Esas No: 2021/6617
Karar No: 2025/4708
Karar Tarihi: 21.05.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/6617 E.  ,  2025/4708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :2018/3373 E. 2019/520 K.

SUÇ :Taksirle öldürme

HÜKÜM :Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER :Sanık müdafii, Katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafii ile katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62 ve 53/6. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 2 yıl süreyle ehliyetine el konulmasına karar verilmiştir.

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık müdafinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

B.Katılan vekilinin temyiz sebepleri; Ceza miktarının az olduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 14.11.2015 günü saat 08.25 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyon ile meskun mahal içi, orta refüj ile bölünmüş, 50 km/s hız sınırının bulunduğu, düz ve eğimsiz asfalt yolda seyir halindeyken, kaza mahalli olan yaya geçidine geldiğinde istikametine göre yolun sağından kaplamaya girerek sağ şerit üzerinde seyir halinde olan tırın önünden geçip sola doğru seyreden yayaya, yolun sol tarafında çarpması neticesinde yayanın öldüğü olayda, hükme esas alınan kaza tespit tutanağı ile Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından hazırlanan raporlarda; yaya karşıdan karşıya geçiş için her ne kadar yaya geçidini kullanmakta ise de birden fazla şeritli yolda kendi can emniyetini sağlama açısından solundan yaklaşmakta olan araç/araçların hız ve mesafesine dikkat etmesi gerekirken belirtilen bu hususa dikkat etmemesi sebebiyle tali kusurlu olduğu, sanığın ise idaresindeki kamyon ile seyir halindeyken yola gereken dikkati vermemesi, yaya geçidine yaklaşırken hızını azaltmaması, ilk geçiş hakkına sahip olan yayanın geçişini beklememesi sebebiyle asli kusurlu olduğu belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık müdafii ile katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, bilinçli taksirle hareket eden sanık hakkında İlk derece mahkemesince basit taksirden cezalandırılması suretiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafii ile katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.2918 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinde 18.10.2018 tarihinde 7148 sayılı Kanun ile yapılan değişiliğe göre; "Sürücüler, görevli bir kişi veya ışıklı trafik işareti bulunmayan ancak trafik işareti veya levhalarıyla belirlenmiş kavşak giriş ve çıkışları ile yaya veya okul geçitlerine yaklaşırken yavaşlamak, varsa buralardan geçen veya geçmek üzere bulunan yayalara durarak ilk geçiş hakkını vermek zorundadırlar.

" hükmüne göre yaya geçidinde durmayan sanığın eylemini bilinçli taksirle ile gerçekleştirdiği ve cezasında 5237 sayılı Kanun'un 22 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca artırım yapılması gerektiği ancak yukarıda izah edilen olayın, düzenleme tarihinden önce yani 14.11.2015 tarihinde gerçekleştiği ve dairemizin yerleşik uygulamalarına göre düzenleme tarihinden önce yaya geçidi üzerinde meydana gelen kazalarda bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nın 22/3.maddesi hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

2. TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet veren ve mesleği şoförlük olan sanık hakkında sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a ilk cümlesi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Çarşamba 3.Asliye Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2025 tarihinde karar verildi