Akainacephalus

Akainacephalus – rodzaj wymarłego dinozaura, tyreofora z rodziny ankylozaurów, odkryty w osadach kredy górnej, opisany w 2018 roku.
Szczątki tego zwierzęcia odnaleziono na południu Utah w USA, w skałach formacji Kaiparowits, datowanych na późny kampan (kreda górna) (76,6–74,5 milionów lat temu). Nigdy wcześniej w tej formacji nie znaleziono czaszki wraz z połączonym z nią szkieletem pozaczaszkowym przedstawiciela Ankylosauridae. Wiersma i Irmis podkreślają kompletność czaszki, wśród znalezionego szkieletu pozaczaszkowego wymieniając: znaczną część kręgosłupa z prawie kompletnym synsakrum, buławę ogonową, szczątki kończyn oraz pancerza okrywającego za życia ciało zwierzęcia. Wiesma i Irmis wskazują, że odkryli najbardziej kompletny okaz Ankylosauridae z kredy górnej z kontynentu Laramidii. Akainacephalus zamieszkiwał południowe rejony Laramidii.
Wedle autorów rodzaju bogato ornamentowana czaszka Akainacephalus przypomina pod tym względem czaszki Nodocephalosaurus kirtlandensis czy też czaszki ankylozaurów azjatyckich, wśród których wymieniają Saichania chulsanensis, Pinacosaurus grangeri i Minotaurasaurus ramachandrani.
Koniec ogona Akainacephalus wieńczyła kostna buława. Buławy takie, zbudowane z zachodzących na siebie kręgów ogonowych i osteodermów, występowały również u innych przedstawicieli Ankylosauridae. Niewykluczone, że służyły one zwierzętom jako broń w walce. Dinozaury mogły wymachiwać ogonem, a siła uderzenia wieńczącej ogon dużej buławy, takiej jak u ankylozaura, była w stanie zmiażdżyć kość przeciwnika.
Jak inne ankylozaury, Akainacephalus odżywiał się pokarmem roślinnym.

context: Nozdrza ulokowane były bocznie, jak u nodocefalozaura czy ankylozaura. Małe, kształtu łzy, z przodu w ogóle nie były widoczne. Z przodu i od góry ograniczało je nadnosowe caputegulum, od strony dolnej zaś tomium kości przedszczękowej. Nie wyklucza się obecności otworów między nozdrzami, podobnych do opisywanych przez Maryańską u pinakozaura P. grangeri czy autorów opisu Minotaurosaurus. Przedstawiciele tych dwóch rodzajów mieli jednak znacznie większe nozdrza. Potężne nadoczodołowe masy kostne zostały przez autorów opisu Akainacephalus uznane za jedną z jego cech diagnostycznych. Sterczące bocznie nad oczodołami, tworzyły coś w rodzaju kostnego kołnierza. Migdałowaty kształt oczodołów wynikać może ze zniekształcenia znaleziska. Oczodoły ułożone są przednio-bocznie.
qas: question: Jakie inne rodzaje dinozaurów posiadały nozdrza rozmieszczone podobnie do tych Akainacephalusa?
answers: text: nodocefalozaura czy ankylozaura
answer_end: 69
generative_answer: nodocefalozaur czy ankylozaur

question: Jaki aspekt anatomii tego rodzaju dinozaura został dodany do listy jego cech diagnostycznych?
answers: text: Potężne nadoczodołowe masy kostne
answer_end: 498
generative_answer: Potężne nadoczodołowe masy kostne

question: Co mogło być przyczyną migdałowatego kształtu oczodołów Akainacephalusa?
answers: text: zniekształcenia znaleziska
answer_end: 736
generative_answer: zniekształcenie znaleziska

question: Czy osobniki z gatunku Minotaurosaurus miały mniejsze nozdrza niż Akainacephalus?
answers: text: Przedstawiciele tych dwóch rodzajów mieli jednak znacznie większe nozdrza
answer_end: 463
generative_answer: nie

question: Co ograniczało od dołu nozdrza Minotaurosaurusa?
plausible_answers: text: tomium kości przedszczękowej
answer_end: 233
generative_answer: tomium kości przedszczękowej