Esas No: 2024/3606
Karar No: 2024/7927
Karar Tarihi: 19.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/3606 E.  ,  2024/7927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2021/2687 Esas – 2023/2549 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİH: 29.04.2021

SAYISI: 2015/173 Esas – 2021/139 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; olay tarihinde taraflar arasında çıkan sözlü tartışmanın kavgaya dönüştüğünü ve davalı ...'nın bıçakla ...'ın vücudunun ön kısmına doğru 6-7 kez bıçak ile vurduğunu, kollarını kapatarak kendisini korumaya çalışan davacının sağ kolundan ve omzunun ön kısmından yaralandığını, bıçak darbelerinden birisinin de davacının sağ yanağına isabet etmesi sonucu çehrede sabit iz bırakacak şekilde yaraladığını, bu sırada diğer davalı ...'ın da davacının arkasından gelerek bıçakla davacıyı yaraladığını ve yere düşen davacının yüzüne davalı ... tarafından yumruk atıldığını, davalıların söz konusu eylemleri nedeniyle davacının yaralandığını ve maluliyet kaybına uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminat ve 200.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş; yargılama sırasında ıslah dilekçesi ile talebini 247.226,03 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu zararın meydana gelmesine davacı tarafın sebebiyet verdiğini, davalının kusurlu veya hukuka aykırı bir eyleminin söz konusu olmadığını, Yargıtay'ın birçok içtihadında eşe laf atılması eyleminin ağır tahrik olarak kabul edildiğini, davacının iddia etmiş olduğu zararları ispatlaması gerektiğini, davacı tarafın tedavi masrafları ile tedaviye yönelik ulaşım masraflarını ispatlar nitelikte belgeleri dava dosyasına sunmadığını, olayın meydana gelişinde davacı tarafın ağır kusurunun bulunduğunu ve davalıya sorumluluk yüklenilmesinin hakkaniyete uygun olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın arkadaşının eşine sözlü tacizde bulunduğunu ve arkadaşları ile birlikte diğer davalı arkadaşları ve kendisinin üzerlerine yürüdüklerini, davacıya bıçaklı saldırıda bulunmadığını ve aksine davacının arkadaşı Cihan Çaylak'ın kendisine bıçaklı saldırıda bulunması neticesinde yaralandığını, davacının tazminat isteminin yasalara aykırı olduğunu, talep konusu tüm zararların davacı tarafın kusuru sebebiyle meydana geldiğini ve kendisine sorumluluk yüklenemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabulü ile 247.226,03 TL maddi tazminatın 03.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, 40.000,00 TL manevi tazminatın 03.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan, 45.000,00 TL manevi tazminatın 03.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan ve 15.000,00 TL manevi tazminatın 03.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 74 üncü maddesi gereğince ceza mahkemesince verilen kararların hukuk hakimi yönünden bağlayıcı nitelikte olmadığı ancak, hukuk hakiminin bu bağımsızlığının sınırsız olmayıp ceza mahkemesinde fiilin, hukuka aykırılığına yönelik kesinleşen maddi olguların hukuk hakimi bakımından da bağlayıcı nitelikte olup taraflar yönünden de kesin delil niteliği taşıdığı, somut olayda; İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.12.2017 tarihli, 2017/407 esas ve 2017/405 karar sayılı ilamı ile davalı ...’in davacıya yönelik eyleminin yumruk atmak şeklindeki basit yaralama düzeyinde olup, BTM ile giderilebilir şekilde tanımlandığı, davacıda meydana gelen ve geçici/sürekli maluliyetine sebebiyet veren yaralanmalarının diğer davalıların kesici aletle gerçekleştirdikleri öldürmeye teşebbüs eylemlerinden kaynaklandığı, davalı ...’in anılan öldürmeye teşebbüs eylemine iştirakinin ispatlanamadığı, bu haliyle davalı ...’in eyleminin diğer davalılardan ayrı olduğu ve kendi eylemi ve sonuçlarından sorumlu olduğu, diğer davalılar ile arasında müteselsil bir ilişkinin bulunmadığı, yine davalı ...’in kendi eylemi yönünden tazminat sorumluluğunun kapsamı yönünden ise; davacı talebine konu olup mahkemece hüküm altına alınan maddi tazminat kalemlerine sebep geçici ve sürekli iş göremezlik, organ kaybı, sabit iz şeklindeki bedensel zararların bu davalının eylemine bağlı olacak şekilde meydana gelmediğinin anlaşılması karşısında, davalı ... yönünden maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, maluliyet zararından diğer davalılar ile müteselsilen sorumluluğuna karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olmadığı, davalı vekilinin bu hususa değinen istinaf nedenlerinin yerinde görüldüğü, ancak davalının sabit olan basit yaralama niteliğindeki haksız fiili nedeniyle manevi tazminat koşullarının oluştuğu açık olup, davalı vekilinin aksi yöndeki istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı, davaya konu somut olayın gerçekleşme şekli, yeri, olay tarihi, davalının eyleminin ve yaralanmanın niteliği, olayın haksız tahrik altında işlendiğinin kabulü yönündeki ceza mahkemesi kararı, hak ve nesafet kaideleri ve eylemdeki hukuka aykırılığın tespitinin sağlayacağı manevi tatmin ile birlikte değerlendirildiğinde davalı ... yönünden 12.500,00 TL manevi tazminat takdiri yeterli iken ilk derece mahkemesince daha yüksek miktarda manevi tazminat takdir edilmesinin somut olaya uygun olmadığı anlaşıldığından davalı vekilinin bu husustaki istinaf nedenlerinin yerinde görüldüğü, haksız fiilden doğan tazminat davalarında faizin başlangıcı haksız fiil tarihi olup, temerrüt için ihtar zorunluluğunun bulunmadığı, bu nedenle ilk derece mahkemesince olay tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davalı ... vekilinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1. fıkrası (b-1) bendi uyarınca istinaf başvurusunun kısmen reddine, davalı vekilinin manevi tazminat miktarı ve maddi tazminata yönelen istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1. fıkrası (b-2) bendi gereğince kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesis edilerek davacının davalılar ... ve ...’a karşı açtığı maddi tazminat davasının kabulü ile 247.226,03 TL maddi tazminatın 03.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...’dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalı ...’e karşı açılan maddi tazminat davasının reddine, davacının manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 40.000,00 TL manevi tazminatın 03.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan, 45.000,00 TL manevi tazminatın 03.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan, 12.500,00 TL manevi tazminatın 03.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu zararın davalıların iştirak halindeki eylemleri sonucunda meydana geldiğini, her bir davalının diğer davalılar olmasa idi mevcut eylemini gerçekleştiremeyeceğini, davalı ...'in de davacı müvekkil bıçaklandıktan sonra eylemini gerçekleştirdiğini, bıçakla yaralanmış bir insana atılan yumruğun bıçakla yaralanmaların sonuçlarını pekiştirici ve artırıcı nitelikte olduğunu, dolayısıyla diğer davalıların eylemlerine bağlanan zararın bu davalının eylemi ile de gerçekleştiği ve arttığı dikkate alınarak hüküm kurulması gerektiğini, davalıların eylemlerinin niteliği, olayın oluşu, meydana gelen zarar, davalıların kasıtlarının yoğunluğu göz önüne alındığında manevi tazminat miktarlarının dosya içeriğine uygun olmadığını ileri sürerek bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, kasten yaralama eylemi nedeniyle maddi tazminat ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.