Żarłacz galapagoski

Żarłacz galapagoski (Carcharhinus galapagensis) – gatunek rekina z rodziny żarłaczowatych (Carcharhinidae). Preferuje czyste wody raf koralowych wokół oceanicznych wysp, gdzie jest najliczniej występującym gatunkiem rekina. Jeden z większych rekinów, osiąga niekiedy 3,3 m długości. Z powodu wrzecionowatej budowy ciała typowej dla przedstawicieli Carcharhinus gatunek ten czasami mylony jest z żarłaczem ciemnoskórym (C. obscurus) i żarłaczem rafowym (C. amblyrhynchos). Cechą charakterystyczną, umożliwiającą poprawną identyfikację jest wysoka, zaokrąglona na szczycie pierwsza płetwa grzbietowa, której proksymalna krawędź podstawy leży za dystalną krawędzią płetw piersiowych.
Te aktywne drapieżniki często spotyka się w dużych grupach. Żarłacz galapagoski poluje głównie na żyjące przy dnie ryby kostnoszkieletowe i głowonogi. Większe osobniki mają bardziej zróżnicowaną dietę, żywią się niekiedy innymi mniejszymi gatunkami rekinów, legwanami morskimi, uchatkami, a nawet odpadami. Podobnie jak inne żarłaczowate, również rekin galapagoski jest żyworodny. Samice rodzą od 6 do 16 młodych co 2–3 lata. Młode przez pewien pozostają w płytkich przybrzeżnych wodach, aby uniknąć upolowania przez osobniki dorosłe. Żarłacz galapagoski najczęściej zachowuje się agresywnie w stosunku do ludzi, przez co uznany został za gatunek niebezpieczny. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznała go za gatunek bliski zagrożenia (NT) z powodu powolnego tempa rozrodczego i częstotliwości połowów na niektórych obszarach występowania.

context: Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznała żarłacza galapagoskiego za gatunek bliski zagrożenia (NT) z uwagi na powolne tempo rozrodcze. IUCN nie posiada wystarczających informacji na temat wielkości połowów w wielu miejscach jego występowania. Mięso tego gatunku jest cenione i uważane za bardzo smaczne. Pomimo wysokiej liczebności np. w wodach wokół Wysp Świętego Piotra i Pawła lub na Hawajach na niektórych obszarach (w tym u wybrzeży Ameryki Środkowej) wielkość populacji żarłacza galapagoskiego spadła. Dlatego uważa się, że niektóre miejscowe populacje mogę być zagrożone. W wodach wokół Wysp Galapagos oraz Wysp Kermadec rekin ten chroniony jest prawnie, w ramach ochrony rezerwatów morskich.
qas: question: Dlaczego żarłacz galapagoski został uznany za bliski zagrożenia?
answers: text: uwagi na powolne tempo rozrodcze
answer_end: 143
generative_answer: uwagi na powolne tempo rozrodcze

question: Jaki organ zaklasyfikował żarłacza galapagoskiego do gatunków bliskich zagrożeniu?
answers: text: Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody
answer_end: 36
generative_answer: Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody

question: Czy ludzie spożywają mięso z żarłacza galapagoskiego?
answers: text: Mięso tego gatunku jest cenione i uważane za bardzo smaczne
answer_end: 312
generative_answer: tak

question: Czy na Hawajach żarłacz galapagoski występował w sporej liczebności?
answers: text: Pomimo wysokiej liczebności np. w wodach wokół Wysp Świętego Piotra i Pawła lub na Hawajach na niektórych obszarach
answer_end: 429
generative_answer: tak

question: Czy liczba żarłaczy wciąż rośnie?
answers: text: wielkość populacji żarłacza galapagoskiego spadła
answer_end: 516
generative_answer: nie

context: Wysoka, zaokrąglona na szczycie pierwsza płetwa grzbietowa, której proksymalna krawędź podstawy leży za dystalną krawędzią płetw piersiowych to cecha charakterystyczną tego gatunku. Pomiędzy płetwami grzbietowymi występuje niski lecz wyraźnie zaznaczony grzbiet. Mała druga płetwa grzbietowa posiada długą wolną ostro zakończoną dystalną końcówkę i leży nad nieco mniejszą płetwą odbytową, która z wyglądu przypomina mały mocno wygięty, tępo zakończony sierp. Płetwy piersiowe są duże, szerokie i ostro zakończone, ich tylna krawędź jest prosta, przednia łagodnie wygięta ku tyłowi. Płetwy brzuszne są równe, trójkątne. U samca z dystalnych części płetw brzusznych wykształcił się narząd kopulacyjny zwany pterygopodium. Duża płetwa ogonowa cechuje się asymetrycznością i heterocerkicznością. Jej górny łuk posiada u szczytu trójkątny wąski fałd skórny. Skórę pokrywają połyskujące łuski plakoidalne zwane „skórnymi zębami”. Grzbiet cechuje się barwą jasno lub ciemnoszarą. Spód ciała jest najczęściej śnieżnobiały. Pierwsza płetwa grzbietowa i płetwy piersiowe są nieco jaśniejsze od pozostałych. Krawędzie dalszej płetwy grzbietowej, odbytowej i ogonowej ciemne, są niekiedy barwy czarnej. W porównaniu do rekina ciemnoskórego (C. obscurus), żarłacz galapagoski posiada wyższą pierwszą płetwę grzbietową, masywniejszy pysk oraz szersze górne zęby. Od żarłacza rafowego (C. amblyrhynchos) różni się wielkością oraz stosunkiem odległości pomiędzy płetwami grzbietowymi. Pomimo różnic, gatunki te są czasami mylone ze sobą. Różnią się w szczególności liczbą kręgów przedogonowych (precaudal): 58 u żarłacza galapagoskiego, 86-97 u żarłacza ciemnoskórego oraz 110-119 u żarłacza rafowego.
qas: question: Do czego można przyrównać płetwę odbytową rekina galapagoskiego?
answers: text: mocno wygięty, tępo zakończony sierp
answer_end: 458
generative_answer: mocno wygiętego, tępo zakończonego sierpa

question: Jak nazywa się narząd płciowy samców rekina galapagoskiego?
answers: text: pterygopodium
answer_end: 719
generative_answer: pterygopodium

question: Czy żarłacz galapagowski i rafowy posiadają taką samą ilość kręgów przedogonowych?
answers: text: Różnią się w szczególności liczbą kręgów przedogonowych (precaudal): 58 u żarłacza galapagoskiego, 86-97 u żarłacza ciemnoskórego oraz 110-119 u żarłacza rafowego
answer_end: 1685
generative_answer: nie

question: Czym oprócz ilości kręgów przedogonowych różni się rekin galapagoski od ciemnoskórego?
answers: text: posiada wyższą pierwszą płetwę grzbietową, masywniejszy pysk oraz szersze górne zęby
answer_end: 1348
generative_answer: posiada wyższą pierwszą płetwę grzbietową, masywniejszy pysk oraz szersze górne zęby

question: Jaki rodzaj łusek pokrywa skórę rekina galapagoskiego?
answers: text: plakoidalne
answer_end: 899
generative_answer: plakoidalne