Verbatim report of proceedings of 8 October 2015
Date: 2015-10-08
Institutions: European Parliament
Subjects: European Parliament, parliamentary debate








C_2023201EN.01085701.xml










8.6.2023   


EN


Official Journal of the European Union


C 201/857






8 October 2015VERBATIM REPORT OF PROCEEDINGS OF 8 OCTOBER 2015
(2023/C 201/04)
Contents







1.

Opening of the sitting
859










2.

Equal opportunities and equal treatment of men and women in matters of employment and occupation (debate)
859










3.

Implementation of Article 20 (2) Service Directive and Article 8 (3) Directive on Consumer Rights (debate)
875










4.

Debates on cases of breaches of human rights, democracy and the rule of law
880










4.1.

Central African Republic
880










4.2.

Situation in Thailand
884










4.3.

The mass displacement of children in Nigeria as a result of Boko Haram attacks
890










4.4.

The case of Ali Mohammed al-Nimr
897










5.

Mortgage legislation and risky financial instruments in the EU: the case of Spain (motion for a resolution tabled): see Minutes
902










6.

The death penalty (motions for resolutions tabled): see Minutes
903










7.

Approval of the minutes of the previous sitting : see Minutes
903










8.

Council positions at first reading: see Minutes
903










9.

Voting time
903










9.1.

Central African Republic (RC-B8-1000/2015, B8-1000/2015, B8-1009/2015, B8-1010/2015, B8-1011/2015, B8-1014/2015, B8-1016/2015, B8-1019/2015) (vote)
903










9.2.

Situation in Thailand (RC-B8-1002/2015, B8-1002/2015, B8-1012/2015, B8-1013/2015, B8-1015/2015, B8-1017/2015, B8-1018/2015, B8-1021/2015) (vote)
903










9.3.

The mass displacement of children in Nigeria as a result of Boko Haram attacks (RC-B8-1003/2015, B8-1003/2015, B8-1020/2015, B8-1023/2015, B8-1024/2015, B8-1027/2015, B8-1029/2015, B8-1031/2015) (vote)
903










9.4.

The case of Ali Mohammed al-Nimr (RC-B8-0997/2015, B8-0997/2015, B8-1004/2015, B8-1022/2015, B8-1025/2015, B8-1026/2015, B8-1028/2015, B8-1030/2015, B8-1032/2015) (vote)
903










9.5.

Payment services in the internal market (A8-0266/2015 - Antonio Tajani) (vote)
903










9.6.

Mortgage legislation and risky financial instruments in the EU: the case of Spain (B8-0987/2015) (vote)
903










9.7.

The death penalty (B8-0998/2015, B8-0998/2015, B8-0999/2015, B8-1001/2015, B8-1005/2015, B8-1006/2015, B8-1007/2015, B8-1008/2015) (vote)
903










9.8.

Lessons learned from the red mud disaster five years after the accident in Hungary (B8-0989/2015) (vote)
903










9.9.

Renewal of the EU Plan of action on Gender equality and Women's empowerment in development (B8-0988/2015) (vote)
903










9.10.

Equal opportunities and equal treatment of men and women in matters of employment and occupation (A8-0213/2015 - Anna Záborská) (vote)
904










10.

Explanations of vote
904










10.1.

Payment services in the internal market (A8-0266/2015 - Antonio Tajani)
904










10.2.

Mortgage legislation and risky financial instruments in the EU: the case of Spain (B8-0987/2015)
936










10.3.

The death penalty (B8-0998/2015, B8-0998/2015, B8-0999/2015, B8-1001/2015, B8-1005/2015, B8-1006/2015, B8-1007/2015, B8-1008/2015)
963










10.4.

Lessons learned from the red mud disaster five years after the accident in Hungary (B8-0989/2015)
991










10.5.

Renewal of the EU Plan of action on Gender equality and Women's empowerment in development (B8-0988/2015)
1014










10.6.

Equal opportunities and equal treatment of men and women in matters of employment and occupation (A8-0213/2015 - Anna Záborská)
1039










11.

Corrections to votes and voting intentions : see Minutes
1078










12.

Documents received: see Minutes
1078










13.

Petitions: see Minutes
1078










14.

Decisions concerning certain documents: see Minutes
1078










15.

Forwarding of texts adopted during the sitting : see Minutes
1078










16.

Dates of forthcoming sittings : see Minutes
1078










17.

Adjournment of the session
1078




Verbatim report of proceedings of 8 October 2015


Președinte: IOAN MIRCEA PAȘCU


Vicepreședinte

1.   Opening of the sitting

(Ședința a fost deschisă la 8.30)

2.   Equal opportunities and equal treatment of men and women in matters of employment and occupation (debate)

Președintele. – Primul punct de pe ordinea de zi este dezbaterea privind raportul doamnei Anna Záborská, în numele Comisiei pentru drepturile femeii și egalitatea de gen, referitor la aplicarea Directivei 2006/54/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 5 iulie 2006 privind punerea în aplicare a principiului egalității de șanse și al egalității de tratament între bărbați și femei în materie de încadrare în muncă și de muncă (2014/2160(INI)) (A8-0213/2015).

Anna Záborská,
spravodajkyňa
. – Na úvod mi dovoľte poďakovať za spoluprácu tieňovým spravodajcom a členom Výboru pre práva žien. Aj keď nie vždy sme mali rovnaký pohľad na vec, ale cítila som, že nás spája snaha zlepšiť postavenie žien na trhu práce.
Pred 3 rokmi prijal tento Parlament správu našej kolegyne Edit Bauer o princípe rovnakej mzdy pre mužov a ženy za prácu rovnakej hodnoty. Táto správa obsahovala zoznam konkrétnych odporúčaní pre Komisiu s cieľom zlepšiť postavenie žien v zamestnaní. No tri roky uplynuli a nezmenilo sa takmer nič. Preto som sa vo svojej správe sústredila na štyri veci, ktoré sa mi zdajú kľúčové. Po prvé, zaviesť vo všetkých členských štátoch jednoznačnú definíciu práce rovnakej hodnoty. Po druhé, zlepšiť prístup žien ku spravodlivosti. Po tretie, motiváciu zamestnávateľov. A po štvrté, výzvu Komisii, aby všetky tieto požiadavky zohľadnila v návrhu novej smernice, ktorá by nahradila tú existujúcu a kládla na členské štáty vyššie nároky. Koncept rovnakej práce alebo práce rovnakej hodnoty bol doteraz zavedený len v 12 z 28 členských štátoch. Vo väčšine z nich zohľadňuje zručnosť, snahu, zodpovednosť a pracovné podmienky. Keďže dobrovoľné zavádzanie tohto konceptu neprinieslo očakávané výsledky, navrhujem, aby bolo povinné vo všetkých členských štátoch, čo zároveň prispeje k prehĺbeniu slobody pohybu pracovných síl v Európskej únii. Ide najmä o odseky 8, 9, 10 a 11.
Definíciu práce rovnakej hodnoty dopĺňa povinnosť zamestnávateľov definovať pracovné pozície neutrálne, teda tak, aby nepreferovali ako uchádzačov mužov ani ženy. Takáto požiadavka možno vyžaduje väčšiu citlivosť, ale určite nepredstavuje administratívnu záťaž navyše. Čo sa týka prístupu žien k spravodlivosti, navrhujem posilnenie antidiskriminačných úradov prípadne odborov v členských štátoch a rozšírenie ich kompetencií, dokonca až tak, aby mohli ponúkať ženám nielen právne poradenstvo, ale aj zastupovanie pred súdom v diskriminačných sporoch. Práve nedostatok právneho vedomia a finančná situácia bráni mnohým ženám v tom, aby sa domohli spravodlivosti. Keď hovorím o motivácii zamestnávateľov, mám na mysli predovšetkým odporúčanie v odseku 37, aby sa spoločnosti, ktoré si neplnia svoje povinnosti v oblasti rovnosti mužov a žien, vylúčili z verejného obstarávania tovaru a služieb financovaných z rozpočtu Európskej únie. Rada by som zdôraznila, že nejde o sankciu, ale o motiváciu. Ten, kto sa chce prihlásiť o európske zákazky, musí vytvoriť rovnaké podmienky pre mužov aj ženy, ktorých zamestnáva.
Vážené kolegyne a kolegovia, povinnosť rovnakého zaobchádzania je zakotvená v zmluvách Európskej únie už takmer šesťdesiat rokov a je našou zodpovednosťou, aby ju rešpektoval každý zamestnávateľ v Európskej únii. V uplynulých rokoch sme boli svedkami stagnácie. Je načase, aby sme ju konečne prekonali a posunuli sa ďalej.

Christos Stylianides,
Member of the Commission
. – Mr President, on behalf of my colleague Commissioner Věra Jourová, I am here for this debate. Thank you for this important report and in particular my thanks to Ms Záborská.
Tackling pay discrimination – tackling the gender pay gap – is an important commitment for the Commission. It is a real priority and it has been for a very long time. But, as your report reminds us, we still have work to do. Let me highlight at the outset that this is not only about fairness: it is also an economic issue. Reduction of the gender pay gap is an investment in the future of the Union. There needs to be better use of women's skills to allow them to contribute more to the economy as a whole. There are clear benefits to this: improved recruitment and retention; reduction of skills mismatches; an increase in motivation and productivity; improvement in a company's image; and an increased female employment rate.
The gender pay gap has numerous complex causes. Occupational and vertical segregation, and lower rates of female participation in the labour market are all relevant factors. It is also key to encourage a more balanced sharing of family responsibilities between women and men so as to reduce the persistent gender pay and pension gaps.
Equal pay legislation is an important part of the solution but the broader mix of law and policy is equally relevant, at both national and EU level. Closing the gender pay gap therefore needs a comprehensive approach with both legislative and non-legislative action. It requires the efforts and commitment of all players – decision makers at EU and national level, as well as stakeholders.
Effective application of the existing EU legal framework on equal pay is crucial for tackling pay inequality. I fully agree with you that this remains one of the biggest challenges. The Commission is therefore monitoring constantly whether EU law on equal pay is being correctly applied, and it supports Member States and other stakeholders with the proper enforcement of the existing rules.
Two years ago, the Commission published a report reviewing the application of the Gender Equality Directive (Recast). This demonstrates to stakeholders what is required for more effective application of the existing legislation, with practical guidance on gender-neutral job classification systems so as to assist Member States and employers in bridging the gender pay gap.
Moreover, last year the Commission adopted a Recommendation on Pay Transparency. This provides Member States and stakeholders with a toolkit of concrete measures to tackle pay inequality and the gender pay gap.
Pay transparency and gender-neutral job evaluation, and evaluation systems in companies, are crucial because they reveal gender bias or discrimination in the pay structures of a company or industry. They support employers and social partners in taking concrete action to ensure the effective implementation of the equal pay principle.
By the end of this year, Member States should notify to the Commission the national measures they have taken in accordance with the Recommendation. We will closely assess the situation and we will prepare a report on progress made in implementing the Recommendation. On that basis, we will assess the potential need for additional measures. We will look specifically at measures to tackle pay discrimination, to ensure equality in occupational pension schemes and to strengthen the implementation and enforcement of the legislation.
The core task of national equality bodies is to promote equal treatment, and to provide independent assistance to victims of discrimination. Strengthening their role would improve enforcement in general, in particular in relation to equal pay. Effective, proportionate and dissuasive sanctions are crucial to provide a strong incentive for compliance with equal pay rules and to guarantee enforcement.
Let us look at the bigger picture. We have also recently announced our plans for a new initiative in the area of work-life balance. We intend to support working parents and carers across the EU – to strike a better work-life balance, and to encourage more equal sharing of care responsibilities between women and men. This initiative will help women to remain and advance in the labour market and thereby to tackle, over the longer term, the gender pay and pension gaps.
As well as legislation, the Commission is also undertaking a number of policy and awareness-raising actions to address the gender pay gap. We are currently funding eight multi-national projects, worth around EUR 2.5 million, which tackle different aspects of the gender pay gap in a concrete and targeted manner.
The Commission will mark European Equal Pay Day on 2 November this year, to make the gender pay gap plain and explicit for all Europeans and to draw attention to the fact that a pay gap still exists between men and women. This is the day when women symbolically stop earning and work for free for the rest of the year.
Honourable Members, again, thank you for this report. The progress we are making is clearly not fast enough. We need to work together to ensure that everyone steps up their efforts on this issue.

Vilija Blinkevičiūtė,
Užimtumo ir socialinių reikalų komiteto nuomonės referentė
. – Pirmiausia noriu pabrėžti, kad Direktyva dėl moterų ir vyrų lygių galimybių darbe ir darbo rinkoje tikrai yra sunkiai įgyvendinama valstybėse narėse. Taigi, reikėtų skubiai peržiūrėti šią direktyvą, nes mes iš tikrųjų privalome spręsti ilgametę problemą dėl nevienodų moterų ir vyrų atlyginimų už tą patį darbą. Nes tai yra didžiausias lyčių lygybės principo pažeidimas ir nesilaikymas. Taigi, būdama nuomonės pranešėja Užimtumo ir socialinių reikalų komitete, raginu valstybes nares kuo efektyviau ir aktyviau įgyvendinti Komisijos rekomendaciją dėl vienodo vyrų ir moterų darbo užmokesčio principo stiprinimo didinant skaidrumą.
Antra, noriu priminti, jog darbo rinkoje nuolatos vyksta darbų išskaidymas pagal sektorius. Ir moterys dažniausiai dirba tuose sektoriuose, kuriuose yra mažesni atlyginimai, nelegalūs darbai, darbai be garantijų, kaip antai darbas namų ūkiuose, auklės, sergančių žmonių priežiūra. Tai yra labai sunkūs darbai, tačiau vis dar nuvertinami ir mažai apmokami.
Ir galiausiai noriu paraginti Komisiją paskelbti Europos kovos su vyrų ir moterų darbo užmokesčio skirtumu metus.

Constance Le Grip,
au nom du groupe PPE
. – Monsieur le Président, force est de constater que, malgré les efforts déployés – et l'arsenal législatif européen en matière d'égalité entre hommes et femmes, notamment d'égalité salariale existe, il est bien fourni –, depuis quelques années, la réduction des inégalités salariales et la lutte contre ces discriminations salariales faites aux femmes sur le marché du travail stagnent. Nous ne pouvons donc pas rester inertes. Il nous faut envisager d'être plus efficaces, plus crédibles afin de parvenir à des résultats. C'est ce qu'attendent nos concitoyens.
Je salue le travail de notre collègue, Anna Záborská, qui, en faisant le point, de manière très honnête, très précise et très exhaustive sur l'application de la directive de 2006, pointe du doigt les failles, les manquements et propose surtout des pistes d'actions concrètes et opérationnelles. Encore une fois, il faut arriver à être précis et à apporter des solutions concrètes. Elle esquisse plusieurs pistes.
Il ne faut pas s'interdire de réfléchir à des sanctions pour rendre véritablement crédible, dans nos entreprises européennes, l'impératif de réduction des inégalités salariales. Il nous faut envisager, très sérieusement, avec des études certainement approfondies, d'arriver à faire la différence entre, d'une part, les réels cas de discriminations faites aux femmes, qui sont absolument intolérables, injustifiables et incompréhensibles, compte tenu du gâchis que cela représente et du potentiel féminin qui est ainsi bafoué et mis de côté, et, d'autre part, les trop nombreux obstacles, plafonds de verre et autres entraves à la progression des femmes. Il est temps d'agir.
Nous attendons, toutes et tous, que la Commission européenne nous fasse une proposition de refonte législative, que nous appuierons.

Inés Ayala Sender,
en nombre del Grupo S&D
. — Señor Presidente, sí, estamos aquí, hoy, evaluando —lo que yo entiendo que, además, es muy importante— el informe de la señora Záborská, a quien felicito por su amplitud de miras, a pesar de que ella haya tenido que hacer una pequeña reserva por lo que respecta a su voto, pues es necesario proceder a una revisión y elaborar un nuevo texto que mejore y modernice la Directiva sobre la igualdad de trato en el empleo y en el salario.
Yo creo que es inaceptable que todavía hoy en Europa haya más del 15 % de brecha salarial entre hombres y mujeres, lo que pone de manifiesto que la igualdad de salario por un mismo trabajo no es hoy una realidad en nuestras democracias. De ahí que nosotros estemos de acuerdo y apoyemos totalmente la necesidad de promover —y, para ello, miro al comisario y a la Comisión— sistemas no sexistas de evaluación y clasificación de empleos, de modo que mediante estos sistemas y la transparencia salarial podamos desarrollar metodologías de evaluación de los puestos de trabajo para evitar los prejuicios de género que hacen que se haya sistematizado esa brecha salarial.
También estamos pidiendo y apoyando la obligación de que las empresas elaboren y apliquen unos planes estratégicos anuales en materia de igualdad de género, así como el derecho, tanto para mujeres como para hombres, a la conciliación de la vida laboral con la vida familiar, que, hoy en día, también es tan difícil.
Y, por último, para nosotros es fundamental que se propongan auditorías salariales obligatorias en relación con las empresas que cotizan en una bolsa de valores en los Estados miembros, exceptuando, evidentemente, las pequeñas y medianas empresas. Necesitamos, además, para las mujeres que los interlocutores sociales y, especialmente, los sindicatos sean apoyados en todas estas reivindicaciones, y necesitamos, desde luego, que en el próximo texto de la Comisión haya un planteamiento radical.
Hay buenas prácticas —nos ha dicho el comisario— en todos los ámbitos, incluso a nivel internacional, pero, en nuestra opinión, subsiste todavía en la actualidad una brecha de más del 15 % entre los salarios de hombres y mujeres que es totalmente inaceptable en nuestra democracia.

Jadwiga Wiśniewska,
w imieniu grupy ECR
. – Panie Przewodniczący! O sprawozdaniu w sprawie aktualizacji dyrektywy o równości płci w miejscu pracy najwięcej mówi fakt, że sama sprawozdawczyni pani poseł Záborská musi zgłaszać do niego odrębne zdanie. Dokument ten, który powinien stanowić pragmatyczną próbę rozwiązania problemu nierówności płac i nierównego traktowania w miejscu pracy, pełen jest ideologicznych, naruszających zasadę pomocniczości wtrętów o potrzebie włączenia zagadnień związanych z płcią w dziedzinie kształcenia i szkoleń zawodowych czy konieczności legalnego uznania zmiany płci, nadmiernych obciążeń administracyjnych w postaci audytów.
Kuriozalne jest, że w sprawozdaniu wszystkie odniesienia do obiektywnej płci biologicznej zamieniono na płeć społeczno-kulturową. Macierzyństwo jest rolą społeczną właściwą tylko kobietom i jest niczym zaskakującym, że wpływa również na ich karierę zawodową. Oczywiście, że trzeba podejmować działania na rzecz wyrównywania różnic w wynagrodzeniach. Drogą do tego nie jest jednak nakładanie kolejnych obowiązków informacyjnych na pracodawców. To kompetencje kluczowe mają znaczenie na rynku pracy i działania Unii Europejskiej nie powinny sugerować, że kobiety są mniej kompetentne. Niestety komisja FEMM nie potrafi podejść do tego tematu pragmatycznie, dlatego grupa ECR zagłosuje przeciw.

Catherine Bearder,
on behalf of the ALDE Group
. – Mr President, equal treatment of men and women is a fundamental value of EU law, and the principle of equal pay has been enshrined in the Treaties since 1957. Despite this long-standing commitment to equality, progress remains far too slow. The gender pay gap and gender pension gap still show significant differences.
It is gender that we are talking about, not biological sex. Women are in effect punished because of society's expectations that they will bear children, regardless of whether they have them or not. Single women without children earn less than their male colleagues. Marriage and children are irrelevant to women's earning potential. Women earn less whether they have husbands or children or not. As the gender pay gap stands, on average European women work 60 days without pay compared to European men. Employers might think this is good value, but it is shocking that it still happens.
The best way to tackle wage inequality is to improve wage transparency but, despite years of various instruments, the problem persists. The time has now come for stronger action. We need mandatory wage transparency and committed action from governments and businesses alike. Large companies listed on the stock exchanges in Member States should be obliged to publish their data so that employees can see for themselves whether they are getting a fair deal. They already have to publish other financial data, so this requirement is not too onerous. On a related point, we have to protect the independence and funding of national equality bodies, which assist in cases of unfair treatment, and we must likewise protect them from political interference.
I am also delighted to see language in this report ensuring that trans people are protected under equality legislation. A recent study found that one third of trans people reported discrimination when seeking employment at work. Trans women earn 20% less than their other female colleagues and they are punished doubly for being a woman and for being trans. We need improved trans-inclusive diversity training and legal gender recognition across our Member States, as well as equality for women in the labour market now.

Inês Cristina Zuber,
em nome do grupo GUE/NGL
. – Senhor Presidente, este relatório defende princípios e medidas fundamentais para a criação da igualdade no local de trabalho. Alguns exemplos: a valorização da contratação coletiva e a crítica ao ataque que é feita a esta hoje, a valorização do papel desempenhado pelos sindicatos na promoção da igualdade de tratamento e do conceito de igualdade de remuneração no emprego, a defesa de que os sistemas de avaliação e classificação profissional se devem basear na negociação coletiva, a constatação de que os Estados—Membros devem garantir os direitos relacionados com a maternidade - nomeadamente o impedimento do despedimento abusivo de trabalhadoras durante a gravidez ou quando regressam ao trabalho após a licença de maternidade -, a recomendação aos Estados-Membros de que tomem medidas para garantir a inversão do ónus da prova, assegurando que incumbe sempre ao empregador provar que não discrimina.
Agora, seriam importantes duas coisas: primeiro, que as palavras passassem do papel à prática. Em muitos países, não é por não haver legislação protetora dos direitos das mulheres que a discriminação acontece; em segundo lugar, que as medidas económicas que este Parlamento aprova não contraditam estes princípios.

Karima Delli,
au nom du groupe Verts/ALE
. – Monsieur le Président, mes chers collègues, combien de fois allons-nous avoir des rapports et des questions sur l'égalité dans ce Parlement, alors que nous avons des États membres qui manquent de courage?
Le premier constat est dramatique. C'est le plus criant, c'est bien sûr la question des salaires. S'agissant de cette question, aujourd'hui, quand on regarde les chiffres et les dernières données, le salaire perçu par les femmes dans les pays de l'Union est encore inférieur en moyenne de 16,4 % en 2013. En 2008, il l'était de 17,3 %. À ce rythme, il va falloir attendre 71 ans – 71 ans! – pour que l'égalité entre les hommes et les femmes sur la question les salaires soit mise en place. Alors que le principe même dans l'Union européenne, c'est un salaire égal pour un même travail. C'est le principe de base.
Par conséquent, après des années d'inaction, il est grand temps que cela change parce que la question du salaire, c'est juste un grand symbole, mais derrière, il y a toutes les questions concernant la retraite, quand on sait que les femmes touchent en moyenne une retraite inférieure de 39 % à celle des hommes et que la directive adoptée en 2013 qui demande, notamment, aux entreprises d'avoir au moins 40 % de femmes dans les conseils d'administration, n'est toujours pas appliquée..
Que faut-il faire? Selon moi, le mot d'ordre, c'est la sanction. Il faut sanctionner les États qui ne respectent pas les principes d'égalité, il faut sanctionner également les entreprises.

Daniela Aiuto,
a nome del gruppo EFDD
. – Signor Presidente, onorevoli colleghi, abbiamo di recente avuto modo di approfondire il quadro occupazionale femminile in Europa in un incontro di una delegazione della commissione FEMM in Irlanda presso la sede di Eurofound. Quello che ne emerge è un quadro preoccupante, per non dire allarmante.
Per quel che riguarda la disparità di genere tra occupati, la percentuale di distacco in Europa ha una media di circa il 10 per cento con picchi, ad esempio, in Italia, il mio paese, dove tale disparità raggiunge addirittura il 20 per cento nella fascia tra i trenta e i quarant'anni. Questo significa che non si è fatto abbastanza in questi anni né per le politiche occupazionali né per i sistemi di welfare familiare e per la prima infanzia. Solo infatti tramite un loro finanziamento più incisivo si riuscirà ad abbassare questa percentuale oggi ancora vergognosamente elevata.
Per quel che riguarda invece la disparità salariale di genere, in tutta l'Unione siamo di fronte a un colpevole 16 per cento di differenza. Qui entra in gioco un discorso più culturale poiché basato su pratiche discriminatorie perpetrate in tutti gli Stati dell'Unione e che la direttiva del 2006, a cui fa riferimento la relazione Záborská, si propone di combattere.
Accogliamo quindi con favore il contenuto di base di questo dossier, rimarcando tuttavia la nostra contrarietà all'introduzione di sanzioni e pratiche burocratiche eccessivamente onerose che vanno ad aggravare ancora di più il peso amministrativo a cui già sono sottoposte le aziende. Va bene lavorare su politiche di lotta alle discriminazioni, ma senza accanirsi troppo sui datori di lavoro, che sono spesso incolpevoli.

Marie-Christine Arnautu,
au nom du groupe ENF
. – Monsieur le Président, je remercie ma collègue madame Záborská pour son travail approfondi.
Je partage aussi son souci de promouvoir l'accès des femmes au marché du travail, notamment celles ayant fondé une famille et ayant des enfants. J'approuve également la volonté de permettre aux mères de famille travaillant depuis chez elles, particulièrement sous statut d'auto-entrepreneur, de bénéficier d'une meilleure protection sociale.
Je me réjouis que soit prise en considération la situation des plus fragiles, notamment les mères isolées, vivant bien souvent, en France mais aussi dans tous les autres États membres, en-dessous du seuil de pauvreté.
Mais, malheureusement, les adversaires de la famille traditionnelle composée d'un homme et d'une femme et de leurs enfants se sont acharnés sur votre texte, Madame, et ont noyé vos bonnes intentions sous un déluge de considérations n'ayant rien à voir avec le sujet de votre rapport, qui, je le rappelle, est la mise en œuvre du principe de l'égalité des chances et de l'égalité de traitement entre hommes et femmes en matière d'emploi et de travail.
Que viennent faire, Madame, les considérations sur la race, l'origine ethnique ou la religion dans ce rapport? Quel besoin avait-on de distinguer les femmes lesbiennes ou bisexuelles des autres femmes? Que vient faire cette obsession sur le changement de sexe dans le rapport? Il y est fait mention pas moins de six fois, je les ai comptées, du changement de sexe et du transsexualisme.
Je ne suis pas persuadée, d'ailleurs, que les personnes concernées, assez peu nombreuses, aient envie, elles aussi, d'être montrées ainsi du doigt.
Je déplore donc vivement que votre rapport, dont le fond est sincèrement très louable, soit dénaturé par un communautarisme LGBT exacerbé et par cette volonté de détruire les fondements de notre société. Je ne pourrai donc pas le voter en l'état, et croyez bien que je le regrette.

Krisztina Morvai (NI). – A jelentésnek a q) pontját szeretném majd idézni, és konkrét kérdésem van a Bizottság itt jelenlévő képviselőjéhez, valamint Záborská asszonyhoz, a raportőrünkhöz. Azt mondja a q) pont: ‘Mivel a nők egyes kategóriái, többek között az etnikai kisebbséghez tartozó, a leszbikus, a biszexuális, a transznemű … (pám-pám-pám) nők halmozott megkülönböztetés veszélyének vannak kitéve a foglalkoztatás és a munkavégzés során.’ Szeretettel kérdezem, az általam egyébként igen nagyra becsült, nagy tudású Záborská asszonyt, a jelentéstevőt – aki történetesen a konzervatívok soraiban ül és szlovák, tehát közép-kelet-európai, periféria országból érkezett –, hogy Ön szerint nem kellett volna legalább ilyen súllyal megemlíteni azt a diszkriminációt, ami a centrum és a periféria országaiban dolgozó nők és tipikus női munkát végző mondjuk ápolónők, gondozónők ötszörös, tízszeres fizetési különbségeiben van.
Ami aztán az egész életüket meghatározza, mert el kell hagyniuk a hazájukat ahhoz, hogy el tudják tartani a gyermekeiket. Várom a Bizottság képviselőjének és a jelentéstevőnek a válaszát erre a kérdésre.

Anna Maria Corazza Bildt (PPE). – Mr President, it is clear that much more needs to be done to ensure equality for women in employment. The principle of equal pay for equal jobs is still not respected in all the Member States. This creates inequality even later when women have lower pensions. Member States should take concrete measures to eliminate the gender pay gap, including addressing the root causes.
Commissioner, I welcome your work both on transparency and on evaluation. To have a job and economic independence are key for women's equality and, in particular now, for the integration of migrant women in our society. We need to create the conditions for all women to access the labour market without discrimination. The selection criteria should be based on competence and skills. It should be easier for women to start a business and to be entrepreneurs. Women's empowerment is crucial, and – as you said, Commissioner – it is also for the benefit of the European economy and growth.
Women and men should also have the same opportunity to combine family and career. Mothers are not the only parents responsible for taking care of children. Member States should promote shared parental responsibility.
Equality at work is also about removing stereotypes and changing mentality. Too many women are still victims of sexual harassment at work. As long as women are considered more for how they look than for how they perform at work, inequality will not be achieved. Our fight for equal treatment should not be ideological and it should not involve imposing a model. It is about women's individual choice and dignity.

(The speaker agreed to take a blue-card question under Rule 162(8))


Tibor Szanyi (S&D),
Kékkártyás kérdés
. – Képviselő Asszony, Ön tagállami lépéseket sürgetett. Hoznék egy tagállami példát, Magyarország estét, ahol egyébként a tankönyveknek a dolga az állami, illetve kormányzati ellenőrzés alatt van. Egy hatodikos általános iskolás tankönyvben olvasható, Magyarországon: a lányok állítólag könnyebben tanulnak meg olvasni, mint a fiúk többsége, de matematikában inkább a fiúk ügyesebbek. A fiúk és a lányok bizonyos testi adottságokban és szellemi képességekben különbözőek. Ez van Magyarországon egy hatodikos általános iskolai tankönyvben. Az Ön pártja soraiban ülő FIDESZ kontrolálta tankönyvben.

Anna Maria Corazza Bildt (PPE),
blue-card answer
. – I find what my colleague said regrettable.
I do not think that there should be any discrimination at school between girls and boys. I am not aware of what you were saying, Mr Szanyi, but schools are a national issue. We do not deal with school texts in Parliament, but we definitely deal with non-discrimination, as I said, and this is very much the policy of the whole EPP Group.

Anna Hedh (S&D). – Herr talman! Även om jag och Anna Záborská inte alltid delar samma politiska värderingar, vill jag tacka henne för detta betänkande. Situationen på arbetsmarknaden är alltjämt ohållbar med katastrofala skillnader vad gäller lika löner och i utbetalda pensioner. Samtidigt är inte ojämlikheten något exklusivt för arbetsmarknaden, och inte heller något som bör talas om i enbart ekonomiska termer.
Ojämlikheten i samhället bygger på hur vi ser på och tänker om kvinnor – en oftast unken kvinnosyn. Denna syn tillåter bolagsstyrelser att enbart omfatta män. Den ser gärna att kvinnor gör det obetalda hushållsarbetet, och kanske framför allt att det är kvinnans roll.
När Záborská och andra högerpolitiker pratar om detta, verkar en av få lösningar vara att arbetet i hushållet ska ha en högre ställning. Jag ställer mig då frågan: Vad löser det? Visst skulle det kunna generera en ökad ekonomisk inkomst, men det faktiska problemet kvarstår, nämligen att kvinnor förväntas att ta det dubbla ansvaret. När ska vi ta oss an det egentliga problemet, att få männen att ta ansvar, att män tenderar att arbeta mer som småbarnsföräldrar och att de ska ta ett ansvar i hemmet?

(Talaren godtog att besvara en fråga (‘blått kort’) i enlighet med artikel 162.8 i arbetsordningen.)


John Stuart Agnew (EFDD),
blue-card question
. – I would just like to ask the speaker this: you used the term ‘housewife’ and you are in the S&D Group – are you aware that this is a politically incorrect term? If I was to use the word ‘housewife’ in Britain I would be branded as a woman hater.

Anna Hedh (S&D),
svar (‘blått kort’)
. – Jag använde inte ordet ‘hemmafru’ på svenska. Det måste vara något fel i tolkningen. Jag använde ‘arbete i hushållet’ – och inte ‘hemmafru’, vilket är ett uttryck som vi inte längre använder i Sverige heller.

Beatrix von Storch (ECR). – Herr Präsident! Wir reden heute über den Bericht Záborská, der – wenn Sie mich fragen – diesen Namen nicht verdient; er ist zu schlecht. Ich zitiere die Ziffer 16, unter der Überschrift Überwachung und Datenerhebung: ‘Das Parlament fordert die Kommission und die Mitgliedstaaten auf, Aufsichts- und Kontrollmaßnahmen zu ergreifen und wirksame Überwachungssysteme zu schaffen, um die Erhebung von Daten zu Belästigungsfällen aufgrund des Geschlechts zu verbessern;’ – ein europaweites Überwachungssystem gegen Belästigung. Hurra!
Der zweite Punkt, den ich herausheben möchte, ist wichtig: ‘Wir bekräftigen die Notwendigkeit eindeutiger Begriffsbestimmungen, zum Beispiel mit Blick auf das geschlechtsspezifische Lohngefälle’. Sehr richtig! Wir müssen dringend eindeutige Begriffe definieren: Was ist überhaupt Gender, was ist sexuelle Identität – sexual identity –, was ist Geschlechtsidentität – gender identity? Was ist das eigentlich? Lassen Sie uns das definieren und dann darüber reden, anstatt zu reden, ohne zu wissen, worüber.

(Die Rednerin ist damit einverstanden, eine Frage nach dem Verfahren der ‘blauen Karte’ gemäß Artikel 162 Absatz 8 der Geschäftsordnung zu beantworten.)


Bill Etheridge (EFDD),
blue-card question
. — After that speech, which I agree with very much in many parts, I was wondering if you would agree with me how remarkable it is that, every time we speak about equalities in this place, it is never mentioned that the new people who come to this continent, the migrants from other parts of the world, have vastly different ways of looking at equality between men and women. Maybe that should be addressed when people come here: the fact that they come from totally different cultures. That is an area that does not even get discussed: the fact that women are treated far more as inferior in the places they come from.

Beatrix von Storch (ECR),
Antwort auf eine Frage nach dem Verfahren der ‘blauen Karte’
. – Ich glaube, dass es wichtig ist, dass wir auch vor diesem Hintergrund ganz klar definieren, worüber wir eigentlich reden: die Akzeptanz der Vielfalt von Geschlecht. Das klingt irgendwie entweder total toll oder vollkommen irre. Auf jeden Fall sollten wir uns klarmachen, worum es dabei geht. Und dann sollen wir den mehreren Millionen Einwanderern, die jetzt aus anderen Kulturkreisen zu uns kommen, erklären, was das ist – die Akzeptanz der Vielfalt von Geschlecht.

Lidia Senra Rodríguez (GUE/NGL). – Señor Presidente, creo que la brecha salarial, las políticas de austeridad y la violencia de género son el claro ejemplo de lo poco que están haciendo las instituciones tanto en los Estados como en la Unión Europea para poner en práctica esas políticas de igualdad y de prevención de género que, aunque muchas veces insuficientes, existen.
Yo quiero utilizar mi intervención para preguntar a la Comisión: ¿qué piensa hacer en la práctica para eliminar el sesgo de género que existe a la hora de aplicar las políticas de igualdad? ¿Qué piensa hacer en la práctica para eliminar el sesgo de género a la hora de luchar contra la violencia de género? ¿Qué medidas de acción positiva piensa poner en marcha? Porque, si en esto no avanzamos, seguiremos analizando cada año la situación de las mujeres en distintos ámbitos pero permaneceremos en la misma situación.

(La oradora acepta responder a una pregunta formulada con arreglo al procedimiento de la ‘tarjeta azul’ (artículo 162, apartado 8, del Reglamento))


Paul Nuttall (EFDD),
blue-card question
. – I am a bit confused because I looked at your Group yesterday and the day before, and there were ‘Refugees welcome’ signs on your front tables. Do you not agree with me that violence against women will increase if we allow more and more people into this continent from countries where the words of a woman are, in some cases, worth only half of those of a man, and which generally treat women in an appalling fashion? Do you not agree with me that if we allow more people to come to this continent from Muslim countries in the Middle East violence against women will naturally increase?

Lidia Senra Rodríguez (GUE/NGL),
respuesta de ‘tarjeta azul’
. – A mí me parece que esa pregunta no tiene mucho sentido. La desigualdad de género existe y va a seguir existiendo si no tomamos medidas de acción positiva.

Louise Bours (EFDD). – Mr President, I say to the House: the Members all seem in a pretty confused state to me. You do not really know what it is you want. You have now started to contradict yourselves completely – which I know is absolutely nothing new for this place, but now it is so blatant.
In paragraph 34, you call for EU gender-neutral job classifications and evaluation systems, yet, in paragraph 13, you demand the introduction of binding gender quotas. So what is it? Jobs based on the gender of a person, or jobs irrespective of the gender? Do you want to fight discrimination or don't you?
In paragraph 37, you call for EU mandatory pay audits for listed companies in order to obtain gender data. You call for the introduction of sanctions at EU level that would exclude companies from procurement of goods and services financed with public subsidies. So are you saying that you want the EU to block companies from using public goods, services and money if there is not an appropriate gender balance?
In paragraph 41, you call for a reversal in the burden of proof between employer and employee. Are you aware that this would require a complete alteration in the UK judicial system? Shall we just throw away the concept of innocent until proven guilty? Finally, in paragraph 50, you want the EU to conduct a study on the situations of working mothers, mothers who choose to stay at home and women without children who have made the choice to work. And why? To find out how each affects the labour market. It is almost as if you want to belittle those who do not conform to your view of what the role of a woman should be.
Please do something useful. Let us talk about female genital mutilation; let us talk about forced marriage; let us speak out about abuses of women across the world. But, please, stop wasting all of our time.

Λάμπρος Φουντούλης (NI). – Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εδώ και χρόνια προσπαθείτε, λέτε, να επιτύχετε την ισότητα στην εργασία μεταξύ των φύλων. Αναρωτηθήκατε, όμως, γιατί όλες οι μέχρι τώρα προσπάθειές σας έχουν καταλήξει σε αποτυχία; Αδυνατείτε να συνειδητοποιήσετε πως η ίδια η προσέγγισή σας είναι λάθος. Παραδομένοι σε μία ατομικιστική έξαψη, αρνείστε να αποδεχθείτε το φυσιολογικό γεγονός πως κύτταρο της κοινωνίας είναι οικογένεια. Πιέζετε τους πολίτες σε μία επιδίωξη μεγαλύτερων απολαβών και σε ένα άκρατο καταναλωτισμό. Επιδιώκετε πάση θυσία την ισότητα και δεν μπορείτε να καταλάβετε πως, απλά, προκαλείτε την ισοπέδωση.
Δεν είναι η ισότητα η μαγική λύση. Η λέξη που ψάχνετε είναι η αρμονία. Αρμονία μεταξύ των φύλων, αρμονία μεταξύ όλων των μελών μιας κοινωνίας και συνεργασία όλων για την προώθηση του κοινωνικού και όχι του οικονομικού μας, μόνο, επιπέδου. Φτάσατε ακόμα και στο ιερό έργο της ανατροφής των παιδιών ή της φροντίδας των ηλικιωμένων και των αναπήρων, να προσπαθείτε να το αποτιμήσετε σε οικονομικά μεγέθη. Ίσες ευκαιρίες για όλους: αυτή είναι η μοναδική ισότητα που μπορεί να υπάρξει και, ταυτόχρονα, ενίσχυση με κάθε τρόπο του θεσμού της οικογένειας, του μόνου θεσμού που μπορεί να εγγυηθεί την κοινωνική συνοχή.

Angelika Niebler (PPE). – Herr Präsident, verehrter Herr Kommissar, meine lieben Kolleginnen und Kollegen! Ich möchte mich zunächst herzlich bei der Berichterstatterin, Anna Záborská, für ihren Bericht und die Bemühungen um ihren Initiativbericht bedanken. Wir haben die Situation, dass in den letzten Jahrzehnten in Sachen Gleichstellung, Gleichberechtigung in der Europäischen Union sehr viel getan wurde. Aber natürlich gibt es noch Nachbesserungs- und Verbesserungsbedarf, insbesondere beim Thema Lohngefälle, Lohndifferenz. Was müssen wir denn tun, um dieses Problem in den Griff zu bekommen? Ich denke, zuerst die Ursachen analysieren: Warum gibt es diese hohe Lohndifferenz? Das liegt in erster Linie daran, dass Frauen natürlich sehr viele Erwerbsunterbrechungen haben und dass die Vereinbarkeit von Familie und Beruf in manchen Ländern immer noch schwierig zu erreichen ist. Frauen wählen in der Regel auch Berufe, die weniger gut bezahlt sind. All das sind die Ursachen.
Wir müssen doch sicherstellen, dass es möglich ist, im Beruf zu bleiben, und auch den Wiedereinstieg erleichtern. Da sind die Tarifparteien gefordert. Da können wir, glaube ich, gesetzgeberisch nicht viel machen.
Ich lehne auch die Passagen im Bericht ab, die in die Tarifautonomie eingreifen, und Berichtspflichten, die für die Firmen nur Bürokratie bedeuten, aber nichts für die Interessen der Frauen erreichen.

Marc Tarabella (S&D). – Monsieur le Président, je salue d'abord la rapporteure, Mme Záborská, pour son engagement dans ce dossier, qui montre les failles et qui propose des remèdes.
Dans mon rapport voté au début de l'année sur l'évolution de l'égalité, je soulignais, comme l'a dit Karima Delli tout à l'heure, qu'il faudra attendre 2084 pour avoir une égalité salariale, ce qui est évidemment beaucoup trop long. Il faut donc des mesures coercitives pour remédier au problème.
Le choix du 2 novembre, Monsieur le Commissaire, est symbolique parce que cela veut dire qu'au-delà du 2 novembre, les femmes travaillent gratuitement. On est à 85 % de l'année. Le 2 novembre, c'est le jour des morts. Aussi, j'espère que ce ne sera pas propice pour enterrer ce dossier.
La lutte contre les stéréotypes me paraît être quelque chose de fondamental. Il faut lutter contre les stéréotypes sexistes, qui reproduisent les inégalités au moment de l'entrée dans la vie active. Par conséquent, c'est dès le monde de l'éducation et de la formation qu'il faut aussi agir pour éviter ce fléau des stéréotypes sexistes.
Enfin, je pense qu'il faut améliorer la compatibilité, on l'a dit, entre la vie professionnelle et la vie familiale. Et là, clairement, ce sont souvent les femmes qui sont contraintes de faire le choix d'abandonner leur boulot. Il faut y remédier également.

Jana Žitňanská (ECR). – Správa veľmi dobre pomenúva problém, ktorý osobne považujem za dôležitý, a síce problém špecifickej skupiny rodičov, prevažne matiek, ktoré sa s obrovskou láskou dennodenným fyzickým a psychickým nasadením starajú o svoje deti so zdravotným postihnutím. Je veľkou hanbou, ak je starostlivosť o takéto deti synonymom pre život v chudobe a dáva možnosť vzniknúť javu, ktorý poznáme ako feminizácia chudoby. Členské štáty sa musia preto viac zaangažovať nielen pri ocenení tejto práce, ale aj vo vytváraní podmienok na podporu vzniku pracovných miest pre matky, ktoré chcú aspoň čiastočne pracovať, ale vzhľadom na zdravotné problémy detí sú zamestnávateľmi odmietané. Nestačí, že máme zákaz diskriminácie na papieri, lebo realita sa zmení až vtedy, ak konečne prestaneme o týchto ženách rozmýšľať ako o tých, ktoré sú na pracovnom trhu menejcenné. Materstvo, starostlivosť o chorých, starších a zdravotne postihnutých nesmie byť navyše stigmou a odsúdením k nízkemu dôchodku, ale hodnotou samou o sebe a rovnocenným príspevkom k životu v našej spoločnosti.

(Rečníčka súhlasila s tým, že odpovie na otázku položenú podľa postupu zdvihnutia modrej karty (článok 162 ods. 8 rokovacieho poriadku)).


Λάμπρος Φουντούλης (NI),
ερώτηση ‘γαλάζια κάρτα’
. – Είναι πάρα πολύ ωραία αυτά που είπατε, αλλά, θα διαφωνήσω μαζί σας σε ένα συγκεκριμένο θέμα: επειδή είμαι πατέρας παιδιού με ειδικές ανάγκες, έχω μια κόρη 32 χρονών με σύνδρομο down, τη φροντίδα του παιδιού δεν την επιφορτίζεται μόνο η μητέρα, αλλά σε πάρα πολλές οικογένειες μοιράζεται το βάρος και η ευθύνη και στους δύο γονείς και στον πατέρα και στη μητέρα· δεν συμφωνείτε;

Jana Žitňanská (ECR),
odpoveď na otázku položenú zdvihnutím modrej karty
. – Máte pravdu je veľa rodín, kde aj otec znáša túto ťarchu alebo kde aj otec sa stará o dieťa so zdravotným postihnutím. Žiaľ, z mojej skúsenosti veľa rodín, kde sa narodí dieťatko so zdravotným postihnutím, sa rozpadá. A väčšinou je to teda matka, ktorá zostáva starať sa o toto dieťatko a naozaj finančné ohodnotenie takejto starostlivosti je na úrovni prežitia, nehovoriac o tom, že má to potom dopad, samozrejme, aj na jej dôchodok. Čiže, keď hovorím o tom, že sú ohrozené chudobou tieto ženy, prevažne ženy, tak, žiaľ, je to smutná skutočnosť.

Tania González Peñas (GUE/NGL). – Señor Presidente, la igualdad de trato y la no discriminación entre hombres y mujeres no solamente es una cuestión de justicia, no es solo un derecho consagrado en los Tratados de la Unión y no es solo una deuda histórica. Es también un tema estratégico y de sentido común para el desarrollo económico y social de Europa, para la sostenibilidad de nuestras sociedades. El informe que nos reúne aquí esta mañana demuestra la ineficacia de una legislación que no se aplica adecuadamente en los Estados miembros.
Mientras tanto, la brecha salarial entre hombres y mujeres es del 16,4 % y la brecha pensional alcanza el 39 %. Dejar de lado a más del 50 % de la población europea no contribuye a la prosperidad ni al bienestar.
Es necesario establecer medidas que no dejen a la libre voluntad de las empresas garantizar la gestión de la igualdad en el mercado de trabajo, pero también lo es aplicar otro tipo de medidas, profundizar legislativamente en otras cuestiones, como garantizar los derechos y unas condiciones de trabajo dignas para el trabajo doméstico y de cuidados, ejercido mayoritariamente por mujeres, y asegurar la corresponsabilidad con permisos de paternidad obligatorios, iguales e intransferibles.

Σωτήριος Ζαριανόπουλος (NI). – Κύριε Πρόεδρε, ανησυχεί η Ευρωπαϊκή Ένωση για την ισότητα των γυναικών στην απασχόληση. Ανησυχεί δηλαδή ο θύτης για τα θύματά του. Η κοροϊδία σε όλη της τη δόξα! Κρύβει η Ένωση τη βαρβαρότητα της, που κορυφώθηκε με τα μνημόνια: κατάργηση κάθε δικαιώματος, εξίσωση προς τα κάτω, κοινή εξαθλίωση γυναικών και ανδρών.
Στην Ελλάδα των τριών μνημονίων της Ένωσης, με ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία, ουσιαστικά καταργείται εντελώς η σύνταξη, ιδιαίτερα για τις γυναίκες, αυξάνονται τα όρια ηλικίας έως και 17 χρόνια και τα χρόνια εργασίας, όταν η ανεργία καλπάζει. Η αδήλωτη, διακοπτόμενη, μερική εργασία, οι μισθοί πείνας οργιάζουν, ιδιαίτερα στις γυναίκες, ως κίνητρο ανταγωνιστικότητας. Καταργείται η κυριακάτικη αργία της ξεκούρασης και της οικογενειακής επαφής. Καταργείται το ΕΚΑΣ των χαμηλοσυνταξιούχων, κυρίως γυναικών. Πετσόκοψαν την κατώτερη σύνταξη, από τα 486 στα 392 ευρώ. Συντάξεις-ψίχουλα 200 ως 250 ευρώ, ώσπου να φτάσεις στα 67. Τα ιδιωτικά συνταξιοδοτικά συστήματα της Ένωσης χειροτερεύουν την κατάσταση.
Ένας δρόμος απέμεινε για γυναίκες και άντρες: σύγκρουση με τις κυβερνήσεις, την Ευρωπαϊκή Ένωση των μνημονίων και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Dubravka Šuica (PPE). – Gospodine predsjedniče, želim čestitati gđi Zaborskoj na predanosti i konzistentnosti. Ovo izvješće podupire temeljno načelo ‘jednaka plaća za jednaki rad’ i slažem se da se ovakva diskriminacija više ne može tolerirati, ako je točan podatak, a vjerujem da jest, da je prema nekim pokazateljima 15 % niža plaća žena, a prevedeno u dane to znači 60 dana rada više u odnosu na muškarce.
Stoga se postavlja pitanje koje to društvo želi da pola njegovog potencijala ostane neiskorišteno. Ne vjerujem da to ijedno društvo, ijedna država članica želi. Isto tako postavlja se pitanje koliko ćemo još puta imati ovakvo ili slično izvješće, gđo Zaborska.
Činjenica je da se svih ovih godina, usprkos naporima nije se dovoljno učinilo. Međutim, složila bih se da je ovo ipak kulturološko ili civilizacijsko pitanje, da države članice moraju poduzeti mjere za jednake mogućnosti za žene i muškarce, trebamo osigurati dignitet ženama stoga očekujem od Komisije da uvede bolji nadzor, da se provede neka vrsta revizije. To je jedini način da idemo naprijed, gđo Zaborska.

Andrea Cozzolino, ( S&D). – Signor Presidente, onorevoli colleghi, se sei donna lavori quanto un uomo e guadagni di meno, ormai i dati sono definitivi, mediamente siamo intorno al 16 per cento, come la relazione denuncia, ma ci sono aree dell'Europa dove questa cifra, questa percentuale raggiunge livelli davvero preoccupanti: 20-25 per cento.
Domandiamoci perché. Perché le donne hanno un livello di produttività minore? Hanno una conoscenza e una competenza minore? Si impegnano di meno nei luoghi di lavoro? Sarebbe davvero strano sostenere alcune di queste tesi. Allora, se non ci sono reali ragioni irrazionali, quello del divario retributivo di genere è un gap che va sanato subito. La parità di trattamento è un principio che è nell'ordinamento europeo dal 1957, ma i dati ci dicono che siamo ancora totalmente lontani dalla sua piena attuazione. Forse non ci stiamo lavorando con lo spirito giusto e con la determinazione giusta.
Sappiamo bene che non è una direttiva da abbattere stereotipi e pregiudizi, ma appoggio la relatrice nel chiedere alla Commissione una nuova direttiva e maggiore rigore di applicazione da parte degli Stati membri.

Rosa Estaràs Ferragut (PPE). – Señor Presidente, efectivamente, la señora Záborská ha hecho un trabajo extraordinario y quería darle la enhorabuena. Era un informe muy necesario. Todavía hoy las mujeres siguen cobrando una media de un 16 % menos que los hombres por un trabajo de igual valor y es una brecha que puede llegar a ampliarse al 20 % en algunos Estados miembros. Efectivamente, también el marco jurídico existe en la Unión Europea, pero la Directiva 2006/54/CE, que vino a agrupar toda la legislación anterior, no ha sido utilizada por los Estados miembros para poder aprovechar la oportunidad y revisar de manera valiente los sistemas nacionales para que no se produzca esta discriminación.
Por eso, la petición a la Comisión es muy clara: una revisión de esa Directiva y una directiva nueva donde se pueda subsanar todo aquello que no ha funcionado. Piensen ustedes que la consecuencia inmediata de la brecha salarial es la brecha en la jubilación, que puede llegar al 39 %.
Y quiero acabar pidiendo el principio de no discriminación para los sectores más vulnerables, que serían todos los sectores del LGBTI, discapacidad, minorías étnicas, orientación sexual, etc.

(La oradora acepta responder a una pregunta formulada con arreglo al procedimiento de la ‘tarjeta azul’ (artículo 162, apartado 8, del Reglamento))


José Blanco López (S&D),
pregunta de tarjeta azul
. – Señor Presidente, escuchando a la señora Estaràs decir que hay Estados miembros en los que la brecha salarial es mayor y sabiendo que desde el año 2011 —y no estamos satisfechos— se estabilizó en la Unión Europea, ¿cómo valora que en España, desde el año 2011, la brecha salarial se incrementara en el 8 %? ¿Tiene que ver con la reforma laboral del Gobierno en relación con las políticas de igualdad?

Rosa Estaràs Ferragut (PPE),
respuesta de ‘tarjeta azul’
. – Después de que el Gobierno socialista nos dejara un paro increíble de más de cuatro millones de personas, la reforma laboral del Gobierno de España ha posibilitado que se creara, después de una crisis importante y por primera vez, trabajo en España y que podamos recuperarnos de aquello que el Gobierno socialista nos dejó.

Procedura ‘catch the eye’


Alessandra Mussolini, (PPE). – Signor Presidente, onorevoli colleghi, peccato perché il testo parla della discriminazione salariale, fondamentale per noi, per tante donne soprattutto in Italia, ma è stato appesantito dall'inversione dell'onere della prova per il datore di lavoro, dalle sanzioni obbligatorie, dall'espulsione delle aziende negli appalti pubblici per quanto riguarda il finanziamento europeo.
E poi vorrei far riflettere la relatrice su un punto: il testo introduce una nuova fattispecie giuridica, la discriminazione multipla, e in tal modo diventa discriminante per le donne, perché una donna avrà una semplice discriminazione e un'altra categoria sensibile avrà una discriminazione multipla, il che vanifica il concetto giuridico di discriminazione. La discriminazione è unica, non ci può essere una discriminazione di serie A e una discriminazione di serie B.
Per tale motivo, purtroppo, nonostante i concetti fondamentali che dovevano essere introdotti, il mio voto sarà contrario.

José Blanco López (S&D). – Señor Presidente, efectivamente lo acabo de poner de manifiesto: la brecha salarial es algo que se debe plantear en el debate político, en el primer punto de nuestra agenda, porque, mientras no se corrija, no habrá justicia y seguiremos alimentando una discriminación.
Decía antes que en la Unión Europea, efectivamente, la brecha salarial se ha estabilizado. A pesar de eso, es necesaria una nueva regulación, una nueva directiva, para acabar definitivamente con ella. Pero es verdad que resulta más dramático cuando en Estados miembros, a pesar de lo que se ha dicho, se hacen reformas laborales y no se tiene en cuenta esta discriminación y se precariza el mundo del trabajo, pues la consecuencia es que las mujeres todavía sufren más discriminación, como sucede en nuestro país: que después de una reforma laboral que precarizó el mundo del trabajo, la desigualdad se ha incrementado, la brecha salarial ha aumentado y, por lo tanto, es hoy ocho puntos mayor que en el año 2011. No podemos, señorías, mirar para otro lado.

Ruža Tomašić (ECR). – Gospodine predsjedniče, jednake mogućnosti i jednako postupanje prema muškarcima i ženama u pitanjima zapošljavanja i rada do sada nije urodilo plodom jer se nije ozbiljno inzistiralo na pravnoj provedbi zakona.
Žalosti me što nismo spremni napraviti zaokret i usvojiti drukčiji pristup ovoj problematici, već se predlaže dodatno intenziviranje napora u istom smjeru. Gomilanjem propisa možemo samo dodatno opteretiti europska poduzeća, a to će se negativno odraziti na sve radnike – i žene i muškarce. Cilj nam je valjda da što više žena i muškaraca radi, a ne što manje.
Predloženo sastavljanje godišnjih poslovnih planova o jednakosti spolova i osposobljavanje osoblja na temu jednakosti i raznolikosti predstavlja obično zadovoljavanje forme koje neće promijeniti baš ništa, osim što će zbog povećanja troškova nekolicina radnika sasvim svejedno kojeg spola, ostati bez posla, a zakoni se i dalje neće sami od sebe provoditi.

Филиз Хюсменова (ALDE). – Г-н Председател, за да подобрим европейския пазар на труда, е важно политиката за равенството между половете да бъде прилагана не само на хартия, но и на дела. Пазарна необходимост е жените на Европа да са икономически независими, да бъдат възнаграждавани справедливо, да разчитат на баланс между професионалния и семейния живот и да знаят, че нямат таван до управлението на компании.
Към това трябва да добавим и истински секторен баланс. Той изисква подобряване на достъпа на жените до типично мъжки професии и увеличаване на достъпа на мъжете към феминизирани професии, като например в сферата на образованието.
В България ниското заплащане действа като бариера пред младите, и предимно пред мъжете да упражняват учителската професия. Възможностите за стимулиране на половия баланс в професии като тази са реални. И трябва да се възползваме от тях, защото двата пола допринасят по различен начин към системата, образованието и възпитанието на учениците, включително и към равенството на половете.

Maria Grapini (S&D). – Domnule președinte, vreau să mă adresez colegilor. Eu, în ansamblu, spun că raportul este necesar, dar ce șanse are să se aplice când, domnule comisar, începeți prin a spune că este un raport important, după care, uluitor, spuneți că, de fapt, trebuie să îmbunătățim competențele femeilor și să le ajutăm? Ce vreți să induceți, domnule comisar, ideea că femeile nu sunt pregătite, că nu au competență, că trebuie să le ajutăm? Cum vă explicați că, în țări cu populație majoritar feminină, accesul femeilor la funcții de conducere, fie că vorbim de instituțiile statului, politice sau în mediul privat, sunt ale bărbaților? Cine decide, domnule comisar, în acest caz? Bărbații. Nu induceți ideea falsă că, de fapt, din acest motiv femeile sunt discriminate și există disparități: pentru că nu sunt pregătite profesional. De aceea plec sceptică de aici, dacă aceasta este percepția dumneavoastră.
Noi, femeile, nu vrem o discriminare pozitivă. Noi vrem să respectați valoarea; matematic, nu se poate ca, dintr-un procent mare al populației feminine dintr-un stat, să nu existe un procent apropiat în locurile de decizie.
Și mai este o problemă: problema educației, despre care s-a vorbit. Nu se poate să existe într-adevăr educație cu manuale în care femeia stă la bucătărie și bărbatul e la mașină. Cred că avem nevoie de o supraveghere a modului de implicare a legislației.

Νότης Μαριάς (ECR). – Κύριε Πρόεδρε, επί πολλά χρόνια, η Ευρωπαϊκή Ένωση κάνει προσπάθειες, προκειμένου να σταματήσει η διάκριση των δύο φύλων σε θέματα αμοιβών και απασχόλησης. Παρά ταύτα, βλέπουμε ότι οι μισθολογικές διαφορές εις βάρος των γυναικών συνεχίζουν· αμείβονται με 16%, τουλάχιστον, χαμηλότερους μισθούς απ' ό,τι οι άντρες. Έχουμε υπερεκπροσώπηση των γυναικών στη μερική απασχόληση,· έχουμε υποεκπροσώπηση των γυναικών σε θέσεις πλήρους απασχόλησης και έχουμε, επίσης, συντάξεις τουλάχιστον κατά 39% κατά μέσο όρο χαμηλότερες στις γυναίκες απ' ό,τι στους άντρες.
Ειδικότερα, τώρα, στις χώρες που έχουν πληγεί από τα μνημόνια, οι γυναίκες είναι αυτές οι οποίες έχουν πληγεί περισσότερο από τα μέτρα λιτότητας και δημοσιονομικής προσαρμογής. Στην Ελλάδα, τα τελευταία στοιχεία του 2015 δείχνουν ότι οι γυναίκες έχουν ποσοστό ανεργίας 30,6%, ενώ οι άντρες 23,5%. Πρέπει, επειγόντως, να ληφθούν μέτρα για να αντιμετωπισθούν και να σταματήσουν οι διακρίσεις μεταξύ των δύο φύλων.

Ivan Jakovčić (ALDE). – Gospodine predsjedniče, ovaj dom sebe voli nazvati domom europske demokracije. Ovaj dom će danas raspravljati o četiri slučaja kršenja ljudskih prava u svijetu. Ovaj dom danas raspravlja o temi o kojoj se raspravljalo kao da smo u Srednjem vijeku, jer ovdje slušam argumente nekih koji neće podržati ovo izvješće. Pa oni zaista žive u Srednjem vijeku!
Ako mi danas u ovom domu moramo još uvijek razgovarati o jednakosti i ravnopravnosti i ako neki to namjerno ne žele razumjeti, onda oni zaista žive u Srednjem vijeku. I meni je žao što sam danas slušao neke rasprave, neke argumente protiv ovog izvješća i argumente koji uopće nisu nikakvi argumenti, nego je ideologija koja narušava jednakost i ravnopravnost i koja upravo želi ići protiv onoga što su jednakost i ravnopravnost.

Nicola Caputo (S&D). – Signor Presidente, onorevoli colleghi, non è la prima volta che intervengo in quest'Aula sui diritti delle donne e la parità di genere.
Devo dire che, nonostante l'esistenza di direttive europee, siamo troppo lontani dal raggiungimento degli obiettivi e anche dall'applicazione della legislazione europea. Ben venga quindi la nuova direttiva auspicata dal relatore. Come si evince dalla stessa relazione della strategia dell'Unione europea per la parità tra donne e uomini dopo il 2015 in Europa, le donne sono poco rappresentate nei processi decisionali, e questo avviene nei parlamenti, nei governi nazionali, ma anche nelle imprese, soprattutto nelle grandi. Insomma, si sono fatti passi in avanti un po' ovunque in tutti i settori, ma serviranno ancora 81 anni per chiudere la forbice delle opportunità lavorative tra uomini e donne e nel nostro continente dobbiamo fare i conti anche con la percentuale del 20-25 per cento di donne che subiscono violenza almeno una volta nella vita, anche nei luoghi di lavoro.
L'Europa non può limitarsi alla semplice denuncia, dovrà garantire il rispetto concreto della legislazione europea in materia di parità di genere. È giusto assicurare le stesse opportunità e gli stessi diritti a uomini e donne, ma questo non deve giustificare derive radicali che vanno contrastate con energia e determinazione.

(Încheierea procedurii ‘catch the eye’)


Christos Stylianides,
Member of the Commission
. – Mr President, thank you for this very rich discussion. After this, I am all the more convinced that closing the gender pay gap needs a comprehensive approach. That means legislative and non-legislative measures and, of course, efforts from all the relevant stakeholders at both EU and national level. The effective application and enforcement of equal pay in Member States are essential to ensure the rights enshrined in the directive. This remains the biggest challenge.
Going forward, the Commission will examine national measures following the Recommendation on Pay Transparency. We will assess the need for any additional measures at EU level. Of course this will include looking at whether we should review the Gender Equality Recast Directive.

Anna Záborská,
spravodajkyňa
. – Ďakujem vám za podnetnú diskusiu. Cítila som z nej podporu viacerých myšlienok, ktoré som sa snažila vložiť do návrhu mojej správy, a som vám za túto podporu vďačná. Cítila som však aj viaceré výhrady, aj keď viaceré z nich sa môjho textu vôbec netýkali.
Pani Morway s tou otázkou na mňa má pravdu, ale, bohužiaľ, táto správa o probléme odmeňovania žien vo východnej a západnej Európe nehovorí. Nedá sa reagovať na všetko a potom mi dovoľte, aby som zareagovala skôr symbolicky. Proces schvaľovania iniciatívnej správy od výboru až po hlasovanie v pléne Parlamentu niekedy pripomína slávnostnú večeru, na ktorej sa servíruje čerstvo upečená ryba. Podarilo sa vám ju upiecť presne tak, ako ste chceli, má správnu farbu, vôňu aj chuť, ale viete, že v nej budú aj kosti.
A niekedy je ich tak veľa, že nakoniec porciu nedokážete zjesť. Otvorene priznávam, že aj táto správa má kosti. Niektoré sú malé a dajú sa prehltnúť, ale iné sú vyslovene nepríjemné a vzbudzujú moje obavy. Snažila som sa prostredníctvom ‘split’ a ‘separate’ hlasovania upozorniť na tieto pre mňa problematické miesta. No zároveň som si uvedomila, že tri takéto miesta, tri takéto kosti sú pre mňa nestráviteľné a je to článok 18, pozmeňovací návrh 2 a článok 42. Opakovane som počas 11 rokov v tomto pléne aj na výbore upozorňovala, že používanie termínu ‘gender’ vedie k zmätkom, pretože tento termín nie je právne definovaný. Jeho obsah sa mení v závislosti od jeho používania v médiách či ideologických pamfletoch. Dôkazom toho sú aj rôzne preklady textu mojej správy, ktoré majú tým pádom aj rôzne implikácie.
Venovala som príprave tejto správy veľa času, ak však bude záverečný text napriek mojej najlepšej snahe nestráviteľný, budem sa musieť v hlasovaní zdržať. Ďakujem vám ešte raz za spoluprácu, podporu aj pochopenie.

Președintele. – Dezbaterea a fost închisă.
Votul va avea loc astăzi, 8 octombrie 2015.


Declarații scrise (articolul 162)



Therese Comodini Cachia (PPE),
in writing
. – Gender inequality in the field of employment hampers the potential of women to fully use their skills and abilities in contributing to society, and seriously impacts on the living conditions of European families. No mother should be made to choose between earning an income or caring for her child, elderly, disabled or other vulnerable family member. Parents have the exclusive discretion of deciding how to balance their family responsibilities with their employment, and policies must aim at setting up different frameworks within which parents can make a free and informed decision as to what is best for their own family and circumstances.
In this regard, the EU needs to offer evidence-based options for family-focused growth and an integrated approach to equality in employment. Policies must also seek to propose measures which, while facilitating work-life balance, do not seriously prejudice SMEs. This must be accompanied by an understanding that an employee who reaches a work-life balance is a better employee. I have voted in favour of quotas and similar measures, as temporary provisions addressing the current situation, which are to be systematically reviewed.

Michela Giuffrida (S&D),
per iscritto
. – Se sei donna lavori quanto un uomo e guadagni meno. Nell'Unione europea le donne guadagnano circa il 16% in meno degli uomini. Domandiamoci il perché. Hanno forse il 16% in meno di intelligenza? Lavorano il 16% in meno? Si impegnano il 16% in meno? Conoscono il 16% in meno rispetto ai colleghi uomini? Sarebbe strano sostenere una tesi simile. E allora, se non ci sono ragioni reali e razionali quello del divario retributivo di genere è un gap che va sanato subito. La parità di trattamento è un principio che è nell'ordinamento europeo dal 1957, ma i dati ci dicono che siamo ancora lontani dalla sua piena attuazione. Forse non ci stiamo lavorando abbastanza. Sappiamo bene che non è una direttiva ad abbattere stereotipi e pregiudizi, ma appoggio la relatrice nel chiedere alla Commissione una nuova direttiva e maggiore rigore di applicazione da parte degli Stati membri.

Ádám Kósa (PPE),
írásban
. – Mint ismert, Európában és különösen Közép-Európában a hölgyek jobban teljesítenek a felsőfokú végzettség elérésében, mint a férfiak. Ennek ellenére ez nem tükröződik a munkaerőpiacon, ugyanakkor egyre több, képzetlen férfi jelenik meg a munkanélküliek körében. A családok stabilitása is egyre inkább kérdésessé válik, miközben az oktatásra egyre nagyobb felelősség és feladat hárul.
A megoldás a harmonikusabb családi munkamegosztás és a házasság intézményében is deklarált felek közti egyenlőség erősítése lenne, összhangban Magyarország Alaptörvényével. A családnak továbbra is a társadalom alapvető építőkockájának kell maradnia, hiszen családban bontakozhatnak ki leginkább a gyermekek is. A jelentéstevő, Zaborska képviselőasszony munkásságát kiemelve szeretném megerősíteni, hogy a néppárti értékrendnek a jelentésben való megjelenítése prioritás volt. Ami pedig a női vezetők kiválasztását illeti, továbbra is az alkalmasság legyen a fő szempont.
Elengedhetetlen, hogy a szélesebb nyilvánosság objektív tájékoztatást kapjon a női vezetők kvalitásairól és a gyermekneveléssel kapcsolatos kiegyensúlyozatlan, nagyobb felelősségükről, hátrányaikról, melynek oka a nemek közti munkamegosztás jelenlegi gyakorlata. Sajnos a jelentésbe ez a szempont sem került bele hangsúlyosan, mint ahogyan a szolgálati idő hosszát sem vették figyelembe. Így a kiegyensúlyozott és hátrányos megkülönböztetéstől mentes értékelési és minősítési rendszerek kialakítása terén megmaradt az ellentmondásosság.

Krystyna Łybacka (S&D),
na piśmie
. – Według dostępnych danych kobiety są lepiej wykształcone od mężczyzn, nie przekłada się to jednak na ich pozycję na rynku pracy. Statystycznie kobiety są mniej aktywne zawodowo, mniej zarabiają, wykonując tę samą pracę oraz są niedostatecznie reprezentowane w organach decyzyjnych w różnych obszarach gospodarki. Z danych wynika, iż jeśli obecny trend w zwiększaniu zatrudnienia kobiet w UE utrzyma się na tym samym poziomie, to osiągnięcie określonego w strategii Europa 2020 wskaźnika zatrudnienia na poziomie 75% wśród kobiet i mężczyzn w wieku 20-64 lat opóźni się o 18 lat. Niwelowanie dysproporcji na rynku pracy wymaga skoordynowanych działań na poziomie europejskim i narodowym przy współpracy z pracodawcami i związkami zawodowymi. Aby zwiększyć aktywność zawodową kobiet potrzebujemy skutecznej polityki prorodzinnej, której celem byłoby ułatwienie godzenia życia zawodowego z rodzinnym poprzez m.in. zapewnienie dobrej jakościowo opieki nad dziećmi. Ponadto należy ułatwić kobietom powrót na rynek pracy poprzez odpowiednie szkolenia oraz doradztwo zawodowe. Potrzebujemy również większej promocji zatrudniania kobiet, wparcia dla ich przedsiębiorczości oraz dla aktywnego uczestnictwa kobiet w procesach decyzyjnych. Zwracam także uwagę na rolę edukacji w promowaniu równych szans na rynku pracy dla kobiet i mężczyzn oraz w zwalczaniu stereotypów i dyskryminacji ze względu na płeć.

Margot Parker (EFDD),
in writing
. – In paragraph 13 there is a call for the Women on Boards Directive to be adopted, which includes gender quotas. The EU has absolutely no right to impose gender quotas on UK companies. Quotas are demeaning for women, and recruitment should be based solely on merit, not on gender. You do not fight discrimination with more discrimination.
Calls for EU mandatory pay audits and EU sanctions, in paragraph 37, shows once again that the EU is trying to interfere and take more powers where it has no right to them. Paragraph 41 states that you want to see a reversal in the burden of proof between employer and employee. This would rip up the justice system in the UK and do away with the principle of ‘innocent until proven guilty’.
UKIP, of course, supports gender equality, equal pay and any steps to fight discrimination based on gender, ethnicity, religion, orientation or any other characteristics. Everyone should have the same protection and the same opportunities to prove what they can do. UKIP cannot, however, support calls for more EU legislation and interference in UK laws and freedoms. Only our elected and accountable Government should be able to decide these things, not unelected EU bureaucrats.

Claude Rolin (PPE),
par écrit
. – L'écart salarial et les différences de statut entre hommes et femmes reste aujourd'hui encore beaucoup trop important. Il est essentiel que l'Union européenne oeuvre à plus d'égalité entre hommes et femmes en particulier dans le monde du travail. Je vous remercie.

Ricardo Serrão Santos (S&D),
por escrito
. – No Índice Global das Diferenças de Género, do Fórum Económico Mundial, Portugal, o meu país, estava em 2014 no 39o lugar. Vejamos alguns números: 31% dos lugares no Parlamento Nacional são ocupados por mulheres, 21% dos cargos ministeriais são ocupados por mulheres e há apenas 12% de mulheres nos conselhos de administração das empresas. Um homem português ganha em média mais 30% que uma mulher portuguesa. Por estas razões, considero muito positivo que este relatório refira, explicitamente, que os Estados-Membros devem legislar para obrigar as empresas a elaborarem e a definirem planos anuais empresariais em matéria de igualdade de género e de direitos das mulheres e, também, de homens que assumam a prestação de cuidados a membros da família, e a garantirem uma representação equilibrada de mulheres e homens nos conselhos de administração.

Jutta Steinruck (S&D),
schriftlich
. – Gleicher Lohn für Männer und Frauen sollte eigentlich im 21. Jahrhundert selbstverständlich sein. Dennoch ist equal pay für die gleiche Arbeit für viele Frauen nach wie vor ein Wunschtraum. Auch zehn Jahre nach der Verankerung des Prinzips ist die Richtlinie in vielen Mitgliedstaaten noch nicht richtig umgesetzt. Seit Jahren liegt der sogenannte Gender Pay Gap im EU-Durchschnitt bei 17 %. Ohne konkrete und ambitionierte Maßnahmen schließt sich diese Lücke erst in 70 Jahren. Also 2086! Diese Ungleichheit nehmen Frauen mit bis ins Rentenalter. Dort beträgt der Unterschied zwischen Männern und Frauen 39 %.
Die Kommission sollte die Schwachstellen in der Umsetzung identifizieren und einen Vorschlag zu deren Behebung vorlegen. Wie wäre es zum Beispiel mit einer obligatorischen Lohnüberprüfung und Sanktionen im Falle der Nicht-Einhaltung des Prinzips equal pay? Auch eine Überprüfung der Fortschritte im Rahmen des Europäischen Semesters wäre ein guter Schritt. Gleichberechtigung ist ein Grundwert der Europäischen Union, und das sollte nicht nur auf dem Papier so sein.

Claudia Tapardel (S&D),
in writing
. – Equality between men and women is a fundamental principle of European law which applies to all aspects of life in society, including the world of work. However, based on the last available figures from 2012, the average gender pay gap in the EU was approximately 16.4%. Moreover, while female labour participation varies between sectors, some sectors, such as transport, have even fewer women on average. The reasons for that are related to stereotypes of male dominance and lack of attractiveness in a wide sense. We should address the situation by calling for more action by the EU 28 and the individual Member States.
We need to start by revising the recast directive in order to reduce differences in pay for men and women. We must also urge Member States to take more action on unequal pay practices and to promote wage transparency. Most divisively, we can request the introduction of mandatory pay audits for companies listed on stock exchanges and the imposition of sanctions on companies failing to meet their responsibilities with regard to gender equality. There is no reason why, in today's world, we should accept a situation where men are receiving higher pay and preferential treatment in the matter of employment and occupations.

Romana Tomc (PPE),
pisno
. – V Uniji in po svetu obstaja neenakost na področju zaposlovanja žensk kljub nekaterim pozitivnim ukrepom, ki smo jih sprejeli za odpravo tega pojava. Prav tako ženske kljub svojim sposobnim, nadarjenostim in spretnostim v praksi ne dosegamo enakega plačila kot moški na enakovrednih poklicnih položajih, zato menim, da mora Evropski parlament spodbujati vse tiste ukrepe, ki gredo v smer enakosti in enakopravnosti med spoloma.
Neenakosti med spoloma nastajajo zaradi usklajevanja družinskega in poklicnega življenja. To se odraža tudi v času, ko zapustijo trg dela oz. ob upokojitvi in pahne ženske v neenak položaj. Ženske so namreč še vedno tradicionalno tiste, ki so bolj obremenjene – tako psihično, kot tudi z vidika organizacije časa, saj po navadi opravljajo še neformalna gospodinjska dela.
Če bi obstajala dejanska enakost moških in žensk na trgu dela, bi tudi kot družba lahko izkoristili številne potenciale obeh spolov – to pa bi posledično prineslo višjo rast BDP vseh posameznih držav članic pa tudi EU kot celote. Prav zato se moramo še naprej zavzemati za koncept spolne enakosti in enakopravnosti pri zaposlovanju, za transparentnost plač in za boljše pogoje pri usklajevanju družinskega in poklicnega življenja. Kajti le tako bo EU lahko resnično uresničevala načela, h katerim se je zavezala tudi v Pogodbi o ustanovitvi Unije.

Pablo Zalba Bidegain (PPE),
por escrito
. – Muchas gracias, señora Záborská, por su informe; ha hecho usted un excelente trabajo. La igualdad de trato entre hombres y mujeres en el ámbito laboral es un objetivo claro en todos los Estados miembros.
Este informe es muy necesario para abordar esta situación. Las condiciones de acceso al mercado laboral deben ser justas, iguales y no discriminatorias. Se debe asegurar la igualdad en la calidad del empleo entre hombres y mujeres, y debemos trabajar en ello: la igualdad de remuneración para el mismo trabajo debe ser una premisa básica. Si no existe esta igualdad de trato, a la larga surgirán más desigualdades, no habrá una independencia económica de la mujer y se verán mermadas económicamente de cara a la jubilación. Se deben abordar las causas y ha de ponerse fin a esta situación dentro de la Unión Europea y evitar así crear situaciones de vulnerabilidad.
3.   Implementation of Article 20 (2) Service Directive and Article 8 (3) Directive on Consumer Rights (debate)

Președintele. – Următorul punct de pe ordinea de zi este dezbaterea privind întrebarea cu solicitare de răspuns oral referitoare la punerea în aplicare a articolului 20 alineatul (2) din Directiva privind serviciile și a articolului 8 alineatul (3) din Directiva privind drepturile consumatorilor, adresată Comisiei de Evelyne Gebhardt, în numele Grupului S&D și de Andreas Schwab, în numele Grupului PPE (O-000083/2015 – 2015/2881(RSP) – B8-0754/2015).

Evelyne Gebhardt,
Verfasserin
. – Herr Präsident! Vielen Dank, dass wir diese Frage hier heute stellen können. Wir stellen immer wieder fest, dass Bürger und Bürgerinnen im Internet einkaufen möchten und dies aus unterschiedlichsten Gründen nicht tun können – weil sie eine falsche IPAdresse haben, die falsche Kreditkarte haben, die falsche Nationalität haben, im falschen Land leben –, und deswegen diesen Einkauf nicht tätigen können.
Das Recht in der Europäischen Union ist eigentlich klar: Diskriminierung wegen der Staatsangehörigkeit ist nicht erlaubt, ist nicht in Ordnung. Deswegen ist es ein Unding, dass dieser große Binnenmarkt den wir haben, der für die Unternehmen einen sehr großen Gewinn bringt, dieser große Bienenmarkt für die Menschen, für die Verbraucher und die Verbraucherinnen heute immer noch nicht so existiert und viele Hindernisse entstehen. Deswegen ist es auch ganz wichtig, dass wir auch hier dagegen vorgehen.
In ihrer Mitteilung zur Strategie für einen digitalen Binnenmarkt für Europa hat die Europäische Kommission gesagt, sie wolle sich ‘für 2016 mit ungerechtfertigtem Geoblocking im Bereich des Online-Handels befassen, gegebenenfalls auch im Wege einer gezielten Änderung des Rechtsrahmens für den elektronischen Geschäftsverkehr’. Mich würde jetzt sehr interessieren: Was meinen Sie denn mit dieser Änderung? Welcher Art soll diese Änderung sein? Was bezwecken Sie damit? Außerdem interessiert mich auch sehr: Wie gedenken Sie als Europäische Kommission dafür zu sorgen, dass Artikel 20 Absatz 2 der Dienstleistungsrichtlinie und Artikel 8 Absatz 3 der Verbraucherschutzrichtlinie endlich auch verwirklicht werden? Rechte, die schon längst in Kraft sind, aber für die Bürger und Bürgerinnen immer noch nicht fassbar sind. Ich bin sehr gespannt, wie Sie uns dazu antworten werden.

Andreas Schwab,
Verfasser
. – Herr Präsident, Herr Kommissar, meine Damen und Herren, liebe Kolleginnen und Kollegen! Die heutige mündliche Anfrage an die Kommission gibt uns die Möglichkeit, nochmals deutlich zu machen, was wir in der Dienstleistungsrichtlinie einerseits und in der Verbraucherrechterichtlinie andererseits als Gesetzgeber klargestellt haben. Benachteiligungen oder unterschiedliche Behandlungen von Verbraucherinnen oder Verbrauchern aufgrund ihrer Nationalität oder ihres Standortes sind nur dann zulässig, wenn es dafür zwingende rechtliche Gründe gibt. Im Europäischen Parlament arbeiten wir stark und engagiert daran, dass die rechtlichen Voraussetzungen dafür geschaffen werden und künftig keine unterschiedliche Behandlung mehr zulässig ist.
Es ist uns bewusst, dass wir dafür natürlich auch eine Reihe von Vereinheitlichungen brauchen, damit Unternehmen einerseits und Verbraucherinnen und Verbraucher andererseits tatsächlich auch ein einheitliches Regelungsumfeld vorfinden. Was wir aber bei einigen Anbietern gesehen haben – ich erwähne hier den Fall Disneyland aus dem Sommer – ist, dass obwohl die Bedingungen in diesen Bereichen vereinheitlicht sind, dennoch gewissermaßen missbräuchlich versucht wird, unterschiedliche Preismodelle in Europa durchzusetzen. Und das ist schlicht inakzeptabel.
Ich fordere die Europäische Kommission auf, hier mit der gesamten Maßgabe der Möglichkeiten, die ihr zur Verfügung stehen, tätig zu werden. Ich sage das besonders deshalb, weil wir natürlich wissen, wie schwer es ist, einheitliche Bedingungen hinzubekommen. Wir haben auch immer wieder die Debatte darüber, wie viel Einheitlichkeit wir uns erlauben können. Es gibt viele Mitgliedstaaten, die keine Harmonisierung bestimmter Bereiche der rechtlichen Bedingungen haben wollen. Aber wenn selbst bei den Bedingungen, wo wir Vereinheitlichung hinbekommen haben, am Ende der Bürger, der Verbraucher, die Verbraucherin den Eindruck bekommt, dass Unternehmen gewissermaßen den Gutteil des Binnenmarktes für sich abschnappen können, dann stößt das auf unseren entschiedenen Widerstand.
Herr Kommissar, ich bitte Sie, eine klare Aussage dazu zu treffen, was Sie in diesen Fällen unternehmen wollen.

Ivan Jakovčić (ALDE). – Gospodine predsjedniče, oprostite što upadam za vrijeme sjednice, ali imamo problem s hrvatskim prijevodom, jednostavno nemamo hrvatskog prijevoda. Sad ga nismo imali na njemačkom, prije ga nismo imali na engleskom, pa budite ljubazni, ja mogu neke jezike razumjeti, ali ipak ne mogu sve pa bih vas zamolio da pokušate vidjeti da li možemo dobiti prijevode.

Christos Stylianides,
Member of the Commission
. – Mr President, on behalf of my colleague Commissioner Elżbieta Bieńkowska, I am here to discuss this issue. The issue raised by the honourable Members touches at the heart of what EU citizens can expect of the single market. When shopping cross-border, our consumers are still being discriminated against on the basis of their nationality or place of residence. This is not acceptable.
We keep on receiving complaints from citizens against alleged discriminatory practices, through various channels. First, direct complaints; second, complaints to European Consumer Centres; third, information requests to Your Europe Advice; and, fourth and most importantly, parliamentary questions. As democratically elected representatives, you act as a major interface between citizens and EU institutions. I cannot encourage you strongly enough to keep on sending us feedback from your constituents.
With the rise of the internet, e-commerce is getting increasingly important, but many questions also concern transactions taking place on commercial premises. Online geo-blocking is one of the most visible and the most often described types of discrimination, with consumers being barred from completing transactions, or being redirected to another website offering the same service but at a higher price.
Discrimination also takes place on a daily basis for millions of Europeans travelling abroad as tourists, buying a second home in another country, or just crossing the border. This must stop – and action has been announced in the digital single market strategy. The need for action will be expanded on in the internal market strategy for goods and services, to be adopted at the end of the month. On 24 September 2015, the Commission also launched a public consultation. The consultation will help the Commission prepare a legislative initiative in 2016.
We all know examples of discriminatory practices. Last year, we initiated an action with the main car rental companies in Europe, after noticing very substantial price differences for exactly the same service, just depending on the place of residence of the customer. This year, you will have heard of press reports concerning a major amusement park in France, for which some special offers were limited to French residents. We also have examples of people being denied access to car-sharing with a non-national driving licence, or for the need to have a national registration number to buy a service.
The current legal framework has not created enough certainty for businesses and consumers. It has not enabled national authorities to enforce the non-discrimination obligation in daily practice. This is what we are planning to address.
Contractual freedom is an important principle, which must be preserved, but we must also tackle the voluntary segmentation of the single market by companies, and we must safeguard the rights of consumers. The interests of SMEs must also be protected. We want to encourage companies and consumers to use the single market, not force them to do so if it would be too burdensome or uncertain for them.
My colleagues Elżbieta Bieńkowska and Günther Öttinger will be more than happy to discuss those challenges further in order to find solutions that open up the single market for companies and consumers alike.

Olga Sehnalová,
za skupinu S&D
. – Pane předsedající, diskriminace spotřebitelů na základě jejich národnosti či místa bydliště je bohužel stále každodenní realitou vnitřního trhu Evropské unie. Je proto zcela nezbytné upřesnit právní rámec zákazu diskriminace v oblasti služeb i zboží.
Zásadní je vyjasnění tzv. objektivních kritérií. Musí dojít k jednoznačnému vymezení podmínek, které jsou v mimořádných případech akceptovatelné pro omezení přístupu ke zboží a službám. Důležité je také posílit spolupráci dozorových orgánů, aby mohly důsledně a koordinovaně věnovat pozornost všem možným formám diskriminace a plně využít pravomocí sítě pro spolupráci v oblasti ochrany spotřebitele.
Mějme ale na paměti, že odstranění tzv. geoblockingu je nejen jednou z největších výzev při vytváření digitálního vnitřního trhu, ale spotřebitelé čelí diskriminaci i v off-line prostředí. Předcházejme proto rozdílům mezi pravidly platnými pro nákupy off-line a online, což by bylo v rozporu s myšlenkou vnitřního trhu.
Vyzývám proto Komisi, aby zohlednila tyto připomínky v plánované revizi nařízení o spolupráci v oblasti ochrany spotřebitele.

Dita Charanzová,
on behalf of the ALDE Group
. – Mr President, I am glad the Commission is fighting on this issue. The ALDE Group is looking forward to addressing this in a geo-blocking regulation complementing the services and e-commerce directives.
Consumers across Europe face two huge barriers when trying to shop across borders: either they are denied delivery completely or delivery costs are so high that there can be no justifiable reason for them other than to prevent sales. If goods and content cannot cross borders, Europeans will not shop across borders. They will forever be locked within their national markets and subject to higher prices due to a lack of full and honest competition.
Commissioner, when combined with different prices based on location, there can be no doubt that this is a case of discrimination by companies, based if not on nationality then on place of residence – discrimination if not because I am Czech then because I live in Prague. Some small businesses have said that it is not discrimination, but that they simply cannot handle the problems associated with language and returns. Maybe they are right and we need to do more on those problems, as is provided for in the strategy. But, Commissioner, on what grounds can a giant company justify this denial of service?
Normally I am against overregulating businesses. I honestly believe that most businesses want to do right by their customers and thereby attract more customers, but this is clearly a case where we must act to stop this illegal price discrimination and segmenting of the market. This is pure price discrimination and it should not be acceptable in the digital single market.

Patrick O'Flynn,
on behalf of the EFDD Group
. – Mr President, it is all very well for the Commission to highlight the problem of geo-blocking and to pose as a consumer champion, but arguably the Commission itself deserves to be ranked as the Geo-blocker in Chief. Over-regulation by the Commission has made it much more difficult than it need be for SMEs to sell abroad. The recent VAT Mini One-Stop Shop (VAT MOSS) measure is a case in point: SMEs have to pay this tax on e-commerce sales in every single member country that they sell to, and the result has been a mass withdrawal of micro-businesses from export markets and a consequent narrowing of consumer choice.
Far too often, the Commission, as well as the EU in general, becomes the problem rather than the solution. I do not doubt that it wishes to do good; I do ask that it opens its eyes to the harm it is doing in practice to the prosperity of what is fast becoming the world's economically least dynamic continent.

Procedura ‘catch the eye’


Maria Grapini (S&D). – Domnule președinte, încep prin a-i felicita pe autorii întrebării cu solicitare de răspuns oral. Fac parte din Comisia IMCO și de multe ori în cadrul comisiei discutăm acest aspect: nu este suficient să avem o directivă a serviciilor, dacă nu avem o monitorizare exactă a ceea ce se întâmplă în piață. Pentru că, într-adevăr, vrem un cadru unitar și, așa cum spunea colega mea, Eveline, de foarte multe ori îți vine să te muți în altă țară ca să faci o achiziție online. Discriminarea nu vizează doar prețul, așa cum spunea cealaltă colegă a mea, ci și timpul de livrare și foarte multe alte lucruri legate de calitate.
Cred că este important ca Comisia să ia act de această întrebare, dar am aștepta și un răspuns concret: ce se poate face pentru a avea, într-adevăr, o îmbunătățire a calității aplicării în mod unitar în țările membre a Directivei serviciilor și, mai ales, ce se poate face să nu mai apară această discriminare? Cred că trebuie acționat și preventiv, să nu pățim ca în cazul Volkswagen, să descoperim când lucrurile sunt prea grave.

Νότης Μαριάς (ECR). – Κύριε Πρόεδρε, συζητούμε για τα δικαιώματα των καταναλωτών και πώς τα κράτη μέλη θα πρέπει να φροντίσουν, ώστε να μη γίνονται διακρίσεις λόγω ιθαγένειας και τόπου κατοικίας του παραλήπτη. Αρχικά, τα κράτη μέλη οφείλουν να επιβλέπουν τη σωστή εφαρμογή της υπάρχουσας νομοθεσίας όσον αφορά τις διαδικτυακές υπηρεσίες. Συχνά, ορισμένοι καταναλωτές προερχόμενοι από μικρά κράτη μέλη, έρχονται αντιμέτωποι με αρκετές δυσκολίες κατά τη διαδικασία παραλαβής των αντικειμένων που επιθυμούν, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις, οι διαδικτυακοί πάροχοι αρνούνται να παραδώσουν τα αντικείμενα στους καταναλωτές.
Είναι επομένως αναγκαίο, η Ευρωπαϊκή Ένωση να βάλει τέλος στον αδικαιολόγητο αποκλεισμό των καταναλωτών από την αγορά οποιωνδήποτε αγαθών ή υπηρεσιών, εφόσον αυτή η κίνηση παραβιάζει τα βασικά τους δικαιώματα. Επιπλέον, στα πλαίσια του ηλεκτρονικού εμπορίου, θα πρέπει να σταματήσει η επιπλέον επιβάρυνση του καταναλωτή για το κόστος μεταφοράς, σε περίπτωση που δεν έχει ενημερωθεί εκ των προτέρων γι' αυτό. Τέλος, θα πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ώστε να υπάρξει μια στοχευμένη αλλαγή στον τρόπο διεξαγωγής του ηλεκτρονικού εμπορίου, χωρίς να καταπατώνται τα δικαιώματα των καταναλωτών.

Ivan Jakovčić (ALDE). – Gospodine predsjedniče, geoblokiranje je jedna od najperfidnijih diskriminacija s kojima se suočavamo u današnje vrijeme jedinstvenog tržišta i jedna je od najvećih prepreka koje nove tehnologije nude u stvaranju jedinstvenog digitalnog tržišta. Europska unija je nastala upravo na jedinstvenosti tržišta i željom za jedinstvenim tržištem, a danas se suočavamo s tim da nam tehnologije sprečavaju daljnji razvoj.
Zato, a i zbog osobnih iskustava koje sam imao i iskustava koje su imali moje kolegice i kolege, želim zaista pozvati Komisiju da pokuša učiniti što je moguće više i što je moguće prije kako bi se taj perfidni način trženja na tržištu raznim proizvodima i uslugama spriječio i kako bi Europa zaista mogla razviti jedinstveno digitalno tržište.

Nicola Caputo (S&D). – Signor Presidente, onorevoli deputati, la creazione di reti di telecomunicazioni e di servizi digitali in grado di superare i confini nazionali è essenziale al fine di sostenere la strategia del mercato unico digitale in Europa.
Occorre tener conto del valore primario della difesa dei consumatori, i quali meritano un sistema il più elevato possibile di protezione sia delle transazioni sia della fruibilità del bene acquistato, senza geoblocchi. Per una legislazione europea protettiva e che esalti la crescita sono quindi imperativi categorici la trasparenza dei processi di acquisto online, un'applicazione uniforme del quadro legislativo e le pari condizioni della resa del servizio. Non possono quindi essere trascurati i segnali che provengono dall'ultima sentenza della Corte di giustizia del 6ottobre 2015 che, nel dichiarare invalido il cosiddetto regime di ‘approdo sicuro’, ha messo in chiaro che il flusso dei dati sensibili dei consumatori va tutelato e non utilizzato a loro discapito, come invece accade nei geoblocchi.
Mi auguro che la Commissione recepisca il decisum della Corte e gli scenari complessi che offre, operando il giusto contemperamento tra l'obiettivo di sostenere la strategia per il mercato unico digitale e tutelare i consumatori nella loro libera fruizione di contenuti e servizi online.

(Încheierea procedurii ‘catch the eye’)


Christos Stylianides,
Member of the Commission
. – Mr President, I want to thank the honourable Members again for their questions and comments on this very important issue of consumer protection and discrimination. This is an issue on which we can all agree that the current situation is not acceptable, when we look at the potential we are promising to our citizens and consumers in the internal market.
In the current situation, we are supposed to have access to online and cross-border purchases, yet we cannot be fully guaranteed that because the offer is not available to another country, or because we cannot be sure of getting fair treatment compared to another consumer. The internal market is about offering everyone the chance to access – everywhere on EU territory – the services he or she needs, even from another EU country. I want to be clear: freedoms always have to be balanced against one another and there is not any which is more important than the other. So we need to balance contractual freedom with the right of consumers not to be unfairly discriminated against because of their place of residence. But we also need to recognise that there is no ‘obligation to sell’ or to unify prices throughout the single market.
Where this balance lies will depend on the outcome of the consultation and the discussions with the stakeholders and Member States. Article 20 of the Services Directive lays down the basic principles which Member States should implement and apply. If a Member State is in breach of these principles, the Commission can initiate action against the Member State.
It appears that many Member States have not taken sufficient action to put this principle of non-discrimination into practice. Buying online has aggravated the current problems and a more comprehensive, effective and consumer-friendly solution is necessary. Legislative proposals will be made by the Commission as a follow-up to the Digital Single Market Strategy and the forthcoming Internal Market Strategy.

Președintele. – Dezbaterea a fost închisă.


Declarații scrise (articolul 162)



Carlos Coelho (PPE),
por escrito
. – Aplaudo a apresentação da Estratégia para o Mercado Único Digital por parte da Comissão Europeia no seguimento das prioridades avançadas pela Comissão Juncker que responde aos desafios da era digital. O Mercado Único Digital deve assegurar a livre circulação de mercadorias, pessoas, serviços e capitais, devendo os cidadãos e as empresas beneficiar de um acesso sem descontinuidades a atividades em linha e desenvolver essas atividades em condições de concorrência leal e com um elevado nível de proteção dos consumidores e dos seus dados pessoais, independentemente da sua nacionalidade ou local de residência. Não obstante estes princípios estarem já consagrados no artigo 20.o, n.o 2 da Diretiva dos Serviços, complementado pelo artigo 8.o, n.o 3 da Diretiva relativa aos Direitos do Consumidor, os consumidores europeus deparam-se, nos dias de hoje, com grandes problemas nas compras em linha por motivos territoriais, seja pela negação de entrega noutro Estado—Membro, pela discriminação de preços ou pelo bloqueio geográfico da morada de IP. Há que aproveitar esta oportunidade para acabar com estas limitações injustificadas, recolocando o consumidor no centro do Mercado Digital, adaptando as regras existentes às nossas realidades societais e mudando o paradigma de justificação da exceção para a garantia dos benefícios do Mercado Interno aos consumidores.
4.   Debates on cases of breaches of human rights, democracy and the rule of law
4.1.   Central African Republic

Președintele. – Următorul punct de pe ordinea de zi este dezbaterea a șapte propuneri de rezoluție referitoare la Republica Centrafricană (2015/2874(RSP)).

Anna Elżbieta Fotyga,
autorka
. – Pomimo wysiłków społeczności międzynarodowej sytuacja humanitarna i w dziedzinie bezpieczeństwa Republiki Środkowoafrykańskiej pozostaje dramatyczna, a nawet się pogarsza. Misja Unii Europejskiej, misja pomostowa, była sukcesem, co ocenili również członkowie SEDE odwiedzający Republikę Środkowej Afryki, wydaje się jednak, że trwała zbyt krótko. Splot nieszczęśliwych okoliczności związanych z funkcjonowaniem MINUSCA – misji ONZ – spowodował, że nie mogła ona wypełnić skutecznie swojego mandatu. Doceniam zaangażowanie sekretarza generalnego ONZ, Rady Bezpieczeństwa, wydaje się jednak, że społeczność międzynarodowa powinna zwiększyć wysiłki wspierające Republikę Środkowej Afryki. To może być ognisko naprawdę dramatycznej radykalizacji i pogorszenia sytuacji bezpieczeństwa.

Louis Michel,
auteur
. – Monsieur le Président, Monsieur le Commissaire, le cessez-le-feu intervenu en avril 2015, la tenue du Forum national de Bangui pour la réconciliation en mai dernier dans sa foulée, l'accord de désarmement, de démobilisation, de réintégration, et de rapatriement permettent de reconstruire enfin une vraie perspective politique.
Il faut remercier encore une fois la France pour son implication, on aurait pu espérer, de la part des pays européens, un peu plus de solidarité et d'engagement.
Je voudrais aussi profiter de cette tribune pour féliciter Mme Samba-Panza et les autorités de transition pour leur détermination à achever le processus en cours.
Ils ont promulgué, le 3 juin dernier, une loi établissant la Cour pénale spéciale, l'adoption par le Conseil national de la transition du projet de constitution qui doit être soumis sous peu à référendum.
Le principal message de mon intervention, c'est qu'il faut absolument que l'on tienne des élections générale, libres, fiables et transparentes avant la fin de l'année, c'est-à-dire que l'on respecte scrupuleusement l'agenda.

Ignazio Corrao,
Autore
. – Signor Presidente, onorevoli colleghi, la situazione della Repubblica centrafricana è l'ennesima situazione che rischia di degenerare in una guerra civile, fuori controllo, ed è l'ennesima situazione in Africa in cui ci troviamo davanti ad un paese che è ricchissimo di risorse, ricchissimo di possibilità di crescita, ma che in realtà rimane sempre sottomesso ad una colonizzazione diversa, perché è vero che è finita quella ufficiale, quella degli Stati, quella francese, ma è vero che è iniziata quella economica, soprattutto sul mercato del legno.
E qui possiamo fare l'esempio delle nostre politiche incoerenti, perché abbiamo stipulato diversi accordi come Unione europea però, ancora oggi, si registra da tantissime ONG che, attorno appunto all'esportazione del legno, c'è il finanziamento di ribelli e quindi la causa di questi conflitti.

Pier Antonio Panzeri,
Autore
. – Signor Presidente, onorevoli colleghi, il recente scoppio di violenze tra le diverse comunità religiose della Repubblica centrafricana è molto preoccupante e questo deterioramento della situazione è un nuovo episodio della crisi che il paese sta affrontando dal 2012.
Negli ultimi tre anni nella Repubblica centrafricana sono stati commessi reati estremamente gravi, inclusi crimini di guerra e crimini contro l'umanità. Abbiamo bisogno perciò di intervenire in maniera molto chiara, abbiamo bisogno ad esempio di un sistema giudiziario funzionante e indispensabile per svolgere un'indagine accurata su tutte le violazioni dei diritti umani e del diritto umanitario internazionale e pensiamo che sia necessario che l'Unione africana e l'Unione europea siano tenute a utilizzare tutte le misure e gli strumenti adeguati per aiutare il governo della Repubblica centrafricana nel superamento di questo stato di crisi e nella transizione verso un nuovo Stato inclusivo e democratico. Abbiamo bisogno di lavorare in questa direzione.

Tunne Kelam,
author
. – Mr President, the September wave of new clashes indicates how volatile the situation really is in the Central African Republic. I am really concerned about the threat of a revival of sectarian fighting. Last Saturday, two Christian churches were set ablaze or ransacked. Then a mosque and Muslim radio headquarters were attacked. There was an attempt to murder one of the top Christian leaders there.
Therefore, the most important task is to contain the violence and return the country to national reconciliation, the rule of law and regular elections. I think it is important to avoid formally opposing Muslims and Christians, a practice being misused by political and economic groups. For example, the so—called anti—Balaka militia is falsely labelled as Christian, whereas it has animist roots or whatever.
Therefore, international pressure and more humanitarian aid are needed and, as I mentioned, regular elections are what we expect next.

Judith Sargentini,
Auteur
. – Het conflict in de Centraal-Afrikaanse Republiek is samen met die in Syrië en Soedan een van de grootste humanitaire crises nu, maar dat in de Centraal-Afrikaanse Republiek krijgt een stuk minder aandacht. Het lijkt wel vergeten. De rebellen in de Centraal-Afrikaanse Republiek zijn verantwoordelijk voor executies, verkrachtingen, ontvoeringen en massale plunderingen. 2,7 miljoen mensen, bijna de helft van de bevolking, hebben hulp nodig maar de hulporganisaties, zoals bijvoorbeeld het Rode Kruis, kunnen hun diensten niet eens meer aanbieden in de hoofdstad Bangui. Patiënten moeten te voet naar het ziekenhuis. Gisteren werd er een blauwhelm gedood in een vuurgevecht met rebellen.
Deze rebellenlegers betalen hun mensen met de handel in diamanten en hardhout. Er bestaat een tijdelijke stop op de handel in diamanten, maar dat verbod wordt én ontdoken én voorraden bouwen zich op. Zo snel als er weer officieel in diamanten gehandeld kan worden, zullen deze diamanten op de markt komen. Daarvan zal de bevolking niet profiteren. Sterker nog, het is opnieuw de financiering van rebellen. Ook Europese bedrijven kopen dit hardhout en deze diamanten van deze rebellen. Amnesty International heeft daar net een groot onderzoek naar gedaan. Er zijn Belgische bedrijven die daar handelen. Ik roep Europese bedrijven op daar nu mee te stoppen, want het geld moet weg bij de rebellen anders houdt dat conflict nooit op.

Marie-Christine Vergiat,
auteure
. – Monsieur le Président, la République centrafricaine est confrontée à la pire crise humanitaire depuis son indépendance. L'ensemble de la population est affectée et deux millions et demi de personnes, soit la moitié de la population, essentiellement des enfants, ont besoin d'assistance d'urgence et notamment d'aide alimentaire.
Ce n'est pas un simple affrontement entre communautés religieuses mais une instrumentalisation de celles-ci. Les troubles sécuritaires sont perpétrés par des groupes politico-militaires, sur fond d'accaparement des ressources – bois et diamants, notamment – avec la complicité de grandes multinationales.
L'Union européenne devrait donc centrer son action prioritairement sur une résolution politique et non militaire du conflit, s'attaquer à ses racines, c'est-à-dire au sous-développement et à la lutte contre la corruption.
Une enquête transparente et indépendante sur les allégations de crimes commis tant par les forces françaises de Sangaris que par celles de l'ONU est nécessaire car ces actes sont intolérables.
Nous ne voterons pas en faveur de cette résolution, qui se félicite des actions entreprises. Elles ont échoué. Le résultat est malheureusement là et nous avons des doutes sur la possibilité de la tenue d'élections dans de bonnes conditions.

Bogdan Brunon Wenta,
w imieniu grupy PPE
. – Panie Przewodniczący! Republika Środkowoafrykańska jest jednym z najbiedniejszych krajów na świecie, który, jak wielu już kolegów i koleżanek powiedziało, mierzy się z największym kryzysem humanitarnym od czasu uzyskania niepodległości w 1960 r. W konsekwencji konfliktu między chrześcijańskim południem i muzułmańską północą ponad połowa ludności wymaga natychmiastowej pomocy humanitarnej. 20% populacji to uchodźcy – osoby wewnętrznie przemieszczane, przesiedlane. Ważne jest to, że Unia Europejska zwiększyła wsparcie dla Republiki Środkowoafrykańskiej nie tylko w postaci pomocy humanitarnej, ale także projektów rozwojowych w obszarze zdrowia, tworzenia miejsc pracy czy integracji gospodarczej kobiet. Apeluję jednak o wzmocnienie politycznego przekazu w kwestiach takich właśnie jak budowanie pokoju, zapewnienie bezpieczeństwa i poszanowanie praw człowieka.

Gilles Pargneaux,
au nom du groupe S&D
. – Monsieur le Président, Monsieur le Commissaire, la paix vacille à nouveau en Centrafrique: 61 morts, 300 blessés la semaine dernière à Bangui. J'ai fait partie de la délégation du Parlement européen en février dernier, qui a prodigué un certain nombre de propositions et d'actions qui restent d'actualité, Monsieur le Commissaire.
Tout d'abord, nous devons rapidement, maintenant, organiser des élections législatives. Cette transition politique, pourtant voulue par la présidente, Mme Catherine Samba-Panza, n'existe pas et, donc, nous devons tout faire pour organiser ces élections législatives. Nous devons en priorité désarmer les milices. Cette action de désarmement des milices, nous devons la mener à bien.
Puis, pour en finir avec les violences et l'instabilité, il faut préparer l'avenir. J'invite tous les États membres qui ne l'ont pas encore fait à participer au fonds Bêkou. Ce fonds dispose de 54 millions d'euros pour le développement sur le long terme du pays. Ce n'est pas assez. Il nous faut donc faire en sorte, Monsieur le Commissaire, que vous soyez proactif pour que tous les États membres soient partie prenante de ce fonds.

Lidia Senra Rodríguez,
en nombre del Grupo GUE/NGL
. — Señor Presidente, sabemos que el saqueo de los recursos naturales es la causa de la miseria y la pobreza en toda África. En el caso de la República Centroafricana, conocemos el interés de las compañías multinacionales por el petróleo, la madera y los diamantes. Según diferentes ONG, las mayores compañías de piedras preciosas y de madera habrían participado de alguna forma en la financiación de grupos armados responsables de ejecuciones sumarias, violaciones y desapariciones forzadas.
Y yo me pregunto: ¿hasta cuándo van a permitir que este expolio de recursos continúe? ¿Cuándo van a poner fin a las políticas de intervención y a las políticas militares que favorecen los intereses de las multinacionales?
Y, por último, me pregunto también qué van a hacer para impedir el comercio internacional de los diamantes almacenados durante el conflicto.

Procedura ‘catch the eye’


Doru-Claudian Frunzulică (S&D). – Mr President, the recent outbreak of violence between different religious communities in the Central African Republic is highly alarming, with approximately 50 people killed, 100 injured and 30 000 displaced since 26 September 2015. I therefore strongly support the call for maximising support for stabilisation, peace-building and humanitarian efforts in the Central African Republic.
We need the EU and its Member States to do all they can to bring the country back from the brink, ensuring better civilian protection as soon as possible and accelerating the disarmament of militias. Inadequate assistance is likely to lead to further instability and to increased flows of refugees and displaced people.
The Government of the Central Africa Republic should address the root causes of the crisis, such as widespread poverty and regional disparities and inequalities, and should reinforce governmental structures in administration, fight corruption and promote an inclusive economic recovery. Only strong action supported by the efforts of the international community can re-establish reconciliation, security and trust in the state institutions.

Νότης Μαριάς (ECR). – Κύριε Πρόεδρε, Η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία είναι μια πλούσια χώρα,· έχει διαμάντια, έχει ξυλεία. Και όμως, αυτή τη στιγμή, αντιμετωπίζει μία ανθρωπιστική κρίση, τη χειρότερη ανθρωπιστική κρίση από τότε που απέκτησε την ανεξαρτησία της, το 1960. Και τα 4,5 εκατομμύρια του πληθυσμού της έχουν πρόβλημα, ενώ το ήμισυ των κατοίκων είναι παιδιά. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι το πρόβλημα είναι σοβαρό. Οι συγκρούσεις που εμφανίζονται ως θρησκευτικές συγκρούσεις, στο βάθος, έχουνε ως υπόβαθρο την ίδια την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων και, κυρίως, των πλουτοπαραγωγικών πηγών. Γι' αυτό γίνονται αυτές οι συγκρούσεις. Ταυτόχρονα, πολλές εταιρείες διαμαντιών και πολύτιμων λίθων έχουν άμεση σχέση με ένοπλες ομάδες, οι οποίες είναι υπεύθυνες για βιασμούς, θανάτους, λεηλασίες κ.λπ.
Πρέπει, λοιπόν, να γίνει άμεση παρέμβαση της διεθνούς κοινότητας. Πρέπει η Ευρωπαϊκή Ένωση να είναι πιο αποφασιστική, ώστε να σταματήσει αυτή η κατάσταση, να υπάρξει ειρήνη στην περιοχή και, κυρίως, η εκμετάλλευση των πολύτιμων λίθων και των διαμαντιών να πραγματοποιείται υπέρ του ίδιου του λαού της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας.

Ivan Jakovčić (ALDE). – Gospodine predsjedniče, Srednjoafrička Republika je zemlja koja je prošla zadnjih godina razne procese – od pomirbe, od pokušaja normalizacije odnosa, do sada evidentnog pogoršavanja stanja, do toga da smo došli u situaciju da su napadnute mirovne misije, do toga da imamo ubojstva, razbojništva i pljačke zadnjih tjedana. Veliko je pitanje da li će izbori riješiti problem. Naravno da su izbori ono što je najdemokratskije i budu li svi poštovali rezultate izbora onda možemo očekivati da će izbori vjerojatno riješiti problem ili barem utrti put rješavanju problema.
Međutim, činjenica je da i dalje preostaju razni skriveni interesi koji postoje kada govorimo o velikim resursima koje ima Srednjoafrička Republika, pogotovo kada govorimo o dijamantima i drvu, i veliko je pitanje hoće li izbori sami riješiti problem ili će problem riješiti naš trajni angažman u Srednjoafričkoj Republici i u drugim zemljama koje su od interesa za Europsku uniju.

Fabio Massimo Castaldo (EFDD). – Signor Presidente, onorevoli colleghi, Repubblica centrafricana, parliamo di un paese in cui nel 2014 c'è stato un bambino morto al giorno, in cui ben 10 000 sempre nello stesso anno sono stati arruolati dalle varie fazioni in lotta.
Dal 1960 questo Stato ha vissuto praticamente un costante stato di instabilità e di guerra civile, grazie anche alla frammentazione etnica e religiosa, ma soprattutto grazie alla cosiddetta neocolonizzazione economica che ha portato uno stato in cui appunto abbiamo una carenza di mezzi di trasporto evidente, spesso i feriti non possono essere portati negli ospedali, in cui l'acqua potabile copre una superficie ridicola del paese. Come sempre, quanto più si è ricchi di risorse, tanto più sono poveri i cittadini.
L'onorevole Corrao menzionava il legno pregiato, l'intervento appunto delle multinazionali europee, si potrebbe estendere benissimo anche ai diamanti, che purtroppo però non sono stati inclusi nel progetto appunto del dossier sui minerali dei conflitti da questo Parlamento e dalla Commissione. Va fatta una fortissima condanna anche delle violenze perpetrate dai militari di altri paesi delle missioni di pace, e bisogna quindi rendersi credibili per disarmarli. Se non porremo fine all'azione delle nostre multinazionali, ben difficilmente si uscirà dalla crisi politica e umanitaria e ben difficilmente avremo elezioni credibili.

(Încheierea procedurii ‘catch the eye’)


Christos Stylianides,
Member of the Commission
. – Mr President, we welcome the adoption of Parliament's urgent resolution on the new outbreak of violence in the Central African Republic (CAR). The European Union condemns in the strongest terms the recent violence, as voiced in the statement from the spokesperson for the High Representative/Vice-President issued on 28 September 2015. Those behind these actions, in and outside the country, should be held accountable.
Deplorably, humanitarian workers have again been targeted, and prevented from doing their work. We also call for the observance of international humanitarian law. I want to express the European Union's solidarity with the victims of these last few days. The overwhelming majority of citizens of the Central African Republic deserve – for the country's prospects for peace and recovery – and demand an end to conflict and division between communities.
At a time when the country is nearing the end of the transition, recent events demonstrate that elections, reconciliation and security should remain our priorities for the coming months. I want to reiterate the EU's strong support for the transitional authorities. In particular, I would like to compliment the transition Head of State, Catherine Samba-Panza.
There is no alternative to the transition process. The electoral process must continue. Everything must be done to achieve a level of inclusiveness, transparency and credibility that will lead to an outcome accepted by all: a legitimate, post-transition government with a new constitution endorsed by the majority of the country's citizens. This needs to go hand in hand with renewed efforts for reconciliation and the restoration of social cohesion.
Security remains another priority, not only in view of the elections. The CAR is still too dangerous a place – there should be no tolerance for any party which refuses to abide by the Disarmament and Cessation of Hostilities and Violence agreements. The EU recalls that there can be no reconciliation without justice. Also, let us not lose sight of the still ongoing humanitarian crisis affecting over half of the population. The European Union will continue to provide humanitarian assistance to those in need. Furthermore, it is building bridges between humanitarian aid and longer-term development action. This is the objective of the Bêkou Trust Fund that has mobilised to date EUR 108 million. The European Union remains fully committed, together with its partners on the ground, to assist the people of the Central African Republic in the humanitarian field.
To close: the CAR is at a turning point in its history. It can set an example of recovery and stabilisation. It will require goodwill and, above all, determination by the leaders in Bangui and all of the international community. Thus, it is important to keep the CAR on the international agenda at this very critical moment of the transition process. Today's urgent debate is a concrete contribution to preventing the CAR becoming a forgotten crisis again.

Președintele. – Dezbaterea a fost închisă.
Votul va avea loc la sfârșitul dezbaterilor.
4.2.   Situation in Thailand

Președinte. – Următorul punct de pe ordinea de zi este dezbaterea a șapte propuneri de rezoluție referitoare la situația din Thailanda (2015/2875(RSP)).

Ryszard Czarnecki,
autor
. – Panie Przewodniczący! Tajlandia jest krajem znanym nam, Europejczykom, przede wszystkim z bardzo miłych wczasów spędzanych w tym kraju, jest adresem turystycznym dla wielu mieszkańców państw członkowskich Unii Europejskiej. Jednak w sensie politycznym Tajlandia kojarzy się mniej miło. Oczywiście chodzi o wydarzenia, które mają w tym kraju miejsce już od dwóch lat, od wielkich protestów opozycji, od wprowadzenia stanu wojennego w tym kraju. Wydaje się, że Tajlandia, jeden z tych – w swoim czasie – ‘tygrysów’ Azji Południowo-Wschodniej, gdy chodzi o kwestie ekonomiczne, dzisiaj musi usłyszeć bardzo wyraźnie ze strony naszego Parlamentu, ze strony Unii Europejskiej domaganie się realnej demokracji, bo na to ten naród absolutnie zasługuje. W moim przekonaniu, w przekonaniu także mojej grupy politycznej trzeba bardzo wyraźnie nie tylko monitorować sytuację w tym kraju, ale także wskazywać, że nasza współpraca ekonomiczna, współpraca Unii i Tajlandii będzie uzależniona od tego, czy w tym kraju będą przestrzegane prawa człowieka, czy też nie.

Cecilia Wikström,
förslagsställare. – Herr talman! Det thailändska folket är nära vänner till oss i Europa. Inte minst i mitt hemland, Sverige, finns det många, många människor som känner att Thailand är deras andra hem. Vänner måste emellertid också kunna tala uppriktigt med varandra. Vänner tål också kritik.
Sanningen är att utvecklingen i Thailand när det gäller grundläggande mänskliga fri- och rättigheter är mycket, mycket djupt oroande. Folket i Thailand förtjänar ett liv i full frihet – med rätten att välja sina liv, rätten att välja sina politiska företrädare och rätten att leva i en demokrati.
Jag vill nu uppmana de thailändska myndigheterna att omedelbart se till att respekten för de grundläggande mänskliga fri- och rättigheterna återupprättas och att demokratin återinförs.

Ignazio Corrao,
Autore
. – Signor Presidente, onorevoli colleghi, condivido quanto ha detto l'onorevole Czarnecki riguardo al fatto che quando parliamo della Thailandia nel nostro immaginario è spesso e volentieri una bellissima meta turistica dei cittadini europei e che quasi nessuno sa in che condizioni politiche riversa il paese.
Dopo il colpo di Stato abbiamo avuto un'escalation di repressioni, un'escalation di violenze, una situazione in cui chiunque si oppone al regime militare viene comunque messo a tacere. È vero che le relazioni si sono un po' allentate tra Unione europea e Thailandia, ma è anche vero che siamo ancora in grado, come Unione europea, di fare pressione sulla giunta militare affinché si instauri un processo che porti verso una democratizzazione del paese. E questo è quello che dobbiamo cercare di fare attraverso, appunto, la nostra forza economica, oltre che diplomatica, cercare di riportare la Thailandia verso un processo democratico, perché è davvero molto importante.

Pier Antonio Panzeri,
Autore
. – Signor Presidente, onorevoli colleghi, la Thailandia attraversa da tempo una grave crisi politica e istituzionale.
È un paese dove i diritti umani non sono pienamente salvaguardati. Bisogna chiudere con l'attuale fase e sono due i punti che noi vogliamo sottolineare: innanzitutto è importante dare una nuova Costituzione democratica al paese e fissare la data per le elezioni, e rispettare questa data per assicurare la transizione dalla giunta militare ad un governo democratico. In seconda istanza è indispensabile porre al centro il tema dei diritti umani e particolarmente i diritti dei lavoratori posti seriamente in discussione. L'ONU ha definito la condizione attuale dei lavoratori nel settore della pesca una forma moderna di schiavitù, così come nella fabbrica di ananas Natural Fruit denunciate dall'attivista britannico Andy Hall.
Bisogna combattere questi abusi e invitiamo l'Unione europea a non concludere nessun accordo sulla pesca se questi problemi non saranno affrontati e risolti.

Elnökváltás: GÁLL–PELCZ ILDIKÓ


alelnök asszony


Barbara Lochbihler,
Verfasserin
. – Frau Präsidentin! Thailand ist ein wichtiger Partner der EU im politischen wie im ökonomischen Sinn. Umso entscheidender ist es, dass die EU als Freund und Partner Thailands besorgniserregende Entwicklungen in Bezug auf Menschenrechte und Demokratie anspricht. Thailand muss alles tun, um schnellstmöglich zu einer demokratischen Zivilregierung zurückzukehren, und den Zeitplan für die anstehenden Wahlen einhalten. Orientieren kann sich die thailändische Regierung an ihrer eigenen Verfassung und an den internationalen Verpflichtungen in Bezug auf die Unabhängigkeit der Justiz, die freie Meinungsäußerung, die Vereinigungs- und Versammlungsfreiheit.
Die willkürlichen Verhaftungen Andersdenkender müssen aufhören. Das Regionalbüro des UN-Hochkommissariats für Menschenrechte dokumentierte allein im Zeitraum von Mai 2014 bis August 2015 1 222 willkürliche Festnahmen. Nach der Verhaftung erfolgen in vielen Fällen sogenannte Sitzungen zur Verhaltensänderung, die in Isolierungshaft auf Militärbasen stattfinden. Ich begrüße, dass die thailändische Regierung Maßnahmen im Kampf gegen illegale Fischerei und Menschenhandel ergriffen hat. Viele Männer arbeiten auf Fischerbooten unter Verhältnissen, die als Sklaverei bezeichnet werden können. Arbeiter werden eingekauft und gezwungen, das Schiff nicht zu verlassen und manchmal für Jahre ohne Lohn zu arbeiten. Besonders betroffen sind Migranten aus Malaysia und Kambodscha und Rohingyas aus Myanmar. Die thailändische Regierung muss die eingeleiteten Maßnahmen und Kontrollen auch konsequent umsetzen.

Jeroen Lenaers,
author
. – Madam President, this debate on this resolution is a result of our commitment to, and our friendship with, the Thai people. Because of this friendship and commitment there can be only one priority for the EU with regard to Thailand and that is for Thailand to return as soon as possible to a democratic society with an elected civil and representative government. We therefore urge the Thai authorities not only to stick to the presented timeline for a new constitution, with elections in mid-2017, but also to present a constitution that is based on democracy, equality, freedom and fundamental rights.
This is something we are concerned about because, if a constitution is to be future-proof, the process needs to be inclusive. It needs to be transparent, and people need to have the opportunity to participate. We have seen increasingly worrying reports of deteriorating human rights in Thailand. We call on the Thai authorities to lift all measures that restrict freedom of assembly and freedom of speech, and to allow for the genuine political involvement of all citizens.

Tania González Peñas,
Autora
. – Señora Presidenta, el Parlamento Europeo no puede tolerar los abusos generalizados contra los derechos humanos por parte del Gobierno militar en Tailandia, que, además de poner en riesgo la vida de su población, pone en peligro el impulso hacia un avance democrático en la región. Son igualmente preocupantes las condiciones de los trabajadores en Tailandia y especialmente las de los trabajadores migrantes y los abusos de Natural Fruit.
No es suficiente que la Comisión Europea haya suspendido temporalmente las negociaciones del tratado comercial con Tailandia; en ningún caso se deberían retomar esas negociaciones. Pero, además, es necesario suspender inmediatamente el sistema de preferencias generalizadas y aplicar estrictamente las cláusulas de derechos humanos.
De la misma manera, es inaceptable que continúe la exportación de armas a un país que viola flagrantemente los derechos humanos.
Instamos a que se reinstaure de inmediato un gobierno civil y democrático y demandamos la liberación de todas las personas detenidas por razones políticas y encarceladas por la junta militar desde el golpe.

Cristian Dan Preda,
au nom du groupe PPE
. – Madame la Présidente, la situation politique en Thaïlande est dans une impasse. Nous avons, d'un côté, un régime militaire qui a pris le pouvoir par la force et qui souhaite se maintenir le plus longtemps possible et, de l'autre, des crispations sociales qui sont le résultat d'un durcissement du pouvoir en place, notamment en matière de liberté d'expression.
L'Union européenne entretient depuis longtemps des relations politiques, économiques et culturelles fortes avec la Thaïlande. Notre rôle est maintenant de soutenir une transition démocratique dans le pays et de pousser la junte militaire à accélérer le calendrier électoral.
En effet, le premier ministre a annoncé que le processus de rédaction de la constitution devrait prendre vingt mois, ce qui repousserait les élections à juin 2017. Ce calendrier ne représente pas une solution acceptable pour le peuple, qui souhaite voir le retour d'un gouvernement civil légitime le plus rapidement possible.
Il faut saluer, par ailleurs, la récente nomination par le gouvernement d'une nouvelle commission chargée de rédiger une constitution, ainsi que la libération de plusieurs journalistes. Il s'agit de signaux positifs, mais beaucoup reste à faire. Seule l'organisation d'élections libres et transparentes permettra au gouvernement thaïlandais de regagner la confiance et le respect de la population.

Anneliese Dodds,
on behalf of the S&D Group
. – Madam President, I welcome this resolution on the situation in Thailand. Since the military coup in May 2014, hundreds of people have been arbitrarily arrested and detained. Sweeping and unchecked powers have been given to the military, as has been mentioned. Media outlets and websites have been censored and the rights of freedom of expression and peaceful assembly have been massively restricted.
I am particularly concerned about the situation of Andy Hall, a British human rights defender. Mr Hall faces seven years in prison and a multi-million-pound fine simply for conducting research for a report by a human rights group. The report highlighted abuses of migrant workers in Thailand by a Thai company called Natural Fruits.
The charges made against Andy Hall are utterly unfounded and he appears to have received this treatment simply because he had the temerity to expose labour exploitation. I call on the Thai authorities to adhere to their human rights obligations and to drop all charges against Mr Hall.

Heidi Hautala,
on behalf of the Verts/ALE Group
. – Madam President, like the previous speaker, I also want to emphasise the call for all charges against Andy Hall to be dropped. He is a workers' rights defender and a UK, and thus an EU, citizen. Human rights defenders must have the possibility to expose human rights violations. Andy Hall contributed to a Finnwatch report in 2013, which showed that labour abuses and slavery—like practices are a reality in the activity of a Thai pineapple wholesaler, Natural Fruit. He should be rewarded for this, not threatened with seven years in prison. His next hearing will be held on 19 October 2015.
The High Representative should now condemn the judicial harassment of Andy Hall and the EU should demand that Thailand investigate the allegations against Natural Fruit. The EU should provide financial support for Andy Hall's legal defence, just as he received support as a human rights defender in 2013. Finally, the EU should find out whether Natural Fruit is still continuing to export to the EU, and should ensure that consumers have the right to know the origin of products.

Csaba Sógor (PPE). – Egyértelmű, hogy az EP parlamenti frakciója és az egész Európai Unió a thaiföldi politika normalizálódását várja: azt szeretnénk, hogy a katonai hatalmat szabad és demokratikus választások útján polgári kormányzás váltsa fel, továbbá, hogy az új alkotmány megszövegezésének folyamata minél hamarabb érjen véget és egy egyenlőségen, szabadságon és jogállamiságon alapuló alaptörvényt fogadjanak el. Azt gondolom, hogy az Európai Uniónak lehetősége van támogatni ezt a folyamatot, hiszen az ASEAN tagállamainak legnagyobb működőtőke-befektetője éppen Európa. Többet fektettünk be a térségbe, mint az Egyesült Államok és Japán összesen! Kereskedelmi partnerként pedig csak Kína előz meg bennünket.
Természetesen a gazdasági, politikai, kulturális fejlődés elengedhetetlen része az emberi jogok tiszteletben tartása, ideértve a nemzeti kisebbségek jogait is. Erről sokszor még egyes EU-s tagállamok is szívesen megfeledkeznek az unión belül, saját tagállamaikban is.

Josef Weidenholzer (S&D). – Frau Präsidentin! Thailand ist ein wichtiger Partner Europas, nicht nur im Tourismus, sondern auch im Handel. Thailand ist auch ein strategischer Partner. Daher beobachten wir mit Sorge, dass es immer häufiger zu Einschränkungen in der Demokratie gekommen ist, dass es immer mehr zur Verletzung von Menschenrechten kommt, und dass vor allem eine systematische Verletzung von Sozial- und Arbeitnehmerrechten passiert. Ich teile die Sorge um Andy Hall. Das ist ein symptomatischer Fall, und ich hoffe, dass die thailändischen Behörden diese Anschuldigungen sehr bald fallen lassen.
Ich möchte auch registrieren, dass es zaghafte Schritte der Normalisierung in Thailand gibt. Ich hoffe, dass Thailand den Mut aufbringt, schnell und rasch wieder demokratische Verhältnisse herzustellen. Wir könnten vielleicht mit unserer Handelspolitik etwas dazu beitragen, dass das leichter und schneller geschieht.

Stanislav Polčák (PPE). – Paní předsedající, vývoj v Thajsku v posledních letech rozhodně nelze označit za příznivý, zdá se, že však nezaslouží ani jednoznačný odsudek. Existují totiž známky toho, že tamní situace nabírá lepších vyhlídek. Dokladem je například zrušení stanného práva letos na jaře.
Pravdou nicméně je, že současná vláda i po zrušení stanného práva si řadu nadstandardních pravomocí ponechává. Jako příklad lze uvést svévolnou a tzv. bezpečnostní vazbu, za rok 2014 lidskoprávní organizace uvádí tři sta lidí, kteří do ní byli uvrženi. Právě tyto pravomoci je podle mého názoru třeba sledovat s vědomím složitosti tamní situace a upozorňovat na případy, kdy dochází k porušování těchto práv.
Podle mého názoru bychom se neměli spokojit s příslibem, že návrat občanských práv bude spojen až s přijetím nové ústavy, ale naopak bychom měli vyžadovat, aby se okruh práv reálně respektovaných thajskými orgány rozšiřoval pozvolna už nyní.

‘Catch the eye’ eljárás


Marc Tarabella (S&D). – Madame la Présidente, Monsieur le Commissaire, chers collègues, depuis le coup d'État militaire, la situation des droits de l'homme en Thaïlande ne cesse d'empirer. Plus personne ne s'exprime librement, toute parole à l'encontre de la monarchie ou du pouvoir en place se voit réprimer et conduit à des arrestations arbitraires.
Les accusations de crime de lèse-majesté se sont multipliées depuis le coup d'État militaire et toute personne ayant osé s'élever contre le régime en place ou la monarchie est susceptible de subir des sessions d'ajustement de comportement, forme de rappel à l'ordre intensif effectué au poste de police et visant à remettre ces personnes dans le droit chemin. Des centaines de sites internet ont été fermés et la liberté d'expression n'est plus qu'un concept utopiste.
Je tiens à encourager tous les défenseurs des droits de l'homme qui font tout leur possible pour défendre les droits essentiels en Thaïlande. Je tiens d'ailleurs à féliciter Mme Mutita Chuachang, journaliste thaïlandaise, qui vient de recevoir le prix Kate Webb 2015, décerné par l'agence France-Presse, qui vise à soutenir les journalistes travaillant dans des conditions très difficiles en Asie.

Νότης Μαριάς (ECR). – Κυρία Πρόεδρε, μετά το πραξικόπημα της 22ας Μαΐου του 2014, που έγινε στην Ταϊλάνδη, έχουν ενταθεί οι συλλήψεις, οι διώξεις, οι φυλακίσεις όλων όσων αντιστέκονται, όλων όσων στηρίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η κατάσταση πλέον είναι απαράδεκτη, έχει φτάσει στο απροχώρητο. Μάλιστα, στις 14 Αυγούστου 2015, η στρατιωτική χούντα ψήφισε ένα νόμο που απαγορεύει τις δημόσιες συναθροίσεις και προβλέπει, μάλιστα, και κάθειρξη μέχρι 10 έτη εάν κάποιος παραβιάσει αυτό το νόμο. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή κατάσταση, και δεν πρέπει να γίνεται ωραιοποίηση του τι ισχύει στην Ταϊλάνδη επειδή υπάρχουν ευρωπαϊκές επενδύσεις, επειδή δημιουργείται ένας κύκλος εργασιών.
Πρέπει, λοιπόν, να αποκατασταθεί η δημοκρατία, πρέπει να αρχίσουν να προστατεύονται τα δικαιώματα, πρέπει να γίνουν εκλογές και, κυρίως, να υπάρξει προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων. Μάλιστα, ακούσαμε καταγγελίες ότι η κατάσταση που επικρατεί στον τομέα της αλιείας μοιάζει με δουλεία. Επομένως, πρέπει να επανέλθει η δημοκρατία στην Ταϊλάνδη.

Franz Obermayr (ENF). – Frau Präsidentin! Wir kennen Thailand als Land mit freundlichen Bewohnern, mit großer Tradition, hoher Kultur, gastfreundlich und wirtschaftlich auch sehr erfolgreich. Natürlich entspricht Kriegsrecht nicht unseren europäischen demokratischen Vorstellungen. Wir sollten aber aufpassen, nicht mit zweierlei Maß zu messen. Auf der einen Seite kritisieren wir Waffenlieferungen, kritisieren wir die Menschenrechte und Arbeitsbedingungen, aber wir messen doch mit zweierlei Maß. Ich vermisse die gleichen Maßstäbe bei anderen Ländern wie zum Beispiel Saudi-Arabien.
Wir sollten aber weiterhin die einzelnen politischen Gruppierungen, die einzelnen politischen players genau beobachten und nicht mit dem Zeigefinger kommen und uns als europäische Schulmeister aufführen. Ich bin optimistisch, dass die Arbeit an der neuen Verfassung erfolgreich sein wird und dass die Wahlen 2017 planmäßig, zeitgerecht und demokratisch ablaufen werden.

Doru-Claudian Frunzulică (S&D). – Madam President, considering the deteriorating situation of human rights and freedoms in Thailand, as evidenced by the severe censorship of TV channels and community radio situations, the arbitrary detaining of people and the arrest of 14 activists from the Neo-Democracy Movement, I support the call on the Thai military authorities to lift repressive restrictions on the right to liberty and the peaceful exercise of other human rights, in particular those relevant to peaceful involvement in political activities.
Concerning the situation of the workers' rights defender, Andy Hall, who is facing seven years in prison and a multi-million-dollar fine for defamation after contributing to a report alleging labour abuses by a Thai pineapple wholesaler, I welcome the call in this resolution for the dismissal of all charges against him, since his actions, as a human rights defender, were directed at exposing instances of human trafficking and improving the legal situation of migrant workers in Thailand.

(‘A catch the eye’ eljárás vége.)


Christos Stylianides,
Member of the Commission
. – Madam President, I completely agree with the House. Thailand is an important partner, including in our relations with the whole region. Thailand is an ancient and proud nation which is admired and loved for its nature, its culture and, most of all, for its people. Our main concern is the lack of progress in solving what seems to be a cycle of political conflict – at times violent political conflict – and military takeovers. Thailand needs to bridge divides in society as in politics. The bridges are not being built yet.
Respecting human rights is essential for solving Thailand's crisis. Human rights violations are an offence to human dignity and also a major obstacle to long-term stability and prosperity. Freedom of expression, not censorship; freedom of assembly, not restrictions or ‘attitude adjustments’; due process of law, not judging civilians in military courts: all these are prerequisites for an inclusive and peaceful process which should lead, without further delay, to the establishment of full democracy.
It is against this background that we welcome the focus on Thailand's situation and today's debate, and I would stress the importance of Parliament's calls for respect for human rights and for Thailand's early return to democratic governance.
The European Union has done much already and will continue its policy of critical engagement taking a value-based approach. Our approach was first established with the Council conclusions of 23 June 2014, which called for the urgent restoration of the legitimate democratic process as well as respect for human rights and fundamental freedoms. It has since been followed with public statements and work for positive change. We have stepped up our work in many different ways, such as diplomatic monitoring of key court cases and meetings with those fighting for democracy and human rights.
Allow me to raise one last important problem which pre-dates the military takeover and which a number of MEPs are very concerned about: forced labour in the Thai seafood industry. We are fully aware of this dramatic problem, and we will continue to take it up with our Thai counterparts. On the positive side, the Thai authorities have publicly declared that they will address it, and have already taken some initial constructive steps, but much still needs to be done. No person should be working in slave-like conditions in the 21st century.
European consumers and European buyers are increasingly aware of how the goods they consume are produced, and demand transparency and socially responsible supply chains. The day before yesterday, Parliament strongly supported the swift ratification within the EU of the International Labour Organisation protocol against forced labour. I hope Thailand follows your example very soon.
To conclude, the European Union is not just a fair-weather friend. The debate here today and Parliament's commitment are proof of our solidarity and continued friendship with the people of Thailand. We will remain engaged with the Government of Thailand, and we call for the early return to democratic governance in the country, as was stated in the Council conclusions of June 2014.
Lastly, regarding Mr Andrew Hall, a labour rights activist, I congratulate our colleagues on raising this issue. The European Union has been following the situation of Mr Hall closely for quite some time. The delegation there will arrange observation of his trial on 19 October 2015. The European Union will continue to monitor the situation closely and to raise concerns with the authorities.

Elnök asszony. – A vitát lezárom.
A szavazásra 2015. október 8-án, csütörtökön 12 órakor kerül sor.


Írásbeli nyilatkozatok (162. cikk)



Davor Ivo Stier (PPE),
napisan
. – Podržavam ovu Rezoluciju zbog izvanrednog stanja u Tajlandu koje je izazvano prvenstveno činjenicom da je 20. svibnja 2014. godine svrgnuta tamošnja vlada od strane državne vojske nakon čega su uslijedili bezakonje i nemiri.
Ograničenje slobode okupljanja i uvođenje strogih kazni za prekršaje poput ometanja rada javnih službi samo su neki od činitelja alarmantnog stanja u Tajlandu. Također, prisutni su brojni slučajevi kršenja ljudskih prava poput optužbi sudionika mirnih prosvjeda za pobune i kršenja zakona ili pak činjenice da se smrtna kazna i dalje redovito primjenjuje.
Isto tako, stanje sigurnosti lokalnih zajednica i aktivista pogoršano je od vojnog udara samim time što je vojno osoblje imenovano ‘službenicima za održavanje reda i mira’ kako bi samovoljno pritvaralo ljude, provodilo istrage i izvršavalo pretrage bez naloga.
Tajland prema međunarodnim ugovorima ima dužnost provesti istragu za ovakve slučajeve te poduzeti mjere za teška kršenja ljudskih prava.

(Az ülést két percre felfüggesztik.)

4.3.   The mass displacement of children in Nigeria as a result of Boko Haram attacks

Elnök asszony. - A következő pont: vita hét állásfoglalásra irányuló indítványról a következő témában: a Boko Haram támadásai következtében a gyermekek tömegesen lakóhelyük elhagyására kényszerülnek Nigériában (2015/2876(RSP))

Mark Demesmaeker,
auteur
. – Vandaag dolen zowat 1,2 miljoen kinderen door het noordoosten van Nigeria, weerloos, ontredderd, getraumatiseerd, op de vlucht voor het barbaarse geweld van de nomadische oorlogsmachine van Boko Haram. Mensenrechten en kinderrechten zijn er van geen tel. Dit is de vernietiging van een hele generatie. Maar ik richt mij ook tot de nieuwe Nigeriaanse president: mijnheer Buhari, bescherm uw kinderen. Bewijs dat u wel het verschil kan maken, want ondanks de oliedollars is het land niet in staat geweest om de eigen bevolking te beschermen. Schrijnend hoe een land aan de top kan staan van olieleveranciers, maar in de welvaartskelder van de wereld vertoeft. Net die armoede wakkert het geweld verder aan. Soldaten zijn gedemotiveerd en de verarmde bevolking is een makkelijke prooi voor terroristen en voor de doctrine van Boko Haram. En laten we niet vergeten in de spiegel te kijken, mijnheer de commissaris. Kan de EU het land nog een perspectief bieden op een betere toekomst door middel van haar huidige handels- en ontwikkelingsbeleid? Een krachtig signaal vereist niet alleen woorden, maar ook daden. Dank u.

Maite Pagazaurtundúa Ruiz,
Autora
. – Señora Presidenta, la de Boko Haram es la cara más atroz del fanatismo religioso y político. Quienes destrozan la posibilidad de un futuro digno en las comunidades que atacan lo hacen precisamente para ello. Por eso, atacan a los niños y niñas, que son el futuro. Por eso, atacan especialmente a los escolares y utilizan la violación sexual como arma.
Si los dejan sin escuela, pongamos escuelas. Si los atacan sexualmente, devolvámosles la dignidad. Protejamos a los niños y niñas en Nigeria y, tras la victimización, apoyémosles especialmente, reintegrémosles en la comunidad. Los más vulnerables deben ser nuestra prioridad absoluta en Nigeria y, por eso, presentamos esta Resolución y, por eso, no debemos olvidar el caso de Nigeria ni, especialmente, el caso de los niños. Es algo que les debemos a ellos y es algo que nos debemos como comunidad internacional.

Ignazio Corrao,
Autore
. – Signora Presidente, onorevoli colleghi, quando parliamo della situazione dei bambini in Nigeria, quindi di sfollamenti dovuti all'attività di Boko Haram nel paese, è chiaro che dobbiamo fare riferimento alla situazione generale della Nigeria, che è il paese più ricco dell'Africa, ma sistematicamente uno dei paesi più pericolosi dove c'è più povertà, come paradosso, e dove ci sono situazioni quale quella che stiamo descrivendo.
Milioni di bambini che scappano, milioni di bambini, come denunciato dall'Unicef, l'agenzia delle Nazioni Unite per i diritti dell'infanzia, per i quali mancano i fondi anche per l'acqua, anche per i diritti di base e su questo ci dovremmo impegnare come Parlamento europeo e cercare di spingere la comunità internazionale a reperire quei fondi.
Non dobbiamo tralasciare un altro aspetto, ossia che si tratta della Nigeria, e quindi i bambini di cui stiamo parlando sono bambini che vengono utilizzati come bambini soldato e anche questo è un tema su cui stiamo facendo molto poco e ci sono tantissime denunce che non riguardano solo la Nigeria, ma che riguardano questo tema. Soprattutto dovremmo cercare di fare in modo che questi bambini, quando vengono sottratti alle milizie siano inseriti in programmi di reinserimento sociale e non puniti in quanto soldati.

Pier Antonio Panzeri,
Autore
. – Signora Presidente, onorevoli colleghi, in Nigeria l'insicurezza causata dal conflitto tra il gruppo armato di Boko Haram, le forze militari e i gruppi di autodifesa di civili ha costretto oltre 1 400 000 bambini, di cui la metà con meno di cinque anni, a lasciare le proprie abitazioni e fuggire.
La situazione umanitaria continua a deteriorarsi per le difficoltà nel reperire alimenti, acqua potabile, servizi sanitari e i bambini rischiano di morire per malaria, malnutrizione ed essere coinvolti in un ciclo di violenza, separati dalle loro famiglie, esposti a sfruttamento e reclutati nei gruppi armati. Giovani donne e ragazze sono state rapite e sottoposte a matrimoni forzati, abusi fisici e psicologici, lavoro forzato e stupro. Inoltre spesso ai bambini sono legate addosso bombe e vengono fatti esplodere in luoghi pubblici.
Da qui questa risoluzione e il nostro richiamo forte perché si affronti seriamente questa situazione da parte della comunità internazionale a partire dall'Unione europea.

Maria Heubuch,
Verfasserin
. – Frau Präsidentin! Die Lage in Nigeria ist dramatisch. Inzwischen hat sogar Boko Haram den Treueeid mit dem Islamischen Staat geschworen und so eine ganz unsägliche Koalition geschlossen – eine Allianz, die den Terror weiter über das Land und eigentlich weiter über diesen Kontinent ausbreiten soll. Allein in den letzten Monaten hat Boko Haram zirka 1 600 Zivilisten getötet. Hunderttausende sind auf der Flucht, darunter viele Kinder. Und Nigeria hat weltweit die höchste Anzahl an Kindern, die keine Schule besuchen, gerade wegen des Terrors von Boko Haram.
Wir haben von den Vorrednern sehr viel darüber gehört. Hier muss die internationale Gemeinschaft ihre Verantwortung übernehmen und die Versprechen bezüglich der humanitären Hilfe einhalten. Daher begrüße ich es sehr, Herr Kommissar Stylianides, dass die Gelder für die Opfer von Boko Haram erhöht werden sollen.
Aber ich denke, trotz allem gibt es ein bisschen Hoffnung in Nigeria. Wir haben einen Regierungswechsel erlebt, einen demokratischen Wechsel, friedlich, was in Afrika nicht selbstverständlich ist. Und der neue Präsident hat jetzt ein Programm vorgelegt, das vielversprechend klingt – unter anderem, was die Bekämpfung der Korruption, den Schutz von Frauen und Kindern und die Art der Einsätze des Militärs gegenüber Boko Haram angeht. Und jetzt hoffen wir doch sehr, dass es gelingt, dieses Programm umzusetzen. Ich glaube, wir müssen jetzt alles dazu tun, um diese Regierung zu unterstützen, diese Region zu unterstützen, damit das neue Programm wirklich erfolgreich wird.

Santiago Fisas Ayxelà,
Autor
. – Señora Presidenta, queridos colegas, como jefe de la misión electoral de la Unión Europea en Nigeria, he estado este año cuatro veces en este país, y el próximo lunes voy a volver para presentar el informe final al nuevo Gobierno.
Dentro de la terrible situación en la que está el noroeste del país, debido a los ataques de la banda terrorista Boko Haram, es especialmente dolorosa la situación en que se encuentran miles de chicas que han sido violadas, obligadas a convertirse al Islam, forzadas a casarse y, en muchos casos, utilizadas como niñas suicidas bajo pena de ser enterradas vivas, y eso sin contar a los miles de desplazados y a sus familias, que han tenido que abandonar sus casas y están en una situación de gran precariedad.
Desde Europa no nos podemos quedar con los brazos cruzados ante tanto horror. No debemos quedarnos solo en una condena formal de estos terribles actos terroristas, sino que hemos de dar nuestro apoyo efectivo al nuevo Gobierno y a la coalición de Estados africanos que, por fin, se ha puesto en marcha para acabar con la lacra terrorista de Boko Haram.

Lola Sánchez Caldentey,
Autora
. – Señora Presidenta, Nigeria es el país más poblado de África y es, también, una de las economías más ricas y más grandes del continente, ya que cuenta con importantes reservas de petróleo. Sin embargo, más de setenta millones de nigerianos y nigerianas viven por debajo del umbral de la pobreza. La desigualdad entre las personas y la desesperación son el caldo de cultivo perfecto para la violencia. No solamente hay necesidad de asistencia humanitaria. Las causas de Boko Haram también debemos buscarlas en nuestras políticas externas, entre ellas la comercial, que siguen empobreciendo a África. Son los niños y las niñas los principales damnificados, las principales víctimas de la violencia, pues son secuestrados, reclutados y explotados sexualmente por Boko Haram y privados de absolutamente todos sus derechos como niños y niñas.
La Unión Europea debe ser coherente. Si nuestra política comercial sigue empobreciendo a África y si no hacemos nada en aras de un sistema fiscal justo y redistributivo a nivel mundial, luego no nos podemos llevar las manos a la cabeza ante situaciones tan terribles como esta. Y eso se llama coherencia.

Seán Kelly,
thar ceann an Ghrúpa PPE
. – A Uachtaráin, is ábhar an-tábhactach é seo agus is dóigh liom gur cheart dúinn féachaint air i gcomhthéacs na gcainteanna a bhí ar siúl sa Phairlimint seo i rith na seachtaine. Bhí an Seansailéir Angela Merkel agus Uachtarán na Fraince, Francois Hollande, anseo agus iad ag rá gur cheart dúinn díriú níos mó ar an Afraic, cabhrú níos mó leo maidir le hábhair mhóra cosúil le hathrú aeráide, an eacnamaíocht a chur ar bun agus saol níos fearr a chothú do na daoine ann.
Nuair a fheicimid cad atá ag tarlú sa Nigéir, feicimid chomh deacair is atá sé déileáil le grúpaí cosúil le Boko Haram agus an sceimhlitheoireacht atá ar siúl acu, go háirithe maidir le daoine óga – buachaillí óga agus cailíní óga – agus fiú amháin iad ag déanamh scrios ar scoileanna. Dá bhrí sin is léir go gcaithfimid comhoibriú leis na Náisiúin Aontaithe agus le gach aon duine eile a chabhróidh linn chun saol níos fearr a chothú ansin agus troid i gcoinne Boko Haram.

(Aontaíonn an cainteoir freagra a thabhairt ar cheist ó ‘chárta gorm’ (Riail 162(8) de na Rialacha Nós Imeachta)).


Paul Rübig (PPE),
Frage nach dem Verfahren der ‘blauen Karte’
. – Frau Präsidentin! Ich möchte den Kollegen Kelly fragen, wie es eigentlich mit der Bildungsarbeit ausschaut. Gibt es hier Möglichkeiten, in der Öffentlichkeits- und Bildungsarbeit Angebote zu erstellen, um dann vor Ort Aufklärung zu betreiben und auch die notwendigen Rahmenbedingungen setzen zu können?

Seán Kelly (PPE),
blue-card answer
. – My colleague, Mr Rübig, is absolutely correct. It is one thing to fight against Boko Haram, it is another thing to establish the culture that is necessary for the recognition of human rights and respect for individuals. It is only through a proper educational system that that can happen. There is a big difference between having a proper educational system and actually destroying schools – which is what is happening right now in Nigeria. So, yes, that is the fundamental way of approaching the problem and, unless it happens, we will never really have progress.

Elena Valenciano,
en nombre del Grupo S&D
. – Señora Presidenta, nos acostumbramos con mucha velocidad a las tragedias que nos rodean y aquí, muchas tardes, muchas mañanas, hablamos de los millones de seres humanos que sufren; de los millones de niños y niñas que están siendo gravemente atacados en, probablemente, lo más grave, que es robarles la educación. No hay nada peor para el futuro de esos niños que robarles la educación.
Hablamos de ello y casi nos acostumbramos a las cifras, pero también tenemos que saber que los donantes —aquellos que nos comprometimos a donar una cantidad de dinero, para que fuera posible la educación de los niños y las niñas y para que se pudiera combatir eficazmente el ataque de Boko Haram— no hemos cumplido: de cada tres euros a los que nos comprometimos, debemos dos. Es decir, tenemos una responsabilidad también nosotros. Así que yo me dirijo a la Unión Europea y a los Estados miembros para que cumplan con los compromisos que han adquirido para que sea posible acabar con esta barbarie en Nigeria, apoyando también a su presidente.

Bas Belder,
namens de ECR-Fractie
. — Voorzitter, in paragraaf 11 van de gezamenlijke resolutie staat een zinsnede die mij diep heeft geraakt. Ik citeer: ‘geeft uiting aan zijn volledige medeleven met vrouwen en kinderen die het blinde terrorisme van Boko Haram hebben overleefd’. Bij deze zin denk ik onmiddellijk aan Hassan Bitrus, 4 jaar oud en afkomstig uit Noord-Nigeria. November vorig jaar liep hij met een bijbel in zijn hand de kerk uit. Extremisten van Boko Haram hielden hem aan, pakten zijn bijbel af en wierpen die in een vuur. Hassan probeerde zijn bijbel met een stok uit het vuur te halen. Een terrorist van Boko Haram trapte hem tegen zijn hoofd, zo het vuur in. Voor dood liet Boko Haram hem achter. Godzijdank overleefde Hassan Bitrus. Hassan Bitrus en alle talloze slachtoffers van Boko Haram vragen om meer dan onze sympathie, namelijk om internationale bescherming, ook van de EU.

Hilde Vautmans,
namens de ALDE-Fractie
. – Voorzitter, ik denk dat iedereen het hier vandaag al heeft gezegd: we moeten spreken over Nigeria. Meer dan een miljoen kinderen zijn op de vlucht, velen jonger dan vijf jaar, gewoon omdat ze naar school willen gaan, omdat ze gedood worden als ze onderwijs willen volgen. Collega's, Boko Haram is bang van mensen met een mening. Hun waarheid, hun laffe waarheid komt uit de loop van een geweer. Daarom moeten we de strijd tegen Boko Haram opvoeren. Maar we moeten natuurlijk opletten dat de remedie niet erger is dan de kwaal. Vandaar dat we aan de nieuw verkozen president moeten vragen een onderzoek in te stellen naar de schendingen van de mensenrechten door de voormalige legertop. Waarheid moet daar geschieden. Tenslotte, Voorzitter, wil ik nog een lans breken voor de vrouwen die daar massaal verkracht zijn. Ik denk dat we hun alle steun moeten geven. Ik wil hier ook een oproep doen om hun toe te staan abortus te plegen wanneer zij zwanger worden na deze misdaden. Ik dank ook mevrouw Mogherini voor haar standpunt ter zake.

Franz Obermayr,
im Namen der ENF-Fraktion
. – Frau Präsidentin! Seit Jahren kennen wir die Appelle der Union an die Mitgliedstaaten, den Kampf gegen Boko Haram zu intensivieren. Doch erreicht wurde leider viel zu wenig. Geiselnahmen – vorwiegend weiblicher Bewohner – stehen auf der Tagesordnung. Wir erlebten im Sommer die Selbstmordanschläge durch Kindersoldaten, und nach wie vor werden systematisch christliche Dörfer ausgelöscht. In Nordnigeria sind derzeit 1,2 Millionen Kinder auf der Flucht, und nach UNICEF ist die Hälfte von diesen Kindern unter fünf Jahren. In den Nachbarstaaten wurden zirka 265 000 Kinder vertrieben.
Wenn Europa nun den Kampf gegen Islamismus in Nigeria und den Kampf gegen die menschenverachtende Barbarei von Boko Haram nicht mit aller Konsequenz betreibt und unterstützt, brauchen wir uns nicht darüber zu wundern, wenn sich der nächste Immigrations-Tsunami aufbaut.

Krzysztof Hetman (PPE). – Pani Przewodnicząca! Trwający od 6 lat konflikt w północno-wschodniej Nigerii kosztował już życie ponad 20 tysięcy osób, a ponad 2 miliony zmusił do opuszczenia swoich domów. Z uwagi na strukturę społeczną Nigerii, gdzie ponad 40% społeczeństwa jest poniżej 14 roku życia, ogromna liczba osób dotkniętych konfliktem to dzieci. Morderstwa, odseparowanie od rodziców, przemoc seksualna, brak dostępu do opieki medycznej, edukacji czy głód stają się codzienną częścią ich dzieciństwa. Do poprawy ich sytuacji potrzebne są kompleksowe działania ukierunkowane zarówno na poprawę ogólnej sytuacji polityczno-gospodarczej w kraju, jak i na zapewnienie wsparcia humanitarnego. W tym kontekście cieszę się, że w czerwcu Komisja przeznaczyła dodatkowe 21 milionów euro, a ostatnio zapowiedziała kolejne zwiększenie środków na ten cel. Pamiętajmy jednak, że w dalszym ciągu potrzeby Nigerii znacznie przewyższają oferowaną pomoc i dalsze wysiłki w tym kontekście są niezbędne.

Kazimierz Michał Ujazdowski (ECR). – Pani Przewodnicząca! To, co dzieje się w Nigerii, jest aktem szczególnego barbarzyństwa, to czego dopuszcza się Boko Haram. Jestem, tak jak wielu moich przedmówców, zdecydowanym zwolennikiem tego, by Unia Europejska podejmowała i wspierała wszystkie działania skutecznie przynoszące pomoc humanitarną mieszkańcom Nigerii: kobietom, przesiedlanym dzieciom, okaleczonym osobom. Musimy także dążyć do tego, by władze Nigerii były pod stałą presją. Ale podobnie jak pan poseł Belder chciałbym, żebyśmy mówili o tym z podniesioną przyłbicą, bez wewnętrznej cenzury – to nienawiść tej grupy do chrześcijaństwa jest źródłem tego barbarzyństwa. To powinno być bardzo wyraźnie nazwane: nasi bracia w wierze giną, ponieważ są chrześcijanami. Powinno być to bardzo wyraźnie także nazwane w rezolucji.

Anna Maria Corazza Bildt (PPE). – Mr President, half a million people, half a million children, have been uprooted from their homes, many separated from their families. For six years Boko Haram terrorism has been terrifying the people in and around Nigeria.
We should strongly condemn the use of children as sexual slaves, forced marriages, recruitment for terrorist activities and any form of violence against children. Our hearts today should be with the victims and their families. We should at least remember the schoolgirls of Chibok, who were kidnapped one-and-a-half years ago, and the thousands of girls who are abducted in Nigeria. Our message should be strong: you are not forgotten and you are not alone.
But much more needs to be done to mobilise support in Europe to join forces with the rest of the international community to support the Nigerian Government and the African Union to protect children, investigate these crimes and combat impunity. Children should be given access to basic needs: water, food, shelter, healthcare and schooling. In the Intergroup on Children's Rights we will continue to keep the fate of the children in and around Nigeria on the agenda for as long as it takes.

‘Catch the eye’ eljárás


Jiří Pospíšil (PPE). – Paní předsedající, já se chci připojit k tomu, co zde bylo řečeno. Chci poděkovat autorům tohoto návrhu, chci poděkovat všem, kteří vystoupili a jasně odsoudili násilí, které probíhá v Nigérii. Ta čísla tady padala a není třeba je opakovat, přes dva miliony vnitřních uprchlíků v této zemi, tisíce zavražděných žen, dětí, ale i obyčejných civilních obyvatel. Více než deset milionů dětí v Nigérii nemůže chodit do školy, to je nejvíce dětí, které nechodí do školy, na celém světě na počet obyvatel této země.
Je třeba podle mého názoru o tom vést debatu, ne to podceňovat jen proto, že se nás to bezprostředně nedotýká, jako se nás třeba bezprostředně dotýkají problémy Blízkého východu. Myslím si, že by zde měla být velmi aktivní Evropská komise. Zde vyzývám pana komisaře, aby se Evropská komise snažila být lídrem v získávání humanitární pomoci tomuto území, dětem a ženám žijícím a vysídleným v této oblasti. Je třeba, aby peníze, které dárci slíbili, byly dodány a to bohužel dnes není. Je dále třeba hovořit s prezidentem.

Marek Jurek (ECR). – Pani Przewodnicząca! Kilka miesięcy temu wydawało się, że Boko Haram jest zepchnięte do defensywy, że działania podjęte przez państwa Unii Afrykańskiej i wsparcie dla rządu Nigerii doprowadzą do tego, że będziemy coraz mniej słyszeć o tym dramatycznym problemie. Ale dzisiaj widzimy znowu, że Boko Haram jest aktywne i Europa nie może ani zamykać oczu ani ograniczać się tylko do słów, dlatego że my bardzo dużo mówimy, a nie zdajemy sobie sprawy z tego, że to, co się dzieje w Afryce, poczynając od regionu na południe od Sahary, przez region Wielkich Jezior i po Środkową Afrykę, jest jednym z największych dramatów geopolitycznych współczesności będącym jednocześnie nieprawdopodobnym dramatem humanitarnym. Europa na nowo musi we współpracy z państwami Unii Afrykańskiej i z rządem Nigerii myśleć nie tylko o tym, jak proponować kolejne rezolucje, ale jak pokonać i wyeliminować Boko Haram.

Doru-Claudian Frunzulică (S&D). – Madam President, throughout Nigeria insecurity caused by the conflict between the terror group Boko Haram, military forces and civilian self-defence has escalated into a worsening humanitarian crisis. The latest spate of attacks has uprooted 500 000 children, bringing the total number of displaced children in north—east Nigeria and neighbouring Chad and Niger to 1.4 million. These children are at risk of being trapped in a cycle of violence, separated from their families, exposed to exploitation and recruited by armed groups, despite a commitment by the Commission to provide additional funds to boost urgent humanitarian aid to the region.
I would like to express my concern at the funding gap between commitments and actual payments for UNICEF operations. It is essential that we contribute to bringing to an end the violence of Boko Haram as soon as possible, re-establish stability and security across the whole country and address the root causes of terrorism and illegal migration.

Илхан Кючюк (ALDE). – Г-жо Председател, уважаеми колеги, днес тероризмът се явява най-голямата заплаха за света. Под неговата угроза са всички граждани, независимо от тяхната етническа и религиозна принадлежност, и варварството на Боко Харам нееднократно го доказва. Вече няколко години терористичната организация е нарастваща заплаха за стабилността на Нигерия и региона на Западна Африка.
Боко Харам продължава да отвлича деца и жени и да ги използва за самоубийствени атентати, като разраства своята дейност и в съседни държави. В тази връзка искам да подкрепя неотдавнашното изявление на Европейската комисия за необходимостта от допълнителни средства за стимулиране на спешната хуманитарна помощ в региона.
Необходимо е също така, съвместно с международната общност, да окажем нужната подкрепа на новоизбрания президент на Нигерия, за да приеме строги мерки за защита на цивилното население. Трябва да се постави специален акцент върху защитата на жени и деца и да се осигури помощ на жертвите от зверствата на терористичната организация.

Fabio Massimo Castaldo (EFDD). – Signora Presidente, onorevoli colleghi, se vediamo le notizie che vengono dalla Nigeria purtroppo stiamo leggendo un bollettino di guerra, e a farne le spese sono bambini e ragazzini dai 5 ai 14 anni che vengono utilizzati in modo vile per attentati kamikaze.
Le Nazioni Unite, tramite l'agenzia dell'Unicef, hanno dichiarato che, dei 50 milioni di euro necessari, ne sono arrivati solamente il 32 per cento per fronteggiare questa emergenza. Bene, i donatori internazionali, inclusa l'Unione europea, devono fare di più, devono mandare fondi addizionali, occorre adottare misure anche per proteggere i civili e occorre permettere alle ragazzine violentate di usufruire dei relativi servizi medici, incluso l'aborto, con appunto l'assistenza dei programmi di recupero sociale.
Dobbiamo anche capire però che se non adottiamo politiche più lungimiranti e sostenibili e se non interveniamo sull'origine del problema terroristico, che sono le condizioni di povertà e la governance inefficace e la corruzione, noi non risolveremo mai il problema né in Nigeria né altrove. Dobbiamo risolvere le crisi di oggi e prevenire quelle di domani cambiando la nostra condotta.

Marijana Petir (PPE). – Gospodine predsjedniče, osuđujem izazivanje egzodusa te okrutnost prema djeci, pogotovo djevojčicama, koje provodi Boko Haram, ne samo na području Nigerije, gdje je i glavno uporište ove terorističke skupine, nego i na području Kameruna, Čada i Nigera.
Potpuno je nedopustivo što djeci onemogućavaju pohađanje škole, što im uskraćuju radosti odrastanja i svih ljepota koje djetinjstvo sa sobom donosi. Otimaju ih i odvajaju ih od njihovih obitelji.
Jednako tako ističem da ova teroristička skupina ciljano napada i ubija kršćane, a u posljednjih nekoliko godina ubili su 10 000 ljudi. Zbog terora koji provode u bijegu je oko 250 000 ljudi.
Ubijanje koje Boko Haram provodi je nedopustiv zločin. Osobno to osuđujem i pozivam sve da zaustave ta ubojstva koja provodi ova teroristička skupina. Naš odgovor mora biti jasan. Moramo spriječiti financijske tokove prema Boko Haramu i poduprijeti snage koje se bore protiv Boko Harama te ojačati humanitarnu pomoć Europske unije djeci koja su žrtve ove terorističke skupine.

Νότης Μαριάς (ECR). – Κυρία Πρόεδρε, η Νιγηρία είναι μια πλούσια χώρα, με πλουτοπαραγωγικές πηγές, με πετρέλαιο, με τεράστια έσοδα κι όμως ο πληθυσμός στη Νιγηρία ζει μέσα στη φτώχεια και βρίσκεται αντιμέτωπος με την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Έτσι, η υπανάπτυξη, η έλλειψη δημοκρατίας και η διαφθορά αποτελούν λίπασμα για την τρομοκρατία και την ανάπτυξη της Boko Haram, της οργάνωσης αυτής των τζιχαντιστών που συνεργάζεται στενά με τον ISIS. H Boko Haram, λοιπόν, αναπτύσσεται συνεχώς, ασκεί τρομοκρατία, είναι υπεύθυνη για δολοφονίες, για βομβιστικές ενέργειες, για απαγωγές παιδιών, για βιασμούς. Από το 2009, εκατομμύρια παιδιά έχουν εγκαταλείψει τις εστίες τους για να σωθούν.
Για να ηττηθεί η Boko Haram, πρέπει να χτυπηθεί η φτώχεια, πρέπει να χτυπηθούν τα αίτια που δημιουργούν την τρομοκρατία, πρέπει τα τεράστια έσοδα από το πετρέλαιο στη Νιγηρία να πάνε υπέρ του ίδιου του λαού της Νιγηρίας, και όχι στις τσέπες των πολυεθνικών.

Davor Ivo Stier (PPE). – Gospođo predsjednice, za početak želio bih izraziti sućut obiteljima žrtava posljednjeg napada Boko Harama koji se odvio u Nigeriji prošlog tjedna. Stotine tisuće djece moralo je dosad pobjeći iz svojih domova u Nigeriji zbog Boko Harama i zato moramo podržati Nigeriju i njezinu vladu u nastojanjima i u borbi protiv Boko Harama. U tom smislu pozdravljam odluku Konferencije predsjednika da se pozove predsjednika Buharija da sljedeće godine dođe u ovaj Parlament.
Potrebna je naravno humanitarna pomoć, ali isto tako moramo pomoći nigerijskoj vladi da odgovori i na uzroke krize i konflikata na ekstremno siromaštvo, ogromne socijalne nejednakosti i na endemsku korupciju, jer je neprihvatljivo da zemlja tako bogata prirodnim resursima ima gotovo dvije trećine stanovništva ispod granice ekstremnog siromaštva, a to je zapravo plodno tlo za radikalizam kakav sada viđamo u Nigeriji. Zato mislim da bi i Komisija trebala unutar EDF-a posebno naglasiti važnost borbe protiv korupcije.

(‘A catch the eye’ eljárás vége.)


Christos Stylianides,
Member of the Commission
. – Madam President, colleagues, thank you for giving me the opportunity to comment on the humanitarian situation in north-eastern Nigeria, in particular that of children. Thank you for your comments. It was a very rich discussion.
I was there two or three months ago. I visited areas very close to the areas controlled by Boko Haram and it is very clear that the violence perpetrated by Boko Haram is still most worrying, with, unfortunately, no predictable perspective for improvement yet.
Some progress in engaging against Boko Haram has been achieved by the new authorities in Nigeria, together with its neighbouring countries, but the terrorists continue to perpetrate attacks on an almost daily basis. This is not only extending insecurity and human suffering, we also see that children are increasingly used as weapons to carry out suicide attacks. This situation is unacceptable and calls for our continued commitment.
The crisis caused by Boko Haram is one of the worst humanitarian crises worldwide. The number of internally displaced people (IDPs) in the north—east of Nigeria has increased to over two million. In the whole Lake Chad region, about 700 000 children have been forced from their homes. The majority of them are staying with host communities, and not in official camps, and their needs in terms of food, education and health are most often not met. Their vulnerability makes them easy targets for bad treatment and exploitation. We are following the situation closely, together with the UN and humanitarian actors on the ground.
We help Nigeria with several instruments. Firstly, through humanitarian aid, the European Union is providing assistance in the areas of healthcare, food security and nutrition, shelter, protection, water and sanitation, with a special focus on children. The Commission has been the leading humanitarian donor in Nigeria since the beginning of the Boko Haram crisis, with a mobilisation of EUR 20.5 million in the current year and EUR 42.5 million for the whole Lake Chad region.
We are currently preparing to provide support to the Multinational Joint Taskforce that is being set up by the countries concerned. A significant amount has been set aside, around EUR 50 million, but not all requirements are yet met to commit these funds. The coming weeks will bring more clarity.
The European Union also funds a specific counter-terrorism project that supports counter-radicalisation and de-radicalisation measures, observance of human rights in military operations, the establishment of communication systems and Nigeria's criminal justice response to terrorism.
EU development assistance under the European Development Fund (EDF) focuses on tackling the root causes of radicalisation and violence, and is targeted in part at children – in particular with projects on child protection and juvenile justice administration, child health, psychosocial support for boys and girls who are victims of armed conflict, and involving girls in peacebuilding efforts in north-east Nigeria.
Nigeria is also a priority country for the EU in the Children in Armed Conflict initiative, following the listing of the country in the UN report on children and armed conflict. In mobilising this support, we are doing our best to address the situation of children suffering the consequences of Boko Haram violence. But, of course, much of the responsibility lies with national governments. We will stay committed to supporting them, and will continue to work with the United Nations, civil society and our humanitarian partners on the ground.

Elnök asszony. – A vitát lezárom.
A szavazásra 2015. október 8-án, csütörtökön 12 órakor kerül sor.


Írásbeli nyilatkozatok (162. cikk)



Anna Elżbieta Fotyga (ECR),
na piśmie
. – Gorąco wspieram działania państw afrykańskich i społeczności międzynarodowej przeciwko Boko Haram. Bezsprzecznie w walkę z jednym z najbardziej bezwzględnych ugrupowań terrorystycznych powinna jeszcze mocniej włączyć się Unia Europejska i państwa członkowskie. W głosowaniu sprzeciwiłam się zapisowi o dostępie do pełnego zakresu usług w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego.
Podobne zdanie mam na temat kwestii związanej z Republiką Środkowoafrykańską. To jedno z najbiedniejszych państw na świecie, o niezwykle skomplikowanych problemach, stoi na skraju wojny domowej i olbrzymiego kryzysu humanitarnego. Zapewnienie nieograniczonego dostępu do aborcji nie rozwiązuje żadnego z nich. Wiem o tym, bo przewodniczyłam w tym roku misji SEDE do Bangi. Istotną rolę odegrała tam polska żandarmeria. Spotkałam się tam także z polskimi misjonarzami, którzy z poświęceniem służyli mieszkańcom tego kraju, nawet w okresie największych napięć. To oni pomagali kobietom i dzieciom w najcięższych chwilach. Sytuacja kobiet jest niezwykle ciężka podczas wszystkich konfliktów zbrojnych. Temat ten zostanie omówiony podczas następnego posiedzenia SEDE.

Luigi Morgano (S&D),
per iscritto
. – Profondamente preoccupato della tutela dei diritti dei minori in Nigeria, paese in cui oltre il 40% della popolazione ha un'età compresa tra 0 e 14 anni; convinto dell'importanza di tutelare adeguatamente i diritti delle donne e dei bambini nella lotta all'estremismo; sostengo convintamente la risoluzione che invita le autorità nigeriane e la comunità internazionale a collaborare per invertire la continua tendenza allo sfollamento della popolazione. Il solo approccio militare non sarà sufficiente a contrastare Boko Haram, che con le sue azioni ha privato dell'accesso all'istruzione la cifra di scolari più alta al mondo. Troppi bambini sono scomparsi, sono stati rapiti o reclutati come combattenti e lavoratori domestici. Troppe ragazze sono state vittime di stupri e matrimoni forzati o sono state obbligate a convertirsi all'Islam. Separati dalle famiglie e costretti dalle violenze a fuggire per salvare la propria vita, i bambini in Nigeria sono il 58% degli sfollati interni. Benché diverse organizzazioni umanitarie operino nei campi, l'accesso ai diritti di base continua a essere di qualità tremendamente bassa. Il Parlamento europeo deve fare tutto quanto in suo potere per impedire che le vite di tanti minori siano segnate da episodi quotidiani di violenza e terrore nonché da abusi fisici e psicologici.

Bogdan Brunon Wenta (PPE),
na piśmie
. – W ciągu ostatnich pięciu miesięcy działania islamistów z Boko Haram zmusiły pół miliona dzieci do ucieczki z domów. To ugrupowanie, które w ostatnim czasie zdobyło kontrolę w wielu miastach północno-wschodniej Nigerii, morduje osoby cywilne, uprowadza kobiety i dziewczęta oraz siłą wciela chłopców i młodych mężczyzn do swych oddziałów. Dzieci uciekają i są masowo wysyłane przez rodziców na południe kraju, a także poza jego granice, głównie do Kamerunu, Czadu i Nigru. Jednym z głównych celów Boko Haram, poza wprowadzeniem szariatu, jest walka z zachodnią edukacją. 10,5 miliona nigeryjskich dzieci nie uczęszcza do szkoły, a z rąk terrorystów zginęło w Nigerii ponad 600 nauczycieli.
Mając na uwadze, że edukacja jest jednym z najważniejszych czynników zapewniających zrównoważony rozwój i filarem stabilnego społeczeństwa, apeluję do prezydenta Nigerii i nowo powołanego rządu federalnego o przyjęcie zdecydowanych środków w celu zwalczania ekstremizmu i ochrony ludności cywilnej, zwłaszcza dzieci, oraz zapewnienia bezpiecznych warunków do życia i rozwoju, w tym także kształcenia.
4.4.   The case of Ali Mohammed al-Nimr

Elnök asszony. - A következő pont: vita nyolc, Ali Mohamed an-Nimr ügyéről szóló állásfoglalásra irányuló indítványról (2015/2883(RSP))

Aymeric Chauprade,
auteur
. – Madame la Présidente, chers collègues, le jeune chiite Ali Mohammed al-Nimr a été condamné à la peine capitale par décapitation au sabre, suivie de crucifixion, par la Cour suprême d'Arabie saoudite, alors qu'il n'était à l'époque des faits, en 2012, âgé que 17 ans et que ses soi-disant crimes tenaient à sa participation à des manifestations d'opposants chiites.
Il est acquis que c'est sous la torture que ce jeune garçon a avoué des crimes qu'il n'a jamais commis. Il est acquis aussi que ses droits les plus élémentaires à un procès équitable n'ont jamais été respectés.
Le cas de ce jeune chiite d'Arabie saoudite, que j'ai voulu soulever comme corédacteur de cette résolution, a permis de trouver dans les groupes un large consensus, et je m'en félicite. Je remercie les collègues des autres groupes avec lesquels nous avons travaillé à la rédaction d'un texte que je crois équilibré, un texte qui n'est pas animé par la volonté de condamner tout un pays, mais par la volonté de lui faire entendre raison quant à des pratiques qui ne sont plus admissibles quand on prétend appartenir à la communauté des nations.
La puissance financière immense de l'Arabie saoudite, sa capacité à absorber un certain nombre de nos produits industriels de haute technologie ne doit pas justifier ces dérives.

Charles Tannock,
author
. – Madam President, it is a tragic irony that, at a time when Saudi Arabia is being appointed to head an influential committee of the UN Human Rights Council, at home it is sentencing teenagers to death by beheading for the so-called crime of protesting.
Today's debate focuses on the case of Ali Mohammed al-Nimr, but only yesterday reports emerged of a second teenager, Dawood al-Marhoon, who is facing a similar fate. Al-Nimr remains in prison, a place he has been since he was arrested in 2012, aged only 17, and faces imminent execution. It seems, though, that this is not only about alleged crimes, but also about Saudi Arabia's wider sectarian war. Al-Nimr comes from a Shiite area and his uncle is a distinguished Shiite cleric. There is little coincidence that al—Marhoon is also a Shia.
These cases are particularly shocking, but they are only two cases in an extensive catalogue of human rights abuses in the kingdom of Saudi Arabia. The country's criminal justice system is the perfect blueprint for any repressive authoritarian state. I called last week on the King of Saudi Arabia to pardon al-Nimr. Today I repeat these calls for both him and al—Marhoon.

Frédérique Ries,
auteure
. – Madame la Présidente, Ali al-Nimr, le voici, c'est lui. Il a 17 ans sur cette photo, un enfant presque, un étudiant modèle, un étudiant qui aime la photo, qui aime les voyages, qui aime le vélo, qui aime la liberté aussi et qui, visiblement, aime les polos Ralph Lauren.
Comme beaucoup à Qatif, ce fief chiite en Arabie saoudite, Ali est épris de liberté – je l'ai dit – et, comme des milliers de jeunes à qui les Printemps arabes avaient donné des ailes, il a marché dans la rue, en 2012.
Il n'y a pas eu de printemps à Qatif. C'était Ali avant son arrestation, avant sa détention au quartier de sécurité, avant des aveux arrachés sous la torture. C'était Ali avant les quatre années qui l'ont privé de sa famille, avant les quatre années qui lui ont volé sa jeunesse.
Aujourd'hui, Ali est un homme, un homme condamné à mort. La sentence peut être exécutée aujourd'hui, demain, à n'importe quel moment.
Je ne reviendrai pas sur les violations des droits de l'homme en Arabie saoudite. Notre texte le fait et nous le faisons à longueur de session. Le royaume saoudien vient de propulser son ambassadeur au plus haut niveau du Conseil des droits de l'homme des Nations unies à Genève.
Je demande de la cohérence et je me joins à l'appel du monde pour demander au roi Salmane la grâce pour Ali al-Nimr.

Ignazio Corrao,
Autore
. – Signora Presidente, onorevoli colleghi, Arabia Saudita e diritti umani, parliamo di nuovo di questo tema da cui emerge tutta l'enorme incoerenza che noi abbiamo come Unione europea, perché l'Arabia Saudita, che consideriamo un nostro partner, un paese con cui intrattenere buone relazioni, un paese da non condannare, è uno dei paesi al mondo dove avvengono le peggiori violazioni dei diritti umani e con cui dovremmo avere un polso più fermo.
Invece cosa succede? Succede che, per premiare il fatto che condannano alla crocifissione o condannano a morte in tutti i modi più barbari possibile, succede che il loro ambasciatore venga nominato come rappresentante alle Nazioni Unite per i diritti umani con l'appoggio del governo inglese, e Cameron, incalzato su questa domanda non sapeva cosa rispondere e continuava a dire sì, però noi facciamo pressione affinché rispettino i diritti umani, ma dall'altra parte li appoggiava sistematicamente.
Allora cerchiamo di capire, colleghi, che tipo di approccio dobbiamo avere nei confronti dell'Arabia Saudita, perché l'Arabia Saudita è un paese che dobbiamo imparare a condannare e a sanzionare, altrimenti è inutile che stiamo qui a parlare di diritti umani.

Richard Howitt,
author
. – Madam President, Ali Mohammed al-Nimr was arrested and tortured for being part of the Arab Spring. It must not be allowed to die; he must not be allowed to die. The true bravery in this case is that of Ali himself in the face of a horrible death. The Saudi authorities must allow him to live and uphold the right to peaceful protest in their country.
Saudi Arabia chairs the UN Human Rights Council's expert panel, but it is breaching its legal obligations under the UN Convention on the Rights of the Child. It is a country which is condemning an increasing number of young people to death while Europe is demanding a moratorium. There is well-founded suspicion that Ali has been condemned to this fate only because he comes from the family of a Shia cleric who is himself a dissident.
Last year in this Chamber I spoke on the agreement on counter-terrorism between the European Union and Saudi Arabia. This Parliament voted that it must be subject to respect for human rights. Today all reports suggest that this is a boy who has been sentenced to death as a terrorist on the basis of evidence that has been withheld, who has been tortured while under treatment, and who signed a confession under duress and was tried in secret. It is sickening that my own country's Government is bidding to provide services for the very same Saudi prison service which will be responsible for inflicting the death penalty.
Britain and our European partners want good relations with Saudi Arabia. But today we must ask if the treatment of Ali al-Nimr is consistent with the assurances given about the relationship we have. If those promises are to mean anything they must mean Ali's life. Ali was a child: let him be a man.

Tomáš Zdechovský,
Autor
. – Paní předsedající, pane komisaři, touto rezolucí upozorňujeme na další z případů porušování lidských práv jednním z našich obchodních partnerů, Saúdskou Arábií.
Je dobré mít se Saúdskou Arábií dobré ekonomické vztahy i dobré politické vztahy, ale je také důležité upozorňovat na to, co se v této zemi děje. V případě Alího Muhammada an-Nimra není brán ohled na Všeobecnou deklaraci lidských práv, ani na Úmluvu OSN o právech dítěte, ani na samotnou Arabskou chartu o lidských právech. Odsouzení Alího Muhammada an-Nimra je tedy proti všem našim hodnotám a musíme bojovat za to, aby bylo okamžitě zrušeno. Od roku 2014 narostl v Saúdské Arábii počet trestů smrti a to nesmí evropskou ani mezinárodní komunitou být přehlíženo.

Marie-Christine Vergiat,
auteure
. – Madame la Présidente, le rôle déstabilisateur de l'Arabie saoudite, n'est plus à démontrer dans la région, comme au Yémen mais aussi ailleurs, via le financement d'organisations terroristes.
L'horreur règne également en interne: opposants politiques, femmes, travailleurs immigrants ou minorités, notamment chiites, sont victimes des pires discriminations et même d'exactions.
C'est un pays moyenâgeux. Ali Mohammed al-Nimr en est le triste symbole. Mineur au moment de son arrestation, torturé pendant sa détention, victime d'un procès biaisé, désormais condamné au comble de la barbarie. Son crime: avoir eu l'audace de manifester pour l'égalité des droits, en plus d'être le neveu de son oncle. Crime de lèse-majesté, ils sont chiites. Pour cela, il doit être décapité puis crucifié.
Ceux qui devraient réagir, au mieux regardent ailleurs. L'ONU laisse l'Arabie saoudite obtenir des responsabilités au sein du Conseil des droits de l'homme, les États-Unis et la France se disputent le privilège d'être son meilleur allié. Alors non, Ali ne doit pas mourir, pas plus que Raif Badawi ne doit être fouetté.
Nous ne devons pas nous taire. L'Union européenne doit réagir, exiger la grâce d'Ali et de Raif.

Pascal Durand,
auteur
. – Madame la Présidente, deux plaies risquent de conduire un jeune homme de 20 ans à la mort dans des conditions barbares et inhumaines. Ces deux plaies, on peut les nommer. Elles s'appellent le cynisme et l'indifférence. Le cynisme de dictatures sanguinaires qui se permettent de signer des conventions internationales sur les droits de l'homme et sur les droits de l'enfant. L'indifférence, c'est celle qui, au nom de l'argent-roi, incite les grandes démocraties à regarder ailleurs pour récupérer du pétrole ou pour vendre de l'armement.
Ne laissons pas l'Europe, qui n'est pas qu'un marché mais qui est, d'abord et avant tout, l'incarnation de valeurs, voir ses valeurs sacrifiées, décapitées sur l'autel d'une dictature sanguinaire.
L'Union européenne et le Parlement doivent dire haut et fort à l'Arabie saoudite qu'on ne torture pas un enfant, qu'on ne le condamne pas à mort. Oui, nous devons demander la grâce mais nous devons, au-delà, demander à l'Arabie saoudite de mettre en place une commission d'enquête contre la torture pour faire en sorte que les libertés individuelles et les droits humains soient respectés dans ce pays.

Jiří Pospíšil,
za skupinu PPE
. – Paní předsedající, já se chci připojit ke svým předřečníkům a jasně také odsoudit připravovanou barbarskou vraždu tohoto mladého arabského muže.
Nelze to ani nazvat trestem, protože trest zkrátka v jednadvacátém století nemůže vypadat tak, že je někomu useknuta hlava a jeho tělo je pověšeno na kříž, aby tam shnilo. To je zkrátka jednoznačná justiční vražda za to, že někdo vyjadřoval svoje politické názory, chtěl svobodu slova ve své zemi a také za to, že je šíita a že jeho strýc, jak už tu bylo řečeno, je vlivným odpůrcem tamního režimu.
Není možné, podle mého názoru, vnímat Saúdskou Arábii jako rovnocenného partnera, zakrývat si oči a neříct jasně, že dnes v Saúdské Arábii bohužel narůstá počet poprav. Je třeba říci, že za tento rok je to už sto dva poprav, to číslo je vyšší a vyšší a hlavně jsou popravovány děti a cizinci bez toho, že by u nich byl zaručen řádný a spravedlivý proces. Dnes je Saúdská Arábie na třetím místě ve světě v množství poprav. Je třeba to odsoudit a vyvinout tlak.

Ana Gomes (S&D),
em nome do grupo.
– Senhora Presidente, a condenação do jovem xiita Ali Mohammed al—Nimr à morte por decapitação, seguida de crucificação, é mais uma punição medieval, cruel, contra ativistas de direitos humanos na Arábia Saudita, perseguidos por exercerem a liberdade de expressão e outros direitos civis e políticos, em processos que não respondem claramente aos padrões internacionais de julgamento justo.
A Alta Representante, Federica Mogherini, e os Estados-Membros devem expressar publicamente ultraje por esta condenação sectária, que atenta contra o mais básico da dignidade da pessoa humana, e devem pressionar as autoridades sauditas a todos os níveis para porem fim à barbárie.
Considerando este caso e muitos outros, como o chicoteamento e a prisão de Raif Badawi, a União e os Estados-Membros têm de pôr fim ao ‘business as usual’ e reavaliar as relações que mantêm com a Arábia Saudita noutros domínios, como o comércio, a energia, a segurança e a cooperação militar. É intolerável o silêncio dos governantes europeus porque a Arábia Saudita fornece petróleo e compra armas. Esse silêncio traduz cumplicidade (…)

(A Presidente retira a palavra à oradora.)


Mark Demesmaeker,
namens de ECR-Fractie
. – Voorzitter, een jongeman van 17 arresteren, folteren en veroordelen tot onthoofding, gevolgd door kruisiging. Dergelijke praktijken associeer ik niet met het land dat de VN-Mensenrechtenraad voorzit maar met Daesh of Al-Qaeda. En de vergelijking houdt hier niet op. Sinds de jaren zeventig heeft Saoedi-Arabië tientallen miljarden oliedollars geïnvesteerd in het uitroeien van de pluralistische islam. Vandaag worden in moskeeën van Marokko tot Pakistan en Indonesië soefi's, gematigde soennieten en sji'ieten verketterd onder impuls van het Saoedische wahabisme. Terroristische groeperingen als al-Qaeda, Daesh en het al-Nusra-front zijn hiervan de ideologische erfgenamen. Antimodern, antiwesters, antipluralistisch en tegen vrouwenrechten. Dit Parlement is altijd zeer streng geweest ten aanzien van de mensenrechtensituatie in Saoedi-Arabië. Toch zie ik bevriende staatshoofden en regeringsleiders veel te gemakkelijk te koop staan voor de Saoedische oliedollars. Zo tekenen zij mee het doodvonnis van Ali Mohammed al-Nimr. Niet in mijn naam! Geef hem gratie! Laat hem vrij!

Pavel Telička,
on behalf of the ALDE Group
. – Madam President, it has been said that Saudi Arabia is an important country in the Middle East. We share the same objectives in the peace process, and it is in both of our interests to work together on a number of issues. It is sad that the human rights record of Saudi Arabia is a tragic one, and here we are facing yet another example of this. I appreciate what President Hollande said. He made a very strong statement on behalf of his country, which has traditionally strong ties with Saudi Arabia. He made a very strong statement to Saudi Arabia.
What is missing is a statement and a clear-cut position from Ms Mogherini. We should all agree that this is an area in which we expect Ms Mogherini to take a strong line. We should also agree that if this record continues there should be a strong EU reaction, irrespective of common issues that we have traditionally shared.

Patrick Le Hyaric,
au nom du groupe GUE/NGL
. – Madame la Présidente, comme tous ici, je crois qu'on ne peut pas se contenter de protestations formelles. Toutes les institutions européennes doivent tout faire pour empêcher la décapitation puis la crucifixion du jeune Ali Mohammed al-Nimr.
Après plus de 2 200 exécutions ces dix dernières années, l'Arabie saoudite repousse notre humanité commune dans les noires cavernes de la barbarie d'un autre âge.
Rien ne peut justifier le silence ou la moindre complaisance. Nos institutions doivent, d'une part, se faire entendre, avec plus de force et agir, y compris en remettant en cause certaines coopérations, certains accords commerciaux. Rien ne vaut la vie humaine. Nous devons également contester la présidence de ce pays au Conseil des droits de l'homme des Nations unies.
Oui, par tous les moyens, réclamons qu'Ali Mohammed al-Nimr et maintenant pour Daoud al-Marhoun soient épargnés.

Elena Valenciano (S&D). – Señora Presidenta, Arabia Saudí va a decapitar a un joven que cometió un delito a los 17 años. Realmente, la justicia saudí este año ha batido todos sus récords. Ha decapitado a ciento treinta personas. Y esa es la horrible suerte que va a correr Alí si nosotros no levantamos alto la voz a favor de su liberación. Este Parlamento no va a dejar de señalar ante el Gobierno saudí lo inhumano de su ley, lo inhumano de su acción. Ocho meses después de que aprobáramos una Resolución de urgencia sobre el caso de Raif Badawi —cuya libertad hoy volvemos a pedir—, este Parlamento va a volver a levantar la voz a favor de Alí Mohamed al-Nimr; no vamos a callarnos. El Gobierno saudí debe tomar nota. No vamos a consentir que sigan decapitando a gente inocente, a gente joven cuyo único delito cometido es luchar por su libertad.

(‘A catch the eye’ eljárás vége.)


Christos Stylianides,
Member of the Commission
. – Madam President, honourable Members, thank you for bringing up the case of Ali Mohammed al-Nimr.
As we all know, Saudi Arabia is an important partner for the European Union but, like many in Europe, we are concerned by the death sentence imposed on Mr al-Nimr by a Saudi court earlier this year. Mr al-Nimr was a juvenile when he was arrested in 2012 on charge of, inter alia, joining a criminal group and attacking police forces after he took part in demonstrations in the Saudi Arabia's Eastern Province.
We have been closely following developments related to his case, as well as the overall human rights situation in Saudi Arabia. The basis and conditions of Mr al-Nimr's sentence, as well as the nature of the punishment handed down to him, are matters of grave concern for the European Union. In addition, the sentence appears manifestly disproportionate. We have therefore been engaging the Saudi authorities, in close coordination with EU Member States represented in Riyadh. Our Delegation in Riyadh has been tasked to convey to the Saudi authorities our strong view that the sentence is disproportionate and the proposed modalities of the execution particularly degrading, and to call on them to review Mr al-Nimr's sentence.
This is, of course, also an opportunity to reiterate, once more, our principled EU position on the death penalty, as well as to stress the worrying increase in the use of the death penalty in Saudi Arabia. We also constantly reiterate the need to respect the UN minimum standards, especially concerning the issue of execution of minors and renew our offer to engage in a more constructive human rights dialogue with Saudi Arabia. The pace of executions in Saudi Arabia is reaching unprecedented levels, with capital punishment being increasingly imposed for non-lethal crimes, such as drug offences.
Obviously, we will continue to call on our Saudi partners to suspend the sentence and to review the court ruling. Let me once again assure you that we will continue to remain engaged with the case of Mr al-Nimr and to voice the EU's concern through appropriate channels.

Elnök asszony. – A vitát lezárom.
A szavazásra 2015. október 8-án, csütörtökön 12 órakor kerül sor.


Írásbeli nyilatkozatok (162. cikk)



Νότης Μαριάς (ECR),
γραπτώς
. – Κύριε Πρόεδρε, στις 14 Φεβρουαρίου του 2012 συνελήφθη ο Mohammed al-Nimr, ο οποίος συμμετείχε σε διαδήλωση κατά της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας, σε ηλικία 17 ετών. Συνέχεια καταδικάστηκε σε εκτέλεση με αποκεφαλισμό και δημόσια σταύρωση. Σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα του παιδιού, απαγορεύεται σε κάθε χώρα η επιβολή θανατικής ποινής και ισόβιας κάθειρξης σε άτομα κάτω των 17 ετών. Ωστόσο, η Σαουδική Αραβία όχι μόνο έχει παραβιάσει την εν λόγω Σύμβαση του Ο.Η.Ε. επιβάλλοντας στο Mohammed al-Nimr τη θανατική ποινή, αλλά έχει χαρακτηρίσει ως παράνομη τη συμμετοχή του σε διαμαρτυρία κατά της κυβέρνησης, γεγονός που παραβιάζει επιπλέον και το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης. Απέναντι σε αυτήν την παραβίαση βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καλείται η Ε.Ε. να κάνει άμεσα ξεκάθαρη την αντίθεσή της στη δικαστική απόφαση καταδίκης του Mohammed al-Nimr, να απαιτήσει την μη εκτέλεση της ποινής και να ζητήσει την απονομή χάρης. Παράλληλα, η Ε.Ε. οφείλει να συμβάλλει στην τήρηση των κανόνων που έχουν θεσπιστεί για την προστασία των ανήλικων παιδιών.

Marijana Petir (PPE),
napisan
. – Moji prethodnici govorili su o tragičnoj sudbini gospodina al-Nimra koji je osuđen na smrtnu kaznu. Kao i svi prije mene, tražim pomilovanje za njega i da ga se odmah pusti na slobodu. No, moram reći ovdje i nekoliko riječi o ponašanju EU-a u odnosu na države u kojima se na najgrublji način krše ljudska prava.
Rasprave o doista tragičnim sudbinama nevinih ljudi koje na svakom zasjedanju četvrtkom imamo na dnevnom redu, doživljavam kao pranje nečiste savjesti opterećene s oko 152 milijarde eura gospodarske razmjene sa zemljama Zaljeva koja se očekuje ove godine. Da li je doista novac vredniji od ljudskih života? I gdje je tome kraj? Zašto se ne zapitamo koliko je Saudijska Arabija do sada primila izbjeglica i zašto izbjeglice radije odlaze u Europu?
Pitam sebe i vas zajedno, što će Europska unija konkretno učiniti, u financijskom i gospodarskom smislu, da saudijskom vladaru i njemu sličnima na Bliskom istoku pokaže kako se s njihovim politikama ne slaže i kako joj je zaštita ljudskog dostojanstva i života važnija od novca.

VORSITZ: ULRIKE LUNACEK


Vizepräsidentin


Inês Cristina Zuber (GUE/NGL). – Senhora Presidente, tenho um ponto de ordem referente ao artigo 130.o do Regimento. A limitação do número máximo de perguntas escritas que cada deputado pode apresentar é uma medida aberrante que limita a intervenção política dos deputados. Agora, para apresentar mais de cinco perguntas temos que justificar a urgência da entrega dessa pergunta. A situação é tão aberrante que ontem mesmo recebi uma resposta dos serviços do Parlamento a rejeitarem uma pergunta que fiz porque não consideram urgente questionar a Comissão Europeia sobre alegadas agressões de forças militares a refugiados nos últimos dias. Como é que é possível que sejam burocratas a decidirem se é ou não urgente aquilo que os deputados consideram politicamente que é urgente questionar? Os serviços deste Parlamento servem para apoiar o trabalho dos deputados ou para impedir o trabalho dos deputados?

President. – Ms Zuber, thank you for your intervention but I would like to inform you that it was not bureaucrats but the plenary of this Parliament which, in the last part-session, decided to limit the number of written questions. I am sorry. That is a fact: it was not bureaucrats, it was the plenary which decided on that.
5.   Mortgage legislation and risky financial instruments in the EU: the case of Spain (motion for a resolution tabled): see Minutes
6.   The death penalty (motions for resolutions tabled): see Minutes
7.   Approval of the minutes of the previous sitting : see Minutes
8.   Council positions at first reading: see Minutes
9.   Voting time

President. – The next item is the vote.

(For the results and other details of the vote: see Minutes)

9.1.   Central African Republic (RC-B8-1000/2015, B8-1000/2015, B8-1009/2015, B8-1010/2015, B8-1011/2015, B8-1014/2015, B8-1016/2015, B8-1019/2015) (vote)
9.2.   Situation in Thailand (RC-B8-1002/2015, B8-1002/2015, B8-1012/2015, B8-1013/2015, B8-1015/2015, B8-1017/2015, B8-1018/2015, B8-1021/2015) (vote)
9.3.   The mass displacement of children in Nigeria as a result of Boko Haram attacks (RC-B8-1003/2015, B8-1003/2015, B8-1020/2015, B8-1023/2015, B8-1024/2015, B8-1027/2015, B8-1029/2015, B8-1031/2015) (vote)
9.4.   The case of Ali Mohammed al-Nimr (RC-B8-0997/2015, B8-0997/2015, B8-1004/2015, B8-1022/2015, B8-1025/2015, B8-1026/2015, B8-1028/2015, B8-1030/2015, B8-1032/2015) (vote)
9.5.   Payment services in the internal market (A8-0266/2015 - Antonio Tajani) (vote)
9.6.   Mortgage legislation and risky financial instruments in the EU: the case of Spain (B8-0987/2015) (vote)
9.7.   The death penalty (B8-0998/2015, B8-0998/2015, B8-0999/2015, B8-1001/2015, B8-1005/2015, B8-1006/2015, B8-1007/2015, B8-1008/2015) (vote)
9.8.   Lessons learned from the red mud disaster five years after the accident in Hungary (B8-0989/2015) (vote)
9.9.   Renewal of the EU Plan of action on Gender equality and Women's empowerment in development (B8-0988/2015) (vote)

— Before the vote on paragraph 2:


Linda McAvan (S&D). – Madam President, this is simply an oral amendment because the Commission has now published what they are terming a ‘staff working document’ on gender. So it is to update the resolution.

(The oral amendment was accepted)

9.10.   Equal opportunities and equal treatment of men and women in matters of employment and occupation (A8-0213/2015 - Anna Záborská) (vote)

(The sitting was suspended for a few moments)


Președinte: IOAN MIRCEA PAȘCU


Vicepreședinte

10.   Explanations of vote
10.1.   Payment services in the internal market (A8-0266/2015 - Antonio Tajani)

Explicații orale privind votul


Krisztina Morvai (NI). – A pénzügyi szolgáltatások szabályozásával kapcsolatos jelentést megszavaztam. Különösen fontosnak tartom a pénzügyi szolgáltatások szigorú szabályozását magyarként, hiszen nap mint nap találkozom a bankok csalásainak, visszaéléseinek, fogyasztóvédelmi szabályokba ütköző magatartásának a következményeivel, amikor a többszázezer magyar devizahiteles panaszait vizsgálom.
Nem csak ilyen területen kell szabályozni a pénzügyi szolgáltatásokat, hanem pl. abban is, hogy mindezek ellenére, a devizahiteles tragédiák ellenére is, borzasztó erőszakos módon erőltetik rá változatlanul a különböző hitelkonstrukciókat, hitelkártyákat a magyar emberekre – akár repülőtéren, akár máshol, ezt is nagyon szigorúan szabályozni kell.

Andrejs Mamikins (S&D). – Paldies, priekšsēdētaja kungs!
Mūsdienu ekonomika vairs nav iedomājama bez elektroniskām finansiālām transakcijām, un atšķirībā no senseniem laikiem, kad bija iespējams maksāt vai nu pēc bartera principa, vai nu ar tiešo transakciju — no rokas rokās, vai viduslaikiem, kad parādījies vekseļu sistēma, modernajā pasaulē arvien aktīvāk maksā tieši ar elektroniskām transakcijām.
Līdz ar to, jo skaidrāk būs legāli aprakstīti visi šo darbību realizēšanas principi, jo efektīvāk būs gan tos ieviest dzīvē, gan arī dabūt zināmu impulsu ekonomikas attīstībai tieši labākas standartizēšanas dēļ.
Iespēja skaidrākai maksājumu pakalpojumu izvēlei un to pārredzamība, integrētāka un drošāka elektronisko maksājumu iekšējā tirgus izveidošana un pastāvīga attīstība, visu maksājumos iesaistīto pušu tiesību un pienākumu standartizēšana dalībvalstu starpā, tai skaitā starpnieku komisijas un to darbības principi — tas viss un daudz kas cits uz to attiecināms ir absolūti nepieciešams gan Eiropas Savienības ekonomikas veiksmīgai attīstībai, gan patērētāju uzticēšanās stiprināšanai.

Stanislav Polčák (PPE). – Pane předsedající, já se rovněž hlásím k tomu, že jsem podpořil tento návrh usnesení, tuto zprávu pana kolegy Tajaniho. Vytvoření jednotného trhu plateb, elektronické transakce, ochrana spotřebitele – obecně finanční gramotnost, myslím, že všechny ty hodnoty, o kterých zde hovořím, jsou důležité a mají pro konkrétní uživatele těchto produktů a služeb svůj význam.
Já jsem podpořil tento návrh zprávy, protože vnímám zásadní význam vytvoření jednotného bezpečného prostředí pro takovéto platby. Obecně mi tato zpráva zapadá do rámce, který jsme zde probírali i v jiných dnech, ať je to elektronický platební rozkaz nebo integrace kapitálových trhů, to jsou všechno finanční nástroje, s nimiž se musí spotřebitelé seznamovat. My bychom je měli informovat a tyto jednotné integrované postupy jim mají usnadnit práci s těmito nástroji.

Seán Kelly (PPE). – A Uachtaráin, vótáil mé i bhfabhar na tuarascála seo chomh maith agus is dóigh liom go bhfuil an-jab déanta ag an rapóirtéir Tajani agus ag na daoine eile atá ag cabhrú leis.
Déanfaidh sé seo an-mhaitheas d'eacnamaíocht na hEorpa i gcoitinne. Mar a dúradh, tá níos mó agus níos mó oibre á déanamh anois trasna teorainneacha agus ar an idirlíon agus mar sin de, dá bhrí sin tá sé an-tábhachtach go mbeadh rialacha soiléire dochta ag baint leis sin, go háirithe mar a bhaineann le híocaíochtaí. I mo thír féin, tá a lán fiontair bheaga agus mheánmhéide á gcruthú faoi láthair, nó tá siad ann le blianta beaga anuas, agus a lán díobh siúd, beidh siad ag easpórtáil a lán earraí amach anseo thar an idirlíon agus mar sin de.
Dá bhrí sin, chomh fada agus is féidir linn, caithfimid an margadh inmheánach a chríochnú agus a chruthú trasna na hEorpa ar fad, agus cabhróidh sé sin go mór linn amach anseo.

Jiří Pospíšil (PPE). – Pane předsedající, já jsem tento návrh také podpořil. Zefektivnění elektronických transakcí, zvláště přes hranice jednotlivých států Evropské unie, považuji za důležitý prvek, pokud vytváříme vnitřní trh. Včera jsme zde debatovali o tom, jak lépe řešit přeshraniční soudní spory, debatujeme o tom, jak propojit jednotlivé digitální trhy, umožnit přeshraniční obchodování se zbožím elektronickou formou.
Všechny tyto instrumenty mají vést k tomu, co já považuji za velmi důležité, dotvoření vnitřního trhu uvnitř Evropské unie. Takže tento návrh vítám, vítám věci, které se dotýkají dalších možností, jak elektronicky platit jednotlivé pohledávky, vnímám to, že návrh zlevňuje poplatky, to bude zvláště naše občany zajímat, zlevňuje bankovní poplatky. Za důležité považuji také to, že mají být lépe chráněna osobní data a osobní údaje, se kterými banky v bankovním styku počítají a pracují s nimi. Takže návrh je správný.

Explicații scrise privind votul


Clara Eugenia Aguilera García (S&D),
por escrito. – He votado a favor de esta Directiva, que actualiza la Directiva sobre servicios de pago del año 2007 con el objeto de tener en cuenta la aparición de nuevos actores en este mercado.
El texto acordado con el Consejo aumenta la protección del consumidor, gracias al trabajo de nuestro Grupo, con relación al texto de 2007 y a la propuesta inicial de la Comisión.
En particular, se incluye un derecho incondicional al reembolso de cantidades no adeudadas por el titular de la tarjeta de pago. También se prohíben sobrecargos por utilizar tarjetas cuyas comisiones se encuentran ya limitadas por el Reglamento de comisiones de tarjetas de pago, recientemente aprobado.
Asimismo, se logró que en el diálogo tripartito se incluyera la prohibición expresa de la cancelación del servicio de tarjeta de pago por traslado del titular a otro Estado miembro, ejemplo de mala práctica bancaria que hay que erradicar y que no puede subsistir en el futuro mercado único de capitales.
En este sentido, es importante asegurar que el importante proyecto de la Unión de los Mercados de Capitales no deje de lado a las familias y los usuarios de servicios financieros, incluyendo los transfronterizos, dada la larga lista de obstáculos al movimiento de capitales.

Marina Albiol Guzmán (GUE/NGL),
por escrito. – Este informe mejora considerablemente la privacidad y la seguridad en los pagos electrónicos respecto a la propuesta de la Comisión, a la vez que refuerza el derecho de los clientes a recibir compensación en el caso de que se produzcan transacciones no autorizadas. Por ello, he votado a favor.

Louis Aliot (ENF),
par écrit. – Ce rapport a pour ambition de rendre les paiements par internet ou supports mobiles plus sûrs et moins coûteux en ouvrant le marché à deux nouveaux prestataires de services de paiement (PSP) au sein de l'Union. Si cette proposition permet globalement une plus grande protection du consommateur lors de ses paiements en ligne, une certaine incertitude plane quant au traitement des informations collectées par les PSP. En effet, aucune précision n'est fournie au sujet de ces données.
Face à ces incertitudes, je me suis abstenu sur ce rapport.

Martina Anderson (GUE/NGL),
in writing. – I voted in favour of this proposed directive. The Payment Services Directive is an important piece of legislation which creates new prospects for SMEs and budding start-ups by opening up the banking industry to what are known as third-party providers (TPPs). Not only does this create more employment and business opportunities but it also allows for more consumer choice.
Colleagues of mine have worked on this proposal on behalf of the GUE/NGL Group for a number of months and have been proactively involved in the negotiations leading up to this vote. Our focus was to engage in trilogues to ensure that sustainable economic growth and growth-friendly fiscal measures were the core aims.
During discussions in preparatory meetings of the Committee on Economic and Monetary Affairs, the need to break the dominance of the big banks, which currently control the payments market to the detriment of small businesses and budding entrepreneurs, was highlighted. Moreover, we sought to ensure that the legislation would strengthen consumer protection and regulate operators who previously functioned with no regulatory or supervisory framework. All competitors will now be forced to comply with the financial rules, which is crucial for any economy.
It was for these reasons I voted in favour of this legislation.

Marie-Christine Arnautu (ENF),
par écrit. – La finalité de cette directive est de sécuriser davantage les paiements en ligne au sein des États membres de l'Union. Pour cela, il est proposé d'ouvrir le marché à deux nouveaux prestataires de services de paiement (PSP), à savoir les PSP gestionnaires de comptes et les PSP tiers. Dans son ensemble, le texte attache une importance toute particulière à la protection des consommateurs. Néanmoins, s'agissant des PSP tiers, certains points demeurent obscurs quant à la confidentialité et à l'exploitation des informations collectées par le prestataire. Pour cette raison, j'ai préféré m'abstenir.

Jonathan Arnott (EFDD),
in writing. – I have no option but to vote against anything which provides the unelected Commission with the power to issue delegated acts. I also note the interference in freedom of contract shown in Article 62, and the suggestion of ‘full harmonisation’ in Article 107.

Jean Arthuis (ALDE),
par écrit. – J'ai voté en faveur de ce rapport qui vise à rendre les paiements en ligne plus sûrs, en établissant des règles de protection des données et de responsabilité pour tous les fournisseurs de services de paiement en ligne.

Petras Auštrevičius (ALDE),
in writing. – Since the digitisation process in the world continues to escalate very rapidly, the original Payment Services Directive, which was adopted eight years ago, must be revised to reflect the current situation and address new risks. So I very much welcome the second Payment Services Directive (PSD 2) and I believe that it will lead to the development of, and innovation in, the internal market in payments, which is essential for the proper functioning of our single market.

Inés Ayala Sender (S&D),
por escrito. – He votado a favor de esta Directiva, que actualiza la Directiva sobre servicios de pago del año 2007 con el objeto de tener en cuenta la aparición de nuevos actores en este mercado.
El texto acordado con el Consejo aumenta la protección del consumidor, gracias al trabajo de nuestro Grupo, con relación al texto de 2007 y a la propuesta inicial de la Comisión.
En particular, se incluye un derecho incondicional al reembolso de cantidades no adeudadas por el titular de la tarjeta de pago. También se prohíben sobrecargos por utilizar tarjetas cuyas comisiones se encuentran ya limitadas por el Reglamento de comisiones de tarjetas de pago, recientemente aprobado.
Asimismo, se logró que en el diálogo tripartito se incluyera la prohibición expresa de la cancelación del servicio de tarjeta de pago por traslado del titular a otro Estado miembro, ejemplo de mala práctica bancaria que hay que erradicar y que no puede subsistir en el futuro mercado único de capitales.
En este sentido, es importante asegurar que el importante proyecto de la Unión de los Mercados de Capitales no deje de lado a las familias y los usuarios de servicios financieros, incluyendo los transfronterizos, dada la larga lista de obstáculos al movimiento de capitales.

Zigmantas Balčytis (S&D),
raštu. – Balsavau už šį siūlymą, kurio tikslas – didinti konkurenciją mokėjimo paslaugų rinkoje. Atnaujintomis mokėjimo paslaugų taisyklėmis siekiama skatinti šios rinkos efektyvumą, saugumą ir inovacijas. Naujos taisyklės turėtų plačiau atverti mokėjimų rinką naujiems paslaugų tiekėjams, kurie, pavyzdžiui, remiasi išmaniųjų telefonų ar elektroninių pinigų technologijomis, tačiau išlaikant būtinus atsiskaitymo saugumo reikalavimus. Be to, nustatomos mokėjimo įstaigų steigimosi ir jų veiklos sąlygos, taip pat patikslinamos pinigų grąžinimo ir mokesčių už naudojimąsi mokėjimo paslauga aplinkybės.

Zoltán Balczó (NI),
írásban. – A jelentés a belső piaci pénzforgalmi szolgáltatásokról szóló korábbi rendeletek módosítását kezdeményezi. A módosítás célja az, hogy a piacon lévő, továbbá az új szolgáltatók számára tegye lehetővé – a pénzforgalmi szolgáltatók által alkalmazott üzleti modelltől függetlenül –, hogy szolgáltatásaikat egyértelmű és harmonizált szabályozási keretben nyújtsák. A fizetési műveletek legyenek biztonságosak, nyújtsanak védelmet a fogyasztóknak a csalás kockázatával szemben. A tagállamoknak, a Bizottságnak, az Európai Központi Banknak és az Európai Központi Bankok Hálózatának szavatolniuk kell a tisztességes versenyt e piacon, elkerülve a meglévő piaci szereplők bármelyikének hátrányos megkülönböztetését. Bármely pénzforgalmi szolgáltató számára lehetővé kell tenni, hogy megbízásos online átutalási szolgáltatásokat kínálhasson.
Ez a rendelkezés a fogyasztókat fogja támogatni, biztonságérzetüket növelheti, ezért szavazatommal támogattam.

Nicolas Bay (ENF),
par écrit. – Cette directive, en discussion depuis un an et demi, a pour vocation de rendre les paiements via internet ou des supports mobiles plus sûrs et moins coûteux au sein de l'Union, et ce en ouvrant le marché à deux nouveaux prestataires de services de paiement (PSP), les PSP gestionnaires de comptes (ASPSP) et les PSP tiers (TP-PSP).
Le texte impose des exigences de transparence et d'information à ces prestataires de services de paiement. In fine, l'objectif annoncé est d'accroître la sécurité en étendant l'obligation d'authentification dite forte pour les paiements en ligne.
Cependant, le problème reste le vide juridique autour des PSP Tiers. Aucune précision n'est donnée sur la confidentialité et l'exploitation des informations collectées par les PSP tiers lors de la remontée d'informations consolidées sur les différents comptes détenus par payeur ou lors de l'initiation du paiement auprès du PSP Teneur de compte.
Voilà pourquoi je me suis abstenu.

Hugues Bayet (S&D),
par écrit. – J'ai voté en faveur d'un développement plus poussé du marché des paiements électroniques à l'échelle de l'Union. Cette directive s'intègre dans un plan plus large lancé, par le Parlement, en faveur de la création d'un marché unique intégré des paiements électroniques sûrs pour soutenir la croissance économique de l'Union et pour que les consommateurs, les commerçants et toutes les entreprises puissent avoir le choix et bénéficier de services de paiement transparents afin de profiter des avantages du marché intérieur.

Izaskun Bilbao Barandica (ALDE),
por escrito. – He votado a favor de este informe sobre los servicios de pago en el mercado interior por la importancia de este acuerdo en relación con los pagos a minoristas. Este acto establece un marco jurídico revisado de la Unión aplicable a los servicios de pago y, en particular, al cobro de tasas de intercambio por las operaciones basadas en tarjetas, y persigue acelerar la consecución de un mercado integrado efectivo en el ámbito de los pagos con tarjeta.

Dominique Bilde (ENF),
par écrit
. – Cette directive, en discussion depuis un an et demi, a pour vocation de rendre les paiements via internet ou des supports mobiles plus sûrs et moins coûteux au sein de l'Union en ouvrant le marché à deux nouveaux prestataires de services de paiement (PSP), les PSP gestionnaires de comptes (ASPSP) et les PSP tiers (TP-PSP). L'effet attendu est une baisse des coûts de transaction tout en élevant le niveau de sécurité des paiements en ligne. Le texte impose aussi des exigences de transparence et d'information des PSP. Globalement, ce texte profite donc aux consommateurs.
Néanmoins, cette directive crée les prestataires de services de paiement tiers, qui pourront initier des paiements à la demande du payeur sans détenir les fonds concernés. De plus, le problème reste le vide juridique autour des PSP tiers. Aucune précision n'est donnée sur la confidentialité et l'exploitation des informations collectées. J'ai donc décidé de m'abstenir.

Mara Bizzotto (ENF),
per iscritto. – Il testo esprime in maniera condivisibile le esigenze di adeguare le normative sui servizi di pagamento alle necessità attuali nel mercato interno europeo, restano in me i dubbi che le soluzioni individuate creeranno realmente le condizioni ottimali per i consumatori e una maggiore ed equa concorrenza nel settore, per questi motivi mi sono espressa con un'astensione.

José Blanco López (S&D),
por escrito. – He votado a favor de esta Resolución legislativa mediante la que se actualiza la Directiva sobre servicios de pago en el mercado interior y por la que se modifican las Directivas 2002/65/CE, 2013/36/UE y 2009/110/CE, y se deroga la Directiva 2007/64/CE.
Gracias al trabajo realizado por el Grupo socialdemócrata, el texto acordado con el Consejo aumenta la protección del consumidor con relación al texto de 2007 y a la propuesta inicial de la Comisión. Específicamente, se incluye un derecho incondicional al reembolso de cantidades no adeudadas por el titular de la tarjeta de pago y también se prohíben sobrecargos por utilizar tarjetas cuyas comisiones se encuentran ya limitadas por el Reglamento de comisiones de tarjetas de pago, recientemente aprobado.

Vilija Blinkevičiūtė (S&D),
raštu
. – Balsavau už šį pranešimą, kuriuo Europos Parlamentas pritaria Komisijos siūlymui iš dalies pakeisti direktyvos dėl mokėjimo paslaugų vidaus rinkoje nuostatas. Patobulinai yra reikalingi, kadangi mažmeninių mokėjimų rinkoje įdiegta svarbių techninių inovacijų – greitai išaugo elektroniniu būdu bei mobiliuoju telefonu atliekamų mokėjimų skaičius ir rinkoje atsirado naujų rūšių mokėjimo paslaugų – kurios kelia iššūkius galiojančiai sistemai. Komisija atliko konsultacijas ir pateikė žaliąją knygą ‘Integruotos Europos mokėjimų kortele, internetu ir mobiliuoju telefonu rinkos kūrimas’, kurioje pabrėžė, kad svarbios mokėjimų rinkos sritys, visų pirma mokėjimų kortele, internetu ir mobiliuoju telefonu, tebelieka susiskaidžiusios pagal valstybių sienas. Be to, paaiškėjo, kad tam tikrais atvejais esamos direktyvos taikymo sritis ir visų pirma elementai, kuriems ji netaikoma, tokie kaip tam tikra su mokėjimu susijusi veikla, yra pernelyg dviprasmiški, pernelyg bendro pobūdžio arba tiesiog pasenę, atsižvelgiant į pokyčius rinkoje. Todėl susidarė teisinis netikrumas, mokėjimo grandinėje kyla galima saugumo rizika ir tam tikrose srityse neužtikrinama vartotojų apsauga.

Franc Bogovič (PPE),
pisno. – V okviru nove direktive glede plačilnih storitev na notranjem trgu gre za obsežne spremembe, ki jih je težko povzeti na kratko. Najpomembnejše so zagotovitev konkurenčnosti pri vseh kategorijah ponudnikov plačilnih storitev, zagotavljanje enotnega trga za vsa maloprodajna plačila, zmanjševanje stroškov notranjih plačil znotraj EU, ohranitev močnejšega nadzora nad novimi produkti na področju plačevanja in seveda še zagotavljanje stalne zaščite potrošnika in njegovih pravic pri plačilnih transakcijah.
Poročevalec iz vrst EPP je zadovoljen s končnim izkupičkom in prepričan, da bomo s tem ne le povečali konkurenčnost temveč z večjo transparentnostjo tudi zaščitili potrošnika, zato moja podpora predlogu direktive.

Biljana Borzan (S&D),
napisan. – Podržavam ovo Izvješće koje je dogovoreni kompromis između Europskog parlamenta i Europskog vijeća. Ovim Izvješćem se osigurava razvoj novih postupaka i novih sudionika u platnim uslugama uz zajamčenu sigurnost i transparentnost za potrošače.

Louise Bours (EFDD),
in writing. – I voted against the second Payment Services Directive because it interferes in freedom of contract, grants the Commission power to issue delegated acts and demands ‘full harmonisation’ in a way that prevents the UK from having its own approach to such matters.

Lynn Boylan (GUE/NGL),
in writing. – I voted in favour of this proposed directive. The Payment Services Directive is an important piece of legislation which creates new prospects for SMEs and budding start-ups by opening up the banking industry to what are known as third-party providers (TPPs). Not only does this create more employment and business opportunities but it also allows for more consumer choice.
Colleagues of mine have worked on this proposal on behalf of the GUE/NGL Group for a number of months and have been proactively involved in the negotiations leading up to this vote. Our focus was to engage in trilogues to ensure that sustainable economic growth and growth-friendly fiscal measures were the core aims.
During discussions in preparatory meetings of the Committee on Economic and Monetary Affairs, the need to break the dominance of the big banks, which currently control the payments market to the detriment of small businesses and budding entrepreneurs, was highlighted. Moreover, we sought to ensure that the legislation would strengthen consumer protection and regulate operators who previously functioned with no regulatory or supervisory framework. All competitors will now be forced to comply with the financial rules, which is crucial for any economy.
It was for these reasons I voted in favour of this legislation.

Mercedes Bresso (S&D),
per iscritto. – Ho votato a favore di questo documento perché ritengo importante che nel mercato interno dell'Unione si pervenga al completamento di un sistema di servizi di pagamento il più possibile omogeneo, poiché le ricadute positive di tale soluzione sarebbero innumerevoli.

Steeve Briois (ENF),
par écrit. – L'objectif de cette proposition est de sécuriser les paiements en ligne dans l'Union européenne et de les rendre moins coûteux pour les clients. Pour cela, le rapporteur préconise d'ouvrir le marché à de nouveaux prestataires de services de paiement (PSP), parmi lesquels on compte les PSP gestionnaires de compte et les PSP tiers. Ils auront la mission de réaliser les paiements à la demande des clients. Pour se prémunir de tout risque, le texte leur impose un devoir de transparence, notamment en termes d'authentification pour les paiements en ligne. Les consommateurs sont protégés en cas de vol, de perte ou de détournement de l'instrument de paiement dans les 8 semaines suivant la transaction.
Pourtant, le vide juridique qui entoure l'activité des PSP, en particulier sur l'exploitation des données collectées, me laisse sceptique. Ces prestataires auront à leur disposition les moyens d'authentification des clients, ce qui nuit à leur confidentialité. Si l'objectif du rapport est de sécuriser les paiements en ligne, pourquoi n'encadrent-ils pas mieux l'activité des PSP tiers?
Pour dénoncer cette incohérence, je me suis abstenu sur ce texte.

Daniel Buda (PPE),
în scris. – Raportul referitor la propunerea de directivă a Parlamentului European și a Consiliului privind serviciile de plată în cadrul pieței interne aduce noi reglementări, în concordanță cu inovațiile tehnice și creșterea rapidă a numărului de plăți electronice și apariția unor noi tipuri de servicii de plată pe piață.
Astfel, au fost înregistrate progrese semnificative în materie de integrare a plăților de mică valoare în Uniune, în particular în contextul textelor legislative ale Uniunii referitoare la plăți. Evoluțiile cu privire la serviciile de plată în cadrul pieței interne au dat naștere unor provocări importante din perspectiva reglementării. Spre exemplu, segmente importante ale pieței serviciilor de plată, cu precădere plățile efectuate cu cardul, pe internet, de pe dispozitivele mobile ajung fragmentate de-a lungul frontierelor naționale.
Lipsa unui cadru legislativ clar care să reglementeze acest aspect a condus la o incertitudine juridică, la apariția unor riscuri potențiale în materie de securitate în lanțul plăților și la o lipsă de protecție a consumatorilor în anumite domenii, motiv pentru care m-am exprimat în favoarea raportului referitor la propunerea de directivă a Parlamentului European și a Consiliului privind serviciile de plată în cadrul pieței interne.

Gianluca Buonanno (ENF),
per iscritto. – Voto di astensione. Il testo si rivolge, infatti, a istituti di credito e società che forniscono ‘moneta elettronica’ attraverso carte di credito.
Tra le cose che non convincono molto vi sono i riferimenti fin troppo positivi nei confronti delle possibilità di sviluppo del commercio elettronico e del suo potenziale contributo alla crescita. Non ci persuade l'eccessivo rilievo dato all'EBA, l'autorità bancaria europea, rispetto alle competenze degli Stati membri.
Inoltre, il testo sembra non tenere nella dovuta considerazione le problematiche causate dalla posizione dominante di certi operatori (specialmente nel settore delle carte di credito) che hanno politiche commerciali troppo spesso aggressive nei confronti delle piccole imprese e, persino, nei confronti delle banche a dimensione locale o rurale.
Certo, siamo di fronte a una direttiva (soluzione preferibile rispetto a un regolamento) e l'auspicio è che l'Italia riesca a legiferare in maniera autonoma, nonostante i residuali spazi di competenza normativa. Insomma, le esigenze di adeguare le normative sui servizi di pagamento alle necessità attuali sono condivisibili. Anche molti degli obiettivi lo sono. Resta però il dubbio che le soluzioni individuate sappiano davvero creare condizioni ottimali per i consumatori, maggiore concorrenza nel settore e servizi adeguati agli sviluppi tecnologici attuali.

Soledad Cabezón Ruiz (S&D),
por escrito. – He votado a favor de esta Directiva, que actualiza la Directiva sobre servicios de pago del año 2007 con el objeto de tener en cuenta la aparición de nuevos actores en este mercado.
El texto acordado con el Consejo aumenta la protección del consumidor, gracias al trabajo de nuestro Grupo, con relación al texto de 2007 y a la propuesta inicial de la Comisión.
En particular, se incluye un derecho incondicional al reembolso de cantidades no adeudadas por el titular de la tarjeta de pago. También se prohíben sobrecargos por utilizar tarjetas cuyas comisiones se encuentran ya limitadas por el Reglamento de comisiones de tarjetas de pago, recientemente aprobado.
Asimismo, se logró que en el diálogo tripartito se incluyera la prohibición expresa de la cancelación del servicio de tarjeta de pago por traslado del titular a otro Estado miembro, ejemplo de mala práctica bancaria que hay que erradicar y que no puede subsistir en el futuro mercado único de capitales.
En este sentido, es importante asegurar que el importante proyecto de la Unión de los Mercados de Capitales no deje de lado a las familias y los usuarios de servicios financieros, incluyendo los transfronterizos, dada la larga lista de obstáculos al movimiento de capitales.

Alain Cadec (PPE),
par écrit. – La révision de la directive sur les services de paiement dans le marché intérieur va permettre de défragmenter davantage le marché européen des services de paiement. Pour assurer le bon fonctionnement du marché intérieur, les paiements doivent impérativement être effectués le plus rapidement et le plus efficacement possible. La directive révisée permettra de réduire les coûts de cette fragmentation, estimée à environ 130 milliards d'euros par an. Les paiements seront moins coûteux et plus sécurisés. Cela permettra également l'émergence de nouveaux acteurs, laquelle favorisera une capacité d'innovation plus importante, pour les paiements en ligne par exemple. J'ai voté en faveur de cette nouvelle directive.

Nicola Caputo (S&D),
per iscritto. – Dopo attenta riflessione e discussione in Aula, ho votato a favore della relazione complementare sulla proposta di direttiva del Parlamento europeo e del Consiglio relativa ai servizi di pagamento nel mercato interno.
Sono convinto infatti che lo sviluppo di un mercato unico integrato per pagamenti elettronici sicuri è essenziale al fine di sostenere la crescita dell'economia dell'Unione. Tale fenomeno deve tenere conto del valore primario della difesa dei consumatori, i quali devono ottenere il sistema più elevato possibile di protezione sia delle transazioni sia dei dati trasmessi.
Per una legislazione europea che sia protettiva e che esalti la crescita, sono quindi imperativi categorici la trasparenza dei processi, la chiarezza giuridica, un'applicazione uniforme del quadro legislativo, le pari condizioni operative. Vanno comunque seguiti i segnali che provengono dall'ultima sentenza della Corte di giustizia del 6 ottobre 2015 che ha dichiarato invalido il regime del cosiddetto ‘approdo sicuro’, statuendo che tale accordo commerciale non garantisce un'adeguata protezione dei dati personali trasferiti dall'Europa ai mercati USA.
Sono convinto che ci sia bisogno, per rafforzare la trasparenza del funzionamento degli istituti di pagamento, di garantire l'accesso agevole del pubblico all'elenco delle entità che prestano servizi di pagamento.

Matt Carthy (GUE/NGL),
in writing. – I voted in favour of this proposed directive, on which I was a shadow rapporteur. The Payment Services Directive is an important piece of legislation which creates new prospects for SMEs and budding start-ups by opening up the banking industry to what are known as third-party providers (TPPs). Not only does this create more employment and business opportunities but it also allows for more consumer choice.
As a member of the Committee on Economic and Monetary Affairs, I worked on this proposal on behalf of the GUE/NGL Group for a number of months. My role was to engage in trilogues to ensure that sustainable economic growth and growth-friendly fiscal measures were the core aims.
During discussions in preparatory meetings of the Committee on Economic and Monetary Affairs, I highlighted the need to break the dominance of the big banks which currently control the payments market to the detriment of small businesses and budding entrepreneurs. Moreover, I sought to ensure that the legislation would strengthen consumer protection and regulate operators who previously functioned with no regulatory or supervisory framework. All competitors will now be forced to comply with the financial rules, which is crucial for any economy.
It was for these reasons I voted in favour of this legislation.

James Carver (EFDD),
in writing. – UKIP voted against the second Payment Services Directive because it interferes in freedom of contract, grants the Commission power to issue delegated acts and demands ‘full harmonisation’ in a way that prevents the UK from having its own approach to such matters.

David Casa (PPE),
in writing. – The main aim of this proposal is to reduce costs, improve the security of payments and facilitate the emergence of new players and innovative new mobile and internet payment methods. I voted in favour as it will help in providing a better service to consumers in a more secure environment.

Fabio Massimo Castaldo (EFDD),
per iscritto. – Negli ultimi anni, sono stati compiuti grandi progressi nell'integrazione del mercato dei pagamenti al dettaglio nell'Unione europea, in particolare con l'adozione della normativa dell'Unione europea in materia di pagamenti: la direttiva sui servizi di pagamento regolamenta i servizi di pagamento nell'Unione europea stabilendo i diritti e gli obblighi sia per i fornitori dei servizi di pagamento che per i consumatori. Votata durante la settima legislatura, le negoziazioni in trilogo hanno reso il testo meno accettabile rispetto alla prima versione votata in aprile 2014. Alla luce di quanto esposto, insieme ai miei colleghi, mi sono astenuto.

Λευτέρης Χριστοφόρου (PPE),
γραπτώς. – Στηρίζουμε τη πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις υπηρεσίες πληρωμών στην εσωτερική αγορά .
Τα τελευταία χρόνια έχει επιτευχθεί σημαντική πρόοδος όσον αφορά την ενοποίηση των λιανικών πληρωμών στην Ένωση, ιδίως στο πλαίσιο των πράξεων της Ένωσης σχετικά με τις πληρωμές.
Το αναθεωρημένο πλαίσιο της Ένωσης για τις υπηρεσίες πληρωμών συμπληρώνεται με τον κανονισμό (ΕΕ) 2015/751 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Ο συγκεκριμένος κανονισμός εισάγει, ιδίως, κανόνες που αφορούν την επιβολή διατραπεζικών προμηθειών για τις συναλλαγές με κάρτα και στοιχεία στην ταχύτερη επίτευξη μιας ουσιαστικής ενιαίας αγοράς για πληρωμές με κάρτα.

Salvatore Cicu (PPE),
per iscritto. – Ho votato a favore della relazione concernente i servizi di pagamento nel mercato interno. La proposta di direttiva mira a favorire un maggiore sviluppo del mercato dei pagamenti elettronici nell'UE. Essa contiene adeguamenti della direttiva vigente e impone taluni obblighi agli Stati membri, anche se questi godono di un margine di discrezionalità in merito al recepimento nel mercato interno. Infine, il testo dell'accordo prevede una riduzione dei costi e il miglioramento della sicurezza dei pagamenti.

Alberto Cirio (PPE),
per iscritto. – Mi congratulo con il collega Tajani per l'ottimo lavoro svolto soprattutto nell'ultima fase di negoziazione di questo provvedimento. Ho votato a favore perché colgo anche io l'esigenza di regolamentare meglio il mercato dei servizi di pagamento: da un lato si deve fare spazio alle nuove tecnologie e fare in modo che i pagamenti, specialmente in elettronico, siano sempre più facili e veloci, mentre dall'altro lato bisogna assicurare standard di sicurezza sempre più elevati. Io non voglio che le aziende del mio territorio si perdano un affare perché il terminale in loro possesso sia incompatibile con la carta di credito del potenziale cliente, e quindi applaudo all'accento posto sull'interoperabilità dei sistemi. Chi può, deve essere in condizione di far girare l'economia!

Deirdre Clune (PPE),
in writing. – The final compromise on electronic payments approved today by a large majority of the European Parliament represents a significant step forward in favour of European citizens and businesses. The new rules will impact positively on their daily lives, reduce costs and increase security for both consumers and businesses.
The European payment services market is still too fragmented and expensive, with costs of approximately EUR 130 billion a year. The new directive will reduce these costs while opening up the market to new operators, which will be subject to the same regulatory and supervisory framework as other credit or payment institutions. The new rules will further improve consumer protection in cases of alleged fraud.

David Coburn (EFDD),
in writing. – UKIP voted against the second Payment Services Directive because it interferes in freedom of contract, grants the Commission power to issue delegated acts and demands ‘full harmonisation’ in a way that prevents the UK from having its own approach to such matters.

Carlos Coelho (PPE),
por escrito. – Apoio o Relatório Tajani por considerar que esta proposta relativa aos serviços de pagamento no mercado interno vem definir um quadro legal harmonizado para estabelecer um mercado integrado de pagamentos mais justo e seguro para os utilizadores.
Com as novas regras, acordadas já com o Conselho, reforçam-se, por um lado, a segurança das operações em linha (serviços de pagamento pela Internet ou por telemóvel), protegendo, por outro lado, os consumidores europeus de situações fraudulentas ou de incidentes de pagamento.
Aplaudo as disposições que tornam mais clara a informação aos consumidores, como, por exemplo, os encargos a pagar, o prazo máximo de execução do serviço de pagamento, o contacto do prestador de serviços de iniciação do pagamento e a taxa de câmbio aplicável, nos serviços de pagamento online.
De ressalvar a eliminação de barreiras e custos no sistema de pagamentos.

Birgit Collin-Langen (PPE),
schriftlich. – Ich habe für den Bericht gestimmt, weil wir den Bereich der sicheren elektronischen Zahlungen im Binnenmarkt weiter voranbringen müssen. Dies ist entscheidend für das Wirtschaftswachstum der Union und um sicherzustellen, dass Verbraucher, Händler und Unternehmen im Einklang mit ‘Europa 2020’ und der ‘Digitalen Agenda’ durch Wahlmöglichkeit und Transparenz bei Zahlungsdiensten in den vollen Genuss der Vorteile des Binnenmarkts kommen.
Eine fortschreitende Integration gewinnt umso mehr an Bedeutung, als sich weltweit ein Trend weg vom direkten Kundenverkehr hin zu einer digitalen Wirtschaft abzeichnet.

Lara Comi (PPE),
per iscritto. – Ho votato a favore di questa importante relazione che ci consentirà di raggiungere obiettivi importanti nel campo dei servizi di pagamento, incrementando il quadro normativo tuttora in vigore. Innanzitutto, ridurre i costi, migliorare la sicurezza dei pagamenti e facilitare l'emergere di nuovi attori e nuovi metodi di pagamento innovativi. Altro aspetto di rilievo è il miglioramento dei servizi online, con grande attenzione alle misure di rispetto dei dati personali, della privacy in generale, combattendo le frodi.

Therese Comodini Cachia (PPE),
in writing. – The current Payment Services Directive is in need of change, and I applaud this directive for moving to update the payment services industry. Consumers need a level playing field, and innovations in this area also need to be regulated. This directive aims to accomplish this. Reducing restrictions on third-party payment services providers means the consumer can have more options when shopping or conducting financial business online. This measure will also improve the security of payments online and allow for a competitive payment services market.

Javier Couso Permuy (GUE/NGL),
por escrito. – Este informe mejora considerablemente la privacidad y la seguridad en los pagos electrónicos respecto a la propuesta de la Comisión, a la vez que refuerza el derecho de los clientes a recibir compensación en el caso de que se produzcan transacciones no autorizadas. Por ello, he votado a favor.

Andrea Cozzolino (S&D),
per iscritto. – Il continuo sviluppo di un mercato interno integrato per pagamenti elettronici sicuri è essenziale al fine di sostenere la crescita dell'economia dell'Unione e garantire che i consumatori, i commercianti e le imprese dispongano di possibilità di scelta e condizioni di trasparenza in relazione ai servizi di pagamento. La risoluzione del Parlamento europeo va in questa direzione e farà in modo che ci sarà una maggiore chiarezza giuridica per gli operatori e si ridurranno i costi dei servizi di pagamento on line che diventeranno anche più sicuri per i consumatori. Per questo motivo ho votato in favore della risoluzione.

Pál Csáky (PPE),
írásban. – A parlament által elfogadott a belső piaci pénzforgalmi szolgáltatásokról szóló állásfoglalás-tervezet célja, hogy kiegészítse és naprakésszé tegye a pénzforgalmi szolgáltatásokra vonatkozó belső piaci szabályozását. A parlament egyetért az intézmények között első olvasatban megszületett megállapodással. A reformok eredményeképpen csökkenni fognak a pénzpiaci szolgáltatások költségei, ennek keretében ingyenes tájékoztatást kapnak a fogyasztók a pénzügyi tranzakciókról, a fizetések biztonsága viszont megnő, és innovatív újfajta fizetési módszerek is megjelenhetnek a piacon, szem előtt tartva a személyes adatok biztonságos átvitelét. Mindezek a változások a fogyasztók és a vállalkozások érdekeit szolgálják.
A biztonságos elektronikus fizetések belső piacának a fejlesztése az uniós gazdaság növekedését, továbbá a belső piac lehetőségeinek teljes mértékű kihasználását is lehetővé teszi. Támogattam a jelentést.

Miriam Dalli (S&D),
in writing. – I voted in favour of the Commission proposal and the legislative resolution which proposes a review of the first Payment Services Directive to reflect new market developments, particularly the need to increase the role of third-party actors in payment services. It is positive that the compromise reached ensures security and transparency for consumers and provides also better protection in case of transactions where the amount of money is known in advance and in the framework contract between a consumer and a payment services provider.

Viorica Dăncilă (S&D),
în scris. – Consider că dezvoltarea continuă a unei piețe interne integrate pentru plăți electronice sigure este crucială pentru a sprijini creșterea economică a Uniunii și pentru a asigura faptul că consumatorii, comercianții și întreprinderile se pot bucura pe deplin de varietatea și de transparența serviciilor de plată pentru a beneficia pe deplin de piața internă.

Michel Dantin (PPE),
par écrit. – Ce rapport vise la création d'un marché intégré des paiements à l'échelle de l'Union, en complétant le cadre juridique existant. Ces dispositions visent à réduire les coûts des services de paiement en encourageant la concurrence dans le secteur et en promouvant l'innovation, notamment par le biais de méthodes de paiement mobiles et en ligne. Soutenant ces objectifs et considérant que les données bancaires des utilisateurs seront mieux protégées lors des transactions, j'ai soutenu ce rapport.

Rachida Dati (PPE),
par écrit
. – J'ai voté en faveur du rapport sur les services de paiement dans le marché intérieur. Il est à mon avis important d'assurer une libre concurrence entre toutes les catégories de prestataires de services de paiement. Cela permettra d'augmenter le choix, l'efficacité, la transparence et la sécurité des paiements.

Philippe De Backer (ALDE),
schriftelijk
. – Meer en meer winkels bieden producten aan voor verkoop op het internet. Echter, de onlinebetalingssystemen hebben deze trend minder gevolgd. We moeten zorgen voor efficiëntere onlinebetalingssystemen. Op deze manier zal er meer keuze zijn en zullen deze systemen transparanter werken. Dit is erg belangrijk om het vertrouwen in e-commerce te vergroten, hetgeen op zijn beurt de e-commerce en de economie verder zal doen groeien.

Isabella De Monte (S&D),
per iscritto. – Il progetto di risoluzione legislativa del Parlamento europeo sulla proposta di direttiva del Parlamento europeo e del Consiglio relativa ai servizi di pagamento nel mercato interno rappresenta un importante passo in avanti nella direzione di una maggiore integrazione europea nell'ambito del mercato dei servizi. Infatti, oggi molti settori in questo mercato soffrono di un'alta frammentazione, come ad esempio nei pagamenti tramite carta, internet e dispositivo mobile. Una maggiore coerenza in questo settore è auspicata al fine di dare maggiore tutela ai consumatori, riuscendo a ridurre gli elementi di distorsione presenti nell'attuazione di politiche nazionali non integrate. Pertanto questo testo riesce a garantire una maggiore chiarezza giuridica, uniformando il quadro legislativo. Una maggiore trasparenza in questo mercato comporta un più efficiente mercato dei servizi dei sistemi di pagamento, e dunque maggiore scelta per il consumatore. Ancora una volta, il Parlamento ha migliorato un testo della Commissione per aumentare la fiducia dei consumatori. Un altro aspetto positivo di questo progetto di risoluzione si trova nel tentativo da parte del legislatore di evitare degli abusi nell'ambito del diritto di stabilimento, al fine di proteggere gli attori europei da concorrenti sleali.

Gérard Deprez (ALDE),
par écrit. – J'ai voté en faveur de ce rapport parce qu'il est nécessaire de mettre à jour les règles de l'Union sur les services de paiement afin de suivre le rythme de l'innovation et de rendre les méthodes de paiement mobiles et en ligne plus sûres, moins onéreuses et plus attractives, tant pour les consommateurs que pour les entreprises.
La proposition vise à améliorer la protection des consommateurs contre la fraude, les abus et les incidents de paiement, par exemple en cas d'opération litigieuse. En vertu des nouvelles dispositions proposées, tous les prestataires de services de paiement qui exercent leurs activités dans l'Union seront, en outre, soumis à des règles appropriées, notamment en matière de surveillance. Ce nouveau cadre devrait créer des conditions propices à l'émergence de nouveaux acteurs et au développement de modes de paiement innovants par internet et par appareil mobile en Europe. Les consommateurs et les entreprises bénéficieront ainsi d'un plus large choix et de conditions plus avantageuses.

Mireille D'Ornano (ENF),
par écrit. – Ce rapport compte faciliter les paiements en ligne pour les rendre plus sûrs et moins coûteux, en ouvrant le marché à des prestataires de services de paiement, qui pourront payer sans détenir les fonds, tout en possédant les informations sur les comptes en question.
Aucune garantie n'est cependant apportée quant à l'utilisation des données qui sera faite par les prestataires de services de paiement tiers et quant à la protection des informations bancaires personnelles. Cette nouvelle possibilité, aussi intéressante qu'elle puisse être, peut laisser un vide juridique important. Il n'est pas concevable d'ouvrir une telle brèche dans l'exploitation des données personnelles.
Attachée à la liberté d'entreprise et à l'innovation, je reste néanmoins convaincue que la question de la protection des données personnelles est un sujet sur lequel un responsable politique ne saurait faire l'impasse. L'Union européenne ne peut pas une nouvelle fois mettre en œuvre de nouveaux mécanismes au jugé sur le marché, sans étudier les problèmes susceptibles d'en découler. C'est pourquoi je m'y suis opposée.

Ангел Джамбазки (ECR),
в писмена форма. – Подкрепих доклада на колегата Таяни, тъй като смятам, че допълва съществуващата рамка в полза на потребителите, като им предоставя подобрен избор и насърчава конкуренцията и прозрачността, като същевременно с това акцентира върху сигурността на потребителите, особено при извършването на плащания на дребно. Гарантира се правна яснота и равнопоставеност за всички участници на пазара. Тези заложени цели би следвало да се постигнат чрез осигуряване на равнопоставеност между всички доставчици на услуги, както и регулаторна рамка, обхващаща новаторските форми на платежни услуги и инструменти.
Подкрепям целите на предложението за актуализиране на вече съществуващата рамка към динамично променящата се среда на електронните плащания, като се вземе предвид, по-специално, развитието на електронната търговия за по-нататъшно развитие на широк пазар на ЕС за електронни плащания, които ще дадат възможност на всички участници на пазара да се възползват от предимствата на вътрешния пазар на ЕС.

Γεώργιος Επιτήδειος (NI),
γραπτώς. – Δεν πρέπει να δίνεται η δυνατότητα σε υπηρεσίες διαμεσολάβησης πληρωμών, να διεκδικούν την επιλεκτικότητα για την χωρίς περιορισμό εξαίρεση από το πεδίο εφαρμογής, της οδηγίας 2007/04/ΕΚ. Η δε δημιουργία ‘εργοστασίων είσπραξης’ και ‘εργοστασίων πληρωμών’ δεν πρέπει να εξαιρείται από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, για λόγους δυνητικής φοροδιαφυγής. Τέλος η επιβολή διατραπεζικών προμηθειών, για τις συναλλαγές με κάρτες είναι παντελώς άδικη και λάθος.

Bill Etheridge (EFDD),
in writing
. – UKIP voted against the second Payment Services Directive because it interferes in freedom of contract, grants the Commission power to issue delegated acts and demands ‘full harmonisation’ in a way that prevents the UK from having its own approach to such matters.

José Manuel Fernandes (PPE),
por escrito. – A presente diretiva visa reforçar a segurança das operações em linha, proteger os consumidores contra a fraude ou os incidentes de pagamento, abranger novos prestadores e incentivar o desenvolvimento de serviços inovadores. Com a expansão do comércio eletrónico, é necessário atualizar as regras sobre os pagamentos com vista a promover a segurança, a concorrência e a inovação. A descida dos custos e um maior leque de escolha para os utilizadores são alguns dos benefícios apontados e com os quais concordo.

Edouard Ferrand (ENF),
par écrit. – Je me suis abstenu sur cette délibération parce qu'il existe un vide juridique à l'égard des pays tiers et que la sécurité des paiements n'est ainsi pas vraiment assurée.

João Ferreira (GUE/NGL),
por escrito. – Em geral, acompanhamos as preocupações que têm vindo a ser expressas pelos agentes económicos quanto à falta de transparência relativamente aos custos reais dos cartões de pagamento, às barreiras à entrada no mercado de pagamentos e às comissões de intercâmbio multilaterais.
Os dados do Banco Central Europeu (BCE) apontam para uma enorme desproporção entre os custos destas operações e os valores cobrados aos beneficiários e consumidores.
São necessários mais estudos sobre os custos reais dos métodos de pagamento eletrónicos, procurando colmatar a falta de transparência existente.
A situação hoje existente justificaria intervenções legislativas em variados domínios. Esta diretiva, porém, não responde inteiramente a esta necessidade. Desde logo, impunha-se a aplicação de limites às comissões cobradas pelos bancos aos terceiros prestadores de serviços de pagamento, o que não acontece. Este é apenas um exemplo, entre outros possíveis, de como, no final, pesem embora as piedosas intenções expressas, na prática, tudo pode ficar na mesma.
Não é a primeira vez que estes temas aqui são discutidos. Mais uma vez, ficam por resolver questões essenciais.

Luke Ming Flanagan (GUE/NGL),
in writing
. – I voted in favour because changes constitute a positive development for both consumers and SMEs across all Member States.

Lorenzo Fontana (ENF),
per iscritto. – Voto con un'astensione a questa relazione che si occupa di istituti di credito e società che forniscono ‘moneta elettronica’ attraverso carte di credito. Vi sono riferimenti fin troppo positivi nei confronti delle possibilità di sviluppo del commercio elettronico e del suo potenziale contributo alla crescita.

Λάμπρος Φουντούλης (NI),
γραπτώς. – Αν και η έκθεση κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, δεν καθορίζονται επακριβώς τα εποπτικά μέσα ώστε οι εξουσίες που ασκούνται, να ασκούνται με σεβασμό προς τα θεμελιώδη δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος στην ιδιωτική ζωή. Η έκθεση εισάγει έννοιες αντίθετες προς τις αρχές της ελεύθερης αγοράς. Οι πάροχοι υπηρεσιών πληρωμών και τα ειδικά μέσα πληρωμής δε δύνανται να μεταλλάσσονται αυτόματα από ειδικού σε γενικού σκοπού. Η ομαδοποίηση του συνόλου των υπηρεσιών πληρωμών καταργεί την ανεξαρτησία υποκατηγοριών πληρωμών, καταστρατηγεί πολλά δικαιώματα που συνδέονται με την παροχή και τη χρήση, μπορεί δε να εγείρει προβλήματα ασφάλειας χρηματοπιστωτικών συναλλαγών και ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων. Για τους παραπάνω λόγους η ψήφος μου είναι αρνητική.
Δεν πρέπει να δίνεται η δυνατότητα σε υπηρεσίες διαμεσολάβησης πληρωμών, να διεκδικούν την επιλεκτικότητα για την χωρίς περιορισμό εξαίρεση από το πεδίο εφαρμογής, της οδηγίας 2007/04/ΕΚ. Η δε δημιουργία ‘εργοστασίων είσπραξης’ και ‘εργοστασίων πληρωμών’ δεν πρέπει να εξαιρείται από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, για λόγους δυνητικής φοροδιαφυγής. Τέλος, η επιβολή διατραπεζικών προμηθειών για τις συναλλαγές με κάρτες είναι παντελώς άδικη και λανθασμένη.

Doru-Claudian Frunzulică (S&D),
in writing. – I congratulate the rapporteur for his work on the consensual outcome of the report. I would congratulate him especially for ensuring the development of new practices and new players in payment services in response to the challenges the current framework faces, while ensuring safety and transparency for consumers.
Transparency of payment services is a key element in terms of guaranteeing that consumers benefit fully from the internal market, and strengthening trust in a harmonised payments market. The payments institutions' access to accounts maintained with a credit institution will allow the unrestricted and efficient provision of payment services.
Lastly, consumer protection is a shared competence of the EU and Member States and, especially in the field of financial services, it falls within the broader aim of protecting economic interests. Therefore, I support the elements added to strengthen the provision for consumer protection, such as the unconditional right to reimbursement, better protection in relation to transactions and in the framework contract between a consumer and a payment services provider.

Francesc Gambús (PPE),
por escrito. – He votado a favor teniendo en cuenta los importantes progresos que se han realizado de cara a la integración de los pagos minoristas en la Unión Europea. Sin embargo, en los últimos años el mercado de pagos minoristas ha experimentado notables innovaciones técnicas que suponen un desafío para la validez del marco actual. No hay duda de que el desarrollo continuado de un mercado único integrado de pagos electrónicos seguros es esencial para apoyar el crecimiento de la economía de la UE, por lo que es necesario establecer nuevas disposiciones que colmen las lagunas legales y, a la vez, aporten más claridad jurídica y garanticen una aplicación uniforme del marco regulador en toda la Unión.

Iratxe García Pérez (S&D),
por escrito. – He votado a favor de esta propuesta, que actualiza la Directiva sobre servicios de pago del año 2007 con el objeto de tener en cuenta la aparición de nuevos actores en este mercado.
El texto acordado con el Consejo aumenta la protección del consumidor, gracias al trabajo de nuestro Grupo, con relación al texto de 2007 y a la propuesta inicial de la Comisión.
En particular, se incluye un derecho incondicional al reembolso de cantidades no adeudadas por el titular de la tarjeta de pago. También se prohíben sobrecargos por utilizar tarjetas cuyas comisiones se encuentran ya limitadas por el Reglamento de comisiones de tarjetas de pago, recientemente aprobado.
Asimismo, se logró que en el diálogo tripartito se incluyera la prohibición expresa de la cancelación del servicio de tarjeta de pago por traslado del titular a otro Estado miembro, ejemplo de mala práctica bancaria que hay que erradicar y que no puede subsistir en el futuro mercado único de capitales.
En este sentido, es importante asegurar que el importante proyecto de la Unión de los Mercados de Capitales no deje de lado a las familias y los usuarios de servicios financieros, incluyendo los transfronterizos, dada la larga lista de obstáculos al movimiento de capitales.

Eider Gardiazabal Rubial (S&D),
por escrito. – He votado a favor porque supone una actualización de la Directiva sobre servicios de pago del año 2007, con el objeto de tener en cuenta la aparición de nuevos actores en este mercado.
El texto acordado con el Consejo aumenta la protección del consumidor, gracias al trabajo de nuestro Grupo, con relación al texto de 2007 y a la propuesta inicial de la Comisión.
En particular, se incluye un derecho incondicional al reembolso de cantidades no adeudadas por el titular de la tarjeta de pago. También se prohíben sobrecargos por utilizar tarjetas cuyas comisiones se encuentran ya limitadas por el Reglamento de comisiones de tarjetas de pago, recientemente aprobado.
Asimismo, se logró que en el diálogo tripartito se incluyera la prohibición expresa de la cancelación del servicio de tarjeta de pago por traslado del titular a otro Estado miembro, ejemplo de mala práctica bancaria que hay que erradicar y que no puede subsistir en el futuro mercado único de capitales.
En este sentido, es importante asegurar que el importante proyecto de la Unión de los Mercados de Capitales no deje de lado a las familias y los usuarios de servicios financieros, incluyendo los transfronterizos, dada la larga lista de obstáculos al movimiento de capitales.

Elisabetta Gardini (PPE),
per iscritto. – Questa relazione consentirà grandi benefici sia alle imprese che ai consumatori. Si apre il mercato, si riducono i costi e si combattono le frodi. Si tratta di un risultato straordinario che dimostra l'ottimo lavoro compiuto dal relatore, che ha reso possibile una larghissima convergenza parlamentare.

Elena Gentile (S&D),
per iscritto. – Ho votato a favore dell'aggiornamento della direttiva sul sistema dei pagamenti perché sono fermamente convinta della necessità di rendere il mercato dei pagamenti online sempre meno frammentato, ridurre costi e soprattutto i rischi di frode. Pertanto, saluto con grande interesse l'impegno profuso dai colleghi della ECON che si sono generosamente spesi affinché si creassero i presupposti per la creazione e il rafforzamento di un sistema europeo dei pagamenti elettronici. L'importanza di questo nuovo tassello, che completa il cosiddetto pacchetto legislativo sui sistemi di pagamento, risiede nel fatto che nell'UE il mercato dei pagamenti al dettaglio è in evoluzione come dimostrato da alcuni dati rilevanti: il 34% dei cittadini europei fanno acquisti in internet e oltre il 50% possiede uno smartphone, attraverso cui accede al mondo dei pagamenti tramite dispositivo mobile.
L'accordo con il Consiglio si basa su nuove regole volte a: stimolare la concorrenza fra gli operatori dei servizi di pagamento, ampliare l'informazione per i cittadini consumatori, promuovere metodi di pagamento innovativi e altrettanto sicuri, in considerazione delle innovazioni tecnologiche degli ultimi anni, riconoscere diritti di rimborso in caso di frodi, diminuire le spese legate ai servizi di pagamento e, non ultimo, una maggiore attenzione verso il trattamento dei dati.

Arne Gericke (ECR),
schriftlich. – Ich habe heute für den Bericht über Zahlungsdienste im Binnenmarkt gestimmt. Kollege Tajani hat eine hervorragende Arbeit gemacht. Zahlungsdienste sind von elementarer Bedeutung, wenn wir vom gemeinsamen europäischen Binnenmarkt sprechen.

Jens Gieseke (PPE),
schriftlich. – Ich befürworte den Bericht meines Kollegen über den Vorschlag für eine Richtlinie des Europäischen Parlaments und des Rates über Zahlungsdienste im Binnenmarkt, zur Änderung der Richtlinien 2002/65/EG, 2013/36/EU und 2009/110/EG sowie zur Aufhebung der Richtlinie 2007/64/EG. Die Schaffung eines Binnenmarktes für den Zahlungsverkehr und elektronische Transaktionen leistet einen wichtigen Beitrag zum Schutz der Verbraucher in der EU. Zunehmend mehr Arbeit wird über die Grenzen hinweg und über das Internet durchgeführt. Das Fehlen eines klaren Rechtsrahmens führt zu Rechtsunsicherheit und einem Mangel an Verbraucherschutz.

Nathan Gill (EFDD),
in writing. – UKIP voted against the second Payment Services Directive because it interferes in freedom of contract, grants the Commission power to issue delegated acts and demands ‘full harmonisation’ in a way that prevents the UK from having its own approach to such matters.
I have no option but to vote against anything which provides the unelected Commission with the power to issue delegated acts. I also note the interference in freedom of contract evident in Article 62, and the suggestion of ‘full harmonisation’ in Article 107.

Neena Gill (S&D),
in writing. – President, I voted in favour of this report, which will allow to ensure the development of new practices and new actors in payment services while ensuring safety and transparency for consumers. It will make electronic payments safer for consumers and encourage competition and innovation in the market. As we continue to push to stop card schemes and banks from unnecessarily increasing fees we expect savings to be passed on to consumers.

Juan Carlos Girauta Vidal (ALDE),
por escrito. – Cada día hacemos más compras por internet. Es necesario, por tanto, mejorar la seguridad de los pagos que hacemos en línea y garantizar la privacidad de los datos de los compradores, así como facilitar la entrada de nuevos competidores en el mercado europeo de los servicios de pago, lo que permitirá una reducción de los costes. Por ello, esta Directiva cuenta con mi voto a favor.

Tania González Peñas (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de esta propuesta, que avanza en el establecimiento de una regulación clara de las transacciones y los pagos en Europa. El objetivo es mejorar la protección del consumidor ante casos de fraude y pagos erróneos o no autorizados, para que el sistema de pagos sea más seguro en todos los Estados miembros. Por otra parte, el cambio legislativo reduce el coste de los pagos tanto en línea como por tarjeta, en beneficio de los consumidores y las pequeñas empresas, ya que el mercado actual está extremadamente fragmentado y dominado por los grandes bancos.

Theresa Griffin (S&D),
in writing. – Along with my colleagues in the European Parliamentary Labour Party, I voted in favour of the Payment Services Directive because it will make electronic payments safer for consumers and encourage competition and innovation in the market. As we continue to push to stop card schemes and banks from unnecessarily increasing fees, we expect savings to be passed on to consumers.

Sergio Gutiérrez Prieto (S&D),
por escrito. – He votado a favor de esta Directiva, que actualiza la Directiva sobre servicios de pago del año 2007 con el objeto de tener en cuenta la aparición de nuevos actores en este mercado.
El texto acordado con el Consejo aumenta la protección del consumidor, gracias al trabajo de nuestro Grupo, con relación al texto de 2007 y a la propuesta inicial de la Comisión.
En particular, se incluye un derecho incondicional al reembolso de cantidades no adeudadas por el titular de la tarjeta de pago. También se prohíben sobrecargos por utilizar tarjetas cuyas comisiones se encuentran ya limitadas por el Reglamento de comisiones de tarjetas de pago, recientemente aprobado.
Asimismo, se logró que en el diálogo tripartito se incluyera la prohibición expresa de la cancelación del servicio de tarjeta de pago por traslado del titular a otro Estado miembro, ejemplo de mala práctica bancaria que hay que erradicar y que no puede subsistir en el futuro mercado único de capitales.
En este sentido, es importante asegurar que el importante proyecto de la Unión de los Mercados de Capitales no deje de lado a las familias y los usuarios de servicios financieros, incluyendo los transfronterizos, dada la larga lista de obstáculos al movimiento de capitales.

Brian Hayes (PPE),
in writing. – I voted in favour of this report, as I am in favour of setting a basis for a harmonised legal framework for the creation of an integrated payments market, which also aims to update and complement the current framework on payment services. Ensuring a competitive level playing field for all categories of payment service providers and ensuring the adequate and consistent protection of consumer interests in the context of payment transactions, including extending regulatory protection to new payment services, are proposals well aligned with the principles of the EU.

Hans-Olaf Henkel (ECR),
schriftlich. – Dieser Vorschlag ist die abschließende Bestätigung des im Juli im Trilogverfahren ausgehandelten Kompromisses zwischen EP, Ministerrat und Kommission. Er baut auf einer früheren Richtlinie, 2007/64/EG, auf und vervollständigt somit die Regelung für einen gemeinsamen elektronischen Zahlungsverkehrsmarkt. Dazu gehört die Marktöffnung für sogenannte Zahlungsauslösedienste und Kontoinformationsdienste.
Insofern ist der Vorschlag innovationsfreundlich, fördert den Wettbewerb zwischen Zahlungsverkehrsanbietern und stellt einen weiteren Baustein auf dem Weg zu einem gut funktionierenden europäischen Binnenmarkt dar. Das ‘Level Playing Field’ wird mit dieser gemeinsamen Regulierung auf transparente Art und Weise festgelegt. Daher stimme ich für diesen Bericht.
Die Kommission, EZB und EBA fordere ich hiermit auf, bei der Implementierung der Richtlinie und später als Aufsichtsbehörden sorgsam auf folgende Aspekte zu achten:






—


Datenschutz und die Sicherheit vor unbefugtem Zugriff sind nicht verhandelbar und müssen unter allen Umständen gewährleistet bleiben.










—


Der Kontoinformationsdienst verwendet für Kontoabfragen die starke Kundenauthentifizierung.










—


Bedingung für den Zugang des Drittdienstes ist eine Versicherungsdeckung, die eine vollständige Entschädigung des kontoführenden Kreditinstituts für eventuelle Schäden sicherstellt.




Im Übrigen bin ich der Meinung, dass der Einheitseuro abgeschafft werden muss. Er führt zu Zwist und Zwietracht in Europa.

Pablo Iglesias (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de esta propuesta, que avanza en el establecimiento de una regulación clara de las transacciones y los pagos en Europa. El objetivo es mejorar la protección del consumidor ante casos de fraude y pagos erróneos o no autorizados, para que el sistema de pagos sea más seguro en todos los Estados miembros. Por otra parte, el cambio legislativo reduce el coste de los pagos tanto en línea como por tarjeta, en beneficio de los consumidores y las pequeñas empresas, ya que el mercado actual está extremadamente fragmentado y dominado por los grandes bancos.

Cătălin Sorin Ivan (S&D),
in writing. – I voted in favour of this report. It will allow the development of new practices and new players in payment services while, at the same time, ensuring safety and transparency for consumers.

Ivan Jakovčić (ALDE),
napisan. – Glasovao sam za nacrt zakonodavne rezolucije Europskog parlamenta o prijedlogu direktive Parlamenta i Vijeća o uslugama platnog prometa na unutarnjem tržištu i izmjeni direktiva 2002/65/EZ, 2016/36/EZ i 2009/110/EZ te stavljanju izvan snage Direktive 2007/64/EZ zbog toga što se time smanjuju razlike među državama članicama i uravnotežuje pravni okvir unutar Unije u navedenoj domeni, te jamči veći stupanj pravne sigurnosti. Nastavno tome, osnažuje se europsko platno tržište, zaštita potrošača i sigurnost plaćanja te potiču se niže cijene istih.
Držim, međutim, da se posebna pažnja treba posvetiti transparentnosti takvih procesa, osigurati zaštitu podataka i jasno informirati potrošače o njihovim pravima, te potaknuti nove tehnologije u skladu s rastućim potrebama inovacije. Na ovaj način, usluge platnog prometa pružaju potrošačima veći izbor i odražavaju ravnotežu između otvorenog tržišta i sigurnosti plaćanja. Zato podržavam ovaj prijedlog.

Jean-François Jalkh (ENF),
par écrit. – Le but de cette directive est de sécuriser les paiements en ligne effectués au sein des États membres. Dans cette optique, il est proposé d'ouvrir le marché à deux nouveaux prestataires de services de paiement (PSP), à savoir les PSP gestionnaires de comptes et les PSP tiers. Globalement, le texte s'attache beaucoup à la protection des consommateurs.
Toutefois, pour ce qui est des PSP tiers, certaines dispositions demeurent obscures, notamment en ce qui concerne la confidentialité et l'exploitation des informations collectées par le prestataire.
Je me suis donc abstenu.

Marc Joulaud (PPE),
par écrit. – J'ai voté en faveur du rapport de mon collègue Antonio Tajani sur les services de paiement. Ce vote valide l'accord obtenu avec la Commission européenne et le Conseil, qui permet un renforcement de la sécurité des transactions et une réduction des coûts. Les prestataires de services de paiement seront dans l'obligation d'adopter des technologies d'authentification sûres, de s'assurer que les données personnelles circulent sur des canaux sûrs et qu'elles ne seront partagés qu'avec le consentement de l'utilisateur et de manière aussi réduite que possible.
Le rapport a été adopté à une large majorité, ce dont je me félicite.

Philippe Juvin (PPE),
par écrit. – J'ai voté pour ce rapport qui permet d'adapter les paiements des consommateurs aux nouvelles formes de paiement (mobiles, électroniques). Ce texte vise à favoriser l'efficacité du système de paiement dans son ensemble et à offrir un plus grand choix aux consommateurs tout en garantissant la protection des données et des paiements et en imposant l'obligation d'informer les consommateurs de leurs droits.

Barbara Kappel (ENF),
schriftlich. – Der Text macht klar, inwieweit das derzeitige Rahmenwerk für elektronische Zahlungen nicht mehr adäquat auf Innovationen abgestimmt ist und sich teilweise Regulierungen entzieht bzw. inwieweit sich einzelne nationale Regulierungen gegenseitig widersprechen und damit Zahlungsdienste nicht grenzüberschreitend tätig sein können. Er zielt darauf ab, dass Zahlungsdienste effizienter werden, Kunden mehr Wahl haben, mehr Transparenz in diesem Feld geschaffen wird und das Vertrauen in solche Dienste gestärkt wird. Ich unterstütze alle diese Vorschläge und stimme deshalb für den Bericht.

Krišjānis Kariņš (PPE),
rakstiski. – Es Eiropas Parlamenta plenārsesijā Strasbūrā balsoju par priekšlikumu direktīvai par maksājumu pakalpojumiem iekšējā tirgū, jo uzskatu, ka tā veicinās elektronisko maksāšanas līdzekļu attīstību un vienkāršos elektroniskos maksājumus gan iedzīvotājiem, gan uzņēmumiem. Direktīva radīs līdzvērtīgākus apstākļus esošajiem un jaunajiem tirgus dalībniekiem, atvieglojot jaunu maksāšanas līdzekļu piekļuvi plašākam tirgum un nodrošinot augsta līmeņa patērētāju aizsardzību šo maksājumu pakalpojumu izmantošanā ES. Mērķis ir radīt labvēlīgu vidi jaunu un inovatīvu maksāšanas līdzekļu izveidei nākotnē. Iniciatīvas, kas samazina ES tirgus fragmentāciju, it sevišķi finanšu jomā, ir atbalstāmas, tādēļ balsoju par šo direktīvu.

Afzal Khan (S&D),
in writing. – I supported the report, as it will allow to ensure the development of new practices and new actors in payment services while ensuring safety and transparency for consumers.

Bernd Kölmel (ECR),
schriftlich. – Dieser Vorschlag ist die abschließende Bestätigung des im Juli im Trilogverfahren ausgehandelten Kompromisses zwischen EP, Ministerrat und Kommission. Er baut auf einer früheren Richtlinie, 2007/64/EG, auf und vervollständigt somit die Regelung für einen gemeinsamen elektronischen Zahlungsverkehrsmarkt. Dazu gehört die Marktöffnung für sogenannte Zahlungsauslösedienste und Kontoinformationsdienste.
Insofern ist der Vorschlag innovationsfreundlich, fördert den Wettbewerb zwischen Zahlungsverkehrsanbietern und stellt einen weiteren Baustein auf dem Weg zu einem gut funktionierenden europäischen Binnenmarkt dar. Das ‘Level Playing Field’ wird mit dieser gemeinsamen Regulierung auf transparente Art und Weise festgelegt. Daher stimme ich für diesen Bericht.
Die Kommission, EZB und EBA fordere ich hiermit auf, bei der Implementierung der Richtlinie und später als Aufsichtsbehörden sorgsam auf folgende Aspekte zu achten:






—


Datenschutz und die Sicherheit vor unbefugtem Zugriff sind nicht verhandelbar und müssen unter allen Umständen gewährleistet bleiben.










—


Der Kontoinformationsdienst verwendet für Kontoabfragen die starke Kundenauthentifizierung.










—


Bedingung für den Zugang des Drittdienstes ist eine Versicherungsdeckung, die eine vollständige Entschädigung des kontoführenden Kreditinstituts für eventuelle Schäden sicherstellt.





Béla Kovács (NI),
írásban
. – A kereskedelemben és a szolgáltatások terén a kártyás fizetések felfutásán túl az internetes, a mobil- és más új fizetési módok dinamikus fejlődése tapasztalható. Tekintettel arra, hogy ezek jelentős részben határokon átnyúló tranzakciók, a fogyasztók biztonsága érdekében támogattam a jelentést, amely egyértelmű és harmonizált szabályozási keretet biztosít uniós szinten. Célja, hogy a fizetési műveletek legyenek biztonságosak, nyújtsanak védelmet a csalás kockázatával szemben.

Giovanni La Via (PPE),
per iscritto
. – Ho deciso di votare a favore in quanto la presente proposta pone le basi per un quadro giuridico armonizzato concernete la creazione di un mercato integrato dei pagamenti. Lo scopo è quello di aggiornare ed integrare l'attuale quadro sui servizi di pagamento, garantendo la parità di condizioni concorrenziali tra tutte le categorie di prestatori di servizi di pagamento. In tal modo sarà possibile fornire una più ampia scelta nonché una maggiore efficienza, trasparenza e sicurezza dei pagamenti al dettaglio.

Constance Le Grip (PPE),
par écrit. – J'ai voté en faveur de la proposition de directive du Parlement et du Conseil européen relative aux services de paiement dans le marché intérieur. Depuis ces dernières années, le marché européen des paiements connaît en effet d'importants et profonds changements techniques. Afin de soutenir la croissance en Europe, il est nécessaire d'accompagner ces innovations techniques en proposant de nouveaux services de paiement adaptés aux besoins actuels. J'ai donc soutenu cette proposition de directive pour permettre aux citoyens, aux consommateurs, aux entrepreneurs et aux commerçants de bénéficier d'une gamme de services de paiement plus large, dont la sécurité et la transparence seront renforcés.

Juan Fernando López Aguilar (S&D),
por escrito. – He votado a favor de esta Directiva, que actualiza la Directiva sobre servicios de pago del año 2007 con el objeto de tener en cuenta la aparición de nuevos actores en este mercado.
El texto acordado con el Consejo aumenta la protección del consumidor, gracias al trabajo de nuestro Grupo, con relación al texto de 2007 y a la propuesta inicial de la Comisión.
En particular, se incluye un derecho incondicional al reembolso de cantidades no adeudadas por el titular de la tarjeta de pago. También se prohíben sobrecargos por utilizar tarjetas cuyas comisiones se encuentran ya limitadas por el Reglamento de comisiones de tarjetas de pago, recientemente aprobado.
Asimismo, se logró que en el diálogo tripartito se incluyera la prohibición expresa de la cancelación del servicio de tarjeta de pago por traslado del titular a otro Estado miembro, ejemplo de mala práctica bancaria que hay que erradicar y que no puede subsistir en el futuro mercado único de capitales.
En este sentido, es importante asegurar que el importante proyecto de la Unión de los Mercados de Capitales no deje de lado a las familias y los usuarios de servicios financieros, incluyendo los transfronterizos, dada la larga lista de obstáculos al movimiento de capitales.

Antonio López-Istúriz White (PPE),
por escrito. – Debido a la situación actual en la que nos encontramos, con riesgos de seguridad en la cadena de pago y desprotección de los consumidores en determinados terrenos, resulta necesario realizar este informe para lograr que consumidores y minoristas puedan disfrutar de métodos de pago eficaces, cómodos y seguros a escala de la Unión.
En aras de la seguridad jurídica resulta necesario establecer nuevas disposiciones que acaben con las lagunas legales existentes; motivo por el que nace este informe. Asimismo, se lucha para que comerciantes y empresas en general puedan aprovecharse de las ventajas que ofrece el mercado interior.
Además, la presente Directiva pretende garantizar la continuidad en el mercado, de manera que todos los proveedores de servicios (tanto los nuevos como los ya existentes) puedan ofrecer sus servicios en un marco reglamentario armonizado. De igual manera, se insta a los Estados miembros, al BCE, a la Comisión y a la ABE a que garanticen una competencia leal en este mercado.
Considero de gran relevancia este informe y lo apoyo, ya que contribuirá a consolidar un marco legal claro que generará eficiencia en todo el sistema de pago e incrementará la gama de servicios de pago disponibles y la transparencia de estos.

Bernd Lucke (ECR),
schriftlich. – Dieser Vorschlag ist die abschließende Bestätigung des im Juli im Trilogverfahren ausgehandelten Kompromisses zwischen EP, Ministerrat und Kommission. Er baut auf einer früheren Richtlinie, 2007/64/EG, auf und vervollständigt somit die Regelung für einen gemeinsamen elektronischen Zahlungsverkehrsmarkt. Dazu gehört die Marktöffnung für sogenannte Zahlungsauslösedienste und Kontoinformationsdienste.
Insofern ist der Vorschlag innovationsfreundlich, fördert den Wettbewerb zwischen Zahlungsverkehrsanbietern und stellt einen weiteren Baustein auf dem Weg zu einem gut funktionierenden europäischen Binnenmarkt dar. Das ‘Level Playing Field’ wird mit dieser gemeinsamen Regulierung auf transparente Art und Weise festgelegt. Daher stimme ich für diesen Bericht.
Die Kommission, EZB und EBA fordere ich hiermit auf, bei der Implementierung der Richtlinie und später als Aufsichtsbehörden sorgsam auf folgende Aspekte zu achten:






—


Datenschutz und die Sicherheit vor unbefugtem Zugriff sind nicht verhandelbar und müssen unter allen Umständen gewährleistet bleiben.










—


Der Kontoinformationsdienst verwendet für Kontoabfragen die starke Kundenauthentifizierung.










—


Bedingung für den Zugang des Drittdienstes ist eine Versicherungsdeckung, die eine vollständige Entschädigung des kontoführenden Kreditinstituts für eventuelle Schäden sicherstellt.





Petr Mach (EFDD),
písemně. – Hlasoval jsem proti této doplňující zprávě, která dále reguluje něco, co jde proti svobodě smlouvy, a tudíž by mělo být ponecháno na smluvní volnosti obchodních partnerů, např. článek 62. Dále jsem také proti tomu, že článek 104 zmocňuje Komisi k tomu, aby přijímala prováděcí akty. Plná harmonizace uvedená ve článku 107 lépe odpovídá nařízení než směrnici.

Ivana Maletić (PPE),
napisan. – Ovim prijedlogom Direktive želi se stvoriti harmonizirani pravni okvir radi stvaranja jedinstvenog i integriranog sustava platnog prometa u Europskoj uniji. Mjerama obuhvaćenim ovim prijedlogom Direktive želi se standardizirati i omogućiti inter-operatibilnost usluga za kartično, mobilno i internet plaćanje; poticati konkurencija različitih pružatelja usluga na području platnog prometa s ciljem podizanja učinkovitosti i transparentnosti i sigurnosti na području plaćanja na malo; poticati prekogranična upotreba inovativnih kartica, internet i mobilnog plaćanja kako bi se osiguralo jedinstveno tržište za plaćanje na malo; i osigurati adekvatnu zaštitu potrošača na području platnog prometa, pogotovo na području novih oblika plaćanja.
Ovaj će prijedlog smanjiti troškove plaćanja i omogućiti ulazak na tržište novim pružateljima usluga, a istovremeno podići će se razina sigurnosti za potrošače. Stoga sam podržala Izvješće zastupnika Tajanija.

Vladimír Maňka (S&D),
písomne
. – V súčasnej dobe globalizácie sa mení tradičný obchod na digitálnu ekonomiku a zároveň sa rozvíja ponuka elektronických platieb pre užívateľov. Tieto zmeny si vyžadujú aj náležitú úpravu legislatívy, ktorá zvýši právnu istotu a ochranu subjektov v týchto vzťahoch. Predložený návrh reaguje na rozvoj elektronických a mobilných operácií a nástup nových druhov platobných služieb. Zavedenie presnejších práv a povinností pre jednotlivca, platobné inštitúcie, ako aj pre členské štáty prispeje k transparentnosti a bezpečnosti platobných operácií, k zvýšeniu hospodárskej súťaže a zároveň k eliminácií nekalých praktík, akými je zneužívanie údajov alebo pranie špinavých peňazí.

Νότης Μαριάς (ECR),
γραπτώς. – Ψηφίζω υπέρ της Συμπληρωματικής Έκθεσης σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για υπηρεσίες πληρωμών στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση των οδηγιών 2002/65/ΕΚ, 2013/36/ΕΕ και 2009/110/EΚ και την κατάργηση της οδηγίας 2007/64/ΕΚ, για τους λόγους που ανέφερα αναλυτικά στην ομιλία μου στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις 7/10/2015 καθώς και διότι ο ορθός τρόπος λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς προϋποθέτει ένα ασφαλές σύστημα πληρωμών προκειμένου να υποστηριχθεί η ανάπτυξη της οικονομίας στην Ένωση και να διασφαλιστεί ότι οι καταναλωτές θα επωφεληθούν από τη διαφάνεια στις υπηρεσίες πληρωμών. Είναι, επομένως, σαφές ότι όλα τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνούν, ώστε οι κανόνες πρόσβασης στις υπηρεσίες πληρωμής να είναι αντικειμενικοί και αμερόληπτοι και επίσης να υπάρχει ασφάλεια στις ηλεκτρονικές συναλλαγές. Με αυτό τον τρόπο θα σταματήσουν οι φραγμοί μεταξύ των εθνικών αγορών ενώ θα συμβάλει η εσωτερική αγορά στη δημιουργία ηλεκτρονικού εμπορίου. Ταυτόχρονα, όμως, θα ήθελα να επισημάνω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν δικαιούται να αποκλείσει από την ενιαία αγορά τους ηλικιωμένους, αλλά και άλλες μερίδες καταναλωτών, επιβάλλοντας την υποχρεωτική χρήση καρτών και οδηγώντας έτσι στη ‘αχρήματη’ κοινωνία.

David Martin (S&D),
in writing. – As consumers and undertakings are not in the same position, they do not need the same level of protection. While it is important to guarantee consumer rights by provisions from which it is not possible to derogate by contract, it is reasonable to let undertakings and organisations agree otherwise when they are not dealing with consumers.
However, Member States should be able to provide that micro-enterprises, as defined in Commission Recommendation 2003/361/EC, be treated in the same way as consumers. In any case, certain core provisions of this Directive should always apply, irrespective of the status of the user.

Fulvio Martusciello (PPE),
per iscritto. – La proposta di direttiva in merito ai servizi di pagamento nel mercato interno mi trova favorevole. La relazione favorisce una crescita a livello di sviluppo europeo del mercato dei pagamenti elettronici, sottolineando l'importanza di avere regole e procedure che siano coerenti su tutto il territorio europeo, favorendo così anche la certezza del diritto. Sono questi aspetti importanti da tenere in considerazione e su cui lavorare con qualità, alla luce dell'attuale situazione a livello europeo e anche dell'evoluzione delle necessità dei consumatori, che devono essere adeguatamente tutelati. Inoltre la previsione di una riduzione dei costi è un dettaglio di non trascurabile importanza, prevedendo fra l'altro anche una maggiore sicurezza dei pagamenti, tutelando così i diritti dei consumatori

Jiří Maštálka (GUE/NGL),
písemně. – Dnes jsme hlasovali o revidovaných unijních pravidlech o platebních službách. Mělo by dojít ke snížení nákladů na placení účtu tím, že nové firmy na trhu budou moci používat mobilní a online nástroje k provádění plateb jménem zákazníka. Nová pravidla mají rovněž za cíl zabezpečení elektronických plateb stanovením norem o ochraně dat a odpovědnosti pro všechny poskytovatele elektronických platebních služeb. Banka spravující účet plátce k němu bude moci zamezit přístup třetímu poskytovateli služeb pouze na základě objektivně oprávněných a doložených bezpečnostních důvodů nahlášených dozorčím orgánům. Toto ochranné opatření by mělo zabránit možnosti jakýmkoli způsobem ‘blokovat’ trh pro nové platební služby. Platby by tak měly být mnohem bezpečnější, proto jsem návrh podpořil.

Stefano Maullu (PPE),
per iscritto. – Ho votato a favore di questa relazione per favorire l'aggiornamento della regolamentazione dei servizi di pagamento. Sono convinto che questa relazione approvata dalla larga maggioranza dei presenti rappresenti un passo avanti importante che inciderà positivamente sulle vite dei cittadini europei. Oltre a essere stata migliorata la sicurezza dei servizi di pagamento online, è stato dato rilievo al trattamento dei dati personali.

Emmanuel Maurel (S&D),
par écrit. – Ces dernières années, les paiements en ligne ont connu de profondes évolutions. Il y a peu, ils étaient exclusivement organisés par les opérateurs bancaires. Désormais, d'autres acteurs profitent de l'apparition des nouvelles techniques de paiement pour s'immiscer sur le marché. C'est la raison pour laquelle le législateur européen s'est engagé à donner un périmètre légal à cette évolution. La nouvelle directive sur les services de paiement (DPS2), sur laquelle le Parlement s'est prononcé lors de la dernière session plénière, vise précisément à encadrer ces nouvelles pratiques, que se sont appropriées de nombreuses entreprises européennes.
Dès lors, en votant pour le rapport Tajani, j'ai souhaité accorder un soutien exigeant à ces efforts de régulation. Si je suis convaincu de la nécessité de légiférer en la matière, je veux rester vigilant: les nouvelles dispositions devront en toutes circonstances protéger les citoyens européens, et notamment leurs données personnelles. L'innovation peut et doit contribuer au bien-être de nos sociétés mais, pour cela, elle doit s'accompagner de solides garde-fous d'intérêt général.

Georg Mayer (ENF),
schriftlich. – Der Bericht betont, inwieweit das derzeitige Rahmenwerk für elektronische Zahlungen nicht mehr adäquat auf die Innovationen abgestimmt ist. Teilweise werden Regulierungen entzogen oder es widersprechen sich einzelne nationale Regulierungen gegenseitig und damit können Zahlungsdienste nicht grenzüberschreitend tätig sein. Der Bericht zielt darauf ab, dass Zahlungsdienste effizienter werden, Kunden eine größere Auswahl haben, mehr Transparenz in diesem Feld geschaffen wird und das Vertrauen in solche Dienste gestärkt wird. Grundsätzlich sind es keine schlechten Vorschläge, jedoch wären diese noch ausbaufähig. Daher habe ich mich meiner Stimme enthalten.

Jean-Luc Mélenchon (GUE/NGL),
par écrit. – La proposition vise à abroger l'actuelle directive sur les services de paiement (DSP). Il s'agit d'étendre le champ d'application de cette directive afin d'améliorer le fonctionnement du marché intérieur des services de paiement. En effet, avec l'apparition de nouveaux types de services de paiement et la croissance rapide des paiements électroniques et mobiles, le marché des paiements de détail a connu d'importantes innovations techniques qui mettent à l'épreuve le cadre législatif actuel. En facilitant les transactions au sein de l'Union, la Commission espère favoriser la croissance. La faible consommation a pourtant peu à voir avec les moyens de paiement. Il s'agirait plutôt d'augmenter les revenus dont disposent les individus. Le texte propose néanmoins un contrôle renforcé des établissements de paiement au vu de combattre le blanchiment et le financement du terrorisme. Une attention particulière est également portée aux actionnaires des établissements de paiements. Pour encourager cela, je vote Pour mais sans enthousiasme.

Joëlle Mélin (ENF),
par écrit. – La finalité de cette directive est de sécuriser davantage les paiements en ligne au sein des États membres de l'Union. Pour cela, il est proposé d'ouvrir le marché à deux nouveaux prestataires de services de paiement (PSP), à savoir les PSP gestionnaires de comptes et les PSP tiers. Dans son ensemble, le texte attache une importance toute particulière à la protection des consommateurs. Néanmoins, s'agissant des PSP tiers, certains points demeurent obscurs quant à la confidentialité et à l'exploitation des informations collectées par le prestataire.
Pour cette raison, je me suis abstenue.

Nuno Melo (PPE),
por escrito. – A escolha e a transparência dos serviços de pagamento são fundamentais para que os consumidores, os comerciantes e as empresas possam tirar pleno partido do mercado interno, fundamental para o crescimento da economia da União.
Por este motivo, apresentei o meu voto favorável à proposta de diretiva do Parlamento Europeu e do Conselho relativa aos serviços de pagamento no mercado interno.

Roberta Metsola (PPE),
in writing. – This resolution features much wording that has been amended by Parliament on the Commission's proposal regarding payment services in the internal market. The final, amended, proposal will work to harmonise the rapidly changing payments market and its regulation in the European Union across national borders – focusing on digital and mobile payments in particular.
Such standardisation will improve consumer welfare and ease the burdens on payment services firms attempting to operate transnationally. Therefore I voted in favour of the resolution.

Louis Michel (ALDE),
par écrit
. – L'avènement d'un marché numérique en Europe, conditionné par l'émergence de champions européens des nouvelles technologies, est une des priorités libérales du Parlement européen. Nous venons d'approuver la mise à jour des règles sur le marché des services de paiement, actuellement fragmenté et onéreux, dont le coût est évalué à 130 milliards d'euros par an. Il est prévu que les citoyens européens dépensent 45 milliards d'euros via le paiement mobile durant l'année 2015, soit une augmentation de près de 90 % par rapport à 2014. Des chiffres qui confirment la croissance inévitable du numérique dans la vie quotidienne. Ce nouveau cadre réglementaire permettra de réduire les coûts, d'améliorer la sécurité et de faciliter les paiements principalement via mobile et sur internet.

Miroslav Mikolášik (PPE),
písomne. – Vítam návrh smernice o platobných službách na vnútornom trhu z dôvodu neustáleho rozvoja integrovaného vnútorného trhu, ktorý má veľký význam pre podporu rastu hospodárstva v Únii. Hlavnou zásadou plnej integrity a efektívnosti je bezpečnosť a transparentnosť pri platbách a využívaní platobných služieb. Je preto nutné harmonizovať trh a naďalej upevňovať dôveru spotrebiteľov. Mali by sa stanoviť nové pravidlá a zaručiť rovnocenné podmienky na zabezpečenie jednotného uplatňovania legislatívneho rámca v EÚ. Pokladám za dôležité zamerať sa na poskytnutie primeranej ochrany spotrebiteľom a podnikom, ku ktorým sa viaže právo poznať skutočné náklady za platby a služby a byť jasne informovaný o svojich právach a povinnostiach, čo má za cieľ posilniť istotu voči harmonizovanému platobnému trhu. Oceňujem rozvoj integrovaného trhu a súhlasím s nariadeniami, pomocou ktorých sa bude predchádzať odlišným prístupom v rámci vnútorného trhu, aby sa plne využívali výhody z neho plynúce. Neustále narastá objem elektronických platieb a využívanie stále nových služieb, čo vnímam ako trend v celosvetovom meradle. Je preto potrebné si uvedomiť, že je nevyhnutné urýchliť vytvorenie a harmonizovanie efektívneho integrovaného platobného trhu.

Marlene Mizzi (S&D),
in writing. – I voted in favour of the report on payment services in the internal market, ensuring the development of new practices and new players in payment services while ensuring safety and transparency for consumers, which is essential.

Csaba Molnár (S&D),
írásban. – A Bizottság a belső piaci pénzforgalmi szolgáltatásokra vonatkozó európai parlamenti és tanácsi irányelv elfogadására, továbbá a 2002/65/EK, a 2013/36/EU és a 2009/110/EK irányelv módosítására, valamint a 2007/64/EK irányelv hatályon kívül helyezésére tett javaslatot a Parlamentnek és a Tanácsnak. Az EP Gazdasági és Pénzügyi Bizottsága, elfogadva az olasz néppárti Antonio Tajani jelentését, azt indítványozza a Parlamentnek, hogy első olvasatban javasolja a Bizottság tervezetének módosítását. A Gazdasági és Pénzügyi Bizottság javaslatát támogattam.

Cláudia Monteiro de Aguiar (PPE),
por escrito. – A revisão do quadro jurídico da União relativo aos serviços de pagamento e, nomeadamente, a análise do impacto da Diretiva 2007/64/CE e a consulta sobre o Livro Verde da Comissão de 11 de Janeiro de 2012, intitulado ‘Para um mercado europeu integrado dos pagamentos por cartão, por Internet e por telemóvel’, demonstraram que a evolução registada suscitara importantes desafios do ponto de vista regulamentar.
Voto favoravelmente o presente relatório que pretende colmatar as lacunas regulamentares existentes, assegurando simultaneamente uma maior clareza jurídica e uma aplicação coerente do quadro legislativo em toda a União. Deverão ser garantidas aos operadores já presentes no mercado e aos novos operadores condições equivalentes para o exercício da atividade, permitindo a implantação generalizada dos novos meios de pagamento no mercado e garantindo um elevado nível de proteção dos consumidores na utilização desses serviços de pagamento em toda a União
Entendo ainda que a evolução continuada de um mercado interno integrado de pagamentos eletrónicos seguros é fundamental para apoiar o crescimento da economia da União Europeia e para garantir que os consumidores, os comerciantes e as empresas possam usufruir da escolha e da transparência dos serviços de pagamento, a fim de tirarem pleno partido do mercado interno.

Sophie Montel (ENF),
par écrit
. – Ce vote vise à adopter une nouvelle directive sur les services de paiement pour ouvrir le marché à de nouveaux acteurs. L'effet attendu est une baisse des coûts de transaction assortie d'une élévation du niveau de sécurité des paiements en ligne. Cependant, cette directive crée une nouvelle catégorie, celle des prestataires de services de paiement tiers, qui pourront initier des paiements à la demande du payeur sans détenir les fonds concernés. Une incertitude sur le traitement de l'information de ces nouveaux acteurs demeure. J'ai donc décidé de m'abstenir.

Claude Moraes (S&D),
in writing. – I voted in favour of the Payment Services Directive because it will make electronic payments safer for consumers and encourage competition and innovation in the market. As we continue to push to stop card schemes and banks unnecessarily increasing fees, we expect savings to be passed on to consumers.

Victor Negrescu (S&D),
in writing. – I voted for this report which will improve the effectiveness of the European Parliament and Council directives on payment services in the internal market.

Liadh Ní Riada (GUE/NGL),
in writing. – I voted in favour of this proposed directive, on which my colleague Matt Carthy was a shadow rapporteur. The Payment Services Directive is an important piece of legislation which creates new prospects for SMEs and budding start-ups by opening up the banking industry to what are known as third-party providers (TPPs). Not only does this create more employment and business opportunities but it also allows for more consumer choice.
During discussions in preparatory meetings of the Committee on Economic and Monetary Affairs, Matt Carthy highlighted the need to break the dominance of the big banks, which currently control the payments market to the detriment of small businesses and budding entrepreneurs. Moreover, he sought to ensure that the legislation would strengthen consumer protection and regulate operators who previously functioned with no regulatory or supervisory framework. All competitors will now be forced to comply with financial regulation, which is crucial for any economy.
It was for these reasons I voted in favour of this legislation.

Luděk Niedermayer (PPE),
písemně. – Podpořil jsem zprávu o platebních službách na vnitřním trhu, která je výsledkem dlouhého vyjednávání mezi EP a Radou obsahujícího řadu složitých technických detailů. Výsledná podoba zajišťuje rovné podmínky mezi všemi kategoriemi poskytovatelů platebních služeb, které zároveň dávají větší možnost volby mezi maloobchodními platebními prostředky a zvyšují jejich bezpečnost a transparentnost. Kladně hodnotím také usnadnění přeshraničního poskytování inovativních platebních služeb při placení kartami, na internetu nebo mobilem.

Franz Obermayr (ENF),
schriftlich. – Der vorliegende Bericht macht klar, warum das derzeitige Rahmenwerk für elektronische Zahlungen nicht mehr an den aktuellen Stand der Innovationen angepasst ist und sich teilweise der Regulierung entzieht. Ferner wird festgestellt, dass sich einzelne nationale Regulierungen gegenseitig widersprechen und damit Zahlungsdienstleister nicht grenzüberschreitend tätig sein können. Im Bericht wird gefordert, dass Zahlungsdienste effizienter werden, Kunden mehr Wahlmöglichkeiten haben, mehr Transparenz in diesem Feld geschaffen wird und das Vertrauen in solche Dienstleistungen gestärkt wird. Grundsätzlich weist der Bericht keine schlechten Vorschläge auf, jedoch gibt es einige Punkte, welche noch genauer definiert werden müssen. Aus diesem Grund habe ich mich meiner Stimme enthalten.

Urmas Paet (ALDE),
kirjalikult. – Toetasin. Euroopa Liidu makseteenuste reeglite täiendamine vähendab makseteenustega seotud kulusid, parandab teenuste turvalisust ning on vajalik selleks, et innovatsiooniga sammu pidada.

Rolandas Paksas (EFDD),
raštu
. – Siekiant tobulinti mokėjimo paslaugų teisinį reguliavimą yra tikslinga praplėsti direktyvos taikymo sritį. Siekiant skatinti konkurenciją, svarbu užtikrinti, kad mokėjimo paslaugų teikimo srityje būtų taikomi teisinį tikrumą garantuojantys teisės aktai. Be to, būtina užtikrinti saugius, veiksmingus, konkurencingus ir novatoriškus elektroninius mokėjimus.
Ypatingas vaidmuo turi būti skiriamas mokėjimo paslaugų vartotojų teisių ir interesų apsaugai. Svarbu skatinti ir užtikrinti vieningos rinkos veikimo principą, kad vartotojai, mažmenininkai ir įmonės pajustų visą bendrosios rinkos naudą.
Atkreiptinas dėmesys į tai, kad naujasis reguliavimas turi būti lankstus, lengvai prisitaikantis prie naujų rinkos pokyčių ir naujų paslaugų, kadangi paslaugų rinkoje vyksta nuolatinė aktyvi plėtra. Siekiant efektyviai funkcionuojančios bendros rinkos labai svarbu iš anksto identifikuoti barjerus, ribojančius naujovių diegimą bei efektyvumo didinimą.

Pier Antonio Panzeri (S&D),
per iscritto. – Ho deciso di votare a favore della proposta di direttiva del Parlamento europeo e del Consiglio relativa ai servizi di pagamento nel mercato interno. Negli ultimi anni, i rischi di sicurezza riguardanti i pagamenti elettronici sono aumentati. Ciò è dovuto alla crescente complessità tecnica dei pagamenti elettronici, al continuo aumento del numero di pagamenti elettronici effettuati in tutto il mondo e all'avvento di nuovi tipi di servizi di pagamento. La sicurezza dei servizi di pagamento è una condizione fondamentale per il buon funzionamento del relativo mercato. È quindi opportuno stabilire nuove regole al fine di colmare le lacune regolamentari, garantendo al contempo maggiore chiarezza giuridica e un'applicazione uniforme del quadro legislativo in tutta l'Unione. Gli operatori già attivi sul mercato e i nuovi operatori dovrebbero beneficiare di pari condizioni operative, in modo da rendere possibile una più ampia diffusione sul mercato dei nuovi mezzi di pagamento e garantire un elevato livello di protezione dei consumatori che si avvalgono di tali servizi di pagamento. Ciò dovrebbe generare efficienze nel sistema dei pagamenti nel suo complesso e tradursi in una maggiore trasparenza dei servizi di pagamento, rafforzando inoltre la fiducia dei consumatori in un mercato dei pagamenti armonizzato.

Aldo Patriciello (PPE),
per iscritto. – Voterei a favore in quanto ritengo necessario implementare il mercato unico integrato per i pagamenti elettronici sicuri, al fine di favorire la crescita dell'economia comunitaria e al tempo stesso garantire la trasparenza dei servizi di pagamento ai cittadini europei.

Eva Paunova (PPE),
in writing
. – The revision of the Payment Services Directive will bolster e-commerce and provide significant advantages for European consumers, whose interest lies at the heart of every piece of legislation that we in the EU institutions produce. I therefore welcome the new measures contained in PSD 2, such as enhanced legal protection, information on transactions and unconditional refund in case of unauthorised payments or fraud.

Marijana Petir (PPE),
napisan. – Današnje je tržište platnog prometa u Europskoj uniji rascjepkano i skupo. Njegov trošak iznosi preko 1 % BDP-a Europske unije ili 130 milijardi eura godišnje. Te si troškove gospodarstvo ne može priuštiti. Potrebno je poticati jedinstveno digitalno tržište, što će internetski platni promet učiniti jeftinijim i sigurnijim za trgovce na malo i potrošače. Naknade za razmjenu koje plaćaju trgovci na malo nađu se na računima izdanima potrošačima. Ne samo da potrošači najčešće nisu toga svjesni već ih se sada sustavima nagrađivanja potiče da upotrebljavaju kartice koje njihovim bankama osiguravaju najveće prihode.
Jednaki uvjeti stvorit će se za pružatelje usluga platnog prometa, novi pružatelji dobit će priliku da budu dio tržišta i ponude inovativne usluge, trgovci na malo ostvarit će veliku uštedu plaćajući manje naknade svojim bankama, a potrošači će imati prednosti zahvaljujući nižim maloprodajnim cijenama.

Florian Philippot (ENF),
par écrit. – Ce vote vise à adopter une nouvelle directive sur les services de paiement pour ouvrir le marché à de nouveaux acteurs. L'effet attendu est une baisse des coûts de transaction assortie d'une élévation du niveau de sécurité des paiements en ligne. Cependant, cette directive crée une nouvelle catégorie, celle des prestataires de services de paiement tiers, qui pourront initier des paiements à la demande du payeur sans détenir les fonds concernés. Une incertitude sur le traitement de l'information de ces nouveaux acteurs demeure. J'ai donc décidé de m'abstenir.

Tonino Picula (S&D),
napisan. – Prijedlog direktive iznimno je važan jer značajna područja tržišta plaćanja, posebno kartična plaćanja te internetska i mobilna plaćanja, ostaju rascjepkana nacionalnim granicama, a pružateljima je platnih usluga teško uvesti inovativne, sigurne i lako upotrebljive digitalne platne usluge. Prijedlog s amandmanima Europskog parlamenta ispunjava određene regulatorne praznine, težeći modernizaciji zakonodavnog okvira za platne usluge u skladu s razvojem tehnologije i tržišta, povećanju izbora za potrošače, poticanju na smanjenje cijena platnih usluga te unaprjeđenje sigurnosti online plaćanja. Amandmanima na prijedlog direktive jasnije su definirani uvjeti i implikacije isključenja pojedinih platnih transakcija iz područja primjene Direktive 2007/64/EZ, a opseg usluga dotaknutih Direktivom proširio se na usluge pružanja informacija o računu i usluge iniciranja plaćanja, u svrhu povećanja transparentnosti i sigurnosti takvog poslovanja. Kako bi se spriječilo arbitrarno korištenje prakse isključenja iz Direktive u različitim državama članicama, pružatelji usluga trebali bi biti obvezni priopćiti relevantne aktivnosti nadležnim tijelima država članica, a za sva isključenja koja se temelje na poštovanju praga trebalo bi odrediti postupak obavješćivanja. Kako je naglasio i Odbor za financije i državni proračun Hrvatskoga sabora, ovaj prijedlog direktive zasigurno bi omogućio potrošačima, trgovcima na malo i drugim sudionicima na tržištu jednostavnije i potpunije iskorištavanje pogodnosti unutarnjeg tržišta EU-a.

Andrej Plenković (PPE),
napisan. – Slažem se s prijedlogom kolege Antonija Tajanija na temu usluga platnog prometa na unutarnjem tržištu. Cilj je daljnja tržišna integracija i smanjenje rascjepkanosti u tom području.
S obzirom da na tržištu elektroničkog platnog prometa u Europi postoje velike mogućnosti za inovacije, uz pomoć ove inicijative potrošači i trgovci trebali bi dobiti priliku za potpuno iskorištavanje prednosti slobodnog tržišta. Dakle, želi se potaknuti daljnji razvoj tržišta elektroničkog platnog prometa na razini cijele Europske unije, što odgovara današnjim svjetskim procesima napuštanja tradicionalnih načina trgovanja, te približavanju digitalnom gospodarstvu.
Cilj je ujedno smanjiti troškove i cijene za korisnike usluga platnog prometa, stvoriti veći izbor i transparentnost usluga platnog prometa, unaprijediti sigurnost plaćanja, te olakšati pojavu novih subjekata i inovativnih načina plaćanja. Osim ažuriranja trenutačnog okvira za usluge platnog prometa, potrebno je i usvojiti pravila kojima će se ostvarivati načela transparentnosti i sigurnosti, uzimajući u obzir i legitimne potrebe potrošača. Dobavljači platnih trebali bi osigurati sigurnost korisnika, kao i smanjiti rizik od prijevara. Osobni podaci moći će se prenositi samo sigurnim kanalima, a dijeliti samo uz pristanak korisnika.

Pavel Poc (S&D),
písemně. – Fungování vnitřního trhu vyžaduje, aby bylo spotřebitelům umožněno bezproblémově provádět elektronické platby. Proto jsem hlasoval pro přijetí doplňující zprávy k návrhu směrnice o platebních službách na vnitřním trhu. Tato úprava je v době rostoucího počtu transakcí provedených přes internet a přes mobilní aplikace bezpochyby na místě. Hlasoval jsem také pro to, aby si finanční instituce poskytující službu elektronických plateb byly nuceny k ochraně spotřebitele zřídit pojištění odpovědnosti za škodu způsobenou při výkonu povolání na území, kde nabízejí služby, či obdobnou záruku odpovědnosti a aby orgán EBA nesl odpovědnost za vytvoření a pozdější přezkum pokynů stanovující minimální peněžní částku tohoto pojištění odpovědnosti. Hlasoval jsem také pro zřízení veřejného online rejstříku finančních institucí oprávněných poskytovat elektronické platby, který by měl na poli platebních zprostředkovatelů zajistit větší transparentnost. Protože jsem přesvědčen o důležitosti předcházení jakýmkoliv finančním podvodům, hlasoval jsem i pro umožnění zpracování osobních údajů platebními systémy. Nic to však nemění na skutečnosti, že osobní údaje musí být respektovány a nesmí být zpracovávány či uchovávány bez souhlasu uživatelů za účely jinými než vyšetřování a odhalování podvodů. Věřím, že efektivnější a bezpečnější systém elektronických plateb podpoří další růst evropské ekonomiky.

Salvatore Domenico Pogliese (PPE),
per iscritto. – La proposta di direttiva è volta a favorire un maggiore sviluppo del mercato dei pagamenti elettronici in tutta l'Unione europea. Questo provvedimento è stato presentato tenendo conto del fatto che l'economia digitale sta soppiantando gli scambi tradizionali e che i consumatori stanno modificando le loro abitudini di pagamento. La nuova direttiva proposta contiene numerosi adeguamenti della vigente direttiva relativa ai servizi di pagamento e impone taluni nuovi obblighi a carico degli Stati membri, lasciando loro un notevole margine di discrezionalità per quanto riguarda le modalità di recepimento nell'ordinamento nazionale. I principi, le regole, le procedure e gli standard proposti devono essere coerenti in tutti gli Stati membri, in modo da conseguire la certezza del diritto e la parità di trattamento fra tutti i partecipanti al mercato. Ritengo che il relatore abbia svolto un ottimo lavoro e pertanto ho deciso di votare a favore della sua proposta.

Franck Proust (PPE),
par écrit. – Le Parlement européen a adopté le texte relatif à la révision de la directive sur les services de paiement dans le marché intérieur. J'ai voté en faveur de ce rapport car il contribue à renforcer l'efficacité des services de paiement au sein de l'Union et à simplifier les procédures existantes.

Frédérique Ries (ALDE),
par écrit. – Les députés européens ont voté ce midi le rapport Tajani visant la mise à jour des règles sur le marché des services de paiement. Des services en plein essor mais qui se caractérisent actuellement par leur aspect fragmenté et onéreux, pour un coût global évalué à 130 milliards d'euros par an. Une étude prévoit d'ailleurs que les citoyens européens auront dépensé 45 milliards € via le paiement mobile en 2015, soit une augmentation de près de 90% par rapport à 2014. Des chiffres qui confirment l'impact inévitable du numérique dans la vie quotidienne.
J'ai bien sûr soutenu cette adaptation de la législation ‘services de paiement’ aux nouveaux supports technologiques. C'est le genre de législation qui permet de réconcilier les citoyens avec l'Europe. Cette directive apporte assurément une plus-value pour le consommateur qui bénéficiera prochainement de solutions de paiement (en ligne, via mobile ou tablette et par carte) facilitées et à moindre coût.
Cette législation permet de prendre date et d'anticiper les grandes tendances et la manière dont les consommateurs achètent dorénavant les biens et services. La plus visible d'entre elles étant certainement le fait que le commerce via smartphones en Europe va augmenter de 42% en moyenne chaque année.

Inmaculada Rodríguez-Piñero Fernández (S&D),
por escrito. – He votado a favor de esta Directiva, que actualiza la Directiva sobre servicios de pago del año 2007 con el objeto de tener en cuenta la aparición de nuevos actores en este mercado.
El texto acordado con el Consejo aumenta la protección del consumidor, gracias al trabajo de nuestro Grupo, con relación al texto de 2007 y a la propuesta inicial de la Comisión.
En particular, se incluye un derecho incondicional al reembolso de cantidades no adeudadas por el titular de la tarjeta de pago. También se prohíben sobrecargos por utilizar tarjetas cuyas comisiones se encuentran ya limitadas por el Reglamento de comisiones de tarjetas de pago, recientemente aprobado.
Asimismo, se logró que en el diálogo tripartito se incluyera la prohibición expresa de la cancelación del servicio de tarjeta de pago por traslado del titular a otro Estado miembro, ejemplo de mala práctica bancaria que hay que erradicar y que no puede subsistir en el futuro mercado único de capitales.
En este sentido, es importante asegurar que el importante proyecto de la Unión de los Mercados de Capitales no deje de lado a las familias y los usuarios de servicios financieros, incluyendo los transfronterizos, dada la larga lista de obstáculos al movimiento de capitales.

Claude Rolin (PPE),
par écrit
. – Le vote de ce rapport constitue une mise à jour de la directive sur les services de paiement. Le texte adopté vise à améliorer les règles européennes sur les services de paiement afin d'encourager l'innovation en la matière en Europe et à s'affranchir de systèmes américains tel que PayPal (le Parlement européen aimerait en effet voir d'autres entreprises européennes percer, comme c'est déjà le cas en Allemagne avec le dispositif Sofort…).
Le texte adopté devrait donc contribuer à faire sauter le verrou des banques qui empêchent encore l'émergence de nouveaux services de paiement, mais aussi de promouvoir le développement de méthodes de règlement innovantes dans l'Union européenne. En stimulant le marché des méthodes alternatives de paiement en ligne, le Parlement européen espère aussi faire baisser les coûts des transactions.
Toutefois, des services de paiement moins chers, ne peuvent absolument pas être moins sûrs pour autant, cette directive obligera donc clairement les banques et les autres fournisseurs de services de paiement à utiliser des technologies qui garantissent une procédure d'authentification sûre des utilisateurs et diminuent le risque de fraude pour les consommateurs. Une fois approuvé de manière formelle par le Conseil, le nouveau cadre législatif entrera en vigueur d'ici deux ans, mais les spécifications techniques devront être appliquées auparavant.

Fernando Ruas (PPE),
por escrito. – Esta proposta de Diretiva do Parlamento Europeu e do Conselho relativa aos serviços de pagamento no mercado interno, que altera as Diretivas 2002/65/CE, 2013/36/CE e revoga a Diretiva 2007/64/CE, pretende estabelecer um novo quadro jurídico harmonizado, tendente à criação de um mercado integrado de pagamentos.
As medidas propostas visam, designadamente, garantir a igualdade de condições de concorrência entre todas as categorias de prestadores de serviços de pagamento, facilitar o fornecimento de um cartão inovador com serviços de pagamento móvel, eliminar obstáculos à concorrência, em especial para os pagamentos com cartão e pela Internet, entre outros.
Para a sua correta aplicação, reputo fundamental que seja assegurada uma aplicação coerente do quadro legislativo, alinhando o funcionamento prático das regras de licenciamento e de fiscalização entre os Estados-Membros e uma proteção adequada e consistente dos interesses dos consumidores no contexto das operações de pagamento, incluindo o alargamento da proteção regulamentar de novos serviços de pagamento. Estando globalmente de acordo com as alterações propostas, atribuí o meu voto favorável.

Tokia Saïfi (PPE),
par écrit. – J'ai voté en faveur de cette proposition de directive sur les services de paiement, qui a pour objectif de réduire les coûts, de sécuriser davantage les paiements, d'inciter l'entrée de nouveaux acteurs sur le marché et de stimuler de nouvelles méthodes innovantes de paiement en ligne.
Le marché européen des services de paiement est fragmenté et coûte 130 milliards d'euros par an, ce qui peut nuire à la compétitivité européenne sur le long terme.
Il est donc urgent et nécessaire d'actualiser les règles européennes relatives au marché des services de paiement mobile et en ligne. Ainsi, les frais facturés pour les outils de paiement, comme les cartes bancaires, seront interdits.
Étant donné que 34 % des citoyens européens font des achats en ligne, cette proposition de directive est essentielle pour la sécurisation des paiements.

Massimiliano Salini (PPE),
per iscritto. – Ho espresso il mio voto a favore della proposta inerente i servizi di pagamento nel mercato interno perché ritengo necessario favorire uno sviluppo maggiore e più armonizzato dei pagamenti elettronici in tutta l'Unione europea, che attualmente risultano essere ancora molto costosi e troppo eterogenei tra i paesi membri. L'economia digitale sta progressivamente sostituendo gli scambi tradizionali e sta cambiando le abitudini di pagamento dei consumatori ed è per questo, che i principi, le regole, le procedure e gli standard devono essere coerenti in tutti gli Stati membri, in modo da conseguire la certezza del diritto e la parità di trattamento fra tutti i partecipanti al mercato. Il testo prevede una riduzione dei costi, il miglioramento della sicurezza, come la riduzione del rischio di frodi e la protezione in caso di pagamenti non autorizzati e nuovi innovativi metodi di pagamento.

Lola Sánchez Caldentey (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de esta propuesta, que avanza en el establecimiento de una regulación clara de las transacciones y los pagos en Europa. El objetivo es mejorar la protección del consumidor ante casos de fraude y pagos erróneos o no autorizados, para que el sistema de pagos sea más seguro en todos los Estados miembros. Por otra parte, el cambio legislativo reduce el coste de los pagos tanto en línea como por tarjeta, en beneficio de los consumidores y las pequeñas empresas, ya que el mercado actual está extremadamente fragmentado y dominado por los grandes bancos.

Olga Sehnalová (S&D),
písemně
. – Podpořila jsem revizi směrnice o platebních službách na vnitřním trhu, protože obsahuje řadu opatření na posílení bezpečnosti a transparentnosti platebních služeb pro spotřebitele. To je obzvláště důležité při aktuálním trendu rozvoje nových druhů platebních možností, jako jsou platby přes mobilní telefon či na internetu, a rostoucího počtu poskytovatelů těchto služeb. Bezpečnost plateb a ochrana osobních údajů jsou nezbytné pro důvěru spotřebitelů v digitální platební technologie.

Lidia Senra Rodríguez (GUE/NGL),
por escrito. – Este informe mejora considerablemente la privacidad y la seguridad en los pagos electrónicos respecto a la propuesta de la Comisión, a la vez que refuerza el derecho de los clientes a recibir compensación en el caso de que se produzcan transacciones no autorizadas. Por ello, he votado a favor.

Remo Sernagiotto (ECR),
per iscritto. – Negli ultimi anni, i rischi di sicurezza relativi ai pagamenti elettronici sono aumentati. Ciò è dovuto alla crescente complessità tecnica di questi nuovi metodi di pagamento. Grazie a questa proposta si potrà garantire ai consumatori, ai commercianti e alle imprese sia un livello di protezione più elevato, sia una maggiore possibilità di scelta e condizioni migliori di trasparenza in relazione ai servizi di pagamento. Per questo motivo, ho espresso il mio voto favorevole alla direttiva che ha come scopo lo sviluppo di un vasto mercato europeo per i pagamenti elettronici, in modo da poter permettere a tutti gli utenti di godere di maggiori vantaggi nel mercato interno europeo.

Jill Seymour (EFDD),
in writing. – I voted against this resolution as I do not wish to see the EU create more legislation in this area. In addition I do not believe that this is an EU competency.

Siôn Simon (S&D),
in writing. – As we continue to push to stop card schemes and banks from unnecessarily increasing fees, we expect savings to be passed on to consumers. Ultimately, I voted in favour of the Payment Services Directive because it will make electronic payments safer for consumers and encourage competition and innovation in the market.

Branislav Škripek (ECR),
písomne. – V prípade legislatívneho uznesenia Európskeho parlamentu o návrhu smernice Európskeho parlamentu a Rady o platobných službách na vnútornom trhu som hlasoval za prijatie tohto uznesenia. Aj EÚ totiž musí reflektovať nástup modernej techniky a jej využívanie občanmi pri platení za tovar či služby. Je však potrebné prihliadať na dva aspekty. Prvý je, že je nutné ešte viac chrániť osobné údaje majiteľov účtov, aby neboli zneužité. A druhým je chrániť užívateľov pred neadekvátnymi poplatkami či už zo strany obchodníkov alebo samotných bánk. Práve tieto dva aspekty boli hlavnými piliermi predkladaného návrhu.

Davor Škrlec (Verts/ALE),
napisan. – Ovo obrazloženje glasovanja nastaje kao kritika postojećem sustavu vrednovanja rada zastupnika u Europskom parlamentu isključivo na osnovu statističkog broja parlamentarnih aktivnosti potenciranog u Hrvatskoj, a koji zapravo ne odražava stvarnu kvalitetu i količinu rada, učinkovitost te ponajviše uspjeh zastupničkog djelovanja.

Igor Šoltes (Verts/ALE),
pisno. – Trg plačilnih storitev na drobno je zelo dinamičen in inovativen. 34 odstotkov državljanov EU kupuje praktično izključno na spletu. Sprejeta uredba ureja tudi plačilne storitve preko interneta, kar je zelo uporabno, saj velika večina ljudi dandanes uporablja pametne telefone za plačevanje preko spleta.
Končni dogovor spremembe uredbe bo omogočil tudi zmanjšanje odstotka goljufij. Potrošnikom pa se bo zagotovilo nižje stroške uporabe plačevanja preko spleta in boljše ter večje varstvo. Nova direktiva bo povečala konkurenčnost in s tem znižala cene storitev za potrošnike. Zaradi naraščanja uporabe elektronskega poslovanja na področju plačilnega prometa je bila revizija uredbe nujno potrebna in sedaj bo zadostovala spremembam na tem področju.
Menim, da smo dobili dobro zakonodajno besedilo in lahko smo zadovoljni s končnim rezultatom pogajanja s Svetom. Iz navedenih razlogov sem podprl spremembo direktiv 2002/65/ES, 2009/110/ES ter 2013/36/EU in Uredbe (EU) št. 1093/2010 ter razveljavitev Direktive 2007/64/ES.

Joachim Starbatty (ECR),
schriftlich. – Dieser Vorschlag ist die abschließende Bestätigung des im Juli im Trilogverfahren ausgehandelten Kompromisses zwischen EP, Ministerrat und Kommission. Er baut auf einer früheren Richtlinie, 2007/64/EG, auf und vervollständigt somit die Regelung für einen gemeinsamen elektronischen Zahlungsverkehrsmarkt. Dazu gehört die Marktöffnung für sogenannte Zahlungsauslösedienste und Kontoinformationsdienste.
Insofern ist der Vorschlag innovationsfreundlich, fördert den Wettbewerb zwischen Zahlungsverkehrsanbietern und stellt einen weiteren Baustein auf dem Weg zu einem gut funktionierenden europäischen Binnenmarkt dar. Das ‘Level Playing Field’ wird mit dieser gemeinsamen Regulierung auf transparente Art und Weise festgelegt. Daher stimme ich für diesen Bericht.
Die Kommission, EZB und EBA fordere ich hiermit auf, bei der Implementierung der Richtlinie und später als Aufsichtsbehörden sorgsam auf folgende Aspekte zu achten:






—


Datenschutz und die Sicherheit vor unbefugtem Zugriff sind nicht verhandelbar und müssen unter allen Umständen gewährleistet bleiben.










—


Der Kontoinformationsdienst verwendet für Kontoabfragen die starke Kundenauthentifizierung.










—


Bedingung für den Zugang des Drittdienstes ist eine Versicherungsdeckung, die eine vollständige Entschädigung des kontoführenden Kreditinstituts für eventuelle Schäden sicherstellt.





Ivan Štefanec (PPE),
písomne. – Bezhotovostné transakcie a platby kartami predstavujú čoraz významnejší spôsob prevodu peňazí. Smernica, ktorú sme schválili, umožní efektívnejšie využívanie moderných technológií a lepšiu ochranu spotrebiteľa.

Davor Ivo Stier (PPE),
napisan. – Podržavam ovo Izvješće iz razloga što razvoj digitalnog gospodarstva predstavlja veliku važnost za uspostavu integriranog jedinstvenog tržišta za elektronički platni promet i gospodarstvo u cjelini. Ta će uspostava omogućiti potrošačima, trgovcima i društvima da uživaju u svim pogodnostima unutarnjeg tržišta.
U posljednjih nekoliko godina došlo je do znatnog poboljšanja integracije platnog prometa u maloprodaji unutar Unije. Međutim, važna područja tržišta platnog prometa, posebice kartično plaćanje te internetski i mobilni platni promet i dalje su rascjepkani unutar nacionalnih granica. Važno je istaknuti kako zbog neprestanog rasta obujma elektroničkog platnog prometa diljem svijeta te povećanjem tehničke složenosti i izvedivosti dolazi do sigurnosnih rizika. Sigurnosne usluge jedan su od ključnih uvjeta za tržište usluga platnog prometa zbog same zaštite korisnika usluga. Korisnici usluga platnog prometa trebaju biti u potpunosti osigurani od rizika, kako bi tržište neometano funkcioniralo te pridonosilo ključnim gospodarskim i društvenim aktivnostima.

Catherine Stihler (S&D),
in writing. – I voted in favour of the Payment Services Directive because it will make electronic payments safer for consumers and encourage competition and innovation in the market. As we continue to push to stop card schemes and banks from unnecessarily increasing fees, we expect savings to be passed on to consumers.

Dubravka Šuica (PPE),
napisan. – Ovaj prijedlog obuhvaća, ali i opoziva Direktivu o uslugama platnog prometa (DUPP) kojom se utvrđuju temelji za skladni pravni okvirni program stvaranja integriranog platnog tržišta. Neke od mjera kojima je za cilj unaprijediti i upotpuniti trenutni okvirni program platnih usluga, uključuju povećanje konkurentnosti među svim kategorijama pružatelja platnih usluga, osiguravanje jedinstvenog tržišta za sve oblike plaćanja u maloprodaji, obraćanje pozornosti na standardizaciju i interoperabilnost za kartično i internetsko plaćanje, kao i osiguravanje adekvatne i konstantne zaštite interesa potrošača u kontekstu platnih transakcija, što će u praksi značiti proširenje propisane zaštite na nove oblike platnih usluga.
Ovo izvješće podržavam jer će se unapređenjem propisa u kontekstu platnih usluga u EU-u, postići bolja zaštita potrošača, te će im dostupnim postati veći broj oblika platnih usluga. Nadalje, obraćanjem pozornosti na standardizaciju postojećih i novih usluga, građanima EU-a olakšat će se proces korištenja različitih metoda plaćanja.

Richard Sulík (ECR),
písomne. – Návrh som podporil, keďže jeho cieľom je najmä prispôsobiť legislatívu EÚ dnešným podmienkam.

Patricija Šulin (PPE),
pisno. – Glasovala sem za poročilo o plačilnih storitvah na notranjem trgu. Povečati je treba učinkovitost elektronskih transakcij, še posebej čezmejnih transakcij v Evropski uniji, hkrati pa moramo narediti vse kar je v naši moči, da zaščitimo potrošnike.
Današnje gospodarstvo si zelo težko predstavljamo brez elektronskih transakcij, zato potrebujemo pravna načela, ki bodo natančno in jasno urejala ta razmerja. To poročilo bo tudi pripomoglo k oblikovanju enotnega trga v Evropski uniji.

Νεοκλής Συλικιώτης (GUE/NGL),
γραπτώς. – Η έκθεση για τις υπηρεσίες πληρωμών στην εσωτερική αγορά αφορά την εναρμόνιση των κανόνων σε όλη την επικράτεια της εσωτερικής αγοράς της Ένωσης, την ίδια ώρα που φιλελευθεροποιεί αυτές τις υπηρεσίες. Πρόκειται για την τρίτη έκθεση η οποία αναθεωρεί τους υφιστάμενους κανόνες για τις υπηρεσίες πληρωμών, μια πολιτική της ΕΕ, για την οποία ήμασταν ανέκαθεν επιφυλακτικοί, για τον λόγο ότι βασίζεται ακριβώς όχι στην εύρυθμη λειτουργία των υπηρεσιών πληρωμών και τη λειτουργία κανόνων για αυτή, αλλά στη λογική ότι όταν απελευθερωθεί μια αγορά γίνεται αυτόματα και πιο εύρυθμη.
Παρόλο που η ίδια η έκθεση ήταν πολύ τεχνικής φύσεως τηρήσαμε αποχή, αφού από τη μια η απλοποίηση πληρωμών τόσο με κάρτα όσο και διαδικτυακά είναι προς όφελος των καταναλωτών αλλά και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Από την άλλη όμως η φιλελευθεροποίηση των υπηρεσιών πληρωμής ανοίγει το παράθυρο σε ένα είδος σκιώδους τραπεζικού συστήματος, το οποίο γίνεται ακόμα πιο πολύπλοκο να ελέγξει ο νομοθέτης.

Ελευθέριος Συναδινός (NI),
γραπτώς. – Η έκθεση κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση σε πολλά σημεία όπως η ρήτρα αναθεώρησης, το δικαίωμα προσφυγής, η εκτέλεση πράξεων πληρωμών με ηλεκτρονικό χρήμα, η συνέχιση των πράξεων πληρωμών με μετρητά ή επιταγές στα πλαίσια της ενιαίας αγοράς, η ρύθμιση εποπτικών αρχών των υπηρεσιών εκκίνησης πληρωμών για την προστασία των καταναλωτών, την ασφάλεια και ευθύνη, τον ανταγωνισμό και την προστασία δεδομένων. Όμως, δεν καθορίζονται επακριβώς τα εποπτικά μέσα, ώστε οι εξουσίες που ασκούνται, να ασκούνται με σεβασμό προς τα θεμελιώδη δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος στην ιδιωτική ζωή. Η έκθεση εισάγει έννοιες αντίθετες προς τις αρχές της ελεύθερης αγοράς. Οι πάροχοι υπηρεσιών πληρωμών και τα ειδικά μέσα πληρωμής δε δύνανται να μεταλλάσσονται αυτόματα από ειδικού σε γενικού σκοπού.
Δεν πρέπει να δίνεται η δυνατότητα σε υπηρεσίες διαμεσολάβησης πληρωμών, να διεκδικούν την επιλεκτικότητα για τη χωρίς περιορισμό εξαίρεση από το πεδίο εφαρμογής, της οδηγίας 2007/04/ΕΚ. Η δε δημιουργία ‘εργοστασίων είσπραξης’ και ‘εργοστασίων πληρωμών’ δεν πρέπει να εξαιρείται από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, για λόγους δυνητικής φοροδιαφυγής. Τέλος, η επιβολή διατραπεζικών προμηθειών, για τις συναλλαγές με κάρτες είναι παντελώς άδικη και λάθος.

Tibor Szanyi (S&D),
írásban. – Szavazatommal támogattam a kiegészítő jelentés elfogadását. A pénzforgalmi szolgáltatások terén folyamatos a technikai innováció, ezért elkerülhetetlen, hogy közösségi szabályaink kövessék ezeket a változásokat. Üdvözlöm, hogy a jelentés nagy hangsúlyt fektetett a kártyaalapú fizetések biztonságára, hiszen anélkül nem valósulhat meg a kártyaalapú fizetések hatékony integrált piaca. Fontosnak tartom, hogy részletes felsorolásokban tért ki a jelentés az egyes versenyt torzító gyakorlatokra, valamint hogy tovább erősítette az eredeti szöveg adatvédelemre vonatkozó részeit. A kiegészítő jelentés értékelésekor figyelemmel voltam továbbá arra is, hogy az előtérbe helyezte a harmonizált szabályozási keret, illetve a magas szintű fogyasztóvédelem biztosításának szükségességét.

Claudia Tapardel (S&D),
în scris. – Economia pieței comune a Uniunii Europene nu poate funcționa decât atunci când se asigură o circulație optimă a masei monetare în vederea achiziționării și vinderii de produse și servicii între cetățenii și agenții comerciali din statele membre. Din acest punct de vedere, serviciile de plată reprezintă un element-cheie, care poate avea un impact semnificativ asupra dezvoltării economice a statelor membre.
Comisia Europeană a emis prima directivă pentru reglementarea acestui domeniu în 2007, dar, între timp, s-au înregistrat progrese importante care impun necesitatea revizuirii sale. Folosirea terților în vederea realizării acestor servicii de plată conferă mai multă transparență și siguranță pentru consumatori. Noul document asigură mai multă protecție împotriva plăților eronate, pentru protejarea plăților pe bază de factură și pentru protejarea drepturilor consumatorilor. De asemenea, se reglementează suprataxele aplicate tranzacțiilor pe baza anumitor instrumente de plată, în special pe baza cardurilor bancare, în sensul instituirii unor limite, cel puțin la nivelul comisioanelor interbancare din cadrul Uniunii.
Consider că documentul de față aduce modificări importante ale reglementării serviciilor de plată, care vin în sprijinul cetățenilor europeni și ale dezvoltării economiei Uniunii.

Marc Tarabella (S&D),
par écrit. – J'ai voté en faveur de la proposition de M. Tajani sur la proposition de directive du Parlement européen et du Conseil concernant les services de paiement dans le marché intérieur et modifiant les directives 2002/65/CE, 2013/36/UE et 2009/110/CE et abrogeant la directive 2007/64/CE suivant ainsi l'avis des experts de mon groupe politique. Ce règlement instaure en particulier des règles concernant la facturation des commissions d'interchange sur les opérations de paiement liées à une carte et vise à accélérer encore la réalisation d'un marché intégré efficace pour les opérations de paiement liées à une carte.

Pavel Telička (ALDE),
in writing. – The objective of this report is to generate efficiencies in the payment system and lead to more choice and more transparency of payment services, and I voted in favour of it. It calls for Directive 2007/64/EC to be repealed because, since its adoption, the retail payments market has experienced significant technical innovation, which challenges the current framework. The report stresses that the continued development of an integrated internal market for safe electronic payments is crucial in order to support the growth of the EU economy and ensure that consumers and businesses enjoy choice and transparency of payment services, so as to benefit fully from the internal market.

Ruža Tomašić (ECR),
napisan. – Prijedlog Komisije držim odličnim primjerom zdrave dodane vrijednosti koju Unija može pružiti pojedinačnim državama članicama na primjereniji i efikasniji način nego bi se to moglo ostvariti pojedinačno u bilo kojoj državi članici.
Uspostavu harmoniziranog pravnog okvira za integrirano tržište platnog prometa smatram potrebnom i nužnom posljedicom nadogradnje već postojećeg okvira koji se dinamički i progresivno mijenja u skladu s vremenom, te posebice razvojem e-trgovine.
Izglasavanje ovog zakonodavnog prijedloga rezultirat će tržišnim pravilima koja će poboljšati izbor potrošača, ne samo naglašavanjem transparentnosti, kompetitivnosti i zaštite tržišnih inovacija, već i putem jačanja sigurnosti u segmentu maloprodajnih plaćanja; sve u cilju zaštite potrošača.
U uvjetima sveobuhvatne i nezaustavljive digitalizacije, prijedlozi koji putem ujednačavanja pravila za sve vode prema proširenju mogućnosti izbora te višoj razini zaštite krajnjih korisnika - potrošača, uvijek će dobiti moju svesrdnu podršku.

Romana Tomc (PPE),
pisno. – Dodatno poročilo o predlogu direktive Evropskega parlamenta in Sveta o plačilnih storitvah na notranjem trgu, o spremembah direktiv 2002/65/ES, 2013/36/EU in 2009/110/ES ter o razveljavitvi Direktive 2007/64/ES sem podprla, saj menim, da je izredno pomembno za nadaljnji razvoj notranjega trga ter da prinaša koristi državljanom EU.
Predlog direktive bo še dodatno okrepil varno elektronsko plačevanje, prav tako pa bo poostril nadzor, ki bo onemogočal kazniva dejanja in zlorabo podatkov.

Estefanía Torres Martínez (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de esta propuesta, que avanza en el establecimiento de una regulación clara de las transacciones y los pagos en Europa. El objetivo es mejorar la protección del consumidor ante casos de fraude y pagos erróneos o no autorizados, para que el sistema de pagos sea más seguro en todos los Estados miembros. Por otra parte, el cambio legislativo reduce el coste de los pagos tanto en línea como por tarjeta, en beneficio de los consumidores y las pequeñas empresas, ya que el mercado actual está extremadamente fragmentado y dominado por los grandes bancos.

Ulrike Trebesius (ECR),
schriftlich. – Dieser Vorschlag ist die abschließende Bestätigung des im Juli im Trilogverfahren ausgehandelten Kompromisses zwischen EP, Ministerrat und Kommission. Er baut auf einer früheren Richtlinie, 2007/64/EG, auf und vervollständigt somit die Regelung für einen gemeinsamen elektronischen Zahlungsverkehrsmarkt. Dazu gehört die Marktöffnung für sogenannte Zahlungsauslösedienste und Kontoinformationsdienste.
Insofern ist der Vorschlag innovationsfreundlich, fördert den Wettbewerb zwischen Zahlungsverkehrsanbietern und stellt einen weiteren Baustein auf dem Weg zu einem gut funktionierenden europäischen Binnenmarkt dar. Das ‘Level Playing Field’ wird mit dieser gemeinsamen Regulierung auf transparente Art und Weise festgelegt. Daher stimme ich für diesen Bericht.
Die Kommission, EZB und EBA fordere ich hiermit auf, bei der Implementierung der Richtlinie und später als Aufsichtsbehörden sorgsam auf folgende Aspekte zu achten:






—


Datenschutz und die Sicherheit vor unbefugtem Zugriff sind nicht verhandelbar und müssen unter allen Umständen gewährleistet bleiben.










—


Der Kontoinformationsdienst verwendet für Kontoabfragen die starke Kundenauthentifizierung.










—


Bedingung für den Zugang des Drittdienstes ist eine Versicherungsdeckung, die eine vollständige Entschädigung des kontoführenden Kreditinstituts für eventuelle Schäden sicherstellt.





Miguel Urbán Crespo (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de esta propuesta, que avanza en el establecimiento de una regulación clara de las transacciones y los pagos en Europa. El objetivo es mejorar la protección del consumidor ante casos de fraude y pagos erróneos o no autorizados, para que el sistema de pagos sea más seguro en todos los Estados miembros. Por otra parte, el cambio legislativo reduce el coste de los pagos tanto en línea como por tarjeta, en beneficio de los consumidores y las pequeñas empresas, ya que el mercado actual está extremadamente fragmentado y dominado por los grandes bancos.

Inese Vaidere (PPE),
rakstiski
. – Lai arī darījumi ar bankas kartēm un naudas pārskaitījumi Eiropas Savienības ietvaros ir sakārtoti, nodrošinot, ka maksājumi visā Eiropā ir tikpat vienkārši un droši kā patērētāja dzīvesvietas valstī, tomēr jāņem vērā, ka pēc maksājumu pakalpojumu direktīvas pieņemšanas 2007. gadā ir attīstītas inovatīvas metodes maksājumu iniciēšanai e-komercijas jomā.
Svarīgi turpināt attīstīt integrētu un drošu elektronisko maksājumu iekšējo tirgu, lai nodrošinātu, ka patērētājiem, tirgotājiem un uzņēmumiem ir maksājumu pakalpojumu izvēle un pārredzamība. Tādēļ balsojumā atbalstīju regulu, kura, cita starpā, pavērs plašākas iespējas maksājumu veikšanai ar mobilo vai tiešsaistes rīku starpniecību, uzlabos maksājumu pakalpojumu drošību, datu aizsardzību un finansiālo atbildību no pakalpojumu nodrošinātāju puses.
Jaunajiem maksāšanas pakalpojumiem jābūt drošiem un jāaizsargā lietotājs maksājuma instrumenta nozagšanas vai nozaudēšanas gadījumā, ja tas ticis ļaunprātīgi izmantots. Tādēļ atbalstu noteikumu, kas paredz, ka, ja no maksātāja konta veikts neautorizēts maksājums, konta turētājs nedrīkstēs zaudēt vairāk nekā 50 EUR.
Tikpat būtiski, lai maksāšanas instrumentu lietošanas izmaksas būtu samērīgas un maksa, ko maksājumu pakalpojuma sniedzējs iekasē no pircēja, nepārsniegtu tiešās izmaksas, kas radušās par maksājumu instrumenta izmantošanu.

Ivo Vajgl (ALDE),
in writing. – I voted in favour of this report on the proposal for a directive to update EU rules on payment services, which will cut the cost of paying bills by enabling new market players to use mobile and online tools to make payments on customers' behalf.
The reason I supported the report is that it aims to achieve greater safety by laying down data protection and liability rules for all online payment service providers. It also makes for much greater convenience as, from now on, a payer using an online account will have the right to use payment software, devices and applications provided by an authorised third party and to have payments executed on his or her behalf by that provider.

Ramón Luis Valcárcel Siso (PPE),
por escrito. – La propuesta configura las bases de un marco legal armonizado para la creación de un mercado interior de los servicios de pago. De este modo se ayudará a reducir costes, mejorar la seguridad de los pagos y facilitar la emergencia de nuevos actores y nuevos medios de pago innovadores en el sector. Por ello, considero necesario votar a favor para que se consiga un acuerdo en primera lectura.

Elena Valenciano (S&D),
por escrito. – He votado a favor de esta Directiva, que actualiza la Directiva sobre servicios de pago del año 2007 con el objeto de tener en cuenta la aparición de nuevos actores en este mercado.
El texto acordado con el Consejo aumenta la protección del consumidor, gracias al trabajo de nuestro Grupo, con relación al texto de 2007 y a la propuesta inicial de la Comisión.
En particular, se incluye un derecho incondicional al reembolso de cantidades no adeudadas por el titular de la tarjeta de pago. También se prohíben sobrecargos por utilizar tarjetas cuyas comisiones se encuentran ya limitadas por el Reglamento de comisiones de tarjetas de pago, recientemente aprobado.
Asimismo, se logró que en el diálogo tripartito se incluyera la prohibición expresa de la cancelación del servicio de tarjeta de pago por traslado del titular a otro Estado miembro, ejemplo de mala práctica bancaria que hay que erradicar y que no puede subsistir en el futuro mercado único de capitales.
En este sentido, es importante asegurar que el importante proyecto de la Unión de los Mercados de Capitales no deje de lado a las familias y los usuarios de servicios financieros, incluyendo los transfronterizos, dada la larga lista de obstáculos al movimiento de capitales.

Marco Valli (EFDD),
per iscritto. – Dall'introduzione nel 2002 della direttiva sui servizi di pagamento (PSD), il settore ha registrato una rapida crescita del numero delle transazioni elettroniche e la nascita di rivoluzionari servizi di pagamento mobili, che hanno rimesso in discussione le regole di questo mercato. Pertanto, l'obiettivo della riforma PSD II, votata dalla precedente legislatura nell'aprile 2014, era quello di ampliare la concorrenza e l'efficienza nel settore dei servizi di pagamento, garantendo innanzitutto la tutela dei consumatori. I negoziati intrapresi dall'attuale Parlamento durante i triloghi con il Consiglio, tuttavia, sono stati tutt'altro che soddisfacenti.
Sebbene siano stati rafforzati i controlli sull'accesso alle informazioni personali evitando al contempo le frodi e gli abusi, il nuovo testo include alcune deroghe ed esenzioni. Restano fuori dalla direttiva infatti i servizi di pagamento tramite carte di debito e, parzialmente, il settore delle telecomunicazioni. Inoltre, vengono eliminate importanti garanzie per il consumatore già approvate dal Parlamento, ad esempio riguardo al diritto di recesso, e sono state introdotte diverse deroghe per alcuni operatori per sottrarsi alle regole della direttiva. Il compromesso al ribasso raggiunto durante tali negoziati evidenzia ancora una volta la subordinazione del Parlamento europeo nei confronti degli interessi particolari degli Stati membri. Per questi motivi mi sono astenuto dal voto su questa relazione.

Hilde Vautmans (ALDE),
schriftelijk. – Volgens studies hebben de Europese burgers in 2015 45 miljard euro gespendeerd via mobiele apparaten. Dit betekent ongeveer een verhoging van 90% ten opzichte van het voorgaande jaar. Deze cijfers duiden op een alsmaar stijgende impact van onlinebetalingen in ons dagelijks leven. Volgens schattingen stijgt de handel via de zogenaamde smartphones jaarlijks met ongeveer 42 %.
Ik heb natuurlijk voor dit verslag gestemd omdat het de Europese wetgeving aanpast aan de alsmaar sneller veranderende technologische vereisten. De Europese richtlijn betekent een meerwaarde voor de Europese burger die zal kunnen profiteren van vereenvoudigde betalingsmogelijkheden tegen lagere kosten.

Miguel Viegas (GUE/NGL),
por escrito. – Acompanhamos muitas das preocupações dos agentes económicos, designadamente ao nível da falta de transparência relativamente aos custos reais dos cartões de pagamento, às barreiras à entrada no mercado de pagamentos e às comissões de intercâmbio multilaterais.
Os dados do Banco Central Europeu (BCE) apontam para uma enorme desproporção entre os custos destas operações e os valores cobrados aos beneficiários e consumidores. São necessários mais estudos sobre os custos reais dos métodos de pagamento eletrónicos e a falta de transparência no que respeita a esta matéria.
Posto isto, seria desejável que esta diretiva conferisse a cada cidadão o direito de abrir uma conta com serviços bancários mínimos e gratuitos, tendo em conta as vantagens que isto traz para a sociedade em geral. Em vez disto, e pese embora o esforço desta iniciativa legislativa, temos mais um emaranhado legislativo, onde se pretende avançar numa direção, criando ao mesmo tempo condições para contornar a legislação. A não aplicação de qualquer limite às comissões cobradas pelos bancos aos terceiros e prestadores de serviços de pagamento é apenas um exemplo.

Harald Vilimsky (ENF),
schriftlich. – Der Bericht betont, inwieweit das derzeitige Rahmenwerk für elektronische Zahlungen nicht mehr adäquat auf die Innovationen abgestimmt ist. Teilweise werden Regulierungen entzogen oder es widersprechen sich einzelne nationale Regulierungen gegenseitig, und damit können Zahlungsdienste nicht grenzüberschreitend tätig sein. Der Bericht zielt darauf ab, dass Zahlungsdienste effizienter werden, Kunden eine größere Auswahl haben, mehr Transparenz in diesem Feld geschaffen wird und das Vertrauen in solche Dienste gestärkt wird. Grundsätzlich sind es keine schlechten Vorschläge, jedoch wären diese noch ausbaufähig. Daher habe ich mich meiner Stimme enthalten.

Beatrix von Storch (ECR),
schriftlich. – Der Überarbeitung der Richtlinie für Zahlungsdienste im Binnenmarkt stimme ich nicht zu. Das Ziel ist, den gemeinsamen europäischen Markt zu verstärken. Im Ergebnis wird aber vor allem ein freiheitseinschränkendes System zur Überwachung der am Zahlungsverkehr Beteiligten vorherrschen. Zudem halte ich die Regulierung nicht für wettbewerbsfördernd, sondern für wettbewerbsverhindernd. Kleine Internet-Anbieter werden es schwerer haben, den Platzhirschen Konkurrenz zu machen. Schließlich halte ich die Deckelung der Kreditkartengebühren für falsch. Letztlich führt das Verbot der Gebührenerhebung dazu, dass die Kosten der Kreditkartenzahlung über die Preise auf die Nutzer anderer Zahlungsmethoden abgewälzt werden.

Θεόδωρος Ζαγοράκης (PPE),
γραπτώς. – Υπερψήφισα την παρούσα πρόταση η οποία εγκρίθηκε ομόφωνα από την αρμόδια Επιτροπή. Το κείμενο αυτό ενισχύει το νομικό καθεστώς που αφορά τις σχετικές υπηρεσίες πληρωμών, θέτοντας ένα περισσότερο εναρμονισμένο πλαίσιο προς όφελος της δημιουργίας μιας ενοποιημένης αγοράς πληρωμών και προστατεύοντας τους καταναλωτές.

Pablo Zalba Bidegain (PPE),
por escrito. – El mercado de pagos europeo ha demostrado ser muy dinámico y ha experimentado un ritmo de innovación significativo a lo largo de los últimos años. Sin embargo, continúa siendo un mercado fraccionado, cuyo coste, según estudios de la Comisión Europea, representa más del 1 % del PIB de la Unión Europea.
Los sistemas de pago son una fuente de continuo desarrollo, constituyendo una pieza básica para la actividad económica de cualquier país desarrollado. Gracias al acuerdo que hemos votado y al acuerdo que ya votamos en el Reglamento de las tasas multilaterales de intercambio en marzo de este mismo año, avanzamos hacia el desarrollo de un mercado de pagos europeo.
Gracias a un mercado de pagos europeo, se permitirá a consumidores, minoristas y otras empresas aprovechar plenamente los beneficios del mercado interior de la Unión Europea en consonancia con la Estrategia Europa 2020, la cual diseñamos para apoyar el crecimiento, la creación de empleo y la productividad en Europa.

Marco Zanni (EFDD),
per iscritto. – La direttiva sui servizi di pagamento (PSD) del 2002 regolamenta i servizi di pagamento nell'UE stabilendo i diritti e gli obblighi sia per i fornitori dei servizi di pagamento che per i consumatori. Lo scopo della sua revisione (PSD II) è quello di aumentare la concorrenza e l'efficienza nel settore dei pagamenti, assicurando condizioni eque per la tutela dei consumatori. Durante i negoziati con il Consiglio, da un lato sono stati fatti passi in avanti sia attraverso l'inclusione nella direttiva di ulteriori fornitori di servizi di pagamento, sia nell'ambito dell'accesso alle informazioni prevenendo frodi e abusi. Dall'altro però, il gruppo negoziale ha dovuto accettare un compromesso al ribasso su alcuni punti quali un'esenzione per il settore delle telecomunicazioni, il diritto di recesso gratuito per il consumatore garantito solo dopo 6 mesi e infine un innalzamento della soglia da 1 milione a 3 milioni di euro di transazioni annuali come clausola necessaria per derogare dalle disposizioni della direttiva. Queste deroghe rendono il testo molto meno accettabile rispetto alla prima versione votata dal Parlamento europeo e per questo lo ritengo non pienamente condivisibile.

Jana Žitňanská (ECR),
písomne. – Správu o platobných službách na vnútornom trhu som podporila, keďže je podľa môjho názoru potrebné prispôsobovať právny rámec takýmto rýchlo sa meniacim a vyvíjajúcim oblastiam, akými elektronické platby nepochybne sú. A ochrana spotrebiteľa, inovácie, transparentnosť a bezpečnosť platieb sú témy, ktoré sú pri vykonávaní platieb, napríklad cez tablet či smartfón, veľmi dôležité. Na druhej strane sa však nestotožňujem so skutočnosťou, že správa sa vôbec nezaoberá možnosťou prispôsobenia platobných služieb osobám so zrakovým postihnutím. Tieto osoby totiž napriek všetkým moderným technológiám nemôžu využívať výhody, ku ktorým majú ostatní spotrebitelia bežne prístup, keďže prevádzkovatelia na ich špecifické potreby nereagujú a Európska únia vo svojej legislatíve, bohužiaľ, taktiež nie.

Inês Cristina Zuber (GUE/NGL),
por escrito. – Os dados do Banco Central Europeu (BCE) apontam para uma enorme desproporção entre os custos destas operações e os valores cobrados aos beneficiários e consumidores. São necessários mais estudos sobre os custos reais dos métodos de pagamento eletrónicos e a falta de transparência no que respeita a esta matéria.
Seria importante que a cada cidadão fosse dado o direito de abrir uma conta com serviços bancários mínimos e gratuitos, tendo em conta as vantagens que isto traz para a sociedade em geral. Esta iniciativa legislativa não o prevê, o que é negativo.
10.2.   Mortgage legislation and risky financial instruments in the EU: the case of Spain (B8-0987/2015)

Explicații orale privind votul


Krisztina Morvai (NI). – Természetesen igennel szavaztam arra a jelentésre, amely a jelzáloghitel-adósok helyzetének könnyítésével kapcsolatos. Egyetlen adatot hadd idézzek belőle: Spanyolországban naponta 95 család veszíti el életvitelszerűen használt lakását. Magyarországon a helyzet még súlyosabb. Ahogy felszólalásomban már elmondtam kezdik a végrehajtási eljárásokat a devizahitelesekkel kapcsolatban. Megszűnik a moratórium a kilakoltatásokra, sorra fogják családok elveszíteni az otthonukat akkor, hogyha ezt nem sikerül megakadályozni.
A megakadályozáshoz szakembereknek, jogász kollegáknak, illetve nem kormányzati szervezeteknek, érdekvédelmi szervezeteknek szívből ajánlom ennek a jelentésnek az elolvasását, amit éppen ezért honlapomon és Facebook oldalamon közzéteszek.

Andrejs Mamikins (S&D). – Viens no galvenajiem iemesliem, kā arī sekām pēdējos desmit gados ekonomisko un finansiālo krīžu gadījumos vairākās valstīs, tai skaitā manā valstī, Latvijā, bija tieši iedzīvotāju nespēja atmaksāt kredītiestādēs saņemtos kredītus māju, automašīnu un citu preču iegādei. Kamēr ir pilnīgi loģiski, ka kredīta saņemšanas gadījumā aizņēmējam pēc norunātā perioda ir jāatmaksā gan kredīts, gan ar to asociētie procenti, ir nenormāli, ka tik lielam ļaužu skaitam nākas šķirties no savām mājām vai citiem īpašumiem, kuri nereti tiek pielietoti kā ieķīlājumi šo kredītu saņemšanai.
Kolēģi, cilvēka tiesības uz jumtu virs galvas ir vienas no fundamentālākajām, līdz ar to ir pilnīgi nepieciešams izstrādāt ar reformēšanu tādu hipotekāru likumdošanas sistēmu, ka cilvēkiem būtu iespēja gan saņemt kredītus, gan arī pilnībā tos apmaksāt.
Atbalstu, nobalsoju par.

Stanislav Polčák (PPE). – Pane předsedající, já se přiznám, že jsem tuto zprávu nepodpořil. Ten důvod je poměrně prozaický. Podle mého názoru vždy škodí, pokud národní problémy, národní politické spory jsou přenášeny na evropskou úroveň bez toho praktického dopadu na nalézání společného evropského postoje.
Já samozřejmě soucítím a vyjadřuji solidaritu s těmi šesti sty tisíci osobami, které ve Španělsku přišly v důsledku postupu bank a nakládání s hypotékami o bydlení. Vnímám rozpory, které jsou v oblasti preferenčních akcií, ale také vnímám jako pozitivní vládu španělského premiéra, který se snažil tyto nedostatky, které vznikly za předchozí vlády socialistů, napravovat. Proto jsem tento návrh, který byl podle mého názoru nekonsensuální, nemohl podpořit.

Explicații scrise privind votul


Clara Eugenia Aguilera García (S&D),
por escrito. – La legislación hipotecaria española, como viene recogiendo en diferentes sentencias el TJUE, no es acorde a la normativa europea (Directiva 93/13/CEE) al permitir la inclusión de cláusulas abusivas en los contratos hipotecarios. Las modificaciones legislativas llevadas a cabo por el Gobierno de España son insuficientes y no tienen la voluntad real de dar solución al drama social de los desahucios y las insolvencias familiares sobrevenidas, como ponen de manifiesto los datos (alquiler social: 0,4%; dación en pago: 0,7%; moratorias: 8%; 35 000 millones de euros aún en contratos hipotecarios con cláusulas abusivas) y el Abogado General de la UE en su informe de mayo de 2015.
Los abusos bancarios en España no solo han afectado a los contratos hipotecarios, sino que unos 700 000 ahorradores han visto sus ahorros atrapados, sin poderlos recuperar, o sometidos a quitas de hasta el 70% por una mala aplicación del derecho a la información por parte de las entidades bancarias, contraria a las garantías de los consumidores.
Los socialistas españoles impulsamos con esta Resolución un análisis de la legislación española por parte de la Comisión para que esta dicte las medidas oportunas en su caso.

Marina Albiol Guzmán (GUE/NGL),
por escrito. – He votado a favor de esta Resolución ya que considero vital que el Parlamento Europeo se posicione y dé respuesta al alto número de peticiones registradas en los últimos años en las que se denuncian las infracciones cometidas por las autoridades españolas tanto a la hora de garantizar el derecho a la vivienda como en la protección ante los abusos bancarios que han sufrido más de 700 000 personas, estafadas con las preferentes.
El texto aprobado es un avance totalmente insuficiente pues, al votar en contra de todas las enmiendas presentadas y eliminar partes aprobadas por la Comisión de Peticiones, socialdemócratas, conservadores y liberales han dejado una Resolución totalmente descafeinada, relegando al Parlamento Europeo a un papel secundario al evitar que la Resolución incluyera llamamientos para que la Comisión Europea iniciara el proceso de adopción de legislación destinada a promover la introducción de la dación en pago y garantizar efectivamente el derecho a la vivienda en toda la UE.
No obstante, la Resolución incluye algunas partes destacables como el llamamiento a que el Gobierno actué para acabar con el número intolerable de desahucios que se producen en el Estado o la necesidad de que la Comisión verifique e investigue las quejas recibidas por el fraude de las preferentes.

Martina Anderson (GUE/NGL),
in writing. – I voted in favour of this resolution, which was concerned with the mass evictions currently taking place across Spain and the risky financial instruments which are one of the causes of these evictions. At present, 95 families lose their home every day. This is due to the economic, social and financial crisis. However a majority of the evictions are cause by a combination of abusive practices on the part of financial institutions, a lack of accurate essential information on financial instruments for consumers and insufficient legal protection of mortgage debtors.
Regarding the abusive practices, 700 000 citizens are estimated to have been sold risky financial instruments by their Spanish banks in bad faith.
In Ireland, where we are also currently experiencing an unprecedented homelessness crisis, we now have 130 000 families in need of housing, and many families forced into bankruptcy. In May of this year, my colleague Pearse Doherty brought legislation to the Dáil which would have allowed the regulator to set a cap on the rates being charged by banks but the Irish Government voted against it. This is a matter on which my party will continue to fight, both on the European front and at domestic level.

Νίκος Ανδρουλάκης (S&D),
γραπτώς. – Με την παρούσα έκθεση την οποία και στήριξα, η Επιτροπή Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ασχολείται με το φλέγον θέμα της ελλιπούς προστασίας των δανειοληπτών που κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους με αφορμή την επιδημία κατασχέσεων και εξώσεων στην Ισπανία.
Δυστυχώς, λόγω μίας συντηρητικής πλειοψηφίας που διαμορφώθηκε στην Ολομέλεια, κάποια θέματα, τα οποία αφορούσαν και τους Έλληνες δανειολήπτες και συγκεκριμένα την ραγδαία αύξηση των ‘κόκκινων’ δανείων και τις δανειακές συμβάσεις που είχαν συναφθεί σε Ελβετικό Φράγκο και αφορούν πλέον των 75.000 οικογενειών, αφαιρέθηκαν από το τελικό κείμενο του ψηφίσματος.

Marie-Christine Arnautu (ENF),
par écrit. – Lorsque la crise économique est survenue en 2008, de nombreux particuliers espagnols se sont retrouvés dans l'impossibilité de rembourser leurs emprunts. Cela eut pour conséquence l'expulsion de nombreux emprunteurs financièrement acculés. Toutefois, beaucoup s'estiment, à juste titre, lésés (défaut d'informations, non-vérification de la solvabilité des clients de la part des banques, pratiques abusives…). 700 000 citoyens espagnols ont ainsi dénoncé cet état de fait.
Avec mes collègues du Front national, nous sommes opposés à ce que les citoyens soient contraints de payer pour les erreurs des gouvernements et des banques. Aussi ai-je voté pour ce projet de question orale.

Jonathan Arnott (EFDD),
in writing. – I voted against because this resolution calls upon the Commission to legislate on more than one matter – namely ‘family insolvency’ and harmonisation of mortgage contracts, as well as to determine which financial institutions should be blacklisted.
Nevertheless, I have sympathy with the situation in Spain. I merely believe that it is appropriate for this situation to be resolved through the Spanish government rather than legislating for all 28 countries in the European Union. It is a classic EU power-grab to suggest that a problem in one nation should require legislation in 28.

Jean Arthuis (ALDE),
par écrit. – J'ai voté en faveur de cette délibération comme le préconisait la commission au fond.

Inés Ayala Sender (S&D),
por escrito. – La legislación hipotecaria española, como viene recogiendo en diferentes sentencias el TJUE, no es acorde a la normativa europea (Directiva 93/13/CEE) al permitir la inclusión de cláusulas abusivas en los contratos hipotecarios. Las modificaciones legislativas llevadas a cabo por el Gobierno de España son insuficientes y no tienen la voluntad real de dar solución al drama social de los desahucios y las insolvencias familiares sobrevenidas, como ponen de manifiesto los datos (alquiler social: 0,4%; dación en pago: 0,7%; moratorias: 8%; 35 000 millones de euros aún en contratos hipotecarios con cláusulas abusivas) y el Abogado General de la UE en su informe de mayo de 2015.
Los abusos bancarios en España no solo han afectado a los contratos hipotecarios, sino que unos 700 000 ahorradores han visto sus ahorros atrapados, sin poderlos recuperar, o sometidos a quitas de hasta el 70% por una mala aplicación del derecho a la información por parte de las entidades bancarias, contraria a las garantías de los consumidores.
Los socialistas españoles impulsamos con esta Resolución un análisis de la legislación española por parte de la Comisión para que esta dicte las medidas oportunas en su caso.

Zigmantas Balčytis (S&D),
raštu. – Balsavau už šią rezoliuciją dėl hipoteką reglamentuojančių teisės aktų ir rizikingų finansinių priemonių ES. Daugybė gautų peticijų informuoja apie tūkstančius tragiškų asmeninių atvejų, kai piliečiai netenka dalies arba visų viso gyvenimo santaupų. Daugeliu atvejų bankai deramai neinformavo vartotojų apie rizikos, susijusios su siūlomomis investicijomis, mastą. Be to, nemažai nukentėjusių piliečių yra vyresnio amžiaus asmenys, viso gyvenimo santaupas panaudoję investicijoms, kurios, kaip jiems buvo sakoma, nebuvo rizikingos. Pritariu raginimams visoms ES finansų įstaigoms liautis piktnaudžiauti klientų atžvilgiu hipotekos paskolų, sudėtingų finansinių produktų ir kredito kortelių srityse, įskaitant pernelyg didelės palūkanų normos taikymą ir savavališką paslaugos nutraukimą. Komisija turėtų sudaryti išsamų ES masto juodąjį sąrašą, į kurį būtų įtraukiamos finansų įstaigos, reguliariai besiverčiančios netinkama bankininkystės praktika. Komisija turi suderinti hipotekos sutarčių sąlygas ir skolos grąžinimo procedūras, siekiant stiprinti vartotojų apsaugą visoje ES.

Zoltán Balczó (NI),
írásban. – Ez az állásfoglalásra irányuló indítvány felhívja a Bizottságot, hogy kövesse nyomon a pénzintézetek tisztességes lakossági hitelezésének elveiről szóló 93/13/EGK irányelv valamennyi tagállamban történő végrehajtását annak érdekében, hogy biztosítsa ezeknek a nemzeti hatóságok általi teljes körű betartását. Az előzmény az, hogy Spanyolországban a bankok ugyanúgy becsapták svájci frank alapú hitelekkel és más pénzügyi eszközökkel a lakosságot, mint ahogy Magyarországon.
Az állásfoglalásra irányuló indítvány hivatkozik a 93/13/EGK rendeletre, amely a tisztességes banki tevékenységről szól, és azt mondja, hogy a Bizottság kísérje figyelemmel azok egyes tagállamokban történő végrehajtását. A javaslattal természetesen egyetértek, különös tekintettel arra, hogy ezzel súlyos problémával Magyarországnak egyedül kellett és a mai napig is kell küzdenie, a Bizottság segítsége nélkül, sőt a banki szabályozása miatt támadások közepette.

Nicolas Bay (ENF),
par écrit. – Force est de constater que les banques espagnoles ont eu recours à des pratiques déloyales vis-à-vis de leurs clients. Avec la crise économique qui a touché durement l'Espagne, les emprunteurs n'ont plus été en mesure de rembourser leurs prêts et se sont vu expulsés de leurs maisons… qui garantissaient justement leurs prêts, par hypothèque.
Ce qui est demandé par ce texte s'apparente certes à une certaine ingérence de la Commission sur un État souverain. Mais la pression sur l'Espagne reste limitée, et cette pression devrait s'avérer favorable à l'intérêt des consommateurs tout en limitant les abus des banques.
Voilà pourquoi j'ai soutenu ce texte.

Hugues Bayet (S&D),
par écrit. – Les législations et pratiques bancaires en matière d'hypothèque varient d'un pays européens à l'autre. Des conditions de remboursement différents existent, donc, au sein même de l'Union.
Cela a entrainé, en Espagne, un exemple frappant de non protection des consommateurs. En effet, la société civile s'est insurgée contre les centaines de milliers d'expulsions, les clauses abusives des contrats de prêt hypothécaire et l'absence de protection des emprunteurs. La crise n'a fait qu'aggraver la situation des familles expulsées qui continuent de rembourser leur dette hypothécaire. Par ailleurs, 700 000 citoyens espagnols estiment avoir été victimes d'escroqueries financières dans la mesure où leurs caisses d'épargne leur ont vendu des instruments financiers spéculatifs. Les consommateurs n'ont pas été dûment informés de l'ampleur des risques associés aux investissements proposés et les banques n'ont pas vérifié qu'ils possédaient des connaissances suffisantes pour comprendre quels risques financiers leur choix comportait.
J'ai donc appelé avec d'autres collègues à une révision des directives s'afférant à cette problématique.

Beatriz Becerra Basterrechea (ALDE),
por escrito. – He votado a favor de esta Resolución porque es fundamental asegurar la correcta transposición de varias Directivas europeas en materia de protección del consumidor que, en el caso de España, han sido vulneradas repetidamente, como así lo demuestran varias sentencias nacionales y europeas.
Como no podemos confiar en las últimas reformas legislativas del Gobierno de España, como así señala el Abogado General del TJUE, el señor Szpunar, en su informe de mayo de este año, pedimos a la Comisión Europea que lleve a cabo las investigaciones necesarias y que no permita que vuelvan a ocurrir fraudes y negligencias por parte del Gobierno español y los bancos nunca más.
Por eso, pedimos que se ponga fin a los comportamientos abusivos hacia los clientes en el sector de las hipotecas, los productos financieros sofisticados y las tarjetas de crédito, incluidas la imposición de intereses excesivos y la cancelación arbitraria de los servicios, e instamos a la Comisión Europea a que siga ‘atentamente’ la aplicación de las nuevas medidas aprobadas por el Gobierno español en el sector bancario para evitar abusos en la banca.

Malin Björk (GUE/NGL),
skriftlig
. – Jeg mener, at den spanske regering bør introducere reel 'datio in solutum' i realkreditlovgivningen, som indebærer, at låntagere fritstilles for yderligere servicering af gæld i det tilfælde, at ejendommen gives tilbage til banken. Jeg mener dog ikke, at problemet er af grænseoverskridende karakter. Derfor mener jeg ikke, der er behov for EU-lovgivning. Ansvaret ligger alene hos den spanske regering. Derfor kan jeg ikke støtte tekstens §7.

Izaskun Bilbao Barandica (ALDE),
por escrito. – He votado a favor de esta Resolución en coherencia con mi intervención el pasado lunes sobre la misma. Mi voto ha ido en sentido contrario al de mi grupo en muchas de las enmiendas presentadas por los grupos GUE y Verts/ALE. En alguna de ellas se traslada la realidad de que muchas personas están sufriendo en el Estado español debido a sus contratos hipotecarias y, por ello, he votado a favor de muchas de ellas y en contra de la línea de mi grupo.

Dominique Bilde (ENF),
par écrit
. – Cette proposition de résolution intitulée ‘La législation sur les hypothèques et instruments financiers à risque dans l'Union européenne: le cas de l'Espagne’ a pour but de demander des éclaircissements sur les réformes bancaires réalisées par le gouvernement espagnol.
En effet, la crise économique a entraîné de nombreuses saisies immobilières auprès d'emprunteurs qui ne pouvaient plus payer. De même, 700 000 citoyens espagnols estiment avoir été victimes de fraudes de la part de leurs banques et cela démontre que la législation espagnole protège peu les emprunteurs.
Le texte demande des éclaircissements sur les réformes opérées par le gouvernement, cherche à savoir si des réformes européennes de la législation seront nécessaires et interroge la Commission sur la manière dont elle compte réagir à l'affaire C-415/11 Aziz relatives aux clauses abusives dans les contrats de consommation. Si ce texte peut s'apparenter à une forme d'ingérence, celle-ci apparaît limitée; en outre, ce texte est favorable à l'intérêt des consommateurs et limiterait les abus des banques. J'ai donc voté pour.

Mara Bizzotto (ENF),
per iscritto. – La relazione che analizza la legislazione ipotecaria e gli strumenti finanziari rischiosi in Spagna ha preso forma dopo innumerevoli petizioni presentate da cittadini e famiglie spagnole che denunciavano la situazione in Spagna, il testo è equilibrato e senza dubbio condivisibile, ho quindi inteso votare a favore.

José Blanco López (S&D),
por escrito. – La legislación hipotecaria española, como viene recogiendo en diferentes sentencias el TJUE, no es acorde a la normativa europea (Directiva 93/13/CEE) al permitir la inclusión de cláusulas abusivas en los contratos hipotecarios. Las modificaciones legislativas llevadas a cabo por el Gobierno de España son insuficientes y no tienen la voluntad real de dar solución al drama social de los desahucios y las insolvencias familiares sobrevenidas, como ponen de manifiesto los datos (alquiler social: 0,4%; dación en pago: 0,7%; moratorias: 8%; 35 000 millones de euros aún en contratos hipotecarios con cláusulas abusivas) y el Abogado General de la UE en su informe de mayo de 2015.
Los abusos bancarios en España no solo han afectado a los contratos hipotecarios, sino que unos 700 000 ahorradores han visto sus ahorros atrapados, sin poderlos recuperar, o sometidos a quitas de hasta el 70% por una mala aplicación del derecho a la información por parte de las entidades bancarias, contraria a las garantías de los consumidores.
Los socialistas españoles impulsamos con esta Resolución un análisis de la legislación española por parte de la Comisión para que esta dicte las medidas oportunas en su caso.

Vilija Blinkevičiūtė (S&D),
raštu
. – Balsavau už šią rezoliuciją, kurioje aptariama situacija dėl daugybės gautų peticijų apie tūkstančius tragiškų asmeninių atvejų, kai piliečiai netenka dalies arba visų viso gyvenimo santaupų. Daugeliu tokių atvejų bankai deramai neinformavo vartotojų apie rizikos, susijusios su siūlomomis investicijomis, mastą ir tokiais atvejais bankai nevykdė ir tinkamumo patikrinimų, skirtų nustatyti, ar klientai turi pakankamai žinių, kad suvoktų, kokią finansinę riziką prisiima. Nemažai nukentėjusių piliečių yra vyresnio amžiaus asmenys, viso gyvenimo santaupas panaudoję investicijoms, kurios, kaip jiems buvo sakoma, nebuvo rizikingos. Taigi, Europos Parlamentas ragina Komisiją inicijuoti teisės aktus, kuriais būtų suderintos hipotekos sutarčių sąlygos ir skolos grąžinimo procedūros, siekiant stiprinti vartotojų apsaugą visoje Europos Sąjungoje. Be to, Komisija turėtų dalintis geriausios praktikos pavyzdžiais ir įvertinti, kokį poveikį tai daro vartotojams ir įmonėms.

Franc Bogovič (PPE),
pisno. – Resolucije nisem podprl v skladu z mnenjem našega poročevalca. Neprimerno je sprejemati resolucijo samo za primer ene države, če vemo, da je problem zlorab na področju uporabe tveganih finančnih instrumentov precej širši, posluha za nadaljno dodelavo pa ni bilo.
Tudi v Sloveniji so bili ljudje zavedeni, ko so kupovali podrejene obveznice in so v sklopu sanacije bank izgubili celoten vložek. Ni problem v finančnem instrumentu, temveč v slabi oz. pomanjkljivi obveščenosti posameznikov. Ravno zato rabimo na tem področju celovito rešitev, in ne samo resolucij po posameznih državah.

Biljana Borzan (S&D),
napisan. – Podržavam ovo pitanje o zakonodavstvu o hipotekama i riskantnim financijskim instrumentima u EU-u na temelju primjera slučaja iz Španjolske.
Tada su stotine tisuća ljudi zbog nepoštenih potrošačkih kredita ostali bez svojih domova i ne smije se više nikada dozvoliti da se tako nešto ponovi.
Provedbu Zakona o hipotekama treba nadzirati, pružiti drugu šansu pojedincima i na crnu listu staviti subjekte koji redovito sudjeluju u lošim bankarskim praksama.

Louise Bours (EFDD),
in writing. – It should not be the business of the EU to instruct Spain on how to treat its own people. This motion for a resolution calls for the Commission to do all manner of things, including harmonising mortgage terms across the EU, and seeks to grant the Commission the power to decide to blacklist financial institutions. For these reasons UKIP voted against it.

Lynn Boylan (GUE/NGL),
in writing. – I voted in favour of this resolution, which was concerned with the mass evictions currently taking place across Spain and the risky financial instruments which are one of the causes of these evictions. At present, 95 families lose their home every day. This is due to the economic, social and financial crisis. However a majority of the evictions are cause by a combination of abusive practices on the part of financial institutions, a lack of accurate essential information on financial instruments for consumers and insufficient legal protection of mortgage debtors.
Regarding the abusive practices, 700 000 citizens are estimated to have been sold risky financial instruments by their Spanish banks in bad faith.
In Ireland, where we are also currently experiencing an unprecedented homelessness crisis, we now have 130 000 families in need of housing, and many families forced into bankruptcy. In May of this year, my colleague Pearse Doherty brought legislation to the Dáil which would have allowed the regulator to set a cap on the rates being charged by banks but the Irish Government voted against it. This is a matter on which my party will continue to fight, both on the European front and at domestic level.

Mercedes Bresso (S&D),
per iscritto. – Ho votato a favore di questa risoluzione perché ritengo che sia importante che l'Unione si occupi di controllare e punire quegli istituti bancari che seguono pratiche bancarie scorrette. La crisi in cui versiamo attualmente è scoppiata a causa di pratiche di questo tipo, è fondamentale che le istituzioni prevengano e puniscano quegli attori che continuano a seguirle.

Steeve Briois (ENF),
par écrit. – Avant la crise financière, nombreux sont les Espagnols qui ont contracté des crédits à taux variables en hypothéquant leur bien immobilier. Face à l'envolée des taux d'intérêt durant la crise financière, une partie d'entre eux ont été incapables de rembourser ces emprunts et se sont vu expulsés de leur propre maison. Ils se plaignent aujourd'hui de ne pas avoir été suffisamment informés des dangers que présentaient ces produits financiers. Le nombre de procès aboutissant à invalider des clauses abusives démontre que la législation espagnole a été défaillante sur ce sujet. L'objet du texte est de savoir si la Commission peut lutter contre les pratiques abusives et le manque d'information criant dans les contrats de crédit dont furent victimes les emprunteurs en Espagne.
Même si nous nous opposons à toute ingérence de la Commission européenne dans les affaires nationales des États membres, nous considérons qu'il en va de l'intérêt de millions d'Européens qui ne sont pas suffisamment protégés de la cupidité d'établissements financiers prêts à tout pour accroître la rentabilité de leur activité.
J'ai donc voté pour ce texte.

Gianluca Buonanno (ENF),
per iscritto. – Il voto nei confronti di questa risoluzione è assolutamente positivo.
Certo, il testo è un'accusa dura nei confronti del governo spagnolo e invoca un intervento europeo a favore delle numerose famiglie colpite dall'assurda situazione di perdere la casa, ma di dovere allo stesso tempo pagare il mutuo. Sembra, infatti, che alla commissione petizioni siano giunte numerose richieste da parte di cittadini che vivono in maniera drammatica le carenze della normativa spagnola in materia di mutui e strumenti finanziari.
La maggior parte delle petizioni chiedono l'introduzione della ‘datio in solutum’ nella legislazione spagnola (restituzione del bene per estinguere il debito), ed hanno portato alla luce migliaia di tragici casi personali di cittadini i quali sono stati sfrattati da casa o hanno perduto una parte o la totalità dei risparmi di una vita, nonché il patrimonio mobiliare e persino quello dei parenti. Numerosi sono anche gli ostacoli incontrati da questi cittadini nel cercare di ottenere informazioni precise ed essenziali sugli strumenti finanziari.

Soledad Cabezón Ruiz (S&D),
por escrito. – La legislación hipotecaria española, como viene recogiendo en diferentes sentencias el TJUE, no es acorde a la normativa europea (Directiva 93/13/CEE) al permitir la inclusión de cláusulas abusivas en los contratos hipotecarios. Las modificaciones legislativas llevadas a cabo por el Gobierno de España son insuficientes y no tienen la voluntad real de dar solución al drama social de los desahucios y las insolvencias familiares sobrevenidas, como ponen de manifiesto los datos (alquiler social: 0,4%; dación en pago: 0,7%; moratorias: 8%; 35 000 millones de euros aún en contratos hipotecarios con cláusulas abusivas) y el Abogado General de la UE en su informe de mayo de 2015.
Los abusos bancarios en España no solo han afectado a los contratos hipotecarios, sino que unos 700 000 ahorradores han visto sus ahorros atrapados, sin poderlos recuperar, o sometidos a quitas de hasta el 70% por una mala aplicación del derecho a la información por parte de las entidades bancarias, contraria a las garantías de los consumidores.
Los socialistas españoles impulsamos con esta Resolución un análisis de la legislación española por parte de la Comisión para que esta dicte las medidas oportunas en su caso.

Nicola Caputo (S&D),
per iscritto. – Oggi ho votato a favore della proposta di risoluzione sulla legislazione in materia di mutui e strumenti finanziari rischiosi nell'UE al fine di tutelare il più possibile i cittadini contro clausole e pratiche abusive che si sono verificate nel settore del credito ipotecario spagnolo.
In questi anni, ci sono state numerose vittime di frodi finanziarie, che diversi istituti di credito hanno indotto ad acquistare strumenti finanziari rischiosi. Le norme previste dalla direttiva sulla fornitura di servizi d'investimento da parte di società ed enti creditizi devono conseguentemente essere aggiornate, visto che molti consumatori hanno dovuto superare numerosi ostacoli prima di ottenere precise informazioni sugli strumenti finanziari acquistati.
Numerose sentenze del tribunale civile hanno rilevato l'abusività di tali pratiche e il parlamento spagnolo è anche intervenuto per ristrutturare i mutui ipotecari sull'abitazione principale.
È quindi necessario armonizzare le condizioni dei contratti di credito ipotecario e le procedure di estinzione del debito al fine di accrescere la protezione dei consumatori nell'Unione, pertanto ho votato a favore del testo.

Matt Carthy (GUE/NGL),
in writing. – I voted in favour of this resolution, which was concerned with the mass evictions currently taking place across Spain and the risky financial instruments which are one of the causes of these evictions. At present, 95 families lose their home every day. This is due to the economic, social and financial crisis. However a majority of the evictions are cause by a combination of abusive practices on the part of financial institutions, a lack of accurate essential information on financial instruments for consumers and insufficient legal protection of mortgage debtors.
Regarding the abusive practices, 700 000 citizens are estimated to have been sold risky financial instruments by their Spanish banks in bad faith.
In Ireland, where we are also currently experiencing an unprecedented homelessness crisis, we now have 130 000 families in need of housing, and many families forced into bankruptcy. In May of this year, my colleague Pearse Doherty brought legislation to the Dáil which would have allowed the regulator to set a cap on the rates being charged by banks but the Irish Government voted against it. This is a matter on which my party will continue to fight, both on the European front and at domestic level.

James Carver (EFDD),
in writing. – It should not be the business of the EU to instruct Spain on how to treat its own people. This motion for a resolution calls for the Commission to do all manner of things, including harmonising mortgage terms across the EU, and seeks to grant the Commission the power to decide to blacklist financial institutions. For these reasons UKIP voted against it.

David Casa (PPE),
in writing. – I voted against this report because I do not believe that this legislation will decrease the numbers of evictions and resolve bad banking practices in Spain.
The resolution refers to the numerous petitions received that have brought to light thousands of tragic personal cases in which citizens experienced the partial or entire loss of their life savings, and these petitions highlight the barriers that consumers face when seeking to obtain accurate and essential information on financial instruments. Inter alia, the resolution asks the Commission to put forward a legislative proposal on family insolvency and second chances for individuals and households, and calls on the Commission to reflect on a possible review of the scope of Directive 2014/17/EU, in line with the review clause set out in the directive itself, to ensure that debt-settlement procedures and the contractual consumer-lender relationship are included in all contract phases. It also calls on the Commission to draw up a comprehensive EU-wide blacklist of financial entities that regularly engage in bad banking practices.

Fabio Massimo Castaldo (EFDD),
per iscritto. – In Spagna continua la giusta protesta delle organizzazioni della società civile contro le centinaia di migliaia di sfratti, contro la presenza di clausole abusive nei contratti di credito ipotecario e contro la mancanza di tutela per i mutuatari. Durante soltanto il primo trimestre di questo anno, sono verificati 19.261 sfratti. Dal 2008 gli sfratti nel paese sono stati più di 397.954 e oltre 100.000 famiglie hanno perso la propria casa. Alla luce di quanto esposti, sono fiero di votare a favore di un testo che mira a tutelare i diritti sociali degli spagnoli.

Aymeric Chauprade (ENF),
par écrit. – La société civile espagnole s'oppose vivement à la législation bancaire, qui protège peu les emprunteurs. La crise économique a entraîné de nombreuses saisies immobilières des emprunteurs qui n'étaient plus en mesure de payer, ce qui a mené vers un nombre croissant de pétitions soumises au Parlement. La présente question orale demande des précisions sur les réformes opérées par le gouvernement espagnol ainsi que sur l'application de la jurisprudence européenne et les réformes prévues. J'ai donc voté pour cette question.

Λευτέρης Χριστοφόρου (PPE),
γραπτώς. – Μέσα από την πρόταση ψηφίσματος καλείται η Επιτροπή να παρακολουθεί στενά σε όλα τα κράτη- μέλη της ΕΕ τη μεταφορά της οδηγίας 2014/17/ΕΕ σχετικά με τις συμβάσεις πίστωσης για καταναλωτές για ακίνητα που προορίζονται για κατοικία (οδηγία για την ενυπόθηκη πίστη).
Καλείται ακόμη η Επιτροπή να δρομολογήσει νομοθεσία που θα εναρμονίζει τους όρους ενυπόθηκων δανείων και τις διαδικασίες διακανονισμού των χρεών με στόχο την ενίσχυση της προστασίας των καταναλωτών σε ολόκληρη την ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας για καθιέρωση της μεταβίβασης αντί πληρωμής σε όλα τα κράτη- μέλη της ΕΕ.

Salvatore Cicu (PPE),
per iscritto. – Ho votato contro la proposta in esame concernente la legislazione in materia di mutui e strumenti finanziari rischiosi nell'UE poiché il testo della risoluzione si discosta dai principi del gruppo del Partito Popolare Europeo.

Alberto Cirio (PPE),
per iscritto. – Ho votato a favore della proposta di risoluzione poiché le numerose petizioni ricevute hanno portato alla luce migliaia di tragici casi personali di cittadini i quali hanno perduto una parte o la totalità dei risparmi di una vita. Per di più oltre 100.000 famiglie hanno perso la propria casa. Inoltre l'impatto della crisi ha aggravato la situazione per le famiglie coinvolte, le quali devono continuare a rimborsare il loro mutuo e gli interessi crescenti che ne derivano, ma in aggiunta ci sono molti casi in cui i consumatori non sono stati debitamente informati dalle banche sull'entità dei rischi connessi agli investimenti proposti e coni quali le banche non hanno nemmeno effettuato un test di idoneità per stabilire se i clienti fossero in possesso di conoscenze adeguate per comprendere i rischi finanziari cui si esponevano.

David Coburn (EFDD),
in writing. – It should not be the business of the EU to instruct Spain on how to treat its own people. This motion for a resolution calls for the Commission to do all manner of things, including harmonising mortgage terms across the EU, and seeks to grant the Commission the power to decide to blacklist financial institutions. For these reasons UKIP voted against it.

Lara Comi (PPE),
per iscritto. – In Europa, la non sufficiente tutela dei consumatori nei delicati processi di sottoscrizione di mutui o altri strumenti bancari, è tristemente testimoniata da tragici casi personali di cittadini che hanno perso la propria casa e i risparmi di una vita. In Spagna, in particolare, si registra un numero elevato di petizioni che denunciano violazioni dei diritti fondamentali e infrazioni della legislazione europea, in termini di clausole e pratiche abusive all'interno dei contratti di sottoscrizione di mutui o altri strumenti bancari.
Pertanto, concordo pienamente con tale proposta, sottolineando la necessità di regolamentare a livello europeo le normative che disciplinano tali contrattazioni. La regolamentazione di tali norme favorirà una tutela equa e uniforme valida per ciascun paese dell'Unione europea e sarà il punto di partenza per una lotta comune contro le frodi finanziarie. Per garantire ciò bisognerà assicurarsi, attraverso adeguate normative a tutela dei consumatori, che i cittadini stessi vengano informati adeguatamente sulla reale entità dei rischi degli investimenti proposti e che le banche eseguano test di idoneità per stabilire se i clienti siano in possesso di conoscenze adeguate per capire i rischi finanziari cui sono esposti.

Javier Couso Permuy (GUE/NGL),
por escrito. – He votado a favor de esta Resolución ya que considero vital que el Parlamento Europeo se posicione y dé respuesta al alto número de peticiones registradas en los últimos años en las que se denuncian las infracciones cometidas por las autoridades españolas tanto a la hora de garantizar el derecho a la vivienda como en la protección ante los abusos bancarios que han sufrido más de 700 000 personas, estafadas con las preferentes.
El texto aprobado es un avance totalmente insuficiente pues, al votar en contra de todas las enmiendas presentadas y eliminar partes aprobadas por la Comisión de Peticiones, socialdemócratas, conservadores y liberales han dejado una Resolución totalmente descafeinada, relegando al Parlamento Europeo a un papel secundario al evitar que la Resolución incluyera llamamientos para que la Comisión Europea iniciara el proceso de adopción de legislación destinada a promover la introducción de la dación en pago y garantizar efectivamente el derecho a la vivienda en toda la UE.
No obstante, la Resolución incluye algunas partes destacables como el llamamiento a que el Gobierno actué para acabar con el número intolerable de desahucios que se producen en el Estado o la necesidad de que la Comisión verifique e investigue las quejas recibidas por el fraude de las preferentes.

Andrea Cozzolino (S&D),
per iscritto. – La relazione è il frutto delle numerose petizioni che hanno portato alla luce migliaia di casi personali di cittadini che hanno perso i risparmi di una vita investendo in strumenti finanziari ad alto rischio. Stando a stime recenti, in Spagna ogni giorno 95 famiglie perdono la casa e in Grecia il valore totale dei mutui non rimborsati ha superato i 21 miliardi di euro, e 75.000 cittadini greci rischiano, per questo, di perdere la casa. Nonostante queste premesse, approvare la relazione è stato oltremodo complicato. Essa non vuole essere e non è un atto di accusa nei confronti di governi – in particolare di quello spagnolo – ma la risposta sensibile di istituzioni responsabili del benessere e della tutela dei propri cittadini. È questo il fine ultimo dell'iniziativa e, francamente, dispiace il voto contrario del PPE. Le petizioni sono, probabilmente, lo strumento più democratico e aperto a disposizione dei cittadini europei. Esse raccolgono i bisogni e le esigenze dei cittadini, anzitutto di quelli più vessati. Negare loro delle risposte - per calcoli o difese politiche d'ufficio - equivale a negare loro un diritto. Siamo il Parlamento, dobbiamo essere sempre e comunque la voce dei cittadini europei.

Pál Csáky (PPE),
írásban. – A jelzálogra vonatkozó spanyolországi jogszabályokról és a kockázatos spanyol pénzügyi eszközökről szóló állásfoglalás indítvány szövegét a néppárti állásponttal megegyezően nem támogattam. Az állásfoglalási indítvány tervezete a Petíciós Bizottságban készült, és kidolgozása során olyan módosítások is bekerültek a szövegbe, amelyek a valóságtól elrugaszkodnak, és nem a témával kapcsolatban beérkezett petíciókon alapulnak. Az indítvány elfogadásának a spanyolországi választási időszakra időzítése azt mutatja, hogy annak kezdeményezői a dokumentumot a spanyolországi polgárok, fogyasztók jelzáloghiteleket érintő ügyeit a választási kampány részeként próbálják felhasználni, háttérbe szorítva a polgárok érdekeit.
A Petíciós Bizottság alelnökeként is úgy látom, hogy a petíciók által megvilágított kérdéseket, amelyek az uniós jog tagállamokon belüli nem megfelelő átültetésére vagy végrehajtására hívják fel a figyelmet, szakmailag kell megvizsgálni, szem előtt tartva az Európai Bizottság véleményét és az Európai Unió Bíróságának gyakorlatát.

Miriam Dalli (S&D),
in writing. – I voted in favour of this resolution which was put forward by the petitions committee and calls on the Commission and the European Central Bank to evaluate the Spanish arbitration mechanism which hears cases of citizens who are victims of financial fraud. This resolution is based on a large number of petitions to the European Parliament denouncing abusive terms in mortgage contracts and risky financial instruments in Spain. The petitions brought numerous tragic personal cases where citizens have lost their homes and where a number of people, mainly elderly people lost all or part of their life-savings. I agree with the request to the Commission to put forward a legislative proposal on family insolvency and second chances for individuals and households and to elaborate a comprehensive EU-wide blacklist of financial entities that regularly engage in bad bank practices.

Michel Dantin (PPE),
par écrit. – Cette résolution dénonce les clauses abusives dans les contrats de prêt hypothécaire à l'origine de centaines de milliers d'expulsions en Espagne. Les législations et pratiques bancaires en matière d'hypothèque varient d'un pays à l'autre dans l'Union, ce qui se traduit par un degré de protection des consommateurs et des conditions de remboursement différents d'un État membre à l'autre. Par le biais de cette résolution, nous appelons la Commission européenne à mieux surveiller la mise en œuvre de la directive 93/13/CEE par les États membres, visant à protéger les citoyens de ce type de clause. Nous invitons également les États membres et la Commission européenne à engager un certain nombre de réformes pour éviter que ce problème ne se reproduise. Considérant que cette résolution vise à la lutte contre les pratiques frauduleuses, j'ai voté en faveur.

Philippe De Backer (ALDE),
schriftelijk
. – Na de bankencrisis is het belangrijk om consumenten beter te beschermen en striktere regels in te voeren, om het vertrouwen te herstellen en investeringen in de financiële sector te laten toenemen. Dit zal leiden tot verdere groei van de financiële markten en van de economie. We hebben met het Europees Parlement nieuwe Europese wetgeving gemaakt die consumenten beter moet informeren en beschermen bij het afsluiten van een woningkrediet. Maar de specifieke Spaanse situatie is het gevolg van Spaanse nationale wetgeving, iets wat in het betreffende land en niet op Europees niveau moet worden aangepakt.

Ангел Джамбазки (ECR),
в писмена форма. – Това, което се случи в Испания, и хилядите трагични случаи на граждани с частични загуби на спестяванията си и на голяма част, загубили всичко, би могло да се предотврати. Тази резолюция апелира за законодателна инициатива за хармонизация на ипотечните договорни условия и процедури за уреждане на дълга с оглед засилване на защитата на потребителите в целия ЕС. Аз частично съм съгласен, защото такова законодателство е необходимо, но смятам, че то трябва да е на национално ниво, а не на ниво Европейски съюз, и затова се въздържах. И все пак злоупотребите с банкови практики трябва да бъдат предотвратени!

Γεώργιος Επιτήδειος (NI),
γραπτώς. – Καταψηφίζουμε γιατί είμαστε αντίθετοι με την πρακτική της ‘Μεταβίβασης αντί πληρωμής’, διότι αυτό εφαρμόστηκε και εφαρμόζεται και στην Ελλάδα με ολέθριες συνέπειες για τον φτωχοποιημένο λαό.

Bill Etheridge (EFDD),
in writing
. – It should not be the business of the EU to instruct Spain on how to treat its own people. This motion for a resolution calls for the Commission to do all manner of things, including harmonising mortgage terms across the EU, and seeks to grant the Commission the power to decide to blacklist financial institutions. For these reasons UKIP voted against it.

José Manuel Fernandes (PPE),
por escrito. – Em Espanha, as organizações da sociedade civil continuam a protestar contra as centenas de milhares de despejos, as cláusulas abusivas nos contratos hipotecários e a falta de proteção dos mutuários. Segundo mais recentes números, registaram-se 19 261 despejos em Espanha durante o primeiro trimestre de 2015 (um aumento de 6% em comparação com o primeiro trimestre de 2014), com mais de 100 000 famílias a perderam as suas casas.
As entidades financeiras devem cessar os comportamentos abusivos para com os clientes no domínio das hipotecas, dos produtos financeiros sofisticados e dos cartões de crédito, incluindo a aplicação de taxas de juro excessivas e o cancelamento arbitrário dos serviços, e evitar o recurso ao despejo de famílias que vivem na sua única habitação, promovendo antes a reestruturação da dívida e o arrendamento social.

Edouard Ferrand (ENF),
par écrit. – J'ai voté pour cette délibération parce qu'elle va dans le sens d'un meilleur contrôle de l'activité des banques.

João Ferreira (GUE/NGL),
por escrito. – Desde o dealbar da fase mais aguda da crise capitalista em que a Europa e o mundo mergulharam (2007-2008), milhões de cidadãos perderam as poupanças de uma vida, perderam os seus empregos, perderam as suas casas.
Em Espanha, o problema dos despejos sentiu-se e sente-se com particular acuidade. Várias organizações sociais continuam a protestar contra as centenas de milhares de despejos, permitidos por cláusulas abusivas nos contratos hipotecários e pela falta de proteção dos mutuários.
De acordo com a Plataforma das Vítimas das Hipotecas (PAH), registaram-se 19 261 despejos em Espanha durante o primeiro trimestre de 2015 (um aumento de 6% em comparação com o primeiro trimestre de 2014) e estima-se que tenham ocorrido mais de 397.954 despejos em Espanha desde 2008.
A Diretiva do Crédito Hipotecário não alterou, substancialmente, o quadro em presença. Como tantas vezes sucede, miríficas ‘medidas regulatórias’, supostamente criadas para travar os abusos do sistema financeiro por quem não quer atacar o problema de fundo, revelaram a sua ineficácia. O resultado: milhares de famílias continuam a viver este drama dos despejos.
Tudo continua na mesma no que toca às barreiras no acesso à habitação, designadamente em relação a milhões de jovens que estão sem emprego e assim irão continuar a estar, apesar dos milhões de fogos vazios.

Luke Ming Flanagan (GUE/NGL),
in writing. – I voted in favour of the resolution as sign of solidarity to Podemos.

Monika Flašíková Beňová (S&D),
písomne. – Politiky úsporných opatrení priviedli milióny občanov Európskej únie k chudobe. V Španielsku príde každodenne 95 rodín o strechu nad hlavou. V mnohých prípadoch však banky nedostatočne informovali spotrebiteľov, neuskutočnili testy vhodnosti a častokrát boli práve starší ľudia postihnutí zlými investíciami svojich celoživotných úspor. Za ostatné roky sa viac ako 700 000 Španielov stalo obeťami finančných podvodov z dôvodu nákupu riskantných finančných nástrojov bankami. Podporujem výzvu v celej Európskej únií, aby sa finančné subjekty neuchyľovali k neprimeraným metódam, napríklad k vysťahovaniu rodiny z jej jediného obydlia, a aby sa namiesto toho zaoberali efektívnou reštrukturalizáciou dlhu, na ktorého vzniku sa svojou politikou výraznou mierou podieľali.

Lorenzo Fontana (ENF),
per iscritto. – Supporto pienamente questa risoluzione. Il testo è a favore delle numerose famiglie spagnole colpite dall'assurda situazione di perdere la casa, ma di dover, allo stesso tempo onorare il mutuo.

Λάμπρος Φουντούλης (NI),
γραπτώς. – Καταψηφίζω τη νομοθεσία της ΕΕ για τις υποθήκες και τα χρηματοπιστωτικά προϊόντα υψηλού κινδύνου: η περίπτωση της Ισπανίας, γιατί είμαι αντίθετος με την πρακτική της ‘Μεταβίβασης αντί πληρωμής’, διότι αυτό εφαρμόστηκε και εφαρμόζεται και στην Ελλάδα με ολέθριες συνέπειες για τον φτωχοποιημένο λαό.

Doru-Claudian Frunzulică (S&D),
in writing. – I believe, considering the large number of petitions received by the EP denouncing abusive terms in mortgage contracts and risky financial instruments in Spain, that it is very appropriate to request the Commission to make effective enquiries as to whether there have been violations of fundamental rights and infringements of European legislation.
We must be straightforward and take the lead in order to put an end to bank-related infringements of EU consumer-rights law in Spain. The situation there is critical: since 2008, more than 700 000 people have completely or partially lost their savings and nearly 400 000 have been evicted from their homes. The Spanish Government should act as soon as possible to put an end to this situation, and should put forward initiatives to stop it happening in the future.

Iratxe García Pérez (S&D),
por escrito. – La legislación hipotecaria española, como viene recogiendo en diferentes sentencias el TJUE, no es acorde a la normativa europea (Directiva 93/13/CEE) al permitir la inclusión de cláusulas abusivas en los contratos hipotecarios. Las modificaciones legislativas llevadas a cabo por el Gobierno de España son insuficientes y no tienen la voluntad real de dar solución al drama social de los desahucios y las insolvencias familiares sobrevenidas, como ponen de manifiesto los datos (alquiler social: 0,4%; dación en pago: 0,7%; moratorias: 8%; 35 000 millones de euros aún en contratos hipotecarios con cláusulas abusivas) y el Abogado General de la UE en su informe de mayo de 2015.
Los abusos bancarios en España no solo han afectado a los contratos hipotecarios, sino que, además, unos 700 000 ahorradores han visto sus ahorros atrapados, sin poderlos recuperar, o sometidos a quitas de hasta el 70% por una mala aplicación del derecho a la información por parte de las entidades bancarias, que va en contra de las garantías de los consumidores.
Los socialistas españoles impulsamos con esta Resolución un análisis de la legislación española por parte de la Comisión para que esta dicte las medidas oportunas en su caso.

Eider Gardiazabal Rubial (S&D),
por escrito. – Los socialistas españoles impulsamos con esta Resolución un análisis de la legislación española por parte de la Comisión para que esta dicte las medidas oportunas en su caso.
La legislación hipotecaria española, como viene recogiendo en diferentes sentencias el TJUE, no es acorde a la normativa europea (Directiva 93/13/CEE) al permitir la inclusión de cláusulas abusivas en los contratos hipotecarios. Las modificaciones legislativas llevadas a cabo por el Gobierno de España son insuficientes y no tienen la voluntad real de dar solución al drama social de los desahucios y las insolvencias familiares sobrevenidas, como ponen de manifiesto los datos (alquiler social: 0,4%; dación en pago: 0,7%; moratorias: 8%; 35 000 millones de euros aún en contratos hipotecarios con cláusulas abusivas) y el Abogado General de la UE en su informe de mayo de 2015.
Los abusos bancarios en España no solo han afectado a los contratos hipotecarios, sino que unos 700 000 ahorradores han visto sus ahorros atrapados, sin poderlos recuperar, o sometidos a quitas de hasta el 70% por una mala aplicación del derecho a la información por parte de las entidades bancarias, contraria a las garantías de los consumidores.

Elena Gentile (S&D),
per iscritto. – Ho votato a favore della risoluzione del PE sul diritto ipotecario e gli strumenti finanziari a rischio in Spagna, perché ritengo che la questione non riguardi unicamente la Spagna, sebbene i cittadini spagnoli siano stati i più toccati dalla crisi, dapprima finanziaria, che ha interessato l'UE dal 2008 in poi, e particolarmente dalla bolla immobiliare che in Spagna ha ulteriormente aggravato le condizioni di migliaia di famiglie, perché non in grado di pagare il mutuo ipotecario.
La materia dei mutui ipotecari oltre che sulla legislazione nazionale poggia anche su importanti direttive di cui il PE è stato co-legislatore con il Consiglio, mi riferisco alla direttiva 2014/17/UE sul credito ipotecario, che è in fase d'implementazione negli Stati membri, e alla direttiva MiFID2 riguardante i mercati di strumenti finanziari, anch'essa modificata e in corso di recepimento negli Stati membri. Questo corpo legislativo, per quanto copioso, non ha impedito che migliaia di persone fossero nel frattempo espulse dalle proprie case, perché morose. Condivido, pertanto, pienamente l'appello alla CE affinché si faccia promotrice di una vasta campagna d'informazione sui prodotti finanziari e promuova l'educazione finanziaria, e auspico che sia portata a termine rapidamente la riforma strutturale del settore bancario europeo per stabilizzare il sistema finanziario.

Arne Gericke (ECR),
schriftlich. – Ich habe heute gegen den Bericht zur Hypothekengesetzgebung und riskanten Finanzinstrumenten in der EU: der Fall Spanien gestimmt, da ich die darin gemachten Vorschläge und Ansätze für einen falschen Weg halte.

Jens Gieseke (PPE),
schriftlich. – Den Bericht zur Hypothekengesetzgebung und zu riskanten Finanzinstrumenten in Spanien habe ich nicht unterstützt. Ich erachte es als problematisch, wenn nationale Themen und Konflikte auf die europäische Ebene überführt werden, jedoch keine praktischen Auswirkungen auf die Suche nach einer gemeinsamen europäischen Position haben. Hierbei handelt es sich um die Zuständigkeit der Mitgliedstaaten.

Nathan Gill (EFDD),
in writing. – It should not be the business of the EU to instruct Spain on how to treat its own people. This motion for a resolution calls for the Commission to do all manner of things, including harmonising mortgage terms across the EU, and seeks to grant the Commission the power to decide to blacklist financial institutions. For these reasons UKIP voted against it.

Neena Gill (S&D),
in writing. – I voted in favour of this report given we need to put an end to infringements of EU consumer rights laws in Spain relating to banks. The situation in Spain has been shown to be critical, where since 2008, more than 700 000 people have lost completely or partially their savings and nearly 400 000 have been evicted from their homes. We call on the Spanish government to act to put an end to this situation and we put forward initiatives to avoid this happening in the future.

Juan Carlos Girauta Vidal (ALDE),
por escrito. – La crisis financiera y la explosión de la burbuja inmobiliaria dejaron a cientos de miles de ciudadanos españoles en la calle. Esta crisis inmobiliaria fue, además, exacerbada por la venta de productos abusivos por parte de algunas entidades bancarias. Un total de 16 denuncias contra los abusos de las cláusulas hipotecarias en España y 22 contra la venta masiva de productos financieros llegaron a la Comisión de Peticiones del Parlamento Europeo, que decidió presentar una Resolución al Pleno. En ella se denuncian abusos y prácticas fraudulentas de las entidades bancarias en relación con la venta de productos financieros tóxicos, las llamadas participaciones preferentes.
Las acciones preferentes son instrumentos financieros de alto riesgo y muy complejos que nunca deberían haberse vendido a la mayoría de los clientes, por lo general personas sin conocimientos financieros y con mucha aversión al riesgo. Es esencial denunciar que los bancos no solo no informaron adecuadamente a los clientes, sino que en algunos casos les informaron mal: se les dio la impresión de que los instrumentos eran básicamente depósitos a plazo fijo con total liquidez. Por estas razones, he apoyado esta Resolución, incluido el concepto de dación en pago, y casi todas sus enmiendas.

Tania González Peñas (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de esta Resolución. Nuestras enmiendas han sido rechazadas con el voto conjunto de los populares y los socialistas europeos. El peso del Grupo socialista europeo ha sido decisivo para echar atrás unas enmiendas que intentaban endurecer el contenido y el tono de la Resolución, así como hacerla más ejecutiva e introducir la cuestión concreta de la dación en pago o la de que las asociaciones de preferentistas y afectados por las estafas financieras sean tenidas en cuenta.
La Resolución, que, a pesar de no incorporar nuestras enmiendas, era globalmente positiva y suponía un toque de atención del Parlamento Europeo a Rajoy por sus incumplimientos en materia de vivienda y derechos de los consumidores, ha sido aprobada finalmente. Esperamos que sirva como apertura de un debate en profundidad sobre los instrumentos de riesgo que los bancos utilizan sin tener en cuenta evaluaciones previas.

Theresa Griffin (S&D),
in writing. – Along with my colleagues in the European Parliamentary Labour Party, I voted in favour of this resolution, which builds on 15 petitions regarding mortgage legislation in Spain and 21 petitions on risky financial instruments in Spain received by Parliament's Petitions Committee between 2011 and 2013. The petitions concerned poor consumer protection for mortgage borrowers and home owners in Spain, and this report demands that the EU Directive on Unfair Terms in Consumer Contracts be respected there.

Enrique Guerrero Salom (S&D),
por escrito. – La legislación hipotecaria española, como viene recogiendo en diferentes sentencias el TJUE, no es acorde a la normativa europea (Directiva 93/13/CEE) al permitir la inclusión de cláusulas abusivas en los contratos hipotecarios. Las modificaciones legislativas llevadas a cabo por el Gobierno de España son insuficientes y no tienen la voluntad real de dar solución al drama social de los desahucios y las insolvencias familiares sobrevenidas, como ponen de manifiesto los datos (alquiler social: 0,4%; dación en pago: 0,7%; moratorias: 8%; 35 000 millones de euros aún en contratos hipotecarios con cláusulas abusivas) y el Abogado General de la UE en su informe de mayo de 2015.
Los abusos bancarios en España no solo han afectado a los contratos hipotecarios, sino que unos 700 000 ahorradores han visto sus ahorros atrapados, sin poderlos recuperar, o sometidos a quitas de hasta el 70% por una mala aplicación del derecho a la información por parte de las entidades bancarias, contraria a las garantías de los consumidores.
Los socialistas españoles impulsamos con esta Resolución un análisis de la legislación española por parte de la Comisión para que esta dicte las medidas oportunas en su caso.

Jytte Guteland, Anna Hedh, Olle Ludvigsson, Jens Nilsson och Marita Ulvskog (S&D),
skriftlig
. – Vi svenska socialdemokrater valde att avstå i omröstningen om resolutionen som helhet. Vi valde också att avstå beträffande skrivningar som förordar EU-lagförslag om familjeinsolvens samt om harmonisering av villkoren i bolåneavtal och skuldsaneringsförfaranden.
Å ena sidan är det viktigt att konsumenten ges ett gediget skydd på bolånemarknaden. Att situationen utvecklats som den gjort i Spanien – där många de senaste åren har tvingats lämna sina hem – är mycket olyckligt. Alla måste ges rimliga möjligheter att hantera betalningssvårigheter och skulder.
Å andra sidan är vi inte övertygade om att EU-lagstiftning är rätt väg att gå i dessa fall. Tvärtom ser vi problem. Att använda familjen som rättssubjekt kan i flera avseenden slå fel – inte minst i fråga om individuella rättigheter och jämställdhet. Det är heller inte uppenbart att EU-regler om insolvens skulle ligga i linje med subsidiaritetsprincipen. Generellt sett skulle utvidgad harmonisering på detta område kunna leda till att vissa EU-länder tvingas försämra konsumentskyddet. Det vore inte acceptabelt.

Sergio Gutiérrez Prieto (S&D),
por escrito. – La legislación hipotecaria española, como viene recogiendo en diferentes sentencias el TJUE, no es acorde a la normativa europea (Directiva 93/13/CEE) al permitir la inclusión de cláusulas abusivas en los contratos hipotecarios. Las modificaciones legislativas llevadas a cabo por el Gobierno de España son insuficientes y no tienen la voluntad real de dar solución al drama social de los desahucios y las insolvencias familiares sobrevenidas, como ponen de manifiesto los datos (alquiler social: 0,4%; dación en pago: 0,7%; moratorias: 8%; 35 000 millones de euros aún en contratos hipotecarios con cláusulas abusivas) y el Abogado General de la UE en su informe de mayo de 2015.
Los abusos bancarios en España no solo han afectado a los contratos hipotecarios, sino que unos 700 000 ahorradores han visto sus ahorros atrapados, sin poderlos recuperar, o sometidos a quitas de hasta el 70% por una mala aplicación del derecho a la información por parte de las entidades bancarias, contraria a las garantías de los consumidores.
Los socialistas españoles impulsamos con esta Resolución un análisis de la legislación española por parte de la Comisión para que esta dicte las medidas oportunas en su caso.

Brice Hortefeux (PPE),
par écrit. – La résolution sur la législation des hypothèques et instruments financiers à risque dans l'Union a été réclamée par les groupes d'extrême gauche et pour cause, son objectif est de dénoncer la législation hypothécaire espagnole, en promouvant le droit de s'acquitter d'une dette ou d'une obligation fiscale par la cession d'un bien.
À quelques mois des élections générales espagnoles, qui auront lieu en décembre 2015, il s'agit clairement d'une forme d'instrumentalisation du Parlement européen à des fins électoralistes.
Le Parlement européen n'est pas le lieu des règlements de compte mais une assemblée qui s'efforce d'améliorer les conditions de vie des citoyens européens et la situation des États membres dans le strict respect de leur souveraineté.
Cette résolution viole ce principe en confiant à une commission parlementaire, en l'occurrence la commission des pétitions, le pouvoir d'évaluer la conformité des dispositions juridiques nationales avec le droit européen. Aucune disposition des traités ni du règlement intérieur du Parlement européen ne prévoit une telle compétence.
Sur la forme comme sur le fond, cette résolution est inacceptable et c'est pourquoi je m'y suis opposé.

Pablo Iglesias (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de esta Resolución. Nuestras enmiendas han sido rechazadas con el voto conjunto de los populares y los socialistas europeos. El peso del Grupo socialista europeo ha sido decisivo para echar atrás unas enmiendas que intentaban endurecer el contenido y el tono de la Resolución, así como hacerla más ejecutiva e introducir la cuestión concreta de la dación en pago o la de que las asociaciones de preferentistas y afectados por las estafas financieras sean tenidas en cuenta.
La Resolución, que, a pesar de no incorporar nuestras enmiendas, era globalmente positiva y suponía un toque de atención del Parlamento Europeo a Rajoy por sus incumplimientos en materia de vivienda y derechos de los consumidores, ha sido aprobada finalmente. Esperamos que sirva como apertura de un debate en profundidad sobre los instrumentos de riesgo que los bancos utilizan sin tener en cuenta evaluaciones previas.

Ivan Jakovčić (ALDE),
napisan. – Glasovao sam za prijedlog Rezolucije o Zakonodavstvu o hipotekama i riskantnim financijskim instrumentima u EU-u: slučaj Španjolske, jer smatram da EU ima veliki problem s ‘toksičnim’ financijskim proizvodima koji utječu na građane. EU zakonodavstvo treba na primjeren način regulirati praksu prilikom prodaje financijskih proizvoda i usluga kao i svih drugih vrsti proizvoda koji se nalaze na europskom tržištu tako da štiti potrošače. Proces prodaje takvih instrumenta treba nuditi maksimalnu zaštitu za klijente u vidu svih potrebnih informacija osobito o mogućim rizicima te treba biti maksimalno transparentan. EU zakonodavstvo treba ponuditi rješenja za građane koji su zbog štetnih financijskih instrumenta dovedeni u tešku materijalnu situaciju. Osim toga zakonodavstvo EU-a mora u svim članicama na jednaki način regulirati vrste i potrebne karakteristike financijskih proizvoda kako bi se izbjegli rizici za potrošače. Primjer negativne prakse koja pogađa građane je i primjer kredita u švicarskim francima u Hrvatskoj i nekim drugim državama članicama.

Jean-François Jalkh (ENF),
par écrit. – En 2008, avec la crise économique, de nombreux citoyens espagnols se sont retrouvés dans l'impossibilité de rembourser leurs emprunts. Cela a entraîné l'expulsion de nombreux emprunteurs acculés par leurs échéances. Toutefois, beaucoup s'estiment, à juste titre, lésés (défaut d'informations, non-vérification de la solvabilité des clients de la part des banques, pratiques abusives…). 700 000 citoyens espagnols ont dénoncé cet état de fait inadmissible.
Nous estimons que les citoyens n'ont pas à assumer l'amateurisme des gouvernements et les erreurs des banques.
J'ai voté pour ce projet de question orale.

Marc Joulaud (PPE),
par écrit. – J'ai voté contre la résolution sur la législation relative aux hypothèques et instruments financiers à risque en Espagne, car la conformité des États membres au droit de l'Union ne relève pas des pouvoirs du Parlement, ce qui pose dès lors un problème de séparation des pouvoirs. De plus ce rapport a été largement influencé par l'extrême-gauche espagnole, qui cherche à instrumentaliser le Parlement européen dans la perspective des élections générales de décembre en Espagne.
La résolution a été adoptée, ce que je regrette.

Philippe Juvin (PPE),
par écrit. – J'ai voté contre ce texte concernant les hypothèques en Espagne pour une question de compétence. En effet, c'est à la Commission européenne d'évaluer la conformité d'un texte national avec le droit de l'Union européenne ou, en dernière instance, à la Cour de justice de l'Union européenne.

Εύα Καϊλή (S&D),
γραπτώς. – Υπερψήφισα την πρόταση για απόφαση, όχι μόνο γιατί συμφωνώ με τον πνεύμα στο οποίο κινείται αλλά και γιατί στο κείμενο συμπεριλαμβάνονται δύο παράγραφοι (Μ και Ν) που αφορούν άμεσα την χώρα μου. H θετική ψήφος στις παραγράφους Μ και Ν επικροτεί την υπογράμμιση ενός προβλήματος που δεν είναι μόνο οικονομικό αλλά και κοινωνικό.
Η οικονομική αιτιολόγηση της υπερψήφισης των δύο παραγράφων βασίζεται πρώτον στη πρόκριση του συμφέροντος του καταναλωτή χρηματοοικονομικών προϊόντων και δεύτερον στην υπογράμμιση της ανάγκης διόρθωσης προβλημάτων που οδηγούν σε αποτυχίες αγοράς συνεπεία ασύμμετρης πληροφόρησης.
Η ασύμμετρη πληροφόρηση μπορεί να οδηγήσει σε ένα κακό οικονομικό συμβόλαιο (στη περίπτωσή μας στεγαστικό δάνειο) που επιβαρύνει ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη.
Είναι ήδη εδώ και καιρό στις προθέσεις των Οργάνων της ΕΕ να αλλάξουν τόσο το MiFiD (Directive on Markets in financial Instruments, στη πλημμελή εφαρμογή του οποίου γίνεται αναφορά), όσο και την Prospectus Directive, προκειμένου ο καταναλωτής και ο μικροεπενδυτής να έχει καλύτερης ποιότητας πληροφόρηση από αυτή που παρέχεται σήμερα. Η εν λόγω πρόταση για απόφαση, ούτως ή άλλως αναδεικνύει αυτό το πρόβλημα για τη περίπτωση της Ισπανίας, ενώ οι αναφορές στην Ελλάδα, υπήρχαν για να υπογραμμίσουν ότι τέτοια φαινόμενα δεν συναντούνται μόνο στην Ισπανία.

Barbara Kappel (ENF),
schriftlich. – Ich stimme gegen diesen Entschließungsantrag. Zwar stimmt es, dass viele Menschen ihre Häuser bzw. ihre Lebensgrundlage in Spanien aufgrund der Kreditkrise und Fehlspekulationen mit riskanten Finanzierungsinstrumenten verloren haben, doch gehen die gemachten Vorschläge so weit, dass sie mit den marktwirtschaftlichen Realitäten nichts mehr gemein haben.

Rina Ronja Kari (GUE/NGL),
skriftlig. – Jeg mener, at den spanske regering bør introducere reel 'datio in solutum' i realkreditlovgivningen, som indebærer, at låntagere fritstilles for yderligere servicering af gæld i det tilfælde, at ejendommen gives tilbage til banken. Jeg mener dog ikke, at problemet er af grænseoverskridende karakter, hvorfor jeg ikke mener, der er behov for EU-lovgivning. Ansvaret ligger hos den spanske regering. Derfor kan jeg ikke støtte tekstens §7.

Afzal Khan (S&D),
in writing. – I voted in favour of the report, as it seeks to establish better Europe-wide best practices of mortgage lending and information provided to consumers by preventing banks from misleading consumers about the products they buy.

Béla Kovács (NI),
írásban
. – A bankrendszer szabályozási hiányosságainak ékes példája, hogy Spanyolországban ugyanúgy, mint más periféria- és újonnan csatlakozott országokban svájci frank alapúnak mondott hitelekkel és más pénzügyi termékekkel csaphatták be a lakosságot. Feltétlen támogattam ezt az állásfoglalásra irányuló indítványt, amely felhívja a Bizottságot, hogy kövesse nyomon a jelzálogra vonatkozó spanyol jogszabályokban hozott változásokat és a pénzintézetek tisztességes lakossági hitelezésének elveiről szóló 93/13/EGK irányelv valamennyi tagállamban történő végrehajtását annak érdekében, hogy biztosítsa ezeknek a nemzeti hatóságok általi teljes körű betartását. Magyarországon arányaiban sokkal súlyosabb visszaéléseket követtek el a bankok, mégis amikor kormányzatunk legalább némileg igyekezett javítani a kialakult helyzeten, akkor durva támadások érték épp az EU részéről.

Giovanni La Via (PPE),
per iscritto
. – Sono cosciente della situazione spagnola riguardante lo stato di difficoltà di alcune famiglie, che hanno perso la propria caso, anche a seguito delle numerose petizioni ricevute. La crisi economica ha colpito indistintamente il sistema finanziario dei diversi Stati membri e, di conseguenza, la popolazione comunitaria nel suo insieme. Per questi motivi abbiamo deciso di rilanciare l'azione europea a favore di crescita e occupazione, in primis attraverso il piano Juncker. Sicuramente la situazione spagnola dei mutui va affrontata in maniera decisa, ma sono contrario a un utilizzo demagogico dei problemi dei cittadini, soprattutto se posto in essere a meri fini elettorali.

Juan Fernando López Aguilar (S&D),
por escrito. – La legislación hipotecaria española, como viene recogiendo en diferentes sentencias el TJUE, no es acorde a la normativa europea (Directiva 93/13/CEE) al permitir la inclusión de cláusulas abusivas en los contratos hipotecarios. Las modificaciones legislativas llevadas a cabo por el Gobierno de España son insuficientes y no tienen la voluntad real de dar solución al drama social de los desahucios y las insolvencias familiares sobrevenidas, como ponen de manifiesto los datos (alquiler social: 0,4%; dación en pago: 0,7%; moratorias: 8%; 35 000 millones de euros aún en contratos hipotecarios con cláusulas abusivas) y el Abogado General de la UE en su informe de mayo de 2015.
Los abusos bancarios en España no solo han afectado a los contratos hipotecarios, sino que unos 700 000 ahorradores han visto sus ahorros atrapados, sin poderlos recuperar, o sometidos a quitas de hasta el 70% por una mala aplicación del derecho a la información por parte de las entidades bancarias, contraria a las garantías de los consumidores.
Los socialistas españoles impulsamos con esta Resolución un análisis de la legislación española por parte de la Comisión para que esta dicte las medidas oportunas en su caso.

Petr Mach (EFDD),
písemně. – Usnesení vyzývá Komisi, aby rozhodovala o tom, které finanční domy zařadí na černou listinu, aby harmonizovala hypotéční smlouvy, aby vydávala propagandu o finančních produktech a navrhovala legislativu na ‘rodinnou nesolventnost’. Musel jsem hlasovat proti.

Vladimír Maňka (S&D),
písomne
. – Neprimerané správanie bankových inštitúcií v podobe nesprávnych bankových postupov, nečestných praktík a neadekvátnych úrokových sadzieb pri hypotekárnych úveroch a nedostatočná kontrola štátu nad bankovým a finančným trhom, spolu s vplyvmi celosvetovej hospodárskej a finančnej krízy spôsobili, že sa mnoho rodín ocitlo na hranici chudoby a vo finančnej tiesni. Táto situácia sa netýka len rodín v krajinách južnej Európy, ale aj mnohých rodín v celej bývalej východnej Európe.
Preto musí Komisia spolu s členskými krajinami dôsledne vykonať kontrolu dodržiavanie noriem v oblasti hypotekárnych úverov, ich revíziu a navrhnúť opatrenia, ktoré tento stav zvrátia. Je nevyhnutné urobiť všetko pre to, aby sa v tejto oblasti zvýšila prevenčná činnosť aj v podobe zvyšovania finančnej gramotnosti obyvateľstva.

Νότης Μαριάς (ECR),
γραπτώς. – Ψηφίζω υπέρ της πρότασης ψηφίσματος σχετικά με την ισπανική νομοθεσία για τις υποθήκες και τα χρηματοπιστωτικά προϊόντα υψηλού κινδύνου, βάσει των αναφορών που ελήφθησαν, για τους λόγους που ανέφερα αναλυτικά στην ομιλία μου στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις 5/10/2015 καθώς και διότι στην Ελλάδα, τα κόκκινα στεγαστικά δάνεια έφτασαν τα 21 δισεκατομμύρια ευρώ. Εκεί, οι τράπεζες άρχισαν να πωλούν τα κόκκινα δάνεια στα γνωστά κοράκια της παγκόσμιας αγοράς στα επιθετικά hedge funds που ετοιμάζονται να βγάλουν στο σφυρί, αντί πινακίου φακής, τα σπίτια του ελληνικού λαού. Mε το Mνημόνιο 3 μάλιστα, διαμορφώνονται και διαδικασίες express για τους πλειστηριασμούς. Πάνω από 500.000 Έλληνες δανειολήπτες κινδυνεύουν πλέον να χάσουν τα σπίτια τους. Επίσης, 70.000 Έλληνες που έχουν συνάψει ενυπόθηκα δάνεια σε ελβετικό φράγκο κινδυνεύουν και αυτοί να χάσουν τα δικά τους σπίτια. Για το λόγο αυτό, ως μέλος της Επιτροπής Αναφορών, ζητώ από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σε συνεργασία με την Κεντρική Τράπεζα, να πάρει μέτρα για την προστασία της πρώτης κατοικίας και ζητώ να σταματήσουν οι πλειστηριασμοί των σπιτιών στην Ελλάδα και την Ισπανία.

Dominique Martin (ENF),
par écrit. – Dominique Martin a voté pour cette proposition. L'Espagne est marquée par de nombreuses saisies immobilières auprès d'emprunteurs ne pouvant plus rembourser, et cette situation est favorisée par sa législation bancaire clairement déloyale vis-à-vis des clients. La proposition suggère de demander des éclaircissements sur les réformes opérées par le gouvernement espagnol ainsi que sur l'application de la jurisprudence européenne. Cette harmonisation, bien qu'européiste, est favorable à l'intérêt des consommateurs et permettrait de limiter les abus des banques.

Stefano Maullu (PPE),
per iscritto. – Ho votato contrariamente a causa delle rischiose conseguenze di un simile provvedimento.

Emmanuel Maurel (S&D),
par écrit. – Sur la base du très grand nombre de pétitions reçues par le Parlement européen à ce sujet, notre assemblée s'est prononcée sur la question des instruments financiers à risque en Espagne, qui ont conduit à des expulsions immobilières massives. Au premier trimestre 2015, ce sont près de 20 000 locataires espagnols qui ont été expulsés, pour un nombre total de 400 000 expulsions depuis 2008. Dans de nombreux cas, les banques impliquées n'ont pas dûment informé les consommateurs de l'ampleur des risques financiers auxquels ils s'exposaient. On estime à 700 000 le nombre de citoyens espagnols qui ont été victimes de fraude financière liée à la vente d'instruments à risque.
Face à cette situation, et compte tenu des pétitions portées à notre connaissance, le Parlement s'est finalement accordé sur un certain nombre de recommandations que j'estime opportunes. Il invite notamment les établissements financiers à mettre un terme aux pratiques abusives dans le domaine du crédit hypothécaire et à privilégier les restructurations de dette aux expulsions immobilières. Il demande également à l'Autorité bancaire européenne et à la BCE de prendre des mesures supplémentaires pour obliger les banques à séparer leurs activités boursières de leurs activités de dépôt. Je vote évidemment pour.

Georg Mayer (ENF),
schriftlich. – Auch wenn der Bericht eine Verbesserung des Schutzes von Hypothekenschuldnern vorsieht, so beinhaltet er einen populistischen Rückgriff auf das Menschenrecht auf Wohnen. Die EU möchte in die Wohnraumgesetze der Mitgliedstaaten eingreifen und überschreitet damit ihre Kompetenzen. Daher kann ich diesen Bericht nicht unterstützen.

David Martin (S&D),
in writing. – I welcome this report. Numerous petitions received by Parliament's Committee on Petitions have brought to light thousands of tragic personal cases in which citizens experienced the partial or entire loss of their life savings, and these petitions highlight the barriers that consumers face when seeking to obtain accurate and essential information on financial instruments.

Jean-Luc Mélenchon (GUE/NGL),
par écrit. – Plus de 700 000 citoyens espagnols estiment avoir été victimes de la fraude financière des ‘preferentes’ (vente frauduleuse d'instruments financiers à risque par les banques espagnoles). Depuis 2012, 21 pétitions alléguant des abus dans la vente d'instruments financiers à des clients des banques d'épargne en Espagne ont été enregistrées au Parlement européen comme recevables. Elles demandent à l'Union européenne d'inciter les autorités espagnoles à enquêter sur la question et à accorder une réparation aux clients touchés.
La résolution invite la Commission à assurer le suivi des plaintes reçues et à procéder aux enquêtes nécessaires. Elle demande également à la Commission de présenter une proposition législative sur l'insolvabilité des ménages et l'octroi d'une seconde chance aux particuliers et aux ménages. Et enfin elle exhorte le gouvernement espagnol à élaborer une solution afin ‘de réduire sensiblement le nombre intolérable d'expulsions’. Je vote pour ce texte.

Joëlle Mélin (ENF),
par écrit. – Lorsque la crise économique est survenue en 2008, de nombreux particuliers espagnols se sont retrouvés dans l'impossibilité de rembourser leurs emprunts. Cela eut pour conséquence l'expulsion de nombreux emprunteurs acculés. Toutefois, beaucoup s'estiment, à juste titre, lésés (défaut d'informations, non-vérification de la solvabilité des clients de la part des banques, pratiques abusives…). 700 000 citoyens espagnols ont dénoncé cet état de fait.
Au Front national, nous estimons que les citoyens n'ont pas à payer pour les erreurs des gouvernements et des banques.
J'ai donc voté ‘pour’.

Nuno Melo (PPE),
por escrito. – Apresentei o meu voto contra a proposta de resolução apresentada, por não acompanhar a posição expressa.

Roberta Metsola (PPE),
in writing. – I could not support this resolution as I believe that it features a number of inaccurate claims regarding financial firms in Spain and the efficacy of the Spanish Government's policies in combating some of the problems resulting from the 2008 financial crisis.

Louis Michel (ALDE),
par écrit
. – La crise économique provient principalement du comportement irresponsable d'une partie du monde financier. Cette pétition, signée par de nombreux citoyens européens, ne fait que le souligner davantage. Il est important que nous en tirions aujourd'hui toutes les leçons afin de mieux protéger les citoyens européens. L'union bancaire est une avancée considérable dans ce sens. Mais d'autres mesures supplémentaires doivent l'accompagner. La résolution votée en plénière formule une série de propositions qui méritent d'être débattues. Il est grand temps notamment que la Commission propose un acte législatif visant à harmoniser les clauses des contrats d'hypothèques. Il s'agit là d'une étape importante dans le renforcement de la protection des consommateurs en Europe. Paiement des services

Marlene Mizzi (S&D),
in writing. – I supported the resolution on mortgage legislation and risky financial instruments in the EU, with particular reference to the case of Spain. The situation in Spain has been shown to be critical: since 2008, more than 700 000 people have completely or partially lost their savings and nearly 400 000 have been evicted from their homes. That is why it is important to put an end to infringements of EU consumer rights laws in Spain relating to banks. The resolution calls on the Spanish Government to act to put an end to this situation, and that is why I voted in favour of it.

Csaba Molnár (S&D),
írásban. – A Petíciós Bizottság a beérkezett petíciók alapján szóbeli választ igénylő kérdéshez indítványt nyújtott be a jelzálogra vonatkozó spanyolországi jogszabályokról és a kockázatos spanyol pénzügyi eszközökről szóló állásfoglalás elfogadására. Spanyolországban jórészt a pénzügyi szervezeteknek az ügyfelekkel szemben tanúsított visszaélésszerű magatartása következtében tűrhetetlenül magas a kilakoltatások száma. A tervezet felhívást kíván intézni az Európai Unióban működő pénzügyi szervezetekhez, hogy hagyjanak föl az ilyen magatartással, továbbá kerüljék az egyetlen lakhellyel rendelkező családok kilakoltatását, a spanyol hatóságokhoz, hogy a rendelkezésükre álló eszközökkel csökkentsék a kilakoltatások számát és a Bizottsághoz, hogy a probléma megoldására kezdeményezzen jogszabályalkotást. Az indítványt megszavaztam.

Cláudia Monteiro de Aguiar (PPE),
por escrito. – A legislação e as práticas bancárias em matéria de hipotecas e os demais instrumentos financeiros de risco na União Europeia merecem uma atenção redobrada.
Além dos casos citados de Espanha, multiplicam-se outros por toda a União Europeia. E perante esta situação devemos equacionar se não estará na altura de tentarmos uniformizar os direitos dos consumidores e os seus níveis de proteção.
Com os Estados-Membros a atravessarem momentos financeiramente difíceis e com os níveis de desemprego na União Europeia, defendo que deveríamos tentar alcançar mecanismos para acabar com as práticas e cláusulas abusivas no sector bancário e hipotecário, para acabar com a falta de proteção dos mutuários e para impedir a fraude financeira.
A economia da União Europeia depende também da credibilidade dos seus agentes e do sentimento de segurança que os cidadãos têm no seu sistema bancário.
Pelas razões acima expostas, sou favorável à aprovação deste documento.

Sophie Montel (ENF),
par écrit
. – Cette proposition de résolution a pour but de demander des éclaircissements sur les réformes bancaires réalisées par le gouvernement espagnol. En effet, la législation espagnole protège peu les emprunteurs, comme ont pu le montrer les nombreuses saisies immobilières survenues après la crise, ainsi que le nombre conséquent d'Espagnols s'estimant victime de fraudes de la part de leurs banques.
Si ce texte peut s'apparenter à une forme d'ingérence, celle-ci apparaît limitée, puisqu'il s'agit seulement de demander un éclaircissement sur la situation des banques en Espagne et d'en finir avec les pratiques déloyales à l'égard des consommateurs. J'ai donc décidé de voter pour ce texte.

Claude Moraes (S&D),
in writing. – I voted in favour of the report which builds on 15 petitions regarding mortgage legislation in Spain and 21 petitions on risky financial instruments in Spain received by the Petitions Committee between 2011 and 2013. The resolution seeks to highlight poor consumer protection for mortgage borrowers and home owners in Spain. The report demands that Council Directive 93/13/EEC (the Unfair Terms in Consumer Contracts Directive) be respected in Spain, following on from the European Court of Justice judgment in case C-415. It also seeks to establish better Europe-wide best practices in relation to mortgage lending and information provided to consumers, with a view to preventing banks from misleading consumers about the products they buy.

Victor Negrescu (S&D),
in writing. – I voted for this resolution, which will initiate new legislation to harmonise mortgage contract terms and debt settlement procedures with a view to reinforcing consumer protection across the EU.

Liadh Ní Riada (GUE/NGL),
in writing. – I voted in favour of this resolution, which was concerned with the mass evictions currently taking place across Spain and the risky financial instruments which are one of the causes of these evictions. At present, 95 families lose their home every day. This is due to the economic, social and financial crisis. However a majority of the evictions are cause by a combination of abusive practices on the part of financial institutions, a lack of accurate essential information on financial instruments for consumers and insufficient legal protection of mortgage debtors.
Regarding the abusive practices, 700 000 citizens are estimated to have been sold risky financial instruments by their Spanish banks in bad faith.
In Ireland, where we are also currently experiencing an unprecedented homelessness crisis, we now have 130 000 families in need of housing, and many families forced into bankruptcy. In May of this year, my colleague Pearse Doherty brought legislation to the Dáil which would have allowed the regulator to set a cap on the rates being charged by banks but the Irish Government voted against it. This is a matter on which my party will continue to fight, both on the European front and at domestic level.

Norica Nicolai (ALDE),
în scris. – Am susținut prin vot această rezoluție, deoarece consider că este inadmisibil ca instituțiile financiare să înșele sau să nu informeze clienții cu privire la toate aspectele creditelor, depozitelor sau investițiilor financiare pe care îi încurajează să le facă. Foarte mulți oameni din Spania, dar și din România și alte state membre ale UE au ajuns în situații disperate, pierzându-și casele și economiile de o viață. Din păcate, de foarte multe ori s-a ajuns în această situație deoarece oamenilor nu le-au fost prezentate toate aspectele sau, în cazul investițiilor, nu le-a fost explicat riscul real la care aceștia se supun.
Desigur că legislația UE prevede o serie de măsuri și regulamente care, dacă ar fi aplicate corect și în totalitate, aceste cazuri s-ar diminua drastic sau nu ar exista. Totuși, realitatea este că acești oameni au fost înșelați, iar autoritățile din statele membre, împreună cu toate instituțiile UE trebuie să îmbunătățească legislația, să o aplice complet și să se asigure că astfel de practici și condiții abuzive și că promovarea mincinoasă sau incompletă nu se vor mai repeta pe viitor.

Franz Obermayr (ENF),
schriftlich. – Ich habe mich gegen diesen Entschließungsantrag ausgesprochen, da ich der Meinung bin, dass die Regierung mit den Verbänden gemeinsam eine Lösung für die Überschuldung finden muss. Es wäre von größerer Bedeutung, einen umfassenderen Ansatz zu finden, als nur von Verbänden zu sprechen.

Urmas Paet (ALDE),
kirjalikult. – Toetasin. Pean oluliseks, et finantssektori ettevõtjad käituksid heas usus ning ei eksitaks ega kuritarvitaks klientide usaldust, kellel ei pruugi olla parimad teadmised hüpoteekidest, investeerimisest ega krediitkaartidest ning nendega kaasnevatest kohustustest. Tarbijad peavad tegema oma otsuseid teadlikult ja kõiki riske mõistes.

Rolandas Paksas (EFDD),
raštu
. – Balsavau už šią rezoliuciją.
Visų pirma reikia imtis veiksmų, kad visos Sąjungos finansų įstaigos liautųsi piktnaudžiavusios.
Reikia užkirsti kelią šeimų priverstiniam iškeldinimui iš jų vienintelės gyvenamosios vietos. Pirmiausia reikia restruktūrizuoti skolą ir dalyvauti socialinės nuomos veikloje. Visoje ES turi būti sustiprinta ir garantuojama pagrindinė teisė į būstą bei finansinius sunkumus patiriančių piliečių apsauga. Be to, turėtų būti taikomos suderintos hipotekos sutarčių sąlygos ir skolos grąžinimo procedūros. Komisija kuo skubiau turėtų sudaryti išsamų ES juodąjį sąrašą, į kurį būtų įtraukiamos finansų įstaigos, reguliariai besiverčiančios netinkama bankininkystės praktika.
Atsižvelgiant į esamą padėtį, Komisija turėtų pateikti pasiūlymą dėl teisėkūros procedūra priimamo akto dėl šeimų nemokumo ir antros galimybės suteikimo asmenims ir namų ūkiams.

Κωνσταντίνος Παπαδάκης (NI),
γραπτώς
. – Ενώ διαπιστώνονται αδιαμφισβήτητα στο ψήφισμα η οξύτητα των προβλημάτων και η αδυναμία των λαϊκών οικογενειών στην Ισπανία στην αποπληρωμή των δανείων ή την καταβολή ενοικίων που οδηγεί σε κατασχέσεις, πλειστηριασμούς σπιτιών και εξώσεις, δεν υπάρχει καμία ρητή αναφορά για την πλήρη προστασία των λαϊκών νοικοκυριών που έχουν πληγεί από την κρίση και τα αντιλαϊκά μέτρα. Αντίθετα, γίνεται επίκληση προτάσεων που στην πραγματικότητα διασφαλίζουν τα συμφέροντα των τραπεζών, επιβαρύνοντας με άλλους τρόπους τα εργατικά λαϊκά νοικοκυριά και αφήνοντας ανοιχτό το δρόμο σε πλειστηριασμούς λαϊκών κατοικιών, συντηρώντας τα αδιέξοδα και την αγωνία όσων, εξαιτίας της φτώχειας και της ανεργίας, δεν μπορούν να αποπληρώσουν τα δάνεια. Το ΚΚΕ έχει τοποθετηθεί επανειλημμένως στο ζήτημα με συγκεκριμένες θέσεις για την προστασία και ανακούφιση των λαϊκών οικογενειών, διεκδικώντας μεταξύ άλλων την κατάργηση πλειστηριασμών πρώτης και δεύτερης λαϊκής κατοικίας, τη διαγραφή χρεών από τόκους και τη δραστική περικοπή των δανείων που αναγκάστηκαν να πάρουν τα προηγούμενα χρόνια τα λαϊκά στρώματα για τις ανάγκες τους.

Aldo Patriciello (PPE),
per iscritto. – Non posso non esprimere solidarietà e preoccupazione per tutti quei cittadini spagnoli che si sono trovati a perdere i risparmi di una vita a causa di strumenti finanziari rischiosi e della legislazione ipotecaria. Pur riconoscendo il nostro dovere di tutelare i cittadini europei affinché non si verifichino altri casi simili non ho ritenuto che la proposta di risoluzione fosse trattata esaustivamente, pertanto esprimerei il mio voto contrario.

Marijana Petir (PPE),
napisan. – Potrebno je pronaći rješenje problema nastalog u Španjolskoj gdje je mnogo građana izgubilo svoju imovinu zbog nemogućnosti plaćanja kredita koji je u kratkom roku veoma porastao. Potrebno je uspostaviti bolje instrumente kako bi građani bili bolje zaštićeni, pri čemu bi banke morale učinkovitije informirati građane. Iako se predloženom Rezolucijom poziva na poboljšanje situacije, koraci do ostvarenja cilja nisu dovoljno dobro osmišljeni te sam iz tog razloga glasala protiv ove Rezolucije.
U ovakvom teškom trenutku nije učinkovito samo pozvati na to da se nešto napravi te također nije dobro srljati u ostvarenje cilja za čije ostvarenje nisu odrađeni potrebni koraci. Uz to, kad je Španjolskoj ponuđena mogućnost arbitraže, ona je to odbila, čime možemo zaključiti da nije u potpunosti spremna na zajedničko rješavanje problema. Također, traži se mogućnost datio in solutum što nikako nije rješenje za problem u Španjolskoj. Donošenjem ugovora datio in solutum za posljedicu imamo da se originalni ugovor ne izvršava niti se mijenja, što je situacija u kojoj rješenje nije postignuto.

Florian Philippot (ENF),
par écrit. – Cette proposition de résolution a pour but de demander des éclaircissements sur les réformes bancaires réalisées par le gouvernement espagnol. En effet, la législation espagnole protège peu les emprunteurs, comme ont pu le montrer les nombreuses saisies immobilières survenues après la crise, ainsi que le nombre conséquent d'Espagnols s'estimant victime de fraudes de la part de leurs banques.
Si ce texte peut s'apparenter à une forme d'ingérence, celle-ci apparaît limitée, puisqu'il s'agit seulement de demander un éclaircissement sur la situation des banques en Espagne et d'en finir avec les pratiques déloyales à l'égard des consommateurs. J'ai donc décidé de voter pour ce texte.

Tonino Picula (S&D),
napisan. – Podržavam napore Parlamenta da strožim nadzorom postojećih zakona i novim zakonodavnim inicijativama zaštiti potrošače u Španjolskoj, ali i drugim zemljama, od financijskih rizika, prijevara i nepoštenih ugovornih uvjeta, prije svega u slučaju hipotekarnih dužnika, a s obzirom na izrazito teško stanje i podatke o broju žrtava financijskih prevara i deložacija.
Slučaj s kreditima u švicarskim francima u Hrvatskoj još je jedan primjer nezakonitog poslovanja banaka, što je potvrdio i Vrhovni sud u RH, a što upućuje na opće loše stanje zaštite potrošačkih prava. Hrvatski parlament djelovao je izmjenama Zakona o potrošačkom kreditiranju, omogućivši time konverziju u smislu da se početno odobrena glavnica kredita denominirana u francima pretvori u eure po tečaju koji je bio primjenjiv na dan isplate kredita, a početno ugovorena kamatna stopa u ‘švicarcima’ zamijeni kamatnom stopom za kredite u eurima.
S tim u skladu pozdravljam zahtjev upućen financijskim subjektima u EU-u da obustave nepošteno poslovanje u slučaju hipoteka i drugih financijskih proizvoda i usluga, kao i nametanje prekomjernih kamatnih stopa. Također podržavam zahtjev za informativnom kampanjom koja bi podignula razinu financijske pismenosti građana EU-a te ih osvijestila o rizicima koje preuzimaju.

Jiří Pospíšil (PPE),
písemně. – Tato zpráva se sice jmenuje tak, že by to mohlo vyvolávat dojem, že se jedná o případ Španělska, ale ve svém obsahu se zaměřuje zejména na celounijní otázky spojené s hypotékami a bankovnictvím. Návrhy v ní obsažené by ovšem podle mého názory mohly poškodit evropský bankovní sektor a ve výsledku se obrátit proti občanům a vkladatelům, které by snad měla tato úprava chránit. Stejně oslabení právní jistoty v případě hypoték by se v důsledku obrátilo proti občanům. Z tohoto důvodu jsem zprávu nemohl podpořit, protože by mohla mít za následek zvýšení ekonomického rizika pro občany členských států EU.

Franck Proust (PPE),
par écrit. – Dans la foulée de la demande reçue par la commission des pétitions (PETI) du Parlement européen concernant la non-conformité des autorités nationales avec la législation sur les hypothèques et instruments financiers à risque dans l'Union, le Parlement a adopté une proposition de résolution ayant pour objectif d'inviter les autorités espagnoles à se conformer à la législation européenne.
Je me suis exprimé contre ce texte car j'estime que cette requête ne relève pas de la compétence de la commission PETI du Parlement. C'est à la Commission européenne, et en dernier recours à la Cour de justice de l'Union européenne, de veiller à la conformité de la législation espagnole avec la législation européenne.

Liliana Rodrigues (S&D),
por escrito. – São aos milhares as petições que reportam situações pessoais trágicas de cidadãos que perderam, parcial ou totalmente, as poupanças de toda uma vida e que comprovam os obstáculos com que os consumidores se deparam para obter informações exatas sobre os instrumentos financeiros. As organizações da sociedade civil continuam a protestar contra os milhares de despejos, as cláusulas abusivas nos contratos hipotecários e a falta de proteção dos mutuários. Foram detetadas cláusulas e práticas abusivas no sector hipotecário espanhol pelos tribunais nacionais e europeus. Esta proposta de resolução sugere precisamente que a Comissão acompanhe a execução e garanta o cumprimento pelas autoridades nacionais da legislação hipotecária em vigor.

Inmaculada Rodríguez-Piñero Fernández (S&D),
por escrito. – La legislación hipotecaria española, como viene recogiendo en diferentes sentencias el TJUE, no es acorde a la normativa europea (Directiva 93/13/CEE) al permitir la inclusión de cláusulas abusivas en los contratos hipotecarios. Las modificaciones legislativas llevadas a cabo por el Gobierno de España son insuficientes y no tienen la voluntad real de dar solución al drama social de los desahucios y las insolvencias familiares sobrevenidas, como ponen de manifiesto los datos (alquiler social: 0,4%; dación en pago: 0,7%; moratorias: 8%; 35 000 millones de euros aún en contratos hipotecarios con cláusulas abusivas) y el Abogado General de la UE en su informe de mayo de 2015.
Los abusos bancarios en España no solo han afectado a los contratos hipotecarios, sino que unos 700 000 ahorradores han visto sus ahorros atrapados, sin poderlos recuperar, o sometidos a quitas de hasta el 70% por una mala aplicación del derecho a la información por parte de las entidades bancarias, contraria a las garantías de los consumidores.
Los socialistas españoles impulsamos con esta Resolución un análisis de la legislación española por parte de la Comisión para que esta dicte las medidas oportunas en su caso.

Claude Rolin (PPE),
par écrit. – Le texte de la résolution se base sur de nombreuses pétitions reçues visant à protester contre les centaines de milliers d'expulsions, contre la présence de clauses abusives dans les contrats de prêt hypothécaire et contre le manque de protection des emprunteurs en Espagne. Depuis 2008, ce sont plus de 100 000 ménages espagnols qui ont perdu leur domicile.
Cette résolution que j'ai soutenue invite les établissements financiers de toute l'Union européenne à mettre un terme aux pratiques abusives envers leur clientèle dans le domaine du crédit hypothécaire, des produits financiers sophistiqués et des cartes de crédit, notamment la fixation de taux d'intérêts excessifs et l'annulation arbitraire des services. Le texte invite en outre: les établissements financiers de toute l'Union à ne pas expulser de familles vivant dans leur unique domicile et à privilégier, à la place, la restructuration de la dette; le gouvernement espagnol à tirer parti des instruments à sa disposition pour élaborer une solution globale qui soit en mesure de réduire sensiblement le nombre intolérable d'expulsions; la Commission européenne à suivre de près la transposition dans tous les États membres de la directive 2014/17/UE sur les contrats de crédit aux consommateurs relatifs aux biens immobiliers à usage résidentiel (la directive sur le crédit hypothécaire).

Massimiliano Salini (PPE),
per iscritto. – Nonostante la mia solidarietà e la mia preoccupazione verso tutte le persone spagnole che hanno perso i loro risparmi a causa di investimenti rischiosi ho dato il mio voto contrario a questa proposta di risoluzione perché la ritengo poco esaustiva.

Lola Sánchez Caldentey (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de esta Resolución. Nuestras enmiendas han sido rechazadas con el voto conjunto de los populares y los socialistas europeos. El peso del Grupo socialista europeo ha sido decisivo para echar atrás unas enmiendas que intentaban endurecer el contenido y el tono de la Resolución, así como hacerla más ejecutiva e introducir la cuestión concreta de la dación en pago o la de que las asociaciones de preferentistas y afectados por las estafas financieras sean tenidas en cuenta.
La Resolución, que, a pesar de no incorporar nuestras enmiendas, era globalmente positiva y suponía un toque de atención del Parlamento Europeo a Rajoy por sus incumplimientos en materia de vivienda y derechos de los consumidores, ha sido aprobada finalmente. Esperamos que sirva como apertura de un debate en profundidad sobre los instrumentos de riesgo que los bancos utilizan sin tener en cuenta evaluaciones previas.

Lidia Senra Rodríguez (GUE/NGL),
por escrito. – He votado a favor de esta Resolución ya que considero vital que el Parlamento Europeo se posicione y dé respuesta al alto número de peticiones registradas en los últimos años en las que se denuncian las infracciones cometidas por las autoridades del Estado español tanto a la hora de garantizar el derecho a la vivienda como en la protección ante los abusos bancarios que han sufrido más de 700 000 personas, estafadas con las preferentes.
El texto aprobado es un avance totalmente insuficiente pues, al votar en contra de todas las enmiendas presentadas y eliminar partes aprobadas por la Comisión de Peticiones, socialdemócratas, conservadores y liberales han dejado una Resolución totalmente descafeinada, relegando al Parlamento Europeo a un papel secundario al evitar que la Resolución incluyera llamamientos para que la Comisión Europea iniciara el proceso de adopción de legislación destinada a promover la introducción de la dación en pago y garantizar efectivamente el derecho a la vivienda en toda la UE.
No obstante, la Resolución incluye algunas partes destacables como el llamamiento a que el Gobierno actué para acabar con el número intolerable de desahucios que se producen en el Estado o la necesidad de que la Comisión verifique e investigue las quejas recibidas por el fraude de las preferentes.

Jill Seymour (EFDD),
in writing. – I voted against this report as I do not believe the EU should involve itself in nation states' internal rules. I am also against the plans to harmonise mortgage contracts.

Siôn Simon (S&D),
in writing. – We need to put an end to bank-related infringements of EU consumer-rights laws in Spain. The situation is Spain is quite grave: almost three-quarters of a million people have lost their savings – partially or completely – since 2008; and nearly two-fifths of a million have been evicted from their homes. The Spanish Government is called upon to end this situation and to avoid its recurrence.

Branislav Škripek (ECR),
písomne. – Jedným z veľmi ťaživých následkov hospodárskej krízy vo viacerých krajinách EÚ je náročná situáciu vysťahovaných rodín, ktoré musia aj naďalej platiť splátky hypoték. V mnohých prípadoch pritom banky riadne neinformovali spotrebiteľov o rozsahu rizík spojených s navrhovanými investíciami a pôžičkami, v dôsledku čoho prišlo množstvo ľudí najmä v Španielsku o svoje celoživotné úspory. Preto som hlasoval na základe petícií doručených Európskemu parlamentu za prijatie uznesenia o právnych predpisoch v oblasti hypotekárnych úverov a o rizikových finančných nástrojoch v Španielsku, ktoré sa zameriava na riešenie tohto vážneho problému.

Davor Škrlec (Verts/ALE),
napisan. – Ovo obrazloženje glasovanja nastaje kao kritika postojećem sustavu vrednovanja rada zastupnika u Europskom parlamentu isključivo na osnovu statističkog broja parlamentarnih aktivnosti potenciranog u Hrvatskoj, a koji zapravo ne odražava stvarnu kvalitetu i količinu rada, učinkovitost te ponajviše uspjeh zastupničkog djelovanja.

Dubravka Šuica (PPE),
napisan. – Brojne dosadašnje peticije ukazale su na tisuće tragičnih osobnih priča građana Španjolske o djelomičnom ili potpunom gubitku imovine, te nastavljaju svjedočiti o nemogućnosti potrošača da pristupe kvalitetnim i korisnim informacijama o korištenju financijskih instrumenata. Uslijed krize u zemlji, brojne su se španjolske obitelji suočile, ne samo s prisilnim iseljavanjem iz svojih domova, već i s daljnjim otplaćivanjem svojih hipoteka, koje je pak uključivalo cijeli niz potecijalno zloupotrebljivih klauzula i praksi.
Iako ovaj prijedlog rezolucije potencijalno donosi niz pozitivnih promjena na hipotekarnom tržištu, poput strože kontrole implementacije odluke suda u slučaju C-415 (Aziz), kao i Direktive Vijeća 93/13/EEZ o hipotekarnom zakonodavstvu, te samim time bolju zaštitu potrošača, ipak se ne mogu u potpunosti složiti s ovim prijedlogom, s obzirom da se njegovi pojedini dijelovi ne slažu sa stajalištima EPP grupe.

Richard Sulík (ECR),
písomne. – Návrh som nepodporil. Nech už je vysťahovanie ľudí neschopných splácať hypotéky akokoľvek nepopulárne, jeho obmedzenie by išlo výlučne na úkor ľudí, ktorí svoje hypotéky splácajú, a viedlo by k morálnemu hazardu. Harmonizáciou hypotekárnych pravidiel by tiež išla Európska únia nad rámec svojich právomocí a porušovala by princíp subsidiarity, keďže rozmanité hypotekárne pravidlá žiadnym spôsobom nenarúšajú fungovanie jednotného trhu EÚ.

Patricija Šulin (PPE),
pisno. – Glasovala sem proti resoluciji o hipotekarni zakonodaji in tveganim finančnim instrumentom v EU na primeru Španije. Gre za nacionalno vprašanje, nacionalni problem, ki se je prenesel na raven Evropske unije.
Tragični osebni problemi, povezani s hipotekarnimi posojili, deložacijami in ostalimi povezanimi zadevami, so v pristojnosti držav članic in ne strinjam se s tem, da se to prenese na evropsko raven. Ne vidim razloga, da v Evropskem parlamentu pozivamo špansko vlado, naj uporabi vsa razpoložljiva orodja pri iskanju rešitev v nastali situaciji.

Ελευθέριος Συναδινός (NI),
γραπτώς. – Eίμαστε αντίθετοι με την πρακτική της ‘Μεταβίβασης αντί πληρωμής’, διότι αυτό εφαρμόστηκε και εφαρμόζεται και στην Ελλάδα με ολέθριες συνέπειες για τον φτωχοποιημένο λαό.

Dario Tamburrano (EFDD),
per iscritto. – Ho detto sì con forza alla risoluzione che chiede all'UE di far valere il suo peso e le sue norme a favore delle migliaia e migliaia di famiglie spagnole che hanno acquistato la casa servendosi di rischiosi strumenti finanziari venduti fraudolentemente dalle banche e che ora si trovano a dover pagare mutui insostenibili e/o ad essere sfrattate. Peraltro, la ‘leggerezza’ con cui le banche vendono complessi strumenti finanziari è un problema certo solo non spagnolo. Le difficoltà nel pagare i mutui per la casa e gli sfratti, poi, sono purtroppo comuni in tutti i paesi mediterranei che hanno maggiormente subìto la crisi finanziaria apertasi nel 2008 e che hanno ricevuto dall'UE, anziché un aiuto a risollevarsi, solo mortali dosi di austerity. L'UE nel suo complesso – tramite l'austerity e non solo – ha favorito lo scaricamento delle conseguenze della crisi finanziaria sui ceti più deboli, non sui grandi gruppi economici e finanziari che l'hanno causata o sugli strati sociali che meglio potrebbero sopportare una politica di rigore economico e di taglio dei servizi. L'approvazione di questa risoluzione apre una breccia nell'odioso e dannoso muro di queste politiche. Una breccia significativa che ci impegneremo ad allargare.

Claudia Tapardel (S&D),
în scris. – Petițiile constituie un instrument foarte important, prin intermediul căruia Parlamentul European păstrează legătura cu cetățenii pe care îi reprezintă direct și cu problemele cu care se confruntă aceștia. Interesul cetățeanului, în calitate de consumator, trebuie să aibă prioritate în toate măsurile pe care le adoptăm. Un astfel de caz este legislația ce reglementează creditele ipotecare în statele membre. În prezent, cetățenii ne semnalează că există o problemă în Spania în ceea ce privește informația incompletă pentru creditele garantate în mod ipotecar și care duce la aruncarea în stradă a zeci de mii de oameni care au avut încredere în acest tip de instrument de creditare, prezentat într-o lumină mult prea favorabilă de anumite bănci. Problema se regăsește și în alte țări afectate de politicile de austeritate care au fost aplicate fără o evaluare a impactului social pe care îl pot avea. Este datoria noastră să corectăm aceste neajunsuri și să venim în sprijinul cetățenilor care au recurs fără rea-credință la acest tip de credite, dar care au ajuns în situații dramatice. Trebuie să fim conștienți că, pentru mulți dintre cetățenii noștri, reprezentăm poate o ultimă șansă pe care o mai au la o viață normală.

Pavel Telička (ALDE),
in writing. – This resolution, which I supported, draws attention to thousands of tragic personal cases in which citizens have experienced evictions and the loss of their life savings – particularly in Spain – due to abusive terms in mortgage contracts and a lack of protection for borrowers. Some of these abusive clauses have been identified by national and European courts. It is estimated that over the past few years 700 000 Spanish citizens have been victims of financial fraud because they were sold risky financial instruments without being duly informed of the implications.
The resolution calls on the Commission to monitor the implementation in all Member States of the ruling in Case C-415 (Aziz) and of Directive 93/13/EEC on mortgage legislation, in order to guarantee full compliance by national authorities. At the same time, it appeals to financial entities across the EU to stop engaging in abusive behaviour towards clients in the field of mortgages, sophisticated financial products and credit cards.

Ruža Tomašić (ECR),
napisan. – S obzirom na nepoštene klauzule i prakse u hipotekarskom sektoru u Španjolskoj koje su utvrdili nacionalni i europski sudovi, smatram da su odgovori na pitanja koja je postavio Odbor za peticije Europskog parlamenta u ovom trenutku itekako potrebni. Naime, zbog nemogućnosti isplate hipotekarskog duga dnevno se deložira 95 španjolskih obitelji.
Držim da bi Komisija trebala poduzeti djelotvorne mjere za sprječavanje daljnjih nepoštenih praksi, kako u Španjolskoj, tako i u drugim državama članicama. To je nužno budući da se procjenjuje da je 700 000 španjolskih građana bilo žrtva financijskih prijevara jer su im njihove banke, pomoću manjka pruženih informacija, prodale riskantne financijske instrumente.
Očigledno je da će, ukoliko Komisija ne poduzme odgovarajuće korake u zaštiti građana Europske unije od sklapanja ugovora bez dovoljnog razumijevanja financijskih rizika koje preuzimaju, sve više obitelji ostajati bez svojih domova.
Ista se tužna praksa, nažalost, svakodnevno odvija i u mojoj domovini.

Romana Tomc (PPE),
pisno. – Predlog resolucije glede hipotekarne zakonodaje in tveganih finančnih instrumentov v EU sem podprla. Menim, da primer Španije ni osamljen primer. Zaščititi je treba naše državljane, prav tako pa je pridobivanje točnih informacij ključnega pomena, predvsem kadar govorimo o pomembnosti osebnih naložb.
Na ravni EU ostaja cilj povečati transparentnost glede splošnega problema slabih bančnih praks in tveganih finančnih instrumentov, zato so predlogi, ki gredo v to smer dobrodošli.

Yana Toom (ALDE),
in writing. – In the years of crisis in most European regions, especially in the countryside, there was observed the fall in house/apartment prices. As a result in many Member States even after eviction from their housing due to failure to pay debts or mortgage fees people owe huge sums to banks and this undermines their ability to organise their life properly (for example, to lease another adequate housing). Debtors' housing may be sold by a bailiff in enforcement procedure (sometimes below market price) but it still may not be enough to pay off debts. One of the most evident solutions to this problem is 'datio in solutum', i.e. the possibility for the debtor to unilaterally force the full extinction of the loan debt at any time by delivering of the mortgaged property to the lender.

Estefanía Torres Martínez (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de esta Resolución. Nuestras enmiendas han sido rechazadas con el voto conjunto de los populares y los socialistas europeos. El peso del Grupo socialista europeo ha sido decisivo para echar atrás unas enmiendas que intentaban endurecer el contenido y el tono de la Resolución, así como hacerla más ejecutiva e introducir la cuestión concreta de la dación en pago o la de que las asociaciones de preferentistas y afectados por las estafas financieras sean tenidas en cuenta.
La Resolución, que, a pesar de no incorporar nuestras enmiendas, era globalmente positiva y suponía un toque de atención del Parlamento Europeo a Rajoy por sus incumplimientos en materia de vivienda y derechos de los consumidores, ha sido aprobada finalmente. Esperamos que sirva como apertura de un debate en profundidad sobre los instrumentos de riesgo que los bancos utilizan sin tener en cuenta evaluaciones previas.

Ramon Tremosa i Balcells (ALDE),
in writing. – I very much welcome the approval of this resolution of the European Parliament. Hundreds of thousands of citizens in Spain suffered and still suffer due to the bad practices of the financial sector, and it is fundamental that Europe is willing and able to denounce it.
The politics of avoiding naming and shaming in order to protect each other from criticism should be superseded to represent better the interest of our citizens.

Mylène Troszczynski (ENF),
par écrit. – Le fond de la question est intéressant, car les banques espagnoles ont eu effectivement recours à des pratiques déloyales vis-à-vis de leurs clients en accordant des emprunts toxiques ou à taux variables.
Certes, l'harmonisation des règles dans ce domaine s'apparente à une certaine ingérence de la Commission sur un État souverain. Cette pression est toutefois limitée, favorable à l'intérêt des consommateurs et limiterait les abus des banques.
J'ai voté pour.

Miguel Urbán Crespo (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de esta Resolución. Nuestras enmiendas han sido rechazadas con el voto conjunto de los populares y los socialistas europeos. El peso del Grupo socialista europeo ha sido decisivo para echar atrás unas enmiendas que intentaban endurecer el contenido y el tono de la Resolución, así como hacerla más ejecutiva e introducir la cuestión concreta de la dación en pago o la de que las asociaciones de preferentistas y afectados por las estafas financieras sean tenidas en cuenta.
La Resolución, que, a pesar de no incorporar nuestras enmiendas, era globalmente positiva y suponía un toque de atención del Parlamento Europeo a Rajoy por sus incumplimientos en materia de vivienda y derechos de los consumidores, ha sido aprobada finalmente. Esperamos que sirva como apertura de un debate en profundidad sobre los instrumentos de riesgo que los bancos utilizan sin tener en cuenta evaluaciones previas.

Ivo Vajgl (ALDE),
in writing. – I voted in favour of this resolution about mortgage legislation and risky financial instruments in the EU, with particular reference to the case of Spain.
Legislation on mortgage banking differs across the EU, resulting in different levels of consumer protection and debt settlement conditions. A number of abusive clauses and practices in the Spanish mortgage sector have been identified by national and European courts. Civil society in Spain has also been protesting against hundreds of thousands of evictions, abusive terms in mortgage contracts and a lack of protection for borrowers. It is necessary to improve the situation in Spain and, at the same time, all Member States should learn something from this case.
With the text we call on the Commission closely to monitor the effective implementation of the new measures adopted by the Spanish Government; to launch information campaigns on financial products; to enhance financial literacy through education, in order to ensure that European citizens are better informed about the risks involved when subscribing to financial products; and to share best practices that enhance the protection of citizens in financial difficulty. Basic financial education should be considered as a complementary asset for avoiding the consequences of over-indebtedness and should help to protect European citizens.

Elena Valenciano (S&D),
por escrito. – La legislación hipotecaria española, como viene recogiendo en diferentes sentencias el TJUE, no es acorde a la normativa europea (Directiva 93/13/CEE) al permitir la inclusión de cláusulas abusivas en los contratos hipotecarios. Las modificaciones legislativas llevadas a cabo por el Gobierno de España son insuficientes y no tienen la voluntad real de dar solución al drama social de los desahucios y las insolvencias familiares sobrevenidas, como ponen de manifiesto los datos (alquiler social: 0,4%; dación en pago: 0,7%; moratorias: 8%; 35 000 millones de euros aún en contratos hipotecarios con cláusulas abusivas) y el Abogado General de la UE en su informe de mayo de 2015.
Los abusos bancarios en España no solo han afectado a los contratos hipotecarios, sino que unos 700 000 ahorradores han visto sus ahorros atrapados, sin poderlos recuperar, o sometidos a quitas de hasta el 70% por una mala aplicación del derecho a la información por parte de las entidades bancarias, contraria a las garantías de los consumidores.
Los socialistas españoles impulsamos con esta Resolución un análisis de la legislación española por parte de la Comisión para que esta dicte las medidas oportunas en su caso.

Derek Vaughan (S&D),
in writing. – This resolution seeks to highlight poor consumer protection for mortgage borrowers and home owners in Spain. After the 2008 crisis that trashed the mortgage markets as over-extended banks called in poorly designed and audited loans, it is imperative that we remain vigilant to any further examples of bad practice in the mortgage sector.
By establishing better Europe-wide best practices on mortgage lending and information provided to consumers, and by preventing banks from misleading consumers about the products they buy, we can put banking across Europe on a surer footing. Furthermore, it is important that the European Parliament is responsive to petitions and alive to the concerns and problems that the citizens of Europe bring its attention. I was therefore happy to vote in favour of this report.

Marie-Christine Vergiat (GUE/NGL),
par écrit. – La spéculation financière encouragée par une politique du ‘tous propriétaires’ à coup d'avantages fiscaux et de taux d'intérêt favorisant l'endettement à long terme des ménages espagnols a conduit des milliers de personnes à la rue après l'explosion de la bulle spéculative.
Depuis 2008, près de 400 000 expulsions ont déjà eu lieu, et cela continue.
Les tribunaux internationaux et européens, dont la Cour de justice de l'Union européenne (CJUE), ont pourtant déclaré ces expulsions illégales. Toutes les saisies immobilières réalisées pendant cette période auraient donc dû être déclarées illégales et les procédures correspondantes de nouveau ouvertes.
Le gouvernement espagnol est resté sourd à tous les rappels à l'ordre.
Cette résolution, soutenue par la GUE/NGL, répond à de nombreuses pétitions déposées auprès du Parlement européen. Malgré l'offensive de la droite européenne, cette résolution demande aux institutions européennes et au gouvernement espagnol de respecter le droit européen et la décision de la CJUE condamnant les pratiques bancaires abusives en matière de crédit hypothécaire.
J'ai voté pour, même si cette résolution est avant tout déclarative. Elle va dans le bon sens en demandant une protection supplémentaire des ménages les plus vulnérables.

Miguel Viegas (GUE/NGL),
por escrito. – Na sequência da crise económica e financeira, milhares de cidadãos perderam, parcial ou totalmente, as poupanças de toda uma vida. Em Espanha, as organizações da sociedade civil continuam a protestar contra as centenas de milhares de despejos em virtude de cláusulas abusivas nos contratos hipotecários e contra a falta de proteção dos mutuários.
De acordo com a Plataforma das Vítimas das Hipotecas (‘Plataforma de afetados por la hipoteca – PAH’), registaram-se 19 261 despejos, em Espanha, durante o primeiro trimestre de 2015 (um aumento de 6 % em comparação com o primeiro trimestre de 2014), e estima-se que tenham ocorrido mais de 397 954 despejos, em Espanha, desde 2008.
A famosa Diretiva do Crédito Hipotecário veio apenas tentar maquilhar a situação com as habituais medidas regulatórias, supostamente criadas para travar os abusos do sistema financeiro. Ou seja, nada foi feito para resolver este drama de milhares de famílias. E tudo continua na mesma no que toca ao acesso à habitação, designadamente em relação aos jovens que estão sem emprego e assim irão continuar a estar, apesar dos milhões de fogos vazios.

Harald Vilimsky (ENF),
schriftlich. – Auch wenn der Bericht eine Verbesserung des Schutzes von Hypothekenschuldnern vorsieht, so beinhaltet er einen populistischen Rückgriff auf das Menschenrecht auf Wohnen. Die EU möchte in die Wohnraumgesetze der Mitgliedstaaten eingreifen und überschreitet damit ihre Kompetenzen. Daher kann ich diesen Bericht nicht unterstützen.

Beatrix von Storch (ECR),
schriftlich. – Dem Entschließungsantrag zur Hypothekengesetzgebung in Spanien stimme ich nicht zu. Erstens handelt es sich um eine nationale Angelegenheit, die Spanien ohne Einmischung der EU regeln sollte. Zweitens sehe ich keinen Grund, Hypothekenschuldnern die wirtschaftlichen Konsequenzen ihrer Fehlentscheidung abzunehmen. Bei allem Verständnis für die schwierige Lage der Menschen kann es nicht sein, dass der Steuerzahler die Risiken derer übernimmt, die auf Kredit – und somit spekulativ – Wohneigentum erworben haben.
Zweifellos, das ist festzuhalten, ist die Misere durch den über den Euro vermittelten europäischen Einheitszins zustande gekommen. Er hat die Immobilienblase in Spanien verursacht. Der Antrag enthält jedoch keinerlei Hinweise darauf, dass der Euro die Wurzel des Übels ist.

Σωτήριος Ζαριανόπουλος (NI),
γραπτώς
. – Ενώ διαπιστώνονται αδιαμφισβήτητα στο ψήφισμα η οξύτητα των προβλημάτων και η αδυναμία των λαϊκών οικογενειών στην Ισπανία στην αποπληρωμή των δανείων ή την καταβολή ενοικίων που οδηγεί σε κατασχέσεις, πλειστηριασμούς σπιτιών και εξώσεις, δεν υπάρχει καμία ρητή αναφορά για την πλήρη προστασία των λαϊκών νοικοκυριών που έχουν πληγεί από την κρίση και τα αντιλαϊκά μέτρα. Αντίθετα, γίνεται επίκληση προτάσεων που στην πραγματικότητα διασφαλίζουν τα συμφέροντα των τραπεζών, επιβαρύνοντας με άλλους τρόπους τα εργατικά λαϊκά νοικοκυριά και αφήνοντας ανοιχτό το δρόμο σε πλειστηριασμούς λαϊκών κατοικιών, συντηρώντας τα αδιέξοδα και την αγωνία όσων, εξαιτίας της φτώχειας και της ανεργίας, δεν μπορούν να αποπληρώσουν τα δάνεια. Το ΚΚΕ έχει τοποθετηθεί επανειλημμένως στο ζήτημα με συγκεκριμένες θέσεις για την προστασία και ανακούφιση των λαϊκών οικογενειών, διεκδικώντας μεταξύ άλλων την κατάργηση πλειστηριασμών πρώτης και δεύτερης λαϊκής κατοικίας, τη διαγραφή χρεών από τόκους και τη δραστική περικοπή των δανείων που αναγκάστηκαν να πάρουν τα προηγούμενα χρόνια τα λαϊκά στρώματα για τις ανάγκες τους.

Inês Cristina Zuber (GUE/NGL),
por escrito. – Em Espanha, as organizações da sociedade civil continuam a protestar contra as centenas de milhares de despejos em virtude de cláusulas abusivas nos contratos hipotecários e da falta de proteção dos mutuários
De acordo com a Plataforma das Vítimas das Hipotecas (‘Plataforma de afetados por la hipoteca – PAH’), registaram-se 19 261 despejos em Espanha durante o primeiro trimestre de 2015 (um aumento de 6 % em comparação com o primeiro trimestre de 2014) e estima-se que tenham ocorrido mais de 397 954 despejos em Espanha desde 2008.
A famosa Diretiva do Crédito Hipotecário veio apenas tentar maquilhar a situação, com as habituais medidas regulatórias supostamente criadas para travar os abusos do sistema financeiro. Ou seja, nada foi feito para resolver este drama para milhares de famílias, que se alarga a cada vez mais países.
10.3.   The death penalty (B8-0998/2015, B8-0998/2015, B8-0999/2015, B8-1001/2015, B8-1005/2015, B8-1006/2015, B8-1007/2015, B8-1008/2015)

Explicații orale privind votul


Krisztina Morvai (NI). – Magyarországon egészen 1990-ig vagy 91-ig volt halálbüntetés. Egyetemi oktatóként, büntetőjog szemináriumi tanítványaimmal jártam abban az időben egyrészt bírósági tárgyalásokon, ahol jogerőssé vált halálbüntetést kiszabó ítélet. Ott kellett szembesülnöm azzal az emberrel, akit majd ugye a magyar társadalom nevében felakasztanak. Illetőleg börtönlátogatáson is voltunk úgy, hogy benézhettem abba a zárkába, ahol a halálbüntetésre ítélt konkrét személy volt.
Sokkal nehezebb helyzetben vagyok azóta, mióta ez történt velem. Hiszen borzasztó nehéz kimondani azt, hogy támogatom a halálbüntetést, azaz azt, hogy az én nevemben is egy konkrét személy életét oltsák ki. Ugyanakkor pontosan büntetőjogászként látom a rendkívül durva, pl. gyermekek sérelmére, visszaesőként elkövetett életelleni cselekményeket, amikor alaposan elgondolkodtat ez a kérdés. Vitára, beszélgetésre van szükség a halálbüntetésről.

Jiří Pospíšil (PPE). – Pane předsedající, já jsem podpořil tento návrh, protože se domnívám, že Evropská unie jako mezinárodní instituce musí hájit lidská práva ve světě. Permanentně tady debatujeme o porušování lidských práv ve světě, tak musíme být také těmi, kdo budou bojovat proti trestu smrti.
Zkrátka a dobře stále je padesát osm zemí, které mají trest smrti, a v některých státech je vykonáván velmi barbarsky. Chci zde jmenovat Čínu, chci zde jmenovat Írán, chci zde jmenovat Saúdskou Arábii, to jsou země, kde je trest smrti jednoznačně zneužíván a také jsme dnes v dopoledním bloku debatovali o tom, jak mladý disident má být brutálně popraven, zavražděn v Saúdské Arábii. Je tedy třeba proti tomuto bojovat a snažit se na všech mezinárodních polích prosazovat zákaz tohoto trestu a naopak tvrdit a říkat, že adekvátním trestem u největších zločinů je trest doživotního odnětí svobody.

Andrejs Mamikins (S&D). – Paldies, priekšsēdētāja kungs!
Jebkuram cilvēkam jābūt tiesībām gan uz dzīvi, gan uz likumīgām sodīšanas procedūrām pārkāpumu gadījumā, gan arī iespējai atmaksāt sabiedrībai no tiesas saņemto sodu, lai cik daudz laika nevajadzētu, lai to pilnībā izdarītu.
Savukārt modernajā pasaulē nāvessods vairs nevar tikt uzskatīts par efektīvu sodīšanas metodi, it īpaši ņemot vērā, ka vienmēr pastāv varbūtība, ka šāds sods varētu tikt piespriests nepareizi, līdz ar ko cilvēks zaudētu savu dzīvību par noziegumiem, kurus viņš nekad nav izdarījis.
Pēdējo gadu laikā dažās pasaules valstīs nāvessodu piespriešanas gadījumu skaits ir krietni paaugstinājies. Fakts, kas ir visai nožēlojams, it īpaši ņemot vērā, ka vairāki gadījumi attiecas uz cilvēkiem, kas nav izdarījuši to, par ko viņi sodīti.
Es atbalstīju šo rezolūciju.

Seán Kelly (PPE). – A Uachtaráin, vótáil mé freisin i bhfabhar na tuarascála seo agus dar ndóigh tá sé áthasach go bhfuil níos mó agus níos mó tíortha, de réir a chéile, ag cur deireadh le pionós an bháis; agus tá sé sin tábhachtach. Go háirithe ón taobh istigh den Aontas, ní ceart go mbeadh muid ag caint faoi phionós an bháis a thabairt ar ais in aon chor.
Tuigim go dtarlaíonn rudaí uafásacha agus bíonn fearg ar a lán daoine agus bíonn fonn orthu, b'fhéidir, an duine sin a chur chun báis; ach tá sé níos sibhialta cearta an duine a aithint i gcónaí. Dar ndóigh, mar a dúradh, is minic a cuireadh daoine chun báis agus fuaireamar amach tamall fada ina dhiaidh sin nach raibh sé tuillte acu in aon chor.
Dá bhrí sin is ceart glacadh leis mar cheart daonna ar fud an domhain ar fad nach cóir dúinn daoine a chur chun báis, agus ba cheart deireadh a chur leis an scéim sin.

Monica Macovei (PPE). – Sunt împotriva pedepsei cu moartea. În 2014, 2 500 de oameni au murit în urma pedepsei cu moartea. În fiecare zi sunt oameni condamnați la moarte pentru infracțiuni de drept comun sau pentru că și-au exercitat libertatea și mă refer la cazul demonstranților, la cazul celor care participă la proteste, în special, de pildă, la cazul minorului Ali Mohammed al-Nimr din Arabia Saudită, care a participat la proteste și a fost omorât.
Nu acum multe luni, Arabia Saudită angaja călăi care să decapiteze deținuții sau să le amputeze membrele (picioarele sau mâinile) celor condamnați pentru delicte mai puțin grave. Întreb: suntem cu toții în 2015 sau numai unii dintre noi?

Michaela Šojdrová (PPE). – Pane předsedající, k zákazu trestu smrti se zavázaly země Evropské unie. Je to hodnota evropská, která ale pochází z obecného principu nedotknutelnosti lidského života. Ty nejtěžší zločiny by měly být trestány doživotním vězněním. Jen v roce 2014 bylo popraveno dva tisíce čtyři sta šedesát šest lidí, z toho většina v Číně.
Usnesení, které jsem podepsala a podpořila, jsem podpořila ne proto, že bych byla zastáncem vývozu evropských hodnot do světa, ale proto, že trest smrti je zneužíván. Používá se pro vyřizování účtů s politickými oponenty anebo k pronásledování lidí z náboženských důvodů a z důvodů jiné sexuální orientace. Myslím, že to je nepřípustné, a proto jsem ráda, že Evropský parlament toto usnesení přijal.

Explicații scrise privind votul


Marina Albiol Guzmán (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de la Resolución sobre la pena de muerte ya que compartimos su objetivo: la abolición total de la pena de muerte y la crítica a todos los países en los que se practica, desde los Estados Unidos hasta Irán. Además, nos parece relevante que condene especialmente la pena de muerte por motivos como la orientación sexual o el adulterio, que sigue llevándose a cabo en numerosos países del mundo, como Arabia Saudí.
El 10 de octubre de 2015 se celebró el Día Mundial contra la Pena de Muerte, que este año se propuso sensibilizar sobre la pena capital en casos de delitos relacionados con las drogas, que se aplica en hasta 33 países; a este respecto, la Resolución insta a la Comisión y al Servicio Europeo de Acción Exterior a establecer la abolición de la pena capital por este tipo de delitos como requisito para la ayuda o el apoyo en políticas de lucha contra la droga. Entendemos, pues, que esta Resolución reitera el compromiso europeo, que compartimos, por la lucha contra este tipo de crimen de Estado e insta a la Comisión a tenerlo en cuenta en el conjunto de su política exterior.

Martina Anderson (GUE/NGL),
in writing. – I supported this joint resolution as it highlighted aptly concerns I share about the use of the death penalty internationally, and reaffirmed Europe's commitment to opposing, and encouraging others to oppose, the use of the death penalty.

Νίκος Ανδρουλάκης (S&D),
γραπτώς. – Με το συγκεκριμένο ψήφισμα για το οποίο είχα την τιμή να υπογράψω την Πρόταση των Σοσιαλιστών, αλλά και το Κοινό Ψήφισμα το οποίο και τελικά εγκρίθηκε από την Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, καταδικάζονται οι χώρες οι οποίες εφαρμόζουν ακόμα την Θανατική ποινή και προτείνεται ο περιορισμός των εξαγωγών ουσιών που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την εφαρμογή της Θανατικής Ποινής.
Σαν προοδευτικός άνθρωπος θεωρώ απαράδεκτο ότι υπάρχουν ακόμα χώρες στον λεγόμενο ‘ανεπτυγμένο’ κόσμο που εφαρμόζουν αυτή την απαράδεκτη πρακτική και πιστεύω πως η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να χρησιμοποιήσει το πολιτικό της βάρος στη διεθνή σκηνή πιέζοντας για την κατάργησή της.

Marie-Christine Arnautu (ENF),
par écrit. – Avec mes collègues du Front national, nous ne sommes pas contre la peine de mort dans la mesure où elle est pratiquée dans un cadre légal strictement défini qui assure le respect des droits de la défense et des procès équitables.
Le texte soumis au vote du Parlement européen a une position radicalement différente. Il y est question d'empêcher tout État membre de rétablir la peine capitale, de faire pression sur la Biélorussie — dernier pays européen à encore la pratiquer —, de restreindre les échanges commerciaux avec les pays qui ne l'ont pas encore retirée de leur législation, etc.
Ainsi, cette proposition entend s'ingérer dans les affaires internes des États.
Le discours moralisateur de l'Union européenne sur la question de la peine de mort est parfaitement déplacé. Comme souvent, les élites européistes veulent façonner le monde à leur convenance et imposer leur vision à tous ceux qui ne la partagent pas par des moyens contestables et très irrespectueux à l'égard d'États indépendants et de leur peuple.
Pour ces raisons, j'ai voté contre cette proposition de résolution.

Jonathan Arnott (EFDD),
in writing. – Whilst I am no supporter of the death penalty on a personal level, given my concerns over the ability of a nation state to enforce it in a fair and appropriate manner in practice, I cannot support a resolution which interferes with the right of other nations to make that decision for themselves.

Jean Arthuis (ALDE),
par écrit. – J'ai voté en faveur de cette délibération qui vise à condamner l'usage de la peine de mort et à soutenir le décret d'un moratoire en vue de son abolition.

Petras Auštrevičius (ALDE),
in writing. – I voted in favour of this resolution. The universal abolition of the death penalty is one of the main priorities as far as the EU policy on human rights is concerned. I hope that we can become more consistent in our actions, and pay systematic regard to this clause during all EU external dialogues and negations.
I believe the EU must be a pioneer of the abolitionist campaign to put an end to capital punishment worldwide. Moreover, we cannot keep turning a blind eye to what is going on in our closest neighbourhood: there is still one country in Europe, Belarus, which retains and applies capital punishment. The EU needs to use all the diplomatic tools at its command to exert pressure for a moratorium on the death penalty which would eventually lead to the complete abolition of this punishment in Belarus.

Zigmantas Balčytis (S&D),
raštu. – Balsavau už šią rezoliuciją, kuria smerkiamas mirties bausmės taikymas. Mirties bausmės panaikinimas padeda stiprinti žmogaus orumą ir ES pagrindinis tikslas yra visiškas jos panaikinimas. 2014 m. mirties bausme 55 šalyse nuteista 2 466 asmenų – tai beveik 23 proc. daugiau nei 2013 m. Pritariu raginimams EIVT toliau kovoti su mirties bausmės taikymu ir tvirtai remti moratoriumą kaip žingsnį link mirties bausmės panaikinimo. Komisija turėtų teikti pagalbą ir politinę paramą šalims, kurios daro pažangą mirties bausmės panaikinimo srityje.

Nicolas Bay (ENF),
par écrit. – De l'ingérence, encore de l'ingérence, toujours de l'ingérence. Au lieu de chercher coûte que coûte à imposer sa morale au monde entier, tout en ménageant des alliés tels que le Qatar et l'Arabie saoudite, l'Union européenne ferait mieux de se pencher d'abord sur le véritable déficit démocratique de ses institutions technocratiques.

Hugues Bayet (S&D),
par écrit. – D'après Amnesty International, 607 exécutions et 2 466 condamnations à mort ont été enregistrées dans 22 pays en 2014. Et pourtant, rien ne prouve que la peine de mort aurait un effet dissuasif plus important que la peine d'emprisonnement en ce qui concerne les actes criminels, selon l'ONG. Mais avant tout, la peine de mort est contraire aux valeurs européennes et au droit européen. La charte des droits fondamentaux de l'Union européenne interdit explicitement la peine de mort (article 2). À l'heure où certains pays vont jusqu`à envisager la réintroduction de la peine de mort, y compris à l'intérieur du continent, il est du devoir de l'Union de rappeler sa condamnation sans appel de la peine de mort et son but ultime, qui est une abolition totale au niveau mondial.
Je ne peux évidemment qu'appuyer cette résolution en phase avec le respect des droits de l'homme et de la dignité humaine.

Izaskun Bilbao Barandica (ALDE),
por escrito. – He votado a favor de la Resolución sobre la pena de muerte, además de por ser una de la cofirmantes, por la necesidad de reiterar la condena al recurso a la pena de muerte y apoyar así firmemente la introducción de una moratoria como paso a la abolición. Es una lacra del siglo XXI. Además, esta abolición contribuirá a la mejora de la dignidad humana. El objetivo último de la Unión es que esta abolición además sea universal.

Dominique Bilde (ENF),
par écrit
. – Cette résolution de l'Union sur la peine de mort lui permet de s'ingérer à nouveau dans les politiques des États-nations afin de se donner bonne conscience tout en continuant à engager des partenariats avec des pays du Moyen-Orient comme l'Arabie Saoudite ou le Qatar, qui n'hésitent pas à la pratiquer, comme on l'a vu récemment avec le cas tragique d'Ali Mohammed Al-Nimr.
Par contre, le texte appelle à un contrôle de la Biélorussie, qui est le seul pays européen à encore autoriser et pratiquer la peine de mort, ou encore à interdire la peine de mort dans les cas de trafic de drogues. Néanmoins, l'amendement 9 — auquel j'étais favorable — propose d'abolir la peine de mort dans les États qui pénalisent encore l'homosexualité, et il n'est pas normal qu'à notre époque, un tel cas puisse encore exister. Mais cela ne semble pas déranger nos gouvernants qui n'hésitent pas à pactiser avec des États usant de ce motif…
Néanmoins, je pense qu'un débat peut s'ouvrir sur la peine de mort comme sanction de certains crimes et ce n'est pas à l'Union européenne de dicter les politiques des États en la matière. J'ai donc voté contre ce rapport.

Mara Bizzotto (ENF),
per iscritto. – Il testo è condivisibile nei suoi contenuti principali, anche se vi sono ambiguità nell'analisi del ruolo dell'UE nella politica dei paesi terzi, ho inteso sostenere questa risoluzione che condanna l'uso della pena di morte.

José Blanco López (S&D),
por escrito. – El próximo 10 de octubre se celebrará el 13.o Día Mundial contra la Pena de Muerte. Aun con progresos sustanciales en varios países, estamos lejos de la abolición global. De los 58 países que aún recogen en su ordenamiento la pena de muerte, en 2014 se llevaron a cabo ejecuciones en 22 de ellos. En varios casos, el número de ejecuciones continúa siendo alarmantemente alto o se ha incrementado a lo largo de los últimos años.
Este año el Día Mundial se centra en las sentencias emitidas por delitos relacionados con la droga. Es cada vez mayor el número de países que han aprobado leyes que penan con la muerte los delitos relacionados con el tráfico de drogas. Las directrices de la UE sobre la pena de muerte especifican que este tipo de delitos no pueden ser castigados con la pena capital.
Queremos saber qué medidas concretas ha puesto en marcha la UE para avanzar en la abolición de la pena de muerte, en especial en sus relaciones bilaterales con los países que la mantienen y concretamente con aquellos en los que se ha producido un repunte o reinicio de esta práctica.
Por todo ello, he apoyado la presente propuesta de Resolución.

Vilija Blinkevičiūtė (S&D),
raštu
. – Balsavau už šią rezoliuciją, kurioje Europos Parlamentas smerkia mirties bausmės taikymą ir tvirtai remia mirties bausmės moratoriumo paskelbimą kaip žingsnį į jos panaikinimą. Mirties bausmės panaikinimas padeda sutvirtinti žmogaus orumą ir ES pagrindinis tikslas yra visiškas jos panaikinimas. Parlamentas taip pat smerkia visas egzekucijas, kur jos bebūtų vykdomos, ir yra labai susirūpinęs dėl mirties bausmės skyrimo nepilnamečiams, psichinę ar protinę negalią turintiems asmenims, ir ragina nedelsiant ir galutinai nutraukti tokią praktiką. Taigi, Europos Parlamentas ragina Europos išorės veiksmų tarnybą (EIVT) ir valstybes nares ir toliau kovoti su mirties bausmės naudojimu ir ragina šalis, vis dar taikančias mirties bausmę, laikytis būtiniausių tarptautinių standartų, siekiant apriboti mirties bausmės taikymo sritį ir naudojimą, skelbti aiškius ir tikslius duomenis apie tokių nuosprendžių ir įvykdytų bausmių skaičių. Be to, ragina EIVT, Komisiją ir valstybes nares teikti rekomendacijas dėl išsamios ir veiksmingos Europos mirties bausmės politikos atsižvelgiant į tai, kad dešimtims ES piliečių trečiosiose šalyse gresia mirties bausmė.

Biljana Borzan (S&D),
napisan. – Povodom 13. Dana borbe protiv smrtne kazne, postavljena su pitanja o smjeru i odnosima Europske unije prema zemljama koje podržavaju smrtnu kaznu.
Smatram kako je smrtna kazna loš i izrazito nehuman način kažnjavanja počinitelja kaznenog djela, pogotovo ako imamo u vidu da se kroz povijest dogodio i određeni broj slučajeva u kojima su na smrt osuđeni nevini ljudi.
Stoga u potpunosti podržavam ova pitanja i zanima me kako se EU planira postaviti u budućnosti spram zemalja koje i dalje podržavaju smrtnu kaznu kao oblik kažnjavanja počinitelja kaznenog djela.

Louise Bours (EFDD),
in writing. – Any vote on the death penalty is a vote on a sensitive and personal issue that is a matter of conscience. Any decision on the death penalty within a state's penal system is entirely a matter for that individual nation state, through free and fair consultation with its electorate.

Mercedes Bresso (S&D),
per iscritto. – Ho votato a favore di questa risoluzione perché sono fortemente contraria all'applicazione della pena di morte e credo che sia importante che l'Unione europea, in quanto patria e faro dei diritti umani si adoperi per fare in modo che questa barbara pratica continui ad essere applicata nel mondo.

Renata Briano (S&D),
per iscritto. – La pena di morte è uno strumento che viola il diritto alla vita, sancito dalla Dichiarazione universale dei diritti umani, è inefficace come deterrente ed è irreparabile in caso di errori giudiziari. Inoltre sono, nella maggioranza dei casi, i più poveri o gli emarginati le vittime della pena capitale poiché non hanno le risorse economiche e culturali per affrontare le spese e le impegnative procedure di un processo di tale livello. La pena di morte inoltre nega qualsiasi possibilità di riabilitazione e di cambiamento della persona e colpisce i familiari del reo, che non hanno alcuna colpa delle azioni da lui commesse. Se osserviamo i dati relativi alla sua applicazione negli ultimi vent'anni è significativo notare che i principali promotori della pena capitale siano Stati non democratici, che la applicano per intimidire le minoranze e colpire gli oppositori politici o religiosi come in Arabia Saudita, Iran, Cina, Siria, Corea del Nord e in numerose dittature africane. L'Unione europea deve quindi esercitare tutto il suo peso politico affinché vi sia una moratoria internazionale della pena di morte e una sua progressiva abolizione in tutti i paesi con cui la UE intrattiene rapporti commerciali o diplomatici.

Steeve Briois (ENF),
par écrit. – 2 466 personnes ont été condamnées à mort en 2014, soit une hausse de 23 % par rapport à 2013. Dans ce texte, le rapporteur s'indigne de la lapidation de centaines de femmes, de la condamnation à mort d'homosexuels et de malades mentaux dans les pays arabes qui appliquent la Charia. De plus, ce rapport préconise de lutter contre l'application de la peine capitale pour les infractions liées au trafic de drogue.
Nous avons toujours combattu la barbarie des États qui appliquent la lapidation et qui exécutent des individus pour leur orientation sexuelle. Nous nous sommes toujours battus aux côtés des minorités ethniques qui subissent la persécution des régimes totalitaires. Néanmoins, nous sommes formellement opposés à vouloir imposer partout dans le monde l'abolition de la peine de mort, car nous considérons qu'elle n'est pas contraire aux droits de l'homme lorsqu'elle est appliquée pour des crimes d'une gravité exceptionnelle. Enfin, nous sommes contre le renforcement du contrôle des exportations des produits utilisés pour infliger la peine capitale. Cela n'a abouti par le passé qu'à des injections de produits létaux peu efficaces, comme ce fut le cas aux États-Unis.
J'ai donc voté contre ce texte.

Gianluca Buonanno (ENF),
per iscritto. – Voto contrario, sono favorevole alla pena di morte.

Alain Cadec (PPE),
par écrit. –‘Nul ne peut être condamné à la peine de mort, ni exécuté’. Tel est le deuxième article de la charte des droits fondamentaux de l'Union européenne. La peine de mort est abolie dans tous les États membres de l'Union européenne. Cela constitue également une condition sine qua non pour tout pays souhaitant adhérer à l'Union. C'est enfin une valeur fondamentale que l'Union doit exporter dans le monde entier.
Je suis résolument opposé à la peine de mort. Le cas d'Ali Mohammed al-Nimr est d'ailleurs un exemple récent des plus révoltants. Ce jeune homme a été condamné à être décapité et ensuite crucifié pour avoir participé aux manifestations du Printemps arabe en Arabie saoudite. Il a été condamné à mort pour avoir exprimé son opinion. Nous devons nous battre pour l'abolition de la peine de mort dans le monde. C'est là une des missions fondamentales de l'Union européenne en matière de droits de l'homme. J'ai voté en faveur de cette résolution.

Nicola Caputo (S&D),
per iscritto. – Il mio voto è favorevole alla proposta di risoluzione sulla pena di morte perché l'Europa deve ribadire il suo ruolo guida nella lotta per l'abolizione della pena di morte e per una moratoria sulle esecuzioni in tutto il mondo.
Purtroppo negli ultimi anni abbiamo assistito a una recrudescenza delle esecuzioni, soprattutto nei paesi dove non si verificavano da diversi anni o dove era in vigore una moratoria. Bisogna raccogliere l'appello del Santo Padre ad abolire la pena di morte, legale o illegale che sia, e in tutte le sue forme. L'Europa è uno spazio libero dalla pena di morte sin dal 1997 a parte il caso della Bielorussia. Molto ancora resta da fare, così come è stata abolita la schiavitù, bisogna abolire anche questa pena crudele, inumana e degradante.

Matt Carthy (GUE/NGL),
in writing. – – I supported this joint resolution as it highlighted aptly concerns I share about the use of the death penalty internationally, and reaffirmed Europe's commitment to opposing, and encouraging others to oppose, the use of the death penalty.

James Carver (EFDD),
in writing. – We believe that any vote on the death penalty is a vote on a sensitive and personal issue that is a matter of conscience. Any decision on the death penalty within a state's penal system is entirely a matter for that individual nation state, through free and fair consultation with its electorate.
We acknowledge, however, that there are some states whose use of the death penalty breaches internationally agreed human rights standards, and we support work to curtail this through appropriate international institutions.

David Casa (PPE),
in writing. — I voted in favour of this report because I believe that there are better alternative approaches for punishment rather than the use of death penalty. I am also a strong advocate of human rights.

Fabio Massimo Castaldo (EFDD),
per iscritto. – Il 2 ottobre è stata la Giornata mondiale contro la pena di morte. L'ennesima giornata triste, anche perché purtroppo ci tocca constatare che questo crimine contro l'umanità è ancora in vigore in paesi civilissimi amici dell'Europa, come gli Stati Uniti e il Giappone. Lo è anche in alcuni paesi nostri alleati strategici quali l'Arabia Saudita, l'Egitto, il Pakistan, per non parlare della Cina e delle sue 1.200 condanne a morte che da sempre è vista come grande partner commerciale dell'UE. Quante cose potremmo fare se usassimo il commercio e l'economia come strumento per rinforzare i diritti umani e non viceversa. Quello che auspico è che l'Europa torni a fare l'Europa, che combatta questa vergogna e che pronunci l'unica condanna a morte giusta: quella contro la pena di morte stessa.

Nessa Childers (S&D),
in writing. – Fifty-eight countries across the globe still retain the death penalty. Although much is being done to eradicate it in certain countries, the number of executions has been on the rise in recent years.
Today, we reaffirm our commitment to abolish this barbaric practice worldwide.
One of our fellow Irishmen, Ibrahim Halawa, is currently facing a death sentence in Egypt, where he was arrested, at the age of 17, in August 2013. There is no evidence that links him to any of the crimes he has allegedly committed, and yet, in August, he was tried, alongside 493 others, in an extremely unfair mass-trial.
There is no other way for Ibahim to seek justice unless the Irish Government and the EU intervene in this very clear violation of human rights. My thoughts are with Ibrahim.

Λευτέρης Χριστοφόρου (PPE),
γραπτώς. – Με τη πρόταση ψηφίσματος για τη θανατική ποινή, μεταξύ άλλων, καλείται η ΕΕ και τα κράτη-μέλη της να διασφαλίσουν ότι η ειδική σύνοδος της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ σχετικά με το παγκόσμιο πρόβλημα των ναρκωτικών, τον Απρίλιο του 2016, θα εξετάσει τη χρήση της θανατικής ποινής για αδικήματα σχετιζόμενα με τα ναρκωτικά και θα καταδικάσει την εφαρμογή της.
Ταυτόχρονα, επικροτεί και ενθαρρύνει περαιτέρω τις δραστηριότητες των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων που καταβάλλουν προσπάθειες για την κατάργηση της θανατικής ποινής σε ολόκληρο τον κόσμο .

Salvatore Cicu (PPE),
per iscritto. – Ho espresso il mio voto a favore della risoluzione della pena di morte. La sua abolizione nel mondo è uno degli obiettivi fondamentali della politica estera dell'Unione. A oggi, 160 Stati membri dell'ONU hanno abolito o non praticano la pena di morte; tuttavia, nel 2014 sono state condannate alla pena capitale 2.466 persone e 607 esecuzioni hanno avuto luogo nel mondo, alcune tramite lapidazione e per reati legati alla droga o per omosessualità. Inoltre, alcuni cittadini europei sono in attesa di essere giustiziati in paesi terzi per reati connessi al traffico di droga. Con la presente risoluzione, il PE condanna fermamente la pena di morte, sostiene la moratoria quale passo per la sua abolizione e plaude alle decisioni di alcuni Stati degli USA di abolirla. Infine, riafferma che la pena di morte è incompatibile con i valori su cui si fonda l'Unione ed esorta il Servizio europeo per l'azione esterna (SEAE), la Commissione e gli Stati membri ad agire a difesa dei cittadini europei in attesa di esecuzione in Paesi terzi.

Alberto Cirio (PPE),
per iscritto. – Ho votato a favore della proposta di risoluzione sull'abolizione della pena di morte perché ritengo che questa sia una pratica da eliminare in tutto il mondo per una questione di umanità e rispetto di ogni individuo sull'altro. La pena di morte non è, a mio parere, la soluzione per punire e combattere i reati, anche i più gravi. Penso sia positivo che oltre 160 Stati membri dell'ONU, aventi sistemi giuridici, culture e tradizioni diverse, abbiano già abolito o mai praticato la pena di morte. Non è da dimenticare che alcuni paesi come il Ciad e la Tunisia stiano considerando di reintrodurre tale pratica. Mi intendo impegnare, anche a nome del Parlamento europeo, affinché questa punizione cessi immediatamente e definitivamente, considerando che l'abolizione della pena di morte è uno dei principali obiettivi della politica dell'UE in materia di diritti umani.

David Coburn (EFDD),
in writing. – We believe that any vote on the death penalty is a vote on a sensitive and personal issue which is a matter of conscience. Any decision on the place of the death penalty within a state's penal system is entirely a matter for that individual state, through free and fair consultation with its electorate. We acknowledge, however, that there are some states whose use of the death penalty breaches internationally agreed human rights standards, and we support work to curtail this through appropriate international institutions.

Carlos Coelho (PPE),
por escrito. – A pena de morte não é compatível com os valores que estão no centro do projeto europeu, com destaque para a Dignidade Humana. A sua reintrodução por um Estado-Membro constituiria uma violação flagrante da Carta Europeia dos Direitos Fundamentais e dos Tratados.
A escassos dias do Dia Mundial contra a Pena de Morte (10 de outubro) apoio esta Resolução que exprime de forma clara como ainda são demasiados os países que a praticam, demasiadas as pessoas condenadas, demasiados os executados. São 33 países e, pelo menos, 2466 condenadas e 667 executados, apenas em 2014.
Parece-me evidente que a União não pode abster-se de liderar a alteração do status quo a nível mundial. É, no entanto, necessário dar os primeiros passos, como traçar uma estratégia pelo Serviço de Ação Externa e pelos Estados—Membros que permita influenciar os nossos parceiros. Esta Resolução faz isto mesmo: apela aos - muito necessários - passos concretos para a abolição universal da pena de morte.

Birgit Collin-Langen (PPE),
schriftlich. – Ich habe für die Entschließung gestimmt, weil ich die Todesstrafe zutiefst verurteile. Die Wahrung der Menschenrechte und die Achtung der Menschenwürde, der Freiheit, der Demokratie, der Gleichheit und der Rechtsstaatlichkeit sind Grundsteine des menschlichen Miteinanders. Daher ist es unsere Aufgabe, z. B. die Praxis der Steinigung aufs Äußerste zu verurteilen.

Lara Comi (PPE),
per iscritto. – Ho sottoscritto e votato questa importante risoluzione sulla pena di morte. Condivido la condanna a tutte le esecuzioni, ovunque avvengano e, in particolare, quelle che riguardano i minori e quelle che avvengono in maniera feroce, come la lapidazione delle donne.
Sostengo, inoltre, l'abolizione della pena di morte e la necessità di introdurre una moratoria, quale primo passo verso la sua abolizione. Mi compiaccio dell'abolizione della pena di morte in molti Stati degli USA e mi unisco all'appello del Papa di una settimana fa, in occasione della sua visita al Congresso americano, ‘Abolire la pena di morte!’. L'auspicio è che gli Stati membri, la Commissione e le Istituzioni europee possano tutti lavorare, ciascuno per le proprie competenze, per raggiungere al più presto questo obiettivo su scala mondiale.

Therese Comodini Cachia (PPE),
in writing. – The abolition of the death penalty is essential for the protection of human dignity, which is fundamental in the effective protection of human rights. When we speak of the abolition of the death penalty, we are not saying that crimes should remain unpunished. Without getting engrossed in the debate about punishments being proportionate to the crime, there is, in relation to the death penalty, an even more fundamental issue at stake. We cannot tolerate the imposition of a punishment which is itself a violation of human rights since it attacks the very core of human dignity.
When one considers that vulnerable persons, such as minors, are still subject to capital punishment, and when one sees that the death penalty is often associated with judicial systems which do not aspire to – never mind attain – the highest standards of fair process, then the EU must show a stronger commitment towards abolishing this punishment worldwide.
It is good that the European institutions and Member States are acting to raise awareness against the death penalty on the day dedicated to this cause, but stronger and ongoing commitment is needed. We need to strengthen our political and financial support and take concrete steps to secure legal assistance and fair trials.

Javier Couso Permuy (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de la Resolución sobre la pena de muerte ya que compartimos su objetivo: la abolición total de la pena de muerte y la crítica a todos los países en los que se practica, desde los Estados Unidos hasta Irán. Además, nos parece relevante que condene especialmente la pena de muerte por motivos como la orientación sexual o el adulterio, que sigue llevándose a cabo en numerosos países del mundo, como Arabia Saudí.
El 10 de octubre de 2015 se celebró el Día Mundial contra la Pena de Muerte, que este año se propuso sensibilizar sobre la pena capital en casos de delitos relacionados con las drogas, que se aplica en hasta 33 países; a este respecto, la Resolución insta a la Comisión y al Servicio Europeo de Acción Exterior a establecer la abolición de la pena capital por este tipo de delitos como requisito para la ayuda o el apoyo en políticas de lucha contra la droga. Entendemos, pues, que esta Resolución reitera el compromiso europeo, que compartimos, por la lucha contra este tipo de crimen de Estado e insta a la Comisión a tenerlo en cuenta en el conjunto de su política exterior.

Andrea Cozzolino (S&D),
per iscritto. – La pena di morte è una pratica contraria ai valori fondamentali dell'Unione europea che tuttavia è ancora praticata in molte parti del mondo. Ritengo pertanto che l'Unione europea debba esportare i suoi principi e valori fondamentali in altre regioni del mondo per la totale abolizione della pena di morte. Per tale motivo ho votato a favore della risoluzione che esorta il Servizio europeo per l'azione esterna e gli Stati membri a proseguire la lotta contro il ricorso alla pena di morte e a sostenere l'introduzione di una moratoria quale passo verso la sua abolizione, a sollecitare i paesi che ancora la praticano a rispettare le norme minime internazionali e a pubblicare dati chiari e precisi sul numero di condanne ed esecuzioni.

Pál Csáky (PPE),
írásban. – A halálbüntetés eltörlése világszerte az EU emberi jogi politikájának egyik fő célkitűzése. Az ENSZ emberi jogi főbiztosának hivatala szerint több mint 160 ENSZ-tagállamban vagy eltörölték a halálbüntetést vagy nem alkalmazzák a gyakorlatban. Ennek ellenére, a legutóbbi adatok szerint 2014-ben 55 országban legalább 2466 embert ítéltek halálra, ami a 2013-as adathoz képest 23%-os növekedést jelent. Továbbá 2015-ben a halálbüntetések kiszabása és a kivégzések riasztó ütemben folytatódnak. Különösképpen elítélendőnek tartom, hogy bizonyos országok az ellenállás letörése céljából alkalmazzák a halálbüntetést, továbbá vallási vagy meggyőződésbeli különbség, homoszexualitás vagy házasságtörés alapján, illetve olyan egyéb okból, amely vagy jelentéktelennek tekinthető, vagy egyáltalán nem minősíthető bűncselekménynek.
Megszavaztam a közös állásfoglalásra irányuló indítványt, amely elítéli a halálbüntetés alkalmazását, és határozottan támogatja a halálbüntetésre vonatkozó moratórium bevezetését, mint a halálbüntetés megszüntetéséhez vezető út egyik állomását, illetve amely kimondja, hogy a halálbüntetés eltörlése hozzájárul az emberi méltóság erősítéséhez, és hogy az EU végső célja a halálbüntetés egyetemes eltörlése.

Miriam Dalli (S&D),
in writing. – I voted in favour of this resolution because even though we are in 2015 there is still a very long way to go before the death penalty is abolished world-wide. Out of the 58 countries in the world that still have the death penalty, 22 of them carried out executions during 2014. The 13th World Day Against the Death Penalty will take place on 10 October 2015 and will be the opportunity for the European Union to reaffirm its leading role in the drive for the abolition of the death penalty and a moratorium on executions.

Viorica Dăncilă (S&D),
în scris. – Întrucât Ziua mondială împotriva pedepsei cu moartea din 10 octombrie 2015 se axează pe o mai bună conștientizare cu privire la aplicarea pedepsei capitale în cazul infracțiunilor legate de droguri, consider că aceasta este incompatibilă cu valori precum respectarea demnității umane, libertatea, democrația, egalitatea, statul de drept și respectarea drepturilor omului, pe care se întemeiază Uniunea, și că orice stat membru care ar reintroduce pedeapsa cu moartea ar încălca, astfel, tratatele și Carta Drepturilor Fundamentale a UE.

Nicola Danti (S&D),
per iscritto. – Il 30 novembre 1786 il Granducato di Toscana fu il primo stato al mondo ad abolire la pena di morte. Più di 200 anni dopo, il 18 dicembre 2007, l'Assemblea generale delle Nazioni unite ha approvato la risoluzione sulla moratoria universale della pena di morte, grazie anche al forte e convinto sostegno del governo italiano. La difesa del diritto alla vita e il divieto di condannare a morte una persona, sono affermati oggi nell'articolo 2 della Carta dei diritti fondamentali dell'Unione europea.
Da cittadino europeo, nato in Toscana, ho dunque convintamente sostenuto questa risoluzione che definisce l'impegno concreto dell'Unione europea verso l'abolizione totale della pena di morte. Per raggiungere questo obiettivo, ritengo che l'Unione debba intensificare le sue attività e i progetti nei paesi terzi, con particolare attenzione verso i paesi limitrofi, anche attraverso un sostegno istituzionale, finanziario e politico alle agenzie delle Nazioni Unite e alle organizzazioni della società civile che nell'ambito dello strumento per la democrazia e i diritti umani (EIDHR) promuovono tale obiettivo. Plaudo dunque al testo della risoluzione che riafferma ancora una volta il ruolo di guida dell'Unione e dei suoi stati membri nella lotta a favore della completa abolizione di questa pratica barbara.

Michel Dantin (PPE),
par écrit. – Cette résolution s'inscrit dans le contexte de la 13e journée mondiale contre la peine de mort du 10 octobre dernier, consacrée cette année aux condamnations à mort pour des crimes liés à la drogue. Alors que les orientations de l'Union concernant la peine de mort, révisées en 2013, indiquent clairement que la peine de mort ne doit pas être appliquée pour les crimes liés à la drogue, ce phénomène existe toujours. Soutenant cette résolution, nous appelons les États membres et la Commission à prendre les mesures nécessaires pour endiguer ce phénomène.

Γεώργιος Επιτήδειος (NI),
γραπτώς. – Καταψηφίζουμε, το Κίνημα μας είναι υπέρ της επαναφοράς της θανατικής ποινής για ιδιαιτέρως ειδεχθή εγκλήματα, όπως π.χ. η εμπορία ναρκωτικών σε μεγάλες ποσότητες και ο βιασμός ανηλίκων.

Bill Etheridge (EFDD),
in writing
. – We believe that any vote on the death penalty is a vote on a sensitive and personal issue that is a matter of conscience. Any decision on the death penalty within a state's penal system is entirely a matter for that individual nation state, through free and fair consultation with its electorate.
We acknowledge, however, that there are some states whose use of the death penalty breaches internationally agreed human rights standards, and we support work to curtail this through appropriate international institutions.

José Manuel Fernandes (PPE),
por escrito. – A abolição total da pena de morte é um dos principais objetivos da política da UE em matéria de direitos humanos. Na verdade, a pena de morte é incompatível com os valores da dignidade humana, da liberdade, da democracia, da igualdade, do Estado de direito e pelos direitos humanos, que constituem os alicerces da União. Assim, a reintrodução da pena de morte por um Estado-Membro constituiria uma violação dos Tratados e da Carta dos Direitos Fundamentais da UE.
Note-se que, em 2014, mais de 2 466 pessoas, em 55 países, foram condenadas à morte, o que representa um aumento de 23 % em relação 2013. Em 2014, pelo menos 607 pessoas foram executadas e estes valores não incluem o número de pessoas que foram executadas na China, que continuou a executar mais pessoas do que o resto do mundo. A pena de morte é muitas vezes utilizada contra os mais desfavorecidos, os doentes mentais e membros de minorias nacionais e culturais.
Reitero a condenação do recurso à pena de morte. A abolição da pena de morte contribui para o reforço da dignidade humana. Condeno todas as execuções e manifesto a minha profunda preocupação com a prática da lapidação, que continua a ser utilizada em vários países.

João Ferreira (GUE/NGL),
por escrito. – Condenamos a pena de morte e defendemos a sua abolição. Lamentamos que a pena capital seja ainda aplicada por pelo menos, 55 países e registamos com preocupação a tendência crescente de promover a discussão para a inversão da abolição da pena de morte por parte de alguns países, nomeadamente na Europa. Estamos, na generalidade, de acordo com o conteúdo da resolução. Não podemos, contudo, deixar de registar elementos da habitual hipocrisia, imposta pela maioria do Parlamento Europeu, nas considerações feitas com traços de ingerência e na discrepância da análise, onde, por exemplo, não se trata da mesma maneira a manutenção da pena capital em países como os EUA e a China, ou quando coloca o Serviço Europeu para a Ação Externa como um instrumento na luta contra a pena capital, o mesmo instrumento que promove intervenções de agressão em países terceiros responsáveis pela morte de centenas de pessoas.
Não obstante estas observações, votámos favoravelmente a resolução.

Luke Ming Flanagan (GUE/NGL),
in writing. – I voted in favour of the resolution as I oppose the death penalty.

Monika Flašíková Beňová (S&D),
písomne. – 10. októbra oslavujeme svetový deň proti trestu smrti, avšak ešte v roku 2014 vykonalo minimálne 22 štátov popravy a najmenej 2 466 osôb bolo na smrť odsúdených. V krajinách, ktoré dodnes trest smrti uplatňujú, hrozí poprava aj desiatkam Európanov. Je našou povinnosťou vyvinúť všetko úsilie o zrušenie trestu smrti aspoň v súvislosti s činmi, ktoré sú v rozpore s medzinárodným paktom o občianskych a politických právach, pričom trest smrti by sa nemal udeľovať za trestné činy, ktoré majú súvislosť s drogami. Je dôležité, aby Európska služba pre vonkajšiu činnosť, Komisia a členské štáty poskytli pokyny pre komplexnú a účinnú európsku politiku v oblasti trestu smrti, pokiaľ ide o desiatky Európanov, ktorí tejto hrozbe čelia v tretích krajinách.

Lorenzo Fontana (ENF),
per iscritto. – Si riafferma giustamente la contrarità alla pena di morte.

Λάμπρος Φουντούλης (NI),
γραπτώς. – Καταψηφίζω το σύνολο των εκθέσεων για την θανατική ποινή, εφόσον το Κίνημα που εκπροσωπώ είναι υπέρ της επαναφοράς της θανατικής ποινής για ιδιαιτέρως ειδεχθή εγκλήματα, όπως π.χ., η εμπορία ναρκωτικών σε μεγάλες ποσότητες και ο βιασμός ανηλίκων.

Doru-Claudian Frunzulică (S&D),
in writing. – I am very concerned by the fact that, in opposition to the general trend of recent decades, an increasing number of countries have enacted laws permitting the death penalty for drug related offences. I therefore strongly support the call on the Commission to mainstream the campaign to abolish the death penalty in EU foreign policy and external relations; and to have talks with third countries that are responsible for a significant rise in the number of executions or for re-starting executions.
The death penalty is the ultimate cruel, inhuman and degrading punishment, which violates the right to life, as enshrined in the Universal Declaration of Human Rights, and it is an act of torture unacceptable to states that respect human rights. We need to stick to our strong position against the death penalty, seeking the establishment of a universal moratorium with a view to the global abolition of capital punishment, as a key objective of the Union's human rights policy.

Francesc Gambús (PPE),
por escrito. – He votado a favor de la Resolución plenamente convencido de que la abolición de la pena de muerte en todo el mundo debe ser uno de los principales objetivos de la política de derechos humanos de la UE. Para conseguir este fin, es necesario que, al igual que en el caso del SEAE, la Comisión y los Estados miembros trabajen de forma coordinada en el seno de la UE y de las Naciones Unidas.

Enrico Gasbarra (S&D),
per iscritto
. – Do il mio pieno sostegno all'interrogazione posta alla Commissione dall'onorevole Valenciano sulla pena di morte perché offre a tutti noi l'occasione di riflettere ancora una volta, in occasione del 10 ottobre, tredicesima giornata mondiale contro la pena di morte, su quanto inaccettabile e distante sia dall'animo umano e dallo spirito europeo un metodo punitivo che promuove la cultura di morte e la violazione del diritto alla vita come risposta alla violenza.
La vita umana è sacra, ed è compito della politica tutelare il bene ed il rispetto della persona. Qualunque sia il reato commesso, ‘Una giusta e necessaria punizione non deve mai escludere la dimensione della speranza e l'obiettivo della riabilitazione’ come lo stesso Papa Francesco ha ricordato a noi tutti solo qualche mese fa nell'Aula di Strasburgo, invocando la cancellazione della pena di morte.

Elena Gentile (S&D),
per iscritto. – Ho votato a favore della proposta di risoluzione del Parlamento europeo sulla pena di morte perché sono fermamente convinta che la giustizia non possa mai avvenire tramite un omicidio. L'abolizione della pena di morte nel mondo costituisce uno dei principali obiettivi della politica dell'UE in materia di diritti umani. Ritengo, pertanto, fondamentale che l'UE s'impegni in favore della moratoria sulla pena di morte nell'ottica della sua abolizione, poiché solo l'abolizione di questa misura estrema può contribuire al rafforzamento della dignità umana.
La pena di morte non scoraggia la criminalità ma incita la resistenza sociale e la lotta nei confronti del sistema governativo e di giustizia. Purtroppo, ad oggi, ben trentatré Stati nel mondo continuano ad applicarla per reati connessi alla droga con circa 1.000 esecuzioni l'anno e otto paesi prevedono questa pena per l'omosessualità, e tutto ciò avviene in violazione di diritti basilari tra i quali quello a un processo equo. Voglio, infine, porre l'accento sul presupposto fondante delle sanzioni / detenzioni, che dovrebbe essere quello della rieducazione e del reinserimento nella società dei soggetti condannati e non la morte per opera dello Stato. Questo tra l'altro diseduca le generazioni poiché alla violenza le autorità rispondono con altrettanta violenza.

Arne Gericke (ECR),
schriftlich. – Ich habe heute für die Entschließung zur Todesstrafe gestimmt, da ich als Christ und Demokrat, als Mitglied der einzigen christdemokratischen Partei Europas (ECPM), die Todesstrafe moralisch strikt ablehne.

Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (S&D),
na piśmie. – Z zadowoleniem przyjmuję wynik głosowania z 07.10.2015 r., w którym Parlament Europejski przyjął rezolucję w sprawie kary śmierci, zdecydowanie potępiając jej stosowanie i udzielając wsparcia wszelkim działaniom zmierzającym do jej zniesienia.
Kara śmierci jest nadal szeroko stosowana w wielu państwach na świecie. Zgodnie z najnowszymi danymi w 2014 r. na śmierć zostało skazanych co najmniej 2466 osób w 55 krajach, co stanowi wzrost o niemal 23% w porównaniu z 2013 r. Orzeczenia takie zapadają m.in. za przestępstwa związane z handlem i dystrybucją narkotyków, za akty terroryzmu, ale również za homoseksualizm czy cudzołóstwo. Ich podłoża są uwarunkowane systemem prawnym kraju, który ją stosuje, jego tradycją, kulturą i uwarunkowaniami religijnymi.
W tym kontekście wyrażam głębokie zaniepokojenie rosnącym zjawiskiem stosowania kary śmierci. Dążenie do zniesienia kary śmierci jest jednym z głównych celów naszej Wspólnoty, a jej stosowanie jest niezgodne z fundamentalnymi zasadami Unii Europejskiej zawartymi w Karcie Praw Podstawowych. Nasza rezolucja jest wezwaniem do bezzwłocznego zaprzestania stosowania kary śmierci oraz do wprowadzenia reform systemów sprawiedliwości w krajach, które nadal ją przewidują.

Nathan Gill (EFDD),
in writing. – We believe that any vote on the death penalty is a vote on a sensitive and personal issue which is a matter of conscience. Any decision on the place of the death penalty within a state's penal system is entirely a matter for that individual state, through free and fair consultation with its electorate. I cannot support a resolution which interferes with the right of other nations to make that decision for themselves.

Juan Carlos Girauta Vidal (ALDE),
in writing. – The latest figures show that at least 2 466 people in 55 countries were sentenced to death in 2014 and at least 604 executions were carried out worldwide the same year. Often used within skewed justice systems, as a political tool against political opponents, or against underprivileged people, the death penalty is – regardless of who is accused – a cruel and inhuman act that simply denies the fundamental right to life.
The EU has a crucial role to play to promote the abolition of the death penalty worldwide, and this is one the main objectives of its human rights policy. I therefore strongly supported this resolution that condemns the use of the death penalty worldwide and calls for the introduction of a moratorium as a step towards its abolition.

Bruno Gollnisch (NI),
par écrit. – Je dois dire que cette résolution me laisse une impression de malaise, tant elle relativise ou mélange tout.
Elle réclame l'abolition totale de la peine de mort au niveau mondial.
Elle le fait au nom du respect, notamment, de la dignité humaine. De celle des criminels bien sûr.
Pour les terroristes? Indulgence! En ont-ils eu de l'indulgence, les terroristes qui ont tué à Paris en janvier? Ont-ils de l'indulgence, ceux qui envoient des fillettes se faire exploser au milieu des marchés en Afrique? Pas de peine de mort pour, je cite, ‘les infractions liées à la drogue’ au nom de textes internationaux absurdes. Comme si le trafic de drogue à grande échelle, souvent lié à d'autres formes de trafics odieux, était une ‘infraction’! Pour les trafiquants donc? Indulgence! Et aussi pour les tueurs en série, les assassins multirécidivistes!
Dans de très nombreux cas, le premier déni de dignité, la première négation d'humanité, le premier acte de haine, c'est le criminel qui les commet!
C'est aux victimes, à ceux dont la vie a été interrompue ou saccagée, que l'on doit d'abord et avant tout justice et respect. Et cela passe parfois par la condamnation à mort de leurs bourreaux.

Tania González Peñas (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de la Resolución sobre la pena de muerte, ya que consideramos que la pena de muerte debe ser abolida en todos los países del mundo. Es cierto que dentro de la UE hay unanimidad respecto a este tema, sin embargo, a pesar de ello, creemos que se deben hacer muchos más esfuerzos, principalmente en política exterior. La UE debe revisar su política comercial con terceros países que no cumplen la legalidad internacional y no respetan los derechos humanos, concretamente, en este caso, el derecho a la vida.

Theresa Griffin (S&D),
in writing. – Along with my colleagues in the Socialist & Democrats Group, I voted in favour of this resolution reaffirming the EU's leading role in the drive for the abolition of the death penalty and a moratorium on executions, and calling on the Commission to respond to a number of questions by Parliament about the measures being taken to mainstream in EU foreign policy and external relations the campaign to abolish the death penalty.
While progress has been made in a number of countries, there is still a long way to go before the death penalty is abolished worldwide: executions were carried out last year in 22 of the 58 countries and territories in the world that still use the death penalty. The EU needs to do more to push third countries to abolish this despicable practice.

Françoise Grossetête (PPE),
par écrit. – J'ai voté en faveur de cette résolution. À peine âgé de 17 ans lorsqu'il a été arrêté, accusé d'avoir participé au mouvement anti-gouvernement, le jeune Ali Al-Nimr a été condamné à mort par crucifixion puis décapitation. Ces jugements totalitaires et arbitraires violent clairement le droit international et les principes moraux, chers à la France et à l'Union européenne. C'est pourquoi je condamne fermement ces actes de torture particulièrement barbares et appelle la France et la communauté internationale à réagir rapidement et avec force.

Brian Hayes (PPE),
in writing. – I voted in favour of this motion, as the abolition of the death penalty worldwide is one of the main objectives of the EU's human rights policy. The latest figures record that 2 466 people in 55 countries are known to have been sentenced to death in 2014 — almost a 23% increase on 2013. We must continue to campaign until this inhumane practice is abolished globally.

Hans-Olaf Henkel (ECR),
in writing. – I supported the resolution as I believe that the death penalty should be abandoned as a form of punishment. There are profound moral and philosophical grounds for eradicating the death penalty from legal codes worldwide. It is inconsistent with the values of modern democratic societies and human dignity. Especially morally shocking is the use of the death penalty for minors and people with mental or intellectual disability. The EU should collaborate with other players on the international stage to promote the abolishment of the death penalty worldwide.
It is also deeply regrettable and morally unacceptable that this form of punishment is being used as a tool of political repression – not to mention the immense cruelty of stoning, which is still being pursued in some regions of the world.
In addition, I believe that the euro must be abolished. It leads to dissension and discord in Europe.

Brice Hortefeux (PPE),
par écrit. – Aujourd'hui, plus de 106 États membres des Nations unies ont aboli la peine de mort ou ne la pratiquent plus, ce malgré des systèmes juridiques, des traditions, des cultures et des contextes religieux différents.
Je me félicite de ce ralliement de nombreux États mais n'oublie pas qu'à ce jour, 193 États sont membres de l'organisation et que parmi ces pays, de grandes démocraties continuent de recourir à la peine de mort.
C'est pourquoi j'ai apporté mon soutien à cette résolution, qui plaide pour la mise en place d'un moratoire sur la peine de mort. Je sais que ce débat n'est pas nouveau et que les choses évoluent lentement, mais je reste persuadé que le rôle de l'Union européenne est de maintenir le débat ouvert et de réaffirmer son attachement aux valeurs humanistes qui sont incompatibles avec cette pratique.

Pablo Iglesias (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de la Resolución sobre la pena de muerte, ya que consideramos que la pena de muerte debe ser abolida en todos los países del mundo. Es cierto que dentro de la UE hay unanimidad respecto a este tema, sin embargo, a pesar de ello, creemos que se deben hacer muchos más esfuerzos, principalmente en política exterior. La UE debe revisar su política comercial con terceros países que no cumplen la legalidad internacional y no respetan los derechos humanos, concretamente, en este caso, el derecho a la vida.

Cătălin Sorin Ivan (S&D),
in writing. – I strongly support the abolition of the death penalty and salute the EU's paramount aim on this matter – universal abolition. I am also deeply concerned about the number of death sentences delivered in recent months and I believe that such practices violate international human rights standards. Furthermore, it is clear that the death penalty is at odds with the values upon which the EU was founded. The Commission should pay attention in relation to aid and political support flowing towards countries that do not make progress towards abolishing the death penalty.

Ivan Jakovčić (ALDE),
napisan. – Glasovao sam za Rezoluciju Europskog parlamenta o smrtnoj kazni, s obzirom da je smrtna kazna protivna principu humanosti i ljudskim pravima. Ukidanje smrtne kazne je suvremeni civilizacijski i demokratski doseg kao i dostignuće vladavine prava. Osim toga, važno je uzeti u obzir činjenicu da postoji vjerojatnost da netko nedužan bude krivo optužen, što se znalo događati, kao i primjeri zlouporabe sudskog procesa. S druge strane ostaje činjenica da postoje izuzetno teški zločini, kod kojih težina izdržavanja zatvorske kazne nije primjerena težini počinjenog zločina.

Jean-François Jalkh (ENF),
par écrit. – Avec mes collègues du Front national, nous ne sommes pas contre la peine de mort si elle est pratiquée dans un cadre légal strictement défini qui assure le respect des droits de la défense et des procès équitables.
Le texte soumis au vote du Parlement européen a une position radicalement différente. Il y est question d'empêcher tout État membre de rétablir la peine capitale, de faire pression sur la Biélorussie – dernier pays européen à la pratiquer –, de restreindre les échanges commerciaux avec les pays qui ne l'ont pas encore retirée de leur législation, etc.
Ainsi, cette proposition entend s'ingérer dans les affaires internes des États.
Le discours moralisateur de l'Union européenne sur la question de la peine de mort est parfaitement déplacé. Comme souvent, les élites européistes veulent façonner le monde à leur convenance et imposer leur vision à tous ceux qui ne la partagent pas par des moyens contestables et très irrespectueux de l'indépendance des États et de la volonté de leur peuple.
Pour ces raisons, j'ai voté contre cette proposition de résolution.

Marc Joulaud (PPE),
par écrit. – J'ai voté en faveur de la résolution sur la peine de mort qui rappelle l'engagement de l'Union européenne contre la peine de mort et fait le bilan des condamnations à mort prononcées et exécutées dans le monde. Le texte soulève notamment l'inefficacité de ces peines pour lutter contre les crimes qu'elles visent, ainsi que l'exploitation de cette peine à des fins discriminatoires ou politiques dans certains pays, et salue les processus d'abolition de la peine de mort dans un certain nombre de pays.
Cette résolution a été adoptée à une très large majorité, ce dont je me félicite.

Philippe Juvin (PPE),
par écrit. – J'ai voté en faveur de cette résolution car la peine de mort est encore présente dans certains pays à travers le monde. Le Parlement européen doit régulièrement rappeler que l'abolition de la peine de mort contribue au renforcement de la dignité humaine et que l'objectif reste l'abolition totale au niveau mondial.

Barbara Kappel (ENF),
schriftlich. – Der Entschließungsantrag spricht sich klar gegen die Barbarei der Todesstrafe aus und fordert deshalb eine ebenso klare Stellungnahme der EU zu diesem Thema, auch in ihrer Außenpolitik. Daher stimme ich für diesen Antrag.

Bernd Kölmel (ECR),
schriftlich. – Ich habe die Entschließung unterstützt, da ich glaube, dass die Todesstrafe als Sanktion abgeschafft werden muss. Die moralischen und philosophischen Gründe für die Beseitigung der Todesstrafe aus den Gesetzbüchern weltweit sind profund. Sie ist unvereinbar mit den Werten einer modernen, demokratischen Gesellschaft und der menschlichen Würde. Besonders schockierend ist der Gebrauch der Maßnahme gegenüber Minderjährigen und Personen mit einer geistigen Behinderung. Die EU soll international mit anderen Akteuren zusammenarbeiten, um die weltweite Abschaffung der Todesstrafe voranzubringen. Es ist ebenso zutiefst erschütternd und moralisch verwerflich, dass diese Form der Sanktionierung als politisches Druckmittel verwendet wird. Ganz zu schweigen von der Grausamkeit von Steinigungen, die in einigen Regionen der Welt noch immer praktiziert werden.

Constance Le Grip (PPE),
par écrit. – J'ai soutenu la proposition de résolution commune à plusieurs groupes parlementaires relative à la peine de mort. Une fois de plus, nous avons condamné le recours à la peine de mort de par le monde, sous toutes ses formes, plus inhumaines les unes que les autres, notamment par lapidation. Ainsi, nous appelons de nos vœux la tenue d'un moratoire mondial sur la peine de mort et demandons instamment aux gouvernements des pays la pratiquant toujours de prendre les mesures nécessaires à son abolition au nom du respect de la vie et de la dignité humaine.

Javi López (S&D),
por escrito. – El próximo 10 de octubre se celebrará el 13.o Día Mundial contra la Pena de Muerte, cita anual que ofrece una nueva ocasión para que la UE reafirme su liderazgo internacional en los esfuerzos para abolir la pena capital y en favor de una moratoria en las ejecuciones.
Aunque se han dado progresos sustanciales en varios países, estamos aún muy lejos de conseguir la abolición global. De los 58 países que aún recogen en su ordenamiento la pena de muerte, en 2014 se llevaron a cabo ejecuciones en 22 de ellos. En varios casos, el número de ejecuciones continúa siendo alarmantemente alto o se viene incrementado a lo largo de los últimos años.

Bernd Lucke (ECR),
schriftlich. – Ich habe die Entschließung unterstützt, da ich glaube, dass die Todesstrafe als Sanktion abgeschafft werden muss. Die moralischen und philosophischen Gründe für die Beseitigung der Todesstrafe aus den Gesetzbüchern weltweit sind profund. Sie ist unvereinbar mit den Werten einer modernen demokratischen Gesellschaft und der menschlichen Würde. Besonders schockierend ist der Gebrauch der Maßnahme gegenüber Minderjährigen und Personen mit einer geistigen Behinderung. Die EU soll international mit anderen Akteuren zusammenarbeiten, um die weltweite Abschaffung der Todesstrafe voranzubringen. Es ist ebenso zutiefst erschütternd und moralisch verwerflich, dass diese Form der Sanktionierung als politisches Druckmittel verwendet wird. Ganz zu schweigen von der Grausamkeit von Steinigungen, die in einigen Regionen der Welt noch immer praktiziert werden.

Ivana Maletić (PPE),
napisan. – Smrtna kazna je krajnje okrutno, nečovječno i ponižavajuće kažnjavanje koje krši pravo na život sadržano u Općoj deklaraciji o ljudskim pravima. Europska unija zauzima čvrst stav protiv smrtne kazne. Pokazalo se da smrtna kazna nema utjecaja na odvraćanje od kriminala i trgovine drogom te da je većina pojedinaca osuđena po toj osnovi bila pri dnu hijerarhije trgovine drogom.
Rezolucija Europskog parlamenta naglašava nužnost ukidanja smrtne kazne kako bi se poštivalo ljudsko dostojanstvo i etički standardi te poziva na hitan i apsolutan prestanak te prakse. Apeliramo na sve države članice da nastave borbu protiv smrtne kazne i poziva se Komisija da nastavi financiranje ovoga projekta.
Podržala sam Rezoluciju jer se apsolutno protivim smrtnoj kazni i podržavam borbu protiv tog nečovječnog i ponižavajućeg čina. Smatram da svaka osoba ima urođeno pravo na život, i to se pravo mora poštovati.

Vladimír Maňka (S&D),
písomne
. – Používanie trestu smrti vo svete má klesajúcu tendenciu. Napriek tomu sú na svete stále krajiny, ktoré ho používajú ako legitímny trest. Štatistiky v tejto oblasti sú nepresné, pretože niektoré krajiny tieto údaje taja. Výkon tohto trestu sa veľakrát vykonáva v tichosti, bez oznámenia verejnosti alebo rodine, ponižujúcim a útrpným spôsobom. Niet pochybností o tom, že tento trest a spôsob jeho výkonu je neľudský. História pritom veľakrát preukázala, že došlo k úmyselnému alebo nedbalému zneužitiu tohto trestu, pričom dôsledky sú nezvratné a nenapraviteľné.
EÚ a jej členské krajiny odmietajú existenciu trestu smrti v právnom štáte a zasadzujú sa o jeho zrušenie na celom svete. Preto poporujem každú iniciatívu, ktorú vykonajú orgány a inštitúcie EÚ, ktorá k tomu prispeje.

Νότης Μαριάς (ECR),
γραπτώς. – Ψηφίζω υπέρ της Κοινής Πρότασης Ψηφίσματος σχετικά με τη θανατική ποινή για τους λόγους που ανέφερα αναλυτικά στην ομιλία μου στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις 6/10/2015 καθώς και διότι το δικαίωμα στη ζωή δεν θα πρέπει να αφαιρείται από κανένα και με κανένα τρόπο. Οι ποινές που επιβάλλονται σε κάποιο κατηγορούμενο, κατόπιν δίκαιης δίκης, πρέπει να έχουν, αφενός, σωφρονιστικό και αφετέρου, αποτρεπτικό χαρακτήρα. Με βάση αυτές τις αρχές, είναι απαράδεκτη η στάση συγκεκριμένων κυβερνήσεων, οι οποίες προτείνουν ανοικτά ή συγκαλυμμένα την επαναφορά της θανατικής ποινής, αμφισβητώντας έτσι το σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Πρέπει, όμως, για συγκεκριμένα ειδεχθή εγκλήματα ή αδικήματα, να επιβάλλονται βαρύτατες ποινές, οι οποίες θα έχουν παραδειγματικό και αποτρεπτικό χαρακτήρα, χωρίς όμως να φτάνει κανείς στην επιβολή της εσχάτης των ποινών, που είναι η επιβολή της θανατικής ποινής. Τάσσομαι, λοιπόν, υπέρ της παύσης της θανατικής ποινής σε ολόκληρο τον κόσμο.

David Martin (S&D),
in writing. – I fully support this resolution which ‘Reiterates its condemnation of the use of the death penalty and strongly supports the introduction of a moratorium on the death penalty, as a step towards abolition; emphasises once again that the abolition of the death penalty contributes to the enhancement of human dignity and that the EU's ultimate aim is universal abolition’.

Stefano Maullu (PPE),
per iscritto. – Ho votato a favore di questa decisione, che condanna in modo forte l'uso della pena di morte e sostiene il decreto per una moratoria in vista della sua abolizione complessiva.

Georg Mayer (ENF),
schriftlich. – Der Bericht verurteilt die Anwendung der Todesstrafe und bekräftigt letztendlich deren Abschaffung. Die Todesstrafe ist nicht mit Werten wie der Achtung der Menschenwürde, der Freiheit, der Demokratie, der Gleichheit, der Rechtsstaatlichkeit und der Wahrung der Menschenrechte vereinbar. Der Bericht fordert auch die Kommission auf, die Kontrollen, welche die Ausfuhr von Produkten betreffen, die zur Vollstreckung der Todesstrafe verwendet werden können, zu verstärken. Aufgrund dieser Tatsachen habe ich diesen Bericht unterstützt.

Jean-Luc Mélenchon (GUE/NGL),
par écrit. – Le 10 octobre est la date de la journée européenne et internationale contre la peine de mort. Cette année, la journée est dédiée à la peine de mort appliquée dans les cas de trafic de drogue. La résolution détaille donc les pays pratiquant la peine de mort, sans omettre de citer les cinq les plus actifs dans ce domaine: l'Iran, l'Arabie saoudite, l'Iraq, la Chine et les États-Unis. La résolution rappelle la position de l'Union européenne en faveur de l'abolition de la peine de mort et s'inquiète des produits européens exportés qui peuvent être utilisés à des fins de torture ou d'exécution. Malheureusement, le texte ne va pas plus loin. L'Union ne peut envisager quoi que ce soit qui contrarie les États-Unis, même si elle déteste la Chine et l'Iran. Je vote pour les aspects abolitionnistes de ce texte, tout en déplorant son manque d'ambition en la matière.

Nuno Melo (PPE),
por escrito. – Acompanhei o voto favorável à proposta de resolução do Parlamento sobre a pena de morte, afirmando a condenação de todas as execuções, onde quer que tenham lugar.

Roberta Metsola (PPE),
in writing. – I voted in favour of this resolution as it affirms the Union's commitment to a moratorium on, and an eventual end to, the death penalty internationally. We are against the death penalty wherever it is used.

Louis Michel (ALDE),
par écrit
. – La nécessité d'abolir la peine de mort est, pour un humaniste et un universaliste comme moi, une évidence. Cette problématique d'une extrême gravité touche au droit à la vie, au droit de ne pas être soumis à des peines ou à des traitements cruels, inhumains ou dégradants, au premier des droits de l'homme et au respect de la dignité humaine. L'homme qui tue l'homme est une honte pour l'humanité. Cruelle et inacceptable, la peine de mort est la négation de l'humanité qui vit pourtant en tout être humain. Elle n'est ni juste, ni efficace. Elle n'est ni moralisatrice, ni intimidante, ni dissuasive. Elle charrie tous les poisons sociaux, à commencer par le racisme et l'inégalité. L'abolition de la peine de mort répond donc à un objectif de justice universelle. En tant que parlementaires européens, nous avons le devoir de mener, dans toutes les enceintes nationales et internationales, une campagne pour l'abolition universelle de la peine de mort. Nous devons faire vivre ce débat, peser sur nos gouvernements et faire en sorte que le respect de la vie soit mentionné dans tout accord commercial, bilatéral ou multilatéral.

Miroslav Mikolášik (PPE),
písomne. – Únia ako taká má dnes obrovské množstvo nevyriešených otázok a denne sa objavujú ďalšie. To nás však nemôže robiť slepými voči okolitému svetu, v dôsledku čoho sa aj trest smrti pre Európanov stáva často iba faktom, ktorý akceptujú. Považujem za hrozivé, že dnes ešte zomierajú ľudia vo svete trestom smrti, avšak hlasno na poplach bije fakt, že táto metóda má stúpajúcu tendenciu. Žiadam preto neprestávať v boji proti takémuto nehumánnemu ukončenia života a som za zavedenie moratória na trest smrti ako kroku k jeho zrušeniu. Podľa dostupných údajov vieme o najmenej 2 466 osobách v 55 krajinách, ktoré boli v roku 2014 odsúdené na smrť, čo predstavuje nárast o takmer 23 % v porovnaní s rokom 2013. Počet trestov smrti a popráv v roku 2015 naďalej alarmujúco rastie a popravované sú dokonca maloleté osoby a osoby s duševným postihnutím alebo mentálnou retardáciou, poprava v tretích krajinách hrozí aj desiatkam Európanov. Znepokojujú ma taktiež hromadné súdne procesy, ktoré viedli k obrovskému množstvu trestov smrti, hoci o dodržiavaní práva na spravodlivý proces sa nedá vôbec hovoriť. Na záver by som chcel vyjadriť podporu a poďakovať všetkým inštitúciám, orgánom a mimovládnym organizáciám za ich vytrvalé úsilie, ktoré vynakladajú v boji proti trestu smrti.

Marlene Mizzi (S&D),
in writing. – I voted in favour of the resolution, which calls for the abolition of the death penalty worldwide. The 13th World Day Against the Death Penalty is on 10 October 2015 and is an opportunity for the European Union to reaffirm its leading role in the drive for the abolition of the death penalty and a moratorium on executions.
While substantial progress has been made in a number of countries, there is still a long way to go before the death penalty is abolished worldwide. In 2014, executions were carried out in 22 of the 58 countries and territories in the world that retain the death penalty. In some of these, unfortunately, the number of executions either remains high or has risen significantly in recent years.
The theme of this year's international day focuses attention on death sentences for drug-related crimes. Contrary to the general trend of recent decades, an increasing number of countries have enacted laws permitting the death penalty for drug-related offences. This development also needs to be addressed by the European Union. The EU guidelines on the death penalty, revised in 2013, state clearly that the death penalty ‘shall also not be imposed for drug-related crimes’.

Csaba Molnár (S&D),
írásban. – A Verts/ALE, az ECR, a PPE, az EFDD, az ALDE, a GUE/NGL és az S&D képviselőcsoportok szóbeli választ igénylő kérdéshez indítványt nyújtottak be a halálbüntetésről szóló állásfoglalás elfogadására. Az indítványt benyújtó képviselőcsoportok az EFDD kivételével megállapodásra jutottak az állásfoglalás tartalmát illetően, a kompromisszumos indítványt támogattam.

Cláudia Monteiro de Aguiar (PPE),
por escrito. – Portugal foi o primeiro país europeu a adotar a abolição da pena de morte para todos os crimes civis sob a forma de lei na Reforma Penal e das Prisões de 1867.
É com este mesmo espírito vanguardista que apoio esta proposta de Resolução, que condena veementemente o recurso à pena de morte e apoia a introdução de uma moratória sobre a pena capital, como passo para a abolição definitiva. Estamos a falar da dignidade humana e do objetivo final da política externa da União, que é a abolição universal.
Uma nota às organizações não-governamentais e às Agências das Nações Unidas que reiteram esforços e apresentam iniciativas com vista a incentivar os Estados a abolirem a pena de morte. Acredito que a Comissão deve continuar a financiar projetos neste domínio, através do Instrumento Europeu para a Democracia e os Direitos Humanos.

Sophie Montel (ENF),
par écrit
. – Cette proposition de résolution conjointe PPE – S&D – ALDE – ECR – Verts – GUE porte sur la condamnation universelle du recours à la peine de mort et soutient la mise en place immédiate d'un moratoire en vue d'une abolition prochaine. Le recours à la peine capitale devrait relever à mon sens des seuls États, qu'ils soient membres ou non de l'Union européenne, suivant des conceptions déterminées par les peuples et transcrites dans leurs systèmes législatifs respectifs, et non pas des normes internationales et de l'impérialisme moral de l'Union européenne. À l'exception du paragraphe condamnant le recours révoltant à la peine de mort pour crimes politiques ou d'ordre moral, à l'exemple des pays musulmans l'appliquant pour les ‘crimes’ d'homosexualité, d'adultère ou d'apostasie, j'ai voté contre ce texte qui envisage également de limiter notre coopération avec les États la mettant en œuvre dans le cadre de leur politique de lutte contre la drogue, comme Singapour ou l'Indonésie.

Luigi Morgano (S&D),
per iscritto. –‘Se vogliamo vita, diamo vita’, così Papa Francesco parla della ‘responsabilità di proteggere e difendere la vita umana in ogni fase del suo sviluppo’. Il mio voto ribadisce la triste attualità di tali parole. Nel 2015 condanne a morte ed esecuzioni continuano a un ritmo allarmante. L'abolizione della pena di morte in tutto il mondo è uno dei principali obiettivi della politica europea sui diritti umani. La Giornata mondiale contro la pena di morte ha voluto ricordare che la sua applicazione nel caso di reati connessi alla droga è contraria al diritto e alle norme internazionali. Le condanne a morte non scoraggiano il traffico di stupefacenti o gli abusi e i paesi che mantengono la pena capitale vanno incoraggiati ad introdurre alternative che si concentrino su programmi di prevenzione della tossicodipendenza e di riduzione dei danni. Profondamente preoccupato per l'applicazione della pena di morte nei confronti di minori e persone svantaggiate, affette da infermità mentale, appartenenti a minoranze nazionali o culturali; per reprimere l'opposizione; per motivi di credo religioso; per omosessualità o adulterio; per altri motivi che possono essere ritenuti di scarso rilievo o non essere considerati reati, il Parlamento europeo chiede che tale pratica cessi immediatamente e definitivamente.

Victor Negrescu (S&D),
in writing. – I voted for this resolution that reiterates the long-standing opposition of the European Union to the death penalty in all cases and under all circumstances, and emphasises once again that the abolition of the death penalty contributes to the enhancement of human dignity.

Liadh Ní Riada (GUE/NGL),
in writing. – – I supported this joint resolution as it highlighted aptly concerns I share about the use of the death penalty internationally, and reaffirmed Europe's commitment to opposing, and encouraging others to oppose, the use of the death penalty.

Norica Nicolai (ALDE),
in writing. – I voted in favour of this resolution as it comes at a critical time in the world. Instead of the human rights situation improving, it seems to be deteriorating worldwide. More and more executions take place in Asia, and also in Iran and Saudi Arabia. The penalty is also applied in the USA and Japan and I consider this method of punishment to be barbaric and outdated, no longer in line with modern standards and respect for human rights. In particular, the barbaric and even arbitrary way the death penalty is being used in some countries, including in south-east Asia, coupled with the serious doubts we have over the stability and independence of the judiciaries in these countries, the almost inexistent appeal recourses for people on trial and the low standards of professionalism employed by some of their law enforcement agencies lead to the unavoidable conclusion that innocents are being executed under the guise of a legal death penalty. Death penalty as a practice should be outlawed everywhere in the world immediately!

Luděk Niedermayer (PPE),
písemně. – Podpořil jsem usnesení o trestu smrti, které vybízí k jeho zrušení v globálním měřítku a poukazuje nejenom na jeho neúčelnost, ale i na jeho neslučitelnost s hodnotami, jako je ochrana lidských práv. Vítám, že usnesení jmenovitě uvádí státy, které trest smrti uplatňují, a uměl bych si v tomto směru představit ještě ostřejší rétoriku. V mnoha zemích je trest smrti spojen s pošlapáváním základních lidských práv a s tímto stavem bychom se jako Evropané neměli nikdy smířit. Přeji si proto, aby EU ve svém boji proti trestu smrti vytrvala a byla v něm ještě důraznější a důslednější, například při využití nástrojů rozvojové politiky.

Franz Obermayr (ENF),
schriftlich. – Ich habe für diesen Entschließungsantrag gestimmt, da meiner Meinung nach die Zahl der verhängten Todesurteile besorgniserregend hoch ist. 2014 wurden mindestens 2.466 Menschen in 55 Staaten zum Tode verurteilt, was einer Zunahme von fast 23 % im Vergleich zu 2013 entspricht. Des Weiteren wurde 2014 die Todesstrafe weltweit mindestens 607 Mal vollstreckt.

Urmas Paet (ALDE),
kirjalikult. – Toetasin. Euroopa Liit peab jätkuvalt püüdlema selle poole, et veenda surmanuhtlust praktiseerivaid riike seda kaotama. Paljudes riikides on surmamõistetute arv kasvanud ja surmanuhtlusega karistatakse ka näiteks homoseksuaale, abielurikkujaid ja puudega inimesi. Hukkamisi viiakse läbi ka näiteks kividega pildumise teel, mis on rahvusvaheliste standardite järgi piinamine. Selline lähenemine inimeste eludele peab lõppema.

Κωνσταντίνος Παπαδάκης (NI),
γραπτώς
. – Το ΚΚΕ τάσσεται υπέρ της κατάργησης της θανατικής ποινής. Επισημαίνουμε όμως ταυτόχρονα την υποκριτική στάση της ΕΕ στο ζήτημα, που στηρίζει με όλα τα μέσα, πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά, τα πιο αντιδραστικά κράτη και κυβερνήσεις, που χρησιμοποιούν σε μεγάλη έκταση τις εκτελέσεις ως μέσο καταπίεσης των λαών τους, ως συμμαχικές δυνάμεις στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις της, όπως χαρακτηριστικά κάνει με τις πετρελαιομοναρχίες και άλλα αντιδραστικά αστικά καθεστώτα στη Μ. Ανατολή, στη Β. Αφρική, τη Λ. Αμερική και αλλού. Το κοινό ψήφισμα του ευρωκοινοβουλίου χρησιμοποιεί ακόμη και το ευαίσθητο θέμα της θανατικής ποινής σαν ένα ακόμη όχημα επεμβάσεων της ΕΕ σε τρίτες χώρες. Το μεταχειρίζεται, όπως και γενικότερα τα ‘ανθρώπινα δικαιώματα’ και τη ‘δημοκρατία’ όπως επιλεκτικά τα αντιλαμβάνεται βέβαια η ΕΕ, σαν πρόσχημα, ώστε με τη χρήση των διαφόρων ταμείων της ΕΕ, που προορίζονται για την χρηματοδότηση τέτοιων δράσεων (‘Μηχανισμός για τη σταθερότητα και την ειρήνη’, ‘Ευρωπαϊκό μέσο για τη δημοκρατία και τα δικαιώματα του ανθρώπου’) να ασκεί πιέσεις και να επεμβαίνει άλλοτε συγκαλυμμένα, άλλοτε ανοιχτά στα εσωτερικά τρίτων χωρών, με στόχο την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών τους και την στερέωση των θέσεων των ευρωπαϊκών μονοπωλίων στους μαινόμενους ενδοιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς.

Aldo Patriciello (PPE),
per iscritto. – Nella ferma convinzione che sia doveroso abolire definitivamente la pena di morte e che l'introduzione di una moratoria possa contribuire al raggiungimento di tale obiettivo, esprimerei il mio voto favorevole.

Alojz Peterle (PPE),
pisno. – Glasoval sem za resolucijo o smrtni kazni, ker je odprava smrtne kazni po vsem svetu eden glavnih ciljev politike Evropske zveze na področju človekovih pravic in ker je smrtna kazen nezdružljiva z vrednotami, kot so spoštovanje človekovega dostojanstva, svoboda, demokracija, enakopravnost, pravna država in spoštovanje človekovih pravic, na katerih temelji Evropska zveza.

Marijana Petir (PPE),
napisan. – Oštro se protivim izvršenju smrtne kazne no ona još postoji u nekim zemljama Afrike, SAD-a, posebice u Kini. U zadnje vrijeme se izvršenje smrtne kazne povećalo, osobito u situacijama kada se smrtna kazna izriče radi kriminala povezanog sa zloupotrebom droga. Porast terorizma također utječe na povećanje pogubljenja. Međunarodnim pravom smrtna kazna se može presuditi samo u slučaju teških kaznenih djela, no izricanje smrtne kazne zbog zlouporaba droge ili preljuba zasigurno ne spada u područje najtežih kaznenih djela. Smrtnom kaznom se problemi kriminala povezanog sa zloupotrebom droga, trgovinom ljudima ili terorizma ne rješavaju. Glasovala sam za ovu Rezoluciju jer smatram da ljudski život nema cijenu, da je to dragocjeni dar koji nemamo nikom pravo oduzeti.Usvajanjem ove Rezolucije uključujemo se u borbu protiv degradacije ljudskog dostojanstva i ugrožavanja ljudskih prava te radimo na prevenciji i ukidanju smrtne kazne, kao i na ukidanju kamenovanja i ugrožavanja ljudskog dostojanstva maloljetnika i duševno bolesnih osoba. Uz to, potiče se rješavanje stvarnih problema učinkovitim rješenjima poput financiranja borbe protiv kriminala droge, a ne kažnjavanjem ljudi.

Florian Philippot (ENF),
par écrit. – Cette proposition de résolution conjointe PPE – S&D – ALDE – ECR – Verts – GUE porte sur la condamnation universelle du recours à la peine de mort et soutient la mise en place immédiate d'un moratoire en vue d'une abolition prochaine. Le recours à la peine capitale devrait relever à mon sens des seuls États, qu'ils soient membres ou non de l'Union européenne, suivant des conceptions déterminées par les peuples et transcrites dans leurs systèmes législatifs respectifs, et non pas des normes internationales et de l'impérialisme moral de l'Union européenne. À l'exception du paragraphe condamnant le recours révoltant à la peine de mort pour crimes politiques ou d'ordre moral, à l'exemple des pays musulmans l'appliquant pour les ‘crimes’ d'homosexualité, d'adultère ou d'apostasie, j'ai voté contre ce texte qui envisage également de limiter notre coopération avec les États la mettant en œuvre dans le cadre de leur politique de lutte contre la drogue, comme Singapour ou l'Indonésie.

Tonino Picula (S&D),
napisan. – S obzirom da su međunarodnim sporazumima i mišljenjem UN-a smrtne kazne navedene kao iznimno dopuštene u slučajevima ‘najtežih kaznenih dijela’, alarmantni su podaci o sve većem broju smrtnih kazni za zlouporabe droga, ali i homoseksualne odnose. Iako se EU protivi smrtnoj kazni u svakom obliku, posebno treba osuditi ove specifične situacije i pozvati na daljnje napore i poticanje uvođenja moratorija na smrtnu kaznu u svim zemljama, kao korak do njenog konačnog ukidanja. Podržavam prije svega napore da se uspostavi veća kontrola unutar EU-a u pogledu transparentnosti potpore i pomoći za suzbijanje narkotika u zemljama koje provode smrtnu kaznu kako bi se osiguralo da se ta pomoć ne koristi za olakšavanje radnji kaznenog progona koje dovode do izricanja smrtnih kazni. Nadalje, treba naglasiti kako svi podaci upućuju da se smrtnom kaznom ne suzbija trgovina drogom, te kako je često riječ o sudskim postupcima u kojima izostaje poštivanje prava na pošteno suđenje. Napokon, posebnu pozornost treba pridati slučajevima pogubljenja maloljetnih osoba, kao i osoba smanjenih mentalnih ili intelektualnih sposobnosti te inzistirati na hitnom prestanku takvih praksi.

Andrej Plenković (PPE),
napisan. – Prema najnovijim poznatim podacima 2014. najmanje 2466 osoba u 55 zemalja je osuđeno na smrt, te je u 2014. u svijetu pogubljeno najmanje 607 osoba, no u to nisu uvrštene osobe za koje se pretpostavlja da su pogubljene u Kini, gdje se i dalje izvršava više smrtnih kazni nego u svim ostalim državama svijeta zajedno. Broj izrečenih i izvršenih smrtnih kazni tijekom 2015. godine je i dalje alarmantan, budući da je povećanje broja izrečenih smrtnih kazni usko povezano sa sudskim presudama u masovnim suđenjima koja su reakcija na kaznena djela povezana s terorizmom u zemljama poput Egipta i Nigerije. Smrtna kazna se često koristi protiv socijalno ugroženih osoba, psihičkih bolesnika i pripadnika nacionalnih i kulturnih manjina. Važno je istaknuti da njeno ukidanje doprinosi jačanju ljudskog dostojanstva te da je konačni cilj EU-a njezino potpuno ukidanje. Prema podacima Ureda visokog povjerenika UN-a za ljudska prava, više od 160 država članica Ujedinjenih naroda s različitim pravnim sustavima, tradicijama, kulturama i vjerskim običajima ukinulo je smrtnu kaznu ili je ne primjenjuju. Smrtna kazna nespojiva je s vrijednostima na kojima se Unija temelji kao što su poštovanje ljudskog dostojanstva, sloboda, demokracija, jednakost i poštovanje ljudskih prava, stoga podržavam Rezoluciju o ukidanju smrtne kazne.

Pavel Poc (S&D),
písemně. – Na základě vlastního přesvědčení a s ohledem na článek 6 Listiny základních práv a svobod ČR a článek 2 Listiny základních práv EU jsem dnes samozřejmě hlasoval pro usnesení Evropského parlamentu opětovně odsuzující trest smrti a vyzývající dotyčné země k zavádění moratoria OSN jako kroku ke zrušení této sankce.
Vítám, že nás Rada ujistila, že otázka trestu smrti je aktuální i v dialogu s našimi partnery, jako jsou USA nebo Japonsko, nehledě na strategické cíle EU. 32 z 50 států USA stále uplatňuje absolutní trest. V roce 2014 přibylo 72 odsouzených a 35 popravených. Tisíce čekají v cele smrti, přičemž dle nedávné studie Stanfordské University až 4 % chybně . Je vhodné připomenout, že toto je stejná země, se kterou se chystáme uzavřít největší obchodní dohodu historie.
Nesouhlasím s argumentací kolegů, kteří se snaží klasifikací a komparací trestných činů různých právních či neprávních řádů trest smrti ve vybraných zemích ospravedlnit. Dvojí metr je v této otázce absolutně nepřijatelný. Pan Schmit dnes citoval poselství papeže Františka americkému Kongresu: ‘Spravedlivý a nezbytný trest nesmí nikdy vyloučit rozměr naděje a rehabilitace’. S církví si nerozumím v řadě otázek, zde ale nelze nesouhlasit.

Miroslav Poche (S&D),
písemně. – Usnesení Evropský parlament přijímal u příležitosti Světového dne boje proti trestu smrti, který každoročně připadá na 10. října. Jedním z hlavních cílů politiky lidských práv EU je kompletní zrušení trestu smrti. Je smutnou skutečností, že i přes rostoucí počet zemí, které trest smrti zrušily, se počet rozsudků o trestu smrti zvyšuje, stejně jako přetrvávají některé extrémně brutální techniky nebo ‘provinění’, na které se trest smrti vztahuje, např. homosexuální vztah. V řadě zemí je trest smrti ukládán nezletilým osobám či osobám s mentálním postižením. Letošní den boje proti trestu smrti byl zaměřen na trest smrti za drogové trestné činy, jehož uplatňování za posledních 12 měsíců vzrostlo o desítky procent. Hrozba trestu smrti ovšem neodradí od obchodování s drogami ani nezastaví zneužívání drog, navíc trest obvykle postihne osoby, které jsou součástí sítě obchodování s drogami nedobrovolně.
Ačkoliv naprostá většina konaných rozsudků se děje mimo Evropu, je nutné připomenout, že institut trestu smrti stále přetrvává v Bělorusku, které sdílí hranice s EU. Jelikož zejména v poslední době dochází k pomalému zlepšování vztahů EU s Běloruskem, měli bychom využít náš rostoucí vyjednávací potenciál a vykonat maximum pro to, aby trest smrti byl pro celou Evropu historií.

Stanislav Polčák (PPE),
písemně. – Podpořil jsem návrh usnesení týkajícího se trestu smrti. Oceňuji, že je zákaz trestu smrti prioritním bodem politiky Evropské unie v oblasti lidských práv. Je to nelidský, krutý a ponižující trest, který navíc porušuje právo na život zakotvené ve Všeobecné deklaraci lidských práv a svobod. Alarmující je, že v loňském roce byl trest smrti vynesen v pětapadesáti zemích na bezmála dvou a půl tisících lidech, což činí nárůst přibližně o pětadvacet procent oproti předchozímu roku. Tato čísla nesmíme brát na lehkou váhu.
Je proto také důležité vyjádřit podporu všem organizacím, které se dlouhodobě zasazují o zrušení trestu smrti po celém světě. Pevně doufám, že přibude zemí uplatňujících všeobecné moratorium a zejména zemí, které trest smrti zakážou úplně.

Franck Proust (PPE),
par écrit. – Si les États membres de l'Union ont aboli la peine de mort, cette pratique demeure encore utilisée par certains États dans le monde. En 2014, près de 240 personnes étaient encore condamnées à mort dans 55 pays différents. Et 607 personnes ont été exécutées en 2014. Ces chiffres sont révoltants. J'ai soutenu la résolution du Parlement européen condamnant la pratique de la peine de mort de façon unilatérale et à l'échelle internationale.

Paulo Rangel (PPE),
por escrito. – A abolição universal da pena de morte constitui um dos principais objetivos da UE em matéria de direitos humanos.
A pena de morte é incompatível com os valores em que se funda a UE e, neste sentido, é importante deixar aqui testemunho da veemente condenação que a respetiva aplicação suscita e um apelo para que as instituições europeias e os Estados-Membros permaneçam atentos às evoluções registadas neste domínio e prossigam com determinação a sua luta para abolir o recurso à pena capital, apoiando energicamente a moratória como um passo para tal abolição, e insistindo com os países que ainda recorrem à pena de morte para que cumpram as normas mínimas internacionais, reduzam o seu âmbito de aplicação e a sua utilização e publiquem dados precisos e inequívocos sobre o número de condenações e execuções.
Votei favoravelmente.

Liliana Rodrigues (S&D),
por escrito. – A 10 de outubro, celebra-se o Dia Mundial Contra a Pena de Morte.
A abolição da pena de morte a nível global continua a ser um dos principais objetivos da política de direitos humanos da UE. Em 2014, pelo menos 2466 pessoas em 55 países foram condenadas à morte (aumento de 23% face a 2013), sem contar com a China, que condena mais do que todos os demais países juntos.
A UE continua a condenar o uso da pena de morte, prática incompatível com os valores do respeito pela dignidade humana, liberdade, igualdade e democracia, que estão na base da sua constituição. Esta proposta incentiva-nos a todos, e especificamente aos Estados-Membros, a não desistir e a desenvolver todos os esforços para pôr termo a esta prática junto dos países terceiros.

Inmaculada Rodríguez-Piñero Fernández (S&D),
por escrito. – El próximo 10 de octubre se celebrará el 13.o Día Mundial contra la Pena de Muerte. Aun con progresos sustanciales en varios países, estamos lejos de la abolición global. De los 58 países que aún recogen en su ordenamiento la pena de muerte, en 2014 se llevaron a cabo ejecuciones en 22 de ellos. En varios casos, el número de ejecuciones continúa siendo alarmantemente alto o se ha incrementado a lo largo de los últimos años.
Este año el Día Mundial se centra en las sentencias emitidas por delitos relacionados con la droga. Es cada vez mayor el número de países que han aprobado leyes que penan con la muerte los delitos relacionados con el tráfico de drogas. Las directrices de la UE sobre la pena de muerte especifican que este tipo de delitos no pueden ser castigados con la pena capital.
Queremos saber qué medidas concretas ha puesto en marcha la UE para avanzar en la abolición de la pena de muerte, en especial en sus relaciones bilaterales con los países que la mantienen y concretamente con aquellos en los que se ha producido un repunte o reinicio de esta práctica.
Por todo ello, he apoyado la presente propuesta de Resolución.

Claude Rolin (PPE),
par écrit. – J'ai signé la proposition de résolution commune relative à la peine de mort, ‘considérant que l'abolition de la peine de mort dans le monde est l'un des principaux objectifs de la politique de l'Union européenne en matière de droits de l'homme’. En tant qu'humaniste, je trouve insoutenable que des exécutions soient encore d'application. La peine capitale est indigne du genre humain. C'est une forme ultime de torture. Elle procède d'une volonté de vengeance et ne constitue en aucun cas une réponse appropriée. Parmi les condamnés figurent des mineurs d'âge, des personnes souffrant d'un handicap mental ou intellectuel, des individus condamnés du fait de leur orientation sexuelle… La peine de mort constitue une violation des normes internationales en matière de droits fondamentaux, c'est pourquoi je plaide pour la mise en place immédiate d'un moratoire en vue de son abolition totale. En 2014, au moins 2 466 personnes ont été condamnées à mort dans 55 pays, ce qui représente une hausse de près de 23 % par rapport à 2013. Indépendamment des faits qui sont reprochés à ces individus, leur ôter la vie de façon délibérée revient à nier leur humanité. Et cela, nous ne pouvons l'accepter.

Tokia Saïfi (PPE),
par écrit. – À l'avant-veille de la 13e journée mondiale contre la peine de mort, j'ai voté en faveur de cette résolution qui rappelle l'attachement de l'Union européenne à cette lutte.
Cette 13e journée mondiale met notamment l'accent sur la recrudescence des condamnations à mort pour des délits liés à la drogue. Ainsi, comme le souligne cette résolution, il est important de rappeler que la peine de mort ne parvient pas à prévenir le trafic de drogue ni à empêcher quiconque de succomber à la toxicomanie.
La peine de mort demeure incompatible avec les valeurs défendues par l'Union européenne de dignité humaine, de liberté, de démocratie et d'équité.
Cette résolution appelle également à l'introduction d'un moratoire mondial sur la peine de mort, premier pas vers son abolition.

Massimiliano Salini (PPE),
per iscritto. – Ho espresso il mio voto a favore della proposta di risoluzione riguardante la pena di morte perché sono favorevole all'abolizione della pena capitale, in quanto viola il diritto alla vita riconosciuto dalla Dichiarazione universale dei diritti umani.

Lola Sánchez Caldentey (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de la Resolución sobre la pena de muerte, ya que consideramos que la pena de muerte debe ser abolida en todos los países del mundo. Es cierto que dentro de la UE hay unanimidad respecto a este tema, sin embargo, a pesar de ello, creemos que se deben hacer muchos más esfuerzos, principalmente en política exterior. La UE debe revisar su política comercial con terceros países que no cumplen la legalidad internacional y no respetan los derechos humanos, concretamente, en este caso, el derecho a la vida.

Lidia Senra Rodríguez (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de la Resolución sobre la pena de muerte ya que compartimos su objetivo: la abolición total de la pena de muerte y la crítica a todos los países en los que se practica, desde los Estados Unidos hasta Irán. Además, nos parece relevante que condene especialmente la pena de muerte por motivos como la orientación sexual o el adulterio, que sigue llevándose a cabo en numerosos países del mundo, como Arabia Saudí.
El 10 de octubre de 2015 se celebró el Día Mundial contra la Pena de Muerte, que este año se propuso sensibilizar sobre la pena capital en casos de delitos relacionados con las drogas, que se aplica en hasta 33 países; a este respecto, la Resolución insta a la Comisión y al Servicio Europeo de Acción Exterior a establecer la abolición de la pena capital por este tipo de delitos como requisito para la ayuda o el apoyo en políticas de lucha contra la droga. Entendemos, pues, que esta Resolución reitera el compromiso europeo, que compartimos, por la lucha contra este tipo de crimen de Estado e insta a la Comisión a tenerlo en cuenta en el conjunto de su política exterior.

Jill Seymour (EFDD),
in writing. – I abstained on this resolution as it calls for the European External Action Service (EEAS) to involve itself in foreign political matters. I do not think the EU should involve itself in foreign affairs.
I did however support the amendments that condemned the use of the death penalty for reasons of religion, sexuality or adultery.

Siôn Simon (S&D),
in writing. – With the 13th World Day Against the Death Penalty approaching, it is perhaps poignant that we have the chance to vote on this motion for resolution. I remain staunchly against the death penalty and I hope that this motion for resolution will once again reaffirm the EU's commitment to opposing the punishment.

Igor Šoltes (Verts/ALE),
pisno. – Zaskrbljujoče je dejstvo, da je v zadnjih desetih letih naraslo število držav, ki so sprejele zakone, ki dovoljujejo smrtno kazen za kazniva dejanja, povezana z drogami. Že samo dejstvo, da je 22 držav izvedlo usmrtitve in je bilo vsaj 2466 oseb obsojenih na smrtno kazen v letu 2014, je zaskrbljujoče.
Kar 33 držav po svetu uporablja smrtno kazen za kakršne koli prekrške, povezane z drogo, kar posledično predstavlja 1000 usmrtitev na letni ravni. Veliko je evropskih državljanov, ki jim grozi smrtna kazen v državah tretjega sveta, predvsem zaradi domnevnih zločinov v povezavi z drogo.
Mednarodna konvencija državljanskih in političnih pravic med drugim določa, da naj se smrtna kazen uporabila zgolj in samo za najbolj resne zločine in naj se ne uporablja za zločine, povezane z drogo.
Na tem mestu bi želel poudariti, da odprava smrtne kazni prispeva k boljšemu spoštovanju človekovega dostojanstva. Poleg tega želim izpostaviti zaskrbljenost zaradi uporabe smrtne kazni za mladoletne osebe in osebe, ki imajo kakršne koli duševne ali intelektualne motnje. Taka praksa se mora nemudoma prenehati, saj krši mednarodne človekove pravice. Zaradi navedenih razlogov sem podprl resolucijo in glasoval za njeno sprejetje.

Renato Soru (S&D),
per iscritto. – Oggi ho votato a favore della risoluzione sulla pena di morte, che interviene poco prima della Giornata mondiale contro la pena di morte il 10 ottobre 2015 e che intende quest'anno sensibilizzare all'applicazione della pena di morte per reati connessi alla droga. Sebbene secondo l'Alto commissariato delle Nazioni Unite per i diritti umani oltre 160 Stati membri dell'ONU abbiano abolito la pena di morte o non la pratichino, da dati recenti, ma parziali, risulta che quasi 2.500 persone in 55 paesi siano state condannate a morte nel 2014, con un aumento di quasi il 23% rispetto al 2013.
Con la risoluzione, esortiamo in particolare il Servizio europeo per l'azione esterna e gli Stati membri a proseguire la lotta contro il ricorso alla pena di morte e a sostenere fermamente presso tutte le istanze internazionali l'introduzione di una moratoria quale passo verso la sua abolizione. Solo continuando a fare pressione a livello mondiale a questo fine, a sollecitare con forza i paesi che ancora la praticano a rispettare le norme minime internazionali e dare informazioni più trasparenti, sarà possibile avviarsi gradualmente verso l'abolizione della pena di morte che costituisce un obiettivo fondamentale dell'UE in quanto attore nello scenario internazionale

Davor Ivo Stier (PPE),
napisan. – Iako je niz zemalja ostvario znatan napredak na ovom planu, još se mnogo toga treba učiniti do konačnog ukidanja smrtne kazne u čitavom svijetu te je iz tog razloga potrebno i dalje podržavati tu inicijativu. U prošloj su godini izvršena pogubljenje u 22 od 58 država u kojima je još uvijek na snazi smrtna kazna. Ovaj se broj treba i dalje reducirati do potpune regulacije smrtne kazne u svim zemljama. Također, pojavljuje se i pitanje o smrtnim kaznama zbog zločina povezanih s drogom. Sve više zemalja donosi zakone kojima se dopušta smrtna kazna za zloupotrebu droge, iako u smjernicama EU-a za 2013. godinu stoji da se smrtna kazna ne određuje za takve zločine. Unija se treba pozabaviti mjerama u okviru vanjske politike i vanjskih odnosa za provođenje kampanje za ukidanje smrtne kazne, te uvidjeti što je moguće poduzeti kada je riječ o odgovornosti trećih zemalja. Zbog navedenih razloga sam podržao izvješće.

Catherine Stihler (S&D),
in writing. – I supported this resolution in which the EU reiterates its condemnation of the use of the death penalty and strongly supports a moratorium as a step towards abolition. At least 607 executions took place worldwide in 2014 and executions are occurring at an alarming rate in 2015. The death penalty is incompatible with fundamental values such as respect for human dignity and the rule of law, and so it is essential that the Union expresses in no uncertain terms that the practice is unacceptable.

Patricija Šulin (PPE),
pisno. – Glasovala sem za resolucijo o smrtni kazni. Odprava smrtne kazni v Evropski uniji je civilizacijski dosežek ter eden glavnih ciljev EU na področju človekovih pravic.
Podpiram resolucijo, ki obsoja smrtno kazen in odločno podpira uvedbo moratorija kot korak na poti k njeni odpravi. Odprava smrtne kazni po vsem svetu bo prispevala h krepitvi človekovega dostojanstva. Prav tako tudi delim mnenje, da je smrtna kazen absolutno nezdružljiva s spoštovanjem človekovega dostojanstva in človekovih pravic, svobode, demokracije in pravne države.

Pavel Svoboda (PPE),
písemně. – Podpořil jsem dnešní usnesení na téma trestu smrti, jelikož se domnívám, že zákaz trestu smrti patří k základním principům, k nimž se hlásí členské státy Evropské unie, a jehož rozšíření také do dalších států světa je žádoucí a je třeba jej podpořit. Považuji tedy navržený text za užitečný a to také v případě, kdy nedojde v jednotlivých třetích zemích rovnou ke zrušení trestu smrti, ale nejdříve jen k jeho neuplatňování.

Ελευθέριος Συναδινός (NI),
γραπτώς. – Tο Κίνημα μας είναι υπέρ της επαναφοράς της θανατικής ποινής για ιδιαιτέρως ειδεχθή εγκλήματα, όπως π.χ. η εμπορία ναρκωτικών σε μεγάλες ποσότητες και ο βιασμός ανηλίκων.

Tibor Szanyi (S&D),
írásban. – A kérdés elvi fontossága miatt meggyőződéssel támogattam a határozatot. Szavazatomnál figyelembe vettem az aktualitást is: a halálbüntetés elleni világnap (okt. 10.) bevezetésének 13. évfordulója jó alkalom az Európai Parlament számára annak a tudatosítására, hogy változatlanul az Európai Unióra vár az elvi és gyakorlati vezető szerep ezen embertelen és idejétmúlt büntetési forma felszámolását célzó világméretű erőfeszítések terén. Ennek érdekében fontosnak tartom, hogy a főképviselő és az EKSZ ügyeljen arra, hogy az EU külkapcsolataiban a multilaterális és a kétoldalú kontaktusok alkalmával is következetesen képviseljük halálbüntetés elutasítását mindazon – sajnos túl számos – partnereinkkel szemben, ahol ez a gyakorlat még él.
Az állásfoglalást alkalmasnak tartom arra, hogy felhívja a figyelmet: a halálbüntetés elleni zászlóvivő szerepében az Európai Unió nem lehet hiteles, ha saját soraiban megtűr olyan gátlástalan politikusokat, akik a társadalomban továbbélő alantas ösztönök szításából, a halálbüntetés újbóli bevezetésének időnkénti ‘meglebegtetéséből’ próbálnak politikai tőkét kovácsolni, amint azt a magyar miniszterelnök tette a közelmúltban. Mostani világos állásfoglalásunktól az várom, hogy hasonló esetekben az Unió a jövőben olyan határozottan lépjen fel, mint Orbán politikája kapcsán az EP tette, s hogy ebből minden autoriter vezető megértse, hogy a halálbüntetéssel való fenyegetés a demokratikus hatalomgyakorlás lényegét megkérdőjelező, veszélyes politikai kalandorság.

Adam Szejnfeld (PPE),
na piśmie. – Całkowite zniesienie kary śmierci to jeden z głównych celów polityki Unii Europejskiej w dziedzinie praw człowieka. Dzięki działaniom organizacji międzynarodowych i zmianom społecznym obecnie już ponad 160 państw Organizacji Narodów Zjednoczonych odstąpiło od stosowania kary śmierci albo jej nie praktykuje. Jednakże w ostatnim roku wykonano prawie 2,5 tysiąca egzekucji w ponad 55 krajach, a liczba ta wzrosła w znaczący sposób w porównaniu do lat poprzednich. Szczególnie niepokojące jest coraz częstsze stosowanie kary śmierci w kontekście walki z terroryzmem czy handlem narkotykami.
W związku z tym konieczne jest podejmowanie kolejnych kroków o charakterze dyplomatycznym, politycznym i gospodarczym, aby tę nieludzką praktykę całkowicie wyeliminować. Rezolucja Parlamentu Europejskiego zawiera apel do Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych, Komisji Europejskiej i państw członkowskich o zintensyfikowanie działań na rzecz całkowitej abolicji kary śmierci na świecie. Z tych powodów zadecydowałem się poprzeć tę rezolucję.

Claudia Tapardel (S&D),
în scris. – Pedeapsa cu moartea reprezintă unul dintre vestigiile epocilor de mult apuse ale umanității, care mai persistă în prezent în unele părți ale lumii. Ea constituie un instrument juridic perimat, conceput pentru un tip de societate bazată pe frică și teroare în fața morții survenite pe căi nenaturale. Între timp, umanitatea a progresat și a ajuns la un stadiu care presupune o societate bazată pe argumente raționale și pe instrumente juridice menite să asigure reintegrarea indivizilor cu probleme în societate. Din acest punct de vedere, Uniunea Europeană trebuie să dea un mesaj clar celorlalți parteneri și actori internaționali că nu este de acord cu menținerea acestei practici și să devină un model de rezolvare umană a problemei pedepselor juridice aplicate infractorilor, inclusiv traficanților de droguri, pentru statele din alte părți ale lumii.
În acest context, trebuie remarcat faptul că accentul nu trebuie să fie pus pe eliminarea persoanei respective, pentru educația căreia statul și societatea au investit resurse importante, ci pe corijarea comportamentului respectiv și reintegrarea constructivă a indivizilor în societate, printr-un acces neîngrădit la cursuri de recalificare și reabilitarea personală în cadrul societății. O astfel de abordare este mult mai avantajoasă pentru noi toți și pentru lumea în care trăim.

Marc Tarabella (S&D),
par écrit. – Par cette résolution, nous entendons condamner fermement le recours à la peine de mort et soutenir pleinement la mise en place d'un moratoire sur la peine de mort dans l'optique de son abolition. Nous soulignons une fois de plus que l'abolition de la peine de mort contribue à renforcer la dignité humaine. Enfin, nous nous déclarons profondément convaincus du fait que l'abolition de la peine capitale constitue une norme éthique établie!

Pavel Telička (ALDE),
in writing. – On the occasion of the World Day Against the Death Penalty, on 10 October 2015, the European Parliament is adopting this resolution, which I supported. It condemns the use of the death penalty and all executions worldwide. Paying particular attention to the death penalty in relation to drug trafficking, it reminds the Commission and the Member States of the recommendation that the abolition of the death penalty for drug-related offences should be made a precondition for any support for drug-law enforcement policy. It urges the European External Action Service, the Commission and the Member States to provide guidance for a comprehensive and effective European death penalty policy with regard to dozens of European nationals facing execution in third countries.

Ruža Tomašić (ECR),
napisan. – Smrtnoj kazni nije mjesto u 21. stoljeću. Europa ima svoj stav o smrtnoj kazni i on je gotovo jednoglasan. Sretna sam što su naša društva nadišla ovu zastarjelu metodu te se i prema najtežim zločincima danas ponašamo kako to i dolikuje ljudima čiju je civilizaciju oblikovalo kršćanstvo.
Smatram kako takav europski stav o smrtnoj kazni trebamo promovirati diljem svijeta, naročito u odnosima s onim trećim zemljama s kojima nas povezuju snažna trgovinska, diplomatska ili vojna partnerstva.
No, pritom moramo uvijek imati na umu kulturološke razlike i u ovom delikatnom političkom trenutku birati sredstva kojima ćemo postići svoje ciljeve.

Romana Tomc (PPE),
pisno. – Predlog resolucije o smrtni kazni sem podprla, saj obsojam uporabo smrtne kazni kot način kaznovanja. Menim, da smrtna kazen ne vpliva na odvračanje od kriminala ali tihotapljenja drog. Leta 2014 je bilo vsaj 2466 oseb v 55 državah obsojeno na smrt. Ker se odstotek viša na letni ravni je prav, da se tudi Evropski parlament dotakne te problematike.

Estefanía Torres Martínez (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de la Resolución sobre la pena de muerte, ya que consideramos que la pena de muerte debe ser abolida en todos los países del mundo. Es cierto que dentro de la UE hay unanimidad respecto a este tema, sin embargo, a pesar de ello, creemos que se deben hacer muchos más esfuerzos, principalmente en política exterior. La UE debe revisar su política comercial con terceros países que no cumplen la legalidad internacional y no respetan los derechos humanos, concretamente, en este caso, el derecho a la vida.

Ramon Tremosa i Balcells (ALDE),
in writing. – I fully support such resolution because I am strongly against the death penalty punishment, I think it's a barbarian old method which should be abolished worldwide, starting from Iran and China!
I want to refer to Hands off Cain's 2015 Report, which presents the most important facts regarding the practice of the death penalty in 2014 and the first six months of 2015.
Data shows that China, Iran and Saudi Arabia were the top three ‘Executioner-Countries’ in the world in 2014, while the top executioners of 2015 (as of 30 June) were China, Iran and Pakistan.
I strongly support the ongoing campaign not only against the death penalty, but also its proposals to strengthen the next Pro-Moratorium Resolution that will be voted by the UN General Assembly in 2016.

Mihai Țurcanu (PPE),
în scris. – Uniunea Europeană menține o opoziție de principiu fermă față de pedeapsa cu moartea, iar abolirea acesteia se înscrie între marile priorități ale politicii cu privire la drepturile omului în UE.
Uniunea Europeană este principalul actor instituțional în lupta privind abolirea acesteia. Pedeapsa cu moartea este o sancțiune crudă și inumană, multe dovezi demonstrând faptul că aceasta nu are niciun efect disuasiv asupra criminalității. Abolirea acesteia este esențială, pe de o parte, pentru protejarea dignității umane, a libertății, a democrației, a statului de drept, iar pe de altă parte, pentru dezvoltarea drepturilor omului.
În ciuda numeroaselor texte adoptate la nivel european și internațional din ultimii ani, în 2014 a existat o creștere de 23% față de anul precedent, 2466 de persoane fiind condamnate în 55 de țări. Așadar, prin această rezoluție, UE își reafirmă preocuparea privind condamnarea la pedeapsa cu moartea, în special a minorilor și a persoanelor cu handicap mental, și cere încetarea definitivă a acestor practici, care constituie o violare gravă a normelor internaționale în materie de drepturile omului. Având în vedere utilizarea tot mai frecventă a acestei sancțiuni, precum și dorințele altor țări de a o reintroduce în sistemele lor naționale, susțin Rezoluția Parlamentului European privind pedeapsa cu moartea.

Miguel Urbán Crespo (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de la Resolución sobre la pena de muerte, ya que consideramos que la pena de muerte debe ser abolida en todos los países del mundo. Es cierto que dentro de la UE hay unanimidad respecto a este tema, sin embargo, a pesar de ello, creemos que se deben hacer muchos más esfuerzos, principalmente en política exterior. La UE debe revisar su política comercial con terceros países que no cumplen la legalidad internacional y no respetan los derechos humanos, concretamente, en este caso, el derecho a la vida.

Viktor Uspaskich (ALDE),
raštu
. – Smerkiu mirties bausmės taikymą ir tvirtai remiu mirties bausmės moratoriumo paskelbimą kaip žingsnį į jos panaikinimą; dar kartą pabrėžiu, kad mirties bausmės panaikinimas padeda sutvirtinti žmogaus orumą ir ES pagrindinis tikslas yra visiškas jos panaikinimas.

Ivo Vajgl (ALDE),
in writing. – I voted in favour of this resolution, which condemns the use of the death penalty. Europe needs to set up an example by sharing its democratic principles and firmly calling for an end to the inhuman practice of the death penalty around the world. The ultimate goal is to achieve the total abolition of the death penalty, not only in Europe – where Belarus remains the last country to retain and apply capital punishment – but also in the United States, which should commit to abolishing this terrible practice as soon as possible.

Ramón Luis Valcárcel Siso (PPE),
por escrito. – Mediante esta propuesta de Resolución, este Parlamento manifiesta su firme condena a la pena de muerte y llama a la Comisión Europea, al Servicio Europeo de Acción Exterior y a los Estados Miembros a seguir luchando contra la pena de muerte en terceros países. Por todo ello, considero necesario votar a favor.

Derek Vaughan (S&D),
in writing. – The EU has always worked to marginalise the death penalty and establish a moratorium on its use. However, it is worrying that the long-term decline in the number of executions worldwide has been reversed in the past few years, with 2013-2014 showing a 23% increase in the number of executions.
Given that several nations which practice the death penalty have been in receipt of European aid to fund anti-narcotics programmes, there is a real concern that executions could, in essence, have been funded by the EU. It is imperative that we increase the transparency of this aid package so that we can rest assured that European money is not underwriting the continuing use of the death penalty, as this would be an affront to our European values and a contravention of EU guidelines on the death penalty, as well as Article 2 of the Charter of Fundamental Rights of the European Union and Protocols 6 and 13 of the European Convention on Human Rights.
By extending our oversight, the Commission can allow European taxpayers to rest easy, knowing that their money is not being used to fund state-sanctioned killing. Therefore, I voted in favour of this resolution.

Hilde Vautmans (ALDE),
schriftelijk. – Op 10 oktober was het de werelddag tegen de doodstraf en enkele maanden geleden kwam de heer Orban doodleuk in het Europees Parlement verkondigen dat hij dacht aan de wederinvoering van de doodstraf. Reden genoeg om deze barbaarse bestraffing onder de aandacht te brengen.
Op de eerste plaats is nog nooit aangetoond dat de gerechtelijke executie een afschrikkingseffect op misdaad zou hebben. Daarentegen is wel bewezen dat er elk jaar een hoop onschuldige mensen geëxecuteerd worden. Ook de idee achter de ‘moderne’ doodstraf bevat een immense tegenstelling: we gaan de veroordeelde niet barbaars afslachten met een guillotine, neen, we pretenderen het fatsoen op te brengen om dit op een ‘beschaafde’ wijze te doen. Het resultaat blijft echter hetzelfde: we ontnemen iemand het recht op leven, een recht waarvan we in 1948 met de Verklaring van de Rechten van de Mens hadden afgesproken dat het onvervreemdbaar zou zijn. Hypocrisie is de valkuil voor dit zogenaamde ‘ethische’ denken. De afschaffing van de doodstraf is niet alleen moreel de juiste keuze, het is ook duidelijker, rechtvaardiger en het is een keuze die de steekvlampolitiek overstijgt en die de tand des tijds doorstaat.

Miguel Viegas (GUE/NGL),
por escrito. – Nos últimos 12 meses, verificou-se, a nível mundial, um ressurgimento da aplicação da pena de morte por crimes relacionados com a droga, havendo Estados onde aumentou de forma significativa o número de execuções por estes crimes (como é o caso do Irão e da Arábia Saudita). Outros Estados procuram reintroduzir a pena de morte por crimes relacionados com a droga (como é o caso de Omã), e alguns Estados puseram termo à moratória sobre a pena de morte há muito aplicada (como é o caso da Indonésia e do Paquistão).
Dos 14 países que aplicam a pena de morte por delitos relacionados com a droga, 12 são países asiáticos ou do Médio Oriente. Em 2015, 14 pessoas foram executadas na Indonésia por tráfico de droga, entre as quais 12 estrangeiros. Dezenas de pessoas aguardam a execução no corredor da morte, incluindo cidadãos europeus, como o francês Serge Atlaoui.
Num momento em que se comemora o dia europeu contra a pena de morte, é tempo de manifestar a nossa oposição a esta prática, que é uma afronta à dignidade do ser humano, e esperar que estas tendências recentes não ponham em causa os avanços verificados ao longo do último século relativamente a este aspeto.

Harald Vilimsky (ENF),
schriftlich. – Der Bericht verurteilt die Anwendung der Todesstrafe und bekräftigt letztendlich deren Abschaffung. Die Todesstrafe ist nicht mit Werten wie der Achtung der Menschenwürde, der Freiheit, der Demokratie, der Gleichheit, der Rechtsstaatlichkeit und der Wahrung der Menschenrechte vereinbar. Der Bericht fordert auch die Kommission auf, die Kontrollen, welche die Ausfuhr von Produkten betreffen, die zur Vollstreckung der Todesstrafe verwendet werden können, zu verstärken. Aufgrund dieser Tatsachen habe ich diesen Bericht unterstützt.

Beatrix von Storch (ECR),
schriftlich. – Am 10. Oktober begeht die internationale Staatengemeinschaft ihren Internationalen Tag gegen die Todesstrafe. Seinen Beitrag dazu liefert das EU-Parlament mit dieser Initiativ-Entschließung. In vielen Ländern – Pakistan, Nigeria, Afghanistan, Iran, Irak, Jemen, Sudan, Somalia und Saudi-Arabien – werden immer noch Menschen zum Tode durch Steinigung verurteilt. Hunderte Frauen wurden in den vergangenen Jahren in diesen Ländern wegen Ehebruchs gesteinigt. Unzählige Menschen aus diesem Kulturkreis wandern übrigens derzeit unkontrolliert und massenhaft in die EU-Mitgliedstaaten – und vor allem nach Deutschland – ein. Ein Rechtsstaat, der sich gleichzeitig als Kulturstaat versteht, kann jedoch die Herbeiführung des Todes eines Menschen ‘von Amts wegen’ nicht legitimieren. Mit der Aufhebung der Todesstrafe kann der Teufelskreis der Gewalt durchbrochen werden. Gegen die Zunahme von Gewaltverbrechen gibt es hoffnungsvollere und wirksamere Mittel. Deswegen habe ich für diese Entschließung gestimmt.

Josef Weidenholzer (S&D),
schriftlich. – Am 10. Oktober jährt sich zum 13. Mal der europäische Tag gegen die Todesstrafe. Darum müssen wir uns erneut und immer wieder konsequent gegen die Todesstrafe aussprechen. Auch wenn in den letzten Jahren einige Fortschritte in Richtung Abschaffung gemacht wurden, wurde beispielsweise 2014 weltweit die Todesstrafe bei Drogendelikten im Vergleich zum Vorjahr um 23 % häufiger angewendet.
Wir wissen, dass Todesurteile kaum abschreckende Wirkung haben. Sie tragen daher weder zur Einschränkung des Drogenhandels bei, noch halten Individuen vom Drogenmissbrauch ab. Die Aussprache eines Todesurteils bei Drogendelikten ist aufgrund verschiedener Völkerrechtsabkommen, wie dem Internationalen Pakt über bürgerliche und politische Rechte sowie der Menschenrechtskonvention, rechtswidrig. Die Strafe ist dem Verbrechen nicht angemessen. Deshalb sollen die Kommission sowie die Mitgliedstaaten die Abschaffung der Todesstrafe unterstützen und Projekte zur Bekämpfung von Drogenmissbrauch fördern.
Die Anwendung der Todesstrafe generell, besonders aber wegen Drogendelikten oder homosexuell definierten Handlungen, entspricht nicht den Werten der Europäischen Union. Die Beseitigung der Todesstrafe soll eine Voraussetzung für die finanzielle und technische Unterstützung von Projekten zur Drogenbekämpfung sein. Europäische Unterstützung darf nicht im Zusammenhang mit einer Justiz stehen, die Todesurteile ausspricht und sie im schlimmsten Fall auch exekutiert.
Das ultimative Ziel der Europäischen Union muss die vollständige Abschaffung der Todesstrafe sein.

Σωτήριος Ζαριανόπουλος (NI),
γραπτώς
. – Το ΚΚΕ τάσσεται υπέρ της κατάργησης της θανατικής ποινής. Επισημαίνουμε όμως ταυτόχρονα την υποκριτική στάση της ΕΕ στο ζήτημα, που στηρίζει με όλα τα μέσα, πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά, τα πιο αντιδραστικά κράτη και κυβερνήσεις, που χρησιμοποιούν σε μεγάλη έκταση τις εκτελέσεις ως μέσο καταπίεσης των λαών τους, ως συμμαχικές δυνάμεις στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις της, όπως χαρακτηριστικά κάνει με τις πετρελαιομοναρχίες και άλλα αντιδραστικά αστικά καθεστώτα στη Μ. Ανατολή, στη Β. Αφρική, τη Λ. Αμερική και αλλού. Το κοινό ψήφισμα του ευρωκοινοβουλίου χρησιμοποιεί ακόμη και το ευαίσθητο θέμα της θανατικής ποινής σαν ένα ακόμη όχημα επεμβάσεων της ΕΕ σε τρίτες χώρες. Το μεταχειρίζεται, όπως και γενικότερα τα ‘ανθρώπινα δικαιώματα’ και τη ‘δημοκρατία’ όπως επιλεκτικά τα αντιλαμβάνεται βέβαια η ΕΕ, σαν πρόσχημα, ώστε με τη χρήση των διαφόρων ταμείων της ΕΕ, που προορίζονται για την χρηματοδότηση τέτοιων δράσεων (‘Μηχανισμός για τη σταθερότητα και την ειρήνη’, ‘Ευρωπαϊκό μέσο για τη δημοκρατία και τα δικαιώματα του ανθρώπου’) να ασκεί πιέσεις και να επεμβαίνει άλλοτε συγκαλυμμένα, άλλοτε ανοιχτά στα εσωτερικά τρίτων χωρών, με στόχο την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών τους και την στερέωση των θέσεων των ευρωπαϊκών μονοπωλίων στους μαινόμενους ενδοιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς.

Tomáš Zdechovský (PPE),
in writing. – I voted for this motion for a resolution because I consider it to be an expression of one of the most important long-term EU policies for strengthening human rights in the world. I praise the EU efforts invested in combating torture and the death penalty.
The need to abolish these inhuman practices should be further highlighted. We must aim especially at abolition of the death penalty for drug-related crimes and acts which should not be considered as crime. I also believe that we need to lead a constructive dialogue with one of our most important partners, the United States, to prevent further executions in that country. I would like to see the Commission preserving the European Instrument for Democracy and Human Rights, while increasing its effectiveness and its geographical scope.

Jana Žitňanská (ECR),
písomne. – Uznesenie o treste smrti som, samozrejme, podporila. Zrušenie trestu smrti na celom svete je jedným z najdôležitejších ľudsko-právnych cieľov Európskej únie, ako aj jedným z prístupových kritérií štátov, ktoré sa chcú stať jej súčasťou. A napriek tomu čísla, ktoré sú zverejňované pri príležitosti svetového dňa proti trestu smrti, sú viac ako alarmujúce. A to nezahŕňajú počet vykonaných trestov smrti v Číne, ktorá údajne popravuje viac ľudí ako zvyšok sveta spolu. Odsudzujem všetky druhy uplatňovania trestu smrti, a to či už ide o súvislosť s drogovými trestnými činmi alebo obzvlášť o používanie tohto trestu ako prostriedok politického boja proti politickej opozícii. A mimoriadne závažné je aj jeho uplatňovanie voči maloletým, osobám s mentálnym alebo duševným postihnutím, či trest smrti ukameňovaním za cudzoložstvo. Stotožňujem sa s názorom, že trest smrti je absolútne nezlučiteľný s ľudskou dôstojnosťou, slobodou, demokraciou a ľudskými právami, a zastávam názor, že každá ľudská bytosť má právo na rešpektovanie jej prirodzeného práva na život, ľudskú dôstojnosť, ako aj práva na riadny a spravodlivý proces. Preto každé takéto uznesenie, ktoré dôrazne odsudzuje používanie trestu smrti a nabáda k jeho zrušeniu, plne podporujem.

Inês Cristina Zuber (GUE/NGL),
por escrito. – Condenamos a pena de morte e defendemos a sua abolição. Lamentamos que a pena capital seja ainda aplicada por, pelo menos, 55 países, e registamos com preocupação a tendência crescente de promover a discussão para a inversão da abolição da pena de morte por parte de alguns países, nomeadamente na Europa.
Estamos, na generalidade, de acordo com o conteúdo da resolução. Não podemos, contudo, deixar de registar elementos da habitual hipocrisia imposta pela maioria do Parlamento Europeu, nas considerações feitas com traços de ingerência e na discrepância da análise, onde, por exemplo, não se trata da mesma maneira a manutenção da pena capital em países como os EUA e a China, ou quando se coloca o Serviço Europeu para a Ação Externa como um instrumento na luta contra a pena capital, o mesmo instrumento que promove intervenções de agressão em países terceiros responsáveis pela morte de centenas de pessoas.
Não obstante estas observações, votámos a favor da resolução.

Marco Zullo (EFDD),
per iscritto
. – Ho votato a favore della risoluzione contro la pena di morte perché è un'iniziativa che ho portato avanti in parallelo alla commissione DROI, implementando il testo in particolare con dei contenuti contro la pratica della lapidazione. La condanna di questa atroce tortura, che è ancora presente in paesi come Iran, Sudan, Pakistan, Afghanistan, Nigeria, Arabia Saudita, Emirati Arabi Uniti e Yemen, è infatti il risultato di un lungo percorso nato grazie alle segnalazioni di alcune associazioni di esuli iraniani ed proseguito attraverso l'organizzazione di eventi sia sul territorio sia nel Parlamento europeo che hanno contribuito a sensibilizzare la società civile e gli altri parlamentari sul tema.
Ad oggi, la pena di morte per lapidazione è una delle più atroci violazioni delle norme internazionali sui diritti umani e affligge in particolare le donne che, senza possibilità di difendersi in giudizio, vengono uccise a sassate soprattutto per adulterio o persino perché denunciano uno stupro subito. Una pena crudele, disumana e degradante che adesso i Paesi sono chiamati ad abolire per legge.
10.4.   Lessons learned from the red mud disaster five years after the accident in Hungary (B8-0989/2015)

Explicații orale privind votul


Krisztina Morvai (NI). –‘A büntetés célja annak elkerülése, annak megelőzése, hogy akár az elkövető, akár más a jövőben bűncselekményt kövessen el.’ Miért idézem Magyarország egyik legnagyobb, legújabb kori tragédiájának, a vörösiszap-katasztrófának a kapcsán ezt a passzust a magyar Büntető Törvénykönyvből? Azért, mert úgy gondolom, hogy nem helyes az az érvelés, hogy most már ne törődjünk azzal, hogy mi történt. Ne nézzünk a múltba, nézzünk a jövőbe, próbáljuk megelőzni azt, hogy még egyszer ilyen katasztrófa bekövetkezzen. Annak érdekében, hogy a megelőzés kötelezettségét teljesítsük, le kell vonni a tragédiának a felelősségre vonással összefüggő következtetéseit, következményeit. Pontosan azért, hogy beazonosítva az elkövetőket és az ő felelősségüket, szolgáljuk a megelőzésnek a célját és az elvét.

Andrejs Mamikins (S&D). – Paldies, priekšsēdētāja kungs!
Pirms pieciem gadiem ungāri pārdzīvoja visnopietnāko industriālo, ka arī ekoloģisko katastrofu savas valsts vēsturē. Rezultātā desmit cilvēki gāja bojā un pusotrs simts tika ievainoti. Gribētu vēlreiz izteikt sirsnīgu līdzjūtību bojāgājušo ģimenēm un ungāru tautai.
Vispār Eiropas jaunākajā vēsturē ir bijušas plaša vēriena katastrofas, kuru dēļ tika ciesti milzīgi zaudējumi, piemēram, tankkuģa PRESTIGE naftas noplūde Galīcijā 2002. gadā, bet par laimi toreiz neviens cilvēks negāja bojā. Tomēr pastāv liela starpība starp katastrofām, kuras ir ļoti grūti pat teorētiski paredzēt, un tām, kurās sistemātiski tika uzkrātas problēmas, kā arī nereti netika realizēta praksē drošības tehnika.
Ņemot vērā, ka Eiropā daudzviet joprojām pastāv vairākas rūpnīcas un citas iestādes, kur tiek apstrādāti vai glabāti veselību un dzīvību apdraudoši materiāli, ir absolūti nepieciešams aktīvi informēt blakus dzīvojušos cilvēkus par esošo stāvokli.

Zoltán Balczó (NI). – Öt évvel ezelőtt következett be Magyarország történetének legnagyobb ipari katasztrófája, a vörösiszap-katasztrófa. Ennek kapcsán a Környezetvédelmi Bizottság szóbeli kérdést intézett a Bizottsághoz és a Tanácshoz. Konkrét kérdéseket: milyen intézkedéseket, jogszabály-változtatásokat tesz annak érdekében, hogy ilyen többé ne következzen be, vagy ha mégis bekövetkezne, a kárrendezésnek milyen pénzügyi forrásai lehetnek.
Sajnos a vitában a Bizottság részéről érdemi választ nem kaptunk. Ezért örülök, hogy ezt a témát egy határozati javaslat beadása és elfogadása is követte, amely világos feladatokat szab meg, világos határidőket, kimondja a ‘szennyező fizessen’ elv érvényesítését, valamint megalapozza a kötelező, harmonizált pénzügyi biztosítéknak a létrehozását. Mindezek alapján támogattam a határozatot.

Explicații scrise privind votul


Marina Albiol Guzmán (GUE/NGL),
por escrito. – Esta Resolución aborda la catástrofe acaecida el 4 de octubre de 2010 en Hungría, cuando la rotura de una balsa de residuos liberó casi un millón de metros cúbicos de lodo rojo (un residuo de las industrias extractivas altamente alcalino) que inundó varios pueblos y dejó 10 personas muertas, 150 heridas y grandes extensiones de terreno contaminadas, incluidos cuatro espacios Natura 2000.
He votado a favor de la Resolución puesto que, entre otras cosas, señala el riesgo existente en diversos Estados miembros de que se repita una catástrofe similar debido a la deficiente aplicación de la legislación medioambiental; pide más inspecciones sobre las balsas de residuos; destaca la existencia de graves problemas de contaminación medioambiental en varios Estados miembros debido a actividades mineras (por ejemplo, por la utilización de cianuro en las minas de oro); pide a la Comisión que, con ocasión de la actual revisión de la Directiva sobre responsabilidad medioambiental, se asegure de que la propuesta de revisión aplica plenamente el principio ‘quien contamina paga’, o que involucre a las autoridades locales, los ciudadanos y la sociedad civil en el proceso decisorio sobre eliminación de residuos peligrosos y en la planificación de las medidas de gestión del riesgo.

Marie-Christine Arnautu (ENF),
par écrit. – Il y a cinq ans, la Hongrie faisait face à la rupture d'un réservoir de déchets, qui a eu des conséquences dramatiques. Les boues rouges produites lors de la fabrication d'alumine et d'aluminium avaient en effet causé la mort de dix personnes.
À la suite de cet accident, le Parlement souhaite établir un cadre législatif pour éviter ce genre de catastrophe.
Le triste anniversaire de cet événement est un bon prétexte pour augmenter les pouvoirs de l'Union au détriment de ses États membres, pour appeler à ‘toujours plus d'Europe’.
J'ai donc voté contre ce rapport.

Jonathan Arnott (EFDD),
in writing. – Having sympathy with the victims of this terrible disaster, I abstained on the final vote. Nevertheless, much of the content of the report calls for more European action. Once again, a need for legislation in one Member State is taken as a green light for action in all 28.

Jean Arthuis (ALDE),
par écrit. – À la suite de la catastrophe dites ‘des boues rouges’ survenue le 4 octobre 2010, j'ai voté en faveur de cette délibération qui vise à en tirer les enseignements pour empêcher que cela se reproduise à l'avenir.

Zigmantas Balčytis (S&D),
raštu. – Balsavau už šią rezoliuciją dėl raudonojo šlamo katastrofos. 2010 m. spalio 4 d. Vengrijoje sugriuvus atliekų saugyklai išsiliejo beveik 1 mln. kubinių metrų labai didelio šarmingumo raudonojo šlamo, kuris užtvindė keletą kaimų ir dėl kurio žuvo 10 žmonių ir beveik 150 buvo sužeista. Ši katastrofa siejama su prastu ES teisės aktų įgyvendinimu, nepakankamomis patikromis, atitinkamų ES teisės aktų spragomis ir saugyklos valdytojo veiklos rezultatais. Deja, iš šios katastrofos nebuvo pasimokyta, kadangi ir toliau netinkamai įgyvendinami atitinkami ES teisės aktai ir tarptautinės konvencijos, toliau netinkamai vykdomos patikros. Pritariu raginimams Komisijai daugiau dėmesio skirti moksliniams tyrimams ir technologijų plėtrai prevencijos ir pavojingų atliekų tvarkymo srityje. Komisija turėtų parengti esamose kasyklose, kuriose įrengtos didelės atliekų saugyklos, atliekamo testavimo nepalankiausiomis sąlygomis gaires.

Nicolas Bay (ENF),
par écrit. – J'ai voté contre ce rapport où les vœux pieux se succèdent pour aboutir au leitmotiv des eurocrates, répété comme une litanie: ‘toujours plus d'Europe’, c'est-à-dire renforcer encore les compétences et les pouvoirs de la Commission au détriment des États membres.

Hugues Bayet (S&D),
par écrit. – J'ai approuvé cette résolution dans laquelle le Parlement commémore tout d'abord les victimes de la catastrophe des boues rouges et rappelle le soutien qui a été apporté à la Hongrie en matière de protection civile ainsi que l'élaboration des recommandations en vue d'éliminer et d'atténuer les dommages causés.
La résolution dresse, cinq ans après, les enseignements positifs et négatifs de cette catastrophe des boues rouges, déchet dangereux qui avait causé la pollution de vastes zones de terres.
Le Parlement y souligne notamment son inquiétude face au manque de prise de conscience, au cours de ces dernières années, de la nécessité de pallier la mauvaise mise en œuvre de la législation européenne, laquelle serait à l'origine de la catastrophe industrielle.

Izaskun Bilbao Barandica (ALDE),
por escrito. – He votado a favor de la Resolución sobre las conclusiones extraídas de la catástrofe del lodo rojo cinco años después del accidente en Hungría. Fue el peor accidente industrial en la historia del país y no hay que olvidar a sus víctimas. La intervención de las autoridades fue eficaz y los inmensos esfuerzos de la sociedad civil encomiables y sin precedentes. Pero hay que estar vigilantes para que no existan emplazamientos similares en otros países de la Unión.

Dominique Bilde (ENF),
par écrit
. – Le 4 octobre 2010 en Hongrie, la rupture d'un réservoir de déchets avait engendré une considérable pollution et causée la mort de dix personnes. Il s'agissait de boues rouges, produites lors de la fabrication d'alumine et d'aluminium.
Cette proposition de résolution sur les enseignements tirés de la catastrophe des boues rouges, cinq ans après l'accident survenu en Hongrie, doit permettre d'élaborer un cadre législatif pour empêcher ces désastres, mais cela implique naturellement une plus grande emprise de l'Union européenne.
Le point positif, qui consiste à demander un renforcement par les États membres de leurs organes nationaux d'inspection environnementale, reste malheureusement noyé dans les appels à toujours plus d'Europe.
J'ai donc décidé de voter contre.

Mara Bizzotto (ENF),
per iscritto. – Condivido le questioni sollevate nella risoluzione che ricorda il disastro ambientale dovuto all'incidente industriale occorso ad Ajka in Ungheria nel 2010. Ritengo che gli Stati membri dovrebbero fare di più per colmare le lacune normative nell'applicazione del diritto UE e delle convenzioni internazionali in materia ambientale al fine di tutelare i nostri cittadini, i nostri territori e scongiurare futuri disastri simili.

José Blanco López (S&D),
por escrito. – La rotura de una balsa de residuos de una empresa minera el 4 de octubre de 2010 provocó una marea de barro rojo de un millón de metros cúbicos que causó diez muertos, 150 heridos y la inundación de varios municipios y vastas áreas de tierra, incluyendo cuatro espacios de alto valor ecológico, y puso en evidencia la falta de implementación de la legislación de la UE e importantes deficiencias en el marco de las inspecciones.
He dado mi apoyo a esta Resolución que critica la falta de implementación adecuada de la legislación europea y de las convenciones internacionales en este ámbito tanto en Hungría como en otros Estados Miembros. Como señala acertadamente, es necesario fortalecer la prevención de desastres a través de la investigación, el desarrollo del tratamiento de los residuos peligrosos y la puesta en práctica de inspecciones medioambientales más estrictas.

Vilija Blinkevičiūtė (S&D),
raštu
. – Balsavau už šią rezoliuciją, kurioje aptariama situacija dėl Vengrijoje įvykusios nelaimės, kai 2010 m. spalio 4 d. Vengrijoje sugriuvus atliekų saugyklai išsiliejo beveik 1 mln. kubinių metrų labai didelio šarmingumo raudonojo šlamo. Jis užtvindė keletą kaimų, žuvo 10 žmonių ir beveik 150 buvo sužeista ir buvo užteršti didžiuliai žemės plotai, įskaitant keturias tinklo ‘Natura 2000’ teritorijas. Ši raudonojo šlamo avarija – tai pati didžiausia pramoninė katastrofa Vengrijoje. Jos metu nacionalinės institucijos į avariją reagavo sparčiai ir efektyviai, taip pat pilietinė visuomenė dėjo didžiules pastangas pagelbėti nelaimės metu. Tačiau Europos Parlamentas yra sunerimęs dėl to, kad, atrodo, jog iš praeitų penkerių metų patirties praktiškai nebuvo pasimokyta ir toliau netinkamai įgyvendinami atitinkami ES teisės aktai ir tarptautinės konvencijos, toliau netinkamai vykdomos patikros, o per tą laiką nebuvo užpildytos beveik jokios atitinkamų ES teisės aktų spragos. Be to, rūpestį kelia tai, kad panašių vietų esama keliose valstybėse narėse, todėl Parlamentas ragina visas valstybes nares, kurios turi raudonojo šlamo rezervuarus, kuo greičiau patikrinti, ar raudonasis šlamas tinkamai priskirtas pavojingoms atliekoms, ir pataisyti visus leidimus, kuriuose nurodyta neteisinga klasifikacija.

Biljana Borzan (S&D),
napisan. – Podržavam ovo pitanje, postavljeno u vezi naučene lekcije iz ekološke katastrofe koja se prije pet godina dogodila u Mađarskoj.
Tadašnji kolaps spremnika otpada na aluminijskom postrojenju u kojem je došlo do velikog onečišćenja uzrokovanog crvenim blatom, te preko 150 ozlijeđenih trebao bi nam biti opomena svima.
Ispravna provedba EU-ovih zakona te rješavanje nedostataka u inspekcijama ključne su mjere kako se ovakve stvari ne bi ponavljale u budućnosti, a borba za čisti okoliš mora nam biti prioritet, ne samo zbog nas, već i zbog brojnih generacija koje dolaze nakon nas.

Louise Bours (EFDD),
in writing. – In the wake of this tragic disaster we would like once again to express our support and solidarity for Hungary and its people. With regard to EU proposals of intervention to prevent similar situations in the future, we believe that implementing laws in order to prevent similar accidents should be a governmental competence of each Member State. We oppose the creation of further EU regulation in this field and we oppose the introduction of an EU environmental inspections law.

Mercedes Bresso (S&D),
per iscritto. – Ho votato a favore di questa risoluzione perché ritengo importante che l'Unione impari dai propri errori per evitare che altri disastri industriali di questo tipo si ripetano in futuro.

Steeve Briois (ENF),
par écrit. – Le 4 octobre 2010 a été marqué par la rupture d'une réserve de déchets, composée de boues rouges, issues de la fabrication d'aluminium. Cet accident avait engendré une catastrophe écologique et avait causé la mort de 10 personnes. C'est dans ce contexte que cette proposition de résolution tente d'apporter des solutions pour améliorer le cadre législatif afin de ne plus revivre une telle tragédie.
Si le texte appelle les États membres de l'Union européenne à renforcer leur législation dans le domaine environnemental, notamment par le biais des organismes de contrôle, il propose surtout d'attribuer plus de pouvoir aux instances européennes. Ce tragique événement est donc détourné par les européistes pour accorder à la Commission des prérogatives supplémentaires.
C'est la raison pour laquelle j'ai voté contre ce texte.

Gianluca Buonanno (ENF),
per iscritto. – Voto favorevole. La risoluzione si riferisce a questo grave disastro ambientale occorso in Ungheria cinque anni fa.
Si esprime preoccupazione per il fatto che quasi nessuna lezione è stata appresa dagli Stati membri in questi cinque anni, poiché continua l'applicazione carente delle norme UE e delle convenzioni internazionali pertinenti, così come le deficienze nelle ispezioni. Si chiede pertanto agli Stati membri di fare di più per colmare tali lacune.

Nicola Caputo (S&D),
per iscritto. – Oggi ho votato a favore della proposta di risoluzione riguardante il ‘disastro dei fanghi rossi’, incidente ambientale che ha colpito la cittadina di Ajka in Ungheria cinque anni fa causato dalla rottura di un bacino di raccolta, con la fuoriuscita di circa un milione di metri cubi di fanghi rossi a elevato contenuto alcalino che hanno inondato diversi villaggi, uccidendo dieci persone, ferendone quasi 150, inquinando vaste distese di terreno e arrecando rovine alla flora e alla fauna locali.
Nonostante il rapido ed efficace intervento delle autorità nazionali e l'attivazione del meccanismo di protezione civile dell'UE da parte dell'Ungheria abbiano mitigato efficacemente i danni causati al territorio, l'incidente ha messo in luce la scarsa attuazione delle norme comunitarie. È quindi necessario potenziare gli enti nazionali di ispezione ambientale, in particolare garantendone l'indipendenza e dotandoli di adeguate risorse per consentire di effettuare controlli trasparenti e ciclici dei siti industriali.
Pertanto, al fine di dare maggior rilievo alla prevenzione dei disastri ambientali, nonché per giungere in tempi rapidi ad una proposta legislativa sulle ispezioni ambientali, ho deciso di votare a favore del testo.

James Carver (EFDD),
in writing. – UKIP voted on the resolution ‘Lessons learned from the red mud disaster five years after the accident in Hungary’. In the wake of this tragic disaster we would like once again to express our support and solidarity for Hungary and its people. With regard to EU proposals of intervention to prevent similar situations in the future, we believe that implementing laws in order to prevent similar accidents should be a governmental competence of each Member State. We oppose the creation of further EU regulation in this field and we oppose the introduction of an EU environmental inspections law.

David Casa (PPE),
in writing. – There are certainly many lessons that can be learned from the red mud disaster in Hungary. We must take steps to prevent the loss of lives as wells as destruction of the environment. This is an opportunity to strengthen, and focus more closely on, the implementation of EU law, as an analysis of the causes of the disaster showed that there were links between the spill and non-compliance with EU law. Hence not only Hungary but all Member States can learn from this. I agree that more control and preventive measures need to be introduced. I therefore voted in favour of this resolution.

Fabio Massimo Castaldo (EFDD),
per iscritto. – Ho votato a favore di questa risoluzione perché chiede alla Commissione una serie di garanzie a mio avviso imprescindibili, quali: una maggiore attenzione alla ricerca e allo sviluppo per la prevenzione e il trattamento dei rifiuti pericolosi; potenziare gli enti nazionali d'ispezione ambientale per meglio svolgere i controlli dei siti industriali; presentare una proposta legislativa sulle ispezioni ambientali e attuare un sistema di garanzia finanziaria obbligatorio per tutti i siti industriali nonché sviluppare ulteriormente l'idea di un meccanismo a livello UE per la condivisione dei rischi dei disastri industriali, finanziato da un premio assicurativo armonizzato su scala. Si chiede inoltre alla Commissione e agli Stati Membri di assicurare la trasparenza degli aspetti finanziari relativi alla riparazione dei danni arrecati dai disastri ambientali, ivi compreso il risarcimento economico delle vittime. Ho apprezzato infine il fatto che sia stato adottato un nostro emendamento sull'accesso alla giustizia.

Λευτέρης Χριστοφόρου (PPE),
γραπτώς. – Στη πρόταση ψηφίσματος σχετικά με τα διδάγματα που αντλήθηκαν από την καταστροφή της ερυθράς ιλύος ,πέντε έτη μετά το ατύχημα στην Ουγγαρία ,υπογραμμίζεται η σημασία της συμμετοχής των τοπικών αρχών ,των πολιτών και της κοινωνίας των πολιτών στη διαδικασία λήψης αποφάσεων που αφορούν την διάθεση των επικίνδυνων αποβλήτων και στο σχεδιασμό των μέτρων διαχείρισης κινδύνων.
Ακόμη καλείται η Επιτροπή να επεξεργαστεί περαιτέρω την έννοια ενός πανευρωπαϊκού μηχανισμού επιμερισμού της βιομηχανικής καταστροφής, με πλήρη σεβασμό της αρχής ''ο ρυπαίνων πληρώνει '', προκειμένου να καλύπτει το ενδεχόμενο κόστος πέρα από ένα υψηλό επίπεδο υποχρεωτικών οικονομικών εγγυήσεων.

Salvatore Cicu (PPE),
per iscritto. – Ho votato favorevolmente alla proposta di risoluzione in esame sugli insegnamenti tratti dal disastro dei fanghi rossi, cinque anni dopo l'incidente in Ungheria. Il 4 ottobre 2012, il cedimento di un serbatoio di liquami ha provocato la fuoriuscita di fanghi rossi a elevato tasso alcalino, considerati rifiuti pericolosi, provocando la morte di 10 persone e il ferimento di quasi 150 nonché enormi danni a quattro siti Natura 2000. Tuttavia, la direttiva sulla responsabilità ambientale non è stata correttamente recepita e implementata a livello comunitario. Con la presente proposta di risoluzione, il PE ricorda che l'Ungheria ha attivato il meccanismo di protezione dell'UE e che le autorità sono intervenute tempestivamente. Tuttavia, il disastro dei fanghi rossi è collegabile alla non attuazione delle normative comunitarie. La relazione invita la Commissione e gli Stati membri a intensificare gli sforzi per una corretta applicazione delle normative UE e rinnova l'invito rivolto alla Commissione affinché presenti una proposta legislativa sulle ispezioni ambientali.

Alberto Cirio (PPE),
per iscritto. – Ho votato a favore della proposta di risoluzione perché ricordo che è stato il peggior disastro industriale mai avvenuto in Ungheria, causando la morte di dieci persone, il ferimento di quasi 150 e la contaminazione di vaste distese di terreno. Considerando il rischio che, in passato, i fanghi rossi possano essere stati erroneamente classificati come rifiuti non pericolosi anche in altri Stati membri e che quindi siano stati rilasciati, invito questi ultimi a garantire lo svolgimento delle opportune ispezioni, essenziali per salvaguardare i cittadini europei. Infine, in accordo con la proposta, ritengo necessario dare maggior rilievo alla prevenzione dei disastri, elaborando linee guida per sottoporre a test di resistenza le miniere dotate di grandi bacini di decantazione degli sterili.

David Coburn (EFDD),
in writing. – UKIP voted on the resolution ‘Lessons learned from the red mud disaster five years after the accident in Hungary’. In the wake of this tragic disaster we would like once again to express our support and solidarity for Hungary and its people. With regard to EU proposals of intervention to prevent similar situations in the future, we believe that implementing laws in order to prevent similar accidents should be a governmental competence of each Member State. We oppose the creation of further EU regulation in this field and we oppose the introduction of an EU environmental inspections law.

Lara Comi (PPE),
per iscritto. – Un'analisi della situazione dell'Ungheria, condotta cinque anni dopo il disastro ecologico, ha dimostrato come l'Unione europea non si sia impegnata efficacemente nel potenziamento della legislazione europea e nell'implementazione delle normative a tutela dell'ambiente e della salute. La direttiva sulla responsabilità ambientale (2004/35/EC) ha avuto scarsa attuazione negli Stati membri e molti sono ancora gli ostacoli da superare, quali la carenza di ispezioni nei bacini che contengono sostanze ad alto contenuto alcalino, il controllo delle attività minerarie e l'impiego di misure per lo smaltimento di rifiuti industriali. Spero che tale mozione di risoluzione sulla protezione dai rischi ambientali possa sensibilizzare le imprese e cittadini europei a essere responsabili nei confronti del territorio, rafforzando così il principio comunitario ‘chi inquina paga’. Al fine di migliorare la legislazione europea in merito, è opportuno armonizzare le legislazioni e le misure di controllo nazionali. Gli Stati membri dovrebbero rafforzare i meccanismi di ispezione nazionali in modo da assicurare controlli trasparenti, regolari e sistematici dei siti industriali, evitando tuttavia di creare oneri amministrativi aggiuntivi per le imprese.

Ignazio Corrao (EFDD),
per iscritto. – Nel 2010, la catastrofe dei fanghi rossi in Ungheria ha minacciato la vita di molte persone, ha causato vittime e feriti ed ha messo in pericolo la salute dell'ambiente ed in particolare la fauna e le falde idriche di acqua potabile. Si tratta del disastro nella fabbrica di alluminio di Ajka, che ha riversato almeno un milione di metri cubi di fanghi rossi dalle vasche a cielo aperto invadendo un'area di almeno 40 km2. La proposta di risoluzione chiede alla Commissione e agli Stati membri di continuare e migliorare la ricerca sulle prevenzione e il trattamento di rifiuti pericolosi per evitare future catastrofi ambientali. Essa mira ad attuare una proposta di legge che possa garantire ispezioni ambientali e che attui un sistema di garanzia finanziaria obbligatorio e di trasparenza economica sul risarcimento ambientale e delle persone.
Per i principi della politica dell'Unione europea in materia ambientale mi esprimo favorevolmente a riguardo.

Javier Couso Permuy (GUE/NGL),
por escrito. – Esta Resolución aborda la catástrofe acaecida el 4 de octubre de 2010 en Hungría, cuando la rotura de una balsa de residuos liberó casi un millón de metros cúbicos de lodo rojo (un residuo de las industrias extractivas altamente alcalino) que inundó varios pueblos y dejó 10 personas muertas, 150 heridas y grandes extensiones de terreno contaminadas, incluidos cuatro espacios Natura 2000.
He votado a favor de la Resolución puesto que, entre otras cosas, señala el riesgo existente en diversos Estados miembros de que se repita una catástrofe similar debido a la deficiente aplicación de la legislación medioambiental; pide más inspecciones sobre las balsas de residuos; destaca la existencia de graves problemas de contaminación medioambiental en varios Estados miembros debido a actividades mineras (por ejemplo, por la utilización de cianuro en las minas de oro); pide a la Comisión que, con ocasión de la actual revisión de la Directiva sobre responsabilidad medioambiental, se asegure de que la propuesta de revisión aplica plenamente el principio ‘quien contamina paga’, o que involucre a las autoridades locales, los ciudadanos y la sociedad civil en el proceso decisorio sobre eliminación de residuos peligrosos y en la planificación de las medidas de gestión del riesgo.

Andrea Cozzolino (S&D),
per iscritto. – Sebbene il disastro dei fanghi rossi sia legato a una cattiva attuazione della legislazione UE, a carenze nelle ispezioni e a lacune legislative, la normativa pertinente dell'UE e le convenzioni internazionali continuano a non essere applicate correttamente e persistono delle carenze nelle ispezioni a livello nazionale. Ho votato a favore della risoluzione perché invita la Commissione e gli Stati membri a intensificare gli sforzi per garantire la piena attuazione della normativa UE e di tutte le convenzioni internazionali in materia di gestione ecologicamente corretta dei fanghi rossi e dei rifiuti pericolosi in generale. Inoltre, condivido l'idea di sviluppare un meccanismo europeo per la condivisione dei rischi dei disastri industriali.

Pál Csáky (PPE),
írásban. – A Parlament állásfoglalása a Magyarországon öt évvel ezelőtt történt vörösiszap-katasztrófa tanulságairól szól, és az európai közös megoldások és együttműködés szükségességére hívja fel ismételten a figyelmet a környezeti és ipari katasztrófák esetén, illetve azok megelőzése céljából. A kolontári zagytározóban történt balesetben tízen vesztették életüket, sokan megsebesültek, az érintett falvak területeit elöntő iszapár jelentős környezetvédelmi károkkal járt, Magyarország történetének legsúlyosabb ipari katasztrófájáról beszélünk. A kolontári balesetet követő mentő- és helyreállítási munkák az összefogás szimbólumává váltak.
Az elfogadott állásfoglalás többpárti egyetértéssel született, annak szövegét szavazatommal támogattam. Kiemelném, hogy a határozat a jövőbe mutat, arra kéri az Európai Bizottságot, hogy folytassa a munkát egy uniós katasztrófabiztosítási rendszer létrehozására, amely képes a szennyező fizet elvét érvényesíteni a nagyméretű ipari katasztrófák esetén is. Amíg nem léteznek kötelező pénzügyi garanciák, addig a szennyező nem tudja az általa okozott károkat megtéríteni, a szennyező fizet elve nem tud a gyakorlatban érvényesülni. Mindez kockázatot jelent minden egyes ipari baleset bekövetkezése esetén. A bürokratikus korlátokat mellőző létesítményi ellenőrzések szigorítása és a megfelelő technológiák tagállami alkalmazásának előmozdítása a hasonló katasztrófák jövőbeli megelőzésében tölt be fontos szerepet.

Miriam Dalli (S&D),
in writing. – I voted in favour of this resolution which highlights that even now Hungary and other Member States with mining plants should be correctly implementing EU laws. Furthermore, it is important that legislation be reinforced and properly applied. I agree with the resolution which states that there needs to be a stronger emphasis on disaster prevention, through research and development into the treatment of hazardous waste, and by more stringent environmental inspections.

Viorica Dăncilă (S&D),
în scris. – Consider și întăresc ideea exprimată în această propunere de rezoluție, și anume: Comisia trebuie să dezvolte în continuare conceptul privind existența unui instrument la nivelul UE de partajare a riscurilor în caz de catastrofe industriale, cu respectarea deplină a principiului ‘poluatorul plătește’, pentru a acoperi eventualele costuri dincolo de un nivel ridicat al garanțiilor financiare obligatorii.

Michel Dantin (PPE),
par écrit. – Le 4 octobre 2010, la rupture d'un réservoir de déchets en Hongrie a entraîné le déversement de près d'un million de mètres cubes de boues rouges hautement alcalines, ce qui a provoqué des inondations dans plusieurs villages, causé la mort de dix personnes, fait près de 150 blessés et pollué de vastes superficies de terres, parmi lesquelles quatre sites Natura 2000. Cet accident a mis en lumière la mauvaise mise en œuvre et les lacunes de la législation européenne. Sachant que des sites similaires existent dans plusieurs États membres, cette résolution vise à interpeller le Conseil au sujet des enseignements tirés de l'accident. Nous appelons également les États membres et la Commission européenne à assurer une meilleure application de la législation européenne et à envisager des mesures supplémentaires pour éliminer la pollution due aux activités minières à l'avenir. Soutenant ces objectifs, j'ai voté pour la résolution.

Angélique Delahaye (PPE),
par écrit. – En octobre 2010, 700 000 m3 de boue corrosive se sont déversés après la rupture du réservoir d'une usine d'aluminium en Hongrie, à l'ouest de Budapest, faisant 10 morts et 150 brûlés. Cette résolution rappelle nos engagements tirés de ce désastre industriel. Nous rendons ainsi hommage aux victimes de cet événement tragique tout en intensifiant nos efforts de réglementation de la fabrication d'aluminium et de la gestion des boues rouges dans le respect de l'environnement. Plus généralement, cette résolution appelle à une meilleure gestion de nos déchets dangereux.
J'ai émis une réserve sur un paragraphe visant à élaborer une proposition législative sur l'accès à la justice dans le domaine de l'environnement d'ici fin 2016. Je suis pour l'accès à la justice dans le domaine de l'environnement, cependant une telle proposition n'est pas réalisable d'ici fin 2016. Cela mérite réflexion et travail afin que son élaboration et application soient parfaites. Cette résolution sur les enseignements tirés de la catastrophe des boues rouges, cinq ans après l'accident, est de toute façon très importante, c'est pourquoi j'ai voté pour.

Γεώργιος Επιτήδειος (NI),
γραπτώς. – Υπερψηφίζουμε διότι χρειάζονται αυστηρότατοι έλεγχοι για τα βιομηχανικά απόβλητα. Παρόλο που η Ουγγαρία κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες μετά την καταστροφή της ερυθράς ιλύος, η νομοθεσία πρέπει να γίνει αυστηρότερη και ίδια για όλους.

Bill Etheridge (EFDD),
in writing
. – UKIP voted on the resolution ‘Lessons learned from the red mud disaster five years after the accident in Hungary’. In the wake of this tragic disaster we would like once again to express our support and solidarity for Hungary and its people. With regard to EU proposals of intervention to prevent similar situations in the future, we believe that implementing laws in order to prevent similar accidents should be a governmental competence of each Member State.We oppose the creation of further EU regulation in this field and we oppose the introduction of an EU environmental inspections law.

José Manuel Fernandes (PPE),
por escrito. – A rutura de um reservatório de resíduos na Hungria derramou quase um milhão de metros cúbicos de lamas vermelhas altamente alcalinas e inundou várias povoações, matando dez pessoas, ferindo cerca de 150 e poluindo vastas zonas, incluindo quatro sítios Natura 2000. Foi a catástrofe industrial mais grave ocorrida na Hungria e presto a minha homenagem às vítimas por ocasião do quinto aniversário deste acontecimento trágico.
É necessário retirar consequências e é urgente o respeito da legislação da UE e das convenções internacionais.

Edouard Ferrand (ENF),
par écrit. – J'ai voté contre cette délibération parce qu'il s'agit d'un appel masqué, une fois de plus, en faveur de plus de fédéralisme européen.

João Ferreira (GUE/NGL),
por escrito. – O rebentamento de um reservatório de lamas tóxicas, provenientes de uma fábrica de óxido de alumínio, contaminou diversas vilas e cidades da Hungria. Morreram dez pessoas, 150 ficaram feridas.
Este acidente veio pôr a nu a parca aplicação e os buracos da legislação ambiental relativa aos resíduos tóxicos industriais na UE. Não foi a primeira vez que acidentes deste tipo aconteceram. Este foi o maior.
A resolução pede esforços para compreender a situação atual dos lixos provenientes de minas, sua gestão e tratamento. Pede-se mais investimento na investigação e no desenvolvimento da prevenção e do tratamento deste tipo de resíduos tóxicos. Apela-se ao cumprimento do princípio do poluidor-pagador (sublinhamos nós: na sua original aceção, sem os entorses que lhe foram posteriormente introduzidos, procurando transmutá-lo num distinto princípio do utilizador-pagador). Defendem-se regras ambientais mais rigorosas para as inspeções ambientais, a par de meios suficientes para os organismos nacionais responsáveis por estas inspeções. Defende-se informação regular ao público sobre níveis de poluição e graus de ameaça aos ecossistemas e à saúde pública.
Pesem embora algumas dúvidas relativamente a algumas das propostas avançadas (como o sugerido instrumento de partilha de risco), votámos favoravelmente.

Luke Ming Flanagan (GUE/NGL),
in writing. – I voted in favour of the resolution as it calls for positive developments for environmental practices.

Lorenzo Fontana (ENF),
per iscritto. – Voto favorevolmente alla relazione che invita gli Stati membri a fare di più per colmare le lacune normative tenendo presente il caso ungherese citato.

Λάμπρος Φουντούλης (NI),
γραπτώς. – Ψηφίζω υπέρ της παρούσας έκθεσης, διότι χρειάζονται αυστηρότατοι έλεγχοι για τα βιομηχανικά απόβλητα. Παρόλο που η Ουγγαρία κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες μετά την καταστροφή της ερυθράς ιλύος, η νομοθεσία πρέπει να γίνει αυστηρότερη και ίδια για όλους.

Doru-Claudian Frunzulică (S&D),
in writing. – Poor implementation of EU laws, deficiencies in inspections and gaps in relevant EU legislation are issues that, if not addressed effectively, can lead to a situation similar to the one exposed by the red mud disaster in Hungary and in some neighbouring countries. It seems that, even now, Hungary and other Member States with similar mining plants are not correctly implementing EU laws; that legislation needs to be reinforced and properly applied; and that nothing is being learned from the disasters of the past.
I therefore strongly support the call for greater emphasis on disaster prevention through research and development into the treatment of hazardous waste, and for more stringent environmental inspections. The Commission and the Member States must step up efforts to improve, and ensure the proper implementation of, all EU legislation governing the extractive waste industry so as to avoid a repeat of such an environmental and human disaster.
Let us protect the environment more effectively. Let us fight pollution. Let us fight climate change!

Francesc Gambús (PPE),
por escrito. – He votado a favor de la Resolución al considerar las graves consecuencias que comportó la rotura de una balsa de residuos en Hungría que liberó casi un millón de metros cúbicos de lodo rojo altamente alcalino que inundó varios pueblos, se cobró la vida de 10 personas, hirió a casi 150 y contaminó grandes extensiones de terreno. No obstante la tragedia vivida, continúan existiendo emplazamientos similares en varios Estados miembros, por lo que debemos velar para que se realicen inspecciones adecuadas y que los lodos rojos se clasifiquen correctamente como residuo peligroso.

Arne Gericke (ECR),
schriftlich. – Ich habe heute für die Entschließung ‘Lehren aus der Rotschlammkatastrophe in Ungarn – fünf Jahre nach dem Unfall’ gestimmt, weil ich der Überzeugung bin, dass wir in Europa und weltweit viel zu selten und viel zu langsam Lehren nach Katastrophenfällen ziehen. Das muss sich ändern. Wir müssen lernen.

Jens Gieseke (PPE),
schriftlich. – Ich unterstütze den Entschließungsantrag zu den aus der Rotschlammkatastrophe in Ungarn gezogenen Lehren. Wir müssen dafür sorgen, dass angemessene Inspektionen durchgeführt werden und der Rotschlamm richtigerweise als gefährlicher Abfall eingestuft wird.

Nathan Gill (EFDD),
in writing. – This series of proposed regulations represents the latest encroachment upon the sovereignty of Member States by this organisation (the EU). The Hungarian people were the ones affected by this disaster and it should be for their elected representatives in their parliament to determine how best to avoid a similar disaster in the future, and not for the unelected Commission to impose its will on an entire industry and an entire people – potentially at the cost of that entire industry and the jobs it sustains. That is why I abstained in this vote.

Juan Carlos Girauta Vidal (ALDE),
por escrito. – Cinco años después del desastre medioambiental que afectó a Hungría, es un buen momento para recordar la importancia del respeto de la normativa medioambiental europea. Por ello, en esta Resolución pedimos a la Comisión y a los Estados miembros que intensifiquen sus esfuerzos para garantizar la plena ejecución y adecuada aplicación de toda la legislación de la UE y de todos los convenios internacionales en relación con la gestión ambientalmente racional de los residuos peligrosos.

Tania González Peñas (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de esta Resolución, que intenta hacerse cargo, ahora que han pasado cinco años del accidente en Hungría, de en qué punto nos encontramos y hacia dónde tiene que dirigirse una política de residuos más estricta. Reseñamos aquí la pregunta en su fase expositiva: el 4 de octubre de 2010, la rotura de una balsa de residuos en Hungría liberó casi un millón de metros cúbicos de lodo rojo altamente alcalino. Este inundó varios pueblos, se cobró la vida de diez personas, hirió a casi 150 y contaminó grandes extensiones de terreno, incluidos cuatro espacios de la Red Natura 2000. El accidente puso de manifiesto la escasa aplicación de la legislación de la UE, deficiencias de las inspecciones y lagunas en la legislación pertinente de la UE.
Esperamos que esta pregunta y la Resolución subsecuente sirvan de toque de atención a la Comisión y que esta centre sus esfuerzos en evaluar los métodos de evaluación de las bolsas de residuos para que estas catástrofes no se repitan. Esperamos igualmente una política de sanciones acorde y una política de subvenciones igualmente acorde en los casos en que la ley se incumpla o se cumpla.

Brian Hayes (PPE),
in writing. – I voted in favour of this motion, as there is a grave concern that almost no lessons seem to have been learned in the past five years, as poor implementation of the relevant EU laws and international conventions, as well as inspection deficiencies, continue and almost none of the gaps in the relevant EU legislation have since been closed. In order to prevent the recurrence of disasters, in which valuable lives are lost, we must address these matters abruptly and firmly.

Brice Hortefeux (PPE),
par écrit. – Le 4 octobre 2010, la rupture d'un réservoir de déchets en Hongrie a entraîné le déversement de près d'un million de mètres cubes de boues rouges hautement alcalines, provoqué des inondations dans plusieurs villages, causé la mort de dix personnes, fait près de 150 blessés et pollué de vastes superficies de terres, parmi lesquelles quatre sites classés Natura 2000.
Cette catastrophe constitue le désastre industriel le plus grave survenu en Hongrie depuis des décennies.
À l'occasion du cinquième anniversaire commémorant ce tragique accident, il est important de rappeler combien une gestion responsable des sites industriels et une meilleure prévention des catastrophes sont essentielles pour éviter que de tels accidents se reproduisent.
C'est pourquoi, j'ai soutenu sans hésitation cette résolution qui nous rappelle notre responsabilité de législateur en matière écologique et environnementale.

Pablo Iglesias (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de esta Resolución, que intenta hacerse cargo, ahora que han pasado cinco años del accidente en Hungría, de en qué punto nos encontramos y hacia dónde tiene que dirigirse una política de residuos más estricta. Reseñamos aquí la pregunta en su fase expositiva: el 4 de octubre de 2010, la rotura de una balsa de residuos en Hungría liberó casi un millón de metros cúbicos de lodo rojo altamente alcalino. Este inundó varios pueblos, se cobró la vida de diez personas, hirió a casi 150 y contaminó grandes extensiones de terreno, incluidos cuatro espacios de la Red Natura 2000. El accidente puso de manifiesto la escasa aplicación de la legislación de la UE, deficiencias de las inspecciones y lagunas en la legislación pertinente de la UE.
Esperamos que esta pregunta y la Resolución subsecuente sirvan de toque de atención a la Comisión y que esta centre sus esfuerzos en evaluar los métodos de evaluación de las bolsas de residuos para que estas catástrofes no se repitan. Esperamos igualmente una política de sanciones acorde y una política de subvenciones igualmente acorde en los casos en que la ley se incumpla o se cumpla.

Cătălin Sorin Ivan (S&D),
in writing. – We must avoid a repeat of such environmental and human disasters. The resolution clearly stipulates that Member States with similar mining plants are not correctly implementing EU laws. The legislation needs to be reinforced and properly applied.

Ivan Jakovčić (ALDE),
napisan. – Glasovao sam za Prijedlog rezolucije Europskog parlamenta - Lekcije naučene iz katastrofe uzrokovane crvenim blatom, pet godina nakon nesreće u Mađarskoj, s obzirom da je potrebno obilježiti godišnjicu katastrofe ne samo zbog pijeteta prema žrtvama već i kako bi se poduzelo sve što je potrebno da se navedene katastrofe izbjegnu ili spriječe. Iako je danas crveno blato eksplicitno klasificirano kao opasan otpad, u vrijeme najveće industrijske katastrofe u Mađarskoj 4. listopada 2010., to nije bio slučaj. Nesreća je pokazala važnost EU-ova mehanizma civilne zaštite, te ukazala na manjkavosti europske regulative u području zaštite okoliša te problem slabe implementacije europskih zakona. Nažalost, u tom smislu proteklih se godina nisu dogodila poboljšanja te još postoje manjkavosti kako u nadležnom EU-ovom zakonodavstvu, nadzoru i implementaciji. Potrebno je naglasiti važnost prevencije mogućih katastrofa, moraju se iskoristiti najnaprednija tehnološka rješenja te provoditi potrebna istraživanja. U proces donošenja odluka vezano za odlaganje opasnog otpada, planiranje mjera i upravljanje rizicima potrebno je uključiti i lokalnu samoupravu te građane i civilno društvo.

Jean-François Jalkh (ENF),
par écrit. – Il y a cinq ans, la Hongrie faisait face aux conséquences dramatiques de la rupture d'un réservoir de déchets. Des boues rouges provenant de l'alumine et de l'aluminium avaient causé la mort de dix personnes. Aujourd'hui, le Parlement réfléchissait sur un cadre législatif propre à endiguer ce genre de catastrophe. Plus concrètement, cette problématique soulève la nécessité d'une emprise plus forte des pouvoirs publics à l'échelle de l'Union.
L'administration communautaire se sert en effet de ce triste anniversaire comme prétexte pour resserrer les serres de son contrôle. Même si l'article 15 invite ‘les États membres à renforcer leurs organes nationaux d'inspection environnementale’, cette possibilité s'est aussitôt retrouvée embourbée dans le torrent d'appels à un renforcement de l'échelon communautaire.
Voilà pourquoi j'ai voté contre.

Marc Joulaud (PPE),
par écrit. – J'ai voté en faveur de la résolution sur les enseignements tirés de la catastrophe des boues rouges survenue il y a 5 ans en Hongrie. Le texte fait le bilan des conséquences de cette catastrophe environnementale et des lacunes constatées dans la mise en œuvre des normes européennes en la matière et soulève un certain nombre d'inquiétudes quant à l'évolution du niveau de contrôle en Europe des installations similaires à celles où a eu lieu l'accident. Le texte formule enfin un certain nombre de recommandations à la Commission européenne et aux États membre afin qu'une telle catastrophe ne puisse se reproduire.
Cette résolution a été adoptée à une large majorité, ce dont je me félicite.

Philippe Juvin (PPE),
par écrit. – Cette catastrophe, qui a fait 10 morts et 150 blessés en raison de la rupture d'un réservoir de déchets en Hongrie, ne doit plus se reproduire. C'est pourquoi j'ai voté en faveur de la résolution afin d'intensifier les contrôles et de renforcer la prévention dans le but d'éviter tout nouvel incident.

Barbara Kappel (ENF),
schriftlich. – Diese Entschließung fordert, dass bestehendes EU-Umweltrecht vollständig übernommen und ordnungsgemäß angewendet werden muss und dass die mineralgewinnende Industrie sich an den BVT-Grundsatz hält. Zudem bedauern die Verfasser, dass die Kommission den Bericht zur Umwelthaftungsrichtlinie noch nicht vorgelegt hat. Außerdem wird die Kommission aufgefordert, eine harmonisierte obligatorische Deckungsvorsorge vorzuschlagen bzw. einen Legislativvorschlag zum Zugang zu Gerichten in Umweltangelegenheiten auszuarbeiten. Ich stimme angesichts dieser Vorschläge für den vorgelegten Entschließungsantrag.

Afzal Khan (S&D),
in writing. – I supported the resolution, the Member States and the Commission must step up efforts to improve and ensure the proper implementation of all EU legislation governing the extractive waste industry to avoid a repeat of such an environmental and human disaster.

Béla Kovács (NI),
írásban
. – Épp 5 évvel ezelőtt következett be hazám történetének legnagyobb ipari katasztrófája, amikor csaknem egymillió köbméter erősen lúgos vörösiszap ömlött ki a környezetbe, amely több községet elárasztott, tíz ember halálát okozta, és mintegy 150 személynek okozott sérüléseket, valamint szennyezéssel sújtott nagy kiterjedésű területeket, közöttük négy NATURA 2000 besorolásút is. Az állásfoglalást természetesen támogattam, hiszen aggasztó, hogy hasonló ipari telepek több tagállamban is léteznek, így ma is fennáll a kockázata az ilyen jellegű szerencsétlenségeknek.
Érthetetlen, hogy a jelek szerint a történtekből az elmúlt öt év során szinte semmilyen tanulságot sem vontak le, továbbra is alacsony a vonatkozó uniós jogszabályok és nemzetközi megállapodások végrehajtásának hatásfoka, fennmaradtak az elmaradások az ellenőrzések tekintetében és a vonatkozó uniós jogszabályok hiányosságainak jóformán egyikét sem szüntették meg. Különösen aggályosnak tartom a bányászati hulladékokról szóló irányelvet és az európai hulladékjegyzéket.

Giovanni La Via (PPE),
per iscritto
. – Il 4 ottobre 2010 la rottura di un bacino di raccolta in Ungheria ha causato la fuoriuscita di circa 1 milione di metri cubi di fanghi rossi a elevato contenuto alcalino che, riversandosi in diversi villaggi, hanno causato la morte di 10 persone e circa 150 feriti. Vaste distese di terreno sono state inquinate e l'incidente ha evidenziato i problemi di smaltimento dei rifiuti dell'industria estrattiva. Molte cose devono essere cambiate se vogliamo veramente evitare che simili disastri possano nuovamente accadere in futuro. Gli Stati membri hanno bisogno di rafforzare le loro ispezioni ambientali e i regimi di sorveglianza, insieme ad un maggiore sviluppo in materia di prevenzione e trattamento dei rifiuti pericolosi. Avevamo già chiesto, nel 2008, di presentare una proposta legislativa sui controlli ambientali e quindi non possiamo che reiterare la medesima richiesta, in maniera più forte. La direttiva sulla gestione dei rifiuti delle industrie estrattive deve essere attuata tempestivamente e abbiamo dunque chiesto alla Commissione europea di verificarne la piena attuazione.

Marine Le Pen (ENF),
par écrit. – J'ai voté contre la résolution sur les enseignements tirés de la catastrophe des boues rouges, cinq ans après l'accident survenu en Hongrie. Le 4 octobre 2010 en Hongrie, la rupture d'un réservoir de déchets avait engendré une considérable pollution et causée la mort de dix personnes. La question revient à savoir comment un cadre législatif perfectionné empêchera à l'avenir ces désastres. En filigrane, la question suggère lourdement la nécessité d'une emprise plus forte des pouvoirs publics à l'échelle communautaire. Les vœux pieux se succèdent et appellent immanquablement à ‘plus d'Europe’. On peut seulement relever l'article 15 qui invite directement ‘les États membres à renforcer leurs organes nationaux d'inspection environnementale’. Ce point positif est néanmoins noyé dans les appels systématiques à un renforcement de l'échelon communautaire.

Ivana Maletić (PPE),
napisan. – U Mađarskoj se 4. listopada 2010. dogodio kolaps spremnika industrijskog otpada iz kojeg je iscurilo gotovo milijun kubičnih metara crvenog blata koje je poplavilo nekoliko sela. Poginulo je deset osoba, ozlijeđeno gotovo 150 ljudi, a zagađene su ogromne površine zemljišta. Odluka Komisije 2014/955 / EU crveni mulj jasno klasificira kao opasni otpad, a primjenjuje se od 1. lipnja 2015.
Napominje se da se ova katastrofa može povezati i s nedosljednom provedbom zakona EU-a i inspekcijskih nadzora. Pozivaju se države članice da osiguraju odgovarajuću transparentnu, redovitu i sustavnu kontrolu te klasifikaciju crvenog mulja kao opasnog otpada kako se ovakve nesreće ne bi ponovile. Bitno je i informirati javnost o onečišćenju i eventualnim utjecajima na floru i faunu ali i na zdravlje lokalnog stanovništva. Naglašava se i važnost suradnje i solidarnosti na razini EU-a u slučaju prirodnih i industrijskih katastrofa.
Podržala sam Rezoluciju Europskog parlamenta svjesna nesagledivih posljedica, ljudskih žrtava te materijalne štete. Kako u Hrvatskoj, tako i u Europskoj uniji što je veća tehnološka razvijenost, raste i izloženost prirodnim katastrofama, a njihovi učinci postaju razorniji, te je nužno preventivno djelovanje.

Vladimír Maňka (S&D),
písomne
. – Prípad ekologickej katastrofy z októbra 2010 v Maďarsku, keď sa pretrhla hrádza s nebezpečným odpadom a spôsobila škody na životoch, zdraví a majetku, otvoril viac otázok. Je to potreba náhrad vzniknutých škôd zo zdrojov EÚ, ale aj dostatočných preventívnych opatrení v oblasti nakladania s nebezpečným odpadom a s tým spojenej ochrany životného prostredia. Červený kal a ďalšie nebezpečné odpady sú aj v súčasnosti rizikom takýchto environmentálnych a priemyselných katastrof aj v ďalších krajinách EÚ. Preto musíme vyžadovať, aby Komisia predložila správu o dodržiavaní noriem EÚ v oblasti environmentálnej zodpovednosti a na základe jej výsledkov predložila návrhy nových opatrení, ktoré zosilnia prevenčné účinky v tejto oblasti.

Νότης Μαριάς (ECR),
γραπτώς. – Ψηφίζω υπέρ της πρότασης ψηφίσματος σχετικά με τα διδάγματα που αντλήθηκαν από την καταστροφή της ερυθράς ιλύος πέντε έτη μετά το ατύχημα στην Ουγγαρία, για τους λόγους που ανέφερα αναλυτικά στην ομιλία μου στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις 7/10/2015, στην οποία πέραν των άλλων αναφέρθηκα στην μόλυνση πολλών ελληνικών ποταμών, κυρίως από βιομηχανικά και αστικά λύματα. Στρυμόνας, Νέστος, Αξιός, Λουδίας, Γαλλικός, Πηνειός, Αλιάκμονας και, κυρίως, Ασωπός είναι ποταμοί που αντιμετωπίζουν, ο καθένας σε διαφορετικό βαθμό, προβλήματα ρύπανσης. Τα προβλήματα είναι οξυμένα στον Αλιάκμονα και στον Πηνειό, στην ευρύτερη περιοχή του Ασωπού όμως, η κατάσταση είναι δραματική και το πρόβλημα χρονίζει. Οι μετρήσεις στην περιοχή δείχνουν την ύπαρξη βαρέων μετάλλων και εξασθενούς χρωμίου που είναι επικίνδυνα για τη δημόσια υγεία. Οι τοπικές αρχές και, κυρίως, οι κάτοικοι παλεύουν, εδώ και χρόνια, ενάντια σε αυτό το περιβαλλοντικό έγκλημα. Για το λόγο αυτό η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να πάρει, εδώ και τώρα, όλα τα απαραίτητα μέτρα για να σταματήσει το περιβαλλοντικό έγκλημα στον Ασωπό, αλλά και στα υπόλοιπα ποτάμια της Ελλάδας, διαφορετικά θα φέρει, όπως οι προηγούμενες κυβερνήσεις, εγκληματικές ευθύνες στο θέμα αυτό.

Dominique Martin (ENF),
par écrit. – J'ai voté contre cette proposition de résolution. Cette catastrophe avait causé la mort de dix personnes et engendré une pollution considérable en Hongrie. Nous reconnaissons la nécessité de nous assurer qu'une telle catastrophe ne se reproduira plus, mais le contenu de cette proposition est inadapté: elle consiste en une longue suite de vœux pieux et appelle, bien évidemment, à plus d'Europe. Même si nous sommes en faveur d'un renforcement des organes nationaux d'inspection environnementale, nous ne pouvons soutenir cette coquille vide.

David Martin (S&D),
in writing. – I supported this resolution which ‘notes that the red mud disaster can be linked to the poor implementation of EU laws, inspection deficiencies, gaps in relevant EU legislation and the performance of the site operator’ and, even more worryingly, ‘is concerned that almost no lessons seem to have been learned in the last five years, as poor implementation of the relevant EU laws and international conventions as well as inspection deficiencies continue and almost none of the gaps in the relevant EU legislation have since been closed.’

Fulvio Martusciello (PPE),
per iscritto. – Ho votato a favore della risoluzione sugli insegnamenti tratti dal disastro dei fanghi rossi a cinque anni dall'incidente in Ungheria. Il 4 ottobre 2010, si verificò un gravissimo incidente, considerato il più grave disastro di questo tipo che abbia mai colpito l'Ungheria. In seguito alla rottura della chiusa di uno stabilimento per la lavorazione dell'alluminio, fuoriuscì oltre 1 milione di metri cubi di fango rosso tossico che provocò la morte di 10 persone e oltre 115 feriti, invaso due villaggi e compromesso le coltivazioni locali per anni, oltre a sterminare la fauna e la flora dei corsi d'acqua coinvolti. Tenendo presente questa catastrofe, è di primaria importanza che tutti gli Stati membri si adoperino affinché, qualora sul proprio territorio siano presenti tali rifiuti come i fanghi rossi, li classifichino come pericolosi.
È necessario un vero e forte impegno nella prevenzione, con norme rigorose in materia d'ispezione ambientale. La cooperazione e solidarietà a livello di Unione europea in caso di disastri ambientali e industriali è fondamentale, in linea con il principio, in materia ambientale, di azione preventiva e quello di ‘chi inquina paga’.

Jiří Maštálka (GUE/NGL),
písemně. – Dnes jsme si připomněli 5 let od závažné ekologické události, která se odehrála v Maďarsku, kdy v říjnu 2010 unikl téměř 1 milion metrů krychlových vysoce alkalického červeného kalu, několik vesnic bylo zaplaveno a o život přišlo deset osob a 150 jich bylo zraněno. Projednávaný text zdůrazňuje nezbytnost poučení z takových katastrof, odpovědný přístup k ochraně životního prostředí, vyzývá Komisi k podpoře inspekcí v oblasti životního prostřední a rovněž vyzývá členské státy, aby kladly důraz zejména na předcházení takovým katastrofám. Hlasoval jsem pro tento text.

Stefano Maullu (PPE),
per iscritto. – Ho votato a favore di questa risoluzione sulle conclusioni e sugli insegnamenti tratti dal disastro del fango rosso di cinque anni fa in cui ci fu l'incidente disastroso in Ungheria.

Georg Mayer (ENF),
schriftlich. – Diese Entschließung ist zu unterstützen, da gefordert wird, dass bestehendes EU-Umweltrecht vollständig übernommen und ordnungsgemäß angewendet wird. Zudem bedauern die Verfasser, dass die Kommission den Bericht zur Umwelthaftungsrichtlinie noch nicht vorgelegt hat. Außerdem wird die Kommission aufgefordert, eine harmonisierte obligatorische Deckungsvorsorge (bis Ende 2016) vorzuschlagen bzw. einen Legislativvorschlag zum Zugang zu Gerichten in Umweltangelegenheiten auszuarbeiten. Außerdem sieht die Entschließung vor, dass es zu keinen zusätzlichen Belastungen für die Industrie kommt.

Jean-Luc Mélenchon (GUE/NGL),
par écrit. – Le 4 octobre 2010, l'effondrement d'un réservoir de déchets en Hongrie a déversé près d'un million de mètres cubes de boues rouges hautement alcalines et contenant de l'aluminium, qui ont inondé plusieurs villages, tué dix personnes, blessé près de 150 et pollué de vastes zones de terrain, y compris quatre sites Natura 2000. Cinq ans après, le Parlement européen saisit cette occasion pour demander une meilleure prévention des catastrophes industrielles, y compris liées aux déchets miniers et aux déchets en général. Il appelle tous les États membres qui ont des bassins de boue rouge à examiner si elle a été correctement classés comme dangereuse et à réviser tous les permis basés sur des classifications erronées. La résolution demande également une législation sur l'accès à la justice en matière d'environnement, la mise en place d'un ‘système européen de partage des risques en cas de catastrophe liée à des installations industrielles’ et une meilleure application du principe du polleur-payeur. Elle invite à mettre davantage l'accent sur la recherche et à assurer des ressources suffisantes dans les États membres pour inspecter les sites industriels. Bien que l'industrie ait cherché à minimiser ses coûts en matière de sécurité des sites en influençant les députés de droite, je vote pour.

Joëlle Mélin (ENF),
par écrit. – Il y a cinq ans, la Hongrie faisait face aux conséquences dramatiques de la rupture d'un réservoir de déchets. Des boues rouges, produites lors de la fabrication d'alumine et d'aluminium, avaient causé la mort de dix personnes. Aujourd'hui, le Parlement réfléchissait sur un cadre législatif propre à endiguer ce genre de catastrophe. Plus concrètement, cette problématique soulève la nécessité d'une emprise plus forte des pouvoirs publics à l'échelle de l'Union.
L'administration communautaire se sert de ce triste anniversaire comme prétexte à resserrer les serres de son contrôle. Même si l'article 15 invite ‘les États membres à renforcer leurs organes nationaux d'inspection environnementale’, cette possibilité s'est aussitôt retrouvée embourbée dans le torrent d'appels à un renforcement de l'échelon communautaire.
Par conséquent, j'ai voté ‘contre’.

Nuno Melo (PPE),
por escrito. – Cinco anos após o acidente na Hungria, continua a verificar-se uma deficiente aplicação da legislação da UE e de convenções internacionais relevantes, bem como um deficiente controlo. É fundamental que se retirem conclusões e ensinamentos das catástrofes verificadas e que se implemente uma maior prevenção e fiscalização.

Roberta Metsola (PPE),
in writing. – I chose to support this resolution as it examines the lessons to be learned from this tragedy and urges Member States to reflect on how their own policies might incorporate them.

Louis Michel (ALDE),
par écrit
. – Je salue l'adoption par le Parlement européen d'une résolution sur les enseignements à tirer de la catastrophe industrielle des boues rouges en Hongrie, cinq ans après les faits. Par cette résolution, et en vue de prévenir d'autres catastrophes, le Parlement invite à la mise en œuvre correcte de la législation de l'Union et à renforcer les inspections environnementales, notamment en matière de gestion des déchets de l'industrie extractive. À cet égard, le Parlement demande entre autres à la Commission de présenter une proposition législative sur les inspections environnementales. La législation environnementale européenne est l'une des plus ambitieuses au monde. Il est crucial qu'elle soit respectée et correctement mise en œuvre. En particulier, la prévention des catastrophes industrielles et la gestion vigilante des déchets dangereux comme les boues rouges doivent figurer parmi les priorités.

Miroslav Mikolášik (PPE),
písomne. – Pretrhnutie hrádze s odpadom v Maďarsku 4. októbra 2010 bolo zatiaľ poslednou, ale rozhodne nie jedinou takouto haváriou v Európe za posledné desaťročia. Preto je naozaj namieste dostatočne sa poučiť sa a prijať také opatrenia, ktoré zabezpečia, aby katastrofa, ktorá si v Maďarsku pred piatimi rokmi vyžiadala životy desiatich ľudí a takmer 150 zranených poslednou aj zostala. O to viac, že jej následky sa týmto výpočtom neskončili. Ako lekár upozorňujem, že po vysušení bahna, ktoré zostalo v životnom prostredí po tom, čo sa do neho dostal takmer milión kubických metrov vysoko alkalického červeného kalu, vznikal jemný prach, ktorý sa usádza v dýchacích cestách a dostáva sa až do obehovej sústavy, čo môže spôsobiť ďalšie zdravotné problémy. Prach z bahna po havárii navyše obsahoval ďalšie nebezpečné škodliviny. V tomto prípade je nebezpečný najmä obsah arzénu, ktorý môže spôsobiť v prípade jeho prieniku do pľúc onkologické ochorenia. Keďže havária ukázala nedostatočné vykonávanie práva EÚ, nedostatky v inšpekciách a medzery v príslušných právnych predpisoch EÚ, pripájam sa k otázkam kolegov smerovaným na Komisiu: aké ponaučenie vyplynulo z tejto havárie?

Marlene Mizzi (S&D),
in writing. – I voted in favour of this resolution, which is timed to coincide with the 5th anniversary of the collapse of a waste reservoir at an aluminium plant in Hungary, on 4 October 2010, releasing almost one million cubic metres of highly alkaline red mud, flooding several villages and killing 10 people. There were up to 150 injured and the pollution covered vast areas of land, including four Natura 2000 sites. The accident highlighted the poor implementation of EU laws, deficiencies in inspections and gaps in relevant EU legislation.
Red mud is waste generated in the industrial production of aluminium, and it poses one of the biggest disposal problems in the extractive industries. Therefore, the Commission and Member States must step up efforts to improve, and ensure the proper implementation of, all EU legislation governing the extractive waste industry in order to avoid a repeat of such an environmental and human disaster.

Csaba Molnár (S&D),
írásban. – A Környezetvédelmi, Közegészségügyi és Élelmiszer-biztonsági Bizottság szóbeli választ igénylő kérdéshez indítványt nyújtott be a magyarországi vörösiszap-katasztrófa tanulságairól szóló állásfoglalás elfogadására. Az állásfoglalás tervezetét politikai indíttatásúnak tartom, amely a tanulságok között a magyar kormányt és a nemzeti hatóságokat csak dicsérettel illeti, és minden negatívumért az európai intézményeket teszi felelőssé. A nyolcpárti megállapodást így nem tudtam támogatni.

Cláudia Monteiro de Aguiar (PPE),
por escrito. – A catástrofe das lamas vermelhas, ocorrida na Hungria em 2010, chama a atenção para uma situação grave a nível ambiental, que suscita a cooperação e a solidariedade a nível da UE.
As lamas vermelhas são resíduos perigosos, até prova em contrário, de acordo com a Decisão 2014/955/EU da Comissão, e poderão estar incorretamente classificadas noutros Estados—Membros, causando perigo para a comunidade europeia e originando autorizações indevidas.
É essencial tomar medidas de prevenção para evitar outros desastres industriais, aplicando corretamente a legislação ambiental europeia e as convenções internacionais. É necessário também progredir no desenvolvimento dos instrumentos de vigilância e inspeção nesta matéria a nível da UE. Os Estados—Membros devem assumir garantias na linha do respeito pelo princípio do ‘poluidor-pagador’.
Sou a favor desta proposta de resolução, sublinhando a necessidade de serem colmatadas as lacunas existentes na legislação europeia e apelando à cooperação de todos os Estados—Membros para a prevenção de catástrofes ambientais e à partilha de riscos financeiros.

Sophie Montel (ENF),
par écrit
. – La proposition de résolution portant sur l'évaluation des enseignements tirés de la catastrophe des boues rouges survenue en 2010 en Hongrie intervient dans le cadre de ‘l'anniversaire’ macabre de l'inondation toxique ayant frappé le comitat de Veszprém. Inventaire à la Prévert tirant son seul fondement de la publicité offerte par cette date, les différentes mesures appellent immanquablement à l'augmentation des pouvoirs de la Commission en matière environnementale et à un renforcement de l'arsenal législatif européen sous l'habituelle antienne du ‘plus d'Europe’. Le renforcement de l'échelon communautaire et la dépossession de la souveraineté française qu'induit cette proposition m'ont conduit à voter contre.

Nadine Morano (PPE),
par écrit. – En 2010, la rupture d'un réservoir de déchets en Hongrie a entraîné le déversement de près d'un million de mètres cubes de boues rouges hautement alcalines. Ces boues ont inondé plusieurs villages, provoquant la mort de dix personnes et en blessant 150 autres. Elles ont causé de nombreux dégâts ainsi que la pollution de vastes superficies de terres, dont quatre sites Natura 2000.
J'ai voté en faveur de cette résolution qui rend hommage aux victimes et appelle l'Union européenne à tirer les enseignements de cette catastrophe. Il est notamment demandé aux États membres de tenir compte du classement des boues rouges parmi les déchets dangereux au sens de la directive 91/689/CEE et de contrôler les bassins existants. Je considère qu'il est important de fixer des exigences de sécurité pour la gestion des déchets de l'industrie extractive, afin de garantir leur innocuité.
Il convient cependant de rappeler que la transposition de la directive sur la responsabilité environnementale n'a pas abouti à des responsabilités égales dans tous les États membres. Il faut donc veiller à ne pas faire peser de charges administratives et financières supplémentaires sur les entreprises situées dans les pays où sont déjà appliquées des normes strictes.

Victor Negrescu (S&D),
in writing. – I voted for this resolution, which will further elaborate the concept of an EU-wide industrial-disaster risk-sharing facility, with full observance of the polluter-pays principle, to cover possible costs beyond a high level of mandatory financial security.

Norica Nicolai (ALDE),
în scris. – Am susținut prin votul meu de astăzi această rezoluție deoarece consider că repetarea unui accident similar celui din anul 2010 din Ungaria, în care o cantitate foarte mare de nămol roșu s-a deversat, inundând câteva sate, omorând 10 oameni și poluând suprafețe foarte mari de teren, inclusiv zone protejate, trebuie prevenită prin toate mijloacele posibile. Desigur, anchetele ulterioare au constatat o lipsă sau o proastă aplicare a legislației UE și un sistem de control și inspecție deficitar. Din păcate, acest lucru nu este străin și altor state membre în care există astfel de depozite de nămol roșu sau cu alte substanțe chimice periculoase. Este imperios necesar ca legislația UE în domeniu să fie reanalizată și completată pentru a elimina lacunele. În același timp, fără responsabilizarea și pedepsirea poluatorului și fără aplicarea completă a legislației, astfel de cazuri, din păcate, se vor repeta.

Franz Obermayr (ENF),
schriftlich. – Ich habe mich für diesen Entschließungsantrag ausgesprochen, da meiner Meinung nach Umweltschutz auch Heimatschutz bedeutet. Der Antrag enthält wichtige und richtige Ansätze. Des Weiteren wird gefordert, dass die Kommission endlich den Legislativvorschlag bezüglich Umwelt-Inspektionen vorlegen soll.

Urmas Paet (ALDE),
kirjalikult. – Toetasin. Resolutsioonis juhitakse tähelepanu sellele, et toimunud katastroofist tuleks rohkem õppida. Vajalik on sarnaste katastroofide ennetamine, tugevdades keskkonnaohutuse nõudeid ja nende järgimist ning täiendades ELi ja rahvusvahelisi õigusakte.

Rolandas Paksas (EFDD),
raštu
. – Balsavau už šią rezoliuciją.
Įvykusi katastrofa atskleidė ES teisės aktų įgyvendinimo spragas, kurios iki šiol nėra užpildytos. Apmaudu, tačiau iš praeities klaidų nebuvo pasimokyta. Nėra padarytos pažangos įgyvendinant ES ir tarptautinius teisės aktus, be to, toliau netinkamai vykdomos patikros.
Atsižvelgiant į tai, Komisija ir valstybės narės turi imtis aktyvesnių veiksmų siekiant pažangos šioje srityje. Daugiau dėmesio reikia skirti moksliniams tyrimams ir technologijų plėtrai prevencijos ir pavojingų atliekų tvarkymo srityje. Būtina sustiprinti priežiūrą ir efektyviau įgyvendinti principą ‘teršėjas moka’ . Komisiją kuo greičiau turėtų pateikti pasiūlymą dėl teisės akto dėl aplinkosauginių tikrinimų. Tačiau naujas reguliavimas neturi sukurti papildomos finansinės naštos pramonei.
Pažymėtina, kad ypatingas dėmesys turėtų būti skiriamas ekologinių katastrofų padarinių šalinimo finansinių aspektų skaidrumui, įskaitant finansinių kompensacijų mokėjimą nukentėjusiesiems. Be to, Komisija turėtų parengti teisės akto pasiūlymą dėl teisės kreiptis į teismus aplinkosaugos klausimais.

Aldo Patriciello (PPE),
per iscritto. – Alla luce del fatto che a cinque anni dal disastro ungherese le ispezioni sono ancora inefficienti e le normative europee ancora non vedono piena attuazione, ritengo che sia necessario porre ulteriormente l'accento sulla prevenzione dei disastri, soprattutto attraverso l'implementazione di azioni volte a garantire che le ispezioni vengano espletate correttamente e regolarmente. Pertanto voterei favorevolmente.

Alojz Peterle (PPE),
pisno. – Podprl sem predlog resolucije o izkušnjah, pridobljenih ob katastrofi rdečega blata, v zvezi z nesrečo na Madžarskem.
Izkušnje, pridobljene ob tej katastrofi, moramo koristno uporabiti, da preprečimo podobne prihodnje nesreče, ter da pristojni na podlagi znanj, pridobljenih pri reševanju nesreče, pripravijo ustrezna pravila in zakonodajo, ki bo preprečila podobne dogodke v prihodnosti.

Marijana Petir (PPE),
napisan. – Katastrofa uzrokovana crvenim muljem u Mađarskoj kao najgora industrijska nesreća u Mađarskoj ikada, upozorila je na opasnost od mnogih, nažalost još uvijek neriješenih, ‘crnih točaka’ u istočnim državama članicama EU-a. Rješavanje industrijskog onečišćenja koje je nastajalo godinama tijekom komunističkog upravljana istočnim državama bez odgovarajuće brige i odgovarajućih aktivnosti koje bi osigurale neopasno gospodarenje opasnim industrijskim otpadom je skupo, a cijenu zbrinjavanja moraju snositi države kao vlasnice otpada, u većini slučajeva propalih postrojenja.
Podržavam ovu rezoluciju Europskog parlamenta te upravo zbog sprečavanja ponavljanja sličnih događaja pozivam na što skoriju raspravu o provedbi Direktive o odgovornosti za okoliš u pogledu sprečavanja i otklanjanja štete u okolišu. Nažalost, Komisija nije još podnijela izvješće o provedbi te Direktive, a primjena načela ‘onečišćivač plaća’ u mnogobrojnim se situacijama diljem EU-a ili zaobilazi ili ne primjenjuje u potpunosti. Jednako tako, dorada samo spomenute Direktive nije rješenje jer nedostaju odgovarajući drugi uvjeti poput Europskog propisa o tlu i odgovarajućeg propisa o klasifikaciji otpada u smislu koncepta kružnog gospodarstva. Nadalje, nadležna tijela pojedinih država članica, a zbog cijene poduzimanja odgovarajućih akcija, često se ne odlučuju za nužne (skupe) mjere, ostavljajući tako povećane rizike od događanja industrijskih nesreća s ozbiljnim posljedicama.

Florian Philippot (ENF),
par écrit. – La proposition de résolution portant sur l'évaluation des enseignements tirés de la catastrophe des boues rouges survenue en 2010 en Hongrie intervient dans le cadre de ‘l'anniversaire’ macabre de l'inondation toxique ayant frappé le comitat de Veszprém. Inventaire à la Prévert tirant son seul fondement de la publicité offerte par cette date, les différentes mesures appellent immanquablement à l'augmentation des pouvoirs de la Commission en matière environnementale et à un renforcement de l'arsenal législatif européen sous l'habituelle antienne du ‘plus d'Europe’. Le renforcement de l'échelon communautaire et la dépossession de la souveraineté française qu'induit cette proposition m'ont conduit à voter contre.

Tonino Picula (S&D),
napisan. – S obzirom na načela zaštite okoliša u propisima EU-a, pogotovo u području preventivnog djelovanja i načela da onečišćivač plaća počinjenu štetu za okoliš i sigurnost građana, pozdravljam napore ove rezolucije da poveća instrumente nadzora i osnaži ekološke inspekcije te poveća ekološke standarde na lokalitetima s odlagalištima jalovine crvenog blata. Zabrinjavajuće je da se nakon nesreće u Mađarskoj iz 2010. godine nisu poduzele potrebne mjere kojima bi se izmijenili i nadopunili nedostaci u zakonodavstvu vezanom uz ekološke i sigurnosne inspekcije. Stoga podržavam poziv Komisiji da poveća kontrolu nad državama članicama i do kraja 2016. godine objavi izvješće o mjerama koje su članice poduzele u pitanju klasifikacije i nadzora nad jalovištima s crvenim blatom, ali i općenito poveća napore u osiguranju ekološki ispravnog gospodarenja otpadom. Pohvalna je inicijativa za veću suradnju i koordinirano djelovanje nacionalnih tijela za ekološke inspekcije različitih država članica. Također, kao što je slučaj u Mađarskoj pokazao, potrebno je osvijestiti i osnažiti građane i uključiti civilno društvo i lokalna tijela u odlučivanje o zbrinjavanju otpada.

Andrej Plenković (PPE),
napisan. –4. listopada 2010. došlo je do puknuća spremnika za otpad u Mađarskoj, čija je posljedica bilo curenje gotovo jednog milijuna kubnih metara izrazito alkalnog crvenog blata, uzrokujući smrt deset osoba, te zagađenje velike površine zemlje. Crveno blato u tom spremniku za otpad je bio opasan otpad, a ta katastrofa smatra se najgorom industrijskom katastrofom u Mađarskoj.
Tu se katastrofu može povezati s lošom provedbom propisa Europske Unije, propustima tijekom inspekcija, nedostacima u relevantnom zakonodavstvu Unije i radom operatora na predmetnoj lokaciji. Sve države članice trebale bi provjeriti je li crveno blato ispravno kvalificirano kao opasno, dok se Komisiju poziva da do kraja 2016. objavi izvješće o mjerama koje su države članice poduzele. Uz to, Komisiju i članice se poziva na odgovarajuću primjenu propisa i relevantnih međunarodnih konvencija, poboljšanje nadzora i solidarnost te suradnju u slučaju katastrofe. Komisija bi do 2016. trebala podnesti zakonodavni prijedlog o pristupu pravosuđu u pitanjima okoliša u skladu s odredbama iz Sedmog akcijskog programa za okoliš, te razraditi koncept instrumenata za podjelu rizika kod industrijskih katastrofa uz puno poštivanje načela da onečišćivač plaća. Slijedom navedenog slažem se s prijedlogom Rezolucije.

Franck Proust (PPE),
par écrit. – Le 4 octobre 2010, en Hongrie, un réservoir de déchets s'est rompu et a entraîné le déversement de plus d'un million de mètres cubes de boues rouges dangereuses pour l'environnement et la santé des populations environnantes. Cet incident catastrophique a causé la mort de dix personnes et a fortement pollué la région aux alentours. Le Parlement européen a souhaité rappeler l'importance de cette catastrophe et la nécessité d'assurer un contrôle des réservoirs de déchets. En effet, on a observé une application parfois laxiste de la législation européenne, laxisme pouvant conduire à de telles catastrophes. Ce texte a pour objectif de rappeler aux États membres de tirer les leçons de cette catastrophe et de contrôler leurs réservoirs en s'assurant de la conformité avec la législation européenne.

Paulo Rangel (PPE),
por escrito. – Em 4 de outubro de 2010, a rutura de um reservatório de resíduos na Hungria derramou quase um milhão de metros cúbicos de lamas vermelhas altamente alcalinas e inundou várias povoações, matando dez pessoas, ferindo cerca de 150 e poluindo vastas zonas, incluindo quatro sítios Natura 2000.
Cinco anos volvidos, importa, desde logo, deixar aqui uma palavra de homenagem às vítimas. Por outro lado, importará também fazer um ponto da situação relativamente à evolução verificada em matéria de prevenção de catástrofes desta natureza. Neste sentido, o Parlamento manifesta a sua preocupação pelo facto de, na prática, não terem sido retirados deste acontecimento trágico os ensinamentos que se impunham, na medida em que nenhuma das lacunas na legislação da UE foi, entretanto, sanada e continua a verificar-se um fraco nível de aplicação da legislação da UE e das convenções internacionais relevantes e a registar-se deficiências nos controlos.
Impõe-se, portanto, que a Comissão e os Estados-Membros intensifiquem os seus esforços no sentido de assegurar a prevenção da poluição e o tratamento de resíduos perigosos. Votei favoravelmente.

Michèle Rivasi (Verts/ALE),
par écrit. – La résolution s'attache à démontrer qu'aucune leçon sérieuse n'a été retenue de cette catastrophe. Encore une fois, comme trop souvent dans les accidents industriels, les réparations et indemnisations sont payées par l'argent public et non par les industriels responsables de la catastrophe. C'est la raison pour laquelle le Parlement européen a demandé à la Commission européenne de proposer de nouvelles règles harmonisées imposant aux industriels de mettre en place des sécurités financières suffisantes afin que le principe pollueur-payeur puisse être pleinement appliqué.
La Commission devrait aussi mettre en place des exigences d'inspection qui pourraient être coordonnées à l'échelle européenne pour éviter les conflits d'intérêts nationaux. Tous les États membres ont le devoir, même en période d'austérité, de financer correctement les autorités en charge des inspections industrielles, ce afin d'éviter un accident et de faire respecter la réglementation en vigueur. Il en va de même pour les organismes chargés de mesurer la toxicité des rejets industriels et les solutions visant à leur traitement.

Liliana Rodrigues (S&D),
por escrito. – Em 2010, a rutura de um reservatório de resíduos na Hungria derramou quase um milhão de metros cúbicos de lamas vermelhas altamente alcalinas e inundou várias povoações, matando dez pessoas, ferindo cerca de 150 e poluindo vastas zonas.
A Decisão 2014/955/UE da Comissão indica que as lamas vermelhas devem ser classificadas como resíduos perigosos. Existe o risco de estas terem sido classificadas como resíduos não-perigosos noutros Estados—Membros.
A proposta alerta para essa situação, bem como revela preocupação pelo facto de não terem sido retirados quaisquer ensinamentos nos últimos 5 anos. Continua a verificar-se um fraco nível de aplicação da legislação da UE e das convenções internacionais relevantes, facto a que acrescem sucessivas deficiências nos controlos. Apelamos de forma clara a que os Estados-Membros reforcem os seus organismos nacionais de inspeção ambiental.

Inmaculada Rodríguez-Piñero Fernández (S&D),
por escrito. – La rotura de una balsa de residuos de una empresa minera el 4 de octubre de 2010 provocó una marea de barro rojo de un millón de metros cúbicos que causó diez muertos, 150 heridos y la inundación de varios municipios y vastas áreas de tierra, incluyendo cuatro espacios de alto valor ecológico, y puso en evidencia la falta de implementación de la legislación de la UE e importantes deficiencias en el marco de las inspecciones.
He dado mi apoyo a esta Resolución que critica la falta de implementación adecuada de la legislación europea y de las convenciones internacionales en este ámbito tanto en Hungría como en otros Estados Miembros. Como señala acertadamente, es necesario fortalecer la prevención de desastres a través de la investigación, el desarrollo del tratamiento de los residuos peligrosos y la puesta en práctica de inspecciones medioambientales más estrictas.

Claude Rolin (PPE),
par écrit. – Le 4 octobre 2010, la rupture d'un réservoir de déchets en Hongrie a entraîné le déversement de près d'un million de mètres cubes de boues rouges hautement alcalines, qui a provoqué des inondations dans plusieurs villages, causé la mort de dix personnes, fait près de 150 blessés et pollué de vastes superficies de terres, parmi lesquelles 4 sites Natura 2000. La résolution s'inquiète du fait qu'aucun enseignement ou presque ne semble avoir été tiré ces cinq dernières années, puisque la législation européenne en la matière et les conventions internationales continuent d'être mal appliquées, que les inspections restent lacunaires et qu'il n'a été remédié à aucune déficience, ou si peu, de la législation européenne en la matière pendant cette période.
Le texte adopté et que j'ai soutenu invite donc notamment la Commission et les États membres à intensifier leurs efforts afin de garantir la mise en œuvre intégrale et l'application correcte de l'ensemble des dispositions législatives de l'Union en la matière ainsi que de toutes les conventions internationales pertinentes, non seulement en ce qui concerne la fabrication d'aluminium et la gestion des boues rouges dans le respect de l'environnement, mais aussi, de manière générale, la gestion des déchets dangereux dans le respect de l'environnement.

Fernando Ruas (PPE),
por escrito. – Votei favoravelmente nesta proposta de resolução sobre a catástrofe industrial mais grave ocorrida na Hungria, decorrente da rutura de um reservatório de resíduos, que derramou quase um milhão de metros cúbicos de lamas vermelhas altamente alcalinas e inundou várias povoações, matando dez pessoas e ferindo cerca de 150.
Cinco anos volvidos desde o trágico acidente, presto uma singela homenagem a todas as vítimas, louvando também aqueles que, com grande esforço, intervieram, de forma rápida e eficaz, na resolução deste acontecimento, tentando encontrar as melhores soluções para eliminar e reduzir danos.
Este incidente serviu também para mostrar que ainda existe uma deficiente e incorreta implementação da legislação europeia, pelo que é essencial desenvolver um trabalho ao nível não só da correta aplicação legislativa, como também ao nível das inspeções, das fiscalizações e da prevenção de futuras catástrofes, para que incidentes graves como estes não voltem a suceder no futuro.

Massimiliano Salini (PPE),
per iscritto. – Ho votato a favore della proposta di risoluzione inerente gli insegnamenti tratti dal disastro dei fanghi rossi cinque anni dopo l'incidente in Ungheria, perché è necessario che l'Unione europea si attivi per trovare soluzioni concrete al fine di prevenire il verificarsi di eventi simili a quello accaduto.

Lola Sánchez Caldentey (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de esta Resolución, que intenta hacerse cargo, ahora que han pasado cinco años del accidente en Hungría, de en qué punto nos encontramos y hacia dónde tiene que dirigirse una política de residuos más estricta. Reseñamos aquí la pregunta en su fase expositiva: el 4 de octubre de 2010, la rotura de una balsa de residuos en Hungría liberó casi un millón de metros cúbicos de lodo rojo altamente alcalino. Este inundó varios pueblos, se cobró la vida de diez personas, hirió a casi 150 y contaminó grandes extensiones de terreno, incluidos cuatro espacios de la Red Natura 2000. El accidente puso de manifiesto la escasa aplicación de la legislación de la UE, deficiencias de las inspecciones y lagunas en la legislación pertinente de la UE.
Esperamos que esta pregunta y la Resolución subsecuente sirvan de toque de atención a la Comisión y que esta centre sus esfuerzos en evaluar los métodos de evaluación de las bolsas de residuos para que estas catástrofes no se repitan. Esperamos igualmente una política de sanciones acorde y una política de subvenciones igualmente acorde en los casos en que la ley se incumpla o se cumpla.

Lidia Senra Rodríguez (GUE/NGL),
por escrito. – Esta Resolución aborda la catástrofe acaecida el 4 de octubre de 2010 en Hungría, cuando la rotura de una balsa de residuos liberó casi un millón de metros cúbicos de lodo rojo (un residuo de las industrias extractivas altamente alcalino) que inundó varios pueblos y dejó 10 personas muertas, 150 heridas y grandes extensiones de terreno contaminadas, incluidos cuatro espacios Natura 2000.
He votado a favor de la Resolución puesto que, entre otras cosas, señala el riesgo existente en diversos Estados miembros de que se repita una catástrofe similar debido a la deficiente aplicación de la legislación medioambiental; pide más inspecciones sobre las balsas de residuos; destaca la existencia de graves problemas de contaminación medioambiental en varios Estados miembros debido a actividades mineras (por ejemplo, por la utilización de cianuro en las minas de oro); pide a la Comisión que, con ocasión de la actual revisión de la Directiva sobre responsabilidad medioambiental, se asegure de que la propuesta de revisión aplica plenamente el principio ‘quien contamina paga’, o que involucre a las autoridades locales, los ciudadanos y la sociedad civil en el proceso decisorio sobre eliminación de residuos peligrosos y en la planificación de las medidas de gestión del riesgo.

Ricardo Serrão Santos (S&D),
por escrito. – É inquestionável a importância do tratamento adequado de resíduos perigosos. A Hungria foi uma lamentável testemunha deste facto.
Aproveito esta declaração de voto para complementar as minhas declarações em plenário, reiterando que considero fundamental encontrar soluções para a boa gestão destes resíduos e que estas têm duas aproximações. Por um lado, há que criar condições para que os resíduos perigosos sejam efetivamente tratados, imprimindo-lhes para isso valor económico e criando garantias extraordinárias para colmatar perdas por acidentes.
Ao mesmo tempo, considero que a transparência tem de acompanhar todo o processo de manuseamento dos resíduos perigosos. Este processo tem de começar ao nível do planeamento da sua utilização até ao seu destino final e inclui uma eventual fase de remediação, que se espera não necessária.
Estas foram algumas das razões que contribuíram para que votasse a favor desta resolução.

Jill Seymour (EFDD),
in writing. – I abstained on this issue as this calls for further EU Regulation. I believe that any regulation relating to Hungary's industrial sector should be controlled and voted on by the Hungarian Parliament.

Siôn Simon (S&D),
in writing. – The Commission and Member States must step up their efforts to improve, and ensure the correct implementation of, all legislation from the EU governing the extractive waste industry in order to avoid a repeat of such a human and environmental disaster.

Branislav Škripek (ECR),
písomne. – Tragické udalosti zo 4. októbra 2010, keď sa pretrhla odpadová nádrž s bauxitovým kalom vznikajúcim pri výrobe hliníka poznačili celé okolie zasiahnutej oblasti Vesprémskej župy. Oceňujem preto, že sa Európsky parlament k tejto udalosti vracia s cieľom zlepšiť odstraňovanie škôd, ktoré po havárii stále pretrvávajú. Preto som hlasoval za.

Igor Šoltes (Verts/ALE),
pisno. –4. oktobra 2010 je na Madžarskem popustil zbiralnik odpadnih voda, zaradi česar je prišlo do razlitja skoraj milijona kubičnih metrov močno alkalnega rdečega blata (šteje se za nevarni odpadek – Direktiva Sveta 91/689/EGS), v katerem je bilo poplavljenih več vasi, deset ljudi je umrlo, poškodovanih pa je bilo skoraj 150. Razlitje je povzročilo tudi onesnaženje obsežnega območja, vključno s štirimi območji NATURA 2000.
V osnutku predloga resolucije je ugotovljeno, da je bila katastrofa rdečega blata najresnejša industrijska katastrofa na Madžarskem in da jo je mogoče pripisati slabemu izvajanju zakonov EU, pomanjkljivim inšpekcijam ter vrzelim v ustrezni zakonodaji EU. Predlog resolucije poziva vse države članice, ki imajo rezervoarje z rdečim blatom, naj pregledajo, ali je bilo to pravilno kategorizirano kot nevarno, ter čim hitreje popravijo vsa dovoljenja, ki temeljijo na napačni kategorizaciji.
Strinjam se, da je močna osredotočenost na preprečevanje nesreč bistvenega pomena, saj to ni osamljen primer te vrste okoljske katastrofe. Države članice bi morale okrepiti svoja prizadevanja za polno izvajanje in pravilno uporabo vse ustrezne zakonodaje EU. Prav tako pa menim, da je treba okrepiti raziskave in razvoj na področju preprečevanja nastajanja nevarnih odpadkov in njihove obdelave. Zaradi navedenega sem glasoval za osnutek predloga resolucije.

Davor Ivo Stier (PPE),
napisan. – Podržavam ovu rezoluciju zato što se treba pridati pozornost pitanjima vezanima za zaštitu okoliša i uklanjanje ranije prouzrokovanih zagađenja. Puknućem spremnika za otpad u Mađarskoj 4. listopada 2010. godine u okoliš je iscurio gotovo jedan milijun kubnih metara izrazito alkalnog crvenog blata. Ova je nesreća usmrtila 10 i ozlijedila gotovo 150 osoba te zagadila velike površine zemljišta. Propusti tijekom inspekcija i nedostatci u relevantnom zakonodavstvu EU-a rezultirali su katastrofom, kako za stanovništvo, tako i za okoliš. Crveno je blato otpad u industrijskoj proizvodnji aluminija i predstavlja problem zbrinjavanja otpada u industriji vađenja materijala, stoga se, za dobrobit stanovništva, država članica, ali i sustava u cjelini treba usmjeriti na moguće posljedice koje ovakvi čimbenici uzrokuju.

Catherine Stihler (S&D),
in writing. – I supported this resolution, recognising the red mud disaster as Hungary's worst industrial disaster and commemorating the victims on the fifth anniversary of the event. I urge the Commission to put more emphasis on research and development in the prevention and treatment of hazardous waste, and to produce guidelines for carrying out stress tests on existing mines with large tailings ponds, in the hope of preventing any further industrial disasters of this nature.

Dubravka Šuica (PPE),
napisan. –4. listopada 2010. godine, kolaps rezervoara otpada u Mađarskoj prouzročio je otpuštanje gotovo jednog milijuna kubičnih metara alkalnog crvenog mulja, otrovnog otpada. Pritom je potopljeno nekoliko sela, smrtno stradalo desetero ljudi, ozlijeđeno gotovo 150 ljudi, te su zagađena ogromna zemljišna područja, uključujući četiri NATURA 2000 lokaliteta. Prema Odluci Komisije od 1. lipnja 2015. godine, izričito je navedeno da crveni mulj treba biti klasificiran kao opasni otpad, u izostanku dokaza suprotnog.
Nadalje, neprikladno obrađivanje opasnog otpada u brojnim državama članicama, kao i miniranje radi kopanja ruda, uzrokuju ozbiljne probleme zagađivanja okoliša.
Europski parlament ističe katastrofu crvenog mulja iz 2010. godine kao najgoru mađarsku industrijsku katastrofu, povezanu s lošom implementacijom EU-ovih zakona.
Trenutačno je prisutna zabrinutost da od nesreće nisu naučene lekcije te se ključnim ističe pojačanje prevencije katastrofa. Zbog toga se od Komisije traži da stavi poseban naglasak na istraživanje i razvoj u obrađivanju opasnog otpada.
U potpunosti podržavam prijedlog da se pojačaju mjere prevencije katastrofa, kao i suradnja s EU-om u vezi ovog problema, kako se ovakve nesreće ne bi u budućnosti ponovile.

Patricija Šulin (PPE),
pisno. – Glasovala sem za resolucijo o izkušnjah, pridobljenih iz katastrofe rdečega blata, pet let po nesreči na Madžarskem. Iz vsake zgodovine se moramo nekaj naučiti. Moramo potegniti pozitivne in negativne stvari ter se odločiti, da jih ne bomo več ponovili. Če se namreč iz zgodovine nismo ničesar naučili, jo bomo morali še enkrat živeti.
Katastrofa rdečega blata pred petimi leti na Madžarskem nas opominja, da moramo boljše izvajati ustrezne zakone EU, vključno z inšpekcijo. Kot pravilno ugotavlja resolucija, v teh petih letih na tem področju ni bila zapolnjena nobena vrzel. Podpiram poziv Komisiji in državam članicam, naj okrepijo prizadevanja za zagotovitev popolnega izvajanja in pravilne uporabe vse ustrezne zakonodaje EU in vseh ustreznih mednarodnih konvencij.

Ελευθέριος Συναδινός (NI),
γραπτώς. – Xρειάζονται αυστηρότατοι έλεγχοι για τα βιομηχανικά απόβλητα. Παρόλο που η Ουγγαρία κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες μετά την καταστροφή της ερυθράς ίλυος, η νομοθεσία πρέπει να γίνει αυστηρότερη και ίδια για όλους.

Tibor Szanyi (S&D),
írásban. – Az Európai Parlament, a kolontári vörösiszap katasztrófa ötödik évfordulója alkalmából készített indítványát szavazatommal támogattam. A dokumentum kialakítási folyamatában társszerzőként vettem részt, mely során sikerült elérni, hogy ténylegesen a környezetvédelmi szempontokra helyezzük a hangsúlyt a magyar kormány kétes eredményeinek dicsérete helyett. Az indítvány nemcsak a vörösiszapról szól, hanem más ipari termelésből származó veszélyes hulladékokról is.
Ez azért is fontos, mivel jelenleg több hasonló veszélyes hulladékkal telített tározó van az Európai Unió területén, az állásfoglalás pedig arra ösztönözi a Bizottságot, hogy tegyen lépéseket egy katasztrófahelyzet esetén alkalmazható, átlátható pénzügyi mechanizmus kialakítására. Az indítvány további konkrét elemeként említhető a szennyező fizet elve, az elérhető legjobb technikák preferálása, a civil társadalom hatékonyabb bevonása, illetve a vonatkozó EU- és más nemzetközi szabályok és helyszíni ellenőrzések szigorúbb betartatása is. Az indítvány továbbá szorgalmazza az átláthatóságot is, mind a köz- mind pedig a privát katasztrófaalapok tekintetében.

Claudia Tapardel (S&D),
în scris. – Protejarea mediului înconjurător este unul dintre principiile de bază asumate de instituțiile Uniunii Europene. Acest lucru implică o mare responsabilitate a tuturor factorilor economici de pe teritoriul statelor membre în gestionarea activității lor, în așa fel încât să nu aducă prejudicii mediului natural. Activitățile de minerit implică riscuri destul de mari de distrugere a locurilor în care se desfășoară procedurile extractive, fapt confirmat de tragicul eveniment care s-a petrecut în Ungaria acum cinci ani. Pentru a evita repetarea unor astfel de evenimente în viitor, legislația europeană a fost modificată, punându-se accent pe latura preventivă și anticipativă. Totuși, adoptarea legislației nu este suficientă pentru a garanta o mai mare siguranță a cetățenilor și mediului ambiant. Este nevoie ca statele membre să implementeze în mod concret prevederile legale și să se asigure prin verificări repetate că pericolele respective au fost eliminate. În caz contrar, există riscul de a ne confrunta cu noi și noi accidente și dezastre care pun în pericol vieți omenești și distrug iremediabil mediul ambiant. Din aceste motive, se impune adoptarea acestei rezoluții, care trage un semnal de alarmă pentru autoritățile de la toate nivelurile în direcția luării măsurilor adecvate pentru evitarea unor astfel de evenimente regretabile.

Marc Tarabella (S&D),
par écrit. – La catastrophe des boues rouges qui a eu lieu en 2010 constitue le désastre industriel le plus dramatique survenu en Hongrie. Je rends hommage aux victimes à l'occasion du cinquième anniversaire de cet accident tragique. Nous demandons par ce texte que tous les États membres qui possèdent des bassins de boues rouges de vérifier si les boues rouges ont été correctement classées parmi les déchets dangereux et de revoir dès que possible l'ensemble des permis basés sur des classifications erronées. La Commission devra s'assurer que les États membres prennent des mesures et en fassent rapport à la Commission. Le Parlement demande à la Commission de publier un rapport sur les mesures prises par les États membres d'ici à la fin de 2016.

Pavel Telička (ALDE),
in writing. – I voted in favour of this resolution, which reflects on the progress made in response to the red mud disaster in Hungary. The catastrophe happened in October 2010, when a waste reservoir collapsed and released almost one million cubic metres of highly alkaline red mud, flooded several villages, killed 10 people, injured almost 150, and polluted vast areas of land. The European Parliament found that little has been learned and that poor implementation of EU law, one of the causes of the disaster, continues. It calls, therefore, on the Commission and the Member States to ensure proper application of all relevant EU legislation and international conventions with regard to aluminium production and the environmentally sound management of red mud and hazardous waste in general.

Ruža Tomašić (ECR),
napisan. – Podržala sam pitanje Odbora za okoliš, javno zdravlje i sigurnost hrane Europskog parlamenta budući da slučaj puknuća spremnika za otpad u Mađarskoj pokazuje kako je očito da Europska unija treba snažniju i učinkovitiju strategiju prevencije i pravilne provedbe zakonodavstva Europske unije.
Naime, u listopadu 2010. godine u Mađarskoj je u okoliš iscurio gotovo jedan milijun kubnih metara izrazito alkalnog crvenog blata, koje je usmrtilo deset i ozlijedilo gotovo 150 osoba te zagadilo velike zemljišne površine.
Smatram da je pet godina od te nesreće i više nego dovoljno da Vijeće osmisli i poduzme mjere kojima će se u budućnosti spriječiti ovakve katastrofalne nesreće i ukloniti zagađenje iz rudarskih aktivnosti, što bi trebalo pomoći u očuvanju okoliša te sigurnosti i zdravlja svih građana Europske unije, ne samo Mađara.

Romana Tomc (PPE),
pisno. – Predlog resolucije o izkušnjah, pridobljenih iz katastrofe rdečega blata po nesreči na Madžarskem, sem podprla, saj menim, da nas je katastrofa, ki se je zgodila na Madžarskem leta 2010, ko je popustil zbiralnik odpadnih voda, zaradi česar se je razlilo skoraj milijon kubičnih metrov močno alkalnega rdečega blata, opomnila na to, kako pomemben je tudi nadzor nad takimi obrati. Vsaka država članica mora zato okrepiti nadzor in preventivne mehanizme, da prepreči podobne katastrofe.

Estefanía Torres Martínez (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de esta Resolución, que intenta hacerse cargo, ahora que han pasado cinco años del accidente en Hungría, de en qué punto nos encontramos y hacia dónde tiene que dirigirse una política de residuos más estricta. Reseñamos aquí la pregunta en su fase expositiva: el 4 de octubre de 2010, la rotura de una balsa de residuos en Hungría liberó casi un millón de metros cúbicos de lodo rojo altamente alcalino. Este inundó varios pueblos, se cobró la vida de diez personas, hirió a casi 150 y contaminó grandes extensiones de terreno, incluidos cuatro espacios de la Red Natura 2000. El accidente puso de manifiesto la escasa aplicación de la legislación de la UE, deficiencias de las inspecciones y lagunas en la legislación pertinente de la UE.
Esperamos que esta pregunta y la Resolución subsecuente sirvan de toque de atención a la Comisión y que esta centre sus esfuerzos en evaluar los métodos de evaluación de las bolsas de residuos para que estas catástrofes no se repitan. Esperamos igualmente una política de sanciones acorde y una política de subvenciones igualmente acorde en los casos en que la ley se incumpla o se cumpla.

Miguel Urbán Crespo (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de esta Resolución, que intenta hacerse cargo, ahora que han pasado cinco años del accidente en Hungría, de en qué punto nos encontramos y hacia dónde tiene que dirigirse una política de residuos más estricta. Reseñamos aquí la pregunta en su fase expositiva: el 4 de octubre de 2010, la rotura de una balsa de residuos en Hungría liberó casi un millón de metros cúbicos de lodo rojo altamente alcalino. Este inundó varios pueblos, se cobró la vida de diez personas, hirió a casi 150 y contaminó grandes extensiones de terreno, incluidos cuatro espacios de la Red Natura 2000. El accidente puso de manifiesto la escasa aplicación de la legislación de la UE, deficiencias de las inspecciones y lagunas en la legislación pertinente de la UE.
Esperamos que esta pregunta y la Resolución subsecuente sirvan de toque de atención a la Comisión y que esta centre sus esfuerzos en evaluar los métodos de evaluación de las bolsas de residuos para que estas catástrofes no se repitan. Esperamos igualmente una política de sanciones acorde y una política de subvenciones igualmente acorde en los casos en que la ley se incumpla o se cumpla.

Ivo Vajgl (ALDE),
in writing. – I voted in favour of this resolution, which calls on the Commission and the Member States to step up their efforts to ensure the full implementation and proper application of all relevant EU legislation and all relevant international conventions with regard not only to aluminium production and the environmentally sound management of red mud but also to the environmentally sound management of hazardous waste in general.
On 4 October 2010, the collapse of a waste reservoir in Hungary released almost one million cubic metres of highly alkaline red mud. It flooded several villages, killed 10 people, injured almost 150 and polluted vast areas of land. The resolution also commemorates the victims on the occasion of the fifth anniversary of this tragic event, and supporting it is also an acknowledgement that much more should be done in environmental disaster prevention and management.

Miguel Viegas (GUE/NGL),
por escrito. – Este acidente, cuja ocorrência há cinco anos se assinala aqui, veio por a nu a parca aplicação e as lacunas das leis ambientais da UE no tocante a resíduos tóxicos industriais. Revelou a fragilidade do sistema de inspeções, que são inexistentes ou pouco eficazes, assim como o seu incumprimento quer pelos Estados—Membros, quer pelos industriais que possuem as fábricas.
Infelizmente, este desastre não é único. Todos nos recordamos de ocorrências semelhantes em Espanha ou na Roménia. Esta resolução pede que, cinco anos depois deste grande acidente na Hungria, sejam tiradas lições e se façam esforços para compreender a situação atual dos lixos provenientes de minas, da sua gestão e do seu tratamento. Pede-se à Comissão que se invista e dê mais ênfase à investigação e ao desenvolvimento da prevenção e do tratamento deste tipo de resíduos tóxicos.
Uma real e efetiva prevenção da poluição e dos riscos ambientais das indústrias extratoras, entre outras, requer regras ambientais mais rigorosas para as inspeções ambientais, o que implica atribuir mais meios aos organismos nacionais responsáveis por estas inspeções. É preciso mais transparência, sendo necessário que as autoridades responsáveis informem regularmente o público acerca do estado da poluição e dos possíveis impactos na fauna e flora, assim como na saúde das populações locais.

Harald Vilimsky (ENF),
schriftlich. – Diese Entschließung ist zu unterstützen, da gefordert wird, dass bestehendes EU-Umweltrecht vollständig übernommen und ordnungsgemäß angewendet wird. Zudem bedauern die Verfasser, dass die Kommission den Bericht zur Umwelthaftungsrichtlinie noch nicht vorgelegt hat. Außerdem wird die Kommission aufgefordert, eine harmonisierte obligatorische Deckungsvorsorge (bis Ende 2016) vorzuschlagen bzw. einen Legislativvorschlag zum Zugang zu Gerichten in Umweltangelegenheiten auszuarbeiten. Außerdem sieht die Entschließung vor, dass es zu keinen zusätzlichen Belastungen für die Industrie kommt.

Beatrix von Storch (ECR),
schriftlich. – Am 4. Oktober 2010 traten beim Dammbruch in Kolontár (Ungarn) zwischen 700.000 und 1 Million Kubikmeter Rotschlamm aus den Speichern eines Aluminiumwerks aus. Rotschlamm ist u. a. deswegen lebensgefährlich, weil er ätzende Natronlauge und giftige Schwermetalle enthält. Fünf Jahre später erinnert das EU-Parlament daran. Es stellt dabei fest, dass diese Umweltkatastrophe mit der dürftigen Umsetzung des EU-Rechts, Mängeln bei den Inspektionen, Lücken im einschlägigen EU-Recht und der Arbeitsweise des Betreibers der Anlage zusammenhängt. Die EU-Kommission wird mehrfach dafür kritisiert, dass sie z. B. die Umsetzung wesentlicher Punkte der Umwelthaftungsrichtlinie nicht genau kontrolliert. Gleichwohl verweigert das EU-Parlament die einzig folgerichtige Empfehlung, nämlich den Mitgliedstaaten die Verantwortung für die tiefgründige Kontrolle ihrer eigenen nationalen Umweltgesetze zurückzuübertragen. Das EU-Parlament beklagt zwar, dass die bestehenden europäischen Mechanismen nicht funktionieren, fordert dennoch sofort ‘mehr Europa’ durch die Ausweitung des umweltrechtlichen Besitzstands, durch zusätzliche Kapazitäten auf europäischer Ebene (eine neue Agentur in Ungarn?), durch eine zusätzliche EU-weite Fazilität für Industrieunfälle.
Diese neuen Mechanismen sollen zusätzlich bereitgestellt werden, obwohl die bereits bestehenden Mechanismen noch gar nicht vollständig angewandt werden. Das ist nicht bis zum Ende durchdacht. Da ich nicht Mitglied des federführenden Ausschusses bin und keine wirklichen Möglichkeiten zur Abänderung dieses Textes bestanden, enthalte ich mich.

Jadwiga Wiśniewska (ECR),
na piśmie. – W 2010 roku na Węgrzech w hucie aluminium w pobliżu miasta Ajka doszło do pęknięcia zbiornika z odpadami, wskutek czego doszło do uwolnienia blisko miliona metrów sześciennych silnie alkaicznego, tak zwanego czerwonego błota. Kilka pobliskich wiosek zostało zatopionych, zginęło 10 osób, około 150 zostało rannych, a także zanieczyszczony został znaczny teren, w tym obszar chroniony przez program Natura 2000. Czerwone błoto jest odpadem powstającym wskutek przemysłowej produkcji aluminium, a jego utylizacja jest ogromnym wyzwaniem dla przemysłu wydobywczego. Katastrofa, która miała miejsce na Węgrzech, ukazała niedociągnięcia w stosowaniu aktów prawnych Unii Europejskiej, a także w metodach inspekcji.
Pytanie ustne do Komisji i Rady w tej sprawie dotyczy wniosków, jakie wyciągnięto z tej katastrofy, a w szczególności jak odpowiednia legislacja może być prawidłowo implementowana oraz czy instytucje opowiedziałyby się za przyjęciem mechanizmu UE umożliwiającego dochodzenia roszczeń finansowych w razie podobnych zdarzeń. Doświadczenie wyniesione z katastrofy na Węgrzech ukazuję potrzebę utworzenia sprawniejszego systemu prewencyjnego i w związku z tym w głosowaniu wyraziłam swoje poparcie.

Inês Cristina Zuber (GUE/NGL),
por escrito. – O rebentamento de um reservatório de lamas tóxicas, provenientes de uma fábrica de óxido de alumínio, contaminou diversas vilas e cidades da Hungria. Morreram dez pessoas, 150 ficaram feridas.
Este acidente veio pôr a nu a parca aplicação e os buracos da legislação ambiental relativa aos resíduos tóxicos industriais na UE.
A resolução pede esforços para compreender a situação atual dos lixos provenientes de minas, sua gestão e tratamento. Pede-se mais investimento na investigação e no desenvolvimento da prevenção e do tratamento deste tipo de resíduos tóxicos. Defendem-se regras ambientais mais rigorosas para as inspeções ambientais, a par de meios suficientes para os organismos nacionais responsáveis por estas inspeções. Defende-se informação regular ao público sobre níveis de poluição e graus de ameaça aos ecossistemas e à saúde pública.
Votámos a favor.
10.5.   Renewal of the EU Plan of action on Gender equality and Women's empowerment in development (B8-0988/2015)

Explicații orale privind votul


Krisztina Morvai (NI). – Tartózkodtam ennek a jelentésnek a szavazásakor, a következő okból. A jelentésnek a lényege a következő: azoknak az úgynevezett fejlődő országoknak ad pénzt az Európai Unió, amelyek hajlandóak az Európai Uniónak a nemek egyjogúságára vonatkozó elképzeléseit megvalósítani. Mi is lenne ezzel a baj? Annál is inkább, mert én magam is elkötelezettje vagyok az egyenlő elbánás elvének, a diszkrimináció tilalmának. Nos, a baj az, hogy itt nem csak olyanokról van szó, mint, hogy pl. járhassanak a lányok iskolába mondjuk Afrikában. Vagy tiltsák meg a nemi szerv csonkolását, mert ez egy elfogadhatatlan szokás. Hanem olyanokról is, hogy az abortuszt, mint emberi jogot kényszerűen fogadják el az úgynevezett fejlődő országok, vagy az interszexualitás, transzneműségre és a többire vonatkozó, úgynevezett európai uniós normákat is rá kívánják kényszeríteni a támogatási pénzért cserébe ezekre az országokra. Ez számomra elfogadhatatlan.

Andrejs Mamikins (S&D). – Cilvēce, kā arī vairākas citas dzīvas būtnes uz mūsu planētas sastāv no divām daļām — sievietēm un vīriešiem. Un jābūt absolūti pašsaprotamam, lai abas šīs puses pilnā apmērā un pēc iespējas aktīvāk piedalītos savu attiecīgo valstu sabiedrības dzīvē. Tas attiecas arī uz pārnacionālo, visnacionālo līmeni.
Daudzās valstīs, diemžēl arī Eiropas Savienībā, dažāda vecuma sievietēm joprojām nav pietiekami pilnīgas kontroles pār savām dzīvībām. Agras laulības gadījumi ir tikai viens šāds piemērs. Neiespējamība apmeklēt skolu, saņemt pilnvērtīgu izglītību, strādāt visdažādākajās jomās saskaņā ar savām zināšanām un spējām bez jebkādas uz dzimumu bāzētas segregācijas vai diskriminācijas, kā arī plaši izplatīta nabadzība tieši zemāku ienākumu līmeņa ģimenēs, kur galvenais apgādnieks ir sieviete. Šādām un tamlīdzīgām situācijām mūsu pasaulē vispār nevajadzētu būt.
Tāpēc es nobalsoju par.

Seán Kelly (PPE). – A Uachtaráin, arís bhí áthas orm go raibh mé in ann vótáil le mo ghrúpa sna vótaí seo go léir, agus glacadh leis an tuarascáil le móramh mór: 524 Fheisire i bhfabhar. Taispeánann sé sin go dtuigimid cás na mban agus go bhfuil fonn orainn cabhrú leo agus cothromaíocht a chruthú.
Ach bhíomar i gcoinne Leasú 7 agus Leasú 19, mar bhí siad ag caint faoi ghinmhilleadh a chur ar fáil saor in aisce sna tíortha atá ag forbairt. Agus ní dóigh liom, agus ní dóigh le mo ghrúpa ach oiread, go bhfuil sé sin ceart. Vótálamar i gcoinne an dá leasú sin agus tá áthas orm a rá gur chaill siad. Dá bhrí sin bhíomar in ann aontú leis an tuarascáil i gcoitinne. Mar dá mba rud é go nglacfaí le ginmhilleadh a bheith ar fáil go forleathan, gan dabht ar bith, bhainfí mí-úsáid as ina lán cúiseanna.

Explicații scrise privind votul


Clara Eugenia Aguilera García (S&D),
por escrito. – La delegación socialista española en el Parlamento Europeo ha votado a favor de esta Resolución, en la que se defiende el acceso universal a la salud sexual y reproductiva como un derecho. Los socialistas apostamos por defender las libertades, los derechos y el empoderamiento de las mujeres en los países en desarrollo.
Pedimos que, en la actualización del Plan de Acción de la UE sobre igualdad de género y capacitación de las mujeres en la cooperación al desarrollo, se aborde un planteamiento global sobre la violencia contra las mujeres y las niñas, así como mayores recursos para prevenir y eliminar todas las prácticas discriminatorias contra las mujeres, como la mutilación genital femenina, la esterilización forzosa, el embarazo forzoso, la violencia doméstica y la violación conyugal, el matrimonio forzado y precoz y la violencia de género en las situaciones de conflicto y posconflicto.
Apoyamos la supresión de las barreras sociales y jurídicas al acceso de la mujer a los bienes productivos, así como las acciones que contribuyan a la capacitación económica de las mujeres y al respeto de sus derechos económicos, tales como garantizarles un trabajo digno y la igualdad salarial.

Marina Albiol Guzmán (GUE/NGL),
por escrito. – He votado a favor de esta Resolución puesto que en líneas generales reconoce el escaso avance realizado en materia de igualdad de género en la cooperación tras analizar los resultados del Plan de Acción sobre igualdad de género y capacitación de las mujeres en la cooperación al desarrollo (2010-2015); esta crítica hacia la política de desarrollo de la UE es necesaria puesto que la Comisión Europea no tiene una estrategia fiable y eficaz en este ámbito. Muestra de ello es que ni siquiera existe un apartado específico en el informe anual de la Dirección General de Cooperación Internacional y Desarrollo de la Comisión Europea.
Por otro lado, encuentro poco satisfactorio que se rechazaran nuestras enmiendas 1 y 2 a la Resolución presentada en el Pleno. En ellas se solicitaba que la prestación de ayuda humanitaria de la UE y sus Estados miembros no esté sujeta a restricciones de terceros Estados, incluido el acceso al aborto en condiciones seguras para las víctimas de violaciones en conflictos armados, así como la mejora del acceso a la sanidad, la educación sanitaria, la planificación familiar, etc. Hemos visto con estupor cómo se ha votado en contra de dichas enmiendas que tienen un carácter eminentemente humanitario.

Louis Aliot (ENF),
par écrit. – Ce rapport se veut défenseur de la lutte contre la soumission de la femme dans les pays en voie de développement: la lutte contre l'excision, le mariage forcé, l'égalité de traitement ou encore l'autonomisation des femmes sont les thèmes abordés dans ce texte. Je me suis cependant abstenu sur ce rapport car certaines recommandations sont aux antipodes des modes de vie de certaines sociétés traditionnelles. De plus, des mesures très coûteuses, comme la mise en place de statistiques d'État, sont à mon sens inopérantes.

Martina Anderson (GUE/NGL),
in writing. – I voted in favour of this resolution, which calls for increased efforts to tackle gender inequality through the renewal of the EU's Gender Action Plan (GAP I). The resolution specifically calls for further action on two Millennium Development Goals (MDG) – increasing gender equality and women's empowerment, and reducing maternal mortality rates. The resolution welcomes the Commission's intention to initiate a transformative shift with GAP II and calls for it to take the form of a Commission communication.
I voted in favour of Amendment 1, which calls for access to safe abortion for women and girls who are victims of rape in armed conflicts. I also voted in favour of Amendment 2, which calls for further efforts globally to ensure access to safe abortion services, in the context of addressing the MDG on maternal health by reducing the incidence of high-risk births. Sinn Féin believes that the option of a termination should be available where there is a real and substantial risk to the life of a pregnant woman – including where she is suicidal – that would be averted only by an abortion; in the case of rape or incest; and in the case of fatal foetal abnormality.

Marie-Christine Arnautu (ENF),
par écrit. – Comme souvent quand il s'agit de ce genre de questions, la proposition de résolution que nous avions à voter est un fourre-tout qui mêle des bonnes et des mauvaises mesures.
Le rapport dénonce, à juste titre, l'excision et les maltraitances dont les femmes sont victimes dans plusieurs pays. Néanmoins, cela s'accompagne en contrepartie de mesures dérivant d'une idéologie féministe radicale, promouvant la parité en tout et pour tout sans jamais tenir compte de la complémentarité et des différences entre les sexes.
La plupart des amendements favorables au communautarisme LGBTI et à l'avortement ayant été rejetés, je n'ai pas voté contre ce texte, mais je me suis abstenue.

Jonathan Arnott (EFDD),
in writing. – I believe in equality; however, the proposed measures are the wrong way to go about it. I therefore voted against.

Jean Arthuis (ALDE),
par écrit. – Aujourd'hui, malgré un plan d'action voté en 2006, les différences de rémunération entre hommes et femmes persistent et sont même de plus en plus grandes.
J'ai voté en faveur de cette délibération, car elle demande à la Commission de proposer une nouvelle législation prévoyant des moyens plus efficaces pour superviser la mise en œuvre et l'application de ce plan d'action dans les États membres.

Inés Ayala Sender (S&D),
por escrito. – La delegación socialista española en el Parlamento Europeo ha votado a favor de esta Resolución, en la que se defiende el acceso universal a la salud sexual y reproductiva como un derecho. Los socialistas apostamos por defender las libertades, los derechos y el empoderamiento de las mujeres en los países en desarrollo.
Pedimos que, en la actualización del Plan de Acción de la UE sobre igualdad de género y capacitación de las mujeres en la cooperación al desarrollo, se aborde un planteamiento global sobre la violencia contra las mujeres y las niñas, así como mayores recursos para prevenir y eliminar todas las prácticas discriminatorias contra las mujeres, como la mutilación genital femenina, la esterilización forzosa, el embarazo forzoso, la violencia doméstica y la violación conyugal, el matrimonio forzado y precoz y la violencia de género en las situaciones de conflicto y posconflicto.
Apoyamos la supresión de las barreras sociales y jurídicas al acceso de la mujer a los bienes productivos, así como las acciones que contribuyan a la capacitación económica de las mujeres y al respeto de sus derechos económicos, tales como garantizarles un trabajo digno y la igualdad salarial.

Zigmantas Balčytis (S&D),
raštu. – Balsavau už šią rezoliuciją dėl ES lyčių lygybės ir galių moterims suteikimo vystomojo bendradarbiavimo srityje plano atnaujinimo. ES yra įsipareigojusi skatinti lyčių lygybę ir užtikrinti lyčių aspekto integravimą į visus savo veiksmus. Pritariu tam, kad, siekiant geresnių rezultatų reikia, kad Europos išorės veiksmų tarnyba ir Komisija atnaujintų savo politinius įsipareigojimus.

Zoltán Balczó (NI),
írásban. – A nők társadalmi szerepvállalásának növelésével, ennek konkrét intézkedésekkel való elősegítésével egyetértek. Az indítványban foglaltak jelentős részét is támogathatónak tartom, ennek ellenére a szavazás során tartózkodtam. Ennek egyik oka, hogy az indítvány szerint: ‘Az európai szemeszter keretében tett országspecifikus ajánlásoknak tartalmaznia kell az egyenlő bánásmód elvének hatékony végrehajtására irányuló célokat is.’
Az európai szemesztert, mint a tagállami kormányok és parlamentek költségvetési szuverenitását korlátozó eszközt önmagában elutasítom. A másik ok, hogy az indítvány előírja, hogy az igazgatótanácsokban kötelező legyen biztosítani a nemek kiegyensúlyozottságát, meghatározott kvóta alapján. Különböző munkahelyeimen – beleértve a magyar parlamentet is – olyan kiváló és általam nagyra tartott női munkatársakkal dolgozhattam, akik megalázónak tartották volna, ha a lehetőséget nem közvetlenül saját teljesítményükkel, hanem ‘kvótanőként’ érték volna el.

Nicolas Bay (ENF),
par écrit. – J'ai décidé de m'abstenir sur ce rapport qui, malgré quelques points positifs, entend surtout renforcer à tout prix la sacro-sainte Parité, de manière purement idéologique, sans le moindre souci de pragmatisme.

Hugues Bayet (S&D),
par écrit. – La résolution, que j'ai approuvée, poursuit l'objectif de promotion de l'égalité des sexes dans le cadre d'un plan d'action renouvelé de l'Union sur l'égalité des sexes et l'émancipation des femmes dans le cadre de la coopération au développement et rappelle que ce droit humain fondamental, qui n'est pas encore entièrement respecté dans tous les États, ne doit être bafoué au nom d'aucune religion, culture ou tradition.
Par cette résolution, le Parlement aspire à une impulsion nouvelle de l'Union européenne par un engagement renforcé du Service européen pour l'action extérieure et de la Commission. Ce afin que ce nouveau plan d'action se manifeste à travers tous les aspects de l'action de l'Union, en accord avec les principes de coopération au développement, et s'applique aux pays en voie de développement, aux pays voisins et aux pays candidats à l'adhésion.
Dans cette perspective, il appelle à des stratégies de mise en œuvre plus effectives par le biais d'une approche globale, intensifiant les efforts et augmentant les ressources, en vue de renforcer les droits de la femme et d'éliminer toutes les formes de violence et de discrimination.

Izaskun Bilbao Barandica (ALDE),
por escrito. – He votado a favor de la Resolución sobre la actualización del Plan de Acción de la Unión sobre igualdad de género y capacitación de las mujeres en la cooperación al desarrollo. Es vital tener un plan de acción para impulsar el porvenir de las mujeres en esos países y sobre todo es fundamental que se redoblen los esfuerzos a fin de mejorar el acceso de las mujeres a la sanidad y a la educación sanitaria, a la planificación familiar, a la asistencia prenatal y a la salud sexual y reproductiva incluidos los servicios de aborto y en condiciones de seguridad, especialmente para alcanzar el Objetivo del Milenio n.o cinco sobre salud materna, incluidas la reducción de la mortalidad infantil y la prevención de los partos de alto riesgo.

Dominique Bilde (ENF),
par écrit
. – Cette proposition doit encourager un ‘changement de cap pour le deuxième plan d'action sur l'égalité des sexes’ puis une ‘collecte de données et objectifs’ et enfin développe les ‘principaux aspects du nouveau plan d'action sur l'égalité des sexes’. Si je souhaite évidemment que nous allions vers plus d'égalité entre les hommes et les femmes en ce qui concerne notamment l'emploi et le niveau des salaires ou si je condamne les violences faites aux femmes, je pense que ce rapport n'est qu'une énième déclaration de bonnes intentions.
Ce rapport mélange la politique extérieure en la matière, et notamment les actions pour l'égalité dans le cadre de l'aide aux ‘migrants’, et la politique intérieure de l'Union, puisqu'il encourage les États membres à intervenir pour favoriser l'égalité hommes-femmes à l'aide de financements clairs mais aussi d'indicateurs précis (ils encouragent à suivre les recommandations sans vraiment donner de pistes …).
Enfin, certains amendements (15, 27…) font une distinction particulière en ce qui concerne les femmes, par exemple avec la phrase suivante: ‘en accordant une attention particulière aux jeunes, aux migrantes, aux femmes séropositives, aux personnes lesbiennes, gays, bisexuelles, transgenres et intersexuées (LGBTI) et aux personnes handicapées’. Je me suis donc abstenue.

Mara Bizzotto (ENF),
per iscritto. – Non condivido i contenuti della risoluzione oggetto di voto, mi sono quindi espressa in maniera contraria.

José Blanco López (S&D),
por escrito. – He votado a favor de esta Resolución mediante la cual el Parlamento reclama a la Comisión que, en el nuevo Plan de Acción 2016-2020, se corrijan las deficiencias del plan anterior y se dé un paso adelante. En concreto, se reclama más presupuesto y asegurar en la revisión intermedia de la programación más programas que beneficien a mujeres y niñas, así como garantizar la coherencia de la política exterior aplicando el Plan de Acción no solo a la cooperación al desarrollo sino también a todas las políticas exteriores, incluida la comercial.
Asimismo, se reclama garantizar el acceso a la educación y la integridad física y psicológica de las mujeres y niñas e intensificar los esfuerzos para eliminar todas las prácticas discriminatorias y combatir y perseguir todas las formas de violencia. Igualmente, se piden esfuerzos para asegurar y reforzar el acceso de las mujeres a la salud, especialmente a la sexual y reproductiva, y para potenciar los derechos económicos de las mujeres y reforzar su voz y participación. Además, se demanda a la UE que presione a los gobiernos de terceros países y a todas las partes involucradas en conflictos para que pongan fin a la violación como arma de guerra.

Vilija Blinkevičiūtė (S&D),
raštu
. – Balsavau už šią rezoliuciją, kadangi lyčių lygybė ir galių suteikimas moterims yra būtina sąlyga, siekiant darnaus vystymosi tikslų po 2015 m., ir taip pat kaip pats savaime svarbus žmogaus teisių tikslas, kurio reikia siekti nepaisant jo naudos vystymuisi ir ekonomikos augimui. Deja, bet vis dar kas trečia moteris pasaulyje tam tikru savo gyvenimo momentu patyrė fizinį ir seksualinį smurtą, kasmet 14 milijonų mergaičių verčiamos tekėti. Smurtas dėl lyties yra sunkus žmogaus teisių pažeidimas ir niekada neturėtų būti pateisinamas religija, kultūra ar tradicijomis. Taigi, Europos Parlamentas mano, kad lyčių lygybė ir galių suteikimas moterims turėtų būti svarbiausia ES institucijų veiklos sritis, pagal kurią būtų numatyta aiški atsakomybė valdymo srityje tiek centrinėje administracijoje, tiek ES delegacijose. Parlamentas ragina ES delegacijas ir valstybių narių ambasadas pirmenybę skirti kokybiškai analizei lyčių požiūriu, kuria remiantis būtų rengiamos šalių strategijos ir programos, ir investuoti į šią analizę. Europos Sąjunga, atsižvelgdama į naują veiksmų planą dėl lyčių lygybės, turėtų persvarstyti nacionalinius orientacinius planus.

Biljana Borzan (S&D),
napisan. – Novim Planom djelovanja za rodnu jednakost i osnaživanje žena u razvoju za razdoblje 2016. – 2020. nastojat će se riješiti nedostatci prethodnog Plana kako bi se osigurali čvrsti temelji za djelovanje u tri predložena prioritetna područja: jamčenje fizičkog i psihološkog integriteta žena i djevojčica, promicanje ekonomskih prava žena i jačanje uloge žena i djevojčica i njihova sudjelovanja u procesima. Podržavam namjeru DEVE odbora da osigura kvalitetno provođenje Plana.

Louise Bours (EFDD),
in writing. – UKIP, of course, agrees in principle that gender equality should be promoted in developing nations. We also condemn violent acts against women and we condemn the use of sexual violence in conflict zones. However, we believe that this would be best done through co-operation between member states within the United Nations rather than through EU legislation. We therefore abstained on this particular motion for a resolution.

Lynn Boylan (GUE/NGL),
in writing. – I voted in favour of this resolution, which calls for increased efforts to tackle gender inequality through the renewal of the EU's Gender Action Plan (GAP I). The resolution specifically calls for further action on two Millennium Development Goals (MDG) – increasing gender equality and women's empowerment, and reducing maternal mortality rates. The resolution welcomes the Commission's intention to initiate a transformative shift with GAP II and calls for it to take the form of a Commission communication.
I voted in favour of Amendment 1, which calls for access to safe abortion for women and girls who are victims of rape in armed conflicts. I also voted in favour of Amendment 2, which calls for further efforts globally to ensure access to safe abortion services, in the context of addressing the MDG on maternal health by reducing the incidence of high-risk births. Sinn Féin believes that the option of a termination should be available where there is a real and substantial risk to the life of a pregnant woman – including where she is suicidal – that would be averted only by an abortion; in the case of rape or incest; and in the case of fatal foetal abnormality.

Mercedes Bresso (S&D),
per iscritto. – Ho votato a favore di questa risoluzione perché sono fermamente convinta che sia fondamentale che l'Unione si impegni a fondo per sviluppare il proprio piano d'azione sulla parità di genere e l'emancipazione femminile nella cooperazione allo sviluppo. La parità di genere e l'emancipazione allo sviluppo sono degli obiettivi che devono essere perseguiti sia per ragioni etiche che per ragioni economiche. In un continente a maggioranza femminile è fondamentale che le donne ricevano la stessa paga dei colleghi maschi e che godano dei diritti necessari per permettere loro di non dover scegliere tra carriera e famiglia.

Steeve Briois (ENF),
par écrit. – Ce rapport défend les femmes, victimes de persécution dans le monde. Une femme sur trois risque de subir dans sa vie des violences physiques ou sexuelles. Chaque année, 14 millions de femmes sont mariées de force. 62 millions de jeunes filles ne sont pas scolarisées dans le monde. C'est la raison pour laquelle l'Union européenne doit encourager l'égalité de traitement entre les femmes et les hommes ainsi que l'émancipation des femmes.
Si nous sommes parfaitement conscients des sévices en tout genre que subissent les femmes, principalement d'ailleurs dans les pays arabes où la Charia est appliquée, nous nous opposons à l'égalitarisme entre les femmes et les hommes. Par ailleurs, nous sommes contre la mise en place de statistiques, inutiles et coûteuses, qui permettront d'assurer une stricte parité dans tous les domaines et de favoriser la mise en place de la discrimination positive.
J'ai donc voté contre ce rapport.

Gianluca Buonanno (ENF),
per iscritto. – Si ribadisce che le donne e le ragazze non devono essere discriminate all'interno di tutti i settori (lavoro, istruzione, politica, ecc.) e si chiede che l'UE si faccia una parte attiva perché ciò avvenga.
Si osserva che il GAP (Piano di azione della parità di genere) deve affrontare la situazione delle persone LGBTI nei paesi terzi e includere la promozione e la protezione dei diritti delle persone LGBTI. Inoltre chiede la messa a punto di azioni specifiche dell'UE volte a rafforzare i diritti di diversi gruppi di donne, con un'attenzione particolare per i giovani, i migranti, le donne affette da HIV, le persone lesbiche, gay, bisessuali, transgender e intersessuali (LGBTI) e le persone con disabilità.
Si ritiene che la parità di genere e l'emancipazione femminile dovrebbero essere al centro delle attività delle istituzioni dell'UE. Voto contrario.

Soledad Cabezón Ruiz (S&D),
por escrito. – La delegación socialista española en el Parlamento Europeo ha votado a favor de esta Resolución, en la que se defiende el acceso universal a la salud sexual y reproductiva como un derecho. Los socialistas apostamos por defender las libertades, los derechos y el empoderamiento de las mujeres en los países en desarrollo.
Pedimos que, en la actualización del Plan de Acción de la UE sobre igualdad de género y capacitación de las mujeres en la cooperación al desarrollo, se aborde un planteamiento global sobre la violencia contra las mujeres y las niñas, así como mayores recursos para prevenir y eliminar todas las prácticas discriminatorias contra las mujeres, como la mutilación genital femenina, la esterilización forzosa, el embarazo forzoso, la violencia doméstica y la violación conyugal, el matrimonio forzado y precoz y la violencia de género en las situaciones de conflicto y posconflicto.
Apoyamos la supresión de las barreras sociales y jurídicas al acceso de la mujer a los bienes productivos, así como las acciones que contribuyan a la capacitación económica de las mujeres y al respeto de sus derechos económicos, tales como garantizarles un trabajo digno y la igualdad salarial.

Alain Cadec (PPE),
par écrit. – Le renouvellement du plan d'action de l'Union européenne sur l'égalité des sexes et l'émancipation des femmes dans le cadre de la coopération au développement est nécessaire afin d'améliorer son efficacité et son effet dans les pays en développement. La stratégie européenne en la matière doit mieux correspondre aux réalités du terrain. L'égalité entre les hommes et les femmes doit être un principe ancré dans les esprits dès le plus jeune âge. C'est donc par l'éducation que nous parviendrons à cet objectif. Au sein de l'Union, beaucoup d'efforts restent encore à accomplir en la matière, notamment en matière d'égalité salariale. Notre objectif doit être de promouvoir l'égalité entre les hommes et les femmes à l'intérieur comme à l'extérieur de nos frontières. J'ai voté en faveur de cette résolution.

Nicola Caputo (S&D),
per iscritto. – Il mio voto è favorevole perché il piano di azione dell'UE sulla parità di genere e l'emancipazione femminile nella cooperazione allo sviluppo ha permesso di intensificare e migliorare il coordinamento degli sforzi dell'UE e dei suoi Stati membri in materia di parità tra donne e uomini ed emancipazione femminile (GEWE). Le valutazioni di tale piano indicano un certo numero di risultati importanti, ma anche di debolezze nella sua attuazione.
La Commissione deve impegnarsi a ricorrere alla revisione intermedia dello strumento di cooperazione allo sviluppo (DCI) per il 2017 e alla valutazione delle prestazioni dell'undicesimo FES per valutare l'impatto dei programmi finanziati da tale strumento e dal FES sulle donne e le ragazze e per effettuare le necessarie riassegnazioni, in modo da poter affrontare le carenze emerse nell'attuazione del GAP e gli obiettivi di sviluppo sostenibile post-2015.

Matt Carthy (GUE/NGL),
in writing. – I voted in favour of this resolution, which calls for increased efforts to tackle gender inequality through the renewal of the EU's Gender Action Plan (GAP I). The resolution specifically calls for further action on two Millennium Development Goals (MDG) – increasing gender equality and women's empowerment, and reducing maternal mortality rates. The resolution welcomes the Commission's intention to initiate a transformative shift with GAP II and calls for it to take the form of a Commission communication.
I voted in favour of Amendment 1, which calls for access to safe abortion for women and girls who are victims of rape in armed conflicts. I also voted in favour of Amendment 2, which calls for further efforts globally to ensure access to safe abortion services, in the context of addressing the MDG on maternal health by reducing the incidence of high-risk births. Sinn Féin believes that the option of a termination should be available where there is a real and substantial risk to the life of a pregnant woman – including where she is suicidal – that would be averted only by an abortion; in the case of rape or incest; and in the case of fatal foetal abnormality.

James Carver (EFDD),
in writing. – UKIP, of course, agrees in principle that gender equality should be promoted in developing nations. We also condemn violent acts against women and we condemn the use of sexual violence in conflict zones. However, we believe that this would be best done through co-operation between member states within the United Nations rather than through EU legislation. We therefore abstained on this particular motion for a resolution.

David Casa (PPE),
in writing. – The EU is committed to promoting gender equality and ensuring gender mainstreaming in all of its actions. Gender equality and women's empowerment (GEWE) is a precondition for achieving post-2015 sustainable development goals and is also a self-standing human rights issue that should be pursued regardless of its benefits for development and growth. It is evident that progress towards GEWE has been slow and uneven and that no country in the world has fully closed the gender gap. This lack of progress has been exacerbated by the persistent and chronic underinvestment in GEWE.
I agree that we need a step-change in EU action on GEWE and a renewed political commitment by the European External Action Service (EEAS) and the Commission to improve performance. I strongly believe in and support further work in this area, but I could not vote in favour of this report as I am against the use of abortion, which the report fully supports.

Fabio Massimo Castaldo (EFDD),
per iscritto. – Ho votato a favore della risoluzione sul nuovo GAP per il periodo 2016-2020 (GAP 2) in quanto il testo mira ad affrontare le carenze attuative mostrate dal precedente GAP. In particolare si è posto l'accento su un ‘cambiamento culturale istituzionale’, volto a potenziare la capacità, la consulenza e la formazione in materia di parità di genere ed emancipazione femminile, rafforzando l'attenzione su un'informazione, un monitoraggio e una responsabilità che tengano conto della dimensione di genere nonché su un profilo basato sui risultati. Saranno proposti tre ambiti prioritari: assicurare l'integrità fisica e psicologica di donne e ragazze; promuovere i diritti economici delle donne; dare maggiore voce a donne e ragazze e rafforzarne la partecipazione.

Λευτέρης Χριστοφόρου (PPE),
γραπτώς. – Μέσα από το ψήφισμα ορθά τονίζεται η σημασία της αυξημένης συμμετοχής των γυναικών στη διαμόρφωση και εφαρμογή του πλαισίου μετά το 2015. Ζητά την χορήγηση μεγαλύτερης χρηματοδοτικής ενίσχυσης στις οργανώσεις για τα δικαιώματα των γυναικών, την χάραξη πολιτικής και τη λήψη μέτρων που ενισχύουν τις ικανότητες με σκοπό τη συνεργασία και την αυξημένη συμμετοχή των οργανώσεων βάσης της κοινωνίας των πολιτών και κυρίως των οργανώσεων γυναικών σε διαβουλεύσεις μεταξύ ενδιαφερομένων, πάντοτε, και σε τοπικό, περιφερειακό. εθνικό και διεθνές επίπεδο.

Salvatore Cicu (PPE),
per iscritto. – Ho votato a favore della proposta di risoluzione concernente il rinnovo del piano d'azione dell'UE sulla parità di genere e l'emancipazione femminile nella cooperazione allo sviluppo. L'UE si è impegnata a promuovere la parità di genere e ad assicurare l'integrazione della dimensione di genere in tutte le sue azioni. Due degli obiettivi di sviluppo del millennio (OSM) e precisamente la promozione dell'uguaglianza di genere (OSM 3) e il miglioramento della salute materna (OSM 5) riguardano direttamente i diritti delle donne. Nel mondo, circa 62 milioni di bambine non hanno accesso all'istruzione e circa una donna su tre rischia di subire violenza fisica e sessuale. Inoltre, secondo l'OCSE, gli investimenti non sono sufficienti a conseguire l'obiettivo della parità di genere. Con la proposta di risoluzione in esame, il PE invita la Commissione e il Servizio europeo per l'azione esterna (SEAE) a cambiare in modo radicale l'azione dell'UE in materia di emancipazione femminile e parità di genere.

Alberto Cirio (PPE),
per iscritto. – Ho votato a favore del rinnovo del piano d'azione poiché ritengo sia fondamentale per intensificare e migliorare il coordinamento in materia di parità tra uomini e donne ed emancipazione femminile, e questo miglioramento sicuramente porterà al raggiungimento di risultati ancora più considerevoli.Apprezzo che il nuovo GAP (Gender Action Plan) per il periodo 2016-2020 intende affrontare alcune tematiche in tre ambiti prioritari ossia assicurare l'integrità fisica e psicologica di donne e ragazze, promuovere i diritti economici delle donne e dare maggiore voce a donne e ragazze rafforzandone la partecipazione, tematiche che ritengo necessarie e di assoluta importanza. Infine concordo con il cambiamento culturale istituzionale presentato nel testo che è volto a potenziare le capacità, consulenza e formazione in materia di parità di genere ed emancipazione femminile, rafforzando l'attenzione sull'informazione. Sono sicuro che questo cambiamento proposto condurrà a una maggiore visibilità e a maggiori risorse.

David Coburn (EFDD),
in writing. – UKIP, of course, agrees in principle that gender equality should be promoted in developing nations. We also condemn violent acts against women and we condemn the use of sexual violence in conflict zones. However, we believe that this would be best done through co-operation between member states within the United Nations rather than through EU legislation. We therefore decided to abstain on this particular motion for a resolution.

Lara Comi (PPE),
per iscritto. – Sono totalmente favorevole al rinnovo del piano di azione dell'UE sulla parità di genere e l'emancipazione femminile nella cooperazione allo sviluppo (GAP) poiché, nonostante esso sia stato fondamentale per intensificare e migliorare il coordinamento degli sforzi dell'UE e dei suoi Stati membri in materia di parità tra donne e uomini e siano stati raggiunti risultati importanti, la sua attuazione presenta ancora alcune debolezze. Per questo motivo ritengo necessario migliorare questo progetto, rafforzandolo e garantendo così che esso sia sensibile alla dimensione di genere e affronti le cause profonde delle disuguaglianze. Attraverso il perfezionamento del progetto GAP sarà possibile garantire l'integrità fisica e psicologica di donne e ragazze, promuovere i diritti economici delle donne e dare maggior voce al sesso femminile rafforzandone la partecipazione.

Javier Couso Permuy (GUE/NGL),
por escrito. – He votado a favor de esta Resolución puesto que en líneas generales reconoce el escaso avance realizado en materia de igualdad de género en la cooperación tras analizar los resultados del Plan de Acción sobre igualdad de género y capacitación de las mujeres en la cooperación al desarrollo (2010-2015); esta crítica hacia la política de desarrollo de la UE es necesaria puesto que la Comisión Europea no tiene una estrategia fiable y eficaz en este ámbito. Muestra de ello es que ni siquiera existe un apartado específico en el informe anual de la Dirección General de Cooperación Internacional y Desarrollo de la Comisión Europea.
Por otro lado, encuentro poco satisfactorio que se rechazaran nuestras enmiendas 1 y 2 a la Resolución presentada en el Pleno. En ellas se solicitaba que la prestación de ayuda humanitaria de la UE y sus Estados miembros no esté sujeta a restricciones de terceros Estados, incluido el acceso al aborto en condiciones seguras para las víctimas de violaciones en conflictos armados, así como la mejora del acceso a la sanidad, la educación sanitaria, la planificación familiar, etc. Hemos visto con estupor cómo se ha votado en contra de dichas enmiendas que tienen un carácter eminentemente humanitario.

Andrea Cozzolino (S&D),
per iscritto. – I progressi compiuti nei venti anni di attuazione della piattaforma di Pechino si sono rivelati lenti e disomogenei, tanto che nessun paese al mondo ha colmato completamente il divario di genere. Persistono dati allarmanti, che colpiscono quanto più vulnerabili solo i soggetti interessati: una donna su tre rischia di subire violenza fisica e sessuale, 62 milioni di bambine in tutto il mondo non frequentano la scuola, ogni anno 14 milioni di bambine sono costrette a contrarre matrimonio. Come Europa non possiamo restare indifferenti, abbiamo l'obbligo di difendere il diritto di ciascun individuo ad avere il pieno controllo di se stessi, senza patire alcuna discriminazione, coercizione o violenza. Le politiche per lo sviluppo, quella di vicinato e dall'allargamento, sono strumenti che dobbiamo utilizzare per imprimere una svolta nei paesi partner e per fare pressione sui governi dei paesi terzi delle regioni in cui maggiori sono le discriminazioni. Inoltre, è sotto gli occhi di tutti la vulnerabilità estrema delle donne migranti e il bisogno di protezione specifica. Per questo sono urgenti azioni coraggiose e mirate, che, accanto a quelle necessarie per l'accoglienza, assicurino il rispetto e la difesa dei soggetti più deboli ed esposti.

Miriam Dalli (S&D),
in writing. – I voted in favour of the resolution which deals with the renewal of the EU plan of Action on Gender Equality on Women's Empowerment in Development. I completely agree with the emphasis that the resolution makes when it states that specific focus is needed to ensure girls' access to education, to allow them to live lives free from violence and remove discriminatory legislation and practices whilst we empower girls and young women globally. However the same resolution alludes to abortion which is currently illegal in Malta and which I am against. So my favour in favour is made with this proviso.

Viorica Dăncilă (S&D),
în scris. – Întrucât Uniunea Europeană și-a asumat angajamentul de a promova egalitatea de gen și de a asigura integrarea dimensiunii de gen în toate acțiunile sale, consider că este importantă îndeplinirea măsurilor de consolidare a poziției de lider a femeilor și a participării femeilor și a organizațiilor care militează pentru drepturile femeilor în sfera publică, dar și în cea privată.

Angélique Delahaye (PPE),
par écrit. – J'ai voté pour la proposition de résolution sur le renouvellement du plan d'action de l'Union européenne sur l'égalité des sexes et l'émancipation des femmes dans le cadre de la coopération au développement. Il est nécessaire d'engager dès aujourd'hui un deuxième plan d'action sur l'égalité des sexes afin de mettre en place des mesures concrètes visant à éradiquer toute pratique discriminatoire à l'encontre des femmes. En votant cette proposition de résolution, nous rappelons le rôle fondamental de l'éducation, des entreprises et de l'Union européenne dans l'émancipation des femmes.

Ангел Джамбазки (ECR),
в писмена форма. – Реших да се въздържа от гласуването на този въпрос, защото не вярвам, че недостатъците са адресирани и представени правилно. Също така считам, че тези въпроси трябва да се разглеждат на различно ниво, имайки предвид фактори като култура, етническа принадлежност, традиции и други съпътстващи фактори, допринасящи за сегашната ситуация. Просто поставяне на цели и осигуряване на финансова подкрепа не е решение.

Γεώργιος Επιτήδειος (NI),
γραπτώς. – Η ισότητα των δύο φύλων αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην κοινωνική, πολιτιστική και οικονομική ανάπτυξη των χωρών. Η χρησιμοποίηση όμως αυτής της θεμελιώδους αξίας, μεμονωμένα και χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το ήθος και η ηθική, θα οδηγήσει σε εγκληματικές πράξεις και καταστροφικές πρακτικές

Rosa Estaràs Ferragut (PPE),
por escrito. – La Unión Europea siempre se ha comprometido a fomentar la igualdad de género y a garantizar la integración de la dimensión de género en todas sus acciones. La igualdad de género y la capacitación de las mujeres son una condición previa para la consecución de los objetivos de desarrollo sostenible después de 2015 y también son una cuestión de derechos humanos en sí misma, ya que la violencia de género constituye una grave violación de estos y no debe encontrar nunca justificación en la religión, la cultura o la tradición;
Las conclusiones de la evaluación del primer Plan de Acción muestran la necesidad de una mayor atención en la actuación de la UE, que debe definir y garantizar unos recursos humanos y financieros suficientes para cumplir sus compromisos en materia de IGCM. Con esta Resolución, por tanto, se pretende indicar y abordar los posibles obstáculos en la revisión del Plan de Acción de cara a la plena aplicación de las orientaciones de la UE sobre la violencia contra las mujeres y las niñas y la eliminación de todas las formas de violencia, mediante un planteamiento global sobre la violencia contra las mujeres y las niñas y una intensificación de los esfuerzos, así como mayores recursos.

Bill Etheridge (EFDD),
in writing
. – UKIP, of course, agrees in principle that gender equality should be promoted in developing nations. We also condemn violent acts against women and we condemn the use of sexual violence in conflict zones. However, we believe that this would be best done through co-operation between member states within the United Nations rather than through EU legislation. We therefore decided to abstain on this particular motion for a resolution.

José Manuel Fernandes (PPE),
por escrito. – A União Europeia tem promovido a igualdade de género e tem procurado assegurar a integração da dimensão de género em todas as suas ações. No entanto, os progressos no sentido da igualdade entre homens e mulheres e da emancipação das mulheres têm sido lentos e desiguais. Registe-se que há progressos a fazer em todos os países.
Segundo os números mais recentes, diariamente, cerca de 800 mulheres morrem à escala mundial devido a complicações durante a gravidez e o parto; cerca de 222 milhões de mulheres nos países em vias de desenvolvimento não têm acesso a métodos seguros e modernos de planeamento familiar; a maioria dos pobres do mundo são mulheres e agregados familiares geridos por mulheres; no mundo, 62 milhões de raparigas não frequentam a escola.
Posto isto, concordo que o Plano de ação deve desenvolver ações específicas para reforçar os direitos dos diferentes grupos de mulheres, conferindo uma atenção particular às jovens, às migrantes, às mulheres e às pessoas com deficiência.

Edouard Ferrand (ENF),
par écrit. – Je me suis abstenu sur cette délibération parce qu'elle comporte trop de cavaliers en faveur de la théorie du genre.

João Ferreira (GUE/NGL),
por escrito. – A resolução refere que os progressos no sentido da igualdade entre homens e mulheres e da emancipação destas, bem como da saúde materna, têm sido lentos e desiguais. Nenhum país do mundo colmatou totalmente o fosso entre géneros. Constata-se que a percentagem da ajuda ao desenvolvimento destinada ao planeamento familiar relativamente à ajuda mundial total atribuída à saúde tem diminuído. Defende-se uma mudança significativa da ação da UE relativamente à igualdade de género e à emancipação da mulher e apontam-se medidas. Insiste-se na utilização de indicadores qualitativos e quantitativos que tenham em conta o género e a recolha de dados desagregados por género, atempada e sistematicamente e, neste sentido, convidam-se os Estados-Membros a criarem sistemas de monitorização sensíveis às questões de género. Sublinha-se a necessidade da UE garantir recursos humanos e financeiros suficientes para respeitar os seus compromissos neste domínio.
A resolução recomenda a inclusão no Segundo Plano de Ação de Género de medidas muito concretas. Entre outras: o apelo à garantia da defesa dos direitos de diferentes grupos de mulheres (jovens, migrantes, doentes infetadas com o VIH, LGBTI e deficientes); o reconhecimento da importância do acesso universal a cuidados e direitos de saúde sexual e reprodutiva; o reconhecimento da premência de eliminar barreiras sociais e jurídicas.
Votámos favoravelmente.

Luke Ming Flanagan (GUE/NGL),
in writing. – I voted in favour of the resolution as it is positive step in making gender equality a reality.

Monika Flašíková Beňová (S&D),
písomne. – Cieľom Európskej únie bolo vždy presadzovať rodovú rovnosť a zabezpečiť jej uplatňovanie vo všetkých činnostiach. Rodová rovnosť a posilnenie postavenia žien sú tiež predpokladom dosiahnutia trvalo udržateľného rozvoja na obdobie roku 2015 a predstavujú samostatnú kapitolu v oblasti ľudských práv. Musím tiež pripomenúť, že prevažnú časť ľudí žijúcich za hranicou chudoby predstavujú na svete práve ženy alebo rodiny, ktoré vedú ženy, a že ešte aj dnes takmer 62 miliónov dievčat na svete nechodí do školy a každý rok je 14 miliónov dievčat donútených k sobášu. Je preto dôležité, aby sme apelovali na členské štáty, aby posilňovali svoje politiky rodovej rovnosti a vytvárali lepšie podmienky aj v oblasti zlúčenia zamestnanosti a rodinnej politiky.

Lorenzo Fontana (ENF),
per iscritto. – Come sempre la commissione FEMM usa il pretesto del titolo della relazione e usa le donne come strumento politico al fine di inserire istanze LGBTI e altro.

Λάμπρος Φουντούλης (NI),
γραπτώς. – Η ισότητα των δύο φύλλων αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην κοινωνική, πολιτιστική και οικονομική ανάπτυξη των χωρών. Η χρησιμοποίηση, όμως, αυτής της θεμελιώδους αξίας, μεμονωμένα, και χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το ήθος και η ηθική θα οδηγήσει σε εγκληματικές πράξεις και καταστροφικές πρακτικές. Καταψηφίζω την παρούσα έκθεση.

Doru-Claudian Frunzulică (S&D),
in writing. – Considering the importance of empowering women, not only as a self-standing human rights issue but also as a precondition for achieving post-2015 sustainable development goals, I believe that the 2017 mid-term review of the Development Cooperation Instrument presents a good opportunity to assess the impact of DCI-financed programmes on women and girls and to make reallocations if necessary.
Two of the Millennium Development Goals explicitly address women's rights: namely the promotion of gender equality and the empowerment of women; and the improvement of maternal health. They remain, unfortunately, largely unachieved. Moreover, the progress towards gender equality and women's empowerment has been slow and uneven in many countries.
The conclusions of the evaluation of the Gender Action Plan 2010-2015 show the clear need for a step-change in EU action on gender equality and women's empowerment and the fact that we need a renewed political commitment by the European External Action Service and the Commission to improve performance. I therefore strongly support the call to put in place measures that will strengthen leadership and participation by women and women's rights organisations in both the public and private spheres.

Francesc Gambús (PPE),
por escrito. – He votado a favor plenamente convencido de que la UE debe fomentar la igualdad de género y garantizar la integración de la dimensión de género en todas sus acciones. Por lo tanto, resulta imprescindible establecer un principio de coherencia entre las políticas de desarrollo y las políticas externas de la UE, así como entre el nuevo Plan de Acción y el próximo Plan de Acción sobre derechos humanos y democracia. Las mujeres son un colectivo que en muchos países se encuentra especialmente desfavorecido y en riesgo, por lo que debemos concentrar los esfuerzos de la UE en materia de cooperación y desarrollo en garantizar el acceso de las niñas a la educación, permitirles vivir libres de violencia y eliminar normativas y prácticas.

Iratxe García Pérez (S&D),
por escrito. – La delegación socialista española en el Parlamento Europeo ha votado a favor de esta Resolución, en la que se defiende el acceso universal a la salud sexual y reproductiva como un derecho. Los socialistas apostamos por defender las libertades, los derechos y el empoderamiento de las mujeres en los países en desarrollo.
Pedimos que, en la actualización del Plan de Acción de la UE sobre igualdad de género y capacitación de las mujeres en la cooperación al desarrollo, se aborde un planteamiento global sobre la violencia contra las mujeres y las niñas, así como mayores recursos para prevenir y eliminar todas las prácticas discriminatorias contra las mujeres, como la mutilación genital femenina, la esterilización forzosa, el embarazo forzoso, la violencia doméstica y la violación conyugal, el matrimonio forzado y precoz y la violencia de género en las situaciones de conflicto y posconflicto.
Apoyamos la supresión de las barreras sociales y jurídicas al acceso de la mujer a los bienes productivos, así como las acciones que contribuyan a la capacitación económica de las mujeres y al respeto de sus derechos económicos, tales como garantizarles un trabajo digno y la igualdad salarial.

Eider Gardiazabal Rubial (S&D),
por escrito. – He votado a favor de esta Resolución ya que defiende el acceso universal a la salud sexual y reproductiva como un derecho. Los socialistas apostamos por defender las libertades, los derechos y el empoderamiento de las mujeres en los países en desarrollo.
Pedimos que, en la actualización del Plan de Acción de la UE sobre igualdad de género y capacitación de las mujeres en la cooperación al desarrollo, se aborde un planteamiento global sobre la violencia contra las mujeres y las niñas, así como mayores recursos para prevenir y eliminar todas las prácticas discriminatorias contra las mujeres, como la mutilación genital femenina, la esterilización forzosa, el embarazo forzoso, la violencia doméstica y la violación conyugal, el matrimonio forzado y precoz y la violencia de género en las situaciones de conflicto y posconflicto.
Apoyamos la supresión de las barreras sociales y jurídicas al acceso de la mujer a los bienes productivos, así como las acciones que contribuyan a la capacitación económica de las mujeres y al respeto de sus derechos económicos, tales como garantizarles un trabajo digno y la igualdad salarial.

Elena Gentile (S&D),
per iscritto. – Ho votato a favore della risoluzione sul rinnovo del piano d'azione dell'UE sulla parità di genere e l'emancipazione femminile nella cooperazione allo sviluppo, perché ritengo che la parità di genere e l'emancipazione delle donne siano condizioni essenziali per conseguire gli obiettivi di sviluppo sostenibili post-2015 nei PVS e presupposti ineludibili per giungere a una piena ed omogenea uguaglianza fra i sessi. Sono del parere che questi obiettivi debbano essere perseguiti a prescindere dai loro benefici per lo sviluppo e la crescita, poiché la violenza di genere è una violazione dei diritti umani.
È necessario che il nuovo GAP2 si sviluppi su prospettive e direttici diverse rispetto al precedente piano d'azione, il quale ha rivelato la chiara necessità di un cambio dell'approccio e un maggiore impegno finanziario dell'UE. Condivido i maggiori sforzi e risorse per prevenire la violenza contro le donne e ogni altra pratica discriminatoria che priva loro della libertà e della dignità di esseri umani, quali la mutilazione femminile, la sterilizzazione forzata, la violenza domestica e gli stupri, fenomeni dolorosi e ancora troppo frequenti nella società odierna e in particolare per le donne migranti. Auspico, infine, un ruolo più incisivo delle donne nell'imprenditoria, nell'economia sociale e nella microfinanza.

Arne Gericke (ECR),
schriftlich. – Ich habe heute gegen die Erneuerung des EU-Aktionsplans zur Gleichstellung der Geschlechter und die Machtgleichstellung der Frauen in der Entwicklungszusammenarbeit gestimmt, da die im Text gemachten Forderungen nicht dem entsprechen, was ich aus eigener entwicklungspolitischer Erfahrung und als AKP-Koordinator meiner Fraktion vertrete: Übertriebene, undefinierte und unsensible Gender-Ideologie behindert Entwicklungspolitik, statt sie zu fördern.

Jens Gieseke (PPE),
schriftlich. – Dem Entschließungsantrag zur Erneuerung des EU-Aktionsplans zur Gleichstellung der Geschlechter und Machtgleichstellung der Frauen in der Entwicklungszusammenarbeit stimme ich zu.

Nathan Gill (EFDD),
in writing. – UKIP, of course, agrees in principle that gender equality should be promoted in developing nations. We also condemn violent acts against women and we condemn the use of sexual violence in conflict zones. However, we believe that this would be best done through co-operation between member states within the United Nations rather than through EU legislation. We therefore decided to abstain on this particular motion for a resolution.

Juan Carlos Girauta Vidal (ALDE),
in writing. – This motion for a resolution received my support today, as protecting and empowering women and girls is of vital importance. On a daily basis, we witness reports of women and girls violated in most horrific ways, including in the context of war and conflict – the female sexual enslavement in the Democratic Republic of Congo being one example. We must guarantee that these women and girls are given all the medical care and support necessary to recover their lives.
Goal 5 of the Sustainable Development Goals, recently signed in New York, emphasises what we are all surely already aware of: the need for education in empowering women and girls. We now need to back up words with action and to re-affirm our commitment to the EU Plan of Action. Therefore, I voted in favour of this motion for a resolution.

Tania González Peñas (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de esta Resolución que, teniendo en cuenta las conclusiones de la evaluación del primer Plan de Acción sobre igualdad de género, subraya la necesidad de un cambio radical en la acción de la UE en materia de igualdad de género y empoderamiento de la mujer, al tiempo que llama a un compromiso político renovado por el SEAE y la Comisión en este sentido. Además, la Resolución subraya la necesidad de que el nuevo Plan de Acción se centre en todos los aspectos de la política exterior de la UE —la cooperación al desarrollo, la ayuda humanitaria, el comercio, los derechos humanos, las relaciones exteriores, la migración y el asilo—; todo ello, en línea con el principio de coherencia de las políticas de desarrollo. Por último, la Resolución también pide medidas para garantizar el acceso a la salud y los derechos sexuales y reproductivos como elemento fundamental para el empoderamiento de la mujer.

Enrique Guerrero Salom (S&D),
por escrito. – La delegación socialista española en el Parlamento Europeo ha votado a favor de esta Resolución, en la que se defiende el acceso universal a la salud sexual y reproductiva como un derecho. Los socialistas apostamos por defender las libertades, los derechos y el empoderamiento de las mujeres en los países en desarrollo.
Pedimos que, en la actualización del Plan de Acción de la UE sobre igualdad de género y capacitación de las mujeres en la cooperación al desarrollo, se aborde un planteamiento global sobre la violencia contra las mujeres y las niñas, así como mayores recursos para prevenir y eliminar todas las prácticas discriminatorias contra las mujeres, como la mutilación genital femenina, la esterilización forzosa, el embarazo forzoso, la violencia doméstica y la violación conyugal, el matrimonio forzado y precoz y la violencia de género en las situaciones de conflicto y posconflicto.
Apoyamos la supresión de las barreras sociales y jurídicas al acceso de la mujer a los bienes productivos, así como las acciones que contribuyan a la capacitación económica de las mujeres y al respeto de sus derechos económicos, tales como garantizarles un trabajo digno y la igualdad salarial.

Sylvie Guillaume (S&D),
par écrit
. – Je me suis prononcée en faveur de la résolution qui renouvelle le plan d'action européen sur l'égalité des genres et l'émancipation des femmes dans le cadre de la coopération au développement car il est impératif que l'égalité hommes-femmes fasse partie de la politique européenne en matière de développement. Les femmes et les filles sont encore victimes de discrimination au travail et dans l'éducation, ainsi que de violences physiques et/ou psychologiques, ce qui est inacceptable. Le plan d'action pour 2016-2020 doit permettre l'élimination de toutes les formes de violence et de discrimination à l'encontre des femmes et des filles et l'obtention de résultats concrets dans les pays partenaires de l'Union, grâce à une approche globale, mobilisant plus de ressources et d'efforts.
Il ne faut pas oublier que l'égalité entre les femmes et les hommes est l'une des principales valeurs de l'Union européenne et, par conséquent, tous les aspects de sa politique extérieure doivent s'y conformer.
Cette résolution appelle la Commission et le service européen pour l'action extérieure à promouvoir cette égalité dans leurs politiques et à l'évaluer dans leurs rapports annuels. Ce texte insiste également sur la nécessité d'engager les hommes dans ce processus et de favoriser une approche particulière pour les femmes jeunes, migrantes, LGBTI, handicapées et séropositives, ce qu'il faut viser dans une politique aussi ambitieuse.

Sergio Gutiérrez Prieto (S&D),
por escrito. – La delegación socialista española en el Parlamento Europeo ha votado a favor de esta Resolución, en la que se defiende el acceso universal a la salud sexual y reproductiva como un derecho. Los socialistas apostamos por defender las libertades, los derechos y el empoderamiento de las mujeres en los países en desarrollo.
Pedimos que, en la actualización del Plan de Acción de la UE sobre igualdad de género y capacitación de las mujeres en la cooperación al desarrollo, se aborde un planteamiento global sobre la violencia contra las mujeres y las niñas, así como mayores recursos para prevenir y eliminar todas las prácticas discriminatorias contra las mujeres, como la mutilación genital femenina, la esterilización forzosa, el embarazo forzoso, la violencia doméstica y la violación conyugal, el matrimonio forzado y precoz y la violencia de género en las situaciones de conflicto y posconflicto.
Apoyamos la supresión de las barreras sociales y jurídicas al acceso de la mujer a los bienes productivos, así como las acciones que contribuyan a la capacitación económica de las mujeres y al respeto de sus derechos económicos, tales como garantizarles un trabajo digno y la igualdad salarial.

Pablo Iglesias (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de esta Resolución que, teniendo en cuenta las conclusiones de la evaluación del primer Plan de Acción sobre igualdad de género, subraya la necesidad de un cambio radical en la acción de la UE en materia de igualdad de género y empoderamiento de la mujer, al tiempo que llama a un compromiso político renovado por el SEAE y la Comisión en este sentido. Además, la Resolución subraya la necesidad de que el nuevo Plan de Acción se centre en todos los aspectos de la política exterior de la UE —la cooperación al desarrollo, la ayuda humanitaria, el comercio, los derechos humanos, las relaciones exteriores, la migración y el asilo—; todo ello, en línea con el principio de coherencia de las políticas de desarrollo. Por último, la Resolución también pide medidas para garantizar el acceso a la salud y los derechos sexuales y reproductivos como elemento fundamental para el empoderamiento de la mujer.

Ivan Jakovčić (ALDE),
napisan. – Glasovao sam za rezolucije Europskog parlamenta o obnovi plana djelovanja EU-a za jednakost spolova i osnaživanje žena u razvoju jer je promicanje ravnopravnosti spolova jedan od glavnih načela na kojem temelji Europska unija. Potrebna je veća politička odlučnost kako bi se u potpunosti implementirale EU-ove smjernice za sprječavanje nasilja nad ženama i djevojčicama. U tom kontekstu, poduzeća moraju doprinijeti napretku u području ravnopravnosti spolova mjerama koje potiču osnaživanje žena u gospodarstvu i širenje ekonomskih prava žena. Također podržavam uključenost žena u rastućim ekonomskim područjima kao što je sektor informacijskih i komunikacijskih tehnologija, te cirkularne ekonomije. Stoga, držim da su potrebne učinkovitije implementacijske strategije, te kvantitativni i kvalitativni pokazatelji o napredcima u dotičnom području kako bi se usavršili procesi nadzora i evaluacije u vidu dostizanja ciljeva globalnog razvojnog okvira za razdoblje nakon 2015.

Jean-François Jalkh (ENF),
par écrit. – Le rapport dénonce, ce qui est malheureusement encore à déplorer au XXIe siècle, l'excision et les maltraitances dont les femmes sont victimes dans plusieurs pays du globe.
Mais ce rapport sert malheureusement de prétexte à un nouveau fourre-tout idéologique qui n'a rien à voir avec le triste sujet. Le texte s'accompagne en effet de mesures dérivant d'une idéologie féministe radicale, promouvant la parité en tout et pour tout sans jamais tenir compte de la complémentarité et des différences entre les sexes.
Il est d'autant plus inconvenant de se servir de ces cas effroyables pour faire passer d'autres idées..
La plupart des amendements empreints du sceau LGBT et pro-avortement ayant été rejetés, je n'ai pas voté contre ce texte, mais je me suis abstenu.

Marc Joulaud (PPE),
par écrit. – J'ai voté en faveur de la résolution sur le renouvellement du plan d'action de l'Union sur l'égalité des sexes et l'émancipation des femmes dans le cadre de la coopération au développement. Le texte se félicite de ce renouvellement et demande que la question de l'égalité hommes-femmes ait une place plus importante dans la coopération au développement, les femmes étant plus souvent touchés par des discriminations dans les pays en développement.
La résolution a été adoptée à une large majorité, ce dont je me félicite.

Philippe Juvin (PPE),
par écrit. – J'ai voté en faveur de ce texte car l'Union européenne doit promouvoir dans ses politiques de coopération au développement l'égalité des sexes et l'émancipation des femmes. Or, les résultats du dernier plan d'action ne sont pas satisfaisants. Il était donc nécessaire de renouveler ce plan d'action pour intensifier les efforts et les moyens en faveur de l'élimination de toutes les formes de violences faites aux femmes.

Marine Le Pen (ENF),
par écrit. – Je me suis abstenue sur la résolution sur le renouvellement du plan d'action de l'Union européenne sur l'égalité des sexes et l'émancipation des femmes dans le cadre de la coopération au développement. Ce rapport défend à juste titre la lutte contre l'excision et la soumission des femmes dans le monde. Cependant, il pousse à outrance une volonté de parité pure et parfaite jusque dans la mise en place de statistiques dans les États membres, aussi inutiles que couteuses. De plus, certaines des recommandations sont aux antipodes des modes de vie de certaines sociétés traditionnelles.

Ivana Maletić (PPE),
napisan. – Podržala sam Rezoluciju Europskog parlamenta o obnovi plana djelovanja EU-a za jednakost spolova i osnaživanje žena u razvoju jer smatram da je jednakost temelj modernog društva i treba biti integrirana u svim državama bez iznimke.
Europska unija obvezala se promicati jednakost koja je preduvjet za postizanje održivog razvoja, ali ona je i pitanje ljudskih prava kojemu se treba posebno posvetiti. Ovo se osobito odnosi na prava žena koja i dalje nisu u potpunosti ostvarena.
Države članice poziva se na uspostavu sustava praćenja ravnopravnosti, ulaganja u državne statistike i uklanjanja diskriminirajućih zakonodavstva. Ključni aspekti novog GAP-a su uklanjanje svih oblika nejednakosti i diskriminacije omogućavanjem obrazovanja i pristupa gospodarskim i financijskim sredstvima ženama i djevojčicama.

Vladimír Maňka (S&D),
písomne
. – Problematika rodovej rovnosti v podobe rôznych správ sa vyskytuje v programe EP často. Problémom je pritom predovšetkým politizácia tejto otázky a neadekvátne zasahovanie do kompetencií členských krajín. V záujme pozitívneho riešenia pokladám za nutné, aby došlo k prehodnoteniu doterajších postojov v neuralgických bodoch a bol vypracovaný nový akčný plán EÚ o rodovej rovnosti, ktorý objektívne zhodnotí fakty a navrhne riešenia prijateľné pre všetky členské krajiny EÚ.

Νότης Μαριάς (ECR),
γραπτώς. – Ψηφίζω υπέρ της πρότασης ψηφίσματος σχετικά με την ανανέωση του σχεδίου δράσης της ΕΕ για την ισότητα των φύλων και τη χειραφέτηση των γυναικών στο πλαίσιο της αναπτυξιακής συνεργασίας για τους λόγους που ανέφερα αναλυτικά στην ομιλία μου στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις 7/10/2015 καθώς και διότι στην περίοδο της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης που διανύουμε, παρατηρούνται έντονες διακρίσεις σε βάρος των γυναικών, καθώς και διαφορές σε μισθούς και συντάξεις ανάμεσα στα δύο φύλα, σε όλο τον κόσμο. Επιπλέον, τα επίπεδα ανεργίας των γυναικών ξεπερνούν, κατά πολύ, αυτά των ανδρών, γεγονός που δείχνει ακόμη πιο έντονα τις διακρίσεις, όσον αφορά τα κριτήρια πρόσληψης των εργαζομένων. Στη φτωχοποιημένη από το μνημόνιο Ελλάδα, οι γυναίκες είναι τα μεγαλύτερα θύματα της κρίσης. Έτσι, το ποσοστό ανεργίας των γυναικών, στο πρώτο τρίμηνο του 2015, είναι 30,6% έναντι 23,5% των ανδρών. Τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης οφείλουν να παλέψουν, προκειμένου να εξαλειφθούν οι μισθολογικές διαφορές ανδρών και γυναικών στον αναπτυσσόμενο κόσμο και να επιβάλουν τη διαφάνεια στα συνταξιοδοτικά συστήματα όσον αφορά τα δύο φύλα. Επίσης, θα πρέπει να διασφαλίσουν τα δικαιώματα των γυναικών, σε σχέση με την μητρότητα και να αντιταχθούν στην άδικη απόλυση γυναικών εργαζομένων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους.

Dominique Martin (ENF),
par écrit. – Dominique Martin s'est abstenu sur ce rapport. Ce texte, louable à l'origine, présente les conclusions de l'évaluation de l'Union européenne sur l'égalité des sexes et l'émancipation des femmes (GEWE) et rappelle des faits évidents et honteux, comme le fait qu'une femme sur trois est susceptible de subir des violences physiques et sexuelles, et que 14 millions de filles sont forcées de se marier chaque année. Bien que louable, ce texte est perverti et détourné par les multiples amendements pro-LGBTI.

David Martin (S&D),
in writing. – I welcome the fact that this motion for a resolution stresses the importance of enhancing girls' access to all levels of education and removing sex-based barriers to learning.

Fulvio Martusciello (PPE),
per iscritto. – Sono favorevole alla proposta di risoluzione sul rinnovo del piano di azione dell'Unione europea sulla parità di genere e l'emancipazione femminile nella cooperazione allo sviluppo. Il raggiungimento della parità di genere e dell'emancipazione femminile sono stati lenti al punto tale che nessun paese al mondo ha mai completamente colmato il divario di genere. L'Unione europea si è sempre fortemente impegnata per promuovere l'integrità sulla parità di genere in tutte le sue azioni, tutelando tenacemente l'emancipazione femminile nella cooperazione allo sviluppo. La parità di genere e l'emancipazione delle donne sono da considerarsi presupposti basilari per il conseguimento degli obiettivi di sviluppo sostenibili post 2015 e il raggiungimento degli obiettivi in materia di diritti umani.

Stefano Maullu (PPE),
per iscritto. – Condivido i contenuti della risoluzione in oggetto e, quindi, ho votato a favore. Sono convinto che è importante che l'Unione si impegni per sviluppare il piano d'azione sulla parità di genere e l'emancipazione femminile nella cooperazione allo sviluppo.

Jean-Luc Mélenchon (GUE/NGL),
par écrit. – Le Parlement européen donne ici ses recommandations à la Commission pour le nouveau plan de l'Union 2016-2020 sur l'égalité des sexes et l'émancipation des femmes dans le cadre de la coopération au développement. Sur la base de son bilan du précédent plan, il demande un ‘changement de cap radical’: davantage de ressources humaines et financières pour garantir l'intégrité physique et psychologique des femmes et des filles, promouvoir les droits économiques des femmes et renforcer leur participation dans les sociétés. La résolution insiste sur l'éducation des filles et l'accès universel aux soins de santé et à la couverture, y compris les droits sexuels et reproductifs, comme moyens de leur émancipation.
Je note des passages essentiels sur les besoins des femmes migrantes et les obstacles spécifiques des femmes dans le monde rural. Je regrette le manque plus global de critique de la politique extérieure et commerciale de l'Union, qui vient piller ces pays en développement et participe de fait aux obstacles à l'émancipation des femmes. Je vote néanmoins pour afin de soutenir les efforts politiques et financiers demandés.

Joëlle Mélin (ENF),
par écrit. – Comme souvent sur ce genre de questions, ce rapport est un fourre-tout qui mêle des bonnes et des mauvaises mesures.
Le rapport dénonce, à juste titre, l'excision et les maltraitances dont les femmes sont victimes dans plusieurs pays. Néanmoins, cela s'accompagne en contrepartie de mesures dérivant d'une idéologie féministe radicale, promouvant la parité en tout et pour tout sans jamais tenir compte de la complémentarité et des différences entre les sexes.
Certaines des recommandations sont aux antipodes des modes de vie de certaines sociétés traditionnelles.
Je me suis abstenue.

Miroslav Mikolášik (PPE),
písomne. – Návrh uznesenia predložený na základe otázok na ústne zodpovedanie o obnovení akčného plánu EÚ o rodovej rovnosti a posilnení postavenia žien v rámci rozvojovej spolupráce je ďalším v rade, ktoré hovorí navonok pekným jazykom ľudských práv a rovnoprávnosti mužov a žien, vymenúvajúc aj potrebné a chvályhodné ciele, napríklad odstránenia násilia na ženách v rámci vojnových konfliktov, no v skutočnosti je opäť len pokusom o vývoz genderovej ideológie z európskeho kontinentu aj do krajín tretieho sveta pod rúškom ‘rozvojovej pomoci’. V momente, keď sa hovorí v podobných uzneseniach o práve na ‘reprodukčné zdravie,’ má sa na mysli prístup k antikoncepcii a potratom. Kým právo na zdravie k ľudským právam patrí, právo na potrat neexistuje v žiadnej medzinárodnej deklarácii. ‘Gender teória’ navyše zahmlieva delenie ľudstva na dve pohlavia, preto nevytvára predpoklady ani na ich vzájomnú spoluprácu, ani na úsilie odstrániť skutočnú diskrimináciu. Pripomínam navyše, opierajúc sa o viaceré články Lisabonskej zmluvy, že Európska únia nemá kompetencie nariaďovať iným krajinám, ako majú postupovať v tomto smere. Preto predložené uznesenie odmietam.

Marlene Mizzi (S&D),
in writing. – I voted in favour of the report, which calls for renewal of the EU Plan of Action on Gender Equality and Women's Empowerment in Development. However, I voted against the paragraphs calling on Member States to implement measures on abortion, sexual and reproductive rights. The EU has no competences on abortion policy at national level and, therefore, cannot interfere in Member States' policies in this area, which we should fully respect.

Csaba Molnár (S&D),
írásban. – A Fejlesztési Bizottság szóbeli választ igénylő kérdéshez indítványt nyújtott be ‘A nemek közötti egyenlőség és a nők társadalmi szerepvállalásának növelése a fejlesztési együttműködés keretében’ című cselekvési terv megújítására vonatkozó állásfoglalás elfogadására. A tervezet üdvözli a Bizottságnak azt a szándékát, hogy a nemek közötti egyenlőségre vonatkozó új cselekvési tervet alkosson, és javaslatot tesz az új cselekvési terv kulcsfontosságú szempontjaira. A tervezetet támogattam.

Cláudia Monteiro de Aguiar (PPE),
por escrito. – É fundamental que os Estados-Membros aproveitem a oportunidade para simplificar e atualizar a respetiva legislação em matéria de igualdade de oportunidades e igualdade de tratamento entre homens e mulheres em domínios ligados ao emprego e à atividade profissional.
Votei favoravelmente o presente relatório por entender ser fundamental que os Estados-Membros trabalhem de forma conjunta e articulada no sentido de promoverem uma maior igualdade de oportunidades em todos os domínio relacionados com o emprego.

Sophie Montel (ENF),
par écrit
. – Cette proposition de résolution portant sur le renouvellement du plan d'action de l'Union européenne sur l'égalité des sexes et l'émancipation des femmes dans le cadre de la coopération au développement est un catalogue de vœux pieux et d'amendements entravant les souverainetés nationales: pousser aux niveaux européen et international à la mise en place d'une parité contraignante, à la généralisation de la gratuité de l'avortement, ou au mariage et à l'adoption homosexuels me feraient pencher contre ce texte si ce n'était pour la lutte contre l'excision et les diverses violences sexuelles infligées aux femmes de par le monde, ainsi que la reconnaissance de l'accès à la santé comme un droit humain fondamental. Souhaitant laisser aux nations et aux peuples le soin de déterminer leur mode de vie – à l'exclusion évidente des violences physiques –, je me vois donc dans l'obligation de passer outre les quelques points positifs de cette résolution et de m'abstenir.

Nadine Morano (PPE),
par écrit. – J'ai voté en faveur de cette résolution qui porte sur l'émancipation des femmes dans le cadre de la coopération au développement. Le traité sur l'Union européenne dispose que l'égalité hommes femmes est l'une des principales valeurs européennes, ce que je soutiens avec constance et détermination. Dans les programmes de coopération qu'elle finance, l'Europe doit faire la promotion de ce principe. Je suis particulièrement en accord avec ce texte qui considère que la violence liée au genre constitue une violation grave des droits de l'homme et ne saurait en aucun cas être justifiée par la religion, la culture ou la tradition. J'ajoute qu'il convient de rester vigilant pour que les droits des femmes ne régressent pas non plus en Europe. Aucun pays au monde n'a encore totalement comblé l'écart de droits entre les hommes et les femmes, que ce soit dans les pays en développement ou dans les pays développés. La lutte pour les droits des femmes est donc un combat permanent qui doit tous nous mobiliser.

Victor Negrescu (S&D),
in writing. – I voted for this resolution that will renew the EU Plan of Action on Gender Equality and Women's Empowerment in Development and will focus on all aspects of EU external policy – development cooperation, humanitarian aid, trade, human rights and foreign affairs, migration and asylum – in line with the ‘policy coherence for development’ principle, which should apply to developing, neighbourhood and enlargement countries alike.

Norica Nicolai (ALDE),
în scris. – Am votat în favoarea acestui raport întrucât cunosc problema discriminării și abuzului împotriva femeilor încă din mandatul trecut, când am făcut parte din comisia FEMM (Comisia pentru drepturile femeii și egalitatea de gen). Consider că Uniunea Europeană trebuie să răspundă pe o singură voce unei probleme încă existente în multe dintre societățile noastre. Întrucât, la nivel mondial, una din trei femei riscă să se confrunte la un moment dat în viață cu violență (fizică, sexuală), discriminare și coerciție, avem nevoie de un plan de acțiune european comun în ceea ce privește promovare femeii și egalității de gen. Pentru a răspunde acestei probleme, consider că este primordial pentru România și pentru restul țărilor europene ca statul să promoveze, să faciliteze și să consolideze accesul fetelor la toate nivelurile de educație.
De asemenea, după cum menționează și raportul, statele membre trebuie să consolideze drepturile juridice ale femeilor și accesul lor la justiție, printr-o reformă juridică care să acorde atenție problematicii de gen. Rolul pe care îl joacă femeile este crucial în orice societate, acesta fiind una dintre cheile dezvoltării economice și sociale la nivel european.

Franz Obermayr (ENF),
schriftlich. – Im Entschließungsantrag wird eine Überarbeitung gefordert, welche sich auf die Machtgleichstellung der Frauen konzentriert. Dazu gehört mehr Bildung und der Kampf gegen Diskriminierung und Gewalt. Meiner Meinung nach haben Frauen sehr wohl die Möglichkeit, alle Stufen der Bildung zu erreichen. Alle weiteren Entscheidungen sollten die Mitgliedstaaten für sich entscheiden. Aus diesem Grund habe ich gegen diesen Antrag gestimmt.

Liadh Ní Riada (GUE/NGL),
in writing
. – I voted in favour of this resolution, which calls for increased efforts to tackle gender inequality through the renewal of the EU's Gender Action Plan (GAP I). The resolution specifically calls for further action on two Millennium Development Goals (MDG) – increasing gender equality and women's empowerment, and reducing maternal mortality rates. The resolution welcomes the Commission's intention to initiate a transformative shift with GAP II and calls for it to take the form of a Commission communication.
I voted in favour of Amendment 1, which calls for access to safe abortion for women and girls who are victims of rape in armed conflicts. I also voted in favour of Amendment 2, which calls for further efforts globally to ensure access to safe abortion services, in the context of addressing the MDG on maternal health by reducing the incidence of high-risk births. Sinn Féin believes that the option of a termination should be available where there is a real and substantial risk to the life of a pregnant woman – including where she is suicidal – that would be averted only by an abortion; in the case of rape or incest; and in the case of fatal foetal abnormality.

Urmas Paet (ALDE),
kirjalikult. – Toetasin. Sooline võrdõiguslikkus ja naiste mõjuvõimu suurendamine peaks olema Euroopa Liidu institutsioonide üks olulistest ülesannetest ning seda protsessi tuleb kiirendada, suunates sellesse rohkem raha, ja muuta see prioriteediks ka arengukoostöö valdkonnas.

Pier Antonio Panzeri (S&D),
per iscritto. – Ho deciso di votare a favore della proposta di risoluzione del Parlamento europeo sul rinnovo del piano di azione dell'UE sulla parità di genere e l'emancipazione femminile nella cooperazione allo sviluppo (GAP 2) in quanto ritengo che le conclusioni della valutazione del primo piano d'azione sulla parità di genere (GAP 1) mostrino chiaramente la necessità di un cambiamento radicale nell'azione dell'UE in materia di parità di genere ed emancipazione femminile, così come di un rinnovato impegno politico del Servizio europeo per l'azione esterna e della Commissione al fine di migliorare i risultati ottenuti. Inoltre, sono convinto che il GAP 2 dovrebbe concentrarsi su tutti gli aspetti della politica esterna dell'UE – cooperazione allo sviluppo, aiuti umanitari, commercio, diritti umani e affari esteri, migrazione e asilo – in linea con il principio della coerenza delle politiche per lo sviluppo, ed essere applicato allo stesso modo ai paesi in via di sviluppo e a quelli interessati dalla politica di vicinato e dall'allargamento.
In ultimo, sostengo che la parità di genere e l'emancipazione femminile dovrebbero essere al centro delle attività delle istituzioni dell'UE, con chiare responsabilità di gestione sia presso l'amministrazione centrale che nelle delegazioni dell'Unione europea.

Aldo Patriciello (PPE),
per iscritto. – Pur considerando la parità di genere e l'emancipazione femminile fondamentali in quanto diritti umani e condizioni imprescindibili ai fini del raggiungimento di uno sviluppo sostenibile, voterei negativamente. Non condivido infatti alcuni dei punti trattati nella proposta.

Alojz Peterle (PPE),
pisno. – Podprl sem predlog resolucije o prenovi akcijskega načrta EU za enakost spolov in krepitev vloge žensk pri razvoju, saj menim, da je na nekaterih področjih treba neučinkovite ali manj učinkovite ukrepe in aktivnosti zamenjati z boljšimi ukrepi, ki bodo prispevali h krepitvi vloge žensk pri razvoju.

Marijana Petir (PPE),
napisan. – Budući da su iz nacrta prijedloga rezolucije izbačeni članci koje sam smatrala vrlo spornima i problematičnima te nimalo u domeni Europske unije, a koji su se odnosili na promociju pobačaja, podržala sam ovu rezoluciju. Također, smatram važnim ponovno napomenuti kako koncept ‘sigurnog pobačaja’ koji se nalazio u prvotnom prijedlogu rezolucije ne postoji, budući da pobačaj nikada nije siguran – niti za majku, a kamoli za dijete koje njime gubi život. Stoga sam zadovoljna što je ova rezolucija u svojem konačnom tekstu usmjerena prema osnaživanju žena koje danas čine većinu siromašnih ljudi na svijetu, osnaživanju djevojčica kojih danas 62 milijuna u svijetu ne pohađa školu, a njih 14 milijuna godišnje prisiljeno je na sklapanje braka, prema zaštiti žena od kojih je svaka treća barem jednom u životu izložena nasilju. Borba za osnaživanje žena i njihovu ravnopravnost iznimno je važna, još je važnije da ta borba bude iskrena i usmjerena prema pravim ciljevima, što, nažalost, često nije slučaj dok se pod borbom za prava žena pokušavaju progurati razne inicijative kojima se zapravo prava žena krše i narušavaju, te dok se pod borbom za prava žena uskraćuje pravo na život koje mora biti polazište svake borbe za prava žena.

Florian Philippot (ENF),
par écrit. – Cette proposition de résolution portant sur le renouvellement du plan d'action de l'Union Européenne sur l'égalité des sexes et l'émancipation des femmes dans le cadre de la coopération au développement est un catalogue de vœux pieux et d'amendements entravant les souverainetés nationales: pousser aux niveaux européen et international à la mise en place d'une parité contraignante, à la généralisation de la gratuité de l'avortement ou au mariage et à l'adoption homosexuels me feraient pencher contre ce texte si ce n'était pour la lutte contre l'excision et les diverses violences sexuelles infligées aux femmes dans le monde, ainsi que la reconnaissance de l'accès à la santé comme un droit humain fondamental. Souhaitant laisser aux nations et aux peuples le soin de déterminer leur mode de vie – à l'exclusion évidente des violences physiques –, je me vois donc dans l'obligation de passer outre les quelques points positifs de cette résolution et de m'abstenir.

Tonino Picula (S&D),
napisan. – Nedopustivo je da u suvremenom svijetu i dalje veliku većinu siromašnih osoba čine žene, da su i dalje u velikom broju žrtve seksualnog i obiteljskog nasilja, da u mnogim dijelovima svijeta i dalje nemaju pristup punom ostvarenju svojih zdravstvenih, majčinskih i reproduktivnih prava, da 62 milijuna djevojčica nema pristup obrazovanju, a visoki položaji u poduzećima, poslovnim i gospodarskim sektorima ženama i dalje izmiču. Kako se ispostavilo da je uzrok usporavanju napretka osnaživanja žena i postizanja ravnopravnosti spolova trajno i kronično pomanjkanje ulaganja u iste, pokazala se potreba daljnjeg, konkretnijeg i usmjerenijeg djelovanja, u vidu novog plana EU-a za rodnu jednakost i osnaživanje žena u razvoju, koji bi nosio naziv GAP 2.
Ovaj prijedlog, koji u potpunosti podržavam, priziva rad na jednakosti spolova i osnaživanju žena kao temeljnu aktivnost institucija EU-a s jasnom upravljačkom odgovornošću u središnjoj administraciji, te poziva sve delegacije EU-a da podnesu godišnje izvješće o provedbi GAP-a. Nužno je, uz suradnju s kompetentnim društveno-političkim akterima, osigurati poticajno okruženje, uklanjanjem društvenih i zakonskih prepreka, pristupu žena proizvodnim sredstvima, rodno osjetljivo planiranje proračuna, te, ono najvažnije, sveobuhvatan pristup EU-a nasilju nad ženama uz povećane napore i resurse za sprečavanje i ukidanje svih diskriminatornih praksi nad ženama.

Andrej Plenković (PPE),
napisan. – Europska unija je obvezna promicati jednakost spolova i jamčiti njezino uvrštavanje u sva područja svog djelovanja jer su jednakost spolova i osnaživanje žena preduvjeti za postizanje ciljeva održivog razvoja za razdoblje nakon 2015. i također zasebno pitanje ljudskih prava kojim bi se trebalo baviti neovisno o njegovim koristima za razvoj i rast. S obzirom da su djevojčice i mlade žene u posebno nepovoljnom položaju potrebno se usredotočiti na to da se djevojčicama zajamči pristup obrazovanju i omogući im se život bez nasilja, da se ukloni diskriminirajuće zakonodavstvo i prakse te da se širom svijeta osnaže djevojčice i mlade žene.
EU mora navesti i zajamčiti dovoljne financijske i ljudske resurse, te uspostaviti jasne ciljeve i pokazatelje kako bi ispunio svoje obveze u pogledu jednakosti spolova i osnaživanja žena. S obzirom da su većina siromašnih na svijetu žene ili osobe koje žive u kućanstvima koja vode žene, te da se 62 milijuna djevojčica u svijetu ne školuje, EU mora promicati promjene. Smatram da EU treba promicati povećanja zakonskih prava žena i pristupa pravdi te stoga podržavam Rezoluciju.

Stanislav Polčák (PPE),
písemně. – Rovnost žen a mužů je jedním ze stěžejních témat debat v oblasti rozvojové politiky. Překážky, které jen na základě pohlaví brání ženám a dívkám v rovnoprávném postavení, by měly být odstraněny. Ženy by měly mít přístup ke všem úrovní vzdělávání stejně jako k adekvátní zdravotní péči. Je zásadní, aby Evropská unie podnikla kroky, které povedou ke zlepšení současné situace a k posílení postavení žen.
Jsem si jist, že Evropská unie může přispět k těmto změnám a pozitivně tak ovlivnit nejen momentální dění, ale také budoucí vývoj. Změny v sociální, hospodářské, kulturní i politické oblasti jistě pomohou k vylepšení postavení žen a dívek.

Franck Proust (PPE),
par écrit. – Nous avons approuvé le renouvellement de ce plan d'action car l'UE doit demeurer une puissance défendant l'égalité des sexes et l'émancipation des femmes dans notre politique étrangère, et notamment notre politique de développement. J'ai notamment soutenu les paragraphes donnant aux femmes tous les moyens de disposer de leur corps, notamment dans les zones de conflits armés ou dans les zones de non-droit. L'aide humanitaire européenne ne doit pas être conditionnée, elle doit être universelle. Depuis la loi Weil, la France fait respecter ce droit.

Paulo Rangel (PPE),
por escrito. – A igualdade entre homens e mulheres constitui um dos princípios fundamentais em que assenta a UE. Com efeito, a igualdade de género e a emancipação das mulheres constituem uma condição prévia para a consecução dos objetivos de desenvolvimento sustentável, devendo a UE assegurar a respetiva promoção e integração em todas as suas políticas e ações. A verdade, porém, é que os progressos no sentido da igualdade de género e da emancipação das mulheres têm sido lentos, continuando estes objetivos em larga medida por concretizar. Nesta medida e estando a Comissão neste momento a trabalhar no novo Plano de Acão para as questões do Género (PAG2), importa assegurar uma mudança radical na ação da UE nesta matéria e a assunção de um compromisso político renovado que possa trazer maior efetividade no que toca aos resultados alcançados. A presente resolução deixa aqui algumas recomendações no que toca aos principais aspetos que o PAG2 deve contemplar. Votei favoravelmente.

Robert Rochefort (ALDE),
par écrit. – Les chiffres relatifs à l'égalité des sexes et l'émancipation des femmes sont inacceptables: les objectifs du Millénaire pour le développement concernant les femmes ne sont pas atteints, 62 millions de jeunes filles dans le monde ne sont pas scolarisées, une femme sur trois dans le monde risque de subir une fois au cours de son existence des violences physiques ou sexuelles…
Quelle barbarie! Renforçons nos actions en matière d'égalité hommes-femmes et d'émancipation des femmes.
J'ai, bien sûr, décidé de voter en faveur de cette résolution qui concerne le second plan d'action de l'Union sur l'égalité des sexes et l'émancipation des femmes dans le cadre de la coopération au développement. Ces deux dimensions devront être incluses dans l'ensemble des composantes de la politique extérieure de l'Union et devront faire l'objet d'un suivi et d'une évaluation.
Il faut que le nouveau plan permette d'améliorer l'accès des filles à l'éducation, qu'il aide à l'élimination de toutes les formes de violences commises à l'égard des femmes et qu'il contribue à l'émancipation économique des femmes.
Les défis sont multiples. Continuons les efforts.

Liliana Rodrigues (S&D),
por escrito. – A avaliação do Plano de Ação para as questões de Género 1 (PAG 1) revelou a necessidade de uma mudança radical no que respeita à igualdade de género e à emancipação das mulheres. Daí ter surgido este PAG 2, que defende a Igualdade de Género (IG) como elemento central das atividades das instituições da União Europeia, procurando assegurar que futuramente as questões da IG sejam incluídas nos relatórios anuais de todas as Direções-Gerais da Comissão implicadas nas ações externas. Destaca de forma clara várias áreas de intervenção: a violência contra mulheres, a violação como arma de guerra, os direitos sexuais e reprodutivos, a igual remuneração, a maternidade e a conciliação desta com a vida profissional, o papel da educação formal e informal, a vulnerabilidade das mulheres migrantes, refugiadas e requerentes de asilo, entre muitas outras.

Inmaculada Rodríguez-Piñero Fernández (S&D),
por escrito. – La delegación socialista española en el Parlamento Europeo ha votado a favor de esta Resolución, en la que se defiende el acceso universal a la salud sexual y reproductiva como un derecho. Los socialistas apostamos por defender las libertades, los derechos y el empoderamiento de las mujeres en los países en desarrollo.
Pedimos que, en la actualización del Plan de Acción de la UE sobre igualdad de género y capacitación de las mujeres en la cooperación al desarrollo, se aborde un planteamiento global sobre la violencia contra las mujeres y las niñas, así como mayores recursos para prevenir y eliminar todas las prácticas discriminatorias contra las mujeres, como la mutilación genital femenina, la esterilización forzosa, el embarazo forzoso, la violencia doméstica y la violación conyugal, el matrimonio forzado y precoz y la violencia de género en las situaciones de conflicto y posconflicto.
Apoyamos la supresión de las barreras sociales y jurídicas al acceso de la mujer a los bienes productivos, así como las acciones que contribuyan a la capacitación económica de las mujeres y al respeto de sus derechos económicos, tales como garantizarles un trabajo digno y la igualdad salarial.

Claude Rolin (PPE),
par écrit. – J'ai voté pour ce rapport qui estime que ce nouveau plan d'action devrait se concentrer sur tous les aspects de la politique extérieure de l'Union, à savoir la coopération au développement, l'aide humanitaire, les droits de l'homme et les affaires étrangères, la migration et l'asile. Le texte du rapport demande en outre à l'Union européenne de défendre les droits fondamentaux des femmes et des filles tels que consacrés par la Déclaration universelle des droits de l'homme, ainsi que de consentir des efforts supplémentaires pour améliorer l'accès des femmes à la santé et à l'éducation à la santé, à la planification familiale et aux droits sexuels et génésiques.

Massimiliano Salini (PPE),
per iscritto. – Ho votato a favore della proposta di risoluzione riguardante il rinnovo del piano d'azione dell'Unione europea sulla parità di genere e l'emancipazione femminile nella cooperazione allo sviluppo perché ritengo che bisogna favorire e garantire l'emancipazione femminile e contrastare ogni forma discriminatoria contro le donne.

Lola Sánchez Caldentey (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de esta Resolución que, teniendo en cuenta las conclusiones de la evaluación del primer Plan de Acción sobre igualdad de género, subraya la necesidad de un cambio radical en la acción de la UE en materia de igualdad de género y empoderamiento de la mujer, al tiempo que llama a un compromiso político renovado por el SEAE y la Comisión en este sentido. Además, la Resolución subraya la necesidad de que el nuevo Plan de Acción se centre en todos los aspectos de la política exterior de la UE —la cooperación al desarrollo, la ayuda humanitaria, el comercio, los derechos humanos, las relaciones exteriores, la migración y el asilo—; todo ello, en línea con el principio de coherencia de las políticas de desarrollo. Por último, la Resolución también pide medidas para garantizar el acceso a la salud y los derechos sexuales y reproductivos como elemento fundamental para el empoderamiento de la mujer.

Lidia Senra Rodríguez (GUE/NGL),
por escrito. – He votado a favor de esta Resolución puesto que en líneas generales reconoce el escaso avance realizado en materia de igualdad de género en la cooperación tras analizar los resultados del Plan de Acción sobre igualdad de género y capacitación de las mujeres en la cooperación al desarrollo (2010-2015); esta crítica hacia la política de desarrollo de la UE es necesaria puesto que la Comisión Europea no tiene una estrategia fiable y eficaz en este ámbito. Muestra de ello es que ni siquiera existe un apartado específico en el informe anual de la Dirección General de Cooperación Internacional y Desarrollo de la Comisión Europea.
Por otro lado, me parece preocupante que se rechazaran nuestras enmiendas 1 y 2 a la Resolución presentada en el Pleno. En ellas se solicitaba que la prestación de ayuda humanitaria de la UE y sus Estados miembros no esté sujeta a restricciones de terceros Estados, incluido el acceso al aborto en condiciones seguras para las víctimas de violaciones en conflictos armados, así como la mejora del acceso a la sanidad, la educación sanitaria, la planificación familiar, etc. Hemos visto con estupor cómo se ha votado en contra de dichas enmiendas que tienen un carácter eminentemente humanitario.

Ricardo Serrão Santos (S&D),
por escrito. – O Plano que vigorou entre 2010 a 2015 contribuiu para o desenvolvimento de um conjunto de novas políticas no âmbito da cooperação e do desenvolvimento. No entanto, ainda há um conjunto de situações que carecem de intensificação e outras que merecem um tratamento mais ajustado ou mesmo de novas abordagens.
O Plano que vigorará entre 2016 e 2020 deverá ser ambicioso e coerente. Pretende-se que preconize uma mudança cultural ao nível das instituições. Deverá acolher os objetivos sociais e políticos da União Europeia alinhando-os com aquele que é o nosso papel no mundo. A defesa da igualdade de género, também noutras geografias, deve ser uma componente fundamental deste novo Plano.
Por estas razões, votei positivamente este relatório.

Jill Seymour (EFDD),
in writing. – I abstained on this report as I do not want the EU to be involved in developing nations. I do not believe the EU has a place in foreign affairs.
However, I agree that gender equality should be promoted in developing nations. I also agree that institutions such as the UN should play a vital role in presenting targets to achieve these goals. I just do not wish for the EU to have an active role in this process.

Siôn Simon (S&D),
in writing. – The EU Plan of Action on Gender Equality and Women's Empowerment in Development is a crucial part of the Union's advocacy of gender equality. I hope I will see true equality between the genders in my lifetime.

Igor Šoltes (Verts/ALE),
pisno. – Evropska unija si prizadeva za prekinitev začaranega kroga diskriminacije na podlagi spola. To vključuje podporo partnerskim državam pri vzpostavljanju ugodnejšega okolja za uresničitev vseh pravic deklic in žensk ter pri doseganju dolgoročnih izboljšav na področju enakosti spolov. Stremi k svetu, v katerem so uveljavljene, cenjene in spoštovane vse pravice deklic in žensk in kjer imajo vsi možnost uresničiti svoj potencial in prispevati k bolj pošteni družbi. EU je v zvezi s to problematiko sprejela prvi akcijski plan, sedaj pa je v postopku tudi drugi.
EU se pri tem osredotoča na štiri temeljna področja, ki so zagotavljanje fizične ter psihološke integritete deklic in žensk, promoviranje ekonomskih in socialnih pravic, krepitev udeležbe ter glasu deklic in žensk ter usmeritev dejavnosti Komisije in Evropske službe za zunanje delovanje v učinkovitejše izpolnjevanje zavez EU.
Predlagano resolucijo sem podprl, saj obravnava ključne probleme delovanja EU na področju enakosti spolov ter opolnomočenja in razvoja žensk.

Bart Staes (Verts/ALE),
schriftelijk. – Het doorbreken van de vicieuze cirkel rond genderdiscriminatie is één van de doelstellingen van het Europees project. Mannen én vrouwen moeten dezelfde rechten hebben die wereldwijd gerespecteerd worden waardoor iedereen dezelfde kans heeft op ontwikkeling en zelfontplooiing. Om dit doel te bereiken, vernieuwt de Europese Unie haar Actieplan betreffende gendergelijkheid. Het Europees Parlement toonde aan dat de invoering van deze regelgeving in veel lidstaten niet gebeurt en dat het aan politieke daadkracht ontbreekt om deze kwestie prioritair te agenderen. Het nieuwe actieplan heeft wel degelijk positieve invalshoeken, maar het is betreurenswaardig zwakker dan eerder aangenomen Europese resoluties betreffende gendergelijkheid. Daarom wil het Parlement aanpassingen doen, aangezien bepaalde voorstellen in het nieuw actieplan ondoeltreffend zijn en niet ver genoeg gaan om gelijke rechten te vrijwaren en discriminatie tegen te gaan.
Ik steun deze resolutie ten volle. Toch is het teleurstellend dat er met geen woord gerept wordt over hulp bij abortus in ontwikkelingslanden. Dat komt omdat de sociaal-democratische fractie schrik heeft de steun van de christen-democraten te verliezen. Daarom dienden de Groenen een amendement in om dit deel van het voorstel aan te passen.

Davor Ivo Stier (PPE),
napisan. – Podržavam ovu Rezoluciju iz razloga što je jednakost spolova jedno od ključnih pitanja kada se govori o razvoju društva i sustava u cjelini. Danas je prisutna nejednakost žena i muškaraca prilikom osnovnih životnih pitanja kao što su pravo na obrazovanje, jednakost pri zapošljavanju, pristup zdravstvenoj skrbi.
Ravnopravnost spolova je nešto što predstavlja sastavni dio pravnog okvira. Unija treba biti jedno od glavnih tijela koje zagovara ravnopravnost žena i muškaraca, te treba neprestano ulagati napore kako bi se ovo stanje poboljšalo. Svaki dan, svuda u svijetu, povrjeđuju se prava žena i djevojčica. Nasilje u obitelji, iskorištavanje, trgovina ženama i slične pojave ukazuju na to da Europska unija ne smije popustiti u svojim naporima da poboljša ovakvo stanje.

Catherine Stihler (S&D),
in writing. – I strongly supported this resolution stating that the European Parliament believes the conclusions of the evaluation of the EU Plan of Action on Gender Equality (GAP I) show a clear need for a step-change in EU action on gender equality and women's empowerment. At present, 62 million girls in the world do not attend school. One in three women worldwide will be a victim of sexual or physical violence in her lifetime. It is essential that the Union takes every possible action to promote gender equality, both intra-Union and internationally. Closing the gender gap on a global scale must be a priority.

Dubravka Šuica (PPE),
napisan. – Europska unija posvećena je ideji promoviranja jednakosti spolova na svim razinama, te je tu jednakost navela kao jedan od preduvjeta postizanja svojih ciljeva održivog razvoja za razdoblje nakon 2015. godine. Uzimajući u obzir evaluaciju GAP (razlika u plaćama među spolovima), očito je da je potrebno napraviti još puno toga tijekom faze GAP2. Neke od mjera predviđenih novim planom su rješavanje prepreka u potpunoj implementaciji smjernica EU-a o nasilju nad ženama i djevojčicama (VAWG), veći pristup djevojčica i žena obrazovanju i sprečavanje diskriminacije žena u slučaju porodiljskog dopusta.
Ovaj prijedlog u potpunosti podržavam jer promovira osnovna prava žena i djevojčica te doprinosi njihovoj zaštiti.

Patricija Šulin (PPE),
pisno. – Glasovala sem proti poročilu o prenovi akcijskega načrta EU za enakost spolov in krepitev vloge žensk pri razvoju. Glavni namen tega poročila je dati na razpolago denar državam v razvoju, ki so pripravljene sprejeti ideje Evropske unije o enakosti med spoloma.
Tudi sama podpiram načelo enakosti med spoloma in sem proti kakršnikoli diskriminaciji na osnovi spola, vendar poročilo govori tudi o nekaterih pravicah, ki naj bi tudi bile človekove pravice, s čimer se ne strinjam. Ob tem dobi človek občutek, da se želijo državam v razvoju vsiliti naši pogledi v zameno za denar.

Ελευθέριος Συναδινός (NI),
γραπτώς. – Η ισότητα των δύο φύλων αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην κοινωνική, πολιτιστική και οικονομική ανάπτυξη των χωρών. Η χρησιμοποίηση, όμως αυτής της θεμελιώδους αξίας μεμονωμένα και χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το ήθος και η ηθική, θα οδηγήσει σε εγκληματικές πράξεις και καταστροφικές πρακτικές.

Tibor Szanyi (S&D),
írásban. – Szavazatommal támogattam a cselekvési terv megújítását. A nemek közötti egyenlőségről és a nők szerepének a fejlesztési együttműködésen belüli erősítéséről (2010–2015) szóló uniós cselekvési terv fontos eredményeket ért el, de a munkát semmiképp sem tekinthetjük befejezettnek. Ezért támogatom, hogy azt a 2016 és 2020 közötti időszakban tovább folytassuk. Azzal, hogy a három prioritás (a nők és lányok testi és lelki épségének biztosítása; a nők gazdasági jogainak támogatása; a nők és lányok szerepvállalásának és részvételének erősítése) eléréséért dolgozunk, hozzájárulunk a fenntartható fejlesztési célok megvalósításához is.
Egyetértek azzal az ajánlással, miszerint az új cselekvési tervnek összpontosítania kell az uniós külső politikák összes aspektusára, ugyanakkor az Unión belül is szükség van további fejlődésre e téren. Csak ezt szem előtt tartva várhatunk el elköteleződést a fejlődő, illetve a tagjelölt országoktól. Külön üdvözlöm a tényt, hogy kiemelték a férfiak és a fiúk bevonásának szükségességét, aktív szerepvállalásuk és felelős hozzáállásuk fontosságát a diszkriminatív társadalmi sztereotípiákkal és a nők és lányok elleni erőszakkal szemben folytatott küzdelem terén. Fontos, hogy a fiatal lányok hozzáférjenek az oktatáshoz, azonban a fiatal fiúk oktatása éppen ugyanolyan fontos egy diszkriminációtól és erőszaktól mentes társadalom kiépítéséhez.

Adam Szejnfeld (PPE),
na piśmie. – Zapewnienie równości kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy to jeden z priorytetów Unii Europejskiej. Poszczególne państwa członkowskie dostosowały swoje regulacje krajowe, aby zapewnić ich zgodność z prawem unijnym. Sprawozdanie Parlamentu Europejskiego w zasadzie w trafny sposób zarysowuje istniejące trudności w stosowaniu dyrektywy 2006/54/WE, ale gdy wskazuje działania, jakie Komisja Europejska powinna podjąć, aby rozwiązać problematyczne kwestie, wskazuje na niekiedy bardzo kontrowersyjne rozwiązania. Przykładem może być postulat wprowadzania równowagi płci w radach spółek giełdowych czy audyt struktury wynagrodzeń przedsiębiorstw wraz z sankcjami wykluczenia wobec przedsiębiorstw, albo kuriozalna wręcz propozycja nałożenia ciężaru dowodu na pracodawcę, że jest niewinny zarzucanej dyskryminacji. Poza tymi przykładami ingerowania w sferę prywatną, są i niejasne propozycje dotyczące sfery publicznej, jak np. wezwanie do sporządzania przez państwa budżetów z uwzględnieniem aspektu płci.
Te, jak i inne kwestie powodują, że przedłożony dokument ma charakter nieprecyzyjny, a wiele propozycji jest niemalże niemożliwych do wprowadzenia w życie. W związku z tym zdecydowałem się wstrzymać się od głosu nad tym sprawozdaniem.

Dario Tamburrano (EFDD),
per iscritto. – Ho votato a favore della risoluzione. Il piano ha l'obiettivo di intensificare e migliorare il coordinamento degli sforzi dell'UE e dei suoi Stati membri in materia di parità tra donne e uomini ed emancipazione femminile (GEWE). Sono favorevole al rinnovo perché ha l'obiettivo di promuovere un cambiamento culturale a favore dell'emancipazione femminile, soprattutto negli ambiti che riguardano l'integrità fisica e psicologica delle donne, per promuoverne i diritti economici e rafforzare la loro partecipazione. Inoltre il piano promuove l'eliminazione di qualsiasi forma di violenza contro le donne e le ragazze chiedendo all'UE di avere un approccio globale su questo ambito: quindi attuare maggiori sforzi e risorse per eliminare e prevenire tutte le pratiche discriminatorie, ogni forma di violenza (come mutilazioni genitali, sterilizzazione o gravidanza forzata, violenza domestica e stupro coniugale) con particolare attenzione ai giovani, migranti, malati di HIV, lesbiche e gay. Il piano affronta anche la questione sanitaria e riconoscendola come diritto dell'uomo e come tale ne promuove l'accesso universale all'assistenza e alla copertura per le donne, ponendo l'accento anche all'educazione sanitaria, pianificazione familiare, all'assistenza prenatale e alla salute sessuale e riproduttiva.

Claudia Tapardel (S&D),
în scris. – Uniunea Europeană este principalul furnizor de ajutor pentru dezvoltare din lume. Totuși, resursele direcționate de instituțiile europene pentru acest domeniu nu ajung întotdeauna, din motive mai mult sau mai puțin obiective, la grupurile care au cea mai mare nevoie de ele. Un astfel de caz este cel al femeilor din întreaga lume, care nu beneficiază de statut de egalitate cu bărbații. Astfel, la nivel mondial, femeile reprezintă categoria cea mai expusă la fenomene negative cum ar fi sărăcia, analfabetismul, violența domestică, discriminarea, munca la negru. Încercările de a schimba această situație prin intermediul ajutorului pentru dezvoltare se lovesc fie de ignoranța autorităților naționale, fie de persistența unor atitudini bazate pe stereotipuri tradiționale la nivelul cetățenilor din statele respective. În acest sens, este nevoie de stipularea mai clară a condiționării acordării ajutorului pentru dezvoltare din partea UE de respectarea în practică a criteriilor de paritate de gen adoptate de ONU. Doar în acest fel statele respective vor înțelege că trebuie să aplice aceste criterii pentru a putea beneficia de ajutorul din partea Uniunii și se vor crea condiții favorabile îmbunătățirii situației femeilor de pretutindeni. Actuala rezoluție este un prim pas în direcția schimbării acestor dezechilibre.

Marc Tarabella (S&D),
par écrit. – J'ai bien sûr voté pour ce texte, en tant que représentant de la commission FEMM au Parlement européen. L'Union européenne s'est engagée à encourager l'égalité hommes-femmes et à intégrer la dimension de l'égalité hommes-femmes dans toutes ses actions. L'égalité hommes-femmes et l'émancipation des femmes sont essentielles pour atteindre les objectifs de développement durable pour l'après-2015, mais qu'il s'agit également d'objectifs autonomes en matière de droits de l'homme qui devraient être poursuivis quels que soient leurs avantages pour le développement et la croissance. D'autre part la violence liée au genre constitue une violation grave des droits de l'homme et ne saurait en aucun cas être justifiée par la religion, la culture ou la tradition.

Pavel Telička (ALDE),
in writing. – I voted in favour of this resolution that calls for a renewed political commitment to promoting gender equality and women' empowerment (GEWE), with a special focus on EU external policy. It encourages the Commission and the European External Action Service (EEAS) to step up efforts in this respect, and calls on the Commission to introduce the new action plan in the form a communication, allowing time for scrutiny by the European Parliament. The resolution calls for GEWE issues to be part of the annual reports of all Commission directorates-general involved in external action and of the EEAS. Importantly, it stresses that gender must be included in human rights dialogues between EU and third countries. Last but not least, the resolution underlines the importance of data collection and measurable targets and it outlines key aspects of the new action plan.

Ruža Tomašić (ECR),
napisan. – Glasovala sam protiv pitanja o obnovi Plana djelovanja EU-a za rodnu jednakost i osnaživanje žena u razvoju za razdoblje 2016. - 2020. godine, budući da se ovom obnovom, kao i u većini izvješća koja bi trebala zagovarati jednakost muškaraca i žena, promiče rodna ideologija te se pokušavaju nametnuti reproduktivna prava koja nemaju veze s promicanjem ekonomskih prava žena.
Naime, iako izrazito podržavam potrebu da se ženama omoguće jednaka prava kao i muškarcima vezano uz ekonomske mogućnosti i sudjelovanje u gospodarskim aktivnostima, ne mogu prihvatiti manipulaciju nekih grupacija u Europskom parlamentu koje pod ovaj segment uporno lažno svrstavaju seksualna i reproduktivna prava, koja se promiču i navedenim Planom.
Stoga sam glasovala protiv još jednog pokušaja nametanja ideoloških vrijednosti koje okrutno ugrožavaju živote najranjivije skupine, a to su nerođena djeca.

Romana Tomc (PPE),
pisno. – Predloga resolucije o prenovi akcijskega načrta EU za enakost spolov in krepitev vloge žensk pri razvoju nisem podprla.
Podpiram enakost žensk in njihovo vlogo pri tem razvoju, na žalost pa predlog resolucije vsebuje preveč elementov, ki si prizadevajo za spodbujanje ideologije spolov. Prav zato menim, da prvotni namen resolucije, torej cilj doseganja enakosti spolov in krepitve vloge žensk pri razvoju, izgubi svojo težo.

Estefanía Torres Martínez (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de esta Resolución que, teniendo en cuenta las conclusiones de la evaluación del primer Plan de Acción sobre igualdad de género, subraya la necesidad de un cambio radical en la acción de la UE en materia de igualdad de género y empoderamiento de la mujer, al tiempo que llama a un compromiso político renovado por el SEAE y la Comisión en este sentido. Además, la Resolución subraya la necesidad de que el nuevo Plan de Acción se centre en todos los aspectos de la política exterior de la UE —la cooperación al desarrollo, la ayuda humanitaria, el comercio, los derechos humanos, las relaciones exteriores, la migración y el asilo—; todo ello, en línea con el principio de coherencia de las políticas de desarrollo. Por último, la Resolución también pide medidas para garantizar el acceso a la salud y los derechos sexuales y reproductivos como elemento fundamental para el empoderamiento de la mujer.

Ramon Tremosa i Balcells (ALDE),
in writing. – The findings of the evaluation of the first Action Plan clearly shows the need for a substantial change in the performance of the EU IGCM and we need a renewed political commitment by the European External Action Service (EEAS) and the Commission in order to improve performance. It is positive the intention of the Commission to initiate transformational change with the new Plan of Action, which should focus on all aspects of EU foreign policy: development cooperation, humanitarian aid, trade, human rights and foreign affairs, migration and asylum.

Miguel Urbán Crespo (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de esta Resolución que, teniendo en cuenta las conclusiones de la evaluación del primer Plan de Acción sobre igualdad de género, subraya la necesidad de un cambio radical en la acción de la UE en materia de igualdad de género y empoderamiento de la mujer, al tiempo que llama a un compromiso político renovado por el SEAE y la Comisión en este sentido. Además, la Resolución subraya la necesidad de que el nuevo Plan de Acción se centre en todos los aspectos de la política exterior de la UE —la cooperación al desarrollo, la ayuda humanitaria, el comercio, los derechos humanos, las relaciones exteriores, la migración y el asilo—; todo ello, en línea con el principio de coherencia de las políticas de desarrollo. Por último, la Resolución también pide medidas para garantizar el acceso a la salud y los derechos sexuales y reproductivos como elemento fundamental para el empoderamiento de la mujer.

Ivo Vajgl (ALDE),
in writing. – I voted in favour of this resolution concerning the renewal of the EU Action Plan on Gender Equality and Women's Empowerment (GAP) in the context of development cooperation. There is a need for a renewed political commitment by the EEAS and the Commission to improve performance, and it is important that the main recommendations of the evaluation are implemented in the successor to the current GAP, starting with a fully-fledged management response.
I also agree that GAP II should focus on all aspects of EU external policy – development cooperation, humanitarian aid, trade, human rights and foreign affairs, migration and asylum – in line with with development principles, and that it should apply to developing, neighbourhood and enlargement countries alike. This is also a sign of stepping up and better coordinating efforts by the EU and its Member States in the area of gender equality and women's empowerment. Much has been achieved in this field already, but more must be done in the future, including in terms of implementation.

Elena Valenciano (S&D),
por escrito. – La delegación socialista española en el Parlamento Europeo ha votado a favor de esta Resolución, en la que se defiende el acceso universal a la salud sexual y reproductiva como un derecho. Los socialistas apostamos por defender las libertades, los derechos y el empoderamiento de las mujeres en los países en desarrollo.
Pedimos que, en la actualización del Plan de Acción de la UE sobre igualdad de género y capacitación de las mujeres en la cooperación al desarrollo, se aborde un planteamiento global sobre la violencia contra las mujeres y las niñas, así como mayores recursos para prevenir y eliminar todas las prácticas discriminatorias contra las mujeres, como la mutilación genital femenina, la esterilización forzosa, el embarazo forzoso, la violencia doméstica y la violación conyugal, el matrimonio forzado y precoz y la violencia de género en las situaciones de conflicto y posconflicto.
Apoyamos la supresión de las barreras sociales y jurídicas al acceso de la mujer a los bienes productivos, así como las acciones que contribuyan a la capacitación económica de las mujeres y al respeto de sus derechos económicos, tales como garantizarles un trabajo digno y la igualdad salarial.

Derek Vaughan (S&D),
in writing. – The EU Plan of Action on Gender Equality and Women's Empowerment in Development has been part of a global effort to ensure that women are not marginalised, but rather are equal partners in development efforts. OECD countries have tripled the amount invested in programmes for women's empowerment and have found this to be one of the most effective uses of aid. However, there has been a problem with aid in this area being focused overwhelmingly on social projects rather than on ensuring that women have access to the formal economy. The renewed plan places the empowerment of women at the heart of all EU development initiatives, and it is something that should be considered in all sections of policy, including foreign and migration policy. The issue of the empowerment of women is not merely indissociable from development – it is development.
The plan also highlights the crucial issue of the global epidemic of violence against women and girls, and begins a strategy to tackle this, particularly with regard to women in, and fleeing, war zones where sexual assault has been used as a weapon of war. By backing this new strategic direction we make a stand for the empowerment of women globally.

Marie-Christine Vergiat (GUE/NGL),
par écrit. – La lutte pour l'égalité femmes-hommes est un enjeu mondial.
Le plan d'action de l'Union européenne pour la période 2010-2015 sur l'égalité des sexes et l'émancipation des femmes dans le cadre de la coopération au développement a certes réussi à obtenir des résultats importants mais il faut prendre de nouvelles mesures dans le cadre du nouveau plan d'action de 2016—2020.
Ce dernier se concentre sur la garantie de l'intégrité physique et psychologique, sur la promotion des droits économiques et sur le renforcement de la parole et de la participation des femmes et des filles.
On ne peut que se féliciter que des objectifs soient de nouveau fixés, notamment pour améliorer l'accès pour les femmes à l'éducation et à des soins de santé, et en particulier des droits sexuels et reproductifs, comme nous l'avions demandé.
Mais je ne peux que regretter que la grande majorité de la droite et toute l'extrême droite se soient de nouveau opposées à l'accès à des services d'avortement gratuits pour toutes les femmes, démontrant une fois encore leur opposition au droit des femmes à disposer librement de leur corps. Mais ces tentatives ont été vaines, on ne peut que s'en féliciter. J'ai bien évidemment voté pour ce rapport.

Miguel Viegas (GUE/NGL),
por escrito. – Infelizmente, e apesar de todos os discursos sobre a matéria, a maioria dos pobres do mundo são mulheres e agregados familiares geridos por mulheres. Pior ainda, a vulnerabilidade das mulheres marginalizadas está a aumentar. No mundo, 62 milhões de raparigas não frequentam a escola. Uma em cada três mulheres no mundo poderá ser vítima de violência física e sexual em algum momento durante a sua vida.
Apesar de a UE se ter comprometido a respeitar o direito de todos os indivíduos a terem pleno controlo da sua sexualidade e saúde sexual e reprodutiva e a decidirem livre e responsavelmente nessas matérias, sem discriminação, coação e violência, voltamos aqui a debater esta questão com a crueza dos números que demonstram o fracasso do Plano de Ação para as questões de Género.
São necessárias mais ações e mais meios. E não devemos isolar este problema que é real e concreto, mas que não está desligado das orientações neoliberais que norteiam as políticas da UE e que promovem a concentração da riqueza e o alastramento da pobreza.

Beatrix von Storch (ECR),
schriftlich. – Die institutionelle Steuerung von Werten und Normen durch Instrumente der Entwicklungshilfe ist eine Spezialität der EU. ‘Konditionalität der Entwicklungszusammenarbeit’ bedeutet: Gendermanipulation durch die Informationsbüros des ‘EU-Außenministeriums’; Einrichtung gleichstellungsbezogener Überwachungs- und Bewertungsprozesse nicht nur in der Verwaltung, sondern auch in KMU und Familienbetrieben, die eventuell von der EU unterstützt werden; Abschaffung von allgemeinen Rechtsprinzipen durch die Förderung von Sonderrechten für nicht quantifizierbare Sondergruppen (jugendliche Frauen, Migrantinnen, mit dem HI-Virus lebende Frauen, lesbische, bi-, trans- und intersexuelle Frauen (LGBTI) und Frauen mit Behinderungen) – leider keine Schutzmechanismen für Heteros; unzulässige Vermischung von ‘Frauengesundheit’ und dem Straftatbestand der Abtreibung; Darstellung von Ehe und Mutterschaft als Diskriminierungstatbestand; stattdessen Förderung von LGBT-Sonderrechten; EU-ferngesteuerter Rechtsaktivismus in fremden Kulturkreisen durch die gezielte Bereitstellung von Finanzmitteln in der Prozesskostenhilfe (Rechtsaktivismus, den sich die EU ihrerseits jedoch in ihrem Territorium verbittet…).
Für diesen Unfug gibt die EU das Geld der Bürger der Mitgliedstaaten aus! Diesem Unfug stimme ich nicht zu, daher lehne ich diese Entschließung ab.

Kosma Złotowski (ECR),
na piśmie. – Nikt nie ma wątpliwości, że kobiety są grupą najbardziej poszkodowaną przez nierówności rozwojowe. Bieda, bezrobocie, konflikty etniczne i religijne, brak dostępu do edukacji i służby zdrowia, a także fundamentalizm religijny uderzają szczególnie mocno w kobiety, których pozycja nie jest wystraczająco chroniona ani przez prawo, ani zwyczaje w krajach rozwijających się. Niestety po raz kolejny w tej izbie rozsądne postulaty zostały wymieszane ze sztandarowymi hasłami lewicowej ideologii. Kwestia tzw. ‘praw reprodukcyjnych’, obejmująca m.in. swobodny dostęp do aborcji, nie stanowi odpowiedzi na problemy nierówności rozwojowych. Umieszczenie tego problemu w tym dokumencie jest błędem. Przygotowywanie drugiego planu działania w zakresie równości płci byłoby doskonałą okazją do podkreślenia szczególnej roli kobiet w społeczeństwie i wskazaniu na te obszary, gdzie przykłady dyskryminacji tej grupy są najbardziej rażące.
Niestety mimo wielu wartych poparcia punktów, które znalazły się w tej rezolucji, dotyczycących między innymi konieczności wzmocnienia roli kobiet w życiu gospodarczym, przeciwdziałaniu przemocy seksualnej w konfliktach zbrojnych, zwiększeniu dostępu kobiet do edukacji na wszystkich poziomach kształcenia czy powstrzymaniu okrutnych praktyk religijnych, których ofiarą padają kobiety w krajach muzułmańskich, wstrzymałem się od głosu w głosowaniu nad tym tekstem.

Inês Cristina Zuber (GUE/NGL),
por escrito. – A resolução refere que os progressos no sentido da igualdade entre homens e mulheres e da emancipação destas, bem como da saúde materna, têm sido lentos e desiguais. Nenhum país do mundo colmatou totalmente o fosso entre géneros. Constata-se que a percentagem da ajuda ao desenvolvimento destinada ao planeamento familiar relativamente à ajuda mundial total atribuída à saúde tem diminuído. Sublinha—se a necessidade da UE garantir recursos humanos e financeiros suficientes para respeitar os seus compromissos neste domínio.
A resolução recomenda a inclusão no Segundo Plano de Ação de Género de medidas muito concretas. Entre outras: o apelo à garantia da defesa dos direitos de diferentes grupos de mulheres (jovens, migrantes, doentes infetadas com o VIH, LGBTI e deficientes); o reconhecimento da importância do acesso universal a cuidados e direitos de saúde sexual e reprodutiva; o reconhecimento da premência de eliminar barreiras sociais e jurídicas. É uma resolução positiva.
10.6.   Equal opportunities and equal treatment of men and women in matters of employment and occupation (A8-0213/2015 - Anna Záborská)

Explicații orale privind votul


Michaela Šojdrová (PPE). – Pane předsedající, vítám skutečnost, že Evropský parlament se zabýval zprávou o rovném zacházení pro muže a ženy v oblasti zaměstnání a povolání. Řešit nerovnost v odměňování žen považuji za velmi důležité, protože formálně tento princip sice již existuje dlouho, ale praxe je bohužel jiná.
Velmi si vážím práce naší kolegyně, zpravodajky Jany Záborské, která odvedla velmi dobrou práci a připravila dobrý návrh. To, že nakonec pro zprávu hlasovalo pouze tři sta čtyřicet čtyři poslanců, považuji za jasný signál, že se nepodařilo získat silnější konsensus. Všichni přece chceme, aby za stejnou práci byly ženy odměňovány stejně jako muži. Ale bohužel do zprávy paní kolegyně Záborské byly přijaty pozměňovací návrhy, které považuji v některých případech až za porušení subsidiarity. Je zbytečné do této zprávy dávat povinné kvóty, povinné plány pro podniky na řešení genderové otázky, zkrátka regulaci, která jde nad rámec pravomocí Evropského parlamentu. Bohužel se tedy nepodařilo získat podporu pro návrh, který by byl skutečně velmi praktickým nástrojem pro prosazování rovnosti v odměňování žen a mužů.
Přesto věřím, že v této zprávě, která nakonec byla přijata, se najdou právě ta ustanovení, která paní kolegyně Záborská připravila, které jsme ve výboru odhlasovali a která mohou být užitečná.

Krisztina Morvai (NI). – Záborská asszonynak a nemek közötti diszkriminációval összefüggő jelentésénél tartózkodtam. És azt hiszem, hogy az a sajátos helyzet állt elő – ha jól értettem a vitában –, hogy maga a jelentéstevő is tartózkodott, vagyis nem szavazta meg a saját nevéhez fűződő jelentést. Ez talán kívülállóknak egy kicsit furcsán hangzik. Röviden hadd magyarázzam meg, hiszen nagyon fontos magának a jelentésnek a szempontjából is ez.
Ugye folyamatosan értékelik a munkánkat különböző, számunkra átláthatatlan és ismeretlen külső cégek, akikre aztán hivatkoznak a nemzetállamainkban újságok és a többi. Pl. ugye a jelentésekre igen sok pontot adnak. Én ennek ellenére nem is kísérlek meg jelentést írni, mivel Záborská asszony példája igazolja, hogy ő – aki egy konzervatív értékrendű és nagy tudású asszony – kénytelen volt a saját jelentésében minden második mellékmondatban az interszexualitás, transgender, ilyen jogok, olyan jogok… a saját értékrendjétől teljesen távolálló szövegsorozatot nézni.
Csúnya kifejezéssel élve kiherélték módosító indítványokkal a jelentését. Az ember igen gyakran így jár ebben az intézményben, amely nem tűr a saját, politikailag korrekt vonalától való eltérést.

Andrejs Mamikins (S&D). – Līdztiesības garantēšana sieviešu un vīriešu starpā gan darba jautājumos ir viens no vissvarīgākajiem un fundamentālākajiem principiem, uz kuriem balstās Eiropas Savienība. Ir, piemēram, pilnīgi pašsaprotami, ka vislabāk darba ietvaros realizētiem mērķiem sagatavotiem kandidātiem arī jāsaņem konkrētas darbavietas — neatkarīgi no viņu dzimuma vai jebkuriem citiem faktoriem.
Tas pats attiecas arī uz vienādu atalgojumu vienādu darba uzdevumu pildīšanas gadījumos. Tajā pašā laikā ir svarīgi panākt, lai darba devēji, sastādot pieņemamo kandidātu sarakstus, censtos arī saglabāt balansu starp dzimumiem. Kur vien tas ir iespējams, izejot, piemēram, no kopējā saņemto iesniegumu skaita attiecīgi uz katru dzimumu.
Un, kamēr izejot no tīri bioloģiskiem iemesliem, sievietes un vīrieši nav vienādi (tajā pašā, ka grūtniecība utt. nevar iestāties vīriešiem), tomēr diskriminācija nav pieļaujama, un es ar lielu prieku atbalstīju šo dokumentu.

Jill Seymour (EFDD). – Mr President, I voted against this report, due to the glaringly obvious contradictions. In one paragraph you call for gender-neutral job classifications, but then in another you call for a binding gender quota. Yet again this report contains a laughable amount of incompetence. Let women and men compete for jobs equally, and do not force companies into a quota system. We all live in a fair and free society and the best way to keep it that way is to allow people to get jobs and positions based on their merit and nothing else. There is nothing positive about positive discrimination.

Seán Kelly (PPE). – A Uachtaráin, cheapfá ón teideal go mbeadh gach Feisire i bhfabhar na tuarascála seo, ach is léir go raibh fadhbanna acu le cuid de na moltaí ann. Caithfear é sin a thuiscint. Agus i ndeireadh na dála, ní raibh ach 344 Fheisire as 568 i bhfabhar.
Bíodh sin mar atá, bhíos i bhfabhar na tuarascála cé is moite de Leasú 17(1) agus (2); vótáil mo pháirtí, Fine Gael, i gcoinne mo ghrúpa ins an dá cheann sin.
Ach i gcoitinne, caithfimid i bhfad níos mó a dhéanamh maidir le cothromaíocht a chothú idir fir agus mná, go háirithe maidir le pinsin, tuarastail agus seansanna a thabhairt dóibh dul chun cinn a dhéanamh ina jabanna. Dar liomsa, tá a lán déanta cheana féin ina lán de na tíortha ach tá gá le rialacha nua chun cothromaíocht cheart a bhunú san Aontas amach anseo.

Csaba Sógor (PPE). – A jelentésben hangsúlyt kap a munka és a család közötti egyensúly hiánya, mint a nők hátrányos munkaerő-piaci helyzetének egyik faktora. A szöveg nagyon helyesen aláhúzza, hogy a család és a szakmai élet közti feszültség hozzájárul a gyermekvállalás elhalasztásához és az alacsony termékenységi rátához a legtöbb tagállamban. Azt gondolom, hogy a termékenységi ráta feljebb tornázása nélkül társadalmaink rendkívül egészségtelen fejlődési pálya elé néznek, így ez a kérdés az elkövetkező évtizedek egyik kulcsproblémája lesz. A gyermekvállalási kedv fokozása pedig minden bizonnyal összefügg – sok más tényező mellett – a munkahelyek rugalmatlanságával és a kisgyerekes anyák hátrányos megkülönböztetésével.
Ezeken a területeken még sok tennivalónk van, de mindenképpen üdvözlöm a jelentésnek azt a megállapítását, hogy szükség lehet a bérszakadék számítási módszeréből kizárni az egy vagy többgyerekes nőket. Így ez a mutató valóban a hátrányos megkülönböztetésből eredő bérszakadékot tükrözné.

Anna Záborská (PPE). – Veľmi ľutujem, že som nemohla hlasovať za svoju vlastnú správu. Zvlášť ma to mrzí pre to, lebo správa obsahuje mnoho dobrých návrhov, ktoré majú potenciál zlepšiť postavenie žien na pracovnom trhu. Snažila som sa upriamiť pozornosť aj na fakt, že platové rozdiely medzi ženami a mužmi sa začínajú objavovať po prvom dieťati a potom sa už len prehlbujú. Vyzdvihla som aj dôležitosť neplatenej starostlivosti, ktoré poskytujú prevažne ženy, či už svojim deťom alebo iným členom najbližšej rodiny, za ktorú sú de facto penalizované. Nakoniec som sa však zdržala, pretože do môjho textu sa dostali pozmeňujúce návrhy, s ktorými sa nedokážem stotožniť. Snahu riešiť postavenie žien prekrýva rodová ideológia, ktorá zahmlieva pôvodný text. Môže to viesť k tomu, že ani v budúcnosti nebudeme vedieť riešiť praktické prekážky žien pri odmeňovaní, pretože slovo žena sa z návrhov nakoniec možno celkom vytratí.

Explicații scrise privind votul


Isabella Adinolfi (EFDD),
per iscritto. – La parità di genere è un principio essenziale che va garantito non solo in termini astratti, ma va difeso e soprattutto applicato concretamente nel contesto socioeconomico. Ancora oggi, si osservano purtroppo nel mercato del lavoro fenomeni di discriminazione tra donne e uomini. Il divario salariale di genere, il divario nel regime pensionistico sono solo alcuni degli indici che rivelano una condizione impari e svantaggiosa per le donne, sulle quali generalmente ricadono anche maggiori oneri famigliari. Le politiche sociali e assistenziali degli Stati membri non sono state finora sufficienti, come ha evidenziato nella sua relazione la collega Anna Záborská, soprattutto riguardo all'applicazione della direttiva 2006/54/CE sul principio di pari opportunità. Ho votato a favore perché è necessario adeguare gli strumenti normativi vigenti per garantire in Europa un contesto più equo. Solo attraverso un'effettiva parità di trattamento si può pensare un sistema che non penalizzi di fatto l'ascesa professionale delle donne.

Clara Eugenia Aguilera García (S&D),
por escrito. – He votado a favor de este informe porque considero que la igualdad de trato entre mujeres y hombres en el empleo es un principio fundamental que debe ser respetado e impulsado. Lamentablemente aún persisten grandes diferencias y es necesario proceder a una revisión que mejore y modernice la Directiva sobre igualdad en el empleo.
Resulta inaceptable que todavía hoy en Europa haya una brecha salarial entre hombres y mujeres superior al 16 %, por lo que urge promover sistemas no sexistas de evaluación y clasificación de empleos, que garanticen la transparencia salarial y combatan los prejuicios de género que hacen que se haya sistematizado la brecha salarial. Es fundamental que se propongan auditorías salariales obligatorias en relación con las empresas que cotizan en una bolsa de valores en los Estados miembros (exceptuando las pymes).
También debería ser obligatorio que las empresas elaboren y apliquen unos planes estratégicos anuales en materia de igualdad de género y que faciliten, asimismo, la conciliación de la vida laboral de mujeres y hombres con la vida familiar, algo que sigue siendo muy difícil. Por último, es inaceptable que la proporción de mujeres que ocupan cargos superiores de gestión en las empresas sea inferior al 18 %.

Marina Albiol Guzmán (GUE/NGL),
por escrito. – He votado a favor de este informe ya que solicita a la Comisión Europea una revisión de la Directiva sobre la aplicación del principio de igualdad de oportunidades e igualdad de trato entre hombres y mujeres en asuntos de empleo y ocupación. A pesar de estar basado en jurisprudencia de los tribunales europeos, dicho acto legislativo no ha conseguido acabar con la enorme disparidad de salarios entre hombres y mujeres en general (16,4 % de media), ni entre Estados Miembros; tampoco con las discriminaciones sufridas en los centros de trabajo. Por ello, se solicitan medidas contundentes como incorporar sanciones contra empresas que incumplan las medidas de igualdad, una auditoría en este tema a las grandes empresas que cotizan en Bolsa, o que el Consejo adopte una posición para desbloquear la llamada Directiva de maternidad.
No obstante, creo que este informe debería haber incluido alguna de nuestras consideraciones; en especial, cómo las medidas de austeridad para atajar la crisis financiera y económica, junto con la flexibilización creciente de los contratos de trabajo, han llevado a que se mantengan unos niveles altos de pobreza entre las mujeres en Europa (22 % en el Estado español).

Louis Aliot (ENF),
par écrit. – J'ai voté contre ce rapport sur l'égalité des chances et de traitement entre hommes et femmes en matière d'emploi et de travail. S'il est évidemment souhaitable de mettre en place des mesures visant à établir l'égalité des salaires pour un travail égal, ce rapport n'est en réalité qu'un concentré de revendications de minorités (notamment LGBT), ces dernières n'ayant pas de lien direct avec le sujet. De plus, les mesures exprimées représentent une atteinte directe à la liberté des entreprises françaises, ces dernières faisant partie des rares ayant déjà suivi les directives originales. Ces contraintes auraient donc pour unique effet de réduire une fois de plus la capacité des entreprises à embaucher. Il aurait été souhaitable que ce rapport soit plus transparent et réellement focalisé sur l'égalité homme-femme au travail.

Martina Anderson (GUE/NGL),
in writing. – I voted in favour of this report, calling on the Commission to address the failure by many Member States to tackle the gender pay gap, which stands at an average of 16.4% across the EU. In Ireland, women continue to earn on average 14% less than their male counterparts, a situation which is unacceptable in the 21st century.
This is a positive and strong report that stresses the need to introduce binding measures in order to tackle the roots of this discrimination. It calls for pressure on unequal pay practices and for the promotion of wage transparency, as requested by trade unions and gender equality bodies. It also calls for the introduction of mandatory pay audits for companies listed on the stock exchanges, and for sanctions against those companies that fail to implement equal pay, including their exclusion from the public procurement of goods and services from the EU budget.
The report calls on Member States to take steps to reverse the burden of proof, so the employer would have to prove that a difference in treatment had not been caused by discrimination. Additional elements include introducing quotas for women at management level in companies, and taking measures to improve work-family balance.

Marie-Christine Arnautu (ENF),
par écrit. – La volonté d'assurer un salaire égal pour un travail égal entre hommes et femmes est légitime.
Mais, suite aux amendements qui ont été adoptés, le rapport a largement été détourné de son objectif initial. De nombreuses revendications communautaristes, notamment LGBT, y ont été insérées.
À tel point d'ailleurs que Mme Zaborska, rapporteure au fond, s'est désolidarisée de son propre texte !
J'ai donc voté contre.

Jonathan Arnott (EFDD),
in writing. – I believe in equality; however, the proposed measures are the wrong way to go about it. I therefore voted against.

Jean Arthuis (ALDE),
par écrit. – Aujourd'hui, malgré un plan d'action européen voté en 2006, les différences de rémunération entre hommes et femmes persistent et sont même de plus en plus grandes. J'ai voté en faveur de cette délibération car elle demande à la Commission de proposer une nouvelle législation prévoyant des moyens plus efficaces pour superviser la mise en œuvre et l'application de ce plan d'action dans les États membres.

Inés Ayala Sender (S&D),
por escrito. – He votado a favor de este informe porque considero que la igualdad de trato entre mujeres y hombres en el empleo es un principio fundamental que debe ser respetado e impulsado. Lamentablemente aún persisten grandes diferencias y es necesario proceder a una revisión que mejore y modernice la Directiva sobre igualdad en el empleo.
Resulta inaceptable que todavía hoy en Europa haya una brecha salarial entre hombres y mujeres superior al 16 %, por lo que urge promover sistemas no sexistas de evaluación y clasificación de empleos, que garanticen la transparencia salarial y combatan los prejuicios de género que hacen que se haya sistematizado la brecha salarial. Es fundamental que se propongan auditorías salariales obligatorias en relación con las empresas que cotizan en una bolsa de valores en los Estados miembros (exceptuando las pymes).
También debería ser obligatorio que las empresas elaboren y apliquen unos planes estratégicos anuales en materia de igualdad de género y que faciliten, asimismo, la conciliación de la vida laboral de mujeres y hombres con la vida familiar, algo que sigue siendo muy difícil. Por último, es inaceptable que la proporción de mujeres que ocupan cargos superiores de gestión en las empresas sea inferior al 18 %.

Zigmantas Balčytis (S&D),
raštu. – Balsavau už šią rezoliuciją, kurioje siekiama suvienodinti vyrų ir moterų darbo užmokestį už tą patį darbą. Ekonominė nepriklausomybė yra būtina sąlyga, kad ES piliečiai – tiek vyrai, tiek moterys – galėtų kontroliuoti savo gyvenimą ir turėti realias pasirinkimo galimybes. Pritariu raginimams Komisijai sukurti lyčių požiūriu neutralių pareigybių vertinimo ir klasifikavimo sistemų gaires. Komisija ir valstybės narės turėtų sukurti veiksmingas stebėjimo sistemas, skirtas duomenų apie diskriminacijos dėl lyties atvejus, įskaitant ir diskriminaciją dėl nėštumo, motinystės, gimdymo ar kitų atostogų rūšių, surinkimui pagerinti.

Nicolas Bay (ENF),
par écrit. – J'ai voté contre ce rapport qui a été dénaturé par des amendements imposés par le lobby LGBT. Je note d'ailleurs que Mme Zaborska, député slovaque qui est à l'origine de ce rapport, s'est elle-même prudemment abstenue sur le vote final alors que son groupe, le PPE, avait appelé à voter pour. Le fait est que ‘chrétiens-démocrates’ (ou prétendus tels) et lobbyistes LGBT font assez bon ménage depuis un certain nombre d'années..

Hugues Bayet (S&D),
par écrit. – Sur base de son rapport sur la mise en œuvre du principe de l'égalité des chances et de l'égalité de traitement entre hommes et femmes en matière d'emploi et de travail, la commission parlementaire FEMM estime que l'actuelle directive 2006/54/CE a atteint ses limites et doit être actualisée. Bien que le principe de l'égalité des rémunérations fût inscrit dans les traités dès 1957 et reconnu par le traité FUE puis intégré dans la directive 2006/54/CE, les progrès en la matière sont lents et l'écart de rémunération entre homme et femmes persiste à un niveau moyen de 16,4 % dans l'UE. La question du traitement entre les hommes et les femmes en matière d'emploi et de travail est une question de liberté et de justice. Je suis donc d'accord avec les conclusions du rapport invitant, d'une part, la Commission à mettre en avant une nouvelle proposition législative en se basant sur les principes d'égalité de traitement et sur le dialogue social et, d'autre part, les États membres à combattre les pratiques de rémunération inégales.

Izaskun Bilbao Barandica (ALDE),
por escrito. – He votado a favor de este informe debido al gran trabajo realizado por la Comisión de Derechos de la Mujer e Igualdad de Género en relación con la necesidad de romper la brecha salarial existente hoy en día entre hombres y mujeres, apoyando incluso la imposición de sanciones en caso de incumplimiento ante la falta de progreso en esta materia, e impulsando auditorías obligatorias de los salarios que pagan las grandes multinacionales cotizadas. También se aboga por la prohibición de cualquier discriminación basada en la identidad de género, la orientación sexual o el cambio de sexo, por la reconciliación del trabajo con la vida privada al prevenir, por ejemplo, despidos injustificados durante embarazos, y por medidas positivas para acelerar la implicación de las mujeres en los procesos de toma de decisión. Por todo ello, he votado a favor del informe.

Dominique Bilde (ENF),
par écrit
. – Ce rapport sur l'égalité des chances et l'égalité de traitement entre hommes et femmes en matière d'emploi et de travail doit faire un point sur l'état d'avancement concernant l'application de la directive 2006/54/CE visant l'égalité de traitement entre hommes et femmes dans le domaine du travail.
Ce rapport propose notamment d'appliquer des mesures coercitives aux entreprises pour un salaire égal… Néanmoins, on notera une idée intéressante d'études sur les situations professionnelles des femmes selon leur situation personnelle mais avec un risque d'ingérence de l'UE dans la vie privée.
Malheureusement, si ce texte semblait bien orienté, il est miné par des revendications communautaristes (LGBT ou ethniques) et de propositions allant contre la liberté d'entreprise. D'ailleurs, la rapporteure du texte, Mme Zaborska, elle-même s'est désolidarisée de son texte. De plus, la France est un des rares pays ayant appliqué la directive initiale et il ne faudrait pas, en validant ce texte, exploiter un manque qui pousserait à plus de contraintes.
J'ai donc voté contre.

Mara Bizzotto (ENF),
per iscritto. – Pur essendoci passaggi condivisibili nella relazione Zaborska, ho riscontrato molti elementi contraddittori e poco equilibrati, per questo non ho inteso sostenerla col mio voto.

José Blanco López (S&D),
por escrito. – He votado a favor de este informe porque considero que la igualdad de trato entre mujeres y hombres en el empleo es un principio fundamental que debe ser respetado e impulsado. Lamentablemente aún persisten grandes diferencias y es necesario proceder a una revisión que mejore y modernice la Directiva sobre igualdad en el empleo.
Resulta inaceptable que todavía hoy en Europa haya una brecha salarial entre hombres y mujeres superior al 16 %, por lo que urge promover sistemas no sexistas de evaluación y clasificación de empleos, que garanticen la transparencia salarial y combatan los prejuicios de género que hacen que se haya sistematizado la brecha salarial. Es fundamental que se propongan auditorías salariales obligatorias en relación con las empresas que cotizan en una bolsa de valores en los Estados miembros (exceptuando las pymes).
También debería ser obligatorio que las empresas elaboren y apliquen unos planes estratégicos anuales en materia de igualdad de género y que faciliten, asimismo, la conciliación de la vida laboral de mujeres y hombres con la vida familiar, algo que sigue siendo muy difícil. Por último, es inaceptable que la proporción de mujeres que ocupan cargos superiores de gestión en las empresas sea inferior al 18 %.

Vilija Blinkevičiūtė (S&D),
raštu
. – Balsavau už šį pranešimą, kuriame Europos Parlamentas ragina Komisiją ir valstybes nares spręsti ilgametę problemą, t. y. suvienodinti moterų ir vyrų atlyginimus už tą patį darbą. Užimtumo ir socialinių reikalų (EMPL) komiteto vardu šiam pranešimui teikiau nuomonę, kurioje raginu valstybes nares kuo efektyviau ir aktyviau įgyvendinti Komisijos rekomendaciją dėl vienodo vyrų ir moterų darbo užmokesčio principo stiprinimo didinant skaidrumą. Be to, manau, kad ši direktyva turėtų būti peržiūrėta, atsižvelgiant į tai, kad šiandien beveik visose valstybėse narėse šioje srityje yra nemažai problemų ir kliūčių, dėl kurių ši direktyva nėra visiškai įgyvendinta. Taip pat raginu valstybes nares užtikrinti motinystės apsaugą ir imtis priemonių, kurios padėtų užkirsti kelią nesąžiningam darbuotojų atleidimui nėštumo laikotarpiu ir apsaugoti moteris ir vyrus, turinčius priežiūros prievolių, nuo nesąžiningo atleidimo.

Andrea Bocskor (PPE),
írásban. – Üdvözlöm az előadó, Záborská képviselőasszony munkásságát a néppárti értékrend a férfiak és nők közötti esélyegyenlőségéről és egyenlő bánásmódról a foglalkoztatás és munkavégzés területén szóló jelentésben való megjelenítésében. Nagyon fontosnak tartom a hosszú távú fenntarthatóságot célzó, illetve az öregedő társadalmak pénzügyi stabilitásának megteremtésében kiemelten hangsúlyossá vált női munkavállalás szükségszerűségét egy olyan társadalmi klíma létrehozása érdekében, ahol a munkavállalás és a gyermekgondozás teljes mértékben összeegyezhetővé válik.
Mindazonáltal sajnálattal láttam, hogy az előadó és számos néppárti képviselő erőfeszítéseinek dacára, hogy bár a társadalompolitika, minden egyes ország esetében, egy már meglevő intézményrendszerbe és értékrendbe ágyazódik, a jelentésbe bekerült számos olyan, a szubszidiaritás elvét mélyen sértő – s a jelentést ezáltal megerősítés helyett gyengítő – ajánlás, amelyet nem tudok támogatni, ilyen például a szankciók bevezetése minden egyes tagállamban a diszkriminációt gyakorló munkáltatók számára, illetve a kötelező jellegű gender-egyenlőségi éves üzleti tervek a vállalatok számára.

Simona Bonafè (S&D),
per iscritto. – Gli stereotipi sui ruoli di genere influenzano ancora oggi la posizione delle donne nelle famiglie, nella carriera accademica e universitaria e durante il percorso professionale, creando come conseguenze più tangibili il considerevole divario retributivo tra uomo e donna e la forte discriminazione legata a maternità, gravidanza e altre forme di congedo. Ancora oggi in Europa non si riescono a garantire soluzioni appropriate e flessibili alle lavoratrici, che spesso sono costrette a lavorare in settori che offrono salari più bassi e lavori meno qualificati. Il quadro che ne ricaviamo è allarmante: tasso di occupazione del 58.8% contro il 69.4% dei colleghi uomini nel 2013, una proporzione di donne nei posti dirigenziali inferiore al 18% (2014) e un maggiore rischio di povertà per le donne, in particolare in età pensionabile.
Ho votato convintamente a favore della relazione della collega Zaborska sulla necessità di un aggiornamento della direttiva 2006/54/CE attualmente in vigore. Un sistema di tutela, controllo e garanzie maggiori come quello tracciato nella relazione avrebbe un effetto positivo sulla crescita economica europea e rivedrebbe in modo rigoroso le anomalie del sistema.

Biljana Borzan (S&D),
napisan. – Podržavam izvješće kolegice Zaborske. Jaz u plaćama je trenutačno nešto viši od 16 posto, a u nekim državama članicama prelazi i 20 posto. Kolegica Zaborska predlaže sankcije za tvrtke koje tako posluju i prebacivanje tereta dokazivanja s oštećenog na tvrtku. Izvješće je vrlo progresivno i konkretno.

Louise Bours (EFDD),
in writing. – UKIP voted against this non-legislative and non-binding report because it called for the reversal of the burden of proof between employer and employee, which would fundamentally change the UK legal system and end the principle of ‘innocent until proven guilty’. It also included calls for EU sanctions, EU audit regimes for companies and EU-imposed gender quotas for companies. UKIP believes that only the elected and accountable politicians in our own country should decide these things, not un-elected bureaucrats in Brussels. UKIP, of course, support gender equality and equal rights, and opposes any form of discrimination.

Lynn Boylan (GUE/NGL),
in writing. – I voted in favour of this report, calling on the Commission to address the failure by many Member States to tackle the gender pay gap, which stands at an average of 16.4% across the EU. In Ireland, women continue to earn on average 14% less than their male counterparts, a situation which is unacceptable in the 21st century.
This is a positive and strong report that stresses the need to introduce binding measures in order to tackle the roots of this discrimination. It calls for pressure on unequal pay practices and for the promotion of wage transparency, as requested by trade unions and gender equality bodies. It also calls for the introduction of mandatory pay audits for companies listed on the stock exchanges, and for sanctions against those companies that fail to implement equal pay, including their exclusion from the public procurement of goods and services from the EU budget.
The report calls on Member States to take steps to reverse the burden of proof, so the employer would have to prove that a difference in treatment had not been caused by discrimination. Additional elements include introducing quotas for women at management level in companies, and taking measures to improve work-family balance.

Renata Briano (S&D),
per iscritto. – Non vi può essere vera uguaglianza di genere se non vi è uguaglianza retributiva. La discriminazione, diretta o indiretta, sul luogo di lavoro nasce dalla differenza salariale e dalle differenti opportunità di avanzamento che derivano – ancora troppo spesso – dal pregiudizio di alcuni datori di lavoro per i quali le donne sarebbero meno produttive dei colleghi uomini di pari livello. Nonostante la parità di trattamento tra uomini e donne sia chiaramente sancita a più riprese da tutto il diritto dell'Unione europea sin dal 1957 (trattato di Roma) il divario retributivo di genere è rimasto pressoché stazionario intorno al 17%. È necessario aggiornare la direttiva 2006/54/CE per adattarla alle dinamiche socio-economiche odierne e per dotare la Commissione dei mezzi necessari a imporre agli Stati membri un reale impegno nella lotta alla discriminazione salariale e di genere per difendere il principio di parità di opportunità e di trattamento per tutti i lavoratori per lo stesso lavoro o per un lavoro di pari valore. Serve inoltre modificare la normativa affinché si creino condizioni efficaci per equilibrare la vita professionale con la vita privata riconoscendo l'importanza del ruolo svolto dalle donne nella cura parentale: un vero lavoro non retribuito di cui dobbiamo tener conto.

Steeve Briois (ENF),
par écrit. – L'objectif du texte initial était de défendre l'égalité de traitement entre les femmes et les hommes en matière d'emploi et de travail. Pour cela le rapport impose notamment aux entreprises des critères de recrutement qui empêchent les dirigeants d'adopter un comportement discriminatoire envers les femmes à l'embauche. La rapporteure a même prévu des mesures coercitives qui permettraient d'atténuer voire de supprimer les différences de rémunération entre les femmes et les hommes.
Nous regrettons fortement que ce texte ait été dévoyé de son sens pour y intégrer des revendications. C'est d'ailleurs pour cette raison que la rapporteure s'est désolidarisée de ce texte et a déposé en commission FEMM une opinion minoritaire. Ces amendements vont clairement à l'encontre de notre vision de l'égalité et introduisent des contraintes supplémentaires dans le fonctionnement des sociétés nuisant ainsi à leur efficacité. Par ailleurs, ce texte n'apporte rien de plus à ce qu'applique déjà la France en termes d'égalité de traitement entre les femmes et les hommes.
C'est pourquoi j'ai voté contre ce texte.

Daniel Buda (PPE),
în scris. – Egalitatea de tratament între femei și bărbați este una dintre preocupările principale ale Uniunii Europene. Principiul egalității de remunerare pentru munca de valoare egală a fost consacrat în tratate încă de la început, însă nici până în momentul actual nu a fost posibilă o atenuare a diferențelor de remunerare, disparitatea salarială având o valoare medie de 16,4 %. Progrese lente au fost înregistrate și în ceea ce privește rata încadrării în muncă: rata de ocupare a forței de muncă în rândul bărbaților a fost de 69,4 % în UE, față de 58,8 % în rândul femeilor.
Raportul privind egalitatea de șanse și de tratament între bărbați și femei în materie de încadrare în muncă propune promovarea acestui principiu având la bază beneficiile, atât de ordin moral, cât și economic. O egalitate între bărbați și femei în domeniul muncii generează beneficii economiei și societății în general, având în vedere că reducerea disparității salariale de gen contribuie la diminuarea nivelului de sărăcie și creșterea veniturilor.
Am votat în favoarea acestui raport, deoarece cred cu tărie că relansarea economiei, competitivitatea și creșterea economiei sunt deziderate ce pot fi atinse prin egalitatea de remunerare și oferirea unui tratament egal femeilor și bărbaților.

Gianluca Buonanno (ENF),
per iscritto. – Voto contrario. Si ribadisce che le donne e le ragazze non devono essere discriminate all'interno di tutti i settori (lavoro, istruzione, politica, ecc.) e si chiede che l'UE si faccia parte attiva perché ciò avvenga.
Si osserva che il GAP (Piano di azione della parità di genere) deve affrontare la situazione delle persone LGBTI nei paesi terzi e includere la promozione e la protezione dei diritti LGBTI. Inoltre chiede la messa a punto di azioni specifiche dell'UE volte a rafforzare i diritti di diversi gruppi di donne, con un'attenzione particolare per i giovani, i migranti, le donne affette da HIV, le persone lesbiche, gay, bisessuali, transgender e intersessuali (LGBTI) e le persone con disabilità. Si ritiene che la parità di genere e l'emancipazione femminile dovrebbero essere al centro delle attività delle istituzioni dell'UE.

Soledad Cabezón Ruiz (S&D),
por escrito. – He votado a favor de este informe porque considero que la igualdad de trato entre mujeres y hombres en el empleo es un principio fundamental que debe ser respetado e impulsado. Lamentablemente aún persisten grandes diferencias y es necesario proceder a una revisión que mejore y modernice la Directiva sobre igualdad en el empleo.
Resulta inaceptable que todavía hoy en Europa haya una brecha salarial entre hombres y mujeres superior al 16 %, por lo que urge promover sistemas no sexistas de evaluación y clasificación de empleos, que garanticen la transparencia salarial y combatan los prejuicios de género que hacen que se haya sistematizado la brecha salarial. Es fundamental que se propongan auditorías salariales obligatorias en relación con las empresas que cotizan en una bolsa de valores en los Estados miembros (exceptuando las pymes).
También debería ser obligatorio que las empresas elaboren y apliquen unos planes estratégicos anuales en materia de igualdad de género y que faciliten, asimismo, la conciliación de la vida laboral de mujeres y hombres con la vida familiar, algo que sigue siendo muy difícil. Por último, es inaceptable que la proporción de mujeres que ocupan cargos superiores de gestión en las empresas sea inferior al 18 %.

Alain Cadec (PPE),
par écrit. – L'égalité entre les hommes et les femmes sur le marché du travail rencontre encore de nombreux obstacles. Il est avéré que, à travail égal, les femmes perçoivent souvent des salaires moins élevés que les hommes. Cette situation ne peut plus durer. Les États membres et les entreprises doivent faire tout ce qui est en leur pouvoir pour établir une égalité totale entre les hommes et les femmes en matière d'emploi et de travail. L'Union européenne pourra servir de plateforme d'échange de bonnes pratiques pour l'égalité dans ce domaine. En Europe, nous avons des valeurs et l'égalité constitue un principe fondateur fondamental. Nous devons tout mettre en œuvre pour faire respecter ce principe au sein de l'Union. Cette dernière doit constituer un exemple pour le monde entier. J'ai voté en faveur de ce rapport.

Nicola Caputo (S&D),
per iscritto. – Voto a favore della relazione sull'applicazione della direttiva 2006/54/CE del Parlamento europeo e del Consiglio, del 5 luglio 2006, riguardante l'attuazione del principio delle pari opportunità e della parità di trattamento fra uomini e donne in materia di occupazione e impiego, perché in Europa le donne sono ancora sottorappresentate nei processi decisionali, sia nei parlamenti e governi nazionali sia nei consigli di amministrazione delle grandi imprese.
Insomma si sono fatti passi indietro un po' in tutti i settori ma serviranno 81 anni per chiudere la forbice delle opportunità lavorative tra uomini e donne. L'Unione non potrà più limitarsi alla semplice denuncia ma dovrà garantire il rispetto concreto della legislazione europea in materia di parità di genere. È giusto assicurare le stesse opportunità e gli stessi diritti a uomini e donne.

Matt Carthy (GUE/NGL),
in writing. – I voted in favour of this report, calling on the Commission to address the failure by many Member States to tackle the gender pay gap, which stands at an average of 16.4% across the EU. In Ireland, women continue to earn on average 14% less than their male counterparts, a situation which is unacceptable in the 21st century.
This is a positive and strong report that stresses the need to introduce binding measures in order to tackle the roots of this discrimination. It calls for pressure on unequal pay practices and for the promotion of wage transparency, as requested by trade unions and gender equality bodies. It also calls for the introduction of mandatory pay audits for companies listed on the stock exchanges, and for sanctions against those companies that fail to implement equal pay, including their exclusion from the public procurement of goods and services from the EU budget.
The report calls on Member States to take steps to reverse the burden of proof, so the employer would have to prove that a difference in treatment had not been caused by discrimination. Additional elements include introducing quotas for women at management level in companies, and taking measures to improve work-family balance.

James Carver (EFDD),
in writing. – UKIP voted against this non-legislative and non-binding report because it called for the reversal of the burden of proof between employer and employee, which would fundamentally change the UK legal system and end the principle of ‘innocent until proven guilty’. It also included calls for EU sanctions, EU audit regimes for companies and EU-imposed gender quotas for companies. UKIP believes that only the elected and accountable politicians in our own country should decide these things, not un-elected bureaucrats in Brussels. UKIP, of course, support gender equality and equal rights, and opposes any form of discrimination.

David Casa (PPE),
in writing. – I voted in favour of this report because I believe in the equality of men and women, especially in the workplace, and I think it especially unjust that people should receive different salaries for the same work simply on the basis of gender. I also believe that there should be balanced gender representation on boards. Discrimination against women in the workplace is not only unfair but also damaging to society, the economy and the upbringing of future generations.

Fabio Massimo Castaldo (EFDD),
per iscritto. – Sono purtroppo tanti ancora i casi di lavoro sommerso e di costrizione delle donne a lavorare in nero, con ricadute negative anche per quanto riguarda i diritti contributivi e assistenziali. Alla luce di una stasi del divario retributivo di genere, che negli ultimi dieci anni è rimasto quasi stabile, passando dal 17,5% nel 2008 al 16,4% nel 2012, il relatore è propenso a concludere che l'attuale direttiva 2006/54/CE abbia raggiunto i propri limiti e che debba pertanto essere aggiornata. Pur trovando la relazione positiva nel complesso, ho voluto astenermi sul voto finale in quanto è passato un voto chiave sulle sanzioni alle imprese.

Dita Charanzová (ALDE),
písemně. – Považuji za správné, aby byli muž a žena ohodnoceni stejně, pokud prokazatelně odvádí stejnou práci. Na druhou stranu nejsem zastánkyní povinných kvót či jiných forem sociálního inženýrství, za které se zpráva zasazuje. Z toho důvodu jsem se zdržela hlasování.

Aymeric Chauprade (ENF),
par écrit. – Le texte en question relevait d'une bonne intention au départ, il s'agissait, en effet, d'assurer un salaire égal pour un travail égal pour les femmes et les hommes. Or, il a ensuite été modifié pour revendiquer la cause des communautaristes LGBT et minorités ethniques. Les propositions de mesures sont ainsi devenues incompatibles avec la liberté d'entreprise, terreau de l'emploi. Par ailleurs, le rapporteur Mme Zaborska s'est désolidarisée de ce texte et a déposé en commission FEMM une opinion minoritaire. J'ai voté contre ce texte.

Nessa Childers (S&D),
in writing. – Addressing the unequal pay gap is an aspiration as old as the European Community itself, yet we still have an average pay gap of 16% between men and women, with Ireland faring just slightly less badly, at over 14%.
Equal pay for equal work was enshrined in the founding treaties over 60 years ago, and an equal pay directive was put in place in 1975 and recast a decade ago. This is not just a matter of principle, equality and justice. This baseless pay discrimination between men and women for the same kind of work entails compounded losses in income and pension rights over a woman's contributory lifetime. And that is without counting the increased periods women spend out of the work or in part-time work, performing unpaid work as mothers or carers for other dependent relatives, or housework.
At best, this represents a blatant, unjustified and mounting loss of income compared with male colleagues but, for the least advantaged women, it means a higher risk of poverty and greater propensity to fall ill due to the unrecognised, unremunerated forms of work.
Member States are simply failing to apply the law. We want it to include sanctions, and to see the Commission treating this with the seriousness that is invested in other policy areas, such as anti-trust law, for example.

Caterina Chinnici (S&D),
per iscritto. – Esiste ancora una disparità ingiustificata di trattamento salariale tra gli uomini e le donne di circa il 15% all'interno dell'unione europea. Mi chiedo quante relazioni, quanti dibattiti parlamentari ci vorranno ancora prima che la parità di trattamento trovi piena e completa applicazione. Eppure si tratta di un principio presente nei trattati fin dal 1957 dal quale sono derivate diverse direttive. Mi congratulo con la relatrice per il lavoro svolto e per la sua relazione che evidenzia, qualora ve ne fosse stato bisogno, tutti i settori nei quali continuano a persistere le ineguaglianze. Certamente mi associo alle raccomandazioni rivolte alla Commissione e condivido anche la richiesta di una nuova direttiva che affronti in maniera più ampia il tema. Mi chiedo se siamo di fronte ad un deficit normativo oppure se a mancare non sia, invece, la volontà degli Stati membri per un severo controllo sull'applicazione e l'implementazione delle normativa europea esistente.

Λευτέρης Χριστοφόρου (PPE),
γραπτώς. – Μέσα από την έκθεση καλούνται τα κράτη-μέλη και η Επιτροπή να αυξήσουν την ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με τις ίσες αμοιβές ανδρών και γυναικών και το χάσμα στις συντάξεις, καθώς και τις άμεσες και έμμεσες διακρίσεις σε βάρος των γυναικών στην εργασία σε ευρωπαϊκό, εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.
Καλείται η Επιτροπή να θεσπίσει ευρωπαϊκό έτος καταπολέμησης του μισθολογικού χάσματος μεταξύ ανδρών και γυναικών.

Alberto Cirio (PPE),
per iscritto. – Ho votato a favore della relazione dell'onorevole Anna Zàborskà circa la parità di condizione e trattamento della donna in materia di occupazione e impiego. Concordo con la relatrice sul fatto che sia deplorevole che l'ordinamento non riesca ancora a risolvere le disparità presenti tra uomo e donna. Ritengo inaccettabili anche le differenze pensionistiche, nonché quelle sociali correttamente sottolineate da questa relazione. Uomini e donne, benché abbiano differenze fisiche e psicologiche oggettive, devono essere posti sullo stesso piano per quanto riguarda l'ambito lavorativo e occupazionale.

Deirdre Clune (PPE),
in writing. – The issue is not so much that women are paid less for doing the same jobs. The issue is that women are less likely to be employed in the high-paying jobs. Comparing men and women job by job conceals the fact that men still dominate many of the highest-paying jobs. Why is this?
Well, there are a variety of reasons including the fact that women are still the primary carers in Irish and European families. We are the ones who make the most sacrifices when it comes to raising babies and looking after elderly family members. A Commission report shows us that only 65.8% of women with young children in the EU are working, compared to 89.1% of men. That can change only with laws that are targeted at changing our childcare culture – such as the introduction of real and progressive paternity care.

David Coburn (EFDD),
in writing. – UKIP voted against this non-legislative and non-binding report because it called for the reversal of the burden of proof between employer and employee, which would fundamentally change the UK legal system and end the principle of ‘innocent until proven guilty’. It also included calls for EU sanctions, EU audit regimes for companies and EU-imposed gender quotas for companies. UKIP believes that only the elected and accountable politicians in our own country should decide these things, not un-elected bureaucrats in Brussels. UKIP, of course, support gender equality and equal rights, and opposes any form of discrimination.

Carlos Coelho (PPE),
por escrito. – A Directiva 2006/54/CE consolidou um conjunto de instrumentos comunitários relativos à igualdade de género no âmbito do emprego e atividade profissional. Apesar de a igualdade de género estar inscrita no ADN da própria União, os avanços verificados têm sido poucos.
Este Relatório, que apoio e voto favoravelmente, reconhece que houve evolução mas, como o Parlamento tem vindo de forma consistente a defender, é necessário que sejam tomadas medidas mais eficazes. Não apenas no combate à disparidade salarial entre homens e mulheres, objeto principal da diretiva, mas também no âmbito da discriminação indireta: avaliação no trabalho, sistema de contratação ou regimes de pensões.
Sem que se cometam excessos regulatórios ou se entrem em devaneios burocráticos, todas as medidas devem ser consideradas e a cooperação e troca de melhores práticas entre Estados-Membros estimuladas. Sendo certo, contudo, que empresas listadas em bolsa deverão estar sujeitas a uma regulamentação mais apertada do que uma microempresa. Por maioria de razão, às entidades públicas exige-se um registo irrepreensível.

Lara Comi (PPE),
per iscritto. – È importante ammettere che le strategie e le misure non vincolanti messe in atto fino ad ora a favore dell'uguaglianza tra uomini e donne, anche se guidate da nobili intenti, sono state inefficienti. Le difficoltà per le donne a emergere nel mercato del lavoro sono enormi, dalla disparità retributiva al doversi farsi carico di tutti gli oneri familiari, oppure avere una scarsa prospettiva di fare carriera escludendo così la possibilità di accedere a posizioni apicali. Tuttavia, nonostante molti passaggi importanti contenuti in questa relazione, non posso non esprimere la mia contrarietà all'introduzione di sanzioni in caso di mancato rispetto del principio di parità di trattamento, il quale escluderebbe anche le imprese che non ottemperano alle loro responsabilità dagli appalti pubblici di beni e servizi finanziari con risorse finanziarie europee, e d'inversione dell'onere della prova, oppure all'introduzione di audit salariali per le società quotate in borsa. Tali sanzioni non farebbero altro che aggravare il peso amministrativo cui sono sottoposte le aziende, soprattutto le PMI. Altresì ci sono alcuni concetti che ritengo non possano essere condivisi, pertanto ribadisco la necessità di fare un punto su quali sono le priorità dell'agenda politica europea.

Therese Comodini Cachia (PPE),
in writing. – Gender inequality in the field of employment hampers the potential of women to fully use their skills and abilities in contributing to society while seriously impacts living conditions of European families. No mother should be made to choose between earning an income or caring for her child, elderly, disabled or other vulnerable family member. Parents have the exclusive discretion of deciding how to balance their family responsibilities with their employment and policies must aim at setting up different frameworks within which parents can make a free and informed decision as to what is best for their own family and circumstances. In this regard, the EU needs to offer evidence-based options for family focused growth and an integrated approach of equality in employment. In doing so policies must also seek to propose measures which while facilitating work-life balance do not seriously prejudice SMEs. This must be accompanied by an understanding that an employee who reaches a work-life balance is a better employee. I have voted in favour of quotas and similar measures as temporary provisions addressing the current situation and which are to be systematically reviewed.

Ignazio Corrao (EFDD),
per iscritto. – Voto a favore dell'aggiornamento della direttiva 2006/54/CE in considerazione dei problemi tuttora esistenti relativamente alle disuguaglianze tra uomini e donne, sia in termini di rappresentazione, sia di retribuzione e posizioni occupate nel contento lavorativo.

Javier Couso Permuy (GUE/NGL),
por escrito. – He votado a favor de este informe ya que solicita a la Comisión Europea una revisión de la Directiva sobre la aplicación del principio de igualdad de oportunidades e igualdad de trato entre hombres y mujeres en asuntos de empleo y ocupación. A pesar de estar basado en jurisprudencia de los tribunales europeos, dicho acto legislativo no ha conseguido acabar con la enorme disparidad de salarios entre hombres y mujeres en general (16,4 % de media), ni entre Estados Miembros; tampoco con las discriminaciones sufridas en los centros de trabajo. Por ello, se solicitan medidas contundentes como incorporar sanciones contra empresas que incumplan las medidas de igualdad, una auditoría en este tema a las grandes empresas que cotizan en Bolsa, o que el Consejo adopte una posición para desbloquear la llamada Directiva de maternidad.
No obstante, creo que este informe debería haber incluido alguna de nuestras consideraciones; en especial, cómo las medidas de austeridad para atajar la crisis financiera y económica, junto con la flexibilización creciente de los contratos de trabajo, han llevado a que se mantengan unos niveles altos de pobreza entre las mujeres en Europa (22 % en el Estado español).

Andrea Cozzolino (S&D),
per iscritto. – Se sei donna lavori quanto un uomo e guadagni circa il 16% in meno degli uomini. La parità di trattamento è un principio che è nell'ordinamento europeo fin dal 1957, ma i dati ci dicono che siamo ancora lontani dalla sua piena attuazione. Forse non ci stiamo lavorando abbastanza. Sappiamo bene che non è una direttiva ad abbattere stereotipi e pregiudizi, ma è nostro dovere chiedere con forza alla Commissione una nuova direttiva e maggiore rigore di applicazione da parte degli Stati membri. Per altro verso, se scelte individuali possono rendere più o meno giustificabile l'accesso delle donne alle carriere e, per questo, quell'aspetto risulta meno normabile (a meno di non introdurre quote, che però trovo inutili e dannose), la disparità di trattamento economico è solo un antistorico retaggio. Non esistono ragioni razionali che giustifichino – a distanza di quasi 70 anni – il persistere del divario retributivo di genere. È un gap che va sanato immediatamente.

Pál Csáky (PPE),
írásban. – Üdvözlöm a képviselőtársam, Záborská képviselőasszony hosszú éves munkásságát, amely tükröződött a férfiak és nők közötti esélyegyenlőségéről és egyenlő bánásmódról a foglalkoztatás és munkavégzés területén szóló jelentésben is. A 2006/54/EK irányelv alkalmazásáról szóló jelentés rámutat arra, hogy a tagállamok sokat tettek azért, hogy az irányelvet beemeljék a nemzeti jogrendbe, viszont joggal mutat rá arra is, hogy ezen igyekezetek ellenére, főként az átültetés nem megfelelő volta miatt, a férfiak és nők közti bérszakadék továbbra is jelen van a társadalomban. Többet kell tenni a tagállamoknak, hogy ez a diszkrimináció teljes mértékben felszámolódjon.
Az előadó és számos néppárti képviselő erőfeszítéseinek dacára a jelentésbe sajnos bekerült több olyan ajánlás, amely a szubszidiaritás elvét sérti. Ilyen például a szankciók bevezetése minden egyes tagállamban a diszkriminációt gyakorló munkáltatók számára, illetve a kötelező jellegű nemek közti egyenlőségi éves üzleti tervek a vállalatok számára. Ezek miatt a jelentés szavazásánál tartózkodtam.

Miriam Dalli (S&D),
in writing. – I voted in favour of this report on the implementation of the principle of equal opportunities and equal treatment of men and women in matters of employment and occupation. I believe that this report offers a very interesting insight. Each and every Member State should be committed to ensure equal treatment at the place of work and should be strongly against discrimination on the basis of sex, racial or ethnic origin, religion or belief, disability, sexual orientation or age. The fight against undeclared and precarious work should be a strong one particularly since it impacts negatively both economic growth as well as social well-being in general. An issue of concern is the call to the Commission to take action by means of legislative measures to address the gender pensions gap at the EU and national level when Member States remain responsible for the design and operation of the social protection systems. Having said that the EU must provide valuable contributions to the activities of the Member States in tackling the gender gap in pensions.

Viorica Dăncilă (S&D),
în scris. – În ciuda existenței Directivei 2006/54/CE din 2006 privind egalitatea între femei și bărbați pe piața forței de muncă, diferențele de remunerare încă persistă și sunt chiar în creștere. Plata egală pentru muncă egală este un principiu corect care trebuie să funcționeze și în materie de egalitate de gen și care trebuie evaluat de către toți angajatorii, iar pentru aceasta avem nevoie de o legislație mai bună.

Michel Dantin (PPE),
par écrit. – Ce rapport d'initiative pointe les lacunes dans l'application des normes européennes relatives à l'égalité de traitement hommes/femmes en matière de salaire. Ce rapport invite la Commission européenne à formuler une nouvelle proposition législative incluant des dispositions sur l'égalité de traitement pour les pensions de retraite, des systèmes de surveillance effectifs et le renforcement du rôle des partenaires sociaux ainsi que l'accès au soutien juridique pour les victimes de discriminations. Nous avons déposé au sein du groupe PPE un certain nombre d'amendements afin d'exclure les références polémiques ne dépendant pas des compétences de l'Union européenne, sur la définition du genre par exemple. Soutenant le principe d'égalité des chances et de traitement entre hommes et femmes sur le marché du travail, je me suis toutefois prononcé en faveur du rapport.

Philippe De Backer (ALDE),
schriftelijk
. – De kloof tussen mannen en vrouwen op de werkvloer moet worden weggewerkt. Ik stemde voor deze richtlijn daar deze zorgt voor een betere uitvoering van gelijkheidsprincipes. Zo wil het EP dat slachtoffers van discriminatie op basis van geslacht beter geholpen kunnen worden en er meer aandacht is voor discriminatie op de werkvloer. Dit moet zorgen voor een betere productiviteit en ontplooiingskansen voor zowel vrouwen als mannen, iets wat ik als liberaal enkel maar kan goedkeuren.

Isabella De Monte (S&D),
per iscritto. – La relazione sull'applicazione della direttiva 2006/54/CE del Parlamento europeo e del Consiglio, del 5 luglio 2006, riguardante l'attuazione del principio delle pari opportunità e della parità di trattamento fra uomini e donne in materia di occupazione e impiego tratta una delle principali ingiustizie del nostro tempo in Europa. Ancora oggi dobbiamo assistere a queste anomalie nel nostro continente. Primo tra tutti è la costante differenza tra il tasso di occupazione maschile e femminile (intorno ai dieci punti percentuale per il 2013). Infatti, il divario retributivo di genere ha delle fortissime conseguenze anche sulle condizioni di vita di queste donne e delle loro famiglie. Inoltre, oggi si assiste a un fenomeno di trasferimento della contrattazione salariale dal livello collettivo a quello individuale: questo riduce la possibilità di comprendere il fenomeno nella sua complessità e danneggia quelle lavoratrici che hanno minori margini di contrattazione, in quanto si trovano in condizione meno favorevole. Per questa ragione, è necessario operare attraverso una rimodulazione delle politiche salariali, al fine di garantire ai lavoratori più potere contrattuale e allo stesso tempo garantire un inserimento professionale sicuro per quelle lavoratrici più svantaggiate attraverso delle politiche di emancipazione.

Angélique Delahaye (PPE),
par écrit. – À l'heure où le combat pour la réduction des écarts salariaux semble ne plus produire les effets escomptés, le Parlement a souhaité demander à la Commission européenne une révision de cette directive en vue de renforcer et de rendre plus efficace le cadre législatif pour faire cesser les discriminations salariales fondées sur le sexe. En effet, le problème majeur qui subsiste est celui de l'inégalité salariale injustifiée entre hommes et femmes avec un écart qui s'élève à 16,2 % au sein de l'Union européenne. J'ai donc voté pour le rapport de Mme Zaborska. Ainsi, en adoptant cette résolution, nous remettons en lumière l'importance de l'égalité des chances et de traitement entre hommes et femmes en matière d'emploi et de travail.

Andor Deli (PPE),
írásban. – Üdvözlöm az előadó, Záborská képviselőasszony munkásságát a néppárti értékrend a férfiak és nők közötti esélyegyenlőségéről és egyenlő bánásmódról a foglalkoztatás és munkavégzés területén szóló jelentésben való megjelenítésében. Nagyon fontosnak tartom a hosszú távú fenntarthatóságot célzó, illetve az öregedő társadalmak pénzügyi stabilitásának megteremtésében kiemelten hangsúlyossá vált női munkavállalás szükségszerűségét egy olyan társadalmi klíma létrehozása érdekében, ahol a munkavállalás és a gyermekgondozás teljes mértékben összeegyezhetővé válik.
Mindazonáltal sajnálattal konstatáltam, az előadó és számos néppárti képviselő erőfeszítéseinek dacára, hogy bár a társadalompolitika, minden egyes ország esetében, egy már meglevő intézményrendszerbe és értékrendbe ágyazódik, a jelentésbe bekerült számos olyan, a szubszidiaritás elvét mélyen sértő – s a jelentést ezáltal megerősítés helyett gyengítő – ajánlás, amelyet nem tudok támogatni, ilyen például a szankciók bevezetése minden egyes tagállamban a diszkriminációt gyakorló munkáltatók számára, illetve a kötelező jellegű gender-egyenlőségi éves üzleti tervek a vállalatok számára.

Martina Dlabajová (ALDE),
in writing. – Equal treatment of men and women is one of the fundamental principles of the EU law. We might not believe it but in 2015 the average gender pay gap in the EU is still above 16%, going as high as one-third of pay in some Member States.
As a result of the adoption of various instruments at national and EU level and of the consistent application by the courts of the principles of anti-discrimination laid down in Article 157 of the Treaty on the Functioning of the European Union and in Directive 2006/54/EC, we have come a long way forward on eliminating gender pay gap in salaries and pensions.
However, what we need to fight more than ever are the stereotypes. If society is not ready to mature by overcoming traditional thinking, we will not be able to eliminate practices which belong to history.
Despite many positive elements outlined in this report, I took a decision to abstain on the final vote. Simply I do not believe that financial sanctions and administrative burden on companies or binding quotas can fight the stereotypes which are at the core of direct and indirect discrimination on pay.

Mireille D'Ornano (ENF),
par écrit. – Ce rapport s'intéresse à l'application des directives concernant l'égalité hommes-femmes au travail. Tout d'abord, il souhaite mettre en place des mesures coercitives sur le lieu de travail, afin de forcer les employeurs à assurer un respect effectif de cette égalité. Par ailleurs, il projette de moduler les règles applicables en fonction de la situation personnelle des citoyens concernés.
Cependant, en sus des mesures coercitives, ce rapport sert de cheval de Troie à nombre de recommandations émanant de coteries idéologiques. La question de la différenciation en fonction de la situation personnelle pourrait déboucher, sous couvert de bons sentiments, sur une ingérence dans la vie privée.
Alors que la France a été l'un des premiers pays à mettre en place les recommandations européennes sur l'égalité homme-femme au travail, ce rapport cherche, sous prétexte que certains pays européens ne se conformeraient pas à ces exigences, à promouvoir des revendications communautaristes. Je me suis donc opposée à ce rapport.

Ангел Джамбазки (ECR),
в писмена форма. – Не подкрепих това предложение съвсем просто, защото считам, че много от идеите не попадат в обхвата на настоящия доклад и са въпроси от съвсем различно естество. За да се справим с тях, аз не вярвам, че подходът ‘отгоре-надолу’ е идеалното решение. Все още има твърде много съществени въпроси да се решават преди дори да можем да обмисляме създаването на общоевропейски задължителни правила и насоки. Също така трябва да разгледаме фактори като култура, етнос, история и т.н., които са много важни. Ето защо аз не мога да подкрепя доклада в сегашния му вид.

Γεώργιος Επιτήδειος (NI),
γραπτώς. – Αρνητικό στο σύνολό του, διότι στην ισότητα των φύλων συμπεριλαμβάνονται τα φυσιολογικά φύλα, δηλαδή άνδρες και γυναίκες και όχι λεσβίες, αμφιφυλόφιλες, διεμφυλικές και άλλα τέτοια είδη καθώς και εθνικές μειονότητες.

Norbert Erdős (PPE),
írásban. – Üdvözlöm az előadó, Záborská képviselőasszony munkásságát a néppárti értékrend a férfiak és nők közötti esélyegyenlőségéről és egyenlő bánásmódról a foglalkoztatás és munkavégzés területén szóló jelentésben való megjelenítésében. Nagyon fontosnak tartom a hosszú távú fenntarthatóságot célzó, illetve az öregedő társadalmak pénzügyi stabilitásának megteremtésében kiemelten hangsúlyossá vált női munkavállalás szükségszerűségét egy olyan társadalmi klíma létrehozása érdekében, ahol a munkavállalás és a gyermekgondozás teljes mértékben összeegyezhetővé válik.
Mindazonáltal sajnálattal konstatáltam, az előadó és számos néppárti képviselő erőfeszítéseinek dacára, hogy bár a társadalompolitika, minden egyes ország esetében, egy már meglevő intézményrendszerbe és értékrendbe ágyazódik, a jelentésbe bekerült számos olyan, a szubszidiaritás elvét mélyen sértő – s a jelentést ezáltal megerősítés helyett gyengítő – ajánlás, amelyet nem tudok támogatni, ilyen például a szankciók bevezetése minden egyes tagállamban a diszkriminációt gyakorló munkáltatók számára, illetve a kötelező jellegű gender-egyenlőségi éves üzleti tervek a vállalatok számára.

Rosa Estaràs Ferragut (PPE),
por escrito. – Este informe es un gran trabajo en relación con la aplicación de la Directiva 2006/54/CE, que consolida y moderniza el acervo comunitario en el ámbito de la igualdad mediante la fusión de directivas anteriores. La citada Directiva abordaba objetivos como la igual remuneración para trabajos de igual valor y la reducción de la brecha salarial, pero ciertamente no ha sido aprovechada de la misma manera por todos los Estados Miembros.
Por tanto, es necesaria una revisión, una nueva iniciativa legislativa para reemplazar la existente, que aborde los problemas sustanciales restantes, tales como: la evaluación correcta y uniforme de trabajo, la aplicación de las disposiciones sobre igualdad de trato en relación con los planes de pensiones, unos sistemas eficaces de vigilancia y el papel de los interlocutores sociales, así como el acceso de las víctimas de la discriminación a la asistencia jurídica.

Bill Etheridge (EFDD),
in writing
. – UKIP voted against this non-legislative and non-binding report because it called for the reversal of the burden of proof between employer and employee, which would fundamentally change the UK legal system and end the principle of ‘innocent until proven guilty’. It also included calls for EU sanctions, EU audit regimes for companies and EU-imposed gender quotas for companies. UKIP believes that only the elected and accountable politicians in our own country should decide these things, not un-elected bureaucrats in Brussels. UKIP, of course, support gender equality and equal rights, and opposes any form of discrimination.

Fredrick Federley (ALDE),
skriftlig. – Ingen ska behöva bli diskriminerad i EU på grund av kön, hudfärg eller sexuell läggning. Detta icke-lagstiftande betänkande var en viktig markering för att värna regler och principer som finns för antidiskriminering i EU, och jag röstade därför för det. Jag vill dock framhålla att det fanns delar av texten som jag inte röstade för, t.ex. de avsnitt som rör kvotering och frågor om föräldraförsäkring på EU-nivå.

José Manuel Fernandes (PPE),
por escrito. – Todas as mulheres, independentemente da idade, instrução ou estatuto social, são vítimas potenciais de discriminação no local de trabalho, seja direta seja indiretamente. Não se pode subestimar o impacto da desigualdade no domínio do emprego. De facto, a igualdade de remuneração entre homens e mulheres é uma questão de equidade e de motivação.
Ao mesmo tempo, também pode ser entendida como uma questão ligada à família. Na Europa, o bem-estar de muitas famílias depende dos salários das mulheres. A maior parte das mães participam no mercado de trabalho e muitas arcam mesmo com a responsabilidade principal no apoio às suas famílias enquanto fonte de sustento único ou principal. No entanto, ao longo da última década a disparidade salarial entre homens e mulheres, enquanto indicador importante da desigualdade entre homens e mulheres no mercado de trabalho, quase estagnou, tendo passado de 17,5%, em 2008, para 16,4%, em 2012. Concordo com a necessidade de rever a diretiva sobre esta matéria.

Edouard Ferrand (ENF),
par écrit. – Je me suis abstenu sur cette délibération parce qu'elle introduit des appels en faveur de la théorie du genre, ce qui n' a rien à voir avec les objectifs initiaux du rapport.

João Ferreira (GUE/NGL),
por escrito. – A igualdade de tratamento e o princípio da não discriminação são princípios inscritos na legislação primária da UE. No entanto, por ação – em virtude das suas políticas – e por omissão, estamos longe de os ver efetivados na UE.
Ao longo da última década, a disparidade salarial entre homens e mulheres quase estagnou, tendo passado de 17,5% em 2008, para 16,4% em 2012.
Este relatório de iniciativa é importante.
Entre outros aspetos, merecem destaque as políticas laborais que pretendem acabar com o princípio e a prática da contratação coletiva, favorecendo a negociação individual dos salários.
Mantém-se elevado o nível de segregação profissional e sectorial entre homens e mulheres em diferentes tipos de emprego, com algumas categorias profissionais a serem sobretudo ocupadas por mulheres, sendo esses sectores e profissões menos bem remunerados ou valorizados.
As disparidades de rendimento entre homens e mulheres aumentam após a reforma, sendo as pensões das mulheres, em média, 39% inferiores às dos homens;
Refira-se o papel desempenhado pelos sindicatos e empregadores e as organizações da sociedade civil na promoção da igualdade de tratamento e do conceito de igualdade de remuneração no emprego.
São várias as recomendações positivas do relatório e é satisfatória a sua abrangência, pelo que votámos favoravelmente.

Monika Flašíková Beňová (S&D),
písomne. – S témou rovnosti pohlaví z pohľadu zamestnávania sa stretávame opakovane či už na európskej alebo domácej úrovni. Je potrebné, aby bol posun smerom k rovnosti násobne rýchlejší. Dnes sa totiž napriek občasným siláckym sľubom a rečiam zamestnávateľov v tejto oblasti deje len žalostne málo. Kontinuálne zlepšovanie podmienok pre zamestnávanie žien vrátane ich primeraného ohodnotenia je totiž jedným z dôležitých faktorov často spomínaného udržateľného hospodárskeho rastu a vôbec celkového rozvoja našej spoločnosti. Zmena musí nastať aj v našom myslení a súvisiacom odbúravaní zažitých stereotypov. Súčasťou navrhovaných opatrení musí byť aj snaha o väčšie zosúladenie politiky zamestnanosti s rodinnou politikou. Po celotýždennej drine by sme predsa mali vedieť garantovať aspoň jeden deň voľna.

Lorenzo Fontana (ENF),
per iscritto. – Come sempre la commissione FEMM usa il pretesto del titolo della relazione e usa le donne come strumento politico al fine di inserire istanze LGBTI e altro.

Λάμπρος Φουντούλης (NI),
γραπτώς. – Η ισότητα των δύο φύλλων αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην κοινωνική, πολιτιστική και οικονομική ανάπτυξη των χωρών. Η χρησιμοποίηση όμως αυτής της θεμελιώδους αξίας, μεμονωμένα, και χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το ήθος και η ηθική θα οδηγήσει σε εγκληματικές πράξεις και καταστροφικές πρακτικές. Επομένως, η ψήφος μου είναι αρνητική.

Ashley Fox (ECR),
in writing. – I voted against this report because the UK adequately prohibits gender discrimination. There is no need for further EU legislation in this matter. I fundamentally agree with equal pay for men and women but I believe that employment law should be made at Member State level and not at EU level.
In addition, the call for an EU harmonised job classification system is absurd and unnecessary.

Doru-Claudian Frunzulică (S&D),
in writing. – The fact that progress towards gender equality in pay has proven totally insufficient in many EU countries, even though EU measures have been transposed into national laws, leads to a very uneven situation. We must make absolutely sure that unequal pay practices are discouraged and we must promote wage transparency, as requested by trade unions and gender equality bodies.
I support the request to introduce mandatory pay audits for companies listed on the stock exchanges, except SMEs, and to introduce sanctions to exclude companies which fail to meet their responsibilities with regard to gender equality from the public procurement of goods and services from the EU budget. And I welcome the reversal of the burden of proof – a fundamental concept introduced by the report that makes sure the employer would have to prove that any difference in treatment was not based on discrimination.

Kinga Gál (PPE),
írásban. – Üdvözlöm az előadó, Záborská képviselőasszony munkásságát a néppárti értékrend a férfiak és nők közötti esélyegyenlőségéről és egyenlő bánásmódról a foglalkoztatás és munkavégzés területén szóló jelentésben való megjelenítésében. Nagyon fontosnak tartom a hosszú távú fenntarthatóságot célzó, illetve az öregedő társadalmak pénzügyi stabilitásának megteremtésében kiemelten hangsúlyossá vált női munkavállalás szükségszerűségét egy olyan társadalmi klíma létrehozása érdekében, ahol a munkavállalás és a gyermekgondozás teljes mértékben összeegyezhetővé válik.
Mindazonáltal sajnálattal konstatáltam, az előadó és számos néppárti képviselő erőfeszítéseinek dacára, hogy bár a társadalompolitika, minden egyes ország esetében, egy már meglevő intézményrendszerbe és értékrendbe ágyazódik, a jelentésbe bekerült számos olyan, a szubszidiaritás elvét mélyen sértő – s a jelentést ezáltal megerősítés helyett gyengítő – ajánlás, amelyet nem tudok támogatni, ilyen például a szankciók bevezetése minden egyes tagállamban a diszkriminációt gyakorló munkáltatók számára, illetve a kötelező jellegű gender-egyenlőségi éves üzleti tervek a vállalatok számára.

Ildikó Gáll-Pelcz (PPE),
írásban. – Üdvözlöm az előadó, Záborská képviselőasszony munkásságát a néppárti értékrend a férfiak és nők közötti esélyegyenlőségéről és egyenlő bánásmódról a foglalkoztatás és munkavégzés területén szóló jelentésben való megjelenítésében. Nagyon fontosnak tartom a hosszú távú fenntarthatóságot célzó, illetve az öregedő társadalmak pénzügyi stabilitásának megteremtésében kiemelten hangsúlyossá vált női munkavállalás szükségszerűségét egy olyan társadalmi klíma létrehozása érdekében, ahol a munkavállalás és a gyermekgondozás teljes mértékben összeegyezhetővé válik.
Mindazonáltal sajnálattal konstatáltam, az előadó és számos néppárti képviselő erőfeszítéseinek dacára, hogy bár a társadalompolitika, minden egyes ország esetében, egy már meglevő intézményrendszerbe és értékrendbe ágyazódik, a jelentésbe bekerült számos olyan, a szubszidiaritás elvét mélyen sértő – s a jelentést ezáltal megerősítés helyett gyengítő – ajánlás, amelyet nem tudok támogatni, ilyen például a szankciók bevezetése minden egyes tagállamban a diszkriminációt gyakorló munkáltatók számára, illetve a kötelező jellegű gender-egyenlőségi éves üzleti tervek a vállalatok számára.

Francesc Gambús (PPE),
por escrito. – He votado a favor del informe dado mi total convencimiento de que la igualdad de trato entre mujeres y hombres en asuntos de empleo y ocupación es una cuestión no negociable. Desde la UE no podemos ni vamos a permitir que las mujeres puedan ser víctimas de discriminación en el trabajo, directa o indirectamente. Por consiguiente, la diferencia salarial entre mujeres y hombres por un mismo trabajo debe ser perseguida y erradicada. Del mismo modo, debemos continuar trabajando para crear las condiciones necesarias para el equilibrio entre trabajo y familia.

Iratxe García Pérez (S&D),
por escrito. – He votado a favor de este informe porque considero que la igualdad de trato entre mujeres y hombres en el empleo es un principio fundamental que debe ser respetado e impulsado. Lamentablemente aún persisten grandes diferencias y es necesario proceder a una revisión que mejore y modernice la Directiva sobre igualdad en el empleo.
Resulta inaceptable que todavía hoy en Europa haya una brecha salarial entre hombres y mujeres superior al 16 %, por lo que urge promover sistemas no sexistas de evaluación y clasificación de empleos, que garanticen la transparencia salarial y combatan los prejuicios de género que hacen que se haya sistematizado la brecha salarial. Es fundamental que se propongan auditorías salariales obligatorias en relación con las empresas que cotizan en una bolsa de valores en los Estados miembros (exceptuando las pymes).
También debería ser obligatorio que las empresas elaboren y apliquen unos planes estratégicos anuales en materia de igualdad de género y que faciliten, asimismo, la conciliación de la vida laboral de mujeres y hombres con la vida familiar, algo que sigue siendo muy difícil. Por último, es inaceptable que la proporción de mujeres que ocupan cargos superiores de gestión en las empresas sea inferior al 18 %.

Eider Gardiazabal Rubial (S&D),
por escrito. – He votado a favor de este informe porque considero que la igualdad de trato entre mujeres y hombres en el empleo es un principio fundamental que debe ser respetado e impulsado. Lamentablemente aún persisten grandes diferencias y es necesario proceder a una revisión que mejore y modernice la Directiva sobre igualdad en el empleo.
Resulta inaceptable que todavía hoy en Europa haya una brecha salarial entre hombres y mujeres superior al 16 %, por lo que urge promover sistemas no sexistas de evaluación y clasificación de empleos, que garanticen la transparencia salarial y combatan los prejuicios de género que hacen que se haya sistematizado la brecha salarial. Es fundamental que se propongan auditorías salariales obligatorias en relación con las empresas que cotizan en una bolsa de valores en los Estados miembros (exceptuando las pymes).
También debería ser obligatorio que las empresas elaboren y apliquen unos planes estratégicos anuales en materia de igualdad de género y que faciliten, asimismo, la conciliación de la vida laboral de mujeres y hombres con la vida familiar, algo que sigue siendo muy difícil. Por último, es inaceptable que la proporción de mujeres que ocupan cargos superiores de gestión en las empresas sea inferior al 18 %.

Enrico Gasbarra (S&D),
per iscritto
. – Il trattato sul funzionamento UE cita tra i suoi principi la parità tra uomini e donne. La relazione sulle pari opportunità in materia di occupazione e impiego evidenzia invece come purtroppo sia ancora prepotente nella nostra società la discriminazione diretta ed indiretta tra uomo e donna, soprattutto nel campo professionale. Un divario retributivo di genere attualmente al 16% circa e di conseguenza un divario di trattamento pensionistico che si attesta a circa il 39%, l'inadeguatezza di servizi e dell'assistenza familiare, mancate garanzie di rientro a lavoro post gravidanza, discriminazioni e rischi di segregazione sociale e professionale: sono condizioni assolutamente inaccettabili e che contravvengono clamorosamente ai principi di libertà della persona, giustizia sociale, tutela della dignità umana sanciti nella Carta dei diritti fondamentali dell'Unione. Auspico pertanto che, con il sostegno alla relazione, l'Europa si attivi per una maggior partecipazione femminile al mercato del lavoro, introduca al più presto misure per la trasparenza retributiva e si adoperi con ogni mezzo per scongiurare pregiudizi in merito ad un accesso libero e democratico delle donne alla vita professionale, senza limiti di ambizione, ruolo o retribuzione.

Elena Gentile (S&D),
per iscritto. – Ho condiviso pienamente la risoluzione del PE sull'applicazione della direttiva 2006/54/CE del PE e del Consiglio riguardante l'attuazione del principio delle pari opportunità e della parità di trattamento fra uomini e donne in materia di occupazione e impiego, perché essa sin dalla trasposizione nel diritto interno degli Stati membri ha dimostrato l'inadeguatezza a ridurre le differenze retributive fra uomo e donna. Auspico pure una revisione della direttiva che garantisca una parità effettiva tra uomini e donne rispetto alle retribuzioni e alle pensioni. Il divario occupazionale e retributivo che è stato registrato recentemente è ascrivibile unicamente al recente calo dei tassi occupazionali nell'UE.
Ritengo, pertanto, sia giunto il tempo di valorizzare pienamente i lavori di cura dei minori, di familiari anziani e disabili, affidati prevalentemente alle cure delle donne. Analogamente auspico la piena tutela dei diritti delle donne alla maternità con misure che impediscano l'ingiusto licenziamento durante la gravidanza e attuino disposizioni che aiutino queste lavoratrici. Inoltre, è fondamentale includere in ogni normativa nazionale il divieto delle discriminazioni basate sull'orientamento di sesso o sull'identità di genere, introducendo una tutela esplicita per le persone transgender. Infine, è necessario promuovere la loro partecipazione ai processi decisionali politici ed economici, secondo un sistema di quote.

Arne Gericke (ECR),
schriftlich. – Ich habe heute gegen den Bericht der Kollegin Záborská zur Chancengleichheit und Gleichbehandlung von Männern und Frauen in Arbeits- und Beschäftigungsfragen gestimmt, da dieser Text in einigen zentralen Bereichen das Subsidiaritätsprinzip verletzt, die Tarifautonomie unserer Sozialpartner einschränkt und mit Punkten wie der absoluten Lohntransparenz Forderungen aufstellt, die mit einer freien, sozialen Marktwirtschaft in Europa nicht vereinbar sind.

Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (S&D),
na piśmie. – Przyjęcie projektu rezolucji w zakresie równości płci i wzmacniania pozycji kobiet jest jasnym sygnałem dla Komisji Europejskiej o konieczności przyspieszenia działań w tej kwestii.
Co roku na świecie 14 mln dziewcząt zmuszanych jest do małżeństwa, a 62 mln nie podejmuje edukacji. W wielu krajach wciąż obowiązują dyskryminujące przepisy i praktyki, które odmawiają kobietom podstawowych praw, dostępu do miejsc pracy czy uczestniczenia w życiu politycznym i gospodarczym. To nie tylko ogranicza rozwój personalny kobiet, ale również hamuje ich kraje w osiągnięciu gospodarczego i społecznego dostosowania się do norm obowiązujących w demokratycznym świecie. Kobiety powinny być wolne od zagrożeń pod każdą szerokością geograficzną.
Promowanie zmian kulturowych na poziomie instytucjonalnym i podkreślenie roli UE na arenie międzynarodowej muszą być w tekście wyraźnie widoczne. Również zdrowie kobiet i ich prawo do decydowania w kwestiach rozrodczych musi być respektowane, szczególnie teraz, na obszarach objętych konfliktami zbrojnymi.
Prawdziwym testem ukazującym skuteczność naszych polityk będzie moment, w którym kobiety w krajach rozwijających się zaczną odczuwać różnicę w ich traktowaniu przez społeczność lokalną. Musimy zrobić wszystko, by dotrzymać obietnic i zastosować je w praktyce jak najszybciej.

Juan Carlos Girauta Vidal (ALDE),
in writing. – Women in the EU are still paid, on average, 16% less than men and receive 39% less in pensions. There is still a lot to do to ensure that all EU citizens can enjoy sufficient economic independence to exercise control and make free choices in their lives.
I welcome this report that calls on the Commission to propose concrete action to decrease the gender pay gap, improve labour market accessibility and career progression for women, and fundamentally increase equality in decision-making. However, I do not believe that imposing quotas in enterprises is an adequate answer in terms of preventing gender-based discrimination. I therefore did not support these suggestions.

Julie Girling (ECR),
in writing
. – The UK has, in terms of legislation, the Equality Act and the Sex Discrimination Act, both of which prohibit direct discrimination on grounds of sex and of gender reassignment. Excessive EU interference in this area is unnecessary and it suggests that Member States are unable adequately to protect people against discrimination.
The UK Conservative delegation fully supports the principle of equal pay between men and women and we do not accept any form of discrimination in or outside of the workplace. We believe, however, that the specifics of employment law are nationally sensitive and therefore should be determined in individual Member States, and not at EU level. There are a number of elements of the Záborská report which we are unable to support: for example, Commission-imposed sanctions for companies who do not consider gender equality in their public procurement process; binding quotas for women in the political and economic sectors; EU harmonisation of employment terms; a further call for an EU maternity leave proposal; and a strengthened role for trade unions in establishing employment contracts. The UK delegation supported a significant number of paragraphs that reaffirm the principle of non-discrimination and equality, but we rejected this report as a whole.

Tania González Peñas (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de este informe ya que, a pesar de los beneficios de la igualdad entre hombres y mujeres, los estudios demuestran que la legislación de la UE en este ámbito sigue sin aplicarse eficazmente en los Estados miembros. La discriminación por razón de género y el incumplimiento de la igualdad de oportunidades y de trato entre mujeres y hombres en el empleo son una lacra que comprende un coste muy significativo para las personas, el conjunto de las sociedades europeas y sus economías. En términos generales, los Estados miembros no han aprovechado la oportunidad de la Directiva 2006/54/CE para revisar sus sistemas nacionales en profundidad o simplificar y modernizar su legislación en materia de igualdad de trato. Con este informe se solicita a la Comisión elaborar una nueva propuesta legislativa para sustituir la Directiva existente e introducir medidas vinculantes con respecto al tema de la igualdad de trato y la ocupación. Con ello esperamos poder reducir la actual brecha salarial entre hombres y mujeres del 16 % y la brecha pensional del 39 %, que hasta la fecha colocan a las mujeres en una situación que entraña un mayor riesgo de pobreza frente a los hombres.

Beata Gosiewska (ECR),
na piśmie. – Głosowałam przeciwko sprawozdaniu w sprawie stosowania dyrektywy 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. dotyczącej wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia.
Nie ulega wątpliwości, że stopniowe eliminowanie zróżnicowania wynagrodzeń i wysokości emerytur ze względu na płeć jest konieczne. Jednakże ubolewam nad tym, że Parlament Europejski po raz kolejny zagłosował za sprawozdaniem, które promuje postulaty takie jak parytety płci czy problematyka LGBT. Uważam, że w kwestii ujednolicenia definicji pojęć z prawa pracy, takich jak zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć czy takie same wynagrodzenie za taką samą pracę, wytyczne Komisji byłyby lepszym rozwiązaniem.
Jako posłanka z Europejskiej Grupy Konserwatystów i Reformatorów nie popieram narzucania obowiązkowych kontroli wynagrodzeń w spółkach giełdowych czy obowiązkowego informowania o przeciętnych wynagrodzeniach ze względu na płeć na poszczególnych stanowiskach, gdyż będą one stanowiły dodatkowe obciążenia administracyjne i finansowe dla firm.

Theresa Griffin (S&D),
in writing. – Along with my colleagues in the Socialist & Democrats Group, I voted in favour of this resolution as progress on closing gender gaps in employment and occupation has been slow. Today, women still account for 32% of part-time work, the gender pay gap is 16% and the pensions gap is 39%.We need to do more to narrow this and bring about true equality for all EU citizens.
In the UK, on average, women earn just 81p an hour for every pound a man earns. Forty-five years after the Equal Pay Act, this is completely unacceptable. We need to turn gender equality in law into gender equality in practice. Based on the current rate of progress, the gender pay gap will not be closed until 2084. Along with my Labour colleagues, I have long supported rules to require companies to publish their gender pay gaps. However, transparency alone is not enough: this data must be used to make equal pay a reality across Europe.

Sylvie Guillaume (S&D),
par écrit
. – Des inégalités hommes-femmes fortes persistent encore aujourd'hui sur le marché du travail. Face à cette situation, je me suis prononcée pour la révision de la directive de 2006 sur l'égalité des sexes dans le marché du travail. Pour passer enfin des mots aux actes, des réponses concrètes sont nécessaires, c'est pourquoi, avec mes collègues progressistes, je demande à la Commission d'agir en intégrant, dans une directive révisée, des audits salariaux obligatoires pour les entreprises cotées en bourse (à l'exception des PME) et l'instauration de sanctions au niveau européen visant à exclure des marchés publics européens les entreprises qui n'assumeraient pas leurs responsabilité en matière d'égalité salariale. Nous demandons aussi aux États de garantir le renversement de la charge de la preuve, en veillant à ce qu'il incombe toujours à l'employeur de prouver que les différences de traitement constatées ne résultent pas d'une forme de discrimination. Enfin nous appelons à une aide juridique gratuite pour les victimes de discrimination, l'interdiction de toute discrimination fondée sur l'orientation sexuelle, l'identité de genre ou le changement de sexe, la conciliation du travail et de la vie privée et des mesures positives pour intensifier la participation des femmes au processus décisionnel.

Sergio Gutiérrez Prieto (S&D),
por escrito. – He votado a favor de este informe porque considero que la igualdad de trato entre mujeres y hombres en el empleo es un principio fundamental que debe ser respetado e impulsado. Lamentablemente aún persisten grandes diferencias y es necesario proceder a una revisión que mejore y modernice la Directiva sobre igualdad en el empleo.
Resulta inaceptable que todavía hoy en Europa haya una brecha salarial entre hombres y mujeres superior al 16 %, por lo que urge promover sistemas no sexistas de evaluación y clasificación de empleos, que garanticen la transparencia salarial y combatan los prejuicios de género que hacen que se haya sistematizado la brecha salarial. Es fundamental que se propongan auditorías salariales obligatorias en relación con las empresas que cotizan en una bolsa de valores en los Estados miembros (exceptuando las pymes).
También debería ser obligatorio que las empresas elaboren y apliquen unos planes estratégicos anuales en materia de igualdad de género y que faciliten, asimismo, la conciliación de la vida laboral de mujeres y hombres con la vida familiar, algo que sigue siendo muy difícil. Por último, es inaceptable que la proporción de mujeres que ocupan cargos superiores de gestión en las empresas sea inferior al 18 %.

András Gyürk (PPE),
írásban. – Üdvözlöm az előadó, Záborská képviselőasszony munkásságát a néppárti értékrend a férfiak és nők közötti esélyegyenlőségéről és egyenlő bánásmódról a foglalkoztatás és munkavégzés területén szóló jelentésben való megjelenítésében. Nagyon fontosnak tartom a hosszú távú fenntarthatóságot célzó, illetve az öregedő társadalmak pénzügyi stabilitásának megteremtésében kiemelten hangsúlyossá vált női munkavállalás szükségszerűségét egy olyan társadalmi klíma létrehozása érdekében, ahol a munkavállalás és a gyermekgondozás teljes mértékben összeegyezhetővé válik. Mindazonáltal sajnálattal konstatáltam, hogy a jelentésbe bekerült számos olyan, a szubszidiaritás elvét mélyen sértő és a jelentést ezáltal megerősítés helyett gyengítő ajánlás, amelyet nem tudok támogatni.

Brian Hayes (PPE),
in writing. – I voted in favour of this motion because it stresses the need for urgent action, as girls and young women are at a particular disadvantage with regard to opportunities and employment. Specific focus is needed on ensuring that girls have access to education and on removing discriminatory legislation and practices in the realm of employment. In order to empower girls and young women globally these targets need to be achieved.

Hans-Olaf Henkel (ECR),
schriftlich. – Ich habe heute gegen den Bericht von Anna Záborská zur Chancengleichheit und Gleichbehandlung von Männern und Frauen in Arbeits- und Beschäftigungsfragen gestimmt, da er in einigen zentralen Punkten das Subsidiaritätsprinzip verletzt. Er stellt Forderungen nach absoluter Lohntransparenz und der damit verbundenen Androhung von Sanktionen, die weder marktwirtschaftlich sinnvoll noch im Kompetenzbereich der EU sind.
Im Übrigen bin ich der Meinung, dass der Einheitseuro abgeschafft werden muss. Er führt zu Zwist und Zwietracht in Europa.

György Hölvényi (PPE),
írásban. – Üdvözlöm az előadó, Záborská képviselőasszony munkásságát a néppárti értékrend a férfiak és nők közötti esélyegyenlőségéről és egyenlő bánásmódról a foglalkoztatás és munkavégzés területén szóló jelentésben való megjelenítésében. Nagyon fontosnak tartom a hosszú távú fenntarthatóságot célzó, illetve az öregedő társadalmak pénzügyi stabilitásának megteremtésében kiemelten hangsúlyossá vált női munkavállalás szükségszerűségét egy olyan társadalmi klíma létrehozása érdekében, ahol a munkavállalás és a gyermekgondozás teljes mértékben összeegyezhetővé válik.
Az előadó és számos néppárti képviselő erőfeszítéseinek dacára a dokumentumba bekerült számos olyan, a szubszidiaritás elvét mélyen sértő, s a jelentést ezáltal megerősítés helyett gyengítő ajánlás, amelyet nem tudok támogatni. Ilyen például a szankciók bevezetése minden egyes tagállamban a diszkriminációt gyakorló munkáltatók számára, illetve a kötelező jellegű nemi-egyenlőségi éves üzleti tervek a vállalatok számára.

Brice Hortefeux (PPE),
par écrit. – Bien que l'entrée en vigueur de la directive de 2006 relative à la mise en œuvre du principe de l'égalité des chances et de l'égalité de traitement entre hommes et femmes en matière d'emploi ait permis de réduire sensiblement les écarts de salaire entre hommes et femmes, nous pouvons observer une stagnation depuis quelques années.
Les inégalités salariales, lorsqu'elles reposent sur une discrimination fondée sur le sexe et qu'elles ne sont justifiées par aucun élément objectif comme les compétences ou les diplômes, sont inacceptables et doivent être combattues avec force.
Malgré les législations nationales et les campagnes de sensibilisation, un écart de salaire de 16 % persiste entre les hommes et les femmes.
Nous ne pouvons rester insensibles à cette situation et ne pouvons accepter les pratiques discriminatoires fondées sur le sexe dans certaines entreprises.
C'est pourquoi j'invite nos législateurs à la plus grande fermeté et tiens à réaffirmer mon attachement à l'égalité de traitement entre les hommes et les femmes en matière d'emploi et de travail.

Pablo Iglesias (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de este informe ya que, a pesar de los beneficios de la igualdad entre hombres y mujeres, los estudios demuestran que la legislación de la UE en este ámbito sigue sin aplicarse eficazmente en los Estados miembros. La discriminación por razón de género y el incumplimiento de la igualdad de oportunidades y de trato entre mujeres y hombres en el empleo son una lacra que comprende un coste muy significativo para las personas, el conjunto de las sociedades europeas y sus economías. En términos generales, los Estados miembros no han aprovechado la oportunidad de la Directiva 2006/54/CE para revisar sus sistemas nacionales en profundidad o simplificar y modernizar su legislación en materia de igualdad de trato. Con este informe se solicita a la Comisión elaborar una nueva propuesta legislativa para sustituir la Directiva existente e introducir medidas vinculantes con respecto al tema de la igualdad de trato y la ocupación. Con ello esperamos poder reducir la actual brecha salarial entre hombres y mujeres del 16 % y la brecha pensional del 39 %, que hasta la fecha colocan a las mujeres en una situación que entraña un mayor riesgo de pobreza frente a los hombres.

Cătălin Sorin Ivan (S&D),
in writing. – I support the case law of the Court of Justice of the European Union regarding the principle of equal pay that must be observed in respect of each of the elements of remuneration granted to men and women. Also, I am a firm believer that empowering women and girls through education is an essential element in promoting equal treatment and equal opportunities in employment.

Ivan Jakovčić (ALDE),
napisan. – Glasovao sam za prijedlog rezolucije Europskog parlamenta o primjeni Direktive 2006/54/EZ Parlamenta i Vijeća o provedbi načela jednakih mogućnosti i jednakog postupanja prema muškarcima i ženama u pitanjima zapošljavanja i rada jer držim da su jednake mogućnosti i postupanje prema svima jedan od ključnih principa europskog prava. Također, ekonomska neovisnost preduvjet je za dostojan život svih građana Europske unije. Protiv sam bilo kakve diskriminacije (na temelju etničke pripadnosti, vjere, invalidnosti ili druge) pa tako i one koja se temelji na spolnoj razlici između muškaraca i žena. Napredci u ovom području još uvijek nisu dostatni, a nerazmjer u plaćama ustanovljen je diljem cijele Unije. Stoga smatram da su potrebni dodatni napori kako bi se povećala dostupnost tržištu rada i potaklo napredovanje u karijeri za žene, te nastavno tome i njihova zastupljenost u procesima odlučivanja. Podržavam ovo izvješće jer je usmjereno prema dostizanju realne ravnopravnosti.

Jean-François Jalkh (ENF),
par écrit. – La volonté d'assurer un salaire égal pour un travail égal entre hommes et femmes est louable.
Mais le rapport détourne le sujet pour développer des revendications communautaristes, notamment LGBT.
De plus, l'application inégale de cette directive risquerait d'ajouter des contraintes inutiles, telles que la politique sociale des entrepreneurs.
Par ailleurs, Mme Zaborska, rapporteure, s'est désolidarisée de ce texte à cause de certaines ambiguïtés et d'amendements communautaristes.
J'ai donc voté contre.

Marc Joulaud (PPE),
par écrit. – J'ai voté en faveur du rapport de ma collègue Anna Zaborska sur l'application de la directive relative à l'égalité des chances et l'égalité de traitement entre hommes et femmes en matière d'emploi et de travail. Le rapport demande une révision de cette directive, afin de relancer le combat pour la réduction des écarts salariaux et de régler les problèmes relevés jusqu'ici, notamment en matière d'efficacité des systèmes de contrôle, de rôle des partenaires sociaux ou encore de l'accès à l'aide juridique pour les personnes victimes de discrimination.
Le rapport a été adopté à une large majorité, ce dont je me félicite.

Philippe Juvin (PPE),
par écrit. – Je me suis abstenu sur ce texte. S'il comporte de très bonnes initiatives sur le fond et va dans le bon sens, il est très mal construit et ne facilitera pas, dans sa forme actuelle, à lutter efficacement contre les inégalités entre les hommes et les femmes en matière d'accès à l'emploi et de travail.

Barbara Kappel (ENF),
schriftlich. – Ich stimme gegen diesen Bericht, weil er für die Implementierung von Minderheitenrechten in den Mitgliedstaaten steht. Es bleibt den Mitgliedstaaten überlassen, zu entscheiden, welche Gesetze verabschiedet werden sollen, um die Gleichheit zwischen den Geschlechtern zu erreichen und den Wage Gap zu schließen. Außerdem fordert er Sanktionen gegen Firmen, die sich nicht an Geschlechtergerechtigkeit halten, möchte, dass LGBT-Gleichheit in den Lehrplänen behandelt wird und Daten über Geschlechter, LGBT und Transgenderdiskriminierung erhoben werden. Ich lehne diese Vorschläge ab und stimme deshalb dagegen.

Krišjānis Kariņš (PPE),
rakstiski
. – Eiropas Parlamenta balsojumā par rezolūciju par Eiropas Parlamenta un Padomes direktīvu par tāda principa īstenošanu, kas paredz vienlīdzīgas iespējas un attieksmi pret vīriešiem un sievietēm nodarbinātības un profesijas jautājumos, es atturējos. Uzskatu, ka vienlīdzīgu iespēju un tiesību nodrošināšana vīriešiem un sievietēm attiecībā uz nodarbinātību un profesiju ir ļoti svarīgs uzdevums, bet šī rezolūcija iekļauj daudz punktu, kas neattiecas uz direktīvu un tās mērķiem. Piemēram, es balsoju pret rezolūcijas punktu, kas pieprasa EK jaunajā direktīvā ieviest obligātu darba samaksas revīziju uzņēmumiem. Tāpat neatbalstīju ierosinājumu aizliegt uzņēmumiem piedalīties konkursā uz valsts iepirkumu, ja tie nenodarbina attiecīgu skaitu sieviešu, jo bieži tieši uzņēmuma specifika nosaka attiecīgā dzimuma īpatsvaru, kā tas ir, piemēram, būvniecības uzņēmumos. Prasība par obligātu dzimuma kvotu ieviešanu ne tikai iejaucas valstu nacionālajā likumdošanā, bet tieši apdraud vienlīdzības principu mūsu sabiedrībā, kad cilvēks netiek vērtēts pēc tā spējām, bet gan dzimuma. Ņemot vērā augstāk minētos punktus un vēl citus, nolēmu atturēties šajā ziņojumā.

Afzal Khan (S&D),
in writing. – I voted in favour of the report. Along with my Labour colleagues, I have long supported rules to require companies to publish their gender pay gaps. However, transparency along is not enough; this data must be used to make equal pay a reality across Europe.

Bernd Kölmel (ECR),
schriftlich. – Ich habe heute gegen den Bericht von Anna Záborská zur Chancengleichheit und Gleichbehandlung von Männern und Frauen in Arbeits- und Beschäftigungsfragen gestimmt, da er in einigen zentralen Punkten das Subsidiaritätsprinzip verletzt.

Ádám Kósa (PPE),
írásban. – Üdvözlöm a jelentéstevő, Zaborska képviselőasszony munkásságát a néppárti értékrend a férfiak és nők közötti esélyegyenlőségéről és egyenlő bánásmódról a foglalkoztatás és munkavégzés területén szóló jelentésben való megjelenítésében. Nagyon fontosnak tartom a hosszú távú fenntarthatóságot célzó, illetve az öregedő társadalmak pénzügyi stabilitásának megteremtésében kiemelten hangsúlyossá vált női munkavállalás szükségszerűségét egy olyan társadalmi klíma létrehozása érdekében, ahol a munkavállalás és a gyermekgondozás teljes mértékben összeegyezhetővé válik.
Mindazonáltal sajnálattal konstatáltam, a jelentéstevő és számos néppárti képviselő erőfeszítéseinek dacára, hogy bár a társadalompolitika, minden egyes ország esetében, egy már meglevő intézményrendszerbe és értékrendbe ágyazódik, a jelentésbe bekerült számos olyan, a szubszidiaritás elvét mélyen sértő – s a jelentést ezáltal megerősítés helyett gyengítő – ajánlás, amelyet nem tudok támogatni, ilyen például a szankciók bevezetése minden egyes tagállamban a diszkriminációt gyakorló munkáltatók számára, illetve a kötelező jellegű gender-egyenlőségi éves üzleti tervek a vállalatok számára.

Agnieszka Kozłowska-Rajewicz (PPE),
na piśmie. – Zasada równej płacy za tę samą pracę jest integralną częścią prawa unijnego oraz jednym z kluczowych fundamentów polityki antydyskryminacyjnej w krajach członkowskich. Pomimo to w praktyce średnia luka pomiędzy zarobkami kobiet i mężczyzn w Unii Europejskiej utrzymuje się na stałym poziomie 16,4%, a tak zwana całkowita luka wynagrodzeniowa, która bierze pod uwagę różnice w zatrudnieniu obu płci, wynosi aż 39%.
Głosowałam za sprawozdaniem w sprawie wdrażania dyrektywy 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy, ponieważ rekomenduje ono wprowadzenie praktycznych rozwiązań zmniejszania luki płacowej, takich jak systemy klasyfikacji i wyceny stanowisk oparte na jasnych i porównywalnych kryteriach. Jednocześnie zwraca uwagę, że do pełnej likwidacji luki płacowej i wynagrodzeniowej oraz powiązanej z nimi luki emerytalnej konieczne są również szersze działania w postaci efektywnej polityki łączenia obowiązków zawodowych i rodzinnych, która zapewni kobietom i mężczyznom uczestnictwo w rynku pracy na równych zasadach.

Constance Le Grip (PPE),
par écrit. – J'ai voté le rapport de ma collègue Anna Zaborska relatif au bilan et à l'application des directives européennes en matière d'égalité salariale entre les hommes et les femmes. De fait, la réduction de l'injuste écart de rémunération entre hommes et femmes stagne depuis plusieurs années. Il nous faut lucidement faire le point, identifier les raisons de cette iniquité salariale, distinguer les causes de vraie et inacceptable discrimination, des différences dues à des parcours professionnels non homogènes, et proposer des remèdes et pistes concrètes et efficaces, à travers, par exemple, des sanctions adaptées pour les entreprises ne respectant pas le principe ‘à travail égal, salaire égal’.

Marine Le Pen (ENF),
par écrit. – J'ai voté contre la résolution sur l'égalité des chances et l'égalité de traitement entre hommes et femmes en matière d'emploi et de travail. Alors que le texte est a priori bien orienté (assurer un salaire égal pour un travail égal, éviter les retraites indignes…), il est miné de revendications communautaristes diverses et de propositions de mesures incompatibles avec la liberté d'entreprise, terreau de l'emploi. Une de ces revendications est la parité dans les conseils d'administration. Le paragraphe 28 supprime la liberté de choisir ses salariés. Par ailleurs, le France fait partie des rares pays ayant appliqué la directive initiale. Il ne faudrait donc pas exploiter un manque d'application par d'autres pays pour ajouter des contraintes qui ne sont ni utiles, ni du ressort de l'Union européenne, comme la politique sociale des entrepreneurs.

Javi López (S&D),
por escrito. – Estoy a favor de la Resolución y del texto presentado en el Pleno. En este caso hubo un error en la votación. Es claro mi compromiso con los derechos de la mujer y en especial el aborto. La Resolución denuncia las consecuencias de la brecha salarial, también en las pensiones, y señala las dificultades de muchas mujeres a la hora de presentar una denuncia y acceder a la justicia.

Juan Fernando López Aguilar (S&D),
por escrito. – He votado a favor de este informe porque considero que la igualdad de trato entre mujeres y hombres en el empleo es un principio fundamental que debe ser respetado e impulsado. Lamentablemente aún persisten grandes diferencias y es necesario proceder a una revisión que mejore y modernice la Directiva sobre igualdad en el empleo.
Resulta inaceptable que todavía hoy en Europa haya una brecha salarial entre hombres y mujeres superior al 16 %, por lo que urge promover sistemas no sexistas de evaluación y clasificación de empleos, que garanticen la transparencia salarial y combatan los prejuicios de género que hacen que se haya sistematizado la brecha salarial. Es fundamental que se propongan auditorías salariales obligatorias en relación con las empresas que cotizan en una bolsa de valores en los Estados miembros (exceptuando las pymes).
También debería ser obligatorio que las empresas elaboren y apliquen unos planes estratégicos anuales en materia de igualdad de género y que faciliten, asimismo, la conciliación de la vida laboral de mujeres y hombres con la vida familiar, algo que sigue siendo muy difícil. Por último, es inaceptable que la proporción de mujeres que ocupan cargos superiores de gestión en las empresas sea inferior al 18 %.

Bernd Lucke (ECR),
schriftlich. – Ich habe heute gegen den Bericht von Anna Záborská zur Chancengleichheit und Gleichbehandlung von Männern und Frauen in Arbeits- und Beschäftigungsfragen gestimmt, da er in einigen zentralen Punkten das Subsidiaritätsprinzip verletzt. Er stellt Forderungen nach absoluter Lohntransparenz und der damit verbundenen Androhung von Sanktionen, die weder marktwirtschaftlich sinnvoll noch im Kompetenzbereich der EU sind.

Petr Mach (EFDD),
písemně. – Hlasoval jsem proti této zprávě, která je celá tak neuvěřitelná a bizarní, že se nemohla zrodit nikde jinde než ve zcela odtrženém prostředí bruselské eurokracie. Pro účely tohoto vysvětlení vybírám několik nejhroznějších bodů: bod 16 ‘vyzývá Komisi a členské státy, aby vytvořením účinných monitorovacích systémů přijaly opatření zaměřená na dohled a kontrolu za účelem zlepšení shromažďování údajů o případech obtěžování a diskriminace,’ bod 17 ‘vyzývá Komisi, aby pozorně sledovala efektivnost vnitrostátních orgánů zabývajících se vyřizováním stížností a jejich postupy v souvislosti s uplatňováním směrnic o rovnosti žen a mužů v otázkách pohlavní identity, jejího vyjádření a změny pohlavní příslušnosti’ a ‘aby podporovala a povzbuzovala členské státy při začleňování transsexuálních a intersexuálních osob do školení na podporu rozmanitosti,’ bod 36 ‘vyzývá členské státy, aby […] stanovily pro společnosti povinnost vypracovat a uplatňovat roční podnikové plány pro rovnost žen a mužů,’ bod 41 ‘vyzývá členské státy, aby přijaly nutná opatření pro obrácení důkazního břemena tak, aby se zajistilo, že to vždy bude zaměstnavatel, kdo bude muset prokázat, že zjištěné rozdílné zacházení nevede k žádné diskriminaci’ (právní stát je zřejmě v Bruselu něco nepřijatelného) a bod 45 ‘zdůrazňuje, že jedním z nejlepších způsobů, jak tohoto cíle dosáhnout, se ukázaly závazné kvóty’.

Monica Macovei (PPE),
în scris. – Am votat pentru acest raport. Există o serie de probleme substanțiale, care rămân în continuare nerezolvate, în domeniul egalității de șanse pe piața muncii. În 2008 și 2012, Parlamentul European a adoptat rezoluții importante cu privire la plata egală a femeilor și a bărbaților. Am subliniat, la rândul meu, importanța tratamentului non-discriminatoriu al femeilor în ceea ce privește accesul la educație, informare și o viață profesională echilibrată. Deși multe dintre statele membre și-au armonizat legislația națională cu prevederile în materie ale dreptului Uniunii Europene, această transpunere este insuficientă pentru a asigura respectarea unor drepturi fundamentale.
Se încalcă, în continuare, principiul egalității de plată pentru aceeași muncă sau pentru o muncă având aceeași valoare, enunțat de articolul 141 din Tratat și confirmat de jurisprudența constantă a Curții de Justiție. Trebuie să ne asigurăm că avem o evaluare corectă și uniformă a muncii, că se aplică principiul egalității de tratament în ceea ce privește schemele de pensii, că există sisteme de monitorizare eficiente.
În plus, este fundamental accesul la asistență juridică pentru victimele discriminărilor de orice tip.
Dacă vrem o Europă în care egalitatea de șanse să nu rămână un simplu slogan, trebuie să generăm cadrul legislativ care să facă posibil acest lucru.

Vladimír Maňka (S&D),
písomne
. – Diskriminácia žien vo veciach zamestnanosti a povolania je v demokratickej spoločnosti nežiaducim a neprípustným javom. Jej vplyvz sa negatívne prejavujú v jednotlivých etapách sociálneho a ekonomického života žien, čo zhoršuje celkovú kvalitu ich života. Podporujem vypracovanie novelizácie platnej smernice Európskeho parlamentu a Rady 2006/54/ES z 5. júla 2006 o vykonávaní zásady rovnosti príležitostí a rovnakého zaobchádzania s mužmi a ženami vo veciach zamestnanosti a povolania tak, aby táto úprava zohľadnila doterajšiu prax a zistenia v oblasti nerovnakého zaobchádzania a zaviedla spravodlivosť a rovnosť medzi ženami a mužmi.

Νότης Μαριάς (ECR),
γραπτώς. – Υποστηρίζω την έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας 2006/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουλίου 2006, για την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης για τους λόγους που ανέφερα αναλυτικά στην ομιλία μου στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις 8/10/2015, καθώς και διότι βλέπουμε ότι οι μισθολογικές διαφορές εις βάρος των γυναικών συνεχίζουν να υφίστανται και ότι οι γυναίκες αμείβονται με 16%, τουλάχιστον, χαμηλότερους μισθούς απ' ό,τι οι άντρες. Έχουμε υπερεκπροσώπηση των γυναικών στη μερική απασχόληση, έχουμε υποεκπροσώπηση των γυναικών σε θέσεις πλήρους απασχόλησης και έχουμε, επίσης, συντάξεις τουλάχιστον κατά 39% κατά μέσο όρο χαμηλότερες στις γυναίκες απ' ό,τι στους άντρες. Ειδικότερα, τώρα, στις χώρες που έχουν πληγεί από τα μνημόνια, οι γυναίκες είναι αυτές οι οποίες έχουν πληγεί περισσότερο από τα μέτρα λιτότητας και δημοσιονομικής προσαρμογής. Στην Ελλάδα, τα τελευταία στοιχεία του 2015 δείχνουν ότι οι γυναίκες έχουν ποσοστό ανεργίας 30,6%, ενώ οι άντρες 23,5%. Πρέπει, επειγόντως, να ληφθούν μέτρα για να αντιμετωπισθούν και να σταματήσουν οι διακρίσεις μεταξύ των δύο φύλων.

Dominique Martin (ENF),
par écrit. – Je me suis abstenu sur ce rapport. Ce texte, louable à l'origine, prévoit d'assurer un salaire égal pour un travail égal, d'éviter les retraites indignes et l'utilisation de grilles avec critères de recrutement. Bien qu'intéressant, ce texte est perverti et détourné par les multiples amendements pro-LGBTI, et des mesures européennes qui ne sont ni utiles, ni du ressort de l'UE.

David Martin (S&D),
in writing. – Equal treatment of men and women in employment and occupation is a matter of freedom and justice. It is a non-negotiable part of the social contract. All women regardless of their age, education or social status are potential victims of discrimination in the workplace, directly or indirectly.

Fulvio Martusciello (PPE),
per iscritto. – La parità di trattamento tra uomini e donne in materia di occupazione e impiego è sicuramente uno degli obiettivi prioritari dell'Unione europea. La parità di trattamento è da considerarsi anche una questione familiare poiché il benessere di molte famiglie dipende dai salari delle donne, in quanto su di loro ricade la principale responsabilità di provvedere al mantenimento delle proprie famiglie, quali uniche fonti di reddito. La valorizzazione delle potenzialità e delle competenze femminili sono quindi fattori essenziali per colmare il divario salariale e realizzare gli obiettivi della strategia di crescita dell'Unione europea. La riduzione del divario retributivo è difatti una priorità dell'UE considerato che nelle economie dell'Unione le donne guadagnano in media circa il 16,4 in meno degli uomini, e tale dato è rimasto quasi immutato negli ultimi anni.

Stefano Maullu (PPE),
per iscritto. – Ho votato a favore della risoluzione Zaborska perchè sono convinto che le pari oppurtunità tra uomini e donne siano un punto fondamentale per le politiche di sviluppo socioeconomico europeo. Con questo documento approvato vengono fatti ulteriori progressi, però ora è necessario un ulteriore slancio, non solo per combattere il divario salariale, ma anche per quella che è la discriminazione indiretta. Rafforzare il ruolo della donna e permettere un uguale trattamento che colmi il divario contrattuale rappresentano anche strategie di crescita e di libertà per l'Unione europea. Spero, quindi, che la Commissione intervenga finalmente con una direttiva ampia e incisiva sul tema, in modo da portare a termine una normativa completa a favore della parità tra i sessi, uno degli elementi fondanti dei principi europei.

Georg Mayer (ENF),
schriftlich. – Ich lehne diesen Bericht aufgrund des Umstandes ab, dass den nationalen Gesetzgebern eine Vielzahl von LGBTI-Forderungen auferlegt werden sollen. Meines Erachtens spiegelt der Titel des Berichts nicht seinen Inhalt wider.

Mairead McGuinness (PPE),
in writing. – I supported this report as I am an advocate of promoting gender balance. Binding quotas are already a part of the Irish political landscape.

Jean-Luc Mélenchon (GUE/NGL),
par écrit. – Malgré les législations contre la discrimination et notamment la directive de 2006, l'écart salarial entre femmes et hommes stagne toujours autour de 16,5%. Ce rapport rappelle la nécessité de lutte contre les stéréotypes liés au genre ce à quoi la rapporteure chrétienne démocrate s'oppose fermement. Raison suffisante pour elle pour ne pas voter pour son rapport tel qu'amendé. Le texte recommande un certain nombre de mesures d'accès à la justice et de sanctions aux entreprises récalcitrantes à l'embauche de femmes. Il pointe également les déséquilibres entre vie professionnelle et familiale, les discriminations dans les régimes de retraite mais surtout la précarisation du travail: l'augmentation des temps partiel, ‘l'abus de formes atypiques de contrats, notamment les contrats sans horaires, qui permettent d'échapper aux obligations en matière d'emploi et de protection sociale’ . Je vote pour.

Joëlle Mélin (ENF),
par écrit. – La volonté d'assurer un salaire égal pour un travail égal entre hommes et femmes, est louable.
Mais, le rapport détourne le sujet pour développer des revendications communautaristes, notamment LGBT.
De plus, l'application inégale de cette directive risquerait d'ajouter des contraintes inutiles, tel que la politique sociale des entrepreneurs.
Par ailleurs, Mme Zaborska, rapporteur, s'est désolidarisée de ce texte à cause de certaines ambiguïtés et d'amendements communautaristes.
J'ai donc voté contre.

Nuno Melo (PPE),
por escrito. – Apresentei o meu voto contra ao relatório sobre a aplicação da Diretiva 2006/54/CE relativa à aplicação do princípio da igualdade de oportunidades e igualdade de tratamento entre homens e mulheres em domínios ligados ao emprego e à atividade profissional.
O relatório elaborado pela relatora distancia-se daquilo que seria o seu principal propósito: a defesa da igualdade de tratamento entre homens e mulheres. Por este motivo, apresentei o meu voto contra.

Roberta Metsola (PPE),
in writing. – I voted in favour of this resolution as it proposes many measures that would address the stagnation in tackling the gender pay gap. The European Union should do more to narrow the gender pay gap and also address the regional discrepancies in the Union.

Louis Michel (ALDE),
schriftelijk
. – In dit verslag wordt aan de Europese Commissie gevraagd nieuwe acties voor te stellen om de nog bestaande ongelijkheden tussen mannen en vrouwen op de arbeidsmarkt uit te bannen. Vandaag is er nog altijd een onverklaarbare kloof tussen wat mannen en vrouwen aan het begin van de maand op hun loonrekening krijgen. Dit verschil in loon neemt zelfs nog toe na de pensioenleeftijd. Op die manier ontvangen vrouwen in de EU tot 39 procent minder pensioen. Dit verschil in pensioenen heeft te maken met kortere loopbanen, minder voltijdse jobs maar ook met een moeilijker toegang tot de arbeidsmarkt en beperktere carrièremogelijkheden.
Het dichten van de loonkloof is nodig om de kansen op individuele ontplooiing van vrouwen en hun economische onafhankelijkheid te garanderen. Tegelijk zal de toepassing van het principe van ‘gelijk loon voor gelijk werk’ ook de financiële situatie van heel wat Europese gezinnen verbeteren. Ook de toegang tot de arbeidsmarkt moet nog verbeterd worden. Sollicitatieprocedures en functie—evaluaties gebeuren best volledig genderneutraal zodat niet de leukste of de stoerste, maar wel de meest geschikte kandidaat de job krijgt.

Miroslav Mikolášik (PPE),
písomne. – Vítam a považujem za potrebné podnikať veľmi aktívne kroky pre rovnosť príležitostí a rovnaké zaobchádzanie s mužmi a ženami vo veciach zamestnanosti a povolania. Uvedomujem si totiž, že napätie medzi rodinným a pracovným životom prispieva k nízkej pôrodnosti vo väčšine členských štátov, čo ohrozuje pracovný trh, systém zdravotnej starostlivosti a dôchodkový systém. Prieskumy pritom dokazujú, že Európania by mali radi viac potomkov. Avšak za predpokladu, že na to ekonomicky budú stačiť. Podľa analýz sú však rozdiely v odmeňovaní žien a mužov najviac viditeľné práve po návrate ženy na trh práce po prvej materskej dovolenke. Navyše sa ešte zvyšujú po odchode do dôchodku, keď podľa dostupných štatistík ženy v EÚ dostávajú v priemere o 39 % nižší dôchodok ako muži.
Pripájam sa preto k odporúčania, aby sa zohľadnil význam neplatenej práce žien ako opatrovateliek a primerane sa uznala hodnota tejto neplatenej práce. Zároveň však musím odmietnuť, že sa v rámci tejto zmysluplnej problematiky opäť objavuje v texte predloženej správy namiesto jednoznačného pojmu pohlavie (sex) nejednoznačný pojem ‘gender’ (rod), pri ktorom skúsenosť ukázala, že sa s ním zreteľne manipuluje.

Marlene Mizzi (S&D),
in writing. – I voted in favour of this report, which calls for a revision of the recast directive, since its transposition into national law has proven insufficient to reduce differences in pay for men and women. It is essential to call for pressure on unequal pay practices and to promote wage transparency, as requested by trade unions and gender equality bodies.
The report also calls on Member States to take steps to reverse the burden of proof, so the employer would have to prove that differences in treatment have not resulted in any discrimination.

Angelika Mlinar (ALDE),
in writing. – Economic independence is a prerequisite for enabling European citizens, both women and men, to exercise control and make genuine choices in their lives. In this case it is clear that there is no subsidiarity issue, since we are talking about a directive – European Union legislation – on the implementation of the principle of equal opportunities and equal treatment.
According to my knowledge, not implementing the law should not be an option for Member States. Therefore I wonder why the Commission is not doing more to resolve the Member States' partial incompliance and omissive attitude regarding the provisions of the directive.

Csaba Molnár (S&D),
írásban. – A Nőjogi és Esélyegyenlőségi Bizottság jelentést fogadott el a férfiak és nők közötti esélyegyenlőség és egyenlő bánásmód elvének a foglalkoztatás és munkavégzés területén történő megvalósításáról szóló 2006. július 5-i 2006/5/EK európai parlamenti és tanácsi irányelv alkalmazásáról, ennek alapján pedig indítványt egy erről szóló állásfoglalás elfogadására. A tervezet arra a következtetésre jut, hogy a férfiak és nők közötti esélyegyenlőség és egyenlő bánásmód elvének a foglalkoztatás és munkavégzés területén történő megvalósításáról szóló, 2006/54/EK európai parlamenti és tanácsi irányelv elérte határait, kimerítette lehetőségeit, ezért azt tovább kell fejleszteni. Tekintettel arra, hogy a fölvetett problémát kulcsfontosságúnak tartom, a tervezetet megszavaztam.

Cláudia Monteiro de Aguiar (PPE),
por escrito. – É fundamental que os Estados-Membros aproveitem a oportunidade para simplificar e atualizar a respetiva legislação em matéria de igualdade de oportunidades e igualdade de tratamento entre homens e mulheres em domínios ligados ao emprego e à atividade profissional.
Votei favoravelmente o presente relatório por entender ser fundamental que os Estados-Membros trabalhem de forma conjunta e articulada no sentido de promoverem uma maior igualdade de oportunidades em todos os domínio relacionados com o emprego.
Votei contra a introdução de quotas nas empresas cotadas em bolsa e na política devido ao facto de entender que as mulheres devem assumir esses cargos devido à sua competência, capacidade de trabalho e prestígio em detrimento de ser apenas por uma categorização numérica em termos dos conselhos de administração ou na atividade política.

Sophie Montel (ENF),
par écrit
. – Le rapport Zaborska sur l'égalité des chances entre hommes et femmes en matière d'emploi et de travail a pour objet de faire le point sur l'avancement de la directive 2006/54/CE portant sur ce sujet. Si ce texte peut paraître a priori bien orienté du fait de l'objectif affiché d'assurer un salaire égal pour un travail égal et de combattre les retraites indignes, il est miné par des revendications communautaristes de diverses natures et met en avant des propositions de mesures par trop contraignantes pour l'employeur, risquant ainsi de mettre en péril la liberté d'entreprendre telle qu'elle existe en France. Par ailleurs, la France fait partie des rares pays ayant déjà appliqué la directive initiale ; inutile donc de prendre prétexte du manque de zèle de certains États membres pour rajouter des contraintes inutiles et des pouvoirs supplémentaires à l'UE, notamment en ce qui concerne la politique sociale des entreprises. J'ai donc voté contre ce texte.

Claude Moraes (S&D),
in writing. – In the UK, on average, women earn just 81p an hour for every pound a man earns. Forty-five years after the Equal Pay Act, this is completely unacceptable. We need to turn gender equality in law into gender equality in practice. Based on the current rate of progress, the gender pay gap will not be closed until 2084. Along with my Labour colleagues, I have long supported rules to require companies to publish their gender pay gaps. However, transparency along is not enough: this data must be used to make equal pay a reality across Europe.

Nadine Morano (PPE),
par écrit. – J'ai voté en faveur de cette résolution qui porte sur l'application de la directive relative à la mise en œuvre de l'égalité des chances et de l'égalité de traitement entre hommes et femmes en matière d'emploi et de travail. Ce texte demande à la Commission européenne de réviser le cadre législatif européen afin de renforcer et de rendre plus efficace la directive qui vise à faire cesser les discriminations salariales fondées sur le sexe. J'ai notamment soutenu les dispositions qui appellent les États membres à faire des efforts pour rendre accessibles aux femmes enceintes ou aux mères des services qui puissent les aider à ne pas avoir à choisir entre vie professionnelle et vie familiale.

Elisabeth Morin-Chartier (PPE),
par écrit. – J'ai voté en faveur du rapport de ma collègue Anna Zaborska. Ce rapport a trait à l'application de la directive 2006/54/CE, qui consolide et modernise l'acquis de l'Union dans ce domaine en fusionnant les directives antérieures. Le Parlement européen a, par le passé, appelé avec constance à une action renforcée pour améliorer l'application des dispositions relatives à l'égalité des rémunérations au niveau européen et il a adopté des résolutions à cet effet en 2008 et 2012. Dans son rapport, Mme Zaborska souligne que les États membres ont, de manière générale, mis leurs législations en conformité avec la législation de l'Union. Elle attire toutefois l'attention sur le fait que, en l'état actuel des choses, la transposition s'est révélée insuffisante pour permettre une application et une exécution pleines et entières, puisqu'un important écart de salaires continue d'exister. Il s'agit de régler les problèmes importants qui subsistent, tels que: l'évaluation adéquate et uniforme du travail, l'application des dispositions sur l'égalité de traitement en ce qui concerne les régimes de retraite, des systèmes de contrôle efficaces, le rôle des partenaires sociaux ainsi que l'accès à l'aide juridique pour les personnes victimes de discrimination.

Victor Negrescu (S&D),
in writing. – I voted for this report that reiterates the need for clear, harmonised definitions – to facilitate EU-level comparison – of terms such as gender pay gap, gender pension gap, remuneration, direct and indirect pay discrimination, and, especially, work treated as ‘equal’ and work of the same value. A clear and harmonised job classification system and greater wage transparency will improve access to justice.

Norica Nicolai (ALDE),
în scris. – Făcând parte din comisia FEMM (Comisia pentru drepturile femeii și egalitatea de gen) în mandatul trecut, am susținut acest raport, deoarece consider că această problemă există încă în multe dintre societățile noastre, inclusiv în România, iar Uniunea Europeană trebuie să aibă o viziune comună în acest context. Întrucât rata ocupării forței de muncă este, în general, mai scăzută în rândul femeilor decât în rândul bărbaților, iar egalitatea de tratament între femei și bărbați este unul dintre principiile fundamentale ale dreptului Uniunii Europene, avem nevoie de o legislație europeană comună în ceea ce privește egalitatea de șanse în materie de încadrare în muncă.
Așa cum afirmă și documentul adoptat astăzi, statele membre trebuie să aplice în mod activ integrarea dimensiunii de gen în buget, în vederea promovării și îmbunătățirii situației femeilor pe piața forței de muncă. De asemenea, trebuie să combată inegalitatea de remunerare dintre femei și bărbați prin adoptarea de măsuri adecvate în vederea reducerii decalajului, care este o consecință directă a discrepanței între genuri. Nu trebuie uitat potențialul femeilor, care este o sursă prea puțin exploatată de creștere economică la nivel european.

Luděk Niedermayer (PPE),
písemně. – Podpořil jsem zprávu o rovných příležitostech v zaměstnání a povolání, protože jsem přesvědčen, že této problematice je třeba věnovat zvýšenou pozornost. Učinil jsem tak i přes to, že ne každá část výsledné zprávy odpovídá mým postojům, ale považoval jsem i tak za nutné zprávu podpořit.
Prioritou by mělo být hlavně dodržování zásady rovného odměňování, ale kromě toho je také důležité bojovat proti dalším překážkám rovného zacházení, jako je třeba diskriminace v rámci systémů důchodového zabezpečení. Jsem přesvědčen, že celkově vzato je třeba zvýšit zapojení žen do vedení a řízení firem a podniků, a tím jednak zajistit jejich rovnoprávné postavení a jednak plně využít jejich schopností a potenciálu.

Franz Obermayr (ENF),
schriftlich. – Der vorliegende Bericht fordert die Mitgliedstaaten auf, jene Mechanismen zu stärken, welche die Gleichstellung von Frauen und Männern effizienter implementieren. Weitere Punkte sind die Chancengleichheit und der Schutz vor direkter oder indirekter Diskriminierung. Des Weiteren wird auch das Prinzip der gleichen Bezahlung für Frauen und Männer gefordert. Ferner wird von der Kommission gefordert, Sanktionen auf EU-Ebene einzuführen, um Unternehmen, welche gegen den Gleichheitsgrundsatz verstoßen, von der Vergabe öffentlicher Aufträge und von Fördermitteln aus dem EU-Haushalt auszuschließen.
Da ich der Meinung bin, dass kleine und mittlere Unternehmen aus wirtschaftlichen Gründen diese Forderung nicht erfüllen können, habe ich gegen diesen Bericht gestimmt.

Younous Omarjee (GUE/NGL),
par écrit
. – Ce rapport d'initiative propose une réforme de la directive 2006/54/CE du Parlement européen et du Conseil relative à la mise en œuvre des principes d'égalité des chances et de traitement hommes/femmes en matière d'emploi et de travail. Par le constat que l'écart salarial reste inchangé sinon approfondi depuis la mise en œuvre de cette directive, et par celui de l'inefficacité des principes d'égalité de rémunérations inscrits dans les textes, cette réforme est nécessaire dans le sens d'un renforcement des garanties de pleine application. Pour ce faire, les mesures proposées visent notamment à harmoniser les définitions des termes clefs de l'égalité de rémunération, ou encore à établir des pénalités financières aux entreprises dérogeant à ces principes. Je vote pour.

Liadh Ní Riada (GUE/NGL),
in writing
. – I voted in favour of this report, calling on the Commission to address the failure by many Member States to tackle the gender pay gap, which stands at an average of 16.4% across the EU. In Ireland, women continue to earn on average 14% less than their male counterparts, a situation which is unacceptable in the 21st century.
This is a positive and strong report that stresses the need to introduce binding measures in order to tackle the roots of this discrimination. It calls for pressure on unequal pay practices and for the promotion of wage transparency, as requested by trade unions and gender equality bodies. It also calls for the introduction of mandatory pay audits for companies listed on the stock exchanges, and for sanctions against those companies that fail to implement equal pay, including their exclusion from the public procurement of goods and services from the EU budget.
The report calls on Member States to take steps to reverse the burden of proof, so the employer would have to prove that a difference in treatment had not been caused by discrimination. Additional elements include introducing quotas for women at management level in companies, and taking measures to improve work-family balance.

Urmas Paet (ALDE),
kirjalikult. – Toetasin. Euroopa Liit peab järjepidevalt tegelema soolise palgalõhe vähendamisega. Naiste väiksemad palgad ei mõjuta mitte ainult nende praegust majanduslikku kindlustatust, vaid sellest sõltuvad ka tulevased sissetulekud, nagu näiteks pension. Lisaks pärsib see kogu ühiskonna arengut.

Pier Antonio Panzeri (S&D),
per iscritto. – Sebbene negli ultimi decenni l'UE abbia compiuto notevoli passi in avanti in materia di uguaglianza fra i sessi, grazie in particolare alla legislazione varata in questo campo e alla trasversalità che tale tematica ha assunto nelle varie politiche dell'UE, le disparità tra uomo e donna, in particolare nel mondo del lavoro, sono tuttora presenti. Nonostante le donne rappresentino il 60% dei laureati nell'UE, i tassi di occupazione sono solitamente più bassi tra le donne rispetto agli uomini e, in generale, esse sono sottorappresentate nelle posizioni dirigenziali.
Le donne ricevono solitamente un salario del 16% circa inferiore a quello degli uomini e tale divario retributivo rimasto quasi invariato nell'ultimo decennio, si riflette in un livello più basso di pensione percepita. La revisione della direttiva 2006/54/CE rappresenta una sfida cruciale per tutti gli Stati membri dell'UE per produrre un importante slancio propulsivo in materia di parità di retribuzione e offrire alle donne soluzioni pratiche che le aiuterebbero a conciliare meglio le responsabilità professionali e quelle familiari. Ritengo pertanto che la Commissione debba monitorare attentamente l'attuazione delle raccomandazioni specifiche per paese e agire tempestivamente nei confronti degli Stati membri che non rispettano le disposizioni della direttiva.

Aldo Patriciello (PPE),
per iscritto. – Pur riconoscendo l'importanza che riveste la parità di genere fra uomini e donne in ambito occupazionale e pur tenendo conto del fatto che il divario retributivo di genere ha subito una variazione minima, voterei negativamente in quanto non condivido pienamente la modalità con cui è stata trattata la questione.

Alojz Peterle (PPE),
pisno. – Strinjam se, da je treba premostiti razlike med plačilom moških in žensk za enako delo in odpraviti neskladja, ki se na tem področju dogajajo, vendar se ne strinjam z vsemi načini, ki so bili vključeni v to resolucijo, zato sem se pri končnem glasovanju vzdržal.

Marijana Petir (PPE),
napisan. – Čak devet godina nakon usvajanja Direktive 2006/54/EZ o provedbi načela jednakih mogućnosti i jednakog postupanja prema muškarcima i ženama u pitanjima zapošljavanja i rada, položaj žena na tržištu rada nije se bitno promijenio. Žene i dalje ostaju žrtve izravne i neizravne diskriminacije koja se očituje u obliku niže stope zaposlenosti, nižih plaća i mirovina, te u obliku diskriminacije s obzirom na rodiljni i/ili roditeljski dopust.
Pozdravljam svrhu izvješća, međutim ono čemu se protivim je njegova nekonzistentnost. Iako je izvješće namijenjeno postizanju jednakosti između žena i muškaraca u pogledu zapošljavanja i rada, čak sedam točaka govori o rodnoj jednakosti a ne o jednakosti među spolovima. Osim toga, izvješće se u čak četiri točke poziva na pitanje službenog priznavanja osoba koje su promijenile spol – pitanje koje nema veze s jednakošću žena i muškaraca na tržištu rada. Upravo zbog nekonzistentnosti koje se nalaze u ovome izvješću te smatrajući kako ima puno prostora za poboljšanje i napredovanje u ovom pogledu, suzdržala sam se prilikom glasovanja.

Florian Philippot (ENF),
par écrit. – Le rapport Zaborska sur l'égalité des chances entre hommes et femmes en matière d'emploi et de travail a pour objet de faire le point sur l'avancement de la directive 2006/54/CE portant sur ce sujet. Si ce texte peut paraître a priori bien orienté du fait de l'objectif affiché d'assurer un salaire égal pour un travail égal et de combattre les retraites indignes, il est miné par des revendications communautaristes de diverses natures et met en avant des propositions de mesures par trop contraignantes pour l'employeur, risquant ainsi de mettre en péril la liberté d'entreprendre telle qu'elle existe en France. Par ailleurs, la France fait partie des rares pays ayant déjà appliqué la directive initiale ; inutile donc de prendre prétexte du manque de zèle de certains États-membres pour rajouter des contraintes inutiles et des pouvoirs supplémentaires à l'UE, notamment en ce qui concerne la politique sociale des entreprises. J'ai donc voté contre ce texte.

Tonino Picula (S&D),
napisan. – Iako je mnogo učinjeno u području ravnopravnosti muškaraca i žena, pitanje rodne neravnopravnosti na tržištu rada i dalje ostaje jedno od temeljnih problema s kojima se žene danas susreću. U tom smislu, pozdravljam ovo izvješće i napore da se uvedu stroži mehanizmi nadzora i sankcioniranja poslodavaca koji nisu spremni riješiti ovaj problem, kao i činjenicu da izvješće osvjetljava probleme koji još uvijek nisu dovoljno prepoznati poput razlike u mirovinama između muškaraca i žena, diskriminaciju i uznemiravanje transrodnih osoba, itd.
Pozdravljam odlučnije uvođenje mjera poput rodno neutralnih sustava ocjenjivanja i klasifikacije radnih mjesta, definiranja jasnih kriterija za ocjenjivanje vrijednosti rada, uključivanje socijalnih partnera i civilnog društva u mehanizme nadzora te veće napore ka usklađivanju poslovnog i privatnog života.
Iako je u Hrvatskoj razlika u plaćama između muškaraca i žena znatno manja od prosjeka EU-a, u nekim područjima i dalje zaostajemo. Ravnopravnost spolova je ustavna kategorija, a antidiskriminacijske mjere protežu se kroz nekoliko zakona, uključujući Zakon o radu. Ipak, u hrvatskom zakonodavstvu postoje brojne iznimke koje omogućavaju opravdanje izravne i neizravne diskriminacije, pozitivne mjere često nisu obvezujuće za poslodavce, a žene u trudnoći i majke, unatoč zakonskoj zaštiti, i dalje su izložene diskriminaciji prilikom zapošljavanja i na radnom mjestu.

Miroslav Poche (S&D),
in writing. – I am pleased that Parliament has voted favourably on the report on equal opportunities and equal treatment of men and women in matters of employment and occupation. Gender equality is something which the EU strives to achieve – as do I – and this measure helps to address some of the gaps that are still prevalent in the workplace. The report stresses the importance of fighting indirect discrimination, especially with regard to pension schemes. It also calls on the Commission and Member States to raise awareness regarding the pay and pensions gaps between the genders. In addition, it recommends that Member States become role models within their own public institutions when it comes to equal pay for women.
I am proud of the result of the vote on this report, and I believe that it will bring meaningful change and help with closing the gender gap.

Salvatore Domenico Pogliese (PPE),
per iscritto. – La relazione in oggetto valuta l'applicazione della direttiva 2006/54/CE che modernizza le disposizione comunitarie nel settore della parità di trattamento tra uomini e donne nel settore lavorativo. La relatrice, l'on. Zaborska, sottolinea che, sebbene, in termini generali gli Stati membri abbiano provveduto a conformare le leggi nazionali a quanto stabilito dall'Unione europea, l'applicazione della direttiva non si è rivelata sufficiente in funzione di una compensazione definitiva del gap salariale tra uomini e donne. Pertanto, l'on. Zaborska chiede alla Commissione europea la presentazione di una nuova bozza legislativa che sostituisca quanto finora previsto. All'interno di questa relazione vi sono, però, alcuni passaggi concernenti il diritto societario – si fa riferimento ad esempio a un sistema sanzionatorio per imprese in caso di mancato rispetto del principio di parità di trattamento – e alcuni riferimenti al riconoscimento dei diritti LGBT – come, ad esempio, il riconoscimento legale del cambio di genere – che trovo essere non condivisibili. Pertanto ho deciso di votare contro la proposta di risoluzione.

Jiří Pospíšil (PPE),
písemně. – U této zprávy jsem se zdržel hlasování, přestože výrazně podporuji rovnost mužů a žen ve všech oblastech. Znění této zprávy ovšem obsahuje řadu opatření, která jsou neefektivní, a navíc se mohou ve výsledku otočit proti samotným ženám. Jako příklad bych uvedl návrhy na povinné kvóty zastoupení žen a mužů ve správních radách. Tato opatření ženám opravdu nepomohou.

Franck Proust (PPE),
par écrit. – L'égalité des chances entre hommes et femmes en matière d'emploi est pour moi une priorité politique, et nous devons prendre toutes les décisions nécessaires pour y parvenir. Ces mesures doivent être efficaces et appropriées au but recherché. Aussi, je ne souhaite pas que l'Europe s'immisce dans des questions où elle n'aurait pas sa place. Ces postures défendues par certains de mes collègues ne respectent en rien le principe de subsidiarité. C'est la raison pour laquelle je me suis abstenu sur certains passages.

Paulo Rangel (PPE),
por escrito. – A igualdade entre homens e mulheres constitui um dos princípios fundamentais em que assenta a UE. A presente resolução aborda a questão da igualdade de género no contexto do emprego e da atividade profissional. A este respeito, importa registar com preocupação que, pese embora o princípio da igualdade de remuneração se encontre consagrado no direito da UE desde 1957, as disparidades salariais, em matéria de pensões e ao nível da taxa de emprego entre homens e mulheres ainda persistem. Neste sentido e sendo certo que uma maior igualdade entre homens e mulheres, para além de configurar uma questão de equidade e de justiça, traz inúmeros benefícios para a economia e a sociedade e se afigura essencial para promover o crescimento, a competitividade e o relançamento económico, importa que a UE e os respetivos Estados-Membros implementem medidas que garantam uma efetiva aplicação das disposições em matéria de igualdade de remuneração e de igualdade de tratamento. Assim e por concordar com a generalidade das recomendações que, a este propósito, são formuladas pela relatora, votei favoravelmente a presente resolução.

Robert Rochefort (ALDE),
par écrit. – J'ai soutenu cette résolution qui vise à renforcer la législation européenne sur l'égalité des chances et l'égalité de traitement entre hommes et femmes en matière d'emploi et de travail.
La directive européenne 2006/54/CE prévoit cette égalité. Pourtant, sa mise en œuvre dans les États membres ne semble pas suffisante: l'écart de rémunération entre les hommes et les femmes dans l'Union atteint en moyenne 16.4% ; les taux d'emploi sont généralement plus faibles chez les femmes ; les écarts en termes de pension restent importants.
Il faut renforcer l'application de la directive de 2006 et permettre l'établissement d'une véritable égalité des chances et de traitement entre hommes et femmes, par la réduction des écarts de rémunération, l'augmentation de l'indépendance économique des femmes, l'amélioration de l'accès des femmes au marché du travail, l'instauration d'une égalité dans les processus de décision ou la suppression des structures et pratiques discriminatoires.
Pour ceux qui en doutent encore, rappelons que de cet établissement découleront des effets positifs majeurs qui bénéficieront à l'ensemble de la société.

Liliana Rodrigues (S&D),
por escrito. – A relatora considera que a atual Diretiva 2006/54/CE precisa ser atualizada. O relatório incide sobre a disparidade salarial entre homens e mulheres, o desequilíbrio entre vida profissional e familiar, a discriminação nos regimes de pensões, o conceito de trabalho igual, a transparência salarial e o acesso à justiça, entre outras questões pertinentes e importantes. Destaco especialmente a questão do pagamento igual. 10 anos após a introdução de uma lei da UE que tem por objetivo assegurar o pagamento igual por trabalho igual entre homens e mulheres, estas últimas ainda recebem em média menos 16% (facto agravado pela crise económica). Uma das razões para se manter esta discrepância era a inexistência de sanções para as companhias que, de forma constante, persistem no desigual tratamento entre homens e mulheres. Esta é uma situação que a provação deste relatório vem tentar colmatar ao prever sanções para algumas companhias (as listadas nas bolsas de valores da UE), caso optem por não cumprir as suas responsabilidades no que respeita à igualdade salarial entre os géneros. Sugere ainda que os Estados-Membros façam o mesmo com empresas financiadas por fundos públicos. Foi um passo corajoso e decisivo no sentido da justiça.

Inmaculada Rodríguez-Piñero Fernández (S&D),
por escrito. – He votado a favor de este informe porque considero que la igualdad de trato entre mujeres y hombres en el empleo es un principio fundamental que debe ser respetado e impulsado. Lamentablemente aún persisten grandes diferencias y es necesario proceder a una revisión que mejore y modernice la Directiva sobre igualdad en el empleo.
Resulta inaceptable que todavía hoy en Europa haya una brecha salarial entre hombres y mujeres superior al 16 %, por lo que urge promover sistemas no sexistas de evaluación y clasificación de empleos, que garanticen la transparencia salarial y combatan los prejuicios de género que hacen que se haya sistematizado la brecha salarial. Es fundamental que se propongan auditorías salariales obligatorias en relación con las empresas que cotizan en una bolsa de valores en los Estados miembros (exceptuando las pymes).
También debería ser obligatorio que las empresas elaboren y apliquen unos planes estratégicos anuales en materia de igualdad de género y que faciliten, asimismo, la conciliación de la vida laboral de mujeres y hombres con la vida familiar, algo que sigue siendo muy difícil. Por último, es inaceptable que la proporción de mujeres que ocupan cargos superiores de gestión en las empresas sea inferior al 18 %.

Claude Rolin (PPE),
par écrit. – Ce jour, j'ai voté en faveur du rapport au sujet de la mise en œuvre du principe d'égalité des chances et d'égalité de traitement entre hommes et femmes en matière d'emploi et de travail. Un vote important tant ce principe d'égalité est encore loin d'être réalité aujourd'hui en Europe.
Malgré les nombreuses initiatives législatives de ces 40 dernières années, force est de constater que la convergence en matière de chances et d'égalité de traitement entre les hommes et les femmes est lente et insuffisante. Aujourd'hui encore, les femmes gagnent en moyenne 16,4 % de moins que les hommes, leur taux d'emploi est bien plus faible et elles sont davantage confrontées à des formes de contrat atypiques. La liste de ces différences injustes est encore longue et met en avant la nécessité d'agir plus efficacement.
Ce rapport souligne l'insuffisante transposition de la directive de 2006, problème auquel il faut remédier. À travers ce rapport, le Parlement européen fait également une série de propositions à l'adresse de la Commission pour sa nouvelle proposition législative qu'elle présentera en 2016. Notons enfin que ce rapport aborde également les discriminations dont souffrent certaines personnes en raison de leur identité sexuelle ou de leur changement de sexe.

Massimiliano Salini (PPE),
per iscritto. – Nonostante sia favorevole alle pari opportunità e parità di trattamento fra uomini e donne in materia di occupazione e impiego, ritengo inutile il solito riferimento al ‘riconoscimento del cambio di genere’ in una relazione sulla parità di trattamento in materia di occupazione e impiego; così come non approvo la richiesta dell'inversione dell'onere della prova che va a gravare sul datore di lavoro. L'idea alla base della risoluzione è eccellente ma non la formulazione del testo.

Lola Sánchez Caldentey (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de este informe ya que, a pesar de los beneficios de la igualdad entre hombres y mujeres, los estudios demuestran que la legislación de la UE en este ámbito sigue sin aplicarse eficazmente en los Estados miembros. La discriminación por razón de género y el incumplimiento de la igualdad de oportunidades y de trato entre mujeres y hombres en el empleo son una lacra que comprende un coste muy significativo para las personas, el conjunto de las sociedades europeas y sus economías. En términos generales, los Estados miembros no han aprovechado la oportunidad de la Directiva 2006/54/CE para revisar sus sistemas nacionales en profundidad o simplificar y modernizar su legislación en materia de igualdad de trato. Con este informe se solicita a la Comisión elaborar una nueva propuesta legislativa para sustituir la Directiva existente e introducir medidas vinculantes con respecto al tema de la igualdad de trato y la ocupación. Con ello esperamos poder reducir la actual brecha salarial entre hombres y mujeres del 16 % y la brecha pensional del 39 %, que hasta la fecha colocan a las mujeres en una situación que entraña un mayor riesgo de pobreza frente a los hombres.

Olga Sehnalová (S&D),
písemně
. – Obětí platové diskriminace na pracovišti se mohou stát všechny ženy. To, že za vykonávání srovnatelné práce pobírají ve srovnání s muži menší plat, má výrazné dopady mimo jiné i na jejich sociální zabezpečení ve stáří. Je nepřijatelné, že ženy pobírají průměrně o 39 % nižší důchod než muži. Zavedení zásady rovných příležitostí a rovného zacházení v zaměstnání pro muže a ženy proto považuji za nezbytné a vítám tedy návrh této zprávy. Zaměstnavatelé by měli dbát nejen na rovné odměňování bez ohledu na pohlaví, ale také na zvýšení reprezentace žen na vyšších pozicích.

Lidia Senra Rodríguez (GUE/NGL),
por escrito. – He votado a favor de este informe ya que solicita a la Comisión Europea una revisión de la Directiva sobre la aplicación del principio de igualdad de oportunidades e igualdad de trato entre hombres y mujeres en asuntos de empleo y ocupación. A pesar de estar basado en jurisprudencia de los tribunales europeos, dicho acto legislativo no ha conseguido acabar con la enorme disparidad de salarios entre hombres y mujeres en general (16,4 % de media), ni entre Estados Miembros; tampoco con las discriminaciones sufridas en los centros de trabajo. Por ello, se solicitan medidas contundentes como incorporar sanciones contra empresas que incumplan las medidas de igualdad, una auditoría en este tema a las grandes empresas que cotizan en Bolsa, o que el Consejo adopte una posición para desbloquear la llamada Directiva de maternidad.
No obstante, creo que este informe debería haber incluido alguna de nuestras consideraciones; en especial, cómo las medidas de austeridad para atajar la crisis financiera y económica, junto con la flexibilización creciente de los contratos de trabajo, han llevado a que se mantengan unos niveles altos de pobreza entre las mujeres en Europa (22 % en el Estado español).

Ricardo Serrão Santos (S&D),
por escrito. – No Índice Global das Diferenças de Género, do Fórum Económico Mundial, Portugal estava em 2014 no 39.o lugar.
Aqui ficam alguns números: 31% dos lugares no Parlamento Nacional são ocupados por mulheres, 21% dos cargos ministeriais são ocupados por mulheres e há apenas 12% de mulheres nos conselhos de administrações das empresas. Um homem português ganha em média mais 30% que uma mulher portuguesa.
Por estas razões, considero muito positivo que este relatório refira explicitamente que os Estados-Membros devem legislar para garantir uma representação equilibrada de mulheres e homens nos conselhos de administração.

Siôn Simon (S&D),
in writing. – This is a very important vote for the women, men and transgender persons in my constituency. I voted in favour of this report because I want to see equal pay for all genders. The amendments concerning transgender persons are particularly important to me, and I feel that the European Union can and should definitely be doing more in this area.

Branislav Škripek (ECR),
písomne. – Neodôvodnené rozdiely v odmeňovaní žien a mužov stále existujú a sú neprijateľné. Ďalším kľúčovým faktorom, ktorý na pracovnom trhu ženy znevýhodňuje, je ich materská rola. Oboje následne vedie k rozdielom vo výške starobného dôchodku a to všetko vedie k feminizácii chudoby. Nedostatočné ekonomické ohodnotenie prínosov žien – matiek pri starostlivosti o deti a iné závislé osoby v rámci neformálnej domácej starostlivosti a ich investície do ľudského kapitálu – už len prispieva k tejto celospoločenskej ekonomickej a sociálnej nespravodlivosti a pretrvávajúcim nerovnostiam. Je preto potrebné prijať konkrétne opatrenia a urobiť potrebné kroky, aby sme túto nespravodlivosť odbúrali. Uznesenie tieto skutočnosti dostatočne nezohľadňuje a zároveň používa zavádzajúcu rodovú terminológiu. Pri hlasovaní som sa preto zdržal.

Davor Škrlec (Verts/ALE),
napisan. – Jednako postupanje prema muškarcima i ženama u zapošljavanju i zanimanju je pitanje pravde i pravednosti. Sve žene, bez obzira na njihovu dob, obrazovanje ili društveni status izravno su ili neizravno potencijalne žrtve diskriminacije na radnom mjestu. Postoji nekoliko glavnih elemenata po kojima su žene diskriminirane, a to su: razlika u plaći, neravnoteža između posla i obitelji, pristup pravdi i diskriminacija unutar mirovinskog sustava. Jednak tretman i načelo nediskriminacije je važan dio i primarnog zakonodavstva EU-a od usvajanja Ugovora iz Rima 1957. godine.
Na plenarnoj sjednici podržao sam prijedlog direktive koja bi omogućila implementaciju kazne za odgovorne i kompenzacije za žrtve diskriminacije. Sankcije i kazne potaknut će izbjegavanje situacija koje mogu biti diskriminirajuće.

Igor Šoltes (Verts/ALE),
pisno. – Enako obravnavanje moških in žensk je eno od temeljnih načel prava EU. Spremenjena direktiva je namenjena temu, da bi bila zakonodaja EU na tem področju bolj usklajena s sodno prakso Sodišča EU ter da bi se ustrezna zakonodaja o enakosti na nacionalni ravni poenostavila in posodobila, s čimer bi prispevali k boljšemu položaju žensk na trgu dela (do leta 2014 je bil delež žensk na vodstvenih položajih družb, ki poslujejo v EU, nižji od 18 %). Uvedene so bile nekatere novosti, kot so izvajanje načela enakih možnosti, opredelitev koncepta posredne diskriminacije ter zaščita pred diskriminacijo zaradi spremembe spola.
Ekonomska neodvisnost je osnovni pogoj, da imajo evropski državljani, tako ženske kot moški, nadzor nad svojim življenjem in lahko sprejemajo življenjske odločitve. Zato se strinjam, da sta pravilna uporaba in izvrševanje pravil o enakem plačilu (Direktiva 2006/54/ES) ključni izziv za vse države članice.
Ker večja enakost med moškimi in ženskami koristi družbi in gospodarstvu, zmanjšanje razlik v plačilu med spoloma pa pripomore k zmanjšanju revščine in je nadvse pomembno za rast zaposlovanja, konkurenčnosti in gospodarskega okrevanja, in ker razlike v plačilu močno vplivajo na življenjske pogoje in življenjske priložnosti številnih evropskih družin, sem poročilo podprl.

Renato Soru (S&D),
per iscritto. – Ho votato a favore delle risoluzione non legislativa sulla parità di trattamento fra uomini e donne in tema di lavoro perché è importante e doveroso segnalare che le differenze di salario non solo persistono ma sono addirittura in crescita, nonostante l'esistenza di una direttiva UE del 2006 in materia. Secondo i dati Eurostat 2013, il divario salariale e pensionistico tra uomini e donne si attesta in media sul 16,4% e 38,5 in tutta l'UE, con significative differenze tra i paesi.
Vista la lentezza degli Stati membri nell'applicare la legislazione europea vigente sulla parità salariale, con questo testo il Parlamento sollecita la Commissione a proporre delle nuove norme che stabiliscano mezzi più efficaci per vigilare sull'applicazione della direttiva negli Stati membri. Tra le proposte contenute nella risoluzione, segnalo in particolare la possibilità di comminare sanzioni a livello europeo in caso di non conformità per i datori di lavoro che non rispettano la parità salariale. Infatti, se alcuni Stati virtuosi hanno recepito la direttiva, in molti altri paesi tra cui, purtroppo, l'Italia, gli ordinamenti nazionali devono ancora fare molti progressi verso la parità retributiva.

Joachim Starbatty (ECR),
schriftlich. – Ich habe heute gegen den Bericht von Anna Záborská zur Chancengleichheit und Gleichbehandlung von Männern und Frauen in Arbeits- und Beschäftigungsfragen gestimmt, da er in einigen zentralen Punkten das Subsidiaritätsprinzip verletzt. Er stellt Forderungen nach absoluter Lohntransparenz und der damit verbundenen Androhung von Sanktionen, die weder marktwirtschaftlich sinnvoll noch im Kompetenzbereich der EU sind.

Ivan Štefanec (PPE),
písomne. – Jednoznačne podporujem rodinnú politiku a aktívne ženy, ale nestotožňujem sa s názorom, že rovnosť príležitostí treba riešiť administratívnymi kvótami. Ženy sa vedia presadiť samé aj bez takejto regulácie.

Helga Stevens (ECR),
schriftelijk. – De N-VA-delegatie onthield zich over dit verslag van stemming.
De N-VA staat voor een inclusieve samenleving met gelijke rechten en plichten voor iedereen alsook voor een gelijkekansenbeleid op maat van en met aandacht voor alle diverse doelgroepen. Inbreuken op die gelijkheid, zowel op het werk als in de privésfeer, zijn voor ons niet aanvaardbaar.
Omwille van de roep om verplichte quota voor vrouwen hebben wij ons over dit verslag van stemming moeten onthouden. Er zijn maatschappelijke en dieperliggende oorzaken van het glazen plafond en discriminatie. Quota zijn daarvoor geen oplossing.
De N-VA is ook een partij die veel aandacht hecht aan het welzijn van het gezin. Tegelijkertijd is ook subsidiariteit belangrijk voor de N-VA. Wij hebben oog voor de verschillende beleidsniveaus en de afbakening van bevoegdheden. Vanuit dat opzicht is het voorliggende verslag problematisch, aangezien het verslag voor een gemeenschappelijk standpunt inzake de moederschapsrichtlijn pleit.
De N-VA-delegatie wijst ook op de zeer specifieke en eerder complexe Belgische context gelet op het bestaan van de verschillende stelsels zoals tijdskredieten en thematische verloven (bv. ouderschapsverlof). Deze stelsels worden geïntegreerd in een systeem van loopbaanrekening, hetgeen een flexibele en maatgerichte vorm van loopbaanbeleid is en een effectieve en werkbare combinatie tussen arbeid en zorg verzekert.

Davor Ivo Stier (PPE),
napisan. – Želim naglasiti da svakako podržavam jednake mogućnosti i jednako postupanje prema muškarcima i ženama u pogledu zapošljavanja i rada te izjednačavanje njihovih prava, međutim glasao sam suzdržano u ovom izvješću zbog prekomjerne upotrebe ambivalentnog pojma rod – gender, umjesto jasnog i pravno definiranog pojma spol – sex. Upotreba nejasne terminologije na ovaj način čini tekst nejasnim.

Catherine Stihler (S&D),
in writing. – I strongly supported this report. Based on the current rate of progress, the gender pay gap will not be closed until 2084. Along with my Labour colleagues, I have long supported rules to require companies to publish their gender pay gaps. However, transparency alone is not enough: this data must be used to make equal pay a reality across Europe.

Patricija Šulin (PPE),
pisno. – Glasovala sem za poročilo o enakih možnostih in enakem obravnavanju moških in žensk pri zaposlovanju in poklicnem delu. Kljub temu da so se razlike v stopnji zaposlenosti in višini plač v zadnjih letih sicer nekoliko zmanjšale, to ni posledica izboljšanja položaja žensk prav tako ni posledica boljšega delovanja držav članic na tem področju.
Poročilo pravilno ugotavlja, da države članice velikokrat le prenesejo direktivo v svoje nacionalno pravo, ne naredijo pa dovolj na drugih ravneh, kot je denimo spremljanje izvajanja načela enakega plačila in uveljavljanja vseh razpoložljivih pravnih sredstev za diskriminacijo pri plačilu.

Pavel Svoboda (PPE),
písemně. – V dnešním hlasování o pozměňovacích návrzích ke zprávě o rovných příležitostech a rovném zacházení pro muže a ženy v oblasti zaměstnání a povolání jsem hlasoval tak, abych znovu potvrdil svůj postoj projevený již dříve při hlasování v obdobných případech, totiž že v určitých bioetických otázkách či v otázkách rodinné politiky je třeba důsledně uplatňovat otázku subsidiarity a tyto otázky nezaměňovat za témata, která jsou předmětem jiných zpráv či stanovisek Evropského parlamentu.

Νεοκλής Συλικιώτης (GUE/NGL),
γραπτώς. – Οι σκληρές νεοφιλελεύθερες πολιτικές χτυπούν όλους τους εργαζόμενους, αλλά τις εργαζόμενες γυναίκες τις συνθλίβουν. Κατά την τελευταία δεκαετία, το μισθολογικό χάσμα μεταξύ των φύλων, παρέμεινε σχεδόν στάσιμο, από 17,5% το 2008 σε 16,4% το 2012. Υπό το φως αυτής της στασιμότητας, θεωρήθηκε πως η ισχύουσα οδηγία έχει αγγίξει τα όριά της και πρέπει να επικαιροποιηθεί. Είναι θετικό το ότι η έκθεση αναγνωρίζει τις ανισότητες, ζητά να εντατικοποιηθούν οι προσπάθειες για την καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας και των επισφαλών θέσεων απασχόλησης, προτείνει συγκεκριμένα μέτρα για τη διασφάλιση ισχυρότερων δικαιωμάτων για άνδρες και γυναίκες και προτείνει ακόμη και κυρώσεις για τις μεγάλες επιχειρήσεις, οι οποίες δεν συμμορφώνονται με τις υποχρεώσεις τους όσον αφορά την ισότητα των φύλων.
Εν τούτοις, αυτό που παραγνωρίζεται στην έκθεση είναι πως ισοτιμία τον δύο φύλων δεν μπορεί να νοηθεί στο πλαίσιο των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που προωθούνται καθημερινά από την ΕΕ. Ωστόσο, παρά τις μεμονωμένες προβληματικές αναφορές που υπάρχουν στην έκθεση (π.χ. αξιοποίηση του ευρωπαϊκού εξαμήνου για την καταπολέμηση των ανισοτήτων και τη διασφάλιση της ίσης μεταχείρισης), το κείμενο περιλαμβάνει πολλές θετικές αναφορές τις οποίες δεν μπορούμε να αγνοήσουμε. Γι' αυτό υπερψηφίσαμε την έκθεση.

Ελευθέριος Συναδινός (NI),
γραπτώς. – Η ισότητα των δύο φύλων αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην κοινωνική, πολιτιστική και οικονομική ανάπτυξη των χωρών. Η χρησιμοποίηση, όμως, αυτής της θεμελιώδους αξίας μεμονωμένα και χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το ήθος και η ηθική, θα οδηγήσει σε εγκληματικές πράξεις και καταστροφικές πρακτικές.

József Szájer (PPE),
írásban. – Üdvözlöm az előadó, Záborská képviselőasszony munkásságát a néppárti értékrend a férfiak és nők közötti esélyegyenlőségéről és egyenlő bánásmódról a foglalkoztatás és munkavégzés területén szóló jelentésben való megjelenítésében. Nagyon fontosnak tartom a hosszú távú fenntarthatóságot célzó, illetve az öregedő társadalmak pénzügyi stabilitásának megteremtésében kiemelten hangsúlyossá vált női munkavállalás szükségszerűségét egy olyan társadalmi klíma létrehozása érdekében, ahol a munkavállalás és a gyermekgondozás teljes mértékben összeegyezhetővé válik.
Mindazonáltal sajnálattal konstatáltam, az előadó és számos néppárti képviselő erőfeszítéseinek dacára, hogy bár a társadalompolitika, minden egyes ország esetében, egy már meglevő intézményrendszerbe és értékrendbe ágyazódik, a jelentésbe bekerült számos olyan, a szubszidiaritás elvét mélyen sértő – s a jelentést ezáltal megerősítés helyett gyengítő – ajánlás, amelyet nem tudok támogatni, ilyen például a szankciók bevezetése minden egyes tagállamban a diszkriminációt gyakorló munkáltatók számára, illetve a kötelező jellegű gender-egyenlőségi éves üzleti tervek a vállalatok számára.

Tibor Szanyi (S&D),
írásban. – Szavazatommal támogattam a jelentés elfogadását, mely helyesen emelte ki, hogy a férfiak és nők közötti nagyobb fokú egyenlőség, a köztük lévő bérszakadék csökkentése növelné a gazdaság teljesítményét, hozzájárulna a szegénység mértékének csökkentéséhez, és általában véve jótékony hatást gyakorolna a társadalomra. A jelentés részletekbe menően vizsgálta a férfiak és nők közötti esélyegyenlőség kérdését a foglalkoztatás területén, felhívva a figyelmet az összes olyan kérdésre, ahol szinte mindegyik tagállamnak fejlődnie kell.
Fontosnak tartom, hogy megjegyezte a jelentés, hogy az elmúlt években a nemek közötti foglalkoztatás és bérszakadék kismértékű csökkenésének oka a gazdasági válság volt, mivel egyes tagállamok hajlamosak saját érdemként feltüntetni a statisztikai mutatók ilyen jellegű változásait. Ez azonban megakadályozza azt, hogy valós eredményeket érjünk el a bérszakadék csökkentése, valamint a foglalkoztatás és a versenyképesség növelése terén. Ugyanakkor felhívnám a figyelmet arra, hogy az egész életen át tartó tanuláshoz, a szakképzéshez és a mentori hálózatokhoz való hozzáférés biztosítása nem korlátozható csupán a nőkre. Mindkét nem számára egyaránt fontos, hogy Európa-szerte lehetőséget kapjanak erre.

Dario Tamburrano (EFDD),
per iscritto. – Noi, 5 Stelle, accogliamo con favore questa relazione che ha l'obiettivo di promuovere la parità di trattamento e opportunità tra uomini e donne nelle aziende e in generale nel mondo del lavoro. Infatti la realtà occupazionale è preoccupante e l'Italia ne è un triste esempio: la disparità di genere tra occupati raggiunge il 20% nel nostro paese. Stessa situazione per il divario retributivo di genere ancora molto, troppo alto (16,4% nel 2012). Bisogna fare di più e creare opportunità più eque tra donne e uomini, creando le condizioni giuste dove le donne, e indirettamente tutta la famiglia, riesca a conciliare la vita familiare e quella lavorativa. Quindi sì a migliori politiche sociali e assistenziali. Tuttavia abbiamo votato contro a quegli emendamenti che volevano introdurre sanzioni e pratiche burocratiche, già insostenibili, per le aziende e i datori di lavoro.

Marc Tarabella (S&D),
par écrit. – L'égalité des genres est un principe fondamental du droit naturel, exigeant qu'un homme et une femme soient traités similairement, de manière juste et équitable. Pourtant, on remarque que ce principe reste encore trop souvent nié, voir décrié par le monde de l'entreprise, où les hommes occupent les places à plus haute responsabilité. Une fois encore le Parlement européen se prononce pour plus d'égalité effective car c'est de cela qu'il s'agit.
Nous ne cesserons le combat tant que les droits des femmes seront à ce point malmenés

Pavel Telička (ALDE),
in writing. – This own-initiative report is concerned with the gender pay gap and discrimination in the workplace. It states that – in spite of EU efforts throughout the last 40 years, EU primary legislation and case law – the gender pay gap still exists, at an average of 16.4 % across the EU. The report therefore calls on the Commission to prepare a new legislative proposal that would necessitate observance of the principle of equal pay.
While I wholly subscribe to the concept of equal treatment of men and women in employment and otherwise, I have difficulties with some of the specific measures proposed by this report. In particular, I do not fully identify with the recommendation of binding quotas, which the report considers as the best way to increase women's involvement in political and economic decision making. I therefore abstained from voting on this report.

Ruža Tomašić (ECR),
napisan. – Još jedno od brojnih izvješća na vlastitu inicijativu Odbora FEMM Europskog parlamenta čiji naslov obećava puno, a sadržaj kompromitira naslov do granica neprepoznatljivosti. Na tom tragu indikativnom držim i činjenicu da je i sama izvjestiteljica, zastupnica Zaborska, na finalno amandmaniranu verziju teksta izvješća u Odboru glasovala suzdržano.
Kao žena s dugogodišnjom policijskom karijerom koja se tijekom profesionalne karijere susretala s brojnim predrasudama, snažno podržavam principe jednakih mogućnosti i jednakog tretmana žena i muškaraca, te princip jednake plaće za isti rad.
Nepobitna je i tužna činjenica da razlika u plaćama između žena i muškaraca i dalje postoji te u prosjeku iznosi 16,4 % za cijeli prostor Europske unije.
Međutim, ono s čime se nikada nisam mogla, niti ću se ikada moći složiti, jest licemjerno miješanje prava na jednake mogućnosti s beskrupuloznom promocijom rodne ideologije.
Određene su grupacije u Europskom parlamentu nažalost ponovno uspjele u nakani da potkopaju konstruktivnu raspravu o još jednoj iznimno bitnoj temi, ubacivši u izvješće svoje standardne zahtjeve kao što su obvezujuće ženske kvote, prava LGTB zajednice, zabranu diskriminacije osoba koje su promijenile spol, posebne povlastice za podzastupljeni spol, revizije plaća za društva uvrštena na burze država članica Unije, termin ‘rod’ umjesto ‘spol’ i brojne druge.

Romana Tomc (PPE),
pisno. – Predlog o uporabi direktive 2006/54/ES Evropskega parlamenta in Sveta z dne 5. julija 2006 o uresničevanju načela enakih možnosti ter enakega obravnavanja moških in žensk pri zaposlovanju in poklicnem delu v večinskem delu podpiram, saj si resnično želim, da bi se vrzel v plačilu med moškimi in ženskami zmanjšala, oziroma da je ne bi bilo.
Ker poročilo v vseh točkah ne dosega mojih pričakovanj, saj vključuje spodbujanje ideologije spolov, kar po mojem mnenju ne prinaša dodane vrednosti načelu enakih možnosti ter enakega obravnavanja moških in žensk pri zaposlovanju in poklicnem delu, bi se pri končnem glasovanju vzdržala.

Yana Toom (ALDE),
in writing. – The situation of European women on the labour market is characterized by systemic discrimination. This is reflected in lower income, lack of representation at the highest levels of the career ladder and concentration in the less prestigious and less profitable sectors of the economy. Particularly vulnerable are women of childbearing age. Available settings in the field of education, in fact, reproduce the gender imbalance in the labour market. The issue of gender equality in the EU received public and Member States' recognition, although the measures taken so far have not led to a radical change in the status of women on the labour market and to achieving substantive (rather than formal) equality between men and women in employment, in political and social life.

Estefanía Torres Martínez (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de este informe ya que, a pesar de los beneficios de la igualdad entre hombres y mujeres, los estudios demuestran que la legislación de la UE en este ámbito sigue sin aplicarse eficazmente en los Estados miembros. La discriminación por razón de género y el incumplimiento de la igualdad de oportunidades y de trato entre mujeres y hombres en el empleo son una lacra que comprende un coste muy significativo para las personas, el conjunto de las sociedades europeas y sus economías. En términos generales, los Estados miembros no han aprovechado la oportunidad de la Directiva 2006/54/CE para revisar sus sistemas nacionales en profundidad o simplificar y modernizar su legislación en materia de igualdad de trato. Con este informe se solicita a la Comisión elaborar una nueva propuesta legislativa para sustituir la Directiva existente e introducir medidas vinculantes con respecto al tema de la igualdad de trato y la ocupación. Con ello esperamos poder reducir la actual brecha salarial entre hombres y mujeres del 16 % y la brecha pensional del 39 %, que hasta la fecha colocan a las mujeres en una situación que entraña un mayor riesgo de pobreza frente a los hombres.

Ramon Tremosa i Balcells (ALDE),
in writing. – Any measure that promotes equality between men i women is good and has my support. Unfortunately 26 Member States have outstanding issues in the transposition of the directive and the Commission is one year behind schedule in adopting the legislative initiative wing was committed to promote and facilitate the effective implementation of the principle of equal pay in practice. It is an urgent issue and I encourage the Commission to work on it. I encourage Member States in the sense that consistently apply and implement the recast Directive 2006/54/EC and to encourage the social partners (unions and employers) and NGOs to play a more active role in promoting equal treatment, also using action plans to address any wage inequality based on gender, with specific actions and track the results at enterprise, national and EU.

Mylène Troszczynski (ENF),
par écrit. – Alors que le texte est a priori bien orienté (assurer un salaire égal pour un travail égal, éviter les retraites indignes…), il est miné de revendications communautaristes LGBT et minorités ethniques et de propositions de mesures incompatibles avec la liberté d'entreprise, terreau de l'emploi.
Par ailleurs, le France fait partie des rares pays ayant appliqué la directive initiale. Il ne faudrait donc pas exploiter un manque d'application par d'autres pays pour ajouter des contraintes qui ne sont ni utiles, ni du ressort de l'Union, comme la politique sociale des entrepreneurs.
J'ai voté contre ce texte.

István Ujhelyi (S&D),
írásban. – Nagyon fontos joganyagról van szó, a férfiak és nők közötti esélyegyenlőség és egyenlő bánásmód területén számos fontos közösségi intézkedés van életben. Az alkalmazás eredményeit minden évben vizsgálnunk kell. A jelentés szavazatommal elfogadásra javasoltam.

Miguel Urbán Crespo (GUE/NGL),
por escrito. – Hemos votado a favor de este informe ya que, a pesar de los beneficios de la igualdad entre hombres y mujeres, los estudios demuestran que la legislación de la UE en este ámbito sigue sin aplicarse eficazmente en los Estados miembros. La discriminación por razón de género y el incumplimiento de la igualdad de oportunidades y de trato entre mujeres y hombres en el empleo son una lacra que comprende un coste muy significativo para las personas, el conjunto de las sociedades europeas y sus economías. En términos generales, los Estados miembros no han aprovechado la oportunidad de la Directiva 2006/54/CE para revisar sus sistemas nacionales en profundidad o simplificar y modernizar su legislación en materia de igualdad de trato. Con este informe se solicita a la Comisión elaborar una nueva propuesta legislativa para sustituir la Directiva existente e introducir medidas vinculantes con respecto al tema de la igualdad de trato y la ocupación. Con ello esperamos poder reducir la actual brecha salarial entre hombres y mujeres del 16 % y la brecha pensional del 39 %, que hasta la fecha colocan a las mujeres en una situación que entraña un mayor riesgo de pobreza frente a los hombres.

Ivo Vajgl (ALDE),
in writing. – I voted in favour of this non-legislative resolution, in which we urge the Commission to table new legislation providing for more effective means of supervising the implementation and enforcement of gender pay provisions in Member States. It is of the utmost importance to close the pay gap in employment between men and women.
I am personally glad that Slovenia is, in this case, an example of good practice on the matter, and we need to ensure that such legislation is applied in all Member States. This is why I supported the proposed mandatory pay audits for large stock-exchange-listed companies and possible sanctions at EU level in cases of non-compliance.

Elena Valenciano (S&D),
por escrito. – He votado a favor de este informe porque considero que la igualdad de trato entre mujeres y hombres en el empleo es un principio fundamental que debe ser respetado e impulsado. Lamentablemente aún persisten grandes diferencias y es necesario proceder a una revisión que mejore y modernice la Directiva sobre igualdad en el empleo.
Resulta inaceptable que todavía hoy en Europa haya una brecha salarial entre hombres y mujeres superior al 16 %, por lo que urge promover sistemas no sexistas de evaluación y clasificación de empleos, que garanticen la transparencia salarial y combatan los prejuicios de género que hacen que se haya sistematizado la brecha salarial. Es fundamental que se propongan auditorías salariales obligatorias en relación con las empresas que cotizan en una bolsa de valores en los Estados miembros (exceptuando las pymes).
También debería ser obligatorio que las empresas elaboren y apliquen unos planes estratégicos anuales en materia de igualdad de género y que faciliten, asimismo, la conciliación de la vida laboral de mujeres y hombres con la vida familiar, algo que sigue siendo muy difícil. Por último, es inaceptable que la proporción de mujeres que ocupan cargos superiores de gestión en las empresas sea inferior al 18 %.

Derek Vaughan (S&D),
in writing. – It is indefensible that in our country, in this day and age, on average, women earn just 81p an hour for every pound a man earns. Forty-five years after the Equal Pay Act, this is completely unacceptable. We need to turn gender equality in law into gender equality in practice. Based on the current rate of progress, the gender pay gap will not be closed until 2084. Along with my Labour colleagues, I have long supported rules to require companies to publish their gender pay gaps. However, transparency alone is not enough: this data must be used to make equal pay a reality across Europe.
That is why I voted in favour of the report and the amendments that back this requirement. It is time to stop hoping that things will change, and to take proactive steps to ensure that women achieve pay equality, not in some distant future but in the here and now.

Hilde Vautmans (ALDE),
schriftelijk. – Ik stemde voor dit verslag. Anno 2015 zou het toch niet meer mogelijk mogen zijn dat mannen en vrouwen van alle leeftijden ongelijke kansen, beloning of behandeling krijgen omwille van hun geslacht en zelfs omwille van hun geaardheid. Uit het verslag blijkt dat er vele dingen ten goede gebeurden, maar dat we nog een lange weg te gaan hebben alvorens dat we kunnen spreken van gelijke behandeling en gelijke kansen in hun beroepsleven.

Marie-Christine Vergiat (GUE/NGL),
par écrit. – Les inégalités entre femmes et hommes sur le marché du travail demeurent une triste réalité. Ceci malgré un arsenal législatif important, le principe d'égalité de rémunération étant inscrit dans les traités depuis l'origine de la construction européenne et notamment transcrit dans le droit européen par la directive de 2006 sur l'égalité des chances et l'égalité de traitement.
Réviser cette directive est donc une nécessité notamment pour créer des outils véritablement contraignants aptes à combattre réellement les discriminations.
Le rapport propose une série de mesures en matière de transparence salariale et de lutte contre les discriminations dans les régimes de retraite.
Je me félicite de la présence de dispositions visant à lutter contre les stéréotypes de genre, dont la déconstruction de ces stéréotype dès le plus jeune âge est une nécessité et, ce malgré l'opposition de la droite et de l'extrême droite. Pire encore, j'ai pu constater que l'extrême droite, particulièrement le FN, ont quasi systématiquement refusé les mesures favorisant l'égalité homme-femme y compris en matière social au nom du refus de tout dispositif européen contraignant.
Il y a pourtant urgence à mettre en œuvre des dispositifs contraignants pour lutter contre ces discriminations. C'est pourquoi j'ai voté pour.

Miguel Viegas (GUE/NGL),
por escrito. – A igualdade de tratamento e o princípio da não discriminação constituem uma parte importante da legislação primária da UE. No entanto, ao longo da última década, a disparidade salarial entre homens e mulheres quase estagnou, tendo passado de 17,5% em 2008 para 16,4% em 2012.
Desta forma, a atual Diretiva 2006/54/CE (reformulação) atingiu os seus limites e precisa de ser atualizada. Pretende-se, entre muitas coisas, a introdução de auditorias obrigatórias aos salários das empresas cotadas em bolsa nos Estados-Membros, com exceção das pequenas e médias empresas (PME), e a possibilidade de aplicar sanções em caso de incumprimento, ou a necessidade de as recomendações específicas por país, no âmbito do Semestre Europeu, incluírem metas para reduzir a disparidade salarial entre homens e mulheres, a discriminação e o risco de pobreza das mulheres idosas e de aplicar, de facto, os princípios da igualdade de tratamento.
São ideias positivas. Contudo, esta questão não pode ser desligada de um enquadramento mais vasto que tem a ver com a luta contra a exploração e o retrocesso geral de que são vítimas todos os trabalhadores e, com particular acuidade, as mulheres.

Harald Vilimsky (ENF),
schriftlich. – Ich lehne diesen Bericht aufgrund des Umstandes ab, dass den nationalen Gesetzgebern eine Vielzahl von LGBTI-Forderungen auferlegt werden sollen. Meines Erachtens spiegelt der Titel des Berichts nicht seinen Inhalt wider.

Beatrix von Storch (ECR),
schriftlich. – Traditionelle Geschlechterrollen (Mann/Vater, Frau/Mutter) verhindern die Selbstverwirklichung auf dem Arbeitsmarkt, weshalb die EU mit den Steuergeldern von Müttern und Vätern der Zementierung von Geschlechterstereotypen entgegenwirken solle. Als bestünde menschliche Selbstverwirklichung ausschließlich nur auf dem Arbeitsmarkt.
Antidiskriminierungsmaßnahmen und die ideologische Steuerung von Werten und Normen richten sich gegen die menschliche Natur. Da lässt es aufhorchen, wenn erst jetzt eindeutige harmonisierte Begriffsbestimmungen bei Geschlechterfragen eingefordert werden. Wenn erst jetzt die Genderterminologie eindeutig bestimmt und harmonisiert werden soll, dann bedeutet es doch im Umkehrschluss, dass die Genderexperten seit 1995 ohne eindeutige Begriffsbestimmungen mit dem Gender-Begriff experimentieren. Deren neues großes Thema sind übrigens Geschlechtsumwandlungen als die vollendete Verleugnung der menschlichen Natur, vor allem auf dem Arbeitsamt.
Das EU-Parlament weist die Mitgliedstaaten darauf hin, dass sie in ihre nationalen Rechtsvorschriften ein deutliches Verbot jeglicher Diskriminierung aufgrund der sexuellen Orientierung, der Geschlechtsidentität oder einer Geschlechtsumwandlung aufnehmen müssen, und dass diese Privilegien gleich auf sämtliche Transgender-Personen ausgeweitet werden sollten. Bis dahin soll mit Mitteln des Europäischen Sozialfonds Diskriminierung von Transgender-Personen aktiv bekämpft werden.
Ganz ehrlich: Das lehne ich ab. Die Mitgliedstaaten müssen ihre arbeitsmarktrechtlichen Regeln einhalten, die sich ihre nationalen Parlamente selbst gegeben haben. Aber dazu bedarf es dieser Entschließung nicht.

Julie Ward (S&D),
in writing. – In the UK, on average, women earn just 81p an hour for every pound a man earns. Forty-five years after the Equal Pay Act, this is completely unacceptable. We need to turn gender equality in law into gender equality in practice. Based on the current rate of progress, the gender pay gap will not be closed until 2084. Along with my Labour colleagues, I have long supported rules to require companies to publish their gender pay gaps. However, transparency alone is not enough: this data must be used to make equal pay a reality across Europe.

Θεόδωρος Ζαγοράκης (PPE),
γραπτώς. – Υποστήριξα την συγκεκριμένη έκθεση, άλλωστε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει και στο παρελθόν τοποθετηθεί σχετικά, με πρωτοβουλίες και προώθηση συγκεκριμένων ψηφισμάτων. Η πρωτοβουλία αυτή, εκσυγχρονίζει το ενωσιακό κεκτημένο για την ισότητα στους χώρους εργασίας, συμπυκνώνοντας τις προηγούμενες οδηγίες, ώστε να ενισχυθεί η αποδοτικότερη εφαρμογή τους.

Jana Žitňanská (ECR),
písomne. – Hlasovania som sa v tomto prípade zdržala. Nie preto, že nepodporujem rovnosť príležitostí a rovnaké zaobchádzanie s mužmi a ženami na poli zamestnanosti. Podľa môjho názoru je rovnosť a nediskriminácia dôležitou súčasťou hodnôt, ku ktorým sa Európska únia hlási. Považujem za veľmi dôležité najmä preklenutie rozdielov medzi odmeňovaním mužov a žien a následných rozdielov v dôchodkoch, ktoré len minimálne zohľadňujú čas, ktorý žena venovala starostlivosti o rodinu, ošetrovaniu členov domácnosti alebo v mnohých prípadoch obetavej starostlivosti o zdravotne postihnuté dieťa. Na druhej strane však bolo vo výbore do správy zahrnutých niekoľko tém, ktoré nepodporujem, a to najmä vyjadrenia týkajúce sa záväzných kvót v zamestnaniach ako najefektívnejšieho prostriedku na dosiahnutie rovnosti, ako aj mnohé podľa môjho názoru málo efektívne a najmä zamestnávateľov zaťažujúce povinnosti, ako napríklad rodové plány, povinné audity, ako aj správy týkajúce sa odmeňovania rozdelené podľa rodu. Zhodnotením všetkých týchto tém som dospela k rozhodnutiu správe nedať svoj hlas, ale z rešpektu k pozitívnym ustanoveniam a celkovej myšlienke správy nedať ani hlas negatívny, a teda som sa pri záverečnom hlasovaní zdržala.

Kosma Złotowski (ECR),
na piśmie. – Dyskryminacja, jako zjawisko społeczne i gospodarcze, jest oczywiście złem, którego nie wolno tolerować. Świadome wykluczanie jakiejś grupy z dostępu do rynku pracy ze względu na płeć, przekonania polityczne, wyznawaną religię czy przynależność etniczną jest sprzeczne z regułami demokracji. Równość nie jest jednak pojęciem, które można rozpatrywać w kategoriach abstrakcyjnych i w oderwaniu od rzeczywistości społecznej. Nie można wymagać, aby w każdym obszarze życia istniała równa matematycznie reprezentacja kobiet i mężczyzn, aby o obsadzie każdego stanowiska decydowała przede wszystkim matematyka i parytet płci, a nie kompetencje i doświadczenie kandydata. Za niedorzeczne i trudne do zaakceptowania trzeba też uznać postulaty wspierania i zachęcania państw członkowskich do włączenia osób transpłciowych i interseksualnych do szkoleń poświęconych różnorodności, jak również uwzględnioną w tym raporcie potrzebę uwzględnienia zagadnień związanych z płcią w dziedzinie kształcenia zawodowego.
Po raz kolejny mamy przykład wykorzystywania szczytnej idei, jaką jest konieczność wzmocnienia pozycji kobiet na rynku pracy, do propagowania skrajnej lewicowej ideologii i uzasadniania eksperymentów społecznych. Za skandaliczne trzeba też uznać wezwanie skierowane do Komisji Europejskiej, aby pociągnąć do odpowiedzialności państwa członkowskie, którym nie udało się wprowadzić wyraźnej ochrony przed dyskryminacją związaną ze zmianą płci. Dziwię się, że niektórzy moi polscy koledzy poparli takie wezwanie.

Inês Cristina Zuber (GUE/NGL),
por escrito. – Este relatório tem aspetos muito positivos, entre os quais a defesa do papel desempenhado pelos sindicatos na promoção da igualdade de tratamento e do conceito de igualdade de remuneração no emprego; da necessidade de os sistemas de avaliação e classificação profissional se deverem basear, preferencialmente, na negociação coletiva; a assunção de que os EM devem garantir os direitos relacionados com a maternidade, nomeadamente o impedimento do despedimento abusivo de trabalhadoras durante a gravidez ou quando regressam ao trabalho após a licença de maternidade; a constatação de que a proteção de dados não pode ser invocada como desculpa para a não publicação de informações anuais sobre os salários no local de trabalho. O relatório defende ainda a necessidade de reforço dos mecanismos públicos de inspeção do trabalho e que os Estados-Membros tomem medidas necessárias para garantir a inversão do ónus da prova, assegurando que incumbe sempre ao empregador provar que as diferenças de tratamento verificadas não resultam de qualquer fator de discriminação. Passassem estas posições da teoria à prática, e estaríamos no bom caminho.

Președinte. – S-a încheiat perioada consacrată explicațiilor privind voturile.
11.   Corrections to votes and voting intentions : see Minutes
12.   Documents received: see Minutes
13.   Petitions: see Minutes
14.   Decisions concerning certain documents: see Minutes
15.   Forwarding of texts adopted during the sitting : see Minutes
16.   Dates of forthcoming sittings : see Minutes
17.   Adjournment of the session

(Ședința a fost închisă la ora 13.25)