erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/13230
Karar No: 2007/11702
Karar Tarihi: 03.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/13230 E.  ,  2007/11702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat istemine ilişkin davada Denizli Asliye Ticaret ile 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, trafik kazasından kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 23.08.2005 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, .... İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, ancak eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince .... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/10/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14606
Karar No: 2017/492
Karar Tarihi: 25.01.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/14606 E.  ,  2017/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar diğerleri aleyhine 20/01/2015 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 23/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarının ihlali nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalılardan ...'in 2014 yılı Mayıs ayında Destek Yayınlarının basımı ile simli bir kitap yayınladığını, kitabın birçok yerinde müvekkilinin adının geçtiğini, ile yasa dışı ilişkileri olduğuna dair yorumlar yapıldığını, böylelikle kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalılar, zamanaşımı def'inde bulunmuş; kitapta geçen ibarelerin davacının kişilik haklarını ihlal etmediğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece kitabın ilk baskısının 2006 yılında yapıldığı, bu tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 60. maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin fiilin ve failin öğrenildiği tarihten itibaren bir yıl olduğu, zamanaşımı süresinin geçtiği belirtilerek davanın zamanaşımından reddine karar verilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 72/1 maddesinde öngörülen iki yıllık zamanaşımı süresi, zarara uğrayanın, zararın varlığını ve zarar vereni öğrendiği günden itibaren işlemeye başlar ise de; zarara neden olan haksız eylem devam ettiği sürece zamanaşımı süresinin başladığından söz edilemez.

Somut olaya gelince; davalılardan ... tarafından yazılan ve diğer davalılarca basılan, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturacak ifadeler içerdiği iddia olunan dava konusu kitabın ilk baskısının 2006 yılında yapıldığı, kitabın Kasım 2014 yılında yapılan ikinci baskısında da aynı ifadelerin bulunduğu, kitabın satışının devam ettiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda; davacının dava konusu ettiği kısımların ikinci baskıda da yer aldığı, dolayısıyla zararın devam ettiği ve zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla, işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

./..

-2-

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/350
Karar No: 2019/3411
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/350 E.  ,  2019/3411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2012/11970
Karar No: 2012/13534
Karar Tarihi: 24.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/11970 E.  ,  2012/13534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 24.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10929
Karar No: 2012/15788
Karar Tarihi: 11.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/10929 E.  ,  2012/15788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/05/2010 gün ve 2009/137-2010/99 sayılı kararı onayan Daire’nin 17/04/2012 gün ve 2010/15775-2012/6253 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, tanınmış ''CALGON'' markasının hem kelime hem de ambalaj deseni olarak müvekkili adına tescilli olduğunu, davalının ''PEROS'' markalı ürünlerini ambalaj ve desen olarak müvekkiline ait ürünlerle aynı ve benzer olacak şekilde piyasaya sürdüğünü, ürün kutusunun iltibasa sebebiyet verdiğini, haksız rekabet yarattığını belirterek taklit üretim ve markaya tecavüzün tespiti ve tecavüzün önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ürün ambalajlarının farklı olduğunu, iltibas tehlikesinin bulunmadığını, davacının ürün ambalajı bakımından tasarım tescil belgesine sahip olmadığını ve ambalajındaki desen ve rengin davacıya inhisari hak sağlamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalıya ait ''PEROS'' markasının davacı markasına görsel ve işitsel olarak benzemediği, ancak tarafların ürün ambalajının ayırt edilemeyecek kadar benzer olup, karıştırma ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile markaya tecavüze ilişkin talebin reddine, davalının ürün ambalajının davacının ürün ambalajı ile iltibas oluşturacak şekilde kullanımının haksız rekabet oluşturması nedeniyle taklit ambalaj kullanımının önlenmesine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 17/04/2012 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3805
Karar No: 2015/17435
Karar Tarihi: 30.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3805 E.  ,  2015/17435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2014

NUMARASI : 2013/118-2014/628

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-18.03.2014 tarihinde açılan asıl davada davacılar ecrimisil ve yol genişletme nedeniyle maddi tazminat talep etmişlerdir. İdarece 02.04.2013 tarihinde açılan mahkemece birleştirme kararı verilen davada ise, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Davaların birleştirilmesi ve tahkikatın ortak yürütülmüş olması ayrı dava oldukları gerçeğini değiştirmez. Her iki dava hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması, vekalet ücreti ve yargılama giderinin ayrı ayrı takdir ve tayini gerektiğinin mahkemece düşünülmemiş olması,

2-Kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davası yönünden bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, haşhaş tohumu ve haşhaş kapsül, taze fasulye ve patatesin 2013 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda dekar başına ortalama verimi ile ortalama toptan satış fiyatının ve ürünlerin dekar başına ortalama üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin ve dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların yaş ve cinslerine göre 2013 yılı itibariyle rayiç fiyatlarını gösterir listenin gıda tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporunun denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

./.

-2-

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı NK.
Esas No: 2011/15214
Karar No: 2012/7467
Karar Tarihi: 16.04.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/15214 E.  ,  2012/7467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır.

Somut uyuşmazlıkta davacının genel müdür yardımcısı olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu durumda işveren vekili yardımcısı olduğundan iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Genel müdür yardımcıları aralarında iş bölümünün yapılmış olması sonuca etkili olmadığı gibi işletme bazında işveren vekili yardımcısının işçi alma ve işten çıkarma yetkisinin bulunmaması işveren vekili yardımcısı niteliğini değiştirmez. Davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı Kanun'un 20/3 maddesi uyarınca yerel mahkeme kararının bozularak ortadan kaldırılması ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulması gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 54,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 16.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/26239
Karar No: 2016/2250
Karar Tarihi: 10.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/26239 E.  ,  2016/2250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek tarafından açılan boşanma davasında mahkemece, tarafların Türk Medeni Kanununun 170. maddesi gereğince bir yıl süre ile ayrılıklarına karar verilmiş, hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmiştir.

Ayrılığa karar verilebilmesi için boşanma sebebinin ispatlanmış olması ve fakat ortak hayatın yeniden kurulması olasılığının bulunması (TMK m.170/3) gerekir. Mahkemece, davalı kadının sürekli olarak eşini işinde ve sosyal hayatında arayarak rahatsız ettiği gerekçesiyle ayrılığa karar verilmiştir.

Dava dilekçesinde; davacının iddialarının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerinin gösterilmesi gereklidir (HMK m. 19/1-e). Kanunda öngörülen istisnalar dışında hakim iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz (HMK m. 25/1). Davacının iddiasının dayanağı vakıalar açık ve somut şekilde ispata ve karşı tarafın savunmasına elverişli olarak ortaya konmalıdır. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise, diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m. 141/1).

Olayımızda davacı, dava dilekçesinde ve dilekçeler teatisi aşamasında mahkemece davalıya kusur olarak yüklenilen vakıaya dayanmamıştır. Bu vakıayı ön inceleme duruşmasından sonra verilen 04.07.2014 tarihli dilekçe ile ileri sürmüş olup, bu durum iddianın genişletilmesi niteliğindedir. Mahkemece, usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve çekişmeli olarak belirlenmeyen (HMK m. 137, 140/3,187) vakıa esas alınarak karar verilemez. Gerçekleşen bu durum karşısında, ispatlanamayan davanın reddi gerekirken.yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.02.2016 (Çrş.)
Esas No: 2016/3442
Karar No: 2016/5538
Karar Tarihi: 29.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/3442 E.  ,  2016/5538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/07/1997 tarihinde bağlanan ancak kesin dönüş şartının bulunmaması nedeniyle kesilen aylığının kesin dönüş şartının yerine getirildiği tarihten itibaren yeniden bağlanmasına, kesin dönüş şartının yerine getirilmediği dönemlere ilişkin geri alınan aylıkların yasal faiziyle birlikte iadesine yaşlılık aylığı bağlanması için yeniden yapılan borçlanmanın iptali ile borçlanma bedeli olarak ödenen 22.056.30 TL'nin yasal faiziyle birlikte tarafına iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 29/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15477
Karar No: 2018/3535
Karar Tarihi: 05.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/15477 E.  ,  2018/3535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı ... vekili, süresi içerisinde mahkemece verilen hükmü temyiz etmiş ve temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ancak temyiz harçları (nispi harç ve temyiz başvuru harcı) alınmamıştır.

..., 2560 sayılı yasa kapsamında bir kamu kurumu olup, çalışmaları özel hukuk hükümlerine bağlı bulunmakta ve tacir sıfatını taşımaktadır. İSKİ, 2560 sayılı yasanın 21. maddesine göre, sadece "görevleri için kullandığı taşınmaz malları, tesisleri, işlemleri ve faaliyetleri" yönünden harçtan muaftır.

Davanın, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olduğu, uyuşmazlığın özel hukuk hükümleri dahilinde kaldığı gözetildiğinde, temyiz eden davalının, 492 sayılı Harçlar Kanunu gereğince harçtan muaf olmadığı kuşkusuzdur.

Bu itibarla; hükmü temyiz eden davalı taraftan, temyiz harçlarının alınması için HUMK. nun 434/3. maddesine göre işlem yapılması ve ondan sonra gönderilmesi için;

2- Davalı ... ile diğer davalı ...Tic. A.Ş. arasındaki “2010 yılı ...Şube Müdürlüğü mesuliyet sahası içerisinde bozuk, çökük, hasarlı ve hizmet dışı kalmış atık su ve içme suyu hatlarında kısmi yenileme ve rehabilitasyon işine ait” sözleşmeye dosya içerisinde rastlanılamamıştır. Sözü geçen belgenin, dosyasına konularak temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için;

Dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10369
Karar No: 2015/23056
Karar Tarihi: 06.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/10369 E.  ,  2015/23056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Somut olayda; kitap pazarlama işi yapan sanıkların, yanlarındaki çalışanları vasıtasıyla ulaştıkları ... belediyesinde müdür olarak çalışan ...'ya kendilerini “Sayıştay denetçisi" olarak tanıtarak, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu’nda yapılan değişiklikleri içeren kitapların satın alınması gerektiğini, bir süre sonra belediyeye denetime de geleceklerini, kitapları bir arkadaşının getireceğini belirttikten 15-20 dakika sonra sanık ...’in, "... Bey sizinle görüşmüş, ben kitapları getirdim" dediği ve set halindeki 10 adet kitaptan birisini bırakarak, diğer 9 tanesini kargoyla göndereceğini beyan etmesi üzerine belediye hesabından sanığa set halindeki bu kitaplar için gerekli belgeler hazırlanarak 938.44 TL’nin ödenmesine ve sanık .. tarafından fatura düzenlenmesine karşılık diğer kitapları göndermedikleri anlaşıldığından, eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ile sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.