Antylopowiec modry

Antylopowiec modry, dawniej: antylopa modra (Hippotragus leucophaeus) – gatunek wymarłego ssaka z rodziny wołowatych, żyjącego w Afryce Południowej do końca XVIII wieku. Należał do tego samego rodzaju, co antylopowiec koński i antylopowiec szablorogi, ale był mniejszy. Czasem uznaje się go za podgatunek antylopowca końskiego, ale badania genetyczne potwierdziły odrębność gatunkową antylopowca modrego.
Największy okaz ma wysokość 119 cm w kłębie. Jego rogi mierzone wzdłuż krzywizny mają 56,5 cm długości. Futro ma jednolitą barwę niebieskawoszarą z bladobiaławym brzuchem. Brązowe czoło jest ciemniejsze od twarzy. Grzywa wykształcona była słabiej niż u antylopowców końskiego i szablorogiego. Krótsze uszy kończyły się bardziej tępo, bez czerni. Miał też ciemniejszy pęczek włosów na ogonie oraz mniejsze zęby. Brakowało mu kontrastującego wzoru czerni i bieli obserwowanego na głowach jego krewniaków. Żywił się niską roślinnością zielną. Być może cielił się podczas opadów deszczu, kiedy dostępność traw osiągała szczyt. Kiedy Europejczycy pojawili się na Półwyspie Przylądkowym występował tylko w południowo-zachodniej jego części, ale dowody kopalne i rysunki naskalne wskazują na niegdysiejszy większy zasięg.
Europejczycy napotkali antylopowca modrego w XVII wieku. Był już wtedy rzadkością, być może z powodu redukcji zasięgu preferowanych przezeń siedlisk trawiastych do 4300 km², głównie wzdłuż południowych wybrzeży Afryki Południowej. Zmiany poziomu mórz we wczesnym holocenie również mogły się przyczynić do spadku liczebności populacji tego ssaka.
Pierwsza wzmianka o tym zwierzęciu pochodzi z 1681. Kiedy jeszcze istniało, powstało kilka opisów. Nieliczne osiemnastowieczne ilustracje wydają się bazować na okazach spreparowanych. Jako obiekt polowań europejskich osadników antylopowiec modry wyginął około 1800. Czyni to antylopowca modrego pierwszym dużym afrykańskim ssakiem, który wyginął w czasach historycznych. Później jego los podzieliła zebra kwagga. Pozostały jedynie cztery zachowane okazy w muzeach w Lejdzie, Sztokholmie, Wiedniu i Paryżu, ponadto czaszki i rogi.

context: W 1974 Klein przebadał skamieniałości gatunków antylopowca z Afryki Południowej. Większość z nich reprezentowało antylopowce modrego i końskiego. Zapis kopalny sugeruje, że antylopowiec modry występował w dużej liczebności w czasie ostatniego zlodowacenia, około 0,1 miliona lat temu, że był bardziej pospolity od sympatrycznych antylop. Antylopowiec modry mógł adaptować się do bardziej otwartych siedlisk, niż antylopowiec koński, co stanowi istotną różnicę pomiędzy tymi gatunkami. Skamieliny antylopowca modrego znajdowano w jaskiniach Klasies River Caves, Nelson Bay oraz Swartklip na zachodzie gór Hottentots-Holland. Faith et al. w 2013 zauważyli, że zachodnia i wschodnia część Państwa Przylądkowego rozdzielały bariery biogeograficzne, jak Góry Przylądkowe czy lasy afromontane. Badanie z 2011 sugeruje, że niski poziom morza ułatwiał migracje dużych saków. W związku z tym podniesienie się poziomu morza z początkiem holocenu doprowadziło do fragmentacji populacji antylopowca modrego i oddaliło wiele z populacji od zachodniego wybrzeża. Skamieliny datowane na ten czas należą do rzadkości na zachodnim wybrzeżu, odkryto je natomiast na południowym wybrzeżu. Mogło mieć miejsce masowe wymieranie, które pozostawiło populacje głównie na bogatym w zasoby zachodnim Państwie Przylądkowym. Przyczyny znacznego spadku liczebności w populacjach antylopowca modrego niedługo przed przybyciem Europejczyków nie zostały zbadane. Głównymi przyczynami uszczuplenia pogłowia mogą okazać się konkurencja z trzodą hodowlaną i zniszczenie siedlisk.
qas: question: Czego dokonał Klein w 1974 roku?
answers: text: przebadał skamieniałości gatunków antylopowca z Afryki Południowej
answer_end: 79
generative_answer: przebadał skamieniałości gatunków antylopowca z Afryki Południowej

question: Jaka jest zasadnicza różnica między antylopowcem modrym a końskim?
answers: text: Antylopowiec modry mógł adaptować się do bardziej otwartych siedlisk, niż antylopowiec koński
answer_end: 431
generative_answer: Antylopowiec modry mógł adaptować się do bardziej otwartych siedlisk, niż antylopowiec koński

question: W jakich miejscach znaleziono skamieliny antylopowca modrego?
answers: text: w jaskiniach Klasies River Caves, Nelson Bay oraz Swartklip na zachodzie gór Hottentots-Holland
answer_end: 622
generative_answer: w jaskiniach Klasies River Caves, Nelson Bay oraz Swartklip na zachodzie gór Hottentots-Holland

question: Czy wysokość poziomu morza ma wpływ na przemieszczanie się ssaków?
answers: text: niski poziom morza ułatwiał migracje dużych saków
answer_end: 865
generative_answer: tak

question: Jaka jest główna przyczyna wymarcia gatunku?
plausible_answers: text: konkurencja z trzodą hodowlaną i zniszczenie siedlisk
answer_end: 1543
generative_answer: konkurencja z trzodą hodowlaną i zniszczenie siedlisk