Jensenobotrya lossowiana

Jensenobotrya lossowiana A.G.J. Herre – gatunek rośliny z monotypowego rodzaju Jensenobotrya w obrębie rodziny pryszczyrnicowatych (Aizoaceae F. Rudolphi). Występuje endemicznie w południowej części Afryki – w południowej Namibii. Jest to sukulent o bardzo ograniczonym zasięgu, oryginalnym pokroju, czasem uprawiany z tego powodu jako roślina ozdobna.

context: Roślina uprawiana jest zwykle w pojemniku lub – w suchym klimacie – na stromych stokach w półcieniu lub na pełnym nasłonecznieniu. Wzrost trwa cały rok, więc należy delikatnie podlewać o każdej porze roku z powodu jej uzależnienia od częstej mgły w środowisku naturalnym. Najlepiej rośnie w podłożu żwirowym. Roślina jest bardzo delikatna, przez co łatwo ją uszkodzić. Rośnie powoli, w pojemniku przybierając pokrój zwisający. Można wspomagać wzrost za pomocą łagodnego nawozu organicznego. Jensenobotrya lossowiana nie jest mrozoodporna – wymaga minimalnej temperatury 5°C.
qas: question: W czym możliwe jest uprawianie tej rośliny?
answers: text: w pojemniku
answer_end: 41
generative_answer: w pojemniku

question: Gdzie roślina rośnie w suchym klimacie?
answers: text: na stromych stokach
answer_end: 87
generative_answer: na stromych stokach

question: Od jakiego naturalnego zjawiska jest uzależniona roślina?
answers: text: mgły
answer_end: 246
generative_answer: mgły

question: Na jakiej glebie najlepiej rośnie ta roślina?
answers: text: w podłożu żwirowym
answer_end: 307
generative_answer: w podłożu żwirowym

question: Czy ta roślina przeżyje w ujemnych temperaturach?
answers: text: wymaga minimalnej temperatury 5°C
answer_end: 573
generative_answer: nie

context: Jensenobotrya lossowiana jest skutecznie chroniona dzięki bardzo odizolowanym miejscom występowania – od wschodu są one jest ograniczone wysokimi wydmami, a na zachodzie przez Ocean Atlantycki. Nie występują tam duże zwierzęta roślinożerne, ale rośliny są bardzo delikatne i łatwo ulegają uszkodzeniu. W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych takson został zaliczony do kategorii VU – gatunków narażonych na wyginięcie. Gatunek ten znany jest z 4–5 subpopulacji. Zasięg gatunku jest mniejszy niż 500 km², a powierzchnia stanowisk nie przekracza 2 km². Liczebność populacji szacuje się na mniej niż 1000 okazów, lecz obecnie ma tendencję stabilną. Głównym zagrożeniem dla tego gatunku jest jego zbieranie na stanowiskach naturalnych. Obszar ten jest bardzo odizolowany, jednak niedawno otworzył się na turystykę. Zwiększone wykorzystanie terenu jest potencjalnym zagrożeniem dla tego gatunku.
qas: question: W jaki sposób środowiska, w których bytuje ten gatunek rośliny, są odizolowane od reszty świata?
answers: text: od wschodu są one jest ograniczone wysokimi wydmami, a na zachodzie przez Ocean Atlantycki
answer_end: 192
generative_answer: od wschodu są one jest ograniczone wysokimi wydmami, a na zachodzie przez Ocean Atlantycki

question: W jaki sposób rośliny tego gatunku są naturalnie chronione?
answers: text: dzięki bardzo odizolowanym miejscom występowania
answer_end: 99
generative_answer: dzięki bardzo odizolowanym miejscom występowania

question: Czy w miejscach występowania jensenobotryi lossowiany przebywa wiele dużych roślinożerców?
answers: text: Nie występują tam duże zwierzęta roślinożerne
answer_end: 239
generative_answer: nie

question: Jakie jest największe zagrożenie dla roślin z gatunku jensenobotrya lossowiana?
answers: text: jego zbieranie na stanowiskach naturalnych
answer_end: 731
generative_answer: jego zbieranie na stanowiskach naturalnych

question: Czy Ocean Atlantycki pozostaje miejscem niedostępnym dla turystów?
plausible_answers: text: Obszar ten jest bardzo odizolowany, jednak niedawno otworzył się na turystykę
answer_end: 810
generative_answer: nie