Esas No: 2018/954
Karar No: 2019/2736
Karar Tarihi: 08.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/954 E.  ,  2019/2736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 03/05/2017 tarih ve 2016/251 E. - 2017/184 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 21/12/2017 tarih ve 2017/1171-2017/1179 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin, "YİĞİT" esas unsurlu markaların sahibi olduğunu, müvekkilince 2015/57853 sayılı, "SOYYİĞİT" ibareli, 29, 30 ve 32. sınıf mal ve hizmetleri kapsayan marka başvurusunun, Markalar Dairesi Başkanlığınca davalı şirkete ait "SOYYİĞİT" ibareli, 3, 29, 30, 32, 32, 35, 40 ve 42. sınıf ürün ve hizmetleri içeren 2001/15594 sayılı marka mesnet alınarak 556 sayılı KHK 7/1-b maddesi uyarınca "enerji içecekleri” haricinde kalan ürünler için kısmen reddedildiğini, bu karara karşı müvekkilince yapılan itirazın ise nihai olarak ...'nın 2016-M-4553 sayılı kararıyla reddedildiğini, ayrıca müvekkilince 2015/37232 sayılı, "YİĞİT" ibareli, 30. sınıf mal ve hizmetleri kapsayan marka başvurusunun, Markalar Dairesi Başkanlığınca davalı şirkete ait "YİĞİT" ibareli, 29 ve 30. sınıf ürün ve hizmetleri içeren 2000/10824 sayılı marka mesnet alınarak 556 sayılı KHK 7/1-b maddesi uyarınca "Baklavalar, şöbiyet, tulumba tatlıları, bülbül yuvaları...Pudingler, kazandibi, sütlaç, sup, tavuk göğsü, krem karamel, muhallebiler, aşureler" hariç olmak üzere "Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar; Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler" haricinde kalan ürünler için kısmen reddedildiğini, bu karara karşı müvekkilince yapılan itirazın ise nihai olarak ... tarafından, 2016-M-4613 sayılı karar ile reddedildiğini, her iki kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, iki kararda redde mesnet davalı markalarının kullanılmadığını, davalı markaların hükümsüzlüğü için ... 2 Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 2015/235 esas sayılı dosyası üzerinden davanın ikame edildiğini ileri sürerek ...'nın 2016-M-4553 sayılı ve 2016-M-4613 sayılı kararlarının iptalini, başvuru markalarının tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili; kurum kararlarının usul ve yasaya uygun olduklarını, kurumun mevcut duruma göre karar vereceğini, açılan davaları bekleme yükümlülüğünün bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili; kurum kararlarına mesnet müvekkiline ait markaların kullanıldığını, müvekkili ile davacı arasında yapılan 11.07.2006 tarihli marka devir sözleşmesi ile “YİĞİT” markasının davacı tarafça 30. sınıfın 5 numaralı alt sınıfındaki ürünlerde kullanımı hususunda anlaşıldığını ve davacının bu yönde kullanımının devam ettiğini, davacının işbu davayı kötü niyetle olarak ikame ettiğini, hak sahibi olmadığı halde 29, 30 ve 32 sınıflarda haksız olarak tescil talebinde bulunulduğunu, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, müvekkilinin başvuru konusu ibareler üzerinde öncelik hakkına sahip olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının "SOYYİĞİT" ibareli, 2015/57853 sayılı marka tescil başvurusu ile "SOYYİĞİT" ibare ve biçimli redde mesnet marka arasında, ilk bakışta ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunduğu, başvurunun kapsamında bulunan ve reddedilen ürünlerle redde mesnet markanın kapsamındaki ürün ve hizmetlerin aynı türden oldukları, aynı dağıtım kanallarından geçtikleri, aynı iş yerlerinde sunuldukları, birbirleri yerine ikame edilme, birbirini tamamlama ve rekabet etme olanaklarının bulunduğu, işletmesel bağlantılandırma ihtimali karşısında ürün ve hizmetlerin aynı tür sayılmasının zorunlu olduğu, ortalama düzeydeki tüketicilerin aradaki farkı algılamalarının mümkün olmadığı, bu nedenle "SOYYİĞİT" ibareli, 2015/57853 sayılı davacı markası yönünden kurum kararının hukuka uygun olduğu, davacının önceden tescilli, reddedilen ürünleri içeren "SOYYİĞİT" ibareli bir markasının bulunmadığı, bu nedenle kazanılmış bir hakkının da olmadığı, davacının "YİĞİT" ibareli, 2015/37232 sayılı marka tescil başvurusu ile "YİĞİT" ibareli davalı şirket markasının ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu, davacının 2008/57807 sayılı “YİĞİT+Şekil” ibareli markasına dayalı öncelikli hak sahipliği iddiasına ilişkin olarak, 2015/37232 sayılı “YİĞİT” ibareli başvuru markasının, reddedilen "çikolata esaslı içecekler" ürünler için öteden beri başvuru konusu mal ve hizmetleri de içerecek biçimde, işletmesi ile özdeşleşmiş asli unsurlarını içeren, işletmesel köken itibariyle önceki tescilli markası ile bağlantılı olduğu mesajını açık biçimde veren, önceki markasının serisi olarak algılanmasında tereddüt bulunmayan, asli unsur yanında bazı ekler de içeren yeni ve seri bir marka olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı, zira 2008/57807 sayılı markada farklı olarak özgün şekil unsurunun bulunduğu, başvuru konusu “YİĞİT” ibareli markanın ise redde mesnet markaya yakınlaştığı, davacının 2011/8587 sayılı markasının redde mesnet marka ile beraber kullanılarak bağımsızlaşmış bir marka olmadığı gerekçesiyle davalı kurum aleyhine açılan davanın reddine, davalı şirket aleyhine açılan davanın ise pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davacı vekilinin istinaf başvurusunun, davacının "SOYYİĞİT" ibareli marka tescil başvurusu ile redde mesnet "SOYYİĞİT" ibareli markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu, reddedilen ürünlerle redde mesnet markadaki ürün ve hizmetlerin aynı tür oldukları, ortalama düzeydeki tüketicilerin aradaki farklılığı algılamalarının kolay olmadığı, davacının "YİĞİT" ibareli marka tescil başvurusu ile "YİĞİT" ibareli redde mesnet markanın ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu, redde konu olmayan ürünler bakımından bir dava olmadığından, anılan ürünler için davacının kazanılmış hakkı bulunduğunun söylenemeyeceği, redde mesnet markaların kullanılmama sebebiyle iptali için davada tesis edilecek kararın bu yargılamada varılacak sonucu etkileyecek vasfı olmaması sebebiyle bu yönde açılan davanın sonucunun beklenmesine gerek bulunmadığı hususunun gerekçeli kararda açıkça belirtildiği, dava konusu başvuruların, davalı kurum tarafından 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyarınca reddedilmesi ve davalı şirketin başvuruya herhangi bir itirazının olmaması karşısında davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceği, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden kanuna uygun olduğu gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde, İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına, başvuru sahibinin önceki markasına dayalı müktesep hakkını kullanabilmesi için sonradan tescilini istediği markası ile bir başkasının markasına yanaşma iradesinde bulunmamasının gerekmesi, somut olayda ise davacının tescilini istediği “YİĞİT” ibareli başvuru markası ile davalı şirketin önceden tescilli markasına yanaşma gayretinde bulunduğunun tespit edilmiş bulunmasına göre davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. madddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 08.04.2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.