enelpol/poquad huggingface dataset:
Bażant zwyczajny

Bażant zwyczajny, bażant (Phasianus colchicus) – gatunek dużego ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). W stanie dzikim występuje w umiarkowanych obszarach Azji i na zachód po skrajnie południowo-wschodnią Europę w 30 podgatunkach. Introdukowany do wielu regionów na świecie, w tym do Europy Środkowej, do której sprowadzono go z Chin w średniowieczu. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Długość ciała samców 75–89 cm, samic 53–62 cm; rozpiętość skrzydeł 70–90 cm. Występuje dymorfizm płciowy. U ptaków obojga płci występuje długi ogon. Samiec jest głównie rdzawobrązowy, pokryty ciemnymi plamkami. Głowa czarna, obecny zielonkawogranatowy nalot. Policzki i obszar nad okiem czerwone. Samica brązowa, pokryta ciemnymi plamkami. Zasiedlają różnorodne siedliska otwarte i półotwarte. Gniazdo mieści się na ziemi; samica składa 8–14 jaj, które wysiaduje sama przez 22–25 dni.

context: Do Australii po raz pierwszy wprowadzono bażanty w lub przed 1855, dokładniej do stanu Wiktoria, gdzie jednak ptaki te nie przeżyły. Na Tasmanię próbowano wprowadzać bażanty od początku lat 80. XX wieku, jednak próby nie powiodły się. Przynajmniej według stanu wiedzy z 1993 populacja bażantów przetrwała na wyspie King. Do Nowej Zelandii bażanty te sprowadzono po raz pierwszy w 1842, do Wellington; były to osobniki z Anglii. Według stanu wiedzy z początku lat 90. XX wieku na Wyspie Północnej bażanty są dość pospolite, występują na południe do południka 40°S, zaś na Wyspie Południowej populacje ustabilizowały się w okolicach Nelson, Canterbury i Otago. Próba introdukcji na Norfolk (przed 1913) nie powiodła się.
qas: question: W jakim pierwszym stanie w Australii pojawiły się bażanty?
answers: text: Wiktoria
answer_end: 95
generative_answer: Wiktoria

question: Czy w Tasmanii udało się wyhodować populacje bażantów? 
answers: text: Na Tasmanię próbowano wprowadzać bażanty od początku lat 80. XX wieku, jednak próby nie powiodły się
answer_end: 233
generative_answer: nie

question: Z jakiego kraju sprowadzono bażanty do Australii? 
plausible_answers: text: Anglii
answer_end: 426
generative_answer: Anglii

question: Na jakich terenach na Wyspie Południowej występują bażanty?
answers: text: Nelson, Canterbury i Otago
answer_end: 657
generative_answer: Nelson, Canterbury i Otago

question: Czy w Nowej Zelandii występują bażanty? 
answers: text: Do Nowej Zelandii bażanty te sprowadzono po raz pierwszy w 1842, do Wellington
answer_end: 399
generative_answer: tak
Burka

Burka (arab. برقع, burquʿ) – rodzaj nieprzezroczystego przykrycia głowy, noszonego dodatkowo oprócz chusty przez muzułmanki przestrzegające purdah oraz niektóre żydówki. Podobnie do nikabu, burka zasłania całą głowę oprócz małego obszaru wokół oczu. Tak zwana pełna burka lub burka afgańska to strój zakrywający całe ciało, w tym również oczy, które są zakryte siatką umożliwiającą widzenie. W czasie rządów talibów w Afganistanie, burka jest obowiązkowym strojem.
Kobiety w niektórych społeczeństwach muzułmańskich lub ich częściach są zobowiązane do noszenia burki na skutek konserwatywnego sposobu odczytywania idei hidżabu z Koranu. W rzeczywistości wymagania co do hidżabu tak dla kobiet, jak i mężczyzn są interpretowane bardzo różnie w zależności od kultury.

context: We Francji zabronione jest noszenie burek w szkołach publicznych od 2004 roku. Jest to skutkiem prawa zabraniającego uczniom noszenie dobrze widzialnych symboli religijnych. 22 czerwca 2009 roku prezydent Francji Nicolas Sarkozy powiedział, że burki są niemile widziane we Francji. Od 11 kwietnia 2011 roku weszła w życie ustawa zabraniająca noszenia burki oraz nikabu w miejscu publicznym. Nieprzestrzeganie tego przepisu przez kobietę grozi mandatem w wysokości 150 euro. Mąż zmuszający żonę do noszenia ubioru zasłaniającego twarz może być ukarany mandatem 30 tys. euro i skazany na rok więzienia.
qas: question: Do którego roku we francuskich szkołach był zakaz noszenia burek?
plausible_answers: text: 2004
answer_end: 72
generative_answer: 2004

question: Jaki był powód wprowadzenia zakazu noszenia burek w placówkach edukacyjnych?
answers: text: Jest to skutkiem prawa zabraniającego uczniom noszenie dobrze widzialnych symboli religijnych
answer_end: 172
generative_answer: Jest to skutkiem prawa zabraniającego uczniom noszenie dobrze widzialnych symboli religijnych

question: Kiedy zakazano nosić burki w miejscach użyteczności publicznej?
answers: text: 11 kwietnia 2011
answer_end: 301
generative_answer: 11 kwietnia 2011

question: Ile wynosi kara za noszenie burki gdziekolwiek we Francji?
plausible_answers: text: 150 euro
answer_end: 472
generative_answer: 150 euro

question: Jaką karę może dostać mężczyzna wymuszający na kobiecie noszenie burki?
answers: text: 30 tys. euro i skazany na rok więzienia
answer_end: 599
generative_answer: 30 tys. euro i skazany na rok więzienia
Jakub Surovec

Jakub Surovec, w Polsce bardziej znany jako Jakub Surowiec (ur. 1715 w Tisovcu, zm. 11 października 1740 w Breznie) – zbójnik słowacki, jeden z najsłynniejszych w tym kraju. Wraz ze swoją drużyną uprawiał proceder zbójnicki na znacznych obszarach Centralnych i Wewnętrznych Karpat Zachodnich. Podważając porządek feudalny, zdobył znaczne uznanie ubogiej ludności. Schwytawszy Surovca, austriackie władze wymierzyły mu karę śmierci. Opowieści o nim przedostały się do literatury pięknej; przedstawia go znaczna część polskich i słowackich obrazów o tematyce zbójnickiej. Często mylnie uważany za towarzysza Juraja Jánošíka.

context: Postrzeganie Jakuba Surovca jest przykładem „umiarkowanie aprobatywnego” stosunku ludności do zbójnictwa. Istnieje przekaz, według którego Maria Teresa Habsburg po egzekucji (i wkrótce przed swoją koronacją na królową Węgier) odwiedziła rodziców zabitego, aby złożyć wyrazy współczucia i wysłuchać opowieści o nim. Legenda uczyniła go towarzyszem Juraja Jánošíka, co jest jednak niemożliwe z przyczyn chronologicznych (Surovec urodził się dwa lata po egzekucji najsłynniejszego zbójnika karpackiego). Opis przyjęcia go do drużyny Jánošíka stał się jednak popularnym motywem góralskich opowieści ludowych, przenikając także do regionalnego malarstwa na szkle. Spośród 459 obrazów na szkle zachowanych w zbiorach Muzeum Tatrzańskiego zaledwie trzynaście ma tematykę świecką, ale aż dziewięć z nich powtarza motyw zwany „przyjęciem Surowca”. Już w roku 1862 Kazimierz Łapczyński opisywał, jak góral ze Szlachtowej przedstawił mu taki obraz wraz z opowieścią.
qas: question: Dlaczego Jánošík nie mógł działać z Surowcem?
answers: text: jest jednak niemożliwe z przyczyn chronologicznych
answer_end: 417
generative_answer: jest to niemożliwe z przyczyn chronologicznych

question: Jakie miano przylgnęło do Jurija Jánošíka?
answers: text: najsłynniejszego zbójnika karpackiego
answer_end: 498
generative_answer: najsłynniejszego zbójnika karpackiego

question: Czy zbójnicy pojawiają się w góralskich opowieściach?
answers: text: Opis przyjęcia go do drużyny Jánošíka stał się jednak popularnym motywem góralskich opowieści ludowych
answer_end: 603
generative_answer: tak

question: Czy Maria Teresa Habsburg była królową Węgier?
answers: text: według którego Maria Teresa Habsburg po egzekucji (i wkrótce przed swoją koronacją na królową Węgier
answer_end: 224
generative_answer: tak

question: Ile wszystkich zbiorów posiada Muzeum Tatrzańskie? 
plausible_answers: text: 459
answer_end: 670
generative_answer: 459
Andrzej Duda

Andrzej Sebastian Duda (ur. 16 maja 1972 w Krakowie) – polski prawnik i polityk, od 6 sierpnia 2015 prezydent Rzeczypospolitej Polskiej.
Doktor nauk prawnych, w latach 2006–2007 podsekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości, w latach 2008–2010 podsekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta Lecha Kaczyńskiego, w latach 2007–2011 członek Trybunału Stanu, poseł na Sejm VII kadencji (2011–2014), poseł do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji (2014–2015).

context: Andrzej Duda nie odebrał ślubowania od żadnej z pięciu osób wybranych przez Sejm VII kadencji na sędziów Trybunału Konstytucyjnego, m.in. w odniesieniu do trzech spośród tych osób wybranych na kadencję od 7 listopada 2015, co do których Trybunał Konstytucyjny orzekł o zgodności z Konstytucją RP przepisu ustawy stanowiącego podstawę ich wyboru. Natomiast 3 i 9 grudnia 2015 prezydent odebrał ślubowanie od pięciu osób, co do których Sejm VIII kadencji podjął uchwały o ich wyborze do Trybunału Konstytucyjnego na te same stanowiska. 28 grudnia 2015 podpisał ustawę z dnia 22 grudnia 2015 o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, która w opinii m.in. Krajowej Rady Sądownictwa, prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta i rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara w sposób istotny naruszała Konstytucję RP.
qas: question: Kiedy Duda odebrał ślubowanie? 
answers: text: 3 i 9 grudnia 2015
answer_end: 374
generative_answer: 3 i 9 grudnia 2015

question: Kto uważa, że ustawa z dnia 22 grudnia 2015 narusza Konstytucję RP?
answers: text: Krajowej Rady Sądownictwa, prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta i rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara
answer_end: 768
generative_answer: Krajowa Rada Sądownictwa, prokurator generalny Andrzej Seremet i rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar

question: Jaki dokument narusza ustawa z dnia 22 grudnia 2015 o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym?
answers: text: Konstytucję RP
answer_end: 810
generative_answer: Konstytucję RP

question: Kiedy prezydent podpisał ustawę o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym?
answers: text: 28 grudnia 2015
answer_end: 549
generative_answer: 28 grudnia 2015
Anna Wendzikowska

Anna Wendzikowska (ur. 7 września 1981 w Warszawie) – polska aktorka, dziennikarka i prezenterka telewizyjna.

context: Od dziecka marzyła, aby zostać aktorką. Zadebiutowała w 2001, występując w epizodycznej roli Wioletty w jednym z odcinków serialu Lokatorzy. W następnych latach zagrała kilka, głównie epizodycznych, ról filmowych i serialowych. W 2007 wystąpiła w teledysku do piosenki „Kill the Pain” zespołu Poise Rite. W latach 2011–2018 wcielała się w prawniczkę Monikę Ochman w serialu TVP2 M jak miłość. Po narodzinach drugiej córki zrezygnowała z kontynuowania kariery aktorskiej, skupiając się na pracy dziennikarskiej.
qas: question: Kim chciała zostać w dzieciństwie?
answers: text: aktorką
answer_end: 38
generative_answer: aktorką

question: W jakim serialu zadebiutowała?
answers: text: Lokatorzy
answer_end: 139
generative_answer: Lokatorzy

question: Czy wystąpiła w teledysku?
answers: text: W 2007 wystąpiła w teledysku
answer_end: 256
generative_answer: tak

question: W jakich latach był emitowany serial M jak Miłość?
plausible_answers: text: 2011–2018
answer_end: 323
generative_answer: 2011–2018

question: W jaką postać wcieliła się w serialu M jak Miłość?
answers: text: prawniczkę Monikę Ochman
answer_end: 363
generative_answer: prawniczkę Monikę Ochman
Pafawag 1B/2B

Pafawag 1B/2B (seria początkowo E53, od 1959 EW53) – elektryczne zespoły trakcyjne wyprodukowane w latach 1954‒1956 przez zakłady Pafawag we Wrocławiu w liczbie 20 sztuk. Do 1985 były eksploatowane na liniach podmiejskich w Warszawskim Węźle Kolejowym. Żaden z egzemplarzy nie został zachowany do celów muzealnych.

context: Na przełomie 1950 i 1951 Centralne Biuro Konstrukcyjne Przemysłu Taboru Kolejowego z Poznania według wytycznych Biura Elektryfikacji Kolei opracowało projekt nowego EZT, któremu nadano typ konstrukcyjny 1B/2B. Część elektryczną zaprojektował Jan Gottschalk, natomiast część mechaniczną Stanisław Mossakowski. Układ wagonów, wnętrze i wózki były zbliżone do tych zastosowanych w szwedzkich zespołach serii EW54, gdyż wytyczne projektowe do nich również opracowało BEK. Parametry trakcyjne i techniczne natomiast zbliżone były do jednostek serii EW51, gdyż zastosowano te same silniki trakcyjne.
qas: question: Czy Biuro Elektryfikacji Kolei uczestniczyło przy pracach projektowych serii EW54?
answers: text: były zbliżone do tych zastosowanych w szwedzkich zespołach serii EW54, gdyż wytyczne projektowe do nich również opracowało BEK
answer_end: 466
generative_answer: tak

question: W jakiej innej serii zastosowano identyczne silniki trakcyjne?
answers: text: EW51
answer_end: 548
generative_answer: EW51

question: Czy za projekt części elektrycznej i mechanicznej odpowiadała ta sama osoba?
answers: text: Część elektryczną zaprojektował Jan Gottschalk, natomiast część mechaniczną Stanisław Mossakowski
answer_end: 307
generative_answer: nie

question: Według wytycznych jakiej jednostki zaprojektowano serię EW51?
plausible_answers: text: Biura Elektryfikacji Kolei
answer_end: 138
generative_answer: Biura Elektryfikacji Kolei

question: Dlaczego jednostki tego typu miały niektóre parametry podobne do tych z serii EW51? 
answers: text: gdyż zastosowano te same silniki trakcyjne
answer_end: 592
generative_answer: gdyż zastosowano te same silniki trakcyjne
Jan Vermeer

Jan Vermeer van Delft, właściwie Johannes Vermeer (ur. przed 31 października 1632 w Delft, zm. przed 15 grudnia 1675 tamże) – malarz holenderski.
Malował przede wszystkim sceny rodzajowe, wykorzystując mistrzowsko grę świateł. Na początku swojej kariery stworzył także dwa płótna historyczne. W dorobku malarza dominują przedstawienia kobiet we wnętrzach mieszkalnych, zajętych m.in. muzyką, lekturą listu lub rozmową. W wielu obrazach badacze doszukują się ukrytych alegorii lub symbolicznych przesłań.
Częściowo zapomniany przez niemal dwa stulecia od swej śmierci, Vermeer został odkryty na nowo w drugiej połowie XIX wieku. Dziś przypisuje mu się niewiele ponad 30 obrazów i najprawdopodobniej jest to niemal cały jego dorobek artystyczny.

context: Ten ostatni obraz właściwie nie pojawia się w publikacjach dotyczących Vermeera, gdyż jego ponowna atrybucja Vermeerowi jest stosunkowo niedawna. Dzieło to zostało po raz pierwszy opublikowane w 1904 roku i przez kolejne lata powszechnie uznawane za obraz Vermeera. Po sprawie van Meegerena wyrażono co do tego wątpliwości i Młoda kobieta siedząca przy wirginale była pomijana przez badaczy. W 1993 roku rozpoczęto szczegółowe, trwające 10 lat, badania obrazu, na podstawie których zaproponowano, by ponownie włączyć go do oeuvre Vermeera.
qas: question: Kto został wskazany jako drugi możliwy autor tego dzieła?
plausible_answers: text: van Meegerena
answer_end: 290
generative_answer: van Meegeren

question: Czy szczegółowe badania pozwoliły dowieść, że autorem tego dzieła jest na pewno Vermeer?
plausible_answers: text: W 1993 roku rozpoczęto szczegółowe, trwające 10 lat, badania obrazu, na podstawie których zaproponowano, by ponownie włączyć go do oeuvre Vermeera
answer_end: 538
generative_answer: tak

question: Z jakiego powodu obraz ten jest często pomijany w publikacjach dotyczących Vermeera?
answers: text: jego ponowna atrybucja Vermeerowi jest stosunkowo niedawna
answer_end: 144
generative_answer: jego ponowna atrybucja Vermeerowi jest stosunkowo niedawna

question: Ile trwały badania, które miały na celu ustalić autorstwo tego dzieła?
answers: text: 10 lat
answer_end: 443
generative_answer: 10 lat

question: Jaki jest tytuł obrazu, którego autorem jest van Meegeren?
plausible_answers: text: Młoda kobieta siedząca przy wirginale
answer_end: 362
generative_answer: Młoda kobieta siedząca przy wirginale
Sahara

Sahara (z arab. صحراء ṣaḥrāʼ – „pustynia”) – strefa pustynna położona w północnej Afryce. Jest ona największą gorącą pustynią na Ziemi (ma 9 064 300 km²), rozciągająca się na 5700 km od Oceanu Atlantyckiego na zachodzie po Morze Czerwone na wschodzie; od północy ograniczona jest górami Atlas i wybrzeżem Morza Śródziemnego. Znajduje się na terytoriach 11 państw: Maroka, Algierii, Tunezji, Libii, Egiptu, Sahary Zachodniej, Mauretanii, Mali, Nigru, Czadu i Sudanu.

context: Pustynia sprawia wrażenie pozbawionej wszelkiego życia, ale nawet w tych wyjątkowo trudnych warunkach żyją rośliny i zwierzęta. Rośliny występujące na pustyniach przystosowane są do oszczędnej gospodarki wodą i do ochrony przed wysokimi temperaturami w ciągu dnia. Środkowa część Sahary jest pozbawiona roślinności.
Występują: dzikie oliwki, oleandry (roślinność pn. Sahary) pistacje, tamaryszek oraz akacja (południowa część Sahary).
Przykładem jest róża jerychońska, która jest bardzo dobrze przystosowana do życia na pustyni. Wiatr pędzi te rośliny w kształcie kuli, które tworzą zaschnięte pędy okrywające owocostan na duże odległości. Wówczas, gdy spadnie trochę deszczu, pędy się prostują, a nasiona rozsiewają.
qas: question: Czy na pustyni występuje flora i fauna?
answers: text: Pustynia sprawia wrażenie pozbawionej wszelkiego życia, ale nawet w tych wyjątkowo trudnych warunkach żyją rośliny i zwierzęta
answer_end: 126
generative_answer: tak

question: Do czego zaadaptowała się flora na pustyni?
answers: text: do oszczędnej gospodarki wodą i do ochrony przed wysokimi temperaturami w ciągu dnia
answer_end: 263
generative_answer: do oszczędnej gospodarki wodą i do ochrony przed wysokimi temperaturami w ciągu dnia

question: Jaka flora występuje na obszarze pustyni?
answers: text: dzikie oliwki, oleandry (roślinność pn. Sahary) pistacje, tamaryszek oraz akacja
answer_end: 407
generative_answer: dzikie oliwki, oleandry, pistacje, tamaryszek oraz akacja

question: Jaką formę przybiera róża jerychońska?
answers: text: kuli
answer_end: 568
generative_answer: kuli

question: Co dzieje się z różą, gdy wystąpią opady?
answers: text: pędy się prostują, a nasiona rozsiewają
answer_end: 716
generative_answer: pędy się prostują, a nasiona rozsiewają
J.K. Rowling

J.K. Rowling, właśc. Joanne Murray (ur. 31 lipca 1965 w Chipping Sodbury) – brytyjska pisarka, scenarzystka, producentka filmowa i telewizyjna, filantropka, a wcześniej nauczycielka języka angielskiego. Sławę przyniosła jej seria powieści fantasy Harry Potter, której sprzedaż przekroczyła już 500 mln egzemplarzy.

context: J.K. Rowling napisała dwa utwory, z których żaden nie został wydany, zanim postanowiła stworzyć przygody Harry’ego Pottera. Zarys powieści został przygotowany podczas oczekiwań na opóźniony pociąg. Jak sama mówi, zanim osiągnęła cel swojej podróży, miała już gotowe postacie oraz znaczną część fabuły książki Harry Potter i Kamień Filozoficzny. Nad powieścią pracowała w Edynburgu, jednocześnie kończąc studia podyplomowe. Pracę nad książką zakończyła w 1995 roku, następnie nawiązała współpracę z wydawnictwem Bloomsbury.
qas: question: Kiedy autorka przygotowała plan powieści?
answers: text: podczas oczekiwań na opóźniony pociąg
answer_end: 196
generative_answer: podczas oczekiwań na opóźniony pociąg

question: Co utworzyła autorka w trakcie podróży pociągiem?
answers: text: postacie oraz znaczną część fabuły książki Harry Potter i Kamień Filozoficzny
answer_end: 343
generative_answer: postacie oraz znaczną część fabuły książki Harry Potter i Kamień Filozoficzny

question: Gdzie autorka konstruowała swoją powieść?
answers: text: w Edynburgu
answer_end: 380
generative_answer: w Edynburgu

question: Co, oprócz powieści, Rowling robiła w Edynburgu?
answers: text: kończąc studia podyplomowe
answer_end: 421
generative_answer: kończyła studia podyplomowe

question: W którym roku wydano pierwszą część przygód Harry'ego Pottera?
plausible_answers: text: w 1995
answer_end: 458
generative_answer: w 1995
Witold Sadowy

Witold Sadowy (ur. 7 stycznia 1920 w Warszawie, zm. 15 listopada 2020 w Konstancinie-Jeziornie) – polski aktor teatralny i filmowy, publicysta teatralny, stulatek, stały felietonista „Gazety Wyborczej” i „Życia na gorąco”.

context: W latach 80. rozpoczął działalność jako felietonista teatralny w warszawskich gazetach: „Życiu Warszawy”, „Życiu Codziennym”, „Słowie”, „Expressie Wieczornym” i w ukazującym się w Nowym Jorku „Nowym Dzienniku”. Jako emeryt od 1985 na łamach „Życia Warszawy”, a potem „Gazety Wyborczej”, zaczął publikować nekrologi zmarłych aktorów i reżyserów, dlatego był nazywany „Charonem, który przeprawia na drugi brzeg warszawskich aktorów”. Był autorem szeregu książek oraz artykułów na temat ludzi teatru i filmu, nazywany „kronikarzem życia teatralnego Warszawy”.
qas: question: W jakim nowojorskim piśmie publikował dziennikarz?
answers: text: Nowym Dzienniku
answer_end: 208
generative_answer: w "Nowym Dzienniku"

question: W którym roku felietonista odszedł na emeryturę?
plausible_answers: text: 1985
answer_end: 230
generative_answer: w 1985

question: Co felietonista publikował w czasopiśmie "Życie Warszawy" po 1985?
answers: text: nekrologi zmarłych aktorów i reżyserów
answer_end: 343
generative_answer: nekrologi zmarłych aktorów i reżyserów

question: Jak określano dziennikarza w związku z publikacją przez niego nekrologów?
answers: text: Charonem, który przeprawia na drugi brzeg warszawskich aktorów
answer_end: 429
generative_answer: Charonem, który przeprawia na drugi brzeg warszawskich aktorów

question: Jak określano dziennikarza w związku z jego publikacjami na temat ludzi filmu?
answers: text: kronikarzem życia teatralnego Warszawy
answer_end: 554
generative_answer: kronikarzem życia teatralnego Warszawy
Antoni Gucwiński

Antoni Gucwiński (ur. 24 sierpnia 1932 w Porębie Małej, zm. 8 grudnia 2021 we Wrocławiu) – polski lekarz weterynarii, zootechnik i dziennikarz, doktor nauk weterynaryjnych, dyrektor Ogrodu Zoologicznego we Wrocławiu w latach 1966–2006, twórca programów telewizyjnych popularyzujących przyrodę emitowanych w TVP, m.in. Z kamerą wśród zwierząt, który prowadził wspólnie z żoną Hanną.

context: W 2006 fundacja Viva! oskarżyła Gucwińskiego, że jako dyrektor ogrodu zoologicznego w latach 1997–2006 przetrzymywał w kilkumetrowym betonowym bunkrze niedźwiedzia brunatnego Mago, „bez światła, wybiegu i możliwości przebywania w «naturalnych dla niego pozycjach»”. Po odmówieniu przez prokuratorów wszczęcia postępowania fundacja skierowała do sądu subsydiarny akt oskarżenia w tej sprawie. Nie wszyscy powołani w sprawie biegli zgodzili się z opinią oskarżycieli. Sądy obu instancji w pierwszym procesie karnym uznały, że „niedźwiedź rzeczywiście przez dziewięć lat przebywał w złych warunkach, w betonowej klatce, nie można uznać tego za znęcanie. Gucwiński bowiem starał się cały czas poprawić te warunki, m.in. szukając dla Mago miejsca w innym ogrodzie zoologicznym” oraz podzieliły jego argumenty, że „powodem umieszczenia Mago w bunkrze była m.in. konieczność zapewnienia bezpieczeństwa zwiedzającym – niedźwiedź był wyjątkowo duży, a ówczesne zabezpieczenia w ogrodzie nie były wystarczające”, a oddzielenie Mago miało służyć niedopuszczeniu do „kazirodczego rozmnażania się niedźwiedzi, co wcześniej już się zdarzyło”. Wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 16 lutego 2009 Gucwiński został uniewinniony. W wyniku złożonej kasacji Sąd Najwyższy wyrokiem z 16 listopada 2009 uchylił wyrok i nakazał ponowne rozpoznanie sprawy. 10 stycznia 2011 Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieście we Wrocławiu orzekł, że Gucwiński jest winny wieloletniego znęcania się nad niedźwiedziem. Sąd odstąpił od wymierzenia kary oskarżonemu, orzekając świadczenie pieniężne w kwocie 1000 zł na rzecz Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami.
qas: question: W jakim okresie Gucwiński sprawował funkcję dyrektora ZOO?
answers: text: w latach 1997–2006
answer_end: 102
generative_answer: w latach 1997–2006

question: Czy Gucwiński został ostatecznie uznany za winnego?
answers: text: 10 stycznia 2011 Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieście we Wrocławiu orzekł, że Gucwiński jest winny
answer_end: 1436
generative_answer: tak

question: Kto wniósł akt oskarżenia przeciwko Gucwińskiemu?
answers: text: fundacja Viva!
answer_end: 21
generative_answer: fundacja Viva!

question: Jakie działania, które odnotowane zostały także przez sąd, podejmował Gucwiński, aby polepszyć sytuację bytową niedźwiedzia?
answers: text: szukając dla Mago miejsca w innym ogrodzie zoologicznym
answer_end: 771
generative_answer: Szukał dla niego miejsca w innym ogrodzie zoologicznym

question: Jaką organizację musiał wesprzeć Gucwiński w wyniku przegranego procesu?
answers: text: Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami
answer_end: 1621
generative_answer: Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami