IN DIE HOOGSTE HOF VAN APPèL
VAN SUID AFRIKA
SAAKNOMMER:  422/97
Insake
LIBERTY LIFE ASSOCIATION OF AFRICA LIMITED
Appellant
en
P J de WAAL NO
J G ROUX NO

Respondente
HOF:
Van Heerden AHR, Vivier, Harms, Marais en Scott ARR
VERHOOR:
9 September 1999
GELEWER
21 September 1999
Art 63(3) van die Versekeringswet 27 van 1943
UITSPRAAK
VAN HEERDEN AHR/

-2-
VAN HEERDEN AHR
[1] Op  2 Julie  1991 het  die appellant <n  lewenspolis  ten  bedrae van R200 000
aan die tans wyle C J Roux uitgereik.  Dit het geskied op grond van <n aansoekvorm
wat deur die oorledene voltooi was.  Na sy dood het die appellant geweier om die
voordeel wat ingevolge die polis deur die oorledene se boedel geeis is, te betaal. Die
respondente, in hul hoedanighede as eksekuteurs van die boedel, het toe in die
Vrystaatse Provinsiale Afdeling <n aksie vir betaling van die voordeel teen die
respondent ingestel.  Laasgenoemde het twee verwere geopper waarvan slegs een
nog ter sake is.  Hierdie verweer se kern was dat die oorledene in die aansoekvorm
materiële onjuiste besonderhede verstrek het wat die appellant oorreed het om die
polis uit te reik.
[2] Die geding het gedien voor Beckley R.  Hy het beide verwere verwerp en
vonnis ten bedrae van R200 000 plus rente ten gunste van die respondente verleen.
Met verlof van hierdie hof kom die appellante nou in hoër beroep.

-3-
[3] In die aansoekvorm het die oorledene (of sy verteenwoordiger) positief
geantwoord op vrae of hy na 1 April 1986 ‘n lewenspolis verkry het nadat hy ‘n
volledige mediese verklaring gemaak het, en of dit ‘n versekeringsplan sonder ‘n
minimum lewensdekking was.  Hierdie antwoorde was onjuis aangesien die betrokke
polis deur Ou Mutual uitgereik was volgende op ‘n aansoekvorm waarin die
oorledene sekere vrae van mediese aard beantwoord het, maar nie ‘n volledige
mediese verklaring gemaak het nie en die polis bowendien wel vir ‘n minimum
lewensdekking voorsiening gemaak het.
[4] In die aansoekvorm betreffende die Ou Mutual polis is slegs drie vrae gestel
(wat ontkennend beantwoord is).  Hulle lui soos volg:
“1
Het enige siekte, besering of ongesteldheid veroorsaak dat u gedurende die
afgelope twee jaar ‘n ononderbroke tydperk van meer as 10 dae in die bed moes
deurbring of nie u normale daaglikse bedrywighede kon voortsit nie?
Ontvang u tans mediese behandeling, of het u gedurende die afgelope 3 jaar
mediese behandeling of medisyne ontvang wat deur ‘n dokter voorgeskryf is?
Is ‘n aansoek om lewens-, siekte-, ongeskiktheids- of ongevalleversekering op u
lewe al ooit afgewys, uitgestel, teruggetrek of op spesiale voorwaardes, of teen
spesiale tariewe, aanvaar?”
‘n Tipiese voorbeeld van ‘n volledige mediese verklaring is te vind in ‘n

-4-
ingevulde aansoekvorm waarin die volgende vrae gestel word:
“Ly u . . . of het u. . . al ooit aan enige van die volgende gely:
JA   NEE
1.
Enige aandoening van die hart, bloedvate of bloedsomloop, bv. hoë bloeddruk,
borspyn, hartgeruis, kroonslagaarsiekte, kortasemigheid of hartkloppings?
9   9
2.
Enige asemhaling- of longaandoening, bv. asma, brongitis, aanhoudende hoes,
tuberkulose?
9   9
3.
Enige siekte van die spysverteringstelsel, galblaas of lewer, bv. hepatitis B,
werklike of vermoedelike maag- of duodenumseer, aanhoudende slegte
spysvertering of diarree, of hiatus-breuk?
9   9
4.
Enige siekte of aandoening van die niere, blaas of geslagsorgane, bv. eiwit in urine,
nierstene, prostatitis, veneriese siekte of ginekologiese simptome of toestande
(d.w.s. probleme met die vroulike organe)?
9   9
5.
Enige senuwee- of geestesmoeilikheid, bv. epilepsie, floute, verlamming,
angsneurose of neerslagtigheid?
9   9
6.
Enige oogkwale of oor-, neus- of keelaandoenings, bv.oorsug, geswelde kliere,
aanhoudende mondsere, gebrekkige visie, katarakte of enige oorerflike
oogsiekte?
9   9
7.
Enige aandoening of siekte van die spiere, skelet, gewrigte, ledemate
of werwelkolom, bv.rumatiek, gewrigsontsteking, jig, verskuifde werwelskyf of ander
rugmoeilikheid?
9   9

8.
Suikersiekte, suiker in urine, skildklier- of ander klier- of bloedkwale?
9   9
9.
Kanker, groeisel of gewas van enige aard, of velkwale?
9   9
10.
Enige ander siekte, simptome, liggaamlike afwyking of gebrek, aangebore of nie,
wat die raadpleging van ‘n mediese praktisyn genoodsaak het (met uitsluiting van
verkoues, griep en algemene kindersiektes)?
9   9
11.
Is daar enige ander gesondheids- of ander faktore (in die verlede of tans) wat die
risiko op hierdie polis kan beïnvloed, . . .”
Die onderhawige aansoekvorm wat deur die oorledene geteken is, se opskrif lui: “Die

-5-
1.2 miljoen Rand spesiale aanbod.”   Paragraaf 9.1 getitel “Spesiale aanbod
verklaring” lui soos volg:
“Ek verklaar dat ek nie sedert 1 Mei 1990 by Liberty Life of enige ander versekeraar aansoek
vir ‘n soortgelyke aanbod gedoen het nie en dat geen aansoek tans deur Liberty Life
oorweeg word nie.  Ek verklaar dat my mees onlangse aansoek sedert 1 April 1986 om
lewensversekering by ‘n Suid-Afrikaanse versekeraar, waarvoor ek ‘n volledige mediese
verklaring afgelê het, teen standaard tariewe aanvaar en uitgereik is . . .   Besonderhede van
so ‘n uitgereikte polis word onder verstrek.
Naam van Maattskappy
Polisnommer
Uitreikingsdatum
OU MUTUAL
5897596
1/10/88
Ek verklaar voorts dat ek nie enige advies, voorligting, behandeling of bloedtoetse (behalwe
vir versekeringsdoeleindes) in verband met VIGS of ‘n VIGS-verwante siekte ontvang het of
na verwagting sal ontvang nie . . . .”
(Die woorde “Ou Mutual”, die polisnommer en die uitreikingsdatum is deur of
namens die oorledene ingevul.)
[5] Alhoewel die oorledene die juistheid van sy antwoorde in die onderhawige
aansoekvorm gewaarborg het, ontstaan die vraag of die appellant hom gekwyt het
van die bewyslas waarvoor art 63(3) van die Versekeringswet 27 van 1943
voorsiening maak.  Daardie subartikel lui soos volg :
“(3)
Ondanks andersluidende bepalings vervat in enige binnelandse polis of in enige
dokument wat op daardie polis betrekking het, word so ‘n polis wat voor of na die
inwerkingtreding van hierdie Wet uitgereik is, nie ongeldig gemaak nie en word die
aanspreeklikheid van ‘n versekeraar daarkragtens nie uitgesluit of beperk nie en
word die verpligtings van die eienaar daarvan nie verhoog nie, weens enige

-6-
voorstelling wat aan ‘n versekeraar gemaak is en nie waar is nie, hetsy daardie
voorstelling as waar gewaarborg is al dan nie, tensy die onjuistheid van bedoelde
voorstelling sodanig is dat dit waarskynlik die berekening van die risiko onder
bedoelde polis wesentlik beïnvloed het ten tyde van die uitreiking of enige
herstelling of hernuwing daarvan.”
[6] Om  redes wat nie duidelik is nie, het die verhoorhof beslis dat die appellant
hom nie van die bewyslas gekwyt het nie.  Blykbaar het Beckley R egter ‘n argument
van die respondent se advokaat aanvaar.  Dit was dat die appellant moes  bewys
het dat die  onjuiste  inligting  die risiko  waaraan die appellant blootgestel is deur die
uitreiking van die onderhawige polis, wesenlik beïnvloed het, en dit nie gedoen het
nie.  Hierdie was natuurlik ‘n  verkeerde benadering.  Die kernvraag is immers of die
juiste inligting die beraming van die risiko na die oordeel van ‘n redelike persoon sou
beïnvloed het,  byvoorbeeld deurdat die appellant eers verdere inligting sou ingewin
het voordat hy sou besluit het om die risiko al of nie te aanvaar (vgl President
Versekeringsmaatskappy Bpk v Trust Bank van Afrika Bpk 1989 (1) SA 208(A) 216
D-F.)   Met  ander  woorde, die vraag  is  nie  net  of  die   juiste  inligting die  risiko
sou beïnvloed  het  nie,  maar  ook  of  dit  ‘n  uitwerking  sou  gehad

-7-
het op die  appellant se beoordeling van die risiko.  (Vgl Qilingele v South African
Mutual Life Assurance Society 1993 (1) SA 69  (A) 75 D-F).
[7] Aan hierdie kriterium is wel voldoen.   Dit is duidelik, beide uit die getuienis en
deur aanwending van gesonde verstand, dat die vraag aangaande ‘n volledige
mediese verklaring gestel is sodat die appellant kon weet of ‘n ander versekeraar
sedert 1986  in die lig van sodanige verklaring ‘n lewenspolis aan die oorledene
uitgereik het.  Indien wel, was daar in die lig van die bevestiging dat die oorledene
se gesondheid daarna nie verswak het nie, weinig rede waarom die appellant nie ook
‘n soortgelyke risiko sou aanvaar nie.  Indien nie, sou die appellant ongetwyfeld òf
nie die risiko aanvaar het nie, òf ‘n volledige verklaring aangevra het sodat dit self die
risiko kon evalueer.  Dit is gevolglik onnodig om in te gaan op die vraag of die tweede
onjuiste antwoord wesenlik in bogenoemde sin was.  Dit kom ook nie daarop aan of
‘n mens die benadering van Kriegler Wnd AR in Qilingele dan wel dié van Schutz AR
in Clifford v Commercial Union Insurance Co of SA Ltd 1998 (4) SA 150 (A) volg nie.

-8-
[8] Die appellant het versoek dat indien die appèl sou slaag die koste van twee
advokate toegelaat moet word.  Na my mening het die appèl egter nie die oploop van
sodanige koste geregverdig nie.
[9] Die appellant het kort voor die verhoor van die appèl afstand gedoen van ‘n
spesiale verweer wat in die verhoorhof geopper is en met koste van die hand gewys
is.  Gevolglik het die appellant se advokaat uit eie beweging toegegee dat die koste
verbonde aan die insluiting van pp 38-67, 79-102, 135, 143-184, en pp 1-4 van
Volume 4, van die oorkonde nie deel van die appèlkoste moet wees nie.  Ook is tereg
toegegee dat ‘n spesiale kostebevel gemaak deur Beckley R moet bly staan.
[10] Gevolglik slaag die appèl met koste uitgeslote die koste meegebring deur die
insluiting van pp 38-67, 79-102, 135, 143-184, en pp 1-4 van Volume 4, van die
oorkonde.   Die bevel van die verhoorhof van 6 Maart 1996  word met die volgende
vervang:
“Die eisers se aksie word met koste afgewys, maar die verweerder word gelas

-9-
om die koste meegebring deur die tweede stel vrae ter voorbereiding vir verhoor,
gedateer 21 Januarie 1997, en die tweede stel vrae ingevolge Hofreël 37(4),
gedateer 22 Januarie 1997, te betaal op die skaal van toepassing tussen prokureur
en eie kliënt”.

HJO VAN HEERDEN
Adjunk Hoofregter
Stem saam:
VIVIER AR
HARMS AR
MARAIS AR
SCOTT AR