erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/16596
Karar No: 2016/5952
Karar Tarihi: 24.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/16596 E.  ,  2016/5952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın; icra işlemleri için gelen müşteki avukata "git buradan, eşya alırsan akşam evinde vururum, başındaki saç kadar doldururum, Atilla vallahi senin evinden alırım, bundan sonra attığın adımı takip edeceğim" biçiminde sözler sarf ettiğinin anlaşılması karşısında, eylemin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden; yazılı şekilde karar verilmesi,

2- TCK’da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiği kanuni ve yeterli gerekçe gösterilerek açıklanmalı, daha sonra da alt ve üst sınırlar arasında kanuni ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmeli, TCK’nın 3. maddesinde yer alan “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” ilkesi de gözetilmelidir.

Hakaret suçunda; yeterli gerekçe gösterilmeden suç tarihinde sabıkası da olmayan sanık hakkında temel ceza olarak hapis cezası tercih edilmesi,

3- CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, suç tarihi itibariyle engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, “müştekinin şikayetçi olması ve sanığın geçmişteki haline göre ” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4- TCK'nın 62. maddesinde öngörülen "failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri" gibi hususlar değerlendirilmeden “başkaca artırıma ve indirime yer olmadığına” biçimindeki kanuni olmayan ve yetersiz gerekçe ile takdiri indirimin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

5-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

6-5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun süresi ve kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3 fıkrası hükmünün gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye aykırı 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gözetilerek, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/03/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9032
Karar No: 2013/26458
Karar Tarihi: 24.10.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/9032 E.  ,  2013/26458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kısa süreli hapis cezası TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca kamuya yararlı bir işte çalışma seçenek yaptırımına çevrilen sanık hakkında, aynı Kanunun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, " TCK'nın 53. maddesinin uygulamasına ilişkin kısmın karardan çıkarılması" biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kamına uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına 24/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/21172
Karar No: 2024/3947
Karar Tarihi: 26.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/21172 E.  ,  2024/3947 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

Tehdit suçundan sanık ...'nun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2022 tarihli ve 2019/443 esas, 2022/50 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 30.10.2023 gün ve 94660652-105-10-20144-2023-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.12.2023 gün ve 2023/119439 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre, Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/02/2022 tarihli kararının gerekçe kısmında, “...Sakın bir hata yapayım deme .... Evine kadar burasını terkedeceğini söylemişsin. Ben sana terket mi dedim ...", "Sakın bir hata yapayım deme ..., bana zarar gelmesin sakın sakın", "ben içeri girecem ya sonra", "şikayet edersen beni dünya tutamaz", "işte o zaman kaçsan da bulurum", "alacaklarım da senin olur ama sen göremezsin","bak sana neler yapacam sen gör","bak benim ailemin psikolojisini nasıl bozdun senin de bozulacak abicim","kan dökülür başka birşey olmaz","bak bana her tarafı cehenneme çevirtirsin", "kim kimi vurursa ölen yatar kalan yatar","gerekirse adamın canını vallahi alırım" şeklinde sanığın mağdura tehdit içerikli mesajlar çektiğinin ... olduğu, sanığın bu mesajları aynı gün mü farklı günler mi attığının anlaşılamadığı bu nedenle tek bir eylem kabul edildiği, bu haliyle sanığın 5237 sayılı Kanun'un 150/1. yollamasıyla 106/2-a maddesinde düzenlenen tehdit suçundan cezalandırılmasına, eylemin yoğunluğu, sanığın kastının ağırlığına göre teşdiden artırım yapılmasına karar verilmiş..." şeklinde gerekçe ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 150/1. maddesi yollamasıyla 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçundan cezalandırıldığının belirtilmesine karşın, hüküm kısmında bu husus gözetilmeden sanığın 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde yer alan tehdit suçundan cezalandırılmasına karar vermek sureti ile gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmasında isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden KABULÜ ile, Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2022 tarihli ve 2019/443 esas, 2022/50 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

26.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/5407
Karar No: 2006/9183
Karar Tarihi: 19.12.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/5407 E.  ,  2006/9183 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

Davacı ... ile ... Ecza Deposu Sanayi Ticaret Limited Şirketi aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.4.2006 gün ve 2005/152 Esas-2006/168 Karar sayılı hüküm dairemizin 14.7.2006 gün ve 2006/4008-2006/6664 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı İmtos Limited Şirketi tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

21.7.2004 tarih, Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile HUMK.nun 427/5. 440/111-1 maddesinde öngörülen karar düzeltme parasal sınırı 1.1.2006 tarihinden itibaren 6.580.YTL'sına(6.580.000.000.TL çıkartılmıştır. Mahkeme hükmü anılan tarihten sonra incelenmekle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 19.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/8166
Karar No: 2009/8892
Karar Tarihi: 13.07.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/8166 E.  ,  2009/8892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.07.2008 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.04.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, maliki bulunduğu 109 parsel sayılı taşınmazın yola bağlantısı bulunmadığını ileri sürerek, davalılara ait taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı ... davayı kabul etmiş, diğer davalı ... davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, 41 parsel maliki davalı ... temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, dosya içeriğine göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi gerekmiştir.

2-Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilecekse, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Somut olayda, davacının maliki bulunduğu 109 parsel sayılı taşınmazın mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunduğu sabittir. Geçit ihtiyacı olan ve geçit ile yükümlendirilen taşınmazlar tapuda tarla niteliğiyle kayıtlıdır. Mahkemece, 109 parsel sayılı taşınmaz yararına, 41 ile 42 parsel sayılı taşınmazlardan 4,91 ve 6,77 metre genişliğinde geçit hakkı kurulmuştur. Özünü komşuluk hukukundan alan geçit hakkı kurulurken taraf yararlarının da gözetilmesi gerekir. Bu nedenle, taşınmazların özelliği itibariyle en fazla araç geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekirken, gerekçesi de gösterilmeden 4,91 ve 6,77 metre genişliğinde geçit hakkı kurulması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 13.07.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/32528
Karar No: 2013/695
Karar Tarihi: 16.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/32528 E.  ,  2013/695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının haciz isteme hakkı 1 yıllık süreye tabidir. Haciz isteme hakkı ödeme emrinin tebliği tarihinden itibaren 1 yıl geçmekle düşer (İİK'nun 78/2.maddesi). Bu durumda takip dosyası işlemden kaldırılır (İİK'nun 78/4.maddesi). Bir yıllık süre (İİK'nun 78/2.maddesi) içinde haciz talebinde bulunan alacaklı, haciz talebini geri alabilir. Bu halde, yeniden bir yıllık haciz isteme süresi işlemeye başlamaz. Alacaklı ancak ödeme emri tebliğinden itibaren işlemeye başlamış olan bir yıllık sürenin (varsa) kalan kesimi içinde, yeniden haciz talebinde bulunabilir (İİK'nun 78/5.maddesi). Anılan sürenin geçirilmesi halinde alacaklının haciz isteme hakkı düşer. Alacaklı yeniden haciz isteyebilmek için yenileme talebinde bulunmalı ve bu talep borçluya tebliğ edilmelidir. İlama dayalı olmayan takiplerde yenileme talebi üzerine harç alınır (İİK'nun 78/5.maddesi). İİK'nun 78/2.maddesi uyarınca, itiraz veya dava halinde bunların vukuundan hükmün kesinleşmesine kadar geçecek süre yukarıdaki bir yıllık sürenin hesabına katılmaz.

Somut olayda, borçluya  örnek 49 no'lu ödeme emrinin 12.05.2000 tarihinde tebliğ edildiği ve yasal bir yıllık süre içerisinde, alacaklının talebi üzerine borçlunun  taşınmazlarına 09.05.2000 tarihinde ihtiyati haciz konulduğu, daha sonra da ihtiyati haczin kesin hacze dönüştüğü görülmüştür. Bu durumda, alacaklının haciz isteme hakkı düşmemiş olup, olayda İİK'nun 78/5.maddesi gereğince yeniden haciz için borçluya yenileme emrinin tebliği zorunlu değildir. O halde mahkemece, şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11360
Karar No: 2014/13943
Karar Tarihi: 26.11.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/11360 E.  ,  2014/13943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmazların tespitlerine esas alınan 09.06.1982 tarih 725/7, 725/8, 898/1 sayılı tapu kayıtlarının dayanağı olan kayıt ve belgeleriyle ve varsa haritalarının Tapu Müdürlüğünden,

2- Taşınmazların bulunduğu bölgede daha önce kadastro çalışmalarının yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise kadastro paftası ile çekişmeli 1547 ada 1, 1545 ada 5 ve 898 ada 11 parsel sayılı taşınmazların kapsadığı yerler hakında tutanak düzenlenip düzenlenmediği Kadastro Müdürlüğünden sorularak gelecek cevaba göre ilgili kayıt ve belgelerin Tapu Müdürlüğünden,

3- Çekişmeli taşınmazların bulunduğu bölgede imar çalışmalarının yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise ne zaman kesinleşiğinin Belediyeden sorulması, yetkili Hakimin gelen kayıt ve belgeleri titizlikle kontrol edip eksikliğe ve yeniden geri çevirmeye sebebiyet vermemesi, bu işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1305
Karar No: 2019/2627
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1305 E.  ,  2019/2627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2020/9058
Karar No: 2020/14374
Karar Tarihi: 03.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/9058 E.  ,  2020/14374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kamu görevlisine hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında kam görevlisine hakaret suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 125/3-a, 125/4 ve 43/1 maddeleri uyarınca tayin olunan 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken; 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 17 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/743 Esas ve 2013/241 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde yazılı ''hırsızlık'' suçuna ait olduğu, CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası bu suçun uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam ile ilgili uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının ve kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 03.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/17243
Karar No: 2012/35763
Karar Tarihi: 29.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/17243 E.  ,  2012/35763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçinin ihalede sürdüğü peyi ödemekle yükümlü olduğunun tabii bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/1126
Karar No: 2025/1618
Karar Tarihi: 21.04.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/1126 E.  ,  2025/1618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/225 E., 2025/421 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/221 E., 2024/362 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliğinin ve temyizin kapsamının davacı kurum ve eczane arasındaki sözleşmeden kaynaklı uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olduğu, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun Dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'ne ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 3. HUKUK DAİRESİ'NE GÖNDERİLMESİNE,

21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/446
Karar No: 2019/3255
Karar Tarihi: 03.07.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/446 E.  ,  2019/3255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Davacı vekili müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, kura ile müvekkiline tahsis edilen daireyi müvekkilinin bir takım masraflar yaparak restore ettiğini, 2003 yılından itibaren de dairede oturmaya başladığını kooperatif hatasından kaynaklanan ve ruhsatsız yapılan binanın Belediye Encümen Kararı ile yıkımına karar verilmesi ile müvekkiline daire tahsis edilen blogun yıkıldığını, yıkım sonunda üyelerin bir kısmının evsiz kaldığını bir kısmının ise evlerde oturmaya devam ettiğini davalı kooperatifin sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek davalı kooperatifçe diğer daire sahiplerine tahsis edilen emsal bir daireyi tahsis etmesi ve kullanıma sunması olmadığı takdirde emsallerine ve rayiçlerine uygun bir dairenin değeri olan 200.000,00 TL.in fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 30.000,00 TL.sinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia savunma ve dosya kapsamında, davacının kooperatif ortağı olduğu, kura sonucu daire tahsis edildiği ve tahsis edilen dairenin bulunduğu binanın 08.04.2010 tarihinde yıkıldığı bu tarihten sonra davacıya daire tahsisinin yapılmadığı ve yapılma olanağının bulunmadığı, bilirkişi raporuna göre daire tahsis edilmeyen ve tahsis imkanı da bulunmayan davacının terditli açtığı davada ıslah talebi de gözetilerek tazminat isteminin kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce davacının edayı beklemek zorunda olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davacı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dava kooperatif üyesinin tazminat istemine ilişkindir.

Her ne kadar davalı kooperatif savunmasında inşaatların yapılmaya devam ettiğini ve bitmiş bloklarda boşalan daire olması durumunda davacıya tahsisin yapılacağını iddia ediyor ise de dava tarihi itibariyle herhangi bir inşaat başlamadığı gibi gelinen aşamada kooperatifin inşaat faaliyeti ile ilgili bir savunmasının da bulunmadığı, davacı üyenin kendisine bağımsız bölüm tahsis edileceğine ilişkin beklenti süresinin tahammül sınırlarını aştığı gözetilerek Dairemiz bozma kararının kaldırılarak bu kez yerel mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 20.11.2018 tarih, 2016/2693 Esas, 2018/5382 Karar sayılı bozma kararının kaldırılarak hükmün yukarıda yazılı gerekçe ile ONANMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının davacıya iadesine, aşağıda yazılı onama harcının davalıdan alınmasına, 03.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.