Esas No: 2024/555
Karar No: 2024/8451
Karar Tarihi: 28.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/555 E.  ,  2024/8451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1348 Esas, 2023/1243 Karar

HÜKÜM : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5.Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/112 E. - 2021/86 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçelerinde, müvekkilinin 2019/60454 sayılı "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı Şirketin 2018/03992 ve 2018/07430 sayılı "..." ibareli markalarına dayalı olarak başvuruya itiraz ettiğini, davalı Kurum tarafından bu itirazın yerinde görülerek müvekkili başvurusunun reddine karar verildiğini, oysa müvekkili başvurusu ile redde mesnet markalar arasında, işaretlerin rengi, fontu, yazı stili ve diğer ayırıcı işaretleri dikkate alındığında hiçbir benzerliğin bulunmadığını, somut olayda bir karıştırılma ihtimalinden bahsedilebilmesi için markaların birbirleriyle aynı ya da ayırt edilemeyecek kadar benzer olması gerektiğini, markalarda geçen kelimeler arasında birkaç harfin ortak olmasının markaların benzer olarak nitelendirilmesi için yeterli olmadığını, müvekkilinin markasını 05. sınıfa giren, çocuk sahibi olmak isteyen bireylerin kullanımına yönelik olarak kadın ve erkekler için ayrı ayrı üretilen folik asit mahiyetindeki takviye edici gıda mahiyetli tıbbi ürünlerde kullanmayı hedeflediğini, zaten müvekkilinin ilaç ve medikal ürünlerin üretimini ve satışını yapan bir şirket olduğunu, dava konusu markanın hedeflediği ortalama tüketici kitlesinin bilgi ve dikkat düzeyinin yüksek bulunduğunu, bu ürünlerin, uzmanlar tarafından çocuk sahibi olmak isteyen tüketicilere reçete ile satıldığını, davalının ise inşaat sektöründe faaliyet gösterdiğini, davalının redde mesnet markalarını 05. sınıfa giren mallarda kullanmadığını, bu sebeplerle taraf markalarının karıştırılma ihtimalinin olmadığını ileri sürerek Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) 2020-M-2478 sayılı kararının iptaline ve dava konusu başvurunun tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde, dava konusu YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, taraf markalarının, markalarda geçen "..." ve "..." ibarelerinden dolayı, görsel, işitsel ve genel görünüm itibariyle benzer markalar olduğunu, davacının "..." markalı ürünlerinin sınırlı sayıda ve bilinçli tüketicilere hitap ettiği iddiasının doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının markasını tescil ettirmek istediği mallarla redde mesnet markaların kapsamlarındaki malların aynı ve aynı tür olduğu, taraf markaları bir bütün olarak karşılaştırıldığında, iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer oldukları, redde mesnet markaların esas unsurunu "..." ibaresinin oluşturduğu, bu ibarenin bilinen bir anlamının olmadığı, dolayısıyla tescilli olduğu malları nitelemediği veya çağrıştırmadığı, başlangıçtaki somut ayırt edici etkisinin güçlü olduğu, dava konusu markanın esas unsurunun ise "..." ibaresinden oluştuğu, "..." ibaresinin, başvuru kapsamındaki gıda takviyesi ürünlerinin etken maddesi değil, markası olduğu, dolayısıyla "..." ibaresinin jenerik/tanımlayıcı/tasviri bir ibare olmadığı, "..." ibaresi içinde redde mesnet "..." ibaresinin birebir bulunduğu, dava konusu marka başvurusunda sadece "L" harfinin fazlalık olarak bulunduğu, bu farklılığın markalar arasındaki iltibas tehlikesini bertaraf edecek nitelikte olmadığı davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 28.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.