Siarhiej Antonczyk

Siarhiej Antonawicz Antonczyk (biał. Сяргей Антонавіч Антончык, ros. Сергей Антонович Антончик, Siergiej Antonowicz Antonczik; ur. 1 kwietnia 1956 w Pleszczenicach) – białoruski polityk, działacz robotniczy i związkowy, w latach 1990–1996 deputowany do Rady Najwyższej Białoruskiej SRR / Rady Najwyższej Republiki Białorusi XII kadencji; członek Opozycji BNF – frakcji parlamentarnej organizacji Białoruski Front Ludowy (Biełaruski Narodny Front) – o charakterze antykomunistycznym i niepodległościowym. Antonczyk był autorem przedstawionego w 1994 roku sprawozdania o korupcji w otoczeniu prezydenta Alaksandra Łukaszenki i premiera Michaiła Czyhira, którego publikacja w prasie została zabroniona przez prezydenta. Gazety ukazały się wówczas z „białymi plamami”, co uważane jest za jeden z pierwszych jawnych przykładów łamania zasad demokracji i praworządności przez Łukaszenkę.

context: Podczas kampanii wyborczej w 2001 roku Siarhiej Antonczyk stawiał na poparcie związków zawodowych oraz kładł nacisk na pracę wśród elektoratu Łukaszenki. Liczył na to, że uda mu się „uzdrowić” 15–20% wyborców, którzy deklarowali oddanie głosu na dotychczasowego przywódcę państwa. Według Antonczyka opozycja tego nie dokonała, licząc na zwycięstwo przy pomocy swoich wyborców. W razie zwycięstwa w wyborach prezydenckich Siarhiej Antonczyk deklarował przeprowadzenie na szeroką skalę reform ekonomicznych. Sukcesu białoruskiej gospodarki upatrywał w przekazaniu jej w ręce młodych i prężnych profesjonalistów. Drugim punktem jego planu było zmniejszenie zależności od Federacji Rosyjskiej na rzecz Unii Europejskiej. Trzecim i ostatnim – unieważnienie dotychczasowych antynarodowych ustaw.
qas: question: Czy chciał uniezależnić kraj od Rosji?
answers: text: Drugim punktem jego planu było zmniejszenie zależności od Federacji Rosyjskiej
answer_end: 688
generative_answer: tak

question: Czy chciał, aby Białoruś weszła do Unii Europejskiej?
plausible_answers: text: Drugim punktem jego planu było zmniejszenie zależności od Federacji Rosyjskiej na rzecz Unii Europejskiej
answer_end: 715
generative_answer: tak

question: Dlaczego, według niego, opozycja nie podjęła wysiłku przekonania do siebie wyborców Łukaszenki?
answers: text: licząc na zwycięstwo przy pomocy swoich wyborców
answer_end: 375
generative_answer: liczyła na zwycięstwo przy pomocy swoich wyborców

question: W kim upatrywał szansy dla rozwoju białoruskiej gospodarki?
answers: text: młodych i prężnych profesjonalistów
answer_end: 608
generative_answer: młodych i prężnych profesjonalistach

question: Szacował, że ile procent wyborców Łukaszenki może przekonać do zmiany zdania?
answers: text: 15–20%
answer_end: 199
generative_answer: 15–20%

context: Rok po prezentacji przez Alaksandra Łukaszenkę raportu na temat korupcji, Siarhiej Antonczyk przygotował drugie, własne sprawozdanie o podobnym charakterze. 20 grudnia 1994 roku przedstawił w Radzie Najwyższej raport na temat korupcji, współpracy z mafią i nielegalnych transakcji handlowych dokonywanych przez najbliższych współpracowników prezydenta Alaksandra Łukaszenki oraz członków rządu Michaiła Czyhira. W swoim sprawozdaniu Antonczyk przedstawił prezydenta jako główne źródło korupcji, oskarżając go o świadome wprowadzenie skorumpowanych ludzi do polityki. Premier Czyhir został oskarżony o pranie brudnych pieniędzy, a szef Administracji Prezydenta Leanid Sinicyn – o nieuczciwe korzyści finansowe. Zaraz po odczycie Sinicyn i wielu innych wymienionych w raporcie polityków ogłosiło z trybuny, że podają się do dymisji, jednak w rzeczywistości żaden z nich tego nie uczynił. Rada Najwyższa skierowała sprawę do prokuratora generalnego Wasila Szaładonaua, który jednak uznał, że nie ma podstaw do podejmowania dalszych działań. Wbrew decyzji Rady Najwyższej Łukaszenka wydał rozporządzenie zabraniające publikacji sprawozdania w prasie. Z polecenia Łukaszenki na dziennikarzy naciskał Alaksandr Fiaduta. Gazety wykonały polecenie, ale wyszły z „białymi plamami” – pustymi polami w miejscu, gdzie miało zostać wydrukowane sprawozdanie – aby zademonstrować, że były naciskane politycznie. Redaktorzy, którzy nie podporządkowali się woli prezydenta, niebawem stracili pracę. Wkrótce potem szef administracji prezydenta Iwan Ciciankou wytoczył Antonczykowi proces o naruszenie dobrego imienia i godności. Antonczyk proces przegrał, a jego majątek został częściowo skonfiskowany.
qas: question: Czego dotyczyło sprawozdanie przygotowane przez Łukaszenkę?
answers: text: korupcji
answer_end: 72
generative_answer: korupcji

question: Jakie elementy doniesienia wymienił w 1994 roku Antonczyk?
answers: text: korupcji, współpracy z mafią i nielegalnych transakcji handlowych
answer_end: 291
generative_answer: korupcję, współprace z mafią, nielegalne transakcje handlowe

question: Jakie zarzuty padły pod adresem Prezydenta Czyhira?
plausible_answers: text: Premier Czyhir został oskarżony o pranie brudnych pieniędzy, a szef Administracji Prezydenta Leanid Sinicyn – o nieuczciwe korzyści finansowe
answer_end: 708
generative_answer: Premier Czyhir został oskarżony o pranie brudnych pieniędzy, a szef Administracji Prezydenta Leanid Sinicyn – o nieuczciwe korzyści finansowe

question: Jaką niespełnioną obietnicę polityczną złożył Sinicyn?
answers: text: podają się do dymisji
answer_end: 829
generative_answer: Podanie się do dymisji

question: Jaki był powód powstania "białych plam" w gazetach?
answers: text: miało zostać wydrukowane sprawozdanie
answer_end: 1343
generative_answer: miało tam zostać wydrukowane sprawozdanie