Esas No: 2022/10789
Karar No: 2024/4757
Karar Tarihi: 27.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/10789 E.  ,  2024/4757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/995 E. 2021/62 K

SUÇ : Kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.07.2020 tarihli ve 2018/674 Esas, 2020/254 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c. maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 20.01.2021 tarihli ve 2020/995 Esas, 2021/62 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine, mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresinde bulunan ... plaka sayılı yolcu otobüsüyle Eskişehir- Konya kara yolunda seyir halinde olduğu, saat 05:00 sıralarında Hamidiye Mahallesi mevkinde iken yolun orta şerit kısmında seyrine devam ettiği, maktulün ise üzerinde siyah kapşonlu mont, mavi gri renkli kot pantolon ve siyah renkli ayakkabı olduğu halde elinde yolda seyir halinde bulunan sürücüleri uyarmak için fener vs olmaksızın şehirler arası yolda karşıya geçmeye çalıştığı, sanığın kontrolündeki ... plakalı otobüsün yolun ortasında, orta şerit çizgisi üzerinde sol ön kısmı ile maktule çarptığı, çarpmaya benzer bir sesin gelmesi üzerine sanığın otobüsü 100-150 metra ileride durdurduğu, otobüsün etrafına bakındığı, ön sis farının kırık olduğunu gördüğü, ancak başkaca herhangi bir iz görmediği, otobüsün seyretmiş olduğu yerin aydınlatması mevcut olmayan, meskun mahal sınırı dışında bir yer olması sebebiyle bir insana çarptığını düşünmeyerek yoluna devam ettiği, çarpa anından bir müddet sonra yoldan geçmekte olan Ş.M, Ö.Ç, C.C, T.E ve A.Ç tarafından bulunarak acil servis ve kolluk güçlerine haber verildiği anlaşılmakla, maktulün ölümünün otobüsün çarpması anında gerçekleşip gerçekleşmediği, bulunduğu andan öncesinde müdahale edilmesi halinde yaşama imkanı olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklandığı üzere "eksik inceleme" nedeniyle katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden başka yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 20.01.2021 tarihli ve 2020/995 Esas, 2021/62 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.06.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Sanık hakkında ihmali davranışla kasten adam öldürme suçundan iddianame düzenlendiği, Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesince eylemin taksirle bir kişinin ölümüne yol açmak suçunu oluşturduğu tespiti ve sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verildiği, bu kararın istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince istinaf başvurusunun reddedildiği, sayın çoğunlukça iddianamede vasıflandırılan suç yönüyle eksik inceleme bulunduğu gerekçesiyle bozma kararı verilmiş ise de eksikliğin TCK'nin 83. maddesindeki suça mümas olduğu, oysa sanığa atılı eylemin ancak TCK'nin 83/2-b maddesindeki suça mümaselet edebileceği, bu suçun oluşması için ise sanığın önceki davranışının başkalarının hayatı ile ilgili tehlikeli bir durum oluşturması gerektiği, sanığın kasıtlı veya kusurlu herhangi bir hareketinin bulunmadığı, kazanın meydana gelmesinde tüm kusurun maktule ait olduğu gözetildiğinde sanığın gerçekleştirdiği bir davranış bulunmaması sebebiyle TCK'nin 83/2-b maddesinde bahsedilen şekilde garantörlük sıfatı bulunmadığı anlaşıldığından Yerel Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu ve istinaf başvurusunu reddeden Mahkeme kararının da yerinde olduğu kanaatiyle onama kararı verilmesi gerektiği cihetiyle verilen karara katılmıyorum.