enelpol/poquad huggingface dataset:
In Flames

In Flames – szwedzki zespół muzyczny założony w 1990 roku w Göteborgu przez gitarzystę oraz jej lidera – Jespera Strömblada. In Flames razem z grupami Dark Tranquillity oraz At the Gates zapoczątkował nowy gatunek w muzyce znany obecnie jako melodic death metal. Grupa zaczęła zdobywać popularność po wydaniu w 1995 minialbumu Subterranean, uzyskując kontrakt z wytwórnią Nuclear Blast. Do tej pory zespół wydał dwanaście albumów studyjnych, natomiast A Sense of Purpose, wydany 4 kwietnia 2008 zadebiutował na 28. miejscu listy sprzedaży Billboard 200 w Stanach Zjednoczonych. Łączny nakład sprzedanych albumów grupy przekroczył 2 000 000 egzemplarzy.

context: W 1997 roku muzycy z In Flames nagrali i wydali swoją trzecią płytę, Whoracle. Podobnie jak The Jester Race została nagrana w Studio Fredman przy pomocy Fredrika Nordströma. Po nagraniu albumu Glenn Ljungström oraz Johan Larsson nieoczekiwanie ogłosili swoje odejście z zespołu. Na czas trasy koncertowej z zespołem Dimmu Borgir ich miejsca zajęli Niklas Engelin (gitara) oraz Peter Iwers (bas). Po zakończeniu trasy obaj na stałe dołączyli do grupy. W nowym składzie In Flames odbył trasę koncertową po Europie oraz zagrał swoje dwa pierwsze koncerty w Japonii. Pod koniec tej trasy (1998) Engelin opuścił zespół.
qas: question: W którym roku stworzono Whoracle?
answers: text: 1997
answer_end: 6
generative_answer: 1997

question: Kto odszedł z zespołu po wydaniu Whoracle?
answers: text: Glenn Ljungström oraz Johan Larsson
answer_end: 228
generative_answer: Glenn Ljungström oraz Johan Larsson

question: Na jakim instrumencie gra Peter Iwers?
answers: text: bas
answer_end: 393
generative_answer: bas

question: W którym roku In Flames zagrał po raz pierwszy w Japonii?
plausible_answers: text: 1998
answer_end: 589
generative_answer: 1998

question: Kto jako ostatni z muzyków opuścił In Flames?
plausible_answers: text: Engelin
answer_end: 598
generative_answer: Engelin
Kamp (estetyka)

Kamp (także camp) – konwencja stylistyczna przypisująca pewnym rzeczom wartość dlatego, że są w złym guście, lub z powodu ich wymowy ironicznej. Jako część antyuniwersyteckiej obrony kultury popularnej w latach 60. XX wieku, estetyka kampu stała się popularna razem z szeroko upowszechniającymi się postmodernistycznymi poglądami na kulturę.

context: W 1964 roku Susan Sontag opublikowała głośny esej Notes on Camp, w którym zawarła refleksje na temat zjawiska kampu oraz kampowego pojmowania „złej sztuki” – kiczu. Istotą kampu według Sontag jest umiłowanie tego, co nienaturalne, a więc wszelkiej sztuczności i przesady. To rodzaj estetyzmu, czy raczej estetycznego sposobu widzenia, który nie widzi świata w kategoriach piękna, lecz w kategoriach sztuczności i stylizacji. Istnieje jednak nie tylko kampowy sposób patrzenia na rzeczy; można go rozpoznać w przedmiotach i wytworach kultury, a nawet w zachowaniach.
qas: question: Co jest kluczowym aspektem kampu, zdaniem autorki eseju Notes on Camp?
answers: text: umiłowanie tego, co nienaturalne, a więc wszelkiej sztuczności i przesady
answer_end: 270
generative_answer: umiłowanie tego, co nienaturalne, a więc wszelkiej sztuczności i przesady

question: Jak nazywała się praca Susan Sontah poruszająca zjawisko kampu?
answers: text: Notes on Camp
answer_end: 63
generative_answer: Notes on Camp

question: Co stanowiło treść znanego eseju autorstwa Susan Sontah?
answers: text: refleksje na temat zjawiska kampu oraz kampowego pojmowania „złej sztuki” – kiczu
answer_end: 163
generative_answer: refleksje na temat zjawiska kampu oraz kampowego pojmowania „złej sztuki” – kiczu

question: Przez pryzmat jakich kategorii odbierany jest świat za pośrednictwem kampu, zdaniem Susan Sontah?
answers: text: sztuczności i stylizacji
answer_end: 423
generative_answer: sztuczności i stylizacji

question: Czy istotnym elementem kiczu jest zdaniem Susan Sontah doświadczanie świata przez pryzmat jego piękna?
plausible_answers: text: To rodzaj estetyzmu, czy raczej estetycznego sposobu widzenia, który nie widzi świata w kategoriach piękna, lecz w kategoriach sztuczności i stylizacji
answer_end: 423
generative_answer: nie
75 mm armata wz. 1902/26

75 mm armata polowa wz. 1902/26 (prawosławna lub putiłówka) – armata polowa z okresu międzywojennego, powstała w Polsce poprzez modyfikacje rosyjskich armat wz. 1902. Głównym celem modyfikacji było przekalibrowanie armat do kalibru 75 mm, aby wykorzystywały one tę samą amunicję, co armaty wz. 1897. Armaty wz. 1902/26 w latach 30. XX wieku stanowiły podstawowe uzbrojenie dywizjonów artylerii konnej Wojska Polskiego, a także były wykorzystywane jako uzbrojenie pociągów pancernych oraz plutonów artylerii piechoty.

context: W starciach z niemieckimi czołgami armaty wz. 1902/26 okazały się bronią bardzo dobrą. Do celów przeciwpancernych najlepiej sprawdzały się granaty stalowe wz. 1915 lub wz. 1917. W przypadku tej amunicji często wystarczył sam wybuch w pobliżu pojazdu, aby go poważnie uszkodzić lub zniszczyć. Największą bitwą, podczas której użyto armat wz. 1902/26 jako broni przeciwpancernej była bitwa pod Mokrą. W rejonie tej wsi 1 września naprzeciwko siebie stanęły Wołyńska Brygada Kawalerii (z 2 Dywizjonem Artylerii Konnej w składzie) oraz 4. Dywizja Pancerna. Podczas bitwy 2 Dywizjon Artylerii Konnej zniszczył kilkadziesiąt niemieckich pojazdów.
qas: question: Czy armaty wz. 1902/26 były skuteczne?
answers: text: wz. 1902/26 okazały się bronią bardzo dobrą
answer_end: 85
generative_answer: tak

question: Jakich typów granatów używano przeciwpancernie?
answers: text: wz. 1915 lub wz. 1917
answer_end: 176
generative_answer: wz. 1915 lub wz. 1917

question: Czy granat musiał uderzyć w cel by go zniszczyć?
answers: text: wystarczył sam wybuch w pobliżu pojazdu
answer_end: 249
generative_answer: nie

question: W jakiej wyłącznie bitwie użyto armat wz. 1902/26 przeciwpancernie?
plausible_answers: text: pod Mokrą
answer_end: 397
generative_answer: pod Mokrą

question: Jakie wojska zmierzyły się pod Mokrą?
answers: text: Wołyńska Brygada Kawalerii (z 2 Dywizjonem Artylerii Konnej w składzie) oraz 4. Dywizja Pancerna
answer_end: 551
generative_answer: Wołyńska Brygada Kawalerii (z 2 Dywizjonem Artylerii Konnej w składzie) oraz 4. Dywizja Pancerna
Miodowe lata

Miodowe lata – polski serial komediowy emitowany na antenie telewizji Polsat od 13 października 1998 roku do 20 grudnia 2003, oparty na amerykańskim oryginale zatytułowanym The Honeymooners i Jackie Gleason Show.
Odcinki serialu nagrywane były w Teatrze Żydowskim w Warszawie, na obrotowej scenie, dzięki której możliwa była szybka zmiana scenografii pomiędzy scenami.
W skład serialu wchodzą zarówno adaptacje oryginalnych, amerykańskich scenariuszy (The Honeymooners – Classic 39: odcinki 1, 3–32, 34–35, 37–39, 46, 50, The Honeymooners – The Lost Episodes: 2, 33, 36, 41–42, 44, 47–49, 51–54, 56–57, 59–60, 70–71, 74, 78–80, 83–84, 90), jak i odcinki autorskie (pozostałe).
Serial doczekał się 17–odcinkowej kontynuacji serialu pod tytułem Całkiem nowe lata miodowe, która została wyemitowana jesienią 2004 roku, w nieco zmienionej konwencji.

context: Czołówka serialu przedstawia kierującego tramwajem (13N nr 494+569) linii 18 Karola Krawczyka, który rzuca Tadeuszowi Norkowi kanapkę do otworu kanalizacyjnego. Następne ujęcia pokazują ich żony oraz kabinę motorniczego. Wszyscy główni bohaterowie spotykają się, a następnie wracają do domu. Całości towarzyszy muzyka z katarynki (była charakterystycznym elementem produkcji) – serialowe postacie bardzo często nuciły lub gwizdały melodię z czołówki. W odcinkach nieadaptowanych (polskiego autorstwa) w scenie rozmowy dwóch głównych bohaterów w tramwaju pojawia się plansza z autorami scenariusza. Brakuje jej natomiast w odcinkach adaptowanych, w których odpowiednia informacja znajduje się w napisach końcowych.
qas: question: Co Krawczyk podaje Norkowi podczas sekwencji otwierającej Miodowe Lata?
answers: text: kanapkę
answer_end: 133
generative_answer: kanapkę

question: Z jakiego urządzenia pochodzi podkład muzyczny do czołówki?
answers: text: katarynki
answer_end: 329
generative_answer: katarynki

question: Czy bohaterom serialu zdarza się nucić muzykę wykorzystaną w czołówce Miodowych Lat?
answers: text: serialowe postacie bardzo często nuciły lub gwizdały melodię z czołówki
answer_end: 449
generative_answer: tak

question: W którym momencie adaptowanych odcinków pojawiają się nazwiska autorów scenariusza?
answers: text: w napisach końcowych
answer_end: 712
generative_answer: w napisach końcowych

question: Tadeusz Norek jest motorniczym tramwaju o jakim numerze linii?
plausible_answers: text: 18
answer_end: 76
generative_answer: 18
Dobrosława Miodowicz-Wolf

Dobrosława Miodowicz-Wolf, pseud. Mrówka (ur. 18 sierpnia 1953 w Krakowie, zm. 10 sierpnia 1986 na K2) – polska alpinistka i himalaistka, etnograf, pracowniczka Muzeum Etnograficznego w Warszawie. Córka polityka i działacza związkowego Alfreda Miodowicza oraz siostra polityka Konstantego Miodowicza, żona wspinacza Jana Wolfa. Zginęła w Karakorum podczas zejścia po próbie zdobywania szczytu K2.
Była instruktorem taternickim, od 1983 również trenerem alpinizmu.

context: W Alpach Miodowicz-Wolf wspinała się od 1976, kiedy dokonała drugiego przejścia drogą Guillota na Mont Blanc du Tacul. W tymże roku przeszła też drogę Philipp-Flamm na północno-zachodniej ścianie Punta Tissi w Dolomitach. W 1978 pokonała drogę Coturiera na północnej ścianie Aiguille Verte (z B. Sienicką-Kalmusową), z Maciejem Berbeką przeszła drogę Voie Major na wschodniej ścianie Mont Blanc. W kolejnym roku w ciągu czterech dni przeszła Drogę przewodników na północnej ścianie Petit Dru, zaś w Dolomitach pokonała Vinatzer na południowej ścianie Marmolada di Rocca oraz Via Paolo VI na Filarze Tofany.
qas: question: Gdzie położona była trasa Philipp-Flamm?
answers: text: na północno-zachodniej ścianie Punta Tissi w Dolomitach
answer_end: 220
generative_answer: na północno-zachodniej ścianie Punta Tissi w Dolomitach

question: Jaki alpinista towarzyszył jej w spinaczce trasą Voie Major?
answers: text: Maciejem Berbeką
answer_end: 335
generative_answer: Maciej Berbeka

question: Jakie trasy znalazły się na liście jej alpinistycznych osiągnięć w 1978 roku?
answers: text: przeszła Drogę przewodników na północnej ścianie Petit Dru, zaś w Dolomitach pokonała Vinatzer na południowej ścianie Marmolada di Rocca oraz Via Paolo VI na Filarze Tofany
answer_end: 605
generative_answer: przeszła Drogę przewodników na północnej ścianie Petit Dru, zaś w Dolomitach pokonała Vinatzer na południowej ścianie Marmolada di Rocca oraz Via Paolo VI na Filarze Tofany

question: Jaką trasę udało jej się pokonać wraz z alpinistką o nazwisku Sienicka-Kalmusowa?
answers: text: drogę Coturiera na północnej ścianie Aiguille Verte
answer_end: 289
generative_answer: drogę Coturiera na północnej ścianie Aiguille Verte

question: W jakich górach rozpoczęła swoją karierę związaną ze wspinaczką?
plausible_answers: text: Alpach
answer_end: 8
generative_answer: Alpach
Czubajka kania

Czubajka kania (Macrolepiota procera (Scop.) Singer) – gatunek grzybów należący do rodziny pieczarkowatych (Agaricaceae).

context: Czubajkę kanię łatwo uprawiać w ogrodzie. Preferuje miejsca słoneczne lub lekko zacienione i obniżenia terenu, w których zbiera się woda spływowa. Uprawia się ją na płytkiej pryzmie z odpadów drewnianych, trocin i liści, którą należy regularnie zasilać dodatkową biomasą, np. skoszoną trawą, gałęziami itp. Grzybnię zaszczepia się na pryzmie przy użyciu zarodników zebranych bezpośrednio z dojrzałych kapeluszy lub poprzez dolne części trzonu, zawierające fragmenty grzybni. Czubajka kania jest też przyjazna mrówkom i można w ten sam sposób zaszczepiać mrowiska gatunków z rodzaju Formica.
qas: question: Czy Czubajka Kania wymaga specjalnych warunków upraw?
answers: text: Czubajkę kanię łatwo uprawiać w ogrodzie
answer_end: 40
generative_answer: nie

question: Jakie są optymalne warunki dla Czubajki Kani?
answers: text: miejsca słoneczne lub lekko zacienione i obniżenia terenu
answer_end: 109
generative_answer: miejsca słoneczne lub lekko zacienione i obniżenia terenu

question: Co może stanowić uzupełnienie biomasy dla Czubajki Kani?
answers: text: skoszoną trawą, gałęziami
answer_end: 301
generative_answer: Skoszona trawa, gałęzie

question: Jaki gatunek mrówek nie jest przyjazny dla Czubajki Kani?
plausible_answers: text: z rodzaju Formica
answer_end: 589
generative_answer: z rodzaju Formica

question: Z jakich elementów Czubajki Kani pozyskuje się materiał do rozrodu grzyba?
answers: text: z dojrzałych kapeluszy lub poprzez dolne części trzonu
answer_end: 442
generative_answer: z dojrzałych kapeluszy lub poprzez dolne części trzonu
Transport kolejowy w Koninie

Początki kolei w Koninie sięgają pierwszej dekady XX wieku, kiedy to w ówczesnej wsi Gosławice powstała wąskotorowa linia kolejowa dowożąca buraki do Cukrowni Gosławice. W obecnych granicach miasta znajduje się jedna stacja i osiem przystanków normalnotorowych, z czego tylko jeden obsługuje pasażerów. Przez stację Konin przebiega międzynarodowa linia kolejowa E 20 (Berlin – Moskwa).

context: Pięć lat po rozbiórce torów wąskotorowych, rozpoczęto działania mające na celu ponowne połączenie koleją północnej części regionu z centrum Konina. Do połowy 1974 roku otwarto jednotorową, niezelektryfikowaną linię kolejową ze stacji Konin na północ, przez ówczesne miejscowości Maliniec, Gosławice, Pątnów do Kazimierza Biskupiego. 15-kilometrowa normalnotorowa linia oznaczona przez PKP numerem 388 miała na celu dowóz pracowników do odkrywek KWB Konin, elektrowni Konin i Pątnów, huty aluminium oraz Fabryki Urządzeń Górnictwa Odkrywkowego.
qas: question: Co miały na celu prace przeprowadzone kilka lat po demontażu linii wąskotorowej?
answers: text: ponowne połączenie koleją północnej części regionu z centrum Konina
answer_end: 146
generative_answer: ponowne połączenie koleją północnej części regionu z centrum Konina

question: Jak przebiegała trasa linii, która została włączona do użytku w pierwszej połowie 1974 roku?
answers: text: ze stacji Konin na północ, przez ówczesne miejscowości Maliniec, Gosławice, Pątnów do Kazimierza Biskupiego
answer_end: 331
generative_answer: ze stacji Konin na północ, przez ówczesne miejscowości Maliniec, Gosławice, Pątnów do Kazimierza Biskupiego

question: Do jakich lokalizacji miała dowozić robotników linia nr 388?
answers: text: odkrywek KWB Konin, elektrowni Konin i Pątnów, huty aluminium oraz Fabryki Urządzeń Górnictwa Odkrywkowego
answer_end: 542
generative_answer: odkrywek KWB Konin, elektrowni Konin i Pątnów, huty aluminium oraz Fabryki Urządzeń Górnictwa Odkrywkowego

question: Jaki numer nosiła wąskotorowa linia rozmontowana przed 1974 rokiem?
plausible_answers: text: 388
answer_end: 400
generative_answer: 388
Kodeks 087

Kodeks 087 (Gregory-Aland no. 087), ε 27 (von Soden) – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, paleograficznie datowany na VI wiek. Dwie karty kodeksu przechowywane są w Rosyjskiej Bibliotece Narodowej w Petersburgu, pozostałe w Klasztorze Świętej Katarzyny na Synaju. Rękopis zachował się we fragmentarycznej kondycji, poszczególne jego partie odkrywane były kilkakrotnie na Synaju.
Rękopis cytowany jest w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu, a jego tekst zaliczany jest do II kategorii Alanda.

context: Kodeks został odkryty przez arcybiskupa Porfiriusza (Uspienskiego), podczas jego wizyty na Synaju. Przywiózł on jedną kartę kodeksu do Petersburga w 1858 roku (zawiera tekst J 18,29-35). Inną kartę kodeksu przywiózł Tischendorf w 1859 roku (zawiera tekst Mt 21,19-24). Tischendorf zbadał przywiezioną przez siebie kartę i sporządził krótki jej opis. Tischendorf cytuje kodeks w VII wydaniu swego Nowego Testamentu (oznacza przy pomocy siglum N). Kartę tę badał następnie Eduard de Muralt, który zacytował dwa jej warianty tekstowe (ΧΧΙ,19 – ΧΡΗΜΑΗΣΥ ΚΕΚΑΙ; 23 – ΥΜΙΝΕΡΩ ΕΝ ΠΟΙΑ).
qas: question: W jakich okolicznościach Porifiriusz natrafił na Kodeks 087?
answers: text: podczas jego wizyty na Synaju
answer_end: 97
generative_answer: podczas jego wizyty na Synaju

question: Jaki duchowny odnalazł Kodeks 087?
answers: text: arcybiskupa Porfiriusza
answer_end: 51
generative_answer: arcybiskup Porifiriusz

question: Czy arcybiskup Porifiriusz przetransportował cały kodeks do Petersburga?
answers: text: Przywiózł on jedną kartę kodeksu do Petersburga w 1858 roku
answer_end: 158
generative_answer: nie

question: Jaki fragment pisma znajduje się na karcie Kodeksu 087 przewiezionego do Tischendorf?
plausible_answers: text: tekst Mt 21,19-24
answer_end: 266
generative_answer: tekst Mt 21,19-24

question: W jakim tekście treść Kodeksu 087 przytaczana jest przez Tischendorfa?
answers: text: VII wydaniu swego Nowego Testamentu
answer_end: 413
generative_answer: VII wydaniu jego Nowego Testamentu
Krążowniki lekkie typu Swietłana

Krążowniki typu Swietłana – typ rosyjskich, następnie radzieckich krążowników lekkich.
Budowę czterech okrętów tego typu rozpoczęto jeszcze przed I wojną światową dla marynarki wojennej Imperium Rosyjskiego, lecz z powodu wojny i sytuacji wewnętrznej w Rosji, dopiero w 1928 roku ukończono tylko jeden okręt dla marynarki ZSRR – „Profintern”, przemianowany później na „Krasnyj Krym”. Dwa okręty przebudowano na zbiornikowce, a ostatniego nie ukończono.
Pochodnym typem były większe krążowniki typu Admirał Nachimow, w części literatury zaliczane również do typu Swietłana. Były to jedyne typy lekkich krążowników carskiej Rosji.

context: Kazamatowe rozmieszczenie artylerii na krążownikach było rzadkością już w momencie ich projektowania. W toku wojny z kolei pojawiły się brytyjskie krążowniki uzbrojone w znacznie bardziej racjonalnie rozmieszczone działa 152 mm, z możliwością strzelania wszystkich dział na obie burty. W efekcie, na skutek długiej budowy i ukończenia według pierwotnego projektu, w momencie wejścia do służby typ Swietłana był już zdecydowanie przestarzały, posiadając w szczególności nieracjonalnie rozmieszczone uzbrojenie, o stosunkowo małym kalibrze. Nowo budowane w okresie międzywojennym krążowniki były też na ogół szybsze. Niemniej jednak, „Krasnyj Krym” pełnił użyteczną służbę podczas II wojny światowej, będąc używany do wspierania operacji lądowych i amfibijnych. Nie spotykał się przy tym z przeciwnikami na morzu z uwagi na brak większych okrętów wroga na Morzu Czarnym.
qas: question: Dlaczego krążowniki tego typu były przestarzałe od początku swojego istnienia?
answers: text: na skutek długiej budowy i ukończenia według pierwotnego projektu
answer_end: 362
generative_answer: na skutek długiej budowy i ukończenia według pierwotnego projektu

question: Jaka właściwość brytyjskich okrętów była główną przyczyną ich przestarzałej natury?
plausible_answers: text: nieracjonalnie rozmieszczone uzbrojenie, o stosunkowo małym kalibrze
answer_end: 537
generative_answer: nieracjonalnie rozmieszczone uzbrojenie, o stosunkowo małym kalibrze

question: W jakim celu wykorzystywano krążownik „Krasnyj Krym” w trakcie drugiej wojny światowej?
answers: text: do wspierania operacji lądowych i amfibijnych
answer_end: 758
generative_answer: do wspierania operacji lądowych i amfibijnych

question: Dlaczego w ramach służby podczas II wojny światowej „Krasnyj Krym” nie natrafiał na morzu na żadnych przeciwników?
answers: text: z uwagi na brak większych okrętów wroga na Morzu Czarnym
answer_end: 867
generative_answer: z uwagi na brak większych okrętów wroga na Morzu Czarnym

question: Czy żaden z krążowników typu Swietłana nie brał aktywnego udziału w drugiej wojnie światowej?
answers: text: Niemniej jednak, „Krasnyj Krym” pełnił użyteczną służbę podczas II wojny światowej
answer_end: 697
generative_answer: nie
Watatsumi

Watatsumi (jap. 海神・綿津見 Bóg Mórz), znany również jako Ryūjin (jap. 龍神 Smoczy Bóg) – władca mórz i oceanów w mitologii japońskiej. Mieszkał w znajdującym się na dnie morza Ryūgū-jō (jap. 龍宮城 Smoczy Pałac), gdzie trzymał cudowną perłę, za pomocą której mógł kontrolować przypływy i odpływy. Według Nihon-shoki był dzieckiem Izanami i Izanagiego, w późniejszych legendach został utożsamiony z postacią boga-smoka Ryūjina. Córki władcy mórz zostały żonami dzieci Ninigiego, dzięki czemu potomkowie Amaterasu nie musieli siłą podporządkowywać sobie podwodnego świata.

context: Pewnego dnia do pałacu Watatsumiego zawitał Hoori, syn Ninigiego, który szukał w głębinach zaginionego haczyka starszego brata Hoderiego. Potomek Amaterasu zakochał się w Toyotama-hime i ożenił się z nią. Według Nihon-shoki władca mórz chciał sprawdzić kandydata do ręki córki, czy rzeczywiście jest on potomkiem bogów niebiańskich. Przygotował dla niego specjalne trzystopniowe siedzisko i przyglądał się, czy zalotnik będzie potrafił usiąść na nim zgodnie z zasadami niebiańskiej etykiety. Syn Ninigiego bez problemu sprostał temu zadaniu – najpierw na pierwszym stopniu oczyścił swoje stopy, na następnym pochylił się i oparł ręce, a potem usiadł dostojnie na ostatnim podwyższeniu. Widząc to Watatsumi nie miał już wątpliwości co do pochodzenia zięcia i zgodził się wydać mu córkę za żonę.
qas: question: W jaki sposób Watatsumi miał sprawdzić, czy jego przyszły zięć nie oszukuje co do swojego pochodzenia?
answers: text: Przygotował dla niego specjalne trzystopniowe siedzisko i przyglądał się, czy zalotnik będzie potrafił usiąść na nim zgodnie z zasadami niebiańskiej etykiety
answer_end: 490
generative_answer: przygotował dla niego specjalne trzystopniowe siedzisko i przyglądał się, czy zalotnik będzie potrafił usiąść na nim zgodnie z zasadami niebiańskiej etykiety

question: W jaki sposób jego przyszły zięć zajął miejsce na przygotowanym krześle?
answers: text: najpierw na pierwszym stopniu oczyścił swoje stopy, na następnym pochylił się i oparł ręce, a potem usiadł dostojnie na ostatnim podwyższeniu
answer_end: 684
generative_answer: najpierw na pierwszym stopniu oczyścił swoje stopy, na następnym pochylił się i oparł ręce, a potem usiadł dostojnie na ostatnim podwyższeniu

question: Czego władcą był Watatsumi?
answers: text: mórz
answer_end: 235
generative_answer: mórz

question: Z kim spokrewniony miał być mąż Toyotame-hime?
answers: text: bogów niebiańskich
answer_end: 331
generative_answer: bogami niebiańskimi

question: W jaki sposób Hoori trafił do pałacu Watatsumiego?
answers: text: szukał w głębinach zaginionego haczyka starszego brata Hoderiego
answer_end: 136
generative_answer: szukał w głębinach zaginionego haczyka starszego brata Hoderiego