Nowa Zelandia na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1988

Nowozelandzka reprezentacja na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1988 liczyła dziewięcioro sportowców – dwie kobiety i siedmiu mężczyzn – którzy wystąpili w trzech z dwunastu rozegranych dyscyplin. Chorążym reprezentacji był występujący w narciarstwie alpejskim Simon Wi Rutene.
Trójka narciarzy alpejskich po raz drugi brała udział w zawodach tej rangi, wystąpili bowiem cztery lata wcześniej w Sarajewie. Pozostali zawodnicy debiutowali na igrzyskach, był to jednocześnie pierwszy w historii start Nowozelandczyków w biegach narciarskich oraz bobslejach. Najmłodszą reprezentantką Nowej Zelandii była dziewiętnastoletnia biegaczka narciarka Madonna Harris, najstarszym zaś czterdziestojednoletni bobsleista Owen Pinnell.
Nowozelandzki Komitet Olimpijski, powstały w 1911 roku i uznany przez MKOl w roku 1919, po raz pierwszy wysłał zawodników na zimowe igrzyska w 1952 roku, następnie w roku 1960, a od 1968 roku sportowcy z tego kraju regularnie uczestniczą w tych zawodach. Igrzyska w Calgary były zatem ósmym startem Nowozelandczyków – w poprzednich siedmiu występach reprezentanci tego kraju nie zdobyli żadnego medalu.
Z reprezentacją w Calgary przebywał Bruce Sandford, który był rezerwowym w zespole bobsleistów, natomiast w jej składzie zabrakło trojga olimpijczyków z 1984 roku – Christine Grant, Bruce'a Granta i Markusa Hubricha – wyeliminowanych z powodu kontuzji.

context: Jako pierwszy zaprezentował się Simon Wi Rutene 16 lutego w zjeździe zaliczanym do kombinacji. Nie ukończywszy tego przejazdu nie uczestniczył w rozegranych następnego dnia przejazdach slalomowych i nie został sklasyfikowany. Podobnie 21 lutego nie dojechał do mety supergiganta, jednak drugi reprezentant kraju, Mattias Hubrich, uplasował się w tej konkurencji ex aequo na 24. pozycji. Najsłabszy występ Nowozelandczycy zaliczyli w slalomie gigancie 25 lutego, obaj bowiem nie ukończyli zawodów – Wi Rutene w pierwszym przejeździe, Hubrich zaś nie stanął na starcie drugiego. Alpejczycy rywalizację zakończyli rozegranym 27 lutego slalomem. W nim, jako jedynej ukończonej konkurencji, Wi Rutene zanotował najlepszy wynik reprezentacji na tych igrzyskach – w dwóch przejazdach klasyfikował się odpowiednio na 29. i 17. miejscu, które dały mu łącznie siedemnastą lokatę, pięć pozycji niżej z 33. i 23. czasem przejazdów znalazł się zaś Mattias Hubrich. W zawodach, w których uczestniczyli Nowozelandczycy, triumfowali odpowiednio Hubert Strolz, Franck Piccard i dwukrotnie Alberto Tomba.
qas: question: Jak nazywał się drugi reprezentant Nowej Zelandii, oprócz Simona Wi Rutene, na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w 1988 roku?
answers: text: Mattias Hubrich
answer_end: 328
generative_answer: Mattias Hubrich

question: Który z zawodników reprezentujących Nową Zelandię wystąpił jako pierwszy?
answers: text: Simon Wi Rutene
answer_end: 47
generative_answer: Simon Wi Rutene

question: Czy Simon Wi Rutene po swoim pierwszym zjeździe został zaklasyfikowany do kolejnych konkurencji?
answers: text: Nie ukończywszy tego przejazdu nie uczestniczył w rozegranych następnego dnia przejazdach slalomowych i nie został sklasyfikowany
answer_end: 224
generative_answer: nie

question: Którą lokatę otrzymał Wi Rutene po zjeździe 27 lutego?
answers: text: siedemnastą
answer_end: 861
generative_answer: siedemnastą

question: Jacy Nowozelandczycy stanęli na podium zimowych igrzysk olimpijskich? 
plausible_answers: text: Hubert Strolz, Franck Piccard i dwukrotnie Alberto Tomba
answer_end: 1085
generative_answer: Hubert Strolz, Franck Piccard i dwukrotnie Alberto Tomba

context: Jedyną kobietą w gronie nowozelandzkich alpejczyków była Kate Rattray, która wystartowała w trzech konkurencjach. Po raz pierwszy na stoku pojawiła się 22 lutego i w jedynym przejeździe supergiganta zanotowała 28. czas, tracąc do zwyciężczyni – Austriaczki Sigrid Wolf – blisko cztery i pół sekundy. Dwa dni później odbyły się zawody w slalomie gigancie, Rattray po pierwszym przejeździe zajmowała 34. lokatę, drugiego przejazdu jednak nie ukończyła. Podobnie jak cztery lata wcześniej nie została zatem sklasyfikowana. Swój najlepszy wynik na igrzyskach osiągnęła 26 lutego w slalomie – 31. i 21. czas przejazdów dały jej ostatecznie 21. pozycję w klasyfikacji końcowej. W tych dwóch konkurencjach triumfowała Szwajcarka Vreni Schneider.
qas: question: Ile dokładnie sekund dzieliło Kate Rattray do faworytki Sigrid Wolf w 1988 roku?
plausible_answers: text: blisko cztery i pół sekundy
answer_end: 298
generative_answer: blisko cztery i pół sekundy

question: Zjazdu w jakiej kategorii nie udało się ukończyć Kate Rattray 24 lutego 1988 roku?
answers: text: slalomie gigancie
answer_end: 353
generative_answer: slalom gigant

question: Na jakiej pozycji uplasowała się Kate Rattray w klasyfikacji końcowej?
answers: text: 21
answer_end: 637
generative_answer: 21

question: Jak nazywała się zawodnicza zdobywająca najlepsze pozycje w slalomie oraz slalomie gigancie podczas zawodów w 1988 roku?
answers: text: Vreni Schneider
answer_end: 737
generative_answer: Vreni Schneider

question: Ile kobiet występowało w reprezentacji alpejczyków Nowej Zelandii w 1988 roku?
answers: text: Jedyną
answer_end: 6
generative_answer: jedna