Lisa Peters (NA), 1994-01-14:
Herr Präsident! Min leeve Mannslüüd un Froonslüüd! Hüüt snackt wi platt, un ick will ok fast alles op platt seggen. Ick nehm an, Frau Blank, Se nehm mi dat nich ganz so üvel.
Wenn mi dat hüüt vör dree Johr einer vertelt har, dat ick noch mal de Gelegenheit har, in Düütschen Bundesdag so ganz offiziell platt snacken to können, un mi de Präsident ok noch offiziell dat Wurt erdeelt, denn har ick dacht, dat is jo gor nich möglich. Da har ick echt jede Wett gegen holn.
Nu is dat sowiet. De Bundesregierung het uns Grode Anfrog to de Sok von dat Plattdüütsche beantwurt. Un stellt Jo vör, uns so wichtigen Geschäftsführers - se speelen een ganz grode Rull hier in Bonn; hebb ick ja schnell markt ({0})
- jo, do mutt man sick god mit holn - hebbt uns sogor ganze dreeviertel Stunn geben, mihr nich. Deshalb mutt ick jetzt een beten schneller snacken.
Uns Kollegen un ok de Froonslüüd hier in Bundes-dag mutt ick dorümm um „mildernde Umständ" bitten - Frau Blank, dat hebb ick all extra don -, dat Ji mi viellicht nich immer verstohn. Ober dat is gor nich so slecht; denn dat, wat man nich verstohn deit, doför mutt man sick nich rechtfertigen. So is dat eenfach.
({1})
Plattdüütsch - oder Nedderdüütsch, wi dat so ganz offiziell heet - is mien Muttersprok. Ick denk meistens plattdüütsch, to Huus snackt wi platt. Un hier in Bonn muss ick mi dat nich mol afgewöhnen. Hier snack ick ok mit all de, de ick so kenn, platt.
Nu wür jo ganz schnell klor - dat hebbt einige vorher seggt -, dat se sick in de Europäische Gemeinschaft - hüüt heet dat jo EU - öber de Sproken ünnerholn harn, un se harm wat ganz Fastes afmokt. Se wulln de Regional- und Minderheitensproken besonders schützen. In März 1988 hätt de Ständige Konferenz de Europäische Charta för de Regional-und Minderheitensproken besloten. Dor heet dat in de Präambel, de Vörspann - dat mutt ick op hochdüütsch seggen, weil dat so scheun is; mol seihe, ob ick dat richtig afliest krieg -:
({2})
In Anbetracht dessen, daß das Recht der Bevölkerung, sich in ihrem privaten und gesellschaftli17588 
chen Leben in ihren Regional- und Minderheitensprachen auszudrücken, ein unantastbares Recht in Übereinstimmung mit den in der Internationalen Vereinbarung der Vereinten Nationen über die bürgerlichen und politischen Rechte, in der Konvention zum Schutze der Menschenrechte und Grundfreiheiten des Europarats sowie in der Schlußakte der Konferenz für Sicherheit und Zusammenarbeit in Europa enthaltenen Grundsätze darstellt ...
Ich glaube, das ist wichtig für alle hochdeutsch Sprechenden. Carl Ewen har dat eben all erwähnt.
({3})
Mi dücht eenfach, beter kann man dat öberhaupt nich seggen. Dat mutt man nich unbedingt in Hochdüütsch öbersetten, hebb ick ober doon.
De Hochdüütschen, de hier im Sool sitt, de brukt öberhaupt keen Angst hebben, dat wi se irgendwie verdrängt. Deshalb könnt de Mannslüüd und de Froonslüüd, de in Sool sund - ober hüüt sind nich ganz so veel dovon hier -, ihren Dialekt ruhig wedder snacken. Un de ut de Freistooten könnt hier auch wedder ganz selbstbewußt sitten.
Uns Bundesregeerung wür sick tämlich schnell mit den Regeerungen ut Schleswig-Hulsteen und Brannenborg eenig: Friesisch, Dänisch und Sorbisch schull in de Charta, Deel III, anmellt warn. Ober Plattdüütsch? Nee. Is dat öberhaupt een Sprok?, hebbt se seggt. Hier müssen wi erst Bewiese söken, Frünn gewinnen un düchtig bohrn. Dat hebbt wi jo ok schafft.
Dat Godachten von Professor Menke seggt ganz klor, Plattdüütsch is een eegene Sprok. Dor bit keen Muus een Foden af. Dat is eenfach so.
({4})
8 bis 10 Millionen Minschen snackt platt. Dormit is dat 'n Regionalsprok, wi de Charta dat vörschrifft. Deshalb mutt uns Bundesregeerung nich op de Minnerheiten rumhaun. Dat is wat von güstern.
Mit uns Kollegen und Kolleginnen köm wi ok schnell to Putt. Ruckzuck harm wi de ganzen Ünnerschriften hebbt. Dormit stünn de Grode Anfrog. Een „Grode" müß dat schon ween, sonst harm wi hier hüüt nich doröber snacken kunnt. Een Lütte Anfrog, de wür all längst irgendwo in de Akten verschwunden.
({5})
In all de Bundeslänner, wo platt snackt ward, harm wi schnell Frünn funnen. Ok de Landdagsfrakschonen in de Flächenlänner hebbt uns düchtig Kolben. Se hebbt Andräg stellt, se hebbt ganz dumm frogt - ick frei mi, dat hier hüüt so veel ut de Länner sitt -, un se hebbt dat op denn Punkt bröcht. Un erst de eenfachen Lüüd öberall in Lann - dat is hier seggt worn -, de hebbt seggt: Plattdüütsch mutt blieben, un wi stoht dorto. Dat mutt erholn warn.
Se hebbt an de Ministerpräsidenten schreeben. Ick hebb mi seggen loten: Schröder in Hannober hett sick noch een por Waschkörb köpen muss, domit he öberhaupt de veelen Breef irgendwo opbewohrn kunnt. Sonst war he domit gor nich klorkömmt.
Doför möcht ick mi öberhaupt bedanken: bie de veelen Minschen, de uns eenfach schrieven hebbt.
({6})
Dat zeigt mol, dat disse Scheune, warme Sprok bi de Minschen in Norddüütschland een ganz Broten Wert hett.
Plattdüütsch, domit kannst fast allns seggen, wat du denkst. Du kannst de Minschen ganz schlecht beleidigen.
({7})
- Is so. - Ok wenn du dat ganz düütlich seggst, denn is dat noch immer so. Un weil dat ok so blieven schull, deshalb meinen wi, dat „uns Sprok" in de Europäische Charta, Deel III, opnohm warn mutt. Do givt dat nix anners. Hier geiht dat nur noch grode ut, un do sund wi uns ok alle einig.
In Deel III hebbt se ganz veel rinschreben. Bestimmungen nennt se dat. 35 mußt du dorvon inholn - ick meen de Länner. Alle twee Johr möt se sick in Europarot melln, een richtigen Bericht afgeben, dormit dat ok alles nich vergeten ward.
Mien Heimatland Nedersachsen kann dat, seggt uns toständige Ministerin. Un Heide Simonis - dat is all seggt worn - in Hulsteen hett ok all afnickt un will tostimmen. De Bürgermeister in Hamborg meent, he kann dor nich so ganz mitholn. 31 Punkte, de kriegt he ok tosamen. Ober - so hett he seggt; mien Vörredner hett dat ok all seggt - wenn de Flächenstooten dat meent, dann mokt wi dat mit.