Cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego w Ciechanowcu

Cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego – zabytkowa prawosławna cerkiew w Ciechanowcu. Jest główną świątynią parafii pod tym samym wezwaniem, która należy z kolei do dekanatu Siemiatycze diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.
Parafia prawosławna św. Jerzego w Ciechanowcu, według różnych źródeł, powstała między XIV a XVI stuleciem. Po 1596 przyjęła postanowienia unii brzeskiej razem z całą eparchią włodzimiersko-brzeską, której podlegała. Pierwsza ciechanowiecka cerkiew istniała do połowy XVIII wieku, gdy zastąpiono ją nową drewnianą świątynią. W 1839 na mocy decyzji synodu połockiego cerkiew przejął Rosyjski Kościół Prawosławny.
Murowany obiekt sakralny powstał na miejscu starszego w latach 70. XIX wieku. W momencie konsekracji 22 maja 1877 budowli nadano nowe wezwanie Wniebowstąpienia Pańskiego. Cerkiew pozostawała czynna do wyjazdu prawosławnych mieszkańców Ciechanowca na bieżeństwo w 1915. Przez cztery lata pozostawała opuszczona, a jej wyposażenie zostało rozgrabione. Poważne straty poniosła także w czasie II wojny światowej. W latach 50. i 70. XX wieku budynek był remontowany, co uchroniło go przed całkowitą ruiną. Nie przetrwało natomiast oryginalne wyposażenie świątyni.
Świątynia znajduje się przy ulicy Adama Mickiewicza.

context: W 1951 parafia w Ciechanowcu została restytuowana, jednak taki stan rzeczy trwał tylko przez dwa lata. W 1953 cerkiew ponownie straciła status parafialnej i stała się jedną z pomocniczych świątyń parafii w Siemiatyczach. Dzięki kolekcie na terenie całej diecezji warszawsko-bielskiej możliwy był remont zniszczonej cerkwi, w ramach którego odbudowano jej dzwonnicę, pokryto dach blachą i położono tynk. Rozebrano natomiast zniszczone cztery mniejsze cebulaste kopuły nad nawą świątyni. Mimo przeprowadzonej renowacji już w latach 70. XX wieku stan techniczny budowli ponownie oceniono jako grożący ruiną. Kolejny remont generalny miał miejsce w latach 1977–1980, dzięki staraniom ks. Grzegorza Sosny. W tym czasie rzeźbiarz z Siemiatycz, Wiaczesław Szum, wykonał dla cerkwi nowy ikonostas. Uzupełniono również inne utensylia liturgiczne. Świątynię wpisano do rejestru zabytków 11 maja 1981 pod nr A-138. Rok później obiekt sakralny ponownie stał się świątynią parafialną.
qas: question: Jaki status odzyskała w 1982 roku?
answers: text: świątynią parafialną
answer_end: 970
generative_answer: świątyni parafialnej

question: Co stworzył dla świątyni Wiaczesław Szum?
answers: text: ikonostas
answer_end: 788
generative_answer: ikonostas

question: Jakie prace naprawcze zostały wykonane podczas jej remontu w latach pięćdziesiątych?
answers: text: odbudowano jej dzwonnicę, pokryto dach blachą i położono tynk
answer_end: 401
generative_answer: odbudowano jej dzwonnicę, pokryto dach blachą i położono tynk

question: Co umożliwiło remont świątyni, który odbył się w latach pięćdziesiątych?
answers: text: kolekcie na terenie całej diecezji warszawsko-bielskiej
answer_end: 283
generative_answer: kolekta na terenie całej diecezji warszawsko-bielskiej

question: Dlaczego przestały się w niej odbywać nabożeństwa?
plausible_answers: text: Świątynię wpisano do rejestru zabytków
answer_end: 876
generative_answer: Świątynię wpisano do rejestru zabytków