Transpłciowość

Transpłciowość (ang. transgender, od łac. trans- „przez, poza, poprzez” oraz ang. -gender „rodzaj, płeć”) – określenie zbiorcze na osoby, których tożsamość płciowa, ekspresja płciowa i/lub zachowania różnią się od tych kulturowo związanych z płcią, do której zostały przypisane w momencie urodzenia. Oprócz osób o tożsamości płciowej przeciwnej do przypisanej im płci (transmężczyźni i transkobiety), może ono obejmować osoby, które nie są wyłącznie męskie lub żeńskie (osoby niebinarne lub genderqueer, w tym osoby bigender, pangender, genderfluid lub agender). Inne definicje transpłciowości obejmują również osoby, które należą do trzeciej płci lub też definiują osoby transpłciowe jako trzecią płeć. Termin „transgender” sporadycznie definiowany jest bardzo szeroko, tak, że obejmuje również transwestytów.
Osoby transpłciowe mogą określać się jako osoby rodzaju zarazem męskiego, jak i żeńskiego albo usytuowane w kilku miejscach w przebiegu któregokolwiek z tradycyjnych kontinuów trans-rodzajowych lub też szerzej ogarniających kontinuów, które zostały opracowane w odpowiedzi na znacznie bardziej szczegółowe badania przeprowadzone w ostatnich latach. Niektóre osoby mają płeć, która nie jest ani mężczyzną, ani kobietą oraz mogą identyfikować się zarówno jako mężczyzna, jak i kobieta w jednym momencie, jako inne płcie w innym czasie, jako nie mające żadnej płci lub kwestionować samą ideę istnienia tylko dwóch płci.

context: Niektóre państwa przewidują procedury prawne, które pozwalają obywatelom na zmianę ich płci prawnej lub imienia, aby odzwierciedlić ich tożsamość płciową. Wymagania dla tych procedur mogą być różne, począwszy od wyraźnej formalnej diagnozy transseksualizmu, poprzez diagnozę zaburzeń tożsamości płciowej, aż po zaświadczenie od lekarza poświadczające zmianę płci lub przyjęcie innej roli płciowej. W 1994 r. wpis DSM IV został zmieniony z „transseksualizm” na „zaburzenia identyfikacji płciowej”. Na ogół osoby transpłciowe nie są prawnie chronione przed dyskryminacją w miejscu pracy lub w miejscach publicznych, wiele z nich spotyka się z dyskryminacją w miejscu pracy, w opiece zdrowotnej i przy uzyskiwaniu pomocy społecznej. Zgodnie z raportem opublikowanym w lutym 2011 r. 90% osób transpłciowych spotkało się z dyskryminacją w miejscu pracy, a ich poziom bezrobocia był dwukrotnie wyższy niż w ogólnej populacji. Ponad połowa z nich była prześladowana lub odrzucona podczas próby uzyskania dostępu do usług publicznych. Ponadto osoby należące do środowisk transpłciowych spotykają się z wysokim poziomem dyskryminacji w opiece zdrowotnej.
qas: question: Czy w niektórych krajach przepisy dotyczące zmiany płci mogą być różnorodne?
answers: text: Wymagania dla tych procedur mogą być różne
answer_end: 197
generative_answer: tak

question: Jakim określeniem zastąpiono "transseksualizm" w 1994 roku?
answers: text: zaburzenia identyfikacji płciowej
answer_end: 494
generative_answer: zaburzenia identyfikacji płciowej

question: Jaki odsetek osób transpłciowych zeznał, iż został dyskryminowany w pracy?
answers: text: 90%
answer_end: 782
generative_answer: 90%

question: Ile razy więcej osób transpłciowych borykało się ze statusem bezrobotnego w 1994 roku w porównaniu z poprzednimi latami?
plausible_answers: text: dwukrotnie
answer_end: 887
generative_answer: dwa

question: Kiedy ukazała się analiza, która wskazała, że 90% osób transpłciowych było dyskryminowanych w pracy?
answers: text: w lutym 2011
answer_end: 775
generative_answer: w lutym 2011