erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/12150
Karar No: 2014/14380
Karar Tarihi: 05.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/12150 E.  ,  2014/14380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2012/570-2013/713

DAVA :Davacı vekili, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın davalılar E..ve E.. Ş..r yönünden kısmen kabulüne, C.. Ş.. yönünden reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı vekili ile davalılar E..Ş.. ve E.. Ş.. avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar E..Ş.. ve E.. Ş.. 'in tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında temyiz itirazları yerinde değildir.

2. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinin 1. fıkrasında göre “işyeri veya işyerinin bir bölümü hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer”. Aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, “yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır”.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Dosya içeriğine göre davacının çalıştığı işyeri Aralık 2008 tarihinde davalı C.. Ş.. tarafından diğer davalılara devredilmiştir. Devirden itibaren 2 yıl geçmekle kıdem tazminatı dışındaki alacaklardan adı geçen davalının sorumluluğu kalkmış ise de kıdem tazminatı yönünden 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14/2 maddesi uyarınca devir tarihindeki süre ve ücret üzerinden müteselsil sorumluluğu devam etmektedir. Adı geçen davalının devir tarihindeki ücret ve süre üzerinden kıdem tazminatından sorumluluğu nedeni ile kıdem tazminatında sorumlu olduğu miktar belirlenmeli ve bu miktardan müteselsil sorumluluğuna karar verilmelidir. Mahkemece adı geçen davalı yönünden davanın tümden reddine karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6887
Karar No: 2015/4922
Karar Tarihi: 28.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6887 E.  ,  2015/4922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İ

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve.... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yerinin ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince daha önce ... Sulh Hukuk Mahkemesi ile mahkemeleri arasında aynı hususta meydana gelen olumsuz yetki uyuşmazlığı sonucunda Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin kararı ile ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili yargı yeri olarak belirlenmesi, ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezininin bakım kurumu olması, bir kişinin bakım kurumuna yerleştirilmesinin bu kişinin yeni yerleşim yeri edindiği sonucunu doğurmaması ve kısıtlı adayının bakım kurumuna yerleştirilmeden önce ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yargı çevresinde adresinin bulunması nedeniyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Aynı dosyayla ilgili olarak daha önce Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 05.10.2012 tarih ve 2012/11162 E. - 2012/10597 K. sayılı kararı ile ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlendiği ve HMK m.23/2 gereğince Yargıtayca verilen yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlayacağından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28/05/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7443
Karar No: 2015/7969
Karar Tarihi: 01.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/7443 E.  ,  2015/7969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı N.. D.. ile davalılar S.. S.., Z.. S.. ve G.. H.. arasındaki dava hakkında Kozaklı Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.11.2012 gün ve 2011/73 - 2012/105 sayılı hüküm dairemizin 13.01.2015 gün ve 2014/16866 – 2015/183 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı S.. S.. tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00 TL para cezasının davalı S.. S..'den alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20423
Karar No: 2014/10428
Karar Tarihi: 30.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20423 E.  ,  2014/10428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olaydan sonra sanığın aracının plaka, model ve rengi, tespit edilmiş ise de; sanığın istikrarlı beyanlarında aracı kendisi haricinde kullanan dört çocuğunun da bulunduğunu belirtmesi, tanık ...'in de beyanlarında "katılana çarpan şahsı tam olarak görmediğini, ancak genç birisi olduğunu" ifade etmesi karşısında sanık hakkında mahkumiyete yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/35745
Karar No: 2016/21845
Karar Tarihi: 22.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/35745 E.  ,  2016/21845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ...Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılarda hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçelerde, dayandığı maddi delillerde ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak temyize konu hükmün incelenmesinde;

1-Dosyada tek davalı olduğu halde,gerekçeli kararın hüküm kısmının 2 no'lu bendinde '....davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp...' ibaresinin yer almasının,

2-Hükmün yalnızca davacı vekilinin yüzüne karşı tefhim edilmiş olmasına karşın, gerekçeli kararda '...davacı ve davalı vekilinin yüzüne karşı...' ibaresinin yer almasının hatalı olup bozma nedini ise de bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının 2 no’lu bendindeki “davalılardan müştereken ve müteselsilen” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine; "davalıdan alınıp" şeklinde düzeltilmesine ve yine hüküm fıkrasının son bendindeki "davacı ve davalı vekilinin yüzüne karşı" ibaresinin hükümden çıkartılarak, "davacı vekilinin yüzüne karşı davalı tarafın yokluğunda" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22/12/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Esas No: 2011/5538
Karar No: 2012/34723
Karar Tarihi: 16.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/5538 E.  ,  2012/34723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK”nin 62. maddesinin uygulanmasında hapis cezasının 2 yıl 2 ay 7 ... yerine 2 yıl 1 ay 27 ... olarak eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazların reddine, ancak ;

Katılanın burnundaki kırığın olaydan önceye ait eski bir kırık olduğu ileri sürülmekle kırığın olay tarihiyle bağlantılı veya eski kırık olup olmadığı olay tarihli nazal grafinin tetkiki suretiyle radyoloji uzmanından sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/17068
Karar No: 2013/7927
Karar Tarihi: 28.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/17068 E.  ,  2013/7927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-3b, 62, 51, 51/7-8. maddeleri gereğince mahkûmiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki Adana Büyükşehir Belediyesi’ne ait şehir içi otobüsüyle durakta yolcu indirme-bindirme için durduktan sonra, yolcuların inme –binmelerinin bitmesiyle kapıları kapatıp harekete geçtiği sırada, otobüsün orta kapısından inmiş olan yolcu ...'nun pardesüsünün uç kısmının kapıya sıkışması sebebiyle yere düşerek sürüklenmesi sonucunda, hayati tehlike geçirdiği, ulna kırığı ve sol humerus collum şerijukum anatomikum kırığı oluşacak ve sol medial sinirdeki total, ulnar ve axiller sinirlerdeki parsiyel lezyon bulgularının duyularından ya da organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi niteliğinde yaralandığı olayda; asli kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerine göre temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınarak, temel cezanın tayini sırasında asgari hadden daha fazla ayrılınması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın kusurlu olmadığına, eksik inceleme yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/18358
Karar No: 2012/26335
Karar Tarihi: 20.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/18358 E.  ,  2012/26335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :281-400

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı işveren şirkete ait rehabilitasyon merkezi işyerinde 05.02.2002 tarihinden itibaren 4 yıl sürekli çalıştığının tespitini istemiş;Mahkemece, 05.02.2002-05.02.2006 tarihleri arası sürekli çalışmanın tespitine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere ve özellikle aynı işyerinde 2002 yılı Şubat ayından itibaren idari bölümde sekreter olarak çalıştığı anlaşılan, işveren tanığı ...(...)’nin çalışma başlangıcına ilişkin beyanları gözetildiğinde; mahkemenin, çalışma başlangıcını 05.02.2002 tarihi olarak kabulü yerindedir.

Ancak davacı tarafından, 06.01.2006 tarihinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Antalya Bölge Müdürlüğü’ne verilen dilekçede “işveren tarafından 06.01.2006 tarihi itibarıyla işine son verildiğinin” açıkça ifade edilmiş olması karşısında, çalışma sonunun 06.01.2006 tarihi olarak alınması gerekirken, 05.02.2006 olarak alınması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün ikinci paragrafının ilk satırında yer alan “05.02.2006” tarihinin silinerek yerine “06.01.2006” tarihinin yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi San. Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına, 20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12152
Karar No: 2014/14382
Karar Tarihi: 05.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/12152 E.  ,  2014/14382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2012/575-2013/718

DAVA :Davacı vekili, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın davalılar E..Ş.. ve E.. Ş.. yönünden kısmen kabulüne, C..Ş.. yönünden reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı vekili ile davalılar E..Ş.. ve E.. Ş.. avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar E..Ş.. ve E.. Ş..'in tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında temyiz itirazları yerinde değildir.

2. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinin 1. fıkrasında göre “işyeri veya işyerinin bir bölümü hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer”. Aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, “yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır”.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Dosya içeriğine göre davacının çalıştığı işyeri Aralık 2008 tarihinde davalı C..Ş.. tarafından diğer davalılara devredilmiştir. Devirden itibaren 2 yıl geçmekle kıdem tazminatı dışındaki alacaklardan adı geçen davalının sorumluluğu kalkmış ise de kıdem tazminatı yönünden 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14/2 maddesi uyarınca devir tarihindeki süre ve ücret üzerinden müteselsil sorumluluğu devam etmektedir. Adı geçen davalının devir tarihindeki ücret ve süre üzerinden kıdem tazminatından sorumluluğu nedeni ile kıdem tazminatında sorumlu olduğu miktar belirlenmeli ve bu miktardan müteselsil sorumluluğuna karar verilmelidir. Mahkemece adı geçen davalı yönünden davanın tümden reddine karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/30181
Karar No: 2018/21176
Karar Tarihi: 06.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/30181 E.  ,  2018/21176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Mağdurlar ... ve ...'in aşamalardaki değişmeyen tutarlı beyanları, sanığın dayısı olan tanık ...'ın da sanığın, yakındaki bakkaldan bıçak alıp mağdurları kovaladığı şeklindeki anlatımları ve sanığın aşamalarda kendisinin agresif ve sinir hastası olduğunu belirtip, mağdur ...'ın kendisine sövüp tekme atması üzerine oradaki bakkaldan bıçak alıp mağdurları kovaladığını kabul etmesi karşısında, yetersiz ve dosya içeriğine uymayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

2-Bozma üzerine, silahla tehdit suçunun oluştuğunun kabul edilmesi durumunda;

Sanığın aşamalarda sinir hastası olduğunu ve ilaç kullandığını belirtmesi, dayısı olan tanık ...'ın da bunu doğrulaması ve dosya içeriğindeki olayların gelişimi karşısında, Adli Tıp Kurumu veya tam donanımlı bir hastaneden sağlık kurulu raporu alınarak, TCK'nın 32. maddesi gereğince akıl hastalığı nedeniyle, suç tarihi itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda yöntemince rapor alınarak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,... Adli Tıp Şube Müdürlüğünde görevli adli tıp uzmanının düzenlediği rapora dayanılarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17890
Karar No: 2015/13604
Karar Tarihi: 25.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17890 E.  ,  2015/13604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kale(Denizli) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/159-2014/92

Davacı M.. B.. vekili Avukat Rengin tarafından, davalı M.. B.. aleyhine 02/12/2013 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 29/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/2513
Karar No: 2022/5090
Karar Tarihi: 27.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/2513 E.  ,  2022/5090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Hüküm : TCK' nın 85/1, 62/1, 53/6, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 21:30 sıralarında sanık ...’in sevk ve yönetimindeki otomobil ile yerleşim yerinde gece vakti yol çalışması nedeniyle iki yönlü kullanılan yolda Çanakkale istikametinden İstanbul istikametine seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde istikametine göre sağ taraftan yola girerek karşıdan karşıya geçmeye çalışan yayaya tespit edilen noktada yol üzerinde çarpması sonucu yaya ...'in ölümü ile neticelenen olayda; sanığın sevk ve yönetimindeki otomobil ile mahal şartlarına göre kontrolsüz seyir halinde olduğu ve hızını kısa hüzmeli far ışıkları altındaki görüş alanını kontrol edebilecek ve tedbir alabilecek düzeye düşürüp kontrollü şekilde seyrine özen göstermediği ve belli bir mesafe kat eden yayaya tedbirsizce çarptığı anlaşılmış olup, tespit edilen çarpma noktası da dikkate alındığında, dikkatsiz ve özensiz davranışlarından dolayı olayda ölen yaya ile aynı oranda eşdeğer kusurlu olduğu anlaşılmakla,

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın geçmişi, kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre, olayın meydana gelmesinde ölen yaya ile eş değer oranda kusurlu olmakla birlikte hakkında takdiri indirim nedenleri uygulanan sanığın, dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışının bulunmaması göz önüne alındığında, mahkemece "sanık hakkındaki ceza miktarı dikkate alındığında yasal şartları oluşmadığından" şeklindeki yetersiz ve yanlış gerekçe ile TCK'nın 50/4. maddesi gereğince paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.