erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/14532
Karar No: 2010/21749
Karar Tarihi: 16.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14532 E.  ,  2010/21749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 25 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 4 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15411
Karar No: 2019/2035
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15411 E.  ,  2019/2035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2016/9761
Karar No: 2016/6899
Karar Tarihi: 16.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/9761 E.  ,  2016/6899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

1) Sanık hakkında, müştekiye sattığı aracın trafik muayenesini sahte olarak gerçekleştirdiğinin iddia edilmesi, sanık savunması ve tüm dosya kapsamından, maddi gerçekliğin açığa çıkması amacıyla; öncelikle sanık ve müştekinin ifadelerine yeniden başvurularak, araç alım satım sırasında başka şahısların olup olmadığının tespit edilmeye çalışılarak bu kişilerin tanık sıfatıyla ifadelerine başvurulması, ruhsat sahibi gözüken...ile aracın önceki maliki olarak adı geçen ...'ın açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilerek, iddianameye konu olay hakkında bilgilerinin olup olmadığının sorulması, yine muayene sahteciliğinin nasıl ve hangi tarihte ortaya çıktığının araştırılması, suça konu belge üzerindeki sahte muayeneye ilişkin yazı, rakam ve imzaların sanığa ve müştekiye ait olup olmadığının tespiti yönünden usulünce imza incelemesi yaptırılması, ayrıca belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu belge aslının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatıcı nitelikte olup olmadığının kararda tartışılması ve denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulması gerektiğinin gözetilmeyerek, sanığın beyanına neden üstünlük tanındığı konusu açıklanmadan, eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi;

2) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 34, 230, 232 ve 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 308/7. maddeleri uyarınca; mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak hüküm tesisi,

3) Müştekinin duruşmada davaya katılma talebi olduğu halde, mahkemece bu konuda karar verilmemiş olması;

Yasaya aykırı; Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Yasa ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/9652
Karar No: 2017/17152
Karar Tarihi: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/9652 E.  ,  2017/17152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Esas No: 2012/20384
Karar No: 2012/37811
Karar Tarihi: 13.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/20384 E.  ,  2012/37811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun gerçek kişilere işyerinde tebliğe ilişkin 17. maddesinde, "Belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek veya sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır."Somut olayda borçlu A. T.'in işyeri adresine çıkartılan ödeme emri tebligatının "işçisi R.Çerçel" imzasına tebliğ edildiği görülmüştür. Tebliğ işlemi bu hali ile Tebligat Kanunu'nun 17. maddesine göre yapılmış olup, tebliğ anında muhatabın orada bulunmadığı tespit edilmeden doğrudan çalışana yapılmış olduğundan, anılan madde hükmüne aykırı olmakla, usulsüzdür.7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi gereğince tebliğ, usulüne aykırı yapılmış olsa bile muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi olarak kabul edilir.O halde mahkemece şikayetin kabulü ile borçlunun tebligata muttali olduğu tarihin TK.32.maddesi uyarınca tebliğ tarihi olarak kabul edilerek ödeme emri tebliğ tarihinin düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9182
Karar No: 2013/4991
Karar Tarihi: 26.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/9182 E.  ,  2013/4991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere belgenin nesnel olarak aldatıcılık yeteneğinin bulunması ile aldatma keyfiyetinin objektif olarak ve beş duyuyla ilk bakışta anlaşılabilir olup olmadığının tespit edilmesi gerektiği; 25.02.2009 tarihli Antalya Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen ekspertiz raporunda "pasaportun 19. sayfasına yapışık vaziyette bulunan vize pulunun sahteliğinin ilk nazarda dikkati çekmeyeceği" şeklindeki tespiti ve dosya içinde mevcut belge üzerinde heyetimizce yapılan gözlemde de yapılan sahteciliğin objektif olarak ilk bakışta ve kolaylıkla fark edilebilecek nitelikte olmadığı, bu nedenle aldatma yeteneğinin bulunduğunun belirlenmesi karşısında, unsurları itibariyle oluşan resmi belgede sahtecilik suçundan sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, soyut ve yetersiz gerekçe ile sahteciliğin kolaylıkla anlaşılabildiğinden bahisle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2158
Karar No: 2021/8418
Karar Tarihi: 30.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/2158 E.  ,  2021/8418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın yetkilisi olduğu 4M Beton Madencilik Yapı Malzeme Ltd. Şti’nde beton pompa operatörü olarak çalışan ...’in olay günü beton atma işlemi tamamlandıktan sonra, pompa yağcısı olarak çalışan Eyyüp ... tarafından beton pompasının ayaklarının kapatılması sırasında kapanmakta olan ayakların arasında sıkışarak öldüğü, mahkemece kazanın meydana gelmesinde sanığın kusursuz olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;

Sanığın, ... makinası kullanma sertifikası olmayan ölene beton mikserini kullandırmış olması, ölene mesleki eğitim verilmemiş olması, ... sağlığı ve güvenliği konusunda yeterli denetim mekanizması oluşturmaması, kazadan önce risk değerlendirme ve revize raporunda mikser ve pompalarla ilgili herhangi bir değerlendirmenin olmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde tali kusurlu olduğu tespit edilen sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2120
Karar No: 2017/1801
Karar Tarihi: 15.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/2120 E.  ,  2017/1801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı malın iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalıdan satın aldıkları araçta çeşitli ayıplar olduğunu farkettiklerini ve bu tespit edilen ayıpların hemen davalıya iletildiğini ileri sürerek, araca ödenen fatura bedeli 33.630,00TL ile sigorta muamele bedeli 1.370,00TL olmak üzere toplam 35.000TL'nin faizi ile davalıdan tahsiline veya aracın yenisi ile değişimine karar verilmesini istemişler; 03.06.2014 tarihli celsede ise, taleplerinin aracın bedelinden yana olduğunu belirtmişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, davacıların aracın yenisi ile değiştirilmesi veya sözleşmenin feshi ile araç bedelinin iadesi taleplerinin reddi ile TBK 227. Madde uyarınca söz konusu aracın .... AŞ markasına ait olması ve... ... Ticaret AŞ den satın alınması nedeniyle davalılar tarafından müteselsilen ve müştereken ücretsiz olarak onarılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Eldeki davada, davacılar, davalılardan aldıkları aracın ayıplı olduğu iddiasıyla bedel iadesini istemişler; mahkemece dosyaya kazandırılan 16.05.2014 tarihli kök ve 12.10.2014 tarihli ek bilirkişi raporlarına göre, davaya konu aracın onarılmasına karar verilmiştir. Anılan bilirkişi raporlarında, davaya konu araçta bir takım hataların olduğu, bu hataların aracın değerini düşüreceği ancak etkili bir servis sonucu değer kaybının ortadan kalkacağı benimsenmiştir. Karara dayanak yapılan bilirkişi raporu incelendiğinde, iddia edilen ayıpların gizli mi - açık mı olduğu, bu ayıpların araçta ne kadar değer düşümüne sebep olacağı, aracın önerilen onarımdan sonraki değeri vs. hususların ayrıntılı, açık ve gerekçeli şekilde açıklanmadığı değerlendirilmiştir. Hal böyle olunca, mahkemece, yukarıda belirtilen hususlara açıklık getirecek şekilde konusunda uzman bilirkişi heyetinden, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine açık, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınarak, hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6591
Karar No: 2019/5880
Karar Tarihi: 25.09.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/6591 E.  ,  2019/5880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :... Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu tüketilecek şeylere zehir katma veya bozma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Jandarma personeli tarafından tutulan 10.11.2010 tarihli tutanağın içeriğinden; suç konusu yemeklerden numune alma işlemlerinin jandarma personeli tarafından yapılarak analiz yapılmak üzere... İl Tarım Müdürlüğüne teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, numune alınma sırasında yürürlükte olan Gıda Güvenliği ve Kalitesinin Denetimi ve Kontrolüne dair Yönetmeliğin 4. maddesinin (ı), (i) bendinde gıda denetimi yapacak denetçi ve yardımcılarının niteliklerine ve yine aynı Yönetmeliğin 12. maddesinin (h) bendinde ise numunelerin alınmasından laboratuvara ulaşmasına kadar geçen sürede yapılacak işlemlere aykırı olarak resmi numune alma prosedürüne uygun yapılmamış olması, dolayısıyla söz konusu numunelerin analizinin doğru sonuçlar vermeyeceği nazara alındığında, suça konu yemeklerin numunesinin analiz sonucunun sanık hakkında mahkûmiyet hükmü verilmesi için kesin ve yeterli bir delil olmayacağından sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, bu bozmanın hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer sanık ...'a CMK’nın 306. maddesi gereğince SİRAYETİNE, 25.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4118
Karar No: 2012/9723
Karar Tarihi: 20.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4118 E.  ,  2012/9723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, abonelik tesisine karar verilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu binanın iskan izninin alınmadığı dosya içeriği ile sabittir. 3194 Sayılı İmar Kanunu’nun 30 ve 31. maddeleri hükmüne göre, yapı kullanma izin belgesi bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün değildir. Ne var ki; 26.07.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanıp yürürlüğe giren, 5784 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 25.maddesi'yle 3194 Sayılı İmar Kanunu’na eklenen Ek Geçici 11. maddesiyle, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kanalizasyon kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara yol, su, elektrik, telefon vb. gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar geçici abonelik yapılabilir, bu halde elektrik ve su bağlanması abone için kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak yapı ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12.10.2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanamaz“ hükmü getirilmiştir.

Dosyada yapı ruhsatının bulunduğu, ayrıca davacının abonelik tesisini talep ettiği, Ankara İli, ... İlçesi, ... Mah. 178. cad. no:26/4 ait, elektrik hizmetinden yararlandığına ilişkin faturanın mevcut olduğu anlaşılmaktadır.

O halde, dava konusu abonelik tesisinin talep edildiği taşınmazın 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 11.maddesindeki şartları taşıdığı anlaşılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 2,75 TL harcın davalıdan alınmasına, 20.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/5287
Karar No: 2020/3763
Karar Tarihi: 22.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/5287 E.  ,  2020/3763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4. maddesi uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki ticari kamyon ile yük olduğu halde, meskun mahal, tek yönlü yolda, gündüz vakti seyir halinde iken, olay yeri ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, kaza tespit tutanağındaki rapora ve sanığın ifadesine göre, freninin patlaması nedeni ile kırmızı ışıkta duramayarak, yeşil ışıkta kavşağa giren katılan idaresindeki otomobile çarptığı, bu otomobilin de kırmızı ışıkta beklemekte olan diğer üç otomobile çarptığı, dört kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, bir kişinin ise vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisi orta olacak şekilde yaralanmasına tam kusurlu olarak neden olduğu olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekmekte olup, dava konusu olayda sanık tam kusurlu olmakla birlikte maddede öngörülen cezanın alt sınırı nazara alınmak suretiyle, cezada orantılılık ilkesi ile adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5711
Karar No: 2020/1546
Karar Tarihi: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/5711 E.  ,  2020/1546 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.