Esas No: 2015/2533
Karar No: 2015/7946
Karar Tarihi: 08.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2533 E.  ,  2015/7946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR

HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/11/2014

NUMARASI : 2012/167-2014/199

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.11.2014 tarih ve 2012/167-2014/199 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafın müvekkili adına tescilli 2011/03355 nolu elbise tasarımını izinsiz olarak kullandığının, İstanbul 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2012/26 D. İş dosyası ile tespit edildiğini ileri sürerek 554 sayılı KHK'nın 49. maddesi gereğince tasarım haklarına tecavüz teşkil eden fiillerin durdurulmasını, önlenmesini, davalının 1.000,00 TL maddi 5.000,00 TL manevi tazminata mahkum edilmesini, maddi tazminatın 554 sayılı KHK 52/b maddesi uyarınca davalının tasarımı kullanmakla elde ettiği kazanca göre hesaplanmasını, aynı KHK'nın 53. maddesi gereğince tazminat miktarına makul bir payın eklenmesini istemiştir.

Davalı vekili, husumet itirazı ile davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 2011/03355 tescil numarası ile davacı üzerine tescilli bluz modelinin yakasının özellikli olduğu, hakim yaka görüntüsüne sahip bir şekilde boynu sarıp, önde katlı volan şeklinde üç ayrı kademede toplandığı, bu parçanın kesintisiz olarak ön bedende yer alan bu parça tasarımın ana unsuru olduğu, özellikle bu tasarımın dava dışı Ö.-S. Tekstil Tic. Ltd. Şti. firmasında görülen model ile aynı kalıp özelliklerini taşıdığı, kumaş ve rengin farklı olduğu ancak tasarım ve kalıp özelliklerinin aynıya yakın benzer olduğu, 2011/03355 nolu tasarımın 1 sayılı modelinin ayırt edici unsurlarının aynen kullanıldığı ve benzer olmayan kısımların tasarıma ayırt edicilik kazandıran unsurlar olmadığı, bu nedenle 554 sayılı KHK'nın 63. maddesi gereğince tasarım haklarına tecavüzün gerçekleştiği, davalıya ait işyerinde değişik tasarımlar kullanıldığı için dava konusu tasarım için elde edilen kazancın tespit edilemediği ancak tüm ürünler için elde edilen kazancın 10.623,03 TL olduğunun tespit edildiği, tecavüz edilen tasarım bakımından tazminat hesabı yapılmadığından BK 51. maddesi dikkate alınarak ve davalının başka tasarımlar kullanması nedeniyle taktiren 1.000 TL maddi tazminatın 53. madde gereğince arttırılarak 1.500 TL olarak, tasarım haklarına tecavüz nedeniyle 5.000 TL manevi tazminatın tahsiline ve hüküm özetinin bir gazetede ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, mahkemece 554 sayılı KHK'nın 52/b maddesi uyarınca belirlenen 1.000,00 TL maddi tazminata, aynı KHK'nın 53. maddesi koşulları oluştuğundan bahisle 500,00 TL bedelin eklenmesine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 26. maddesi uyarınca hakim talepten fazlasına hükmedemez. Aynı zamanda 492 sayılı Harçlar Kanunu gereğince dava nispi harca tabi bir alacak davası olup, mahkemece bu konuda harç ikmali yapılmadan taleple ilgili hüküm kurulmak suretiyle talebin kabulü doğru görülmemiş ve hükmün bu sebeple davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, (1) nolu bentte açıklanan davalı vekilinin sair temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle temyiz itirazının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.