enelpol/poquad huggingface dataset:
Tramwaje w Kijowie

Tramwaje w Kijowie – system tramwajowy działający w stolicy Ukrainy, Kijowie. Łączna długość wszystkich linii tramwajowych o rozstawie 1524 mm wynosi 230,2 km. Sieć została uruchomiona 11 sierpnia 1891. 14 maja 1892 wyruszył w trasę pierwszy w ówczesnej Rosji tramwaj elektryczny. Czasy świetności kijowskich tramwajów to lata 1905–1913 oraz koniec lat 70. XX wieku. Ze względu na organizację przez Ukrainę Mistrzostw Europy w piłce nożnej w 2012 sieć oraz tabor były modernizowane. W 2019 z sieci tramwajowej w Kijowie skorzystało 96 531,6 tys. pasażerów.

context: Elektryfikacja tras tramwajowych w Kijowie rozpoczęła się 21 września 1891. Podczas elektryfikacji starej linii dobudowano nową od ulicy Michaiła Frunze do Placu Kontraktowego, która została przedłużona później do Placu Pocztowego. Pierwszy tramwaj elektryczny (podczas jazd próbnych) jeździł w Kijowie (i w Rosji) 14 maja 1892. Otwarcie tramwajów elektrycznych nastąpiło 1 czerwca?/ 13 czerwca 1892. Nowe wagony elektryczne, pochodzące z Bostonu, mogły zabrać na pokład 40 pasażerów, czyli prawie dwukrotnie więcej niż tramwaje konne. Zwiększenie pojemności wagonów umożliwiło poprawę wyników finansowych przedsiębiorstwa. Kolejne wagony były sprowadzane z Kolonii, Warszawy, Sankt-Petersburga i Norymbergi. Część taboru była produkowana we własnych warsztatach.
qas: question: Na jakiej trasie przebiegała nowopowstała linia tramwajowa?
answers: text: od ulicy Michaiła Frunze do Placu Kontraktowego
answer_end: 175
generative_answer: od ulicy Michaiła Frunze do Placu Kontraktowego

question: Skąd dotarły do Kijowa następne po tych z Bostonu wagony elektryczne?
answers: text: Kolonii, Warszawy, Sankt-Petersburga i Norymbergi
answer_end: 707
generative_answer: Kolonii, Warszawy, Sankt-Petersburga i Norymbergi

question: Co doprowadziło do polepszenia się osiągnięć finansowych przedsiębiorstwa?
answers: text: Zwiększenie pojemności wagonów
answer_end: 566
generative_answer: Zwiększenie pojemności wagonów

question: Czy wszystkie wagony były produkowane poza terytorium Rosji?
answers: text: Część taboru była produkowana we własnych warsztatach
answer_end: 762
generative_answer: nie

question: Kiedy przeprowadzono pierwszą jazdę próbną tramwajów konnych?
plausible_answers: text: 14 maja 1892
answer_end: 327
generative_answer: 14 maja 1892
Carska Droga

Carska Droga (Carski Trakt, Carska Szosa) – droga w województwie podlaskim, zaczynająca się w Mężeninie i biegnąca następnie w kierunku północnym i północno-wschodnim przez Strękową Górę, Osowiec, Goniądz, Dąbrowę Białostocką do granicy państwa i dalej do Grodna na Białorusi. Droga została zbudowana na przełomie XIX i XX wieku w celu połączenia carskich twierdz: Łomża, Osowiec i Grodno jako rokada.
Termin „Carska Droga” zwykle jednak używany jest w węższym znaczeniu – w odniesieniu do 33-km odcinka od mostu na Narwi w Strękowej Górze do skrzyżowania z drogą krajową nr 65 w miejscowości Osowiec-Twierdza.
Tutaj w większej części przebiega przez Biebrzański Park Narodowy lub po jego granicy – groblą wśród niedostępnych bagien oraz przez wydmy. Odcinek ten znany jest ze spotkań z łosiami.

context: Carska Droga pierwotnie znana była jako Droga Łomżyńska. Według niektórych źródeł tak nazywano fragment łączący wszystkie trzy twierdze (Grodno, Osowiec i Łomża). Perzyk stosuje ją jednak tylko do drogi łączącej twierdzę Osowiec z Łomżą, którą miejscowa ludność nazwała „Carską Drogą”. Również w opracowaniu Chmielkowa używana jest ona w odniesieniu do drogi biegnącej od Twierdzy Osowiec w kierunku południowym (ros. Ломжинское шоссе), natomiast w stosunku do bombardowanej za dnia przez Niemców drogi biegnącej w kierunku północno-wschodnim stosowana jest nazwa „droga na Grodno” (ros. шоссе на Гродно).
qas: question: Jakie twierdze łączy Droga Łomżyńska, według Perzyka?
answers: text: Osowiec z Łomżą
answer_end: 236
generative_answer: Osowiec z Łomżą

question: Jaka było pierwsze określenie używane w odniesieniu do Carskiej Drogi?
answers: text: Droga Łomżyńska
answer_end: 55
generative_answer: Droga Łomżyńska

question: W jakich zapiskach droga biegnąca w kierunku północno-wschodnim nazywana jest „drogą na Grodno”?
answers: text: opracowaniu Chmielkowa
answer_end: 318
generative_answer: opracowaniu Chmielkowa

question: Jakie twierdze łączy ta droga?
answers: text: Grodno, Osowiec i Łomża
answer_end: 160
generative_answer: Grodno, Osowiec i Łomża
Ulica Warszawska w Katowicach

Ulica Warszawska – jedna z najważniejszych ulic w Katowicach, w dzielnicy Śródmieście. W XIX wieku był to ważny trakt, prowadzący do Mysłowic. Współcześnie stanowi główny szlak pieszo-komunikacyjny ścisłej strefy centrum miasta.
Rozpoczyna swój bieg przy Rynku w centrum Katowic, biegnie obok starej zabudowy Śródmieścia, budynku dawnego Banku Spółek Zarobkowych z 1923, Ewangelickiego Kościoła Zmartwychwstania Pańskiego, budynku katowickiego oddziału NBP, Kościoła Mariackiego, krzyżuje się z ul. ks. Konstantego Damrota, ul. Górniczą i ul. Druckiego-Lubeckiego. Swój bieg kończy przy skrzyżowaniu z ul. Jerzego Dudy-Gracza, zmieniając nazwę na ul. 1 Maja.

context: W latach 60. i 70. XX wieku w związku z budową nowego dworca kolejowego wyburzono część zabudowy w kwartale ulic: 3 Maja, Warszawska, J. Słowackiego. Teatr Śląski w 1981 otworzył tu Scenę Kameralną (ul. Warszawska 2). W 2009 za około 30 mln złotych zmodernizowano torowisko; tory tramwajowe zostały zabudowane w betonowych płytach prefabrykowanych. Wykonano także kilkanaście przystanków tramwajowych z peronami o szerokości jednego pasa ruchu (ograniczono tym samym jezdnię dla samochodów). Wszystkie przystanki wyposażono w nowe wiaty i zabezpieczono je barierami, chroniącymi pieszych od strony jezdni przed ochlapaniem przez przejeżdżające samochody.
qas: question: Z jakiego powodu zniszczono niektóre budynki przy ulicy Warszawskiej w latach 60. i 70. XX wieku?
answers: text: budową nowego dworca kolejowego
answer_end: 71
generative_answer: budowa dworca kolejowego

question: Co mieściło się przy ulicy Warszawskiej 2 w 1981 roku?
answers: text: Teatr Śląski
answer_end: 162
generative_answer: Teatr Śląski

question: Jaką techniką zmodernizowano tory tramwajowe ul. Warszawskiej w 2009 roku?
answers: text: zabudowane w betonowych płytach prefabrykowanych
answer_end: 347
generative_answer: zabudowanie w betonowych płytach prefabrykowanych

question: Na jaką kwotę szacuje się wartość remontu torowiska z 2009 roku?
answers: text: 30 mln złotych
answer_end: 248
generative_answer: 30 milionów złotych

question: Jaka była konsekwencja postawienia przystanków tramwajowych przy ul. Warszawskiej?
answers: text: ograniczono tym samym jezdnię dla samochodów
answer_end: 489
generative_answer: ograniczenie jezdni dla samochodów
Stanisław Michalkiewicz

Stanisław Andrzej Michalkiewicz (ur. 8 listopada 1947 w Lublinie) – polski prawnik, nauczyciel akademicki, eseista, publicysta, polityk i pisarz. Współzałożyciel i w latach 1997–1999 prezes Unii Polityki Realnej.
Wykładowca w Wyższej Szkole Stosunków Międzynarodowych i Amerykanistyki w Warszawie oraz Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu.

context: W latach 1997–1999 pełnił funkcję prezesa, a 2004–2005 wiceprezesa Unii Polityki Realnej. W tym czasie zadeklarował się jako konserwatywny liberał. Z ramienia UPR kandydował bez powodzenia w 1991, 1993 i w 1997 do Sejmu, w 2001 do Senatu i w 2004 do Parlamentu Europejskiego. W 2005 ponownie bezowocnie ubiegał się o mandat senatora, kandydując jako bezpartyjny reprezentant Ligi Polskich Rodzin. Po wyborach powrócił do UPR. W październiku 2009 wystąpił z tej partii (po kongresie, na którym z członkostwa zrezygnował Janusz Korwin-Mikke). Podjął współpracę z Wolnością i Praworządnością, a następnie z Kongresem Nowej Prawicy. W 2011 został członkiem honorowym Stowarzyszenia KoLiber. W kwietniu 2019 skierował list do uczestników kongresu komitetu wyborczego (od lipca 2019 funkcjonującego jako federacyjna partia polityczna) Konfederacja KORWiN Braun Liroy Narodowcy wyrażającego poparcie dla tego ugrupowania politycznego przed odbywającymi się w tym samym roku wyborami do Parlamentu Europejskiego.
qas: question: Jakie stanowisko zajmował między 2004 a 2005 rokiem?
answers: text: wiceprezesa Unii Polityki Realnej
answer_end: 88
generative_answer: wiceprezesa Unii Polityki Realnej

question: W jakich latach startował bezskutecznie w wyborach z ramienia Unii Polityki Realnej?
answers: text: w 1991, 1993 i w 1997 do Sejmu, w 2001 do Senatu i w 2004 do Parlamentu Europejskiego
answer_end: 274
generative_answer: w 1991, 1993 i w 1997 do Sejmu, w 2001 do Senatu i w 2004 do Parlamentu Europejskiego

question: Z jakim ugrupowaniem politycznym związał się po ostatecznym opuszczeniu UPR?
answers: text: Wolnością i Praworządnością
answer_end: 588
generative_answer: Wolnością i Praworządnością

question: Jakie ugrupowanie uznało go członkiem honorowym w 2011 roku?
answers: text: Stowarzyszenia KoLiber
answer_end: 685
generative_answer: Stowarzyszenie KoLiber

question: Do komitetu wyborczego jakiego ugrupowania napisał list, który potępiał działania jego członków?
plausible_answers: text: Konfederacja KORWiN Braun Liroy Narodowcy
answer_end: 870
generative_answer: Konfederacja KORWiN Braun Liroy Narodowcy
Ulica Wojciecha Bogusławskiego we Wrocławiu

Ulica Wojciecha Bogusławskiego – ulica położona we Wrocławiu, łącząca ulicę Tadeusza Zielińskiego z ulicą Stawową, na osiedlu Przedmieście Świdnickie w dawnej dzielnicy Stare Miasto. Ulica ma 696 m długości. Charakterystyczną cechą tej ulicy jest jej przebieg wzdłuż nasypu i estakady kolejowej biegnącej ze stacji Wrocław Główny w kierunku zachodnim. Z tego względu, pierzeję południową ulicy stanowią w całości budowle kolejowe, a wszystkie budynki i inne obiekty przy tej ulicy znajdują się po stronie północnej. Znajdują się tu między innymi budynki Teatru Polskiego ze sceną imienia Jerzego Grzegorzewskiego, zespół budynków Urzędu Miejskiego Wrocławia, obejmujący między innymi zabytkowy dawny dom towarowy, oraz zabytkowy zespół budynków Teatru Muzycznego „Capitol”. Pod estakadą kolejową po stronie południowej znajdują się obiekty usługowo-handlowe.

context: Do ulicy Wojciecha Bogusławskiego przypisana jest droga gminna nr 104984D o długości 696 m (numer ewidencyjny drogi G1049840264011), klasy dojazdowej. Do ulicy przypisana jest także droga wewnętrzna o długości 44 m i działka pod rezerwę, obie w rejonie Zaułku Wolskiego i ulicy Komandorskiej. Na odcinku ulicy od ulicy Tadeusza Zielińskiego do ulicy Świdnickiej jezdnia posiada nawierzchnię z masy bitumicznej, a na odcinku ulicy od ulicy Świdnickiej do ulicy Stawowej z granitowej kostki brukowej (z wyjątkiem krótkich odcinków na początku i końcu drogi). Wzdłuż całej ulicy wyznaczono kontraruch rowerowy, a droga ta powiązana jest ze ścieżkami rowerowymi i kontrpasami wyznaczonymi wzdłuż ulic: Tadeusza Zielińskiego, Gabrieli Zapolskiej, przez przejazd bramowy pod budynkiem urzędu miejskiego przy ulicy Wojciecha Bogusławskiego 8-10, Świdnickiej i Powstańców Śląskich oraz Stawowej i Borowskiej.
qas: question: Jaki numer ewidencyjny jest przypisany do ulicy Bousławskiego we Wrocławiu?
answers: text: G1049840264011
answer_end: 130
generative_answer: G1049840264011

question: Na jakim odcinku ulicy Bogusławskiego we Wrocławiu powierzchnia drogi jest zrobiona z masy bitumicznej?
answers: text: od ulicy Tadeusza Zielińskiego do ulicy Świdnickiej
answer_end: 361
generative_answer: od ulicy Tadeusza Zielińskiego do ulicy Świdnickiej

question: Ile wynosi długość ulicy Bogusławskiego we Wrocławiu?
answers: text: 696 m
answer_end: 90
generative_answer: 696 m

question: Przy jakiej ulicy mieści się urząd miejski we Wrocławiu?
answers: text: ulicy Wojciecha Bogusławskiego
answer_end: 832
generative_answer: ulicy Wojciecha Bogusławskiego

question: Z jakiego materiału wykonana jest kostka brukowa przy ulicy Komandorskiej we Wrocławiu?
plausible_answers: text: granitowej
answer_end: 481
generative_answer: granitowej
Tężec

Tężec (łac. tetanus) – ostra i ciężka choroba przyranna zwierząt . Jest on chorobą zakaźną (wywoływana przez bakteryjny czynnik zakaźny), ale nie zaraźliwą, ponieważ jej przyczyną są egzotoksyny (o charakterze neurotoksyn) wytwarzane przez bakterię laseczkę tężca (Clostridium tetani).
Tężec występuje na całym świecie. Zwierzęciem najczęściej zapadającym na tężec jest koń, który jest też naturalnym nosicielem tejże choroby. Inne zwierzęta, jak choćby psy, koty, bydło i świnie są mniej wrażliwe. Natomiast ptaki są odporne. Bardzo podatny jest człowiek.
Tężec w krajach rozwiniętych jest rzadko występującą chorobą. W Polsce w 1999 roku zarejestrowano 21, a w 2000 – 14 zachorowań.

context: Tetanospazmina jest neurotoksyną atakującą komórki nerwowe. Wiążąc się z obwodowym neuronem ruchowym, wnika do aksonu i stąd przenosi się do komórek nerwowych pnia mózgu i rdzenia kręgowego. Tetanospazmina wędruje następnie przez synapsę do zakończenia presynaptycznego, gdzie blokuje uwalnianie inhibitorów neuroprzekaźnikowych (glicyna i kwas gamma-aminomasłowy), co powoduje blokowanie fizjologicznych procesów hamowania i prowadzi do stałego nadmiernego pobudzenia neuronów ruchowych, które z kolei wywołuje wzmożone napięcie i napady prężeń (skurczów) mięśni szkieletowych.
qas: question: W jaki sposób ta toksyna dostaje się do nerwów pnia mózgu?
answers: text: Wiążąc się z obwodowym neuronem ruchowym, wnika do aksonu i stąd przenosi się do komórek nerwowych pnia mózgu
answer_end: 169
generative_answer: Wiążąc się z obwodowym neuronem ruchowym, wnika do aksonu i stąd przenosi się do komórek nerwowych pnia mózgu

question: Jaki rodzaj komórek atakuje ta toksyna?
answers: text: nerwowe
answer_end: 58
generative_answer: nerwowe

question: Jakie działanie wykazuje ta toksyna w zakończeniu presynaptycznym?
answers: text: blokuje uwalnianie inhibitorów neuroprzekaźnikowych
answer_end: 328
generative_answer: blokuje uwalnianie inhibitorów neuroprzekaźnikowych

question: Jakie cząsteczki zaliczają się do inhibitorów neuroprzekaźnikowych?
answers: text: glicyna i kwas gamma-aminomasłowy
answer_end: 363
generative_answer: glicyna i kwas gamma-aminomasłowy

question: Czym skutkuje zablokowanie inhibitorów neuroprzekaźnikowych przez tę toksynę?
answers: text: powoduje blokowanie fizjologicznych procesów hamowania i prowadzi do stałego nadmiernego pobudzenia neuronów ruchowych, które z kolei wywołuje wzmożone napięcie i napady prężeń (skurczów) mięśni szkieletowych
answer_end: 577
generative_answer: powoduje blokowanie fizjologicznych procesów hamowania i prowadzi do stałego nadmiernego pobudzenia neuronów ruchowych, które z kolei wywołuje wzmożone napięcie i napady prężeń (skurczów) mięśni szkieletowych
Golec uOrkiestra

Golec uOrkiestra – polski zespół muzyczny, łączący tradycyjne, etniczne brzmienia muzyki łuku Karpat z wieloma gatunkami muzycznymi z pogranicza popu, muzyki alternatywnej, rock’n’rolla, rhythm and bluesa oraz muzyki jazzowej. Został założony w 1998 przez braci bliźniaków, Pawła i Łukasza Golców oraz Edytę Golec (żonę Łukasza) z domu Mędrzak. Nazwa grupy nawiązuje do pisowni gwarowej („u” przed wyrazem „orkiestra”).
Zespół wylansował przeboje, takie jak: „Szarpany”, „Lornetka”, „Crazy Is My Life”, „Słodycze”, „Pędzą konie”, „Nie ma nic”, „Kto się ceni”, „Bo lato rozpala”, „Pomarańcza", „Życie jest muzyką", „Młody maj”, „Ściernisco”, czy „Górą Ty”, a także skomponował i napisał utwór „Leć muzyczko” dedykowany papieżowi Janowi Pawłowi II.
Podczas kilkunastoletniej działalności zagrał ponad 1,5 tys. koncertów w Polsce i za granicą, odwiedzając m.in. Stany Zjednoczone, Węgry, Grecję, Wielką Brytanię, Watykan, Kanadę, Austrię, Belgię, Hiszpanię, Czechy, Niemcy, Ukrainę, Litwę czy Serbię.

context: W 2009 ukazał się kolejny album studyjny zespołu, zatytułowany Golec uOrkiestra 5, a także pierwsze DVD koncertowe, pt. Kolędy i Pastorałki, zawierające zapis koncertu zarejestrowanego w grudniu 2008 w kościele Matki Boskiej Bolesnej w Mariańskim Porzeczu. Produkcja została wzbogacona o liczne materiały dodatkowe, ukazujące m.in. pracę w studiu Golec Fabryki. W 2009 z okazji swojego dziesięciolecia zespół zagrał jubileuszowy, 1000. koncert podczas Sopot Trendy Festiwal. Wydarzenie to emitowała telewizja Polsat, gościnnie wystąpili w nim m.in.: Maryla Rodowicz, Halina Młynkowa, Michał Urbaniak i Szymon Wydra, a całości towarzyszyła Bałtycka Orkiestra Kameralna pod batutą Tomasza Szymusia.
qas: question: Jak nazywało się ich debiutanckie DVD koncertowe?
answers: text: Kolędy i Pastorałki
answer_end: 139
generative_answer: Kolędy i Pastorałki

question: Gdzie odbył się koncert wydany w formie DVD?
answers: text: w kościele Matki Boskiej Bolesnej w Mariańskim Porzeczu
answer_end: 255
generative_answer: w kościele Matki Boskiej Bolesnej w Mariańskim Porzeczu

question: Na jakim festiwalu zagrali swój dziesiąty koncert?
plausible_answers: text: Sopot Trendy Festiwal
answer_end: 473
generative_answer: Sopot Trendy Festiwal

question: Kto dyrygował orkiestrą, która zagrała podczas Sopot Trendy Festiwal?
answers: text: Tomasza Szymusia
answer_end: 695
generative_answer: Tomasz Szymuś

question: Na jakim kanale można było śledzić transmisję jubileuszowego koncertu zespołu?
answers: text: Polsat
answer_end: 515
generative_answer: Polsat
Opactwo Cystersów w Sulejowie


Zespół klasztorny opactwa cysterskiego w Sulejowie – położony w Podklasztorzu (obecnie dzielnica Sulejowa) jeden z najlepiej zachowanych zespołów cysterskich w Polsce, będący zabytkiem architektury romańskiej. 22 października 2012 roku obiekt został wpisany na listę Pomników historii.
Najistotniejszymi zachowanymi jego elementami są:

context: W krużganku i kapitularzu jest urządzone niewielkie muzeum z wystawą o historii opactwa. Pokazane są niektóre zachowane sprzęty i szaty liturgiczne, obrazy (m.in. przedstawiający przybycie do klasztoru opata Schenkinga), gotycki ołtarzyk i znaleziska z badań archeologicznych. Najcenniejszym eksponatem jest niewielki ołtarz Trójcy Świętej w typie Tronu Łaski z pochodzącymi z I połowy XVI wieku gotyckimi postaciami Boga Ojca i klęczącego biskupa. Brakujący krucyfiks w XIX wieku zastąpiono współczesnym hebanowym.
qas: question: Gdzie znajduje się muzeum historii opactwa cysterskiego w Sulejowie?
answers: text: krużganku i kapitularzu
answer_end: 25
generative_answer: W krużganku i kapitularzu

question: Z jakiego okresu pochodzi ołtarzyk przechowywany w muzeum historii opactwa w Sulejowie?
answers: text: gotycki
answer_end: 228
generative_answer: Gotyku

question: Z jakiego drewna zrobiony jest krzyż dodany w XIX wieku do ołtarza Trójcy Świętej w zgromadzeniu cysterskim w Sulejowie?
answers: text: hebanowym
answer_end: 514
generative_answer: Hebanowego

question: W jakiej pozycji został uwieczniony biskup na ołtarzu Trójcy Świętej w zespole klasztornym w Sulejowie?
answers: text: klęczącego
answer_end: 439
generative_answer: Klęczącej

question: Jakich rozmiarów jest Tron Łaski?
plausible_answers: text: niewielki
answer_end: 317
generative_answer: niewielki
Władysław Pieńkowski (urzędnik)

Władysław Pieńkowski (ur. 23 kwietnia 1846 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 5 lipca 1919 w Warszawie) − burmistrz Radomska w latach 1874–1878, prezydent Zgierza w latach 1878–1882 oraz prezydent Łodzi w latach 1882–1914.

context: Szybki rozwój Łodzi – na lata 1870–1900 przypadł okres najintensywniejszej w dziejach rozbudowy łódzkiego przemysłu – następował jednak przede wszystkim dzięki inicjatywie działających w niej przedsiębiorców, zaś tylko w niewielkim stopniu był zasługą prezydenta miasta, którego rządy określano nawet mianem dyktatury. Władysław Pieńkowski z wielką niechęcią godził się na wydatki z kasy miejskiej na cele związane z rozwojem miasta, mimo że niejednokrotnie fundusze do dyspozycji sięgały kwoty 1,5 mln rubli. Ze środków tych finansowano więc jedynie zaspokojenie szczególnie niezbędnych potrzeb miejskich, zaś większość pieniędzy Pieńkowski traktował jako rezerwę, głównie na potrzeby wojska. Skorzystał z niej np. w okresie rewolucji 1905 roku, gdy tymczasowy naczelnik wojenny Łodzi – generał gubernator Nikołaj Kaznakow – przystąpił do tłumienia ruchu rewolucyjnego. W 1909 roku nie wydał natomiast zgody (uzasadniając swą decyzję brakiem pieniędzy) na sfinansowanie z budżetu miasta wykupu terenów przy dawnej „Leśniczówce” Milscha, co zablokowało możliwość przedłużenia linii tramwajowej ulicą Milsza (ob. ul. Kopernika) z centrum Łodzi do otwartego 6 lat wcześniej dworca kolejowego Łódź Kaliska. Mimo istniejącej od ponad 10 lat sieci tramwajowej, dworzec nadal pozostawał odcięty od reszty miasta (linię przedłużono dopiero w październiku 1913 roku).
qas: question: Jak określano rządy prezydenta Pieńkowskiego?
answers: text: dyktatury
answer_end: 317
generative_answer: Dyktaturą

question: Na jaki cel przeznaczana była rezerwa pieniędzy miasta Łodzi w latach 1870-1900?
answers: text: na potrzeby wojska
answer_end: 692
generative_answer: Na potrzeby wojska

question: Kto pełnił rolę rosyjskiego dowódcy powołanego do stłumienia rewolty w 1905 roku w Łodzi?
answers: text: Nikołaj Kaznakow
answer_end: 823
generative_answer: Nikołaj Kaznakow

question: W którym roku doprowadzono linię tramwajową do dworca Łódź Kaliska?
answers: text: 1913
answer_end: 1352
generative_answer: 1913

question: Jakim całkowitym budżetem dysponował prezydent Pieńkowski?
plausible_answers: text: 1,5 mln rubli
answer_end: 508
generative_answer: 1,5 mln rubli
Luis Ernesto Tapia

Luis Ernesto „Cascarita” Tapia Pérez (ur. 21 października 1944 w mieście Panama) – panamski piłkarz występujący na pozycji napastnika, reprezentant kraju. Jest uznawany za jednego z najlepszych piłkarzy w historii Panamy i legendę panamskiego futbolu. Nazywany „Pelé Ameryki Centralnej”.
W latach 1959–1981 występował w klubach z Panamy, Salwadoru i Gwatemali. Najbardziej kojarzony jest z Alianza FC, w którym spędził siedem sezonów i jest uznawany za klubową legendę. Zdobył z nim dwa mistrzostwa Salwadoru (1965/1966, 1966/1967), wygrał Ligę Mistrzów CONCACAF (1967) oraz trzykrotnie został królem strzelców ligi salwadorskiej (1964/1965, 1965/1966, 1966/1967). Był gwiazdą Alianzy, która cieszyła się w tamtym czasie opinią czołowej drużyny kontynentu i określano ją przydomkiem „Biała Orkiestra”. Podczas swojej kariery zdobył 269 ligowych goli.
W reprezentacji Panamy w latach 1963–1976 rozegrał 21 oficjalnych meczów i strzelił dwa gole. W 1963 roku wziął udział w pierwszych mistrzostwach CONCACAF. W 1976 roku w meczu z Kostaryką (3:2) został autorem pierwszej bramki strzelonej przez Panamę w eliminacjach do mistrzostw świata. Był wówczas jedynym zawodowym piłkarzem swojej reprezentacji.

context: W marcu 1968 Tapia wygrał z Alianzą kontynentalne rozgrywki Pucharu Mistrzów CONCACAF. W trójmeczu finałowym z antylskim Jong Colombia wpisał się na listę strzelców trzy razy – zdobył gola w drugim meczu (3:0) i dwa gole w trzecim (5:3). Alianza została wówczas pierwszym klubem z Salwadoru, który wygrał Puchar Mistrzów. Czasy, w których Tapia występował w Alianzie, nazywane są „złotą epoką” salwadorskiej piłki nożnej; zarówno tamtejsze kluby, jak i reprezentacja (po raz pierwszy w historii awansowała na mistrzostwa świata) zaliczały się do wiodących w Ameryce Centralnej.
qas: question: W jakich rozgrywkach zwyciężył Tapia w 1968 roku?
answers: text: Pucharu Mistrzów CONCACAF
answer_end: 85
generative_answer: Pucharu Mistrzów CONCACAF

question: Ilukrotnie znalazł się na liście strzelców z antylskim Jong Colombia?
answers: text: trzy razy
answer_end: 174
generative_answer: trzykrotnie

question: Z kim podczas Pucharu Mistrzów CONCACAF mierzył się Tapia?
plausible_answers: text: Alianzą
answer_end: 35
generative_answer: Alianzą

question: Jaki okres nosi miano „złotej epoki” salwadorskiej piłki nożnej?
answers: text: Czasy, w których Tapia występował w Alianzie
answer_end: 366
generative_answer: Czasy, w których Tapia występował w Alianzie

question: Czy reprezentacja Salwadoru zwyciężyła w mistrzostwach świata 1968 roku?
answers: text: awansowała na mistrzostwa świata
answer_end: 527
generative_answer: nie