Enkele jaren geleden heb ik besloten om in geval van nood de onderlinge/bijzondere hospitalisatieverzekering van Swiss Life af te sluiten, die dus uitsluitend tot doel heeft tussen te komen in geval van ziekenhuisopname. Ik heb ze nooit om een ​​cent gevraagd. Ik heb nog nooit een betalingsachterstand gehad. Ik ben altijd op de hoogte geweest van mijn betalingen. Ik ben, wat men noemt, een serieus persoon. En in februari 2016 brak het moment aan waarop ik helaas Swiss Life eindelijk nodig had (neurologische ziekte; moet met spoed in het ziekenhuis worden opgenomen). Ik werd voor het eerst gedurende 25 dagen in het ziekenhuis opgenomen. Gezien de ernst van de toestand waarin ik verkeerde, kon ik niet alles regelen wat administratief/wederzijds/... is (en zelfs vóór de ziekte leed ik al aan een handicap waardoor ik niet kon bellen, dus in ik zou ze in ieder geval niet zelf kunnen bellen). Het was dan ook mijn moeder die er vanaf het begin voor zorgde om telefonisch contact op te nemen met Swiss Life, om na te gaan wat er (naast mijn ziekenfonds) wel of niet gedekt kon worden, zoals bijvoorbeeld begeleidende maaltijden. , enzovoort. Ik kon me geruststellen door de bevestiging dat de paar dingen waar ik om vroeg goed werden geregeld door Swiss Life (wat tweemaal telefonisch werd bevestigd door twee verschillende adviseurs!). Waarom zou ik achterdochtig moeten zijn? Waarom zou u immers het woord van Swiss Life-adviseurs in twijfel trekken? Mensen die constant kritiek hebben op verzekeringen moeten mensen zijn die slechte betalers zijn, hield ik mezelf naïef voor. Het volstaat te zeggen dat ik op dat moment serieuzere dingen in gedachten had... Deze eerste ziekenhuisopname eindigde. Drie weken na mijn thuiskomst ontving ik een brief van Swiss Life ... waarin stond dat de steun was geweigerd. Dit is voor mij een aanzienlijk bedrag (enkele honderden euro's), zeker gezien mijn handicap. Een som geld die me in een zeer delicate positie brengt. Alleen omdat ik vertrouwde op wat de mensen die bij Swiss Life werken zeiden. Geschokt vroeg ik mijn moeder om meteen Swiss Life te bellen omdat ik dacht dat ik een fout had gemaakt. En daar natuurlijk elk ander discours, heel gesloten, grofweg "je had geen recht, wat je ook zegt, het is niet onderhandelbaar, ze krijgt niets", als Swiss Life vanaf het begin heel eenvoudig had gezegd , "nee, je hebt geen recht op dit of dat", hadden we anders kunnen doen. Maar nee... Het volstaat te zeggen dat ik na 5 jaar mijn premie te hebben betaald zonder iets te vragen (bijna 1000 euro als geschenk aan Swiss Life, toch) nu geruïneerd ben (in elke zin van het woord) door de totale gebrek aan ernst en eerlijkheid van de kant van deze verzekeraar. Dus bedankt Swiss Life. Goed werk...