Cosworth 4WD

Cosworth 4WD – samochód Formuły 1, zaprojektowany w 1969 roku przez Robina Herda dla firmy Cosworth. Nigdy nie wziął udziału w wyścigu, a jego głównym przeznaczeniem było przeprowadzanie testów przez Trevora Taylora i Mike'a Costina w celu poprawienia trakcji samochodów napędzanych przez silniki Cosworth DFV. Jedyny samochód Formuły 1 zbudowany przez Coswortha.

context: W 1968 roku Cosworth nakłonił Jima Clarka, by po zakończeniu sezonu testował dla nich samochód. Clark zginął jednak w wypadku na torze Hockenheimring. Mimo tego faktu Cosworth kontynuował rozwijanie projektu. Testerami Coswortha 4WD zostali zatem Trevor Taylor oraz współzałożyciel Coswortha, Mike Costin. Pierwszym problemem okazało się umieszczenia zbiornika oleju. W celu poprawy rozkładu masy został on umieszczony z tyłu, bezpośrednio za kierowcą, co powodowało znaczny dyskomfort. Zbiornik został zatem przeniesiony za silnik, przeprojektowano również przedni wał. Samochód był stosunkowo przyczepny, ale jego głównym problemem, charakterystycznym jak się okazało dla samochodów 4WD Formuły 1, pozostawała podsterowność. Robin Herd zauważył ten problem, o czym mówił później:
qas: question: Jakie położenie zbiornika oleju okazało się niefunkcjonalne?
answers: text: bezpośrednio za kierowcą
answer_end: 451
generative_answer: bezpośrednio za kierowcą

question: Kto pierwotnie miał testować nowy model samochodu?
answers: text: Jima Clarka
answer_end: 41
generative_answer: Jim Clark

question: Co okazało się głównym problemem?
answers: text: podsterowność
answer_end: 725
generative_answer: podsterowność

question: Który z testerów nowego modelu samochodu był współzałożycielem Coswortha, Trevor Taylor czy Mike Costin?
answers: text: Mike Costin
answer_end: 304
generative_answer: Mike Costin

question: Kto zauważył problem związany z rozkładem masy?
plausible_answers: text: Robin Herd
answer_end: 737
generative_answer: Robin Herd

context: Herd założył, że samochód będzie lepiej skręcał, jeśli będzie posiadał napęd na cztery koła. Po raz ostatni rozwiązanie to zastosowano w BRM P67 z roku 1964. Poza zastosowaniem rzadko spotykanego w Formule 1 napędu zdecydowano również, że nadwozie będzie miało radykalny, kanciasty kształt, a do jego budowy zastosuje się mallite – rodzaj laminatów. Uznano, że kształty samochodu poprawią jego aerodynamikę. W przeciwieństwie do pozostałych samochodów Formuły 1 z napędem na cztery koła, Cosworth nie korzystał z układu przeniesienia napędu Fergusona, a zastosował swój (projekt Keitha Duckwortha), wyprodukował również nową skrzynię biegów. Odlew silnika DFV wykonano z magnezu, co firma chciała przetestować, widząc w tym "przyszłość" Formuły 1. Odlanie silnika z magnezu miało na celu także zmniejszyć jego wagę, a zyski z tego tytułu zostały wykorzystane do wstawienia dodatkowych części do układu przeniesienia napędu. By polepszyć zachowanie centralnego dyferencjału, silnik był umieszczony odwrotnie niż w przypadku innych samochodów napędzanych przez silniki DFV. Silnik V8 o pojemności 2993 cm³ rozwijał moc około 410 KM przy 9000 rpm. Sprzęgło było umieszczone z przodu, podobnie jak w innych samochodach Formuły 1 z napędem 4WD. Charakterystyczne dla samochodu były długie sekcje boczne.
qas: question: Na jakim rozwiązaniu wzorował się Herd przy konstrukcji DFV?
answers: text: BRM P67
answer_end: 144
generative_answer: Na BRM P67

question: Co to jest mallite?
answers: text: rodzaj laminatów
answer_end: 348
generative_answer: Rodzaj laminatów

question: Czy silniki odlewane z magnezu zmniejszały masę pojazdu względem standardowych rozwiązań bolidach?
plausible_answers: text: miało na celu także zmniejszyć jego wagę
answer_end: 814
generative_answer: miało na celu także zmniejszyć jego wagę

question: Jaką moc posiadał silnik V8 w DFV?
answers: text: 410 KM
answer_end: 1129
generative_answer: 410 KM

question: W którym miejscu znajdowało się sprzęgło w DFV?
answers: text: z przodu
answer_end: 1179
generative_answer: Z przodu