enelpol/poquad huggingface dataset:
Tadeusz Zawadzki (harcmistrz)

Tadeusz Leon Józef Zawadzki, przybrane nazwisko: Tadeusz Zieliński, ps. Kajman, Kotwicki, Lech Pomarańczowy, Tadeusz, Zośka (ur. 24 stycznia 1921 w Warszawie, zm. 20 sierpnia 1943 w Sieczychach) – instruktor harcerski, harcmistrz, podporucznik Armii Krajowej, komendant Grup Szturmowych na terenie Warszawy, jeden z głównych bohaterów książki Aleksandra Kamińskiego Kamienie na szaniec. Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.

context: W marcu 1941 wszedł wraz z kierowaną przez siebie drużyną do Szarych Szeregów i objął tu komendę nad Hufcem Mokotów Górny w Okręgu Południe Chorągwi Warszawskiej. Hufiec ten natychmiast włączył się do Organizacji Małego Sabotażu „Wawer”, w której „Zośka” był komendantem Obwodu Mokotów Górny w Okręgu Południe. W tym czasie Tadeusz był jednym z najwybitniejszych wykonawców głośnych akcji małego sabotażu. Za największą liczbę „kotwic” wymalowanych na terenie swojej dzielnicy, otrzymał od Komendanta Głównego „Wawra” Aleksandra Kamińskiego honorowy pseudonim „Kotwicki”. Wraz ze swoim hufcem uczestniczył także w akcji „N” (prowadzonej przez BiP KG AK dywersyjnej propagandzie w języku niemieckim).
qas: question: W którym roku Tadeusz Zawadzki przystąpił do Szarych Szeregów?
answers: text: 1941
answer_end: 12
generative_answer: 1941

question: Jak nazwano Organizację Małego Sabotażu? 
answers: text: „Wawer”
answer_end: 236
generative_answer: „Wawer”

question: Kto kierował "Wawrem"?
answers: text: Aleksandra Kamińskiego
answer_end: 540
generative_answer: Aleksander Kamiński

question: Jaki honorowy pseudonim otrzymał Zawadzki?
answers: text: „Kotwicki”
answer_end: 570
generative_answer: „Kotwicki”

question: Kto kierował obwodem Mokotów Górny w Okręgu Południe?
answers: text: „Zośka”
answer_end: 254
generative_answer: „Zośka”
’Allo ’Allo!

’Allo ’Allo! – brytyjski serial komediowy autorstwa Davida Crofta i Jeremy’ego Lloyda, emitowany na antenie BBC One od 7 września 1984 do 14 grudnia 1992 roku (ponadto pilot serialu ukazał się 30 grudnia 1982).
Wiele wątków ujętych w sitcomie jest parodią innego brytyjskiego serialu – Secret Army, wyświetlanego w BBC pod koniec lat 70.

context: René przez długi czas ukrywa na zapleczu dwóch brytyjskich lotników, których wraz z ruchem oporu próbuje wysłać z powrotem do Anglii. Żadna z prób nie kończy się jednak powodzeniem. Kawiarnia staje się także miejscem ukrywania skradzionych przez niemieckich oficerów dóbr kultury, które mają im zapewnić spokojne życie po wojnie. Najwięcej problemów przysparza mu szczególnie cenny obraz Upadłej Madonny z wielkim cycem pędzla van Klompa. Ten obraz chce także zdobyć Gestapo, które przysyła specjalnego funkcjonariusza Ottona Flicka.
qas: question: Ile osób René ukrywa u siebie na zapleczu?
answers: text: dwóch
answer_end: 46
generative_answer: dwie

question: To jest autorem obrazu Upadłej Madonny?
answers: text: van Klompa
answer_end: 437
generative_answer: van Klomp

question: Kto chce zdobyć obraz Upadłej Madonny? 
answers: text: Gestapo
answer_end: 474
generative_answer: Gestapo

question: Jak nazywa się funkcjonariusz przysłany przez Gestapo do René?
answers: text: Ottona Flicka
answer_end: 532
generative_answer: Otton Flick
Głaz narzutowy na placu Wolności w Raciborzu

Głaz narzutowy na placu Wolności – pochodzący z epoki lodowcowej głaz narzutowy z granitu (z licznymi domieszkami), umiejscowiony na placu Wolności w Raciborzu. Jest największym spośród wszystkich głazów odnalezionych na terenie Kotliny Raciborskiej i największym spośród głazów pomnikowych w województwie śląskim oraz na całym Śląsku. W roku 1960 został ustanowiony pomnikiem przyrody.

context: Głaz pochodzi ze Skandynawii i został przyniesiony do Kotliny Raciborskiej przez lodowiec w czasie zlodowacenia Sanu II. Został odkryty w 1927 roku w piaskowni Karola Popelli w Wojnowicach. W 1929 roku całkowicie go odsłonięto, a w roku 1934, za radą jednego z wojnowickich nauczycieli, Alfonsa Nentwiga, mimo olbrzymich rozmiarów i wagi, został przetransportowany do Raciborza na obecne miejsce, wówczas zwane placem Adolfa Polko (niem. Polkoplatz). Operacja przewiezienia głazu była w owym czasie sporym przedsięwzięciem. Podwozie, na którym przetransportowano głaz, zostało wypożyczone z fabryki dywanów w Kietrzu. Na podwoziu umieszczono z kolei specjalnie wyprodukowany na ten cel kocioł z firmy Siemens-Plania Werke (obecnie SGL Carbon, dawny ZEW S.A.). Do zamocowania obiektu użyto uchwytów i lin udostępnionych przez firmę Fröhlich, a raciborska kolej użyczyła szyn oraz podkładów kolejowych. Jako środka transportu użyto platformy ciągniętej przez dwie lokomobile parowe, wypożyczone przez hrabiego Lichnowskiego z Kuchelnej. Na swoje miejsce dotarł ostatecznie 6 czerwca 1934 roku. Po ustawieniu go na miejscu otoczono go niewielkim murkiem, przegrodzonym tabliczkami z nazwiskami bojowników ruchu narodowo-socjalistycznego. Zastąpił stojącą wcześniej w tym miejscu pierwszą w historii Raciborza publiczną fontannę, ufundowaną przez Adolfa Polko. Uroczystej inauguracji dokonano 1 lipca 1934 roku. Głaz miał być symbolem nowych czasów jako tysiącletnie monumentum ruchu narodowo-socjalistycznego. W roku 1945 murek zlikwidowano.
qas: question: W jaki sposób głaz przemieścił się ze Skandynawii?
answers: text: został przyniesiony do Kotliny Raciborskiej przez lodowiec
answer_end: 89
generative_answer: został przyniesiony do Kotliny Raciborskiej przez lodowiec

question: Kiedy głaz narzutowy trafił do Kotliny Raciborskiej?
answers: text: w czasie zlodowacenia Sanu II
answer_end: 119
generative_answer: w czasie zlodowacenia Sanu II

question: Skąd uzyskano podwozie niezbędne do transportu głazu?
answers: text: z fabryki dywanów w Kietrzu
answer_end: 616
generative_answer: z fabryki dywanów w Kietrzu

question: Czego użyto do przymocowania głazu na podwozie?
answers: text: uchwytów i lin udostępnionych przez firmę Fröhlich
answer_end: 839
generative_answer: uchwytów i lin udostępnionych przez firmę Fröhlich

question: W którym roku usunięto głaz?
plausible_answers: text: 1945
answer_end: 1518
generative_answer: w 1945
Magda Mołek

Magda Mołek, Magdalena Mołek (ur. 30 kwietnia 1976 w Żaganiu) – polska dziennikarka, prezenterka telewizyjna i youtuberka.

context: W 2004 została prezenterką telewizji TVN. Najpierw prowadziła program Moja krew oraz współprowadziła Taniec z gwiazdami, z którego prowadzenia zrezygnowała po pierwszej edycji. W latach 2005–2019 współprowadziła poranny program Dzień dobry TVN, występując w nim w duecie kolejno z: Olivierem Janiakiem, Jolantą Pieńkowską, Andrzejem Sołtysikiem i Marcinem Mellerem. Prowadziła także galę Miss Polonia, koncerty w ramach Sopot Festival oraz cykle narodowych testów. Równocześnie w latach 2006–2020 pracowała w TVN Style, dla którego współprowadziła programy Lekcja stylu i Miasto kobiet oraz prowadziła program W roli głównej (2007–2019).
qas: question: W jakiej stacji telewizyjnej Mołek rozpoczęła swoją karierę?
answers: text: TVN
answer_end: 40
generative_answer: TVN

question: Jak nazywał się pierwszy program, który prowadziła Mołek?
answers: text: Moja krew
answer_end: 79
generative_answer: Moja krew

question: Z udziału w jakim tanecznym programie zrezygnowała Mołek?
plausible_answers: text: Taniec z gwiazdami
answer_end: 119
generative_answer: Taniec z gwiazdami

question: Z jakimi osobami Mołek prowadziła wywiady dla "Dzień dobry TVN"?
plausible_answers: text: Olivierem Janiakiem, Jolantą Pieńkowską, Andrzejem Sołtysikiem i Marcinem Mellerem
answer_end: 364
generative_answer: Olivierem Janiakiem, Jolantą Pieńkowską, Andrzejem Sołtysikiem i Marcinem Mellerem

question: W jakim czasie Mołek pracowała w TVN Style?
answers: text: w latach 2006–2020
answer_end: 496
generative_answer: w latach 2006–2020
Demografia Polski

Ludność Polski to osoby, które zamieszkują na stałe w Polsce, bez rozróżnienia na obywateli i cudzoziemców, oraz osoby mające obywatelstwo polskie, a przebywające poza Polską. Do ludności Polski nie wlicza się cudzoziemców przebywających tymczasowo lub nielegalnie na terenie Polski oraz osób narodowości polskiej mieszkających poza Polską, które nie posiadają obywatelstwa polskiego (czyli tzw. Polonii). Dane demograficzne dotyczące ludności Polski gromadzi i publikuje Główny Urząd Statystyczny.

context: Na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat zdecydowanie zwiększył się wiek nowożeńców. Na początku lat 90. ponad połowa mężczyzn zawierających małżeństwo była w wieku poniżej 25 lat, w 2010 roku – już tylko 1/5; wśród kobiet udział ten zmniejszył się z 73% do 39%. Najczęściej mężczyźni żenią się „przed trzydziestką”; w 2010 r. ich średni wiek (mediana) zawierania małżeństwa wynosił 28, tj. o ponad 3 lata więcej niż na początku lat 90. Panny młode też są starsze, w 2010 roku miały – średnio – 26 lat, wobec niepełna 23 lat na początku lat 90. Nastąpiło przesunięcie grupy wiekowej najczęstszego zawierania małżeństwa na 25–29 lat, jej udział wynosi obecnie 42% (w 1990 r. – niespełna 14%). Nowożeńcy w miastach są o ok. 1,5 roku starsi od mieszkających na wsi.
qas: question: W jakim wieku była ponad połowa mężczyzn zawierających związek małżeński na początku lat 90.?
answers: text: poniżej 25 lat
answer_end: 178
generative_answer: poniżej 25 lat

question: Czy z biegiem lat wiek kobiet zawierających małżeństwo zmniejszał się? 
answers: text: wśród kobiet udział ten zmniejszył się z 73% do 39%
answer_end: 260
generative_answer: tak

question: Ile wynosiła mediana wieku zawierania małżeństwa w 2010 roku?
answers: text: 28
answer_end: 384
generative_answer: 28

question: W jakim wieku były średnio panny młode w 2010 roku?
answers: text: 26 lat
answer_end: 500
generative_answer: 26 lat

question: Gdzie statystycznie szybciej ludzie wchodzą w związek małżeński na wsi czy w miastach?
answers: text: na wsi
answer_end: 760
generative_answer: na wsi
Kopalnia soli Wieliczka

Kopalnia Soli „Wieliczka” – kopalnia soli kamiennej, w Wieliczce pod Krakowem. Od XIII wieku do 1772 wspólnie z kopalnią soli „Bochnia” wchodziła w skład żup krakowskich. Sole wydobywane w kopalni pochodzą z miocenu.
W 1976 roku kopalnia wpisana została do krajowego rejestru zabytków. Dwa lata później wpisana przez UNESCO na pierwszą Listę światowego dziedzictwa. W 1989 roku Kopalnia Soli „Wieliczka” poszerzyła Listę Światowego Dziedzictwa Zagrożonego, z której została skreślona w 1998 roku. Od 1994, to także pomnik historii Polski. 30 czerwca 1996 roku zaprzestano całkowicie eksploatacji złoża. Kopalnia soli Wieliczka w 2007 r. w plebiscycie „Rzeczpospolitej” została uznana za jeden z siedmiu cudów Polski, zdobywając największą liczbę głosów.
W 2006 roku kopalnię odwiedziło 1 065 857 gości, 58% odwiedzających stanowili obcokrajowcy. Spośród nich najwięcej było Brytyjczyków – ponad 57 tysięcy i Niemców – ponad 50 tysięcy.
W 2015 roku podziemia kopalni zwiedziło 1390 tys. gości, a 156 tys. skorzystało z tężni solankowej. Pod ziemią zorganizowano ponad 400 imprez. Przychody wyniosły blisko 166 mln zł; od 2009 wzrosły one o ponad 62%. W 2015 zabezpieczono 20 komór i 1,5 km chodników. Ogółem prace ratownicze zabytkowych rejonów kopalni oraz likwidacja części niezabytkowych pochłonęły do tej pory[kiedy?] 100 mln zł[niewiarygodne źródło?].
W 2019 roku podziemia kopalni zwiedziło 1862 tys. gości, a 234 tys. skorzystało z tężni solankowej. Pod ziemią zorganizowano ponad 300 imprez.
Do kopalni Wieliczka należała także kopalnia otworowa „Barycz” działająca w latach 1924–1998. Została zlikwidowana, a na jej miejscu znajduje się wysypisko odpadów komunalnych.

context: W kopalni powstało w roku 1951 Muzeum Żup Krakowskich. Jego założycielem i długoletnim dyrektorem był profesor Alfons Długosz. Żupa Krakowska (czyli kopalnie: wielicka i bocheńska) to jedyne obiekty górnicze na świecie czynne bez przerwy od średniowiecza do chwili obecnej, pozwalające prześledzić rozwój wydobycia soli twardej oraz solanki w poszczególnych epokach historycznych.
Najstarszą zlokalizowaną dziś częścią kopalni wielickiej, w której odbywało się wydobywanie soli kamiennej metodami mechanicznymi, jest otoczenie góry (szybu) Goryszowski, pochodzące z drugiej połowy XIII w.
qas: question: Jaki ośrodek otworzono w Wieliczce w 1951 roku?
answers: text: Muzeum Żup Krakowskich
answer_end: 53
generative_answer: Muzeum Żup Krakowskich

question: Jakie kopalnie składają się na Żupę Krakowską?
answers: text: wielicka i bocheńska
answer_end: 179
generative_answer: wielicka i bocheńska

question: Kto odpowiada za powstanie Muzeum Żup Krakowskich?
answers: text: Alfons Długosz
answer_end: 125
generative_answer: Alfons Długosz

question: Kiedy otwarto najstarszą zlokalizowaną dziś częścią kopalni wielickiej?
answers: text: drugiej połowy XIII w.
answer_end: 588
generative_answer: w drugiej połowie XIII w.

question: Od kiedy ludzkość wydobywa sól?
plausible_answers: text: od średniowiecza
answer_end: 254
generative_answer: od średniowiecza
Joanna Trzepiecińska

Joanna Trzepiecińska primo voto Anderman (ur. 7 września 1965 w Tomaszowie Mazowieckim) – polska aktorka teatralna i filmowa, piosenkarka. Występuje na deskach warszawskich teatrów.

context: Po ukończeniu nauki w Akademii Teatralnej w Warszawie związała się z warszawskim Teatrem Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza, gdzie pojawiła się jako Nancy w przedstawieniu Woody’ego Allena Zagraj to jeszcze raz, Sam w reżyserii Adama Hanuszkiewicza (1988); wystąpiła też w roli Lucy w musicalu Bertolta Brechta Opera za trzy grosze w reżyserii Jerzego Grzegorzewskiego (1989). Niebawem trafiła na kinowy ekran w dramacie Dotknięci (1988) jako studentka Wanda Milewska, córka Jana (Piotr Fronczewski) i chorej psychicznie Joanny (Ewa Wiśniewska). Rok później zagrała w trzech filmach: sensacyjnym Janusza Majewskiego Czarny wąwóz (1989), dramacie politycznym Janusza Kijowskiego Stan strachu (1989) u boku Wojciecha Malajkata i komedii erotycznej Jacka Bromskiego Sztuka kochania (1989).
qas: question: W jaką postać wcieliła się Trzepiecińska w spektaklu "Zagraj to jeszcze raz, Sam"?
answers: text: Nancy
answer_end: 162
generative_answer: Nancy

question: Kto wyreżyserował spektakl "Zagraj to jeszcze raz, Sam"?
answers: text: Adama Hanuszkiewicza
answer_end: 256
generative_answer: Adam Hanuszkiewicz

question: W jakim musicalu Brechta wystąpiła Trzepiecińska?
answers: text: Opera za trzy grosze
answer_end: 339
generative_answer: Opera za trzy grosze

question: Jak nazywa się sztuka w której zadebiutowała Trzepiecińska podczas studiów?
plausible_answers: text: Zagraj to jeszcze raz, Sam
answer_end: 223
generative_answer: Zagraj to jeszcze raz, Sam

question: W jakiej szkole wyższej studiowała Trzepiecińska?
answers: text: w Akademii Teatralnej w Warszawie
answer_end: 53
generative_answer: w Akademii Teatralnej w Warszawie
Dele Alli

Bamidele Jermaine „Dele” Alli (ur. 11 kwietnia 1996 w Milton Keynes) – angielski piłkarz występujący na pozycji pomocnika w angielskim klubie Everton. Zdobywca nagrody dla najlepszego piłkarza Premier League młodego pokolenia w 2016.
16 maja 2016 roku znalazł się w grupie 26 zawodników powołanych na Euro 2016.

context: 2 lutego 2015 roku podpisał kontrakt z Tottenhamem. Umowa została zawarta na 5,5 lat, a kwota transferu wyniosła ok. 5 mln funtów. Aby nabrał doświadczenia z powrotem wypożyczono go do MK Dons.
8 sierpnia 2015 roku zadebiutował w Tottenhamie, podczas przegranego meczu Premier League z Manchesterem United. Pierwszą bramkę dla Spurs zdobył dwa tygodnie później przeciwko Leicester City. 13 kwietnia 2016 roku znalazł się wśród nominowanych do nagrody PFA Young Player of The Year, którą ostatecznie zdobył.
qas: question: Ile zapłacił za niego Tottenham?
answers: text: ok. 5 mln funtów
answer_end: 129
generative_answer: ok. 5 mln funtów

question: Dlaczego od razu po transferze nie grał w Tottenhamie?
answers: text: Aby nabrał doświadczenia z powrotem wypożyczono go do MK Dons
answer_end: 192
generative_answer: Aby nabrał doświadczenia z powrotem wypożyczono go do MK Dons

question: Kiedy rozegrał swój pierwszy mecz w Premier League?
plausible_answers: text: 8 sierpnia 2015 roku
answer_end: 214
generative_answer: 8 sierpnia 2015 roku

question: W meczu przeciwko jakiej drużynie zdobył pierwszego gola dla Tottenhamu?
answers: text: Leicester City
answer_end: 385
generative_answer: Leicester City

question: Przez ile lat miał grać dla Tottenhamu?
answers: text: 5,5
answer_end: 80
generative_answer: 5,5
Przewodnik Michelin

Przewodnik Michelin (fr. Guide Michelin) – seria przewodników po krajach świata, wydawanych przez francuskie przedsiębiorstwo Michelin. Pierwsza edycja, opisująca Francję, ukazała się w 1900 roku.
Przewodniki Michelin dzielą się na serię przewodników gastronomicznych (Czerwone przewodniki), opisujących hotele i restauracje, oraz serię przewodników turystycznych (Zielone przewodniki). W obydwu seriach zamieszczane są oceny obiektów, którym przyznawane są gwiazdki według trzystopniowej skali.
Termin przewodnik Michelin powstał wraz z opublikowaniem pierwszego „Czerwonego przewodnika” Michelin (fr. le guide rouge) – najstarszego i najbardziej popularnego przewodnika po europejskich hotelach i restauracjach. Obecnie czerwone przewodniki publikowane są przez Michelin w ponad 12 krajach. Wraz z upływem czasu Michelin wprowadziło na rynek także kilka serii przewodników turystycznych: Guide voyageur pratique (samodzielne podróżowanie), Guide Gourmand (smakosz), Guide escapade (krótki odpoczynek) i Guide coup de coeur (hotele z charakterem). W Polsce są to serie: Zielony przewodnik, Udane wakacje i Udany weekend, wydawane na licencji Michelin przez Wydawnictwo Bezdroża.

context: Przez pierwszych 30 lat okładka przewodnika była niebieska, po 1931 roku zmieniono ją na czerwoną. Wraz z rozpowszechnianiem się ruchu drogowego, zaczęto rozbudowywać system oceny gwiazdkowej i wprowadzać go do innych krajów. Dziś w serii 12 Czerwonych przewodników można znaleźć ponad 45 000 europejskich hoteli i restauracji. Przewodnik po hotelach i restauracjach Francji, od momentu pierwszego wydania, sprzedał się w 30 milionach egzemplarzy i nadal jest najbardziej kompletnym ze wszystkich Czerwonych przewodników. Przewodniki po hotelach i restauracjach opisują m.in.: Francję, Austrię, Wielką Brytanię i Irlandię. Obecnie Michelin wydaje również Czerwony przewodnik opisujący główne miasta europejskie i pozaeuropejskie, m.in. (Nowy Jork, San Francisco, Tokio, Los Angeles i Las Vegas).
qas: question: Jaki kolor miała początkowo okładka tego przewodnika?
answers: text: niebieska
answer_end: 58
generative_answer: niebieski

question: Podczas wizyty w jakich europejskich krajach można korzystać z tego przewodnika?
answers: text: m.in.: Francję, Austrię, Wielką Brytanię i Irlandię
answer_end: 621
generative_answer: m.in.: Francji, Austrii, Wielkiej Brytanii i Irlandii

question: Czy Czerwone przewodniki skupiają się jedynie na europejskich lokalizacjach?
answers: text: Obecnie Michelin wydaje również Czerwony przewodnik opisujący główne miasta europejskie i pozaeuropejskie
answer_end: 728
generative_answer: nie

question: Ile tysięcy lokalizacji opisano w przewodniku po Francji?
plausible_answers: text: 45
answer_end: 288
generative_answer: 45

question: Podczas zwiedzania jakich miast poza Europą można skorzystać z czerwonego przewodnika?
answers: text: m.in. (Nowy Jork, San Francisco, Tokio, Los Angeles i Las Vegas)
answer_end: 794
generative_answer: m.in. Nowego Jorku, San Francisco, Tokio, Los Angeles i Las Vegas
Tadeusz Pawlusiak

Tadeusz Pawlusiak (ur. 9 sierpnia 1946 w Wilkowicach, zm. 16 kwietnia 2011 tamże) – polski skoczek narciarski, dwukrotny olimpijczyk, uczestnik mistrzostw świata, dwukrotny mistrz i sześciokrotny wicemistrz Polski. Podczas dwudziestu trzech lat startów oddał ponad trzy tysiące skoków.

context: Uczestniczył też w mistrzostwach świata w Wysokich Tatrach. Na skoczni średniej zajął 12. miejsce. Na skoczni dużej po skoku na 94,5 m prowadził po pierwszej serii, wyprzedzając m.in. Garija Napałkowa i Yukio Kasayę. W drugiej części zawodów reprezentant Związku Radzieckiego wylądował na 109,5 m. Pawlusiak skoczył w ładnym stylu 100,5 m, lecz upadł. Lądował na zakrocznej nodze, przez co jego narta zakrawędziowała. Zajął przez to dopiero 34. pozycję. Brązowy medal dla Polaków zdobył jednak Stanisław Gąsienica-Daniel. W pokazowym konkursie drużynowym polska reprezentacja w składzie Pawlusiak, Daniel, Józef Przybyła, Adam Krzysztofiak zajęła 5. pozycję (startowało 18 ekip).
qas: question: Jacy zawodnicy reprezentowali Polskę na tych mistrzostwach?
answers: text: Pawlusiak, Daniel, Józef Przybyła, Adam Krzysztofiak
answer_end: 639
generative_answer: Pawlusiak, Daniel, Józef Przybyła, Adam Krzysztofiak

question: Ile zespołów wzięło udział w zawodach drużynowych na tych mistrzostwach?
answers: text: 18
answer_end: 672
generative_answer: 18

question: Jak skończyło się nieudane lądowanie Pawlusiaka w drugiej serii konkursu na dużej skoczni?
answers: text: jego narta zakrawędziowała
answer_end: 416
generative_answer: jego narta zakrawędziowała

question: Skok na jaką odległość zapewnił Pawlusiakowi prowadzenie po pierwszej części konkursu na dużej skoczni?
answers: text: 94,5 m
answer_end: 134
generative_answer: 94,5 m

question:  Czy Gąsienica-Daniel stanął na najniższym stopniu podium na skoczni średniej?
plausible_answers: text: Brązowy medal dla Polaków zdobył jednak Stanisław Gąsienica-Daniel
answer_end: 520
generative_answer: tak
Mieczysław Fogg

Mieczysław Fogg, właśc. Mieczysław Fogiel (ur. 30 maja 1901 w Warszawie, zm. 3 września 1990 tamże) – polski piosenkarz śpiewający barytonem lirycznym, którego kariera artystyczna rozpoczęła się w okresie międzywojennym i trwała przez kilka dziesięcioleci po zakończeniu II wojny światowej.
Jego najbardziej znane utwory to: Tango milonga, To ostatnia niedziela, Jesienne róże, Pierwszy siwy włos, Mały biały domek, Już nigdy, Bo to się zwykle tak zaczyna.

context: Po wojnie w latach 1945–1946 prowadził przy ul. Marszałkowskiej 119 własną kawiarnię artystyczną Cafe Fogg, a w latach 1946–1951, kierował wytwórnią płyt gramofonowych Fogg Record. Obie firmy zostały jednak znacjonalizowane przez władze komunistyczne i wkrótce zakończyły działalność. Od 1946 występował w programach estradowych i z własnymi recitalami, w których towarzyszyły mu m.in. żeńskie zespoły. W 1958 zwyciężył po raz drugi w plebiscycie Polskiego Radia na najpopularniejszego piosenkarza roku. Po śmierci Maurice’a Chevaliera w 1972, był najstarszym występującym piosenkarzem świata. W 1971 został wydany pamiętnik Mieczysława Fogga, noszący tytuł Od palanta do belcanta (pod redakcją Zbigniewa K. Rogowskiego). Występował na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze.
qas: question: Jak nazywała się kawiarnia prowadzona przez piosenkarza? 
answers: text: Cafe Fogg
answer_end: 106
generative_answer: Cafe Fogg

question: W jakim czasie działała wytwórnia płyt gramofonowych Fogg Record?
answers: text: w latach 1946–1951
answer_end: 128
generative_answer: w latach 1946–1951

question: Gdzie znajdowała się kawiarnia Fogiela?
answers: text: przy ul. Marszałkowskiej 119
answer_end: 67
generative_answer: przy ul. Marszałkowskiej 119

question: W którym roku zmarł Maurice Chevalier?
answers: text: 1972
answer_end: 542
generative_answer: 1972

question: Jak nazywała się książką, którą redagował Fogg?
plausible_answers: text: Od palanta do belcanta
answer_end: 680
generative_answer: Od palanta do belcanta