Esas No: 2024/1244
Karar No: 2024/8678
Karar Tarihi: 18.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1244 E.  ,  2024/8678 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/44 E., 2023/2168 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulüyle yeniden esas hakkında hüküm

kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/407 E., 2022/783 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulüyle kararın kaldırılarak yeniden kısmen esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın dava dilekçesinde özetle; erkeğin evlendikleri günden beri şiddet uyguladığını, küfürler edip kendisini sürekli tehdit ettiğini, dayanacak gücü kalmadığını yaklaşık 2 aydır ayrı yaşadıklarını, bir araya gelmelerinin mümkün olmadığını belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk için aylık 500,00 TL iştirak, kadın yararına ise aylık 500,00 TL yoksulluk nafakası ile lehine maddî ve manevî tazminat ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı kadın vekili ıslah dilekçesinde özetle; erkeğin bağımsız konut temin etmediğini, erkeğin ailesinin kadına köle muamelesi yaptığını, yeni eşya alacağına dair verdiği sözü erkeğin yerine getirmediğini, eşinin babasının kadını evden kovduğunu, ayrı eve çıktıktan sonra da erkeğin ailesinin kadını kullandığını, erkeğin ailesinin hakaret ve tehdit ettiğini, erkeğin bu duruma kayıtsız kaldığını, erkeğin kadını evden kovduğunu, aşırı kıskanç olduğunu, evden dışarı çıkarmadığını, ailesini görmesini engellediğini, ekonomik şiddet uyguladığını, ayağı kırıldığında hastaneye götürmediğini, cinsel şiddet uyguladığını, homoseksüel eğilimleri olduğunu, güven sarsıcı davrandığını, kadını öldürmesi için 3.kişiyi azmettirdiğini ileri sürerek tarafların haysiyetsiz hayat sürme ve hayata kast, pek kötü veya onur kırıcı davranış nedenleri ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davalarının kabulüne, velâyetin anneye verilmesine, ortak çocuk yararına 1.000,00 TL tedbir ve iştirak, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; 2019 yılının Mayıs ayında kadının, eşini ve ailesini haberdar etmeden çocuğu da alarak evi terk ettiğini, o günden bugüne kadar eve dönmediğini, kadının ruhsal yönden rahatsız olduğunu, kadının H.Ö. isimli bir kişi ile ilişkisi olduğunu, kadının boşanma talebini kabul ettiklerini beyanla ortak çocuğun velâyetinin babaya bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davalı erkek vekili ıslah dilekçesiyle erkek yararına 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı erkeğin, eşini yalnız bir yere göndermediği, kendi kardeşlerinden davacı kadını kıskandığı, hakaret ettiği, ağır küfür ettiği, erkeğin başka kadınlara asıldığı, sarkıntılık ettiği, laf attığı, kadını ailesi ile görüştürmediği, darp ettiği, kadının kardeşini de kadına karşı "yerinde olsam parçalarım" diye kışkırttığı, kadının ise telefon kayıtlarına göre güven sarsıcı davranışlarının olduğu, erkeğe hakaret ettiği, böylece evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda erkeğin ağır, kadının ise az kusurlu olduğu, kadının 4721 sayılı Kanun'un 162 nci ve 163 üncü maddelerinde düzenlenen boşanma sebeplerini ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüyle 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, aynı kanunun 162 nci ve 163 üncü maddeleri uyarınca açılan davaların ayrı ayrı reddine, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile aralarında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, yasal şartları oluştuğu gerekçesiyle kadın yararına 10.000,00 TL maddî, 9.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine, kadının yoksulluk nafakası ile erkeğin manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesiyle; kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatların miktarı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesiyle; kusur belirlemesi, tedbir ve iştirak nafakasının miktarı ile kadın yararına hükmedilen tazminatlar yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile tarafların kusur derecelerine göre kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesiyle İlk derece Mahkemesi kararının bu yönlere ilişkin hüküm fıkralarının kaldırılmasına, yeniden kısmen esas hakkında hüküm kurulması suretiyle kadın yararına 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine, erkeğin istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarlarının az olduğunu, erkeğin da karşı boşanma davasının mevcut olduğunu ve bunun reddedilmiş olarak kabul edilmesi gerektiğinden istinaf mahkemesince yargılama giderleri ve vekâlet ücreti yönününden kadın yararına hüküm kurulması gerektiğini ileri sürerek kararın maddî ve manevî tazminatların miktarı ile yargılama giderleri ve vekâlet ücreti yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, maddî ve manevî tazminatların miktarının hakkaniyete uygun olup olmadığı ile Bölge Adliye Mahkemesince yargılama giderleri ve vekâlet ücreti yönünden isabetli karar verilip verilmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.