Esas No: 2019/3861
Karar No: 2020/2234
Karar Tarihi: 02.03.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3861 E.  ,  2020/2234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 19/12/2017 tarih ve 2015/304 E- 2017/568 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 30/05/2019 tarih ve 2018/1235 E- 2019/649 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin "STAR", "STARS" esas ibareli tanımış markaların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "aystar+şekil" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2014/19719 kod numarasını alan başvuruya itirazlarının, davalı TPMK YİDK'nın 2015-M-4781 sayılı kararı ile reddedildiğini, oysa taraf markalarının 30 ve 35. sınıfta tescilli olduğunu, bu malların özelliğinin değeri düşük, fazla zaman ayırmadan, anlık kararla alınabilen, küçük yaştaki çocuklara hitap eden, bu nedenle kolayca markaların karıştırıldığı mallar olduğunu, markalar arasında aynılık ve ayırt edilemeyecek derecede benzerlik olmadığı kabul edilse dahi markaların iltibas yaratacak ölçüde benzer bulunduğunu, ayrıca müvekkili şirketin "stars", "ülker star", "ülker stars" ve "ülker cocostar" ibareli markalarının tanınmış ve ayırt ediciliğinin yüksek olmasının, karıştırılma tehlikesini arttırdığını, marka imajına zarar vereceğini, ayırt ediciliğini zayıflatacağını, davalının kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, davalı TPMK YİDK kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kurum vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiş, duruşmalara da katılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markalarının kapsamındaki mal ve hizmetlerin aynı tür veya benzer olduğu, ancak marka işaretleri arasında benzerlik bulunmadığından, davacıya ait 2006/28073, 2006/07850, 2003/33905, 2003/33903, 2003/33902, 2003/33901, 2003/33900, 2003/04303, 2003/04302, 2003/04301, 2002/34726, 2002/23449, 2011/109002, 99/006339, 85/086478, 85/86869, 2004/23961, 2005/29919, 2006/26040, 92/006408 sayılı markalar ile davalıya ait 2014/19719 sayılı marka arasında 556 sayılı KHK 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve karıştırılma tehlikesinin bulunmadığı, davacı markasının tanınmış kabul edilmesine yetecek delilin olmadığı, tanınmış bulunsa dahi davacı ve davalı markalarının benzer olmadığı sonucuna ulaşıldığı için 556 sayılı KHK 8/4 maddesi hükmünün olaya uygulanma imkanının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ancak, davalının 2014/19719 sayılı başvurusunun 30. sınıf mallar ile 35/01, 02, 03, 04. sınıf hizmetleri ve 35/5. sınıf mağazacılık hizmetlerini (1'den 34'e kadar tüm malların satışına özgülenmiş şekilde), davacının itiraza dayanak markalarının ise 29, 30 ve 32. sınıf malları içerdiği, başvuru kapsamındaki 30. sınıf malların tamamının, davacının itiraza dayanak markalarının kapsamındaki 30. sınıf mallarla aynı olduğu, davalının 29, 30 ve 32. sınıf malların satışına özgülenmiş 35/5. sınıf mağazacılık hizmetlerinin de davacının 29, 30 ve 32. sınıfta tescilli markaları ile 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi uyarınca benzer bulunduğu, zira ticari bir malı üreten işletmenin ürettiği malı satmasının, işin doğası gereği ve ticari faaliyetin zorunlu bir sonucu olduğu, davacının 35/5. sınıf mağazacılık hizmetlerinde tescilli bir markasının ise bulunmadığı, davacının itiraza dayanak markalarının esas unsurlarının "star" ibaresinden oluştuğu, "Star" ibaresinin "yıldız" anlamına geldiği de tüketicilerin her kesimi tarafından, yaygın olarak bilindiği, davalının başvurusunun ise "aystar" ibaresinden oluştuğu, başvuruda yer alan "ay" ibaresinin, "star" ibaresine ayrı bir anlam katmayıp, başvuruyu davacı markalarından farklılaştırmadığı, tam tersine, davacının "moonstar" ibareli itiraza dayanak markasının bulunduğu da nazara alındığında, başvurunun davacının seri markalarından birisi gibi algılanması ihtimalini arttırdığı, tarafların marka olarak kullanmak istedikleri ibarelerin de 556 sayılı KHK’nin 8/1-b. maddesi anlamında iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminin kabulu ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davalı Türk Patent YİDK'nın 2015-M-4781 sayılı kararının 30. sınıfta yer alan "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububat (tahıl) ve mamulleri. Pekmez" malları ile 35/5. sınıfta yer alan "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri. Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububat (tahıl) ve mamulleri. Pekmez, Maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar. Sebze ve meyve suları, bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" hizmetleri yönünden kısmen iptaline, davalı şirketin 2014/19719 numaralı marka başvurusunun 03.11.2015 tarihinde tescil edildiği anlaşıldığından, davalı markasının 30. sınıfta yer alan yukarıda belirtilen emtia ve hizmetler yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine ve sair yönlerden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve davalı Kurum vekilinin ayrı ayrı temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalı TPMK'dan ayrı ayrı alınmasına, 02/03/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.