Esas No: 2023/5597
Karar No: 2024/2075
Karar Tarihi: 30.04.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/5597 E.  ,  2024/2075 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/508 E., 2023/322 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-b, 62/1, 52/1-4, 53/6 maddeleri uyarınca 8000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geçici olarak geri alınmasına karar verilmiş, ilgili kararın sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 26.10.2021 tarihli ve 2019/10063 Esas, 2021/7302 Karar sayılı ilâmıyla, basit yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak basit yargılama hükümleri uygulanmak suretiyle verilen karara sanık müdafiinin itirazı üzerine, genel hükümlere göre yapılan yargılamada yine 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-b, 62/1, 52/1-4, 53/6 maddeleri uyarınca 8000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geçici olarak geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, özel bir sebebe dayanmayan genel usul ve yasaya aykırılığa, sanık müdafiinin temyiz isteği, müvekkilinin suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi ve bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 111 promil alkollü sanığın idaresindeki otomobille, yerleşim yeri içinde, gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu, iki şeritli yolda seyrederken, olay mahalline geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybederek, aracının sağ ön kısmıyla, gidiş yönüne göre sağda bulunan yaya kaldırımının yolla aynı seviyedeki kısmında araç beklemekte olan yayaya çarpmasıyla, katılan ...'un vücudunda ağır derecede kırık oluşacak şekilde yaralandığı olayda; mahkemece 15.07.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesi raporu esas alınarak, tam kusurlu şekilde olaya sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Dosya kapsamından, olayın yola gereken dikkatini vermeyen tam kusurlu sanığın, direksiyon hakimiyetini kaybederek kaldırımda beklemekte olan yayaya çarpması şeklinde gerçekleştiğinin her türlü şüpheden uzak şekilde anlaşıldığı ancak alkol ölçümü yaklaşık 4 saat 50 dakika sonra yapılan sanık 111 promil alkollü olduğu tespit edilmişse de kendisinin aşamalarda tutarlı şekilde olaydan sonra alkol aldığını beyan ettiği, olay yerini terk eden sanığın kaza sırasında alkollü olduğunu gösteren her türlü şüpheden uzak delilin bulunmadığı gözetildiğinde Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasına neden olacak başkaca eylemi bulunmayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle Adana 19.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2024 tarihinde karar verildi.