erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/25865
Karar No: 2013/3067
Karar Tarihi: 25.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/25865 E.  ,  2013/3067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Zorunlu müdafiliğe ilişkin CMK'nın 150. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 18.3.2008 tarih 2008/9-7-56, 21.12.2010 tarih 2010/11-251-267 ve 20.3.2012 gün 2011/6-235-2012/110 Esas ve Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere, "Kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı; bu durumda zorunlu savunman, sanığın lehine bazı işlemler yapmış, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığa da tebliğ edilmesi ve onun tarafından temyiz dilekçesi verilmesi hâlinde, isteminin kabul edilmesi gerektiğinin," belirtilmesi karşısında;

Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12.12.2006 tarihli hükmünün, anılan mahkemenin istemi üzerine atanan savunmanlar Avukat ... 'in yüzüne karşı verilip, sanık ... savunmanı Avukat ... Yel tarafından süresi içinde temyiz edildiği, sanık ... savunmanı tarafından temyiz edilmediği; ancak atanan savunmanlardan sanıkların haberdar olmadığı anlaşıldığından,

1-Sanıklar ... ve ... 'a anılan kararın başvurabilecekleri yasa yolu, türü, süresi ve mercii, sürenin ne zaman başlayacağı ve nerelere ne biçimde müracaat edilebileceğine ilişkin açıklamalı tebliği ile, sanık ...'a bilgisi dışında atanan savunmanın temyizini kabul edip etmediği sorularak süresi içerisinde temyiz isteminde bulunabileceği, bulunmadığı takdirde zorunlu savunmanın açtığı temyiz davasının inceleneceği konusunda meşruhatlı tebligat çıkarılmasına,

2-Sanıklar tarafından temyiz dilekçesi verilmesi durumunda, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12303
Karar No: 2015/9397
Karar Tarihi: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12303 E.  ,  2015/9397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2015

NUMARASI : 2015/1063-2015/1139

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Söke Sulh ve Manisa 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Söke Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.12.1989 tarih, 1989/1001 Esas - 1989/1048 Karar sayılı ile R.. Ş.. akıl hastalığı sebebiyle kısıtlanmış ve kendisine babası M.. Ş.. vasi olarak atanmıştır. Kısıtlının bulunduğu Soma Kaymakamlığı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü, 16.03.2015 tarihli dilekçesi ile kısıtlının vasisinin değiştirilerek kurum memurlarından Z.. K..'ın kısıtlıya vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

Söke Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Manisa 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının Soma Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde bulunduğu, kısıtlının bir bakım kuruluşuna yerleştirilmeden önceki son ikamatgah adresinin Söke olduğu gerekçesiyle yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 22. maddesi uyarınca da, "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Bakım kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından ve kısıtlının daha önce Söke Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.12.1989 tarih, 1989/1001 Esas - 1989/1048 Karar sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı ve bu mahkemece takip edildiği anlaşıldığından vasi değişikliği talebinin Söke Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Söke Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/17698
Karar No: 2013/18327
Karar Tarihi: 25.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/17698 E.  ,  2013/18327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın İnka İnşaat firmasının yetkilisi olduğu, kendisi de inşaat işiyle uğraşan mağdur ...’in bir arkadaşı vasıtasıyla sanıkla irtibata geçtiği, sanığın mağdura Suriye’de toplu konut yapılacağını, bu iş için Türkiye’de firma bulma yetkisinin kendisinde olduğunu, bu işi kendisine verebileceğini ancak karşılığında 25.000 ABD doları istediğini söylediği, ayrıca kendisini JİTEM elemanı olarak tanıttığı ayrıca ... İl Jandarma komutanını tanıdığını söylediği, mağdurun şüphelenerek sanık hakkında araştırma yaptığı, araştırma sonucunda sanığın dolandırıcı olduğunu öğrendiği, sanığı yakalatmak için ...’e çağırdığı, sanığın buluşmaya geldiği, mağdurun yanında çalışan tanık ... tarafından sanığa kapalı zarf içinde önceden seri numaralı alınmış para verildiği, daha önceden tertibat alan sivil giyimli jandarma personeli tarafından sanığın suçüstü olarak yakalandığı olayda; sanığın eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-h. maddesinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirilmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 326/son maddesi gereğince sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2013/17747
Karar No: 2014/7536
Karar Tarihi: 16.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17747 E.  ,  2014/7536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, hasılat kirası sözleşmesinden kaynaklanmaktadır..

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8043
Karar No: 2013/9816
Karar Tarihi: 24.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8043 E.  ,  2013/9816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hacizli malları satış günü satış mahallinde hazır etmeyen sanığın, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlenmeden eksik soruşturma sonucu yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1439
Karar No: 2021/5028
Karar Tarihi: 24.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/1439 E.  ,  2021/5028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, suç üstlenme

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına, mağdurun olayın sıcaklığı ile alınan ilk beyanında, sanık ...'in elinde bulunan av tüfeği ile ateş etmesi neticesinde sol ayağından yaralandığını, suça sürüklenen çocuk ...'ın ise olay esnasında sanık ...'in yanında bulunduğunu, kendisini tüfekle yaralayanın sanık ...'in olduğunu ifade etmesine, tanıklar ... ve ...'ın kollukça alınan beyanlarında mağduru doğrulamış olmalarına, tanık Sevinç'in huzurda alınan beyanı da bir bütün olarak değerlendirildiğinde, olay tarihinde iki aile arasındaki husumetten çıkan tartışmada, sanık ...'ın av tüfeği ile mağduru yaraladığı ve suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk ...'ın ise, sanık ...'in azmettirmesi neticesinde bu suçu üstlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların atılı suçlardan cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken, şikayetini geri alan mağdurun ve diğer tanıkların sanıkları suçtan kurtarmaya yönelik değişen anlatımlarına itibar edilerek yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde sanık ve suça sürüklenen çocuğun beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/24580
Karar No: 2012/14188
Karar Tarihi: 17.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/24580 E.  ,  2012/14188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/278500

MAHKEMESİ : Sinop Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2008

NUMARASI : 2008/171 (E) ve 2008/269 (K)

SUÇ : Hakaret, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-UYAP ortamında temin edilen nüfus kaydına göre sanık D.. A..’ün hükümden sonra 07.06.2009 tarihinde öldüğü anlaşılmakla; sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının 5237 Sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün, 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanıklar B.. Ö.. ve Y.. A.. hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3-Sanık B.. Ö.. hakkında katılan Dursun’u kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Katılan Y in sanık Berker’den aldığı bilgisayarın arıza yapması üzerine iade amacıyla sanığın işyerine gittiği, katılan Yeliz’in babası olan katılan Dursun’unun da işyerine geldiği ve çıkan tartışmada, sanık Berker’in yumrukla katılan Dursun’u yaraladığı katılanların beyanı ve bu beyanı doğrulayan katılan Dursun’a ait doktor raporu içeriğinden sübuta ermesine

rağmen, atılı suçtan mahkumiyeti yerine, CD deki gerçekliği kanıtlanmayan kayıtlara dayanarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan Dursun’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6755
Karar No: 2015/5647
Karar Tarihi: 11.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6755 E.  ,  2015/5647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ermenek Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/02/2015

NUMARASI : 2014/325 - 2015/13

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Gaziantep 2. Sulh Hukuk ve Ermenek Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasinin değiştirilmesi talebine ilişkindir.

Kısıtlı M.. G..'e Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.03.2012 tarih 2012/339 E. - 2012/416 K. sayılı ilâmı ile M.. Ö.. vasi olarak atanmıştır. Gaziantep Oğuzeli Engelsiz Yaşam Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü kısıtlının kurumlarından ayrılması nedeniyle vasi M.. Ö..'ın vasiliğinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesi, kısıtlının yerleşim yeri adresinin "A. R. A. Zihinsel Engelliler Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Ermenek/Karaman" olduğundan bahisle yetkisizlik kararı vermiştir.

Ermenek Sulh Hukuk Mahkemesince ise kısıtlının yerleşim yerinin "Karaman/Ermenek" olarak değiştirilmesine ilişkin vesayet makamınca alınmış herhangi bir kararın bulunmadığı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 412/1. maddesi uyarınca da; "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez."

Dosyanın incelenmesinden, M.. G..'in kısıtlanmasından sonra vesayet makamı olan Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesince TMK m 412/1'e göre verilmiş bir yerleşim yeri değişikliğine izin kararı olmadığının ve yetkili vesayet makamının Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesi olduğunun anlaşılması nedeniyle uyuşmazlığın Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/06/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2055
Karar No: 2011/898
Karar Tarihi: 06.10.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/2055 E.  ,  2011/898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Dosya içindeki belgeler arasından Yargıtay 19.Hukuk Dairesi' nin 16.03.2011 tarihli onama ilamının davacıya tebliğine ilişkin tebligat parçası bulunmamaktadır. Bu husus araştırılarak tebliğ edilmişse tebliğ belgesinin eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ tarihinin bildirilmesi; tebliğ edilmemişse bu hususun belirtilmesi için ve bu gibi hususlarda gerekli dikkat ve özenin gösterilerek gecikmelere neden olunmaması bakımından dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20521
Karar No: 2014/22840
Karar Tarihi: 06.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/20521 E.  ,  2014/22840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2014

NUMARASI : 2014/326-2014/443

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak % 78 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalının (% 45 fark maluliyeti için) maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığından bahisle davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmişse de eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması, giderek tazminat miktarının belirlenmesinde: meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükle bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise. başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile. tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, mahkemece hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği açık-seçiktir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesinc yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14257
Karar No: 2019/1930
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14257 E.  ,  2019/1930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2023/721
Karar No: 2023/850
Karar Tarihi: 29.03.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/721 E.  ,  2023/850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/105 E., 2021/598 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, “5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2021 tarihinden itibaren 4.270 TL'ye çıkarıldığı, hükmün karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Daire kararının açık hataya dayalı olarak verildiğinden bahisle düzeltilmesi istenilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir.

Anılan maddede belirtilen hata kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta hata olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık hatalardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi Yargıtay denetimi sırasında da; uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında veya vekillerinde, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgular ile bunlara benzer durumlarda; yanlış algılama sonucu, açık ve belirgin hatalar yapılması mümkündür.

Dosya içeriğine göre; (temyiz/karar düzeltme) incelemesi sonucunda verilen Daire kararında, açık ve belirgin bir hatanın bulunmadığı anlaşıldığından, davacı vekilinin düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin düzeltme dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

29.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6781
Karar No: 2016/6875
Karar Tarihi: 30.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/6781 E.  ,  2016/6875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat, temyiz isteminin reddi

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık hakkında tesis edilen 29/05/2008 tarihli beraat hükmünde kendisini vekaletnameli müdafii ile temsil ettiren sanık yararına vekalet ücretine hükmedilmediği, yüze karşı verilen hükmün vekalet ücretine hükmedilmemiş olması keyfiyeti ile birlikte temyiz edilmeksizin kesinleştiği ve bu hükmün bir bozma kararı ile ortadan kalkmadığı gözetilmeden; sanık müdafiinin 09/02/2016 tarihli vekalet ücreti talebi ile dosya üzerinden yapılan inceleme üzerine verilen aynı tarihli red kararı hukuki değerden yoksun olduğundan temyiz incelmesine yer olmadığına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1948
Karar No: 2022/3081
Karar Tarihi: 28.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1948 E.  ,  2022/3081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tereke teslimine ilişkin olarak açılan davada Bayburt Sulh Hukuk ile Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, tereke teslimine ilişkindir.

Bayburt Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, müteveffanın Uyap sisteminden alınan nüfus kayıtlarının incelenmesinde son yerleşim yerinin "Çömlekçi Mah. Emrullah Sk. No:9 İç Kapı No:4 Ortahisar/TRABZON" olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce ise, müteveffanın ölmeden önce Bayburt Engelsiz Yaşam Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi'ne taşındığı ve burada kaldığı, sürekli kalma niyetiyle taşındığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 589. maddesinde "Miras bırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." düzenlemesi, aynı Kanun'un 19/1. maddesinde ise "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." düzenlemelerine yer verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 22. maddesinde bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağının belirtildiği, dosya kapsamından müteveffanın Bayburt Engelsiz Yaşam Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi'nde kalmadan önceki yerleşim yeri adresinin "Ortahisar/TRABZON" olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.