Esas No: 2023/6386
Karar No: 2024/1897
Karar Tarihi: 25.04.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/6386 E.  ,  2024/1897 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/626 E., 2023/861 K.

SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, beraat kararı verilmiş, ilgili kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 07.07.2014 tarihli ve 2014/3187 Esas, 2014/16708 Karar sayılı ilâmıyla, sanığın yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine, dosya kapsamına ve oluşa uygun düşmeyen gerekçelere dayanılarak beraatine karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak 5237 sayılı TCK'nın 179/3 maddesi delaletiyle 179/2, 62, 50/1-a, 52/4 maddeleri gereğince verilen 500 TL adli para cezasına ilişkin hükmün 5271 sayılı CMK'nın 231/5 maddesi gereğince geri bırakılmasına karar verilmiş, kararın 09.12.2014 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 01.07.2015 tarihinde işlediği 5237 sayılı TCK’nın 179/3 maddesinde tanımlanan trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan İzmir 16.Asliye Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet kararın 08.11.2022 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine mahkemece basit yargılama hükümlerinin uygulanmaması yönünde takdir hakkı kullanılarak genel hükümlere göre yargılamaya devamla önceki hükmün 5271 sayılı CMK'nın 231/11. Maddesi gereğince açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 179/3 maddesi delaletiyle 179/2, 62, 50/1-a, 52/4 maddeleri gereğince 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, müvekkilinin suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delilin bulunmadığından hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; aynı gün saat 01.20de kolluk görevlilerince tutulan tutanakta sanığın babasına ait ve bordo renkli 09 DT 484 plakalı araca çarptığı iddia olunan, içerisi boş bira şişeleri ile dolu vaziyetteki çeşitli yerlerinde sürtünme izi bulunan 09 DP 030 plakalı aracın başına gidildiğinde, aşırı derecede alkollü sanığın aracın yanında olduğu ve kontak anahtarının sanığın üzerinde bulunduğunun bildirildiği, bu durumu sanığın da aynı gün kolluk huzurunda alınan ifadesinde doğruladığı, olay yeri görüntülerinde de çarpan aracın renginin bordoya benzer renkte olduğuna yer verildiği, düzenlenen genel adli muayene raporunda sanığın alkolmetreyi üflemekten imtina etmesine ve kan alımına izin vermemesine karşın koklamakla ve klinik olarak alkollü olduğunun tespit edildiğinin belirtildiği hususları birlikte gözetildiğinde almış olduğu alkolün etkisi ile trafik güvenliğini tehlikeye düşürecek şekilde araç kullanarak maddi hasarlı trafik kazasına sebebiyet verdiği anlaşılan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 179/3 maddesi delaletiyle 179/2. maddesindeki trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken, sonuç cezanın adli para cezası şeklinde karar verildiği, 5271 sayılı CMK'nın 231/7. maddesindeki "Açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümde, mahkûm olunan hapis cezası ertelenemez ve kısa süreli olması halinde seçenek yaptırımlara çevrilemez" amir hükmüne rağmen hükmedilen kısa süreli hapis cezasının bu şekilde 5237 sayılı TCK'nın 50 maddesi uyarınca adli para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesi hukuka aykırı bulunmuşsa da, aynı Kanun'un 50/3. fıkrası gereğince suç tarihinde sabıkası bulunmayan sanık hakkında hükmedilen 30 günden az hapis cezasının, paraya çevrilmesinin yasal zorunluluk olduğu gözetildiğinde, bu hususun sonuca etkili olmadığı anlaşıldığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Aydın 4.Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafiinin tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.