enelpol/poquad huggingface dataset:
Cypr

Cypr, Republika Cypryjska (gr. Κύπρος Kýpros, tur. Kıbrıs) – państwo położone na wyspie Cypr leżącej we wschodniej części Morza Śródziemnego. Poprzez wody terytorialne graniczy z oddaloną o 70 km na północ Turcją. Jest członkiem Unii Europejskiej, ma wprowadzoną walutę euro. Największymi miastami kraju są: Nikozja (stolica) oraz Limassol.
Cypr znajduje się w strefie klimatu subtropikalnego w zależności od części wyspy - typu śródziemnomorskiego i półpustynnego, z bardzo łagodnymi zimami i długimi ciepłymi, w połowie gorącymi latami.

context: Brak jest ścisłych danych liczbowych o kolonizacji tureckiej w północnej części wyspy. Raport Rady Europy z 2003 roku przytacza szacunki Republiki Cypryjskiej, zgodnie z którymi w 2001 r. na obszarze Cypru Północnego mieszkało 87 600 Turków cypryjskich oraz 115 tys. tureckich osadników. Podaje on także dane przytaczane przez stronę turecką i północnocypryjską – według Turcji miałoby to być 31 tys. osadników, natomiast zdaniem Turków cypryjskich – między 50 tys. a 100 tys. osadników. Dodatkowo należy tu doliczyć ok. 30 tys. żołnierzy armii tureckiej stacjonujących w bazach na terenie Cypru Północnego. Ponadto władze Republiki Cypryjskiej szacują, że w latach 1974–2000 Cypr Północny opuściło 55 tys. Turków cypryjskich.
qas: question: Jaka społeczność zasiedlała teren Cypru Północnego w liczbie 87 600 zgodnie z danymi z 2001 roku?
answers: text: Turków cypryjskich
answer_end: 252
generative_answer: Turkowie cypryjscy

question: Ilu osadników z Turcji zamieszkiwało na terenie Cypru Połnocnego zgodnie z informacjami z 2001 roku?
answers: text: 115 tys.
answer_end: 266
generative_answer: 115 tys.

question: Ilu członków armii z Turcji stacjonuje w obiektach wojskowych na obszarze Cypru Północnego?
answers: text: ok. 30 tys.
answer_end: 528
generative_answer: ok. 30 tys.

question: Czy na Cyprze Północnym znajdują się jakiekolwiek obiekty wojskowe?
answers: text: stacjonujących w bazach na terenie Cypru Północnego
answer_end: 606
generative_answer: tak

question: Ile osób należących do społeczności Turków cypryjskich zostało wygnanych z terenu Cypru w okresie od 1974 do 2000 roku?
plausible_answers: text: 55 tys.
answer_end: 706
generative_answer: 55 tys.
Sonda (program telewizyjny)

Sonda – polski program popularnonaukowy emitowany na antenie TVP1 od 8 września 1977 do 29 września 1989, prowadzony przez Zdzisława Kamińskiego i Andrzeja Kurka, a współtworzony przez Marka Siudyma oraz przez kilka lat przez Tomasza Pycia.
Program został przerwany 29 września 1989 roku z powodu śmierci obu prowadzących, którzy zginęli w wypadku samochodowym pod Raciborzem . We wrześniu 1990 wyemitowano trzy odcinki, które były w produkcji przed wypadkiem i zostały dokończone przez zespół programu.
Według dostępnych zapisów powstało 488 odcinków (w tym 19 specjalnych). Łącznie z powtórzeniami i programami zrealizowanymi po wrześniu 1989 roku wyemitowano ponad 560 odcinków. Braki zaopatrzenia w taśmę w ówczesnej telewizji spowodował trwałe wykasowanie wielu odcinków programu – szczególnie tych najstarszych.
Program emitowano początkowo w czwartki o godzinie 17.50; począwszy od 3 października 1978 roku (odcinek Zanim zjawi się płomień) był emitowany we wtorki o tej samej godzinie. Od 4 września 1980 roku (odcinek Sztuka latania) program ponownie zaczęto nadawać w czwartki (godz. 18.20), choć zdarzały się odstępstwa od tej reguły, szczególnie w wakacje (np. w lipcu i sierpniu 1987 roku program emitowano w piątki, a w lipcu 1988 roku w środy).

context: W 2009 roku na antenie TVP Historia fragmenty Sondy wyemitowano w programie „Bez komentarza” oraz w programie „Czas przeszły dokonany”.
W programie „Bez komentarza” 27 września (premiera, z późniejszymi powtórkami) wyemitowano fragmenty następujących odcinków: „Węzeł”, „Towarzystwo płaskiej Ziemi” i „Pełnym wiatrem”. Natomiast w programie „Czas przeszły dokonany” 29 września (premiera, z późniejszymi powtórkami) wyemitowano fragmenty odcinków: „Tajemnice snu”, „IKAR 2000” i „Na krańcach widma”.
12 grudnia 2009 roku na antenie TVN Style w programie „66 niezapomnianych programów tv” Sonda zajęła 11 miejsce w rankingu. W programie wykorzystano krótkie fragmenty następujących odcinków Sondy: „Plaster rzeczywistości”, „Salmed '82 – Płuco”, „Zoo”, „Okrągła tajemnica”, „Głęboki oddech”, „Olej”, „Siła”, „Silentum universi”, „Kolor”, „Ubranko na miarę” i „Promień nadziei”.
qas: question: Na jakim kanale puszczano fragmenty "Sondy"?
answers: text: TVP Historia
answer_end: 35
generative_answer: TVP Historia

question: Które miejsce zajęła "Sonda" na liście „66 niezapomnianych programów tv”?
answers: text: 11
answer_end: 603
generative_answer: 11

question: W rankingu jakiego programu sonda zajęła 11 miejsce?
answers: text: „66 niezapomnianych programów tv”
answer_end: 587
generative_answer: „66 niezapomnianych programów tv”

question: Na jakim kanale emitowano „66 niezapomnianych programów tv”?
answers: text: TVN Style
answer_end: 541
generative_answer: TVN Style

question: Do którego roku regularnie emitowano "Sondę" na TVP Historia?
plausible_answers: text: 2009
answer_end: 6
generative_answer: 2009
Julian Tuwim

Julian Tuwim (ur. 13 września 1894 w Łodzi, zm. 27 grudnia 1953 w Zakopanem) – polski poeta żydowskiego pochodzenia, pisarz, autor wodewili, skeczy, librett operetkowych i tekstów piosenek; jeden z najpopularniejszych poetów dwudziestolecia międzywojennego. Współzałożyciel kabaretu literackiego „Pod Picadorem” i grupy poetyckiej „Skamander”. Bliski współpracownik tygodnika „Wiadomości Literackie”. Tłumacz poezji rosyjskiej, francuskiej, niemieckiej oraz łacińskiej. Brat polskiej literatki i tłumaczki Ireny Tuwim, kuzyn aktora kabaretowego i piosenkarza Kazimierza „Lopka” Krukowskiego. Jego bratem stryjecznym był aktor Włodzimierz Boruński.
Podpisywał się ponad czterdziestoma pseudonimami m.in. Oldlen, Tuvim, Schyzio Frenik, Jan Wim, Pikador, Roch Pekiński, Owóż, Czyliżem, Atoli, Wszak, On-że, Schyzio-Frenik, Folcio-Berżer, Mulek Róż, Gibz i Marmureg, Peer, Tik, Mik i Optyk, Quis, Korek i Amorek, Dr Jodocus, Dr Moraviglio, Dr Pietraszek, dr Zajączkowski, Dyzio, T. Slaz, Teofil, Torreador, Sigma, Twardzioch, St. Brzost, Jerzy Wł. Urbański, Robert Galant, Alcybiades Kminek, Ariostefanes, Old Ack, Julian Rozbij Tuwicki, Zenon Pseudeck, Fra Filippo Sconoppi, Harryman, I. Dem, Ikacy Ikacewicz początkujący poeta, Barbiere di Varsavia, Prof. Baltazar Dziwacki, Profesor Ptaszek, Edumion, Stary małpiarz, Tandal Endymion, Zenon Pseudeckq, Madam Ickiewicz.

context: Do Polski Tuwim wrócił w czerwcu 1946 i stał się osobą chronioną, adorowaną i uprzywilejowaną przez ówczesne władze. Został okrzyknięty poetą państwowym. W tym samym roku Tuwimowie adoptowali córkę Ewę. W latach 1947–1950 pełnił funkcję kierownika artystycznego Teatru Nowego. W listopadzie 1949 został członkiem Ogólnokrajowego Komitetu Obchodu 70-lecia urodzin Józefa Stalina. Po wojnie Tuwimowie otrzymali dom w Aninie przy ul. Zorzy 19, gdzie mieszkali wraz z Ireną Tuwim (siostrą poety). Dom ten po śmierci Tuwima nabył Piotr Jaroszewicz.
qas: question: Jaki tytuł przyznano pisarzowi po jego powrocie do kraju?
answers: text: poetą państwowym
answer_end: 152
generative_answer: poety państwowego

question: Jakie imię nosiła córka poety?
answers: text: Ewę
answer_end: 201
generative_answer: Ewa

question: Na jakiej pozycji pracował pomiędzy 1947 a 1950 rokiem?
answers: text: kierownika artystycznego
answer_end: 261
generative_answer: kierownika artystycznego

question: Gdzie pracował autor pomiędzy 1947 a 1950 rokiem?
answers: text: Teatru Nowego
answer_end: 275
generative_answer: w Teatrze Nowym

question: Do jakiego stowarzyszenia dołączył w 1949 roku?
answers: text: Ogólnokrajowego Komitetu Obchodu 70-lecia urodzin Józefa Stalina
answer_end: 377
generative_answer: Ogólnokrajowego Komitetu Obchodu 70-lecia urodzin Józefa Stalina
Garlica maoryska

Garlica maoryska, gołąb maoryski, kereru (Hemiphaga novaeseelandiae) – gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych (Columbidae). Jest rodzimym i endemicznym gołębiem Nowej Zelandii.
Garlica maoryska należy do podrodziny treronów, żyjących w Azji Południowo-Wschodniej, Półwyspie Malajskim, Afryce i Nowej Zelandii. Gatunek należy do rodzaju Hemiphaga – początkowo monotypowego, do którego od niedawna niektórzy autorzy zaliczają także garlicę szarorzytną (Hemiphaga chathamensis), uważaną wcześniej za podgatunek garlicy maoryskiej.
Pomimo że gatunek nie jest bezpośrednio zagrożony wyginięciem ze względu na liczbę osobników i szerokie rozprzestrzenienie populacji (niepokoić może jedynie tempo zmniejszania się tej populacji), w Nowej Zelandii powołano Kereru Discovery Project – program mający na celu jego propagowanie i ochronę.
Ptak ten charakteryzuje się dużymi, jak na gołębia, rozmiarami – dorosłe osobniki mogą dorastać do 55 cm i ważyć do 850 g. Upierzony jest dwubarwnie – piersi i brzuch białe, reszta ciała – zielono-purpurowa.
Kereru, podobnie jak inne gatunki rodzimych ptaków, historycznie była ważna dla Maorysów, rdzennej ludności Nowej Zelandii i jest widoczna w wielu tradycyjnych legendach i folklorze.

context: Wyróżnia się trzy lub dwa podgatunki garlicy maoryskiej – żyjący obecnie na większości obszarów Nowej Zelandii Hemiphaga novaeseelandiae novaeseelandiae, żyjący na Wyspach Chatham Hemiphaga novaeseelandiae chathamensis oraz wymarły w połowie XIX w., występujący niegdyś endemicznie na Wyspie Norfolk Hemiphaga novaeseelandiae spadicea. Znane są dwa okazy (z czego do dzisiaj przetrwał tylko jeden) z Muzeum Historii Naturalnej w Tring. Ostatni raz osobnika tego podgatunku odnotowano w 1900 r. Podgatunki różniły się barwą i szczegółami anatomicznymi.
qas: question: Ile wyodrębnia się podgatunków gołębia maoryskiego?
answers: text: trzy lub dwa
answer_end: 25
generative_answer: trzy lub dwa

question: Jakie obszary zamieszkiwały kiedyś osobniki H. novaeseelandiae spadicea?
answers: text: Wyspie Norfolk
answer_end: 299
generative_answer: Wyspę Norfolk

question: Kiedy po raz ostatni widziano osobnika H. novaeseelandiae spadicea?
answers: text: w 1900
answer_end: 490
generative_answer: w 1900

question: Jakie cechy pozwalały odróżnić od siebie różne podgatunki garlicy?
answers: text: barwą i szczegółami anatomicznymi
answer_end: 550
generative_answer: barwa i szczegóły anatomiczne

question: Gdzie niegdyś występowały osobniki H. novaeseelandiae novaeseelandiae?
plausible_answers: text: na większości obszarów Nowej Zelandii
answer_end: 110
generative_answer: na większości obszarów Nowej Zelandii
SM UB-43

SM UB-43 – niemiecki okręt podwodny typu UB II zbudowany w stoczni AG Weser (Werk 245) w Bremie w roku 1916. Zwodowany 8 kwietnia 1916 roku, wszedł do służby w Kaiserliche Marine 24 kwietnia tego roku. W czasie swojej służby, SM UB-43 odbył 10 patroli, w czasie których zatopił 22 statki o łącznej pojemności 99 176 BRT, uszkodził jeden okręt o wyporności 7350 ton.

context: 24 kwietnia 1916 roku UB-43 służbę rozpoczął we Flotylli Pula (niem. Deutsche U-Halbflotille Pola). W tym dniu dowódcą jednostki został mianowany kapitan (niem. Kapitänleutnant) Dietrich Niebuhr. Na stanowisku okrętu pozostawał do 28 sierpnia 1916 roku. W czasie jego służby UB-43 nie odniósł żadnego zwycięstwa. 29 sierpnia 1916 roku dowódcą okrętu został kapitan Hans von Mellenthin, który dowodził okrętem do 8 kwietnia 1917 roku. Pod jego dowództwem okręt zatopił 19 statków. Pierwszym był brytyjski parowiec „Italiana” o pojemności 2663 BRT. Zbudowany w Glasgow w 1898 roku statek płynął z ładunkiem siana do Salonik. W dniu 14 września 1916 roku został storpedowany 112 mil na wschód od Malty na pozycji 36°00′N 16°50′E/36,000000 16,833333. „Italiana” był najmniejszym z zatopionych przez UB-43 statków. Trzy dni później na południowy wschód od Malty UB-43 zatopił dwa statki brytyjskie. Pochodzący z 1913 roku statek towarowy o napędzie parowym „Dewa” o pojemności 3802 BRT, który płynął pod balastem z Tulonu do Port Saidu. W wyniku storpedowania przez UB-43 śmierć poniosło 3 marynarzy. Drugim, zbudowany rok później w Stockton „Lord Tredegar”, o pojemności 3856 BRT. Statek płynął z ładunkiem drobnicowym z Nowego Jorku do Bombaju, został zatopiony na pozycji 35°31′N 15°26′E/35,516667 15,433333. W wyniku zatonięcia statku zginęło 4 członków załogi. 10 października 1916 roku 70 mil od Matapan na pozycji 35°54′N 21°19′E/35,900000 21,316667 UB-43 zatopił należący do Anglo Saxon Petroleum tankowiec „Elax” o pojemności 3980 BRT. Trzy dni później 33 mile na południowy zachód od przylądka Matapan UB-43 zatopił brytyjski statek „Welsh Prince” (3856 BRT) płynący z ładunkiem drobnicowym z Kalkuty do Dundee.
qas: question: Kto został wybrany na kapitana UB-43 w kwietniu 1916 roku?
answers: text: Dietrich Niebuhr
answer_end: 194
generative_answer: Dietrich Niebuhr

question: Kiedy kapitanem jednostki został von Mellenthin?
answers: text: 29 sierpnia 1916
answer_end: 329
generative_answer: 29 sierpnia 1916

question: Ile jednostek zatopił UB-43 pod dowództwem von Mellenthina?
answers: text: 19
answer_end: 470
generative_answer: 19

question: Jaką pojemnością odznaczał się statek "Italiana"?
answers: text: 2663 BRT
answer_end: 545
generative_answer: 2663 BRT

question: Kiedy UB-43 zatopił "Italianę"?
answers: text: 14 września 1916
answer_end: 646
generative_answer: 14 września 1916
USS Barb (SS-220)

USS Barb (SS-220) – amerykański okręt podwodny typu Gato, jeden z najskuteczniejszych okrętów tej klasy w amerykańskiej marynarce wojennej podczas II wojny światowej.
Zaprojektowany w konstrukcji częściowo dwukadłubowej, uzbrojony był w 24 torpedy wystrzeliwane z dziesięciu wyrzutni. Napęd diesel-elektryczny zapewniał mu maksymalną prędkość nawodną ponad 20 węzłów na powierzchni i niemal dziewięciu w zanurzeniu. Wzmocniony kadłub zapewniał mu zanurzenie testowe wynoszące 300 stóp (91 metrów).
„Barb” wszedł do służby w US Navy 8 lipca 1942 roku. Pierwsze patrole odbył u wybrzeży północnoafrykańskich i europejskich, działając w oparciu o porty brytyjskie. Następnie został odwołany do Stanów Zjednoczonych i przesunięty na Pacyfik. Dowodzony od końca kwietnia 1944 roku przez komandora Eugene B. Fluckeya, zatopił jednostki japońskie o łącznym tonażu 96 628 BRT, w tym lotniskowiec „Unyō”. Kilka lat po zakończeniu wojny na Pacyfiku, przeszedł głęboką modernizację, po czym został wydzierżawiony włoskiej Marina Militare, gdzie do 1972 roku służył pod nazwą „Enrico Tazzoli”.

context: Przed wypłynięciem na pierwszy patrol pod nowym dowództwem (21 maja 1944 r.), okręt był wizytowany przez admirała Charlesa A. Lockwooda, dowódcę sił podwodnych Floty Pacyfiku. Fluckey obiecał mu zatopienie pięciu statków podczas rejsu. Trasa patrolu wiodła na północ, w kierunku Wysp Kurylskich, Morza Ochockiego i północnych brzegów Hokkaido. Wraz z „Herringiem” zaatakował 31 maja japoński konwój, zatapiając, pomimo kontrataków eskorty, dwa statki: „Koto Maru” (1053 BRT) i „Madras Maru” (3802 BRT). Gdy następnego dnia „Herring” został zatopiony z cała załogą przez japońską artylerię nadbrzeżną, „Barb” popłynął na Morze Ochockie, gdzie jego artylerzyści zatopili kilka japońskich sampanów, 11 czerwca „Chihaya Maru” (1160 BRT) i „Toten Maru” (3823 BRT) oraz 13 czerwca „Takashima Maru” (5633 BRT). Eskortujący go niszczyciel „Hatsuharu” przeprowadził atak bombami głębinowymi, ale był on nieskuteczny. 28 czerwca „Barb” opuścił swój sektor patrolowania, kierując się na Midway, gdzie dotarł 5 lipca. W pojedynczym patrolu zatopił nieprzyjacielskie jednostki o łącznym tonażu 15 472 BRT. Admirał Lockwood uczynił sprawę wypełnionej obietnicy komandora Fluckeya głośną i przeszła ona do historii amerykańskich sił podwodnych. Dowódca „Barba” zyskał wówczas przydomek „Lucky” Fluckey.
qas: question: Ile statków miał zatopić Fluckey?
answers: text: pięciu
answer_end: 212
generative_answer: pięć

question: Jaki konwój został zaatakowany przez „Herringa"?
answers: text: japoński
answer_end: 391
generative_answer: japoński

question: Do jakiego kraju należał statek „Koto Maru”?
answers: text: japoński
answer_end: 391
generative_answer: Japonii

question: Czy „Herring” zatonął? 
answers: text: Gdy następnego dnia „Herring” został zatopiony z cała załogą przez japońską artylerię nadbrzeżną
answer_end: 599
generative_answer: tak

question: Jaką bronią „Hatsuharu” przeprowadził atak?
answers: text: bombami głębinowymi
answer_end: 881
generative_answer: bombami głębinowymi
Roman Kostrzewski

Roman Ryszard Kostrzewski (ur. 15 lutego 1960 w Piekarach Śląskich, zm. 10 lutego 2022 w Bytomiu) – polski muzyk, wokalista i autor tekstów. Najbardziej znany jako wieloletni wokalista zespołu Kat (w latach 1981-2004). Współzałożyciel grup Alkatraz (2000-2002) oraz Kat & Roman Kostrzewski (2004-2022). Członek Akademii Fonograficznej ZPAV.

context: 1995 rok przyniósł pierwsze solowe przedsięwzięcie muzyka. Wybór padł na Biblię Satanistyczną Antona Szandora LaVeya. Kostrzewski recytuje w specyficzny sposób przetłumaczone fragmenty tego dzieła. Na dwukasetowym nagraniu gościnnie zagrali Jacek Regulski i Piotr Luczyk, gitarzyści Kata, oraz Józef Skrzek. Pozycja ta wywołała mocne kontrowersje, odezwało się wiele głosów oskarżających muzyka o propagowanie satanizmu. Już wcześniej występy zespołu Kat wywoływały protesty środowisk kościelnych. Kostrzewski odpierał zarzuty, odcinając się od aktów wandalizmu i zwracając uwagę na filozoficzne aspekty satanizmu, zawarte w książce LaVeya. Ostatecznie album trafił do niewielu sklepów.
qas: question: Jaką książkę napisał artysta w 1995 roku?
plausible_answers: text: Biblię Satanistyczną
answer_end: 93
generative_answer: Biblię Satanistyczną

question: W jaki sposób muzyk wykorzystał Biblię LaVeya w solowym projekcie?
answers: text: recytuje w specyficzny sposób przetłumaczone fragmenty tego dzieła
answer_end: 196
generative_answer: recytuje w specyficzny sposób przetłumaczone fragmenty tego dzieła

question: Jacy muzycy współpracowali przy tworzeniu przedsięwzięcia Kostrzewskiego?
answers: text: Jacek Regulski i Piotr Luczyk, gitarzyści Kata, oraz Józef Skrzek
answer_end: 306
generative_answer: Jacek Regulski i Piotr Luczyk, gitarzyści Kata, oraz Józef Skrzek

question: O co wielokrotnie był posądzany Kostrzewski?
answers: text: o propagowanie satanizmu
answer_end: 419
generative_answer: o propagowanie satanizmu

question: Kto już wcześniej przeciwstawiał się twórczości Kostrzewskiego?
answers: text: środowisk kościelnych
answer_end: 496
generative_answer: środowiska kościelne
Gra o tron (powieść)

Gra o tron (ang. A Game of Thrones) – powieść z gatunku fantasy, pierwszy tom sagi Pieśń lodu i ognia George’a R.R. Martina. Pierwsze wydanie w języku angielskim miało premierę 1 sierpnia 1996 roku. Polski przekład ukazał się w roku 1998 nakładem wydawnictwa Zysk i S-ka. Akcja książki toczy się w fikcyjnym świecie na kontynentach Westeros i Essos, gdzie pory roku mogą trwać wiele lat.
Na podstawie powieści powstał serial Gra o tron realizowany przez telewizję HBO, a także gra fabularna, gra planszowa oraz gry komputerowe.

context: Tymczasem Daenerys, początkowo przerażone dziecko wydane za obcego mężczyznę, odnajduje swoje miejsce wśród ludzi z plemienia. Odkrywa w sobie miłość do męża, zachodzi z nim w ciążę. Podczas rabowania wioski Drogo zostaje ranny. Daenerys prosi szamankę o pomoc, która, poświęcając życie ich nienarodzonego dziecka, ratuje Drogo, ale pozostawia go w stanie wegetacji. Daenerys decyduje, że nie jest w stanie mu pomóc, i postanawia spalić go na stosie. Podczas ceremonii pogrzebowej Daenerys razem z trzema smoczymi jajami wchodzi w płomienie. Gdy ogień przygasa, niezraniona Dany pojawia się razem z trzema wyklutymi smokami.
qas: question: Jak miał na imię mąż Daenerys?
answers: text: Drogo
answer_end: 213
generative_answer: Drogo

question: Czy wychodząc za mąż bała się tego, co ją czeka?
answers: text: Daenerys, początkowo przerażone dziecko wydane za obcego mężczyznę
answer_end: 76
generative_answer: tak

question: Z jakiego powodu decyduje się spalić męża na stosie?
answers: text: Gdy ogień przygasa, niezraniona Dany pojawia się razem z trzema wyklutymi smokami
answer_end: 623
generative_answer: Gdy ogień przygasa, niezraniona Dany pojawia się razem z trzema wyklutymi smokami

question: Czy poniosła śmierć w płomieniach?
answers: text: nie jest w stanie mu pomóc
answer_end: 415
generative_answer: nie

question: Gdzie wykluły się smoki?
answers: text: w płomienie
answer_end: 540
generative_answer: W płomieniach
Wojna w Afganistanie (2001–2021)

Wojna w Afganistanie – zespół zapoczątkowanych 7 października 2001 roku militarnych i niemilitarnych operacji wojskowych prowadzonych przez Sojusz Północnoatlantycki i niektóre państwa niebędące członkami NATO na terytorium Afganistanu, w działaniach skierowanych początkowo przeciwko kierowanemu przez talibów i uznawanemu jedynie przez Pakistan, Arabię Saudyjską i Zjednoczone Emiraty Arabskie rządowi Afganistanu oraz jego siłom zbrojnym.
Po militarnym rozbiciu sił sprawujących dotychczas faktyczną władzę nad Afganistanem, które zdobyły ją w wojnie domowej z siłami Sojuszu Północnego, oraz po przeprowadzonych wyborach parlamentarnych i prezydenckich, działania ukierunkowane są na stabilizację sytuacji politycznej i społecznej w Afganistanie oraz budowę infrastruktury kraju. Z uwagi na zakłócenia procesu stabilizacji powtarzającymi się zamachami terrorystycznymi na ludność cywilną oraz atakami zbrojnymi na oddziały wojskowe NATO obecny konflikt w Afganistanie jest najdłuższą wojną od czasu wojny wietnamskiej. Sojusz Północnoatlantycki zapowiedział zakończenie swoich operacji militarnych w Afganistanie najpóźniej w 2014 roku. Według szacunków ONZ z 2010, ponad 70% ofiar cywilnych zginęło w wyniku ataków terrorystycznych i egzekucji prowadzonych przez talibów. 29 lutego 2020 roku USA i talibowie podpisali porozumienie pokojowe. Pomimo zawartego porozumienia, 15 sierpnia 2021 roku talibowie przejęli Kabul i większą część Afganistanu.

context: Wiosną 2010 talibowie ogłosili początek nowej ofensywy i rozpoczęli serię ataków na siły rządowe i wojska ISAF. W jednym z takich ataków na bazę NATO w stolicy zginęło 18 osób w tym sześciu żołnierzy koalicji. Talibowie dokonywali także ataków na bazy lotnicze Bagram i Kandahar. Często dochodziło do wybuchów bomb-pułapek i zamachów samobójczych. Jednocześnie liczebność sił ISAF wzrosła do lipca 2010 roku do największego poziomu w historii – ponad 130 tysięcy (w tym ponad 90 tysięcy z USA), a wojsk rządowych do 134 tysięcy, nie licząc około stutysięcznej policji. Był to rok wzmożonej działalności talibów i łącznie zginęło w 2010 roku 821 żołnierzy i 1292 policjantów strony rządowej (w poprzednich latach średnio po ok. 300 żołnierzy i 700 policjantów), oraz 711 żołnierzy koalicji. We wrześniu talibowie dokonali 1500 ataków – najwięcej od początku wojny.
qas: question: Kiedy talibowie wszczęli serię natarć na siły ISAF?
answers: text: Wiosną 2010
answer_end: 11
generative_answer: Wiosną 2010

question: Ile łącznie ofiar pochłonęły ataki talibów na bazę NATO?
plausible_answers: text: 18
answer_end: 170
generative_answer: 18

question: Ile osób należało do sił ISAF w lipcu 2010 roku?
answers: text: ponad 130 tysięcy
answer_end: 462
generative_answer: ponad 130 tysięcy

question: Ile osób ze Stanów Zjednoczonych wchodziło w skład wojsk ISAF w lipcu 2010 roku?
answers: text: ponad 90 tysięcy
answer_end: 486
generative_answer: ponad 90 tysięcy

question: Ilu funkcjonariuszy policji straciło życie w wyniku starć?
answers: text: 1292
answer_end: 661
generative_answer: 1292