Konin (stacja kolejowa)

Konin – węzłowa stacja kolejowa w centrum prawobrzeżnej części Konina, przy ulicy Kolejowej 1. Koniński dworzec jest jednym z sześciu najważniejszych dworców w województwie wielkopolskim, według klasyfikacji PKP ma kategorię dworca regionalnego.
W roku 2018 stacja obsługiwała ok. 1700 pasażerów na dobę.
Po remoncie peronów i torów na stacji pozostały 2 perony, 4 krawędzie peronowe i 4 tory peronowe.

context: Na początku lat 60. rozpoczęto proces elektryfikacji linii Poznań – Konin – Warszawa: we wrześniu 1962 roku przyjechał do Konina pierwszy pociąg elektryczny, a w połowie 1964 roku możliwe było połączenie pociągiem z trakcją elektryczną z Poznaniem. Między 1962 a 1964 rokiem w Koninie następowała zmiana lokomotyw z elektrycznej na parową. W tym samym czasie stacja przeszła gruntowne zmiany: zmieniono układ torów stacyjnych, wprowadzono semafory świetlne, podniesiono i wydłużono perony oraz zamontowano na nich oświetlenie. Wydrążono także tunel prowadzący do peronu 2, który w latach 70. został przedłużony do peronu 3., a w 1981 do nowo powstałego osiedla Zatorze. W roku 1965, w związku z rozbudową odkrywek węgla brunatnego na północy regionu, zlikwidowano torowisko kolejki wąskotorowej na odcinku Konin Wąskotorowy – Jabłonka Słupecka, a budynek dworca wąskotorowego wyburzono. W roku 1971 rozpoczęto przygotowania do budowy 15-kilometrowej, normalnotorowej linii Konin – Kazimierz Biskupi, mającej połączyć centrum nowej części miasta ze znajdującymi się na północy zakładami przemysłowymi: elektrowniami Konin i Pątnów, hutą aluminium, FUGO oraz odkrywkami KWB Konin. W tym celu powstał wyspowy peron nr 3, a także przelotowa hala dla lokomotyw spalinowych obsługujących nową linię. Uroczysta inauguracja przewozów na linii nr 388 odbyła się 26 maja 1974 roku. W drugiej połowie lat 70. rozpoczęto budowę nowego centrum komunikacyjnego – połączonego dworca kolejowego, autobusowego i pocztowego. Część dworca dla PKS oddano do użytku w 1977 roku. Po rozpoczęciu rozbiórki starego dworca, władze wstrzymały dalsze finansowanie projektu, wskutek czego istniejące skrzydło dworca przejęła kolej. Na przełomie lat 70. i 80. wybudowano nad ulicą Torową kładkę dla pieszych, a później powstał Wiadukt Briański – drogowa przeprawa nad torami w ciągu ulicy Kleczewskiej. 1 czerwca 1984 roku oddano także do użytku przystanek Konin Zachód, jeden z dwóch planowanych przystanków na linii nr 3.
qas: question: Jaki rodzaj węgla wydobywano na północy regionu?
answers: text: brunatnego
answer_end: 730
generative_answer: brunatny

question: Kiedy powstał Wiadukt Briański?
plausible_answers: text: Na przełomie lat 70. i 80
answer_end: 1729
generative_answer: Na przełomie lat 70. i 80

question: W ciągu jakiej ulicy wybudowano Wiadukt Briański?
answers: text: Kleczewskiej
answer_end: 1872
generative_answer: Kleczewskiej

question: Z jakimi elektrowniami miała połączyć Konin normalnotorowa linia kolejowa, której budowę rozpoczęto na początku lat 70-tych?
answers: text: Konin i Pątnów
answer_end: 1129
generative_answer: Konin i Pątnów

question: Co miało składać się na nowe centrum komunikacyjne?
answers: text: dworca kolejowego, autobusowego i pocztowego
answer_end: 1505
generative_answer: Dworzec kolejowy, autobusowy i pocztowy