erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/7332
Karar No: 2022/2822
Karar Tarihi: 23.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/7332 E.  ,  2022/2822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) Sanık hakkında “2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında; sanığın, 2010 yılında .... isimli şahısla tanıştığını, sigorta işlemlerinde yardımcı olacağını söyleyerek kendisinden vekaletname aldığını, adına şirketler kurulduğunu hakkında soruşturma yapılınca anladığını savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

a) Suçlara konu fatura asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle getirtilip dosya içine konulması, faturalar sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; savunmasında bahsi geçen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) Tanığın da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ve tanığın temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların tanığa ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve tanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 23.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/26507
Karar No: 2013/31105
Karar Tarihi: 18.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/26507 E.  ,  2013/31105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Metaş İlköğretim Okulunda müdür olan sanık ile aynı okulda öğretmen olan katılan arasında çıkan tartışmada, sanığın katılan öğretmeni darp etmesi ile gelişen olayda TCK'nin 86/3-d maddesinde tanımlanan kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuzun kötüye kullanılması ögesinin gerçekleşmediği gözetilmeden bu madde uyarınca sanığa hükmolunan cezada artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.09.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4986
Karar No: 2013/6503
Karar Tarihi: 30.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/4986 E.  ,  2013/6503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MENDERES ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/09/2009

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım davası sonunda, yerel mahkemece  davanın,kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda yalnızca el atmanın önlenmesi yönünden hüküm kurulmuş; gerekçeli kararda ise, el atmanın önlenmesi yanında yıkıma da karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp tetkik edildikten ve HUMK.'nun 376. (HMK. 186) maddesine göre son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, aynı yasanın 388. (HMK. 297) maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. (HMK. 297) maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.'nun 389. (HMK. 297) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren, tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ve HUMK.'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda yalnızca el atmanın önlenmesine karar verildiği halde, gerekçeli kararda yıkıma da hükmedilmesi suretiyle kısa karara çelişkili biçimde gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, 10.04.1992 gün, 1992/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.4.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Esas No: 2017/33988
Karar No: 2021/2328
Karar Tarihi: 03.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/33988 E.  ,  2021/2328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : 1)Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması

2)Sanık ... hakkında TCK.'nın 204/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

3)Sanıklar ... ve ... hakkında TCK.'nın 158/1.f, 62, 52, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik karara karşı itiraz yoluna başvurulması sonucu ilgili mercii tarafından itirazın reddine karar verilmiş ve bu karara karşı da herhangi bir şekilde temyiz yasa yoluna başvurulmadığı anlaşılmakla, sanıkların temyiz talebi sonucunda, sanıklar ... ve ... hakkında banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükümlerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın müşteki ...'nun hesabı üzerinden verilme 3209194 seri nolu çekini boş bir şekilde ele geçirip 3.400 TL tutarlı doldurarak babası sanık ...'a verdiği, ...'ün de müşteki...'ın yetkili olduğu ... ...İmalat İnş. San. Tic. Ltd. Şti. ile girdiği ticari ilişki sonucu ciro ederek verdiği, çekin şirket tarafından 01/03/2011 tarihinde ibrazında Korkuteli Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 03/02/2011 tarih ve 2011/51 sayılı ihtiyati tedbir kararı bulunduğundan bankaca bir işlem yapılmadığı, alınan raporlara göre çekin ön yüzündeki yazılar ile keşideci imzasının sanık ...'un, arka yüzündeki ... isim ve yazısı altında bulunan birinci ciranta imzası ile yazının sanık ...'ün eli ürünü olduğu ve ön yüzündeki yazılar ve keşideci imzasının müşteki İsmail'in eli ürünü olmadığının tespit edildiği, bu suretle sanıkların üzerilerine atılı resmi belgede sahtecilik ve banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia edilen olayda; sanıklar savunması, müşteki beyanı, ekspertiz raporu, tutanaklar ile dosya kapsamından sanıkların üzerine atılı suçları işlediklerine yönelik mahkemece verilen mahkumiyet hükümleri ve uygulamalarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/7482
Karar No: 2021/4378
Karar Tarihi: 05.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7482 E.  ,  2021/4378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 20/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2) Kabule göre de; suç tarihi olan 17/05/2014 tarihi itibariyle yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle sanığın lehine olan kanun maddesinin uygulanması suretiyle ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibariyle sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi gereğince temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 05/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/5131
Karar No: 2021/2647
Karar Tarihi: 13.04.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/5131 E.  ,  2021/2647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm :3713 sayılı TMK'nın 7/2, TCK'nın 62, 53/1-2-3, 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın siyasi kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

Ayrıntıları Dairemizin 09.02.2016 tarih, 2015/7466 E. 2016/1025 K. sayılı kararında açıklandığı üzere, olay tarihi ve yeri, sanığın muhatap kitle üzerindeki

etkisi, sanığın herhangi bir slogan attığı yönünde dosya kapsamında yapılmış bir tespit bulunmadığı, eylemin olaysız sonuçlanmış olması da gözetildiğinde, sanık ...'ın olay tarihinde ilçe meydanına 224x155 cm ebatında bez beyaz zemin üzerine sarı kırmızı yeşil boya ile "biji ypg, biji ypj, biji berxedane kobane, yaşasın Kürt Türk kardeşliği, kahrolsun IŞİD, kahrolsun IŞİD" şeklinde pankart asması şeklinde gerçekleşen eyleminde terör örgütlerinin cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı, yakın ve açık tehlike içerdiğine dair delil ve olguların ortaya konamadığı ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği halde, yasal olmayan gerekçeyle propaganda suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 13.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/46055
Karar No: 2011/9813
Karar Tarihi: 09.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/46055 E.  ,  2011/9813 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/17128

MAHKEMESİ : Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2007

NUMARASI : 2007/454

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve dairelerin uyum gösteren kararlarının da bu yönde olduğu gözetilmeden, 5271 Sayılı CMK.nun 193/son.maddesine yanlış anlam verilmek suretiyle delil değerlendirilmesi yapılarak sanığın sorgusu yapılmadan yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10237
Karar No: 2014/12999
Karar Tarihi: 22.09.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/10237 E.  ,  2014/12999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/162-2013/17

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Bozma öncesi ilk kararda mahkemece 204.996 TL.ye hükmedilmiş ve karar sadece davacı idare vekilince temyiz edilmiş olmakla davacı lehine kazanılmış hak olduğuna dikkat edilmeksizin ilk kararla hükmedilen miktarı aşan 207.396 TL.ye hükmedilmiş olması,

Kabule göre de;

2-Bilirkişi kurulu raporunda somut emsal alınan 1251 ada 3 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 10.07.2008 tarihli resmi satış belgesinin tapu müdürlüğünden getirtilip raporun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/610
Karar No: 2013/747
Karar Tarihi: 04.02.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/610 E.  ,  2013/747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ...’ne İzafeten Tasfiye Kurulu Başkanı ... Lisesi Müdür Yardımcısı ....arasındaki davadan dolayı ... 1.Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 09.10.2012 gün ve 2010/152-2012/685 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 1136 Sayılı Kooperatifler Kanunu’nun uygulanmasından kaynaklanan kooperatif üyesinin kooperatif aleyhine açtığı tazminat isteğine ilişkin olup, Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 09.02.2012 gün ve 1 Sayılı kararı uyarınca bu tür davalardan kaynaklanan temyiz istemlerinin 23. Hukuk Dairesi’nce incelenmesine karar verildiğinden dosyanın anılan Daireye gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 23.Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 04.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10188
Karar No: 2013/12755
Karar Tarihi: 17.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/10188 E.  ,  2013/12755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : UZUNKÖPRÜ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/04/2013

Yanlar arasında görülen elatmanın  önlenmesi,kal  davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı  tarafından  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda davanın kabulüne karar verildiği halde; gerekçeli kararda yıkım yönünden bir hüküm kurulmamıştır.

Bilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp tetkik edildikten ve HUMK.'nun 376. (HMK. 186) maddesine göre son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, aynı yasanın 388. (HMK. 297) maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. (HMK. 297) maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.'nun 389. (HMK. 297) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren, tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ve HUMK.'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri göz ardı edilerek kısa kararda davanın kabulüne karar verildiği halde, gerekçeli kararda yıkım yönünden bir hüküm kurulmaması suretiyle kısa karara çelişkili biçimde gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, 10.04.1992 gün,1992/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davacının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,  bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.