erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/17383
Karar No: 2021/17549
Karar Tarihi: 16.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/17383 E.  ,  2021/17549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Şikayetçi ... Ltd. Şti. vekilinin temyiz istemine göre yapılan incelemede;

5846 sayılı Kanunun 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçinin 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde dava konusu edilen materyaller yönünden hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz etmediği anlaşıldığından, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan şikayetçi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Sanık müdafiinin temyiz istemine göre yapılan incelemede;

Olay günü yapılan denetimlerde, sanığa ait tezgahta 155 adet bandrol yükümlülüğüne aykırı olduğu değerlendirilen kitap ele geçirilmesi eyleminde, 155 adet kitaptan 30 tanesinin orjinal olduğu belirlenerek sanığa iade edilmesi, geriye kalan 125 adet kitabın ise bilirkişi raporuna göre 9 adedinin usulüne uygun bandrollü olduğu, 99 adedinin bandrolsüz, 15 adedinin başka bir esere ait olan bandrol yapıştırılmış ve 2 adet kitabın sahte bandrollü olduğunun tespit edilmesi, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında, ek gelir temin etmek amacıyla suça konu kitapların bir kısmını bit pazarından aldığını, bir kısmının ise çocuklarına ait olduğunu ve bandrollerin sahte olduğunu bilemeyeceğini beyan etmesi karşısında; ele geçirilen sahte bandrollü kitapların sayısı, sanığın adli sicil kaydı ile başka dava dosyasının bulunmaması ve sanık savunması dikkate alınarak, bilirkişi raporuna göre bandrol yükümlüğüne aykırı olduğu değerlendirilen 116 adet kitaptan 2 adedinin sahte bandrollü olduğunu bilerek satışa arz ettiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanmadan, sanık hakkında TCK'nun 44. maddesi delaletiyle 5846 sayılı Kanunun 81/9. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6330
Karar No: 2015/8460
Karar Tarihi: 10.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/6330 E.  ,  2015/8460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/195942

MAHKEMESİ : Ankara(Kapatılan) 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2010

NUMARASI : 2009/128 (E) ve 2010/147 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

A) Sanık müdafiinin hükme yönelik temyiz incelemesinde,

Mahkemenin sanığın A... Bakım ve Yetişkin Zihinsel Özürlüler Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde tedavi gördüğü gerekçesiyle Barodan CMK'nın 150. maddesi uyarınca müdafii tayin edilmesi talep ettiği, sanığın alınan 01.07.2009 tarihli sağlık kurulu raporunda, sanığın fiil ile ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltan bir akıl hastalığı veya zihinsel engelli olmadığının belirtilmesi ve sanığın mahkeme huzurunda alınan savunmasında, müdafii istemediğini beyan etmesi karşısında, sanığa müdafii tayin edilmesini gerektirir bir durumun bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak,sanık müdafiinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B) Sanığın temyizine yönelik yapılan incelemede;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10217
Karar No: 2017/60
Karar Tarihi: 10.01.2017

**5. Ceza Dairesi         2016/10217 E.  ,  2017/60 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/06/2016 gün ve 2016/177 E. 2016/110 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2322
Karar No: 2017/4676
Karar Tarihi: 05.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/2322 E.  ,  2017/4676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma ilamına uyma kararının Cumhuriyet savcısının da hazır olduğu celsede mütalaası alınarak mahkeme heyeti tarafından verilmesi gerektiği gözetilmeden, 25.11.2015 tarihinde yapılan celsede naip hakim tarafından bozma ilamına uyulmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.01.2012 tarih, 2011/33 Esas – 2012/10 Karar sayılı beraat kararının içeriğinde, kararın davacının (sanığın) müdafinin yüzüne karşı verildiği belirtilmiş ise de, beraat kararının başlığında davacının (sanığın) müdafi olarak Av. ...'ın isminin yazıldığı, kararın ise Av. ...'in yüzüne karşı verildiğinin belirtildiği dikkate alınarak, ceza dava dosyasının aslının eksiksiz olarak celp edilip incelenerek, vekaletname, yetki belgesi, gerekçeli karar tebligatları ve özellikle karar celsesi olan 17.01.2012 tarihli duruşma tutanağı ile tüm duruşma tutanakları başta olmak üzere davacı (sanık) ile ilgili belgelerin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde aslı ya da onaylı örnekleri dosya içine alınarak, ceza dava dosyasında davacının (sanığın) müdafinin kim olduğu, karar celsesinde hazır bulunduğu belirtilen Av. ...'in davacının (sanığın) müdafi olup olmadığı, diğer bir avukat tarafından yetkilendirilip yetkilendirilmediği, dolayısıyla beraat kararının davacının (sanığın) müdafinin yüzüne karşı verilip verilmediği, kararın davacının (sanığın) müdafinin yüzüne karşı verilmemiş olduğunun anlaşılması halinde ise gerekçeli kararın davacının (sanığın) müdafine hangi tarihte tebliğ edildiği, beraat kararının davacı (sanık) yönünden hangi tarihte kesinleştiği, mahkemece düzenlenen şerhte kesinleşme tarihi olarak belirtilen 29.03.2012 tarihinin doğru olup olmadığı ve neticede 29.03.2013 tarihinde açılan tazminat davasının 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen beraat kararının kesinleşme tarihinden itibaren 1 yıllık süre içinde açılıp açılmadığı tereddüde mahal vermeyecek şekilde belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2181
Karar No: 2015/8473
Karar Tarihi: 18.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2181 E.  ,  2015/8473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARŞIYAKA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/03/2014

NUMARASI : 2013/641-2014/136

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/03/2014 gün ve 2013/641-2014/136 sayılı kararı onayan Daire’nin 18/11/2014 gün ve 2014/10951-2014/17801 sayılı kararı aleyhinde daalılar E.. Ö.. ve S.. Ö.. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili Ö.. T..'nün "B." unvanı ile işlettiği A.A. Bir Turizm Ltd. Şti'yi, işyeri adresinden tahliye ettikten sonra birlikte yaşadığı davalı S.. Ö.. adına kiralanan taşınmazda inançlı işlem yoluyla "S.. Ö..-A. Gıda ve Turizm Ticaret” adıyla tescil ettirdiğini, kendisine ait tüm demirbaşların yeni işyerine aktarılarak kira ve tüm peşinatların müvekkilince karşılandığını, kullanılan banka kredilerinin bu işyerine harcandığını, ancak davalının işyerinin kendisine ait olduğunu iddia ettiğini, davalı K.. B..'nin ise müvekkilinin borçlarını ödeme konusunda varılan anlaşma kapsamında para verdiğini, davalıların 12.03.2008 tarihli sözleşme ile davalıların işyeri ortağı olarak gösterildiklerini ileri sürerek, dava konusu “A. G.'nın” müvekkillerine ait olduğunun tespitini, davalı S.. Ö.. adına olan işyeri kaydının iptali ile müvekkilleri adına tescilini, muarazanın önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılar E.. Ö.. ve S.. Ö.. vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 18.11.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalılar E.. Ö.. ve S.. Ö.. vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar E.. Ö.. ve S.. Ö.. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar E.. Ö.. ve S.. Ö.. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/6276
Karar No: 2006/8094
Karar Tarihi: 21.12.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/6276 E.  ,  2006/8094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 219 ada 3 parsel sayılı 5425.12 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiş, komisyon kararı ile daha sonra krokide “A” harfi ile gösterilen 1.376.32 metrekarelik kısmı 1.derece arkeolojik sit alanı içerisinde kaldığından Hazine adına , “B” ile gösterilen 3961.26 metrekarelik kısım ... adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın kayalık olduğu, zilyetlikle kazanılamayacağı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parselin komisyon kararı gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve çekişmeli taşınmazın davalı adına tescile karar verilen ve temyize konu olan bölümünün tarım arazisi niteliğinde bulunduğu, kamu yararına tahsis edilen, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan veya yasalar gereğince Devlete intikal eden yerlerle ilgisinin olmadığı zilyetlikle mülk edinme şartlarının davalı yararına gerçekleştiği mahallinde yapılan keşif, uygulama, yerel bilirkişi anlatımı, uzman ve teknik bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve kroki ile belirlendiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 21.12.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/12362
Karar No: 2007/11381
Karar Tarihi: 26.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/12362 E.  ,  2007/11381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit istemine ilişkin davada Denizli Asliye Ticaret ile 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kambiyo senedine dayalı icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 02.05.2006 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği, eldeki davanın mutlak ticari dava olmadığı anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/09/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/14398
Karar No: 2009/20160
Karar Tarihi: 19.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/14398 E.  ,  2009/20160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :17.04.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Türk Medeni Kanununun 194'ncü maddesi gereğince eşlerden biri diğer eşin açık rızası bulunmadıkça aile konutunu devredemez. Rızayı sağlamayan veya haklı bir sebep olmadan kendisine rıza verilmeyen eş, hakimin müdahalesini isteyebilir.(TMK.md.194/2)

Dava konusu meskenin aile konutu olduğu, hak sahibi olan kocanın, eşinden habersiz olarak bu taşınmazı 23.06.2006 tarihinde diğer davalı F..e satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır. Yapılan bu işleme davacının açık rızası bulunmadığından, devir geçersizdir.(TMK. md.194/1) Konutu devralan davalıf..in kazanımının korunması için iyiniyetli olması gerekir.(TMK. md.1023) Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalıf..in tarafların aile dostu olduğu, yapılan işlemin aile konutuyla ilgili ve işlemin tarafı olan davalı Ömer’in evli olduğunu bildiği gerçekleşmiştir.Bu durumda davalı F.Türk Medeni Kanununun  1023. maddesinden yararlanamaz. Kanun diğer eşin açık rızasını aradığına göre davacının devir işlemini öğrendikten sonra dava hakkını kullanması da dürüstlük kuralına (TMK. md.2) aykırı davranış olarak görülemez.O halde isteğin kabulü gerekirken reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.11.2009
Esas No: 2015/34684
Karar No: 2018/1357
Karar Tarihi: 14.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/34684 E.  ,  2018/1357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılır” hükmüne yer verilmesi, bir fiilden kastedilenin sanığın hareket veya hareketlerinin bir sonucu elde etmeye (bir suçu işlemeye) yönelik olması, bu nedenle de fiilde birden fazla hareketin bulunabilmesi karşısında; sanığa ait seyyar tezgahta yapılan denetimde 118 adet sahte bandrollü, 320 adet bandrolsüz ve 93 adet başka bir esere ait bandrol yapıştırılmış usulsüz bandrollü kitapların ele geçirildiği nazara alındığında, tespit edilen sanığın eyleminin TCK'nın 44. maddesi aracılığıyla 5846 sayılı Kanun'un 81/9. maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 81/4 maddesinden hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

11/04/2014 tarihli bilirkişi raporunda, sanığa ait seyyar tezgahta ele geçirilen kitapların içerisinde 6 adet hukuka uygun yöntemlerle çoğaltılmış orjinal bandrollü kitap bulunduğunun belirtilmesi karşısında, anılan 6 adet kitabın sahibine iadesine karar verilmesi gerekirken, diğer kitaplarla birlikte müsadere kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, müsadereye ilişkin hüküm fıkrasının çıkartılıp, yerine ''Adli emanetin 2013/1509 sırasında kayıtlı 6 adet orjinal bandrollü kitabın sahibine iadesine, geri kalan kitapların ise 5237 sayılı TCK 54/4 maddesi uyarınca müsaderesine, karar kesinleştiğinde emanet memurluğuna yazı yazılmasına" ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1442
Karar No: 2014/9229
Karar Tarihi: 07.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1442 E.  ,  2014/9229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın daha önceden kasıtlı suçtan sabıkasının bulunması ve mahkemece CMK.nın 231 ve TCK.nın 51. maddelerinin uygulamam gerekçeleri birlikte değerlendirildiğinde bu sanık yönünden tebiliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğinden hükümlerden sonra 02.08.2012 tarihinde öldüğü görülmekle, 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu;

Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlerin temyiz incelmesine gelince

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda mağdurenin dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunmaması ile hükümden önce 08.02.2008'de yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562 ve 25.07.2010'da yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddeleri ve değişik 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesi karşısında; mahkemece sanıkların sabıkasız olması ve erteleme gerekçesi de gözetildiğinde, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6812
Karar No: 2013/10382
Karar Tarihi: 23.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6812 E.  ,  2013/10382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 31.01.2013 gün ve 2012/23010 Esas - 2013/1552 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının 8 bendinde "derelerin iki tarafından kadastral sınırından itibaren 100 metrelik yapı yaklaşma mesafesi bırakılır." hükmü yer almakta iken; 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı...... Kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında; temizlik bakım ve onarımların yapılabilmesi maksadıyla imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ile dere işletme bantları idarece kamulaştırılır." hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değişmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı, ilgili ... ve imar planlarını yapan Belediyelerden sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.