Esas No: 2024/4222
Karar No: 2025/2471
Karar Tarihi: 15.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4222 E.  ,  2025/2471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/258 Esas, 2024/503 Karar

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/218 E., 2021/345 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının "..." ibareli markasının 04.04.2017 tarihinde tescil edildiğini, Ankara 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 2020/5 D.iş sayılı dosyasından da anlaşılacağı üzere dava konusu markanın evcil hayvan ve bu hayvanlara yönelik ürünlerin satışında kullanıldığını, dava konusu markanın 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 5/1-c maddesi anlamında hükümsüzlüğünü gerektiğini, zira "... ibaresinin davalının markasını kullandığı evcil hayvanlara yönelik gıda ve eşyaların satımı yönünden tanımlayıcı ve niteleyici bir ibare olduğunu, kimsenin tekeline bırakılmayacağı ileri sürerek dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; "...” ibaresinin tanımlayıcı olmadığını, “...” ibaresinden yola çıkarak sunulan hizmetin evcil hayvanlara yönelik olduğunun anlaşılmasının mutlak ret nedeni oluşturmayacağını, müvekkilinin Ankara 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 2020/5 D.İş sayılı dosyasında talep ettiği ihtiyati tedbir isteminin, markanın tanımlayıcı olması nedeniyle değil, ayırt ediciliğinin düşük bulunması nedeniyle reddedildiğini, “...” ibaresi ile müvekkilinin markasının kıyaslanmasının son derece hatalı bulunduğunu, müvekkili markasının tanımlayıcı bir ibare olmadığı gibi ayırt ediciliğinin de yüksek olduğunu, müvekkilinin markasının kullanım sonucunda ayırt edicilik kazandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu markayı oluşturan "..." ibaresinin, dava konusu marka kapsamında yer alan 35. sınıf ": Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Akvaryumlar için filtreler ve filtre-motor kombinasyonları. Akvaryum kumları. Sepetler, balıkçı sepetleri.Ev hayvanları için kulübeler, yuvalar, yataklar. Ev hayvanları için kafesler, akvaryumlar, vivaryumlar, terraryumlar. Hayvanlar için oyuncaklar. Canlı hayvanlar, kuluçkalık yumurtalar, döllenmiş yumurtalar. Hayvan yemleri. Malt (insan tüketimi için olmayan) bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)" hizmetleri bakımından, somut ayırt ediciliğinin bulunmadığı gibi tanımlayıcı da olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, sayılan hizmetler bakımından markanın hükümsüzlüğüne fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 15.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.