Plestiodon longirostris

Plestiodon longirostris – gatunek krytycznie zagrożonej wyginięciem jaszczurki z rodziny scynkowatych (Scincidae). Jest niewielka i mocno zbudowana, długość jej ciała wraz z ogonem może przekraczać 17 cm. Występuje endemicznie na archipelagu Bermudów, gdzie jeszcze w XIX wieku była bardzo pospolita. Ze względu na zajmowanie jej siedlisk przez ludzi oraz introdukcję drapieżników liczebność gatunku gwałtownie spadła, obecnie populacja liczy jedynie kilkaset osobników. Analizy molekularne sugerują, że P. longirostris jest ostatnim żyjącym przedstawicielem linii ewolucyjnej północnoamerykańskich scynków z rodzaju Plestiodon, która oddzieliła się od pozostałych jaszczurek należących do tego rodzaju co najmniej 11,5 mln lat temu. Odnalezione skamieniałości dowodzą, że pod względem morfologii układu kostnego gatunek ten nie zmienił się od ponad 400 tys. lat.

context: Analiza filogenetyczna przeprowadzona przez Brandleya i współpracowników, wykorzystująca zegar molekularny, sugeruje, że linia ewolucyjna, do której należy Plestiodon longirostris, nie pochodzi od żadnej innej współczesnej linii rozwojowej obejmującej gatunki z rodzaju Plestiodon występujące na wschodnim wybrzeżu Ameryki Północnej. Analiza wskazuje, że linia ewolucyjna P. longirostris oddzieliła się od pozostałych członków rodzaju 19,8–11,5 mln lat temu, a gatunek ten jest jej jedynym żyjącym współcześnie przedstawicielem. Dokładne pokrewieństwo P. longirostris nie jest pewne – analiza przeprowadzona przez Brandleya i in. (2005) sugeruje, że jego najbliższymi krewnymi są P. elegans i P. lynxe, podczas gdy analizy Brandleya i in. (2010, 2011) – że jest bliżej spokrewniony z P. lagunensis i P. gilberti lub (Brandley i in. 2012) P. lagunensis, P. gilberti i P. skiltonianus. Datowanie molekularne z silnym wsparciem statystycznym zaprzeczyło, by P. longirostris mógł należeć do któregoś z młodszych kladów. Jeśli niepewność dotycząca pokrewieństwa P. longirostris jest skutkiem gwałtownej radiacji u podstawy drzewa filogenetycznego północnoamerykańskich jaszczurek z rodzaju Plestiodon, wówczas linia ewolucyjna obejmująca ten gatunek mogłaby być jeszcze starsza, mając 13–21 mln lat.
qas: question: Jaki naukowiec przeprowadził badania nad linią ewolucyjną jaszczurki?
answers: text: Brandleya
answer_end: 53
generative_answer: Brandley

question: Gdzie znajduje się najwięcej Plestiodon longirostris?
plausible_answers: text: na wschodnim wybrzeżu Ameryki Północnej
answer_end: 332
generative_answer: na wschodnim wybrzeżu Ameryki Północnej

question: Kiedy linia ewolucyjna tej jaszczurki oddzieliła się od jej podobnych gatunków?
answers: text: 19,8–11,5 mln lat temu
answer_end: 457
generative_answer: 19,8–11,5 mln lat temu

question: Jakie gatunki uznaje się za najbliższych krewnych tej jaszczurki?
answers: text: P. elegans i P. lynxe
answer_end: 701
generative_answer: P. elegans i P. lynxe

question: Do jakiego rodzaju należy ta jaszczurka?
answers: text: Plestiodon
answer_end: 1195
generative_answer: Plestiodon

context: Szczątków żadnego przedstawiciela linii ewolucyjnej P. longirostris nie odnaleziono dotąd na terenie kontynentalnej Ameryki Północnej, jednak pozycja filogenetyczna tego gatunku oraz szacowany czas jego dywergencji dowodzi, że jego przodkowie występowali na tym kontynencie. Najstarsze znane skamieniałości P. longirostris na Bermudach odnaleziono wśród pozostałości kolonii albatrosów krótkosternych, w osadach datowanych radiometrycznie na około 405 000 lat. Sugeruje to, że jego przodkowie zasiedlili archipelag Bermudów wkrótce po jego wynurzeniu się z wody, pomiędzy 2 mln a 400 tys. lat temu, a następnie wymarli na kontynencie. Nie wiadomo, w jaki sposób dotarli na Bermudy, notowano jednak przypadki, w których huragany lub prądy oceaniczne przenosiły żywe jaszczurki na wyspy. P. longirostris był obecny na archipelagu w okresie, w którym plejstoceńskie morza osiągnęły swój najwyższy poziom, jak również przed nim i po nim. Odnalezione skamieniałości nie różnią się morfologicznie od szczątków współczesnych scynków, co dowodzi, że od co najmniej 400 000 lat w układzie kostnym gatunku nie zaszła żadna zmiana ewolucyjna. Niektóre z odnalezionych pozostałości są jednak o 10–20% większe, co może być wynikiem obciążenia próby lub sugerować, że rozmiary P. longirostris zmniejszyły się z powodu wzrostu śmiertelności jaszczurek spowodowanego przez introdukowane drapieżniki.
qas: question: Czy odnaleziono szczątki linii P. longirostris?
plausible_answers: text: nie odnaleziono dotąd
answer_end: 89
generative_answer: nie

question: Co wskazuje na wystąpienie P. longirostrisa na terenie Ameryki Północnej?
answers: text: pozycja filogenetyczna tego gatunku oraz szacowany czas jego dywergencji
answer_end: 214
generative_answer: pozycja filogenetyczna tego gatunku oraz szacowany czas jego dywergencji

question: Na ile lat datowane jest najstarsze znalezisko P. longirostrisa?
answers: text: na około 405 000 lat
answer_end: 459
generative_answer: na około 405 000 lat

question: W jaki sposób P. longirostris dotarł do Bermudów?
plausible_answers: text: Nie wiadomo
answer_end: 646
generative_answer: Nie wiadomo

question: Co dowodzi tego, że P. longirostris nie zmienił się pod kątem anatomicznym?
answers: text: nie różnią się morfologicznie od szczątków współczesnych scynków
answer_end: 1025
generative_answer: nie różnią się morfologicznie od szczątków współczesnych scynków