Gruczolakorak jelita cienkiego

Gruczolakorak jelita cienkiego, rak jelita cienkiego (łac. adenocarcinoma intestini tenuis) – nowotwór złośliwy rozwijający się w obrębie jelita cienkiego. Jest to stosunkowo rzadki nowotwór, mimo znacznej długości i powierzchni tego narządu. Histopatologicznie gruczolakorak jest najczęstszym nowotworem złośliwym jelita cienkiego, stanowi od 30 do 40% nowotworów złośliwych tego narządu.
Głównymi czynnikami ryzyka są niektóre uwarunkowane genetycznie zespoły predyspozycji do nowotworów oraz gruczolaki.
Pierwszymi objawami choroby nierzadko są ostre powikłania takie jak niedrożność jelita czy krwawienie z przewodu pokarmowego. Do innych częstych objawów nowotworu należą ból brzucha oraz przewlekłe krwawienie prowadzące do anemii.
Rozpoznanie guza jest trudne, ze względu na małą dostępność narządu do badania. Największą rolę w diagnostyce pełnią tomografia komputerowa oraz enterokliza TK.
Podstawową metodą leczenia jest resekcja jelita w zakresie zdrowych tkanek, która jest jednak zwykle trudna do przeprowadzenia, ze względu na warunki, jakie stwarza rozpoznanie w momencie wystąpienia ostrych, bezpośrednio zagrażających życiu powikłań. Chemioterapia wykazuje ograniczoną skuteczność. Guz jest uważany za promieniooporny przy równoczesnej znacznej wrażliwości jelita na promieniowanie, która dodatkowo ogranicza możliwość zastosowania tej metody terapeutycznej. Rokowanie mocno zależy od zaawansowania klinicznego oraz możliwości przeprowadzenia radykalnego onkologicznie zabiegu.

context: Mimo że jest to dość rzadki typ nowotworu, to pierwsze opisy przypadków liczą już ponad 250 lat. W 1746 niemiecki chirurg Georg Erhard Hamberger opisał przypadek nowotworu jelita cienkiego zlokalizowanego w dwunastnicy, który spowodował perforację jelita. Jednak dziś wydaje się bardziej prawdopodobne, że w rzeczywistości nie był to nowotwór złośliwy jelita cienkiego, a raczej perforacja wrzodu dwunastnicy. Jeden z pierwszych opisów guza również w obrębie dwunastnicy podał Giovanni Battista Morgagni w liście z 1861 roku, który mógł być rozpoznany przed 1833 rokiem. W 1835 roku Jean Cruveilhier opisał przypadek łagodnego nowotworu w obrębie jelita cienkiego (hamartoma).
qas: question: Czy gruczolakorak jelita cienkiego jest częstym nowotworem?
answers: text: Mimo że jest to dość rzadki typ nowotworu
answer_end: 41
generative_answer: nie

question: Kiedy po raz pierwszy zanotowano występowanie gruczolakoraka jelita cienkiego?
answers: text: już ponad 250 lat
answer_end: 95
generative_answer: już ponad 250 lat

question: Jakiej narodowości był Georg Erhard Hamberger?
answers: text: niemiecki
answer_end: 113
generative_answer: niemieckiej

question: Jaki uczony napisał pracę o łagodnym nowotworze występującym w jelicie cienkim? 
answers: text: Jean Cruveilhier
answer_end: 599
generative_answer: Jean Cruveilhier

question: W jakim organie rozwija się gruczolakorak jelita cienkiego?
plausible_answers: text: w dwunastnicy
answer_end: 218
generative_answer: w dwunastnicy

context: Leczenie chirurgiczne jest jedyną metodą umożliwiającą całkowite wyleczenie. Podstawową metodą jest resekcja chirurgiczna z zachowanymi ujemnymi mikroskopowo marginesami (resekcja R0). W przypadku guzów zlokalizowanych w dwunastnicy istnieje kilka opcji leczenia chirurgicznego. Stosuje się segmentalną resekcję dwunastnicy, klasyczną pankreatoduodenektomię i resekcję dwunastnicy z zachowaniem trzustki (ang. pancreas-preserving duodenal resection). Niektóre badania wskazują na wyższe przeżycie całkowite (OS) chorych leczonych pankreatoduodenektomią w porównaniu do odcinkowej resekcji dwunastnicy. Szeroka resekcja jelita z limfadenektomią jest stosowana w guzach jelita czczego oraz proksymalnej części jelita krętego. Ileokolektomia jest stosowaną w przypadku zmian zlokalizowanych w dalszej części jelita krętego. Nowotwór jest nieoperacyjny w sytuacji rozległego miejscowego zaawansowania, przerzutów do wielu lokalnych węzłów chłonnych, przerzutów odległych, nacieku wątroby lub powierzchni otrzewnej. Ze względu na częste znaczne zaawansowanie choroby w momencie rozpoznania tylko u 40–65% chorych jest możliwa resekcja z intencją całkowitego wyleczenia, u pozostałych przeprowadza się zabiegi paliatywne. Wykonuje się wówczas paliatywne resekcje lub zespolenia omijające. Radykalna operacja jest trudna, ponieważ zagrożony jest dopływ krwi do pozostałej części jelita cienkiego i prawej połowy okrężnicy. Dodatkowa znaczna część guzów jest rozpoznawana podczas laparotomii wykonanej z powodu ostrych powikłań, co nie sprzyja radykalności zabiegu.
qas: question: Na czym polega dokonanie resekcji R0?
answers: text: resekcja chirurgiczna z zachowanymi ujemnymi mikroskopowo marginesami
answer_end: 169
generative_answer: Jest to resekcja chirurgiczna z zachowanymi ujemnymi mikroskopowo marginesami

question: Jaki rodzaj operacji usunięcia gruczolaka z dwunastnicy cechuje się największą przeżywalnością wśród pacjentów?
answers: text: pankreatoduodenektomią
answer_end: 552
generative_answer: Leczonych pankreatoduodenektomią

question: W jakiej lokalizacji musi znajdować się gryczolak, aby dokonać jego leczenia za pomocą szerokiej resekcji jelita z limfadenektomią?
answers: text: jelita czczego oraz proksymalnej części jelita krętego
answer_end: 722
generative_answer: W jelicie czczym oraz proksymalnej części jelita krętego

question: U ilu procent pacjentów możliwa jest resekcja jelita przy gruczolaku?
answers: text: 40–65%
answer_end: 1099
generative_answer: 40-65%

question: Czy przerzuty gruczolaka na trzustkę powodują jego nieoperacyjność?
plausible_answers: text: Nowotwór jest nieoperacyjny w sytuacji rozległego miejscowego zaawansowania, przerzutów do wielu lokalnych węzłów chłonnych, przerzutów odległych, nacieku wątroby lub powierzchni otrzewnej
answer_end: 1009
generative_answer: Nowotwór jest nieoperacyjny w sytuacji rozległego miejscowego zaawansowania, przerzutów do wielu lokalnych węzłów chłonnych, przerzutów odległych, nacieku wątroby lub powierzchni otrzewnej