enelpol/poquad huggingface dataset:
Michał Mikołajczak

Michał Mikołajczak (ur. 19 sierpnia 1986 w Czaplinku) – polski aktor telewizyjny, filmowy i teatralny.

context: Na profesjonalnej scenie zadebiutował 1 lutego 2009 w Teatrze Rozmaitości w Warszawie w sztuce Piera Paolo Pasoliniego Teoremat w reżyserii Grzegorza Jarzyny. W 2010 grał na deskach Teatru Collegium Nobilium w spektaklach dyplomowych: Kwiaty polskie Juliana Tuwima, Stracone zachody miłości Williama Szekspira oraz Bracia Karamazow Dostojewskiego. Na deskach krakowskiego Teatru Scena STU wystąpił w przedstawieniach w reż. Krzysztofa Jasińskiego: Hamlet warszawski (2012) w roli tytułowej, Wyzwolenie (2012) jako Konrad, Wesele (2013) jako Poeta i Wędrowanie (2014) jako Poeta, Konrad i Jakub.
qas: question: Jak nazywa się sztuka, w której Mikołajczyk zagrał swoją pierwszą profesjonalną rolę?
answers: text: Teoremat
answer_end: 127
generative_answer: Teoremat

question: Kiedy Mikołajczyk zagrał po raz na deskach teatru w Warszawie?
answers: text: 1 lutego 2009
answer_end: 51
generative_answer: 1 lutego 2009

question: Czy Mikołajczyk występował w spektaklach dyplomowych?
answers: text: W 2010 grał na deskach Teatru Collegium Nobilium w spektaklach dyplomowych
answer_end: 233
generative_answer: tak

question: Kto był reżyserem sztuki pt. "Kwiaty polskie Juliana Tuwima"?
plausible_answers: text: Grzegorza Jarzyny
answer_end: 157
generative_answer: Grzegorza Jarzyny

question: Czy Mikołajczyk wcielał się w rolę Hamleta?
answers: text: Hamlet warszawski (2012) w roli tytułowej
answer_end: 489
generative_answer: tak
Legion Chrystusa

Legion Chrystusa (LC) – katolickie zgromadzenie powstałe w 1941 w Meksyku wraz ze stowarzyszeniem ludzi świeckich Królestwo Chrystusa (Regnum Christi). Jego założycielem był o. Marcial Maciel. Kapłani zgromadzenia nazywają się legionistami Chrystusa (Legionarios de Cristo).
Legion Chrystusa jest jednym z bardziej dynamicznie rozwijających się współcześnie zgromadzeń katolickich. Domy zakonne Legionistów znajdują się w 20 krajach. W roku 2010 zakon liczył 700 księży, 120 tys. świeckich uczniów w szkołach średnich i uniwersytetach.
W Polsce Legion Chrystusa działa od 1994. Prowadzi dwa domy: w Krakowie i w Gdańsku Osowej.
Legioniści prowadzą także spotkania młodzieży szkolnej w klubie pod międzynarodową nazwą ECYD.

context: 21 grudnia 2019 Legion Chrystusa opublikował raport zatytułowany „Raport 1941-2019 na temat fenomenu przemocy seksualnej wobec nieletnich w Legionie Chrystusa od jego założenia do dnia dzisiejszego”, według którego 33 księży Legionu w latach 1941–2019 wykorzystało seksualnie 175 ofiar, a 60 z nich sam założyciel - Marcial Maciel Degollado. Ofiary krytykowały raport jako niepełny, ponieważ zabrakło w nim nazwisk części sprawców, jak np. księdza Fernanda Martineza, który w latach 90. molestował uczennice katolickiej szkoły w Cancún.
qas: question: Czego dotyczył raport opublikowany przez LC?
answers: text: przemocy seksualnej wobec nieletnich w Legionie Chrystusa
answer_end: 158
generative_answer: przemocy seksualnej wobec nieletnich w Legionie Chrystusa

question: Ilu księży, zgodnie z raportem, dopuściło się przemocy seksualnej?
answers: text: 33
answer_end: 217
generative_answer: 33

question: Kto był założycielem LC?
answers: text: Marcial Maciel Degollado
answer_end: 340
generative_answer: Marcial Maciel Degollado

question: Dlaczego raport opublikowany przez LC został uznany przez opinię społeczną za nieautentyczny?
plausible_answers: text: ponieważ zabrakło w nim nazwisk części sprawców
answer_end: 430
generative_answer: ponieważ zabrakło w nim nazwisk części sprawców

question: Jakie przestępstwo popełnił Fernand Martinez w latach 90.?
answers: text: molestował uczennice
answer_end: 507
generative_answer: molestował uczennice
Magik (raper)

Magik, właściwie Piotr Łuszcz (ur. 18 marca 1978 w Jeleniej Górze, zm. 26 grudnia 2000 w Katowicach), znany również jako Mag Magik I, Psychotata, Neo, MC Mag Magnum i Zmazik – polski raper i producent muzyczny.
Ukończył Technikum Elektromechaniczne w Zespole Szkół Technicznych im. gen. Sylwestra Kaliskiego w Katowicach. W latach 1994–1998 był członkiem zespołu Kaliber 44, od 1998 do samobójczej śmierci (2000) członkiem zespołu Paktofonika, której był współzałożycielem. Był członkiem stowarzyszenia PROPS Entertainment zrzeszającego artystów z Europy i Stanów Zjednoczonych.
Łuszcz wraz z grupą Kaliber 44 był dwukrotnie nominowany do nagrody polskiego przemysłu fonograficznego Fryderyka. Pośmiertnie nagrodzony, w 2001 roku, nagrodą Fryderyka za album Kinematografia grupy Paktofonika w kategorii Album Roku – Hip-Hop. W 2011 roku został sklasyfikowany na 8. miejscu listy 30 najlepszych polskich raperów według magazynu „Machina”. Rok później znalazł się na 11. miejscu analogicznej listy opublikowanej przez serwis Porcys.

context: W 1998 roku Wojciech „Fokus” Alszer zaprosił do współpracy Łuszcza i Sebastiana „Rahima” Salberta, który odszedł z grupy 3xKlan. Tego samego roku powstała grupa muzyczna Paktofonika. Pierwsze piosenki zespołu („Priorytety”, „Ja to ja” i „Gdyby”) powstały w październiku 1998 roku. Następnie do Paktofoniki dołączył DJ Bambus (scratche) oraz Sot (beatbox). Wiosną 2000 roku zespół podpisał kontrakt płytowy z wytwórnią Gigant Records. Wakacje tego roku grupa spędziła w Witten w Niemczech, gdzie nagrała utwór „2 kilo” z niemieckimi artystami. Muzycy nagrali również freestyle’e, w których uczestniczyli Magik, Fokus, Kams, L.O. Sebastian Salbert tak wyraził się o genezie grupy:
qas: question: Jaki pseudonim muzyczny miał Salbert?
answers: text: „Rahima”
answer_end: 88
generative_answer: "Rahim"

question: Jak miał na imię raper "Fokus"?
answers: text: Wojciech
answer_end: 20
generative_answer: Wojciech

question: W jakim zespole wcześniej działał "Rahim"?
answers: text: 3xKlan
answer_end: 127
generative_answer: 3xKlan

question: W którym roku Paktofonika wydała piosenkę "Priorytety"?
answers: text: 1998
answer_end: 274
generative_answer: 1998

question: Z jaką wytwórnią współpracował 3xKlan?
plausible_answers: text: Gigant Records
answer_end: 432
generative_answer: Gigant Records
Lech Kołakowski

Lech Antoni Kołakowski (ur. 13 czerwca 1963 w Zambrowie) – polski polityk, przedsiębiorca i samorządowiec, poseł na Sejm V, VI, VII, VIII i IX kadencji (od 2005), od 2021 sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

context: Z listy PiS w wyborach parlamentarnych w 2001 bez powodzenia kandydował do Sejmu, a w wyborach w 2005 został wybrany na posła V kadencji w okręgu podlaskim. W 2006 kandydował w wyborach na urząd prezydenta Łomży. Uzyskał 24,8% poparcia w 1. turze, w 2. przegrał z ubiegającym się o reelekcję Jerzym Brzezińskim. W wyborach w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 10 457 głosów. W 2010 również ubiegał się o funkcję prezydenta Łomży; w drugiej turze dostał 39,1% głosów, przegrywając z byłym posłem SLD Mieczysławem Czerniawskim.
qas: question: Dlaczego Lech Antoni Kołakowski został usunięty z partii PiS?
plausible_answers: text: w 2001 bez powodzenia kandydował do Sejmu
answer_end: 80
generative_answer: w 2001 bez powodzenia kandydował do Sejmu

question: Czy Lech Antoni Kołakowski kandydował w wyborach w 2005 roku?
answers: text: w wyborach w 2005 został wybrany na posła V kadencji
answer_end: 136
generative_answer: tak

question: O jakie stanowisko Lech Antoni Kołakowski starał się w 2007 roku?
answers: text: prezydenta Łomży
answer_end: 211
generative_answer: prezydenta Łomży

question: Z kim Lech Antoni Kołakowski przegrał w II turze wyborów prezydenckich?
answers: text: Jerzym Brzezińskim
answer_end: 310
generative_answer: Jerzym Brzezińskim

question: Ile głosów otrzymał w I turze wyborów na prezydenta Łomży w 2010 roku?
answers: text: 39,1%
answer_end: 477
generative_answer: 39,1%
Niszczyciele typu 101

Niszczyciele typu 101 (niem. Flottenzerstörer Klasse 101) – seria czterech zachodnioniemieckich niszczycieli z uzbrojeniem artyleryjskim, zbudowanych w latach 60. XX wieku w ramach pierwszego pokolenia powojennych okrętów niemieckich. Okręty od pierwszej jednostki serii określane są także jako typ Hamburg. Stanowiły jedyne niszczyciele zbudowane w Niemczech po II wojnie światowej i ostatnie niszczyciele budowane na świecie bez uzbrojenia rakietowego. W połowie lat 70. zostały przebudowane na niszczyciele rakietowe typu 101A; pozostawały w służbie do pierwszej połowy lat 90.
Niszczyciele te miały wyporność pełną 4330 ton i długość ponad 133 m; ich zasadnicze uzbrojenie stanowiły cztery uniwersalne armaty automatyczne kalibru 100 mm, ponadto armaty przeciwlotnicze, wyrzutnie torped i bomb głębinowych. Po modernizacji jedną armatę zastąpiono przez wyrzutnie rakiet przeciwokrętowych Exocet. Charakterystyczna była sylwetka okrętów, z wysoką grupą połączonych nadbudówek, przez co bywały one nazywane „wieżowcami”. Napędzały je turbiny parowe, pozwalające na osiąganie prędkości 35 węzłów.

context: Zamówienie na trzy jednostki złożono w stoczni Stülcken w sierpniu 1957 roku, na czwartą – w lipcu 1958 roku. Na etapie zamówienia okręty były oznaczane symbolami: ZA, ZB, ZC, ZD. Stępkę pod budowę pierwszego okrętu „Hamburg” (D181) położono 29 stycznia 1959 roku, a wodowano go 26 marca 1960 roku. Z powodu eksplozji gazu w stoczni 2 lutego 1963 roku, jego wejście do służby odwlekło się do marca 1964 roku. Dalsze okręty, „Schleswig-Holstein”, „Bayern” i „Hessen” weszły do służby odpowiednio w październiku 1964, lipcu 1965 i październiku 1968 roku. Przyczyną znacznego opóźnienia ukończenia ostatniego okrętu były problemy ze sprzęgłami przekładni, usunięte dopiero w stoczni Blohm + Voss w Hamburgu. Nazwy okrętów pochodziły od niemieckich landów (Hamburg, Szlezwik-Holsztyn, Bawaria, Hesja) i były wcześniej noszone przez pancerniki: „Schleswig-Holstein”, „Bayern” i „Hessen” – wyjątkiem był Hamburg, który jest zarazem miastem, i jego nazwę nosił wcześniej krążownik. Od pierwszego okrętu typ był określany jako Hamburg, a oficjalnie był oznaczony jako Flottenzerstörer Klasse 101 (niszczyciel floty typu 101).
qas: question: Czy zamówiono parzystą liczbę okrętów za pierwszym razem?
answers: text: Zamówienie na trzy jednostki
answer_end: 28
generative_answer: nie

question: Czy niszczyciele oznaczano alfabetycznie?
answers: text: Na etapie zamówienia okręty były oznaczane symbolami: ZA, ZB, ZC, ZD
answer_end: 178
generative_answer: Na etapie zamówienia okręty były oznaczane symbolami: ZA, ZB, ZC, ZD

question: Czym inspirowano się przy nadawaniu nazw?
answers: text: Nazwy okrętów pochodziły od niemieckich landów
answer_end: 751
generative_answer: Nazwy okrętów pochodziły od niemieckich landów

question: Czy Hamburg było oficjalną nazwą krążownika?
answers: text: oficjalnie był oznaczony jako Flottenzerstörer Klasse 101
answer_end: 1087
generative_answer: nie

question: Ile okrętów liczyła flota?
plausible_answers: text: niszczyciel floty typu 101
answer_end: 1115
generative_answer: niszczyciel floty typu 101
Slobodan Milošević

Slobodan Milošević (cyryl. Слободан Милошевић; wym. [sloˈbodan miˈloʃevitɕ] i; ur. 20 sierpnia 1941 w Požarevacu, zm. 11 marca 2006 w Hadze) – jugosłowiański i serbski przywódca polityczny, prezydent Socjalistycznej Republiki Serbii w ramach Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii (istniejącej w latach 1945–1992) i prezydent Serbii w ramach Federalnej Republiki Jugosławii w latach 1989–1997 oraz prezydent Federalnej Republiki Jugosławii w latach 1997–2000.

context: Wobec Albańczyków mieszkających w Kosowie Milošević prowadził antymuzułmańską politykę, opartą na pseudonaukowych poglądach. Milošević głosił, że Muzułmanie z natury są skłonni do spiskowania i zdrady. 11 czerwca 1987 roku Milošević zaprezentował projekt nowej konstytucji Serbii, znoszącej dotychczasowy status Kosowa i Wojwodiny. W wyniku nagonki na władze w Wojwodinie i zorganizowaniu wieców poparcia dla Miloševicia w Nowym Sadzie, Prezydium Wojwodiny oficjalnie poparło projekt nowej konstytucji. Plany centralizacji Serbii spotkały się ze sprzeciwem ze strony Albańczyków. 17 listopada 1989 z Trepčy wyruszył marsz górników. Protestujący kierowali się w stronę Prisztiny, w obronie Azema Vllasiego i Kaqushy Jashari, przywódców Albańczyków w Kosowie. Do marszu dołączyli robotnicy i studenci. Według szacunków podawanych przez belgradzkie media, w marszu wzięło udział ok. 100 tys. osób. W odpowiedzi Milošević zorganizował wiec poparcia dla jego polityki. Na wiecu z 19 listopada pojawiło się ok. 300 tys. osób. W styczniu 1989 Milošević wybrał Momira Bulativocia na lidera Związku Komunistów Czarnogóry. Bulatović, jako lojalny polityk wobec Miloševicia, zagwarantował utrzymanie więzi Czarnogóry z Serbią. 28 czerwca 1989 roku, w sześćsetną rocznicę bitwy na Kosowym Polu Milošević wygłosił przemówienie dla miliona zgromadzonych Serbów.
qas: question: Jaką politykę prowadził w odniesieniu do Albańczyków?
answers: text: antymuzułmańską politykę, opartą na pseudonaukowych poglądach
answer_end: 123
generative_answer: antymuzułmańską politykę, opartą na pseudonaukowych poglądach

question: Co stało się przyczyną konfliktu między Miloševićem a Muzułmanami?
plausible_answers: text: Milošević głosił, że Muzułmanie z natury są skłonni do spiskowania i zdrady
answer_end: 200
generative_answer: Milošević głosił, że Muzułmanie z natury są skłonni do spiskowania i zdrady

question: Czy Albańczycy poparli projekt centralizacji Serbii?
answers: text: Plany centralizacji Serbii spotkały się ze sprzeciwem ze strony Albańczyków
answer_end: 578
generative_answer: nie

question: Ile osób wzięło udział w wiecu popierającym Miloševića?
answers: text: ok. 300 tys.
answer_end: 1013
generative_answer: ok. 300 tys.

question: Z jakiego miejsca wyruszyli protestujący?
answers: text: z Trepčy
answer_end: 606
generative_answer: z Trepčy
Świadek koronny

Świadek koronny – podejrzany, który zgodził się zeznawać jako świadek w zamian za odstąpienie od wykonania na nim kary lub jej złagodzenie.

context: Generalnie przyjmuje się, że świadkiem koronnym jest sprawca czynu, który przyjął korzystną propozycję w zakresie ścigania (co do wyłączenia odpowiedzialności karnej) lub ukarania (co do wyłączenia lub ograniczenia karnych konsekwencji popełnionego czynu) w zamian za zeznania obciążające innych współuczestników, sprawców. Chodzi tu głównie o przełamanie zmowy milczenia, o cenne źródło informacji, nowy środek dowodowy, który ma podnieść wykrywalność i skuteczność ścigania karnego najpoważniejszych przestępstw i ich sprawców oraz dostarczyć brakującego materiału dowodowego.
qas: question: Czy świadek koronny jest sprawcą czynu niedozwolonego?
answers: text: świadkiem koronnym jest sprawca czynu
answer_end: 66
generative_answer: tak

question: Jaką propozycje jest w stanie przyjąć świadek koronny?
answers: text: korzystną
answer_end: 91
generative_answer: korzystną

question: Jakich zeznań oczekuje się od świadka koronnego?
answers: text: obciążające innych współuczestników, sprawców
answer_end: 322
generative_answer: obciążających innych współuczestników, sprawców

question: W jakim celu zawiera się układ z świadkiem koronnym?
answers: text: przełamanie zmowy milczenia, o cenne źródło informacji, nowy środek dowodowy, który ma podnieść wykrywalność i skuteczność ścigania karnego najpoważniejszych przestępstw i ich sprawców oraz dostarczyć brakującego materiału dowodowego
answer_end: 577
generative_answer: w celu przełamania zmowy milczenia, zdobycia źródła informacji, nowego środka dowodowego, który ma podnieść wykrywalność i skuteczność ścigania karnego najpoważniejszych przestępstw i ich sprawców oraz dostarczenia brakującego materiału dowodowego
R-36

R-36 (NATO: SS-9 Scarp) – radzieckie ciężkie dwustopniowe pociski balistyczne międzykontynentalnego zasięgu, przeznaczone do ataku na amerykańskie pola startowe pocisków ICBM. Konstrukcja pocisków zakładała możliwość pokonywania obrony antybalistycznej, toteż pociski 8K67 wyposażone były w głowice z ładunkiem termojądrowym o wielkiej mocy oraz penetration aids. W odmianie 8K69 pociski wyposażone były w głowicę dostarczaną na niską orbitę Ziemi (LEO), skąd metodą rażenia z orbity szczątkowej mogły razić cele z niechronionego kierunku. W odmianie 8K67P pociski przenosiły po trzy głowice MRV.
Stacjonujące w podziemnych silosach pociski o długości 31,7 metra i całkowitej masie startowej 183,9 tony napędzane były paliwem ciekłym, zaś ich dwa stopnie napędowe umożliwiały im atak na cele oddalone o 10 200 kilometrów, w odmianie zaś z głowicą orbitalną zasięg skutecznego ataku wynosił 40 000 kilometrów.
Pierwsze pociski R-36 pełniły dyżur bojowy od 5 listopada 1966 roku, mimo że oficjalnie zostały wprowadzone do służby 21 lipca 1967 roku. Pociski wszystkich trzech odmian zostały wycofane ze służby w latach 1978–1983 i zastąpione przez nowsze pociski typu R-36M.

context: W Stanach Zjednoczonych pociski SS-9 postrzegane były jako przeznaczone przede wszystkim do ataku na amerykańskie centra kontroli silosów pocisków Minuteman. 1000 silosów tych pocisków kontrolowanych było przez około 100 centrów kontroli, toteż wyeliminowanie tych ostatnich oznaczać mogło wyłączenie pocisków z użytku. Sytuację tę zmieniła likwidacja połączeń między silosami oraz wprowadzenie zapasowych – powietrznych – centrów kontroli, toteż w celu unieszkodliwienia systemu Minuteman konieczne było użycie jednej głowicy na jeden silos. Spowodowało to konieczność wprowadzenia do użytku głowic niezależnie kierowanych, a w konsekwencji opracowania przez Związek Radziecki nowych rakiet zdolnych do przenoszenia głowic MIRV. Zadanie to miały pełnić nowe pociski R-36M.
qas: question: W jakim celu, zdaniem Amerykanów, powstały pociski SS-9?
answers: text: do ataku na amerykańskie centra kontroli silosów pocisków Minuteman
answer_end: 156
generative_answer: do ataku na amerykańskie centra kontroli silosów pocisków Minuteman

question: Nadzór nad iloma silosami sprawowała setka centrów kontroli?
answers: text: 1000
answer_end: 162
generative_answer: 1000

question: Co było konieczne do rozbrojenia systemu Minuteman?
answers: text: użycie jednej głowicy na jeden silos
answer_end: 541
generative_answer: użycie jednej głowicy na jeden silos

question: Czy ZSRR pracowało nad budową rakiet do transportu MIRV?
answers: text: opracowania przez Związek Radziecki nowych rakiet zdolnych do przenoszenia głowic MIRV
answer_end: 728
generative_answer: tak

question: Jakim symbolem oznaczono najnowsze amerykańskie rakiety służące do transportu głowic MIRV?
plausible_answers: text: R-36M
answer_end: 772
generative_answer: R-36M
Karl Ernst

Karl Ernst (ur. 1 września 1904 w Berlinie-Wilmersdorfie, zm. 30 czerwca 1934 w Berlinie-Lichterfelde) – niemiecki polityk, członek NSDAP, poseł do Reichstagu (1932–1934), przywódca SA na Brandenburgię (od 1933), tajny radca w Prusach (od 1933). Został rozstrzelany podczas nocy długich noży (niem. Röhm-Putsch).
Często wiązany z pożarem Reichstagu – miał złożyć zeznania obciążające SA i nazistów za podpalenie gmachu parlamentu Rzeszy. Jednak dokument ten okazał się fałszerstwem komunistycznej prasy na wygnaniu.

context: W grudniu 1931 Ernst jako SA-Oberführer został adiutantem berlińskiej grupy SA. Od lipca 1932 do marca 1933 przewodził podgrupie SA Berlin-Ost. 1 marca 1933 otrzymał stopień SA-Gruppenführera i objął dowództwo nowo utworzonej SA-Obergruppe III. Jednocześnie, jako następca von Helldorfa, był od 20 marca 1933 specjalnym pełnomocnikiem najwyższych przywódców SA (niem. Sonderbevollmächtigte der Obersten SA-Führung (OSAF)) na Berlin i Brandenburgię. Od 1 grudnia 1933 objął stanowisko SA-Standortführera w Berlinie. Od marca 1933 podlegał policji polowej SA (niem. SA-Feldpolizei), która zajmowała się prześladowaniem przeciwników nazistowskiego reżimu.
qas: question: Na jakim stanowisku pracował w grupie SA od 1931?
answers: text: adiutantem
answer_end: 57
generative_answer: adiutanta

question: Jaki stopień otrzymał Ernst w marcu 1933 roku?
answers: text: SA-Gruppenführera
answer_end: 191
generative_answer: SA-Gruppenführera

question: Kogo zastępował Ernst od marca 1933 roku?
plausible_answers: text: von Helldorfa
answer_end: 286
generative_answer: von Helldorfa

question: Jaki był cel policji polowej SA?
answers: text: prześladowaniem przeciwników nazistowskiego reżimu
answer_end: 651
generative_answer: prześladowanie przeciwników nazistowskiego reżimu

question: Kiedy dostał posadę SA-Standortführera?
answers: text: 1 grudnia 1933
answer_end: 466
generative_answer: 1 grudnia 1933
London Calling

London Calling – trzeci album studyjny brytyjskiego zespołu punkowego The Clash wydany 14 grudnia 1979 za pośrednictwem CBS Records w Wielkiej Brytanii oraz przez Epic Records w USA w styczniu 1980. Album zmienił styl prezentowany przez The Clash na poprzednich albumach i zawiera elementy takich stylów w muzyce jak ska, pop, soul, rockabilly i reggae. Album porusza problemy bezrobocia, rasizmu i konfliktów rasowych, zażywania narkotyków, a także odpowiedzialności za dorosłe życie.
Album został doceniony przez krytyków oraz zebrał dobre oceny od magazynów muzycznych. Umieszczony został na 8. miejscu listy 500 albumów wszech czasów magazynu „Rolling Stone” w 2003. Album uplasował się w pierwszej dziesiątce list przebojów w Wielkiej Brytanii, zaś pierwszy utwór promujący album o tym samym tytule znalazł się w pierwszej dwudziestce notowań. London Calling sprzedał się na całym świecie w nakładzie 2 milionów kopii oraz zdobył status platynowej płyty w Stanach Zjednoczonych.

context: W 2004 publicystka Pitchfork Media, Amanda Petrusich, nazwała singel „London Calling” najlepszą piosenką albumu i napisała: „The Clash nie pozwala przestać słuchaczowi wgłębiać się w tajemnice płyty; każdy utwór dzięki swojej strukturze wprowadza słuchacza w osłupienie”. Magazyn umieścił London Calling na 2. miejscu listy Najlepsze albumy lat 70.. Sal Ciolfi z serwisu PopMatters opisała album jako „duży, głośny, piękne zestawienie bólu, gniewu, przemyśleń i nadziei” i napisała: „gdyby był wydany jutro, w dalszym ciągu byłby aktualny”. Magazyn College Music Journal sklasyfikował album na 3. miejscu listy 20 najczęściej granych albumów w latach 80.
qas: question: Na którym miejscu uplasował się London Calling w rankingu Pitchfork Media?
answers: text: na 2. miejscu listy Najlepsze albumy lat 70
answer_end: 347
generative_answer: na 2. miejscu listy Najlepsze albumy lat 70

question: Jaka piosenka zachwyciła najbardziej Petrusich?
answers: text: singel „London Calling”
answer_end: 85
generative_answer: singel „London Calling”

question: Jakimi słowami Ciolfi określiła album?
answers: text: „duży, głośny, piękne zestawienie bólu, gniewu, przemyśleń i nadziei”
answer_end: 470
generative_answer: „duży, głośny, piękne zestawienie bólu, gniewu, przemyśleń i nadziei”

question: Czy Ciolfi uznała album za ponadczasowy?
answers: text: napisała: „gdyby był wydany jutro, w dalszym ciągu byłby aktualny”
answer_end: 539
generative_answer: tak

question: Które miejsce zajął album na liście najlepszych albumów lat 70, stworzonej przez College Music Journal?
plausible_answers: text: Magazyn College Music Journal sklasyfikował album na 3. miejscu listy 20 najczęściej granych albumów w latach 80
answer_end: 653
generative_answer: Magazyn College Music Journal sklasyfikował album na 3. miejscu listy 20 najczęściej granych albumów w latach 80