enelpol/poquad huggingface dataset:
Michał Żebrowski (aktor)

Michał Jan Żebrowski (ur. 17 czerwca 1972 w Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, dyrektor Teatru 6. piętro (od 2010).
Rozpoznawalność zapewnił mu udział w filmach takich jak Ogniem i mieczem (1999), Pan Tadeusz (1999), Wiedźmin (2001), Stara baśń. Kiedy słońce było bogiem (2003), Pręgi (2004) i Kto nigdy nie żył... (2006). Od 2011 występuje w serialu Na dobre i na złe w roli prof. Andrzeja Falkowicza.

context: Jego debiutem scenicznym była rola Jimmy’ego Portera w sztuce Johna Osborne’a Miłość i gniew (1994) w reżyserii Mariusza Benoit na deskach Teatru Powszechnego im. Zygmunta Hübnera, z którym był związany w latach 1995–1996. Za swój debiut teatralny oraz rolę Posła Parysów w inscenizacji Jana Kochanowskiego Odprawa posłów greckich i występ w przedstawieniu Zbigniewa Herberta Opowiastki o Panu Cogito został uhonorowany nagrodą jury, publiczności i Jana Machulskiego na XIII Łódzkim Przeglądzie Szkół Teatralnych '95.
qas: question: Jak nazywała się postać, w którą wcielił się podczas swojego pierwszego występu?
answers: text: Jimmy’ego Portera
answer_end: 52
generative_answer: Jimmy Portera

question: W jakim teatrze wystąpił podczas swojego debiutu?
answers: text: Teatru Powszechnego im. Zygmunta Hübnera
answer_end: 179
generative_answer: Teatrze Powszechnym im. Zygmunta Hübnera

question: W jakim okresie współpracował z Teatrem Powszechnym?
answers: text: w latach 1995–1996
answer_end: 221
generative_answer: w latach 1995–1996

question: Za jakie dokonania otrzymał nagrody podczas Łódzkiego Przeglądu Szkół Teatralnych w 1995 roku?
answers: text: swój debiut teatralny oraz rolę Posła Parysów w inscenizacji Jana Kochanowskiego Odprawa posłów greckich i występ w przedstawieniu Zbigniewa Herberta Opowiastki o Panu Cogito
answer_end: 400
generative_answer: swój debiut teatralny oraz rolę Posła Parysów w inscenizacji Jana Kochanowskiego Odprawa posłów greckich i występ w przedstawieniu Zbigniewa Herberta Opowiastki o Panu Cogito

question: Jakimi trofeami odznaczono go podczas siódmego Łódzkiego Przeglądu Szkół Teatralnych?
plausible_answers: text: nagrodą jury, publiczności i Jana Machulskiego
answer_end: 466
generative_answer: nagrodą jury, publiczności i Jana Machulskiego
Lawina w Białym Jarze

Lawina w Białym Jarze – lawina, która zeszła 20 marca 1968 roku, porywając 24 osoby idące dnem Białego Jaru w Karkonoszach. 5 spośród nich, których lawina odrzuciła w bok, udało się uratować; pozostałych 19 – w tym 13 Rosjan (obywateli ZSRR), 4 obywateli NRD, i dwoje Polaków – zginęło. Akcja ratownicza prowadzona była przez polski GOPR, czeskich ratowników i ochotników; brało w niej udział 1100 osób. Ostatnie ciała ofiar znaleziono dopiero 1 i 5 kwietnia.

context: Pierwsi lawinę zauważyli sportowcy, którzy biegli w niewielkiej odległości za grupą radziecko-wschodnioniemiecką i jako pierwsi rozpoczęli poszukiwanie poszkodowanych. Właściwą akcję ratunkową rozpoczęto ok. 11:15. Do szpitala odtransportowano 5 turystów, których podmuch wiatru odrzucił z trasy lawiny – dwóch Niemców, dwóch Polaków i jednego Rosjanina, były to jedyne osoby, które przeżyły kataklizm. Do akcji przybyła ekipa ratowników z Czechosłowacji z psem tresowanym do poszukiwania ofiar lawin; jeden z czeskich ratowników był dwa lata wcześniej wydobyty z lawiny przez polskich GOPR-owców. Czeska służba przeszła na polską stronę na odpowiedzialność komendanta posterunku Wojsk Ochrony Pogranicza „Nad Śnieżką”. Pierwsze ofiary lawiny wykopał czeski pies. Za nim posuwali się ratownicy z sondami, po których następowali kopacze z łopatami, penetrując miejsca oznaczone przez poprzedników czarnymi chorągiewkami. Wydobyte ofiary transportowano najpierw do wojskowego namiotu, a następnie do kostnicy. Z braku toboganów ciała transportowano na nartach połączonych sznurkiem. Poszukiwania kontynuowano aż do późnego wieczora, mimo groźby zejścia następnej lawiny. Przygotowywano się do odstrzelenia nawisu śnieżnego, jednak odstąpiono od tego pomysłu, gdy mało nie uszkodzono czeskiego schroniska. Według innych źródeł pociski utknęły w śniegu. W ciągu następnych dwóch dni wydobyto ciała sześciu ofiar. Ostatnie ciała wydobyto 1 i 5 kwietnia. Przyczyną śmierci większości ofiar były doznane obrażenia, nieliczni zginęli w wyniku uduszenia. W akcji poszukiwawczej uczestniczyło ponad 1100 osób.
qas: question: Kto był pierwszy na miejscu zejścia lawiny?
answers: text: sportowcy
answer_end: 34
generative_answer: sportowcy

question: O której dokładnie godzinie rozpoczęła się akcja ratownicza osób zabranych przez lawinę?
plausible_answers: text: 11:15
answer_end: 213
generative_answer: 11:15

question: Ilu turystów porwanych przez lawinę znaleziono z boku trasy?
answers: text: 5
answer_end: 245
generative_answer: 5

question: Obywatele jakich krajów jako jedyni przeżyli zejście lawiny?
answers: text: Niemców, dwóch Polaków i jednego Rosjanina
answer_end: 353
generative_answer: Niemcy, Polska, Rosja

question: Kto pod śniegiem odnalazł pierwszych zabitych przez lawinę ludzi?
answers: text: czeski pies
answer_end: 762
generative_answer: czeski pies
Konkurs Piosenki Eurowizji 2004

49. Konkurs Piosenki Eurowizji został rozegrany 12 i 15 maja 2004 w Abdi İpekçi Arena w Stambule. Organizatorami konkursu była turecka telewizja publiczna TRT we współpracy z Europejską Unią Nadawców. Koncerty poprowadzili aktor, reżyser i producent Korhan Abay oraz aktorka Meltem Cumbul.
W 2004 po raz pierwszy zorganizowano rundę półfinałową, w której wzięli udział reprezentanci 22 państw. Dziesięć najwyżej ocenionych przez telewidzów uczestników awansowało do sobotniego finału, w którym wystąpiło 24 reprezentantów.
Finał konkursu wygrała Rusłana Łyżyczko, reprezentantka Ukrainy z piosenką „Wild Dances” autorstwa Aleksandra Ksienofontowa oraz samej artystki, za którą zdobyła łącznie 280 punktów.

context: W czerwcu 2003 ogłoszono, że kierownikiem wykonawczym konkursu będzie szwedzki producent Svante Stockselius. Koordynatorem imprezy został Bülent Osma, a reżyserem kreatywnym – multikamerzysta Sven Stojanovic ze stacji SVT, który wraz ze swoją ekipą realizacyjną zapewnił 17 kamer transmitujących wydarzenie na żywo. W przygotowaniach pomogli pracownicy szwedzkiej telewizji SVT oraz turecki oddział Stowarzyszenia Zrzeszającego Miłośników Konkursu Piosenki Eurowizji (OGAE). We wrześniu Europejska Unia Nadawców (EBU) podpisała umowę z niemiecką firmą telekomunikacyjną T-Com (Digame.de), która umożliwiała łatwiejsze oddawanie głosów przez telewidzów. Za oprogramowanie tablicy wyników podczas finału odpowiadała firma vizrt.
qas: question: Kto został producentem 49. Konkursu Piosenki Eurowizji?
answers: text: Svante Stockselius
answer_end: 107
generative_answer: Svante Stockselius

question: Kiedy publiczność poznała producenta 49. Konkursu Piosenki Eurowizji?
answers: text: W czerwcu 2003
answer_end: 14
generative_answer: W czerwcu 2003

question: Ilu kamer użyto do transmisji konkursu na żywo?
answers: text: 17
answer_end: 273
generative_answer: 17

question: Kto jako jedyny typował zwycięzcę konkursu?
plausible_answers: text: telewidzów
answer_end: 651
generative_answer: telewidzowie

question: Z jakiego kraju pochodziła firma T-Com?
answers: text: niemiecką
answer_end: 545
generative_answer: z Niemiec
Zespół LEOPARD

Zespół LEOPARD (ang. LEOPARD syndrome) – rzadki, uwarunkowany genetycznie, dziedziczony autosomalnie dominująco zespół wad wrodzonych, spowodowany w większości przypadków mutacją w niereceptorowym genie PTPN11 kodującym białko fosfatazy tyrozynowej. Mutacje w tym samym genie odpowiadają za część przypadków zespołu Noonan; są to zatem schorzenia alleliczne. Nazwa zespołu jest akronimem utworzonym z pierwszych nazw głównych objawów choroby w języku angielskim: plam soczewicowatych na skórze (Lentiginosis), nieprawidłowego obrazu EKG (ECG), hiperteloryzmu ocznego (Ocular hypertelorism), zwężenia ujścia płucnego (Pulmonary stenosis), nieprawidłowości narządów płciowych zewnętrznych (Abnormal genitalia), zahamowania wzrostu (Retardation of growth) i czuciowo-nerwowej utraty słuchu (Deafness). U jednego pacjenta może występować kilka z tych objawów.

context: Zespół LEOPARD należy do tzw. zespołów nerwowo-sercowo-twarzowo-skórnych (neuro-cardio-facial-cutaneous syndromes), tak jak najczęstszy w tej grupie chorób zespół Noonan. Zespoły NCFC (oprócz dwóch wspomnianych, jeszcze nerwiakowłókniakowatość typu 1, zespół Costello i zespół sercowo-twarzowo-skórny) są spowodowane mutacjami genów kodujących białka szlaku sygnalizacyjnego Ras. Fenotypy tych zespołów są zbliżone, z objawami skórnymi, wadami serca, kośćca i narządów płciowych, cechami dysmorficznymi twarzy i różnego stopnia opóźnieniem umysłowym. (patrz: Rozpoznanie różnicowe).
qas: question: Do jakiej grupy zespołów zalicza się LEOPARD?
answers: text: nerwowo-sercowo-twarzowo-skórnych
answer_end: 72
generative_answer: nerwowo-sercowo-twarzowo-skórnych

question: Na co najczęściej cierpią pacjenci dotknięci zespołem nerwowo-sercowo-twarzowo-skórnym?
answers: text: zespół Noonan
answer_end: 169
generative_answer: zespół Noonan

question: Co poza LEOPARDEM i zespołem Noonan wchodzi w zakres zespołów NCFC?
answers: text: nerwiakowłókniakowatość typu 1, zespół Costello i zespół sercowo-twarzowo-skórny
answer_end: 300
generative_answer: nerwiakowłókniakowatość typu 1, zespół Costello i zespół sercowo-twarzowo-skórny

question: Co jest przyczyną NCFC?
answers: text: mutacjami genów kodujących białka szlaku sygnalizacyjnego Ras
answer_end: 378
generative_answer: mutacje genów kodujących białka szlaku sygnalizacyjnego Ras

question: Czy fenotyp LEOPARDA jest bliższy Noonan niż Costello?
plausible_answers: text: Fenotypy tych zespołów są zbliżone
answer_end: 414
generative_answer: nie
Pafawag 1B/2B

Pafawag 1B/2B (seria początkowo E53, od 1959 EW53) – elektryczne zespoły trakcyjne wyprodukowane w latach 1954‒1956 przez zakłady Pafawag we Wrocławiu w liczbie 20 sztuk. Do 1985 były eksploatowane na liniach podmiejskich w Warszawskim Węźle Kolejowym. Żaden z egzemplarzy nie został zachowany do celów muzealnych.

context: W 1945 i 1947 zawarto dwie umowy ze szwedzkim przedsiębiorstwem ASEA na dostawę urządzeń i taboru. Na początku 1949 natomiast PKP podpisały umowę z brytyjskim Contractors Committee for the Electrification of Polish Railways obejmującą dostawę urządzeń do odbudowy zespołów przedwojennych oraz kompletów wyposażenia elektrycznego dla 30 jednostek elektrycznych i 8 elektrowozów. Rozpoczęto wówczas rozmowy z krajowym przemysłem w sprawie odbudowy 10 zespołów serii EW51 oraz budowy części mechanicznej 20 nowych zespołów i 8 lokomotyw. Przemysł nie podjął się odbudowy starszych jednostek, ale zdecydowano za to o budowie nowych elektrowozów i elektrycznych zespołów trakcyjnych.
qas: question: Z jakim przedsiębiorstwem PKP zawarło umowę na początku 1949 roku w sprawie, między innymi, dostarczenia maszyn do rekonstrukcji zespołów przedwojennych?
answers: text: Contractors Committee for the Electrification of Polish Railways
answer_end: 223
generative_answer: Contractors Committee for the Electrification of Polish Railways

question: Jakie postanowienia zawierała umowa zawarta w 1949 roku pomiędzy PKP a przedsiębiorstwem z Wielkiej Brytanii?
answers: text: dostawę urządzeń do odbudowy zespołów przedwojennych oraz kompletów wyposażenia elektrycznego dla 30 jednostek elektrycznych i 8 elektrowozów
answer_end: 376
generative_answer: dostawę urządzeń do odbudowy zespołów przedwojennych oraz kompletów wyposażenia elektrycznego dla 30 jednostek elektrycznych i 8 elektrowozów

question: Czego dotyczyły rozmowy prowadzone przez PKP z krajowym przemysłem w 1949 roku?
answers: text: odbudowy 10 zespołów serii EW51 oraz budowy części mechanicznej 20 nowych zespołów i 8 lokomotyw
answer_end: 533
generative_answer: odbudowy 10 zespołów serii EW51 oraz budowy części mechanicznej 20 nowych zespołów i 8 lokomotyw

question: Czy przemysł krajowy zgodził się na odbudowę 10 zespołów serii EW51?
answers: text: Przemysł nie podjął się odbudowy starszych jednostek
answer_end: 587
generative_answer: nie

question: W jakich latach PKP zobowiązało się do dostarczenia nowego taboru firmie ASEA?
plausible_answers: text: 1945 i 1947
answer_end: 13
generative_answer: 1945 i 1947
Tupac Shakur

Tupac Amaru Shakur, również 2Pac i Makaveli (ur. 16 czerwca 1971 w Nowym Jorku, zm. 13 września 1996 w Las Vegas) – amerykański raper, poeta, aktor i aktywista społeczny. W oficjalnych dokumentach został zapisany jako Lesane Parish Crooks. Dopiero gdy jego matka, Alice Faye Williams (po ślubie Afeni Shakur), poślubiła Lumumbę Abdula Shakura, otrzymał nowe imię Tupac Amaru (zob. Tupac Amaru II). Według Black Entertainment Television był najbardziej wpływowym raperem w historii, natomiast magazyn Rolling Stone umieścił go na 86. miejscu wśród 100 największych artystów wszech czasów.

context: Shakur nigdy nie wspominał o przynależności do konkretnej religii, ale teksty jego utworów (np. Only God Can Judge Me) i wierszy (np. The Rose That Grew from Concrete) sugerują, że wierzył w Boga. Oznacza to, że można go uznać za teistę. Wierzył, że uczynione dobro i zło wobec innych wraca do człowieka. W wywiadach przyznał, że codziennie się modli. Wierzył, że człowiek który idzie do nieba śpi spokojnie bez koszmarów. Na plecach posiadał wytatuowany krzyż oraz od czasu do czasu nosił naszyjnik z krzyżem. Shakur politycznie związany był z Ligą Młodzieży Komunistycznej USA w Baltimore, w młodości spotykał się z córką lidera miejscowej Komunistycznej Partii USA.
qas: question: Czy Tupac był ateistą?
answers: text: można go uznać za teistę
answer_end: 236
generative_answer: nie

question: Co, zdaniem Tupaca, się dzieje gdy wyrządzi się dobro w stosunku do innej osoby?
answers: text: wraca do człowieka
answer_end: 303
generative_answer: wraca do człowieka

question: Jaka osoba, zdaniem Tupaca, może spać bez koszmarów?
answers: text: który idzie do nieba
answer_end: 393
generative_answer: Która idzie do nieba

question: Czy 2Pac był członkiem Komunistycznej Partii USA?
plausible_answers: text: Shakur politycznie związany był z Ligą Młodzieży Komunistycznej USA w Baltimore, w młodości spotykał się z córką lidera miejscowej Komunistycznej Partii USA
answer_end: 667
generative_answer: tak

question: Jaki przedmiot Tupac nosi na plecach?
plausible_answers: text: krzyż
answer_end: 460
generative_answer: krzyż
Codex Regius (Nowy Testament)

Codex Regius (Gregory-Aland no. Le albo 019; von Soden ε 56) – grecki uncjalny rękopis Nowego Testamentu. Paleograficznie datowany jest na VIII wiek, a przechowywany we Francuskiej Bibliotece Narodowej (Grec 62), w Paryżu. Rękopis wyróżnia fakt posiadania dwóch zakończeń Ewangelii według Marka. Posiada noty marginalne.
Tekst kodeksu reprezentuje tradycję aleksandryjską, jednak pewne jego partie zostały skażone przez tekst obcej tradycji. Ponadto zawiera wiele błędów popełnionych przez skrybę, pomimo tego podstawa tekstu sięga bardzo dobrej tradycji tekstologicznej. Kurt Aland zaliczył go do II kategorii. Od XVIII wieku cieszy się zainteresowaniem ze strony krytyków tekstu, jest jednym z najważniejszych rękopisów Nowego Testamentu i jest cytowany we wszystkich krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu. Tekst kodeksu wydał Konstanty Tischendorf w 1846 roku i od tej pory nie było nowego wydania.

context: Tekst J 7,53-8,11 został opuszczony, pozostawiono w tym miejscu pustą przestrzeń (podobnie jak kodeks Δ), jakkolwiek przestrzeń jest zbyt mała by pomieścić perykopę. W tekście Ewangelii brak następujących wierszy: Mt 12,47; 18,11; Mk 7,16; 9,44.46; 11,26; Łukasz 17,36; J 5,3b. Brak tych wierszy jest charakterystyczny dla rękopisów reprezentujących aleksandryjską tradycję tekstu. Brak również niektórych fraz, które zwykle nie występują w aleksandryjskich rękopisach (np. Mk 11,26). Zawiera jednak Mt 17,21, którego nie mają Kodeks Synajski i Watykański.
qas: question: Czy w Codex Regius istnieje fragment J 7,53-8,11?
answers: text: Tekst J 7,53-8,11 został opuszczony
answer_end: 35
generative_answer: nie

question: Co oferuje czytelnikowi Codex Regius w miejscu J 7,53-8,11?
answers: text: pustą przestrzeń
answer_end: 80
generative_answer: pustą przestrzeń

question: Jaki inny kodeks pozostawia puste przestrzenie na ominięte fragmenty tekstu?
answers: text: kodeks Δ
answer_end: 103
generative_answer: kodeks Δ

question: Jakich fragmentów Ewangelii brakuje w Codex Regius?
answers: text: Mt 12,47; 18,11; Mk 7,16; 9,44.46; 11,26; Łukasz 17,36; J 5,3b
answer_end: 276
generative_answer: Mt 12,47; 18,11; Mk 7,16; 9,44.46; 11,26; Łukasz 17,36; J 5,3b

question: Jakiego fragmentu, którego nie ma również w Codex Regius pozbawione są Kodeks Synajski i Watykański?
plausible_answers: text: Mt 17,21
answer_end: 508
generative_answer: Mt 17,21
HCP Z1

HCP Z1 – wagony pasażerskie produkowane w latach 1997–2015 przez zakłady H. Cegielski – Fabryka Pojazdów Szynowych dostosowane do wymagań UIC-Z1. Zbudowano kilkanaście typów wagonów tego standardu, w sumie 138 egzemplarzy. Głównym ich użytkownikiem jest PKP Intercity (136 wagonów). Swoje HCP Z1 posiadają także Koleje Białoruskie (2 wagony).

context: 18 października 2012 PKP Intercity podpisało umowę z FPS na zakup 25 nowych wagonów pasażerskich przystosowanych minimum do prędkości 160 km/h dla obsługi połączenia TLK z Wrocławia do Gdyni. FPS zaproponował wagony 164A, 165A, 166A i 167A, dostosowane do prędkości 200 km/h spełniające założenia kart UIC dla typu Z1. FPS rozpoczął realizację tego kontraktu na początku stycznia 2014 dostarczając cztery sztuki 166A i dwie 167A oznaczone później jako typ 156A. Po dostarczeniu trzech kolejnych 167A z nowych wagonów zestawiono skład pociągu TLK Mieszko, który w połowie kwietnia 2014 rozpoczął kursowanie na opisanej wyżej trasie. Kolejne 3 wagony 167A dostarczono w lipcu, dzięki czemu na początku sierpnia możliwe było zestawienie drugiego składu do obsługi TLK Przemysław. Pomiędzy wrześniem 2014 a lutym 2015 dostarczono 9 wagonów 165A oznaczonych później jako typ 159A. Docelowo wagony z tego zamówienia mają utworzyć 4 zestawy, każdy składający się z 6 nowych wagonów i z 1 posiadanego wcześniej przez PKP Intercity wagonu barowego.
qas: question: Na jakiej trasie miały kursować wagony zamówione przez PKP Intercity w październiku 2012 roku?
answers: text: z Wrocławia do Gdyni
answer_end: 190
generative_answer: z Wrocławia do Gdyni

question: Jakie oznaczenia posiadały wagony zaoferowane przez FPS w ramach umowy z 18 października 2012 roku?
answers: text: 164A, 165A, 166A i 167A
answer_end: 239
generative_answer: 164A, 165A, 166A i 167A

question: Jaki pociąg zaczął kursować pomiędzy Wrocławiem a Gdańskiem w kwietniu 2014 roku?
answers: text: TLK Mieszko
answer_end: 553
generative_answer: TLK Mieszko

question: W jakim okresie FPS dostarczyło dziewięć wagonów 164A?
plausible_answers: text: Pomiędzy wrześniem 2014 a lutym 2015
answer_end: 813
generative_answer: Pomiędzy wrześniem 2014 a lutym 2015

question: Z jakich elementów mają składać się zestawy utworzone na bazie umowy z 18 października 2012 roku?
answers: text: z 6 nowych wagonów i z 1 posiadanego wcześniej przez PKP Intercity wagonu barowego
answer_end: 1038
generative_answer: z 6 nowych wagonów i z 1 posiadanego wcześniej przez PKP Intercity wagonu barowego
Rada Europy

Rada Europy (ang. Council of Europe, fr. Conseil de l’Europe) – międzynarodowa organizacja rządowa skupiająca prawie wszystkie państwa Europy oraz kilka państw spoza tego kontynentu. Jej głównym celem jest „osiągnięcie większej jedności między jej członkami, aby chronić i wcielać w życie ideały oraz zasady stanowiące ich wspólne dziedzictwo, a także by ułatwić ich postęp ekonomiczny i społeczny” (art. 1a Statutu Rady Europy). Realizując tak określony cel, organizacja ta zajmuje się przede wszystkim promocją i ochroną praw człowieka, demokracji i współpracą państw członkowskich w dziedzinie kultury.
Rada Europy powstała 5 maja 1949 w wyniku podpisania przez 10 państw (Belgię, Danię, Francję, Holandię, Irlandię, Luksemburg, Norwegię, Szwecję, Wielką Brytanię i Włochy) Traktatu Londyńskiego. Obecnie liczy 46 członków.
Siedzibą Rady Europy jest Strasburg. Biura Rady i stowarzyszonych z nią instytucji mieszczą się w kilku budynkach zlokalizowanych w północno-wschodniej części miasta. Największy z nich to Pałac Europy (fr. Palais de l’Europe), wzniesiony w latach 1976–1977.

context: Rada Europy przyjmuje dokumenty mające charakter traktatów międzynarodowych, zwane konwencjami, do których mogą przystępować państwa członkowskie Rady Europy, a w niektórych przypadkach także europejskie bądź nawet pozaeuropejskie kraje nieczłonkowskie. Kraje przystępujące do konwencji mogą poczynić pewne zastrzeżenia co do wyłączenia lub ograniczenia stosowania na ich terytorium niektórych artykułów danej konwencji.
W niektórych sytuacjach podpisywane są też dodatkowe protokoły do konwencji, do których mogą, ale nie muszą, przystąpić państwa, które wcześniej podpisały samą konwencję. Konwencja wchodzi w życie, jeśli zostanie podpisana i ratyfikowana przez odpowiednią liczbę państw.
qas: question: Jaką moc mają dokumenty Rady Europy?
answers: text: traktatów międzynarodowych
answer_end: 75
generative_answer: traktatów międzynarodowych

question: Czy traktaty Rady Europy wiążą automatycznie państwa członkowskie?
answers: text: do których mogą przystępować państwa członkowskie
answer_end: 145
generative_answer: nie

question: Czy kraje spoza Rady Europy mogą przystąpić do respektowania dokumentów i postanowień Rady?
answers: text: a w niektórych przypadkach także europejskie bądź nawet pozaeuropejskie kraje nieczłonkowskie
answer_end: 252
generative_answer: tak

question: Czy protokoły są elementami składowymi konwencji?
plausible_answers: text: W niektórych sytuacjach podpisywane są też dodatkowe protokoły do konwencji, do których mogą, ale nie muszą, przystąpić państwa, które wcześniej podpisały samą konwencję
answer_end: 590
generative_answer: nie

question: Czy dla wejścia w życie konwencji jest wymagana zgoda wszystkich państw Rady Europy?
answers: text: jeśli zostanie podpisana i ratyfikowana przez odpowiednią liczbę państw
answer_end: 690
generative_answer: nie