Esas No: 2023/501
Karar No: 2023/1951
Karar Tarihi: 12.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/501 E.  ,  2023/1951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 307 nci maddesinin üçüncü fıkraları uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.09.2020 tarihli 2019/205 Esas 2020/192 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesi delaletiyle, 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci

fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b) Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesi delaletiyle, 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.03.2021 tarihli 2021/144 Esas 2021/306 Karar sayılı kararı ile;

Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekili, sanık ... müdafi ve sanık ... müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.03.2021 tarihli 2021/144 Esas 2021/306 Karar sayılı kararının, katılan ... vekili, müşteki ... vekili, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafiinin temyiz başvuruları üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07.02.2022 tarihli 2021/10998 Esas 2022/878 Karar sayılı kararı ile;

''Sanıkların öldürme kastıyla hareket ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, eylemlerine uyan kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK'nin 87/4. maddesi 1. cümlesi uyarınca üst sınırdan ceza tayini suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürme suçundan ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmesi,'' nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2022 tarihli 2022/97 Esas 2022/256 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının birinci cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

b) Sanık ... hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz istemleri; suç vasfının hatalı olduğuna, sanıklar hakkında iştirak halinde tasarlayarak öldürme suçundan ceza verilmesi gerektiğine,

Sanık ... müdafiinin temyiz istemleri; üst sınırdan hüküm kurulmasının hatalı olduğuna, haksız

tahrik indiriminin yetersiz olduğuna,

Sanık ... müdafiinin temyiz istemleri; cezanın üst sınırdan verilmesinin gerekçesiz bırakıldığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'un eşi ile boşanma aşamasında olduğu, ortak çocuklarının tedavisi için hastaneye gittikleri, olay tarihine yakın bir zamanda resmi nikahlı eşinin kendisine daha önce yaşadığı bir sıkıntılı olayı anlatacağını söylediği, sanık ...'un ısrar etmesi üzerine eşinin beş yıl kadar önce sanığın ablasına misafir olarak gittiklerinde ablasının eşi olan maktul ...'nin kendisine salonda tek kaldıkları sırada kolundan tutarak kendisine doğru çektiği ve dudaklarından öptüğünü, kalçalarını sıktığını bu olay üzerine eşinin ...'yi itekleyerek ağlayarak evine döndüğünü anlattığı, sanığın eşine geçen zamana rağmen neden bu olayı bu güne kadar anlatmadığını sorması üzerine ailevi bir sıkıntı yaşanmaması için anlatmadığını bildirdiği; ancak bu olayın sanık ...'un üzülmesine, canının sıkılmasına sebebiyet verdiği, durumu yeğeni olan diğer sanık ... ile paylaşarak konuştukları, bu konuşmadan sonra sanıkların olayın aslını öğrenmek için maktulü telefon ile aradıkları, sanık ...'un eşi ile boşanma aşamasında olduğunu, bu konu ile ilgili konuşmak istediğini maktul ...'ye söylediği, maktulün buluşmayı kabul etmesi üzerine her iki sanığın binmiş oldukları araç ile maktulü evin önünden aldıkları, bu aşamada maktulün ve sanık ...'in alkollü oldukları, hep beraber ... ’da bulunan vericiler olarak bilinen tepeye gittikleri, burada durarak sigara içmek istedikleri ve bu aşamada sanık ...'un maktule "sen neden benim eşime bu şekilde tacizde bulundun" şeklinde soru sorduğu, maktulün tacizi inkar ettiği, bu nedenle ...'un telefon ile eşini arayıp hoparlörü açarak olayı teyit etmek amacıyla tekrar eşine olayı sorduğu, eşinin olayı doğrulamasına rağmen maktulün yalanladığı, bu aşamada her iki sanığın maktule tekme ve yumruk ile vurmaya başladıkları, maktulün yere düşmesine rağmen her iki sanığın maktule vurmaya devam ettikleri, bu darbeler neticesinde maktulün yüzünden ve burnundan kan geldiği, sanıkların maktulün hareket etmediğini görünce durumundan şüphe ettikleri, korkarak panikledikleri, maktulün oğlu aynı zamanda sanık ...'un yeğeni olan doktorluk görevini ifa eden katılan ...'ı cep telefonundan arayarak olay yerine acilen gelmesi gerektiğini söyledikleri, konum attıkları, müşteki ...'ın olay yerine gittiği sırada aracının çamura saplandığı, daha sonra sanık ...'un katılan ...'ın bulunduğu yere giderek katılanla buluştukları ve buradan birlikte olay yerine gittikleri, maktulün olay yerinde bütün müdahalelere rağmen vefat ettiği, anlaşılmıştır.

2. Sanıkların ikrar içeren savunmaları, katılan ...'ın aşamalardaki beyanları, tanık S.E.nin beyanları, olay yeri krokisi ve olay yeri inceleme raporu, Özel Adatıp Hastanesinin 25.12.2018 tarih ve 017715 sayılı adli raporu, İstanbul Adli Tıp Kurumu Birinci İhtisas Kurulunun 30.04.2019 tarih ve 2019/618 sayılı raporu, Özel Adatıp Hastanesine ait güvenlik kamera görüntüleri, 01.01.2019 tarihli görüntü çözüm tutanağı, sanıklar ve maktulün olay tarihinde kullanmış oldukları GSM hatlarına ilişkin 20/12/2018-30/12/2018 tarihleri arasındaki HTS kayıtları ve buna ilişkin 22.01.2020 tarihli bilirkişi raporu, dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Katılan vekilinin; suç vasfına, sanıklar hakkında iştirak halinde tasarlayarak öldürme suçundan ceza verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin; üst sınırdan hüküm kurulmasının hatalı olduğuna, haksız tahrik indiriminin yetersiz olduğuna, sanık ... müdafiinin cezanın üst

sınırdan verilmesinin gerekçesiz bırakıldığına yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanıklar ile maktul arasında öldürmeyi gerektirir büyük bir husumet olmaması, sanıkların, ani gelişen kavga ortamında özellikle maktulün hayati organlarının bulunduğu bölgeyi hedef alarak vurduğuna dair delil bulunmaması, ciddi bir engel olmamasına rağmen kendiliğinden eylemlerine son verdikleri dikkate alındığında, sanıkların öldürme kastını açığa çıkaran kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından suç vasfının kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğu yönünde tereddüt bulunmadığı, sanıkların öldürme kararını ne zaman aldıklarının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiklerinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanıklar aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, maktulden sanık ...'a yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2022 tarihli 2022/97 Esas 2022/256 Karar sayılı kararında katılan ... vekili, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.