Protest w Gwinei

Protest w Gwinei w 2009 roku – krwawo stłumiony przez wojsko protest zwolenników opozycji na stadionie sportowym w Konakry, zorganizowany 28 września 2009 przeciwko planom startu przywódcy rządzącej junty wojskowej w wyborach prezydenckich. W wyniku działań armii, która otworzyła ogień do 50-tysięcznego tłumu, zginęło wedle międzynarodowych ustaleń co najmniej 157 osób, a setki zostało rannych lub stało się obiektem przestępstw seksualnych. Według władz, zginęło 57 osób, w większości stratowanych przez tłum. Dokładna liczba ofiar nie jest jednak znana.
Rządzący krajem kapitan Moussa Dadis Camara odpowiedzialnością za wydarzenia obarczył pozbawionych kontroli żołnierzy. Masakrę nieuzbrojonych cywilów potępiła społeczność międzynarodowa, która nałożyła sankcje na gwinejskie władze, wezwała je do ukarania sprawców, a kapitana Camarę do rezygnacji z aspiracji prezydenckich. W celu dokładnego wyjaśnienia przebiegu wydarzeń podjęte zostało międzynarodowe dochodzenie ONZ, które odpowiedzialnością za ich przebieg obarczyło kilku czołowych członków junty, w tym jej przywódcę. ONZ i Międzynarodowy Trybunał Karny uznały masakrę cywilów za zbrodnię przeciwko ludzkości.
Konsekwencją brutalnej pacyfikacji protestu był wzrost napięcia politycznego w kraju. W celu zażegnania kryzysu i wypracowania porozumienia władz z opozycją, misję negocjacyjną z ramienia ECOWAS podjął prezydent Burkina Faso, Blaise Compaoré. W styczniu 2010, po realnej zmianie przywództwa na szczytach władzy, strony osiągnęły kompromis i podpisały porozumienie w sprawie powrotu kraju do rządów cywilnych, utworzeniu wspólnego rządu przejściowego i organizacji wyborów w ciągu sześciu miesięcy.

context: Rozmowy mediacyjne pod przewodnictwem prezydenta Compaoré zostały wznowione w Burkina Faso 13 stycznia 2010, dzień po przewiezieniu Camary ze szpitala w Maroku do tego kraju. 15 stycznia 2010 Camara, Konaté i Compaoré podpisali porozumienie w sprawie powrotu Gwinei do rządów cywilnych. Camara zrezygnował de facto z władzy i zgodził się pozostać w Burkina Faso na okres rekonwalescencji. Poparł przy tym plan porozumienia z opozycją zaproponowany wcześniej przez Konaté, który miał dalej pełnić obowiązki prezydenta. Porozumienie przewidywało powołanie rządu złożonego z członków junty oraz opozycji, z opozycyjnym premierem na czele. Nowy rząd miał sprawować mandat do czasu wyborów, organizację których zaplanowano w ciągu sześciu miesięcy. Zakazem startu zostali objęci wszyscy członkowie rządu oraz junty wojskowej. W celu nadzorowania transferu władzy miała zostać utworzona licząca 101 członków specjalna rada, składająca się z liderów religijnych. Opozycja zaakceptowała porozumienie i 18 stycznia 2010 przedstawiła kandydaturę Jeana-Marie Doré na stanowisko szefa rządu. Następnego dnia Konaté desygnował go na stanowisko premiera. 26 stycznia 2010 Doré został oficjalnie zaprzysiężony na stanowisku szefa rządu, a 15 lutego 2010 zaprzysiężono jego gabinet, w skład którego weszło ogółem 34 przedstawicieli junty wojskowej, opozycji i władz regionalnych. Przejściowy rząd rozpoczął przygotowania do organizacji wyborów, których datę wyznaczył na koniec czerwca 2010.
qas: Kiedy debiutancko rozpoczęto rozmowy mediacyjne, w których uczestniczył Compaoré?

Kiedy Camara, Konaté i Compaoré złożyli podpisy na koncyliacyjnym dokumencie?

W jakim mieście miał pozostać Camara do czasu pełnego powrotu do zdrowia?

W jakim czasie od podpisania dokumentu koncyliacyjnego miały zostać zorganizowane wybory?

Kogo opozycja chciała obsadzić jako szefa rządu?