Lavanify


Lavanify – rodzaj ssaka żyjącego w kredzie późnej (prawdopodobnie w mastrychcie, około 71 do 66 milionów lat temu) na Madagaskarze. Wyróżnia się w nim pojedynczy gatunek, L. miolaka, znany z dwóch izolowanych zębów, z których jeden jest uszkodzony. Zęby te zebrano w latach 1995–1996 i opisano w 1997. Zwierzę zaliczono do grupy Gondwanatheria, enigmatycznej wymarłej grupy o niejasnych pokrewieństwach filogenetycznych. W obrębie Gondwanatheria umieszczono je do rodziny Sudamericidae. Lavanify jest najbliższym krewnym Bharattherium; nieco dalej spokrewnione z nim są południowoamerykańskie Sudamerica i Gondwanatherium. Gondwanatheria prawdopodobnie żywiły się twardym pokarmem roślinnym.
Lavanify cechował się zakrzywionymi zębami o wysokiej koronie. Jeden z dwóch znalezionych zębów ma 11,2 mm wysokości. Widnieje na nim głęboka bruzda, a w centrum korony znajduje się V-kształtny obszar zawierający zębinę. Drugi, uszkodzony ząb, ma 9,8 mm wysokości. Obejmuje przynajmniej jedno głębokie wydrążenie określane jako infundibulum. Cechy wspólne zębów Lavanify i Bharattherium obejmują obecność rzeczonego infundibulum i bruzdy, a także występowanie dużych, ciągłych pasm matriks niezwiązanych kryształów hydroksyapatytu szkliwa oraz przypominających perikymata falujących wypukłości i zagłębień na powierzchni szkliwa.

context: W oryginalnym opisie Krause i współpracownicy zasugerowali, że Lavanify jest najbliżej spokrewniony z nienazwanym jeszcze przedstawicielem Sudamericidae z Indii. Oparli oni swą propozycję na obecności u obu tych zwierząt wydatnych, ciągłych pasm substancji międzypryzmatycznej. Zespół Prasada i współpracowników, który nadał indyjskiemu reprezentantowi Gondwanatheria nazwę w 2007, zgodził się z tą propozycją. W swym opisie rodzaju Dakshina Wilson i współpracownicy dodali do dowodów na pokrewieństwo pomiędzy tymi rodzajami jeszcze obecność infundibulum i perikymata. Wymienione trzy cechy stanowią synapomorfie (zaawansowane ewolucyjnie cechy wspólne) kladu Bharattherium-Lavanify. Jego przedstawicieli łączy także obecność bruzdy jedynie na językowej powierzchni zębów. Nie jest jednak pewne, czy jest to cecha zaawansowana ewolucyjnie. Wilson i współpracownicy wyliczyli dwie autapomorfie (unikalne zaawansowane ewolucyjnie cechy) Lavanify: obecność V-kształtnej wyspy zębiny oraz nieobecność szkliwa na jednym z boków korony zęba. Prasad i współpracownicy, którzy nazwali Bharattherium, zauważyli jednak brak szkliwa na części korony zęba Bharattherium i uznali tę cechę jako synapomorfię łączącą opisany przez nich rodzaj i Lavanify. Wspomnieli także obecność bruzdy i lejkowatego zagłębienia jako cechy wspólne.
qas: Z jakim osobnikiem Lavanify jest bardzo blisko spokrewniony według Krausea?

Jaki badacz wysnuł tezę o pokrewieństwie Lavanify?

Z jakiego kraju był spokrewniony z Lavanifą gatunek?

Jaka grupa nadała gatunkowi z Indii nazwę?

W którym roku odkryto szczątki gatunku z Indii?

context: Gondwanatheria były niewielką grupą ssaków o niepewnej pozycji filogenetycznej. Znane są z okresu od kredy późnej do eocenu z kontynentów Gondwany, jedynie z zębów i kilku żuchw. Po ich odkryciu w latach osiemdziesiątych XX wieku Gondwanatheria początkowo uznano za należące do szczerbaków wraz z leniwcami, pancernikami i mrówkojadami. Jednakże późniejsze prace uznały podobieństwa z wieloguzkowcami, zróżnicowaną grupą zwierząt kopalnych, bądź też pozostawiły kwestię pokrewieństw Gondwanatheria otwartą. Grupa ta zawiera dwie rodziny. Jedna z nich, Ferugliotheriidae, obejmująca zwierzęta mające zęby o niskich koronach, pojawiła się w kampanie (około 84–71 milionów lat temu) i istniała do mastrychtu na terenie obecnej Argentyny. Wszystkie pozostałe Gondwanatheria, w tym Lavanify, umieszcza się w rodzinie Sudamericidae, której członkowie posiadali zęby o wysokich koronach (hypsodontyzm). Zaliczają się do niej wedle Wilsona et al. (2007) Lavanify, dwa rodzaje znane z Argentyny: kampańsko-mastrychcki Gondwanatherium i paleoceński (około 66–56 milionów lat temu) Sudamerica, przynajmniej jeden gatunek z mastrychtu Indii, nienazwany jeszcze gatunek spokrewniony z Sudamerica eoceńskiej Antarktyki oraz również jeszcze nienazwany gatunek prawdopodobnie zaliczający się do Gondwanatheria – TNM 02067 z kredy Tanzanii. W 2007 zespoły G.P. Wilsona i G.V.R. Prasada niezależnie od siebie opisały to zwierzę jako odpowiednio Dakshina i Bharattherium. Jako że ta druga nazwa została wcześniej opublikowana, pozostaje poprawną nazwą rodzajową zgodnie z zasadą pierwszeństwa. Gondwanatheria uznano za zwierzęta żywiące się korzeniami, korą i twardą roślinnością lub za najwcześniejszych trawożerców wśród ssaków.
qas: Jakie części ciała pozostałe po tych zwierzętach udało się odnaleźć?

Do jakiej grupy zwierząt przyporządkowano najpierw ten gatunek?

W jakim okresie funkcjonowała rodzina z grupy wieloguzkowców, zwana Ferugliotheriidae?

Dlaczego do gatunku TNM 02067 nie została ostatecznie przyporządkowana nazwa Bharattherium, a Dakshina?

Jakie argentyńskie rodzaje zwierząt zaliczane są do rodziny Sudamericidae, według Wilsona et al. (2007)?