Esas No: 2014/12070
Karar No: 2014/19486
Karar Tarihi: 16.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/12070 E.  ,  2014/19486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından verilen 23.05.2013 havale tarihli dilekçede Dairemizin 09.04.2013 tarih, 2011/ 2652 E ve 2013/11444 K sayılı onama kararında lehine duruşma avukatlık ücretine hükmedilmediğini ileri sürerek, karara duruşma avukatlık ücretinin eklenmesini talep etmiştir. Bahsi geçen dilekçe ve ekindeki evrak ile dosya yeniden incelendi gereği düşünüldü.

Davacı vekili duruşma talep etmiş ve duruşmaya gelerek itirazlarını tekrarlamıştır. Dairemiz bozma ilamı da davacı yararına olmakla davacı taraf lehine duruşma avukatlık ücretine karar verilmelidir. Dairemiz bozma ilamına duruşma avukatlık ücreti eklenerek aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, basın çalışanı olarak 3 yıl 6 ay çalıştığını, işverence haksız olarak çıkarıldığını, fazla mesai yaptığını, yıllık izinlerinin kullandırılmamış olduğunu, işçilik haklarının ödenmediğini, haksız şekilde sözleşmenin feshedildiğini belirterek, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ikramiye, fazla çalışma/fazla çalışma ücreti gecikme zammı ile bayram ve genel tatil çalışma ücreti gecikme zammı alacaklarının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı işveren, davacının hizmet sözleşmesi ile çalışmadığını, telif ücreti aldığını, alacağının bulunmadığını, zamanaşımına uğradığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının hizmet aktiyle basın çalışanı olarak çalıştığı, sözleşmenin feshine ilişkin bir belge olmadığı, buna karşılık davalı tarafın feshin haklı nedenlerle yapıldığına ilişkin delil getiremediği ve ispat edemediği, davacının ihbar tazminatına hak kazandığı, yıllık izinlerin kullandırıldığının yazılı belgelerle ispat edilemediği, ikramiye ödemelerinin yapıldığının davalı tarafça ispat edilemediği, davacı tarafça çalışma süresi ve fazla çalışmaların dosyada bulunan yazılı belgelerle ve tanıkların davacının muhabir olarak fazla çalışma yapmak suretiyle çalıştığına dair beyanlarıyla ispat edildiği, davalı tarafın ise ispat edilen fazla çalışmaların karşılığı olan ücretlerin ödendiğini yazılı belgelerle ispat edemediği, gecikme zamları bakımından %90 oranında hakkaniyet indirimi yapılmasının uygun olduğu sonucuna varılarak davanın kısmen kabulüne dair hüküm kurulmuştur.

Kararı her iki taraf vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm temyiz itirazlarıyla, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Basın İş Kanununda bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından indirim konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 14 üncü maddesinde bahsedilen ücret ile Ek 1 inci maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek oran bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hakim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hüküm paralelinde günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Kanunda bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödenmesi gerektiği yönündeki düzenlemenin amacı, gazetecinin ücret ve diğer bazı işçilik alacaklarını güvence altına almak ve kitleleri doğru bilgilendirme gibi önemli bir görevi de olan gazeteciye belli bir oranda iş güvencesi sağlamaktır. Gerçekten gazetecinin emeğinin karşılığı olan hakları yeterince güvence altına alınmadığı taktirde, göreviyle ilgili konularda bağımsızlığı ve hatta tarafsızlığından söz edilemez. Bu nedenle yasakoyucu gazeteciler yönünden ücret ve bazı diğer hakları koruma çabası içine girmiştir. Düzenleme ile hedeflenen amaç, gazetecinin ücret ve diğer işçilik haklarının gününde ödenmesini sağlamaktır. İşverenin yasa hükmüne uyması durumunda günlük yüzde beş fazla ödeme bakımından bir yaptırım gündeme gelmez. Buna karşın ödemelerin gecikmesi halinde günlük yüzde beş fazla ödeme kuralı yıllık % 1825 oranına karşılık geldiğinden, kısa süre içinde önemli miktara ulaşabilmektedir. Söz konusu hüküm gazeteci yönünden de bir zenginleşme aracı olarak kullanılmamalıdır.

5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanmış ve aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, yüzde beş fazla ödeme tutarlarından yapılan indirim sonucu reddine karar verilen miktar bakımından davalının kendisini vekille temsil ettirmesi durumunda davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemelidir (Yargıtay 18.11. 2008 gün 2007/32530 E, 2008/31205 K.).

Somut olayda, davacı işçinin fazla çalışma ile bayram ve genel tatil alacaklarının gününde ödenmemesinden kaynaklanan günlük yüzde beş fazla ödeme alacaklarından mahkeme karar gerekçesinde % 90 oranından söz edilmiş olmakla birlikte gerçekte % 95 oranında indirim yapılmıştır. Yapılan indirim hakkın özüne aykırılık oluşturmaktadır. Mahkeme kararında belirtilen % 90 oranında indirim yapılmak suretiyle bir karar verilmelidir.

3- Gazetecinin bazı haklarının gününde ödenmemesinden kaynaklanan günlük yüzde beş fazla ödemeye dair alacaklardan yapılan indirim sebebiyle davalı yararına red vekalet ücretine hükmedilmesi de hatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 990.00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarfa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.