enelpol/poquad huggingface dataset:
Pręcik (botanika)

Pręcik (łac. stamen) – męski organ płciowy w kwiecie wytwarzający pyłek, czyli odpowiednik męskiego gametofitu powstający z mikrospory. Pręciki są występującymi u okrytonasiennych mikrosporofilami. Składają się z nitki i główki tworzonej zazwyczaj przez dwa pylniki zawierające po dwa woreczki pyłkowe, czyli mikrosporangia. Pyłek po dojrzeniu wysypywany jest z pękających pylników i przenoszony przez wiatr, wodę lub zwierzęta, by po osadzeniu na znamionach słupków wrosnąć i dokonać zapłodnienia. Pręciki w kwiatach poszczególnych gatunków występują w różnej liczbie, tworząc pręcikowie. Jeśli jedynymi w kwiecie organami generatywnymi są pręciki, to kwiat taki określany jest mianem pręcikowego (męskiego), gdy kwiat pozbawiony jest pręcików – określany jest mianem słupkowego (żeńskiego).
U roślin nagonasiennych występują mikrosporangia zwane pylnikami na łuskowatych mikrosporofilach zwanych czasem pręcikami. Tworzą one zwykle szyszkowate twory zwane mikrostrobilami lub kwiatostanami męskimi. W krajach anglojęzycznych terminologia związana z kwiatem, w tym pręciki, słupek, zastrzeżona jest z reguły dla okrytonasiennych. W krajach kontynentalnej Europy terminy te częściej stosowane bywają także na określenie odpowiedników u nagonasiennych.

context: Modyfikacje budowy i układu pręcików w kwiecie pozwalają często na uniknięcie lub minimalizację ryzyka samozapylenia, rzadziej sprzyjają temu zjawisku. Wiele adaptacji służy zwiększeniu szans na zapylenie krzyżowe. W efekcie pręciki często różnią się długością od słupka, a także pomiędzy sobą. W kwiatach rodziny jasnotowatych (Lamiacae) znajdują się cztery pręciki, z których dwa są długie, a dwa krótkie. Takie pręciki określane są mianem dwusilnych. W rodzinie kapustowatych (Brassicaceae) cztery pręciki są długie, a dwa krótkie – określane są mianem czterosilnych. Pręciki w kwiatach przystosowanych do zapylania przez zwierzęta są często ukryte i wraz z innymi elementami kwiatu tworzą wyspecjalizowane mechanizmy, czasem dla określonego gatunku zapylacza. Przystosowaniem do wiatropylności są pręciki o długich, wystających z kwiatu i wiotkich nitkach, wytwarzające w pylnikach wielkie ilości lekkiego pyłku.
qas: Czy pręciki zawsze są tej samej długości?

Ile pręcików jest w kwiatach jasnowatych?

Jak nazywają się pręciki występujące w kwiecie w parach długie i krótkie?

Ile pręcików występuje u kapustowatych?

czy wiatr może zapylać pręciki?
Miracle Mineral Solution

Miracle Mineral Solution (także m.in. Miracle Mineral Supplement, MMS) – roztwór wodny chlorynu sodu sprzedawany w wielu państwach nielegalnie lub z ominięciem przepisów jako rzekome lekarstwo na szereg poważnych chorób. W rzeczywistości roztwór chlorynu sodu jest stosowany m.in. do wybielania włókien w przemyśle i do uzdatniania wody, natomiast działanie lecznicze tego związku w żadnej z chorób wymienianych przez sprzedawców nie zostało udowodnione w badaniach naukowych.

context: W niektórych państwach (m.in. w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie czy Australii) władze podejmowały kroki prawne wobec osób zajmujących się internetową sprzedażą MMS – zmuszając do zaprzestania sprzedaży, bądź reklamowania środka jako leku. Dochodziło również do konfiskaty opakowań z MMS oraz materiałów stosowanych do produkcji tego środka. Niemniej produkt jest łatwo dostępny w sprzedaży internetowej, a na portalach społecznościowych istnieją grupy zwolenników stosowania MMS, mające czasem ponad tysiąc członków (którzy są tam instruowani, aby nie informować pracowników służby zdrowia lub swoich krewnych o stosowaniu MMS).
qas: Jakie polecenie wydaje się członkom grup zrzeszających zwolenników MMS?

W jakich państwach m. in. sprzedaż MMS przez Internet jest niedozwolona?

Czy zdarzają się przypadki, w których MMS jest reklamowany jako lek?

Ilu członków grup zrzeszających zwolenników MMS poparło stosowanie środka jako leku?

Czy MMS jest trudno dostępny?

context: W literaturze naukowej opisano niewiele przypadków zatrucia chlorynem sodu, a tym bardziej MMS. W 2014 roku opisano dwa przypadki związane ze stosowaniem tego środka. W jednym z nich opisano przypadek chorego na raka prostaty przyjętego na oddział intensywnej terapii z niedokrwistością hemolityczną w wyniku hemolizy. W drugim, u kobiety wystąpiły objawy choroby Kikuchi-Fujimoto po jednokrotnym spożyciu MMS. W 2016 roku opisano przypadek wyprysku kontaktowego powstałego w wyniku rozpylenia MMS na skórę, a w 2021 roku przypadek hospitalizacji kobiety, która w związku z przewlekłym bólem pleców przyjmowała przez ok. 3 miesiące MMS, co doprowadziło do zapalenia przewodu pokarmowego.
qas: Oznaki jakiej choroby pojawiły się u kobiety, której spożycie MMS odnotowano w 2014 roku?

Dlaczego u osoby, której przypadek odnotowano w 2016 roku, powstał wyprysk kontaktowy?

Dlaczego kobieta, której przypadek opisano w 2021 roku przyjmowała MMS?

Jak długo trwała rekonwalescencja kobiety, która zażywała MMS w związku z bólem pleców?

Na co chorowała osoba przyjęta na oddział intensywnej terapii, której przypadek opisano w 2014 roku?
Robert Downey Jr.

Robert John Elias Downey Jr. (ur. 4 kwietnia 1965 w Nowym Jorku) – amerykański aktor filmowy i telewizyjny, producent filmowy, scenarzysta, autor tekstów piosenek, komik i piosenkarz.

context: Największym sukcesem okazała się sugestywna kreacja Charliego Chaplina, człowieka ze wszystkimi słabostkami i dziwactwami w dramacie biograficznym Richarda Attenborough Chaplin (1992), za którą przyznano mu nominację do Oscara i Złotego Globu. Specjalnością stały się romantyczne role komediowe, które gra w sposób brawurowy ze swadą i autoironią. Za rolę biznesmena w komedii fantasy Serce i dusze (Heart and Souls, 1993) odebrał nagrodę Saturna. Postać adwokata Larry’ego Paula w serialu Fox Ally McBeal (2000–2001) została uhonorowana nagrodą Złotego Globu i nominacją do nagrody Emmy.
qas: Kto wyreżyserował film "Chaplin"?

Do jakiego gatunku filmowego należy "Chaplin"?

W którym roku pojawił się film Serce i dusze?

Jaką nagrodę dostał Robert John Elias Downey z rolę w komedii fantasy?

W którym roku Robert John Elias Downey rozpoczął swoją karierę aktorską?
Paolo Rossi

Paolo Rossi (ur. 23 września 1956 w Prato, zm. 9 grudnia 2020 w Sienie) – włoski piłkarz grający na pozycji napastnika.
W 1982 został wybrany najlepszym piłkarzem Europy.

context: Piłkarz zmarł 9 grudnia 2020 roku w Sienie na raka płuc. 11 grudnia 2020 roku trumna z ciałem piłkarza została wystawiona na stadionie Romeo Menti w Vicenzy. 12 grudnia 2020 roku w Vicenzy odbyły się uroczystości pogrzebowe, do miejscowej katedry trumnę wnieśli byli piłkarze: Marco Tardelli, Giancarlo Antognoni, Antonio Cabrini i Fulvio Collovati. Dzień po pogrzebie trumna została wystawiona na stadionie Renato Curi w Perugii, a następnie po kremacji urna z prochami piłkarza została złożona ostatecznie na cmentarzu w toskańskiej miejscowości Bucine.
qas: Na jaką chorobę cierpiał Rossi?

Kiedy odbył się pogrzeb Rossiego?

Gdzie pochowano urnę z prochami Rossiego?

Jakie osoby niosły trumnę z ciałem Rossiego?

Kiedy pochowano urnę z prochami Rossiego na cmentarzu w Bucine?
Liga Europy UEFA (2021/2022)

Liga Europy UEFA 2021/2022 – 51. sezon drugich w hierarchii i pod względem prestiżu międzynarodowych, klubowych rozgrywek piłkarskich federacji zrzeszonych w UEFA, po raz 13. przeprowadzanych pod nazwą Ligi Europy UEFA (wcześniej, jako Puchar UEFA) w formacie wprowadzonym w 2009 roku.
Finał Ligi Europy 2021/2022 zostanie rozegrany na Estadio Ramón Sánchez Pizjuán w Sewilli 18 maja 2022 roku.
Zwycięzca edycji 2021/2022 zakwalifikuje się do Ligi Mistrzów w sezonie 2022/2023 oraz rozegra mecz o Superpuchar Europy.
Rozgrywki składają się z 3 części:

context: Losowanie odbyło się 27 sierpnia 2021 roku. Do startu w fazie grupowej uprawnionych będzie 32 drużyny (w tym 10 zwycięzców rundy play-off Ligi Europy, 6 przegranych rundy play-off Ligi Mistrzów i 4 przegranych III rundy kwalifikacji Ligi Mistrzów w ścieżce ligowej), które rozegrają spotkania systemem każdy z każdym u siebie i na wyjeździe. W trakcie losowania zespoły będą rozdzielone na 4 koszyki według współczynnika UEFA, następnie rozlosowane i podzielone na 8 grup po 4 drużyny każda. Do jednej grupy nie mogą trafić drużyny z tego samego koszyka i federacji, a także z powodu napiętej sytuacji politycznej na Ukrainie, zespoły z Rosji i Ukrainy.
qas: Ile zespołów jest uprawnionych do startu?

Jaki system został zastosowany w Lidze Europy UEFA?

Dlaczego drużyny z Rosji i Ukrainy nie trafią na wspólną rozgrywkę?

Kiedy były znane wyniki losowania drużyn na Lidę Europy?
Aleksander Krauze

Aleksander Krauze (ur. 22 września 1989) – polski koszykarz występujący na pozycji rzucającego obrońcy lub rozgrywającego. Obecnie bez klubu. Mistrz Polski z sezonu 2008/2009. Reprezentant Polski w kategoriach młodzieżowych. Medalista mistrzostw Polski w różnych kategoriach juniorskich. Syn miliardera Ryszarda Krauzego.

context: W sezonie 2008/2009 powrócił do Sopotu, stając się zawodnikiem drugiej drużyny Asseco Prokomu, grającej w I lidze. Jednocześnie został także zgłoszony do składu pierwszej drużyny. W Polskiej Lidze Koszykówki zadebiutował 2 listopada 2008 w meczu przeciwko Sokołowi Znicz Jarosław, wygranym przez jego drużynę 98:69. W sumie w sezonie 2008/2009 wystąpił w trzech meczach najwyższej klasy rozgrywkowej, zdobywając wraz ze swoim klubem mistrzostwo Polski. Były to jednocześnie jego ostatnie występy w Polskiej Lidze Koszykówki w barwach drużyny Asseco Prokomu. Do 2011 roku grał nadal w rezerwach tego klubu, występując w sumie w 55 meczach I ligi. W sezonie 2009/2010, w wyniku kontuzji w pierwszym zespole Asseco Prokomu, został zgłoszony do rozgrywek Euroligi, jednak nie wystąpił w żadnym meczu tych rozgrywek. W sezonie 2010/2011 został także wybrany do udziału w Meczu Gwiazd I ligi – zarówno do samego meczu, jak i konkursu wsadów.
qas: Do jakiego miasta wrócił w 2008 roku?

Przeciwko jakiej drużynie rozegrał swój pierwszy w karierze mecz?

Czy Asseco Prokom zdobył tytuł mistrza Polski?

W ilu spotkaniach I ligi wziął udział do 2011 roku?

W której lidze grał Asseco Prokom?
ORP Ryś (1959)

ORP Ryś – polski trałowiec bazowy z okresu zimnej wojny, jeden z dziewięciu zbudowanych na radzieckiej licencji trałowców proj. 254M. Okręt został zwodowany 29 kwietnia 1959 roku w Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni, a do służby w Marynarce Wojennej przyjęto go 10 września tego roku. Intensywnie eksploatowana jednostka, oznaczona znakami burtowymi T-71 i 611, większą część służby spędziła w 12. Dywizjonie Trałowców Bazowych 8. Flotylli Obrony Wybrzeża w Świnoujściu. Okręt został skreślony z listy floty po 30-letnim okresie użytkowania w październiku 1989 roku, a następnie złomowany.

context: Na początku lat 50. w Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego i Sztabie Generalnym Wojska Polskiego zapadły decyzje o rozpoczęciu licencyjnej budowy okrętów w polskich stoczniach, w tym trałowców. W styczniu 1953 roku dotarła do Polski dokumentacja techniczna trałowca projektu 254K. Projekt, pod oznaczeniem „Trałowiec 500 ton”, „Projekt 4” i „B 4”, 8 lutego 1954 roku zaaprobowany został do seryjnej budowy przez specjalną komisję Dowództwa Marynarki Wojennej. Początkowo planowano, że budowa prototypowego trałowca rozpocznie się jeszcze w 1953 roku, jednak problemy gdańskiego Centralnego Biura Konstrukcji Okrętowych nr 2 z adaptacją dokumentacji licencyjnej do polskich norm spowodowały, że prace zaczęły się w połowie 1955 roku. Kolejne opóźnienie nastąpiło po otrzymaniu we wrześniu 1955 roku polecenia budowy trałowców w nowszej wersji 254M, jednak z powodu rozpoczęcia prac stoczniowych (i zakupionego w ZSRR wyposażenia) postanowiono pierwsze trzy okręty (późniejsze „Żubr”, „Tur” i „Łoś”) ukończyć w pierwotnej konfiguracji. Dokumentacja techniczna wersji M dotarła do Polski w marcu 1956 roku, lecz zmian w niej dokonywano i później, co spowodowało kolejne opóźnienia programu budowy. Główne zmiany w stosunku do wersji K polegały na wzmocnieniu uzbrojenia (w miejsce czterech podwójnych stanowisk 2M-1 wkm kal. 12,7 mm zamontowano dwa podwójne zestawy działek automatycznych 2M-3M kal. 25 mm i dwa zdwojone stanowiska 2M-7 wkm kal. 14,5 mm, a miotacze bomb głębinowych typu BMB-1 zastąpiły nowsze BMB-2) oraz instalacji nowocześniejszego wyposażenia trałowego (trały kontaktowe MKT-1, akustyczne BGAT i elektromagnetyczny TEM-52M). Okręty miały też inny kształt rufy i związaną z tym większą o 1 metr długość kadłuba. Plany zakładały budowę serii liczącej aż 27 jednostek projektu 254, jednak zawirowania z wersjami i odwilż październikowa sprawiły, że poprzestano na 12 trałowcach (trzech proj. 254K i dziewięciu proj. 254M).
qas: Kiedy zaczęto budować trałowce na polskich stoczniach?

Czy trałowce przeznaczono do seryjnej budowy?

Kiedy zaczęto budować prototyp trałowca?

Jak nazywały się pierwsze trzy okręty?

Ile trałowców zatonęło?
Egzekucja zakładników tczewskich

Egzekucja zakładników tczewskich – publiczna egzekucja polskich zakładników przeprowadzona przez okupantów niemieckich w Tczewie. 24 stycznia 1940 na tzw. świńskim rynku członkowie SS i paramilitarnego Selbstschutzu rozstrzelali trzynastu Polaków – pracowników PKP, urzędników, kupców i rzemieślników. Zbrodni dokonano w odwecie za rzekome podpalenie przez polski ruch oporu niemieckich warsztatów samochodowych ulokowanych w tczewskiej fabryce „Arkona”.

context: Około godziny 13:00 aresztowanych przywieziono ciężarówką na tzw. świński rynek (okolice ul. Lecha – dziś teren należący do tczewskiej Straży Pożarnej), gdzie czekał już na nich pluton egzekucyjny złożony z członków SS i Selbstschutzu. Na rynku zakładnicy byli bici kolbami karabinowymi i kopani, czemu przyglądało się blisko 40 świadków. Właściwa egzekucja rozpoczęła się ok. godziny 14:00. Czteroosobowe grupki Polaków prowadzono pod mur pobliskiego budynku i rozstrzeliwano. Każda czwórka musiała przed śmiercią załadować ciała poprzedników na samochód ciężarowy. Zeznania świadków wskazują, że członkowie plutonu egzekucyjnego znajdowali się pod wpływem alkoholu. Może o tym również świadczyć dość niska celność oddawanych przez nich strzałów. Isendick oraz szef Gestapo Leister sześciokrotnie musieli osobiście dobić rannych strzałami broni krótkiej. Po zakończeniu egzekucji ciała straconych pogrzebano w Lesie Szpęgawskim.
qas: O jakim czasie zostali przytransportowani więźniowie?

Jak nazywano obszary blisko ul. Lecha?

Ile osób patrzało na tortury więźniów?

W jakim miejscu pochowano ciała aresztowanych?

Czy podczas egzekucji szef Gestapo był pod wpływem alkoholu?
Niewinni czarodzieje

Niewinni czarodzieje – czarno-biały polski film fabularny z 1960 w reżyserii Andrzeja Wajdy, do którego scenariusz napisali Jerzy Andrzejewski oraz Jerzy Skolimowski. Bohaterem filmu jest młody lekarz Bazyli (Tadeusz Łomnicki), który nawiązuje przygodną znajomość z Pelagią (Krystyna Stypułkowska).
Po niepowodzeniu Lotnej (1959) Wajda planował nakręcenie filmu bliższego współczesnym mu realiom. Znaczna część scenariusza wyszła od Skolimowskiego, który zagrał drobną rolę boksera. Muzykę jazzową do filmu skomponował Krzysztof Komeda. Po premierze Niewinni czarodzieje spotkali się z krytyką zarówno ze strony ówczesnych władz komunistycznych, jak i Kościoła katolickiego. Z czasem jednak dostrzegano w filmie jeden z pierwszych akordów trzeciej fali kina polskiego oraz zapowiedź późniejszej kariery reżyserskiej Skolimowskiego. Do Niewinnych czarodziei porównywano też film Michała Marczaka Wszystkie nieprzespane noce (2016), podobny tematycznie portret współczesnej młodzieży.

context: Niewinni czarodzieje spotkali się z potępieniem ze strony Kościoła katolickiego. Wajda w styczniu 1961 otrzymał list od Wydziału Pomocy Duszpasterskich Archidiecezji warszawskiej. Zwracano w nim uwagę, iż film „odsłaniając problem, okazuje swą zupełną bezradność, gdy chodzi o praktyczne wychowawcze wskazania”, a w konsekwencji „wydaje się zupełnie nieodpowiedni dla młodzieży, jaką ukazuje”. Przede wszystkim jednak Niewinni czarodzieje zostali skrytykowani przez władze komunistyczne jako film „apoteozujący brak wszelkich zdrowych ambicji i celów”, co stanowiło dla Wajdy jasny komunikat, że – jak pisał Sebastian Jagielski – „tą drogą daleko się nie zajdzie”. Sam Wajda był niezadowolony ze swego filmu, twierdząc, że: „Ślepo podążałem za scenariuszem i to się na mnie zemściło. Może trzeba było to zrobić jednak bardziej dokumentalnie, być może bohaterowie powinni być młodsi, bardziej dynamiczni”.
qas: Jaka instytucja religijna skrytykowała Niewinnych czarodziejów?

Czy jeden z wydziałów Archidiecezji w Warszawie wysłał list Wajdzie w 1961 roku?

Czy Wajda był usatysfakcjonowany wykonaniem Niewinnych czarodziejów?

Czy film dostosowany jest do wszelkiego rodzaju odbiorców?

Jakie władze poddały krytyce produkcję Wajdy?
Choroby zakaźne

Choroby zakaźne, choroby infekcyjne – grupa chorób roślin i zwierząt (w tym ludzi), będących następstwem zakażenia ustroju czynnikiem zakaźnym i złamania sił odpornościowych organizmu (lub w odwrotnej kolejności) lub obecności w organizmie bioaktywnych toksyn (jadów) drobnoustrojów.
Do niedawna mianem choroby zakaźnej określano choroby wywoływane także przez robaki (np. owsica), pierwotniaki (np. malaria) i małe stawonogi (np. wszawica). Obecnie te choroby nazywane są chorobami pasożytniczymi.
Choroby zakaźne mogą przenosić się pomiędzy organizmami w sposób pośredni lub bezpośredni.
W Polsce choroby zakaźne są jedną ze specjalizacji lekarskich, a konsultantem krajowym od 7 czerwca 2019 jest prof. dr hab. n. med. Andrzej Horban.

context: Zdolnymi do wywołania choroby są jednak tylko niektórzy przedstawiciele wymienionych grup. W dużej części zależy to od zdolności do wywołania choroby danego patogenu, a także od odporności własnej pacjenta, dawki i wirulencji czynnika zakaźnego oraz wpływu dodatkowych czynników. W obecnych czasach, gdy AIDS występuje epidemicznie, a część zakażeń powodowana jest przez pewne działania medyczne (zakażenia jatrogenne, np. przez obniżanie odporności organizmu przy przeszczepach) niemożliwym jest określenie ściśle grupy patogennych drobnoustrojów.
qas: Czy powstanie choroby zależy od odporności?

Czy da się wskazać dokładnie grupę patogennych drobnoustrojów?

Czy aktualnie AIDS jest chorobą pojawiającą się stosunkowo często?

Jakie działania medyczne mogą wpłynąć na zakażenie AIDS?
Klątwa Ondyny

Klątwa Ondyny (zespół wrodzonej ośrodkowej hipowentylacji, pierwotna hipowentylacja pęcherzykowa, ang. Ondine's curse, [idiopathic] congenital central hypoventilation syndrome, CCHS, primary alveolar hypoventilation) – rzadka, genetycznie uwarunkowana, potencjalnie śmiertelna choroba układu nerwowego. Chorzy z tym zespołem mogą doznać zatrzymania oddechu we śnie. Jest to rzadka przyczyna bezdechu śródsennego, spowodowana nieprawidłową funkcją autonomicznej kontroli oddychania.

context: Ciekawym zagadnieniem jest zła tolerancja alkoholu przez chorych z CCHS. Ponieważ przeżywalność chorych jest coraz lepsza, dzieci z CCHS uczęszczają do zwykłych szkół i są narażone na niebezpieczeństwa związane ze spożyciem alkoholu i zażywaniem narkotyków; jako że alkohol i większość substancji psychoaktywnych hamuje ośrodek oddechowy, u pacjentów z CCHS notowano zarówno śpiączkę, jak i zgony związane ze spożyciem alkoholu. Sugerowano, że dodatkowym czynnikiem zwiększającym śmiertelność pacjentów z CCHS na takim tle jest obniżony próg lęku, zmniejszający świadomość zagrożeń związanych z impulsywnymi zachowaniami.
qas: Czego w szczególności nie powinny pić osoby chore na CCHS?

Czy dzieci z CCHS muszą chodzić do specjalnych szkół?

Czy osoba chora na CCHS może umrzeć po wypiciu alkoholu?

Dlaczego niski próg lęku jest niebezpieczny?

Jaka choroba poprzedza zachorowanie na CCHS?
Ubikacje w Japonii

Ubikacje w Japonii – istnieją dwa rodzaje ubikacji powszechnie spotykanych w Japonii. Pierwszy i zarazem najstarszy to prosta ubikacja kucana, która nadal jest powszechna wśród ubikacji publicznych. Po II wojnie światowej upowszechnił się drugi rodzaj: współczesne muszle klozetowe (ubikacje w stylu zachodnim) i pisuary. W toaletach w stylu zachodnim stosowane jest połączenie muszli klozetowej z bidetem. Według danych z 2004 roku są one zainstalowane w ponad połowie japońskich gospodarstw domowych. W Japonii ten typ ubikacji jest popularnie nazywany washletem (jap. ウォシュレット woshuretto), po marce Toto Ltd, i posiada zaawansowane wyposażenie, które jest rzadko spotykane poza Azją. W zależności od konkretnego modelu washlet taki może być zaprojektowany do: automatycznego podnoszenia i opuszczania deski sedesowej; mycia odbytu lub sromu; suszenia ciepłym powietrzem; samoczynnego spłukiwania.

context: Ubikacje w stylu zachodnim i pisuary zaczęły się pojawiać w Japonii na początku XX wieku, ale rozpowszechniły się dopiero po II wojnie światowej, na co wpływ miała okupacja amerykańska. W 1977 roku sprzedaż ubikacji w stylu zachodnim przekroczyła podaż tradycyjnych w Japonii ubikacji kucanych. W 1980 roku TOTO, największa na świecie firma produkująca wyposażenie sanitarne, bazując na szwajcarskich i amerykańskich ubikacjach połączonych z bidetem zaprezentowała Washlet. Japońskie firmy produkują jedne z najbardziej zaawansowanych ubikacji high-tech na świecie.
qas: Kiedy dystrybucja ubikacji zachodnich przewyższyła tę kucanych?

Jakie wychodki uznawane są za tradycyjne dla kultury japońskiej?

Kto tworzy najbardziej zaawansowane technologicznie sanitariaty na świecie?

Jakie kraje uznać można za prekursorów w łączeniu ubikacji z bidetem?

W jakim okresie pojawiły się w Japonii ubikacje w postaci zachodniej?
Julia Brystiger

Julia Brystiger z domu Prajs (ur. 25 listopada 1902 w Stryju, zm. 9 października 1975 w Warszawie) – polska komunistka, doktor filozofii, członek KPZU/KPP, PPR i PZPR, funkcjonariuszka aparatu bezpieczeństwa Polski Ludowej, dyrektor departamentu V i III MBP, redaktor w Państwowym Instytucie Wydawniczym, pełnomocnik tajnego Centralnego Biura Komunistów Polski przy Komitecie Centralnym WKP (b) (1944).

context: Od 1927 działała w Międzynarodowej Organizacji Pomocy Rewolucjonistom (MOPR) i w komórce techniki partyjnej Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy (KPZU), autonomicznej sekcji Komunistycznej Partii Polski. Od połowy tego roku zasiadała w egzekutywie Komitetu Obwodowego MOPR. Od 1931 działała w Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy. Od kwietnia 1931 była wydawcą i redaktorem legalnego tygodnika komunistycznego „Przegląd Współczesny”. W październiku 1931 pismo zostało zdelegalizowane za propagowanie komunizmu, a Brystigerowa została skazana na dwa tygodnie więzienia za redagowanie tygodnika. Od 1932 była funkcjonariuszem partyjnym (tzw. funkiem – etatowym działaczem partii), pełniąc kolejno funkcje sekretarza propagandy i agitacji Komitetu Obwodowego KPZU we Lwowie, Przemyślu, Drohobyczu i od września 1932 ponownie we Lwowie.
qas: Gdzie pracowała Brystigerowa poczynając od 1927 roku?

W którym roku Brystigerowa dołączyła do Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy?

Jakie czasopismo polityczne redagowała Brystigerowa?

Dlaczego zlikwidowano tygodnik polityczny Brystigerowej?

Jaki był powód skazania działaczki na prace społeczne?