Esas No: 2019/4019
Karar No: 2020/2241
Karar Tarihi: 02.03.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4019 E.  ,  2020/2241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 15/05/2019 tarih ve 2019/21-2019/243 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekillerinin tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 29 ve 30. Sınıf mallar için 2014/22324 sayılı OLİO GUSTO ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin LİO, OLİO, İÇİM GUSTO seri markalarının sahibi olduğunu, bu markalara dayanarak davalı marka başvurusuna yapılan itirazın haksız olarak reddedildiğini, dava konusu markaların aynı/ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu ve aralarında karıştırılma ihtimali bulunduğunu, aynı emtiaları kapsadığını, bu malların alıcıları arasında küçük yaştaki tüketicilerin, çocukların da olduğunu, müvekkilinin LİO ve OLİO markalarının tanınmış olduğunu, bu sebeple koruma kapsamının geniş olduğunu, m. 8/4 ile aranan koşullarının somut olayda gerçekleşeceğini, davalı şirket markasının müvekkili markalarının serisi gibi algılanacağını, davalının dava konusu markayı seçmekle kötüniyetli olduğunu ifade ederek, TÜRKPATENT 30/07/2015 tarih ve 2015/M-7256 YİDK kararının iptaline, 2014/22324 sayılı marka tescil edilmişse hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kurum vekili, davacının sonraki tarihli 2014/67233 sayılı markasının değerlendirmede dikkate alınamayacağını, dava konusu markalar arasında benzerlik bulunmadığını, davacının OLİO markasının tanınmışlığına ilişkin belge sunmadığını, tanınmışlığın bir an için kabulü halinde de m. 8/4 ile aranan (3) koşuldan birinin gerçekleşeceği yönündeki iddianın yerinde olmadığını, dava konusu markalar arasında benzerlik olmadığından m. 8/3 hükmünün de uygulanamayacağını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, davacının itiraza dayanak markaları ile müvekkiline ait marka başvurusunun benzer bulunmadığını, iltibasın oluşmadığını, ayrıca müvekkili şirkete ait 29. sınıf ürünleri kapsayan 1988/104244 sayılı “KOMİLİ” ibareli, 2011/105213 sayılı “KOMİLİ OLİO GUSTO” ibareli ve 2011/105159 sayılı “OLİO GUSTO” ibareli markaların bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalının 2014/22324 sayılı ''OLIO GUSTO'' markası ile davacının 2006/31353 sayılı ''OLIO'' markası arasında 29. Sınıf ve 30 sınıf malları bakımından 556 sayılı KHK m. 8/1-b anlamında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunduğu, davacının m. 8/4 anlamında tanınmışlık ve kötüniyet iddiasını ispatlayamadığı, Türk Patent YİDK'nın 30/07/2015 tarih 2015/M-7256 sayılı kararının iptali ve hükümsüzlük koşullarının davacının 2006/31353 sayılı OLIO markası arasında 29. sınıf malları bakımından oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile Türk Patent YİDK'nın 30/07/2015 tarih 2015/M-7256 sayılı kararının, 29. Sınıf "et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nev'i işlenmiş et ürünleri, kurubakliyat, hazır çorbalar, bulyonlar, zeytin, zeytin ezmeleri, hayvansal kaynaklı sütler, süt ürünleri (tereyağı dahil). yenilebilir bitkisel yağlar, kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş, her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler, fındık ve fıstık ezmeleri, tahin, yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri" ile 30. Sınıf " Kahve, kakoa, kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler, makarnalar, mantılar, erişteler. pastacılık ve fırıncılık mamülleri, tatlılar. Bal, arı sütü, propolis, yiyecekler için çeşni/ lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri, çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububat (tahıl) ve mamülleri. Pekmez" malları bakımından davacının itirazının reddi yönünden iptaline, davaya konu 2014/22324 sayılı markanın yukarıda belirtilen emtialar yönünden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine,karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-HMK'nın 297 ve 298. maddeleri uyarınca mahkeme kararları, asgari olarak iki tarafın iddia ve savunmalarının özetlerini, incelenen maddi ve hukuki olayın özünü, mahkemeyi sonuca götüren gerekçelerin neler olduğu hususlarını ihtiva etmelidir. Anayasanın 141. maddesinin 3. fıkrası hükmü de mahkeme kararlarının gerekçeli olması gerektiğini düzenlemektedir. Dolayısıyla gerekçe, bir hükmün olmazsa olmaz unsurudur. Taraflar, ancak kararlara konulması gereken gerekçeler sayesinde hükmün hangi maddi ve hukuki nedene dayandırıldığını anlayabilirler. Ayrıca, karar aleyhine yasa yollarına başvurulduğunda da Yargıtay incelemesi sırasında gerekçe sayesinde kararın usul ve yasaya uygun olup olmadığı denetlenebilir. Diğer bir anlatımla, Yargıtay incelemesi ancak bir kararın somut olaya uygun gerekçe taşıması halinde mümkün olabilir. Öte yandan, yazılacak kararın gerekçesiyle hüküm kısmı arasında bütünsellik esastır. Başka bir anlatımla, gerekçe ile hüküm birbirine bağlı olup, çelişki bulunmaması gerekir. Nitekim, HMK’nın 298/2. maddesinde de gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı açıkça düzenlenmiş bulunmaktadır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas 1992/4 sayılı kararında da kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağı içtihat edilmiştir.

İlk derece mahkemesinin Dairemizin bozma ilamına uyularak verilne kararının gerekçesinde, davalının 2014/22324 sayılı ''OLIO GUSTO'' markası ile davacının 2006/31353 sayılı ''OLIO'' markası arasında 29. Sınıf ve 30 sınıf malları bakımından 556 sayılı KHK m. 8/1-b anlamında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunduğu, bu nedenle

Türk Patent YİDK'nın 30/07/2015 tarih 2015/M-7256 sayılı kararının iptali ve hükümsüzlük koşullarının davacının 2006/31353 sayılı ''OLIO'' markası arasında 29. Sınıf malları bakımından oluştuğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne şeklinde hüküm tesis edildiği ve sonra hükmün devamında 29. sınıf malların yanında 30. sınıf" Kahve, kakoa, kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler, makarnalar, mantılar, erişteler. pastacılık ve fırıncılık mamülleri, tatlılar. Bal, arı sütü, propolis, yiyecekler için çeşni/ lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri, çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububat (tahıl) ve mamülleri. Pekmez" malları bakımından da iptaline karar verilmek suretiyle gerekçe ve hüküm ile hüküm fıkraları arasında çelişki oluşturacak ve infazında tereddüte sebebiyet verecek şekilde karar verilmiştir

Bu durum karşısında, mahkemece yukarıda açıklanan yasa hükümlerine ve içtihada uygun şekilde tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilerek, gerekçe ile hüküm çelişkisi içermeyen, kendi içinde tutarlı, maddi olaya ve talebe uygun, denetime elverişli gerekçeli karar oluşturulmak gerekirken Anayasa ile 6100 sayılı HMK'nın 297 ve 298. maddelerinde belirtilen unsurlardan yoksun, gerekçe ve hüküm ile hüküm fıkraları arasında çelişki içeren karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın öncelikle bu nedenle resen bozulması gerekmiştir.

2-Yine, davacı vekili Türk Patent YİDK'nın 30/07/2015 tarih 2015/M-7256 sayılı kararının iptalini istemiş ise de hüküm fıkrası içerisinde davalının 2014/22324 sayılı ''OLIO GUSTO'' başvuru markası içerisinde bulunmayan 30. sınıf ''Her türlü un, irmikler, nişastalar.'' mallar yönünden de davacı talebini aşacak şekilde Türk Patent YİDK'nın 30/07/2015 tarih 2015/M-7256 sayılı kararının iptaline hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu yönden de bozulmasını gerektirmiştir.

3-Bozma sebep şekline göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, İlk Derece Mahkemesi kararının re'sen BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 02/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.