enelpol/poquad huggingface dataset:
Akcja pod Arsenałem

Akcja pod Arsenałem – akcja zbrojna Grup Szturmowych Szarych Szeregów o kryptonimie „Meksyk II” przeprowadzona 26 marca 1943 w pobliżu Arsenału u zbiegu ulic: Bielańskiej, Długiej i Nalewki w Warszawie. W jej wyniku uwolniono podharcmistrza Jana Bytnara „Rudego” oraz 20 innych więźniów przewożonych po przesłuchaniach z siedziby Gestapo w alei J. Ch. Szucha 25 do więzienia Pawiak przy ul. Dzielnej 24/26.
Akcja została zaplanowana przez Tadeusza Zawadzkiego ps. „Zośka”. Jej dowódcą był Stanisław Broniewski ps. „Orsza”.

context: Do bezpośredniego udziału w akcji wyznaczono 28 członków warszawskich Grup Szturmowych. Niemal wszyscy należeli albo do dowodzonego przez „Zośkę” hufca „Centrum” lub też byli podwładnymi „Rudego” w hufcu „Południe”. Zostali oni podzieleni na dwie grupy, „Atak” i „Ubezpieczenie”, które z kolei dzieliły się na sekcje. Grupa „Atak” składała się z czterech sekcji. Ich nazwy pochodziły od broni, której ich członkowie mieli użyć dla zatrzymania więźniarki („Butelki”, „Sten I”, „Sten II” i „Granaty”). Z kolei zadaniem grupy „Ubezpieczenie” było niedopuszczenie na miejsce akcji przypadkowych sił wroga od strony ulicy Bielańskiej (sekcja „Sygnalizacja”, której pierwszym zadaniem było przekazanie sygnału o nadjeżdżającej więźniarce) oraz z obydwu kierunków ulicy Długiej (sekcje: „Getto” i „Stare Miasto”). Wysunięta najdalej na północ sekcja „Granaty”, wchodząca w skład grupy „Atak”, również miała do wykonania podwójne zadanie, gdyż stanowiła jednocześnie ubezpieczenie miejsca akcji od strony ul. Nalewki. Zgodnie z otrzymanymi wytycznymi uczestnicy akcji nie musieli odbierać likwidowanym Niemcom, granatowym policjantom i sięgającym po broń cywilom ich dokumentów.
qas: Z jakich grup wywodziła się większość osób biorących udział w akcji pod Arsenałem?

Z jakich grup składał się zespół osób mających przeprowadzić akcję pod Arsenałem?

Od czego pochodziły i jak brzmiały nazwy czterech sekcji grupy „Atak”?

Czym mieli zająć się członkowie grupy „Ubezpieczenie”?

Czym, oprócz zatrzymania więźniarki, mieli się zająć członkowie sekcji „Butelki”?
Péter Kelemen

Péter Kelemen (ur. 6 lutego 1999 w Szombathely) – węgierski skoczek narciarski. Reprezentant kraju na arenie międzynarodowej. Uczestnik mistrzostw świata seniorów, mistrzostw świata juniorów oraz zimowego olimpijskiego festiwalu młodzieży Europy z 2015. Dwukrotny brązowy medalista mistrzostw kraju (2015), zdobywał również medale imprez tej rangi w kategoriach juniorskich.

context: Następnie Kelemen, jako drugi węgierski skoczek narciarski w XXI wieku (po Ákosie Szilágyim), został zgłoszony do udziału w mistrzostwach świata seniorów, w których wśród kobiet wystąpić miała również jego rodaczka – Virág Vörös. Podczas zawodów w Falun wziął udział w kwalifikacjach do konkursu indywidualnego mężczyzn na skoczni normalnej, gdzie, po skoku na odległość 56 metrów, zajął ostatnie, 59. miejsce, tracąc do przedostatniego Stepana Pasicznyka z Ukrainy, 5,3 punktu. W rywalizacji tej był drugim najmłodszym zawodnikiem na starcie (młodszy od niego był tylko Kazach Siergiej Tkaczenko).
qas: Jak nazywał się pierwszy w historii reprezentant Węgier w skokach narciarskich zgłoszony do udziału w mistrzostwach świata?

Czy był najmłodszym w historii zawodnikiem na mistrzostwach świata w skokach narciarskich?

Jak nazywa się pierwsza w historii reprezentantka Węgier w skokach narciarskich, która wzięła udział w mistrzostwach świata?

Ile skoczył w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej na mistrzostwach świata w Falun?

Na której pozycji zakończył zmagania w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej na mistrzostwach świata w Falun?
Bill Cosby

Bill Cosby, właśc. William Henry Cosby Jr. (ur. 12 lipca 1937 w Filadelfii) – amerykański komik, aktor, producent telewizyjny, muzyk, kompozytor i aktywista społeczny.

context: Swoją karierę rozpoczął w 1961 w stand-upie w klubie komediowym The Gaslight Cafe. Podczas licznych występów zdobywał coraz więcej fanów w Chicago, Las Vegas, San Francisco i Waszyngtonie. W 1963 po raz pierwszy gościł w słynnym talk-show NBC The Tonight Show Johnny’ego Carsona, który przedstawił go szerszej publiczności. Wkrótce podpisał kontrakt z Warner Bros. Records. W listopadzie 1963 ukazał się jego debiutancki album Bill Cosby Is a Very Funny Fellow...Right!. W marcu 1968 wydał płytę To Russell, My Brother, Whom I Slept With, która stała się numerem jeden na liście 40. najlepszych albumów komediowych wszech czasów magazynu „Spin”. Zebrał na swoim koncie dziewięć prestiżowych nagród Grammy – siedem w kategorii „Najlepszy album – muzyka komediowa” i dwie w kategorii „Najlepszy album dla dzieci”.
qas: W jakim miejscu występował na początku swojej kariery?

W jakim programie telewizyjnym wystąpił w 1963 roku?

Jak nazywała się jego pierwsza płyta?

Na czele jakiego rankingu stanął album Bill Cosby Is a Very Funny Fellow...Right!?

Jakie nagrody Grammy otrzymał album To Russell, My Brother, Whom I Slept With?
Długoszpon białobrewy

Długoszpon białobrewy (Metopidius indicus) – gatunek ptaka z rodziny długoszponów. Występuje w Azji Południowej i Południowo-Wschodniej – zarówno w części kontynentalnej, jak i na niektórych spośród wysp Indonezji – na nieregularnym obszarze. Nie jest zagrożony wyginięciem.

context: Pod koniec lat 90. XX wieku długoszpony białobrewe były pospolite w Tajlandii oraz bardzo rzadkie na Jawie. W drugiej dekadzie XXI w Nepalu były stosunkowo pospolite. W 2016 roku otrzymały tam lokalnie status gatunku najmniejszej troski (LC), podobnie jak w 2015 w Bangladeszu i w 2005 w Tajlandii (w ogóle nie zostały wymienione na czerwonej liście). W 2015 na czerwonej liście Chin nadano im status niedostateczne dane (DD, Data Deficient). Zagrożeniami dla długoszponów białobrewnych są: utrata lub niszczenie środowiska ich życia, niepokojenie przez człowieka, kłusownictwo i prawdopodobnie używanie środków chemicznych w produkcji roślinnej.
qas: W jakim kraju ptaki te występowały w dużej liczbie w drugiej połowie lat dziewięćdziesiątych?

Czy nepalska populacja długoszponów białobrewych była bardzo nieliczna w latach 20. XXI wieku?

Jaki status został przyznany w 2016 roku długoszponom białobrewym zamieszkującym Nepal?

W jakich latach i w jakich krajach, poza Nepalem, ptak ten uzyskał status gatunku najmniejszej troski?

Jakie zagrożenia czyhają jedynie na przedstawicieli tego gatunku zamieszkujących na terenach Chin?
Przemysław Cypryański

Przemysław Cypryański (ur. 2 sierpnia 1981 we Wrześni) – polski aktor teatralny, telewizyjny i filmowy.

context: W 2005 debiutował jako aktor w telenoweli TVP1 Klan, w której przez pół roku odgrywał postać Kostka. W 2006 wystąpił w musicalu Skrzypek na dachu na scenie Teatru Żydowskiego w Warszawie oraz podłożył głos tytułowemu bohaterowi filmu fabularnego Alex Rider: Misja Stormbreaker. Ogólnopolską rozpoznawalność przyniosła mu rola Jakuba Ziobra w serialu TVP2 M jak miłość (2006–2012). W tym okresie media określały go mianem „polskiego Jamesa Deana”. Jesienią 2006 uczestniczył w czwartej edycji programu rozrywkowego TVN Taniec z gwiazdami.
qas: W jakiej produkcji odegrał swoją pierwszą rolę?

Jaka była pierwsza rola, w którą się wcielił?

Jak nazywały go media, kiedy grał Jakuba Ziobra w serialu M jak miłość?

W jakim programie rozrywkowym wystąpił w roli jurora?

W jakim spektaklu scenicznym zagrał w 2006 roku?
Europa Środkowa

Europa Środkowa – region położony pomiędzy różnie definiowanymi Europą Zachodnią i Europą Wschodnią. Europa Północna, Południowa i Południowo-Wschodnia również wpływają na zakres tego pojęcia, w zależności od ujęcia ich granic. Pojęcie rozumiane jest różnie w zależności od okresu historycznego.

context: Pod innym kątem, choć odwołując się do niektórych z tych kryteriów, patrzył na Europę Środkową Csaba Kiss: Gdzież jest więc ten obszar? Według jednej z możliwych definicji jest nim ta strefa naszego kontynentu, w której w podobny sposób odbywało się powstawanie narodów, ów ważny składnik procesu modernizacji. Na początku tego procesu nie było niepodległej państwowości [...] Obszar ten był zamieszkany przez ludność o skomplikowanej strukturze narodowościowej, gdzie zazwyczaj współistniały różne wyznania religijne i, co za tym idzie, różniące się od siebie tradycje cywilizacyjne. Gdzie idea nowoczesnego narodu zawitała z zewnątrz, była niejako towarem importowanym z Zachodu. Mówiąc krótko: na wschód od niemieckiego i na zachód od rosyjskiego obszaru językowego. Zalicza się do niego nie tylko dawna Monarchia Austro-Węgierska, ale zarówno pozostające poza nią tereny polskie, jak i Bałkany. Milan Kundera napisał w 1983 roku esej „Zachód porwany albo tragedia Europy Środkowej”, w którym stwierdził: Europa środkowa nie jest państwem, lecz kulturą, losem; owym wspólnym losem było przymusowe wcielenie do bloku wschodniego. Z kolei w 2000 Jurij Andruchowycz scharakteryzował przeznaczenie Europy Środkowej jako bycie pomiędzy Rosjanami a Niemcami.
qas: Jakie konkretne obszary zaliczają się do terenu Europy Środkowej, zdaniem Csaby Kissa?

Jak nazywała się praca poruszająca temat tego obszaru, napisana przez MIlana Kunderę?

Jaki los łączy kraje zaliczane do obszaru Europy Środkowej, zdaniem Milana Kundery?

Co oznacza bycie krajem Europy Środkowej, zdaniem Jurija Andruchowycza?

Kto uważał, że Europa Środkowa jest zarówno państwem, jak i kulturą oraz losem?
Sorkonos złotozady

Sorkonos złotozady (Rhynchocyon chrysopygus) – gatunek ssaka z rodziny ryjkonosowatych w rzędzie ryjkonosowych. Należy do największych przedstawicieli swej rodziny, osiągając ponad pół metra długości i ważąc ponad pół kilograma. Żyje w lasach i wśród krzewów Kenii, zasięg występowania bardzo pofragmentowany. Żywi się głównie stawonogami. Wykazuje terytorializm i monogamię, aczkolwiek samiec i samica spotykają się właściwie wyłącznie celem rozrodu. Matka rodzi 1-2 młode, odstawiane po 2 tygodniach. Gatunek zagrożony wyginięciem.

context: IUCN uznaje sorkonosa złotozadego za gatunek zagrożony wyginięciem (EN). Pozostało około 13000 osobników, ale całkowita liczebność populacji spada. Dokładniejsze badania dotyczą Gede Ruins National Monument oraz lasu Arabuko-Sokoke. W latach siedemdziesiątych XX wieku w Gede Ruins żyło wedle szacunków Rathbuna około 70 sorkonosów złotozadych, dwie dekady później nie znaleziono nawet 15 zwierząt. Podniesiono potem wysiłki celem ratowana gatunku drogą eliminacji nękających go psów. W efekcie w 2008 doliczono się dwudziestu sztuk. W 1993 populacja z Arabuko-Sokoke liczyła jakieś 20000 zwierząt, po czym w ciągu następnych trzech lat spadła gwałtownie do 14000. Między 1996 a 2008 spadek postępował, acz znacznie wolniej, liczebność obniżyła się o około 9%. Innych rejonów występowania sorkonosa złotozadego nie poddano tak dokładnym badaniom, ale wydaje się, że i na nich liczebność populacji spada. Wszystkie są mniejsze od Arabuko-Sokoke i leżą w pierścieniu 100 km odeń. Ostatnie wiarygodne szacunki liczebności populacji pochodzą z 2009.
qas: Jak ssak ten klasyfikowany jest przez IUCN?

Jak na przestrzeni lat zmieniała się liczebność populacji sorkonosa złotozadego zamieszkującej tereny lasu Arabuko-Sokoke?

Jakie rejony, na których występuje populacja sorkonosa złotozadego, poddano szczegółowym badaniom związanym z liczebnością populacji tego gatunku?

Czy po 2009 roku próbowano zbadać rzetelnie liczebność populacji sorkonosa złotozadego?

W jaki sposób próbowano zwiększyć liczebność populacji sorkonosa złotozadego występującej na terenie lasu Arabuko-Sokoke?
Giuseppe Garibaldi

Giuseppe Garibaldi (wym. [dʒuˈzɛppe ɡariˈbaldi]; ur. 4 lipca 1807 w Nicei, zm. 2 czerwca 1882 na wyspie Caprera) – włoski rewolucjonista, żołnierz i polityk, działacz i bojownik o zjednoczenie Włoch, do czego w znacznym stopniu się przyczynił; karbonariusz.
Postać barwna i kontrowersyjna, tworząca swą własną legendę za życia. Wróg papiestwa i Austrii, niechętny legendzie napoleońskiej, choć na tej legendzie wychowany. Zawodowy marynarz, a zarazem żołnierz obeznany z taktyką walk partyzanckich. Bohater narodowy Włoch, twórca ich odrodzenia (właściwie zmartwychwstania), czyli Risorgimento. Szczególnie aktywny podczas walk na Sycylii i w bojach o Rzym. Był wolnomularzem, Wielkim Mistrzem loży Grande Oriente d’Italia. Uważany jest za jedną z najważniejszych postaci w historii Włoch i XIX wieku, a także za jednego z „ojców ojczyzny” współczesnych Włoch wraz z Camillo Cavourem, Wiktorem Emanuelem II i Giuseppe Mazzinim.

context: W roku 1842 Garibaldi objął dowodzenie nad niewielką flotą urugwajską i powołał do życia legion „czerwonych koszul”, złożony z licznie zamieszkujących te strony emigrantów z Włoch. Nowa formacja miała czarny sztandar z wulkanem pośrodku, gdzie czerń miała symbolizować smutek Włochów pozbawionych ojczyzny, zaś wulkan siłę drzemiącą w tym narodzie. To właśnie w Urugwaju ludzie Garibaldiego założyli po raz pierwszy czerwone koszule, bowiem takie otrzymali od właściciela fabryki w Montevideo, który uszył je dla pracowników argentyńskich rzeźni. Te koszule wkrótce stały się symbolem Garibaldiego i jego wojska, zaś czerwień kolorem rewolucji.
qas: Gdzie powstał Legion czerwonych koszul?

Kto objął dowodzenie nad utworzonym legionem czerwonych koszul?

Czy Garibaldi dowodził wojskami włoskimi w 1842 roku?

Skąd zaopatrywali się żołnierze Garibaldiego w mundury?

Co symbolizował sztandar czerwonych koszul?
USS Nicholas (DD-449)

USS Nicholas (DD/DDE-449) – amerykański niszczyciel typu Fletcher, służący w United States Navy w czasie II wojny światowej, a także przez kolejnych 27 lat i dwie następne wojny: (koreańską i wietnamską). Według kontradmirała Jamesa Kauffmana (dowódcy sił niszczycieli na Pacyfiku w 1944 roku) był to „wyróżniający się spośród niszczycieli Floty Pacyfiku...”, „...wspaniały okręt”. „Nicholas” był drugim okrętem Marynarki noszącym nazwę upamiętniającą majora Samuela Nicholasa – pierwszego dowódcę United States Marines. Stępkę okrętu położono 3 marca 1941 roku w stoczni Bath Iron Works Corp. w Bath w stanie Maine. Został zwodowany 19 lutego 1942 roku, matką chrzestną była Florence Elisabeth Mitchell Tryon, potomkini majora Nicholasa. Okręt wszedł do służby 4 czerwca 1942 roku, z komandorem podporucznikiem Williamem D. Brownem jako dowódcą.

context: Niszczyciel wycofano ze służby 12 czerwca 1946 roku i umieszczono w Rezerwie Floty Pacyfiku, gdzie pozostawał do momentu wybuchu wojny koreańskiej. 26 marca 1949 roku został przekwalifikowany na niszczyciel eskortowy (DDE-449). Procedurę reaktywacji okrętu rozpoczęto w listopadzie 1950 roku od przebudowy. „Nicholas” wszedł ponownie do służby 19 lutego 1951 roku, po czym odbył rejs w pobliżu zachodniego wybrzeża USA. Następnie popłynął do Pearl Harbor, gdzie dołączył do CortDesDiv 12, która wchodziła w skład CortDesRon 1, a potem popłynął dalej na zachód i dotarł do Yokosuki 10 czerwca. Na wodach Dalekiego Wschodu do 14 listopada osłaniał lotniskowce zespołu TF 77 w pobliżu zachodniego wybrzeża Korei. Przeprowadzał ćwiczenia ZOP pomiędzy Yokosuką i Okinawą oraz patrolował Cieśninę Tajwańską. 3 maja 1952 roku opuścił Pearl Harbor, aby ponownie udać się na wody koreańskie. Będąc tymczasowym okrętem zapasowym w 112. Dywizjonie Niszczycieli, służył najpierw z TF 77, a następnie opłynął Półwysep Koreański i ostrzeliwał cele lądowe na wschodnim wybrzeżu. Operował na tym obszarze, w składzie CTF 95, do momentu zakończenia tury bojowej w lipcu. Wrócił do Korei wraz z CortDesDiv 12 w listopadzie i pozostawał na Dalekim Wschodzie do 20 maja 1953 roku, wykonując misje podobne do tych z tury bojowej w 1951 roku.
qas: Jak długo „Nicholas” przebywał w Rezerwie Floty Pacyfiku?

Jakim rodzajem okrętu został w marcu 1949 roku?

Jaka były pierwsze działania, w których uczestniczył po powrocie do służby?

Jaką funkcję pełnił „Nicholas” do 14 listopada 1950 roku?

Gdzie „Nicholas” zajmował się ostrzeliwaniem lotniskowców zespołu TF 77 w listopadzie 1950 roku?
San Marino na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018

San Marino na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018 – występ reprezentacji San Marino na igrzyskach olimpijskich w Pjongczangu w 2018 roku.
San Marino reprezentował jeden zawodnik, Alessandro Mariotti, który debiutował na igrzyskach i wystąpił w dwóch konkurencjach narciarstwa alpejskiego, slalomie i slalomie gigancie. Pierwszej rywalizacji nie zdołał ukończyć, natomiast w drugiej zajął 65. miejsce. Pełnił on również rolę chorążego reprezentacji San Marino podczas ceremonii otwarcia i zamknięcia igrzysk. Reprezentacja San Marino weszła na stadion jako 34. w kolejności, pomiędzy ekipami z Brazylii i Serbii.
Był to 10. start San Marino na zimowych igrzyskach olimpijskich i 24. start olimpijski, wliczając w to letnie występy.

context: Okres kwalifikacyjny do igrzysk w Pjongczangu w przypadku narciarzy alpejskich trwał od 1 lipca 2016 do 21 stycznia 2018 roku. Kwalifikację olimpijską do zawodów w slalomie i slalomie gigancie uzyskali alpejczycy, którzy w tym okresie zdobyli przynajmniej 500 punktów do listy rankingowej publikowanej przez Międzynarodową Federację Narciarską (FIS). Żadnego z tych kryteriów nie spełnił reprezentant San Marino, wobec czego musiał starać się o kwalifikację na igrzyska olimpijskie według kolejnego warunku. Zgodnie z nim, do olimpijskich zawodów w slalomie i slalomie gigancie zostali zakwalifikowani zawodnicy, którzy w okresie kwalifikacyjnym zdobyli przynajmniej 140 punktów FIS. Mariotti spełnił ten warunek w slalomie gigancie w styczniu 2017 roku podczas zawodów w Libanie, a miesiąc później otrzymał przepustkę na igrzyska olimpijskie w slalomie, osiągając pożądany wynik w rozgrywkach w Monte Pora.
qas: Jakim zawodnikom startującym w slalomie i slalomie gigancie w okresie kwalifikacyjnym do igrzysk w Pjongczangu przysługiwała kwalifikacja olimpijska?

Czy nieuzyskanie wymaganej liczby punktów w ramach okresu kwalifikacyjnego do igrzysk w Pjongczangu ostatecznie przekreśliło szanse reprezentanta San Marino na udział w tej imprezie?

Jakie osoby, poza tymi, które uzyskały co najmniej 500 punktów w okresie kwalifikacyjnym, kwalifikowały się do olimpijskich zawodów w slalomie i slalomie gigancie?

Gdzie odbył się turniej, który zapewnił alpejczykowi z San Marino udział w slalomie gigancie na igrzyskach olimpijskich w Pjongczangu?

W jakim okresie odbyły się konkurencje związane z narciarstwem alpejskim w ramach igrzysk olimpijskich w Pjongczangu?
Revolut

Revolut Ltd – brytyjskie przedsiębiorstwo z siedzibą w Londynie świadczące usługi bankowe. Oferuje m.in. karty prepaid (MasterCard i VISA), wymianę walut, usługi związane z kryptowalutami oraz płatności peer-to-peer.

context: Revolut oferuje aplikację mobilną, która wiosną 2017 roku zaczęła obsługiwać transakcje w złotych. Za pomocą aplikacji na smartfona można założyć konto bankowe powiązane z kartą płatniczą. Przy użyciu aplikacji można uzyskać dostęp do bezpłatnych przelewów krajowych i międzynarodowych oraz opcji płacenia za granicą bez prowizji i dodatkowych opłat. Startup okazał się sporym sukcesem i w pierwszej połowie 2018 roku korzystało z aplikacji 1,7 mln użytkowników, których liczba w marcu 2019 zwiększyła się do 4 mln. W 2018 roku spółkę wyceniano na 1,7 miliarda dolarów.
qas: Czy na konto Revolut można otrzymywać przelewy w polskiej walucie?

Ile pieniędzy była warta ta spółka, zgodnie z szacunkami z 2018 roku?

Czy w 2019 roku z aplikacji mobilnej Revolut korzystało mniej osób niż w roku 2018?

Dostęp do jakich funkcji jest możliwy do uzyskania dzięki aplikacji mobilnej Revolut?

Z czym musi zostać powiązane konto bankowe użytkownika, żeby mógł korzystać z aplikacji mobilnej Revolut?
Jan Malalas

Jan Malalas lub Jan z Antiochii zwany Malalas (gr. Ιωάννου Μαλάλα lub Ιωάννου Αντιοχεως του επικλην Μαλάλα/Iōannou Antioheōs tou epiklēn Malala, łac. Ioannis Malalas – ur. ok. 491, zm. ok. 578) – kronikarz bizantyński.
Jan Malalas był zhellenizowanym Syryjczykiem z Antiochii, który za panowania cesarza Justyniana I przeniósł się do Konstantynopola. Malalas jest autorem Kroniki powszechnej (Chronographía) w 18 księgach, obejmującej dzieje całego ówczesnego świata od jego stworzenia po czasy współczesne autorowi. Kronika Malalasa stanowi typowy przykład historii popularnej przeznaczonej dla szerokiej publiczności. Naiwna i bezkrytyczna, nie odznacza się wysokim poziomem historycznym. Malalas rozbudował, wyczuwając oczekiwania publiczności, niektóre epizody, wprowadził szereg ciekawostek, opowiadań przerywających główny tok narracji. Nie ustrzegł się też błędów i nieporozumień. Kronika została napisana w potocznej, obrazowej koine greckiej. Ze względu na walory literackie była chętnie czytana również w wiekach następnych. Kronika Malalasa stała się od razu skończonym wzorem nowego gatunku literackiego dla pokoleń jego następców, aż po wiek XIII. Przełożona na łacinę, bułgarski, gruziński i cerkiewnosłowiański silnie oddziałała też na literaturę innych krajów.

context: Jeszcze w VI stuleciu kronikę wzorem Malalasa napisał Hezychiusz z Miletu. W VII wieku próbę ulepszenia Kroniki Malalasa podjął Jan Antiochijczyk. Pod koniec stulecia oparli na niej swoje dzieła Jan z Nikiu, anonimowy autor Chronicon Paschale i Trajan Patrycjusz. Wiek VIII przyniósł utwory Jerzego Synkelosa, Teofana Wyznawcy i Nicefora Patriarchy. W następnym stuleciu autorem znakomitej kroniki był Jerzy Mnich. Z X wieku pochodzą Kontynuacja Teofanesa i Kontynuacja Jerzego. W XI wieku kroniki pisali Jan Skylitzes, Jerzy Kedren, Jan Ksyfilin i Michał Psellos. Na przełomie XI i XII wieku swoją kronikę napisał Jan Zonaras, o pokolenie od niego młodszy Konstantyn Manasses napisał kronikę wierszowaną, a Michał Glykas bardzo popularną kronikę z ekskursami teologicznymi i przyrodniczymi. Ze schyłku XII wieku pochodzi wierszowana kronika Efraima, a z końca XIV wieku kronika Michała Panareta.
qas: Jacy pisarze pod koniec siódmego wieku bazowali swoją twórczość na Kronice Malalasa?

Jakie dzieło opierające się na Kronice Malalasa stworzył Michał Glykas?

Czy Efraim napisał swoje dzieło bazowane na Konice Malalasa wierszem?

Jacy twórcy nanieśli zmiany na Kronikę Malalasa w ósmym wieku?

Czy Michał Psellos napisał swoje dzieło inspirowane Kroniką Malalasa wcześniej niż powstała Kontynuacja Teofanesa?
Hamburg

Hamburg (pełna nazwa: Freie und Hansestadt Hamburg – Wolne i Hanzeatyckie Miasto Hamburg; łac. Hammonia; dolnoniem. Hamborg, wym. [ˈhaˑmbɔ:χ]) – miasto w północnych Niemczech na prawach kraju związkowego niedaleko ujścia Łaby do Morza Północnego. Wolne miasto i zarazem niemiecki kraj związkowy o powierzchni 755 km², ludność około 1,85 mln – drugie po Berlinie. Największy port morski kraju (ok. 140 mln ton przeładunku), wielki ośrodek przemysłowy (statki, elektrotechnika, przetwórstwo ropy, przemysł spożywczy) i finansowy. W 2011 roku miasto to otrzymało tytuł Europejskiej Stolicy Czystości.

context: Hamburg, dzięki rozwojowi żeglugi morskiej i handlu z krajami Zachodu w drugiej połowie XIX wieku, znacznie rozbudował port i magazyny portowe. Największą dzielnicą portową był Speicherstadt zbudowany w latach 1881–1888. W następnych dziesięcioleciach port rozbudowano również na drugim brzegu Łaby. Założenie portu wolnocłowego w roku 1888 uczyniło Hamburg jednym z największych składów kawy, kakao, przypraw oraz dywanów. Budowa Kanału Kilońskiego w roku 1895 zwiększyła jeszcze bardziej atrakcyjność portu, jako że od tej pory zapewnione było bezpośrednie i szybkie połączenie z obszarem Morza Bałtyckiego.
qas: Jaki był skutek rozwoju Hamburga dla portu w końcówce XIX wieku?

Kiedy wybudowano Speicherstadt?

Czy do 1889 roku Hamburg rozwinął port po drugiej stronie Łaby?

Jakie towary magazynowano w bezcłowym porcie hamburskim?

Kiedy rozpoczęto budowę kanału Kilońskiego?