Gorączka krwotoczna Ebola

Gorączka krwotoczna Ebola, choroba wywołana przez wirus Ebola, EHF (od ang. Ebola hemorrhagic fever), EVD (od ang. Ebola virus disease) – ciężka, często śmiertelna choroba zakaźna wywołana przez wirus Ebola. Zgodnie z Międzynarodową Statystyczną Klasyfikacją Chorób i Problemów Zdrowotnych jest zaliczana do kategorii trzyznakowej A98: „Inne wirusowe gorączki krwotoczne niesklasyfikowane gdzie indziej”.
Objawy choroby pojawiają się od dwóch dni do trzech tygodni od zakażenia wirusem, najczęściej okres inkubacji choroby wynosi od 8 do 10 dni. Choroba zaczyna się od gorączki (ponad 38,5 °C), bólu głowy, mięśni i gardła oraz znacznego osłabienia. W następnym etapie choroby występują wymioty, biegunka, wysypka, zaburzenia czynności nerek i wątroby, a w części przypadków krwawienia zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne.
Epidemia choroby rozpoczyna się od osób, które miały kontakt z krwią lub innymi płynami ustrojowymi zakażonych zwierząt, takich jak małpy czy owocożerne nietoperze. Uważa się, że naturalnym rezerwuarem zarazków są owocożerne nietoperze, jednak pomimo intensywnych badań nie zostało to potwierdzone. Następnie wiriony mogą być przenoszone pomiędzy ludźmi poprzez bezpośredni kontakt z krwią i innymi płynami ustrojowymi chorych oraz zmarłych na tę chorobę osób, a także poprzez bezpośredni kontakt z przedmiotami skażonymi przez ich krew i inne płyny ustrojowe. Osoby, które przebyły chorobę, mogą przekazywać wirusa poprzez niezabezpieczone kontakty seksualne przez 7 tygodni od wyzdrowienia.
Zaliczana jest do wirusowych gorączek krwotocznych. Tym samym w Polsce, zgodnie z ustawą z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu chorób zakaźnych u ludzi (Dz.U. z 2021 r. poz. 2069), osoby chore na gorączkę krwotoczną Ebola podlegają obowiązkowej hospitalizacji, a osoby zdrowe, które pozostawały w styczności z chorymi na tę chorobę, podlegają obowiązkowej kwarantannie lub nadzorowi epidemiologicznemu przez okres nie dłuższy niż 21 dni (art. 34 i 35 ustawy).
Największą do tej pory epidemią tej choroby zarówno pod względem liczby zachorowań, jak i liczby przypadków śmiertelnych, była epidemia gorączki krwotocznej Ebola w Afryce Zachodniej.

context: W grudniu 2013 prawdopodobnie miał miejsce pierwszy przypadek zachorowania na gorączkę krwotoczną Ebola w Afryce Zachodniej (w Gwinei), który zapoczątkował największą jak do tej pory epidemię tej choroby. 23 marca 2014 rząd Gwinei poinformował oficjalnie Światową Organizację Zdrowia o wybuchu epidemii gorączki krwotocznej Ebola w czterech południowo-wschodnich prefekturach kraju. Epidemia rozprzestrzeniła się na sąsiednie kraje: Liberię i Sierra Leone), pojedyncze przypadki zachorowań odnotowano też w Mali, Nigerii, Senegalu, Hiszpanii, Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. Do 4 stycznia 2015 włącznie odnotowano 20 567 zachorowań, z których 13 224 zostało potwierdzonych laboratoryjnie. 8235 chorych zmarło.
qas: question: Kiedy zmarł pierwszy chory na Ebolę?
plausible_answers: text: W grudniu 2013
answer_end: 14
generative_answer: W grudniu 2013

question: Kiedy gwinejskie władze przekazały WHO informację dotyczącą wybuchu epidemii?
answers: text: 23 marca 2014
answer_end: 218
generative_answer: 23 marca 2014

question: Gdzie wybuchła epidemia choroby zgodnie z informacjami przedstawionymi przez gwinejskie władze?
answers: text: w czterech południowo-wschodnich prefekturach kraju
answer_end: 381
generative_answer: w czterech południowo-wschodnich prefekturach kraju

question: W których krajach, oprócz Gwinei, wprowadzono stan epidemii?
answers: text: Liberię i Sierra Leone
answer_end: 455
generative_answer: Liberii i Sierra Leone

question: Ile łącznie osób zachorowało na Ebolę zgodnie ze stanem ze stycznia 2015 roku?
answers: text: 20 567
answer_end: 631
generative_answer: 20 567

context: Lata 2000-2003 to kolejne epidemie w Afryce Środkowej. W Ugandzie, w największej notowanej w historii epidemii, wirus podtypu Sudan spowodował 425 zachorowań, w tym 224 zakończone zgonem. Choroba wystąpiła w dystryktach Gulu, Masindi i Mbarara. Następne przypadki gorączki krwotocznej stwierdzano na granicy Gabonu i Kongo oraz w dystryktach Kellé i Mbomo (Kongo, departament Cuvette-Ouest), a czynnikiem etiologicznym był wirus Ebola-zaire. W sumie, podczas czterech epidemii zakażeniu uległo 300 osób, z czego 253 zmarły (84%).
qas: question: W którym roku wybuchała pierwsza epidemia Eboli?
plausible_answers: text: 2000
answer_end: 9
generative_answer: 2000

question: Gdzie miała miejsce epidemia Eboli w 2002 roku?
answers: text: w Afryce Środkowej
answer_end: 53
generative_answer: w Afryce Środkowej

question: Ile osób zmarło w Ugandzie w latach 2000-2003 z powodu Eboli?
answers: text: 224
answer_end: 168
generative_answer: 224

question: Jaki rodzaj wirusa Ebola występował na granicy Kongo i Gabonu?
answers: text: Ebola-zaire
answer_end: 440
generative_answer: Ebola-zaire

question: Ile wynosiła śmiertelność wirusa Eboli na początku XXI wieku?
answers: text: 84%
answer_end: 527
generative_answer: 84%