Esas No: 2023/13214
Karar No: 2023/12963
Karar Tarihi: 18.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/13214 E.  ,  2023/12963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/567 E., 2023/1392 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/246 E., 2022/8 K.

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davalar bakımından sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-birleşen davada davacı şirket vekili ile asıl ve birleşen davalarda davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-birleşen davada davacı şirket vekili ile asıl ve birleşen davalarda davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 10.05.2000-04.02.2011 tarihleri arasında ...'ye fabrikada işçi olarak çalıştığını, davacının 2000- 2009 yılları arasında fabrikanın Z-Kalender W-Up bölümünde; 2009 yılından işten çıkış tarihine kadar ise Kimya Sahası denilen bölümde çalıştığını, davacının işe başlamadan önce sağlık raporu aldığını, bu raporda herhangi bir rahatsızlık tespit edilmediğini, davacının bel ağrısı, boyun ağrısı, sol elinin 4 ve 5 inci parmaklarında ağrı ve uyuşma, güçsüzlük şeklindeki rahatsızlıklarının 2007-2008 yılları arasında başladığını, sonrasında yakınmalarının hızla arttığını ve tedavilerine başlandığını, ancak her seferinde tekrar aynı işe başlatıldığını, davalı Kurum tarafından 16.09.2013 tarih ve 0018084 sayılı kararı ile davacının ... Maltepe MHH 18.01.2013 tarih ve 91 sayılı Sağlık Kurul Raporu değerlendirilmesi sonucu, söz konusu raporda tanısı konulan Ulnar Sinir lezyonu, Servikal disk bozuklukları radikulopati ile İntervertebral disk bozuklukları hastalıklarının mesleki olduğuna, MKGAO: %0 (Yüzde sıfır) olduğuna, kontrol gerekmediğine, yardıma muhtaç olmadığına ilişkin karar verildiğini, davacının sağlık kurul kararına itiraz ettiğini, bu itiraz üzerine Yüksek Sağlık Kurulu tarafından durumunun yeniden değerlendirmeye alındığını, 15.01.2014 tarihli kararı ile daha önce tespit edilen sıfır maluliyet oranında herhangi bir değişiklik olmadığını belirterek davacının meslek hastalığı dolayısıyla oluşan maluliyet oranının tespitini talep etmiştir.

Birleşen davada davacı ... Lastikleri T.A.Ş. vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Adapazarı'nda kurulu bulunan lastik fabrikasında muhtelif araçlar için tekerlek lastiği üretimi yaptığını, davalılardan ...'ın 2010-2011 yılları arasında üretim işçisi olarak çalıştığını, 04.02.2011 tarihinde iş akdinin feshedildiğini, davalının işten ayrıldıktan bir süre sonra yaptığı başvuru üzerine kendisinde tanısı konulan ''Servikal Disk Bozukluğu, İntervertebral Disk Bozukluğu ve Ulnar Sinir Lezyonu'' rahatsızlıklarının diğer davalı Kurum tarafından meslek hastalığı olarak kabul edildiğini, bu tür hastalıklara işçi tarafından işyerinde yapılan işler dışında pek çok faktörün neden olabileceğini, davalı ... Kurumunun sigortalıda tanısı konulan rahatsızlıkları meslek hastalığı kapsamına almasının yerinde olmadığını, işbu davanın arasında bağlantı bulunan ... 1. İş Mahkemesinin 2017/970 E. sayılı dava dosyası ile birleştirilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Asıl davada davalı ... Lastikleri A. Ş. vekili cevap dilekçesinde; davacı işçide tanısı konulan Unlar Sinir Lezyonu, Servikal Risk Bozuklukları ve İntervertebral Disk Bozuklukları hastalıklarının diğer davalı Kurum tarafından meslek hastalığı sayılmış olmasını kabul etmediklerini, müvekkili işverenin işyerindeki çalışma şartlarının ve davacının tüm çalışma süresi boyunca yaptığı iş, hareket ve işlemlerin, kaldırdığı ağırlıkların kendisinde böyle bir hastalığın oluşmasına sebebiyet verecek nicelik ve nitelikte olmadığını, belirtilen rahatsızların meslek hastalığı kapsamına alınacak tür ve vasıfta olmadığını, bu nedenle davacının rahatsızlıklarının mesleki olmadığının tespiti bakımından davacı ve diğer davalı SGK'ya husumet yöneltilerek dava açılmış olduğunu, söz konusu davanın sonucunda verilecek olan kararın görülmekte olan bu davayı doğrudan etkileyeceğinden o davanın sonucunun veya o dava dosyasının mahkememizin bu dosyasıyla birleştirilmesini veya kararın beklenmesini talep ettiklerini, müvekkili işverenin iş kazaları ve meslek hastalıklarının önlenmesine yönelik her türlü iş güvenliği tedbirlerini aldığını, davacıda tanısı konulan bu rahatsızlıkların niteliği itibariyle meslek hastalığı kapsamına almasının yerinde olmadığını belirterek açılan haksız davanın reddini istemiştir.

Asıl davada davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; ... Başkanlığı Yüksek Sağlık Kurulu Başkanlığı tarafından 2013/7038 E. 96/9637 20.12.2013 tarihli kararı ile maluliyet oranın %0 olarak tespit edildiğini, ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Bölge Sağlık Kurulunun 05.06.2015 tarih ve 2838 sayılı raporu ile iş kazası geçiren işçinin tüm raporlarının tetkiki ile maluliyet oranı %34,2 olarak belirlendiğini, müvekkili Kurum tarafından sigortalıya ait gerekli raporların incelenmesi sonucu maluliyet oranının tespit edildiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalılar ... ve ... tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl dava bakımından açılan davanın kabulü ile Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 07.10.2021 tarih ve 1696 Karar sayılı raporuna göre davacı ...’ın meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik oranının % 8.0 olduğunun tespitine, birleşen 2017/1136 Esas sayılı dava bakımından açılan davanın reddine, Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 07.10.2021 tarih ve 1696 Karar sayılı raporuna göre davacı ...’ın meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik oranının % 8.0 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-birleşen davada davacı vekili ile asıl ve birleşen davalarda davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Asıl ve birleşen davalarda davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; Yerel Mahkemece verilen kararın yasaya ve usule aykırı olduğunu, davacının diğer davalı şirket nezdinde çalışırken yakalandığı meslek hastalığı sebebi ile maruz kaldığı sürekli iş göremezlik oranının % 0,00 olduğunun Kurum sağlık sunucuları tarafından tespit edildiğini, Kurum sağlık sunucuları tarafından belirlen maluliyet oranında davacının iddia ettiği gibi bir eksiklik veya yanlışlık bulunmadığını, buna aykırı Adli Tıp Kurumu raporlarına istinaden davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

Davalı-birleşen davada davacı ... Lastikleri T.A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin Adapazarı’nda bulunan lastik fabrikasında muhtelif araçlar için tekerlek lastiği üretimi yapıldığını, ...'ın da 2000-2011 yılları arasında üretim işçisi olarak 04.02.2011 tarihine kadar çalıştığını, daha sonra kendisinde tanısı konulan “Servikal Disk Bozukluğu, Intervertebral Disk Bozukluğu ve Ulnar Sinir Lezyonu” rahatsızlıklarının diğer davalı Kurumca meslek hastalığı olarak kabul edildiğini, ancak bu rahatsızlıkların sigortalıda herhangi bir maluliyete yol açmadığının belirtildiğini, yargılama sırasında alınan Adli Tıp Kurumu raporları ile davalı Kurum tarafından meslek hastalığı olarak kabul edilen “Servikal Disk Bozukluğu ve Intervertebral Disk Bozukluğu” hastalıklarının birleşen davada iddia ettikleri gibi meslek hastalığı sayılamayacağının anlaşıldığını, Kurum tespitine itiraz davası olarak açtıkları işbu davanın belirtilen hastalıklar yönünden haklılığının sabit hale geldiğini, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken tümüyle reddinin dosya içeriğine ve hukuka aykırı olduğunu, davacıda mevcut "Ulnar Sinir Lezyonu” rahatsızlığının çalışma koşulları dışında herhangi bir başka nedenden de kaynaklanabilecek nitelikte bir hastalık olduğunu, dosya içeriği itibariyle bu rahatsızlığın müvekkili işyerinden kaynaklı olduğunun kesin biçimde söylenemeyeceğini, söz konusu hastalığın meslek hastalığı olarak kabul edilemeyeceğini, buna rağmen, Adli Tıp Kurumu tarafından müvekkilinin işyerindeki çalışma koşullarından kaynaklandığı yönünde herhangi bir tespit ve gerekçe de göstermeden hastalığının meslekî olarak kabul etmesinin hukuka aykırı olduğunu, bahse konu hastalığın sigortalıda herhangi bir sürekli maluliyet bırakmadığına ilişkin diğer davalı Kurum Yüksek Sağlık Kurulunun raporu ile de Adli Tıp Kurumu kararı arasında da açık çelişki bulunduğunu, buna rağmen İlk Derece Mahkemesinin “Ulnar Sinir Lezyonu” hastalığının meslek hastalığı olduğu ve sigortalıda % 8 oranında sürekli maluliyet oluşturduğu yönünde karar vermiş olmasının hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleşen davada davalı ... ile birleşen davada davacı asıl davada davalı ... Lastikleri T.A.Ş. vekillerinin istinaf başvurularının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-birleşen davada davacı vekili şirket ile asıl ve birleşen davalarda davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-birleşen davada davacı şirket vekili; istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı/birleşen davada davalı ...'ın meslek hastalığı sebebiyle sürekli iş göremezlik oranına itiraz ile yeniden tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup özellikle Yüksek Sağlık Kurulunca yapılan değerlendirmeler ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 23.08.2019 tarih ve 14398 sayılı rapordaki belirlemeler arasındaki çelişkinin Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunca düzenlenen rapor ile giderildiği anlaşılmakla ve dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı/birleşen davada davacı vekili ile asıl ve birleşen davalarda davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.