Jürgen Koppelin (NA), 2004-06-17:
Leeve Herr Vörsitter! Leeve Fruunslüüd! Leeve

Mannslüüd! Dat kümmt nich oft vör, dat en wie ik von
de Opposition wat von de Regierung laben deit,

({0})

aver de Unnerichtung von de Regierung över de Minnerheitenspraken is en gode Bericht, wat dor op en Dutt
sammelt worrn is. Dat mutt man respektieren; dor mutt
man seggen, dat is eenwandfrie.

({1})

Wat besonners goot is, dat wi ok mol erfohrn doot,
wat dat so all an Aktivitäten in de Länders un in Organisationen geven deit, un ok doröver wat erfohren doot, wo
uns nedderdüütsche Sprok noch snackt ward. Dat is
goot, dat wi den Bericht kriegt hebben. Denn wie hett
Klaus Groth al schreben: „Min Modersprok, wie klingst
Du schöön, wi bis Du mi vertrut.“ Un dat dat wedder
ward, dat uns plattdüütsche Modersprok nich nur von
Oma un Opa snackt ward, sönnern ok uns jung Lüüd
wedder vertrut ward, dor mööt wi uns drum kümmern.

({2})

Wi beklogt in disse Tied oft de aggressive Spraak von
uns junge Lüüd. Wenn de all platt snacken wörn, denn
glööv ik, denn geev dat keen Aggressivität mehr oder
veel weniger bi de jungen Lüüd.

De meisten, de platt snacken doon, kennt dat ja: Dor
kümmt mol en Striet un de een seggt to’n annern:
Mensch, klei mi an Mors! Denn seggt de anner: Du mi
ok! Aver dorför gifft dat kein an’t Muul. Dor verträgt de
sik ganz schnell wedder.

In acht Bunnesländer köönt Minschen Platt snacken.
Wenn dat so is, denn is dat goot un mutt pleegt warn.
Bi disse Gelegenheit mutt ik ok noch wat los warn:
De hütige Debatt in uns Parlament is keen Utspraak över
„Mundartsprachen“, wie uns Öllersrat meent,

({3})

sonnern hier geiht dat um de Pleeg un Förderung von
Minnerheitenspraken. Dat is en gewaltigen Unnerschied,
ob dat „Mundartsprachen“ oder Minnerheitenspraken
sind.

({4})

Ik will hüüt bi disse Utspraak nich kriteseren, sonnern
ik denk, wi schullen hier ok mal laben: to’n Bispeel al de
Vereene, wo bi uns im Norden noch platt snackt ward,
wo de Vörstand platt snackt un wo manch Versammlung
op Platt afholen ward.

Ik will ok mal doran erinnern, dat ik so manch Gemeendeversammlung kenn, wo ok platt snackt ward.
Den groten Bebuungsplan kannst du beter begriepen,
wenn du dat op Platt besnacken deist. Mi wär’s bloot
leev, wenn ok de Architekt von de Bebuungsplan platt
snaken kun. Denn künnt man ok beter begriepen, watt he
egentlich will. Also, wenn du bi uns in de Dörp en Geschäft moken wüllst, denn bist du goot beroten, wenn du
platt snacken deist. Wer da uut Süüddüütschland to uns
kommen deit, de soll vörher mal en beten Platt lernen. Ik
glööv, denn kann he ok beter Geschäfte moken.

({5})

Ik will bi disse Gelegenheit noch wat anners seggen,
wat ik utsproken goot find: Dat is, dat manchen Paster
wedder anfangt, sien Goddesdeenst op Platt aftohollen.

({6})

Lüüd, jüm glöövt gor nich, wenn jüm dat ni sülben
miterleevt hebbt. Denn is de Kark mal wedder richtig
vull. Un ik find ok goot, dat wi nu ok in de meisten Karken plattdüütsche Gesangböker hebbt un de WachholtzVerlag ut Niemünster in Dezember von dat letzte Johr ok
dat „Ne’e Testament“ in Plattdüütsch rutbrocht hett. Dat
is ok wat, wo ik glööv, dat wi dat mal laben schüllt.

Ik glööv, tosamen köönt wi noch bannig veel för uns
plattdüütsche Sprok moken. Rainder Steenblock hett ok
wat dorvon ansproken. So wünsch ik mi mehr Plattdüütsch in uns Klönkassen un in Televischen, denn de
Öffentlich-Rechtlichen hebbt mit dat Betohlen von de
Gebühren ok en Kulturopdrag.