erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/9744
Karar No: 2018/9403
Karar Tarihi: 26.09.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/9744 E.  ,  2018/9403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Anayasa'nın 141/3. maddesinde, bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılacağı hükme bağlanmıştır.

5271 sayılı CMK'nun 34. maddesinde "Hakim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230'uncu madde göz önünde bulundurulur" denilmiştir. Aynı Yasa'nın 289/1-g maddesinde; temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa dahi hükmün 230'uncu madde gereğince gerekçeyi içermemesi durumu kesin hukuka aykırılık hali olarak kabul edilmiştir.

Olay tutanağına göre; sanığın kaçak sigaraların bulunduğu bavulların kendisine ait olmadığını söylemesi, bu sebeple olay tutanağını imzadan imtina etmesi ve tüm aşamalarda misafirini beklemek amacıyla otogarda olduğunu, sigaraların kendisine ait olmadığı yönündeki değişmeyen ifade ve savunması karşısında, yukarıda anılan hükümlerin amir hüküm olduğu dikkate alınmadan iddia, savunma, sanıkların leh ve aleyhindeki kanıtların tartışılması, sanığın savunmalarına neden itibar edilmediğinin denetime imkan verecek şekilde açıklanması, sübutu kabul edilen ve suç oluşturan eylemlerin belirlenmesi ve yasal öğelerinin gösterilmesi gerektiği gözetilmeden; yazılı şekilde yetersiz gerekçe ile karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre;

1. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2. Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi yerine TCK.nun 50/1. maddesinin yazılması suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/3751
Karar No: 2025/5587
Karar Tarihi: 29.05.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/3751 E.  ,  2025/5587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/718 E., 2024/2531 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/28 E., 2023/932 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı erkek tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay'a aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında, adli yardım talebinde bulunan tarafın kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2.Davacı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkeğin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ...'e yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15605
Karar No: 2015/8045
Karar Tarihi: 15.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/15605 E.  ,  2015/8045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/205469

MAHKEMESİ : Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2012

NUMARASI : 2011/553 (E) ve 2012/357 (K)

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kapsamı ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10/02/2014 tarihli tebliğnamede, sanıklar müdafiinin mala zarar verme suçundan verilen beraat hükmünü de kapsayan vekalet ücretine yönelik temyizi hakkında görüş bildirilmediği,

Anlaşıldığından, sanıklar H.. S.. ve S.. S.. müdafiinin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, belirtilen hususta ek tebliğname düzenlenmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16643
Karar No: 2015/29264
Karar Tarihi: 07.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/16643 E.  ,  2015/29264 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/89893

MAHKEMESİ : Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/01/2012

NUMARASI : 2011/650 (E) ve 2012/52 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Suça konu çekin arkasında N.. İ.. yerine atılan birinci ciranta imzasının sahte olduğu şerhi düşülmek suretiyle hak sahibine iadesi yerine yazılı şekilde dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan kısa kararın 6 paragrafının hükümden çıkartılarak yerine, “Adli Emanetin 2011/254 sırasına kayıtlı çekin birinci ciranta imzasının sahte olduğu şerhi yazılarak hak sahibine iadesine” yazılmak suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/10/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/4951
Karar No: 2018/684
Karar Tarihi: 08.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/4951 E.  ,  2018/684 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAİRESİ: Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

... 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03/11/2015 tarihli, 2015/203-2015/435 sayılı kararına karşı, davacı tarafından 13/11/2015 tarihli dilekçesi ile adli yardım talepli olarak temyiz talebinde bulunulmuştur.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 05/07/2017 tarihli 2016/1146 esas 2017/11121 sayılı kararı ile davacının adli yardım talebinin reddine, temyiz harcının tamamlanması için dosyanın geri çevrilmesine hükmedildiğinden mahkemesince, temyiz talebinde bulunan davacıya "eksik yatırılan temyiz harcı ve yargılama giderlerinin tamamlanması, aksi halde temyiz isteminden vazgeçmiş sayılacağına" dair muhtıra 02/08/2017 tarihinde tebliğ edilmiş, adı geçen davalı 12/08/2017 tarihli dilekçesiyle adli yardım talebinin reddine ilişkin karara itiraz etmiştir.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 05/07/2017 tarihli 2016/1146 esas 2017/11121 karar sayılı ilamıyla "... adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığı ...'' gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine karar verilmiştir. Bu karar davalıya 02/08/2017 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı tarafından 12/08/2017 tarihli dilekçe ile itirazının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.Davacının talebi, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 05/07/2017 tarihli 2016/1146 esas 2017/11121 karar sayılı adli yardım talebinin reddi kararının kaldırılması istemine ilişkindir.6100 sayılı HMK 334. maddesi kapsamında, dosyadaki tüm bilgi ve belgeler değerlendirildiğinde; davacının temyiz aşamasındaki adli yardım talebinin reddine ilişkin Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 05/07/2017 günlü kararın kaldırılmasını gerektirecek bir husus bulunmadığından bu karara yapılan itirazın KESİN OLARAK REDDİNE 08/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/11073
Karar No: 2022/20995
Karar Tarihi: 15.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/11073 E.  ,  2022/20995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında katılan ...’ya yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçlarına ilişkin, Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 13/01/2015 tarih ve 2014/9404 soruşturma numaralı kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, katılanın tanıklar ... ve ...ün çağrılıp dinlenmeden eksik soruşturma yapıldığına yönelik 13.01.2015 tarihli itiraz dilekçesini sunması üzerine, Fethiye Sulh Ceza Mahkemesince yapılan değerlendirme sonunda, 05/03/2015 tarih ve 2015/308 Değişik İş sayılı kararı ile katılanın itiraz dilekçesinde bahsettiği tanıklardan 15/09/2014 tarihli ifadesinde bahsetmediği gözetilerek itirazının reddine dair karar verildiği, Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığınca ilgili karara rağmen, katılanın dilekçesinde belirttiği tanıkların temini ile beyanlarının alındığı ve 25/05/2015 tarihli tutanak ile belirtildiği şekliyle, her ne kadar sanık hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, dosyada yeni delil ortaya çıkmış olması nedeniyle dosyanın yeniden ele alınmasına karar verilerek sanık hakkında iddianame düzenlendiği anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK'nın 173/6. madde ve fıkrası uyarınca, daha önce kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmesinden sonra yeni delil varlığı nedeni ile sanık hakkında kamu davası açılabilmesinin itirazın reddine karar veren merciin bu hususta karar vermesi şartına bağlı olduğunun ve yine aynı Kanunun 223/8. maddesi gereğince soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da, şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; öncelikle şartın gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilmesi, sonrasında ise daha önce kovuşturmaya yer olmadığına dair itirazı karara bağlayan merciin, yeniden kamu davası açılabilmesi konusundaki kararının beklenilerek sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık yönünden usulüne göre açılmış bir dava bulunmadığı halde yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1520
Karar No: 2015/5269
Karar Tarihi: 22.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/1520 E.  ,  2015/5269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı S.. S.. ile davalı U.. S.. arasındaki davadan dolayı Eskişehir 4. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 21.11.2013 gün ve 2012/57-2013/659 sayılı hükmü onayan Dairemizin 15.12.2014 gün ve 2014/1540-2014/7276 sayılı ilâmı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilâmında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 248,00 TL para cezasının harcının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15019
Karar No: 2013/6493
Karar Tarihi: 28.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/15019 E.  ,  2013/6493 K.**

**"İçtihat Metni"**

İşyeri dokunulmazlığını İhlâl etme, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/2 ve 151/1. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis, 6 ay hapis ve 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, sanığın cezalarının aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair PENDİK 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/12/2010 tarihli ve 2010/408 Esas, 2010/975 sayılı Kararına karşı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.02.2013 gün ve KYB/ 2012/158935 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 09/07/2012 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre, adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Gebze l.Asliye Ceza Mahkemesinin 06/05/2009 tarihli ve 2008/11 esas, 2009/269 sayılı kararına konu fiilin işlendiği 13/12/2007 tarihinde onsekiz yaşından küçük bulunması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/5. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan, bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Sanık ...'ın adli sicil kaydında bulunan Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2009 tarihli ve 2008/11 Esas– 2009/269 Karar sayılı erteli hapis cezası ilamında sanığın 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrür hükmünün uygulanmayacağı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesi,

Usul ve Yasaya aykırı olduğundan,

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile hırsızlık suçundan sanık hakkında Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 21.12.2010 tarih ve 2010/408 Esas- 2010/975 Karar sayılı kararın 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, hüküm fıkrasından, ‘‘5237 sayılı TCK.nın 58/6-7. maddesi gereğince cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına'’ ilişkin bölümün çıkartılmasına, karardaki diğer yönlerin saklı tutulmasına, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1175
Karar No: 2012/4289
Karar Tarihi: 09.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/1175 E.  ,  2012/4289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi. Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın 14.10.2007 tarihinde Tavukçu Deresi’nin taşması sonucu hasarlandığını, derenin ıslâh çalışmalarını yürüten davalı Kalyon İnş. A.Ş. ile İnşaat All Risk ve İşveren Mali Sorumluluk Sigortası poliçelerini düzenleyen davalı sigorta şirketinin zarardan sorumlu olduğunu belirterek sigortalıya ödenen 2.501.20 TL’nın ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kalyon İnş. A.Ş. vekili, müvekkili şirketin, Tavukçu Deresi ıslâhı işini İSKİ’nin ihalesi sonucu üstlendiğini, meydana gelen taşmada kusur ve ihmalinin bulunmadığını, eski dere kesitinin yetersizliği ve aşırı yağışın taşkına neden olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Aksigorta A.Ş. vekili, İnşaat All Risk poliçesi limiti 150.000.00 TL olup, her bir hasarda 25.000 USD muafiyet bulunduğunu, hasar inşaat faaliyeti esnasında meydana gelmediğinden teminatın işlerlik kazanmadığını, kusurun ve zararın ispatlanması halinde proporsiyon hesabı yapılması gerektiğini, İşveren Mali Sorumluluk poliçesi teminatına giren bir zararın söz konusu olmadığını, yasal faiz istenebileceğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı yüklenicinin, dava dışı İSKİ ile yaptığı

sözleşme uyarınca üstlendiği Tavukçu Deresi’nin ıslâhı çalışmalarında tüm olasılıkları göz önünde bulundurup ıslâha deniz tarafından başlamadığı, meteorolojik uyarıları dikkate almayarak çalışma sırasında biriken hafriyat ve molozları dere yatağında bıraktığı, dere yatağının akışını ve menfezleri tıkadığı, hasara yol açan su baskınına ağır kusuruyla sebep olduğu, hasarın İnşaat All Risk poliçesi teminatı kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2.500.00 TL’nın avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, aynı olaya ilişkin Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 2010/8610 - 10844 Esas ve Karar sayılı, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 2010/3380 – 6319 Esas ve Karar sayılı kesinleşen ilâmlarıyla davalı yüklenici şirketin zarardan sorumlu olduğunun kabul edilmiş olmasına göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 13,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 9.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5870
Karar No: 2012/28114
Karar Tarihi: 21.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5870 E.  ,  2012/28114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında “sanığın trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı anlaşıldığından verilen cezanın miktarı ve kusur duruma nazara alınarak TCK 53/6 maddesi uyarınca sanığın Marmaris Emniyet Müdürlüğü tarafından verilen 26.06.1995 tarih, 4051 nolu B sınıfı sürücü belgesinin takdiren 3 ay süreyle geri alınmasına” karar verildiği, hükmün gerekçe kısmında da iki ayrı parağrafta sürücü belgesinin geri alınmasına karar verildiğinin belirtilmesi karşısında, sürücü belgesinin geri alınmasına yer olmadığına ilişkin kısmın sehven yazıldığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bu hususta bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın müştekinin zararının sigorta şirketi tarafından karşılandığına, mağdurun yaralanmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemesine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 21.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/20651
Karar No: 2012/21231
Karar Tarihi: 13.09.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/20651 E.  ,  2012/21231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVACI-DAVALI :...

DAVALI-DAVACI :...

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda mahalli mahkemece verilen yukarıda tarih ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı koca tarafından tümü ve davacı- davalı vekilince tazminatlar yönünden adli yardım isteminde bulunularak temyiz edilmesi üzerine, öncelikle davacı-davalının adli yardım talebi yönünden dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

1)Davacı-davalı vekili 07.10.2011 tarihli dilekçesinde müvekkilinin temyiz harcı ve posta giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını bildirip, mali durumuna ilişkin belgeler ekleyerek adli yardım talebinde bulunmuştur.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında yapılırsa bu talep Yargıtay'ca incelenir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davacı-davalı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde sunulan belge dosya kapsamına göre davacı-davalının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama ve temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat uyandırmaya yeterli görülmediğinden davacı-davalının adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2)Hükmü temyiz eden davacı-davalı vekili temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz harcını yatırmadığından ve harç ödenmedikçe mütakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davacı-davalı kadının adli yardım talebinin REDDİNE, 2. bentte gösterilen sebeple dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE tarafların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 13.09.2012 (Per.)
Esas No: 2009/5287
Karar No: 2010/321
Karar Tarihi: 28.01.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/5287 E.  ,  2010/321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

M.. S.. ve (ölü) Mehmet Zeki Sarıtarla mirasçıları E.. S.. ve müşterekleri ile (ölü)... Sarıtarla mirasçıları Hacer Kurşun Yılmaz ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının açılmamış sayılmasına dair ...Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 30.12.2008 gün ve 148/94 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı M.. S.. tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,55 TL’nin temyiz edenden alınmasına 28.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.