Kodeks Aleksandryjski

Kodeks Aleksandryjski (łac. Codex Alexandrinus, Londyn, British Library, MS Royal 1. D. V-VIII, oznaczany symbolami A albo 02 Gregory-Aland, δ 4 Soden) – manuskrypt greckiej Biblii, tj. Septuaginty oraz Nowego Testamentu w języku greckim, pisany majuskułą na pergaminie. Sporządzono go w V wieku w Egipcie.
Manuskrypt został nazwany Aleksandryjskim, ponieważ patriarcha Cyryl Lukaris miał przywieźć go z Aleksandrii. Po raz pierwszy nazwa ta została zastosowana przez biskupa Briana Waltona w 1657 roku w Poliglocie londyńskiej. Przedtem był określany jako Codex Regius albo Biblia Tekli. Wettstein w 1751 roku oznakował go symbolem A na liście kodeksów majuskułowych Nowego Testamentu. W ten sam sposób oznaczał go później Griesbach i inni bibliści. Gregory nadał mu siglum 02. Na liście rękopisów Septuaginty według klasyfikacji Alfreda Rahlfsa również został oznaczony symbolem A.
Codex Alexandrinus jest jednym z czterech wielkich kodeksów biblijnych, wraz z Kodeksem Synajskim i Watykańskim jest jednym z najwcześniejszych i najbardziej kompletnych rękopisów greckiej Biblii. Po przywiezieniu do Anglii uzyskał opinię najlepszego rękopisu biblijnego przechowywanego na Wyspach Brytyjskich i cieszył się nią aż do chwili nabycia przez Bibliotekę Brytyjską Kodeksu Synajskiego. Przechowywany jest w Dziale Manuskryptów British Library w Londynie (wraz z Kodeksem Synajskim).

context: Tekst kodeksu pisany jest w dwóch kolumnach na stronę, w jednej kolumnie mieści się zwykle 49-51 linijek (czasem 46–52 linii), każda linijka zawiera średnio 20-25 liter – wielkiej, regularnej uncjały. Litery są nieco mniej eleganckie niż w Kodeksie Synajskim i Watykańskim. W ostatniej księdze Nowego Testamentu, Apokalipsie, stają się nieco mniejsze i mniej regularne. Apokalipsa pisana jest z mniejszą dbałością. Początkowe linie każdej z ksiąg pisane są czerwonym atramentem, a poszczególne sekcje tekstu ksiąg oznakowane są wielką literą pisaną na marginesie (inicjał) przed kolumną tekstu (podobnie w Kodeksie Efrema). Słowa pisane są w sposób ciągły na całej długości linijki i na ogół nie ma żadnych przerw pomiędzy wyrazami, z wyjątkiem nielicznych miejsc. Litery są okrągłe, pozbawione akcentów i tylko w niektórych miejscach znajdują się przydechy (prawdopodobnie dodane przez późniejszą rękę). Litery są większe od tych, które stosuje Kodeks Watykański. Poetyckie księgi Starego Testamentu pisane są stychometrycznie.
qas: question: Co dzieje się z jakością liter, którymi zapisana jest Apokalipsa?
answers: text: stają się nieco mniejsze i mniej regularne
answer_end: 368
generative_answer: stają się nieco mniejsze i mniej regularne

question: Jak zapisywane są pierwsze linie wszystkich ksiąg?
answers: text: czerwonym atramentem
answer_end: 477
generative_answer: czerwonym atramentem

question: Jakie fragmenty kodeksu są zapisane stychometrycznie?
answers: text: Poetyckie księgi Starego Testamentu
answer_end: 1000
generative_answer: Poetyckie księgi Starego Testamentu

question: Czy litery Kodeksu Watykańskiego są mniejsze, niż te zapisane w Kodeksie Aleksandryjskim?
answers: text: Litery są większe od tych, które stosuje Kodeks Watykański
answer_end: 963
generative_answer: tak

question: Ile linijek mieści się w pojedynczej kolumnie Kodeksu Synajskiego?
plausible_answers: text: zwykle 49-51
answer_end: 96
generative_answer: zwykle 49-51