Esas No: 2024/6625
Karar No: 2024/7196
Karar Tarihi: 01.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/6625 E.  ,  2024/7196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1118 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Nitelikli hırsızlık ve muhtelif suçlardan Elazığ İnfaz Hakimliğinin 31.05.2022 tarihli ve 2022/3926 Esas, 2022/3956 Karar sayılı içtima kararı ile 3 yıl 15 ay hapis cezasına hükümlü ...'ün, iş bu cezasını Maltepe Açık Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında 14.06.2022 tarihinde Covid-19 hastalık iznine ayrılmasının ardından, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A, 7242 sayılı Kanun ile eklenen geçici 6. madde ve 7456 sayılı Kanun ile eklenen geçici 10/2. maddesi gereğince 01.08.2023 tarihi itibariyle tahliyesine ve cezasının koşullu salıverme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İstanbul Anadolu 4. İnfaz Hakimliğinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/7201 Esas, 2023/7708 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün anılan Kanun'un geçici 10/1. maddesi gereğince denetimli serbestliğe başvuru için 15 günlük sürenin bitiminden itibaren iki iş günü geçmiş olmasına rağmen denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle koşullu salıverilme tarihi olan 23.10.2024 tarihine kadar açık ceza infaz kurumuna iadesine dair Elazığ İnfaz Hâkimliğinin 04.09.2023 tarihli ve 2023/7976 Esas, 2023/7803 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2023 tarihli ve 2023/1118 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.09.2024 tarihli ve 94660652-105-23-14897-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve 2024/98056 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve 2024/98056 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"İnfaz dosyası kapsamına göre;

Adı geçen hükümlünün nitelikli hırsızlık ve muhtelif suçlardan içtima kararı ile verilen 3 yıl 15 ay hapis cezasının infazına 30.05.2022 tarihinde Maltepe 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başlanıldığı, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01.06.2022 tarihli ve 2022/7-15701 sayılı müddetnameye göre koşullu salıverilme tarihinin 11.06.2024, bihakkın tahliye tarihinin 24.07.2026 olarak belirlendiği,

07.06.2022 tarihinde Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılmasına karar verilen ve cezasını Maltepe Açık Ceza İnfaz Kurumunda infaz eden hükümlünün 14.06.2022 tarihinde Covid-19 hastalık iznine çıkarıldığı, hükümlü hakkında gıyabında İstanbul Anadolu 4. İnfaz Hakimliğinin 26.07.2023 tarihli kararı ile 01.08.2023 tarihinden geçerli olmak üzere tahliyesine ve cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ikametinin bulunduğu yer veya SMS/Sorgulama ekranında belirtilen yer Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne 5 gün içerisinde başvurulması, müracaat etmemesi halinde ise açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verileceğinin ihtarına karar verildiği,

İstanbul Anadolu 4. İnfaz Hakimliğince, kararın hükümlüye tebliğine ilişkin Maltepe Açık Ceza İnfaz Kurumuna yazı yazıldığı, anılan Kurumca, hükümlünün izinde olması nedeniyle kararın tebliğ edilemediğinin bildirildiği,

Maltepe Açık Ceza İnfaz Kurumundan Elazığ Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne nakli yapılan hükümlü hakkında, 15 günlük süre içeresinde müdürlüğe müracaat etmediği ve 2 günlük bekleme süresi içerisinde başvuruda bulunmadığından bahisle Elazığ Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından ihbarda bulunulması üzerine, Elazığ İnfaz Hâkimliğinin 04.09.2023 tarihli kararı ile hükümlünün açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği anlaşılmış ise de;

İnfaz dosyası incelendiğinde, adı geçen hükümlünün Covid-19 izni sırasında gıyabında İstanbul Anadolu 4. İnfaz Hakimliğinin 26.07.2023 tarihli denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, her ne kadar hükümlünün Maltepe 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu sırada Covid-19 izin dilekçesi ve DS nakil talep dilekçesinde, covid-19 izni sırasında denetimli serbestliği haketmesi durumunda Elazığ Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne nakil edilmeyi talep ettiği ve Covid-19 izin bitimini müteakip süresi içerisinde dönmemesi halinde hakkında işlem yapılacağı hususunda bilgi sahibi olduğu anlaşılmış ise de, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22.09.2021 tarihli ve 2021/10167 Esas, 2021/12656 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, denetimli serbestlik tedbiri kararın hükümlüye tebliğ edilmesi gerektiği, hükümlünün denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması yükümlülüğünü içeren kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ yapılması gerektiği, e-devlet, sms, internet sitesi ilanı gibi şeklinde yapılan tebliğlerin özel bir düzenleme bulunmadıkça tebligata bağlanan sonuçlar gibi sonuç doğurmayacağı, bu haliyle hükümlünün 01.08.2023 tarihinde müracaat etmesi yükümlülüğünden

haberdar olmadığının kabulü gerektiği ve yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün, 3 yıl 15 ay hapis cezasının infazı amacıyla 30.05.2022 tarihinde kapalı ceza infaz kurumuna alındığı, 07.06.2022 tarihinde açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına karar verilen hükümlünün, açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz ettiği sırada 14.06.2022 tarihinde 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkarıldığı, şartla tahliye tarihi 23.10.2024 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/7201 Esas, 2023/7708 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, izin bitim tarihi olan 31.07.2023 tarihinden itibaren yasal süresi içinde infaz işlemlerinin devam ettiği Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne dönme zorunluluğu olduğunu ve dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 26.07.2023 tarihinde karar verildiği, anlaşılmakla, denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, ayrıca hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği araştırılmaksızın, eksik inceleme sonucu verilen karar hukuka aykırı olup, bu karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 19.10.2023 tarihli ve 2023/1118 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2024 tarihinde karar verildi.