Edyta Bartosiewicz

Edyta Małgorzata Bartosiewicz (ur. 11 stycznia 1965 w Warszawie) – polska wokalistka, gitarzystka, kompozytorka, aranżerka, autorka tekstów, producent muzyczny. Członkini Akademii Fonograficznej ZPAV.
Działalność artystyczną rozpoczęła w drugiej połowie lat 80. Po okresie występów amatorskich związała się z zespołem Staff, przekształconym później w Holloee Poloy. Wraz z grupą zarejestrowała swój debiut fonograficzny pt. The Big Beat (1990). Utrzymana w stylistyce szeroko pojętej muzyki alternatywnej płyta nie odniosła sukcesu komercyjnego. Wkrótce potem zespół zakończył działalność, a wokalistka podjęła solową działalność artystyczną.
W 1992 wydała solowy, pop-rockowy album pt. Love. Sukces komercyjny przyniósł jej kolejny album – Sen (1994), który uzyskał status trzykrotnej platyny, sprzedając się w nakładzie 600 tys. egzemplarzy. Znaczną popularnością w kraju cieszyły się pochodzące z płyty piosenki: „Tatuaż”, „Koziorożec” oraz tytułowy „Sen”. W 1995 wydała trzeci album pt. Szok'n'Show, który uzyskał status dwukrotnie platynowej płyty i promował był m.in. przez single „Szał”, „Zegar” i „Ostatni”, notowane na licznych listach przebojów w kraju.
W 1997 wydała album pt. Dziecko, który zdobył status platynowej płyty. Krążek promowały przeboje „Jenny” i „Skłamałam”, które dotarły do pierwszego miejsca m.in. Listy Przebojów Programu Trzeciego i Szczecińskiej Listy Przebojów Polskiego Radia. W 1998 wydała album pt. Wodospady, który nie powtórzył sukcesu komercyjnego poprzednich płyt, nie uzyskując żadnego certyfikatu sprzedaży.
W pierwszej dekadzie XXI w. rozpoczęła prace nad szóstym albumem studyjnym. Realizację nagrań wielokrotnie przerywała, goszcząc w międzyczasie na płycie Krzysztofa Krawczyka pt. To, co w życiu ważne (2004) – nagrana w duecie piosenka „Trudno tak...” promowała album i odniosła sukces komercyjny, była notowana m.in. na listach przebojów Polskiego Radia oraz została wyróżniona Fryderykiem. W latach późniejszych Bartosiewicz ograniczyła działalność do nielicznych występów scenicznych. Stała się także przedmiotem licznych doniesień medialnych, odwołujących się do jej problemów zdrowotnych. W 2010 wznowiła działalność, występując m.in. podczas Orange Warsaw Festival, na którym zaprezentowała nowy repertuar i zapowiedziała premierę kolejnego albumu. Płyta, zatytułowana Renovatio, ukazała się jednak dopiero w 2013.
Jej albumy sprzedały się w łącznym nakładzie ponad 1 mln egzemplarzy. 16 piosenek dotarło do pierwszego miejsca Listy Przebojów Programu Trzeciego. Poza karierą solową gościła także w nagraniach wykonawców, takich jak: Krzysztof Krawczyk, Wojciech Waglewski, Kobranocka, Acid Drinkers, Hey, Róże Europy, Varius Manx, Agressiva 69 czy Kazik Staszewski.
Była żoną Leszka Kamińskiego. Mają syna.

context: Po rozwiązaniu współpracy z zespołem rozpoczęła występy solowe. Płyta The Big Beat nie okazała się sukcesem komercyjnym, mimo to Bartosiewicz została w 1990 ogłoszona przez Magazyn muzyczny „najlepszą wokalistką”. Na przełomie 1991 i 1992 wraz z Rafałem Paczkowskim przystąpiła do nagrania w warszawskim Studio S-4 płyty pt. Love. W maju 1992 materiał ten ukazał się na rynku nakładem Studia Izabelin. Płyta cieszyła się popularnością i osiągnęła status złotej. W 1991 podpisała kontrakt z londyńską firmą Chrysalis na wydanie płyty na Zachodzie, nie cieszyła się jednak ona popularnością w Wielkiej Brytanii. W 1992 Bartosiewicz odebrała nagrodę Bursztynowego Słowika oraz nagrodę dla wokalistki roku na Festiwalu w Sopocie.
qas: Jakie pismo nadało jej tytuł „najlepszej wokalistki”?

Co zrobiła ze swoją karierą po zakończeniu współpracy z grupą Staff?

Czy jej pierwszy solowy album nie odniósł komercyjnego sukcesu?

Jak nazywa się album, który wydała w 1992 roku?

Jakie odznaczenia przyznano jej na festiwalu w Wielkiej Brytanii?