enelpol/poquad huggingface dataset:
Edward (hrabia Wesseksu)

Książę Edward, hrabia Wesseksu, do 1999 książę Edward (Edward Antony Richard Louis, ur. 10 marca 1964 w Londynie) – książę Zjednoczonego Królestwa z dynastii Windsorów, hrabia Wesseksu (od 1999), syn Elżbiety II, królowej Zjednoczonego Królestwa i jej męża, Filipa, księcia Edynburga; zajmuje 14. miejsce w linii sukcesji brytyjskiego tronu.
Książę Edward urodził się w Londynie jako czwarte dziecko i trzeci syn Filipa, księcia Edynburga i Elżbiety II, królowej Zjednoczonego Królestwa.
W 1986 ukończył Jesus College, University of Cambridge. W 1987 wstąpił do Royal Marines.
W 1999 poślubił Zofię Rhys-Jones, z którą ma dwoje dzieci: lady Ludwikę Windsor (ur. 2003) i Jakuba, wicehrabiego Severn (ur. 2007).
Od urodzenia nosił tytuł Jego Królewskiej Wysokości Księcia Edwarda. W dniu ślubu otrzymał od matki tytuły hrabiego Wesseksu, a w 2019 dodatkowy tytuł hrabiego Forfar. Od 2019 zajmuje 14. miejsce w linii sukcesji brytyjskiego tronu, za bratanicą oraz jej synem Augustem Philipem, a przed synem.
Zaangażowany jest w działalność publiczną i charytatywną. Reprezentuje matkę w oficjalnych wystąpieniach i patronuje wybranym organizacjom. W 1999 razem z żoną założył fundację The Wessex Youth Trust. Jest patronem między innymi Brytyjskiej Organizacji Paraolimpijskiej i Federacji Igrzysk Wspólnoty Narodów.
Poprzez swojego przodka, Jana Wilhelma Friso, księcia Oranii, spokrewniony jest ze wszystkimi rodzinami królewskimi i książęcymi panującymi w Europie.
Mieszka w Pałacu Świętego Jakuba w Londynie oraz w Bagshot Park w Surrey.

context: Po skończeniu studiów na wydziale historii Jesus College na Uniwersytecie w Cambridge wstąpił do Królewskiej Piechoty Morskiej, ale wkrótce opuścił wojsko. Pragnąc kontynuować karierę teatralną, książę Edward zorganizował w 1987 „królewską” wersję popularnego telewizyjnego konkursu It's a Knockout. Wielu ludzi uznało udział w tego rodzaju programie za naruszenie godności rodziny królewskiej. Niezrażony krytyką, książę Edward rozpoczął pracę z producentem teatralnym Andrew Lloydem-Webberem, a w 1993 założył własną wytwórnię telewizyjną Ardent Productions. W latach dziewięćdziesiątych był przez kilka lat sekretnie związany z brytyjską aktorką musicalową, Ruthie Henshall
qas: Na jakim uniwersytecie studiował?

Z jakimi opiniami spotkał się jego program "It's a Knockout"?

Czy był zainteresowany karierą wojskową?

Z jaką aktorką miał romans?

Jak nazywała się założona przez niego wytwórnia telewizyjna?
Jordan Pickford

Jordan Lee Pickford (ur. 7 marca 1994 w Washington) – angielski piłkarz występujący na pozycji bramkarza w angielskim klubie Everton.
Pickford grał wcześniej w akademii, rezerwie i dorosłej drużynie Sunderlandu, a także był wypożyczany do Darlington, Alfreton Town, Burton Albion, Carlisle United, Bradford City i Preston North End.
W czerwcu 2017 roku podpisał kontrakt z Evertonem, a kwota transferu wyniosła 28 mln funtów.
Pickford reprezentował Anglię na poziomie wiekowym U-16, U-17, U-18, U-19, U-20 oraz U-21. W październiku 2016 otrzymał powołanie do dorosłej kadry na mecz eliminacyjny do Mistrzostw Świata 2018, przeciwko Słowenii.

context: 31 lipca 2015 Pickford dołączył do klubu Preston North End. W swoim debiucie zachował czyste konto w meczu 0-0 z Middlesbrough na stadionie Deepdale. Dalsze mecze bez straty bramki w meczu 1-0 z Milton Keynes Dons w jego drugim meczu ligowym i remisie 0:0 z Rotherhamem United w dniu 18 sierpnia sprawiły, że zachował trzy czyste kontra w swoich pierwszych trzech meczach ligowych dla klubu. 25 sierpnia Pickford zachował kolejne czyste konto, gdy Preston pokonał drużynę Premier League Watford 1:0 w Pucharze Ligi. 7 listopada Pickford zanotował szóste czyste konto w meczu 0:0 przeciwko QPR. Podczas gry w Preston zadziwił swojego kolegę z drużyny bramkarza Chrisa Kirklanda, który powiedział:
qas: Kiedy Pickford debiutował w piłce nożnej?

W jakim klubie zaczął grać Pickford 31 lipca 2015?

Ile bramek Pickford strzelił Milton Keynes Dons?

Czy 25 sierpnia 2015 Pickford przepuścił pierwszą bramkę dla nowego zespołu?

Czy 7 listopada 2015 Pickford przepuścił pierwszą bramkę dla nowego zespołu?
Krążowniki lekkie typu Tenryū

Krążowniki typu Tenryū (jap. 天龍型軽巡洋艦 Tenryū-gata kei-jun’yōkan) – seria japońskich krążowników lekkich okresu międzywojennego i II wojny światowej, składająca się z dwóch okrętów: „Tenryū” i „Tatsuta”. Stanowiły typ małych szybkich krążowników, przeznaczonych do pełnienia funkcji przewodników flotylli niszczycieli. Były pierwszymi nowoczesnymi japońskimi lekkimi krążownikami; projektowane jeszcze podczas I wojny światowej, weszły do służby w 1919 roku. Oba brały aktywny udział w wojnie japońsko-chińskiej, a następnie w działaniach II wojny światowej na Pacyfiku, podczas której zostały zatopione.
Określane były na etapie projektu jako krążowniki 3500-tonowe; ich wyporność standardowa wynosiła 3230 długich ton, a pełna 4621 ton. Uzbrojenie główne składało się z czterech dział kalibru 140 mm i sześciu wyrzutni torpedowych. Napęd stanowiły turbiny parowe, umożliwiające osiąganie prędkości projektowej 33 węzłów.

context: Uzbrojenie przeciwlotnicze początkowo stanowiło tylko jedno działo kalibru 76,2 mm (8 cm) Typ 3 na pokładzie rufowym. Długość lufy wynosiła 40 kalibrów, kąt podniesienia od -5° do +75°, maksymalna donośność 10 800 m i skuteczny pułap 5300 m. Masa pocisku wynosiła 5,99 kg, a szybkostrzelność do 13 strz./min. Uzbrojenie to uzupełniały dwa karabiny maszynowe kalibru 6,5 mm Typ 3 na podstawach przeciwlotniczych, umieszczone na burtach pomiędzy drugim i trzecim kominem. Okręty też miały dwa działka salutacyjne kalibru 47 mm (nominalnie 5 cm) Yamauchi obok mostka.
qas: Jakie urządzenia wchodziły pierwotnie w skład uzbrojenia przeciwlotniczego tego krążownika?

Gdzie na krążownikach typu Tenryū znajdowały się karabiny maszynowe?

Jaka broń była umieszczona niedaleko mostka krążowników?

Jaka była charakterystyka działa umieszczonego na pokładzie rufowym tych krążowników?
Mistrzostwa Świata w Snookerze 2019

Mistrzostwa Świata w Snookerze 2019 (ang. 2019 Betfred.com World Snooker Championship) – 82. edycja mistrzostw świata w snookerze, która odbyła się w dniach 20 kwietnia–6 maja 2019 roku w Crucible Theatre w Sheffield. Był to dwudziesty i ostatni turniej rankingowy sezonu 2018/2019.
Obrońca tytułu, Walijczyk Mark Williams został wyeliminowany z turnieju w 1/8 finału po porażce 9:13 z Davidem Gilbertem. Mistrzem świata został Judd Trump, który w finale pokonał 18:9 Johna Higginsa.
Turniej był transmitowany w Europie przez stacje BBC i Eurosport, a na świecie przez Facebooka oraz portal YouTube na stronie World Snooker. W Polsce wszystkie mecze fazy telewizyjnej oraz wybrane mecze kwalifikacji można było obejrzeć, w opcji na żywo oraz VOD, w płatnej platformie streamingowej Eurosport Player.

context: Druga część meczu została rozegrana 28 kwietnia w sesji popołudniowej. W pierwszej partii sesji Higgins popisał się podejściem w wysokości 50 punktów na co Bingham odpowiedział breakiem 70-punktowym. Ostatecznie to Anglik triumfował w tej partii. Kolejne dwie partie bezproblemowo wygrał już Szkot, notując w nich podejścia w wysokości 79 oraz 74 punktów. W partii przed regulaminową przerwą 112-punnktowego breaka wbił Bingham. Podejście to było zarazem nieudanym atakiem na breaka maksymalnego. Po regulaminowej przerwie zawodnicy wygrywali partie na zmianę. Zaczął Higgins, na co w partii czternastej Anglik odpowiedział breakiem 106-punktowym. Ostatnie dwie partie sesji były już wolne od wysokich podejść, pierwszą z nich wygrał Szkot, drugą Anglik, ustalając tym samym wynik meczu na 8–8 po drugiej sesji spotkania.
qas: Czy Binghamowi udało się wygrać pierwszą partię sesji popołudniowej?

Jak duże breaki udało się osiągnąć Higginsowi podczas drugiej i trzeciej partii tej sesji?

W którym momencie sesji Binghamowi udało się zdobyć podejście w wysokości 112 punktów?

Jakim wynikiem zakończył się mecz pomiędzy Higginsem a Binghamem?

Czy w ostatniej partii tego meczu Binghamowi udało się osiągnąć breaka maksymalnego?
Telefos

Telefos (gr.: Τήλεφος, Telefos) – syn Heraklesa i królewny tegejskiej Auge, heros Pergamonu. Postać z mitologii greckiej. Jego mit wiąże się z cyklem Heraklesa i cyklem trojańskim.
Telefos urodził się z Heraklesa i królewny tegejskiej Auge. Przepowiednia delficka o tym, że w przyszłości zabije wujów swej matki, sprawiła, że ciężarna Auge została wygnana przez ojca. Telefosa, urodzonego na górze Partenios i tam porzuconego przez matkę, wykarmiła łania, zanim znaleźli go pasterze króla tegejskiego. Po latach przypadkowo zabił wujów swej matki, za co został wygnany z Tegei. Wyruszył wówczas na poszukiwanie swej matki, którą odnalazł w dalekiej Myzji. Król Myzji Teutras oddał mu rękę swej córki i przekazał władzę nad Myzją. Kiedy w jakiś czas później Grecy wyruszyli przeciw Troi, wylądowali najpierw w Myzji. Telefos wyparł najeźdźców, otrzymał jednak z ręki Achillesa ranę, która nie chciała się zagoić przez osiem lat. Wyruszył więc do Argos prosić o uleczenie. W zamian wskazał Grekom drogę do Troi.

context: Telefos, wykarmiony na górze Partenion przez łanię, został znaleziony przez pasterzy króla Korytosa, którzy właśnie nadali mu imię odnoszące się do jelenia lub łani – έλαφος. Pasterze zaprowadzili dziecko do króla. Ci sami pasterze odnaleźli też w górach porzuconego przez Atalantę Partenopajosa, który został później towarzyszem Telefosa. Osiągnąwszy wiek męski, Telefos udał się do Delf, by dowiedzieć się o swoich rodziców. Otrzymał wtedy przepowiednię: Wyrusz na morze i odszukaj króla Teutrasa Myzyjczyka. Odnalazłszy Teutrasa, spotkał Auge, będącą żoną króla, która powiedziała mu, że jest jego matką, a ojcem jego był Herakles. Telefos uwierzył matce, był bowiem bardzo podobny do Heraklesa, a Teutras ożenił go ze swą córką Argiope i wyznaczył go na swego następcę. Być może, że w scenie rozpoznania znaczącą rolę odegrał pierścień wręczony wcześniej Auge przez Heraklesa i zostawiony przez matkę przy urodzonym w górach dziecku.
qas: Do jakiego zwierzęcia nawiązuje jego imię?

Kto porzucił Telefosa na górze Partenion?

W jakim celu dorosły Telefos złożył wizytę w Delfach?

Jak brzmiała przepowiednia, która została przekazana Telefosowi w Delfach?

Dlaczego Telefos uwierzył w słowa Auge dotyczące tożsamości jego ojca?
Hymn Ukrainy

Szcze ne wmerła Ukrajiny i sława, i wola (słuchaj i) – hymn państwowy Ukrainy. Pieśń powstała w 1863 roku, autorem słów jest etnograf i poeta Pawło Czubynski, muzykę skomponował ksiądz Mychajło Werbycki. Po utworzeniu państwa ukraińskiego w 1917 roku pieśń stała się hymnem państwowym Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej i Ukraińskiej Republiki Ludowej, by ponownie stać się nim w 1992 roku.

context: Po rewolucji lutowej w 1917 roku została oficjalnie przyjęta jako hymn. Zabroniona w okresie włączenia Ukrainy w struktury ZSRR, powróciła wraz z gorbaczowowską pieriestrojką. W 1992 roku Parlament Ukraiński przyjął jedynie melodię hymnu i. Tekst miał być ustalony odrębną ustawą. Powołana komisja konkursowa uważała, że żadna z proponowanych wersji nie jest odpowiednia dla hymnu. Wówczas na wniosek prezydenta Łeonida Kuczmy za słowa hymnu przyjęto pierwszą zwrotkę z refrenem nieco zmienionego wiersza Czubyńskiego. Ostateczną uchwałę w tej sprawie Rada Najwyższa podjęła po siedmiu latach, w roku 2003. Kontrowersje dotyczyły m.in. podobieństwa początkowych słów hymnu: Jeszcze Ukraina nie umarła... do hymnu Polski: Jeszcze Polska nie zginęła.... Wspomniana zmiana treści pierwszej zwrotki polegała na zastąpieniu nazbyt pesymistycznych słów Szcze ne wmerła Ukrajina ni sława, ni wola słowami Szcze ne wmerła Ukrajiny i sława, i wola (tzn. zamiast „Nie umarła jeszcze Ukraina, ani chwała, ani wolność” słowami „Nie umarły jeszcze Ukrainy i chwała, i wolność”). W drugim wersie słowa brattia ukrajinci (bracia Ukraińcy) zastąpiono brattia mołodiji (bracia młodzi). Zwrotki drugiej, wobec wspomnianych kontrowersji, jak również trzeciej w oficjalnych wykonaniach hymnu nie używa się, poprzestając na zwrotce pierwszej i dwukrotnym refrenie.
qas: Po jakich wydarzeniach ustanowiono hymn Ukrainy?

Czy utwór Szcze ne wmerła Ukrajiny i sława, i wola był zakazany przez całe istnienie ZSRR?

W którym roku zatwierdzono słowa hymnu Ukrainy?

Jaki hymn przypomina w początkowej wersji ukraiński?

Kto był autorem tekstu hymnu Ukrainy?
Anzu (dinozaur)

Anzu – rodzaj wymarłego dinozaura, teropoda z grupy celurozaurów oraz owiraptorozaurów, a także rodziny cenagnatów. Został opisany w 2014 przez zespół Lamanny na podstawie trzech szkieletów. Znaleziono je w USA, na terenie Dakoty Północnej i Dakoty Południowej, w skałach formacji Hell Creek. Datuje się je na górny mastrycht (koniec kredy). Czyni go to najmłodszym przedstawicielem owiraptorozaurów. Nazwę rodzajową nadano mu na pamiątkę ptaka Anzu, upierzonego demona z mitologii mezopotamskiej, z którym skojarzył się badaczom ten duży, upierzony celurozaur. Wyróżniono pojedynczy gatunek Anzu wyliei, co czyni ten rodzaj monotypowym. Epitet gatunkowy honoruje Wylie'ego J. Tuttle'a, wnuka państwa Fosterów i nadany został w uznaniu ich wkładu w pomoc udzieloną Carnegie Museum of Natural History. Analiza filogenetyczna ulokowała go blisko Caenagnathus collinsi. Osiągał duże jak na przedstawiciela swej rodziny rozmiary ciała. Zamieszkiwał prawdopodobnie równiny zalewowe, pożywiając się zróżnicowanym pokarmem, w skład którego mogły wchodzić zarówno rośliny, jak i niewielkie zwierzęta, a być może również jaja.

context: Pozostałości Anzu znaleziono w USA, w Dakocie Północnej i Południowej, wśród skał formacji Hell Creek datowanej na mastrycht pod koniec kredy. Holotyp znaleziono wśród średnio- do gruboziarnistych zielonkawoszarych mułowców, stanowiących pozostałość po niskoenergetycznych procesach odkładania się osadów na równinie zalewowej. Kości doznały nieznacznego przemieszczenia. Towarzyszący mu okaz znaleziono 100 m dalej i stratygraficznie 3,5 m niżej, w średniej ziarnistości żółtawobrązowych, cementowanych kalcytem mułowcach o istotnych pozostałościach materii organicznej, wytworzonych również przez niskoenergetyczne procesy na równinie zalewowej, na bagnistym terenie, o czym świadczy dodatek węgla. Kości Anzu znaleziono pośród pozostałości mniejszych zwierząt, jak muszle mięczaków czy kości drobnych kręgowców. Niezachowanie się połączeń stawowych utrudnia ewidentne wnioski, ale jako że w otoczeniu szkieletu było takich pozostałości znacznie mniej, autorzy rodzaju doszli do wniosku, że stanowią one pozostałości posiłku Anzu. Ostatni okaz, ten z Dakoty Północnej, znaleziono wśród słabo scementowanych piaskowców z dużą zawartością gliny. W otoczeniu znaleziono łuski niszczukokształtnych i pojedynczą, zniszczoną przez wodę kość ptasiomiednicznego. Prawdopodobnie Anzu ten spoczął u ujścia kanału.
qas: W jakim regionie Stanów Zjednoczonych znaleziono kości tego dinozaura?

Z jakiego okresu kredy najprawdopodobniej pochodzą kości ze szkieletów tego dinozaura, które znaleziono w Dakocie Północnej i Południowej?

Na jakim terenie odnaleziono ostatni szkielet tego dinozaura z Dakoty Północnej?

Na jakim terenie odnaleziono holotyp tego dinozaura?

Czy odnaleziony szkielet holotypowy tego dinozaura przetrwał w idealnym, nienaruszonym stanie?
Parlament Europejski

Parlament Europejski (PE) – instytucja Unii Europejskiej będąca odpowiednikiem jednoizbowego parlamentu, której członkowie są wybierani przez obywateli państw należących do UE na pięcioletnią kadencję.
Oficjalną siedzibą Parlamentu Europejskiego jest Strasburg, ale większość prac legislacyjnych ma miejsce w Brukseli, gdzie mieszczą się również komisje parlamentarne, biura poselskie oraz władze klubów. Sekretariat, Biblioteka i część zaplecza technicznego Parlamentu znajdują się w Luksemburgu.

context: Obecnie Parlament Europejski liczy 705 deputowanych, sprawujących mandat wolny, wybieranych na pięcioletnią kadencję. W Polsce w stosunku do członków PE używa się potocznie określenia „europarlamentarzysta”, „eurodeputowany” lub „europoseł”, a oficjalne określenie brzmi: „poseł do Parlamentu Europejskiego”. W Wielkiej Brytanii stosuje się określenie „członek Parlamentu Europejskiego” (Member of the European Parliament, w skrócie MEP), we Francji zaś – „deputowany europejski” (un député européen).
qas: Ile deputowanych liczy obecnie Parlament Europejski?

Ile trwa kadencja europarlamentarzysty?

Jak brzmi pełna i oficjalna tytulatura europarlamentarzysty?

Czy określenie tytulatury europarlamentarzysty jest jednakowe w każdym kraju?

Czy eurodeputowany to oficjalna nazwa europarlamentarzysty?
Jerzy Zelnik

Jerzy Zelnik (ur. 14 września 1945 w Krakowie) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, kojarzony głównie z rolą Ramzesa XIII w filmie Faraon (1966) Jerzego Kawalerowicza, scenarzysta małych form teatralnych (monodramów, etiud), reżyser teatralny, dyrektor artystyczny Teatru Nowego w Łodzi w latach 2005–2008. Odznaczony odznaką Zasłużony Działacz Kultury (1997) i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007).

context: Zagrał także gościnnie w teatrach: Studio, Dramatycznym, Stołecznej Estrady w spektaklu Juliusza Słowackiego Złota Czaszka jako Peryt Ryszard (1974), im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie w przedstawieniu Słowackiego Mindowe w roli tytułowej (1975), Współczesnym w Szczecinie w sztuce Eugène Ionesco Macbett jako Banco (1976), Powszechnym w Łodzi w spektaklu Lwa Tołstoja Zmartwychwstanie jako Niechludow (1977), POSK w Londynie w komedii Juliana Tuwima Porwanie Sabinek jako Strzycki (1987), Scenie na Piętrze w Poznaniu (1999), im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy (2001), Dramatycznym im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku jako tytułowy Makbet (2002; debiut reżyserski), Wrocławskim Teatrze Pantomimy w dramacie Mickiewicza Dziady jako Guślarz (2002) i Nowym im. Kazimierza Dejmka w roli tytułowego Don Juana Moliera (2008). W 2006 otrzymał nagrodę sekcji krytyków teatralnych ZASP „za inicjatywę polegającą na zaangażowaniu absolwentów rocznika 2004/2005 PWSFTViT w Łodzi w projekcie Scena Młodych”.
qas: Za co została mu przyznana nagroda, którą odebrał w 2006 roku?

Jaka organizacja przyznała mu w 2006 roku nagrodę?

W jaką postać wcielił się w spektaklu Dziady w 2002 roku?

Kto wyreżyserował spektakl Teatru Powszechnego w Łodzi, w którym Jerzy Zelnik wystąpił w 1977 roku?
Kurt Gerstein

Kurt Gerstein (ur. 11 sierpnia 1905 w Münster, zm. 25 lipca 1945 w Paryżu) – niemiecki oficer SS, kierownik Sanitarnego Biura Technicznego Instytutu Zdrowia Waffen-SS (Hygiene-Institut der Waffen-SS), a równocześnie działacz antyhitlerowski, naoczny świadek masowych mordów w obozach zagłady w Bełżcu i Treblince, który starał się poinformować aliantów oraz papieża Piusa XII o ludobójstwie w obozach koncentracyjnych. Autor tzw. „Raportu Gersteina” na temat Zagłady Żydów. Podejmowane przez Gersteina ryzykowne próby poinformowania aliantów i światowej opinii publicznej napotykały na obojętność i niedowierzanie. Działania nie przynosiły pożądanych skutków. Gerstein przekazywał także relacje wszystkim swoim przyjaciołom i ewangelickim współwyznawcom. Oceniał, że poinformował w sumie kilkaset osób. Informacje te zostały jednak upowszechnione dopiero po jego śmierci, po zakończeniu wojny.

context: 17 sierpnia 1950 sąd denazyfikacyjny w Tybindze w Wirtembergii-Hohenzollern jednogłośnie (głosami 7:0) uznał Kurta Gersteina za współwinnego zbrodni nazistowskich (belastet). Wskazywano, że przyczynił się do nich poprzez produkcję i dostarczanie cyklonu B do obozów zagłady. Elfriede Gerstein, wdowa po nim, została pozbawiona praw emerytalnych. W pięć lat później losy i postawa Kurta Gersteina znów stały się przedmiotem oceny sądu. Przed sądem we Frankfurcie toczyła się sprawa apelacyjna byłego dyrektora firmy Degesch, Gerharda Petersa. Podczas postępowania dokonano metodycznej analizy porównawczej trzech wersji raportu Gersteina, na podstawie czego skład sędziowski stwierdził:
qas: Gdzie znajduje się sąd w Tybindze?

Czy Gerstein był bezpośrednio winny zbrodni nazistowskich?

Na czym polegała wina Gersteina w zbrodniach nazistowskich?

Jaką rolę pełnił Gerhard Peters w Degesch?

Czy Kurt Gerstein stanął przed sądem w sprawie Petersa?
ORP Batory

Batory – kuter patrolowy Straży Granicznej II RP (SG), zwodowany 23 kwietnia 1932 roku w Modlinie. Zwalczał przemyt morski. Został zmobilizowany do Marynarki Wojennej w czasie wojny obronnej 1939 roku, jako ORP Batory. Wsławił się ucieczką 1 października 1939 roku z kapitulującego Helu do Szwecji, gdzie został internowany. Po wojnie rewindykowany, służył do 1957 roku w Wojskach Ochrony Pogranicza (WOP) pod nazwami Hel, 7 Listopada, Dzierżyński i KP-1. Po demobilizacji pływał po Wiśle i Zalewie Zegrzyńskim jako jednostka szkoleniowa Ligi Obrony Kraju (LOK). Od 1975 roku był okrętem-pomnikiem w porcie wojennym na Helu, a od roku 2009 jest eksponatem Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni. Jest najstarszym zachowanym okrętem polskiej konstrukcji i budowy.

context: 5 grudnia 1957 roku kuter został skreślony z listy jednostek pływających WOP, a następnie przekazany jako jednostka szkolna i ratownicza Lidze Przyjaciół Żołnierza, przekształconej następnie w Ligę Obrony Kraju. Po remoncie połączonym z wymianą części wyposażenia nawigacyjnego i pokładowego, pływał od 1959 do 1969 roku na Wiśle, a potem Zalewie Zegrzyńskim, nosząc nazwę KP-1 „Batory”. Stacjonował w Porcie Żerańskim. „Batory” z uwagi na swoje charakterystyki był jednak słabo dostosowany do żeglugi śródlądowej – dla zachowania dobrej sterowności musiał pływać z prędkością, która na Kanale Żerańskim powodowała silne fale i, według wspomnień, zalewanie wędkarzy na brzegu.
qas: Jaka organizacja weszła w posiadanie „Batorego” pod koniec 1957 roku?

Na jakich wodach służył przez dekadę od 1959 roku?

Jakie elementy „Batorego” zostały wymienione podczas renowacji?

Dlaczego kuter ten nie był dobrze przystosowany do żeglugi śródlądowej?

Gdzie odbył się remont „Batorego”?
Mieczysław Kwiecień

Mieczysław Tadeusz Kwiecień (ur. 15 czerwca 1936 w Warszawie, zm. 14 września 2020 tamże) – polski duchowny protestancki wyznania zielonoświątkowego, biblista, tłumacz Biblii, kaznodzieja w zborze Warszawa-Wola, absolwent Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej (1960) i Uniwersytetu w Bazylei (1961), Kierownik Szkoły Biblijnej ZKE (1972–1981), wieloletni dziekan i wykładowca Warszawskiego Seminarium Teologicznego. Przygotował konkordancję dla Biblii warszawskiej. Współpracował z czasopismami religijnymi trzech Kościołów protestanckich.

context: Od 1963 był kaznodzieją w I zborze warszawskim, a od 1984 roku w IV zborze warszawskim ZKE. W 1971 roku wszedł do Rady Kościoła ZKE z ramienia wolnych chrześcijan. Członkiem Rady Kościoła pozostał do roku 1978. Od roku 1972 był kierownikiem powołanej po dłuższej przerwie Szkoły Biblijnej. Funkcję tę pełnił do roku 1981, kiedy to zrezygnował ze względu na naciski ze strony Kazimierza Murantego, sekretarza Rady Kościoła. Funkcję tę przejął Włodzimierz Rudnicki. Wraz z grupą kilkunastu osób przyłączył się do ugrupowania zielonoświątkowców, z którą w 1984 utworzyli własny zbór – Zbór Warszawa-Wola. Pozostał wykładowcą, wykładał Wstęp do Starego Testamentu. Poza biblistyką do jego zainteresowań należała historia Kościoła oraz dialog chrześcijańsko-żydowski. Wychował wiele pokoleń pastorów i pracowników kościelnych.
qas: Do jakiej instytucji dołączył w 1971 roku?

Dlaczego Kwiecień odszedł ze stanowiska kierownika Szkoły Biblijnej?

Kto został jego następcą na stanowisku kierownika Rady Kościoła?

Jakie ugrupowanie utworzył razem z innymi zielonoświątkowcami w 1984 roku?

Z jakiego przedmiotu prowadził wykłady?