Esas No: 2016/4211
Karar No: 2018/8370
Karar Tarihi: 25.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/4211 E.  ,  2018/8370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/11/2010 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/04/2015 günlü kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 25/12/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı asil ... ve vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat Harun Kozan geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kurum zararı nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalının davacı kuruma bağlı 75.Yıl Kadın Hastalıkları ve Doğum Hastanesinde eczacı olarak çalıştığını ve kendisinin tıbbi sarf malzemelerinin sorumlu eczacısı olarak görevlendirildiğini ancak davalıya teslim edilen bir kısım tıbbi malzemenin yerinde olmadığının tespit edildiğini, tüm aramalara rağmen de bulunamadığını, söz konusu malzemelerin davalının eczacı olması dolayısıyla kendisine belge ile teslim edilen kendisinin zimmetinde ve sorumluluğunda olan malzemeler olduğunu, görevini gerektiği gibi yerine getirmeyen davalının neticede kurumun zarara uğramasına neden olduğunu belirterek, oluşan zararın davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; sorumlu eczacı olarak çalıştığı hastanede görev ve sorumluluklarını en iyi şekilde yerine getirdiğini, ecza deposu ve oda anahtarlarının depo hizmetlilerinde ve diğer eczacılarda da bulunduğunu, çalışma şartlarının yetersiz olduğunu, ecza deposu ve davalının odasının ayrı katlarda olduğunu, fiziki koşullardaki yetersizlikleri diğer eczacılarla birlikte 22/05/2010 tarihli dilekçe ile hastane başhekimliğine ortak imzayla bildirdiklerini fakat haklı talepleri ile ilgili hiçbir önlem alınmadığını, davaya konu tıbbi malzemenin kaybolduğu dönemde izinli olduğunu, malzemelerin kaybolmasında herhangi bir kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu alınmış ve zararın oluşmasında idarenin kusurunun %60, davalının ise %40 oranında kusurlu olduğu kanaatine varılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 44/1. (TBK/52) maddesi hükmüne göre zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise, hakim, tazminat miktarını hafifletebilir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalının çalışma koşullarının yasal mevzuata uygun olmadığı, eksikliklerin giderilmesi için diğer eczacılarla birlikte hastane idaresine yaptıkları yazılı başvuruya rağmen çalışma koşullarında düzeltme yapılmadığı, olayın oluş şekli ve zamanı, güvenlik kameralarının uzun süre çalışmaması ve bu durumun idarece göz ardı edilmesi, depo anahtarının davalı dışındaki kişilere de verilmiş olması, ceza dosyası kapsamına göre depoda daha önce de kayıplar olmasına rağmen idarece bu konuda önlem alınmaması gibi hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davalı yararına hakkaniyet indirimi yapılması gerekirken bu durumun göz ardı edilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalı yararına takdir olunan 1.630,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.