enelpol/poquad huggingface dataset:
Wairau Bar


Wairau Bar, również Te Pokohiwi – stanowisko archeologiczne położone około 10 km na wschód od miasta Blenheim na Wyspie Południowej (Nowa Zelandia). Skatalogowane jest w New Zealand Archaeological Association Site Recording Scheme (pol. Nowozelandzki Związek Archeologiczny ds. Rejestracji Stanowisk) pod numerem P28/21. Stanowisko odkryte w 1939 roku usytuowane jest na północnym krańcu ośmiokilometrowej ławicy, która rozciąga się pomiędzy White Cliffs na południu a ujściem rzeki Wairau River na północy.
Wairau Bar odgrywa kluczową rolę w badaniach nad poznaniem prehistorii Nowej Zelandii. Na stanowisku zostały odnalezione jedne z najstarszych śladów działalności Maorysów na Nowej Zelandii. Odkryto łącznie 44 miejsca pochówku oraz liczne artefakty (m.in.: topory, błystki, noże krzemienne, szydełka), a także liczne kości zwierząt, w tym wymarłych gatunków (m.in. ptaków moa, orła Haasta, polinezyjskiego psa kurī, tracza auklandzkiego). Stanowisko datowane jest na okres od 1285 do 1300 roku n.e. i jest najstarszą znaną osadą ludzką na Nowej Zelandii. Badania artefaktów, jak i genetyczne potwierdzają, że Nowa Zelandia została zaludniona przez ludy zamieszkujące wschodnią część Polinezji (m.in.: Wyspy Cooka, Markizy, Wyspy Towarzystwa).
Wykopaliska na stanowisku prowadzono w trzech okresach: 1942–1959, 1963–1964 i ostatnie w latach 2008–2009. Powierzchnia stanowiska szacowana jest na 11 ha, od początku prowadzonych prac przebadano raptem 16,87 a.

context: Nowa Zelandia została zasiedlona przez polinezyjskich przodków Maorysów w XIII wieku. Datowanie wykonane metodą radiowęglową 30 kości szczura polinezyjskiego, który rozpowszechniał się, wraz z migracjami ludzi pozwoliło określić, że zarówno Wyspa Północna, jak i Południowa zostały zasiedlone mniej więcej w tym samym czasie, około 1280 roku n.e. Obecne datowania stanowiska Wairau Bar określają jego wiek na 1285–1300 rok n.e. Datowanie radiowęglowe zostało przeprowadzone na podstawie skorupek jaj ptaków moa, które znajdowały się w pochówkach. Wairau Bar jest najstarszą ludzką osadą odkrytą na Nowej Zelandii.
qas: Jak nazywa się rdzenny lud Nowej Zelandii?

W którym roku Nowa Zelandia została zasiedlona przez człowieka?

Z jakiego roku pochodzą okazy znajdujące się w Wairau Bar?

Co pochowano na stanowiskach w Wairau Bar?

Jak nazywa się najstarsza osada Maorysów?
Maciej Makuszewski

Maciej Makuszewski (ur. 29 września 1989 w Grajewie) – polski piłkarz występujący na pozycji pomocnika w islandzkim klubie Íþróttafélagið Leiknir. Były reprezentant Polski.

context: W lutym 2014 na zasadzie półrocznego wypożyczenia z opcją pierwokupu przeszedł z Tereka Grozny do Lechii Gdańsk. Już 15 dnia tego miesiąca zadebiutował w nowych barwach w meczu T-Mobile Ekstraklasy przeciwko Pogoni Szczecin (2:3). Po zakończeniu rundy wiosennej sezonu 2013/14,gdański klub zdecydował się skorzystać z opcji pierwokupu i wykupił zawodnika. Pomocnik związał się z klubem 4-letnim kontraktem obowiązującym do końca czerwca 2018, a 31 lipca 2015 przedłużył swój kontrakt do 2020 roku. W Lechii pełnił funkcję kapitana drużyny.
qas: Z jakiego klubu Makuszewski przeszedł do Lechii Gdańsk?

Na jakich zasadach odbywał się transfer Macieja Makuszewskiego w lutym 2014 roku?

Kiedy Maciej Makuszewski zadebiutował w polskiej Ekstraklasie?

Jaką rolę przypisano Makuszewskiemu w ramach Lechii Gdańsk?

Na jaki okres Makuszewski związał się z Lechią przy swoim kontrakcie z 2014 roku?
Askia Mohammed II

Askia El-Hadż Mohammed II (znany również jako Askia al-hadżdż Muhammad lub Askia al-Hadżdż, arab. أسكيا الحاج محمد, Askiyā al-Ḥājj Muḥammad) – władca imperium songhajskiego rządzący w latach 1582–1586, syn Askii Dauda. Objął władzę jako najstarszy syn po śmierci ojca. Okres jego rządów wypełniony był głównie konfliktami z braćmi.

context: Mohammed Benkan nie był jedynym bratem, z którym Askia El-Hadż musiał się liczyć. Już na samym początku jego urzędowania dworzanie radzili mu aresztować część rodzeństwa. Bracia przekonali jednak Askię o swojej lojalności, co z kolei spowodowało wygnanie części doradców. Na buntowniczy nastrój wpływała bezczynność armii spowodowana chorobą Askii – jedyną jego wyprawą wojenną była pacyfikacja regionu Wagadu w 1583 roku, jego dowódcy zajęli się także buntem zarządcy ludu Fulbe. Rebelię przeciw władcy podniósł następca Benkana na stanowisku Kurmina-fari – El-Hadż ben Daud. Wyruszył on z Tendrimu w lutym lub marcu 1584 roku, do Gao przybył 16 marca. Askia był przekonany, iż nie uda mu się utrzymać władzy, pomogły mu jednak konflikty pomiędzy wspierającymi buntownika braćmi, do których należeli Mohammed Gao i Nuh. Ostatecznie El-Hadż został aresztowany i postawiony przed Askią. Mohammed zaczął oskarżać buntownika o zdradę, spotkał się jednak z wyrzutami ze strony Fari-mondo al-Mustafy o to, że sam stwarza sytuacje sprzyjające rebeliom. Władca zdecydował się rozładować napiętą atmosferę żartem i rozkazał wprowadzić konia nieposłusznego brata. Po wnikliwych oględzinach zwierzęcia orzekł, iż tylko ten koń mógł przywieść jego brata do buntu. Askia profilaktycznie rozkazał umieścić konia we własnej stajni, El-Hadż został uwięziony w Kanatu, zaś spiskujący bracia wybatożeni.
qas: Gdzie Askia zorganizował wyprawę wojenną podczas swoich rządów?

Jaką funkcję pełnił El-Hadż ben Daud?

W jakim miesiącu El-Hadż ben Daud wyruszył z Tendrimu?

Kto ostatecznie był posądzony o winę w buncie El-Hadży ben Dauda?

Co stało się po buncie z Mohammedem Gao?
Żółw oliwkowy

Żółw oliwkowy (Lepidochelys olivacea) – gatunek gada z rodziny żółwi morskich (Cheloniidae), najmniejszy z całej rodziny. Jest najliczniejszym żółwiem na świecie i jednym z najbardziej wykorzystywanych przez ludzi (polowania, handel jajami).
Żółw oliwkowy ma najbardziej zaokrąglony karapaks spośród żółwi morskich, często jest on szerszy, niż dłuższy. Podobnie jak inne żółwie morskie, składa jaja na plażach, jednak nie robi tego w pojedynkę, a w bardzo licznych grupach. Jest głównie mięsożercą, czasami odżywia się również pokarmem roślinnym w zależności od dostępności pożywienia. Pomiędzy okresami godowymi i lęgowymi odbywa długie migracje, często przekraczające kilka tysięcy kilometrów. Żółwie oliwkowe występują we wszystkich oceanach.

context: W latach 1982-1983 morze wyrzuciło ponad 7 tysięcy żółwich zwłok na 15-kilometrową plażę podczas okresów gniazdowań. Pomiędzy 1993 a 1999 rokiem doliczono się około 46 tysięcy martwych żółwic na plażach stanu Orisa, z czego w samym sezonie 1997-1998 aż 13575 sztuk, a pod koniec 1999 roku kolejnych 10 tysięcy. Winą za te przypadki masowego padania żółwi obarcza się ludzi poławiających krewetki, którzy w sieciach swych topią żółwie. Kolejne zwłoki 252 żółwi, odkryto 17 lutego 2002 roku na indyjskiej plaży Gundalba. Także wokół Centralnej Ameryki odnajduje się martwe żółwie, średnio 60 tysięcy rocznie, z czego większość stanowią właśnie żółwie oliwkowe.
qas: Ile sztuk żółwi oliwkowych zostało wyrzuconych na plażę między 1982 a 1983 rokiem?

Ile sztuk zwłok samic żółwia znaleziono na plażach stanu Orisa między 1993 a 1999 rokiem?

Gdzie znajduje się plaża Gundalba?

Ile martwych żółwi oliwkowych odnotowuje się średnio w skali roku w Ameryce Centralnej?

Przy okazji połowu jakich zwierząt poszkodowane zostają żółwie?
Florence Griffith-Joyner

Florence Griffith-Joyner (ur. 21 grudnia 1959 jako Florence Delorez Griffith, zm. 21 września 1998) – amerykańska lekkoatletka, sprinterka. Trzykrotna mistrzyni olimpijska w biegu na 100 m, 200 m i w sztafecie 4 x 100 m (Seul 1988), dwukrotna wicemistrzyni olimpijska w biegu na 200 m (Los Angeles 1984) i w sztafecie 4 x 400 m (Seul 1988). Aktualna rekordzistka świata w biegu na 100 m (10,49 sek.) i 200 m (21,34 sek). Florence Griffith-Joyner przeszła do historii lekkoatletyki jako najszybsza kobieta globu. Ustanowione przez nią w 1988 roku rekordy świata na 100 m i 200 m, do dziś pozostają niepobite. Zmarła nagle podczas snu na skutek ataku padaczki w 1998 roku.

context: 16 lipca 1988 r. na zawodach lekkoatletycznych rozgrywanych w Indianapolis Florence Griffith-Joyner ustanowiła rekord świata wynoszący 10,49 sek. Tym samym pobiła rekord świata swojej rodaczki Evelyn Ahsford ustanowiony 22 sierpnia 1984 r. w Zurychu o 0,27 s. Jednak do dziś istnieją kontrowersje co do uznania tego rekordu. Zdaniem obserwatorów sprinterce musiał pomagać wiatr, który owego dnia wiał całkiem mocno, natomiast podczas biegu miernik wskazywał, że jest bezwietrznie. Sam trener Joyner przyznał później, że jego podopiecznej rzeczywiście mógł pomóc wiatr. Rekord został uznany, choć z adnotacją, że wiatr prawdopodobnie przekraczał dopuszczalną normę. Nawet gdyby uznać, że rekordowy czas był wynikiem wspomagania przez wiatr, to i tak do Griffith-Joyner należy najlepszy rezultat osiągnięty w dozwolonym limicie wiatrowym, wynoszący 10,61 sek.
qas: Gdzie miały miejsce rozgrywki z 1988 roku, w których Griffith-Joyner ustanowiła nowy rekord świata?

Ile wynosił nowy, ustanowiony przez Griffith-Joyner rekord?

Kto posiadał tytuł rekordzisty świata przed Griffith-Joyner?

Jakie zjawisko atmosferyczne z całą pewnością pomogło Griffith-Joyner w zwycięstwie?

Jaka adnotacja znalazła się obok wyniku Griffith-Joyner?
Leszek Moczulski

Leszek Moczulski, właśc. Robert Leszek Moczulski (ur. 7 czerwca 1930 w Warszawie) – polski dziennikarz, publicysta, polityk, historyk i geopolityk, doktor habilitowany nauk humanistycznych. Kandydat na urząd prezydenta RP w wyborach w 1990.
Działacz opozycji w okresie PRL, wielokrotnie aresztowany, łącznie przez około sześć lat więziony w tym okresie z przyczyn politycznych. Współzałożyciel Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela, założyciel i wieloletni przywódca Konfederacji Polski Niepodległej. Poseł na Sejm I i II kadencji.
Używał pseudonimów Lem, Leszek Karpatowicz, Natalia Naruszewicz, Rt., Robert Trzywdar.

context: W 1992 został umieszczony na tzw. liście Macierewicza. Po uchwaleniu ustawy lustracyjnej w 1999 jako pierwszy w Polsce złożył wniosek do sądu o tzw. autolustrację. W 2001 sąd I instancji uznał, że jego oświadczenie lustracyjne zaprzeczające współpracy z SB jest prawdziwe, jednak sąd II instancji uchylił ten wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W 2005 sąd lustracyjny I instancji stwierdził, że Leszek Moczulski w latach 1969–1977 jednak był tajnym współpracownikiem SB jako TW Lech. Wyrok ten uprawomocnił 12 września 2006 sąd II instancji, odrzucając tezę lidera KPN o fałszowaniu dokumentów. Kasacja Leszka Moczulskiego została ostatecznie oddalona przez Sąd Najwyższy 17 kwietnia 2008. W ustnych motywach tego orzeczenia stwierdzono, że „przekazywane informacje nie muszą być dla SB szczególnie istotne”. Nadto wskazano, iż „(…) nie można mówić, by był on jednocześnie agentem i działaczem opozycji”. W kwietniu 2011 Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu orzekł, że proces lustracyjny Leszka Moczulskiego naruszał prawo do rzetelnego procesu gwarantowane postanowieniami EKPC poprzez ograniczenie prawa do obrony. W związku z tym wyrokiem Sąd Najwyższy w 2012 uchylił orzeczenia stwierdzające, że Leszek Moczulski współpracował z SB w latach 1969–1977, a jego sprawę przekazał Sądowi Okręgowemu w Warszawie jako sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W czerwcu 2013 rozpoczął się trzeci proces autolustracyjny Leszka Moczulskiego. W 2018, kiedy postępowanie nadal nie zostało zakończone w I instancji, Leszek Moczulski cofnął wniosek o autolustrację, motywując to pogarszającym się stanem zdrowia, co skutkowało umorzeniem postępowania. Niezdolność sądów do zlustrowania przewodniczącego KPN przez okres prawie 20 lat w publicystyce określono jako ostateczną klęskę sądowej lustracji w Polsce.
qas: Kiedy zapadł wyrok sądu II instancji, w którym Moczulskiego uznano za byłego współpracownika SB?

Ile procesów autolustracyjnych miał Moczulski?

Jakie wartości Europejskiej Konwencji Praw Człowieka zostały złamane przez Polskę w procesach Moczulskiego?

W którym roku Moczulski zrezygnował z autolustracji?

Jak polska prasa podsumowała procesy lustracyjne Moczulskiego?
Mariusz Kamiński (minister)

Mariusz Kamiński i (ur. 25 września 1965 w Sochaczewie) – polski polityk. Od 2019 minister spraw wewnętrznych i administracji w pierwszym i drugim rządzie Mateusza Morawieckiego.
Działacz opozycji antykomunistycznej w okresie PRL. Poseł na Sejm III, IV, V, VII, VIII i IX kadencji (1997–2006 i od 2011), w latach 2005–2006 sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, w latach 2006–2009 szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego, od 2011 wiceprezes Prawa i Sprawiedliwości, od 2015 minister bez teki, pełniący funkcję koordynatora służb specjalnych w rządzie Beaty Szydło oraz w pierwszym i drugim rządzie Mateusza Morawieckiego.

context: 6 października 2009 prokurator Prokuratury Okręgowej w Rzeszowie przedstawił mu zarzuty m.in. przekroczenia uprawnień i popełnienia przestępstw przeciwko wiarygodności dokumentów w związku z tzw. aferą gruntową, do popełnienia których Mariusz Kamiński nie przyznał się. 13 października 2009 premier Donald Tusk odwołał go ze stanowiska. We wrześniu 2010 został przeciwko niemu skierowany do sądu akt oskarżenia. Z tego powodu na podstawie art. 64 znowelizowanej ustawy o CBA, we wrześniu 2010, Mariusz Kamiński został zwolniony ze służby. 20 czerwca 2012 Sąd Rejonowy Warszawa-Śródmieście uwzględnił wnioski obrońców i nieprawomocnie umorzył postępowanie przeciwko Mariuszowi Kamińskiemu i jego podwładnym (w którym byli oskarżeni o nadużycia uprawnień i przestępstwa przeciwko dokumentom przy tzw. aferze gruntowej), stwierdzając brak znamion czynów zabronionych. Postanowienie to na skutek zażalenia złożonego przez prokuratora postanowieniem sądu okręgowego z 6 grudnia 2012 zostało uchylone, powyższe skutkowało koniecznością przeprowadzenia rozprawy. W marcu 2015 Mariusz Kamiński został przez sąd I instancji uznany za winnego przekroczenia uprawnień i nieprawomocnie skazany na karę 3 lat pozbawienia wolności. Przed uprawomocnieniem się tego orzeczenia, 16 listopada 2015, prezydent Andrzej Duda zastosował wobec Mariusza Kamińskiego prawo łaski. W marcu 2016 sąd odwoławczy rozpoznający wywiedzione w sprawie apelacje, powołując się na powyższą decyzję prezydenta, uchylił zaskarżony wyrok i postępowanie umorzył. 31 maja 2017 Sąd Najwyższy w przyjętej uchwale uznał akt łaski za bezskuteczny. Natomiast 17 lipca 2018 Trybunał Konstytucyjny orzekł (przy zdaniu odrębnym jedynego w pięcioosobowym składzie sędziego wybranego przed 2015), że konstytucyjne prawo łaski jako pojęcie szersze od ułaskawienia obejmuje również akty abolicji indywidualnej.
qas: Przez kogo Mariusz Kamiński został zwolniony z posady w 2009 roku?

Kto zastosował wobec Kamińskiego prawo łaski, po uprawomocnieniu wyroku z 2015 roku?

W którym roku zdecydowano, że akt łaski był nieskuteczny?

Czy Mariusz Kamiński potwierdził swoją winę, zarzucaną mu w 2009 roku w związku z aferą gruntową?

O co między innymi oskarżano Kamińskiego w 2009 roku?
Pruska kultura (film 1908)

Pruska kultura (fr. Les Martyrs de la Pologne, „Cierpienia Polski”) – film niemy z 1908, najstarszy zachowany polski film fabularny, a zarazem jedna z pierwszych historycznie zanotowanych prób przedstawienia w kinie tematu Polski i Polaków pod zaborami. Film odwołuje się do strajku dzieci wrzesińskich oraz protestu Michała Drzymały, utrwalonych w świadomości polskich odbiorców jako symbole bezwzględnej germanizacji ze strony władz niemieckich oraz walki w obronie własnej kultury przez Polaków.
Film powstał na przełomie lat 1907 i 1908, a zrealizował go kantor kinematograficzny Siła, założony przez Mordechaja Towbina. Mimo że Pruską kulturę próbowano dystrybuować na obszarze zaboru rosyjskiego, którego treść filmu nie dotyczyła, cenzura rosyjska nie pozwoliła na jej rozpowszechnianie. Kopie filmu sprzedano więc poza jego granicami. Jedna z kopii trafiła do archiwum filmowego w Bois-d’Arcy i tam przeleżała do 2000 roku, kiedy została odnaleziona przez historyków filmu, Małgorzatę i Marka Hendrykowskich z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 2008 roku do Polski trafiła zrekonstruowana cyfrowo wersja filmu.

context: Zdaniem Małgorzaty i Marka Hendrykowskich film odwołuje się w jasny sposób do strajku dzieci wrzesińskich oraz protestu Michała Drzymały. Oba zdarzenia były w świadomości polskich odbiorców symbolami bezwzględnej germanizacji ze strony władz niemieckich oraz walki w obronie własnej kultury przez Polaków. Film Pruska kultura korespondował z szeregiem innych form kulturowego nawiązywania do wydarzeń wrzesińskich (w tym pocztówkami ze zdjęciami Szymona Furmanka przedstawiającymi protest szkolny oraz rzeźbą Henryka Kossowskiego pt. Dzieciom wrzesińskim). Do protestów szkolnych nawiązywano też w wielu masowo powielanych drukach ulotnych, co czynił na przykład Henryk Sienkiewicz. Istniały też analogiczne formy kulturowe przedstawiające Drzymałę i jego wóz (pocztówki, zdjęcia, rysunki satyryczne, a nawet tabakierki z obrazkami). Materiały te ukazywały się również poza Polską. Do popularnych form upamiętniania tych wydarzeń zaliczyć można również spektakl teatralny z 1908 pod tytułem Wóz Drzymały autorstwa Józefa Rączkowskiego. Wszystkie wymienione elementy kultury wizualnej i językowej stanowiły kontekst, który mógł być inspiracją do zrealizowania filmu o tej tematyce.
qas: Odwołanie do jakich wydarzeń odczytują w tej produkcji Hendrykowscy?

Co symbolizował dla Polaków protest Drzymały?

Czy film ten był jedynym artystycznym nawiązaniem do strajku dzieci wrzesińskich?

Czy historia protestu Drzymały była rozpowszechniana również za granicą?
Edmund Matejko

Edmund Marcin Matejko, także Zygmunt Matejko (ur. 12 listopada 1829 w Krakowie, zm. 2 lipca 1907 tamże) – polski powstaniec, uczestnik węgierskiej Wiosny Ludów i powstania styczniowego, agronom, dzierżawca majątków ziemskich (m.in. Bieńczyc), nauczyciel w szkole rolniczej w Czernichowie, starszy brat malarza Jana, a młodszy bibliotekarza i historyka slawisty Franciszka.
Absolwent Gimnazjum św. Anny, przez kilka lat studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim. W dobie Wiosny Ludów zaangażował się w działalność spiskową, zagrożony aresztowaniem przedostał się na Węgry, gdzie wziął udział w walkach z armią austriacką. Po ich zakończeniu powrócił do Galicji, gdzie został aresztowany, lecz uciekł i udał się na emigrację – najpierw do Wielkopolski, a następnie do Francji. Na ziemie polskie powrócił w końcu lat 50., wziął udział w powstaniu styczniowym. Po jego zakończeniu zajmował się dzierżawieniem majątków ziemskich.

context: Edmund Matejko nie ukończył studiów w Krakowie, ze względu na zaangażowanie się w wydarzenia polityczne. W 1848 roku, w trakcie Wiosny Ludów, uwikłał się w spisek, mający najpewniej na celu odbicie rekrutów wziętych do armii austriackiej. Zagrożony aresztowaniem, opuścił Kraków wraz z Zygmuntem, młodszym bratem, i udał się na Węgry w końcu tego samego roku lub w maju 1849 roku. Obaj Matejkowie wstąpili w szeregi oddziału Hipolita Kuczyńskiego, początkowo wchodzącego w skład legionu niemieckiego, stacjonującego w Dolnym Kubinie, w ramach sił majora Ármina Görgeya, a po wzroście liczebności, przekształconego w samodzielny legion polskich żołnierzy. Węgierski dowódca, operujący na obszarze komitatów Orawa i Turoc, otrzymał od Józefa Wysockiego rozkaz wysłania tego oddziału do siebie, celem włączenia do Legionu Polskiego, lecz opóźnił jego wykonanie z racji zagrożenia atakiem rosyjskim, tak że dopiero po klęsce pod Szent Marton ocaleli Polacy dołączyli do jednostki Wysockiego.
qas: Co przeszkodziło mu w ukończeniu studiów?

Dlaczego pod koniec lat 40. XIX wieku zdecydował się opuścić aktualną stolicę Małopolski?

W jakim spisku wziął udział w 1948 r.?

Czy na Węgrzech zaciągnął się do armii?

Dlaczego jego węgierski dowódca nie wypełnił od razu rozkazu od Wysockiego dotyczącego legionu polskich żołnierzy?
Paweł Janas

Paweł Janas (ur. 4 marca 1953 w Pabianicach) – polski trener piłkarski i piłkarz, w latach 2002-2006 selekcjoner reprezentacji Polski.

context: Absolwent Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Karierę trenerską rozpoczął jako asystent Rudolfa Kapery, a następnie Lucjana Brychczego w Legii Warszawa. Później pomagał Władysławowi Stachurskiemu w prowadzeniu kadry narodowej juniorów. Był asystentem selekcjonera olimpijskiej reprezentacji Polski Janusza Wójcika podczas Igrzysk Olimpijskich w Barcelonie w 1992, gdzie drużyna narodowa zdobyła srebrny medal. Po tym sukcesie razem z Wójcikiem przeniósł się do warszawskiej Legii. Jako asystent Wójcika pracował do końca 1993, a po jego rezygnacji samodzielnie prowadził drużynę Legii. Wywalczył dwukrotnie mistrzostwo Polski, dwukrotnie Puchar Polski oraz Superpuchar Polski i wicemistrzostwo Polski. W sezonie 1995/1996 doprowadził Legię do 1/4 finału Ligi Mistrzów. W 2001 prowadził jako trener drużynę Amiki Wronki.
qas: Jaką uczelnię ukończył?

Jaki medal wywalczyli polscy piłkarze na igrzyskach w Barcelonie?

Czy był trenerem Legii Warszawa?

W którym sezonie Legia Warszawa pod jego wodzą wywalczyła Superpuchar Polski?

Czy pracował również z juniorami?
Kurdowie

Kurdowie – naród pochodzenia indoeuropejskiego, zamieszkujący przede wszystkim krainę zwaną Kurdystanem, podzieloną pomiędzy Turcję, Irak, Iran i Syrię. Odosobnione enklawy Kurdów żyją także w tureckiej Anatolii, wschodnim Iranie (tzw. enklawa chorezmijska), w korytarzu oddzielającym Armenię od okręgu Górskiego Karabachu (tzw. Czerwony Kurdystan) oraz Afganistanie. Spora diaspora kurdyjska rozsiana jest po świecie, większe skupiska znajdują się w Niemczech, Francji, Szwecji i Izraelu. Są inne większe narody bez własnych państw, na przykład Tamilowie w Indiach i na Sri Lance, Kurdowie są jednak największym narodem tak aktywnie działającym na rzecz samostanowienia.
Populację Kurdów na Bliskim Wschodzie ocenia się na około 27 mln. Rzeczywista liczba Kurdów jest jednak bardzo trudna do ustalenia ze względu na liczne przesiedlenia, migracje czy też politykę niektórych krajów wobec nich (w Turcji po upadku kolejnego powstania kurdyjskiego w 1932 część Kurdów przesiedlono na zachodnie tereny kraju, zabroniono posługiwania się językiem kurdyjskim, zmieniano imiona kurdyjskie na tureckie, zaś użycie słowa „Kurd” lub „kurdyjski” karano sądownie; Kurdów określano jako „Turków Górskich”, zamieszkiwany przez nich region nazywano „Turcją Wschodnią”). Kurdowie stanowią znaczącą mniejszość narodową w Turcji (około 15 mln), w Iranie (do ok. 8 mln) i Iraku (ok. 5 mln). Od wieków starają się o utworzenie samodzielnego państwa (Kurdystanu), jednak wszystkie kraje, w których zamieszkują, mimo obietnic poczynionych na początku XX wieku, sprzeciwiają się temu.
Posługują się językiem kurdyjskim (z licznymi dialektami), należącym do rodziny języków indoeuropejskich. W większości wyznają islam sunnicki i podążają za szkołą szaficką, dosyć często spotyka się wśród nich także jezydów. .

context: Powstania w Iraku wybuchały już w latach 1922 i 1924 w czasie panowania brytyjskiego. W roku 1946 Mustafa Barzani założył Demokratyczną Partię Kurdystanu, która wspierała powstanie mahabadzkiej Republiki Kurdyjskiej. Po pobycie w ZSRR powrócił do Iraku, by wywołać powstanie w 1961 roku, które skończyło się w 1970 ugodą z Bagdadem. Według jej ustaleń iraccy Kurdowie zostali uznani za odrębną grupę etniczną i otrzymali autonomię. Jednak na tle konfliktu o kontrolę nad bogatymi terenami roponośnymi, leżącymi koło kurdyjskiego Kirkuku, w 1974 roku doszło do kolejnego powstania, krwawo stłumionego przez władze z Bagdadu. Aby odciąć potencjalnych powstańców od wsparcia pobratymców z zagranicy, Irakijczycy wysiedlali Kurdów w głąb kraju i prowadzili arabizację okolic miasta.
qas: Pod czyim władaniem znajdował się Irak w 1922 roku?

W którym roku powstała Demokratyczna Partia Kurdystanu?

Ile trwało powstanie Kurdów w Iraku, zorganizowane w 1961 roku?

Gdzie przebywał przywódca Demokratycznej Partii Kurdystanu przed powstaniem Kurdów z 1961 roku?

Jakie prawa uzyskali wszyscy Kurdowie w Iraku po 1970 roku?