Esas No: 2024/6310
Karar No: 2024/8744
Karar Tarihi: 19.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/6310 E.  ,  2024/8744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/909 E., 2024/1140 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/496 E., 2023/902 K.

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişki sürelerinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı anne vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı anne vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı baba vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların Denizli 4.Aile Mahkemesinin 2021/968 Esas, 2022/11 Karar sayılı ilamı ile tarafların anlaşmalı olarak boşandıklarını, bu ilamın 07.03.2022 tarihinde kesinleştiği, ilamda ortak çocuk ...'ın velâyeti taraflar arasında düzenlenen protokol doğrultusunda davalıya bırakıldığı ve müvekkili ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına dair karar verildiğini, müvekkil davalı ile aynı şehirde oturmakta olduğu, davalı ile boşanmaları neticesinde eş sıfatları sona erse de anne babalık yararını da düşünerek aralarındaki kişisel ilişkiye destek olacağını düşündüğü için boşanma sürecinde protokolde belirlenen kişisel ilişki süresine itiraz etmemiş, prosedür gereği bir süre belirlemesi yapıldığını, davalı tarafın bunu kötü niyetle kullanmayacağını düşünerek protokolü onayladığını, müvekkil boşanmadan kısa bir süre geçmiş olmasına rağmen bu süre içerisinde dahi davalı taraftan beklediği hassasiyet ve duyarlılığı göremediğini, aksine davalı ortak çocuğu kendisinden uzaklaştırmak için sarf ettiği türlü gayretlere şahit olduğunu beyan ederek ortak çocuk ile baba arasında; her ayın 1. ve 3. Haftaları, cumartesi günü saat 09.00'dan Pazar Günü 18.00'e kadar; yılda 2 defa bulunan 1'er haftalık ara tatillerin ilk 3 günü tatil başlangıç günü saat 09.00'dan 3. Günü saat 18.00'e kadar; Ocak ayında bulunan 15 günlük sömestr tatilinin başlangıcı günü 09.00'dan 7.günü 18.00'e kadar; Yaz Tatili sürelerinden olan 1-30 Ağustos arası 1 Ağustos 09.00'dan 30 Ağustos 18.00'a kadar; dini bayramların 2.günü 09.00'dan 3. Günü 18.00'e kadar, babalar günü saat 09.00'dan 18.00'e kadar baba yanında kalarak görüşmelerini sağlayacak şekilde baba ile çocuk arasında yeniden kişisel ilişki düzenlenmesine karar verilmesini, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı anne vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin herhangi bir şekilde Mahkememe kararında belirtilen süreleri kısıtlamadığını, davacının beyan ettiği gibi kötü niyetli olarak cevap vermediğini, davacının ortak çocuğun babasını örnek aldığını, babayı benimsediğini beyan ettiğini, dilekçe de sunmuş oldukları davacı tarafın ortak çocuğa karşı boşanma davasının öncesine kadar şiddet uygulayan ortak çocuğa karşı sevgi ve saygıdan uzak davranışlarda bulunduğunu, çocuğun özel eğitim aldığını, disleksi rahatsızlığı bulunduğunu, kişisel ilişkinin sürelerinin arttırılması halinde eğitim hayatının sekteye uğrayacağını, tüm bu sebeplerden dolayı açılmış olan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tarafların Denizli 4.Aile Mahkemesinin 2021/968 Esas, 2022/111 Karar sayılı ilam ile boşandıkları, boşanma kararının 07.03.2022 tarihinde kesinleştiği, boşanma kararında ortak çocuğun velâyetinin anneye verildiği, baba ile kişisel ilişki tesisi kurulduğu, ortak çocuk ile görüş günlerinin az olduğunu beyan ederek kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesini talep ettiği, alınan SİR'de "mevcut kişisel ilişki sürelerine ek olarak çocuğun eğitim durumunu aksatmayacak ve bir haftayı geçmeyecek şekilde ara tatiller, sömestr ve yaz tatillerinin şimdilik dahil edilebileceği kanaatinin bildirildiği belirtilerek davanın kabulüne, ortak çocuk 12.03.2015 doğumlu ...'ın yüksek menfaati göz önünde tutularak çocuğun devam ettiği rehabilitasyon merkezindeki derslerinin baba tarafından da hassasiyetle takibi yapılmak kaydı şartıyla, Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğüne müzekkere yazılarak baba ve çocuk arasında "Danışmanlık tedbiri uygulanarak" çocuk ile baba arasında; “Her ayın 2. ve 4. hafta sonları Cumartesi günleri sabah saat 09.00’dan Pazar günleri akşamı saat 17.00’ye kadar, dini bayramlar olan Ramazan ve Kurban bayramlarının 2. günleri sabah saat 09.00’dan 3. günleri akşam saat:17.00’ye kadar, her yıl sömestr tatillerinin 7. günleri sabah saat 09,00’dan 14. günleri akşam saat:17,00 arasında, her yıl 01 Ağustos günü sabah saat 09.00 ile 15 Ağustos akşamı saat 17.00 arasında” kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı anne vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, müvekkilinin Mahkemece belirlenen kişisel ilişki düzenine uygun hareket ettiğini, davacının bazı haftalarda çocuğu almaya gelmediğini, geldiği zamanlarda da süreyi kısaltarak erken bıraktığını, bu durumların davacının kötü niyetini gösterdiğini, mesajlaşmalardan müvekkilinin mahkeme kararına uyduğunun anlaşıldığını, davacının geçmişte çocuğa şiddet ve sevgisiz davranışlar sergilediğini, ortak çocuğun eğitim masraflarına sadece Mart ve Nisan aylarında katkı sağladığını, çocuğun disleksi rahatsızlığı sebebiyle her gün özel ders aldığını, bu nedenle Mahkeme kararında belirlenenden fazla kişisel ilişkinin çocuğun üstün menfaatine aykırı olacağını belirterek, davanın kabulü yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun ( 6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince davalı anne vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı anne vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, istinaf itirazlarını tekrarla davanın kabulü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba ve ortak çocuk arasında kurulan kişisel ilişki süreleri noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 325 inci maddesi. 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü madde, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü ve 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.