Sabra (film)

Sabra – polski czarno-biały dramat filmowy z 1933 w reżyserii Aleksandra Forda na podstawie scenariusza tegoż reżysera i Olgi Fordowej. Treścią filmu są losy grupy chaluców (pionierów) żydowskich, przybywających z Polski do Palestyny i zakładających osadę. Przybysze nawiązują złożoną relację z arabskimi mieszkańcami, na tle której rozgrywa się wątek miłosny arabskiej dziewczyny i żydowskiego chłopca.
Aleksander Ford, nawiązując do kina sowieckiego, propagował ideę solidaryzmu, krytykował żydowski i arabski nacjonalizm oraz napiętnował fanatyzm religijny. Producenci filmowi odsunęli go od projektu, bowiem nie podzielali jego wizji artystycznej. Przemontowali oni film, by odzwierciedlał pierwotny zamysł – zachęcanie Żydów do osiedlania się w Palestynie.
Sabra otrzymała mieszane recenzje krytyków. Recenzenci „Kuriera Polskiego”, „Wiadomości Literackich” i „Kina” zarzucali dziełu Aleksandra Forda przede wszystkim zbyt daleko idące podobieństwo do sowieckiej produkcji Ziemia pragnie (1930) Julija Rajzmana i chaotyczny scenariusz, natomiast sprawozdawcy „Naszego Przeglądu” i „Opinii” docenili je za walory artystyczne.
Sabra znajduje się w zbiorach Filmoteki Narodowej – Instytutu Audiowizualnego.

context: Krytyka syjonizmu sprawiła, że Aleksander Ford zmienił pierwotny zamysł, aby produkcja opowiadała historię pionierów żydowskich. Porzucił aspekt narodowościowy, czego przykładem było nieakcentowanie pochodzenia przybyszów, o których można było powiedzieć jedynie tyle, że są Europejczykami z klasy robotniczej. Przede wszystkim posługiwali się językiem polskim, natomiast jidysz został zmarginalizowany. Ponadto reżyser nie przedstawił konfliktu narodowościowego między Żydami a Arabami. Według Tomasza Rachwalda Sabra, wzorowana na kinie sowieckim, została oparta na przeciwieństwach i aprobowała ideę solidarności klasowej. Pionierzy stanowili element porządku oraz reprezentowali siłę wspólnoty, mogącej za pomocą wspólnego czynu i wysiłku wprowadzać znaczące, pozytywne zmiany. Osiedleńcy i biedna ludność arabska zostali zrównani, potrzebując bowiem cennych dóbr (woda, ziemia), musieli zwracać się do posiadającego je bogatego szejka. Ford zawarł także w filmie wątek antyreligijny, przeciwstawiając sobie modlącą się o deszcz miejscową ludność i chaluców, rozwiązujących swoje problemy w sposób rozumowy.
qas: question: Co spowodowało, że Ford zmienił oryginalną koncepcję filmu?
answers: text: Krytyka syjonizmu
answer_end: 17
generative_answer: Krytyka syjonizmu

question: W jaki sposób reżyser przedstawił w swoim filmie motyw antyreligijny?
answers: text: przeciwstawiając sobie modlącą się o deszcz miejscową ludność i chaluców, rozwiązujących swoje problemy w sposób rozumowy
answer_end: 1110
generative_answer: przeciwstawiając sobie modlącą się o deszcz miejscową ludność i chaluców, rozwiązujących swoje problemy w sposób rozumowy

question: Czego symbolem były przedstawione w filmie postaci pionierów?
answers: text: siłę wspólnoty, mogącej za pomocą wspólnego czynu i wysiłku wprowadzać znaczące, pozytywne zmiany
answer_end: 780
generative_answer: siłę wspólnoty, mogącej za pomocą wspólnego czynu i wysiłku wprowadzać znaczące, pozytywne zmiany

question: Jaki był jedyny język używany przez pionierów?
plausible_answers: text: polskim
answer_end: 360
generative_answer: polskim

question: Czy Aleksander Ford zawarł w swoim filmie wątek konfliktu między Żydami i Arabami?
answers: text: reżyser nie przedstawił konfliktu narodowościowego między Żydami a Arabami
answer_end: 486
generative_answer: nie