Behawioryzm

Behawioryzm (ang. behavior lub behaviour – zachowanie) – filozofia nauki o zachowaniu ludzi oraz zwierząt. W podejściu tym uznaje się istotną rolę:
W badaniach w tym nurcie główne znaczenia przypisuje się procesom warunkowania sprawczego (bodziec różnicujący – zachowanie – konsekwencje), zastępczego (poprzez modela), ale również klasycznego (bodziec – reakcja) wraz z czynnikami wpływającymi na ich skuteczność (operacje motywujące, operacje znoszące itp.).
Behawioryzm rozwinął się na początku XX wieku. Powstał w sprzeciwie do tradycyjnych form psychologii, które przypisywały duże znaczenie badaniu i znaczeniu stanów wewnętrznych (np. psychoanaliza). Łączy w sobie elementy filozofii, metodologii i psychologii. Do powstania tego nurtu w dużej mierze przyczyniły się: teoria ewolucji Darwina, eksperymenty Pawłowa nad warunkowaniem klasycznym oraz odkrycie prawa efektu przez Edwarda Thorndike’a. Wszystkie te odkrycia zmieniły spojrzenie naukowców na zachowanie i jego przyczyny oraz pokazały, jak duże znaczenie ma środowisko dla funkcjonowania organizmów żywych.
Za osobę, która rozpoczęła nurt behawioryzmu, uważa się Johna B. Watsona, który w 1913 roku opublikował pracę „Psychology as the Behaviorist Views It" nazywaną manifestem behawiorystycznym. Watson uważał, że zachowanie przyjmuje postać S-R, czyli bodziec–reakcja. Za cel psychologii uznał on w swojej pracy przewidywanie i kontrolę zachowania. Sprzeciwiał się badaniu metodami introspekcyjnymi, a tym samym nakazywał ignorowanie stanów wewnętrznych w badaniach naukowych. Jedyną obiektywnie mierzoną zmienną, według Watsona, mogło być zachowanie. Chciał on, aby psychologia stała się nauką podobną do innych nauk przyrodniczych (takich jak fizyka czy chemia). Uważał, że w tym celu potrzebne było posługiwanie się podobnymi do tych nauk wyjaśnieniami i metodologią.

context: Filozofia ta również nie przeczy istnieniu stanów wewnętrznych (emocji, myślenia) u ludzi. To podejście sprzeciwia się jedynie tworzeniu hipotetycznych konstruktów służących do wyjaśniania zachowań organizmów (jak na przykład uwaga, pamięć robocza lub zapamiętywanie). Behawioryści uważają, że niewłaściwe jest używanie zdarzeń mentalnych do wyjaśniania zdarzeń behawioralnych (czyli zachowań). Według behawiorystów tego typu wyjaśnienia są pseudowyjaśnieniami, których nie można obiektywnie zbadać, gdyż wnioskuje się o nich jedynie pośrednio (np. poprzez wydłużenie czasu reakcji). W behawioryzmie opis zachowania jest równoznaczny z wyjaśnieniem zachowania.
qas: question: Czy powinno się wyjaśniać zdarzenia behawioralne zdarzeniami mentalnymi?
answers: text: że niewłaściwe jest używanie zdarzeń mentalnych do wyjaśniania zdarzeń behawioralnych
answer_end: 376
generative_answer: nie

question: Dlaczego nie można zbadać wyjaśnień behawioralnych?
plausible_answers: text: gdyż wnioskuje się o nich jedynie pośrednio
answer_end: 543
generative_answer: gdyż wnioskuje się o nich jedynie pośrednio

question: Czy wyjaśnienie zachowania jest tym samym co jego opis?
answers: text: W behawioryzmie opis zachowania jest równoznaczny z wyjaśnieniem zachowania
answer_end: 659
generative_answer: tak

question: Czy behawioryzm zaprzecza istnieniu stanów wewnętrznych?
answers: text: Filozofia ta również nie przeczy istnieniu stanów wewnętrznych
answer_end: 62
generative_answer: nie

question: Czy myślenie zlicza się do stanów wewnętrznych?
answers: text: Filozofia ta również nie przeczy istnieniu stanów wewnętrznych (emocji, myślenia) u ludzi
answer_end: 89
generative_answer: tak

context: Behawioryzm wyjaśnia również złożone zachowania ludzi jak na przykład język (zachowania werbalne). Behawiorystyczną teorię języka rozwinął Burrhus Skinner w książce Verbal Behavior. Uważał on, że język jest również zachowaniem sprawczym, które podlega prawom uczenia się. Wyróżnia go jedynie rodzaj wzmocnienia, które otrzymuje się za pośrednictwem słuchacza. Książka Skinnera dała początek terapii mowy u dzieci z autyzmem oraz innymi zaburzeniami rozwojowymi. Terapię tę nazywa się metodą zachowań werbalnych i kładzie się w niej nacisk na pragmatykę języka, aby był on jak najbardziej funkcjonalny dla tych osób.
qas: question: Jak nazywa się publikacja napisana przez Skinnera poruszająca temat behawiorystycznej teorii języka?
answers: text: Verbal Behavior
answer_end: 180
generative_answer: Verbal Behavior

question: Jaką teorię na temat języka sformułował Burrhus Skinner?
answers: text: Uważał on, że język jest również zachowaniem sprawczym, które podlega prawom uczenia się. Wyróżnia go jedynie rodzaj wzmocnienia, które otrzymuje się za pośrednictwem słuchacza
answer_end: 358
generative_answer: Uważał on, że język jest również zachowaniem sprawczym, które podlega prawom uczenia się. Wyróżnia go jedynie rodzaj wzmocnienia, które otrzymuje się za pośrednictwem słuchacza

question: Jaki rodzaj leczenia rozwinął się bazując na książce Verbal Behavior?
answers: text: terapii mowy u dzieci z autyzmem oraz innymi zaburzeniami rozwojowymi
answer_end: 460
generative_answer: terapia mowy u dzieci z autyzmem oraz innymi zaburzeniami rozwojowymi

question: Jakim mianem określana jest terapia mowy dla dzieci z autyzmem, bazująca na teorii Skinnera?
answers: text: metodą zachowań werbalnych
answer_end: 510
generative_answer: metody zachowań werbalnych

question: W jakim celu metoda zachowań werbalnych unika pragmatyki języka, w przypadku osób z autyzmem?
plausible_answers: text: aby był on jak najbardziej funkcjonalny dla tych osób
answer_end: 614
generative_answer: aby był on jak najbardziej funkcjonalny dla tych osób