enelpol/poquad huggingface dataset:
Jaworów (miasto)

Jaworów (ukr. Яворів, Jaworiw) – miasto na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, na zachód od Lwowa, na Płaskowyżu Tarnogrodzkim, nad rzeką Szkło (dopływ Sanu), siedziba administracyjna rejonu jaworowskiego. 12 946 mieszkańców (2020), dla porównania w 2001 było ich 13 285.
Znajduje tu się stacja kolejowa Jaworów, położona na linii Zatoka - Jaworów.

context: 25 czerwca 1941 roku zdobyty przez Wehrmacht. Po zajęciu miasta przez Niemców Ukraińcy dokonali pod koniec czerwca 1941 roku pogromu Żydów. Ukraińska milicja wraz z hitlerowcami zniszczyła synagogę, bito i zabijano Żydów. Działacze OUN-B ogłosili deklarację odnowienia państwa ukraińskiego. Także w tym czasie (względnie w lipcu 1941) Policja Bezpieczeństwa rozstrzelała 15 Żydów wskazanych przez Ukraińców; miał być to odwet za zabójstwa na miejscowych. Podczas okupacji Niemcy dokonali zagłady ludności żydowskiej Jaworowa. Największa akcja eksterminacyjna w 1942 roku miała miejsce w listopadzie - gestapo wywiozło 1,3 tys. osób do obozu śmierci w Bełżcu a na miejscu zostało zabitych 400-500 osób. Po tej akcji utworzono w Jaworowie tzw. getto wtórne, do którego zwieziono Żydów z okolicznych miejscowości, łącznie około 6-7 tys. osób. Z powodu fatalnych warunków panujących w getcie zimą 1942-43 roku zmarła niemal połowa jego więźniów. Tych, którzy przeżyli zimę, gestapo rozstrzelało w kwietniu 1943 roku w lesie w Porudnie, jedynie 200 osób przeniesiono do obozu janowskiego.
qas: question: Jakie działania wykonywano w ramach akcji pogromu Żydów?
answers: text: Ukraińska milicja wraz z hitlerowcami zniszczyła synagogę, bito i zabijano Żydów
answer_end: 220
generative_answer: Ukraińska milicja wraz z hitlerowcami zniszczyła synagogę, bito i zabijano Żydów

question: Co zadeklarowali członkowie frakcji OUN-B?
answers: text: odnowienia państwa ukraińskiego
answer_end: 289
generative_answer: Odnowienie państwa ukraińskiego

question: Dokąd wywieziono 1,3 tys. gestapowców oskarżonych o zdradę?
plausible_answers: text: do obozu śmierci w Bełżcu
answer_end: 657
generative_answer: do obozu śmierci w Bełżcu

question: Ile osób znajdowało się w tzw. getcie wtórnym?
answers: text: około 6-7 tys.
answer_end: 833
generative_answer: około 6-7 tys.

question: Z jakiego powodu zmarła prawie połowa osób przebywających w getcie?
answers: text: Z powodu fatalnych warunków panujących w getcie zimą
answer_end: 892
generative_answer: Z powodu fatalnych warunków panujących w getcie zimą
Nauru na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2000


Reprezentacja Nauru na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2000 – występ kadry sportowców reprezentujących Nauru na igrzyskach olimpijskich, które odbyły się w Sydney, w Australii, w dniach 15 września – 1 października 2000 roku.
Reprezentacja liczyła dwoje zawodników, startujących w jednej spośród 28 rozgrywanych dyscyplin – w podnoszeniu ciężarów. Zawodnicy z tego kraju nie zdobyli żadnego medalu. Chorążym reprezentacji był 31-letni sztangista Marcus Stephen. Drugą reprezentantką była 23-letnia sztangistka Sheeva Peo. Na igrzyskach w Sydney miał także wystąpić lekkoatleta Cherico Detenamo, jednak nie stanął na starcie eliminacji biegu na 100 metrów.
Był to drugi start reprezentacji Nauru na igrzyskach olimpijskich. Najlepszym wynikiem, jaki osiągnęli reprezentanci tego kraju na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2000, była 10. pozycja, jaką Peo zajęła w rywalizacji sztangistek w kategorii wagowej + 75 kilogramów.

context: Jako pierwszy podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 2000 wystartował Marcus Stephen. Wystąpił w kategorii wagowej do 62 kilogramów. Zawody w tej kategorii odbyły się 17 września 2000 roku i zostały podzielone na dwie grupy – A i B. Stephen wystąpił w grupie A. W rwaniu pierwsze dwie próby na 115 i 122,5 kilograma zaliczył, natomiast trzecią na 127,5 kilograma spalił. Rwanie zakończył na 15. miejscu wśród sklasyfikowanych zawodników (do zawodów przystąpiło 21 zawodników). W podrzucie dwie pierwsze próby na 152,5 i 162,5 kilograma zaliczył, kolejną na 167,5 spalił; podrzut zakończył na 8. miejscu, i z wynikiem 285 kilogramów w dwuboju zajął 8. miejsce w grupie A, a w końcowej klasyfikacji uplasował się na 11. miejscu. Zwycięzcą tej konkurencji został Nikołaj Peczałow z Chorwacji.
qas: question: Jak nazywał się zawodnik, który wystartował jako pierwszy?
answers: text: Marcus Stephen
answer_end: 82
generative_answer: Marcus Stephen

question: W której grupie startował Stephen?
answers: text: Stephen wystąpił w grupie A
answer_end: 258
generative_answer: Stephen wystąpił w grupie A

question: Które miejsce Stephen zajął końcowej klasyfikacji?
answers: text: 11
answer_end: 714
generative_answer: 11

question: Jaki wynik zapewnił mu ósme miejsce?
answers: text: 285 kilogramów
answer_end: 629
generative_answer: 285 kilogramów
Jordan Pickford

Jordan Lee Pickford (ur. 7 marca 1994 w Washington) – angielski piłkarz występujący na pozycji bramkarza w angielskim klubie Everton.
Pickford grał wcześniej w akademii, rezerwie i dorosłej drużynie Sunderlandu, a także był wypożyczany do Darlington, Alfreton Town, Burton Albion, Carlisle United, Bradford City i Preston North End.
W czerwcu 2017 roku podpisał kontrakt z Evertonem, a kwota transferu wyniosła 28 mln funtów.
Pickford reprezentował Anglię na poziomie wiekowym U-16, U-17, U-18, U-19, U-20 oraz U-21. W październiku 2016 otrzymał powołanie do dorosłej kadry na mecz eliminacyjny do Mistrzostw Świata 2018, przeciwko Słowenii.

context: W dniu 21 lipca 2014 roku Pickford dołączył do klubu League One Bradford City w ramach wypożyczenia na cały sezon. Zadebiutował 9 sierpnia w meczu z Coventry City w dolinie Parade, a zachował swoje pierwsze czyste konto w następnym meczu z Walsall. Otrzymał pierwszą czerwoną kartkę w karierze po tym, jak został wyrzucony w 11. minucie spotkania przeciwko Rochdale w dniu 10 stycznia 2015 roku. 7 lutego został ponownie wykluczony z gry w meczu z Port Vale. Po otrzymaniu dwu-meczowego zawieszenia, klub z powodzeniem złożył apelację i odwołał się do tej decyzji. Pickford stał się bramkarzem pierwszej drużyny przez większość sezonu, dopóki nie powrócił do Sunderlandu w dniu 9 marca 2015 roku.
qas: question: Do jakiej drużyny dołączył w lipcu 2014 roku?
answers: text: Bradford City
answer_end: 77
generative_answer: Bradford City

question: Przez ile sezonów był członkiem klubu Bradford City?
answers: text: dołączył do klubu League One Bradford City w ramach wypożyczenia na cały sezon
answer_end: 113
generative_answer: Jeden

question: Czy był zmuszony do opuszczenia boiska z powodu czerwonej kartki?
answers: text: Otrzymał pierwszą czerwoną kartkę w karierze
answer_end: 293
generative_answer: Otrzymał pierwszą czerwoną kartkę w karierze

question: Na jakiej pozycji grał?
answers: text: bramkarzem
answer_end: 593
generative_answer: Bramkarz

question: W której minucie meczu został zmuszony do zejścia z boiska?
answers: text: 11
answer_end: 327
generative_answer: 11
Tlenek grafenu

Tlenek grafenu (GO) – utleniona forma grafenu, w której do płaszczyzny węglowej dołączone są liczne tlenowe grupy funkcyjne. Strukturalnie ma postać monowarstwy węglowej o grubości około 1,1 ± 0,2 nm, w której grupy funkcyjne występują po obu stronach płaszczyzny oraz na jej krańcach.

context: Właściwości tlenku grafenu są zdeterminowane obecnością tlenowych grup funkcyjnych. Ich polarny charakter nadaje mu właściwości hydrofilowe, dzięki czemu GO – w przeciwieństwie do grafenu – dobrze miesza się z wodą. Tlenek grafenu bardzo słabo przewodzi prąd. Jest to spowodowane przede wszystkim znaczną ilością ugrupowań węglowych o hybrydyzacji sp³, jednakże kontrolowana redukcja prowadząca do usunięcia z powierzchni GO grup tlenowych i częściowego odtworzenia aromatycznego układu węglowego warunkuje zmiany elektrycznych właściwości GO. Pozwala otrzymać materiał o właściwościach przewodzących prąd elektryczny na poziomie przewodnictwa grafenu.
qas: question: Czy grafen wchodzi w reakcje z wodą?
answers: text: GO – w przeciwieństwie do grafenu – dobrze miesza się z wodą
answer_end: 214
generative_answer: nie

question: Z jakiego powodu ma niskie właściwości przewodzenia prądu?
answers: text: znaczną ilością ugrupowań węglowych o hybrydyzacji sp³
answer_end: 351
generative_answer: Znacznej ilości ugrupowań węglowych o hybrydyzacji sp³

question: Co decyduje o jego właściwościach?
answers: text: obecnością tlenowych grup funkcyjnych
answer_end: 82
generative_answer: Obecność tlenowych grup funkcyjnych

question: Co odpowiada za jego hydrofilowe właściwości?
answers: text: grup funkcyjnych. Ich polarny charakter nadaje mu właściwości hydrofilowe
answer_end: 139
generative_answer: Polarny charakter grup funkcyjnych
Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2014

XX Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej – rozgrywane były od 12 czerwca do 13 lipca 2014 roku w Brazylii. Mistrzem świata po raz czwarty w swojej historii zostały Niemcy, które pokonały po dogrywce Argentynę, jednocześnie zostając pierwszą w historii europejską drużyną, która triumfowała w mistrzostwach organizowanych na kontynencie amerykańskim. Gospodarze zajęli 4. lokatę, przegrywając w meczu o 3. miejsce z Holandią.
7 marca 2004 roku FIFA ogłosiła, że zgodnie z polityką przyznawania praw organizacji mistrzostw przemiennie federacjom piłki nożnej na różnych kontynentach, mistrzostwa w 2014 roku odbędą się w Ameryce Południowej. 17 marca 2004 r. CONMEBOL (południowoamerykańska federacja piłki nożnej) jednogłośnie wybrała Brazylię jako swojego jedynego kandydata, jednak pod koniec 2006 roku gotowość organizacji tych rozgrywek zgłosiła także federacja kolumbijska. Ostatecznie jednak 13 kwietnia 2007 zrezygnowała ona z chęci organizacji Mistrzostw Świata 2014, a więc jedyną federacją wyrażającą gotowość organizacji tych rozgrywek była federacja brazylijska. W turnieju zadebiutowała reprezentacja Bośni i Hercegowiny.
8 lipca 2010 roku FIFA zaprezentowała oficjalne logo mistrzostw. 2 września 2012 roku ogłoszono, że oficjalna piłka mistrzostw będzie nosić nazwę Brazuca. Została ona zaprezentowana 3 grudnia 2013 roku, na trzy dni przed losowaniem fazy grupowej turnieju. Maskotką mistrzostw świata w Brazylii był pancernik kulowaty o imieniu Fuleco.

context: W 2009 r. ówczesny prezydent Lula da Silva stwierdził, że rząd brazylijski nie sfinansuje budowy stadionów, jednak będzie inwestował w infrastrukturę miast, które będą organizatorami spotkań podczas turnieju.
21 stycznia 2012 szef FIFA, Joseph Blatter stwierdził, że przygotowania są na dalszym poziomie niż w Rosji, gdzie mundial odbędzie się w 2018. W listopadzie 2012 roku większość inwestycji związanych ze stadionami zrealizowana była w 50%, na części modernizowanych lub budowanych od podstaw stadionów prace ukończone były jednak nawet w 80%.
qas: question: Kto był prezydentem Brazylii w 2009 roku?
answers: text: Lula da Silva
answer_end: 42
generative_answer: Lula da Silva

question: Co ogłosił prezydent Brazylii w 2009 roku?
answers: text: że rząd brazylijski nie sfinansuje budowy stadionów, jednak będzie inwestował w infrastrukturę miast, które będą organizatorami spotkań podczas turnieju
answer_end: 207
generative_answer: że rząd brazylijski nie sfinansuje budowy stadionów, jednak będzie inwestował w infrastrukturę miast, które będą organizatorami spotkań podczas turnieju

question: Jakie stanowisko zajmował Blatter?
answers: text: szef FIFA
answer_end: 235
generative_answer: Szefa FIFY

question: Jaki kraj miał zająć się organizacją mundialu w 2018 roku?
answers: text: Rosji
answer_end: 315
generative_answer: Rosja

question: Czy w Brazylii ze względu na organizację mistrzostw powstały nowe stadiony?
answers: text: na części modernizowanych lub budowanych od podstaw stadionów prace ukończone były jednak nawet w 80%
answer_end: 548
generative_answer: tak
Carlos Carsolio

Carlos Carsolio Larrea (ur. 4 października 1962 w Meksyku) – meksykański himalaista, zdobywca Korony Himalajów i Karakorum. Paralotniarz, uczestnik pierwszej edycji wyścigu „Red Bull X Alps” w 2003 roku.

context: Od 1985 r. Carsolio zajmuje się prowadzeniem prelekcji i szkoleń motywacyjnych oraz organizacją związanych z tym zagadnieniem konferencji i seminariów. W tym celu założył firmę „Carsolio”, której jest prezesem i która na rynku latynoamerykańskim jest jedną z największych w swojej branży. Oprócz tego zarządza również największą w tym rejonie szkołą wspinaczkową. Carlos Carsolio przeprowadził ponad 850 prelekcji w Europie, Azji i obu Amerykach, poświęconych przede wszystkim zagadnieniom marketingowym i strategicznym w nowoczesnych firmach.
qas: question: Czym zajmuje się Carsolio?
answers: text: prowadzeniem prelekcji i szkoleń motywacyjnych oraz organizacją związanych z tym zagadnieniem konferencji i seminariów
answer_end: 150
generative_answer: prowadzeniem prelekcji i szkoleń motywacyjnych oraz organizacją związanych z tym zagadnieniem konferencji i seminariów

question: Na jakim rynku funkcjonuje firma "Carsolio"?
answers: text: latynoamerykańskim
answer_end: 245
generative_answer: latynoamerykańskim

question: Jaką funkcję pełni w firmie "Carsolio"?
answers: text: prezesem
answer_end: 209
generative_answer: Prezesa

question: Na jakich kontynentach prowadził prelekcje?
answers: text: w Europie, Azji i obu Amerykach
answer_end: 445
generative_answer: w Europie, Azji i obu Amerykach
Linia kolejowa nr 214

Linia kolejowa nr 214 Somonino – Kartuzy – wyłączona z eksploatacji, drugorzędna, niezelektryfikowana, jednotorowa linia kolejowa w województwie pomorskim, fragment dawnej linii kolejowej Kościerzyna – Kartuzy, a w latach 1918–1930 jedyna polska linia do Gdyni pozwalająca na ominięcie terytorium Wolnego Miasta Gdańska. W 2003 roku na linii zawieszono regularny ruch pociągów pasażerskich (w latach 2010–2014 prowadzono przewozy w sezonie wakacyjnym).

context: Linia kolejowa nr 214 powstała w 1901 jako linia łącząca Kartuzy z Kościerzyną. Linia ta była typową pruską linią, która łączyła stolice ościennych powiatów. Odcinek obecnej linii 214 został oddany do użytku 14 listopada 1901, jednakże pociągi pasażerskie poruszały się tędy dopiero od 1 grudnia. Po 16 dniach, ze względu na ostry atak zimy, który spowodował wykolejenie pociągu relacji Kościerzyna – Kartuzy, ruch pociągów został zawieszony. W 1909 zbudowano dworzec w Kartuzach. W latach 1918–1930, czyli od odzyskania przez Polskę niepodległości do zbudowania Magistrali Węglowej, linia Kościerzyna – Kartuzy była jedynym połączeniem Gdyni omijającym terytorium Wolnego Miasta Gdańska. Z tego powodu, mimo posiadania parametrów linii lokalnej, ruch był znaczny. Dodatkowo niekorzystne było położenie stacji w Kartuzach, gdyż pociągi musiały zmieniać czoło, co wiązało się z koniecznością obracania parowozów. Po 1930 linia ta była linią wyłącznie lokalną, jednakże jej rola wzrosła w porównaniu do czasów przed 1918, gdyż stanowiła najkrótsze połączenie Kartuz z Gdynią.
qas: question: Jakie tereny łączyła nowo powstała linia 214?
answers: text: Kartuzy z Kościerzyną
answer_end: 78
generative_answer: Kartuzy z Kościerzyną

question: W którym roku linia 214 została oddana do użytku?
answers: text: 1901
answer_end: 225
generative_answer: 1901

question: Co było przyczyną wykolejenia pociągu?
answers: text: ostry atak zimy
answer_end: 340
generative_answer: ostry atak zimy

question: Czy linia 214 to linia lokalna?
answers: text: mimo posiadania parametrów linii lokalnej
answer_end: 745
generative_answer: tak

question: Z jakiego powodu połączenie w Kartuzach było uznawane za niekorzystne?
answers: text: gdyż pociągi musiały zmieniać czoło, co wiązało się z koniecznością obracania parowozów
answer_end: 910
generative_answer: gdyż pociągi musiały zmieniać czoło, co wiązało się z koniecznością obracania parowozów
Linia kolejowa nr 118

Linia kolejowa nr 118 Kraków Główny – Kraków Lotnisko – zelektryfikowana, w większości dwutorowa, drugorzędna linia kolejowa znaczenia państwowego w województwie małopolskim. Umożliwia ona dojazd pociągiem z centrum Krakowa do portu lotniczego Kraków-Balice. Ruch pasażerski prowadzą Koleje Małopolskie. Na linii znajduje się również bocznica PKN Orlen.

context: 26 września 2013 PKP Polskie Linie Kolejowe podpisały z włoskim przedsiębiorstwem Astaldi umowę na modernizację linii. Z uwagi na przebudowę od 1 lutego 2014 zlikwidowano na niej wszystkie kursy pociągów obsługiwanych dotąd autobusami szynowymi. W ramach modernizacji wybudowano 3 nowe przystanki (Kraków Młynówka, Kraków Zakliki i Kraków Olszanica), przeniesiono przystanek końcowy bliżej terminalu lotniska, zmodernizowano przystanek Kraków Łobzów, wybudowano drugi tor oraz zelektryfikowano linię. 13 września 2015 na linii odbył się pierwszy przejazd pociągu pasażerskiego po remoncie w ramach uroczystości związanej z zakończeniem budowy pierwszej części nowego terminala pasażerskiego lotniska, a 14 września Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego wydał pozwolenie na użytkowanie wyremontowanej linii. Ostatecznie 28 września połączenie zostało uruchomione, a nowym przewoźnikiem zostały Koleje Małopolskie.
qas: question: Czego dotyczyła umowa zawarta między Astaldi a PLK?
answers: text: modernizację linii
answer_end: 117
generative_answer: Modernizacji linii

question: Ile nowych przystanków powstało dzięki modernizacji?
answers: text: 3
answer_end: 280
generative_answer: 3

question: Jakie nowe przystanki powstały dzięki modernizacji?
answers: text: Kraków Młynówka, Kraków Zakliki i Kraków Olszanica
answer_end: 348
generative_answer: Kraków Młynówka, Kraków Zakliki i Kraków Olszanica

question: Na co wydał pozwolenie WINB?
answers: text: na użytkowanie wyremontowanej linii
answer_end: 810
generative_answer: na użytkowanie wyremontowanej linii

question: Jakie wydarzenie miało miejsce 13 września 2015?
answers: text: na linii odbył się pierwszy przejazd pociągu pasażerskiego po remoncie w ramach uroczystości związanej z zakończeniem budowy pierwszej części nowego terminala pasażerskiego lotniska
answer_end: 699
generative_answer: na linii odbył się pierwszy przejazd pociągu pasażerskiego po remoncie w ramach uroczystości związanej z zakończeniem budowy pierwszej części nowego terminala pasażerskiego lotniska
Kodeks 0115

Kodeks 0115 (Gregory-Aland no. 0115) ε 57 (Soden) – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, paleograficznie datowany na IX lub X wiek. Dawniej datowano go na VIII wiek. Rękopis przystosowany został do czytań liturgicznych, do naszych czasów zachował się we fragmentarycznym stanie, przechowywany jest w Paryżu. Jest wykorzystywany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.

context: Rękopis odkrył Scholz, który podczas przeglądania kodeksu Regius 314 (lekcjonarz 88), znalazł na jego końcu dwie karty Ewangelii Łukasza, które miały inne pochodzenie niż pozostała część Regius 314. Sporządził pierwszy opis fragmentu, który opublikował w 1823 roku. Konstanty Tischendorf w 1846 roku wydał tekst rękopisu. Tischendorf wciągnął go na listę rękopisów Nowego Testamentu w 1850 roku i nadał mu siglum W. W roku 1862 dał mu siglum Wa, aby odróżnić od innego rękopisu oznaczanego literą W. Gregory w 1908 roku dał mu siglum 0115.
qas: question: Przez kogo został odnaleziony rękopis kodeksu?
answers: text: Scholz
answer_end: 21
generative_answer: Scholza

question: Co Scholz odkrył na końcu kodeksu?
answers: text: dwie karty Ewangelii Łukasza
answer_end: 136
generative_answer: dwie karty Ewangelii Łukasza

question: W którym roku opublikowano rękopis?
answers: text: w 1846
answer_end: 294
generative_answer: w 1846

question: W jakim celu nadano rękopisowi siglum Wa?
answers: text: aby odróżnić od innego rękopisu oznaczanego literą W
answer_end: 498
generative_answer: aby odróżnić od innego rękopisu oznaczanego literą W

question: Kto odpowiada za wydanie rękopisu?
answers: text: Konstanty Tischendorf
answer_end: 287
generative_answer: Konstanty Tischendorf
Józef Kuraś

Józef Kuraś, pseud. „Orzeł”, „Ogień” (ur. 23 października 1915 w Waksmundzie, zm. 22 lutego 1947 w Nowym Targu) – żołnierz Wojska Polskiego i Armii Krajowej, oficer Batalionów Chłopskich i Urzędu Bezpieczeństwa, partyzant na Podhalu w czasie II wojny światowej, pod koniec życia jeden z dowódców oddziałów podziemia niepodległościowego i antykomunistycznego, oskarżany o zbrodnie na ludności cywilnej.

context: Po rozbiciu przez Gestapo Konfederacji Tatrzańskiej oddział Józefa Kurasia podporządkował się 16 lipca 1943 Armii Krajowej. Wspólnie z por. Władysławem Szczypką i por. Janem Stachurą utworzył Oddział Partyzancki Armii Krajowej „Wilk”. Został kwatermistrzem oddziału. Stosunki plutonowego Kurasia z nowo mianowanym dowódcą, por. Krystianem Więcławskim ps. „Zawisza”, układały się źle. W wyniku konspiracyjnego śledztwa został obarczony winą za samowolne opuszczenie obozu, w wyniku czego dwóch partyzantów poniosło śmierć. Kuraś został skazany na karę śmierci (wyrok unieważniono w 1944). Uniknął jej, przechodząc z częścią swego oddziału w maju 1944 do Batalionów Chłopskich. Prowadził skuteczną walkę z Niemcami. Jesienią 1944 jego licząca ok. 80 żołnierzy grupa partyzancka stała się oddziałem egzekucyjnym Powiatowej Delegatury Rządu RP w Nowym Targu i wykonywała wyroki podziemnych sądów specjalnych.
qas: question: Jaką funkcję pełnił w oddziale partyzanckim?
answers: text: kwatermistrzem
answer_end: 256
generative_answer: Kwatermistrza

question: Kto posługiwał się pseudonimem "Zawisza"?
answers: text: Krystianem Więcławskim
answer_end: 350
generative_answer: Krystian Więcławski

question: Na co go skazano?
answers: text: na karę śmierci
answer_end: 558
generative_answer: na karę śmierci

question: Ile osób wchodziło w skład grupy partyzanckiej?
answers: text: ok. 80
answer_end: 747
generative_answer: ok. 80

question: Jakiej jednostce podlegała grupa partyzancka?
answers: text: Powiatowej Delegatury Rządu RP w Nowym Targu
answer_end: 853
generative_answer: Powiatowej Delegaturze Rządu RP w Nowym Targu
Assassin’s Creed (seria)

Assassin’s Creed – seria przygodowych gier akcji z otwartym światem, składająca się z gier wydanych na konsole i komputery osobiste, pobocznych gier wydanych na konsole przenośne, książek, komiksów oraz filmów krótkometrażowych. Wydany został także film kinowy pod tym samym tytułem. Seria została stworzona przez Ubisoft Montreal, natomiast spin-offy oraz gry na konsole przenośne stworzył Gameloft i Gryptonite Studios. Wszystkie gry zostały wydane przez Ubisoft. Pierwszą grę w serii wydano 13 listopada 2007 roku. Tłem akcji gier są zmagania pomiędzy zakonem templariuszy a bractwem asasynów.

context: Fabuła całej serii koncentruje się na trwającym od wieków konflikcie dwóch frakcji: asasynów i templariuszy. Głównym bohaterem produkcji jest Desmond Miles, który za pomocą maszyny zwanej animusem, potrafiącej odczytywać ludzką pamięć genetyczną, przeżywa wspomnienia swoich przodków. W założeniu fabuły w ludzkich genach zapisywane są wspomnienia przodków człowieka, które mogą być dokładnie przeanalizowane przez animusa. Gracz wciela się w ten sposób w swoich przodków będących asasynami, np. Altaïra ibn-la’Ahada, Ezia Auditorego da Firenze, Ratohnhaké:tona – a fabuła współczesna przeplata się z warstwą historyczną.
qas: question: Jakie dwie grupy są ze sobą od lat skłócone?
answers: text: asasynów i templariuszy
answer_end: 107
generative_answer: asasynów i templariuszy

question: Kim jest Desmond Miles?
answers: text: Głównym bohaterem produkcji
answer_end: 136
generative_answer: Głównym bohaterem produkcji

question: Co można uzyskać za pomocą animusa?
answers: text: odczytywać ludzką pamięć genetyczną
answer_end: 245
generative_answer: odczytywać ludzką pamięć genetyczną

question: Jak nazywają się postaci historyczne, w które może wcielić się gracz?
plausible_answers: text: Altaïra ibn-la’Ahada, Ezia Auditorego da Firenze, Ratohnhaké:tona
answer_end: 561
generative_answer: Altaïra ibn-la’Ahada, Ezia Auditorego da Firenze, Ratohnhaké:tona

question: Co dzieje się z Desmondem Milesem?
answers: text: przeżywa wspomnienia swoich przodków
answer_end: 283
generative_answer: przeżywa wspomnienia swoich przodków