enelpol/poquad huggingface dataset:
Świątynia Miłosierdzia i Miłości w Płocku

Świątynia Miłosierdzia i Miłości w Płocku – katedra mariawicka wybudowana z inicjatywy Marii Franciszki Kozłowskiej w latach 1911–1914. Poza kościołem w skład kompleksu budynków wchodzi także klasztor – siedziba władz Kościoła Starokatolickiego Mariawitów. Świątynię i klasztor wzniesiono w stylu neogotyku angielskiego na planie litery E i F (E jak Eucharystia i F jak Franciszka – imię założycielki).

context: Sporządzonym notarialnie testamentem Feliksa Kozłowska zapisała na rzecz ojca Jana Marii Michała Kowalskiego zapisane dotąd na nią nieruchomości w Płocku, Felicjanowie i Woli Cyrusowej. Wówczas Starokatolicki Kościół Mariawitów nie posiadał osobowości prawnej, a więc nie mógł być właścicielem nieruchomości. Wszystkie one były zapisywane na proboszczów, chociaż stanowiły własność Kościoła. Stąd też Mateczka uczyniła spadkobiercą zapisanych na nią nieruchomości, w tym Świątyni w Płocku, biskupa Jana Kowalskiego, wyraźnie jednakże obciążając zapisem na rzecz wszystkich parafii mariawickich. Ta niezgodność między zapisem w testamencie a faktycznym posiadaniem pod tytułem właściciela nieruchomości w Płocku została usunięta dopiero w trybie orzeczenia sądowego o zasiedzeniu z 1969. Podczas rozłamu, kapituła generalna z 29 stycznia 1935 wezwała arcybiskupa Kowalskiego do zrzeczenia się tytułu własności do wszystkich nieruchomości zapisanych w testamencie Założycielki na jego nazwisko. Ojciec Jan Maria Michał Kowalski zrzekł się urzędów kościelnych i praw własności do Świątyni Miłosierdzia i Miłości w Płocku, po interwencji płockiego oddziału urzędu wojewódzkiego w Warszawie.
qas: Jakie nieruchomości przekazała ojcu Janowi Feliksa Kozłowska?

Do kogo realnie należały nieruchomości zapisywane na proboszczów parafii?

W którym roku zmuszono Jana Kowalskiego do zrzeczenia się zapisanych mu nieruchomości?

Kto wymusił na księdzu Kowalskim zrzeczenie się majątków?

Jaki tryb orzeczenia sądowego zastosowano w 1969 wobec nieruchomości zapisanych na parafie mariawickie?
Chełm

Chełm (biał., ukr. Холм Chołm) – miasto na prawach powiatu we wschodniej Polsce, w województwie lubelskim. Leży 42 km od granicy z Białorusią i 21 km od granicy z Ukrainą w pobliżu przejścia granicznego w Dorohusku. Leży nad rzeką Uherką, lewym dopływem Bugu, jest trzecim co do liczby ludności miastem w województwie.
Chełm położony jest na terenie historycznej Rusi Czerwonej. Miasto królewskie lokowane w 1392 roku, do czasu rozbiorów położone w województwie ruskim Korony Królestwa Polskiego. Należało do starostwa chełmskiego w 1570 roku. Chełm uzyskał prawo składu w 1541 roku. Miasto rządowe Królestwa Kongresowego, położone było w 1827 roku w powiecie chełmskim, obwodzie krasnostawskim województwa lubelskiego. W latach 1912-1915 wyłączone z terytorium Królestwa wraz z gubernią chełmską. Stolica historycznej ziemi chełmskiej, guberni chełmskiej, województwa chełmskiego 1975–1998 i kilkakrotnie powiatu.
Miasto wyróżnia się bogatą historią dawnego styku trzech kultur: polskiej, ruskiej i żydowskiej.
Według danych GUS z 30 czerwca 2020 r. Chełm liczył 61 588 mieszkańców.

context: Od listopada 1918 r. Chełm ponownie znalazł się w Polsce. Dla wykorzystania potencjału miasta, jego infrastruktury kolejowej i centralnego położenia na ziemiach wschodnich, w początkach lat 20. XX w. podjęto strategiczną dla miasta decyzję o przeniesieniu z Radomia do Chełma Wschodniej Okręgowej Dyrekcji Kolei Państwowych i związanej z tym wielkiej rozbudowie Chełma. W latach 1926–1939 założono modernistyczną dzielnicę Nowe Miasto, rozplanowaną na obszarze 432 ha (ponad 7-krotnie przekraczającym obszar miasta istniejącego), którą pod względem jej skali zaliczyć należy do jednej z największych inwestycji niepodległej Polski. W latach 1928–1939 dla nowej dzielnicy i Starego Miasta wybudowano również pierwsze wodociągi i kanalizację z oczyszczalnią ścieków na Bieławinie.
qas: Kiedy przyłączono Chełm do granic Polski?

Dlaczego Chełm był wartym zachodu miastem?

Kiedy Wschodnia Okręgowa Dyrekcja Kolei Państwowych znalazła się w Chełmie?

Jaki obszar zajmowało chełmskie Nowe Miasto?

W którym roku zaczęła działać oczyszczalnia ścieków na Bieławinie?
Led Zeppelin II

Led Zeppelin II – drugi album studyjny brytyjskiej grupy rockowej Led Zeppelin, wydany w 1969. Sesje nagraniowe odbywały się w różnych miejscach w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii, od stycznia do sierpnia 1969. Nad produkcją czuwał gitarzysta Jimmy Page, na albumie po raz pierwszy użyto też technik nagrywania opracowanych przez inżyniera dźwięku, Eddiego Kramera. Led Zeppelin II, poza elementami bluesa i folka, demonstruje ewoluujący styl muzyczny zespołu, cechujący się opartym na gitarowych riffach brzmieniem. Album jest opisywany jako najcięższy w historii grupy.
Album sprzedawał się dobrze, stając się pierwszym w historii zespołu, który osiągnął najwyższe miejsce na amerykańskich i brytyjskich listach. Został też nominowany do nagrody Grammy w 1970 za najlepszą okładkę. W 1999 uzyskał status dwunastokrotnej platynowej płyty w Stanach Zjednoczonych po przekroczeniu progu 12 milionów sprzedanych egzemplarzy. W 2003 album został sklasyfikowany na 75. miejscu listy 500 albumów wszech czasów magazynu Rolling Stone.

context: Album odznaczył się zaostrzeniem głosu Planta, a także zasygnalizował jego głębsze zaangażowanie w pisanie utworów. Na pierwszym wydawnictwie zespołu nazwisko wokalisty nie było wymienione ze względu na jego wcześniejsze kontrakty z CBS Records, jeszcze jako solowego artysty. Jednak jego wpływ na utwory takie jak „What Is and What Should Never Be” czy „Ramble On” wyznaczył zespołowi muzyczny kierunek na przyszłość. Plant stwierdził później, że dopiero przy nagrywaniu Led Zeppelin II poczuł się jak w domu jako wokalista Led Zeppelin. W wywiadzie dla magazynu Uncut dodał: Przy Led Zep I (1969), o ile pamiętam, myślałem, że to zrobię [odejdę z zespołu]. Nie czułem się tam zbyt komfortowo, bo dużo ode mnie wymagano jako wokalisty – zresztą tak było przez cały okres w Zeppelinie. Stresowało mnie to i nie byłem zadowolony ze swego położenia aż do „dwójki”.
qas: Jak Plant uzasadniał chęć odejścia z zespołu przy pracy nad Led Zep I?

Z kim mieli podpisany kontrakt na pierwszą płytę?

Czy Plant występował również jako solista?

Czy w zespole Plant odpowiedzialny był jedynie za wokal?

Jakie utwory promowały pierwszą płytę tego zespołu?
Dozwolony użytek publiczny

Dozwolony użytek publiczny – w polskim prawie autorskim zbiór ustawowych zezwoleń na korzystanie z chronionych utworów ze względu na kulturalne i edukacyjne potrzeby społeczeństwa. Nie jest on jednolitą instytucją prawną, lecz zbiorem różnych postaci dozwolonego użytku, uregulowanych w odrębnych przepisach. Dozwolony użytek publiczny pozwala na korzystanie z utworów bez uzyskiwania zgody podmiotów praw autorskich oraz (co do zasady) bez opłaty. Poszczególne postaci dozwolonego użytku stanowią ograniczenia (lub wyjątki), które są regulowane przepisami prawa międzynarodowego i unijnego.
Analogiczne przepisy znajdowały się w ustawach z 1926 i z 1952. Były wtedy pogrupowane według dziedzin twórczości: osobno uregulowano dozwolone korzystanie z utworów piśmienniczych, muzycznych i plastycznych. W ustawie z 1994 przepisy te są podzielone według celu dozwolonego korzystania. Obok uregulowań stanowiących prawo cytatu, prawo przedruku czy użytek dla dobra osób niepełnosprawnych znalazły się zezwolenia na korzystanie z utworu w związku z prezentacją lub naprawą sprzętu i korzystanie w celu odbudowy lub remontu obiektu budowlanego. Omawiane niżej przepisy ustawy z 1994 są zharmonizowane z przepisami unijnej dyrektywy 2001/29/WE w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym.

context: Art. 335 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych jest odpowiednikiem art. 5 ust. 3 lit. m dyrektywy 2001/29/WE, regulującego korzystanie z utworów do celów budowlanych. Przepis dyrektywy nie został odpowiednio zaimplementowany. Przedmiot tej postaci dozwolonego użytku został określony niespójnie z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz z brzmieniem dyrektywy (artistic work in the form of a building). Pojęcie „obiekt budowlany”, użyte w art. 335, jest zdefiniowane w art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego i nie jest ono tożsame z pojęciem utworu architektonicznego. Pojęcie „obiekt budowlany” jest szersze od pojęcia „utwór architektoniczny”.
qas: Czego dotyczy art. 5 ust. 3 lit. m dyrektywy 2001/29/WE?

Dlaczego przepis wynikający z art. 5 ust. 3 lit. m dyrektywy 2001/29/WE nie został odpowiednio zaimplementowany?

Dlaczego pojęcie "obiekt budowlany", jakim posłużono się w art. 335 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, nie jest tożsame z pojęciem "utwór architektoniczny"?
Jolanta Kwaśniewska

Jolanta Maria Kwaśniewska z domu Konty (ur. 3 czerwca 1955 w Gdańsku) – polska prawniczka, działaczka społeczna, prezenterka telewizyjna oraz prezeska fundacji Porozumienie bez barier. Pierwsza dama Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1995–2005, żona prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Aleksandra Kwaśniewskiego.

context: Pracę zawodową podjęła w 1984 w szwedzko-polskiej firmie polonijnej PAAT, produkującej m.in. na rynek Związku Radzieckiego sztuczną biżuterię. W firmie tej była m.in. dyrektorem ds. handlowych. W 1991 rozpoczęła własną działalność gospodarczą polegającą na prowadzeniu agencji nieruchomości o nazwie Royal Wilanów – którą założyła do spółki z żoną Ireneusza Nawrockiego, późniejszego prezesa PZU Życie. Agencją tą kierowała do momentu objęcia przez męża urzędu prezydenta Polski. Podczas sprawowania urzędu przez jej męża firma została oddana w zarząd powierniczy. Po zakończeniu drugiej kadencji prezydenckiej Aleksandra Kwaśniewskiego wróciła do kierowania tą agencją.
qas: Jak nazywa się przedsiębiorstwo, dla którego zaczęła pracować w 1984 roku?

Jakie produkty były wytwarzane przez Royal Wilanów?

Kto był współzałożycielem firmy Royal Wilanów?

Czym zajmowała się zawodowo od 1991 roku?

Kiedy z powrotem zaczęła kierować Royalem Wilanów?
Polacy

Polacy – naród zachodniosłowiański (lechicki) zamieszkujący głównie obszar Rzeczypospolitej Polskiej i będący jej głównym składnikiem ludnościowym, a poza granicami Polski tworzący Polonię.
Polacy posługują się w większości językiem polskim oraz alfabetem łacińskim, który został wprowadzony w X wieku z chwilą, od której na ziemiach polskich zaczęto wprowadzać chrześcijaństwo obrządku zachodniego. W ukształtowaniu wyznaniowym Polaków wyraźną większość stanowią katolicy obrządku łacińskiego, obecne są także inne obrządki i wyznania.
Według Narodowego Spisu Powszechnego z 2011 roku liczba osób deklarujących narodowość polską zamieszkałych na terenie Polski wynosi 36,5 mln (37,4 mln) przy populacji 38,5 mln. Liczebność diaspory polskiej według różnych źródeł to 13–16 mln. Stowarzyszenie „Wspólnota Polska” szacuje liczebność Polonii na 20 mln.

context: Polscy mężczyźni należą do narodów o najwyższej w Europie częstości występowania haplogrupy R1a1. Według badań DNA mieszkańców Polski, przeprowadzonych na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym w 2004 roku, nie istnieje wyraźne rozwarstwienie genetyczne między różnymi grupami ludności Polski a współcześni Polacy mają podobny genom, z równomierną domieszką genów wielu nacji. Poszczególne osoby narodowości polskiej są do siebie bardziej „genetycznie podobne” niż członkowie innych społeczeństw europejskich, w których występują niekiedy większe różnice między regionami. Polacy zamieszkując w klinie leżącym pomiędzy ekstremalnymi strefami, czyli w strefie klimatu umiarkowanego, przeszli selekcję znacznie łagodniejszą. W Europie ten umiarkowany klin rozciąga się od Francji na zachodzie, po Rosję na wschodzie, od Morza Bałtyckiego na północy, po Półwysep Bałkański na południu. Polska leży w samym środku tego klina, dlatego mieszkańcy tych terenów równomiernie absorbowali zewnętrzne wpływy. I to nie tylko genetyczne, ale i kulturowe.
qas: Na jakich terenach znajduje się strefa klimatu umiarkowanego, w ktorej żyją Polacy?

Jaka grupa podobnych ze względu na wspólne pochodzenie haplotypów występuje najczęściej u Polaków?

Co na temat genetyki Polaków ustalono w badaniach z 2004 roku?

Czy Polacy cechują się ponadprzeciętnym zróżnicowaniem genetycznym?

Na jakiej uczelni po raz pierwszy przeprowadzono badania nad DNA Polaków?
Wojtek (niedźwiedź)

Wojtek (ur. 1941 w pobliżu Hamadan w Persji, zm. 2 grudnia 1963 w Edynburgu) – syryjski niedźwiedź brunatny adoptowany przez żołnierzy 22 kompanii zaopatrywania artylerii w 2 Korpusie Polskim dowodzonym przez gen. Władysława Andersa. Wojtek brał udział w bitwie o Monte Cassino. W jednostce nadano mu stopień kaprala.

context: Wojtek nie był szkolony do pracy przy przenoszeniu czterdziestopięciokilogramowych skrzyń z pociskami. Postępowania z ładunkami nauczył się poprzez obserwację żołnierzy. Wojtek bez zachęty łapał skrzynie i przenosił je w charakterystyczny dla siebie sposób: stojąc na tylnych łapach, rozkładał ramiona, w które żołnierze wkładali skrzynie z amunicją. Niedźwiedź przenosił je w pobliże stanowisk ogniowych, po czym wracał do ciężarówki po kolejną porcję ładunku. Żołnierze czasami zachęcali Wojtka do pomocy dając w zamian przysmaki, bowiem niedźwiedź sam decydował o tym kiedy i jak długo będzie pracował. Podczas bitwy o Monte Cassino kompania Wojtka dostarczyła następujące ładunki dla wojsk polskich i brytyjskich: 17300 ton amunicji, 1200 ton paliwa i 1100 ton żywności. Od tamtej pory symbolem 22 Kompanii stał się niedźwiedź z pociskiem w łapach. Odznaka taka pojawiła się na samochodach wojskowych, proporczykach i mundurach żołnierzy.
qas: W jaki sposób Wojtek nauczył się jak należy przenosić skrzynie z pociskami?

Czy niedźwiedź ten był szkolony, by pomagać żołnierzom przy ładunkach?

W jaki sposób niedźwiedź ten przyjmował kolejne skrzynie z ładunkami?

Jakim symbolem posługiwała się od pewnego momentu 22 Kompania?

Ile jakiego zaopatrzenia dostarczył sprzymierzonym siłom Wojtek w trakcie swojej pracy dla 22 Kompanii?
Jazep Losik

Jazep (Iosif) Jurjewicz Losik (biał. Язэп (Іосіф) Юр’евіч Лёсік; pseudonimy: Ja. Ł. Apałczeniec, Ł-k, Ja.Ł., Ja.Ł-k.; ur. 18 listopada 1883 w Mikołajewszczyźnie w powiecie mińskim litewskim, zm. 1 kwietnia 1940 w Saratowie) – białoruski lewicowy działacz narodowy i społeczny, polityk, prozaik, publicysta, językoznawca i literaturoznawca, pedagog, zwolennik niepodległości Białorusi; delegat na I Zjazd Wszechbiałoruski, w 1918 roku jeden z inicjatorów utworzenia Białoruskiej Republiki Ludowej (BRL), a następnie przewodniczący Rady BRL – formalnie głowa państwa; akademik Akademii Nauk Białorusi; wielokrotnie aresztowany i represjonowany politycznie przez władze carskie i radzieckie, zmarł w więzieniu.

context: W okresie życia w Białoruskiej SRR Jazep Losik zajmował się pracą oświatową wśród ludności republiki, promując język białoruski i upowszechniając świadomość narodową. Prowadził wykłady na uniwersytecie i kursy języka białoruskiego na terenie całej republiki. Pisał do czasopism artykuły publicystyczne, przekłady, prace popularnonaukowe i opowiadania. Będąc członkiem Komisji Terminologicznej IKB brał udział w tworzeniu białoruskojęzycznych terminów w wielu dziedzinach. Był autorem podręczników do gramatyki języka białoruskiego dla szkół (Szkolnaja hramatyka biełaruskaje mowy), a także książek dla techników o charakterze naukowym (Fanietyka, Marfałohija, Sintaksis). Jego prace stanowiły uzupełnienie i poszerzenie wcześniejszych opracowań Bronisława Taraszkiewicza, niemniej wiele zagadnień zostało poruszonych przez niego po raz pierwszy. Praca Sintaksis była pierwszą książką na temat składni języka białoruskiego. Podręczniki Jazepa Losika były wykorzystywane także na uczelniach. W listopadzie 1926 roku Jazep Losik był jednym z inicjatorów organizacji konferencji akademicznej na temat reformy pisowni i alfabetu języka białoruskiego.
qas: Jakiego rodzaju dzieła jego autorstwa były publikowane w czasopismach?

Jakie działania podejmował w ramach członkowstwa w Komisji Terminologicznej?

Jakie podręczniki przeznaczone dla techników napisał?

Na czyich dokonaniach oparł całą swoją twórczość dydaktyczną?

Czego dotyczyła konferencja, którą współorganizował w 1926 roku?
Mercedes-Benz klasy C

Mercedes-Benz klasy C – samochód osobowy klasy średniej produkowany pod niemiecką marką Mercedes-Benz od 1993 roku. Od 2021 roku produkowana jest piąta generacja modelu.

context: Na C43 AMG się nie skończyło i Mercedes-Benz na targach zaprezentował kolejną nowość: pierwszego Mercedesa z silnikiem Diesla na bezpośrednim wtrysku Common Rail. Oferował 125 KM oraz 300 Nm od 1800 obr./min, co czyniło go najsilniejszym pod względem momentu obrotowego silnikiem w klasie, a dodatkowo wyznaczył nowy standard spalania i zanieczyszczeń środowiska. Sprzedaż ruszyła w grudniu 1997 roku. W połowie następnego roku do oferty dodano zmodyfikowaną C220CDI, model C200CDI o mocy 102 KM, które wyparło z listy C220D (było dostępne jedynie dla taksówek).
qas: Jaki innowacyjny samochód został zaprezentowany przez tę markę podczas targów?

Jakie właściwości silnika Diesla na bezpośrednim wytrysku Common Rail sprawiały, że był on najsilniejszym pod względem momentu obrotowego silnikiem w klasie?

Kiedy wprowadzono do sprzedaży model C43 AMG?

Jaki model firmy Mercedes-Benz został wprowadzony na rynek w połowie 1998 roku?

Czy C43 AMG był jedynym modelem firmy Mercedes-Benz pokazanym w trakcie tych targów?
Martin Luther King

Martin Luther King Jr. (ur. 15 stycznia 1929 w Atlancie, zm. 4 kwietnia 1968 w Memphis) – amerykański pastor baptystyczny, lider ruchu praw obywatelskich, działacz na rzecz równouprawnienia Afroamerykanów i zniesienia dyskryminacji rasowej, laureat pokojowej Nagrody Nobla z roku 1964, człowiek roku 1963 magazynu „Time”. Zamordowany 4 kwietnia 1968 roku przez przeciwników politycznych.

context: We wrześniu King odbył z rodziną podróż do Europy, gdzie odwiedził kilka stolic i spotkał się między innymi z Pawłem VI. Miesiąc później trafił do szpitala i tam też dowiedział się, że przyznano mu Pokojową Nagrodę Nobla. Miał wówczas 35 lat i był najmłodszym laureatem w historii. To znacznie zintensyfikowało ataki dyrektora FBI J. Edgara Hoovera na pastora, którego określał mianem „największego łgarza w Ameryce”. Odbiły się one na zdrowiu Kinga, który w listopadzie tego samego roku był na skraju załamania nerwowego. Dzięki interwencji prokuratora generalnego Nicholasa Katzenbacha doszło do spotkania Kinga z Hooverem. Pastor przekonywał, że SCLC powinno współpracować z FBI i obaj powinni zapomnieć o dotychczasowych awersjach. Dyrektor Biura ocenił, że spotkanie przebiegło w przyjaznej atmosferze, pomimo osobistej niechęci do Kinga.
qas: O jakim pozytywnym wydarzeniu dowiedział się podczas pobytu w szpitalu?

Jakie negatywne skutki pociągnęło za sobą wygranie przez niego Pokojowej Nagrody Nobla?

Czy Martin Luther King nie przejmował się atakami wymierzanymi w niego przez Pawła VI?

Za sprawą jakich działań doszło do spotkania pomiędzy pastorem a jego prześladowcą?

Do czego King próbował przekonać Hoovera w trakcie ich spotkania?
Äszymżan Achmetow

Äszymżan Sülejmenuły Achmetow (kaz. Әшімжан Сүлейменұлы Ахметов, ros. Ашимжан Сулейменович Ахметов, Aszymżan Sulejmienowicz Achmietow; ur. 23 lutego 1950 w Nowotroickim w rejonie szuskim, zm. 15 września 2012) – kazachstański naukowiec, prawnik, inżynier i polityk, w latach 90. zastępca ministra przemysłu i handlu oraz zastępca ministra edukacji i nauki Kazachstanu; w latach 1994–1995 deputowany do Rady Najwyższej Republiki Kazachstanu XIII kadencji, w latach 1996–1999 deputowany do Mażylisu Parlamentu Republiki Kazachstanu I kadencji; rektor szeregu kazachstańskich uczelni, kandydat nauk prawnych, doktor nauk technicznych, profesor, akademik; autor licznych patentów z dziedziny chemii.

context: W 1994 roku został deputowanym do Rady Najwyższej Republiki Kazachstanu XIII kadencji. Pełnił w niej funkcję zastępcy przewodniczącego, a następnie przewodniczącego Podkomitetu ds. Nauki, Edukacji i Nowych Technologii. Był także przewodniczącym Komitetu ds. Przemysłu, Energetyki, Transportu i Łączności. W 1995 roku został zastępcą ministra przemysłu i handlu Kazachstanu. 30 stycznia 1996 roku został deputowanym do Mażylisu Parlamentu Republiki Kazachstanu I kadencji. Pełnił w nim funkcję przewodniczącego Komitetu ds. Ekologii i Eksploatacji Przyrody. W czasie pracy w parlamencie inicjował pięć aktów prawnych dotyczących ekologii i budownictwa. Od listopada 1999 roku był zastępcą ministra edukacji i nauki Kazachstanu. W latach 2001–2007 był deputowanym do Mangystauskiego Maslichatu Obwodowego. Należał do Narodowo-Demokratycznej Partii „Nur Otan”. Od lipca 2006 roku do co najmniej 2011 roku wchodził w skład jej biura politycznego.
qas: W którym roku Achmetow debiutował w polityce?

Kim był Achmetow w Komitecie ds. Przemysłu, Energetyki, Transportu i Łączności?

Ile z zainicjowanych przez Achmetowa aktów prawnych zostało wdrożonych w życie?

Jaka funkcję pełnił Achmetow od listopada 1999?

W którym roku z całą pewnością Achmetow opuścił biuro„Nur Otan”?
Elementarz (podręcznik Mariana Falskiego)

Elementarz – podręcznik Mariana Falskiego do nauki czytania i pisania dla dzieci we wczesnym wieku szkolnym. Pierwsze wydanie pod tytułem Nauka czytania i pisania dla dzieci ukazało się w roku 1910 w Krakowie i zrewolucjonizowało metodykę nauki czytania w Polsce. Był ilustrowany przez Jana Rembowskiego. Wydany został w wielu wersjach i licznych wznowieniach. Był najczęściej wydawanym polskim elementarzem oraz najdłużej wydawaną pozycją tego typu na świecie.

context: Kolejna unowocześniona wersja elementarza ukazała się w 1958, zawierała nowe ilustracje, po raz pierwszy kolorowe. Pojawiły się teksty Aleksandra Fredry i Juliana Tuwima. Ponadto w podręczniku nie było już Bieruta, Rokossowskiego, pionierów i Nowej Huty. Wersja ta przetrwała 17 lat, mimo iż sam autor domagał się unowocześnienia podręcznika. Następna wersja z roku 1969 wprowadzała nowe elementy życia, w tym np. loty w kosmos. Ostatnia wersja ukazała się w 1974, opublikowana już po śmierci autora, z nowocześniejszymi ilustracjami Janusza Grabiańskiego. Zaktualizowano w niej też teksty. Ostatnie wydanie ukazało się w roku 1982. Oprócz ostatniej wersji elementarza, w XXI wieku wznowiono też druk elementarza w wersji z 1971 roku.
qas: Czy publikacja ta była dostępna na rynku jedynie z czarno-białymi ilustracjami?

Czy pierwsza opublikowana wersja tej publikacji czekała na reedycję aż 17 lat?

O czym przykładowo można było przeczytać w wersji, która ujrzała światło dzienne w 1969 r.?

Czy elementarz ten kiedykolwiek zawierał również odniesienia polityczne?

Czy do wersji z 1974 roku dodano teksty Tuwima?