enelpol/poquad huggingface dataset:
Kalendarz muzułmański


Kalendarz muzułmański – kalendarz księżycowy zawierający 12 miesięcy po 29 lub 30 dni, używany głównie do celów religijnych przez wyznawców islamu. Pierwszym rokiem kalendarza muzułmańskiego jest rok 622 stosowanego m.in. w Polsce kalendarza gregoriańskiego.

context: W przeciwieństwie do większości kalendarzy, długości miesięcy muzułmańskich nie są ustalone. Pierwszym dniem nowego miesiąca jest pierwszy dzień po dniu, w którym księżyc został zobaczony po raz pierwszy po nowiu. Dzień trwa od zachodu do zachodu słońca. Jeśli ze względu na warunki atmosferyczne obserwacja nie jest możliwa, dzień trzydziesty jest dniem ostatnim miesiąca. Może zdarzyć się nawet, gdy taka sytuacja nastąpi kilka razy z rzędu, że wskutek obserwacji księżyca miesiąc kończący się może mieć nawet mniej niż 28 dni. Również ze względu na różne warunki atmosferyczne, w różnych krajach, a nawet w sąsiednich miejscowościach, miesiąc może zacząć się innego dnia.
qas: Czy w kalendarzu muzułmańskim wszystkie miesiące mają z góry określoną długość?

Jak liczy się dzień w tradycji muzułmańskiej?

Od jakiego dnia zaczyna się nowy miesiąc w kalendarzu muzułmańskim?

Co jest przyczyną tego, że w różnych krajach dany miesiąc kalendarza muzułmańskiego może zacząć się innego dnia?

Czy w kalendarzu muzułmańskim miesiąc może liczyć mniej niż 28 dni?
Guns N’ Roses

Guns N’ Roses – amerykański zespół hard rockowy, założony w Los Angeles w Kalifornii w 1985 roku.
W oryginalny skład Guns N’ Roses weszli: Axl Rose (śpiew), Slash (gitara prowadząca), Izzy Stradlin (gitara rytmiczna), Duff McKagan (gitara basowa), Steven Adler (perkusja). Do tej pory zespół wydał sześć albumów studyjnych, których nakład ze sprzedaży wyniósł ponad 100 milionów egzemplarzy na całym świecie, w tym 45 milionów w Stanach Zjednoczonych.
Zespół podpisał kontrakt muzyczny z wytwórnią Geffen Records w 1986 roku. W 1987 roku ukazał się debiutancki album studyjny Guns N’ Roses zatytułowany Appetite for Destruction. Rok po premierze osiągnął on pierwsze miejsce w rankingu Billboard 200, zaś promujący go przebój „Sweet Child O’ Mine” dotarł do pierwszego miejsca w rankingu Billboard Hot 100. Album sprzedał się w nakładzie 28 milionów kopii na całym świecie, w tym 18 milionów w USA, ustanawiając go najlepiej sprzedającym się debiutanckim albumem wszech czasów.
W 1988 roku została wydana druga płyta Guns N’ Roses pt. G N’ R Lies, zawierająca osiem piosenek, w tym m.in. „Patience”, „Used to Love Her” i „One in a Million”, a także cztery utwory z minialbumu pt. Live ?!*@ Like a Suicide (1986). W 1991 roku ukazał się podwójny album zespołu Use Your Illusion I i Use Your Illusion II, który zadebiutował na 2. i 1. miejscu listy Billboard 200 i został łącznie sprzedany w liczbie 35 milionów egzemplarzy na całym świecie, wliczając w to 14 milionów w USA. Ostatnim albumem grupy w „starym składzie” był The Spaghetti Incident? (1993), zawierający covery piosenek innych punk rockowych i glam rockowych zespołów.
Po 10 latach Geffen Records, zmuszony brakiem przysyłanego przez Axla materiału, wydał składankę z największymi przebojami Guns N’ Roses pt. Greatest Hits (2004). Album uzyskał status potrójnej platynowej płyty w USA. W 2008 roku, po wielu wewnętrznych zmianach, zespół wydał wyczekiwany album Chinese Democracy. Zadebiutował on na 3. miejscu Billboard 200.
Klasyczny skład oraz dodatkowo późniejsi członkowie (Dizzy Reed i Matt Sorum) zostali włączeni w 2012 roku do Rock and Roll Hall of Fame. W 2016 do zespołu wrócili Slash i McKagan.

context: Slash zastępował na koncertach od stycznia 1997 Robin Finck, który w sierpniu tego samego roku podpisał dwuletni kontrakt, stając się oficjalnym członkiem zespołu. Polecił go rok wcześniej Matt Sorum, który sam opuścił Guns N’ Roses w kwietniu 1997 po kłótni z Rose’em na temat dołączenia Tobiasa do zespołu. Sorum powiedział później, że Tobias był dla Guns N’ Roses tym, czym Yoko Ono dla The Beatles. McKagan zrezygnował w sierpniu 1997 i w ten sposób Rose pozostał ostatnim członkiem składu, w którym nagrano Appetite for Destruction. Basista tłumaczył swą decyzję tym, że niedawno został ojcem i potrzebował stabilności, a zespół od trzech lat nie zdołał ukończyć ani jednego nowego utworu. McKagana zastąpił w tym samym roku Tommy Stinson.
qas: Kogo zastąpił Slash na koncertach? 

Kiedy Matt Sorum zrezygnował z działalności w zespole?

Jaki artysta zrezygnował z działalności w zespole w sierpniu 1997?

Kto zastąpił McKagana w zespole?

Jaki artysta został w zespole najdłużej?
Sadiq Khan

Sadiq Aman Khan (urdu ‏صادق امان خان‎; ur. 8 października 1970 w Londynie) – brytyjski polityk i prawnik pakistańskiego pochodzenia, burmistrz Londynu od 2016 i pierwszy w historii muzułmanin pełniący ten urząd, członek Izby Gmin z londyńskiej dzielnicy Tooting w trzech kolejnych kadencjach (2005, 2010, 2015). Członek brytyjskiej Partii Pracy. Ideowo znajduje się na umiarkowanym, socjaldemokratycznym skrzydle partii.

context: W 2016 roku Khan rozszerzył zakres karty Oyster również na autobusy. Doprowadził on do zmniejszenia użycia gotówki w komunikacji miejskiej wprowadzając ułatwienia w formie zwiększonej dostępności terminali do kart debetowych i kredytowych. Sadiq Khan ogłosił plan uczynienia Londynu najbardziej ekologicznym miastem na świecie, inwestując w ścieżki dla pieszych oraz infrastrukturę rowerową W 2019 roku powstało ULEZ (Ultra Low Emission Zone), które jest programem opodatkowania pojazdów o wysokim stopniu zanieczyszczenia. W lipcu 2019 roku Sadiq ogłosił Londyn pierwszym na świecie "Parkiem Miastem", powołując się na niespotykanie wysoką ilość terenów zielonych w mieście.
qas: Co zakłada ULEZ?

W jaki sposób ograniczył użycie gotówki w transporcie publicznym?

Na co przeznaczył środki, chcąc uczynić to miasto najbardziej ekologicznym ze wszystkich?

Czy przed rokiem 2016 kart Oyster można było używać również w autobusach?

Dzięki jakiemu programowi Londyn stał się pierwszym "Parkiem Miastem" w historii?
Woody Allen

Woody Allen, właśc. Allan Stewart Konigsberg (ur. 1 grudnia 1935 w Nowym Jorku) – amerykański scenarzysta, reżyser, aktor, muzyk, producent, pisarz i kompozytor.
Określany twórcą „intelektualnej komedii”. Uchodzi za jednego z najbardziej uznanych amerykańskich reżyserów. Jego filmy bazują na literaturze, seksualności, filozofii, psychologii, jego żydowskim pochodzeniu, filmie europejskim i Nowym Jorku, gdzie mieszka.

context: W lutym 2014 Dylan Farrow powtórzyła zarzuty w liście otwartym opublikowanym przez Nicholasa Kristofa, przyjaciela Mii Farrow, na swoim blogu na stronie internetowej The New York Timesa, w którym opisała, jak Allen rzekomo wykorzystał ją seksualnie na strychu w letnim domu w Connecticut, gdy bawiła się kolejką brata. Allen ponownie odrzucił zarzuty, nazywając je „nieprawdziwymi i haniebnymi”, a następnie opublikował swoją odpowiedź na łamach The New York Timesa. Starszy brat Dylan, Moses Farrow, bronił Allena, stwierdzając na stronach magazynu People, że „oczywiście, że Woody nie molestował mojej siostry”. Mówił także, że ich matka manipuluje dziećmi, aby nienawidziły Allena i „w ten mściwy sposób zemścić się na nim za jego związek z Soon-Yi”. Dylan zaprzeczyła, że była trenowana w nienawiści przez matkę.
qas: Czy Farrow swoje zarzuty do Allena upubliczniła po raz pierwszy w lutym 2014 roku?

Jak ma na imię matka Dylan Farrow?

Co zarzuciła Allenowi Farrow?

Jak Allen odniósł się do treści tego listu otwartego?

Za co według Mosesa miała chcieć zemścić się na Allenie jego matka?
Mistrzostwa Europy w Piłce Ręcznej Kobiet 2016

Mistrzostwa Europy w Piłce Ręcznej Kobiet 2016 – dwunaste mistrzostwa Europy w piłce ręcznej kobiet, oficjalny międzynarodowy turniej piłki ręcznej o randze mistrzostw kontynentu organizowany przez EHF, mający na celu wyłonienie najlepszej żeńskiej reprezentacji narodowej w Europie. Odbyły się w Szwecji pomiędzy 4 a 18 grudnia 2016 roku. W turnieju wystąpiło szesnaście zespołów, automatycznie do mistrzostw zakwalifikowała się reprezentacja Szwecji jako gospodarz imprezy. O pozostałe miejsca toczyły się eliminacje od czerwca 2015 do czerwca 2016 roku. Turniej służył jako jedna z kwalifikacji do Mistrzostw Świata 2017.
Patronem zawodów został książę Daniel. Były one transmitowane przez ponad 65 stacji telewizyjnych z całego świata oraz w Internecie, interakcję z fanami zapewniała także oficjalna strona internetowa mistrzostw oraz media społecznościowe. Wszystkie próbki przebadane podczas mistrzostw pod kątem dopingu dały wynik negatywny.
Po raz siódmy w historii w zawodach zwyciężyły obrończynie tytułu, Norweżki, pokonując w finale reprezentację Holandii 29–28, natomiast Francuzki po pokonaniu Dunek 25–22 zdobyły brązowy medal.
Polki zakończyły udział w turnieju na fazie wstępnej z bilansem trzech porażek.

context: W fazie wstępnej każdy zespół rozegrał trzy mecze. Do dalszej fazy (zasadniczej) awansowały po trzy najlepsze drużyny. Zespoły z grup A i B utworzyły grupę I, zaś zespoły z grup C i D utworzyły grupę II. Wyniki meczów pomiędzy drużynami, które awansowały do dalszych rozgrywek, zostały zaliczone. Dwie najlepsze drużyny z każdej z grup utworzyły pary półfinałowe: I.1-II.2 i I.2.-II.1, zaś zespoły z trzecich miejsc zagrały o miejsce piąte. Godziny rozpoczęcia meczów zostały ogłoszone w połowie czerwca 2016 roku.
qas: Drużyny z jakich grup z poprzedniego etapu trafiły do grupy I?

Po ile drużyn z każdej grupy awansowało do półfinałów?

Mecz o które miejsce rozegrały drużyny, które w etapie poprzedzającym półfinał zajęły 3. miejsce w grupie?

Kiedy ogłoszono składy grup fazy wstępnej?

Czy w półfinale zagrały przeciwko sobie zespoły z grup I i II?
SM UC-39

SM UC-39 – niemiecki podwodny stawiacz min z okresu I wojny światowej, jedna z 64 zbudowanych jednostek typu UC II. Zwodowany 25 czerwca 1916 roku w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu, został przyjęty do służby w Kaiserliche Marine 31 października 1916 roku. Włączony w skład Flotylli Flandria, w czasie służby operacyjnej okręt odbył jedną misję bojową, podczas której zatopił trzy statki o łącznej pojemności 5150 BRT. SM UC-39 zatonął 8 lutego 1917 roku u wybrzeży Yorkshire, zatopiony ogniem artylerii brytyjskiego niszczyciela HMS „Thrasher”.

context: Już pierwszego dnia rejsu UC-39 u wybrzeży Holandii zatopił zbudowany w 1906 roku norweski parowiec „Hans Kinck” (2667 BRT), płynący pod balastem z Rotterdamu do Newcastle upon Tyne (obyło się bez strat ludzkich). Nazajutrz okręt podwodny zatrzymał i zatopił za pomocą ładunków wybuchowych pochodzący z 1903 roku brytyjski parowiec „Hanna Larsen” (1311 BRT), który płynął na trasie Londyn – Newcastle upon Tyne pod balastem. Na statku, który zatonął na pozycji 53°42′N 0°39′E/53,700000 0,650000, śmierć poniosła jedna osoba. Tego samego dnia załoga U-Boota odniosła swój ostatni sukces, topiąc u wybrzeży Yorkshire zbudowany w 1883 roku norweski parowiec „Ida” (1172 BRT), który płynął pod balastem z Leith do Londynu (zginęło dwóch członków załogi). Po ostrzale artyleryjskim, Niemcy dokonali abordażu statku i zatopili go przy pomocy materiałów wybuchowych. UC-39 próbował następnie atakować dwie inne jednostki, ale zgubił je we mgle. Około dwie godziny po ataku na „Idę” okręt podwodny napotkał kolejny statek. Był to brytyjski węglowiec „Hornsey”. Odgłosy walki usłyszała załoga patrolującego pobliskie wody brytyjskiego niszczyciela HMS „Thrasher”, który po rozwinięciu pełnej prędkości przechwycił przebywającego na powierzchni U-Boota i ostrzelał go z odległości 3000 jardów (około 2740 metrów). UC-39 zdołał się zanurzyć, jednak niszczyciel kontynuował atak, zrzucając jedyną mianą na pokładzie bombę głębinową. Zrzut okazał się tak celny, że odniesione w jego wyniku uszkodzenia zmusiły okręt podwodny do wynurzenia. Niemiecki dowódca jako pierwszy wydostał się na pokład, chcąc poddać jednostkę, ale zginął od brytyjskiego pocisku. Kolejny oficer został ranny, podobnie jak trzech członków załogi (trzech następnych wyskoczyło do morza i utonęło); ponieważ niemiecki okręt wciąż płynął, Brytyjczycy kontynuowali ostrzał. Dopiero sygnały dawane przez wziętego wcześniej do niewoli szypra „Hanny Larsen” zostały dostrzeżone i „Thrasher” wstrzymał ogień. Ostatecznie na UC-39 zginęło siedem osób wraz z dowódcą, a 17 załogantów zostało uratowanych i trafiło do niewoli; ocalało też dwóch brytyjskich jeńców. Opuszczony okręt próbował wziąć na hol niszczyciel HMS „Itchen”, jednak ostatecznie zatonął on na pozycji 53°56′N 0°05′E/53,933333 0,083333.
qas: Od czego zginął niemiecki dowódca w SM UC-39?

Kto próbował przejąć opuszczony okręt?

Z jakiego kraju pochodził węglowiec Hornsey?

Jak został zatopiony brytyjski parowiec „Hanna Larsen”?

Gdzie załoga U-boota zatopiła swój ostatni statek ?
Londyn

Londyn (ang. London) – stolica Anglii i Wielkiej Brytanii, największe miasto królestwa, położone w jego południowo-wschodniej części nad Tamizą. Jest trzecim co do wielkości miastem Europy, po Moskwie i Stambule; jest jednym z większych miast świata zarówno w skali samego miasta, jak i całej aglomeracji. Liczba mieszkańców Londynu (w granicach tzw. Wielkiego Londynu) wynosi ok. 8,982 mln. (2019 r.) na obszarze 1572 km²; cała zaś aglomeracja londyńska, łącznie ze wszystkimi przyległymi miejscowościami w 2015 liczyła prawie 14 milionów mieszkańców (obszar tzw. metropolia). Około 20% mieszkańców pochodzi z Azji, Afryki i Karaibów.
Współczesny Londyn jest drugim pod względem wielkości centrum finansowym świata. Dokonuje się tam 30% światowego obrotu walutami i 40% światowego obrotu euroobligacjami. Swoje główne siedziby ma tam kilkaset banków oraz wielkie towarzystwa ubezpieczeniowe i inwestycyjne. Jest także ogromnym ośrodkiem medialnym.
W 2018 Londyn odwiedziło 20,42 mln turystów z całego świata – był na drugim miejscu wśród najczęściej odwiedzanych miast świata po Bangkoku w Tajlandii.

context: W XVIII wieku Londyn stał się największym miastem Europy, prześcigając Paryż (dotychczasowego lidera). Już około 1700 roku Londyn liczył niemal 700 tysięcy mieszkańców. W pierwszej dekadzie wieku XIX liczba londyńczyków przekroczyła milion. Wszystkie dane dotyczące ich liczby na początku XVIII stulecia są jedynie danymi szacunkowymi, gdyż pierwszy spis mieszkańców przeprowadzono dopiero w 1801. Wiadomo jednak, że w 1732 Londyn liczył sobie 5099 dużych ulic, uliczek i placów. Wszystkich razem domów było 95 968. XVIII-wieczny Londyn był miastem kontrastów, złożonym właściwie z trzech połączonych miast: Londynu właściwego na północnym wschodzie (wokół kupieckiej dzielnicy City z własnym do dziś istniejącym samorządem), Westminsteru na północnym zachodzie (z siedzibą parlamentu) i położonego na południowym brzegu Tamizy Southwark; nie było więc i nie ma dziś czegoś takiego jak centrum Londynu. W czasach Defoe i Burke’a Londyn, Westminster i Southwark miały własnych reprezentantów w parlamencie, lecz nawet razem ich wpływ na postanowienia tego ciała był niewielki; w skali kraju przeważały wiejskie okręgi wyborcze. Londyn czasów oświecenia był celem podróży wielu liberałów europejskich.
qas: Jakie miasto było największym na Starym Kontynencie do XVIII w.?

Co mieściło się w Westminsterze?

Jakie połączone miejscowości tworzyły Londyn w XVIII wieku?

Dlaczego nie możemy precyzyjnie określić liczebności populacji Londynu na początku XVIII w.?

Dlaczego za czasów Defoe i Burke'a wpływ na ustawodawstwo przedstawicieli londyńskich miejscowości był znikomy?
Rewrite (gra komputerowa)

Rewrite (jap. リライト Riraito) – powieść wizualna stworzona przez studio Key, markę wydawcy Visual Arts. Gra ukazała się 24 czerwca 2011 w wersji dla komputerów osobistych z systemem operacyjnym Windows. Później została także przeportowana na konsole PlayStation Portable, PlayStation Vita, PlayStation 3 i PlayStation 4. 27 lipca 2012 ukazał się spin-off zatytułowany Rewrite Harvest festa! Gra przedstawia historię Kotarou Tennoujiego, licealisty z nadludzkimi zdolnościami, który bada nadprzyrodzone zjawiska wspólnie z pięcioma dziewczynami ze swojej szkoły. To ostatecznie prowadzi go w sam środek konfliktu pomiędzy przywoływaczami chowańców a osobami o nadprzyrodzonych zdolnościach, którego stawką są losy Ziemi.
Rewrite opiera się na nieliniowej rozgrywce, oferując przygotowane scenariusze, w których postać gracza nawiązuje bliższe relacje z sześcioma głównymi bohaterkami i poznaje ich historie. W grze znajdują się również minigry i zadania, których wykonanie jest niezbędne do jej ukończenia. W miesiącu swojego wydania Rewrite było najlepiej sprzedającą się w Japonii grą na komputery osobiste. Wydawnictwa ASCII Media Works i Ichijinsha opublikowały cztery adaptacje gry w formie mang. Powstały również antologie, powieści ilustrowane i artbook, a także kilka albumów muzycznych. W lipcu 2016 roku rozpoczęła się emisja adaptacji gry w postaci 24-odcinkowego telewizyjnego serialu anime studia 8-Bit, którą reżyseruje Tensho.

context: Seria siedmiu opowiadań zatytułowanych Official Another Story Rewrite: Ha yure sasayaku shōkei de (jap. Official Another Story Rewrite ～葉揺れささやく小径で～), stworzona przez autorów scenariusza Rewrite i zilustrowana przez Zena, była publikowana między wrześniem 2011 roku a marcem 2012 roku w czasopiśmie „Dengeki G’s Magazine”. Opowieści te zostały zebrane w jednym tomie wydanym 27 lipca 2012 roku. Trzy tomy ze zbiorem krótkich opowiadań kilku autorów zatytułowanym Rewrite SSS zostały opublikowane przez wydawnictwo Harvest w okresie od października 2011 roku do stycznia 2012 roku. Cztery tomy antologii light novel o nazwie Rewrite Novel Anthology były wydawane przez wydawnictwo Paradigm pod własnym imprintem VA Bunko od listopada 2011 roku do lutego 2012 roku. 224-stronicowy artbook zatytułowany Rewrite Perfect Visual Book (jap. Rewrite パーフェクトビジュアルブック) został wydany 30 listopada 2011 roku przez ASCII Media Works. Zawiera on streszczenia scenariuszy gry, informacje o występujących w niej postaciach, wywiady z twórcami i ilustracje prezentujące grafiki z produkcji.
qas: Kto zilustrował opowiadania Official Another Story Rewrite?

Ile opowiadań wchodzi w serię Official Another Story Rewrite?

W jakim magazynie pojawiały się opowiadania "Official Another Story Rewrite"?

Jakie wydawnictwo wydawało „Dengeki G’s Magazine”?

Kiedy wydano wszystkie powiadania w jednym tomie?
Giewont

Giewont – masyw górski w Tatrach Zachodnich o wysokości 1894 m n.p.m. i długości 2,7 km. Jego główny wierzchołek, Wielki Giewont, jest zazwyczaj uznawany za najwyższy szczyt Tatr Zachodnich położony w całości na terenie Polski; choć wyższa jest Twarda Kopa w Czerwonych Wierchach, pomija się ją ze względu na niewielką wybitność.

context: Szczyt znajduje się w północnej grani Kopy Kondrackiej. Masyw Giewontu złożony jest z trzech części: Wielkiego Giewontu (1894 m), Małego Giewontu (1739 m) i Długiego Giewontu (1868 m). Pomiędzy Wielkim a Małym Giewontem znajduje się Giewoncka Przełęcz (1709 m), z której opada cieszący się złą sławą (ponieważ zginęło w nim wielu turystów, którzy zboczyli ze szlaku celem skrócenia drogi powrotnej) Żleb Kirkora. Do roku 2003 zginęło w ten sposób ponad 20 turystów. Wielki Giewont ma północną ścianę o wysokości względnej około 600 m. W kierunku południowym zbocza Wielkiego Giewontu opadają do Kondrackiej Przełęczy. Długi Giewont ma ok. 1,3 km długości.
qas: Z ilu części składa się Masyw Giewontu? 

Ile metrów mierzy Wielki Giewont? 

Która z trzech części Masywu Giewontu jest najwyższa? 

Co dzieli Wielki i Mały Giewont? 

Ile turystów zginęło podczas wspinaczki na Giewont?
Wojciech Kowalczyk

Wojciech Kowalczyk (ur. 14 kwietnia 1972 w Warszawie) – polski piłkarz występujący na pozycji napastnika, reprezentant Polski, srebrny medalista olimpijski z Barcelony.

context: W 1992 wraz z olimpijską reprezentacją Polski wywalczył srebrny medal na Igrzyskach Olimpijskich w Barcelonie. Po przegranym dwumeczu z Hajdukiem Split – po którym Legii nie udało się awansować do Ligi Mistrzów – został wystawiony na listę transferową, a we wrześniu 1994 – w trakcie sezonu 1994/1995 – za 1 750 000 USD przeniósł się do hiszpańskiego Realu Betis. Później występował także w hiszpańskim UD Las Palmas (1998–1999), ponownie w Legii (2001) oraz na Cyprze w drużynach Anorthosis Famagusta (2001–2003) oraz APOEL Nikozja (2003–2004). W sezonie 2004/2005 niezwiązany z żadnym klubem. Od początku sezonu 2005/2006 występował w grającym w rozgrywkach A-klasy klubie AZS Absolwent UW Warszawa (wraz z innym byłym gwiazdorem Legii – Krzysztofem Iwanickim).
qas: Ile kosztował jego transfer do Realu Betis?

Był zawodnikiem jakich cypryjskich klubów?

Jaki medal zdobyli polscy piłkarze na igrzyskach w Barcelonie?

W jakim klubie grał, kończąc swoją karierę?

Czy w APOEL Nikozji występował razem z Krzysztofem Iwanickim?
Dimmu Borgir

Dimmu Borgir (IPA [dɪmuːˈbɔːrɡɪr]) – norweska grupa muzyczna wykonująca black metal, powstała w 1993 roku w Oslo. Do 2010 roku grupa wydała osiem albumów studyjnych oraz szereg kompilacji i minialbumów, które zostały pozytywnie ocenione zarówno przez fanów, jak i krytyków muzycznych. Zespół stanowią Stian „Shagrath” Thoresen, Sven „Silenoz” Atle Kopperud i Thomas Rune „Galder” Andersen Orre. Zespół dał szereg koncertów na całym świecie i uczestniczył w licznych festiwalach m.in. takich jak: Wacken Open Air, Gods of Metal i Ozzfest. Został wielokrotnie nagrodzony i wyróżniony w plebiscytach muzyki heavy metalowej oraz określony m.in. jako „najpopularniejsza grupa black metalowa na świecie”.
W twórczości zespół nawiązał do takich zagadnień jak mizantropia, satanizm i antychrześcijanizm. Muzyka Dimmu Borgir to melodyjny black metal z wiodącymi partiami instrumentów klawiszowych. Od momentu wydania albumu Puritanical Euphoric Misanthropia w 2001 roku, zespołowi podczas nagrań towarzyszy orkiestra symfoniczna. Z tego powodu został również zaliczony do nurtu symfonicznego black metalu. Podczas koncertów Dimmu Borgir prezentuje charakterystyczny rodzaj ekspresji, obejmujący corpse paint oraz stosuje rozwiązania scenograficzne z użyciem efektów pirotechnicznych.

context: W 1999 roku wydana została czwarta płyta studyjna pt. Spiritual Black Dimensions, na której muzyka została jeszcze bardziej zdominowana przez instrumenty klawiszowe. Nowością był także czysty śpiew w wykonaniu Simena „ICS Vortexa” Hestnæsa, znanego z występów w grupach Borknagar. Do zespołu dołączył nowy klawiszowiec Øyvind Johan „Mustis” Mustaparta. Po wydaniu albumu zespół wystąpił na wielu dużych festiwalach muzycznych, m.in. na Dynamo Festival. W 1999 płyta została nominowana do nagrody Spellemannprisen. Natomiast pod koniec roku do sprzedaży trafił split Dimmu Borgir i Old Man’s Child pt. Sons of Satan Gather for the Attack. W 2001 grupa wydała przełomowy i najwyżej dotychczas oceniony album – Puritanical Euphoric Misanthropia. W dużej mierze instrumenty klawiszowe zastąpiły na nim dźwięki szwedzkiej orkiestry symfonicznej z Göteborga. Wyróżniony nagrodą Spellemannprisen album został zarejestrowany i zmiksowany w Studio Fredman. W samym zespole zaszły istotne zmiany personalne – odeszli Astennu, Nagash oraz Tjodalv. Oświadczenie zespołu w sprawie odejścia Astennu: „Chcemy oznajmić, że Astennu został wydalony z zespołu i nie będzie więcej częścią Dimmu Borgir. Zdecydowaliśmy się go pożegnać ponieważ przez ostatnie 7 czy 8 miesięcy nie robił nic, stracił całą swoją pasję, poświęcenie i entuzjazm. Dla nas wszystkich Dimmu Borgir jest całym życiem, a nie jakąś pierdoloną nudną pracą biurową! Dlatego pożegnaliśmy Astennu i z dumą witamy w naszych szeregach jego następcę Archona, który nagra z nami nowy album”.
qas: Jaką nagrodę otrzymał ten zespół w 1999 r.?

Jaki tytuł miała ich piąta, wydana samodzielnie, płyta?

Czy Nagasha zastąpił Archon?

Kto współtworzył muzykę na Puritanical Euphoric Misanthropia?

Czy Astennu sam zdecydował się opuścić grupę?