USS Conyngham (DD-58)

USS Conyngham (Destroyer No. 58/DD-58) – amerykański niszczyciel typu Tucker zbudowany dla marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych w czasie I wojny światowej. Po wojnie służył w amerykańskiej straży przybrzeżnej. Nazwa okrętu pochodziła od Gustavusa Conynghama.
Stępkę niszczyciela położono w stoczni William Cramp and Sons w Filadelfii w lipcu 1914 roku. Sam okręt został zwodowany w lipcu następnego roku. Okręt miał ponad 96 metrów długości, 9,1 m szerokości, a jego standardowa wyporność wynosiła 1090 długich ton (1110 t). Był uzbrojony w cztery działa kal. 102 mm i osiem wyrzutni torpedowych kal. 533 mm. „Conyngham” był napędzany przez dwie turbiny parowe, które mogły rozpędzić go do prędkości 29,5 węzła.
Po wejściu do służby w styczniu 1916 roku okręt odbył rejsy po Atlantyku i Karaibach. Po tym jak Stany Zjednoczone przystąpiły do I wojny światowej, „Conyngham” wszedł w skład pierwszej eskadry niszczycieli amerykańskich wysłanej na wody europejskie. Patrolował Morze Irlandzkie, bazując w Queenstown. Okręt przeprowadził kilka akcji ratowniczych pasażerów i członków załóg statków zatopionych przez U-Booty. Dowódca jednostki otrzymał pochwałę za akcję, która zakończyła się, jak oceniono w tamtym czasie, prawdopodobnym zatopieniem niemieckiego okrętu podwodnego.
Po powrocie do Stanów Zjednoczonych w grudniu 1918 roku „Conyngham” przeszedł remont w Boston Navy Yard. Pozostawał w ograniczonej służbie (ang. reduced commission) do 1921 roku, tylko z krótkimi epizodami aktywnej służby. Po powrocie do pełnej służby na około rok, został wycofany z niej w czerwcu 1922 roku. W czerwcu 1924 roku „Conyngham” został przekazany amerykańskiej straży przybrzeżnej, by wspomóc tę formację w egzekwowaniu prawa o prohibicji, w ramach tzw. patroli rumowych. Pływał pod nazwą USCGC Conyngham (CG-2) do 1933 roku, gdy został zwrócony marynarce. W tym samym roku okręt został przemianowany na DD-58, by zwolnić nazwę „Conyngham” dla innego niszczyciela. Okręt został sprzedany na złom w sierpniu 1934 roku.

context: Po tym jak amerykański Kongres w lutym 1933 roku przyjął 21. poprawkę do konstytucji znoszącą prohibicję, postanowiono, że okręt powróci do marynarki. 27 maja 1933 roku „Conyngham” dotarł do Philadelphia Navy Yard i został tam wycofany ze służby dziewięć dni później, 5 czerwca. Okręt został przekazany US Navy 30 czerwca. Następnie niszczyciel został przemianowany z USS „Conyngham” na USS DD-58, by zwolnić nazwę „Conyngham” dla nowo wybudowanego niszczyciela. DD-58 pozostał poza służbą (ang. noncommissioned status) do momentu skreślenia go z rejestrów floty 5 lipca 1934 roku. Został sprzedany na złom 22 sierpnia zgodnie z ustaleniami londyńskiego traktatu morskiego.
qas: question: Dokąd dobił niszczyciel w 1933 roku?
answers: text: Philadelphia Navy Yard
answer_end: 213
generative_answer: do Philadelphia Navy Yard

question: Kiedy powrócił do służby po zawieszeniu?
plausible_answers: text: 30 czerwca
answer_end: 321
generative_answer: 30 czerwca

question: Czy okręt zawsze nosił takie samo miano?
answers: text: został przemianowany z USS „Conyngham” na USS DD-58
answer_end: 396
generative_answer: nie

question: Kiedy okręt przestał figurować na liście floty?
answers: text: 5 lipca 1934
answer_end: 575
generative_answer: 5 lipca 1934

question: Co stało się z okrętem w sierpniu 1934 roku?
answers: text: Został sprzedany na złom
answer_end: 606
generative_answer: Został sprzedany na złom