Esas No: 2020/18912
Karar No: 2023/2785
Karar Tarihi: 29.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/18912 E.  ,  2023/2785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2011 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ila yedinci fıkraları ve 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kuşadası 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 08.02.2012 tarihli ve 2011/329 Esas, 2012/62 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 21.03.2012 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

3. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda Kuşadası 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 22.02.2013 tarihli ve 2012/571 Esas, 2013/141 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan karar tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği yeniden tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 26.03.2013 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

4. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda Kuşadası Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2016 tarihli ve 2015/983 Esas, 2016/111 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğu uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, almış olduğu 10 ay hapis cezasını temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, olay günü sanığın evinde yapılan aramada hint keneviri tohumlarının ele geçirildiği, sanığın alınan savunmasında esrar maddesi kullandığını ikrar ettiği anlaşılmakla sanığın cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, sanığın denetim tedbirine uymadığı anlaşılmakla sanığın durumu yeniden değerlendirilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Dosya kapsamına göre, İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nün 29.04.2011 tarihli raporunda; sanıkta ele geçirilen suç konusu maddelerin kenevir bitkisi tohumu ve uyuşturucu ve uyarıcı madde içermediğinin belirtildiği gibi, suç tarihinde uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanıp kullanmadığı teknik yöntemlerle belirlenemeyen sanık hakkında atılı suçtan beraati yerine yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kuşadası Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2016 tarihli ve 2015/983 Esas, 2016/111 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.03.2023 tarihinde karar verildi.