Kodeks Tischendorfa III

Kodeks Tischendorfa III, łac. Codex Tischendorfianus III, oznaczany przez sigla Λ albo 039 (według systemu Gregory-Aland), ε 77 (w systemie von Sodena) – grecki kodeks Nowego Testamentu, pisany na pergaminie. Pierwsza część kodeksu pisana jest minuskułą, druga natomiast uncjałą. Paleograficznie datowany jest na IX lub X wiek (w przeszłości brany był pod uwagę wiek VIII).
Kodeks posiada cenne noty marginalne, przede wszystkim na marginesie Ewangelii Mateusza, gdzie przynajmniej trzykrotnie cytuje Ewangelię Hebrajczyków. Zawiera mało błędów i stosuje dobrą gramatykę. Na marginesie tekstu znajduje się pełny system podziału tekstu, odwołań oraz wskazówek liturgicznych. Posiada kolofon jerozolimski.
Rękopis przywieziony został z Synaju przez Konstantego Tischendorfa (stąd nazwa kodeksu), który jako pierwszy zbadał i opisał rękopis. Rękopis badany był przez Tregellesa, Dobschütza i Gächlera. Obecnie przechowywany jest w Bodleian Library oraz w Rosyjskiej Bibliotece Narodowej.

context: Grecki tekst kodeksu przekazuje tekst bizantyjski, ale z naleciałościami tekstu cezarejskiego. Tischendorf znalazł pewne tekstualne podobieństwa do niektórych rękopisów należących do rodziny f13. Tischendorf zauważył, że reprezentuje ten sam tekst co rękopisy: Kodeks Bazylejski, Codex Boreelianus, Kodeks Seideliański I, Kodeks Seideliański II, Kodeks Cypryjski, Kodeks Watykański 354, Kodeks Naniański i Kodeks Moskiewski II. Większość z nich wliczana jest dziś do rodziny tekstualnej E, jednej z najstarszych rodzin tekstu bizantyjskiego.
qas: question: Kto odnalazł zbieżności rękopisów z f13 do greckiego tekstu kodeksu?
answers: text: Tischendorf
answer_end: 106
generative_answer: Tischendorf

question: Jakie dokumenty przekazują taki sam tekst?
answers: text: Kodeks Bazylejski, Codex Boreelianus, Kodeks Seideliański I, Kodeks Seideliański II, Kodeks Cypryjski, Kodeks Watykański 354, Kodeks Naniański i Kodeks Moskiewski II
answer_end: 426
generative_answer: Kodeks Bazylejski, Codex Boreelianus, Kodeks Seideliański I, Kodeks Seideliański II, Kodeks Cypryjski, Kodeks Watykański 354, Kodeks Naniański i Kodeks Moskiewski II

question: Jak nazywa się najbardziej wiekowa rodzina tekstów bizantyjskich?
answers: text: E
answer_end: 488
generative_answer: E

question: Z jakiego obszaru pochodzi rodzina tekstualna E?
answers: text: bizantyjskiego
answer_end: 540
generative_answer: Bizancjum

context: Kodeks został znaleziony przez Tischendorfa w 1853 roku, na Synaju, podczas jego drugiej wyprawy na Wschód. Zawierał cztery Ewangelie, dwie pierwsze pisane minuskułą, pozostałe dwie uncjałą. Obie części pisane są w dwóch kolumnach na stronę i 23 linijek w kolumnie. Obie części stosują tę samą sygnaturę, te same noty marginalne (pisane małą uncjałą), stosują te same skróty, te same błędy (iota adscriptum, brak iota subscriptum). Również charakter tekstualny obu części jest ten sam. Obie stosują kolofon jerozolimski. Na pierwszej stronie Ewangelii Łukasza znajduje się adnotacja do Ewangelii Marka. Tak więc strona ta należy do obu części kodeksu jednocześnie. Tischendorfianus III nie jest jednak jedynym rękopisem pisanym w taki sposób, Alfred Rahlfs zauważył, że również kodeks E Septuaginty pisany jest w jednej części uncjałą, a w innej minuskułą, również datowany jest na wiek IX/X, kiedy dokonało się przejście z uncjały na minuskułę.
qas: question: W jaki sposób zapisane były ewangelie obecne w tym kodeksie?
answers: text: dwie pierwsze pisane minuskułą, pozostałe dwie uncjałą
answer_end: 189
generative_answer: dwie pierwsze pisane minuskułą, pozostałe dwie uncjałą

question: Jakie cechy wspólne posiadają dwie części Kodeksu Tischendorfa III?
answers: text: Obie części pisane są w dwóch kolumnach na stronę i 23 linijek w kolumnie. Obie części stosują tę samą sygnaturę, te same noty marginalne (pisane małą uncjałą), stosują te same skróty, te same błędy (iota adscriptum, brak iota subscriptum). Również charakter tekstualny obu części jest ten sam. Obie stosują kolofon jerozolimski
answer_end: 519
generative_answer: Obie części pisane są w dwóch kolumnach na stronę i 23 linijek w kolumnie. Obie części stosują tę samą sygnaturę, te same noty marginalne (pisane małą uncjałą), stosują te same skróty, te same błędy (iota adscriptum, brak iota subscriptum). Również charakter tekstualny obu części jest ten sam. Obie stosują kolofon jerozolimski

question: Odniesienie do jakiego fragmentu pojawia się na stronie otwierającej Ewangelię ŚŁukasza?
answers: text: Ewangelii Marka
answer_end: 601
generative_answer: Ewangelii Marka

question: Jaki inny kodeks jest pisany w sposób zbliżony do Kodeksu Tischendorfa III?
answers: text: kodeks E Septuaginty
answer_end: 798
generative_answer: kodeks E Septuaginty

question: Gdzie odkryto ten manuskrypt?
answers: text: na Synaju
answer_end: 66
generative_answer: na Synaju