enelpol/poquad huggingface dataset:
Protokół miński

Protokół miński o obustronnym zawieszeniu broni – umowa międzynarodowa trójstronnej grupy kontaktowej, podpisana w Mińsku 5 września 2014 w sprawie zawieszenia broni na wschodniej Ukrainie. Umowa nie doprowadziła do zakończenia konfliktu na Ukrainie. W związku z tym 12 lutego 2015 roku zostało podpisane kolejne porozumienie nazwane Mińsk II.
Podpisy złożyli przedstawiciele trilateralnej grupy kontaktowej – ambasador Rosji na Ukrainie Michaił Zurabow, były prezydent Ukrainy Łeonid Kuczma, wysłanniczka OBWE Heidi Tagliavini oraz samozwańczy przywódcy Donieckiej Republiki Ludowej i Ługańskiej Republiki Ludowej – Aleksandr Zacharczenko i Igor Płotnicki.

context: Powołanie nowego rządu Arsenija Jaceniuka w lutym 2014 zbiegło się w czasie z interwencją polityczno-wojskową strony rosyjskiej na Krymie. Rozpoczął się kryzys krymski, w wyniku którego Unia Europejska i Stany Zjednoczone nałożyły szereg sankcji na osoby i instytucje, powiązane z działalnością Rosji „przeciw integralności terytorialnej i suwerenności Ukrainy”. Były to zarówno sankcje personalne, w postaci zakazu wjazdu do Unii Europejskiej i zamrożenie kont bankowych, jak i finansowe restrykcje sektorowe nałożone na rosyjskie przedsiębiorstwa i banki. Wobec pogarszającej się wewnętrznej sytuacji gospodarczej w Rosji, związanej z zachodnimi sankcjami, Władimir Putin przed szczytem NATO w walijskim Newport przedłożył plan deeskalacji konfliktu w Donbasie.
qas: question: Co skłoniło Putina do przedstawienia propozycji rozwiązania konfliktu na Ukrainie?
answers: text: pogarszającej się wewnętrznej sytuacji gospodarczej w Rosji
answer_end: 623
generative_answer: pogarszająca się wewnętrzna sytuacja gospodarcza w Rosji

question: Co wpłynęło negatywnie na sytuację gospodarczą w Rosji?
answers: text: zachodnimi sankcjami
answer_end: 657
generative_answer: zachodnie sankcje

question: Jakie sankcje personalne zastosowano wobec osób powiązanych z rosyjską agresją na Krymie?
answers: text: zakazu wjazdu do Unii Europejskiej i zamrożenie kont bankowych
answer_end: 471
generative_answer: zakaz wjazdu do Unii Europejskiej i zamrożenie kont bankowych

question: W którym roku odbył się szczyt NATO w Newport?
plausible_answers: text: 2014
answer_end: 54
generative_answer: 2014

question: Jakie działanie Rosji spowodowało kryzys krymski?
answers: text: interwencją polityczno-wojskową strony rosyjskiej na Krymie
answer_end: 137
generative_answer: interwencja polityczno-wojskowa na Krymie
Licheń Stary

Licheń Stary (do 31 grudnia 2011: Stary Licheń) – wieś (dawniej miasto) położona we wschodniej części województwa wielkopolskiego, w powiecie konińskim, w gminie Ślesin, nad Jeziorem Licheńskim.
Stary Licheń uzyskał lokację miejską przed 1458 rokiem, zdegradowany przed 1700 rokiem. Od połowy XIX wieku znajdujące się tutaj sanktuarium Matki Bożej Licheńskiej jest ośrodkiem pielgrzymkowym o znaczeniu ogólnopolskim oraz światowym.
Według danych z 29 kwietnia 2010 roku miejscowość (sołectwo) liczyła 1479 osób zameldowanych na pobyt stały.

context: W centralnej części „starego” sanktuarium, znajduje się kościół św. Doroty. Kolejny, drewniany kościół parafialny, zbudowany w 1801 roku, zastąpiono w 1845 kaplicą (zwaną cmentarną lub MB Częstochowskiej), a następnie w 1855 oddano do użytku pierwszą świątynię murowaną, która trwa do dzisiaj, choć w zmienionej bryle. Budowa nowego kościoła w dużej mierze była fundowana przez kolatorów parafii hrabiów Kwileckich. Do tej świątyni przeniesiono słynący łaskami obraz Matki Bożej, który był w niej wystawiony, aż do 2006, gdy przeniesiono go do bazyliki. Kościół św. Doroty był wielokrotnie rozbudowywany, ale gruntownie został przebudowany w 1977, gdy wymieniono prawie całe wyposażenie wnętrza oraz strop i dach świątyni.
qas: question: Jaki budynek znajduje się w środku "starego" sanktuarium w Licheniu?
answers: text: kościół św. Doroty
answer_end: 74
generative_answer: kościół św. Doroty

question: W którym roku powstał kościół św. Doroty w Licheniu?
answers: text: 1801
answer_end: 131
generative_answer: 1801

question: Z jakiego materiału był na początku wybudowany kościół św. Doroty w Licheniu?
answers: text: drewniany
answer_end: 94
generative_answer: drewna

question: W którym roku całościowo przebudowano kościół św. Doroty? 
answers: text: 1977
answer_end: 646
generative_answer: 1977

question: Kto sprawował piecze nad obrazem Matki Bożej w Licheniu?
plausible_answers: text: kolatorów parafii hrabiów Kwileckich
answer_end: 414
generative_answer: kolatorzy parafii hrabiów Kwileckich
Jeden z dziesięciu

Jeden z dziesięciu (1 z 10) – polski teleturniej prowadzony przez Tadeusza Sznuka, produkowany przez Euromedia TV i TVP3 Lublin i emitowany w Telewizji Polskiej od 3 czerwca 1994, oparty na brytyjskim formacie Fifteen to One wymyślonym przez Johna M. Lewisa, na licencji Modern Times Group, którego oryginał był emitowany na antenie Channel 4. Pod względem lat emisji jest to najdłużej nadawany (spośród wciąż produkowanych) teleturniej w polskiej telewizji.
Nagrania do programu realizowane są w oddziale Telewizji Polskiej w Lublinie.

context: Gracz wyznaczony do odpowiedzi może zyskać dziesięć punktów lub stracić jedną szansę. Jeśli uczestnik wskaże do pytania samego siebie i odpowie poprawnie, to otrzyma podwójną liczbę punktów, czyli 20 (przed dziesiątą edycją zasada ta nie obowiązywała). Jeśli po wzięciu pytania „na siebie” zawodnik odpowie źle (bądź wcale), to gracze znowu zgłaszają się do odpowiedzi sposobem „kto pierwszy, ten lepszy”, a prawo wyznaczania otrzymują już po jednej poprawnej odpowiedzi (w pierwszej edycji zasady wyznaczania w takim przypadku były inne: prawo wyznaczania należało do osoby, która jako ostatnia udzieliła prawidłowej odpowiedzi). Gdy w grze pozostanie jeden zawodnik (ostatni, który zachowa szanse), zasada podwajania punktów przestaje obowiązywać.
qas: question: Ile punktów otrzyma zawodnik, który sam siebie wyznaczy do odpowiedzi i dobrze odpowie? 
answers: text: 20
answer_end: 199
generative_answer: 20

question: Czy we wszystkich edycjach obowiązywała zasada podwójnej ilości punktów za poprawną odpowiedź skierowaną do samego siebie? 
answers: text: przed dziesiątą edycją zasada ta nie obowiązywała
answer_end: 250
generative_answer: nie

question: Kiedy przestaje funkcjonować zasada podwajania punktów? 
answers: text: Gdy w grze pozostanie jeden zawodnik
answer_end: 667
generative_answer: Gdy w grze pozostanie jeden zawodnik

question: Ile szans może stracić gracz wyznaczony do odpowiedzi, w przypadku, gdy nie odpowie poprawnie?
answers: text: jedną
answer_end: 77
generative_answer: jedną

question: Ile edycji programu "Jeden z dziesięciu" wyemitowano w telewizji? 
plausible_answers: text: dziesiątą
answer_end: 216
generative_answer: dziesięć
Charles Martel (1893)

Charles Martel – francuski pancernik (przeddrednot) z końca XIX wieku. Był jedną z pięciu podobnych do siebie jednostek zamówionych w ramach programu rozbudowy floty francuskiej z 1890 roku (prócz niego były to: „Carnot”, „Jauréguiberry”, „Masséna” i „Bouvet”). Okręt wypierał 11 693 tony, a jego główne uzbrojenie stanowiły dwa działa kalibru 305 mm i dwa kalibru 274 mm, uzupełniane przez osiem dział kalibru 138 mm i lżejszą artylerię. Zwodowany 30 sierpnia 1893 roku w stoczni Arsenal de Brest w Breście, został przyjęty do służby w Marine nationale 2 sierpnia 1897 roku. Nazwę otrzymał na cześć frankijskiego majordomusa, faktycznego władcy państwa Franków z przełomu VII i VIII wieku – Karola Młota. Służył na Morzu Śródziemnym i Oceanie Atlantyckim do kwietnia 1914 roku, kiedy został wycofany z czynnej służby. Z listy floty skreślono go 30 września 1919 roku, po czym został złomowany w 1922 roku.

context: W 1902 roku „Charles Martel” został włączony w skład Dywizjonu Rezerwowego, grupującego najstarsze pancerniki. Okręt nadal uczestniczył w corocznych manewrach floty francuskiej, m.in. w 1905 roku osiągając fatalne wyniki strzelań artyleryjskich (działa kal. 305 mm strzelały w odstępie 9 minut, zaś działa kal. 274 mm co 4 minuty). Podczas ćwiczeń przeprowadzonych w roku następnym na jaw wyszły problemy z ładunkami miotającymi do dział kal. 138 mm typu 7.2.96 SM (niestabilne spalanie prochu powodowało wypaczenie łusek i ich blokowanie w lufach).
qas: question: Na czym polegały prolemy z ładunkami miotającymi statku, które odkryto w 1906 roku?
answers: text: niestabilne spalanie prochu powodowało wypaczenie łusek i ich blokowanie w lufach
answer_end: 547
generative_answer: niestabilne spalanie prochu powodowało wypaczenie łusek i ich blokowanie w lufach

question: Jakie statki trafiały do Dywizjonu Rezerwowego?
answers: text: najstarsze pancerniki
answer_end: 109
generative_answer: najstarsze pancerniki

question: Jak prezentowały się wyniki wystrzałów artyleryjskich oddanych przez niego podczas manewrów francuskiej floty?
answers: text: działa kal. 305 mm strzelały w odstępie 9 minut, zaś działa kal. 274 mm co 4 minuty
answer_end: 329
generative_answer: działa kal. 305 mm strzelały w odstępie 9 minut, zaś działa kal. 274 mm co 4 minuty

question: Kiedy został zezłomowany?
plausible_answers: text: W 1902 roku
answer_end: 11
generative_answer: W 1902 roku

question: Co sprawiło, że został włączony w skład Dywizjonu Rezerwowego?
plausible_answers: text: fatalne wyniki strzelań artyleryjskich
answer_end: 244
generative_answer: fatalne wyniki strzelań artyleryjskich
Florence Griffith-Joyner

Florence Griffith-Joyner (ur. 21 grudnia 1959 jako Florence Delorez Griffith, zm. 21 września 1998) – amerykańska lekkoatletka, sprinterka. Trzykrotna mistrzyni olimpijska w biegu na 100 m, 200 m i w sztafecie 4 x 100 m (Seul 1988), dwukrotna wicemistrzyni olimpijska w biegu na 200 m (Los Angeles 1984) i w sztafecie 4 x 400 m (Seul 1988). Aktualna rekordzistka świata w biegu na 100 m (10,49 sek.) i 200 m (21,34 sek). Florence Griffith-Joyner przeszła do historii lekkoatletyki jako najszybsza kobieta globu. Ustanowione przez nią w 1988 roku rekordy świata na 100 m i 200 m, do dziś pozostają niepobite. Zmarła nagle podczas snu na skutek ataku padaczki w 1998 roku.

context: Florence Griffith-Joyner na Igrzyska XXIV Olimpiady w Seulu w 1988 roku jechała jako główna faworytka. Wygrała bieg na 100 m z rezultatem niewiele gorszym od rekordu – 10,54 sek., wyprzedzając drugą Evelyn Ashford o 0,3 sek. Startowała także na dystansie 200 m. Już w biegu półfinałowym ustanowiła nowy rekord świata z czasem 21:56 sek., a w finale pobiła go jeszcze raz – o 0,22 sek.(21,34) Zdobyła też złoto w sztafecie 4 x 100. Wzięła również udział w sztafecie 4 x 400 m (w tej konkurencji występowała po raz pierwszy na arenie międzynarodowej). Sztafeta amerykańska zajęła drugą pozycję, plasując się tuż za rosyjską. Z igrzysk olimpijskich wyjeżdżała jako jedna z największych gwiazd sportu. Uzyskała także jeden z najlepszych w historii wyników pod względem liczby medali zdobytych przez jedną zawodniczkę.
qas: question: Czy jej znakomity występ na tych igrzyskach był niespodzianką?
answers: text: Florence Griffith-Joyner na Igrzyska XXIV Olimpiady w Seulu w 1988 roku jechała jako główna faworytka
answer_end: 101
generative_answer: nie

question: Kto zdobył srebro na dystansie 100 metrów?
answers: text: Evelyn Ashford
answer_end: 213
generative_answer: Evelyn Ashford

question: Jakiego kruszcu medal przyniósł jej występ w sztafecie na krótszym dystansie?
answers: text: złoto
answer_end: 409
generative_answer: złotego

question: Czy kiedykolwiek wcześniej w międzynarodowych zawodach startowała w biegu na 100 metrów?
plausible_answers: text: w tej konkurencji występowała po raz pierwszy na arenie międzynarodowej
answer_end: 547
generative_answer: nie

question: Jaka sztafeta zdobyła złoty medal w biegu na dłuższym dystansie?
answers: text: rosyjską
answer_end: 621
generative_answer: rosyjska
Discovery (nadawca)

Discovery, oficjalnie Discovery, Inc., do 6 marca 2018 Discovery Communications, Inc., też Discovery Communications – jeden z największych nadawców programów edukacyjnych i dokumentalnych. Jego siedziba znajduje się w Silver Spring w amerykańskim stanie Maryland. Korporacja zatrudnia około 4600 pracowników, natomiast jej programy są oglądane w ponad 180 krajach świata w 39 językach. Posiada ponad 100 stacji telewizyjnych. Pierwszy kanał, Discovery Channel, został uruchomiony 17 czerwca 1985 roku.
8 kwietnia 2022 w wyniku fuzji spółek WarnerMedia i Discovery powstało przedsiębiorstwo Warner Bros. Discovery.

context: 31 lipca 2017 roku firma Discovery Communications ogłosiła, że kupi amerykański Scripps Networks Interactive za 14,6 miliarda dolarów w ramach transakcji gotówkowej i akcyjnej. 6 lutego 2018 roku Komisja Europejska wydała warunkową zgodę na tę transakcję oraz odrzuciła wniosek Polski żeby decyzję w tej sprawie podjął krajowy Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Warunkiem jaki postawiła Komisja Europejska jest udostępnianie przez Discovery Communications operatorom telewizyjnym stacje telewizyjne TVN24 i TVN24 BiS za "rozsądną cenę". 26 lutego 2018 roku Departament Sprawiedliwości Stanów Zjednoczonych zakończył postępowanie dotyczące kupna Scripps Networks Interactive przez Discovery Communications i nie zgłosił zastrzeżeń do tej transakcji. 6 marca 2018 roku Discovery Communication poinformowało o zakończeniu transakcji i tym samym przejęciu firmy Scripps Networks Interactive. Firma ogłosiła też, że będzie działać pod nazwą Discovery, a do rady nadzorczej dołączył prezes i CEO Scripps Networks Interactive Kenneth W. Lowe.
qas: question: Za ile pieniędzy Discovery Communications chciała kupić Scripps Networks Interactive?
answers: text: 14,6 miliarda dolarów
answer_end: 133
generative_answer: 14,6 miliarda dolarów

question: Z jakiego kraju wywodzi się Scripps Networks Interactive?
answers: text: amerykański
answer_end: 79
generative_answer: Ameryki

question: Jakie stacje telewizyjne miały zostać udostępnione za rozsądną cenę?
answers: text: TVN24 i TVN24 BiS
answer_end: 522
generative_answer: TVN24 i TVN24 BiS

question: Kiedy Discovery Communication przejęło firmę Scripps Networks Interactive?
answers: text: 6 marca 2018 roku
answer_end: 772
generative_answer: 6 marca 2018 roku

question: Kto zarządzał nową firmą Discovery?
plausible_answers: text: Kenneth W. Lowe
answer_end: 1040
generative_answer: Kenneth W. Lowe
Jan Vermeer

Jan Vermeer van Delft, właściwie Johannes Vermeer (ur. przed 31 października 1632 w Delft, zm. przed 15 grudnia 1675 tamże) – malarz holenderski.
Malował przede wszystkim sceny rodzajowe, wykorzystując mistrzowsko grę świateł. Na początku swojej kariery stworzył także dwa płótna historyczne. W dorobku malarza dominują przedstawienia kobiet we wnętrzach mieszkalnych, zajętych m.in. muzyką, lekturą listu lub rozmową. W wielu obrazach badacze doszukują się ukrytych alegorii lub symbolicznych przesłań.
Częściowo zapomniany przez niemal dwa stulecia od swej śmierci, Vermeer został odkryty na nowo w drugiej połowie XIX wieku. Dziś przypisuje mu się niewiele ponad 30 obrazów i najprawdopodobniej jest to niemal cały jego dorobek artystyczny.

context: 20 kwietnia 1653 Vermeer poślubił w Schipluy (dziś Schipluiden) Catharinę Bolnes (ok. 1631-1688), pomimo początkowego sprzeciwu jej matki Marii Thins. Za Vermeerem wstawił się u niej wspomniany już Leonaert Bramer. W grę wchodzić mogły zarówno finanse – rodzina Cathariny była dobrze sytuowana, podczas gdy Vermeerowie byli zadłużeni, jak i religia – Catharina była katoliczką, a Vermeer zapewne kalwinem (choć to nie jest pewne). Niewykluczone, że w związku ze ślubem Vermeer przeszedł na katolicyzm. Z tego okresu pochodzą dwa najwcześniejsze znane dziś obrazy Vermeera: Chrystus w domu Marii i Marty oraz Toaleta Diany.
qas: question: Jak nazywała się matka żony Vermeera?
answers: text: Marii Thins
answer_end: 149
generative_answer: Maria Thins

question: Jakie były poglądy religijne jego małżonki?
answers: text: była katoliczką
answer_end: 376
generative_answer: była katoliczką

question: Jak prezentowała się sytuacja finansowa rodziny malarza?
answers: text: byli zadłużeni
answer_end: 333
generative_answer: byli zadłużeni

question: Jakie są jego dwa najbardziej rozpoznawalne obrazy?
plausible_answers: text: Chrystus w domu Marii i Marty oraz Toaleta Diany
answer_end: 621
generative_answer: Chrystus w domu Marii i Marty oraz Toaleta Diany

question: Czy Vermeer był kiedykolwiek żonaty?
answers: text: 20 kwietnia 1653 Vermeer poślubił w Schipluy (dziś Schipluiden) Catharinę Bolnes
answer_end: 80
generative_answer: tak
Barbara Hulanicki

Barbara Hulanicki (ur. 8 grudnia 1936 w Warszawie) – brytyjska projektantka mody pochodzenia polskiego, która zdobyła sławę jako założycielka stylowego domu mody „Biba”. W 2012 roku za osiągnięcia projektanckie odznaczona została przez królową Elżbietę II Orderem Imperium Brytyjskiego.

context: W roku 1966 Hulanicki przeniosła „Bibę” do budynku przy ulicy Kensington Church 19–21, stając się centrum dla każdego kto był zainteresowany nurtem swingujący Londyn. W sklepie pojawiły się aktorki Brigitte Bardot i Mia Farrow wraz z ówczesnym mężem Frankiem Sinatrą. Dzięki lepszej lokalizacji, wysublimowanej, unikalnej atmosferze oraz bogatemu wystrojowi w stylach Art Nouveau i Art déco butik stał się popularnym miejscem zakupów. Prowadząca muzyczny program telewizyjny Ready Steady Go! Cathy McGowan po odkryciu marki, była medialną prekursorką w promowaniu produktów Barbary poprzez noszenie jej ciuchów na wizji, a także zachwycając się nimi w obecności goszczących w audycji gwiazd sceny muzycznej m.in. Cilli Black. Jako młoda dziewczyna Anna Wintour wkroczyła w świat mody jako ekspedientka domu mody „Biba”. Sklep Hulanickiej stał się ulubionym miejscem spotkań i zakupów dla artystów – gwiazd filmowych i muzyków rockowych – takich jak Mick Jagger, David Bowie, czy Marianne Faithfull.
qas: question: Kto jako pierwszy promował tę markę w mediach?
answers: text: Cathy McGowan
answer_end: 505
generative_answer: Cathy McGowan

question: Jako kto w młodości pracowała Anna Wintour?
answers: text: ekspedientka domu mody „Biba”
answer_end: 818
generative_answer: ekspedientka domu mody „Biba”

question: Co wpłynęło na wzrost popularności "Biby"?
answers: text: lepszej lokalizacji, wysublimowanej, unikalnej atmosferze oraz bogatemu wystrojowi w stylach Art Nouveau i Art déco
answer_end: 390
generative_answer: lepsza lokalizacja, wysublimowana, unikalna atmosfera oraz bogaty wystrój w stylach Art Nouveau i Art déco

question: Jak McGowan promowała w mediach projekty marki Hulanicki?
answers: text: poprzez noszenie jej ciuchów na wizji, a także zachwycając się nimi w obecności goszczących w audycji gwiazd sceny muzycznej m.in. Cilli Black
answer_end: 724
generative_answer: poprzez noszenie jej ciuchów na wizji, a także zachwycając się nimi w obecności goszczących w audycji gwiazd sceny muzycznej m.in. Cilli Black

question: Jakie gwiazdy lubiły bywać w "Bibie"?
answers: text: Mick Jagger, David Bowie, czy Marianne Faithfull
answer_end: 997
generative_answer: Mick Jagger, David Bowie, czy Marianne Faithfull
Torpeda Mark 28

Torpeda Mark 28 – amerykańska elektryczna torpeda samonaprowadzająca kalibru 533 mm z czasów II wojny światowej z pasywnym naprowadzaniem akustycznym. Skonstruowana do zwalczania nawodnych okrętów eskorty, Mark 28 (Mk 28) była jedyną samonaprowadzającą się torpedą tego kalibru, użytą przez amerykańską marynarkę wojenną podczas wojny na Pacyfiku w trakcie II wojny światowej. Wyposażona w głowicę bojową o masie 265 kilogramów, torpeda Mk. 28 została czternastokrotnie użyta przez amerykańskie okręty podwodne przeciw japońskim okrętom eskortowym, przy uzyskaniu czterech trafień.
Produkowana w dalszym ciągu po wojnie, w roku 1960 została wycofana ze służby na rzecz Mark 37.

context: W międzyczasie jednak, równoległe studia prowadzone przez HUSL i Bell Labs przekonały inżynierów, że wykonalną jest produkcja torped akustycznych operujących z prędkością 20 węzłów przy użyciu jedynie jednej śruby, co eliminowało w całości problem hałasów generowanych przez przekładnię. Wobec powyższego, zdecydowano się skierować do produkcji nową torpedę Mark 28 na aktualnym etapie jej rozwoju, powierzając jej produkcję przedsiębiorstwu Western Electric, która jeszcze przed zakończeniem wojny dostarczyła marynarce kilkaset sztuk tego pocisku, zbyt późno jednak aby mogły być w znaczącej liczbie użyte bojowo podczas kończącego się już konfliktu.
qas: question: Jaki problem rowiązywało stworzenie torped akustycznych operujących z prędkością 20 węzłów przy użyciu jedynie jednej śruby?
answers: text: hałasów generowanych przez przekładnię
answer_end: 286
generative_answer: hałasów generowanych przez przekładnię

question: Jakie przedsiębiorstwo stało się odpowiedziale za wyprodukowanie Mark 28?
answers: text: Western Electric
answer_end: 458
generative_answer: Western Electric

question: Jak dużo torped tego typu udało się dostarczyć marynarce w trakcie wojny?
answers: text: kilkaset
answer_end: 529
generative_answer: kilkaset

question: Jakie przedsiębiorstwa przejęły produkcję torpedy Mark 28 po zakończeniu wojny?
plausible_answers: text: HUSL i Bell Labs
answer_end: 74
generative_answer: HUSL i Bell Labs

question: Kiedy powstał model torpedy przewyższający skutecznością Mark 28?
plausible_answers: text: jeszcze przed zakończeniem wojny
answer_end: 498
generative_answer: jeszcze przed zakończeniem wojny
Walki o Wyspy Marshalla

Walki o Wyspy Marshalla – szereg kombinowanych operacji desantowych pod ogólnym kryptonimem Operacja Flintlock, przeprowadzonych w styczniu i lutym 1944 roku przez wojska amerykańskie w czasie wojny na Pacyfiku, a mających na celu odebranie z rąk sił japońskich atoli Kwajalein, Majuro i Eniwetok w archipelagu Wysp Marshalla. Siły amerykańskie, podzielone na cztery zespoły uderzeniowe, łatwo pokonały słabo przygotowane i źle dowodzone oddziały japońskie.
Zajęcie kluczowych wysp w archipelagu Wysp Marshalla otwierało Amerykanom drogę do kolejnych celów w archipelagach Marianów, Palau, Filipin i w końcu wysp Iwo Jima i Okinawa. W tym sensie atak na Wyspy Marshalla stanowił ogromny krok naprzód w skokowej taktyce, stosowanej przez Amerykanów w walkach na Pacyfiku.

context: Atol Kwajalein, jako najbardziej (nie licząc Eniwetok) oddalony od istniejących amerykańskich baz lotniczych, w odróżnieniu od pozostałych atoli Wysp Marshalla (patrz w rozdziale "Dodatkowe operacje") aż do grudnia 1943 roku nie był bombardowany. Pierwszego nalotu dokonało osiem Liberatorów B-24 4 grudnia z lotniska w Numea na Nowej Kaledonii, gdzie bazowała 7 Flota Lotnicza, przy czym tylko jeden samolot dotarł do celu i zrzucił kilka bomb burzących na Roi-Namur. Dopiero 21 grudnia nad atol nadleciały cztery Liberatory i cztery samoloty dalekiego rozpoznania PB4Y (te ostatnie wykonały serię pierwszych zdjęć instalacji obronnych na wyspach). W okresie od końca grudnia do końca stycznia 1944 roku zrzucono na wyspy atolu 200 ton bomb, jednak aż do 29 stycznia lotnisko na Roi-Namur było w pełni operacyjne i przyjmowało nowe samoloty z Japonii.
qas: question: Ile jednostek zaatakowało Atol Kwajalein 4 grudnia 1943 roku?
answers: text: osiem
answer_end: 279
generative_answer: osiem

question: Ile jednostek lotniczych zrzuciło bomby na Atol Kwajalein 4 grudnia 1943 roku?
answers: text: jeden
answer_end: 400
generative_answer: jedna

question: Ile ton bomb zostało zrzuconych na wyspy atolu od końca grudnia do końca stycznia 1944 roku?
answers: text: 200
answer_end: 732
generative_answer: 200

question: Jakie lotnisko na wyspach atolu przyjmowało nowe samoloty z Japonii?
answers: text: na Roi-Namur
answer_end: 789
generative_answer: na Roi-Namur

question: Czy Atol Kwajalein był w dalekiej odległości od amerykańskich baz lotniczych? 
answers: text: Atol Kwajalein, jako najbardziej (nie licząc Eniwetok) oddalony od istniejących amerykańskich baz lotniczych
answer_end: 108
generative_answer: tak