Esas No: 2025/2334
Karar No: 2025/4179
Karar Tarihi: 23.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/2334 E.  ,  2025/4179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1052 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/303 Esas, 2017/299 Karar sayılı kararı ile 12 yıl 6 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın, işbu cezasının infazı amacıyla İskilip Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde bulunmaktayken Covid-19 hastalık iznine ayrılmasının ardından, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 105/A-7 ve geçici 10/1. maddeleri gereğince, cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Çorum İnfaz Hâkimliğinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/4143 Esas, 2023/4113 Karar sayılı kararını müteakip, Covid-19 hastalık izninin bitim tarihi olan 31.07.2023 tarihinden itibaren 15 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurulmaması nedeniyle açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine ilişkin Çorum İnfaz İnfaz Hâkimliğinin 29.08.2023 tarihli ve 2023/4857 Esas, 2023/4902 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2023 tarihli ve 2023/1052 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 10.03.2025 tarihli ve 94660652-105-13-17604-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.04.2025 tarihli ve 2025/35486 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.04.2025 tarihli ve 2025/35486 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5275 sayılı Kanun'un "Denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazı" başlıklı 105/A-1. maddesinde yer alan, "Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla, açık ceza infaz kurumunda veya çocuk eğitimevinde bulunan ve koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, hükmün infazına ilişkin işlemleri yapan Cumhuriyet başsavcılığının bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar verilebilir." şeklindeki,

Aynı Kanun'un 105/A- 6. maddesinde yer alan, "Hükümlünün; a) Ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra, talebinde belirttiği denetimli serbestlik müdürlüğüne beş gün içinde müracaat etmemesi, b) Hakkında belirlenen yükümlülüklere, denetimli serbestlik müdürlüğünün hazırladığı denetim ve iyileştirme programına, denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerileriyle hakkında hazırlanan denetim planına uymamakta ısrar etmesi, c) Ceza infaz kurumuna geri dönmek istemesi, hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine, koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine, denetimli serbestlik müdürlüğünün bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar verilir." şeklindeki,

5275 sayılı Kanun'un geçici 9/5. maddesinde yer alan, "Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere yedi kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır." şeklindeki ve 5275 sayılı Kanun'un geçici 10/1. maddesinde yer alan, "31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

" şeklindeki düzenlemeler karşısında,

İnfaz dosyası kapsamına göre, hükümlünün infaz etmekte olduğu cezasının 12 yıl 6 ay hapis cezası olduğu ve cezasını İskilip Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde infaz etmekte iken Covid-19 hastalık iznine ayrıldığı, dolayısıyla açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte iken Covid-19 izninden faydalanan hükümlü statüsünde bulunduğu,

Çorum İnfaz Hâkimliğinin 26.07.2023 tarihli kararı ile açık ceza infaz kurumunda ve Covid-19 izninde bulunan hükümlünün, cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, anılan karar ile hükümlünün statüsünün değiştiği, hükümlünün açık ceza infaz kurumunda bulunmakta iken denetimli serbestlik müdürlüğü bünyesinde infazınına devam ettiği,

Her ne kadar Çorum İnfaz İnfaz Hâkimliğinin 29.08.2023 tarihli kararı ile 5275 sayılı Kanun'un geçici 10/1. maddesi uyarınca hükümlünün denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmiş ise de, hükümlünün cezasının 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Çorum İnfaz Hâkimliğinin 26.07.2023 tarihli kararının gıyabında verildiği ve usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair bir belgenin yahut tutanağın dosya içerisinde mevcut olmadığı, 7456 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden önce hakkında denetimli serbestlik kararı verilen ve anılan kararın tebliği yapılmayan hükümlünün, 5275 sayılı Kanun'un geçici 10/1. maddesi uyarınca denetimli serbestlik müdürlüğüne başvuru yapmasının da beklenilemeyeceği anlaşılmakla, hükümlünün yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmağından bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün 12 yıl 6 ay hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.03.2022 tarihli ve 2022/932 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 09.12.2019 tarihinde ceza infaz kurumuna alındığı ve cezasının infazı sırasında 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkartıldığı, şartla tahliye tarihi 28.08.2026 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/4143 Esas, 2023/4113 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. Hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve hakkında denetimli serbestlik kararı verilen hükümlü statüsünde olup, 5275 sayılı Kanun'un geçici 10 uncu maddesinin birinci fıkrasındaki açık düzenlemeye göre, izin bitimini takip eden 15 gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kuruma dönmek zorunda olduğu anlaşılmakla, hükümlü hakkında denetimli serbestlik kararının verildiği tarih dikkate alındığında geçici 10 ncu madde kapsamı dışında değerlendirilmesi gerektiğine ve infaz işlemlerinin devam ettiği kuruma dönmek zorunda olmadığına yönelen kanun yararına bozma isteminde gösterilen gerekçenin yerinde olmadığı değerlendirilmiştir.

6. Ancak İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, izin bitim tarihinde infaz işlemlerinin devam ettiği infaz kurumuna dönme zorunluluğu olduğu ve dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 26.07.2023 tarihinde karar verildiği, hükümlünün savunmasında izne ayrıldığı sırada bildirdiği adresteki evinin deprem nedeniyle yıkılmasından dolayı adresini terk etmek zorunda kaldığını ileri sürdüğü, çıkartılan tebligatın adresin kapalı olması nedeniyle iade edildiği, iadeden sonra denetimli serbestlik kararının tebliği ile ilgili ne gibi bir işlem yapıldığının belli olmadığı anlaşılmakla, hükümlünün izne ayrıldıktan sonra adres değişikliği ile ilgili izne ayrıldığı

ceza infaz kurumuna bir bildirimde bulunup bulunmadığı, denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun şekilde tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, çıkartılan tebligatın adresin kapalı olması nedeniyle iade edilmesi sonrasında işlem yapılmadı ise niçin yapılmadığı, hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği, hükümlünün izin bitim tarihinde hakkında verilen denetimli serbestlik kararından haberdar olmama ihtimaline binaen izne ayrıldığı Açık Ceza İnfaz Kurumuna müracaat edip etmediği, etti ise hakkında ne gibi işlem yapıldığı araştırılmaksızın eksik inceleme sonucu verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan gerekçeyle yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.12.2023 tarihli ve 2023/1052 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2025 tarihinde karar verildi.