Autosan H9

Autosan H9 – seria autobusów lokalnych, międzymiastowych a także miejskich klasy midi produkowanych w latach 1973-2002 w Sanockiej Fabryce Autobusów (SFA), a następnie w zakładach Autosan S.A. w Sanoku. Nieliczne egzemplarze produkowano jeszcze do 2006 roku. Autobus zdobył dużą popularność na rodzimym rynku, szczególnie wśród przedsiębiorstw PKS oraz w mniejszym stopniu szkół nauki jazdy oraz przewoźników prywatnych. Wpłynęła na to prosta i trwała konstrukcja odporna na złą jakość polskich dróg, łatwość napraw i serwisu oraz niska cena.

context: Produkcję seryjną zmodernizowanych autobusów międzymiastowych i turystycznych serii H9 rozpoczęto 6 marca 1980 roku. W stosunku do starszych odmian modele H9-20 (wersja turystyczna) oraz H9-21 (odmiana międzymiastowa) charakteryzowały się wydłużonym o 690 mm (10 000 mm) oraz podwyższonym o 160 mm (3150 mm) nadwoziem. Dodatkowe zmiany nadwozia dotyczyły likwidacji okien bocznych w tylnych słupkach oraz pasie nadokiennym. Modele te dostosowane zostały do przewozu 41 pasażerów na miejscach siedzących w przypadku wersji H9-20 lub 51 pasażerów z czego 39 na fotelach w Autosanie H9-21. Ściany boczne oraz sufit wnętrza autobusu wykończone zostały płytami laminatowymi. Ściana przednia pokryta została wykładziną skóropodobną, natomiast do wykończenia podłogi z blachy stalowej zastosowano wykładzinę typu tarafleks. Przestrzeń pasażerska ogrzewana była przez agregat wodny oraz elektryczne nagrzewnice. Wentylację zapewniały otwory wentylacyjne w ścianie czołowej pojazdu, klapy dachowe oraz otwierane górne części okien bocznych. Do napędu zastosowano zmodernizowany, turbodoładowany silnik Andoria 6CT107/A3 (później 6CT107/A6/7) o pojemności skokowej 6540 cm³ i mocy maksymalnej 110 kW (150 KM), który od 1981 roku stanowiła również źródło napędu autobusu H9-35. Silnik ten zblokowany był z 5-biegową, manualną skrzynią biegów S5-45. Dzięki modyfikacji układu wydechowego udało się ograniczyć hałas wewnątrz autobusu. Oprócz tego zmodernizowano wiele innych elementów autobusu. Zastosowano sterowane hydraulicznie sprzęgło, obrotomierz, zawiasy wewnętrzne klap bagażników podpodłogowych i komory silnika, nową spawaną podłogę oraz zmieniono konstrukcję niektórych elementów dachu.
qas: question: Jak różniły się wymiary nadwozia międzymiastowych i turystycznych serii H9 w stosunku do poprzednich odmian autobusów?
answers: text: wydłużonym o 690 mm (10 000 mm) oraz podwyższonym o 160 mm (3150 mm)
answer_end: 307
generative_answer: wydłużone o 690 mm (10 000 mm) oraz podwyższone o 160 mm (3150 mm)

question: Jakie zmiany wprowadzono w nadwoziu tych autobusów, poza ich wymiarami?
answers: text: likwidacji okien bocznych w tylnych słupkach oraz pasie nadokiennym
answer_end: 422
generative_answer: zlikwidowano okna boczne w tylnych słupkach oraz pasie nadokiennym

question: W jaki sposób autobus w wersji H9-20 był w stanie przetransportować trzydziestu dziewięciu pasażerów?
plausible_answers: text: na fotelach
answer_end: 567
generative_answer: na fotelach

question: Jak wykończona została przednia ściana autobusów międzymiastowych i turystycznych serii H9?
answers: text: pokryta została wykładziną skóropodobną
answer_end: 725
generative_answer: pokryta została wykładziną skóropodobną

question: W jaki sposób ogrzewano przestrzeń pasażerską autobusów międzymiastowych i turystycznych serii H9?
answers: text: przez agregat wodny oraz elektryczne nagrzewnice
answer_end: 902
generative_answer: przez agregat wodny oraz elektryczne nagrzewnice