Esas No: 2020/505
Karar No: 2020/5221
Karar Tarihi: 19.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/505 E.  ,  2020/5221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın reddine dair verilen 27.11.2019 tarih ve 2019/1115 E- 2019/1203 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının "ASELSAN" esas ibareli tanımış markaların sahibi olduğunu, davalının 2012/18813 sayılı "H HASELSAN İNŞAAT VE TİCARET A.Ş." ibareli marka tescil başvurusuna yapılan davacı itirazının nihai olarak TPMK YİDK kararı ile kısmen red edildiğini, oysaki davacının "ASELSAN" markasının TPE tarafından özel/00961 sayı ile tanınmış marka olarak tescil edildiğini, başvuru markasının davacı markaları ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikte olduğunu, "ASELSAN" markasının tanınmışlık düzeyi nedeniyle haksız yarar sağlayacağını, tek harf farkının markayı ayırt edici kılmadığını ileri sürerek 2014-M-15549 sayılı YİDK kararının iptaline, tescil işlemlerinin tamamlanması halinde 2012/18813 sayılı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, "HASELSAN" ibaresinin davalı şirketin kurucusu, sahibi ve ortakları olan ailenin isimlerinin baş harflerinden türetildiğini, davalı tarafından yaratılan özgün bir marka olduğunu, bir bütün olarak ele alındıklarında dava konusu markaların karıştırılmasının mümkün olmadığını, markaların kullanılacağı mal ve hizmetlerin de birbirinden farklı olduğunu, tanınmış da olsa bir markanın iltibasa sebebiyet verecek derecede benzerlerine karşı korunabileceğini, başvuru ibaresinin aynı zamanda davalı şirketin ticari unvanı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, davalı TPMK YİDK'nın 2014-M-15549 sayılı kararının "betondan mamül borular, asbestli (amyant) borular, büzler ve ekleme parçaları" malları haricindeki tüm mal ve hizmetler yönünden kısmen iptaline, 2012/18813 sayılı markanın "betondan mamül borular, asbestli (amyant) borular, büzler ve ekleme parçaları" malları haricindeki tüm mal ve hizmetler yönünden kısmen hükümsüzlüğüne, fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri istinaf etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada tüm dosya kapsamına göre, hükümsüzlük kapsamı dışında bırakılan "betondan mamül borular, asbestli (amyant) borular, büzler ve ekleme parçaları" mallarının davalı markasının emtia listesinde yer almadığı, TPMK mal ve hizmet sınıf listesine göre de “boru” emtiasının 17. sınıf mallar içinde düzenlendiği, 09.08.2016 tarihli bilirkişi raporunda davalı başvurusunda yer alan ve kazanılmış hak yaratan önceki marka kapsamı dışında kaldığı belirtilen mal ve hizmetler yönünden hükümüsüzlük davasının kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 2012/18813 sayılı markanın 19. sınıf "İnşaat, yol yapımı, tamirat, kaplama amaçlarıyla kullanılan kum, çakıl, mıcır, asfalt, zift, çimento, alçı gibi malzemeler. Yollar için metal, mekanik ve aydınlatmalı olmayan trafik işaretleri. Beton, taş veya mermerden yapılmış anıtlar, heykeller. Tabaka veya şerit halinde tabii veya sentetik yüzey kaplamaları, ısı ile yapıştırılabilen sentetik kaplamalar; çatılar için ziftli kartonlar; ziftli kaplamalar. İnşaatlar için cam ürünleri. Metalden olmayan prefabrik yüzme havuzları. Akvaryum kumları. ... alçı, toprak, kil, doğal ve yapay taş, ahşap, plastik veya sentetik ... yapı elemanları, taşınabilir bu malzemelerden yapılar, direkler, bariyerler (ahşap ve sentetik malzemeden kapı ve pencereler dahil)." malları ile 35. sınıf "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için İnşaat, yol yapımı, tamirat, kaplama amaçlarıyla kullanılan kum, çakıl, mıcır, asfalt, zift, çimento, alçı gibi malzemeler. Beton, alçı, toprak, kil, doğal ve yapay taş, ahşap, plastik veya sentetik malzemelerden imal edilmiş ve şekil almış yapı / inşaat / yol yapımı ve benzer amaçlı malzemeler, yapı elemanları, taşınabilir bu malzemelerden yapılar, direkler, bariyerler (ahşap ve sentetik malzemeden kapı ve pencereler dahil). Yollar için metal, mekanik ve aydınlatmalı olmayan trafik işaretleri. Beton, taş veya mermerden yapılmış anıtlar, heykeller. Tabaka veya şerit halinde tabii veya sentetik yüzey kaplamaları, ısı ile yapıştırılabilen sentetik kaplamalar; çatılar için ziftli kartonlar; ziftli kaplamalar. İn şaa tlar için cam ürünleri. Metalden olmayan prefabrik yüzme havuzları. Akvaryum kumları. bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" hizmetleri yönünden kısmen hükümsüzlüğüne, Davalı TPMK YİDK'nın 2014-M-15549 sayılı kararının iptaline ilişkin davanın ve fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekili ile davalı şirket vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile davalı şirket vekilinin temyiz isteminin ayrı ayrı reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davacı ile davalı şirket'in temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,19.11.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.