erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/11001
Karar No: 2018/6689
Karar Tarihi: 07.11.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/11001 E.  ,  2018/6689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Genel Müdürlüğünü temsilen ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 25/12/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/12/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; ... ili ... Köyü sınırları içerisinde bulunan delme çukuru mevkindeki ormanlık alanın 54-55-56-72 nolu bölmelerinde toplam 240.5 ha alanda, 2012 yılı rehabilitasyon programı çerçevesinde dozer ve ekskovotörle toprak işlemesi, tel çit ihatası ve sürüm yapılan sahaların dikim işlerini başlatmak üzere 09/12/2012 tarihinde söz konusu sahaya gidildiğini, davalılar tarafından iş makinelerinin sahadan çıkarıldığını, çevre köylerden toplanan işçilerin tehdit edildiğini, fidan dikim işinin yapılamadığını belirterek, uğranılan kurum zararının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili; davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalıların haksız fiilleri ile davacı kurumu zarara uğrattıkları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/193 esas 2014/331 karar sayılı dosyasında, davalılar hakkında davaya konu eylemleri nedeniyle görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda; ayrı ayrı mahkumiyet kararı verildiği, verilen kararın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtaya gönderildiği ve dosyanın halen derdest olduğu anlaşılmaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 74. maddesi (Mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi) uyarınca hukuk hakimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de hem ilmi, hem de kökleşmiş yargı kararlarında ceza mahkemesince belirlenen maddi olgunun hukuk hakimini bağlayacağı kabul edilmektedir. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonuçlanıp kesinleşmesi beklenmeli ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9363
Karar No: 2011/10920
Karar Tarihi: 26.10.2011

5. Ceza Dairesi 2011/9363 E., 2011/10920 K.

**5. Ceza Dairesi 2011/9363 E., 2011/10920 K.**

**- HAZİNE ADINA TESCİL**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 713 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 18 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı A... 17. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 11.05.2010 gün ve 2009/566 esas 2010/161 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 14.04.2011 gün ve 2609-4430 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Dava, kadastro harici yerin tescili isteğine ilişkin olup, mahkemece koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, kadastro harici bırakılan yer için gerek 3402 Sayılı Yasanın 14, 17 ve gerekse 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 713/1 maddesi hükmü uyarınca açılan tescil istekli davalarda husumetin taşınmazın içinde bulunduğu tüzel kişilik ile beraber arzın tabi maliki olan Hazineye yöneltilmesi gerekeceği tartışmasızdır. Esasen davada da husumet doğru olarak tevcih edilmiştir.

Kendisine husumet yöneltilen Hazine, savunma yoluyla taşınmazın Türk Medeni Kanununun 713.maddesi hükmü uyarınca adına tescilini istemiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, kadastroca tespit harici bırakılan yerin 3402 sayılı Kadastro Yasasının 18/1 maddesi hükmünde öngörülen koşulların varlığı halinde açılacak bir dava ile Hazine adına tescilin istenebileceği açıktır. Ne var ki, böylesi bir isteğin müstakil bir davaya konu olacağı da izahtan varestedir.

Davalı Hazine, anılan isteğini müstakil dava olarak açmamış, savunma yoluyla getirmiştir. Öyle ise, böylesi bir isteğin aynı dava içerisinde dinlenilmesine olanak yoktur. Kaldı ki, istek 3402 sayılı Kadastro Yasasının 18.maddesine ilişkin olmayıp Türk Medeni Kanununun 713/1.maddesi hükmüne ilişkindir.

Diğer taraftan, gerek 3402 sayılı Kadastro Yasasının 14. ve gerekse Türk Medeni Kanununun 713/1.maddeleri hükmünden ancak gerçek kişiler ile kuruluşları itibariyle mevzuatta bu düzenlemelerden istifade edebilecek hükmü şahsiyete haiz tüzel kişilerin bunun yanında kamu tüzel kişilerinden de sadece İl Özel İdareleri ile Köy Hükmü Şahsiyetinin yararlanabileceği sabittir. Bir başka ifadeyle Hazinenin anılan yasal düzenlemelerden yararlanması, buna dayalı olarak da adına tescil talebinde bulunmasına olanak yoktur.

Anılan hususlar karar düzeltme isteği üzerine bu defa yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından karar düzeltme isteğinin HUMK'nun 440 maddesi (6100 Sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla) kabulü ile Dairenin 14.04.2011 tarih, 2011/2609 esas - 2011/4430 karar sayılı bozma kararının ortadan kaldırılmasına, yerel mahkemenin 11.05.2010 tarih, 2009/566 esas, 2010/161 karar sayılı kararının ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 26.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/9055
Karar No: 2020/1003
Karar Tarihi: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/9055 E.  ,  2020/1003 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2016/14111
Karar No: 2019/1897
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14111 E.  ,  2019/1897 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2010/14491
Karar No: 2010/27245
Karar Tarihi: 23.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/14491 E.  ,  2010/27245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İncirliova İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece, verilen kısa kararda, para cezasına karar verilmediği halde, gerekçeli kararda “….ihale bedelinin %10’u olan 3.700,00 TL para cezasının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına” hükmedilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

T.C. Anayasası, yargılamada aleniyet ilkesini benimsemiştir. Bu nedenle, yargılama açık olarak yapılacak ve yargılama sonunda verilen karar HUMK.nun 388/son madde hükmü gereği açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça belirtilecektir. HUMK.nun 382. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da verilen kısa karara uygun olması gerekir.(HUMK.nun 381/2-1 madde hükümleri gereği) Bu nedenle mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 10/04/1992 tarih ve 7/4. sayılı kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağının belirtilmiş bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş, önceki kararlar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmesi için  vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir. O halde açıklanan nedenlerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20423
Karar No: 2013/24152
Karar Tarihi: 03.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/20423 E.  ,  2013/24152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı şirket ile "II. Tıbbı Rehabilitasyon Kongresi"'nin organizasyonu için 05.08.2009 tarihinde sözleşme imzalandığını, kongrenin sözleşmede belirlenen tarihte gerçekleştirildiğini, sözleşmede belirtilen ücretin 20.000 Euro’luk kısmının ödenmediğini ileri sürerek, bu bedelin 08/12/2010 tarihindeki merkez bankası Euro döviz satış kuru üzerinden ve bu tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile; 39.446,00-TL'nin 08.12.2010 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, taraflar arasında düzenlenen 05.08.2009 tarihli organizasyon sözleşmesi nedeniyle ödenmeyen bakiye 20.000-Euro’nun davalıdan tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, sözleşmenin mali yükümlülükler maddesinde ödeme tarihi olarak kongre bitişini müteakip kesin hesaplaşmadan 30 gün sonrasının kararlaştırıldığı, kongre

bitişini (07.11.2010) takip eden 30 gün sonrasının 08.12.2010 gününe denk geldiği, bu nedenle 08.12.2010 tarihi itibariyle temerrüt koşullarının oluştuğu gerekçesiyle bu tarihten itibaren faize hükmedilmiştir. Sözleşmede belirtilen bu süre düzenleyici bir süre olup alacağı muaccel hale getirir. Ancak davalının temerrüde düşmesi için BK 101. maddesi gereğince ayrıca temerrüt ihtarı gerekir. Davacı, BK’nun 101.maddesine göre davalıyı temerrüde düşürmemiştir. Hal böyle olunca dava tarihinden itibaren işlemiş faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent gereğince mahkeme kararının hüküm bölümünün bir numaralı bendinde yer alan "08.12.2010 temerrüt tarihinden" söz ve rakamlarının karardan çıkartılarak yerine aynen "dava tarihinden itibaren" söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/15620
Karar No: 2012/29002
Karar Tarihi: 10.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/15620 E.  ,  2012/29002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdurun yargılama safahatı boyunca istikrarlı ifadeleri, mağdurdaki yaralanmanın Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu raporuna göre yüzde sabit iz bırakır ama yüzde sürekli değişiklik oluşturmaz ve 2. derece orta kırık oluşturacak şekilde ağır olması karşısında mahkumiyet yerine, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5896
Karar No: 2022/93
Karar Tarihi: 17.01.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/5896 E.  ,  2022/93 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ :Soybağının Reddi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm feri müdahale talep eden tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı biyolojik baba soy bağının reddi davası açmış, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne, davacı ile davalılar ... ve ... arasındaki soy bağının reddine, davacının davalılar ... ve ...’in babası olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalılardan ... ve ... yanında ferî müdahale talep eden ve müdahale talebi reddedilen tarafından istinaf edilmiştir.

Müdahale talebinin kabulü hâlinde müdahil, davayı ancak bulunduğu noktadan itibaren takip edebilir. Müdahil, yanında katıldığı tarafın yararına olan iddia veya savunma vasıtalarını ileri sürebilir; onun işlem ve açıklamalarına aykırı olmayan her türlü usul işlemlerini yapabilir. (6100 sayılı HMK m. 68/1)

Ferî müdahalede üçüncü kişi, hukuki yararı olduğu gerekçesiyle görülmekte olan davaya ancak taraflardan birinin yanında ve onun yardımcısı olarak katılır. Bu nedenle ferî müdahale, bir davanın davalılar aleyhine sonuçlanması halinde, kendi hukuksal durumu dolaylı şekilde etkilenecek olan üçüncü kişinin başvuracağı bir yoldur ve genellikle amaç, açılmış davanın davalı yararına sonuçlanmasını (reddedilmesini) sağlamaktır.

Müdahil hükmü ancak, lehine katıldığı tarafla birlikte temyiz edilebilir.

Lehine müdahale edilen taraf temyiz kanun yoluna başvurmazsa, HMK’nın 68 inci maddesi uyarınca, yanında katıldığı tarafla birlikte hareket etmek zorunda olan ferî müdahil, yalnız başına kararı temyiz edemez. Müdahile husumet tevcih edilmediği gibi müdahil aleyhine bir karar da verilmemiş bulunan hallerde müdahilin tek başına temyiz isteğinde bulunmaya hakkı yoktur.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 68 inci maddesi gereğince ferî müdahilin davada yanında katılmayı talep ettiği davalılarla birlikte hareket etmesi gerektiği dikkate alındığında, müdahil hükmü ancak lehine katıldığı tarafla birlikte temyiz edebilir.

Somut olayda, feri müdahale talep edenin bu isteğinin mahkemece reddedilmiş olması, davalıların temyiz kanun yoluna başvurmamış olmaları ve temyize konu kararda ferî müdahil hakkında bir hüküm kurulmamış olması nedeniyle ferî müdahale talep edenin feri müdahil konumunda bulunduğu kabul edilse bile tek başına temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Bu nedenle temyiz hakkı bulunmayan feri müdahilin temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan sebeple, ferî müdahale talebinde bulunanın temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 17.01.2022 (Pzt.)
Esas No: 2007/1846
Karar No: 2007/2812
Karar Tarihi: 19.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1846 E.  ,  2007/2812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 09.03.2005 gününde verilen dilekçe ile tapulu taşınmaza müdahalenin önlenmesi ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07.09.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Mahkemece yargılamanın bitirildiği 07.09.2006 tarihli duruşma tutanağında kısa kararda "davanın kısmen kabulü ile 195.60 YTL ecrimisil alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak, davacı tarafa verilmesine" şeklinde karar verildiği halde sonradan yazılı gerekçeli kararda "ispatlanan davanın kısmen kabulü ile davalının davacıya ait 2474 numaralı parsel de 7.11.m2 miktarında ki vaki tecavüzünün menine, bu tecavüz nedeniyle oluşan 195,60 YTL ecrimisil alacağının davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine" şeklinde karar verilmiştir. Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür.

10.4.1992 tarih 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı ile kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı; bozmadan sonra yerel Mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmasızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 19.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/2956
Karar No: 2020/4440
Karar Tarihi: 09.09.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/2956 E.  ,  2020/4440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-2. cümle, TCK’nın 35/2, 62/1, 58/6-7-8, 53/1, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1 74/1-2. cümle, TCK’nın 35/2, 62/1, 53/1, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde izinsiz kazı yapıldığı ihbarı üzerine, kolluk ekiplerince olay yerine intikal edildiği, Müze Müdürlüğü raporuna göre, sit alanı veya 2863 sayılı Kanun kapsamında kalmayan alandaki kayalık tepe üzerinde derin taş çatlağının içerisinde sanık ...’in görüldüğü, içeride bir arkadaşının daha olduğunu beyan etmesi üzerine kolluk ekiplerince çıkmasının istenildiği, ...’in tekrar içeriye girdiği ve üzerinde düğümler bulunan ipi beline bağlayarak diğer sanık ...’i dışarıya çıkardığı, ...’in cebinde fotoğraf makinesi olduğu, ipin uç kısmında da keser ve koli bandı bağlı olduğu, kolluk tarafından ne amaçla orada oldukları sorulduğunda define olup olmadığına bakmak için içeri girdiklerini beyan ettikleri, şahısların götürülmesi esnasında temyiz dışı sanık ... ile karşılaştıkları, sanıkların kollukta verdikleri birbiri ile benzer ifadelerinde, olay günü define olup olmadığına bakmak amacıyla birlikte olay mahalline gittiklerini, ... ve ...’in çatlaktan içeriye girdiğini, İbrahim’in de gözcülük yaptığını beyan ettikleri anlaşılmakla, her ne kadar sanıklar define olup olmadığına bakmak amacında olduklarını beyan etmiş iseler de; dosya kapsamındaki belgeler, olay yeri tespit tutanağı, tutanak mümzilerinin beyanları bir bütün halinde değerlendirildiğinde, sanıklardan ele geçirilen malzemelerden keserin, kazı yapmak amacıyla kullanıldığına ve olay yerinde kazı yapıldığına dair herhangi bir tespitte bulunulmadığı, aynı zamanda ip, fotoğraf makinesi, koli bandından oluşan diğer malzemelerin de define araştırma suçunun icrasına elverişli vasıta niteliğinde olmadığı, ceza hukukunda gerçekleştirilen eylemden dolayı failin sorumlu tutulabilmesi için işlemeyi kastettiği suçun icrai hareketlerine elverişli vasıtalar ile başlamış olmasının gerektiği, somut durumda, sanıklar tarafından yakalandıkları esnada, üzerlerine atılı suçun icrasına elverişli nitelikte eylemde bulunulmamış olduğu anlaşılan dosya kapsamında; sanıkların, atılı suçtan beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme sonucu sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... ve sanık ...’nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/09 /2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.