Esas No: 2019/147
Karar No: 2020/2905
Karar Tarihi: 16.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/147 E.  ,  2020/2905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Zonguldak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 17/05/2016 gün ve 2014/128 - 2016/424 sayılı kararı onayan Daire'nin 19/09/2018 gün ve 2016/14453 - 2018/5471 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacı kurumun Kozlu, Üzülmez ve Armutçuk Müesseseleri'nde üretilen kömürlerin Çatalağzı termik santrali ve karabük demir çelik tesislerine TCDD vagonları ile sevk edildiğini, davalı TCDD'nin her yıl sonunda bir sonraki yıla taşınma programı yaptığını ve o plana göre tren tahsis edildiğini, ancak davalının TCDD "İKZ Rehabilitasyon Projesi" nedeniyle 28/02/2014 yılına kadar demiryolu taşımacılığının yapılmayacağını bildirdiklerini, taşıma faaliyetinin ani bir kararla durdurulması üzerine üretilen kömürlerin yeraltı üretiminin durdurulmaması amacıyla 14/11/2013 tarihinden itibaren liman kuru yük sahalarına kömür stoklanmaya başladığını, Zonguldak Limanında kömür birikmesi ve tozuma olması nedeniyle müvekkili kuruma idari para cezası kesildiğini ileri sürerek 30.477,00 TL idari para cezasının ödeme tarihi olan 11/12/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı tarafa uyarı yapmasına rağmen davacı kurumun üretimle ilgili tedbirleri almadığını, davacı kurumuna kesilen cezanın tamamen davacının ihmali neticesinde olduğunu, davaya konu taşımanın yapıldığı söz konusu 2013 yılı döneminde davacı kuruluşun 747.000 ton için taşıma programı vermiş olmasına rağmen kayıtlara göre 769.954 ton taşımanın kendileri tarafından gerçekleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında tüm yönleri düzenlenmiş yazılı bir sözleşme olmadığı, hangi miktar kömürün ne zaman taşınacağı hususlarının belli olmadığı, davalının yüklendiğinden fazla miktarda kömür taşıması yaptığı, sözleşmenin yerine getirildiği, yıl içinde eşit miktar taşımadan bahsedilse bile TTK 863 hükmüne göre taşıyıcının ancak mal yüklendikten sonra ortaya çıkan zararlardan sorumlu olduğu, davacının gerekli önlemleri alması, kirliliğe sebep olmayacak koşullar oluşturması yükümlülüğünün kendisinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 16/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.