erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/12012
Karar No: 2015/8962
Karar Tarihi: 02.07.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/12012 E.  ,  2015/8962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/04/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, orman yangınından kaynaklanan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı hakkında taksirle orman yangınına sebebiyet vermek eyleminden dolayı suç tutanağı düzenlendiğini belirterek, yangın söndürme giderlerinden kaynaklanan zararın ve Orman Kanununun 114. maddesine göre hesaplanan ağaçlandırma giderinin davalıdan tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; idarenin zararına sebebiyet veren yangın olayının davalının kusurlu hareketinden kaynaklandığı, 6831 Sayılı Kanunun 114. maddesi kapsamında idarenin zararının tazmininin gerektiği, ancak iddianın aksine yanan orman sahasının 4000 m2'lik bir alana tekabül ettiği geri kalan kısmının ise özel mülkiyete konu olduğu gerekçesiyle bilirkişi raporunda belirlenen ağaçlandırma giderinin kısmen, yangın söndürme giderinin ise tamamı üzerinden idarenin zararının davalıdan tazminine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalı hakkında düzenlenen suç tutanağı ile, 04/04/2010 günü çıkan orman yangınının 7.000 m2 tapulu alan ve 4.000 m2 devlet ormanı olmak üzere toplam 11.000 m2'lik alanda etkili olduğu, yangının örtü yangını şeklinde olduğunun tespit edildiği, ceza davasında alınan bilirkişi raporuna göre ise, dava konusu yangının örtü yangını olduğunun ve kızılçam ağaçlarının zarar görmediğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda; dava konusu yerde herhangi bir ağacın zarar görmediği anlaşıldığına göre, ağaçlandırma giderine hükmedilmesi doğru değildir. Ağaçlandırma giderine ilişkin istemin reddine karar verilmesi gerekirken davalının tazminatla sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun bulunmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/8755
Karar No: 2019/905
Karar Tarihi: 21.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/8755 E.  ,  2019/905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, borçlu şirkette sigortasız olarak çalıştığı sırada mahcuzların kendisine yediemin olarak teslim edildiği, borçlu şirketin başka yere taşınarak hacizli mallarıda götürdüğünü bilen sanığın bu hususu ve işten ayrıldığını icra dairesine bildirmemesi şeklindeki eyleminin ön ödemeye tabi olan TCK'nun 289/3. maddesinde düzenlenen dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahçuzların kaybolmasına veya bozulmasına neden olmak suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.01.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/3949
Karar No: 2022/11829
Karar Tarihi: 08.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/3949 E.  ,  2022/11829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına (...) hakkında

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların kalmakta oldukları Mardin Bakım ve Sosyal Rehabilitasyon Merkezinde 5. kattaki banyo, mutfak ve oda camlarını, dolaplarını, kapılarını kırarak, odalarda bulunan yatakları kaldırıp atarak, 4. kattaki televizyonlu odanın camını kırarak ve odaların içinde bulunan lavabo kısmındaki kapıları kullanılamaz hale getirerek, salonda bulunan klima kapaklarını sökerek gerçekleşen eylemlerine uyan TCK'nın 152/1-a, 31/3, maddelerinde belirtilen kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... için aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 66/4 maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık zamanaşımı süresinin, yine aynı suç için suça sürüklenen çocuklar ... ile ... için aynı Kanun’un TCK’nın 152/1-a, 31/2 maddeleri ve 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık dava zamanaşımının, karar tarihi olan 28.04.2015 gününden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16724
Karar No: 2017/6332
Karar Tarihi: 25.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/16724 E.  ,  2017/6332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/10/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/09/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 6831 sayılı Orman Kanunu’na muhalefet nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı hakkında ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/357 esas ve 2012/770 karar sayılı dosyasında orman yangınına neden olma suçundan hüküm kurulduğunu, suç nedeniyle kurumlarının ağaçlandırma gideri tazminatı yönünden 6831 sayılı Kanun'un 112,113,114. maddeleri uyarınca 24.164,33 TL tutarında zarara uğradığını belirtilerek bu zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, açılan davayı kabul etmediğini, davacı kurumun, 6831 sayılı Kanun'un 114. maddesi uyarınca ağaçlandırma gideri bedelini talep edemeyeceğini, olayda sadece ormanın alt tabakasında bulunan orman süceryatı yani kuru çalılıkların yandığını, ancak yanan kuru süceryat odunu bedeli olan 600.00 TL'nin talep edilebileceğini, bu nedenle haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dosya içerisinde bulunan, 04/06/2015 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalı ...'ın ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/357 esas ve 2012/770 karar sayılı dosyasında, yapılan yargılama sonunda orman yangınına sebebiyet verme suçundan mahkumiyetine hükmedildiği, kusur derecesi dikkate alınarak alt sınırdan ceza tayini ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Ceza dosyasında yapılan keşifte; suça konu eylemin örtü yangını şeklinde gerçekletiği, ağaçlarda herhangi bir zararın oluşmadığı, sadece alt kısımlarında bulunan kuru dal, yaprak ve çalı formundaki fertlerin zarar gördüğü, ağaç kesme ve diri örtü sökme şeklinde olmadığı belirlenmiştir. Şu halde; davalının 6831 sayılı Kanun'un 114. maddesi uyarınca ağaçlandırma giderinden sorumluluğuna karar verilemez. Açıklanan nedenlerle davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/9060
Karar No: 2013/4648
Karar Tarihi: 13.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/9060 E.  ,  2013/4648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Zorunlu müdafiliğe ilişkin CMK'nın 150. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 18.3.2008 tarih 2008/9-7-56, 21.12.2010 tarih 2010/11-251-267 ve 20.3.2012 gün 2011/6-235-2012/110 Esas ve Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere, “Kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı; bu durumda zorunlu savunman, sanığın lehine bazı işlemler yapmış, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığa da tebliğ edilmesi ve onun tarafından temyiz dilekçesi verilmesi hâlinde, isteminin kabul edilmesi gerektiğinin,” belirtilmesi karşısında;

Pendik 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.04.2007 tarihli hükmünün, anılan mahkemenin istemi üzerine atanan zorunlu savunman Av. ...'ın yüzüne karşı, sanığın yokluğunda verilip, adı geçen savunman tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği ancak atanan savunmandan sanığın haberdar olmadığı anlaşıldığından;

1- Sanık ...'a anılan kararın, başvurabileceği yasa yolunu, türünü, süresini, merciini, sürenin ne zaman başlayacağını ve nerelere ne biçimde müracaat edebileceğine ilişkin açıklamayla birlikte tebliğ edilip, bilgisi dışında atanan savunmanının temyizini kabul edip etmediği sorularak, süresi içerisinde temyiz isteminde bulunabileceği, bulunmadığı takdirde zorunlu savunmanının açtığı temyiz davasının inceleneceği konusunda meşruhatlı tebligat çıkarılmasına,

2-Sanık tarafından temyiz dilekçesi verilmesi durumunda, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1537
Karar No: 2017/2039
Karar Tarihi: 31.05.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1537 E.  ,  2017/2039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 81, 35, 62/1, 53/1-a,b,c,d,e , 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'in katılan ...'a yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmalar inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden; katılan vekilinin bir nedene dayanmayan; sanık ... ve ... müdafilerinin vasfa, sübuta eylemin meşru müdafaa ve haksız tahrik içinde değerlendirilmesi gerektiğine, ve fazla ceza tayin edildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre,...'in kiralamış olduğu tarlaya tohum ekmek üzere giden katılan ... ve... ile sanıklar arasında çıkan kavgada her iki sanığında ellerindeki levyeler ile katılanı darpettikleri, katılanın başına aldığı tek darbe sonucunda basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayati tehlike ve kemik kırığı oluşturacak biçimde yaralandığı, diğer darbeler ile de kol, omuz, bacağında da yaralanmalar bulunduğu, katılanın yere düşmesinden sonra sanıkların eylemlerine devam etme imkanları varken son verdiklerinin anlaşıldığı olayda;

1-Taraflar arasında olay öncesinde bir husumet bulunmadığı, hayati tehlike oluşturacak darbe sayısının bir adet olması, engel bir durum bulunmamasına rağmen eylemlerine kendiliğinden son verdikleri anlaşılmakla, kasten yaralama suçundan temel cezanın üst sınıra yakın şekilde tayini suretiyle hüküm kurulması yerine yazılı şekilde suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan karar verilmesi,

2-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 31/05/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/1059
Karar No: 2019/3506
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1059 E.  ,  2019/3506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2015/12458
Karar No: 2015/14317
Karar Tarihi: 08.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/12458 E.  ,  2015/14317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/04/2015

NUMARASI : 2015/195-2015/351

Davacı S.. G.. vekili Avukat N.. A.. tarafından, davalılar H.. S.. ve diğerleri aleyhine 30/04/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/04/2015 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar H.. S.. ve S.. T.. vekili ile davalılar T.. M.. ve E.. E.. vekili tarafından duruşmasız olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 08/12/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü

Dava, kasten yaralama eylemi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı A.. K.. yönünden verilen karar kesinleştiğinden dolayı yeniden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılar H.. S.., S.. T.., T.. M.. ve E.. E.. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalı Abdullah Kılıç karar başlığında gösterilmemiş ise de, hüküm fıkrasında onun yönünden de hüküm kurulmuştur. Ne var ki, mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı yanın temyiz dilekçesi adı geçene tebliğ edilmemiştir. Belirtilen eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenlerle dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 08/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13235
Karar No: 2014/846
Karar Tarihi: 22.01.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/13235 E.  ,  2014/846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/182608

Mahkemesi : Karaman 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 09.02.2011

Numarası : 2010/951 - 2011/130

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Haciz işlemi yapıldığı sırada borçlu şirketin işçişi olarak çalışan sanığa yediemin olarak bırakılan malların muhafaza altına alınması için gidildiğinde adresin boş olduğunun tespit edilmesi, sanığın haciz işleminden sonra borçlu şirket yetkililerinin mahcuzları da alarak iş yerini kapattıklarını beyan etmesi karşısında, kanıtlanan eylemin dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzların kaybolmasına neden olma suçunu oluşturacağı, hukuki durumunun TCK'nın 289/3. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/28037
Karar No: 2015/29934
Karar Tarihi: 13.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/28037 E.  ,  2015/29934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2012/586-2013/475

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı S.. Ç.. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 01/04/1994 tarihinden itibaren davalıların babalarının evinde aşçı ve hizmetli olarak çalıştığını, davalıların babasının hastalığının ilerlemesi üzerine bakımının uzman hemşire gerektirdiği gerekçesiyle davalılar tarafından işine son verildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000-TL işçilik alacaklarının faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacının babalarının yanında aşçı olarak çalıştığını, işçi sıfatının bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile kıdem tazminatından 38.642.40 TL. İhbar tazminatından 4.335,75 TL. İzin ücretinden 16.566,65 fazla çalışmadan 18.655,15 TL. ' nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, kıdem tazminatının en yüksek banka mevduat faizi ile dava tarihinden itibaren uygulanmasına, diğer alacaklara dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, genel tatil ve hafta tatili ile ilgili talepler bilirkişi tarafından hesaplanamadığı ve ispatlanamadığından reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların babasının evinde aşçı ve hizmetçi olarak çalıştığını, davalıların babasının hastalığının ilerlemesi üzerine bakımının uzman hemşire gerektirdiği gerekçesiyle davalılar tarafından işine son verildiğini ileri sürerek yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ihbar tazminatı ve kıdem tazminatı istemi ile eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, kıdem ve ihbar tazminatı ile izin ücreti yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 4. maddesinin 1. fıkrasının e bendi uyarınca, ev hizmetlerinde çalışan davacı hakkında İş Kanunu hükümlerinin uygulanamayacağı mahkemenin de kabulündedir. Taraflar arasındaki sözleşme, Borçlar Kanunu hükümlerine tabi bir hizmet sözleşmesidir. Dolayısıyla davacı, İş Kanunu kapsamında düzenlenen kıdem tazminatı adı altında bir tazminat isteyemez. Mahkemece bu yön göz ardı edilerek yanlış değerlendirme ile kıdem tazminatı talebinin de kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 13.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/6209
Karar No: 2024/4239
Karar Tarihi: 18.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/6209 E.  ,  2024/4239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2021/215 E., 2022/420 K.

SUÇ :6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER :Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiin temyiz sebebi, mahkûmiyet hükmünün hukuka aykırı olduğuna, müvekkilinin zararı giderdiğine bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ...'un temyiz sebebi, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II.GEREKÇE

Olay tarihinde yangın ihbarı üzerine gidildiğinde yangının 5000 m2 lik orman alanında örtü yangını olarak seyrettiği, yapılan incelende yangının ...'a ait elektrik direğinde seksiyoner fincan sigorta yerine ince inşaat telinden sarma sigortaların kullanılmış olması ve bu sigortanın ısınma sonucu yere düşerek kuru otları tutuşturması suretiyle yangının çıktığı tespit edilerek suç tutanağı düzenlenmiştir. Sanıkların olay tarihinde yangın bölgesindeki elektrik nakil hatlarının bakım, onarım ve arıza işlerinden sorumlu olan yüklenici ... Müh. Elk. İnş, Tic. Ltd. Şti firmasının çalışanları olduğu ve olay tarihinde sanık ...'ın koordinatör mühendis, sanık ...'un ise elektrik teknikeri olarak bölgeden sorumlu oldukları tespit edilmiştir.

Sanıklar hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 110/3. maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığı belirlenmiştir.

Sanıklar savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

Tüm dosya kapsamına göre sanıkların eylemlerinin sabit olduğu belirlenmekle, sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Dosya kapsamından olayın örtü yangını olduğu, herhangi bir orman ağacının zarar görmediği belirtilmiş olup, 6831 sayılı Kanun'un 110/3. maddesinde düzenlenen gerçek zararın hesabında yanan sahada hasar gören ağaç ve ağaçcıklarla, bitki örtüsüne göre oluşan zarar, ağaç ve ağaçcıkların hayatiyetini kaybedip etmediği, geride kalan emvalin değerlendirilme miktarı, yok olan canlı varlıktan ve toprağın verim gücündeki azalma gibi suç sebebiyle oluşan doğrudan zararların nazara alınması gerekip ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarının dikkate alınmaması gerektiğine göre; ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarından oluşan zararın sanıklar tarafından giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ... ve sanık ... müdafiin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 18.04.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/27910
Karar No: 2014/14356
Karar Tarihi: 08.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/27910 E.  ,  2014/14356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın suç tarihi itibariyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını, 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında algılayıp algılamadığı, söz konusu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına dair Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi, Tıp Fakultesi veya Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden heyet rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, Afyon Devlet Hastahanesinde görevli tek hekim tarafından düzenlenen ve bu rapora dayanılarak evrak üzerinden tanzin edilen Adli Tıp Uzmanı raporuna dayanılarak yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.