erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/14112
Karar No: 2018/15021
Karar Tarihi: 14.11.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/14112 E.  ,  2018/15021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, “olay yerinden tesadüfen geçtiği, yol kenarındaki kişilerin araca el sallaması nedeniyle durduğu, bu kişilerin yabancı olduğunu anlayınca içlerinden araca binenleri indirdiği” biçimindeki savunmasıyla atılı suçlamayı reddetmesi, kaçak göçmenin “İranlı kişilerin kendilerini sınırdan geçirdikten sonra siz burada bekleyin siyah bir araç gelip sizi alacak dediği, o sırada askerlerin ışığını gören İranlıların kaçtığı, kendilerinin de yola doğru koştukları, yoldan geçen sanığın kullandığı beyaz bir aracı durdurdukları, şoförün kendilerinden korktuğu, bir şey demeden araca bindikten sonra sanığın aracı durdurduğu, askerlerin geldiğini görünce araziye doğru kaçtıkları, o anda sanığın askerleri görmediği, sanığı tanımadıkları” biçimindeki ifadesi ile “dere yatağından yola doğru koşan şüpheli şahısların olduğu, bu esnada seyir halindeki bir minibüsün tespit edildiği, nöbetçi askerlerin olay yerine doğru koştukları, şüpheli şahısların aracın kapısını açarak binmeye çalıştıkları, Kobra aracının sinyal ve ışıklı uyarı sistemi çalıştırılınca şüpheli şahısların araziye doğru kaçmaya başladıkları” biçimindeki 26/07/2013 tarihli yakalama tutanağı içeriği birlikte değerlendirildiğinde, sanık ile göçmenler veya onları olay yerine getiren kaçakçılar arasında önceden bir bağlantı olduğunun tespit edilememesi, göçmenlerin beyanına göre, onları bulundukları yerden siyah bir aracın alacağı, oysa sanığın kullandığı aracın renginin beyaz olduğu, ayrıca sanığın, “araca binenlerin yabancı olduğunu anlayınca onları araçtan indirdim” biçimindeki savunmasının kaçak göçmenlerin ifadeleri ile doğrulandığı, yakalama tutanağı içeriğinin de sanığın suça iştirak ettiğini tek başına ortaya koyacak yeterlilikte olmaması karşısında, sanık ...’ın göçmen kaçakçılığı suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve cezalandırmaya yeterli delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanmadan CMK'nın 230/1-b maddesine aykırı olarak mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6861
Karar No: 2019/3637
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6861 E.  ,  2019/3637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2009/12214
Karar No: 2010/13311
Karar Tarihi: 05.07.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/12214 E.  ,  2010/13311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Manavgat 1.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :25.3.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkemece 26.4.2005 tarihli oturumda, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 409/1.maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, davacı vekili 2.6.2005 tarihinde yenileme dilekçesi vermiştir.

Dava, dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenebilir. (HUMK.m.409/3) İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenilenince yeniden harç alınır. Bu harç yenileyen tarafından ödenir ve karşı tarafa yüklenmez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, yeni bir dava sayılmaz. (HUMK.m.409/4) Görüldüğü gibi işlemden kaldırılan dosya usulde belirtilen süre içinde yenilenmediği takdirde, davanın yeniden görülebilmesi yeniden harç verilmesine bağlıdır. (1) sayılı tarifede yazılı maktu harçlar ilgili bulunduğu işlemin yapılmasından önce peşin olarak ödenir. (Harçlar K.m.27/1) Davacı vekili, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra 2.6.2005 tarihinde yenileme talebinde bulunduğuna göre yeniden harç alınması zorunludur. Harcı ödenmemiş bir yenileme talebi sonuç doğurmaz. Harç eksikliği işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde de tamamlanmadığına göre, üç aylık sürenin bitiminden itibaren dava açılmamış hale gelmiştir. (HUMK.m.409/5) O halde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken işin esası hakkında hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.07.2010 (pzt.)
Esas No: 2013/13378
Karar No: 2015/42477
Karar Tarihi: 07.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/13378 E.  ,  2015/42477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/279489

MAHKEMESİ : Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2011

NUMARASI : 2009/286 (E) ve 2011/73 (K)

SUÇLAR : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık D.. R.. savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Süresinden sonra olan sanık D.. R.. savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318.maddesi uyarınca REDDİNE,

I- Sanıklar D.. R.. ve S.. S.. hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık D.. R.. hakkında tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar D.. R.. ve S.. S.. savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanıklar D.. R.. ve S.. S.. hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

Soruşturma aşamasında, yaptığı tavan işinden dolayı 1.200.-TL alacağı olduğunu, bu parayı da daha sonra mağdurun işyerinden gidip aldığını ve bir daha da mağdurla görüşmediğini, mağdura tehdit mesajlarını kendisinin çekmediğini beyan eden sanığın duruşmada, 1.800.-TL mağdurdan alacağı olduğunu ve bu parayı almak için söz konusu tehdit mesajlarını çektiğini ifade ettiği, dosya içinde bulunan mesaj dökümlerinden sanık Davut'un mağdurdan 1.500.-TL borç para istediği ve bunun karşılığında da tehdit ettiği, senetleri getirdiğinden söz ettiğinin tespit edildiği, mağdur ve ortağı olan tanık Levent'in sanıkla iş yaptıklarını kabul etmekle birlikte borçları olduğunu reddedikleri, sanık Davut savunmanının da duruşmadaki beyanında, müvekkilinin alacak borç ilişkisine dair bir belge olmadığını belirtmesi karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurdan yağmalanan para, cep telefonu ve iki adet senetten, olayın ertesi günü sanık Davut'un ağabeyi tarafından suça konu senetlerin yırtılarak iade edildiğinin anlaşılması karşısında; mağdurdan kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorulup sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168.maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin ugulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar D.. R.. ve S.. S.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7097
Karar No: 2019/12200
Karar Tarihi: 24.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/7097 E.  ,  2019/12200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kararın yersiz olduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile alacakaranlıkta, aydınlatma bulunmayan meskun mahal dışındaki bölünmüş yolda seyri sırasında, kavşak mahalline geldiğinde ön ilerisinde yolun sağ şeridinde seyretmekte olan bir aracı sollamak üzere sol şeride geçtiği esnada, seyrine göre sağından soluna doğru karşıya geçmek üzere kaplamaya giren yolun büyük kısmını geçmiş yayaya çarpmamak için manevra yaptığı sırada sol banket üzerinde aracının sol ön far ve kaporta kısmı ile çarptığı yayanın ölümüyle neticelenen olayda, her ne kadar 03.11.2015 tarihli bozma ilamımızla sanığın Karayolları Trafik Kanunu’nun 54/b-4 maddesinde düzenlenen kavşak alanlarında geçmenin yasak olduğu kuralını ihlal ettiğinden ve sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğundan bahisle TCK’nın 22/3. maddesinin uygulanması gerekliliği nedeniyle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş ise de, söz konusu maddedeki düzenlemenin kavşak içerisindeki şerit değiştirmeye işaret eden kesintisiz yol çizgisi bulunan alanı kapsadığı, müsnet olayda kavşak içerisinde kesintisiz yol çizgisi bulunmakla birlikte çarpma noktası olarak işaretlenen kavşak bitiminde kesik yol çizgisi bulunduğu ve sanığın tam şerit değiştirme noktasının tespitinin mümkün olmaması sebebiyle sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanamayacağının kabulü gerektiği,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8879
Karar No: 2018/1943
Karar Tarihi: 14.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8879 E.  ,  2018/1943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/03/2016 gün ve 2012/149-2016/36 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı, davalı ... ile birlikte yazdıkları “Bitki Analizleri” isimli kitabın bir kısmına davalılar tarafından hazırlanan “Gübre Analizleri” isimli kitap içeriğinde aynen yer verildiğini ileri sürmüştür. Dosya içinde anılan kitapların fotokopi şeklinde örnekleri yer almakla birlikte baskı yoluyla çoğaltılan ve mahkemeye sunulan kitap nüshaları bulunmamaktadır. Buna göre, temyiz incelemesinin yapılabilmesi için dosya kapağında kalemde olduğu not edilen kitaplar dosya arasına alınarak Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Esas No: 2016/11655
Karar No: 2017/8238
Karar Tarihi: 01.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/11655 E.  ,  2017/8238 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Özel hayatın gizliliğini ihlal, Şantaj

Hüküm : TCK'nın 107/2, 53:/1, 134/1-2. Cümle, 53/1, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanı soyunurken bilgisi ve rızası dışında cep telefonu ile kaydettiği, daha sonra katılanın kendisi ile konuşmaya devam etmediği takdirde görüntüleri yayınlayacağından bahisle tehdit edip şantajda bulunduğu iddia edilen olayda, yerel mahkemece TCK'nın 134/1. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal ve yine aynı Kanunun 107/2. maddesinde düzenlenen şantaj suçlarından mahkumiyetine karar verildiği,Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanan 12.02.2016 gün ve 2016/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurulu kararının Ceza Dairelerinin İş Bölümü Ortak Hükümlerin 7. maddesinde düzenlenen “Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkumiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkumiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır.” hükmü gereği TCK’nın 107/2. maddesinde düzenlenen şantaj suçunun temel cezasının 1 yıldan 3 yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezası olduğu, aynı Kanunun 134/1 maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun temel cezasının ise 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası olduğu, incelmeye konu hükümlerden şantaj suçunun daha ağır yaptırıma bağlandığı ve bu suçu inceleme görevinin Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait olduğu,

Sevk ve nitelendirmeye, Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanan 12.02.2016 gün ve 2016/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurul kararı gereğince temyize konu hükmün incelenmesi Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3074
Karar No: 2013/2141
Karar Tarihi: 01.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/3074 E.  ,  2013/2141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 01.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3350
Karar No: 2019/11278
Karar Tarihi: 22.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/3350 E.  ,  2019/11278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın babası olan mağdurdan para istediği, bankadan kredi çekip kendisine vermesini ve evin tapusunu da üzerine yapmasını istediği, mağdurun kabul etmemesi üzerine çıkan tartışmada eline geçirdiği çatal ile mağduru yaraladığı olayda, sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususunda delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre:

2) Sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; İnegöl Devlet Hastahanesinden Ruh Sağlığı hastalıkları uzmanı olan tek hekim tarafından düzenlenen rapor ile yetinilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Sanığın cezai ehliyet durumu dikkate alınarak, hakkında akıl hastalığı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesinin uygulanması karşısında, sanık müdafiin yokluğunda savunması alınarak karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK’nin 150/2. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

4) Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrileceğine hükmedilmesi, 18/6/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesindeki yeni uygulamaya aykırı olması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/28229
Karar No: 2015/13191
Karar Tarihi: 08.09.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/28229 E.  ,  2015/13191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak, mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

05.11.2007 tarih ve 2007/484-576 E.-K. sayılı kararın hükümlü ve müdafiinin yüzüne karşı verildiği temyiz edilmeden kesinleştiği, hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine uymaması üzerine mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucunda 20.10.2008 tarihli ek karar ile hırsızlık suçundan verilen hapis cezasının aynen infazına, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından ise adli para cezasına hükmedildiği, ek kararın hükümlünün müdafi tarafından 24.10.2008 tarihinde temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 23.05.2012 tarih, 2011/32583 Esas ve 2012/12191 Karar sayılı ilamı ile ek kararın itiraza tabi olması sebebiyle, dosyanın itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye gönderilmek üzere iadesine karar verildiği, itirazı inceleyen.... Ağır Ceza Mahkemesi tarafından da 25.09.2012 tarih ve 2012/971 değişik iş numaralı karar ile itirazın kesin olarak reddine karar verildiği, ancak hükümlünün 14.04.2014 tarihli dilekçesi ile kararı yeniden temyiz ettiği, bunun üzerine mahkemece 16.04.2014 tarihli ek karar ile temyiz incelemesinden geçen kararların yeniden temyiz edilmesinin mümkün olmaması sebebiyle temyiz isteminin reddine karar verildiği, hükümlünün en son 18.04.2014 tarihinde verdiği temyiz dilekçesi ile 16.04.2014 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararı da temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, temyiz edilmeden kesinleşen 05.11.2007 tarihli karar ile temyiz incelemesinden geçen 20.10.2008 tarihli ek kararın temyizi mümkün olmadığından bu kararlara karşı yeniden yapılan temyiz isteğinin, 5320 sayılı yasanın 8/1, 1412 sayılı CMUK'un 310 ve 315/2. maddeleri uyarınca reddiyle, 16.04.2014 tarihli ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.09.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3478
Karar No: 2011/5991
Karar Tarihi: 24.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/3478 E.  ,  2011/5991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanık ..., hakkında; 5237 sayılı TCK' nın 85/2, 62, 53/6, 63.maddeleri gereğince mahkumiyet ,

Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK' nın 85/2,

62, 53/6, 51/1.maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Dosya içeriği itibariyle olay tarihinde gece meskun mahal dışında sanık ...' nün idaresindeki Tır ile seyri sırasında arkasında sanık ...'ın sevk ve idaresindeki otobüs ile aynı yöne seyrederken savunmasına göre direksiyonu sola kırdığı ve sol şeride geçmek istediğini ancak solundan sollamayla gelen bir ... nedeniyle sollama yapamadığını ve önünde park halinde duran tırın römorkuna çarptığını beyan etmesi karşısında, sanık ...'nün çekicinin kendi şeridinin sağında arıza şeridini ortalamış arka stop lambalarının yanmış olduğu halde kural ihlali olmaksızın seyrettiği sanık ...'ın aracının hızını far ışığını göre ayarlamadan önündeki Tır'ın römürkuna çarptığı anlaşılmakla sanık ...'nün beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanık ...'ın taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru ölü-yaralı sayısı ve yaralanma derecesi, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunacaktır.

Bu ilkeler ışığında; sanığın somut olayda, bir kişinin ölüp yirmi yedi kişinin yaralanması bunlardan onbirinin de nitelikli şekilde yaralanmış olması ve sanığın kusur durumu karşısında; alt sınır ile üst sınır arasında uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadde yakın ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle temel cezanın az belirlenmesi,

Kabule görede;

Katılan her bir vekil grubu için ayrı ayrı vekalet ücreti tayini yerine tek vekalet ücreti tayini,

Kanuna aykırı sanık müdafileri ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.