erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/34197
Karar No: 2014/35361
Karar Tarihi: 25.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/34197 E.  ,  2014/35361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı ve karşı davalı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının, davalı ve karşı davacı ise, hasılat kirası alacağı, mazot parası alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, bozmaya uyarak asıl davanın kısmen kabulüne, karşı dava hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ve karşı davacılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 25.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/13763
Karar No: 2020/18114
Karar Tarihi: 07.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/13763 E.  ,  2020/18114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) İddianamede talep edilmediği halde, sanığa 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin sanık aleyhine uygulanmasına karar verilmesi suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No:25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No:29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı “ başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 193. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2) Katılan hakkında düzenlenen ...Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 28.01.2016 tarihli raporunda, katılanın yaralanmasının yüzde sabit iz oluşturduğu belirtildiği halde, Osman Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesince düzenlenen 14.04.2016 tarihli raporda, katılanın yüzünde yara izi olmadığının, cerrahi girişimle şekil bozukluğunun düzelebileceğinin belirtildiği, bu haliyle raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla, katılanın tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporları ile birlikte Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesine sevkiyle özellikle söz konusu yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3) Sanığın eylemi neticesinde katılandaki yaralanmanın, yüzde sabit ize neden olduğu ayrıca hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyen kemik kırığının meydana geldiği olayda, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında TCK'nin 86/1 maddesince temel cezaya hükmedilirken meydana gelen zararın ağırlığı ve kastının yoğunluğu da dikkate alınarak TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi ve TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler dikkate alınarak sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 07.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/16108
Karar No: 2007/15478
Karar Tarihi: 10.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/16108 E.  ,  2007/15478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü.

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2006 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.120.YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 10.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/5856
Karar No: 2012/5673
Karar Tarihi: 26.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/5856 E.  ,  2012/5673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 5237 sayılı Kanunun 157/1, 43, 62, 52/2, 2500.00 YTL Apc

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan ile olay tarihinden bir yıl kadar önce yakınanı uzun yıllardır tanıyan akrabası ... aracılığı ile tanışan sanığın ilk önce hastanede olduğu ve hastaneye borcu olduğunu söyleyerek yakınandan para aldığı, daha sonra yakınanı telefon ile arayan ve açık kimliği tespit edilemeyen sanığın arkadaşı ... isimli kişinin de yakınandan sanığa kefil olduğu gerekçesi ile para istediği ve parayı vermezse yakınanı ortadan kaldırmakla tehdit ettiği, sanığın ise yakınanı arayan ...’ın tehlikeli biri olduğunu ima ederek kurtulmaları için bu parayı ödemeleri gerektiğini söylediği ve ...’a vereceğini söyleyerek parayı yakınandan aldığı, yakınan sanıktan aldığı paraları ödemesini istediğinde ise yakınanın özel hayatı ile ilgili bir takım sırları ailesine söyleceğini belirteren sanığın ödemede bulunmadığı, sanığın bu süre zarfında yakınandan para almaya devam ettiği, bir ara yakınanı kendisini narkotikte polis olarak tanıtan Atilla Boğan isimli birinin aradığı ve yakınana sanığı ekstasy hap ile yakalayacakları sırada neden aradığını, ortak olup olmadıklarını sorarak korkutmaya çalıştığı, sanığın yaptığı araştırmada narkotikte böyle birinin olmadığını öğrendiği, sanığın ise ... ve Atilla ile ortak hap işine kalkıştıklarını ancak onların cezaevine girdiklerini, çıkarmak için para lazım olduğunu, bu parayı vermezse yakınana zarar gelebileceğini söylediği ve bu sebeple de para istediği, sanıkla tanıştığından beri sanığa 30000 TL’ye yakın para veren yakınanın bu duruma dayanamayarak müracatta bulunduğu ve son hazırladığı seri numaraları ve örnekleri alınmış paraları sanığa verirken polisin müdahalesi ile sanığın yakalandığı, sanığın yakınanı ona zarar geleceği yönünde korkutarak ve açık kimlikleri tespit edilemeyen kişilere aratıp tehdit ederek para aldığının anlaşılması karşısında sanığın eylemlerinin bir bütün olarak yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili ve sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/21496
Karar No: 2013/10779
Karar Tarihi: 22.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/21496 E.  ,  2013/10779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tespit tarihi olan “18/09/2009” tarihinin, suç tarihi olduğu gözetilmeksizin gerekçeli karar başlığında “23/06/2009” şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Sanığın üzerine atılı 2863 sayılı Kanunun 65/b maddesine aykırı olarak izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunma suçunun kanuni tanımında yer alan unsurlar arasında eylem neticesinde bir zarar meydana gelmesinin öngörülmediği, belirtilen hususun 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin koşullarının değerlendirilmesinde dikkate alınacağı kabul edilmekle, tebliğnamede sanığın eylemi ile tarihi bir esere zarar verilip verilmediğinin arkeolog bilirkişiye tespit ettirilmediğinden bahisle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

18/09/2009 tarihli jandarma tutanağı ile sanık tarafından suça konu taşınmazda mevcut bina yıkılarak yerine tek katlı bir ev yapıldığının tespit edildiği, ...'nun 31/01/2002 tarihli ve 1060 sayılı kararı ile Boğalar Köyü İlkokul Lojmanının doğu kısmında bulunan Dıoskurlar Kabartmasının korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tesciline ve bunun çevresinde yer alan 25 metre genişliğindeki alanın 2863 sayılı Kanunun 3. maddesi gereğince koruma alanı olarak belirlenmesine karar verildiği, fen bilirkişi raporu ile sanık tarafından inşa edilen evin söz konusu tescilli kültür varlığına mesafesinin 48 metre olduğunun, 25 metrelik koruma alanı içerisinde yer almadığının, inşaat bilirkişi raporunda ise suça konu yapının Dıoskurlar Kabartmasının koruma alanı içerisinde yer almaması nedeniyle 2863 sayılı Kanunun 65/b maddesine aykırılık teşkil etmediğinin belirlenmesi karşısında, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı, bu itibarla mahkemece sanığın beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen fiilin unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 22/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2330
Karar No: 2020/1591
Karar Tarihi: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/2330 E.  ,  2020/1591 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2007/4774
Karar No: 2007/5390
Karar Tarihi: 30.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/4774 E.  ,  2007/5390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali istemine ilişkin davada ... Asliye Ticaret ile 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, trafik kazasında hasar gören aracın sigortalısına ödenen bedelin halefiyet yolu ile davalıdan alınması için yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 23/06/2006 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/04/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/9239
Karar No: 2022/4906
Karar Tarihi: 17.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2020/9239 E.  ,  2022/4906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 41. maddesi gereğince yapılan düzeltme sonucu taşınmazın yüzölçümünde meydana gelen azalma nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 41. maddesi gereğince yapılan düzeltme sonucu taşınmazın yüzölçümünde meydana gelen azalma nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kısmen kabulü ile 48.209,04-TL tazminat bedelinin faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, Şanlıurfa İli, Siverek İlçesi, Camikebir Mahallesi, 518 parsel sayılı taşınmazın 1975 yılında yapılan tapulama çalışmasında 4200/m² yüzölçümlü olarak dava dışı Kadir Boğan adına tespit ve tescil edildiği, satış yoluyla 2011 yılında aynı yüzölçümü ile davacı adına tescil edildiği, daha sonra Kadastro Müdürlüğü'nün 08/02/2013 tarih 14 sayılı işlemi ile 3402 sayılı Kanun'un 41. maddesi gereğince yapılan çalışma sonucu taşınmazın yüzölçümün 4023,96/m² olarak düzeltildiği, davacının 3402 sayılı Kanun'un 41. maddesi gereğince yapılan çalışmanın iptali istemi ile tapu müdürlüğüne karşı sulh hukuk mahkemesinde açtığı, dava sonucu mahkemenin 2013/195 E. - 418 K. sayılı ilamı ile davanın reddedildiği, hükmün 10/09/2013 tarihinde kesinleştiği, 07/02/2014 tarihinde eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arsa niteliğindeki Camikebir Mahallesi 518 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 17/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2459
Karar No: 2021/2328
Karar Tarihi: 26.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/2459 E.  ,  2021/2328 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23/10/2008 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/02/2021 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 26/10/2021 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 3.050,00TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/10/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/4627
Karar No: 2016/8813
Karar Tarihi: 02.05.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/4627 E.  ,  2016/8813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, Dairemizin ... esas sayılı dosyalarına, kendisi hakkında ... Dr. ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince verilen 04/03/2014 tarihli ve ... Üniversitesi Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen ... tarihli rapor fotokopileri ibraz etmesi ve raporda sanrısal bozukluk teşhisiyle beraber "TCK'nın 32/1. maddesinden yararlanır, cezai ehliyeti yoktur" görüşüne yer verilmesi, ancak bu dosyada ... Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 31/10/2007 tarihli raporda ise sanık hakkında "Herhangi bir aktif psikopatoloji saptanmadı, ceza ehliyetine sahiptir" şeklinde kanaat bildirilmesi karşısında, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi bakımından, Adli Tıp Kurumu 4.İhtisas Kurulundan atılı suçları işlediği sırada ve şimdiki hali itibariyle akli durumu ve cezai ehliyeti ile ilgili olarak TCK'nın 32. maddesi kapsamında işlediği fiilin hukuki sonuçlarını algılama yeteneğinin bulunup bulunmadığı ya da suç tarihinde davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı hususunda rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/9679
Karar No: 2012/9095
Karar Tarihi: 19.09.2012

**5. Ceza Dairesi         2009/9679 E.  ,  2012/9095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20/09/2011 günlü 2011/5-104 Esas, 2011/183 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmaması kazanılmış hak niteliğinde olup aleyhe bozma yasağına konu olacağından suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Gerekçeli kararda “... Sanığın eylemi suç tarihi itibariyle kullanma zimmetini oluşturacaktır. Bu nedenle mahkememizce sanığın kullanma zimmeti suçunu işlediği anlaşılmıştır.” denildikten sonra yine gerekçenin devamında “... 247/3 maddesi uygulanmamıştır. Çünkü sanığın parayı devredip devretmediği kesin olmadığı gibi madde metninde belirli bir süre kullandıktan sonra iade edilmek üzere işlenmesi halinde verilecek cezanın indirileceği belirtilmektedir.” denilerek çelişkiye düşülmesi,

Dosya kapsamından sanığın köye ait boğayı 2002 yılında sattığı ve ardından 21/10/2002 tarihinde istifa etmek suretiyle görevden ayrıldığı anlaşılmasına göre eylemin sübutu halinde suç tarihinin görevin devredildiği 21/10/2002 olmasına rağmen şikayet tarihi olan 23/06/2004 tarihi kabul edilmesi, buna bağlı olarak lehe kanun değerlendirmesi yapılırken suç tarihi olan 2002 yılı itibariyle suç konusunun değeri olan 1000 TL pek hafif olmasına rağmen hafif kabul edilerek 765 sayılı TCK'nın 219/3. maddesi uygulanırken 2/3 indirim yapılması yerine yarı oranında indirim yapılarak bulunan netice cezanın karşılaştırmaya esas alınması suretiyle 765 sayılı TCK hükümlerinin lehe olduğu gözetilmeden, sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK hükümleri uygulanarak sanığa fazla ceza tayin edilmesi,

5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde sanığın 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakılmaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5347
Karar No: 2019/2937
Karar Tarihi: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5347 E.  ,  2019/2937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Esas No: 2014/7285
Karar No: 2014/10084
Karar Tarihi: 07.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/7285 E.  ,  2014/10084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/637-2013/813

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlular S.. I.., G.. A.. ve S.. İ.. usulsüz tebligat şikayetinde bulunmuş, Mahkeme, şikayetin kısmen kabulü ile borçlulardan S.. I.. ve G.. A.. için şikayetin kabulüne diğer borçlu S.. İ.. yönünden ise şikayetin reddine karar vermiştir.

Mahkemece, borçlulardan birinin şikayeti reddedildiğine ve alacaklının yargılamada kendisini vekil ile temsil ettirdiğine göre, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince alacaklı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.