enelpol/poquad huggingface dataset:
Obcy – ósmy pasażer Nostromo

Obcy – ósmy pasażer Nostromo (ang. Alien) – brytyjsko-amerykański horror science fiction w reżyserii Ridleya Scotta z 1979 roku, pierwsza część serii Obcy.
Pierwszy z serii filmów połączonych osobą głównej bohaterki – Ellen Ripley, odtwarzanej przez Sigourney Weaver oraz stworzoną przez Hansa Gigera postacią Obcego.
Film zapoczątkował pierwszą amerykańską serię, w której główną, heroiczną rolę gra kobieta. W roku 2002 Biblioteka Kongresu USA uznała film za „znaczący kulturowo”. Oznacza to jego szczególną ochronę, jako dziedzictwa kulturowego i przechowywanie w amerykańskim Narodowym Rejestrze Filmowym.
W 2003 roku powstała wersja reżyserska filmu. Pierwotną wersję uzupełniono o wcześniej usunięte sceny oraz cyfrową, stereofoniczną ścieżkę dźwiękową.

context: Obcy – ósmy pasażer Nostromo i jego sukces stał się fundamentem powstania trylogii opisującej życie Ellen Ripley. Kasowość serii przerosła wszelkie oczekiwania, a twórcy filmowi postanowili zaskoczyć widzów ożywiając Ripley (która ginie w trzeciej części) i stawiając ją raz jeszcze przeciwko Obcemu. Jean-Pierre Jeunet postanowił kontynuować historię Obcego, m.in. podejmując wątek Davida Finchera. Po śmierci, Ellen została sklonowana na podstawie materiału genetycznego (wątek badań genetycznych zaczerpnięty z poprzedniej części), a klon Ripley osadzony został w laboratorium, będącym zarazem więzieniem (podobnie jak w Obcym 3). Dzięki podobnym zabiegom, twórcom udało się raz jeszcze wkupić w łaski widzów, a trylogia Ellen Ripley zastąpiona została szybko czteropakami serii opisanymi jako Kwadrylogia Obcego (ang. Alien Quadrilogy).
qas: question: Czyj żywot został przedstawiony w serii trzech filmów?
answers: text: Ellen Ripley
answer_end: 112
generative_answer: Ellen Ripley

question: Gdzie pracę rozpoczyna klon Ripley?
plausible_answers: text: w laboratorium
answer_end: 579
generative_answer: w laboratorium

question: Jaką funkcję spełnia filmowe laboratorium?
answers: text: więzieniem
answer_end: 607
generative_answer: więzienia

question: Jak nazwany został zbiór serii o Ripley?
answers: text: Kwadrylogia Obcego
answer_end: 815
generative_answer: Kwadrylogia Obcego

question: W której odsłonie serii Ripley umiera?
answers: text: trzeciej
answer_end: 247
generative_answer: trzeciej
Inuici

Inuici (nazwa własna i ang. Inuit, według hasła w encyklopedii PWN nieodmienna nazwa własna Innuit) – grupa rdzennych ludów obszarów arktycznych i subarktycznych Grenlandii, Kanady, Alaski i Syberii. Ludy eskimo-aleuckie należą do rodziny ludów pochodzenia azjatyckiego oraz dzielą się na dwie główne grupy: Jugytów (używających języków yupik) oraz Inuitów.
Inuitów (Inuit) nie należy mylić z Innu (nazwa spolszczana jako: „Innuici”, „Innowie”, „Innuitowie”) – grupą ludów indiańskich z rodziny Northern East Cree z Quebecu i Labradoru, spokrewnioną z plemionami Montagnais i Naskapi.
W przeszłości upowszechniła się nazwa Eskimosi, obecnie uważana przez wiele osób na Grenlandii i w Kanadzie za obraźliwą, gdyż uważa się, że termin ten wywodzi się od wyrażenia „zjadacze surowego mięsa”. W językach Inuitów słowo inuk znaczy „osoba”, natomiast inuit – „ludzie”.

context: Począwszy od roku 1670, od powołania Kompanii Zatoki Hudsona rozpoczęły się kontakty Inuitów z Europejczykami. W przeciągu lat spowodowały one zmiany kulturowe społeczności arktycznej. Inuici porzucili swój zgodny z cyklem naturalnym zwyczaj polowań, którego celem było uzyskanie żywności i skór na ubrania i inne wyroby, a zaczęli polować zawodowo w celach wymiany za towary dostarczane przez Kompanię – narzędzia, ubrania, żywność itp. Obecność Kompanii przeciągnęła się do lat trzydziestych XX wieku, na długo po włączeniu terenów arktycznych do Kanady. W istocie Kompania działała jako agent rządu federalnego Kanady w kontaktach z Inuitami. Sytuacja uległa zmianie po 1930, kiedy to załamał się rynek i spadło zapotrzebowanie na surowce dostarczane przez Inuitów. Pomoc federalna dostarczała zaledwie podstawowych środków do życia. Przymus szkolny zmuszał Inuitów do oddawania swych dzieci do odległych szkół, co prowadziło do dezintegracji rodziny lub zamieszkania w budowanych przez rząd osiedlach i do reszty odrywało ich od tradycji.
qas: question: Jaki był ogólny skutek utworzenia Kompanii?
answers: text: zmiany kulturowe społeczności arktycznej
answer_end: 183
generative_answer: zmiany kulturowe społeczności arktycznej

question: Jakie było tradycyjne założenie polowań Inuitów?
answers: text: uzyskanie żywności i skór na ubrania i inne wyroby
answer_end: 320
generative_answer: uzyskanie żywności i skór na ubrania i inne wyroby

question: Dlaczego społeczność zdecydowała się na polowania zawodowe?
answers: text: w celach wymiany za towary dostarczane przez Kompanię
answer_end: 402
generative_answer: w celach wymiany za towary dostarczane przez Kompanię

question: Kiedy Kompania opuściła tereny Inuitów?
answers: text: lat trzydziestych XX wieku
answer_end: 502
generative_answer: w latach 30. XX wieku

question: Jakie były konsekwencje wysyłania przez Inuitów dzieci do oddalonych placówek edukacyjnych?
answers: text: dezintegracji rodziny lub zamieszkania w budowanych przez rząd osiedlach i do reszty odrywało ich od tradycji
answer_end: 1041
generative_answer: dezintegracja rodziny lub zamieszkanie w budowanych przez rząd osiedlach i do reszty odrywania ich od tradycji
Uncharted: Pogoń za fortuną

Uncharted: Pogoń za fortuną (ang. Uncharted: Fight for Fortune) – turowa komputerowa gra karciana z elementami gry przygodowej i akcji, wyprodukowana przez Bend Studio współpracujące z One Loop Games oraz Naughty Dog. Gra została wydana przez Sony Computer Entertainment 4 grudnia 2012 w Ameryce Północnej, a dzień później – w Europie; ukazała się na konsolę przenośną PlayStation Vita wyłącznie w dystrybucji cyfrowej poprzez PlayStation Store.

context: Uncharted: Pogoń za fortuną została odebrana przez krytyków gier komputerowych jako przeciętna produkcja, zyskując średnią ocen 65,87% na GameRankings na podstawie 15 recenzji i 67/100 na Metacritic na podstawie 25 recenzji. Colin Moriarity z serwisu IGN stwierdził, że pomimo niekonsekwentnego AI, problemów z balansem, matchmakingiem oraz częstych wiadomości o błędzie połączenia to gra dostarcza dużo zabawy i może spodobać się fanom Magic: The Gathering. Ponadto według niego nauczenie się zasad gry jest proste, a sama rozgrywka jest bardzo głęboka i satysfakcjonująca. Jako zalety gry krytyk wymienił także ilość kart, trofeów itp. do zdobycia lub odblokowania. Krytyczną opinię wobec trybu rozgrywki wieloosobowej wyraził także Louise Blain z brytyjskiego Official PlayStation Magazine, który napisał, że ten aspekt gry jest niedopracowany i rozgrywka z innymi graczami przysparza wielu problemów. Jednak według niego gra jest nowym sposobem na interakcję z serią Uncharted, a Bend Studio wyprodukowało dobry spin-off. Recenzent polskiego oddziału serwisu Eurogamer stwierdził, że jest to solidna, długa i dobrze przemyślana gra karciana, która jest idealnym przerywnikiem pomiędzy sesjami w innych grach. Zauważył on także niezbyt dopracowaną sztuczną inteligencję, która często zapewnia sobie zwycięstwo dzięki silnej talii, a nie po przeprowadzeniu ciągu logicznych decyzji.
qas: question: Jaki wynik uzyskała gra w zestawieniu GameRankings?
answers: text: 65,87%
answer_end: 134
generative_answer: 65,87%

question: Jaki wynik uzyskała gra w zestawieniu Metacritic?
answers: text: 67/100
answer_end: 184
generative_answer: 67/100

question: Jakie wady gry wymieniono na IGN?
answers: text: niekonsekwentnego AI, problemów z balansem, matchmakingiem oraz częstych wiadomości o błędzie połączenia
answer_end: 381
generative_answer: niekonsekwentne AI, problemy z balansem, matchmakingiem oraz częste wiadomości o błędzie połączenia

question: Czy zwolenników gry MTG może zainteresować rozgrywka w Uncharted?
answers: text: może spodobać się fanom Magic: The Gathering
answer_end: 457
generative_answer: tak

question: Jaki jest jedyny tryb, w którym można grać Uncharted?
plausible_answers: text: wieloosobowej
answer_end: 720
generative_answer: wieloosobowy
Anna Wyszkoni

Anna Maria Wyszkoni (ur. 21 lipca 1980 w Tworkowie) – polska piosenkarka wykonująca muzykę z pogranicza popu i rocka, kompozytorka, autorka tekstów, prezenterka, spikerka i dekoratorka wnętrz.
W latach 1996–2010 wokalista zespołu Łzy. Solowo wydała cztery albumy: Pan i Pani (2009), Życie jest w porządku (2012), Kolędy wielkie (2015) oraz Jestem tu nowa (2017).
W 2010 czasopismo „Machina” umieściło ją na liście „50 najlepszych polskich wokalistek”.

context: 31 marca 2017 wydała album pt. Jestem tu nowa, który promowała singlami „Oszukać los”, „Nie chcę Cię obchodzić”, „Zanim to powiem” i „Mimochodem”. 26 maja wystąpiła w duecie z Michałem Bajorem podczas koncertu Platynowego Polsat SuperHit Festiwal w Sopocie, wykonując utwór „Ja kocham, Ty kochasz”. 3 czerwca wystąpiła w koncercie zorganizowanym z okazji Dnia Dziecka w Otwocku, gdzie wykonała piosenki „Biegnij przed siebie” i „Nie chcę Cię obchodzić”. 19 sierpnia wystąpiła na Top of the Top Festival Sopot 2017 w koncercie „#iDance... Morze przebojów”. Tydzień później z piosenką „Nie chcę cię obchodzić” wygrała konkurs na „Przebój lata 2017” organizowany przez RMF FM i Polsat w Kielcach. 15 września odsłoniła swoją gwiazdę w Alei Gwiazd Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu, a dwa dni później wzięła udział w koncercie „Od Opola do Opola” na 54. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej, wykonując kolejno trzy utwory: „Nie chcę Cię obchodzić”, „Czy ten pan i pani” oraz „Oszukać los”. Po występie odebrała nagrodę specjalną Telewizji Polskiej. 26 maja 2018 wystąpiła na Polsat SuperHit Festiwal w Sopocie, wykonując utwór „Nie chcę Cię obchodzić” podczas koncertu Radiowy przebój roku. 26 sierpnia ponownie wystąpiła w koncercie Przebój Lata RMF FM i Polsat, tym razem w roli laureatki, prezentując minirecital swoich piosenek. 31 sierpnia 2018 wykonała wiązankę przebojów w ramach Wakacyjnej Trasy Dwójki. 26 października wydała reedycję płyty pt. Jestem tu nowa w wersji dwupłytowej, zawierającą m.in. zbiór akustycznych przebojów piosenkarki wykonanych na żywo. Wydawnictwo promowała singlem „Cisza tak dobrze brzmi”. 9 grudnia wystąpiła w Gdańsku na koncercie TVN Miłość jest wszystkim.
qas: question: Jaki tytuł nosi płyta wydana przez artystkę w marcu 2017 roku?
answers: text: Jestem tu nowa
answer_end: 45
generative_answer: Jestem tu nowa

question: Z kim zaśpiewała "Ja kocham, Ty kochasz" w Sopocie?
answers: text: z Michałem Bajorem
answer_end: 192
generative_answer: z Michałem Bajorem

question: Na jakim wydarzeniu muzycznym pojawiła się artystka 19 sierpnia?
answers: text: Top of the Top Festival Sopot 2017
answer_end: 513
generative_answer: Top of the Top Festival Sopot 2017

question: Czemu postanowiła nagrać płytę z hitami 31 sierpnia 2018 roku?
plausible_answers: text: w ramach Wakacyjnej Trasy Dwójki
answer_end: 1408
generative_answer: w ramach Wakacyjnej Trasy Dwójki

question: Na jakiej stacji telewizyjnej można było obejrzeć występ artystki z 9 grudnia?
answers: text: TVN
answer_end: 1670
generative_answer: TVN
Murzyn

Murzyn – określenie osoby czarnoskórej w języku polskim.
W znaczeniu potocznym wyraz „murzyn” (zapisywany małą literą) to również określenie osoby ciężko pracującej nie na swoje nazwisko, osoby wykorzystywanej do ciężkiej pracy lub osoby bardzo mocno opalonej (por. wieloznaczność). W tym znaczeniu murzyn funkcjonuje także w utartych związkach frazeologicznych, np. „być sto lat za murzynami”, „robić za murzyna”, „murzyn zrobił swoje, murzyn może odejść”, „biały murzyn” czy „opalić się na murzyna”.
Określenie kontrowersyjne, przez część użytkowników języka uznawane za pejoratywne. W 2020 r. Rada Języka Polskiego zarekomendowała zaprzestanie używania tego określenia w komunikacji o charakterze publicznym.

context: Początkowo opinię o neutralności rzeczownika „Murzyn” podzielał też czarnoskóry były poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej John Godson, który w 2011 r. stwierdził, że nie widzi nic złego w tym słowie dodając, że nie obraża się, jeśli słyszy je od osoby, która czuje szacunek do czarnoskórych. Jednak w czerwcu 2020 r. Godson wyraził krytyczny stosunek wobec używania słowa „Murzyn”, pisząc na Twitterze: „(...) Podobnie jest do słowa Murzyn. Ewoluował. Skoro zainteresowani nie chcą być nazwani murzynami – proszę ich tak nie nazywać”.
qas: question: Czy w 2011 roku Godson sprzeciwiał się używaniu określenia "Murzyn"?
answers: text: w 2011 r. stwierdził, że nie widzi nic złego w tym słowie
answer_end: 201
generative_answer: nie

question: Czy Godson stwierdził, że jego stosunek do słowa "Murzyn" uległ zmianie?
answers: text: (...) Podobnie jest do słowa Murzyn. Ewoluował
answer_end: 453
generative_answer: tak

question: Czy Godson zaapelował, by nie nazywać "Murzynami" osób, które mogą poczuć się w ten sposób dotknięte?
answers: text: Skoro zainteresowani nie chcą być nazwani murzynami – proszę ich tak nie nazywać
answer_end: 535
generative_answer: tak

question: Jaką funkcję sprawował Godson?
answers: text: poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
answer_end: 124
generative_answer: Był posłem na Sejm Rzeczpospolitej Polskiej

question: Czy według opinii Godsona z 2011 roku tylko osoby, które nie szanują czarnoskórych używają słowa "Murzyn"?
answers: text: dodając, że nie obraża się, jeśli słyszy je od osoby, która czuje szacunek do czarnoskórych
answer_end: 293
generative_answer: nie
Grzegorz Markowski

Grzegorz Bogusław Markowski (ur. 23 września 1953 w Józefowie) – polski piosenkarz, kompozytor i autor tekstów. Wokalista i frontman zespołu Perfect. Uznawany za jednego z najważniejszych i najpopularniejszych polskich muzyków rockowych. Wykonawca takich przebojów jak „Autobiografia”, „Nie płacz Ewka”, „Niewiele ci mogę dać”, „Ale wkoło jest wesoło”, czy „Chcemy być sobą”.

context: W 1987 nakładem wytwórni Polskie Nagrania ukazał się jego solowy album pt. Kolorowy telewizor nagrany z muzykami formacji Samolot. W tym samym roku wraz z reaktywowanym Perfectem zagrał kilka koncertów (m.in. na Stadionie Dziesięciolecia w ramach „Perfect Day” oraz Gdańskiej Hali Olivia). Koncert z Hali Olivia został udokumentowany na trzypłytowym wydawnictwie Live 1' April 1987. W 1989 Perfect bez Markowskiego wyjechał do USA. Markowski kontynuował swoją solową karierę. Jako solista występował m.in. na KFPP w Opolu w 1990 i na koncercie Trzy Dekady Rocka w Sopocie w 1991.
qas: question: Z artystami jakiej formacji współpracował Markowski?
answers: text: Samolot
answer_end: 129
generative_answer: Samolot

question: Jaki zespół został reaktywowany w 1987 roku?
answers: text: Perfectem
answer_end: 178
generative_answer: Perfect

question: Czy Markowski koncertował z zespołem w Stanach Zjednoczonych?
answers: text: W 1989 Perfect bez Markowskiego wyjechał do USA
answer_end: 430
generative_answer: nie

question: Przy tworzeniu jakiej płyty zespół Perfect zaprosił do współpracy formację Samolot?
plausible_answers: text: Kolorowy telewizor
answer_end: 93
generative_answer: Kolorowy telewizor

question: Na jakim koncercie zaśpiewał Markowski w 1991 roku?
answers: text: na koncercie Trzy Dekady Rocka w Sopocie
answer_end: 571
generative_answer: na koncercie Trzy Dekady Rocka w Sopocie
Gramatyka języka fińskiego

Gramatyka języka fińskiego – opis zjawisk językowych występujących w języku fińskim w ujęciu synchronicznym. Bada język pod względem fonologii, morfologii i składni.
Podręcznikiem normatywnym opisującym zasady gramatyki języka fińskiego jest praca zbiorowa Iso Suomen Kielioppi (dosł. Wielka Gramatyka [Języka] Fińskiego, w skrócie często ISK), wydana w 2004 r. przez Towarzystwo Literatury Fińskiej (fin. Suomalaisen Kirjallisuuden Seura), we współpracy z fińskim Centrum Badania Języków Narodowych (fin. Kotimaisten kielten tutkimuskeskus) oraz Wydziałem Języka Fińskiego i Literatury Fińskiej Uniwersytetu w Helsinkach. Podręcznik, wydany w języku fińskim, zawiera kompletny przegląd zagadnień dotyczących zarówno języka literackiego, jak i form potocznych. Od 2008 r. dostępna jest darmowa wersja online podręcznika.
Poniższy artykuł odnosi się często do pojęć takich jak samogłoska (długa lub krótka), spółgłoska (długa lub krótka) oraz dyftong. W kontekście języka fińskiego pojęcia te zostały opisane pod hasłem język fiński w sekcji fonologia języka fińskiego.

context: W czasie teraźniejszym wyraża nakazy, zakazy, kategoryczne życzenia lub przyzwolenie i występuje we wszystkich osobach poza 1. os. lp., przy czym jego użycie w 2. os. jest najbardziej rozpowszechnione. Formą trybu rozkazującego 2. os. lp. jest po prostu rdzeń infleksyjny czasownika w stopie słabiej, ale ze zwarciem krtaniowym na końcu. Pozostałe formy tworzy się przez dodanie odpowiednich końcówek bezpośrednio do rdzenia bezokolicznikowego. W przeczeniach formy t. rozkazującego tworzy się przy użyciu czasownika przeczącego, który w trybie rozkazującym przyjmuje zupełnie inne formy niż w pozostałych trybach, oraz odpowiedniej formy rdzenia – dla 2. os. lp. rdzenia infleksyjnego ze zwarciem krtaniowym na końcu, dla pozostałych przypadków rdzenia bezokolicznikowego ze specyficzną końcówką -kox|-köx. Sensem zaprzeczenia t. rozkazującego jest polecenie nie wykonywania czynności.
qas: question: Jak wygląda forma trybu rozkazującego dla drugiej osoby liczby pojedynczej?
answers: text: rdzeń infleksyjny czasownika w stopie słabiej, ale ze zwarciem krtaniowym na końcu
answer_end: 336
generative_answer: jest to rdzeń infleksyjny czasownika w stopie słabej, ale ze zwarciem krtaniowym na końcu
Krucjaty Billy’ego Grahama we Francji

Krucjaty Billy’ego Grahama we Francji – kampanie ewangelizacyjne amerykańskiego ewangelisty Billy’ego Grahama we Francji. Francja była jednym z częściej odwiedzanych przez Grahama krajem Europy Zachodniej. Pierwsza kampania odbyła się w 1955 roku, następne w latach 1963 i 1986. Podczas ostatniej wizyty zgromadziło się ponad sto tysięcy ludzi. Nazywany był zarówno „czarującym kaznodzieją”, jak i „fundamentalistycznym eksportem”, porównywano go z papieżem Janem Pawłem II.

context: Sebastien Fath, zauważył, że w 1945 roku ewangelikalni protestanci liczyli około pięćdziesiąt tysięcy wyznawców, natomiast 60 lat później – czterysta tysięcy. Jego zdaniem jest to w znacznej mierze zasługa Grahama. Krucjaty Grahama ujawniły, że Kościół katolicki nie jest już przeciwnikiem dla ewangelikalnego chrześcijaństwa. Ujawniły również, że nie istnieje już tradycyjny front pomiędzy katolicyzmem a protestantyzmem. Krytyczne głosy wobec Grahama tłumaczył kulturowym antyamerykanizmem (w większym stopniu dało to znać w krajach skandynawskich).
qas: question: Ile osób należało do wspólnoty ewangelikalnych protestantów w 1945 roku?
answers: text: pięćdziesiąt tysięcy
answer_end: 101
generative_answer: pięćdziesiąt tysięcy

question: Kto jako jedyny przyczynił się do wzrostu liczby członków społeczności ewangelikalnych protestantów?
plausible_answers: text: Grahama
answer_end: 213
generative_answer: Graham

question: Co wynikło z krucjat organizowanych przez Grahama?
answers: text: że Kościół katolicki nie jest już przeciwnikiem dla ewangelikalnego chrześcijaństwa. Ujawniły również, że nie istnieje już tradycyjny front pomiędzy katolicyzmem a protestantyzmem
answer_end: 421
generative_answer: że Kościół katolicki nie jest już przeciwnikiem dla ewangelikalnego chrześcijaństwa; że nie istnieje już tradycyjny front pomiędzy katolicyzmem a protestantyzmem

question: Co Fath uważał za podłoże krytyki kierowanej w stronę Grahama?
answers: text: kulturowym antyamerykanizmem
answer_end: 491
generative_answer: kulturowy antyamerykanizm

question: Kiedy wspólnota ewangelikalnych protestantów liczyła 150 tys. członków?
answers: text: w 1945
answer_end: 35
generative_answer: w 1945
Johnny Cash

Johnny Cash, właśc. John Ray Cash (ur. 26 lutego 1932 w Kingsland, zm. 12 września 2003 w Nashville) – amerykański muzyk country, piosenkarz i aktor. Odznaczony Narodowym Medalem Sztuki.
Cash obok tradycyjnej muzyki country, ballady kowbojskiej i stylu country pop wykonywał także muzykę zbliżoną do gospel, spirituals, rockabilly, rock chrześcijański, southern blues i rock and roll.
Zwany także Man in Black (tłum. człowiek w czerni), ze względu na kolor ubrań jakie nosił – będący znakiem sprzeciwu wobec społecznych nierówności.

context: Wraz z kolegami swojego brata Roya Casha z warsztatu samochodowego Lutherem Perkinsem i Marshallem Grantem grali amatorsko w swoich domach i na rodzinnych imprezach w Memphis tworząc zespół Johnny Cash and the Tennessee Two. Dzięki wsparciu ówczesnego pracodawcy Casha występowali w lokalnym radiu. Po pewnym czasie Grant zaproponował aby zainteresować Sama Philipsa i jego wytwórnię płytową Sun Records. Dzięki uporowi Casha nagrali swój pierwszy singiel Cry Cry Cry. Od tego czasu kariera tria nabrała tempa.
qas: question: Jak miał na imię brat Johnny'ego?
answers: text: Roya
answer_end: 34
generative_answer: Roy

question: Jak nazywał się zespół tworzony przez Casha, Perkinsa i Granta?
answers: text: Johnny Cash and the Tennessee Two
answer_end: 223
generative_answer: Johnny Cash and the Tennessee Two

question: Dzięki czyjej pomocy zespołowi udało się zaprezentować w radiu?
answers: text: ówczesnego pracodawcy Casha
answer_end: 268
generative_answer: ówczesnego pracodawcy Casha

question: Właścicielem jakiej wytwórni był Sam Philips?
answers: text: Sun Records
answer_end: 403
generative_answer: Sun Records

question: Jaki tytuł nosił pierwszy album zespołu?
plausible_answers: text: Cry Cry Cry
answer_end: 467
generative_answer: Cry Cry Cry