erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/18447
Karar No: 2015/1883
Karar Tarihi: 13.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18447 E.  ,  2015/1883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13/03/2013 tarih ve 2013/56-2013/148 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkili ile davalı arasında 24.11.2008 tarihli franchise sözleşmesi tanzim edildiğini, ancak davalının sözleşme hükmüne aykırı olarak iş yerini 3 günden fazla kapalı tuttuğunu, aynı işletmede bir başka çiğ köfte firması ile çalışmaya başladığını, bu durumun haksız rekabet oluşturduğunu, sözleşmenin 06.03.2009 tarihinde feshedildiğini, maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 1.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, davacının 150-200 metre yakınlarına başka bir bayi açtığını, siparişlerini yerine getirmediğini, bu nedenle sözleşmenin 06.03.2009 tarihinde feshedildiğini, dükkana masraf yaptığını, elde etmeyi düşündüğü menfaatlerin boşa çıktığını, sözleşme tanzimi sonrası 15.000 TL ürün karşılığı ödeme yaptığını, manevi üzüntüye kapıldığını ileri sürerek, asıl davanın reddini, karşı dava talebi olarak ise şimdilik 11.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın davacıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, Dairemizin 25.06.2012 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda, sözleşmede başka bir kişiye Franchise sözleşmesi yapılması konusunda bir yasak getirmediğinden davacının bir başkasına bayilik vermiş olmasının mümkün olduğu gibi bu sözleşmenin feshi için haklı bir sebepte oluşturmadığı, gerekçesi ile verilen kararın manevi tazminatın koşullarının oluşmamasına rağmen manevi tazminata karar verilmesinin yanlış olması nedeniyle bozulduğu, manevi tazminat dışındaki kısımların kesinleştiği, bozmaya uyulduğuna göre manevi tazminat davasının da reddolunmasının gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, sözleşmenin davacı tarafından haklı olarak fesh edildiğinin tespitine, manevi ve maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4568
Karar No: 2012/5097
Karar Tarihi: 06.03.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/4568 E.  ,  2012/5097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- Üst Cumhuriyet Savcısının temyizine yönelik yapılan incelemede;

Üst Cumhuriyet Savcısının CMUK'un 310/3. maddesine göre kararın tefhimi tarihinden itibaren yasal 30 günlük süreden sonra hükmü temyiz etmesi nedeniyle temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

B-Sanık müdafiinin temyizine yönelik yapılan incelemeye gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça konu muslukların çalındığı şadırvanın ve abdest alma yerinin ibadete ayrılan yer olmadığı anlaşılmakla; anılan yerin bina veya eklentisi niteliğinde olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gözetilmeden yazılı maddeyle uygulama yapılması,

2- Suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesine aykırı olarak 53/1. maddesinin uygulanmasına hükmedilmesi,

3-Sanık hakkında 5395 sayılı ÇKK'nın 23. maddesindeki koşullar araştırılıp değerlendirilerek sonucuna göre hükmün açıklanmasının geriye bırakılıp bırakılmayacağının tartışılmaması,

Kabule göre de;

4- Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden, 53/1-c dışındaki hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/12720
Karar No: 2011/5158
Karar Tarihi: 28.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/12720 E.  ,  2011/5158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/07/2009 tarih ve 2009/124-2009/122 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında "ünlüler sirki " isimli programın prodüksiyon hizmeti verilmesi konusunda yapım anlaşması imzalandığını, altıncı bölüm yayın ve hizmet bedeli için müvekkilince kesilen 27.05.2007 tarihli 194.700 TL bedelli faturanın davalı tarafından kısmen ödendiğini, taraflar arasında hesap mutabakatı mevcut olduğunu, müvekkilinin 42.072,50 TL alacak bakiyesinin tahsili için başlattığı icra takibine davalının haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini, takibin devamını, %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket bünyesindeki Star TV sahibi Işıl TV Yay. A.Ş ve davacı arasında Evlere Şenlik adlı programın yapım sözleşmesi imzalandığını, davacının sponsor olarak dava dışı Fikret İnan İnş.Tah.Ltd.Şti’ni bulduğunu, sponsora ait isim ve logolar programda yayınlanmasına rağmen sponsor olan şirketin kendi edimini yerine getirmediğini, müvekkilinin anılan sponsor aleyhine 42.480,00TL’lik takip başlattığını, davacının sponsor seçiminde gerekli özeni göstermeyerek müvekkilinin zararına neden olduğunu, davacı ile aralarında geçerli bir mutabakat bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı sponsor firmanın taraflar arasındaki yapım sözleşmesinin tarafı olmadığı, sponsor olarak bu firmaya davacının görev verdiği yönünde delil de bulunmadığı, dava dışı sponsor firmanın davalıya karşı yükümlülüklerini yerine getirmemesinin hukuki sorumluluğunun davacıya ait olduğu yönünde taraflar arasındaki sözleşmede bir hüküm bulunmadığı, tarafların birbirini teyit eden ticari defterleri ve dosya kapsamına göre davacının davalıdan takip konusu meblağ kadar alacağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, itirazın iptali ile takibin devamına, asıl alacak üzerinden hesap edilen %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.931,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/20127
Karar No: 2012/2992
Karar Tarihi: 09.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/20127 E.  ,  2012/2992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4.771.40 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacılar vekili dilekçesinde; davacıların eski malikten kiraladıkları taşınmazı yıllardır ekip biçtiklerini 2009-2010 yılı sezonu icar bedeli olan 1.400 TL'yi eski malike ödediklerini, 2009-2010 yılı sezonu için taşınmaza buğday ürünü ektiklerini, ancak taşınmazı ekmelerinden sonra davalının taşınmazı 20.09.2009 tarihinde satın almaları nedeniyle 21.10.2009 tarihli ihtarname ile taşınmazı tahliye etmeleri hususunda ihtar çektiğini ve davacılar hakkında Asliye Hukuk Mahkemesinde meni müdahale davası açıldığını davanın neticelenmesi beklenilmeden, davacılar tarafından ekilen, bakımı yapılan mahsülün davalı tarafından kaldırılarak götürüldüğünü, bu hususta Sulh Hukuk Mahkemesinde tespit yapıldığını, tespitte 4.435 TL zararlarının tespit edildiğini, 4.435 TL ürün zararı ile 336,40 TL tespit gideri olmak üzere toplam 4.771,40 TL zararın faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde,davalının taşınmazı satın almasından sonra davacıları taşınmazı ekmemeleri hususunda uyardığını, davacıların buna rağmen taşınmazı ektiklerini, davacıların sadece ekim işini yaptıklarını bundan sonraki gübreleme, ilaçlama, hasat vb.işlemlerin davalı tarafından yapıldığını kabul anlamına gelmemekle davacıların ancak sürme ve tohum bedeli dışında başka taleplerinin reddinin gerektiğini, davacıların yerinde olmayan davalarının tümüyle reddine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece, davanın kabulü cihetine gidilmiştir.

Dosya içeriğine, dinlenen davalı ve davacı tanıklarının ortak beyanlarına göre,dava konusu taşınmaza buğday ürününün davacılar tarafından ekildiği ancak gübreleme, ilaçlama, hasat vb.işlemlerinin davalı tarafından yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının yalnızca tohum atma ve ekim işlemine kadar (tohum atma ve ekim işlemi dahil) masraflarının hesaplanarak bu miktar üzerinden davanın kabülü gerekirken davanın tamamen kabulü doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/31209
Karar No: 2013/7116
Karar Tarihi: 04.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/31209 E.  ,  2013/7116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Pendik 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/12010 Esas sayılı dosyası yerine sehven Pendik 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/12010 Esas sayılı dosyası sureti gönderildiğinden, Pendik 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/12010 Esas sayılı dosyasının onaylı suretinin gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/12416
Karar No: 2021/12949
Karar Tarihi: 23.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/12416 E.  ,  2021/12949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli sicil kaydına göre, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/11/2007 tarihli ve 2006/169 E., 2007/315 K. sayılı ilamı nedeniyle tekerrüre esas teşkil eden mahkumiyeti bulunan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, cami içerisindeki şadırvan bölümünde bulunan katılanlara ait eşyaları çalması şeklindeki eylemlerinin suç tarihi itibariyle TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun'un 142/1-a maddesi gereği hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 23/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/21649
Karar No: 2015/31367
Karar Tarihi: 11.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/21649 E.  ,  2015/31367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı icra mahkemesine başvurusunda, takip borçlusu hakkında genel haciz yoluyla girişilen takipte ödeme emrinin 11/05/2015 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine yasal sürede itiraz edilmediğinden 21/05/2015 tarihinde borçlunun hesaplarına haciz konulmasının talep edildiğini, bilahare icra müdürlüğünün bu kararından dönerek 25/05/2015 tarihinde takibin kesinleşmediğinden bahisle haczi kaldırdığını, oysa icra dosyası ve uyap kayıtları incelendiğinde icra dosyasına yasal süresi içinde ibraz edilmiş bir itiraz dilekçesinin bulunmadığını ileri sürerek haczin kaldırılmasına ilişkin icra müdürlüğü işleminin iptalini talep ettiği, mahkemece istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 8. ve İcra İflas Kanunu Yönetmeliği'nin 22/2. maddesi gereğince, icra ve iflas daireleri, yaptıkları muamelelerle kendilerine vaki talep ve beyanlar hakkında bir tutanak yaparlar. Sözlü itirazlar ile talep ve beyanların altları, ilgililer ve icra müdürü veya muavini veya katibi tarafından imzalanır.

Ödeme emrine itiraz dilekçesinin, icra memuruna havale ettirilip icra tutanağına yazdırılmış olması gerekir. Çünkü ödeme emrine itiraz tarihi, itiraz dilekçesindeki tarih olmayıp, bu dilekçenin icra tutanağına geçirildiği tarihtir (HGK.13.5.2009 tarih ve 2009/12-185 E.- 2009/182 K). İcra müdürlüğünce, itiraz dilekçesi tarihinin, önceki bir tarih olarak bildirilmesine itibar edilemez.

Somut olayda, borçluya örnek 7 ödeme emrinin 11.05.2015 tarihinde tebliğ edildiği, borçlunun 12.05.2015 tarihli itiraz dilekçesinin, icra müdür yardımcısı ...tarafından havale edilip imzalandığı, ancak tutanağa geçirilmediği, ayrıca itiraz dilekçesinin, UYAP sistemine 25.05.2015 tarihinde ödeme emrinin tebliğinden itibaren 7 günlük süreden sonra kaydedildiği görülmektedir. Bu durumda borçlunun itirazının süresinde olduğunun kabulü mümkün değildir.

O halde mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetin kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/70
Karar No: 2015/59
Karar Tarihi: 25.03.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/70 E.  ,  2015/59 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten süjelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Suçun bu nitelikli halinin oluşabilmesi için, bankaya ait mal ve hizmetler ile fonksiyonlarının kullanılması yeterli olup suçun mağdurunun kim olduğunun nitelikli halin oluşumu bakımından ayrıca bir önemi bulunmamaktadır. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; sanığın ... Özel Güvenlik San. Tic. Ltd. Şti'nde 29/02/2008 tarihine kadar şirket müdürü olduğu, bu tarihten sonra ise ortaklar kurulu kararı ile babası ...'un şirket müdürü olarak seçildiği, şirketin sürekli alışveriş yaptığı ... Dondurulmuş Gıda Şirketi'nden alınan gıda malzemeleri için sanık tarafından yetkisinin bittiği 22/03/2008 tarihinde 5.000 TL bedelli çekin şirket adına keşide edildiği, suça konu çekin bankaya ibrazında karşılıksız çıktığı, eylemin resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu iddia edilen olayda;

Sanığın savunmasında; babası olan ...'un şehir dışında olması nedeni ile çek düzenlenmesi gerektiğine ilişkin telefon ile bilgi verdiğini, babasının da kendisine sözlü olarak yetki verdiğini, suça konu çeki babasının bilgi ve rızası ile düzenlediğini belirtmesi, kısa süre sonra da sanığa çek keşide etme yetkisini içerir vekaletname verilmiş olması ile katılan tarafından yapılan takibe itirazda bulunulmadığının da anlaşılması karşısında sanığın dolandırıcılık ve sahtecilik kastı ile hareket ettiğine dair mahkumiyete yeter nitelikte delil bulunmayıp müsnet suçların unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesi ile verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4692
Karar No: 2022/17402
Karar Tarihi: 24.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/4692 E.  ,  2022/17402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın kovuşturma aşamasında alınan beyanında, olay günü arkadaşının köfte dükkanına telefonu şarja takarak namaza gittiğini, namazdan döndükten sonra telefonu yerinde olmadığını gördüğünü belirtmesi karşısında eyleminin suç tarihine göre TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden TCK'nın 141/1. maddesi uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi,

2- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Fatsa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/05/2009 tarih, 2008/226 Esas ve 2009/208 Karar sayılı ilamıyla hükmolunan 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun 24/10/2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi gereğince uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; TCK'nın 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

3- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 24.10.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.