Niedokrwistość

Niedokrwistość, anemia (łac. anaemia) – zaburzenie spowodowane przez:
Gdy niedokrwistość narasta powoli, jej objawy są z reguły mało nasilone i obejmować mogą uczucie zmęczenia, osłabienie, duszność i mniejszą wydolność fizyczną. Gdy anemia postępuje szybko, objawami są: uczucie dezorientacji, wrażenie, jakby się miało zemdleć, utrata przytomności i zwiększone pragnienie. Do zblednięcia skóry może dojść dopiero wtedy, gdy anemia jest już znacznie nasilona. Dodatkowe objawy mogą być wywoływane przez chorobę, która doprowadziła do anemii.
Przyczynami anemii może być utrata krwi, spadek produkcji krwinek czerwonych oraz wzrost liczby niszczonych erytrocytów. Przykładowo do utraty dużej ilości krwi może dojść w wyniku urazu bądź krwawienia z przewodu pokarmowego. Do obniżenia produkcji erytrocytów prowadzić może niedobór żelaza, niedobór witaminy B12, talasemia i grupa nowotworów szpiku kostnego. Przyczynami wzmożonej eliminacji krwinek czerwonych mogą zaburzenia genetyczne, takie jak niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, infekcje, jak np. malaria i niektóre choroby autoimmunologiczne. Niedokrwistości można także podzielić ze względu na wielkość krwinek czerwonych i ilość zawartej w nich hemoglobiny. Jeśli erytrocyty są małe, anemia nazywana jest mikrocytarną; jeśli duże – makrocytarną; jeśli krwinki są prawidłowych rozmiarów, anemia jest wtedy normocytarna.
U mężczyzn rozpoznanie anemii jest stawiane, gdy zawartość hemoglobiny w erytrocytach spada poniżej 13 bądź 14 g/dL, u kobiet natomiast poniżej 12 bądź 13 g/dL, a u kobiet ciężarnych – poniżej 11 g/dL. Wyniki poniżej tych wartości są wskazaniem do dalszej diagnostyki.
Niedokrwistość rzekoma – względne obniżenie Hb i hematokrytu poprzez zwiększenie objętości osocza w przypadku przewodnienia i u ciężarnych.

context: Aplazja szpiku wynika ze zwiększenia użycia i obecności środków chemicznych (także niektórych leków) oraz toksycznych w życiu człowieka, czy też po ekspozycji na promieniowanie jonizujące (anemia popromienna). Charakteryzuje się występowaniem we krwi erytrocytów o prawidłowej budowie i zawartości hemoglobiny, lecz stopniowo w coraz mniejszej liczbie.
Niedokrwistość aplastyczna spowodowana jest najczęściej naświetlaniem szpiku kostnego promieniami X lub Gamma, oraz toksycznym uszkodzeniem szpiku przez jady bakteryjne i substancje chemiczne.
qas: question: Czym charakteryzuje się aplazja szpiku?
answers: text: występowaniem we krwi erytrocytów o prawidłowej budowie i zawartości hemoglobiny, lecz stopniowo w coraz mniejszej liczbie
answer_end: 351
generative_answer: występowaniem we krwi erytrocytów o prawidłowej budowie i zawartości hemoglobiny, lecz stopniowo w coraz mniejszej liczbie

question: Jakie typy promieniowania wykorzystuje się przy leczeniu niedokrwistości aplastycznej?
answers: text: X lub Gamma
answer_end: 462
generative_answer: X lub Gamma

question: Jakie czynniki powodują uszkodzenie szpiku kostnego?
answers: text: jady bakteryjne i substancje chemiczne
answer_end: 544
generative_answer: jady bakteryjne i substancje chemiczne

question: Czy stosowanie niektórych medykamentów może przyczynić się do wystąpienia aplazji szpiku?
answers: text: Aplazja szpiku wynika ze zwiększenia użycia i obecności środków chemicznych (także niektórych leków)
answer_end: 100
generative_answer: tak

question: Czy naświetlanie niejonizujące może być przyczyną choroby popromiennej?
plausible_answers: text: Aplazja szpiku wynika ze zwiększenia użycia i obecności środków chemicznych (także niektórych leków) oraz toksycznych w życiu człowieka, czy też po ekspozycji na promieniowanie jonizujące (anemia popromienna)
answer_end: 208
generative_answer: Aplazja szpiku wynika ze zwiększenia użycia i obecności środków chemicznych (także niektórych leków) oraz toksycznych w życiu człowieka, czy też po ekspozycji na promieniowanie jonizujące (anemia popromienna)

context: U dorosłych niedokrwistości z niedoboru żelaza mogą być skutkiem przewlekłego krwawienia, stymulującego szpik do zwiększenia tempa erytropoezy, doprowadzając do wyczerpania ustrojowych zapasów żelaza. U kobiet jedną z najczęstszych przyczyn są obfite krwawienia miesięczne. U kobiet po menopauzie i u mężczyzn w piątej dekadzie życia i starszych częstą przyczyną przewlekłego krwawienia mogą być zmiany dysplastyczne w obrębie układu pokarmowego (polipy jelita grubego, nowotwór jelita grubego). Innym częstym miejscem krwawienia są owrzodzenia żołądka i dwunastnicy. Również w tym przypadku należy wykluczyć obecność zmiany o charakterze nowotworowym.
qas: question: Z czego między innymi mogą wynikać niedokrwistości z niedoboru żelaza u osób dorosłych?
answers: text: przewlekłego krwawienia, stymulującego szpik do zwiększenia tempa erytropoezy, doprowadzając do wyczerpania ustrojowych zapasów żelaza. U kobiet jedną z najczęstszych przyczyn są obfite krwawienia miesięczne
answer_end: 272
generative_answer: przewlekłego krwawienia, u kobiet jedną z najczęstszych przyczyn są obfite krwawienia miesięczne

question: Dlaczego przewlekłe krwawienia mogą prowadzić do problemów z niedokrwistością?
answers: text: stymulującego szpik do zwiększenia tempa erytropoezy, doprowadzając do wyczerpania ustrojowych zapasów żelaza
answer_end: 199
generative_answer: stymulują szpik do zwiększenia tempa erytropoezy, doprowadzając do wyczerpania ustrojowych zapasów żelaza

question: Jakiego typu zmiany dysplastyczne mogą powodować przewlekłe krwawienia?
answers: text: polipy jelita grubego, nowotwór jelita grubego
answer_end: 493
generative_answer: polipy jelita grubego, nowotwór jelita grubego

question: Mężczyźni w jakim wieku najczęściej cierpią z powodu przewlekłych krwawień?
plausible_answers: text: piątej dekadzie życia i starszych
answer_end: 345
generative_answer: piątej dekadzie życia i starsi