enelpol/poquad huggingface dataset:
Ryszard Krauze

Ryszard Krzysztof Krauze (ur. 27 maja 1956 w Sopocie) – polski inżynier, przedsiębiorca, miliarder; jeden z najbogatszych Polaków (notowany w latach 1994–2013 na liście tygodnika „Wprost”).

context: W latach 1984–1986 zatrudniony był formalnie w Centrali Handlu Zagranicznego Polservice (Warszawa); za pośrednictwem tego przedsiębiorstwa, mając 28 lat, wyjechał na kontrakt do pracy w RFN. W Niemczech zatrudniała go wówczas również Mole Lederwarenhandel GmbH, zajmująca się handlem wyrobami skórzanymi. W tym czasie także jego matka, Irena Krauze, pracowała w tym kraju; była dyrektorem oddziału przedsiębiorstwa Poltrans Hamburg, zajmującego się spedycją. Później w latach 90. Irena Krauze była prezesem innego hamburskiego przedsiębiorstwa – IDT Data Technology Handelsgesellschaft mbH). Przez wiele lat doradzała synowi w prowadzeniu interesów. Ryszard Krauze po powrocie do Polski w 1987 roku zainwestował zarobione w Niemczech 35 tys. dolarów w niewielkie przedsiębiorstwa komputerowe Prokom, którą prowadził wówczas Ryszard Kajkowski. W kolejnych latach przedsiębiorstwo to przeszło w ręce Ryszarda Krauze. Prokom w kolejnych latach stał się dużym przedsiębiorstwem (późniejszy Prokom Software SA). Kluczowe znaczenie dla jej wzrostu miało uzyskanie przez nią, w okresie transformacji ustrojowej, zamówienia na dostawę systemu informatycznego dla ZUS. Prokom Software SA był przez lata jedną z największych polskich przedsiębiorstw informatycznych, uzyskujących znaczne dochody z kontraktów informatyzacji sektora publicznego: informatyzacja ZUS, MON, MEN, NIK, KGHM, Poczty Polskiej. 1 kwietnia 2008 Prokom przestał istnieć w wyniku połączenia z Asseco Poland.
qas: question: W jakim kraju pracował Krauze na kontrakcie?
answers: text: RFN
answer_end: 189
generative_answer: RFN

question: Czym handlowała firma Mole Lederwarenhandel GmbH?
answers: text: wyrobami skórzanymi
answer_end: 303
generative_answer: wyrobami skórzanymi

question: Na jakim stanowisku pracowała matka Krauzego w firmie Poltrans Hamburg?
answers: text: dyrektorem
answer_end: 388
generative_answer: dyrektora

question: W czym specjalizowała się firma Poltrans Hamburg?
answers: text: spedycją
answer_end: 457
generative_answer: spedycji

question: Kiedy Krauze zrezygnował z pracy w Prokomie?
plausible_answers: text: 1 kwietnia 2008
answer_end: 1408
generative_answer: 1 kwietnia 2008
Andrzej Kopiczyński

Andrzej Kopiczyński (ur. 15 kwietnia 1934 w Międzyrzecu Podlaskim, zm. 12 października 2016 w Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy i prezenter telewizyjny. Występował m.in. jako tytułowy bohater w serialach Czterdziestolatek i Czterdziestolatek. 20 lat później.

context: Początkowe zamiary aktora skłaniające się ku sztuce dramatycznej radykalnie zmieniły się po roli inż. Stefana Karwowskiego w serialu Jerzego Gruzy Czterdziestolatek (1974–1977). Od tamtego czasu Kopiczyński, wcześniej znany z roli Mikołaja Kopernika w serialu Kopernik, wyprodukowanym dla uczczenia pięćsetlecia urodzin astronoma, był kojarzony wyłącznie z postacią inż. Karwowskiego. Do dziś pozostał on dla wielbicieli właśnie inż. Stefanem Karwowskim. Wielką popularność serialu i ogólny aplauz publiczności po latach nakłonił realizatorów do przypomnienia go widzom. Nowy inż. Karwowski ujawnił się w 1993 w serialu 40-latek. 20 lat później. Na fali popularności obu serii Czterdziestolatka zaangażowano aktorów serialu do różnych produkcji pochodnych, takich jak reklamy. Aktor zagrał w reklamie grzejników, proszku do prania Pollena 2000 oraz Kas Oszczędnościowo Kredytowych. Również za role w Czterdziestolatku i filmie będącym nieodłączną częścią serialu – Motylem jestem czyli romans 40-latka – aktor został obsypany nagrodami, m.in. Nagrodą Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji (zespołowo, 1976), Nagrodą „Srebrny Gwóźdź Sezonu” (w plebiscycie popularności „Kuriera Polskiego”; 1976), Nagrodą za pierwszoplanową rolę męską na gdyńskim (do 1986 gdańskim) Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych (1976), Nagrodą Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji indywidualną I stopnia za II część filmu (1978).
qas: question: W jaką postać wcielił się aktor w Czterdziestolatku?
answers: text: inż. Stefana Karwowskiego
answer_end: 122
generative_answer: inż. Stefana Karwowskiego

question: Jak zatytułowany był serial, w którym zadebiutował aktor?
plausible_answers: text: Kopernik
answer_end: 268
generative_answer: Kopernik

question: W jakich reklamach wystąpił Kopiczyński?
answers: text: grzejników, proszku do prania Pollena 2000 oraz Kas Oszczędnościowo Kredytowych
answer_end: 880
generative_answer: grzejników, proszku do prania Pollena 2000 oraz Kas Oszczędnościowo Kredytowych

question: Jakie wyróżnienia zdobył Kopiczyński w 1976 roku? 
answers: text: Nagrodą Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji (zespołowo, 1976), Nagrodą „Srebrny Gwóźdź Sezonu” (w plebiscycie popularności „Kuriera Polskiego”; 1976), Nagrodą za pierwszoplanową rolę męską na gdyńskim (do 1986 gdańskim) Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych
answer_end: 1312
generative_answer: Nagrodę Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji, Nagrodę „Srebrny Gwóźdź Sezonu”, Nagrodą za pierwszoplanową rolę męską na gdyńskim Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych

question: Jakim wyróżnieniem uhonorowano aktora w 1978 roku?
answers: text: Nagrodą Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji indywidualną I stopnia za II część filmu
answer_end: 1417
generative_answer: Nagrodą Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji indywidualną I stopnia za II część filmu
Jedenastka (serial telewizyjny)

Jedenastka (hiszp. Once, stylizowany jako O11CE) – argentyński serial telewizyjny, który miał premierę 13 marca 2017 roku. Producentem serialu jest argentyński koncern telewizyjny Pol-ka we współpracy z oddziałami Disney Channel w Ameryce Łacińskiej i Europie.
Polska premiera serialu miała miejsce 15 maja 2017 roku na antenie Disney XD. Od 3 lipca 2017 roku serial jest emitowany na antenie Disney Channel.

context: Serial opowiada o szesnastoletnim chłopcu, Gabo Morettim (Mariano González-Guerineau), który mieszka z babcią w miasteczku Álamo Seco. Jego pasją jest piłka nożna. Jego wielkie piłkarskie umiejętności zostają zauważone przez Francisca (Nicolás Pauls), trenera drużyny piłkarskiej w prestiżowej akademii sportowej w Buenos Aires. Gabo zostaje przyjęty przez trenera do akademii i do drużyny zwanej Złote Jastrzębie. Marzeniem Gabo jest stać się wielkim piłkarzem, ale nie wie, że podczas dążenia do tego celu odkryje tajemnice rodzinne. Gabo odkrywa również szereg szkoleń i rozwoju sportowego dla drużyny piłkarskiej, gdzie piłka nożna, siła woli i przezwyciężenie lęku są niezbędne, by kształtować rozwój piłkarzy, którzy bez przerwy pracują, by stać się zespołem i spełnić swoje marzenia.
qas: question: Kto jest kluczową postacią w realizacji filmowej?
answers: text: Gabo Morettim
answer_end: 56
generative_answer: Gabo Moretti

question: Kto wcielił się w postać chłopca?
answers: text: Mariano González-Guerineau
answer_end: 84
generative_answer: Mariano González-Guerineau

question: Gdzie mieszka młody entuzjasta piłki nożnej?
answers: text: Álamo Seco
answer_end: 133
generative_answer: w Álamo Seco

question: Co stanowi największe hobby chłopca?
answers: text: piłka nożna
answer_end: 162
generative_answer: piłka nożna

question: Kim jest filmowy Francisco?
answers: text: trenera drużyny piłkarskiej
answer_end: 279
generative_answer: trenerem drużyny piłkarskiej
Godzina „W”

Godzina „W” – kryptonim dnia i godziny rozpoczęcia w Warszawie akcji „Burza” (powstania warszawskiego), tj. godz. 17:00 we wtorek 1 sierpnia 1944.

context: Ponieważ rozkaz określający dzień i godzinę rozpoczęcia walki został wydany przez „Montera” ok. godz. 19.00 – na krótko przed rozpoczynająca się o 20.00 godziną policyjną – stąd też zaczął być przekazywany 1 sierpnia od godz. 7.00. Dowódcy obwodów otrzymali go pomiędzy 7.00 a 9.00, zgrupowań pomiędzy 9.00 a 13.30. Po południu liczba łączniczek i gońców roznoszących rozkazy mobilizacyjne przekroczyła 6000. W chwili rozpoczęcia walk na ulicach miasta wciąż znajdowały się tłumy mężczyzn zmierzających na miejsce koncentracji.
qas: question: O której zaczynała się godzina policyjna?
answers: text: o 20.00
answer_end: 152
generative_answer: o 20.00

question: Ilu łączników rozprowadzało informację o mobilizacji po południu?
answers: text: przekroczyła 6000
answer_end: 407
generative_answer: powyżej 6000

question: Kto jako pierwszy nadał rozkaz mobilizacji?
answers: text: Montera
answer_end: 90
generative_answer: Monter

question: Kiedy "Monter" nadał rozkaz mobilizacyjny?
answers: text: ok. godz. 19.00
answer_end: 107
generative_answer: ok. godz. 19.00

question: Kiedy do łączników dotarł sygnał mobilizacyjny?
plausible_answers: text: 1 sierpnia od godz. 7.00
answer_end: 230
generative_answer: 1 sierpnia od godz. 7.00
Hedy Lamarr

Hedy Lamarr, właściwie Hedwig Kiesler (ur. 9 listopada 1914 w Wiedniu, zm. 19 stycznia 2000 w Casselberry) – austriacko-amerykańska aktorka, wynalazczyni i producentka filmowa.

context: W 1937 roku, mając dość męża i jego faszystowskich poglądów, rozwiodła się i uciekła do Londynu, gdzie poznała producenta filmowego Louisa Mayera, współzałożyciela wytwórni filmowej Metro-Goldwyn-Mayer (MGM). Lamarr z powodzeniem zdołała wynegocjować dla siebie korzystny kontrakt w studiu MGM. Wtedy zmieniła nazwisko na Hedy Lamarr na cześć gwiazdy kina niemego Barbary La Marr i w 1938 roku wspólnie z Mayerem trafiła do Hollywood, gdzie grała w wielu filmach aż do końca 1941 roku. W wolnych chwilach zajmowała się wynalazkami, opracowała m.in. pastylkę musującą, tworzącą napój podobny do Coca-Coli i pojemnik na zużyte chusteczki przyklejony do pudełka z tymi czystymi, ale żaden z jej wynalazków nie znalazł uznania.
qas: question: Z jakiego powodu rozstała się z mężem?
answers: text: mając dość męża i jego faszystowskich poglądów
answer_end: 59
generative_answer: Miała dość jego faszystowskich poglądów

question: Na jakim stanowisku pracował Louis Mayer?
answers: text: producenta filmowego
answer_end: 131
generative_answer: producenta filmowego

question: Jakie nazwisko przyjęła po drugim mężu?
plausible_answers: text: zmieniła nazwisko na Hedy Lamarr
answer_end: 333
generative_answer: zmieniła nazwisko na Hedy Lamarr

question: Czy była wynalazczynią?
answers: text: W wolnych chwilach zajmowała się wynalazkami
answer_end: 530
generative_answer: tak

question: Współzałożycielem jakiej wytwórni był Mayer?
answers: text: Metro-Goldwyn-Mayer
answer_end: 201
generative_answer: Metro-Goldwyn-Mayer
Mistrzostwa Świata w Snookerze 2010

Mistrzostwa Świata w Snookerze 2010 (ang. 2010 Betfred.com World Snooker Championship) – odbyły się w dniach 17 kwietnia – 3 maja 2010 w Crucible Theatre w Sheffield. Były szóstym, ostatnim, turniejem rankingowym sezonu snookerowego 2009/2010.
Mecze kwalifikacyjne zostały rozegrane w dniach 24 lutego – 9 marca 2010 w English Institute of Sport w Sheffield.
Obrońcą tytułu mistrzowskiego był John Higgins, który przegrał w meczu drugiej rundy ze Steve’em Davisem 11:13.
Mistrzostwo świata zdobył Australijczyk Neil Robertson, który w finale pokonał Szkota Graeme’a Dotta 18:13. Robertson został w ten sposób drugim reprezentantem swojego kraju, który zdobył tytuł mistrza świata w snookerze.
W Polsce turniej transmitowały stacje komercyjne Eurosport i Eurosport 2.

context: Drugą sesję rozegrano po południu 30 kwietnia. W pierwszej partii Selby spudłował ostatnią czerwoną, co pozwoliło Dottowi ukraść frame’a na kolorach, ale w następnej to Dott popełnił błąd na wbiciu przy 66 punktach w breaku i Selby powrócił do stołu, wygrywając partię na czarnej bili zaledwie dwoma punktami. W partii jedenastej Anglik uzyskał breaka 51 punktów, na co Szkot odpowiedział 84 w dwunastej. Frame trzynasty okazał się istotny z punktu widzenia statystyk, bowiem Graeme Dott został drugim zawodnikiem po Marku Allenie, który wbił breaka 146 punktów w Crucible. Jedyną różową Szkot wbił przy 25 punktach w podejściu. W partii czternastej nie zanotowano ani jednego breaka powyżej 30 punktów, a padła ona łupem Selby’ego, ale Dott ponownie doszedł do głosu w dwóch ostatnich frame’ach sesji, który zapisał na swoje konto podejściami 66 i 86 punktów. Po dwóch sesjach wynik brzmiał 10:6 dla mistrza świata z 2006 roku.
qas: question: Kto został pierwszym zawodnikiem podczas rozgrywek? 
answers: text: Marku Allenie
answer_end: 530
generative_answer: Marek Allen

question: Przy czym Dott popełnił błąd?
answers: text: na wbiciu przy 66 punktach w breaku
answer_end: 223
generative_answer: na wbiciu przy 66 punktach w breaku
Hubert Hurkacz

Hubert Hurkacz (ur. 11 lutego 1997 we Wrocławiu) – polski tenisista, reprezentant kraju w Pucharze Davisa, triumfator profesjonalnych turniejów rangi ATP Tour, ATP Challenger Tour i ITF Men’s Circuit, finalista Australian Open 2015 w grze podwójnej chłopców, medalista mistrzostw Polski i halowych mistrzostw Polski juniorów. Pierwszy polski triumfator turnieju ATP Tour Masters 1000 – w Miami w 2021 roku; drugi polski półfinalista Wimbledonu w grze pojedynczej mężczyzn.
Najwyżej sklasyfikowany w rankingu ATP Tour w singlu był na 9. miejscu (8 listopada 2021), a w deblu na 44. pozycji (25 października 2021). Najwyżej sklasyfikowany w juniorskim rankingu ITF był na 29. pozycji (5 stycznia 2015).
W 2018 nominowany do nagrody ATP w kategorii „Newcomer of the Year” (ostatecznie odkryciem roku uznano Australijczyka Alexa de Minaura).

context: W kolejnym tygodniu Hurkacz brał udział w challengerze Poznań Open. W pierwszej rundzie gry pojedynczej grający dzięki dzikiej karcie wrocławianin przegrał z rozstawionym z numerem 4. Serba Peđą Krstinem 2:6, 6:0, 4:6. W pierwszej rundzie eliminacji gry podwójnej Hurkacz, w parze z Janem Zielińskim (rozstawieni z numerem 2.), wygrali z francuską parą Thibault Forget-Maxime Janvier 4:6, 6:3, 10–8. W meczu o awans do turnieju głównego Hurkacz i Zieliński wygrali z polską parą – najwyżej rozstawionymi Adamem Majchrowiczem i Marcinem Gawronem 6:3, 7:6(3). W pierwszej rundzie głównej drabinki Hurkacz i Zieliński przegrali z Hiszpanem Davidem Perezem Sanzem i Portugalczykiem Frederico Ferreirą Silvą 6:3, 0:6, 19–21.
qas: question: Kto pokonał Hurkacza w pierwszej rundzie rozgrywek indywidualnych?
answers: text: Peđą Krstinem
answer_end: 203
generative_answer: Peđa Krstin

question: Kto występował w parze z Hurkaczem w deblu?
answers: text: Janem Zielińskim
answer_end: 299
generative_answer: Jan Zieliński

question: Jakim wynikiem zakończył się mecz pary Hurkacza z Perezem i Silvą?
answers: text: 6:3, 0:6, 19–21
answer_end: 718
generative_answer: 6:3, 0:6, 19–21

question: Jakim wynikiem zakończył się mecz pary Hurkacza z Majchowiczem i Gawronem?
answers: text: 6:3, 7:6(3)
answer_end: 556
generative_answer: 6:3, 7:6(3)

question: Jakim wynikiem zakończył się mecz pary Hurkacza z Forget i Janvier?
answers: text: 4:6, 6:3, 10–8
answer_end: 398
generative_answer: 4:6, 6:3, 10–8
ORP Nieugięty (1953)

ORP Nieugięty – polski ścigacz okrętów podwodnych z okresu zimnej wojny, a wcześniej radziecki BO-412, jeden z ośmiu pozyskanych przez Polskę okrętów projektu 122bis. Okręt został zwodowany 9 kwietnia 1953 roku w stoczni numer 340 w Zielonodolsku, a do służby w Marynarce Wojennej ZSRR przyjęto go w grudniu tego roku. W 1955 roku jednostka została wydzierżawiona przez Polskę i 27 maja tego roku weszła w skład Marynarki Wojennej. Okręt, oznaczony podczas służby znakami burtowymi DS-42 i następnie 362, został skreślony z listy floty w październiku 1972 roku. Był ostatnim ścigaczem proj. 122bis wycofanym ze służby w Polsce.

context: Od stycznia 1961 roku okręt włączono do Dywizjonu Ścigaczy, nadal bazując na Helu. W kwietniu „Nieugięty” odbył rejs nawigacyjny wzdłuż wybrzeży Szwecji, zawijając do Świnoujścia, Szczecina i Ustki. W drugiej połowie maja sześć ścigaczy proj. 122bis (OORP „Nieugięty”, „Czujny”, „Wytrwały”, „Zręczny”, „Zwinny” i „Zwrotny”) wzięło udział w ćwiczeniach artyleryjskich pod Ustką. Od 1 sierpnia do 23 grudnia ścigacz był remontowany w Stoczni Marynarki Wojennej w Gdyni (28 grudnia także awaryjnie trafił do doku).
qas: question: Kiedy jednostka dołączyła do Dywizjonu Ścigaczy?
answers: text: stycznia 1961
answer_end: 16
generative_answer: w styczniu 1961

question: Jaką trasę przepłynął okręt w kwietniu?
answers: text: wzdłuż wybrzeży Szwecji, zawijając do Świnoujścia, Szczecina i Ustki
answer_end: 197
generative_answer: wzdłuż wybrzeży Szwecji, zawijając do Świnoujścia, Szczecina i Ustki

question: Jakie były jedyne jednostki zbudowane według projektu 122bis?
plausible_answers: text: OORP „Nieugięty”, „Czujny”, „Wytrwały”, „Zręczny”, „Zwinny” i „Zwrotny”
answer_end: 322
generative_answer: OORP „Nieugięty”, „Czujny”, „Wytrwały”, „Zręczny”, „Zwinny” i „Zwrotny”

question: Gdzie odbyły się majowe ćwiczenia jednostek?
answers: text: pod Ustką
answer_end: 376
generative_answer: pod Ustką

question: W jakim okresie "Nieugięty" został poddany renowacji?
answers: text: Od 1 sierpnia do 23 grudnia
answer_end: 405
generative_answer: Od 1 sierpnia do 23 grudnia
Desmond Doss

Desmond Thomas Doss (ur. 7 lutego 1919 w Lynchburgu, zm. 23 marca 2006 w Piedmont) – żołnierz Armii Stanów Zjednoczonych, pierwszy człowiek w historii Stanów Zjednoczonych odmawiający walki oraz dotykania broni (tzw. obdżektor), który jako sanitariusz otrzymał Medal Honoru. Podczas dokonywania heroicznych czynów, za które został odznaczony Medalem Honoru, miał stopień starszego szeregowego. Służbę pełnił w Medycznym Korpusie 307 Pułku, 77 Dywizji Piechoty.

context: Doss nie rozstawał się ze swoją Biblią i studiował ją nawet w najgorszych momentach. Traktował sobotę jako siódmy dzień tygodnia, uświęcony przez Boga, często określany mianem szabatu, i odmawiał wykonywania w tym czasie pracy. Z tego powodu wielokrotnie doświadczał szykan i wyznaczano mu wykonywanie karnych zadań podczas szkolenia wojskowego. Nie wzbraniał się jednak w tym dniu ratować ludzi. Główna walka na Okinawie, przedstawiona w filmie Mela Gibsona Przełęcz ocalonych, miała miejsce właśnie w sobotę, 5 maja 1945 r.
qas: question: Jaką księgę Doss miał zawsze przy sobie?
answers: text: Biblią
answer_end: 38
generative_answer: Biblię

question: Którym z kolei dniem tygodnia była dla niego sobota?
answers: text: siódmy
answer_end: 113
generative_answer: Siódmym

question: Z jakiego powodu był prześladowany?
answers: text: Traktował sobotę jako siódmy dzień tygodnia, uświęcony przez Boga, często określany mianem szabatu, i odmawiał wykonywania w tym czasie pracy
answer_end: 226
generative_answer: Traktował sobotę jako siódmy dzień tygodnia, uświęcony przez Boga, często określany mianem szabatu, i odmawiał wykonywania w tym czasie pracy

question: Kto wyreżyserował "Przełęcz ocalonych"?
answers: text: Mela Gibsona
answer_end: 458
generative_answer: Mel Gibson

question: W którym roku odbyła się premiera "Przełęczy ocalonych"?
plausible_answers: text: 1945
answer_end: 522
generative_answer: 1945
Ennio Morricone

Ennio Morricone (wym. [ˈɛn.njo mor.ri.ˈkoː.ne], ur. 10 listopada 1928 w Rzymie, zm. 6 lipca 2020 tamże) – włoski kompozytor i dyrygent. Był autorem muzyki do ponad 500 filmów. Ponad 40 z napisanych przez niego ścieżek dźwiękowych zdobyło najważniejsze nagrody w kategoriach związanych z muzyką filmową. W roku 2007 Amerykańska Akademia Filmowa przyznała mu honorowego Oscara za całokształt twórczości. W 2016 roku otrzymał Oscara za muzykę do filmu Nienawistna ósemka (2015). Komponował od 1946 roku. Do 2016 roku sprzedano ponad 70 milionów płyt z jego muzyką.

context: W 1964 roku Ennio Morricone został członkiem Gruppo di Improvvisazione di Nuova Consonanza (G.I.N.C.). Była to grupa kompozytorów, którzy wykonywali i nagrywali awangardowe utwory z dużym udziałem czynnika improwizacji. Grupa ta funkcjonowała jako swojego rodzaju laboratorium, zajmujące się odkrywaniem tzw. nowego brzmienia. Jako Il Grupo wydali, dla Deutsche Grammophon, RCA i Cramps labels, 7 albumów: Gruppo di Improvvisazione Nuova Consonanza (1966), The Private Sea of Dreams (1967), Improvisationen (1968), The Feed-back (1970), Improvvisazioni a Formazioni Variate (1973), Nuova Consonanza (1975) i Musica su Schemi (1976). Najbardziej znanym albumem jest The Feed-back, który łączy free jazz, awangardową muzykę klasyczną i funk. Utwory tej grupy uważane są za jedne z pierwszych eksperymentalnych kompozycji zbiorowych. Ich wpływ można usłyszeć w brzmieniu takich zespołów jak: Evan Parker Electro-Acoustic Ensemble, Voice Crack czy w twórczości Johna Zorna. Zespół pracował również przy ścieżkach dźwiękowych Ennio Morricone z lat 60 i 70. – dodali oni szumy do muzyki z filmów: Quiet Place in the Country (pol. Spokojne miejsce na wsi, 1969) i Cold Eyes of Fear (1971).
qas: question: Do jakiej grupy dołączył w 1964 r.?
answers: text: Gruppo di Improvvisazione di Nuova Consonanza
answer_end: 90
generative_answer: Gruppo di Improvvisazione di Nuova Consonanza

question: Jaki tytuł nosi ich najbardziej znana płyta?
answers: text: The Feed-back
answer_end: 678
generative_answer: The Feed-back

question: Jakie zespoły inspirowały się ich twórczością?
answers: text: Evan Parker Electro-Acoustic Ensemble, Voice Crack
answer_end: 939
generative_answer: Evan Parker Electro-Acoustic Ensemble, Voice Crack

question: Czy byli znani z wykonywania dokładnie zaplanowanych aranżacji?
answers: text: Była to grupa kompozytorów, którzy wykonywali i nagrywali awangardowe utwory z dużym udziałem czynnika improwizacji
answer_end: 218
generative_answer: nie

question: Do jakich filmów muzykę stworzył Morricone?
answers: text: Quiet Place in the Country (pol. Spokojne miejsce na wsi, 1969) i Cold Eyes of Fear
answer_end: 1174
generative_answer: Quiet Place in the Country i Cold Eyes of Fear
Pafawag 6WE

Pafawag 6WE i 6WEb (typ członów 404B+302B+405B i 404Bb+302Bb+405Bb, seria EW60) – normalnotorowe trójczłonowe elektryczne zespoły trakcyjne produkcji polskiej, wyprodukowane w liczbie 2 sztuk w zakładach Pafawag we Wrocławiu w roku 1990 dla Szybkiej Kolei Miejskiej w Trójmieście. Od 2007 roku użytkowane przez Koleje Mazowieckie.

context: 7 stycznia 1980 na spotkaniu przedstawicieli OBRPS-u, Pafawag, Centralnego Ośrodka Badań i Rozwoju Techniki Kolejnictwa oraz Północnej i Centralnej Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych za najkorzystniejszy ze względów trakcyjnych i zużycia energii uznano wariant 2WE-100. W marcu tego samego roku OBRPS przygotował założenia konstrukcyjne nowego pojazdu, który miał być wykonywany w dwóch wersjach: regionalnej z toaletami (typ 2WE, oznaczenie EN59) oraz aglomeracyjnej bez toalet (typ 6WE, oznaczenie EW60). Następnie ośrodek rozpoczął właściwe prace projektowe. W 1980 roku została ukończona i przekazana producentowi dokumentacja konstrukcyjna składu 2WE. Wówczas planowano, że ukończenie dokumentacji jednostki 6WE nastąpi rok później, ale ostatecznie konstrukcja ta została opracowana w 1982 roku. Projekt części mechanicznej wykonał mgr inż. Perek, a elektrycznej Eugeniusz Małecki.
qas: question: Jaki wariant zespołów trakcyjnych został uznany za najlepszy?
answers: text: 2WE-100
answer_end: 270
generative_answer: 2WE-100

question: Kiedy miała miejsce konferencja w sprawie wyboru najlepszego wariantu zespołów trakcyjnych?
answers: text: 7 stycznia 1980
answer_end: 15
generative_answer: 7 stycznia 1980

question: W ilu wersjach chciano stworzyć nowe pojazdy?
answers: text: dwóch
answer_end: 388
generative_answer: dwóch

question: Kto przygotował projekt części mechanicznej pojazdów?
answers: text: mgr inż. Perek
answer_end: 853
generative_answer: mgr inż. Perek

question: W którym roku nowe pojazdy zostały dopuszczone do ruchu?
plausible_answers: text: 1982
answer_end: 796
generative_answer: 1982