enelpol/poquad huggingface dataset:
Mafia

Mafia – tajna organizacja przestępcza, nazwa zorganizowanej grupy przestępczej o dużych wpływach, powiązaniach z osobami na różnych szczeblach władzy, policją, biznesem, prowadząca działalność gospodarczą finansowaną z przestępstw; używana przez media nazwa każdej zorganizowanej grupy przestępczej.

context: Zmiany ustrojowe zapoczątkowane w drugiej połowie lat 80. XX wieku, które przyczyniły się ostatecznie do upadku komunizmu w Polsce rozpoczęły nową erę w historii przestępczości zorganizowanej. W maju 1990 roku przy szosie katowickiej znaleziono zwłoki dwóch mężczyzn, członków grup przestępczych: „Lulka” i „Słonia”, a w lipcu tego samego roku w motelu „George” niedaleko Nadarzyna od postrzału zginął inny członek grupy przestępczej: „Szarak”. W tym samym roku zostały też rozwiązane Milicja Obywatelska i SB, a w ich miejsce zostały powstały analogicznie policja i Urząd Ochrony Państwa. Wydarzenia te stały się początkiem znanej z lat 90. XX wieku wojny polskich gangów, w której zginęło kilkadziesiąt osób.
qas: Gdzie znajdowały się ciała odkryte w maju 1990 roku?

Jakie pseudonimy nosiły osoby odnalezione martwe przy drodze?

Gdzie zamordowano osobę o pseudonimie „Szarak”?

Co spowodowało śmierć „Słonia”?

Jakie organy utworzono, aby zastąpić MO i SB?
SM UC-40

SM UC-40 – niemiecki podwodny stawiacz min z okresu I wojny światowej, jedna z 64 zbudowanych jednostek typu UC II. Zwodowany 5 września 1916 roku w stoczni Vulcan w Hamburgu, został przyjęty do służby w Kaiserliche Marine 1 października 1916 roku. W czasie służby operacyjnej w składzie 1. Flotylli U-Bootów Hochseeflotte i Flotylli Flandria okręt odbył 17 patroli bojowych, podczas których zatopił 30 statków o łącznej pojemności 42 847 BRT. Spowodował także uszkodzenia siedmiu statków o łącznej pojemności 25 876 BRT i jednego niszczyciela o wyporności 1300 ton. Po zawieszeniu broni w 1918 roku, UC-40 został przekazany Wielkiej Brytanii w ramach reparacji wojennych. Zatonął jednak w drodze na Wyspy Brytyjskie 21 lutego 1919 roku.

context: 22 stycznia pierwszą ofiarą działalności UC-40 został zbudowany w 1883 roku szwedzki parowiec „Kamma” o pojemności 1516 BRT, płynący z Gävle do Rouen z ładunkiem drewna, który zatonął na postawionej przez U-Boota minie 1,5 Mm na wschód od Blyth (obyło się bez strat w ludziach). Kolejną operację bojową okręt odbył w dniach 15–21 marca, stawiając u wschodniego wybrzeża Anglii trzy zagrody składające się łącznie z 18 min. 28 marca, u ujścia rzeki Wear, na jednej z nich zatonął zbudowany w 1892 roku brytyjski holownik „Hero” (66 BRT), a na jego pokładzie śmierć poniosła jedna osoba. 1 kwietnia UC-40 zatrzymał i zatopił w odległości 130 Mm na wschód od wysp Farne (Northumberland) zbudowany w 1912 roku duński parowiec pasażerski „Bergenhus” o pojemności 1017 BRT. Na pokładzie jednostki, płynącej z pasażerami i ładunkiem drobnicy z Londynu do Kopenhagi, nikt nie zginął. Dwa dni później U-Boot postawił trzy zagrody minowe pod Sunderlandem. 6 kwietnia na jedną z tych min wszedł pochodzący z 1905 roku uzbrojony brytyjski parowiec „Presto” (1143 BRT), płynący pod balastem z Londynu do Newcastle upon Tyne. Statek zatonął na pozycji 54°57′N 1°16′W/54,950000 -1,266667, a na jego pokładzie zginęło sześciu członków załogi. 10 maja jego los podzielił zbudowany w 1911 roku brytyjski uzbrojony trawler HMT „Lord Ridley” (215 BRT), tonąc nieopodal Whitby (na pozycji 54°31′N 0°37′W/54,516667 -0,616667) ze stratą 10 załogantów. Kolejną ofiarą postawionych 3 kwietnia nieopodal Sunderlandu min stał się norweski parowiec „Gran” (1153 BRT), płynący pod balastem z Rouen do Newcastle upon Tyne. Pochodzący z 1907 roku statek zatonął bez strat w załodze na pozycji 54°54′N 1°20′W/54,900000 -1,333333.
qas: Do jakiego portu miał zawitać zatopiony parowiec "Kamma"?

Ile min rozstawił SM UC-40 w dniach 15-21 marca?

Ile osób zginęło na parowcu „Presto”?

Jaką pojemność posiadał norweski parowiec „Gran”?

Z którego roku pochodziła mina, która zatopiła parowiec "Presto"?
Andrzej Szarmach

Andrzej Szarmach (ur. 3 października 1950 w Gdańsku) – polski piłkarz i trener piłkarski, olimpijczyk.
W latach 1973–1982 reprezentant Polski w piłce nożnej. Członek Klubu Wybitnego Reprezentanta. Srebrny medalista mistrzostw świata 1974 oraz mistrzostw świata 1982. Srebrny medalista i król strzelców igrzysk olimpijskich w Montrealu w 1976. Brązowy medalista młodzieżowych mistrzostw Europy 1974.
Szarmach był wychowankiem Polonii Gdańsk. W 1971 roku trafił do Arki Gdynia, aby po zaledwie jednym sezonie przenieść się do Górnika Zabrze, dla którego grał przez 4 sezony (1972–1976). Po odejściu z Górnika był zawodnikiem Stali Mielec (1976–1980), kolejno przez blisko 5 sezonów reprezentował Auxerre (1980–1985), a następnie Guingamp (1985–1987). Jest członkiem Klubu 100, uwzględniającego piłkarzy, który strzelili co najmniej sto bramek na najwyższym szczeblu rozgrywek w Polsce.
Po zakończeniu kariery objął stanowisko grającego trenera w Clermont Foot (1987–1989). Następnie trenował inne drużyny francuskie, a w 1998 był szkoleniowcem Zagłębia Lubin.

context: W Górniku Andrzej Szarmach zadebiutował w wygranym spotkaniu 1/16 Pucharu Europy przeciwko Sliema Wanderers (0:5, 13 września 1972 roku), w którym trzykrotnie asystował przy bramkach Włodzimierza Lubańskiego. Pierwszą bramkę dla Górnika zdobył w zwycięskim meczu rewanżowym (5:0, 27 września 1972 roku). W I lidze Szarmach zadebiutował z Gwardią Warszawa (0:0, 17 września 1972 roku), zaś premierową bramkę strzelił przeciwko Polonii Bytom (1:0, 1 października 1972 roku). Początkowo Szarmach był ustawiany na lewym skrzydle. Dopiero za kadencji trenera Teodora Wieczorka został przesunięty do linii ataku. W sezonie 1972/1973 Górnik nie obronił mistrzostwa Polski z poprzedniego sezonu i zajął 4 miejsce w tabeli (przegrał rywalizację o 3 miejsce z Gwardią Warszawa przez gorszy bilans bramkowy). Szarmach zagrał w 24 meczach ligowych i zdobył 10 bramek. W rozgrywkach o Puchar Polski Szarmach odpadł w ćwierćfinale, przegrywając dwumecz z Odrą Wodzisław.
qas: Komu asystował Szarmach w debiucie w Górniku Zabrze?

W którym roku Szarmach strzelił pierwszego gola dla Górnika?

Do jakiej drużyny przeszedł Szarmach z Górnika?

Które miejsce zajął Górnik Zabrze w sezonie 1972/1973?

Ile bramek Szarmach zdobył w swojej karierze?
Konkurs Piosenki Eurowizji 2003

48. Konkurs Piosenki Eurowizji został zorganizowany 24 maja 2003 w Skonto Olympic Hall w Rydze. Gospodarzem wydarzenia był łotewski nadawca publiczny Latvijas Televīzija (LTV), dzięki zwycięstwu Marie N., reprezentantki Łotwy podczas konkursu w 2002.
Koncert finałowy poprowadzili Marija Naumova i Renārs Kaupers. Finał konkursu wygrała Sertab Erener, reprezentantka Turcji z piosenką „Everyway That I Can” autorstwa jej samej i Demira Demirkana, za którą zdobyła 167 punktów.

context: Pod koniec listopada 2002 Gill Gaspare z EBU potwierdził udział 26 reprezentantów państwowych nadawców publicznych w 48. Konkursie Piosenki Eurowizji. Z powodu osiągnięcia słabego wyniku w poprzednim roku, do udziału w konkursie w 2003 nie zostali dopuszczeni reprezentanci nadawców z Danii, Finlandii, Litwy, Macedonii i Szwajcarii. Ostatni transmitował jednak finał konkursu. Po rocznej przerwie do konkursu powróciły natomiast: Holandia, Irlandia, Islandia, Norwegia, Polska i Portugalia. W stawce konkursowej zadebiutowała telewizja z Ukrainy. Spotkanie z reprezentantami delegacji wszystkich krajów odbyło się 20-21 marca.
qas: Dlaczego reprezentanci Danii nie mogli wziąć udziału w Eurowizji z 2003 roku?

Który konkurs Eurowizji miał miejsce w 2003 roku?

Ilu wykonawców miało wziąć udział w Eurowizji 2003 według słów Gilla Gaspare'a?

Jaki kraj transmitował Eurowizje mimo że nie występował na niej jego reprezentant?

Z jakiego powodu Polska miała roczną przerwę w występach na konkursie Eurowizji?
Menander

Menander (stgr. Μένανδρος Menandros, 342–291 p.n.e.) – starożytny poeta grecki, główny przedstawiciel komedii nowej i komedii charakterów.
Pochodził z rodziny, która zapewniła mu staranne wychowanie i wykształcenie. Był uczniem Teofrasta oraz przyjacielem Epikura, z którym najprawdopodobniej pełnił służbę wojskową. Duży wpływ na jego zainteresowanie teatrem miał znany komediopisarz Aleksis. Był admiratorem twórczości scenicznej Eurypidesa, który stanowił dla niego wzór i którego usiłował – oczywiście na swój sposób – naśladować. Uważa się, że Menander był podatny na wdzięki niewieście. Jego kochanką była prawdopodobnie hetera Glykera, kochanka Harpalosa. Menander zmarł tragicznie w Pireusie, w wieku 51 albo 52 lat, topiąc się podczas kąpieli. Jest autorem 108 komedii, zaginionych pod koniec starożytności, a w ostatnich stuleciach odnajdywanych wśród egipskich papirusów. Treść czterech z nich udało się współcześnie zrekonstruować.

context: Bezpośrednich naśladowców swojej sztuki miał znaleźć Menander wśród komediopisarzy rzymskich. Najmniej może zawdzięcza Menandrowi najstarszy i najbardziej niezależny z komediopisarzy rzymskich, Plaut (ok. 251-184 p.n.e.). Z 21 zachowanych jego komedii z całą pewnością na Menandrze wzorowane są trzy (Cistellaria, Stichus i Bacchides), z dużym prawdopodobieństwem czerpie z greckiego komediopisarza jego Aulularia, być może również Żołnierz Samochwał. Z niezachowanych 42 tytułów Caeciliusa Statiusa (zm. po 168 roku p.n.e.) 16 utworów z wielkim prawdopodobieństwem wskazuje na Menandra. Ostatni wielki komediopisarz rzymski Publius Terentius Afer (ok. 195-159 p.n.e.) na 6 zachowanych sztuk cztery przerobił z Menandra, często łącząc wątki z różnych komedii, choć Juliusz Cezar nazwał Terencjusza jedynie "połowicznym Menandrem". Przyswajali Menandra także pomniejsi autorzy. U ostatniego wybitniejszego twórcy tego gatunku, Turpiliusa, na 13 znanych tytułów 6 pochodzi od Menandra. Nawet twórcy typowo rzymskiej fabula togata chętnie wzorowali się na Menandrze. Najwybitniejszy spośród jej przedstawicieli Lucius Afranius przyznaje w jednej ze swych sztuk, że brał od greckiego pisarza, co mu się przydało.
qas: Kogo naśladował Menander?

Jakie komedie Plauta były z pewnością inspirowane Menandrem?

Jakie dzieła Paluta są podejrzewane o inspirację Menandrem?

Ile dzieł liczy dorobek Caeciliusa Statiusa?

Jak nazywał się twórca otwarcie przyznający swoje inspiracje Menandrem?
Włochy

Włochy, Republika Włoska (wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowo-Środkowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem Unii Europejskiej oraz wielu organizacji, m.in.: NATO, należące do siedmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G7.

context: Włochy dopiero w latach 80. XX wieku stały się krajem będącym celem wielu imigrantów. Obecnie nielegalna imigracja stanowi duży problem dla rządu włoskiego, bowiem kraj ten posiada linię brzegową o długości 7600 km, którą trudno jest zupełnie uszczelnić. Każdego roku przybywają tutaj tysiące imigrantów z Afryki, Chin, Indii, Turcji, Filipin, Albanii i innych. Dziesiątki ludzi ginie podczas ciężkiej morskiej przeprawy. W samym roku 2005 do Włoch przybyło około 1 miliona nielegalnych imigrantów. W sumie na wyżej wymienione państwa przypada 38% spośród ogółu przyznanych pozwoleń na stały pobyt.
qas: Dlaczego rząd tego kraju mierzy się teraz z poważnym problemem nielegalnej imigracji?

Z jakich krajów napływają do Włoch imigranci?

Czy niektórzy z imigrantów tracą życia w trakcie podróży?

Ilu legalnych imigrantów pojawiło się w tym kraju w 2005 roku?

Kiedy ten kraj zaczął być atrakcyjnym celem migracyjnym?
Plac Trzech Krzyży w Warszawie

Plac Trzech Krzyży – plac w śródmieściu Warszawy w ciągu Traktu Królewskiego, położony między wylotami ulic: Nowego Światu, Książęcej, Bolesława Prusa, Wiejskiej, Alej Ujazdowskich, Mokotowskiej, Hożej, Żurawiej i Brackiej. Został ukształtowany w XVIII wieku.
W 1965 założenie urbanistyczne placu Trzech Krzyży zostało wpisane do rejestru zabytków.

context: W 1756, na pamiątkę zakończenia brukowania warszawskich ulic i doprowadzenia bruku aż do tego miejsca, marszałek wielki koronny Franciszek Bieliński postawił nieopodal kolumn, na osi Nowego Światu w pobliżu wylotu obecnej ulicy Wiejskiej, posąg świętego Jana Nepomucena trzymającego w rękach krzyż. Autorem posągu był prawdopodobnie Jan Jerzy Plersch. Krzyż w rękach świętego był trzecim krzyżem w tym miejscu, stąd też w XVIII i XIX wieku plac nazywano placem Trzech Złotych Krzyży, placem Złotych Krzyży, ale także rozdrożem Złotych Krzyży lub miejscem obok Złotych Krzyżów na Nowym Świecie. Inne używane nazwy to plac pod Figurami, plac Aleksandra i plac św. Aleksandra. Obecną nazwę nadano oficjalnie w 1919.
qas: Z jakiej okazji Bieliński zdecydował o wybudowaniu pomnika świętego Jana Nepomucena?

Jak w osiemnastym i dziewiętnastym wieku nazywano ten plac, w związku z liczbą krzyży znajdujących się na jego terenie?

Od którego roku plac nosi swoją aktualną nazwę?

Jaki atrybut dzierżyła w rękach postać, której posąg polecił postawić Franciszek Bieliński?

Jak nazywano plac, zanim postawiono tam posąg Jana Nepomucena?
Borneo Północne na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1956

Borneo Północne na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1956 reprezentowało dwóch zawodników, byli to sami mężczyźni. Wystąpili oni w jednej z 19 dyscyplin, tj. lekkoatletyce. Reprezentanci Borneo Północnego nie zdobyli żadnego medalu. Najwyższą pozycję zajął trójskoczek Gabuh bin Piging, który był 24. Był to pierwszy i jedyny start reprezentacji Borneo Północnego na letnich igrzyskach olimpijskich. Chorążym reprezentacji był bin Piging.
Młodszym z dwójki zawodników reprezentujących Borneo Północne był Sium bin Diau (21 lat i 46 dni), starszy zaś był startujący razem z nim w konkursie trójskoku bin Piging (24 lat i 322 dni). Dla obydwóch zawodników był to pierwszy i zarazem ostatni start na letnich igrzyskach olimpijskich.
Borneo Północne nie było wówczas niepodległym państwem; startowało na igrzyskach jako terytorium zależne Wielkiej Brytanii.

context: Reprezentanci tej brytyjskiej posiadłości zamieszkali, podobnie jak pozostałe ekipy, w wiosce olimpijskiej położonej na przedmieściach Melbourne (dokładnie w Heidelbergu). Przebywali oni w domkach wysuniętych najbardziej na północny wschód tejże wioski olimpijskiej. Ich bezpośrednimi sąsiadami były np. delegacje Malajów i Indonezji, czyli terenów położonych geograficznie niedaleko od Borneo Północnego. Nieco dalszymi sąsiadami tej ekipy były delegacje Jugosławii, Turcji, oraz część delegacji niemieckiej.
qas: Gdzie podczas tych igrzysk znajdowała się wioska olimpijska?

Gdzie na terenie wioski mieszkali reprezentanci Borneo Północnego?

Jakie przykładowe delegacje zamieszkiwały domki położone najbliżej domków reprezentacji Borneo Północnego?
Pablo Escobar

Pablo Emilio Escobar Gaviria (ur. 1 grudnia 1949 w Rionegro, zm. 2 grudnia 1993 w Medellín) – kolumbijski baron narkotykowy określany „królem kokainy”, który stał się jednym z najbogatszych ludzi na świecie dzięki przemytowi kokainy do USA i innych państw. Według rządów USA i Kolumbii, mediów i opinii publicznej, był jednym z najpotężniejszych, a jednocześnie najgroźniejszych, najbardziej bezwzględnych i brutalnych baronów narkotykowych w historii. Był jednym z najbogatszych kryminalistów w historii, z około 30 miliardami dolarów majątku, we wczesnych latach 90. XX wieku.

context: Poszukiwania Escobara zakończyły się 2 grudnia 1993. Dzięki dostarczonym przez USA urządzeniom wykorzystującym technikę triangulacji radiowej, grupa kolumbijskiej policji namierzyła jego kryjówkę w jednej z dzielnic Medellín. Istnieją różne spekulacje na temat jego śmierci. Jedna z nich mówi, że podczas strzelaniny wynikłej z przeprowadzonego szturmu, do akcji wkroczyli snajperzy z Delta Force (wydz. ds. narkotyków USA nie potwierdza jednak tej informacji). Kolejna z nich mówi o tym, że zginął w wyniku kanonady i serii strzałów – taką też wersję potwierdza kolumbijska policja. Jednak najbardziej popularna wersja głosi, że podczas szturmu popełnił samobójstwo strzałem w głowę. Rodzina Escobara uważa, iż tylko ten przypadek należy brać pod uwagę. Wielokrotnie słyszano od niego, że strzał w ucho będzie jedyną drogą ucieczki w obawie przed więzieniem i ekstradycją.
qas: Jak, według kolumbijskiej policji, zginął Escobar?

Jakiej wersji przyczyny śmierci Escobara hołdują bliscy zmarłego?

Jak według wydziału do spraw narkotyków zginął Escobar?

W jaki sposób Escobar planował uniknąć ekstradycji?

Za pomocą jakich czynności namierzono Escobara w jego kryjówce?
Przeszczepienie serca

Przeszczepienie serca (ang. heart transplantation, HTX) – metoda leczenia schyłkowej niewydolności serca, polegająca na przeszczepieniu serca pozyskanego od martwego dawcy. Wykonywana jest jedynie w specjalistycznych ośrodkach.

context: Nie przeprowadzano dużych badań klinicznych, jednak istnieje konsensus specjalistów, że metoda ta znacząco poprawia przeżywalność, poprawia wydolność i jakość życia pacjentów. Rekord długości życia po przeszczepieniu serca w Polsce wynosi 30 lat, 1 miesiąc i 14 dni i należy do Tadeusza Żytkiewicza (ur. 7 lutego 1926, zm. 18 września 2017). Przeszczepienie miało miejsce 4 sierpnia 1987. Pacjent przeszedł również przeszczepienie nerki w 2000. Rekord światowy należy do Johna McCafferty'ego, którego przeszczep funkcjonował przez ponad 33 lata od 20 października 1982 do śmierci pacjenta w lutym 2016 w wieku 73 lat.
qas: Ile wynosi rekord Polski przeżycia po przeszczepie nerki?

Kiedy zmarł Tadeusz Żytkiewicz?

Ile lat żył John McCafferty?

Ile lat żył John McCafferty po przeszczepie nerki?

Kiedy miał miejsce przeszczep serca MCCaffert'ego?
Graphe paranomon

Graphe paranomon (stgr. γραφὴ παρανόμων) – procedura prawna w starożytnych Atenach pozwalająca na oskarżenie przed dikasterionem wnioskodawcy uchwały niezgodnej z obowiązującym prawem, bądź niepożądanej z innych powodów. Znanych jest 39 przypadków jej wykorzystania w okresie klasycznym, najstarszy z 415 roku p.n.e. Najczęściej podważane były dekrety honoryfikacyjne. Wnioskodawcy dekretu groziła grzywna, której wysokość mogła spowodować utratę praw obywatelskich.

context: Mogens Hansen zwraca uwagę na to, że graphe paranomon nie było skierowane przeciw Zgromadzeniu, które uchwaliło dany dekret, a przeciw mówcom, którzy takie dekrety proponowali. Mówcy ci musieli oszukać lud ateński, który według demokratycznej ideologii świadomie nie dopuściłby do sytuacji sprzecznej z prawem. W takiej interpretacji procedura ta służyła za obronę samego ustroju. Wykorzystujący ją politycy (Aischines, Teokrines, Demostenes) twierdzili nawet, że zniesienie graphe paranomon oznaczałoby koniec demokracji. Hansen zaznacza, iż procedura ta charakterystyczna była dla umiarkowanego rodzaju demokracji. Była używana zarówno w zwalczaniu tendencji oligarchistycznych, jak i radykalnych wniosków demokratów.
qas: Przeciw komu kierowano graphe paranomon?

Dlaczego zarzuty skupione były na mówcach a nie Zgromadzeniu?

Czego broniło graphe paranomon w mniemaniu Mogensa Hansena?

Z czym według Demostenes wiązałaby się rezygnacja z funkcjonowania graphe paranomon?

Jakiego rodzaju demokracji dotyczyło graphe paranomon?
Kordian (dramat)

Kordian (tytuł właściwy: Kordian: Część pierwsza trylogii. Spisek koronacyjny) – dramat romantyczny autorstwa Juliusza Słowackiego. Utwór napisany został w Genewie w 1833, ukazał się anonimowo w Paryżu w 1834.

context: Dramat Kordian jest polemiką niezdolności do romantycznego czynu spiskowca, obezwładnionego moralną rozterką legalizmu i krytyką postawy Konrada z Dziadów. Utwór nawiązuje do powstania listopadowego i opisuje historię nieudanego spisku na życie cara Mikołaja I. Główny bohater, tytułowy Kordian, ze względu na wewnętrzną słabość, nie jest w stanie dokonać zamachu i car uchodzi z życiem. Słowacki próbuje zrozumieć przyczyny klęski powstania oraz pokolenia powstańców. Uważa, że jedynie absolutne poświęcenie i zgoda na walkę do końca może przynieść niepodległość.
qas: Jak ma na imię protagonista tego dramatu?

Dlaczego Kordian nie daje rady przeprowadzić zamachu?

Jakie postawy mogą przyczynić się do odzyskania niepodległości, według Juliusza Słowackiego?

Postawę jakiej postaci literackiej krytykuje w swoim dziele Juliusz Słowacki?

Jakiego władcę udaje się zabić Kordianowi?
Fajanse z Delftu

Fajanse z Delftu lub delfty (nid. Delfts blauw) – wyroby dekoracyjne i użytkowe wykonane w technice fajansu z ręcznie malowanymi dekoracjami w kolorze niebieskim na białym tle ze szkliwa cynowego, pochodzące z XVII do połowy XIX wieku i wyprodukowane w manufakturach zlokalizowanych w holenderskim mieście Delft.
Fajanse z Delftu powstały w XVII wieku jako substytut (imitacja) prawdziwej porcelany importowanej wówczas z Chin. Największą popularnością cieszyły się od 1650 do 1750 roku.

context: Najprawdopodobniej pierwsza wytwórnia fajansów powstała w Delfcie pod koniec XVI wieku. Od 1602 roku, po powstaniu Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej, do Holandii zaczęto importować z Chin prawdziwą chińską porcelanę. Był to w owych czasach artykuł ekskluzywny i bardzo drogi. Chińska porcelana z niebieskimi dekoracjami na białym tle przypadła do gustu Holendrom i wkrótce miejscowi garncarze, którzy do tej pory produkowali wyroby z majoliki, podjęli starania w celu wyprodukowania przedmiotów podobnych do porcelanowych, ale używając do tego celu materiałów dostępnych w Europie, czyli gliny. W pierwszej połowie XVII wieku, gdy próby imitowania chińskiej porcelany powiodły się, szybko zaczęły powstawać nowe fabryki. Dodanie marglu pozwoliło otrzymać delikatniejsze wyroby, które nazwano fajansami. W połowie XVII wieku działały w Delfcie 32 wytwórnie fajansów. W XVII i XVIII wieku fajansowe naczynia z Delftu były na terenie Holandii nazywane „porcelaną holenderską” (j. nid. Delftsch porceleyn). W okresie największego rozkwitu produkowano miliony sztuk rocznie, które były eksportowane do tak odległych zakątków świata jak Boston czy Curacao.
qas: Czy w XVII wieku chińska porcelana była tania?

Z jakiego materiału próbowano odtworzyć chińską porcelanę w Holandii?

Czym poskutkowało dołożenie marglu do masy, z której wytwarzane były europejskie odpowiedniki chińskiej porcelany?

Kiedy (prawdopodobnie) powstała pierwsza fabryka fajansów w Delfcie?

Jak prześmiewczo nazywali holenderską porcelanę wytwórcy z Chin?
Joanna Krupa (modelka)

Joanna Krupa-Nunes (ur. 23 kwietnia 1979 w Warszawie) – polsko-amerykańska modelka, aktorka, prezenterka telewizyjna, aktywistka praw zwierząt i celebrytka.

context: Pod pseudonimem Regina Bartkowski wystąpiła w reality show Zostań laską Snoop Doga (Girls Gone Wild). Później poddała się operacji powiększenia piersi i zaczęła pracę jako fotomodelka. Pojawiła się na okładkach wielu magazynów na całym świecie i brała udział w sesjach zdjęciowych, publikowanych na łamach magazynów: „Glamour” (w październiku 2010, we wrześniu 2015), „Playboy” (w edycji amerykańskiej w lipcu 2005, a w polskiej w sierpniu 2005), „CKM” (maj 2001, czerwiec 2006, sierpień 2007, październik 2008, grudzień 2011), „FHM” (w edycji francuskiej w maju 2013), „Most Fitness Magazine”, „GQ”, „Personal”, „Inside Sport”, „Stuff”, „Steppin Out”, „Cosmopolitan”, „InStyle”, „Maxim” (w edycji belgijskiej w 2004, w niemieckiej w 2008 i w amerykańskiej w 2009), „Grazia” czy „Viva!”. Była jedną z dwóch Polek (obok Sandry Kubickiej), której akty opublikował magazyn „Treats!” (2017). Będąc w ciąży, trafiła na okładkę „Wprost” (26 sierpnia 2019) i „Viva!” (5 września 2019).
qas: Pod jakim pseudonimem pracowała jako fotomodelka?

Jaką operację plastyczną przeszła?

Na okładkach jakich magazynów pojawiła się, gdy była w stanie błogosławionym?

Czy była jedyną Polką, której nagie zdjęcia pojawiły się w "Treats!"?

Jakie reality show wygrała?