enelpol/poquad huggingface dataset:
Dziady (dramat)

Dziady – cykl dramatów romantycznych Adama Mickiewicza publikowany w latach 1823–1860. Składają się na niego trzy luźno powiązane części oraz część pierwsza, wydana pośmiertnie, mająca charakter nieukończony:
Oprócz dramatów, w skład II części wchodzi wiersz Upiór publikowany początkowo jako osobny utwór, zaś w skład III części rozległy Ustęp – epicki komentarz ukazujący obraz carskiej Rosji, zakończony słynnym wierszem Do przyjaciół Moskali.
Elementem spajającym te części jest obrzęd Dziadów – dokładnie przedstawiony w części II, wspominany przez Gustawa w cz. IV i odbywający się w scenie IX cz. III. W utworze znajdują się liczne wątki autobiograficzne, zawarte są w nim idee romantyzmu, także polskiego, związanego z walką narodowowyzwoleńczą z rosyjskim zaborcą.

context: Jedną z cech charakterystycznych dla tej części Dziadów jest mesjanizm, polegający na eksploatowaniu paraleli pomiędzy cierpieniem Jezusa a ofiarą Polaków pozbawionych własnej państwowości i prześladowanych. Ofiara ta ma mieć, według Mickiewicza, charakter uniwersalny, stanowi bowiem powtórzenie odkupienia Chrystusa. Wyrazicielem takiej postawy w utworze jest Ks. Piotr, który posiada zdolność przewidywania przyszłości („widzenia”). Jego przepowiednie mają charakter optymistyczny, chociaż ich treść jest bardzo nieprecyzyjna (np. liczba 44); podjęto wiele różnych prób interpretacji tych wizji. Przeciwieństwem ks. Piotra w utworze jest Konrad, którego cechuje indywidualizm, świadomość własnej wyjątkowości, a nawet duma urastająca do pychy. Źródło takiej postawy tkwi w przekonaniu, że jest wielkim poetą, dzięki czemu dysponuje wyjątkową mocą (Ja czuję nieśmiertelność, nieśmiertelność tworzę, / Cóż ty większego mogłeś zrobić – Boże?, sc. II, w. 54-55). Posiada zdolność do odczuwania bólu za cały naród polski. W Wielkiej improwizacji podnosi bunt przeciwko Bogu, żądając od Niego władzy nad światem, aby urządzić go lepiej. Oskarża Boga w ten sposób o całe zło, a do tak gwałtownych żądań popycha Konrada odczuwanie cierpień własnego narodu (Ja i ojczyzna to jedno. / Nazywam się Milijon – bo za milijony / Kocham i cierpię katusze, w. 259-261). Żąda od Stwórcy całkowitej kontroli nad ludźmi, dlatego też marzenie o szczęściu i pokoju na Ziemi nosi cechy tyranii. Jednak Konrad nie zostaje wyraźnie w utworze potępiony.
qas: question: Jakie cechy posiada główny bohater Dziadów cz. III?
answers: text: indywidualizm, świadomość własnej wyjątkowości, a nawet duma urastająca do pychy
answer_end: 745
generative_answer: indywidualizm, świadomość własnej wyjątkowości, a nawet duma urastająca do pychy

question: Jakie są oczekiwania Konrada wyrażone w Wielkiej improwizacji?
answers: text: władzy nad światem
answer_end: 1108
generative_answer: władza nad światem

question: Jaki charakter ma mieć mesjanizm?
answers: text: uniwersalny
answer_end: 268
generative_answer: uniwersalny

question: Kto jest przeciwieństwem Konrada w "Dziadach" Mickiewicza?
answers: text: ks. Piotra
answer_end: 625
generative_answer: ks. Piotr

question: Czego żąda ks. Piotr od Boga?
plausible_answers: text: całkowitej kontroli nad ludźmi
answer_end: 1402
generative_answer: całkowitej kontroli nad ludźmi
Scelidozaur

Scelidozaur (Scelidosaurus, z greki „nożny jaszczur” od skelos/σκελος – ‘noga’ i saurus//σαυρος – ‘jaszczur’) – rodzaj czworonożnego roślinożernego dinozaura z niewielkimi płytami, mierzącego około 4 m długości. Żył on we wczesnej jurze od hettangu do synemuru – od 200 do 190 milionów lat temu. Jego skamieniałości odnaleziono na terenie dzisiejszego Tybetu, Ameryki Północnej (Stany Zjednoczone – stan Arizona) oraz Europy (hrabstwo Dorset w Anglii, tropy wiązane ze scelidozaurem znaleziono także w utworach hettangu Gór Świętokrzyskich). Nazywa się go najwcześniejszym kompletnym dinozaurem.
Zwierzę opisał w 1859 anatom porównawczy Richard Owen. Dzisiaj za pewny uznaje się tylko jeden gatunek tego rodzaju, S. harrisonii, chociaż w przeszłości zaproponowano kilka innych. Jest przedstawicielem najprymitywniejszych tyreoforów, jednak dokładne stanowisko systematyczne w obrębie tego podrzędu nie jest do dziś jasno określone, co wynika m.in. z niewielkiej ilości informacji o jego najbliższych krewnych.

context: Najbardziej rzucająca się w oczy cecha scelidozaura to jego opancerzenie składające się z kostnych tarczek osadzonych w skórze. Te osteodermy tworzyły równoległe poziome rzędy wzdłuż ciała zwierzęcia, biegnące od głowy po ogon. Były także pionowe rzędy na kończynach. Osteodermy u scelidozaura różniły się kształtem i rozmiarami. Większość stanowiły niewielkie, płaskie płytki, chociaż pojawiały się też grubsze. Płytki na kończynach i ogonie były mniejsze niż na tułowiu. Boczne osteodermy przybierały raczej kształt stożka w odróżnieniu od łopatkowatych tworów skutellozaura i użyto ich do wyróżnienia rodzaju. Za głową widniała dodatkowa para wyróżniających się tarczek o trzech wierzchołkach. Jednakże w porównaniu z późniejszymi ankylozaurami opancerzenie scelidozaura sprawiało wrażenie skromnego.
qas: question: Co charakteryzowało scelidozaury?
answers: text: jego opancerzenie
answer_end: 72
generative_answer: jego opancerzenie

question: Jak wyglądało opancerzenie scelidozaura?
answers: text: składające się z kostnych tarczek osadzonych w skórze
answer_end: 126
generative_answer: składało się z kostnych tarczek osadzonych w skórze

question: Czy pancerz scelidozaura był mocniejszy od ankylozaurów?
answers: text: Jednakże w porównaniu z późniejszymi ankylozaurami opancerzenie scelidozaura sprawiało wrażenie skromnego
answer_end: 802
generative_answer: nie

question: Jaki kształt miało opancerzenie ankylozaurów?
plausible_answers: text: stożka
answer_end: 524
generative_answer: stożka
Grzegorz Kiełb

Grzegorz Kiełb (ur. 13 maja 1974 w Tarnobrzegu) – polski polityk i samorządowiec. W latach 2014–2018 prezydent Tarnobrzega.

context: 8 października 2018 ruszył jego proces. Sam Kiełb nie przyznawał się do zarzucanego mu czynu. Tłumaczył, że przyjęte pieniądze nie były łapówką, lecz pożyczką na przyszłą kampanię wyborczą. 20 maja 2019 Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu nieprawomocnie uznał go za winnego przyjęcia korzyści majątkowej i skazał na karę roku i czterech miesięcy pozbawienia wolności (zaliczając na poczet kary pięciomiesięczny pobyt w areszcie), nakładając na niego także zakaz pełnienia funkcji kierowniczych w samorządzie przez okres sześciu lat. Został także zobowiązany do pokrycia kosztów sądowych oraz zapłacenia kary grzywny w wysokości 15 tysięcy złotych. 23 października 2019 tarnobrzeski Sąd Okręgowy, po zapoznaniu się z apelacją prokuratora i adwokatów, utrzymał wyrok sądu pierwszej instancji, który teraz stał się prawomocny. Dwa dni później, decyzją komisarza wyborczego, wygasł mandat radnego Grzegorza Kiełba.
qas: question: Czy Kiełb uznawał siebie za winnego?
answers: text: Sam Kiełb nie przyznawał się do zarzucanego mu czynu
answer_end: 92
generative_answer: nie

question: Jaki był argument Kiełba uniewinniający go?
answers: text: pieniądze nie były łapówką, lecz pożyczką na przyszłą kampanię wyborczą
answer_end: 188
generative_answer: pieniądze nie były łapówką, lecz pożyczką na przyszłą kampanię wyborczą

question: Jaką karę przyznał Kiełbowi sąd 20 maja 2019?
answers: text: roku i czterech miesięcy pozbawienia wolności
answer_end: 357
generative_answer: roku i czterech miesięcy pozbawienia wolności

question: Ile wynosiła kara, którą musiał zapłacić Kiełb?
answers: text: 15 tysięcy złotych
answer_end: 637
generative_answer: 15 tysięcy złotych

question: Kto zadecydował o zabraniu mandatu poselskiego Kiełbowi?
answers: text: komisarza wyborczego
answer_end: 860
generative_answer: komisarz wyborczy
Granåsen

Granåsen – centrum skoczni narciarskich na zboczu wzgórza Granåsen w Trondheim w Norwegii. Kompleks składa się ze skoczni K124 oraz K90.
Skocznia ma sztuczne oświetlenie. Narażona jest na podmuchy wiatru, który jest bardzo zmienny. Obiekt wyłożony jest igelitem, w dość nietypowym bladoniebieskim kolorze, który nadaje mu specyficzny charakter.
Aktualnym rekordzistą dużej skoczni jest Kamil Stoch, który 15 marca 2018 podczas I serii zawodów turnieju Raw Air uzyskał 146 metrów.

context: Do sezonu 2001/2002 zawody Pucharu Świata odbywały się w marcu w ramach Turnieju Nordyckiego. Od sezonu 2002/2003 zawody w Trondheim odbywały się na początku grudnia. Jednak z powodu wielokrotnego odwoływania grudniowych zawodów na skoczni Granåsen postanowiono, że od sezonu 2011/2012 zawody będą rozgrywane ponownie w marcu w ramach Turnieju Nordyckiego. Po zawodach Pucharu Świata w grudniu 2007 skocznia przeszła przebudowę, która miała między innymi na celu zmianę przestarzałego profilu skoczni. Po modernizacji punkt K obiektu został przesunięty z 120 na 123 metr, natomiast punkt HS z 131 na 140 metr. W 2013 roku punkt K przeniesiono na 124 metr.
qas: question: W ramach jakiego konkursu odbywały się zawody Pucharu Świata?
answers: text: Turnieju Nordyckiego
answer_end: 92
generative_answer: Turnieju Nordyckiego

question: W jakim miesiącu rozpoczynały się zawody od sezonu 2002/2003?
answers: text: grudnia
answer_end: 165
generative_answer: W grudniu

question: Z jakiego powodu zrezygnowano z przeprowadzania zawodów w grudniu?
answers: text: z powodu wielokrotnego odwoływania grudniowych zawodów na skoczni Granåsen
answer_end: 248
generative_answer: z powodu wielokrotnego odwoływania grudniowych zawodów na skoczni Granåsen

question: Co było przyczyną wypadku na skoczni w 2007 roku?
plausible_answers: text: przestarzałego profilu skoczni
answer_end: 500
generative_answer: przestarzałego profilu skoczni

question: Czy punkt K został oznaczony na 140 metrze?
answers: text: punkt K obiektu został przesunięty z 120 na 123 metr
answer_end: 570
generative_answer: nie
Renifery Świętego Mikołaja

Renifery Świętego Mikołaja – renifery tworzące zaprzęg, który tradycyjnie ciągnie sanie Świętego Mikołaja i pomaga mu dostarczać bożonarodzeniowe prezenty.
Zwykle wymienia się: Kometka, Amorka, Tancerza, Pyszałka, Błyskawicznego, Fircyka, Złośnika, Profesorka oraz Rudolfa. Ich imiona bazują na tych wymienionych w wierszu Clementa C. Moore’a z 1832 roku, który prawdopodobnie przyczynił się do spopularyzowania reniferów jako symboli Bożego Narodzenia.

context: Według tej historii, Rudolf jest synem Profesorka, jednego z ośmiu pierwotnych reniferów Świętego Mikołaja wymienionych w wierszu A Visit from St. Nicholas. Rudolf urodził się ze świecącym czerwonym nosem, przez co stał się wyrzutkiem i obiektem docinek ze strony innych reniferów. Pewnego razu, noc wigilijna była tak mglista, że Mikołaj chciał zrezygnować ze swej corocznej podróży dookoła świata. Kiedy jednak zauważył Rudolfa, zdecydował, że jego nos będzie wyśmienitą lampą i oświetli mu drogę. Od tego czasu Rudolf jest stałym członkiem zaprzęgu Mikołaja i cieszy się szacunkiem innych reniferów.
qas: question: Jak nazywa się ojciec Rudolfa?
answers: text: Profesorka
answer_end: 49
generative_answer: Profesorek

question: Jaką cechę charakterystyczną miał Rudolf?
answers: text: świecącym czerwonym nosem
answer_end: 204
generative_answer: świecący czerwony nos

question: W jakim wierszu pojawiła się historia Rudolfa?
answers: text: A Visit from St. Nicholas
answer_end: 155
generative_answer: A Visit from St. Nicholas

question: Ile reniferów na początku miał Mikołaj?
answers: text: ośmiu
answer_end: 66
generative_answer: osiem

question: Czy Rudolf należał do reniferów Świętego Mikołaja?
answers: text: Od tego czasu Rudolf jest stałym członkiem zaprzęgu Mikołaja
answer_end: 560
generative_answer: tak
Lucjusz Cyncjusz Alimentus

Lucjusz Cyncjusz Alimentus, łac. Lucius Cincius Alimentus (II poł. III w. p.n.e.) – rzymski polityk i historyk, uczestnik II wojny punickiej.
Był autorem zaginionej pracy poświęconej historii Rzymu, którą napisał zainspirowany dziełem Kwintusa Fabiusza Piktora. Zaliczany jest do annalistów starszych.

context: Zapewne jego głównym źródłem była praca Fabiusza Piktora, być może, tak jak on najwięcej miejsca poświęcił przedstawieniu epoki królewskiej i wydarzeniom III wieku. Niewykluczone jednak, że mógł w odmienny sposób ująć dzieje Rzymu, dodać więcej uwag np. w opisie II wojny punickiej. Na pewno inaczej niż poprzednik datował powstanie Rzymu – na rok 729/728 p.n.e., co może oznaczać, iż zrelacjonował antyczne spory na temat chronologii tego wydarzenia. Przypuszczalnie uwzględnił część kartagińskiego punktu widzenia, dzięki bezpośrednim kontaktom z Hannibalem, który, wedle informacji Tytusa Liwiusza, przekazał mu choćby informację o stratach swojej armii od momentu przekroczenia Rodanu. Być może zaczerpnął je jednak nie od samego słynnego wodza, tylko jego otoczenia, niewykluczone, że poznał też dziejopisów towarzyszących Barkidzie, Silenosa i Sosylosa, co pozwoliło mu szerzej potraktować problematykę kartagińską. Dla Liwiusza był istotnym i ocenianym przezeń jako wiarygodne źródłem informacji dotyczącym liczebności sił kartagińskich, choć jednak we współczesnej historiografii wskazuje się na błąd w tych danych, być może wynik celowego zawyżenia, by przedstawić Kartaginę jako godnego przeciwnika Rzymu.
qas: question: Na który rok Piktor datuje początki Rzymu?
plausible_answers: text: rok 729/728 p.n.e.
answer_end: 362
generative_answer: na rok 729/728 p.n.e.

question: Jakiego przywódcę historyk miał znać personalnie? 
answers: text: Hannibalem
answer_end: 559
generative_answer: Hannibala

question: Jaką informacją miał podzielić się z historykiem Hannibal według Liwiusza?
answers: text: stratach swojej armii
answer_end: 656
generative_answer: o stratach swojej armii

question: Jaka informacja przekazana przez historyka została uznana za rzetelną przez Liwiusza, lecz nierzetelną przez współczesnych badaczy?
answers: text: liczebności sił kartagińskich
answer_end: 1043
generative_answer: liczebność sił kartagińskich

question: W jakim celu historyk mógł podać zbyt wysoką liczbę sił?
answers: text: przedstawić Kartaginę jako godnego przeciwnika Rzymu
answer_end: 1214
generative_answer: by przedstawić Kartaginę jako godnego przeciwnika Rzymu
Solar II

Solar II (ros. Солар II) – farma fotowoltaiczna w południowo-wschodniej części Białorusi, położona na zachód od wsi Sabali w rejonie brahińskim. Elektrownia posiada od 40,3 do 56 ha powierzchni, jej moc nominalna wynosi ponad 22 MW, realna – ponad 18 MW. Zbudowana została na terenach skażonych przez katastrofę w Czarnobylu, a jej właścicielem jest spółka Solar Invest należąca do firmy A1. Elektrownia została zbudowana w 2016 roku i do 2017 roku była największą tego typu instalacją na Białorusi. Koszt jej budowy wyniósł równowartość ponad 23 milionów euro.

context: Farma składa się z 84 164 paneli słonecznych (inne źródła podają liczbę 85 tysięcy), 617 inwerterów, 10 podstacji transformatorowych 20 kV i głównego transformatora 110 kV firmy Siemens. W ramach inwestycji firma velcom zbudowała także napowietrzną linię o napięciu 110 kV o długości 4,5 km z 22 słupami i transformatorem, łączącą elektrownię słoneczną z podstacją elektryczną „Brahin”. Ogółem do budowy farmy wykorzystano ponad 730 km przewodów elektrycznych. Farma zajmuje teren, według różnych źródeł: 40,3 ha, 41 ha lub 56 ha. Jej całkowita moc wynosi, według różnych źródeł, od 22,014 MW do 22,3 MW, ale realnie sięga od 18,05 do 18,48 MW. W momencie oddania do eksploatacji była to największa farma fotowoltaiczna na Białorusi zarówno pod względem mocy, jak i zajmowanej powierzchni. Swój rekordowy status utrzymała jednak tylko do 2017 roku, gdy uruchomiono farmę w Rzeczycy o mocy 55 MW.
qas: question: Ile paneli słonecznych znajduje się na farmie?
answers: text: 84 164
answer_end: 25
generative_answer: 84 164

question: Z czym jest połączona elektrownia słoneczna?
answers: text: z podstacją elektryczną „Brahin”
answer_end: 385
generative_answer: z podstacją elektryczną „Brahin”

question: Czy aby wybudować farmę wykorzystano dużo przewodów elektrycznych?
answers: text: Ogółem do budowy farmy wykorzystano ponad 730 km przewodów elektrycznych
answer_end: 459
generative_answer: tak

question: Jaka jest maksymalna moc elektrowni?
answers: text: od 22,014 MW do 22,3 MW
answer_end: 603
generative_answer: od 22,014 MW do 22,3 MW

question: Gdzie powstała ta farma fotowoltaiczna?
answers: text: na Białorusi
answer_end: 732
generative_answer: na Białorusi
Dowiastka

Dowiastka (Dianella Lam. ex Juss.) – rodzaj roślin należący do rodziny złotogłowowatych (Asphodelaceae), obejmujący 40 gatunków, występujących na obszarze od południowo-wschodniej Afryki do Azji Południowo-Wschodniej, Australazji i Oceanii. Ze względu na swoje walory ozdobne i wytrzymałość wiele gatunków i odmian uprawnych dowiastek uprawianych jest w krajach o ciepłym klimacie w ogrodach i pojemnikach, a także wykorzystywanych do nasadzeń obrzeżnych i jako rośliny okrywowe. Na obszarze naturalnego występowania rośliny te znalazły wiele zastosowań. Dzięki zawartości substancji czynnych, w tym o działaniu przeciwwirusowym, niektóre gatunki stosowane są w medycynie tradycyjnej w terapii chorób. Niebieskie jagody kilku gatunków uznawane są za jadalne, a obecne w nich barwniki z grupy antocyjanidynów wykorzystywane są jako substancje barwiące. Rośliny są też źródłem włókien, wykorzystywanych od dawna do produkcji koszy i sznurów (fragmenty odkryto na jednym ze stanowisk archeologicznych w Australii). Rośliny wykorzystywane są też w komponowaniu perfum, do produkcji kadzidła oraz w obrzędach rytualnych.

context: Najszerszy zasięg występowania, nie obejmujący jednak Australii, ma gatunek Dianella ensifolia, który występuje na obszarze od południowej Afryki tropikalnej (Mozambiku i Zimbabwe) przez wyspy Oceanu Indyjskiego (Madagaskar, Reunion, Mauritius, Seszele i Sri Lankę), subkontynent indyjski (Asam, Bangladesz, Nepal i wschodnie Himalaje), Azję Południowo-Wschodnią, południowo-środkowe i południowo-wschodnie Chiny, Japonię i Tajwan do Nowej Gwinei i Wysp Salomona. Został on introdukowany na Florydę i Jamajkę. Na Florydzie uznawany jest za gatunek inwazyjny.
qas: question: Gdzie znaleźć można osobniki Dianella ensifolia?
answers: text: od południowej Afryki tropikalnej (Mozambiku i Zimbabwe) przez wyspy Oceanu Indyjskiego (Madagaskar, Reunion, Mauritius, Seszele i Sri Lankę), subkontynent indyjski (Asam, Bangladesz, Nepal i wschodnie Himalaje), Azję Południowo-Wschodnią, południowo-środkowe i południowo-wschodnie Chiny, Japonię i Tajwan do Nowej Gwinei i Wysp Salomona
answer_end: 462
generative_answer: od południowej Afryki tropikalnej (Mozambiku i Zimbabwe) przez wyspy Oceanu Indyjskiego (Madagaskar, Reunion, Mauritius, Seszele i Sri Lankę), subkontynent indyjski (Asam, Bangladesz, Nepal i wschodnie Himalaje), Azję Południowo-Wschodnią, południowo-środkowe i południowo-wschodnie Chiny, Japonię i Tajwan do Nowej Gwinei i Wysp Salomona

question: Gdzie Dianella ensifolia uznawane jest za gatunek o znacznej ekspansywności?
answers: text: Na Florydzie
answer_end: 522
generative_answer: Na Florydzie
Borut Petrič

Borut Petrič (ur. 28 grudnia 1961 w Kranju) – słoweński pływak reprezentujący Jugosławię, trzykrotny olimpijczyk, pięciokrotny medalista mistrzostw Europy, jednokrotny mistrzostw świata oraz ośmiokrotny igrzysk śródziemnomorskich, a także trener pływacki. Sportowiec roku 1981 w Jugosławii. Jego brat Darjan również był pływakiem.

context: W 1975 zajął 5. miejsce na igrzyskach śródziemnomorskich na 1500 m stylem dowolnym z czasem 16:49,36. Na mistrzostwach Europy w 1977 zdobył brązowy medal na 1500 m stylem dowolnym z czasem 15:30,74. Rok później w tej samej konkurencji wywalczył srebro na mistrzostwach świata, uzyskując czas 15:20,77. Na Igrzyskach Śródziemnomorskich 1979 zdobył srebro na 200 i złoto na 400 i 1500 m stylem dowolnym, a także srebro na 200 m stylem motylkowym i złoto na 400 m stylem zmiennym. Na Mistrzostwach Europy 1981 wywalczył złoto na 400 m stylem dowolnym z czasem 3:51,63 i srebro na 1500 m tym samym stylem z czasem 15:17,31. W 1982 był piąty na 400 m stylem dowolnym na mistrzostwach świata, a rok później został wicemistrzem Europy na 400 (czas 3:51,96) i 1500 m stylem dowolnym z czasem 15:14,54 oraz złotym medalistą igrzysk śródziemnomorskich na 200 m stylem dowolnym i brązowym na 400 m tym samym stylem i 200 m stylem zmiennym. W latach 1976–1978, 1981 i 1983 zostawał sportowcem roku w Słowenii, a w 1981 także sportowcem roku w Jugosławii. W 1978 otrzymał nagrodę Bloudka. 44-krotny mistrz Jugosławii i wielokrotny mistrz Bałkanów. Był rekordzistą Słowenii na różnych dystansach, zarówno na krótkim, jak i na długim basenie; niektóre z jego rekordów przetrwały ponad 20 lat.
qas: question: Jaki rezultat osiągnął podczas igrzysk śródziemnomorskich w siedemdziesiątym piątym roku?
answers: text: czasem 16:49,36
answer_end: 100
generative_answer: 16:49,36

question: W którym roku zajął drugie miejsce na mistrzostwach świata płynąc techniką dowolną?
answers: text: Rok później
answer_end: 210
generative_answer: 1978

question: Na jakim dystansie zdobył złoty medal na Mistrzostwach Europy w osiemdziesiątym pierwszym?
answers: text: 400 m
answer_end: 531
generative_answer: 400 m

question: Ile razy zdobył tytuł mistrza Jugosławii?
answers: text: 44-krotny
answer_end: 1085
generative_answer: 44

question: Które z jego rekordów przetrwały ponad 20 lat?
plausible_answers: text: niektóre z jego rekordów przetrwały ponad 20 lat
answer_end: 1276
generative_answer: niektóre z jego rekordów przetrwały ponad 20 lat
Dom Carlos I (1898)

Dom Carlos I, od 1910 roku Almirante Reis – krążownik Marynarki Portugalskiej z początku XX wieku, jedyny okręt swojego typu. Stanowił typową konstrukcję krążownika pancernopokładowego budowy brytyjskiej stoczni Armstronga w Elswick okresu przełomu wieków. Wodowany w 1898 roku, wszedł do służby w kolejnym roku. W toku służby pełnił zadania reprezentacyjne oraz wziął udział w rewolucji republikańskiej 1910 roku. W trakcie I wojny światowej został wycofany z czynnej służby z uwagi na zużycie kotłów, a w 1925 roku skreślony z listy floty. Był największym okrętem marynarki Portugalii swojego czasu.
Wyporność okrętu wynosiła 4186 ton. Uzbrojenie główne stanowiły cztery armaty kalibru 152 mm i osiem armat kalibru 120 mm. Napędzały go maszyny parowe, umożliwiające rozwijanie prędkości 22 węzłów.

context: Uzbrojenie główne stanowiły cztery pojedyncze armaty kalibru 152 mm o długości lufy L/45 (45 kalibrów) oraz osiem pojedynczych armat kalibru 120 mm L/40. Armaty 152 mm, w maskach ochronnych, ustawione były na pokładzie dziobowym, rufowym oraz na sponsonach burtowych pokładu górnego na wysokości masztu dziobowego (mogły one strzelać w pewnym zakresie w kierunku dziobu oraz na burty). Pozostała artyleria ustawiona była na burtach, a ostatnia para armat 120 mm mogła strzelać w kierunku rufy. Salwę burtową tworzyły trzy armaty 152 mm i cztery 120 mm.
qas: question: Ile armat miał krążownik?
answers: text: cztery pojedyncze armaty kalibru 152 mm o długości lufy L/45 (45 kalibrów) oraz osiem pojedynczych
answer_end: 126
generative_answer: 12

question: W jakim miejscy były ustawiane armaty w maskach ochronnych?
answers: text: na pokładzie dziobowym, rufowym oraz na sponsonach burtowych pokładu górnego na wysokości masztu dziobowego
answer_end: 313
generative_answer: na pokładzie dziobowym, rufowym oraz na sponsonach burtowych pokładu górnego na wysokości masztu dziobowego

question: Jaki kaliber miały cztery pojedyncze armaty?
answers: text: 152 mm
answer_end: 67
generative_answer: 152 mm

question: Jaki kaliber miało osiem pojedynczych armat?
answers: text: 120 mm
answer_end: 147
generative_answer: 120 mm

question: Jaką długość miała salwa burtowa?
plausible_answers: text: 120 mm
answer_end: 551
generative_answer: 120 mm