Esas No: 2018/4
Karar No: 2018/1566
Karar Tarihi: 28.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4 E.  ,  2018/1566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

VASİ : ...

KISITLI : ...

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Sakarya 1. Sulh Hukuk, Çankırı Sulh Hukuk ve Korgan Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.03.2016 tarih ve 2016/312 E. - 2016/330 K. sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 25.08.2016 havale tarihli dilekçesi ile kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için izin verilmesini ve vasilik görevine son verilmesini talep etmiştir.

Sakarya 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, 12.12.2016 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesi nedeniyle mahkemenin yetkisizliğine, yetkili ve görevli mahkemenin Çankırı Sulh Hukuk Mahkemesi olduğuna karar verilmiştir.

Çankırı Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının MERNİS adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Korgan Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının "..." sayılı adreste bulunan "Zihinsel Engelliler Ve Rehabilitasyon Merkezinde" ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur" hükmü yer almaktadır. Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Her ne kadar TMK’nın 22. maddesinde bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı düzenlenmişse de; dosya kapsamından hafif derecede mental retardasyon hastalığı bulunan kısıtlı ile ilgilenen kimsenin olmadığı, kısıtlının 27.11.2015 tarihinden itibaren kurum bakımında olduğu, bakım ve gözetiminin sürekli olarak bakımevinde gerçekleştirildiği ve bakımevinde sürekli kalmak zorunluluğu bulunduğu anlaşıldığından ve kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Sakarya 1. Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir izin kararı olduğundan vesayet dosyasının takibi ile Çankırı Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Çankırı Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28/02/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.