erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/4346
Karar No: 2021/6131
Karar Tarihi: 22.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/4346 E.  ,  2021/6131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, birleştirilen dava ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Asıl davanın kısmen kabulüne, birleştirilen davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, birleştirilen dava ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince kısmen kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının bedele ilişkin bölümünün DOP oranı yeniden değerlendirilmek suretiyle HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 14/3. maddesi uyarınca kamulaştırma davalarında paydaşlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı yoktur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 5219 sayılı Kanunla değişik HUMK’nun 427. maddesi uyarınca, 72.070,00-TL'den az olan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin hükümler kesindir.Bu nedenle davalı idare vekilinin ecrimisile yönelik temyiz talebinin reddine, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli yönünden yapılan incelemede;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; mahallinde yapılan keşif sonucu Sivas İli, Merkez İlçesi, ... Mahallesi 278 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca kabul edilerek, DOP oranı yeniden değerlendirilmek suretiyle bedele ilişkin bölümünün düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1149
Karar No: 2012/5504
Karar Tarihi: 05.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/1149 E.  ,  2012/5504 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 107 ada 17 parsel sayılı 3801,70 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... davalı yararına edinme koşullarının gerçekleşmediğini öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın dere yamacı olduğundan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi gereği tescil harici bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 107 ada 17 parsel sayılı taşınmazın dere yamacı olup 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi hükmünde sözü edilen devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma ve soruşturma yetersiz olup hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki; dava ve temyize konu taşınmazın sınırında dere bulunmasına ve davanın kabulüne gerekçe olarak taşınmazın dere yamacı olduğu belirtilmesine rağmen mahkemece iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi için yapılan keşif sırasında taşınmazın aktif dere yatağı içinde olup olmadığı konusunda bilgi ve uzmanlığına başvurulması gereken jeolog bilirkişi bulundurulmamıştır. Her ne kadar uzman ziraat bilirkişi raporunun sonuç kısmında taşınmazın dere yamacı olduğunu bildirmiş ise de söz konusu bilirkişinin sıfatı ve uzmanlığı gözetildiğinde ziraat bilirkişinin taşınmazın aktif dere yatağı olduğu konusunda görüş bildirmesi için yeterli uzmanlığa sahip işin ehli bilirkişi olduğundan söz edilemeyeceğinden kuşku duymamak gerekir.

O halde sağlıklı sonuca varılabilmesi için; yöreyi iyi bilen yaşlı, yansız, yerel bilirkişi, uzman fen, ziraat ve jeolog bilirkişiler ile tarafların gösterecekleri tanıklar hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dava konusu taşınmazın aktif dere yatağı olup olmadığı bu işin uzmanı jeolog bilirkişi marifetiyle araştırılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı zilyetlik konusunda somut, maddi olaylara dayalı bilgi alınmalı, uzman bilirkişilerden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 05.09.2012 gününden oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/156
Karar No: 2012/7393
Karar Tarihi: 26.11.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/156 E.  ,  2012/7393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatı istemi ile karşı dava ise gecikme nedeniyle tazminat ve eksik, ayıplı işler bedelinin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve karşı davalı yüklenicinin tüm, davalı ve karşı davacı iş sahibinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece alınan 04.06.2010 günlü bilirkişi raporunda buhar dengeleyici örtü bedeli 4.250 m2 üzerinden hesaplanarak tutarı 11.388,42 USD bulunmuş, sözleşmeye uygun olarak yapılmayan bu işin bedeli düşülmek suretiyle gerçekleştirilen toplam imalât bedeli 284.068,00 USD olarak hesaplanmıştır. İtiraz üzerine alınan 05.01.2010 günlü ek raporda buhar dengeleyici örtü miktarının yanlış hesaplandığı 5.994,78 m2 üzerinden hesap yapıldığında yapılması gereken kesintinin 16.063,78 USD olduğu belirtilmiştir. Buna göre %18 KDV dahil toplam iş bedeli 278.551,07 USD olup, doların ödeme tarihlerindeki efektif satış kurlarına göre bulunan toplam ödeme tutarı 262.453,72 USD mahsup edildiğinde bakiye davacı alacağı 16.097,35 USD olduğu halde mahkemece 16.938,92 USD üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamış, kararın açıklanan bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacı ve karşı davalı yüklenicinin tüm, davalı ve karşı davacı iş sahibinin sair temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2. bentte yazılı nedenlerle davalı ve karşı davacı iş sahibi yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/15775
Karar No: 2012/6253
Karar Tarihi: 17.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15775 E.  ,  2012/6253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/05/2010 tarih ve 2009/137-2010/99 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tanınmış ''CALGON'' markasının hem kelime hem de ambalaj deseni olarak müvekkili adına tescilli olduğunu, davalının ''PEROS'' markalı ürünlerini ambalaj ve desen olarak müvekkiline ait ürünlerle aynı ve benzer olacak şekilde piyasaya sürdüğünü, ürün kutusunun iltibasa sebebiyet verdiğini, haksız rekabet yarattığını belirterek taklit üretim ve markaya tecavüzün tespiti ve tecavüzün önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ürün ambalajlarının farklı olduğunu, iltibas tehlikesinin bulunmadığını, davacının ürün ambalajı bakımından tasarım tescil belgesine sahip olmadığını ve ambalajındaki desen ve rengin davacıya inhisari hak sağlamayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davalıya ait ''PEROS'' markasının davacı markasına görsel ve işitsel olarak benzemediği, ancak tarafların ürün ambalajının ayırt edilemeyecek kadar benzer olup, karıştırma ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile markaya tecavüze ilişkin talebin reddine, davalının ürün ambalajının davacının ürün ambalajı ile iltibas oluşturacak şekilde kullanımının haksız rekabet oluşturması nedeniyle taklit ambalaj kullanımının önlenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3367
Karar No: 2022/350
Karar Tarihi: 18.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3367 E.  ,  2022/350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılanlar vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılanlar vekilinin yüzüne karşı 15.03.2016 tarihinde verilen hükmü CMUK’un 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 25.05.2016 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE;

2-Sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Sanığın idaresindeki otomobil ile saat 21:00 sıralarında, olaydan 3 saat sonra alınan alkol raporunda 0.30 promil alkollü olarak, yerleşik Adli Tıp uygulamalarına göre kişiden kişiye farklılık göstermekle birlikte alkol oranının her saat ortalama 15 promil azaldığı gözetildiğinde olay anında 0.75 promil alkollü olarak, gece vakti, aydınlatma bulunmayan, meskun mahal dışı ve 7 metre genişliğindeki iki yönlü yolda seyir halinde iken, olay yerine geldiğinde, gidiş yönüne doğru yolun sağında, aracın büyük kısmı yol içinde, az bir kısmı ise emniyet şeridine gelecek şekilde, düğün salonu önünde park halinde bulunan otomobile arkadan çarptığı, bu otomobilin arkasında ayakta bulunan yayalardan birinin öldüğü, diğerinin ise hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı oluşacak şekilde, otomobil içindeki bir kişinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına asli kusurlu olarak neden olduğu olayda; mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yol içine park eden araç sahibi ...’in tam kusurlu olduğuna, iki yönlü yolda karşı yönden gelen aracın uzun farlarını yakması nedeni ile sanığın park halindeki aracı göremediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1916
Karar No: 2015/18120
Karar Tarihi: 28.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/1916 E.  ,  2015/18120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/348851

MAHKEMESİ : Emet Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2013

NUMARASI : 2013/27 (E) ve 2013/121 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık M.. Y.. hakkında, M.. A..'a karşı gerçekleştirdiği basit yaralama suçundan kamu davası açıldığı halde hüküm kurulmamış ise de, her zaman hüküm kurulması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

1) Sanıklar hakkında hakaret suçlarından kurulan hükümler ile, sanıklar Ş.. A..'ın M.. Y..'e karşı, M.. Y..'in Ş.. A..'a karşı, M.. Y..'in de M.. A..'a karşı kasten yaralama suçları yönünden kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar M.. Y.., M.. Y.. ve Ş.. A..'ın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık M.. Y.. ile M.. Y..'in Ş.. A..'a karşı kasten yaralama suçları yönünden kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

a) Mahkemece sanık Ş.. A..'ın burnunda meydana gelen kırığın sanık M.. Y.. tarafından olay öncesi başka bir yerde yapıldığı gerekçesi ile sanık M.. Y..'in eylemi TCK'nin 86/2, 3-e kapsamında değerlendirilmiş ise de; dosya içeriğine göre, bu olaydan önce sanık Mesut'un katılan sanık Ş.. A..'ı darp ettiğine dair herhangi bir iddia ve delil bulunmadığı gibi, alınan doktor raporununda da katılan sanık Ş.. A..'daki burun kırığının önceden oluşan kırık olduğuna dair bir bulguya rastlanılmadığı, aksine iddia ve tüm delillerden

katılan sanık Ş.. A..'ın burnunun katılan sanık M.. Y.. tarafından 02.08.2009 tarihinde meydana gelen bu olayda kırıldığı, buna göre Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararı da dikkate alınarak sanık Mesut'un TCK'nun 86/1 ve 87/3 maddeleri gereğince cezalandırılması yerine TCK'nin 86/2 maddesi ile cezalandırılarak sanığa eksik ceza tayin edilmiş olması,

b) Sanık M.. Y.. hakkında, Emet Sulh Ceza Mahkemesince verilmiş CMK'nin 231. maddesine dair herhangi bir hüküm bulunmamasına rağmen, bu hususta mahkemesine bildirimde bulunulmasına karar verilmek suretiyle hükümlerin karıştırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15985
Karar No: 2015/1051
Karar Tarihi: 02.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15985 E.  ,  2015/1051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/03/2014 tarih ve 2009/164-2014/64 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yazarı olduğu ve daha önce kitaplarda yayınlanmış olan "...", "..." ve "...." adlı eserlerin, davalı yayınevi tarafından basılan "....." adlı kitapta izinsiz olarak kullanıldığını, davalıların eyleminin 5846 sayılı Yasa çerçevesinde müvekkilinin mali ve manevi haklarına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek, şimdilik 1.000,00 TL maddi, 5000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket ve ... vekili, dava konusu kitabın ders kitabı olarak kullanıldığını ve eğitim-öğretim amacı ile çeşitli yazarların eserlerinden iktibas sınırlarını aşmamak kaydıyla yapılan alıntılara da yer verilerek düzenlenmiş bir kitap olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının eser sahibi olduğu ..., ..., .... adlı eserlerden 3 metin alınıp davalı yayın evinin .... tarafından ders kitabı olarak belirlenen ...... adlı kitapta işlenmek suretiyle kullanıldığı sabit ise de, yapılan işlemin iktibas serbestisi kapsamında olduğu ve davacının eserden kaynaklanan haklarına zarar görmesine neden olmadığı, FSEK'te belirtilen manevi tazminata ilişkin olguların da davaya konu fiilde gerçekleşmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/387
Karar No: 2011/3110
Karar Tarihi: 04.04.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/387 E.  ,  2011/3110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1.5.2004-14.2.2006 tarihleri arasında Belediye Başkanı olarak geçen hizmetlerinin 506 sayılı Yasa kapsamında olduğunun tespitine, 3201 sayılı Yasaya göre SSK'na yaptığı borçlanmasının geçerli sayılmasına ve emekli sandığınca bağlanan ve iptal edilen aylığın yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, Kurum işlemlerinin iptali ile 01.05.2004-14.02.2006 tarihleri arasında Belediye Başkanı olarak geçen hizmetlerinin 506 sayılı Yasa kapsamında olduğunun tesbitini, 3201 sayılı Yasaya göre SSK’na yaptığı borçlanmasının geçerli sayılmasını, Emekli Sandığınca bağlanan ve iptal edilen aylığının yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının Belediye Başkanı olarak geçen hizmetlerinin 506 sayılı Yasaya tabi olduğunun, 3201 sayılı Yasaya göre SSK’na yaptığı borçlanmanın geçerli olduğunun tesbiti ile Emekli Sandığı’nca bağlanan ve kesilen aylığının yeniden bağlanmasına karar verilmiştir.

Davanın bir yönü ile yasal dayanağını oluşturan 1580 sayılı Belediyeler Yasasının 307 sayılı Yasa ile eklenen 16. maddesi hükmüne göre, “ sigortalı iken belediye başkanlığına seçilenlerin sigorta primi ve aidatlarını ödediklerinde sigortalı olmaktan doğan tüm hakları devam eder.

Somut olayda, davacı, Avusturya’daki çalışması sona erdikten sonra 28.11.2003-17.03.2004 tarihleri arasında işsizlik yardımı almıştır. Davacı Belediye Başkanı olarak seçildiği 28.03.2004 tarihinde işsizlik yardımı aldığından sigortalı durumunda değildir. Kurumun 01.05.2004-14.02.2006 tarihleri arasında 506 sayılı Yasaya göre bildirilen hizmeti iptal ederek Emekli Sandığı kapsamında değerlendirmesi yerindedir.

Davacının 506 sayılı Yasaya tabi hizmeti bulunmadığından, 3201 sayılı Yasanın 3. maddesine göre, Türkiye’de en son tabi olduğu kurum olan Emekli Sandığına borçlanabileceği açıktır.

-Davacının 506 sayılı Yasaya göre primi ödenen nizalı hizmetlerinin ve 3201 sayılı Yasaya göre yaptığı borçlanmanın Emekli Sandığına aktarılmasını talep etmesi halinde, Emekli Sandığınca bağlanan ve kesilen aylığının yeniden bağlanması olanaklı olabilecektir.

Mahkemenin, 506 sayılı Yasaya tabi hizmetler ile yurtdışı hizmet borçlanmasının geçerli olduğunun tesbitine ve buna bağlı olarak Emekli Sandığınca kesilen yaşlılık aylığının yeniden bağlanmasına karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.04.2011 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/11421
Karar No: 2017/4183
Karar Tarihi: 19.06.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/11421 E.  ,  2017/4183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/02/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 6831 sayılı muhalefet etmesi nedeniyle davalı hakkında suç tutanağı ve tazminat raporu düzenlendiğini, davalının taksirle orman yangınına neden olmak suçundan cezalandırıldığını belirterek, uğradığı zararın giderilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı idarenin, gerekçeli karar başlığında isminin yanlış yazılmış olmasının, mahallinde düzeltilebilecek bir hata olduğu kabul edilerek bozma nedeni yapılmamış, bu duruma işaret edilmekle yetinilmiştir.

Dosya kapsamından, yangının 8.408 m²’lik bir alanda gerçekleştiği, tepe yangını neticesinde zarar gören ağaçların teşkil ettiği alanın 200 m² olduğu, geri kalan alanda yangının tepe yangınına dönüşmeyip örtü yangını şeklinde seyrettiği anlaşılmaktadır. Davacı idarenin zararının, olayı takiben düzenlenen suç tutanağına göre hesaplanması gerekirken, bunun dışına çıkan bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması doğru olmadığı gibi örtü yangınına ilişkin olarak ağaçlandırma giderinin de hesaplanması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10327
Karar No: 2012/11983
Karar Tarihi: 04.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/10327 E.  ,  2012/11983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesindan kaynaklanan tespit isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 04.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.