kamulaştırma bedelinin davacı idare lehine kazanılmış hak oluşturacağı gözetilmeden, tüm davalıları da kapsar şekilde fazla kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

2) Fen bilirkişi raporunda kamulaştırılan alan 255,44 m2 olarak tespit edilip, bozma öncesi bilirkişi kurulunca da bu alan üzerinden bedel hesaplanmasına rağmen bozma sonrası mahkemece yapılan resen hesaplamada 376,59 m2 üzerinden bedel tespiti yapılması ve yol olarak terkin kararı verilmesi,

3) 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine eklenen fıkra gereği 27. maddeye göre tespit edilen acele el koyma bedelinin mahsubundan sonra kalan kamulaştırma bedeline 11.08.2009 tarihinden karar tarihine kadar yasal faize hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2256
Karar No: 2015/2852
Karar Tarihi: 09.09.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/2256 E.  ,  2015/2852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/366439

MAHKEMESİ : Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2011

NUMARASI : 2011/13 (E) ve 2011/190 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca hakim somut olayda; suçun işleniş biçimini, suçun işlenmesinde kullanılan araçları, suçun işlendiği zaman ve yeri, suç konusunun önem ve değerini, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını ve failin güttüğü amaç ve saiki göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanunî tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler. 5237 sayılı TCK'nun “Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3/1. maddesi uyarınca suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur. Bu itibarla; kanunda öngörülen alt ve üst sınır arasında temel cezayı belirlemek hâkimin takdir ve değerlendirme yetkisi içindedir. Ancak, Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca, hükümde bu takdirin denetimine olanak sağlayacak biçimde, hak ve nesafet kurallarına uygun, dosya içeriği ile uyumlu yasal ve yeterli gerekçesinin gösterilmesi zorunludur. Bu anlamda; yasa metinlerdeki ifadelerin tekrarı, bu metinlerdeki genel nitelikli ölçütlerin somut olaya ve failine özgülenmediği müddetçe, yeterli bir gerekçe olarak kabul edilemez.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanık hakkında temel ceza tayin edilirken gösterilen ''suçun işlenmesi ile muayeneye tabi aracın teknik kontrollerinin yapılamaması nedeni ile meydana gelen tehlikenin (araç fren sisteminin yetersiz veya arızalı olması , araç far aydınlatma sisteminin arızalı veya yetersiz olması, aracın ağır yük taşıyan yük kamyonu olması, teknik açıdan araçların sebebiyet verdiği ve çoğunlukla ölümle sonuçlanan facia niteliğindeki trafik kazaları) ağırlığı ve sahteciliğin uzmanlık gerektirir şekilde yapılması'' şeklindeki açıklama, TCK'nun 61. maddesinin sanık açısından değerlendirilmesine ilişkin değil de, sahtecilik suçunun muhtemel sonuçlarının neler olabileceğine dair soyut tespitler içermesi cihetiyle yasal ve yeterli gerekçe sayılamayacağından, sanık hakkında yetersiz gerekçe ile fazla ceza tayini,

2- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 09.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/12170
Karar No: 2018/640
Karar Tarihi: 24.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/12170 E.  ,  2018/640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplumu oluşturan bireyler olduğu, 5237 sayılı TCK'nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre bu durumda yani suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireyler olması halinde tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılamayacağından meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de durumun değişmeyeceği cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.04.2014 tarih 2013/458 esas, 2014/153 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2015/32632 esası ile aynı gün incelemesi yapılan, Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.04.2014 tarih 2013/464 esas, 2014/149 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2015/34245 esası ile aynı gün incelemesi yapılan, Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.04.2014 tarih 2013/456 esas, 2014/151 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2015/34436 esası ile aynı gün incelemesi yapılan, Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.09.2014 tarih 2013/462 esas, 2014/258 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2016/8471 esası ile aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmalarına karar verilen dava dosyalarının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyaların getirtilip incelenerek mümkün olması halinde birleştirilerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

Kabule göre;

Adli emanette bulunan suça konu hard disklerin müsaderelerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosyada delil olarak saklanmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5612
Karar No: 2019/3059
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5612 E.  ,  2019/3059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2013/7132
Karar No: 2013/12175
Karar Tarihi: 10.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/7132 E.  ,  2013/12175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2012

NUMARASI : 2009/616-2012/525

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

İ.. M.. İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı İ.. M..nden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.