enelpol/poquad huggingface dataset:
Hr. Ms. Johan Maurits van Nassau (1932)


Hr. Ms. Johan Maurits van Nassau – holenderska kanonierka z okresu dwudziestolecia międzywojennego. Jednostka była zmodyfikowaną i ulepszoną wersją zbudowanych w latach 20. kanonierek typu Flores. Okręt wypierał 1795 ton, a jego główne uzbrojenie stanowiły trzy działa kalibru 15 cm (149 mm) Boforsa, uzupełniane przez artylerię przeciwlotniczą.
Jednostka została zwodowana 20 sierpnia 1932 roku w stoczni Damen Schelde Naval Shipbuilding we Vlissingen, a do składu Koninklijke Marine wcielono ją w 5 kwietnia 1933 roku. Nazwę otrzymała na cześć gubernatora holenderskich posiadłości w Brazylii i dowódcy floty Kompanii Zachodnioindyjskiej z XVII wieku – Mauritza Johana von Nassau-Siegena. Okręt przeznaczony był do służby w holenderskich posiadłościach w Ameryce Środkowej, stacjonując na Antylach. Po wybuchu II wojny światowej kanonierka powróciła do metropolii. Po ataku Niemiec na Holandię „Johan Maurits van Nassau” wspierał oddziały w bitwie o Afsluitdijk, a 14 maja 1940 roku został zatopiony na zachód od miejscowości Callantsoog (nieopodal Den Helder) przez niemieckie bombowce podczas ewakuacji holenderskiej floty do Wielkiej Brytanii. W wyniku ataku śmierć poniosło 18 członków załogi okrętu.

context: 3 stycznia 1939 roku dowództwo kanonierki objął kmdr por. Pieter Kronenberg. 12 stycznia „Johan Maurits van Nassau” udał się na Curaçao, docierając do miejsca przeznaczenia 8 lutego. W dniach 20–25 lutego okręt odbył rejs do La Guaira. Po wybuchu w Europie działań wojennych kanonierka została wezwana do metropolii, wypływając 8 i docierając 29 listopada do Holandii (w zamian na Antyle skierowano szkolny okręt artyleryjski „Van Kinsbergen”). Okręt skierowano do stoczni w Den Helder na remont, a po jego zakończeniu bazował we Vlissingen (wraz z półbliźniaczą kanonierką „Flores”).
qas: question: Kto dowodził kanonierką od 3 stycznia 1939?
answers: text: Pieter Kronenberg
answer_end: 75
generative_answer: Pieter Kronenberg

question: Kiedy Johan Maurits van Nassau dopłynął na Curaçao?
answers: text: 8 lutego
answer_end: 181
generative_answer: 8 lutego

question: Jaki okręt zastąpił kanonierkę na Antylach w listopadzie?
answers: text: „Van Kinsbergen”
answer_end: 442
generative_answer: „Van Kinsbergen”

question: Jaki był cel przebywania kanonierki w stoczni w Den Helder?
answers: text: remont
answer_end: 495
generative_answer: remont

question: Kiedy pojawił się rozkaz skierowany do kanonierki, wzywający do powrotu do Holandii?
plausible_answers: text: 29 listopada
answer_end: 355
generative_answer: 29 listopada
Linia kolejowa nr 4

Linia kolejowa nr 4 Grodzisk Mazowiecki–Zawiercie, Centralna Magistrala Kolejowa (CMK) – linia kolejowa o długości 223,824 km, przebiegająca przez województwa mazowieckie, łódzkie, świętokrzyskie i śląskie. Linię wybudowano w latach 1971–1977.
Linia jest linią magistralną, prawie w całości dwutorową, normalnotorową, zelektryfikowaną o znaczeniu państwowym i europejskim – jako część linii E 65.

context: W marcu 2006 rozpoczęto budowę peronu pasażerskiego na stacji Włoszczowa Północ. 16 października 2006 zaczęły zatrzymywać się tam pociągi PKP Intercity (TLK i Ex), 5 czerwca 2009 pociągi Interregio Przewozów Regionalnych, a 15 grudnia 2014 Express InterCity Premium PKP IC. Na początku listopada 2016 PKP PLK podpisała z przedsiębiorstwem Trakcja PRKiI umowa na modernizację stacji Włoszczowa Północ połączoną z dobudową drugiego peronu oraz dostosowaniem jej do budowy w przyszłości łącznicy nr 582 Czarnca – Włoszczowa Płn. 11 sierpnia 2017 otwarto nowy peron.
qas: question: Peron jakiej stacji rozpoczęto konstruować pod koniec pierwszego kwartału 2006 roku?
answers: text: Włoszczowa Północ
answer_end: 79
generative_answer: Włoszczowa Północ

question: Kiedy po raz pierwszy pociągi PKP Intercity (TLK i Ex) mogły zatrzymać się na nowej stacji?
answers: text: 16 października 2006
answer_end: 101
generative_answer: 16 października 2006

question: Jakie składy włączono w trasę obejmującą peron Włoszczowa Północ w 2014 roku?
answers: text: Express InterCity Premium PKP IC
answer_end: 272
generative_answer: Express InterCity Premium PKP IC

question: Kiedy pociągi Interregio Przewozów Regionalnych po raz pierwszy wjechały na nowy, dobudowany we Włoszczowej Północ drugi peron?
plausible_answers: text: 2017
answer_end: 542
generative_answer: 2017

question: Z kim PKP PLK podpisała w 2016 roku umowę na uwspółcześnienie stacji?
answers: text: Trakcja PRKiI
answer_end: 352
generative_answer: Trakcją PRKiI
Leliwa (herb szlachecki)

Leliwa – polski herb szlachecki, noszący zawołania Leliwczyk i Leliwa. Wzmiankowany w najstarszym zachowanym do dziś polskim herbarzu, Insignia seu clenodia Regis et Regni Poloniae, spisanym przez historyka Jana Długosza w latach 1464–1480. Leliwa jest jednym z 47 herbów adoptowanych przez bojarów litewskich na mocy unii horodelskiej z 1413 roku.
Herb występował głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej i poznańskiej. Spośród najbardziej znanych rodów pieczętujących się herbem Leliwa, należy wymienić Tarnowskich, Sieniawskich, Morsztynów, Hlebowiczów i Czapskich. Potwierdzeniem statusu większości tych rodów było otrzymanie tytułów hrabiowskich i stosownych odmian w herbie (patrz sekcja: Odmiany, wersje arystokratyczne oraz alternatywne przedstawienia herbu).
Według najczęściej cytowanej w dawnych publikacjach opinii Jana Długosza herb ten wywodzi się z Niemiec. Opinia ta jest jednak wewnętrznie sprzeczna, gdyż jednocześnie Długosz twierdzi, że Spycimir z Melsztyna przybywszy do Polski przyjął herb już istniejący. Opinii tej nie podzielają także współcześni historycy Włodzimierz Dworzaczek i ks. Jan Popłatek. Ich zdaniem zarówno ród Leliwitów, jak i sam herb mają polską proweniencję.
Leliwy używał też Juliusz Słowacki.

context: Podstawowa wersja herbu, powszechnie później używana, ukształtowała się w XVI wieku. Najwcześniejszy zachowany wizerunek klejnotu (1334) przedstawia klejnot tautologiczny. Etap pośredni ewolucji wizerunku nastąpił w XV wieku, kiedy to spotykało się wersję, w której klejnocie było godło z zatkniętymi trzema piórami pawimi. Więcej na ten temat w sekcji poniżej. Herb Leliwa występował w wielu odmianach, co jest znamienne dla polskiej heraldyki (zob. Odmiany, wersje arystokratyczne oraz alternatywne przedstawienia herbu).
qas: question: Kiedy wykształciła się bazowa wersja herbu Leliwa?
answers: text: w XVI wieku
answer_end: 83
generative_answer: w XVI wieku

question: Co widnieje na najstarszym zachowanym przedstawieniu klejnotu?
answers: text: klejnot tautologiczny
answer_end: 170
generative_answer: klejnot tautologiczny

question: Co znajdowało się w klejnocie wersji z XV wieku?
answers: text: godło z zatkniętymi trzema piórami pawimi
answer_end: 322
generative_answer: godło z zatkniętymi trzema piórami pawimi
Kodeks Efrema

Kodeks Efrema (nazwa łacińska: Codex Ephraemi Syri rescriptus) – rękopis Starego i Nowego Testamentu, pisany grecką majuskułą na pergaminie, w klasyfikacji Gregory-Aland oznaczany przez sigla C albo 04, w systemie von Sodena oznaczany jest przez δ 3. Również na liście rękopisów Septuaginty według klasyfikacji Alfreda Rahlfsa otrzymał siglum C. Obok Kodeksów Synajskiego, Watykańskiego i Aleksandryjskiego jest jednym z czterech wielkich kodeksów biblijnych. Znaczna część kart kodeksu została utracona.
Pochodzi z początku V wieku i jest palimpsestem (παλιν ψαω – znów piszę), którego górny tekst dodany został w XII wieku, stanowią go traktaty Efrema Syryjczyka. Tekst palimpsestu odczytał Konstanty Tischendorf, który też jest jego pierwszym wydawcą. Od czasów Tischendorfa jest cytowany we wszystkich krytycznych wydaniach Nowego Testamentu. Pomimo iż pochodzi z V wieku, jego tekst nie jest tak wartościowy jak wskazywałby na to jego wiek.
Od XVI wieku przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej (Gr. 9).

context: Przypuszczalnie Tischendorfowi pomogła chemiczna obróbka z 1834 roku. Po Tischendorfie nikt już nie próbował odczytać całego rękopisu. Herman Charles Hoskier skolacjonował tylko tekst Apokalipsy i opublikował go w 1929 roku. W roku 1956 kodeks został sfotografowany w ultrafiolecie i wtedy okazało się, że w dalszym ciągu nie wszystkie partie jego tekstu mogą być odczytane. Robert W. Lyon sporządził listę korekt do tekstu Tischendorfa, ale tylko w tekście Nowego Testamentu. Lista korekt opublikowana została w New Testament Studies (1958-1959). Korekty te są uwzględniane w krytycznych wydaniach greckiego tekstu Nowego Testamentu Nestle-Alanda, w pozostałych miejscach podstawą w dalszym ciągu jest tekst Tischendorfa. Potrzebny jest nowy odczyt pełnego tekstu rękopisu w oparciu o ultrafioletowe zdjęcia kodeksu. Tekst w odczycie Tischendorfa ma dziś opinię niedostatecznego. W roku 2010 Felix Albrecht dokonał nowego odczytu tekstu Septuaginty w oparciu o ultrafioletowe fotografie. W Księdze Koheleta w 14 miejscach poprawił odczyt Tischendorfa.
qas: question: Co ułatwiło Tischendorfowi odczytanie Kodeksu Efrema?
plausible_answers: text: chemiczna obróbka
answer_end: 56
generative_answer: chemiczna obróbka

question: Jakich czynności wobec tekstu podjął się Herman Charles Hoskier?
answers: text: skolacjonował tylko tekst Apokalipsy i opublikował
answer_end: 208
generative_answer: skolacjonowania tekstu Apokalipsy i jego publikacji

question: Czego dowiedziano się po wykonaniu zdjęć Kodeksu w ultrafiolecie?
answers: text: nie wszystkie partie jego tekstu mogą być odczytane
answer_end: 373
generative_answer: nie wszystkie partie jego tekstu mogą być odczytane

question: Jakiej części Kodeksu dotyczyły korekty wykonane przez Roberta W. Lyona?
answers: text: Nowego Testamentu
answer_end: 475
generative_answer: Nowego Testamentu

question: Jak obecnie ocenia się treść Kodeksu w odczycie Tischendorfa?
answers: text: niedostatecznego
answer_end: 879
generative_answer: jako niedostateczną
Zenon Grocholewski

Zenon Grocholewski (ur. 11 października 1939 w Bródkach, zm. 17 lipca 2020 w Rzymie) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor prawa kanonicznego, biskup od 1983, arcybiskup od 1991, kardynał od 2001 (najpierw w stopniu diakona, w 2011 promowany do stopnia prezbitera), sekretarz Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej w latach 1982–1998, prefekt Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej w latach 1998–1999, prefekt Kongregacji ds. Edukacji Katolickiej w latach 1999–2015.

context: W latach 1975–1999 na Wydziale Prawa Kanonicznego Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego prowadził zajęcia z kanonicznego prawa procesowego, a początkowo także z kanonicznego prawa małżeńskiego. W latach 1980–1984 był wykładowcą kanonicznego prawa administracyjnego na Wydziale Prawa Kanonicznego Papieskiego Uniwersytetu Laterańskiego. Natomiast w latach 1986–1998 wykładał sprawiedliwość administracyjną w Studium Rotalnym. Ponadto w latach 1974–1982 uczestniczył w organizowaniu międzynarodowych kursów Renovationis canonicae pro iudicibus na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim.
qas: question: Jakie przedmioty wykładał Zenon Grocholewski w latach 1975-1999?
answers: text: kanonicznego prawa procesowego, a początkowo także z kanonicznego prawa małżeńskiego
answer_end: 195
generative_answer: Kanoniczne prawo procesowe i kanoniczne prawo małżeńskie

question: W jakich latach Grocholewski wykładał w Studium Rotalnym?
answers: text: 1986–1998
answer_end: 367
generative_answer: 1985-1998

question: Gdzie odbywały się zajęcia Renovationis canonicae pro iudicibus?
answers: text: Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim
answer_end: 585
generative_answer: Na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim

question: W jakim mieście Grocholewski prowadził zajęcia ze sprawiedliwości administracyjnej?
plausible_answers: text: w Studium Rotalnym
answer_end: 426
generative_answer: w Studium Rotalnym

question: W jakich latach Grocholewski wykładał procedurę administracyjną?
plausible_answers: text: 1980–1984
answer_end: 215
generative_answer: 1980–1984
John Wolley

John Wolley (ur. 11 czerwca 1823 w Matlock (Derbyshire), zm. 20 listopada 1859, prawdopodobnie w Londynie) – angielski przyrodnik (owologia, historia naturalna) i podróżnik, twórca kolekcji jaj ptasich, opisanej w A catalogue of eggs collected in Lapland chiefly in the years 1855, 1856, 1858 … oraz w czterotomowej pracy Ootheca Wolleyana, opracowanej po śmierci J. Wolleya przez jego przyjaciela Alfreda Newtona, badacz procesu wymierania ptaków i pionier w dziedzinie ochrony gatunków zagrożonych.

context: John Wolley nie opisał swoich demograficzno-socjologicznych obserwacji Lapończyków. Stan zdrowia nie pozwolił mu nawet na zrealizowanie programu czteroletnich obserwacji ornitologicznych. Zimę 1857/1858 spędził w Anglii, gdzie nadal studiował historię alki olbrzymiej. W ramach tych badań w kwietniu 1858 roku udał się z Alfredem Newtonem na Islandię (Reykjavík–Cape Reykjanes, okolice Geirfuglasker). W tym okresie przygotowywał wystąpienia naukowe, np. na Field-Meeting of the Tyneside Naturalists’ Club (Marsden, październik 1859), jednak równocześnie pisał w listach do przyjaciół o swoim dziwnym, niepokojącym osłabieniu i pogarszającej się pamięci. Dr Francis Sibson zalecił zwrócenie się do londyńskiego specjalisty, dr. Todda. Po powrocie do Londynu stan zdrowia Wolleya pogarszał się. Świadomy nadchodzącej śmierci zadysponował, aby jego zbiory zostały przekazane Alfredowi Newtonowi. Zmarł 20 listopada 1859 roku w wieku 36 lat.
qas: question: Dlaczego Wolley musiał zrezygnować z czteroletnich obserwacji ornitologicznych?
answers: text: Stan zdrowia
answer_end: 96
generative_answer: ze względu na stan zdrowia

question: Jakiemu gatunkowi poświęcał swoje badania Wolley w zimie 1857 roku?
answers: text: alki olbrzymiej
answer_end: 267
generative_answer: alce olbrzymiej

question: Z kim Wolley odbył podróż badawczą na Islandię?
answers: text: Alfredem Newtonem
answer_end: 338
generative_answer: Alfredem Newtonem

question: Jakie negatywne objawy obserwował u siebie Wolley?
answers: text: osłabieniu i pogarszającej się pamięci
answer_end: 653
generative_answer: osłabienie i pogarszającą się pamięć

question: Jaki londyński specjalista zajmował się leczeniem Wolley'a?
plausible_answers: text: dr. Todda
answer_end: 733
generative_answer: dr. Todda
Barcelona

Barcelona (katal. [bərsəˈɫonə], hiszp. [barθeˈlona]) – miasto w północno-wschodniej Hiszpanii, nad Morzem Śródziemnym, około 110 km na południe od grzbietu Pirenejów i granicy hiszpańsko-francuskiej. Stolica prowincji o tej samej nazwie oraz wspólnoty autonomicznej Katalonii. Drugie co do wielkości miasto Hiszpanii, z liczbą mieszkańców wynoszącą 1 620 809 wewnątrz centrum administracyjnego. Zespół miejski Barcelony wykracza poza centrum administracyjne, z liczbą ludności wynoszącą 4 588 000, jest piątym co do wielkości zespołem miejskim w Unii Europejskiej. Cała metropolia ma około 5 milionów mieszkańców.
Założona jako rzymskie miasto w starożytności, w średniowieczu Barcelona stała się stolicą Hrabstwa Barcelony i Marchii Hiszpańskiej. Dziś miasto jest jednym z wiodących na świecie turystycznych, gospodarczych, targowo-wystawienniczych i kulturalno-sportowych centrów, stając się metropolią o znaczeniu globalnym. Barcelona jest dużym węzłem komunikacyjnym z jednym z największych portów morskich w Europie, międzynarodowym lotniskiem, które obsłużyło w 2019 roku ponad 52 miliony pasażerów, rozbudowaną siecią autostrad i linii kolei dużych prędkości, z połączeniem do Francji i reszty Europy. Była też gospodarzem letnich igrzysk olimpijskich 1992.

context: W Barcelonie odbyły się Letnie Igrzyska Olimpijskie 1992 oraz kilkadziesiąt innych imprez o znaczeniu Europejskim lub światowym. Co roku w mieście organizowanych jest wiele imprez sportowych o znaczeniu międzynarodowym, w tym kilka biegów ulicznych, np. Maratón de Barcelona (Maraton Barceloński) o dystansie 42 195 km, w 2012 wystartowało 16 216 uczestników; Cursa de Bombers o dystansie 10 km, w 2010 roku wystartowało 18 014 uczestników, wyścig ma status IAAF Bronze Label Road Race; Cursa El Corte Inglés o dystansie 11 km, w 2013 roku wystartowało 83 410 uczestników. Barcelona Open to coroczny międzynarodowy turniej tenisowy z cyklu ATP World Tour 500. W latach 2007–2012 rozgrywany był także tenisowy turniej kobiecy cyklu WTA Tour, Barcelona Ladies Open. Na torze Circuit de Barcelona-Catalunya co roku odbywają się zawody mistrzostw świata Formuły 1 i kilka mniejszych zawodów. W prowincji Barcelona co roku odbywa się Aerosport, air show na którym pokazywane są akrobacje lotnicze. Barcelona World Race to międzynarodowy wyścig jachtów dookoła ziemi, rozpoczynający się i kończący się w Barcelonie.
qas: question: Jaki dystans pokonują biegacze biorący udział w Cursa de Bombers?
answers: text: 10 km
answer_end: 394
generative_answer: 10 km

question: Ile osób zakończyło Maratón de Barcelon w 2012 roku?
plausible_answers: text: 16 216
answer_end: 346
generative_answer: 16 216

question: Ile osób przebiegło Cursa El Corte Inglés w 2013 roku?
plausible_answers: text: 83 410
answer_end: 559
generative_answer: 83 410

question: Jak często odbywa się Barcelona Open?
answers: text: coroczny
answer_end: 599
generative_answer: co rok

question: Co mają okazję obserwować widzowie Aerosport?
answers: text: akrobacje lotnicze
answer_end: 991
generative_answer: akrobacje lotnicze
ORP Kujawiak (1917)

ORP Kujawiak – polski torpedowiec typu A 56, a następnie okręt maszynowy, szkolny okręt artyleryjski i pływający zapasowy zbiornik ropy służący w latach 1921–1939; dawny niemiecki „A 68” z czasów I wojny światowej, jeden z pierwszych okrętów polskiej marynarki wojennej. Okręt został nabyty przez Marynarkę Wojenną z podziału okrętów Kaiserliche Marine po zakończeniu wojny. Borykająca się z kłopotami technicznymi jednostka pełniła w Polsce rolę okrętu pomocniczego, przetrwała kampanię wrześniową, jednak los jednostki po jej zakończeniu jest nieznany.

context: Pierwszym dowódcą okrętu został kmdr ppor. Michał Przysiecki, mianowany na to stanowisko 10 lutego 1921 roku. Okręt po wcieleniu do polskiej marynarki wojennej był uzbrojony w dwa działka kal. 47 mm oraz w dwa ckm kal. 7,92 mm. Z uzyskanej w 1924 roku francuskiej pożyczki zakupiono i zainstalowano rok później nowe uzbrojenie, tj. dwie armaty morskie kal. 75 mm, dwie wyrzutnie torped kal. 450 mm oraz tory minowe. Podstawowym zadaniem torpedowca było szkolenie nowych kadr dla marynarki wojennej. W tym celu odbywał rejsy do portów bałtyckich. W 1922 roku odwiedził wraz z innymi torpedowcami Kopenhagę, w 1923 roku Karlskronę i Kalmar. „Kujawiak” 29 kwietnia 1923 roku wziął udział w uroczystym otwarciu Tymczasowego Portu Wojennego oraz Schroniska dla Rybaków w Gdyni. Na jego pokładzie, jako na pierwszym okręcie wojennym podniesiono chorągiew Prezydenta Rzeczypospolitej, Stanisława Wojciechowskiego, któremu w uroczystości towarzyszyli m.in. premier gen. Władysław Sikorski i prymas Polski kardynał Edmund Dalbor. W czerwcu wraz z okrętami Dywizjonu złożył kurtuazyjną wizytę w Lipawie i Rydze. Torpedowiec 16 lipca 1923 roku został wycofany z eksploatacji i wykorzystany do organizacji punktu obserwacyjnego „Gdynia”. Na jego pokładzie zakwaterowała się Komisja Gospodarcza Dywizjonu Ćwiczebnego. Okręt zacumowano przy nabrzeżu, na którym ustawiono barak z drewnianą wieżą służącą za punkt obserwacyjny. Po kilku miesiącach „Kujawiak” ponownie wrócił do służby.
qas: question: Kto jako pierwszy został dowódcą ORP Kujawiak?
answers: text: Michał Przysiecki
answer_end: 60
generative_answer: Michał Przysiecki

question: Kiedy ORP Kujawiak zyskał po raz pierwszy swojego dowódcę?
answers: text: 10 lutego 1921
answer_end: 103
generative_answer: 10 lutego 1921

question: Jakie uzbrojenie posiadał ORP Kujawiak po włączeniu w szeregi polskiej marynarki?
answers: text: dwa działka kal. 47 mm oraz w dwa ckm kal. 7,92 mm
answer_end: 226
generative_answer: dwa działka kal. 47 mm oraz w dwa ckm kal. 7,92 mm

question: Skąd wzięto pieniądze na modernizację uzbrojenia ORP Kujawiaka w 1924 roku?
answers: text: francuskiej pożyczki
answer_end: 272
generative_answer: francuskiej pożyczki

question: Jakie dwie ważne osobistości jako jedyne dołączyły do Stanisława Wojciechowskiego podczas podnoszenia chorągwi Prezydenta RP?
plausible_answers: text: Władysław Sikorski i prymas Polski kardynał Edmund Dalbor
answer_end: 1019
generative_answer: Władysław Sikorski i prymas Polski kardynał Edmund Dalbor
Star 1466

Star 1466 − samochód ciężarowo-terenowy, trzyosiowy, produkowany w latach 2001–2006 przez zakłady Star Trucks w Starachowicach (od 2003 roku MAN STAR Trucks & Buses). Stanowił jedną z ostatnich ciężarówek terenowych marki Star. Samochody tego typu użytkowane są w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, w armii Jemenu oraz przez służby cywilne.

context: Napęd stanowi rzędowy 6-cylindrowy turbodoładowany silnik wysokoprężny MAN D0826 LFG15 o pojemności skokowej 6,87 l, spełniający normę Euro 2. Rozwija moc maksymalną 162 kW (220 KM) przy 2400 obr./min i osiąga maksymalny moment obrotowy 820 Nm przy 1500 obr./min. Silnik współpracował z mechaniczną skrzynią biegów ZF 6S850 o 6 przełożeniach do przodu i 1 do tyłu oraz skrzynią rozdzielczą Steyr VG750 z mechanizmem różnicowym i dwustopniowym reduktorem terenowym (przełożenia: 1:1 i terenowe 1:2). Według innych źródeł, skrzynia rozdzielcza jest typu MAN G1000-2. Sprzęgło jednotarczowe Fichtel&Sachs MFZ 395. Jednostopniowe mosty napędowe o przełożeniu 6,33 posiadają blokady mechanizmów różnicowych. Układ hamulcowy jest dwuobwodowy, bębnowo-szczękowy, z systemem ABS. Hamulec awaryjny i postojowy działający na koła środkowe i tylne. Ogumienie jest pojedyncze o rozmiarach 14.00R20. Prędkość maksymalna wynosi 86 km/h. Instalacja elektryczna jednoprzewodowa ma napięcie 24 V, wodoodporna, ekranowana, przystosowana do jazdy w warunkach zaciemnienia. Samochód przystosowany jest do brodzenia.
qas: question: Jakie urządzenie napędza samochód Star 1466?
answers: text: rzędowy 6-cylindrowy turbodoładowany silnik wysokoprężny MAN D0826 LFG15
answer_end: 86
generative_answer: rzędowy 6-cylindrowy turbodoładowany silnik wysokoprężny MAN D0826 LFG15

question: Z jakimi urządzeniami współpracował silnik samochodu Star 1466?
answers: text: mechaniczną skrzynią biegów ZF 6S850 o 6 przełożeniach do przodu i 1 do tyłu oraz skrzynią rozdzielczą Steyr VG750 z mechanizmem różnicowym i dwustopniowym reduktorem terenowym
answer_end: 463
generative_answer: mechaniczną skrzynią biegów ZF 6S850 o 6 przełożeniach do przodu i 1 do tyłu oraz skrzynią rozdzielczą Steyr VG750 z mechanizmem różnicowym i dwustopniowym reduktorem terenowym

question: Czy można się nim przemieszać po płytkich zbiornikach wodnych?
answers: text: Samochód przystosowany jest do brodzenia
answer_end: 1094
generative_answer: tak

question: Jaka firma wyprodukowała jego sprzęgło?
answers: text: Fichtel&Sachs
answer_end: 601
generative_answer: Fichtel&Sachs

question: Jaką jest w stanie rozwinąć prędkość w warunkach zaciemnienia?
plausible_answers: text: 86 km/h
answer_end: 921
generative_answer: 86 km/h