erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/2379
Karar No: 2013/4675
Karar Tarihi: 29.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/2379 E.  ,  2013/4675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacılar vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen kadastro tesbitine itiraz davası sırasında davacılar vekili tarafından 12.02.2013 tarihli dilekçe ile "...Davacılar tarafından açılan 46 adet dava dosyasında bilirkişi incelemesi dahi yapılmadan davanın reddine karar verildiğinden ihsası reyde bulunduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim Mustafa Karabay (42411)'ın, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından, "...Talebin kanunda belirtilen hiçbir sebebe dayanmadığı, temyizi kabil olarak verilen önceki kararlar nedeniyle yapıldığı..." gerekçesiyle reddi hâkim talebinin REDDİNE ve reddi hâkim talebinde bulunan taraflar hakkında H.M.K.'nun 42/4. maddesi uyarınca ayrı ayrı 500.- TL disiplin para cezası uygulanmasına ilişkin verilen karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığı gibi benzer bir davada kanunî zorunluluk nedeniyle açıklanan hüküm gerekçelerinin temyize konu dosya kapsamındaki dava ile ilgili olarak görüşünü açıklamak ve ihsası reyde bulunmak şeklinde değerlendirilemeyeceği, her davanın kendi içindeki delillere göre değerlendirilmesi gerektiğinden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacılara yükletilmesine 29/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/17342
Karar No: 2014/6087
Karar Tarihi: 06.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/17342 E.  ,  2014/6087 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Tebliğname No : 2 - 2012/151519

MAHKEMESİ : Çaykara Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2012

NUMARASI : 2007/93 (E) ve 2012/5 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak ;

1- Tüm dosya içeriğinden sanığın olay günü, şadırvanda abdest alan yakınanların askıda bulunan ceketlerinin ceplerinden suça konu eşyaları çaldığının anlaşılması karşısında, şadırvanın ibadete ayrılmış yer niteliğinde olup olmadığı kesin olarak belirlenerek, ibadethaneye ayrılmış yer niteliğinde bulunması durumunda 5237 sayılı TCK.nun 142/1-a, aksi halde ise aynı yasanın 141/1 maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Yasanın 142/2-b maddesi uyarınca uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

2- Sanık hakkında. Mağdurlar R.. C.. ve E.. K..'e yönelik eylemlerinden dolayı iki kez cezalandırılması talebi ile dava açıldığı ve eylemlerin iki ayrı hırsızlık suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, sanığın iki kez cezalandırılması yerine, bir kez cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini ,

3-5237 Sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olduğunun gözetilmemesi ,

Bozmayı gerektirmiş, sanık C.. T..'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, bozmanın niteliğine göre hükmü temyiz etmeyen sanık Y.. T..'a sirayetine, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/148
Karar No: 2019/2492
Karar Tarihi: 12.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/148 E.  ,  2019/2492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Dosya kapsamına göre, sanığın, müştekinin şadırvana astığı ceketinin cebinden cüzdanını çalması şeklinde gerçekleşen eylemde, şadırvanın ibadet yeri olmaması, caminin zemin katında bulunan ve kilitlenebilen bir kapısı olan şadırvanın bina vasfına haiz olması nedeniyle eylemin, TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-a maddesiyle uygulama yapılması her iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırları aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış; atılı suçtan hüküm kurulurken TCK'nın 168/1. maddesi gereğince 2/3 oranında indirim yapıldığı halde indirim oranının 1/3 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2. Sanık hakkında banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanık hakkında TCK'nın 245/1 maddesi uyarınca belirlenen 3 yıl hapis 9 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılırken 1 yıl hapis 3 gün adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 3 ay hapis 3 gün adli para cezasına, devamında aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 10 ay hapis 2 gün adli para cezası yerine 1 yıl 15 gün hapis 2 gün adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, TCK'nın 245/1 maddesi uyarınca tayin olunan 3 yıl hapis 9 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılarak 1 yıl hapis 3 gün adli para cezası, devamında da aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 10 ay hapis 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2375
Karar No: 2013/4686
Karar Tarihi: 29.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/2375 E.  ,  2013/4686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen kadastro tesbitine itiraz davası sırasında davacı vekili tarafından 12.02.2013 tarihli dilekçe ile "...Davacı tarafından açılan 46 adet dava dosyasında bilirkişi incelemesi dahi yapılmadan davanın reddine karar verildiğinden ihsası reyde bulunduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim Mustafa Karabay (42411)'ın, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından, "...Talebin kanunda belirtilen hiçbir sebebe dayanmadığı, temyizi kabil olarak verilen önceki kararlar nedeniyle yapıldığı..." gerekçesiyle reddi hâkim talebinin REDDİNE ve reddi hâkim talebinde bulunan taraf hakkında H.M.K.'nun 42/4 maddesi uyarınca 500.- TL disiplin para cezası uygulanmasına ilişkin verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığı gibi benzer bir davada kanunî zorunluluk nedeniyle açıklanan hüküm gerekçelerinin temyize konu dosya kapsamındaki dava ile ilgili olarak görüşünü açıklamak ve ihsası reyde bulunmak şeklinde değerlendirilemeyeceği, her davanın kendi içindeki delillere göre değerlendirilmesi gerektiğinden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacı Muzaffer Kılıç'a yükletilmesine 29/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/15560
Karar No: 2012/4369
Karar Tarihi: 03.04.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/15560 E.  ,  2012/4369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, hırsızlık

Hüküm : 1- Sanık ... Yahşı hakkında;

a- TCK'nın 142/1(a), 168/1, 31/3, 62/1, 50/1,

CMK'nın 231. maddeleri uyarınca mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

b- TCK'nın 152/1(a), 31/3, 62/1, 50/1(d) maddeleri uyarınca mahkumiyet, internet kafelere gitmekten yasaklanmasına seçenek yaptırımına çevirme

2- Sanık ... hakkında;

a- TCK'nın 142/1(a), 168/1, 31/2, 62/1, 50/1,

CMK'nın 231. maddeleri uyarınca mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

b- TCK'nın 152/1(a), 31/2, 62/1, 50/1(d). maddeleri uyarınca mahkumiyet, internet kafelere gitmekten yasaklanmasına seçenek yaptırımına çevirme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde ;

5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların, aynı Kanunun 231/12. maddesi gereğince itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından hükmün temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin merciince yerine getirilmesine,

2- Mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;

Sanıkların cami bahçesinde bulunan şadırvandaki muslukları söküp almaktan ibaret eylemlerinin hırsızlık suçunu oluşturduğu ve bu suçtan mahkumiyetlerine karar verildiği halde, ayrıca mala zarar verme suçundan da cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanıkların caminin eklentisinden olan şadırvandaki muslukları kırma eylemlerinin TCK'nın 153/1. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1996
Karar No: 2020/2235
Karar Tarihi: 24.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1996 E.  ,  2020/2235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davacı davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında özel güvelik hizmet sözleşmesi imzalandığını, işe başlama esnasında sözleşme hükümlerinde bulunan demirbaşların tutanakla idareye teslim edildiğini, iş bitiminden sonra ise teslim edilen demirbaşların müvekkili şirkete iade edilmesi için ihtarname gönderilmesine rağmen davalı idarenin cevabi yazısında bu demirbaşların teklif fiyata dahil giderler arasında bulunduğundan iadenin olmayacağının bildirildiğini, mülkiyeti müvekkiline ait olan eşyaların müvekkiline aynen iadesinin gerektiğini ileri sürerek, eşyanın iadesi mümkün değil ise sözleşmenin sona erdiği tarihten itibaren işleyecek faizi ile birlikte ve fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL tutarındaki bedelin davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafça sunulan demirbaş ekipman zimmet belgesi her ne kadar davalı tarafça kabul edilmemiş ise de, söz konusu belgede belirtilen eşyaların teknik şartnamenin 7. 21. maddesinde sayılan kelepçe, kılıf, yağmurluk, çizme, düdük vs. gibi hizmetin gereği için lazım olan eşya olduğu ve sözleşme ve teknik şartname hükümleri uyarınca teklif fiyata dahil olan malzemeler arasında bulunduğu, ayrıca davacının demirbaş olarak nitelendirdiği eşyaların davalıya usulünce teslim edildiğini ispat edemeyişi ve bu konuda açıkça yemin deliline de dayanmamış olması karşısında davanın sübuta ermediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 24.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/30384
Karar No: 2014/574
Karar Tarihi: 15.01.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/30384 E.  ,  2014/574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/148494

MAHKEMESİ : Fethiye 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2011

NUMARASI : 2010/670 (E) ve 2011/20 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Sanığın, aynı apartmanda oturan ve uzun süredir aralarında husumet bulunan katılanı kast ederek, “çingene süprüntü atmış” şeklindeki ifadelerinde geçen “Çingene” sözü, Türk Dil Kurumunun Güncel Sözlüğünde “Hindistan'dan çıktıkları söylenen, dünyanın çeşitli yerlerinde yaşayan bir topluluk” olarak tarif edilmiş olup, sanığın “çingene” ifadesi ile halen ülkemizde kendilerini “roman” olarak nitelendiren ve Avrupa'dan Türkiye'ye göçetmiş vatandaşlarımızı kast etmesi karşısında; bu sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık G.. B.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/13489
Karar No: 2020/1086
Karar Tarihi: 28.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/13489 E.  ,  2020/1086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-a, 62/1, 52/2, 53 ve CMUK'nın 326/son maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın suç tarihinde, yaş küçüklüğü nedeniyle hakkında ayrı soruşturma yürütülen suça sürüklenen çocuk Sibel Yanardağ ile birlikte katılanın evine gelip, kendisini hoca kızı olarak tanıtarak eve girdiği, “evinizde büyü var, oğlun şehit olacak, ben oğlunu üç güne kadar eve getireceğim, sen felç olacaksın, beyin hasta olup ölecek” sözleri ile katılanın kendisine inanmasını sağladığı, daha sonra katılandan aldığı iki adet yumurtayı bez içine koyarak kırdırdığında yumurta içerisinden kurdele ve düğümlenmiş saç çıktığı, böylece katılanda büyü-muska yapıldığı inancını kuvvetlendirdiği, ardından sanığın büyüyü bozmak için evde yaşayan kişilerin çamaşırlarını isteyerek bunlardan bohça yaptığı ve katılandan evde bulunan altın ve paraları getirmesini istediği, daha sonra katılana ait altınları alarak daha önce bohça yaptığı çamaşırların üstünde dolaştırıp içine koyarak, bohçayı yatak odasına bırakıp kapısını kilitlediği ve anahtarını katılana vererek büyünün bozulması için bohçaya iki saat dokunulmaması gerektiğini söyleyerek evden ayrıldığı, daha sonra katılanın bohçayı kontrol ettiğinde altınların içerisinde olmadığını gördüğü, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, teşhis tutanağı ile tüm dosya kapsamından sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suçun sübut bulmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15196
Karar No: 2014/17725
Karar Tarihi: 15.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/15196 E.  ,  2014/17725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/274910

MAHKEMESİ : Adana 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2011

NUMARASI : 2010/854 (E) ve 2011/760 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlık eyleminin caminin avlusundaki şadırvan ve tuvaletlerindeki muslukların çalınması şeklinde gerçekleşmiş olması karşısında, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin 1. fıkrasının "b" bendi yerine aynı madde ve fıkranın "a" bendi ile hüküm kurulması,

2-Sanığın 14.06.2007 tarihinde gündüz saatlerinde ayrı ayrı iki kez camii tuvalet ve musluklarını sökerek götürdüğü ve 15.06.2007 tarihinde saat 01:15'de aynı caminin tuvalet ve şadırvanından yeniden muslukları çaldığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerekliliğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın 14.06.2007 tarihinde camii şadırvan ve tuvaletlerinde hırsızlık yaptıktan sonra ertesi gün aynı camiide yeniden hırsızlık yapıp çaldıklarını sakladıktan sonra kolluk görevlileri tarafından yakalandığında suçunu ikrar edip en son çaldığı muslukları sakladığı yeri gösterip bir kısım muslukların iadesini sağlamış olması karşısında, kısmi iadenin varlığı nedeniyle müştekiden ceza indirimine rızasının olup olmadığının sorulması ve sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/4-1 maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık B.. Y.. müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 15/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2676
Karar No: 2013/4688
Karar Tarihi: 29.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/2676 E.  ,  2013/4688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen kadastro tesbitine itiraz davası sırasında davacı vekili tarafından 12.02.2013 tarihli dilekçe ile "...Davacı tarafından açılan 46 adet dava dosyasında bilirkişi incelemesi dahi yapılmadan davanın reddine karar verildiğinden ihsası reyde bulunduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim Mustafa Karabay (42411)'ın, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından, "...Talebin kanunda belirtilen hiçbir sebebe dayanmadığı, temyizi kabil olarak verilen önceki kararlar nedeniyle yapıldığı..." gerekçesiyle reddi hâkim talebinin REDDİNE ve reddi hâkim talebinde bulunan taraf hakkında H.M.K.'nun 42/4 maddesi uyarınca 500.- TL disiplin para cezası uygulanmasına ilişkin verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığı gibi benzer bir davada kanunî zorunluluk nedeniyle açıklanan hüküm gerekçelerinin temyize konu dosya kapsamındaki dava ile ilgili olarak görüşünü açıklamak ve ihsası reyde bulunmak şeklinde değerlendirilemeyeceği, her davanın kendi içindeki delillere göre değerlendirilmesi gerektiğinden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının ...'a yükletilmesine 29/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/3218
Karar No: 2013/9980
Karar Tarihi: 29.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/3218 E.  ,  2013/9980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalılardan ... Global San. Tic. A.Ş'nin üretici ve distribütörü bulunduğu kamyonetin diğer davalılardan ... Otomotiv A.Ş'den temin edilmek suretiyle ... Otomotiv Paz. A.Ş'den satın alındığını ancak aracın kullanımı sırasında fren esnasında titreme ve yana kayma sorunları yaşanması üzerine yetkili servislere götürülmüş ise de arızaların giderilemediğini ve böylece araçtan beklenen faydanın sağlanamamış olup aracın gizli ayıplı bulunduğunu belirterek satım sözleşmesinin feshiyle aracın ayıplı olduğunun tespitine, aracın davalıya iadesiyle 58.000 TL araç bedelinin aracın iade tarihinden itibaren değişken oranlarda reeskont faiziyle ve araca yapılan 290 TL masrafın yapıldığı tarihten itibaren reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsiline, ayrıca fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1000 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... Global A.Ş ve ... Otomotiv A.Ş vekilleri ayrı ayrı sundukları cevap dilekçeleriyle davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda; satıma konu araçta üretici hatasından kaynaklanan gizli veya açık bir ayıp olmadığı meydana gelen arızaların davacı tarafından sonradan yaptırılan kasanın projesine ve araca uygun olmamasından kaynaklandığı gerekçesiyle davacı yanca kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 29.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.