State aid — Poland — State aid C 34/07 (ex N 93/06) — Introduction of a tonnage tax scheme in favour of maritime transport — Invitation to submit comments pursuant to Article 88(2) of the EC Treaty (Text with EEA relevance)
Date: 2007-12-12
Institutions: European Commission
Subjects: State aid, control of State aid, exchange of information, maritime transport, tax system

C 300/22

EN

Official Journal of the European Union

12.12.2007

PROCEDURES RELATING TO THE IMPLEMENTATION OF THE COMPETITION
POLICY

COMMISSION

STATE AID — POLAND

State aid C 34/07 (ex N 93/06) — Introduction of a tonnage tax scheme in favour of maritime
transport

Invitation to submit comments pursuant to Article 88(2) of the EC Treaty

(Text with EEA relevance)

(2007/C 300/13)

By means of the letter dated 12 September 2007 reproduced in the authentic language on the pages
following this summary, the Commission notified the Republic of Poland its decision to initiate the proce-
dure laid down in Article 88(2) of the EC Treaty concerning the above-mentioned aid.

Interested parties may submit their comments within one month of the date of publication of this summary
and the following letter, to:

European Commission
Directorate-General for Energy and Transport
Directorate A — Unit 4
B-1049 Brussels
Fax (32-2) 296 12 42

These comments will be communicated to the Republic of Poland. Confidential treatment of the identity of
the interested party submitting the comments may be requested in writing, stating the reasons for the
request.

TEXT OF SUMMARY

1. DESCRIPTION OF THE MEASURE

than 50 % of their revenue towage services other than towage
from, to or within a port or dredgers, and dredging, provided
that dredgers ensure for more than 50 % of their revenue trans-
port at sea of extracted materials.

1.1. Title

Tonnage Tax

1.2. Description of the notified measure

Tonnage tax is deemed to replace for ship-owners engaged in
international maritime transport corporation tax or personal
income tax by a lump sum amount calculated on the basis of
the tonnage of the fleet operated. The taxable base will be deter-
mined by applying for each of its vessels a decreasing ratio from
EUR 0,50 to EUR 0,10 per 100 net tons (NT) to its tonnage.

A number of ancillary activities are also covered by tonnage tax,
the management of vessels, crews and
including fees for
revenues derived from chartering out vessels.

In addition, ship-owners liable for personal
income tax, are
allowed to deduct health insurance contributions and social
security contributions from respectively the amount and the
base of tonnage tax.

2. PRELIMINARY ASSESSMENT OF THE EXISTENCE OF AN AID

Eligible activities will be international maritime transport, rescue
operations at sea towage provided that tugs provide for more

The notified scheme clearly constitutes a State aid within the
meaning of Article 87(1) of the EC Treaty.

12.12.2007

EN

Official Journal of the European Union

C 300/23

3. DOUBTS ABOUT THE COMPATIBILITY OF THE MEASURE

WITH THE COMMON MARKET

The Commission has doubts about the compatibility with the
common market of
the notified
scheme and has therefore decided to open the formal investiga-
tion procedure foreseen in Article 4(4) of Regulation (EC)
No 659/1999 (1):

the following features of

— the coverage by tonnage tax of natural — or legal —

persons liable for personal income tax,

— the possibility for these persons, if it appears that tonnage
tax can be a substitute also for personal
income tax, to
deduct social security contributions and health insurance
contribution from respectively their tax amount and tax
base,

— the requirement imposed on tonnage tax companies to stay
within tonnage tax for a minimal period of 5 years only,

— the possibility for a tonnage tax company to put under
tonnage tax the vessels for which the company does not
cumulatively ensure, on its own account or for the account
of a third party, the three following functions: the commer-
cial management of vessels, their technical management and
the management of crews, beyond a tonnage exceeding four
time the tonnage of vessels for which it does,

— the inclusion within tonnage tax of tugs and/or dredgers
where such vessels deliver services constituting maritime
transport for less than half of their operational time over a
fiscal year,

— the requirements in relation to strategic management and
technical management that effectively all key decisions be
taken in Poland and that the senior personnel, the headquar-
ters and the board of directors and operational board should
be in Poland could give rise to problems of discrimination
on the grounds of nationality and limits on the freedom of
establishment
established in another
Member State to avail themselves of the benefits of the
measure through a secondary establishment in Poland.

ship-owners

for

TEXT OF LETTER

‘1. PROCEDURA

(1) Pismem z dnia 1 lutego 2006 r. (2) Polska zgłosiła
Komisji zamiar wprowadzenia systemu podatku tonażo-
wego. Sprawa została zarejestrowana pod numerem
N 93/06.

(2) W pismach z dnia 9 marca, 7 września i 14 listopada
2006 r. oraz 11 kwietnia 2007 r. (3) służby Komisji
zwróciły się z prośbą o udzielenie dodatkowych wyjaś-
nień. W odpowiedziach z dnia 13 kwietnia, 9 i 16 maja
2006 r., 5 stycznia oraz 6 czerwca 2007 r. (4) władze
polskie przekazały informacje, o które zostały popros-
zone. Dodatkowo dnia 19 stycznia 2007 r. miało miejsce
spotkanie na szczeblu technicznym.

2. SZCZEGÓŁOWY OPIS ŚRODKÓW POMOCY

2.1. Tytuł

(3) Podatek tonażowy

2.2. Streszczenie

(4) Podatek tonażowy to nowy podatek, który obejmuje
armatorów prowadzących działalność w międzynaro-
dowej żegludze morskiej. Armatorzy spełniający pewne
kryteria (patrz ppkt 2.7 — Kryteria kwalifikacji) mogą w
przeciągu następnych trzech lat dokonać wyboru opodat-
kowania podatkiem tonażowym. W odniesieniu do arma-
tora, który złożył wniosek o objęcie go podatkiem tona-
żowym i któremu organy podatkowe przyznały prawo
do tej formy opodatkowania (zwanego dalej »armatorem
opodatkowanym podatkiem tonażowym«),
roczne
opodatkowanie przychodu z udziału w międzynaro-
dowym transporcie morskim statków objętych podatkiem
tonażowym będzie obliczane na zasadzie ryczałtu liczo-
nego na podstawie pojemności netto posiadanej przez
niego floty.

2.3. System podatku tonażowego

(5) Polski

system opodatkowania podatkiem tonażowym
został wprowadzony przez Ustawę o podatku tona-
żowym z dnia 24 sierpnia 2006 r. (5) Powinien on wejść
w życie z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2007 r., gdy
tylko zostanie zatwierdzony przez Komisję.

(6) Według władz polskich zgłoszona Ustawa o podatku
tonażowym została przygotowana na podstawie analizy
istniejących systemów podatku tonażowego obowiązują-
cych w Niemczech, Zjednoczonym Królestwie, Belgii
i
Niderlandach oraz po konsultacjach z armatorami.

(7) Ustawa o podatku tonażowym pozwala armatorom
opodatkowanym podatkiem tonażowym na zwolnienie z
obowiązku dokonywania wpłat z zysku, o których mowa
w Ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. o gospodarce
finansowej przedsiębiorstw państwowych (6) oraz w
Ustawie z dnia 1 grudnia 1995 r. o wpłatach z zysku
Skarbu Państwa (7), w
przez
zakresie przychodów z działalności opodatkowanej tym
podatkiem.

jednoosobowe

spółki

(1) OJ L 83, 27.3.1999, p. 1.

Article 4(4) of Regulation (EC) No 659/1999:
‘4. Where the Commission, after a preliminary examination, finds
that doubts are raised as to the compatibility with the common
market of a notified measure, it shall decide to initiate proceedings
pursuant to Article 93(2) of the Treaty (hereinafter referred to as a
“decision to initiate the formal investigation procedure”).’

(2) Zarejestrowanym pod nr ref. TREN(2006) A/12656.

(3) Nr ref. TREN(2006) D/204393, D/210227, D/223420 i TREN(2007)

D/307010.

(4) Zarejestrowanymi pod nr ref. TREN(2006) A/19774, A/22657 i TREN

(2007) A/31073, A/34300.

(5) Dziennik Ustaw z 2006 r., nr 183, poz. 1353.
(6) Dziennik Ustaw z 1992 r., nr 6, poz. 27, z późn. zm.
(7) Dziennik Ustaw z 1995 r., nr 154, poz. 792.

C 300/24

EN

Official Journal of the European Union

12.12.2007

(8) Zgodnie z art. 5 Ustawy o podatku tonażowym, w odnie-
sieniu do każdego statku objętego podatkiem tonażowym
dobową stawkę w odniesieniu do przychodów z działal-
się do objęcia opodatkowaniem
ności kwalifikującej
ustala się na zasadzie zryczałtowanej stawki w zależności
od pojemności netto statku od każdych 100 NT i na
każdy rozpoczęty dzień, niezależnie od tego czy statek
jest w eksploatacji, czy nie:

Pojemność netto statku

Stawki do obliczenia dochodu

Do 1 000 NT

Od 1001 do 10 000 NT

Od 10 001 do 25 000 NT

Od 25 001 NT

Równowartość 0,5 euro za
każde 100 NT

Równowartość 0,35 euro za
każde 100 NT

Równowartość 0,20 euro za
każde 100 NT

Równowartość 0,10 euro za
każde 100 NT

(9) Dla celów obliczeniowych pojemność netto statku zaok-
rągla się w następujący sposób: pojemność mniejszą niż
50 NT pomija się, a pojemność 50 i więcej podwyższa
się do pełnych 100 NT.

którą

(10) Należną kwotę podatku tonażowego oblicza się od
stanowi wysokość
podstawy opodatkowania,
dochodu obliczanego jak wskazano powyżej
i która
podlega opodatkowaniu normalną 19 % stawką podatku
dochodowego od osób prawnych aktualnie obowiązują-
cego w Polsce lub podatku dochodowego od osób fizycz-
nych, zależnie od tego, czy armator opodatkowany
podatkiem tonażowym normalnie podlega opodatko-
waniu podatkiem od osób prawnych, czy podatkiem
dochodowym od osób fizycznych.

(11) Kwota podatku tonażowego będzie obliczana w EUR, a
płacona w PLN po przeliczeniu według średniego kursu
EUR ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostat-
niego miesiąca, za który jest obliczany podatek tonażowy.
Należną kwotę podatku tonażowego oblicza się bez
pomniejszania dochodu o koszty jego uzyskania.

(12) Zgodnie z art. 8 Ustawy o podatku tonażowym
przychody uzyskane przez armatora będącego podatni-
kiem podatku tonażowego ze sprzedaży statku, w części
niewykorzystanej na nabycie własności, remont, moderni-
zację lub przebudowę innego statku, w okresie 3 lat od
dnia sprzedaży, nie będą podlegać opodatkowaniu podat-
kiem tonażowym,
lecz stawką ryczałtową w wysokości
15 %.

(13) Osoby fizyczne lub osoby będące wspólnikami spółki
osobowej podlegające opodatkowaniu podatkiem docho-
dowym od osób fizycznych korzystają ze specjalnych
dodatkowych środków. Przysługuje im prawo do odlic-
zenia:

— od kwoty podatku tonażowego, kwoty składki na
ubezpieczenie zdrowotne określonej w Ustawie z dnia
27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdro-
finansowanych ze środków publicznych (8),
wotnej
zapłaconej przez nich bezpośrednio w odnośnym
roku podatkowym (art. 6 Ustawy o podatku tona-
żowym); oraz

— od podstawy opodatkowania podatkiem tonażowym,
kwoty składek na ubezpieczenia społeczne określo-
nych w Ustawie z dnia 13 października 1998 r. o
systemie ubezpieczeń społecznych (9), zapłaconych
przez nich bezpośrednio w odnośnym roku podat-
kowym (art. 4 ust. 3 Ustawy o podatku tonażowym).

(14) Kwota składek na ubezpieczenia społeczne podlegająca
odliczeniu nie może przekroczyć podstawy opodatko-
wania (art. 4 ust. 3 oraz art. 4 ust. 4 Ustawy o podatku
tonażowym). Kwota składki na ubezpieczenie zdrowotne,
o którą zmniejsza się podatek tonażowy, nie może przek-
roczyć 7,75 % podstawy wymiaru tej składki. W związku
z powyższym odliczenie kwoty składki na ubezpieczenie
zdrowotne może anulować należną kwotę podatku tona-
żowego, nie może jednak sprawić, że będzie ona ujemna.

(15) Armator opodatkowany podatkiem tonażowym musi
dostarczyć
stwierdzające
faktyczne poniesienie przez niego wydatków na cele
ubezpieczenia zdrowotnego oraz ubezpieczeń społecz-
nych.

odpowiednie

dokumenty

(16) Władze polskie wyjaśniają, że odliczenia składek na ubez-
pieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypad-
kowe zgodnie z art. 4 ust. 3 oraz art. 6 przysługują
jedynie armatorom będącym osobami fizycznymi i tym
samym nie obejmują armatorów będących osobami praw-
nymi. Władze polskie twierdzą, że taki system odliczeń
wynika ze specyfiki funkcjonowania systemu ubezpieczeń
społecznych i zdrowotnych w Polsce. Wskazały one, że
system ten nie przewiduje obowiązku uiszczania składek
na ubezpieczenia społeczne oraz na ubezpieczenie zdro-
wotne przez osoby prawne w związku z prowadzoną
przez nie działalnością.

przez

osoby

(17) W tym zakresie, z polskiego systemu podatkowego, w
szczególności z Ustawy o podatku dochodowym od osób
fizycznych oraz Ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o
zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
fizyczne (10),
przychodów osiąganych
wynika, że w zakresie podatku dochodowego od osób
fizycznych możliwe jest odliczenie składek na ubezpiec-
zenia
społeczne od podstawy opodatkowania oraz
składek na ubezpieczenie zdrowotne od wysokości
podatku. Zdaniem władz polskich zasadą jest kompenso-
wanie poprzez system podatku dochodowego składek na
ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne
płaconych przez podatników (osoby fizyczne). To właśnie
dlatego, według władz polskich, wprowadzona została
możliwość odliczenia tego rodzaju składek od podstawy
opodatkowania podatkiem tonażowym, względnie od
podatku tonażowego.

kompensaty

(18) Władze polskie utrzymują również, że wyłączenie możli-
tych składek poprzez podatek
wości
tonażowy w odniesieniu do armatorów będących
osobami fizycznymi stawiałoby ich w gorszej sytuacji niż
innych płatników podatku dochodowego od osób fizycz-
nych. W konsekwencji stanowiłoby to niczym nieuzasad-
nione zróżnicowanie sytuacji prawnej podatników w
odniesieniu do możliwości odliczania składek na ubez-
pieczenia społeczne i zdrowotne, w zależności od formy
opodatkowania. Kompensata tych składek nie jest zatem
związana jedynie z podatkiem tonażowym.

(8) Dziennik Ustaw z 2004 r., nr 210, poz. 2135, z późn. zm.

(9) Dziennik Ustawz 2007 r., nr 11, poz. 74, z późn. zm.
(10) Dziennik Ustaw z 1998 r., nr 144, poz. 930, z późn. zm.

12.12.2007

EN

Official Journal of the European Union

C 300/25

(19) Władze polskie podkreślają, że odpowiednie przepisy
Ustawy o podatku tonażowym nie pozwalają na odlic-
zenie od podatku tonażowego składek zapłaconych przez
członków załogi zatrudnionych na pokładzie statków lub
innych pracowników armatorów.

2.4. Cel programu

(20) Program opiera się na wprowadzeniu środków podatko-
wych na rzecz sektora gospodarki morskiej związanego z
międzynarodowym transportem morskim. Ma on na celu
zachęcenie do powrotu do — aktualnie prawie pustego
— polskiego rejestru statków handlowych przewidywanej
ilości ok. 96 statków, zwiększenie zatrudnienia wspólno-
towych marynarzy oraz zatrudnienia w sektorze morskim
na lądzie.

(21) Według władz polskich, Ustawa o podatku tonażowym
ma na celu zmniejszenie negatywnych skutków »przefla-
gowania« statków polskich armatorów pod obce bandery,
takich jak:

— spadek zatrudnienia w gospodarce morskiej;

— utrata przez Polskę morskiego »know-how«;

— dodatkowe koszty ponoszone przez kontrolę państwa
portu (Port State Control) państw Unii Europejskiej
przy kontroli
statków polskich pływających pod
»wygodnymi banderami«;

— bojkotowanie polskich statków pływających pod
przez Międzynarodowy

banderami«
»wygodnymi
Związek Transportowców;

— brak możliwości korzystania przez polskich arma-
torów z instrumentów polityki żeglugowej Unii
Europejskiej,
skierowanych wyłącznie do statków
podnoszących bandery państw członkowskich Unii
Europejskiej.

(22) Z analiz i symulacji przeprowadzonych przez władze
polskie wynika, że wprowadzenie podatku tonażowego
statków polskich pod
spowoduje stopniowy powrót
banderę narodową, a także przyczyni się do zwiększenia
wpływów do budżetu państwa z tytułu eksploatacji
statków morskich przez armatorów krajowych. Zarówno
jak i
każde powiększenie Polskiego Rejestru Statków,
każde nowe działanie w ramach żeglugi na terenie Polski
przeprowadzone w celu skorzystania z proponowanego
podatku, doprowadzi do zwiększenia zatrudnienia.

2.5. Budżet

(23) Polski system podatku tonażowego będzie finansowany
przez redukcję wpływów do budżetu państwa. Niemniej
jednak władze polskie nie są w stanie ocenić wysokości
dochodów fiskalnych, które zostaną utracone. Szacowany
dochód z podatku tonażowego wyniesie ok. 0,175 mln
EUR rocznie.

2.6. Czas trwania programu

(24) Pismem z dnia 13 kwietnia 2006 r. władze polskie
zobowiązały
czasu stosowania
się do ograniczenia
podatku tonażowego do okresu 10 lat oraz do ponow-
nego zgłoszenia programu po upływie tego 10-letniego
okresu. W związku z tym analizowany tu program po
jego zatwierdzeniu wejdzie w życie na lata 2007-2016.

2.7. Kryteria kwalifikacji

2.7.1. Kwalifikujące się statki

(25) Statkiem kwalifikującym się do objęcia podatkiem jest
statek morski o polskiej przynależności wykorzystywany
w międzynarodowym transporcie morskim i spełniający
wszystkie warunki dopuszczenia do żeglugi na morzu.
Uznanie statku za statek morski wymaga uzyskania świa-
dectwa zgodnie z Międzynarodową konwencją w sprawie
linii
ładunkowych lub Międzynarodową konwencją o
bezpieczeństwie życia na morzu (SOLAS).

2.7.2. Kwalifikująca się działalność

(26) Podatek tonażowy obejmie wyłącznie armatorów prowad-
zących działalność polegającą na świadczeniu usług w
morskiej żegludze międzynarodowej z wykorzystaniem
statków o pojemności powyżej 100 GT. Działalnością
kwalifikującą się do objęcia podatkiem tonażowym jest:

(i) transport ładunków i/lub pasażerów,

(ii) ratownictwo pełnomorskie (statki ratownicze oraz

używane do transportu osób na morzu),

(iii) holowanie pełnomorskie, pod warunkiem że co
najmniej 50 % przychodów z działalności faktycznie
wykonywanej w ciągu roku podatkowego przez
holownik stanowią przychody uzyskane z usługi
transportu morskiego innego niż holowanie do
portu i z portu,

(iv) pogłębianie, pod warunkiem, że 50 % przychodów z
całości działalności faktycznie wykonywanej w ciągu
roku przez pogłębiarkę stanowią przychody z trans-
portu wydobytych materiałów na pełnym morzu.

(27) W Ustawie o podatku tonażowym pod pojęciem żeglugi
międzynarodowej należy rozumieć żeglugę morską wyko-
nywaną między portami polskimi a portami zagranicz-
nymi, żeglugę morską między portami zagranicznymi lub
żeglugę morską między portami polskimi, pod warun-
kiem, że podróż ta stanowi odcinek dalszej podróży
morskiej do portu zagranicznego. W związku z tym,
żegluga jedynie w granicach Polski (kabotaż) nie może
zostać objęta podatkiem tonażowym na podstawie
obecnej Ustawy o podatku tonażowym.

(28) Dodatkowo pewna działalność pomocnicza związana z
usługami w zakresie transportu towarów lub pasażerów
lub mająca na celu wspomaganie działalności głównej
może również podlegać opodatkowaniu podatkiem tona-
żowym. Artykuł 3 ust. 2 Ustawy o podatku tonażowym
wymienia działania pomocnicze, które również mogą
zostać objęte podatkiem tonażowym, pod warunkiem, że
mają związek ze świadczeniem kwalifikujących się usług
to
wymienionych powyżej. Działalność pomocnicza,
działalność w zakresie:

(i) dzierżawy i użytkowania kontenerów,

(ii) prowadzenia działalności załadunkowej, rozładun-

kowej i naprawczej,

(iii) prowadzenia terminali pasażerskich,

C 300/26

EN

Official Journal of the European Union

12.12.2007

(iv) sprzedaży towarów i usług na pokładzie statków
pasażerskich i pasażersko-towarowych w celu ich
konsumpcji na pokładzie statku,

(v) prowadzenia działalności kantorowej na pokładzie
pasażersko-towarowych
statków pasażerskich
jedynie do pasażerów statku, pod
skierowanej
warunkiem,
taka działalność pozostaje w
że
związku z działalnością główną,

i

(vi) dowozu lądowego i morskiego ładunków i pasa-

żerów,

(vii) przewozu ładunków i pasażerów w transporcie

multimodalnym,

(viii) zarządu nad statkami,

(ix) świadczenia usług agentów i maklerów morskich,
usług brokerskich i usług agencji zatrudniania, zwią-
zanych z załogą statku,

(x) działalności polegającej na wynajmie, dzierżawie lub

wyczarterowaniu statku.

(29) Artykuł 3 ust. 3 Ustawy o podatku tonażowym zawiera
wykaz działalności, która nie może podlegać opodatko-
waniu podatkiem tonażowym:

(i) poszukiwania, badania geologiczne oraz wydobycie

zasobów mineralnych z dna morskiego,

(ii) rybołówstwo lub przetwórstwo rybne,

(iii) budowa portów morskich, budowa i remont infra-

struktury portowej lub urządzeń portowych,

(iv) budowa elektrowni wiatrowych,

(v) budowa rurociągów przesyłowych na dnie morza,

(vi) budowa dróg wodnych lub pogłębianie dna dróg i

zbiorników wodnych,

(vii) prace podwodne,

(viii) świadczenie usług pilotowych w granicach portów

morskich,

(ix) żegluga pasażerska w granicach portów i przystani

morskich,

(x) edukacja, badania naukowe, sport

lub transport

rekreacyjny,

(xi) eksploatacja statków stale zakotwiczonych lub zacu-
mowanych, które nie posiadają zdolności żeglu-
gowej,

(xii) holowanie, chyba że co najmniej 50 % przychodów
z działalności
faktycznie wykonywanej w ciągu
roku przez holownik stanowią przychody uzyskane
z usługi holowania innego niż holowania do i z
portu oraz w granicach portu,

(xiii) pogłębianie, chyba że 50 % przychodów z całości
działalności faktycznie wykonywanej w ciągu roku
przez pogłębiarkę stanowią przychody z transportu
wydobytych materiałów na pełnym morzu.

2.7.3. Kwalifikujące się podmioty

(30) Przedsiębiorstwami

objęcia
kwalifikującymi
pomocą są przedsiębiorstwa armatorskie spełniające okre-
ślone kryteria.

się

do

spółka

(31) Zgodnie z art. 2 ust. 3 Ustawy o podatku tonażowym
armator to osoba fizyczna lub osoba prawna, spółka z
nieograniczoną
cywilna,
odpowiedzialnością,
spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa,
spółka komandytowo-akcyjna lub spółka kapitałowa w
organizacji, mająca odpowiednio miejsce zamieszkania,
siedzibę lub zarząd w Polsce i posiadająca ważny Doku-
ment Zgodności wydany zgodnie z Międzynarodową
życia na morzu (11).
konwencją o bezpieczeństwie
Armator
jeden z
taki musi
warunków:

spełniać przynajmniej

— we własnym imieniu uprawiać żeglugę

statkiem

morskim własnym lub cudzym,

— być właścicielem statku, nie uprawiając jednocześnie
we własnym imieniu żeglugi statkiem własnym lub
cudzym, lub

— zarządzać cudzym statkiem, w cudzym imieniu i na

cudzą rzecz na podstawie umowy.

(32) Władze polskie dokładniej określają (12), że przedsię-
biorstwa kwalifikujące się do objęcia podatkiem mogą
być:

— osobami

spółkami

fizycznymi,

komandytowo-akcyjnymi,

cywilnymi osób
fizycznych, spółkami jawnymi osób fizycznych oraz
ich
spółkami
przychody netto ze sprzedaży towarów, usług i oper-
acji
obrotowy
wyniosły co najmniej równowartość w walucie pols-
kiej 800 000 EUR,

finansowych

poprzedni

jeżeli

rok

za

— spółkami handlowymi (osobowymi i kapitałowymi, w
tym również w organizacji), a także innymi osobami
prawnymi,

— zagranicznymi osobami prawnymi, zagranicznymi
jednostkami nie posiadającymi osobowości prawnej
oraz zagranicznymi osobami fizycznymi, prowadzą-
cymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działal-
ność osobiście, przez osobę upoważnioną lub przy
pomocy pracowników — w odniesieniu do działal-
ności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, bez względu na wielkość przychodów,

— innymi

jednostkami nie wymienionymi powyżej,
jeżeli otrzymują one na realizację zadań zleconych
dotacje lub subwencje z budżetu państwa, budżetów
jednostek samorządu terytorialnego lub funduszów
celowych — od początku roku obrotowego, w
którym dotacje lub subwencje zostały im przyznane.

(33) W związku z zarządzaniem strategicznym, przedsię-
biorstwo objęte podatkiem tonażowym musi podej-
mować decyzje w kwestii znacznych wydatków kapitało-
wych oraz obniżenia kapitału z terytorium Polski. Przy
ocenie powyższych kwestii, władze polskie wezmą pod
uwagę stopień, w jakim zagraniczni pracownicy pracują
pod kierunkiem pracowników polskich.
lub w jakim
odpowiadają przed pracownikami polskimi. W ocenie czy
strategiczna działalność przeprowadzana jest z terytorium
Polski ważne również będzie umiejscowienie głównej
siedziby, włączając w to miejsce pracy kadry zarządzającej
szczebla wyższego oraz miejsce, z którego podejmowane
są decyzje zarówno rady nadzorczej, jak i zarządu.

(11) Dziennik Urzędowy Ministerstwa Infrastruktury (WE) nr 4/2005, poz.

28.

(12) Ustawa o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r., Dziennik Ustaw

z 2002 r., nr 76, poz. 694, z późn. zm.

12.12.2007

EN

Official Journal of the European Union

C 300/27

(34) W przypadku zarządzania komercyjnego, organy podat-
kowe sprawdzą, czy działalność w zakresie planowania
tras, przyjmowania rezerwacji dla pasażerów lub zała-
szkolenia
dunku, zaopatrzenia statku, zarządzania i
pracowników,
statkami,
zarządzania
technicznego
włącznie z podejmowaniem decyzji w sprawie napraw i
przeglądu statków, ma miejsce w Polsce. Znaczenie ma
także zachowanie takich miejsc, jak centra szkoleń, termi-
nale, itp. w Polsce oraz zakres w jakim zagraniczne biura
lub oddziały pracują pod kierownictwem personelu
umiejscowionego w Polsce. Fakt, że statek pływa pod
polską banderą,
jest zarejestrowany, ubezpieczony lub
finansowany w Polsce może działać jako dodatkowy
argument na poparcie elementów wskazanych powyżej.
W każdym razie przedsiębiorstwo musi przejść obie
części oceny: badanie zarządzania strategicznego oraz
zarządzania komercyjnego, z wynikiem pozytywnym.

(35) Podsumowując, przedsiębiorstwo kwalifikujące się do

objęcia pomocą musi spełniać trzy kryteria:

— podlegać opodatkowaniu polskim podatkiem docho-
dowym od osób prawnych lub podatkiem docho-
dowym od osób fizycznych;

— wykorzystywać w swej działalności kwalifikujące się

statki, pływające pod polską banderą;

— oraz wykonywać nad nimi zarząd strategiczny i

komercyjny z terytorium Polski.

2.7.4. Środki zabezpieczające

(36) System pomocy przewiduje pewne środki zabezpieczające
uniemożliwiające niekontrolowane przysparzanie korzyści
z działań w Polsce lub w innych krajach, które nie speł-
niają kryteriów kwalifikacji.

(37) Po pierwsze należy przypomnieć, że podatek tonażowy
będzie funkcjonował w ramach polskiego systemu podat-
kowego. System ten opiera się głównie na:

— Ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych

z dnia 15 lutego 1992 r. (13); oraz

— Ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych

z dnia 26 lipca 1991 r. (14).

2.7.5. Weryfikacja transakcji w ramach grupy spółek na

zasadzie ceny rynkowej

(38) Przepisy dwóch wyżej wspomnianych obecnie obowiązu-
jących ustaw podatkowych zawierają uregulowania unie-
możliwiające »przerzucanie« dochodu ze spółki stowarzy-
szonej nieopodatkowanej podatkiem tonażowym do
spółki opodatkowanej
tym podatkiem. Artykuł 11
Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (15) (i
odpowiednio art. 25 Ustawy o podatku dochodowym od
osób fizycznych (16)) stanowi, że jeśli podatnicy powią-
zani są ze sobą w sposób ustalony lub narzucony przez
te przepisy, i jeżeli w wyniku takich powiązań zostaną

różniące

lub narzucone warunki

ustalone
się od
warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne
podmioty i w wyniku tego podmiot nie wykazuje
dochodów albo wykazuje dochody niższe od tych, jakich
należałoby oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie
istniały — dochody danego podmiotu oraz należny
podatek określa się bez uwzględnienia warunków wynika-
jących z tych powiązań. Władze polskie są zdania, że
zasada ta odnosi się również mutatis mutandis do trans-
akcji między spółkami stowarzyszonymi opodatkowa-
nymi podatkiem tonażowym a spółkami stowarzyszo-
nymi nieopodatkowanymi tym podatkiem. W tym celu
dochody takich podatników określa się w drodze oszaco-
wania przy zastosowaniu metod wskazanych w odpo-
wiedniej ustawie podatkowej
(tj. w Ustawie o podatku
dochodowym od osób prawnych lub Ustawie o podatku
dochodowym od osób fizycznych).

(39) Dodatkowo, zgodnie z art. 9 Ustawy o podatku docho-
dowym od osób prawnych oraz art. 25a Ustawy o
podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy,
którzy zawierają transakcje z podmiotami powiązanymi
mają obowiązek sporządzania szczególnej dokumentacji
podatkowej. Istnieje obowiązek przedłożenia takiej doku-
mentacji na żądanie organów podatkowych lub organów
kontroli
stanowić
skarbowej. Dokumentacja ta musi
dowód na to, że przeprowadzone transakcje nie różnią
się od transakcji zawieranych przez podmioty niezależne,
a jeśli odbiegają od transakcji rynkowych, należy udoku-
mentować, że jest to uzasadnione racjonalnymi przesłan-
kami. Przepisy obu ustaw o podatku dochodowym prze-
widują szczególną stawkę podatku w wysokości 50 %,
która ma zastosowanie do oszacowanego dochodu podat-
ników podlegających opodatkowaniu w Polsce,
jeśli
podatnicy ci nie przedstawią organom podatkowym
wymaganej przez przepisy dokumentacji w zakresie
transakcji z powiązanymi z nimi spółkami.

(40) Przepisy te będą stosowane również w odniesieniu do
podatników opodatkowanych podatkiem tonażowym
będących jednocześnie płatnikami podatku dochodowego
w odniesieniu do działalności, która nie kwalifikuje się do
objęcia podatkiem tonażowym. Obowiązujące przepisy
prawne umożliwiają dokonywanie weryfikacji osiągnię-
tego zysku poprzez sprawdzenie kosztów uzyskania przy-
chodów i kosztów podatkowych. Natomiast w przypadku
podatku tonażowego opodatkowaniu podlega inna kate-
goria dochodu niezwiązana z przychodami i kosztami w
rozumieniu ustaw o podatku dochodowym.
Jest ona
uzależniona jedynie od tonażu posiadanych statków i
okresu ich eksploatacji.

(41) W związku z powyższym Polska uważa, że ustawo-
dawstwo podatkowe zawiera już środki zabezpieczające
uniemożliwiające niekontrolowane przysparzanie korzyści
oparte na zasadzie ceny rynkowej, które są wystarczające
do wykrycia i skorygowania transakcji między podmio-
tami powiązanymi, zawieranych po cenie innej niż cena
rynkowa.

2.7.6. Odrębna księgowość

(13) Dziennik Ustaw z 2000 r., nr 54, poz. 654, z późn. zm.
(14) Dziennik Ustaw z 2000 r., nr 14, poz. 176, z późn. zm.
(15) Por. przypis 13.
(16) Por. przypis 14.

(42) Zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy o podatku tonażowym
działalność
armatora objętą podatkiem tonażowym
należy oddzielić od innych rodzajów prowadzonej przez
niego działalności.

C 300/28

EN

Official Journal of the European Union

12.12.2007

(43) Armatorzy podlegający Ustawie o rachunkowości z dnia
29 września 1994 r. (17), tj. ci, którzy zarejestrowali swą
działalność lub główne miejsce zarządzania w Polsce,
zobowiązani są w prowadzonej ewidencji księgowej do
oddzielenie aktywów i pasywów, przychodów i związa-
nych z nimi kosztów w odniesieniu do poszczególnych
rodzajów działalności podlegającej opodatkowaniu podat-
kiem tonażowym oraz tych, które nie podlegają opodat-
kowaniu podatkiem tonażowym. Ponadto armatorzy
opodatkowani podatkiem tonażowym są zobowiązani
prowadzić w okresie opodatkowania podatkiem tona-
żowym odrębny wykaz środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych związanych z działalnością
objętą tym podatkiem.

(44) Polskie ustawodawstwo podatkowe (18) zezwala organom
podatkowym na dokonanie, jeśli to konieczne, określenia
zysków z różnego rodzaju działalności prowadzonej
przez podatników w drodze oszacowania. Podatnicy są
zobowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej (lub
księgi przychodów i rozchodów w przypadku podatku
dochodowego od osób fizycznych) w sposób zapew-
niający możliwość określenia wysokości dochodu (straty),
podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku
za dany rok podatkowy. W przedstawianych przez siebie
dokumentach armatorzy objęci podatkiem tonażowym
muszą uwzględnić środki trwałe oraz wartości niemater-
ialne i prawne oraz wszelkie informacje niezbędne do
obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych.

objętą

działalność

(45) W sytuacji gdy armator objęty podatkiem tonażowym
prowadzi działalność objętą podatkiem tonażowym oraz
inną
podatkiem dochodowym,
wówczas jest on zobowiązany w ewidencji księgowej
wyodrębnić przychody i związane z nimi koszty, pochod-
zące z obu rodzajów działalności. W ten sposób obowią-
zujące przepisy podatkowe uniemożliwiają
transfer
dochodów lub zysku z działalności nieopodatkowanej
podatkiem tonażowym do działalności nim opodatko-
wanej.

(46) W konsekwencji władze polskie są zdania, że obecne
ustawodawstwo podatkowe w wystarczający sposób
określa zasady podziału nie tylko przychodów i kosztów,
lecz także zadłużenia i kapitalizacji w odniesieniu do
podatku tonażowego w zakresie działalności objętej oraz
nieobjętej tym podatkiem.

2.7.7. Minimalny udział we własności floty

(47) Ustawa o podatku tonażowym nie ustanawia wymogu
minimalnego udziału armatorów opodatkowanych podat-
kiem tonażowym we własności floty. W szczególności
dochody z czarterowania statków na zasadzie czarteru na
czas, czarteru na podróż lub umowy o zafrachtowanie
lub z komercyjnego zarządzania cudzymi statkami mogą
najwyraźniej bez żadnych ograniczeń zostać objęte
podatkiem tonażowym.

(17) Dziennik Ustaw z 2000 r., nr 14, poz. 176, z późn. zm.
(18) Artykuł 9 Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i

art. 24a Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

2.7.8. Zasady dotyczące nakładów finansowych

(48) Żadne ulgi podatkowe, takie jak amortyzacja majątku, nie
przysługują w odniesieniu do części nakładów finanso-
wych netto związanej z działalnością objętą podatkiem
tonażowym. Aktywa brane pod uwagę w odniesieniu do
działalności objętej podatkiem tonażowym to kwalifiku-
jące się statki, aktywa trwałe częściowo lub w całości
wykorzystywane do wykonywania tej działalności oraz
aktywa łatwo zbywalne i powiązane.
Jedynie ta część
kosztów odsetek oraz strat kursowych, która związana
jest z działalnością nieobjętą podatkiem tonażowym,
będzie podlegać odliczeniu od dochodu pochodzącego z
działalności opodatkowanej podatkiem dochodowym od
osób prawnych.

2.7.9. Opcja »wszystko albo nic«

(49) Artykuły 3 oraz 4 Ustawy o podatku tonażowym
stanowią, że armator opodatkowany podatkiem tona-
żowym rozlicza w ten sposób całą działalność kwalifiku-
jącą się do objęcia tym podatkiem wykonywaną z wykor-
zystaniem wszystkich posiadanych statków kwalifikują-
cych się do objęcia tym podatkiem. Nie jest możliwe
wybiórcze korzystanie z systemu podatku tonażowego.

(50) Zasadę tą stosuje się także w odniesieniu do grup przed-
siębiorstw. Wszystkie przedsiębiorstwa z danej grupy
przedsiębiorstw kwalifikujące się do objęcia podatkiem
tonażowym podlegające opodatkowaniu w Polsce muszą
przyjąć sposób opodatkowania podatkiem tonażowym w
odniesieniu do wszystkich rodzajów działalności kwalifi-
kujących się do objęcia podatkiem tonażowym, w
momencie gdy jedno z nich wybierze ten sposób opodat-
kowania.

(51) Zasada ta ma celu uniknięcie sytuacji, w której armatorzy
podatkiem tonażowym wybieraliby
opodatkowani
opodatkowanie podatkiem tonażowym w odniesieniu do
statków przynoszących dochody, zachowując opodatko-
wanie zwyczajnym podatkiem dochodowym tej części
floty, która przynosi straty. W Ustawie o podatku tona-
żowym brak jest szczegółowych przepisów dotyczących
grup przedsiębiorstw, gdyż znajdują się one w Ustawie o
podatku dochodowym od osób fizycznych.

jedną

przez

(52) Jako grupę przedsiębiorstw należy rozumieć wszystkie
przedsiębiorstwa
osobę
kontrolowane
fizyczną, lub w przypadku, gdy przedsiębiorstwo nie jest
kontrolowane w ten sposób, to przedsiębiorstwo oraz
inne przedsiębiorstwa przez nie kontrolowane. Zgodnie z
tymi przepisami osoba kontroluje przedsiębiorstwo, jeśli
jest zdolna do kontrolowania lub nabycia kontroli, w
sposób bezpośredni lub pośredni, działalności tego przed-
siębiorstwa.

(53) Zgodnie z art. 11 Ustawy o podatku tonażowym, w przy-
padku połączenia się armatorów, z których przynajmniej
jeden opodatkowany jest podatkiem tonażowym lub w
przypadku, gdy armator opodatkowany podatkiem tona-
żowym przejmuje innego armatora, nowo utworzone
przedsiębiorstwo będzie podlegało opodatkowaniu podat-
kiem tonażowym w odniesieniu do całości posiadanej
kwalifikującej się floty.

12.12.2007

EN

Official Journal of the European Union

C 300/29

armatorów z

(54) Kierując się tą samą logiką, w celu uniemożliwienia
wybiórczego korzystania przez
tego
systemu, tj. uniemożliwienia stosowania strategii polega-
jednoczesnym wyborze najkorzystniejszych
jącej na
aspektów podatku dochodowego i podatku tonażowego
w odniesieniu do kwalifikujących się rodzajów działal-
ności, armatorzy objęci podatkiem tonażowym nie mogą
przez określony czas zrezygnować z tej formy opodatko-
wania. Okres ten, nazwany “okresem opodatkowania
podatkiem tonażowym« wprowadzony został do ustawy
w celu uniemożliwienia armatorom dowolnej zmiany
formy opodatkowania z podatku tonażowego na podatek
dochodowy zależnie od posiadanych aktualnie długów
lub dochodów. Okres opodatkowania podatkiem tona-
żowym określony w Ustawie o podatku tonażowym
wynosi 5 lat.

(59) Dzięki systemowi podatku tonażowego, władze polskie
przewidują przyznanie pomocy poprzez obniżenie
podatków, które w innym wypadku musiałyby ponosić
przedsiębiorstwa w tym sektorze, przy użyciu zasobów
państwowych, faworyzując przez to pewien rodzaj dzia-
łalności, w związku z faktem, że środek ten odnosi się do
sektora międzynarodowego transportu morskiego. Tego
rodzaju pomoc grozi zakłóceniem konkurencji
i może
wpływać na handel miedzy państwami członkowskimi,
ponieważ działalność w zakresie transportu morskiego
prowadzona jest głównie na poziomie międzynaro-
dowym. W związku z tym, Komisja uznaje, że środek
dotyczy pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1
Traktatu WE. Władze polskie nie próbowały zakwestio-
nować tej oceny. Niniejsza opinia Komisji zgodna jest z
poprzednią praktyką Komisji w tym zakresie (20).

2.8. Bandera

3.2. Podstawa prawna oceny

(55) Zgłoszony przez Polskę system podatku tonażowego
ściśle związany jest z podnoszoną banderą, tzn. ze speł-
nieniem przez kwalifikujące się statki warunku zarejestro-
wania w polskim rejestrze okrętowym.

2.9. Inne programy pomocy

(56) Na gruncie posiadanych przez Komisję informacji, nie
istnieje obecnie żaden system pomocy na rzecz trans-
portu morskiego w Polsce.

2.10. Zobowiązania strony polskiej

(57) Władze polskie zobowiązały się w swoim zgłoszeniu do:

— przedkładania Komisji rocznych sprawozdań dotyczą-
cych zmian stanu zarejestrowanej w Polsce floty oraz
zatrudnienia marynarzy, wskazujących liczbę arma-
torów lub grup armatorów objętych podatkiem tona-
żowym; oraz

— ponownego zgłoszenia systemu podatku tonażowego

po upływie okresu 10 lat (19).

3. OCENA POMOCY

3.1. Istnienie pomocy zgodnie z art. 87 ust. 1 Trak-

tatu WE

(58) Zgodnie z art. 87 ust. 1 Traktatu WE, wszelka pomoc
przyznawana przez państwo członkowskie lub przy
użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie,
która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez
sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji
niektórych towarów,
ze wspólnym
rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę
handlową między państwami członkowskimi.

jest niezgodna

(19) Armatorzy, którzy zostaną objęci podatkiem tonażowym przed
końcem 2016 roku, zatrzymają prawo do korzystania z przedłożo-
nego do ponownej oceny programu przez okres 10 lat.

(60) W rozumieniu art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu WE pomoc
przeznaczona na wsparcie rozwoju niektórych rodzajów
działalności gospodarczej lub niektórych sektorów gospo-
darki może być traktowana jako zgodna ze wspólnym
rynkiem w przypadku, gdy nie zakłóca, w sposób
sprzeczny ze wspólnym interesem, warunków wymiany
i stanowić podstawę do wyłączenia jej spod
handlowej
ogólnego zakazu pomocy państwa. Komisja uznaje, że
art. 87 ust. 3 lit. c) traktatu WE stanowi zatem stosowną
podstawę prawną do analizy niniejszego programu
pomocy.

(61) W tym konkretnym przypadku pomoc dla sektora mors-
kiego musi być zbadana w świetle Wytycznych Wspól-
noty w sprawie pomocy państwa dla transportu mors-
kiego (21) z 2004 r.
(dalej zwanych »Wytycznymi«).
Wytyczne te określają warunki, na jakich zezwala się
państwom członkowskim na
tworzenie niektórych
programów pomocy państwa w celu wsparcia przemysłu
transportu morskiego, jeśli służą one realizacji ogólnych
celów takich, jak:

— udoskonalenie bezpiecznego, wydajnego i przyjaz-

nego dla środowiska transportu morskiego,

— zachęcanie do rejestrowania statków pod banderami
państw członkowskich lub ich powrotu pod te
bandery,

— wspieranie

konsolidacji

konglomeratu morskiego
posiadającego siedziby w państwach członkowskich,
przy
jednoczesnym utrzymaniu wszechstronnie
konkurencyjnej floty na rynkach światowych,

— utrzymanie i udoskonalenie morskiego know-how
oraz ochronę i promowanie zatrudnienia marynarzy
z państw członkowskich UE i państw EFTA, a także

— wspieranie promocji nowych usług w dziedzinie
transportu morskiego bliskiego zasięgu zgodnie z
transportowej
poświęconą polityce
białą
Wspólnoty.

księgą

(20) Wytyczne wspólnoty w sprawie pomocy publicznej dla transportu
morskiego; Dz.U. C 13 z 17.1.2004, str. 3. W szczególności rozdział
3.1, w którym mowa, że: »system zastępujący zwyczajny podatek
dochodowy podatkiem tonażowym jest pomocą państwa.«

(21) Wytyczne wspólnoty w sprawie pomocy państwa dla transportu

morskiego, Dz.U. C 13 z 17.1.2004, str. 3.

C 300/30

EN

Official Journal of the European Union

12.12.2007

3.3. Poprzednie

decyzje

podobnych
programów pomocy w państwach członkows-
kich

dotyczące

(62) W przeciągu ostatnich 11 lat Komisja zatwierdziła na
wyżej wspomnianej podstawie prawnej wiele programów
pomocowych na rzecz sektora transportu morskiego
opartych na podatku tonażowym, w których zawarte
były podobne przepisy (22).

— niderlandzki system opodatkowania podatkiem tona-
zatwierdzona dnia

żowym (pomoc N 738/95,
20 marca 1996 r.);

— niemiecki system opodatkowania podatkiem tona-
zatwierdzona dnia

żowym (pomoc N 396/98,
25 listopada 1998 r.);

— angielski

system opodatkowania podatkiem tona-
zatwierdzona dnia

żowym (pomoc N 790/99,
2 sierpnia 2000 r.);

— hiszpański system opodatkowania podatkiem tona-
zatwierdzona dnia

żowym (pomoc N 736/01,
27 lutego 2002 r.);

— duński system opodatkowania podatkiem tonażowym
(pomoc N 563/01, zatwierdzona dnia 12 marca
2002 r.);

— fiński system opodatkowania podatkiem tonażowym
(pomoc N 195/02, zatwierdzona dnia 16 paździer-
nika 2002 r.);

— irlandzki

system opodatkowania podatkiem tona-
zatwierdzona dnia

żowym (pomoc N 504/02,
11 grudnia 2002 r.);

— belgijski

system opodatkowania podatkiem tona-
zatwierdzona dnia

żowym (pomoc N 433/02,
19 marca 2003 r.);

— francuski

system opodatkowania podatkiem tona-
zatwierdzona dnia

żowym (pomoc N 737/02,
13 maja 2003 r.);

— system opodatkowania podatkiem tonażowym w
hiszpańskim Kraju Basków (pomoc N 572/02,
zatwierdzona dnia 5 lutego 2003 r.)

— włoski system opodatkowania podatkiem tonażowym
(pomoc N 114/04, zatwierdzona dnia 20 paździer-
nika 2004 r.);

— litewski

system opodatkowania podatkiem tona-
zatwierdzona dnia

żowym (pomoc N 330/05,
19 lipca 2006 r.).

3.4. Ocena zgodności

(63) Rozdział 3.1 Wytycznych wyraźnie wskazuje na system
opodatkowania przedsiębiorstw podatkiem tonażowym

(22) Tekst większości tych decyzji dostępny jest w języku(-ach) ofic-

jalnym(-ych) pod następującym adresem internetowym:
http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/index.htm.Nieauten-
tyczne wersje w językach roboczych Komisji dostępne są na stronie:
http://ec.europa.eu/dgs/energy_transport/state_aid/decisions/deci-
sions_dg_tren_en.htm.

jako przykład środków podatkowych, które »zabezpieczają
wysokojakościowe zatrudnienie w sektorze morskim na lądzie« i
w związku z tym mogą być uznane za zgodne ze
wspólnym rynkiem (23).

(64) Wytyczne wyznaczają jednakże pewne kryteria, które
system taki musi spełnić, aby mógł zostać uznany za
zgodny ze wspólnym rynkiem. Ponadto w dotychczas
przyjętych decyzjach w sprawie systemów opodatkowania
podatkiem tonażowym Komisja rozwinęła przywołaną
powyżej w pkt 62 ugruntowaną praktykę w sposobie
oceny, czy dane zgłoszenie spełnia wspomniane kryteria,
w celu zapobieżenia zakłóceniom konkurencji we Wspól-
nocie.

ta wymaga

(65) W dalszej części niniejszego dokumentu Komisja dokona
oceny zgłoszonego programu pomocy pod względem
spełnienia przez niego kryteriów zawartych w Wytycz-
zbadania programu pod
nych. Ocena
względem działalności,
statków oraz przedsiębiorstw
kwalifikujących się do objęcia programem, zbadania
środków zabezpieczających uniemożliwiających niekon-
trolowane przysparzanie korzyści z działań, które nie
spełniają kryteriów kwalifikacji, zbadania czy spełnione
są warunki odnoszące się do pułapu określonego w rozd-
ziale 11 Wytycznych oraz do obowiązku przedkładania
sprawozdań ustanowionego w rozdziale 12 Wytycznych.

3.4.1. Badanie zakresu programu

3.4.1.1. K w a l i f i k u jąc a s ię d z i ała l n oś ć

Podstawowa kwalifikująca się działalność

(66) Komisja nie ma zastrzeżeń co do zgodnej z Wytycznymi
możliwości objęcia podatkiem tonażowym międzynaro-
dowego transportu morskiego ładunków i/lub pasażerów.
Komisja przypomina, że w wielu spośród wyżej wspom-
nianych decyzji nie wprowadzano żadnego rozróżnienia
pomiędzy transportem międzynarodowym a kabotażem i
w związku z tym można stwierdzić, że Komisja zaapro-
bowała objęcie kabotażu morskiego podatkiem tona-
żowym. Praktyka Komisji nie stoi więc na przeszkodzie
temu, aby Polska rozszerzyła system opodatkowania
podatkiem tonażowym również na usługi kabotażu.

(67) W odniesieniu do holowania, Wytyczne stanowią, że
»holowanie« jest objęte zakresem ich stosowania, tylko jeżeli
ponad 50 % działań holowniczych faktycznie wykonanych w
danym roku przez holownik stanowi »transport morski«. Czas
oczekiwania można proporcjonalnie włączyć do tej
części
działań wykonanych przez holownik, która stanowi »transport
morski«.

(23) Zob. rozdział 3.1, akapit 4 i 5 wytycznych: »Tego rodzaju ulgi podat-
kowe, stosowane szczególnie do żeglugi morskiej, uważa się za pomoc
publiczną. Pomocą publiczną jest także zastępowanie tradycyjnego
systemu opodatkowania przedsiębiorstw podatkiem tonażowym. (…)
Tego rodzaju środki zabezpieczają wysokojakościowe zatrudnienie w
sektorze morskim na lądzie, jak np. w sferze zarządzania bezpoś-
rednio związanego z żeglugą morską lub w zakresie działań towarzys-
zących (ubezpieczenia, maklerstwo, finanse). (…) Tego rodzaju bodźce
podatkowe są generalnie akceptowane«.

12.12.2007

EN

Official Journal of the European Union

C 300/31

(68) W odniesieniu do pogłębiania Wytyczne

zawierają
podobne przepisy: »Niemniej rozwiązania fiskalne przewid-
ziane dla przedsiębiorstw (takie jak podatek tonażowy) można
także stosować do tych jednostek pogłębiających, których dzia-
łalność polega na ‘transporcie morskim’ — tj. transporcie dale-
komorskim wydobytego materiału — przez ponad 50 % rocz-
nego czasu pracy oraz wyłącznie w odniesieniu do takich
właśnie działań transportowych«.

(69) Komisja jest zdania, że zarówno w przypadku holowania,
jak i pogłębiania, odpowiednim kryterium do zmierzenia
czy osiągnięto próg 50 % jest czas pracy danego holow-
jak
nika lub pogłębiarki w roku podatkowym, a nie,
stanowi Ustawa o podatku tonażowym, wysokość wypra-
cowanego dochodu. Mimo tego, że obliczenia oparte na
wysokości dochodu mogą w niektórych przypadkach
prowadzić do uzyskania takiego samego wyniku,
jak
obliczenia oparte na czasie pracy, na obecnym etapie
Komisja uważa, że Polska musi wprowadzić zmiany lub
dodatkowe wyjaśnienia do Ustawy o podatku tonażowym
w tej kwestii.

(70) Komisja pragnie zwrócić uwagę Polski na fakt, że wspom-
niany próg może jedynie być obliczany w odniesieniu do
działalności, która dokładnie odpowiada definicji trans-
portu morskiego w rozumieniu prawa Unii Europejskiej,
w świetle rozporządzeń Rady (EWG) nr 4055/86 (24)
oraz (EWG) nr 3577/92 (25), do których Wytyczne
bezpośrednio się odwołują. Na tej podstawie transport
morski może być zdefiniowany jako »przewóz pasażerów
lub towarów na rzecz klienta drogą morską między portami lub
portami a urządzeniami oddalonymi od brzegu«. Dlatego też
definicja oparta na zasadzie wyłączenia,
jak np. na
podstawie listy zawartej w art. 3 ust. 3 Ustawy o podatku
tonażowym nie może być sama w sobie wystarczająca.
Podobnie sam fakt, że wspomniany artykuł wyklucza
holowanie z portu oraz w obrębie portu może być
niewystarczający.

(71) Należy wspomnieć, że Trybunał Sprawiedliwości wyjaśnił
pojęcie
transportu morskiego w swoim niedawnym
wyroku z dnia 11 stycznia 2007 r. w sprawie C-251/04,
Komisja przeciwko Grecji, w odniesieniu do kwestii czy
działalność holownicza może stanowić transport morski:
»[…] charakter i cechy holowania są inne niż kabotażu, zdefi-
niowanego w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3577/92.
Choć holowanie jest usługą z reguły świadczoną za wynagrod-
zeniem, nie polega ono zasadniczo na bezpośrednim przewozie
pasażerów lub towarów drogą morską. Polega ono raczej na
pomocy w przemieszczeniu statku, wiertnicy, platformy lub boi.
przy manewrowaniu,
Holownik,
dostarcza mu dodatkowy napęd,
lub zastępuje jego silniki w
razie awarii, udziela pomocy temu statkowi przewożącemu
pasażerów lub towary,
lecz nie jest sam statkiem transportu-
jącym«. Trybunał stwierdził również, że rozporządzenie

który wspomaga

statek

(24) Artykuł 1 ust. 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 4055/86 z dnia

22 grudnia 1986 r.; Dz.U. L 378 z 31.12.1986, stanowi:
»4.
Do celów niniejszego rozporządzenia przez ‘usługi transportu mors-
kiego między państwami członkowskimi oraz między państwami członkows-
kimi a państwami trzecimi’, gdzie są one z reguły świadczone za wynagrod-
zeniem, rozumie się:
a) wewnątrzwspólnotowe usługi

pasażerów lub
towarów drogą morską między każdym portem w państwie człon-
kowskim a każdym portem lub urządzeniem oddalonym od brzegu w
innym państwie członkowskim;

żeglugowe:

przewóz

b) ruch między państwami członkowskimi a państwami trzecimi: przewóz
pasażerów lub towarów drogą morską między portami w państwach
członkowskich a portami
lub urządzeniami oddalonymi od brzegu w
państwie trzecim.«
(25) Dz.U. L 364 z 12.12.1992.

(EWG) nr 3577/92 nie obejmuje »usług powiązanych, akce-
soryjnych lub pomocniczych w stosunku do świadczenia usług
transportu morskiego« (26).

(72) W świetle cytowanego wyroku, pojęcie transportu mors-
kiego dla celów wytycznych w zakresie pomocy państwa
musi być interpretowane wąsko, jako obejmujące jedynie
bezpośredni przewóz pasażerów lub towarów drogą
morską między dwoma portami lub portem a urządze-
niami oddalonymi od brzegu. W tym kontekście Komisja
wyraża wątpliwość czy ewentualne objęcie podatkiem
tonażowym holowania
i/lub pogłębiania, w sposób
przedstawiony w zgłoszeniu, pozostaje w zgodzie z tymi
zasadami.

Działalność pomocnicza w transporcie morskim

(73) Nie naruszając treści poprzednich akapitów oraz pozos-
tając w zgodzie z kierunkami wyznaczonymi przez prak-
tykę (27), Komisja nie sprzeciwia się objęciu przez polski
system opodatkowania podatkiem tonażowym następują-
cych rodzajów działalności pomocniczej, które pozostają
w ścisłym związku ze świadczeniem usług w transporcie
morskim:

a) dzierżawy i użytkowania kontenerów,

b) prowadzenia działalności załadunkowej,

rozładun-

kowej i naprawczej,

c) prowadzenia terminali pasażerskich,

d) sprzedaży towarów i usług na pokładzie statków pasa-
ich

pasażersko-towarowych w celu

żerskich
konsumpcji na pokładzie statku,

i

e) prowadzenia działalności kantorowej na pokładzie
statków pasażerskich i pasażersko-towarowych skiero-
wanej jedynie do pasażerów statku, pod warunkiem,
że taka działalność pozostaje w związku z działal-
nością główną,

f) dowozu lądowego i morskiego ładunków i pasażerów,

g) przewozu ładunków i pasażerów w transporcie multi-

modalnym.

(74) Komisja jest zdania, że wyżej wymienione rodzaje działal-
ności są integralna częścią transportu morskiego i muszą
zostać włączone w zakres podatku tonażowego. Wymie-
nione rodzaje działalności podlegają objęciu podatkiem
tonażowym,
jeśli wykonywane są bezpośrednio przez
armatora opodatkowanego podatkiem tonażowym.

(75) Komisja uważa, że usługi

transportu morskiego w
zakresie pozostałych rodzajów działalności spełniających
kryteria kwalifikacji, powinny zostać podzielone na trzy
główne grupy:

— komercyjne zarządzanie statkami;

(26) Zob. pkt 31 i 32 tego wyroku.
(27) Zob. np. pomoc państwa N 563/01 — Dania — duński system
opodatkowania podatkiem tonażowym zatwierdzony przez Komisję
dnia 12 marca 2002 r.

C 300/32

EN

Official Journal of the European Union

12.12.2007

— techniczne zarządzanie statkami (tankowanie paliwa,
zaopatrzenie w żywność, ubezpieczenie, wydawanie
świadectw zgodności statków, konserwacja, itd.); oraz

— zarządzanie załogą (umowy o pracę, odnowienie

załogi, itd.).

(76) W odniesieniu do zarządzania

statkami Wytyczne
stanowią, że “przedsiębiorstwa armatorskie mogą się ubiegać o
pomoc wyłącznie dla tych statków, w przypadku których powier-
zono im pełne zarządzanie techniczne i zarządzanie załogą«.

(77) Sytuację, w której statek czarterowany jest bez załogi
(czarter samej łodzi) (28), zazwyczaj traktuje się jako przy-
bliżoną do sytuacji korzystania z własnego statku. Mimo,
że osoba czarterująca statek nie posiada prawnego tytułu
jeśli nie całość odpo-
do statku, ponosi większą część,
wiedzialności za zarządzanie statkiem i/lub załogą. Statek
może również być czarterowany wraz z załogą (czarter
na czas) (29). W takiej sytuacji osoba czarterująca nie jest
zazwyczaj odpowiedzialna za wszystkie aspekty związane
z zarządzaniem. Tego rodzaju statki mogą zostać opodat-
kowane podatkiem tonażowym, ale z pewnymi ogranic-
zeniami. Kwestia zarządzania staje się ważna w celu okre-
ślenia czy statki spełniają warunki konieczne do objęcia
podatkiem tonażowym. Komisja jest zdania, że w takich
przypadkach do zachowania prawa do korzystania z
podatku tonażowego nie wystarczy, aby armatorzy objęci
podatkiem tonażowym prowadzili działalność jedynie w
zakresie części z trzech wymienionych grup — konieczne
jest łączne wypełnianie trzech wymienionych funkcji.

(78) Można dodatkowo zacytować Wytyczne, które stanowią,
że “przedsiębiorstwa armatorskie mogą się ubiegać o
pomoc wyłącznie dla tych statków, w przypadku których
powierzono im pełne zarządzanie techniczne i zarząd-
zanie załogą. Aby stać się uprawnionymi, armatorzy
muszą w szczególności przyjąć od właściciela pełną
odpowiedzialność za eksploatację statków,
jak również
przejąć od właściciela wszelkie prawa i obowiązki, które
nakłada Kodeks ISM«. W praktyce oznacza to, że jeśli
armator zarządzający statkiem nie zapewnia zarządzania
komercyjnego, musi wypełniać jednocześnie przynajmniej
dwie pozostałe funkcje.

(79) Inaczej mówiąc,

armatorzy mogą osiągać dochody
poprzez wypełnianie jednej lub dwóch z wyżej wymie-
nionych funkcji w odniesieniu do cudzych statków.
Dzieje się tak na przykład, gdy przedsiębiorstwo arma-
torskie
zarządzanie komercyjne
konsorcjum przewoźników.

zapewnia odpłatnie

(80) Pod tym względem władze polskie zmieniły treść zgło-
szenia pismem z dnia 6 czerwca 2007 r. stwierdzając, że
zarządzający statkiem mogą zostać objęci podatkiem
tonażowym jedynie pod warunkiem, że jednocześnie
będą zapewniać zarówno zarządzanie załogą, jak i tech-
niczne zarządzanie statkami. Warunek ten odnosi się

(28) Umowy o czarter samej łodzi są zazwyczaj długoterminowe i obej-

mują czasem nawet całą długość życia statku.

(29) Kontrakty czarterowe na czas często obejmują krótszy okres i są
zazwyczaj zawierane w przypadku, kiedy armator w danym
momencie nie posiada wystarczającej pojemności, a inne przedsię-
biorstwo armatorskie dysponuje pojemnością przekraczającą własne
potrzeby.

zarówno do przedsiębiorstw jedynie zarządzających stat-
kami, jak i do armatorów, który świadczą na rzecz stron
trzecich usługi w zakresie technicznego zarządzania stat-
i/lub ich załogą w odniesieniu do floty objętej
kami
umową dotyczącą zarządzania. Przedsiębiorstwa te,
jeśli
spełnią powyższy warunek,
zostaną opodatkowane
podatkiem tonażowym obliczanym na podstawie pojem-
ności zarządzanej przez nie floty, tak jakby były przedsię-
biorstwami świadczącymi usługi w transporcie morskim.

(81) W szczególności w odniesieniu do zarządzania statkami
władze polskie przypomniały, że na podstawie art. 2
ust. 3 Ustawy o podatku tonażowym armator, który
zarządza cudzym statkiem, w cudzym imieniu i na cudzą
rzecz może zostać opodatkowany podatkiem tonażowym
pod warunkiem, że posiada ważny Dokument Zgodności,
stwierdzający, że zarządzający statkiem przejmuje od
armatora wszystkie prawa i obowiązki nałożone przez
Międzynarodowy Kodeks Zarządzania Bezpieczeństwem.

(82) W odróżnieniu od zarządzania statkiem, zarządzanie
komercyjne polega na wypełnianiu wszystkich obow-
iązków handlowych oraz wzięciu odpowiedzialności za
stosunki z klientami w imieniu armatora lub osoby czar-
terującej statek. Dzieje się tak np. w sytuacji, kiedy przed-
siębiorstwu armatorskiemu powierza się sprawowanie
zarządzania konsorcjum przewoźników, do którego samo
należy. Komisja rozumie, że opłaty pochodzące z takiego
zarządzania komercyjnego objęte są opodatkowaniem
jako “opłaty brokerskie«, o których mowa w art. 3 ust. 2
pkt 9 Ustawy o podatku tonażowym z dnia 24 sierpnia
2006 r.

zaakceptować

opodatkowanie

(83) W każdym z tych przypadków Komisja jest zdania, że
typu
można
dochodów podatkiem tonażowym z powodu koniecz-
ności zachowania pewnej elastyczności, jednakże możli-
wość objęcia tym podatkiem musi być ograniczona w
sposób, który sprawi, że przedsiębiorstwa opodatkowane
podatkiem tonażowym nie stracą cech przedsiębiorstw
świadczących usługi w transporcie morskim.

tego

(84) W związku z tym Komisja uważa, że dochody płynące z
zarządzania statkami we własnym lub w cudzym imieniu
mogą zostać objęte podatkiem tonażowym, jeśli armator
opodatkowany podatkiem tonażowym zapewnia:

— albo jednoczesne zarządzanie załogą i

techniczne

zarządzanie danymi statkami,

— albo ich zarządzanie komercyjne,

pod warunkiem, że tonaż tych statków nie przekracza
tonażu statków, w odniesieniu do
czterokrotności
których armator opodatkowany podatkiem tonażowym
zapewnia jednocześnie zarządzanie załogą, zarządzanie
techniczne i komercyjne (30).

(85) Komisja przypomina, że tonaż statków, w odniesieniu do
których armator spełnia niektóre funkcje w cudzym
imieniu musi również być brany pod uwagę przy oblic-
zaniu podstawy opodatkowania.

(30) Niniejsza zasada została wypracowana w praktyce przez Komisję w
odniesieniu do czarterowanych statków w decyzji N 563/01 — Dania
— Podatek tonażowy, zatwierdzonej dnia 12 marca 2002 r.

12.12.2007

EN

Official Journal of the European Union

C 300/33

(86) Kończąc należy powiedzieć, że Komisja nie jest przeciwna
włączeniu do podatku tonażowego dochodów pochodzą-
cych z następującej działalności (art. 3 ust. 2 pkt 8, 9 i
10 Ustawy o podatku tonażowym): “zarząd statkami«;
“świadczenie usług agentów i maklerów morskich, usług
brokerskich i usług agencji zatrudniania, związanych z
załogą statku«;
“działalności polegającej na wynajmie,
dzierżawie lub wyczarterowaniu statku« pod warunkiem,
że całkowity tonaż statków, w odniesieniu do których
armator opodatkowany podatkiem tonażowym nie wyko-
nuje samodzielnie jednoczesnego zarządzania technicz-
nego, komercyjnego i zarządzania załogą, nie przekracza
tonażu statków, w odniesieniu do
czterokrotności
których wykonuje takie zarządzanie. Zasada ta ma służyć
zapewnieniu, aby program pozostawał w zgodzie z prak-
tyką Komisji, z której wynika, że system opodatkowania
podatkiem tonażowym dotyczy właścicieli statków.

(87) Na obecnym etapie oceny zgłoszenia Komisja ma wątpli-
wości czy powyższy warunek został w nim spełniony. W
ocenie Komisji władze polskie nie dostarczyły jak dotąd
wystarczających wyjaśnień w tej kwestii. W związku z
tym Komisja wyraża wątpliwości w odniesieniu do zgod-
ności zgłoszonego środka pod wspomnianym względem.

3.4.1.2. K w a l i f i k u jąc e s ię s t a t k i

(88) Ustawa o podatku tonażowym zawiera warunek powią-
zania z banderą. Pozostaje to w zgodności z założeniami
polityki Komisji, przyczyniając się do dążenia do powrotu
pod bandery europejskie statków kontrolowanych przez
interesy Wspólnoty. W związku z tym warunek powią-
zania z banderą ustanowiony w rozdziale 3.1 akapit 8
Wytycznych automatycznie uważa się za spełniony.

(89) W odniesieniu do charakteru powiązania między arma-
torem opodatkowanym podatkiem tonażowym a stat-
kami wykorzystywanymi przez niego do prowadzenia
działalności, Komisja nie widzi przeszkód w objęciu
podatkiem tonażowym zysków pochodzących z działal-
ności wykonywanej na pokładzie kwalifikujących się
statków posiadanych przez armatora lub czarterowanych
przez niego na zasadzie czarteru samej łodzi.

(90) Niemniej

technicznej

jednak włączenie do podatku tonażowego
statków, w odniesieniu do których armator opodatko-
wany podatkiem tonażowym nie wykonuje zarządzania
ani nie zapewnia obsługi
załogą,
tych
statków,
jest (jak wskazano powyżej) zależne od speł-
nienia pewnych warunków. Statki te są zazwyczaj czarter-
owane na zasadzie czarteru na czas, czarteru na podróż
lub umowy o zafrachtowanie. W odniesieniu do tej
kwestii praktyka ustalona przez Komisję wymaga, aby
flota objęta podatkiem tonażowym czarterowana na
zasadzie czarteru na czas, czarteru na podróż lub umowy
o zafrachtowanie nie przekraczała czterokrotności tonażu
posiadanej floty lub floty czarterowanej na zasadzie czar-
teru samej łodzi. (31). Nałożenie takiego warunku ma na
celu uniknięcie przyznawania prawa do korzystania z
podatku tonażowego podatnikom niebędącym właścicie-
lami statków.

(31) Zob. przypis 28 powyżej.

(91) Komisja pragnie zauważyć, że Polska nie wprowadziła w
zgłoszonym systemie pomocy żadnych zmian w celu
włączenia tego typu warunku do systemu opodatkowania
podatkiem tonażowym.

(92) Mimo że głównym celem Wytycznych oraz omawianych
w nich środków jest odpowiedź na kwestię konkurencyj-
ności pomiędzy statkami pływającymi pod banderami
Wspólnoty a statkami zarejestrowanymi w rejestrach
otwartych, Komisja musi być świadoma istnienia ryzyka
stworzenia sytuacji nieuczciwej przewagi pomiędzy arma-
zarejestrowane w
torami wykorzystującymi
różnych państwach członkowskich. Wytyczne bezpoś-
rednio odwołują się do “konkurencji podatkowej między
państwami członkowskimi (32)« oraz “coraz większej zbieżności
w podejściu państw członkowskich do pomocy dla żeglugi mors-
kiej«. W związku z tym Komisja musi “utrzymywać bieżącą,
sprawiedliwą równowagę (33).«
i pozostawać
“świadoma konieczności utrzymania wysokiego podobieństwa i
zbieżności pomiędzy systemami opodatkowania podatkiem tona-
żowym w obrębie Wspólnoty«.

(akapit 18)

statki

(93) W związku z faktem, że władze polskie nie odniosły się
do kwestii zawężenia możliwości opodatkowania podat-
kiem tonażowym statków czarterowanych na zasadzie
czarteru na czas poprzez wprowadzenie kryterium czter-
okrotności tonażu statków będących własnością armatora
opodatkowanego podatkiem tonażowym lub czarterowa-
nych przez niego na zasadzie czarteru samej
łodzi,
Komisja musi na tym etapie wyrazić wątpliwość co do
zgodności zgłoszonego programu ze wspólnym rynkiem.

3.4.1.3. P r z e d s ięb i o r s t w a s p ełn i ając e k r y t er i a

(94) Komisja nie widzi przeszkód, aby Ustawa o podatku
tonażowym objęła spółki podlegające opodatkowaniu
podatkiem dochodowym od osób prawnych. Taka możli-
wość jest wyraźnie przewidziana w Wytycznych (34).

opodatkowania

(95) Niemniej jednak polski system opodatkowania podatkiem
tonażowym jest szczególny, ponieważ w odróżnieniu od
podatkiem tonażowym
systemów
zatwierdzonych do tej pory przez Komisję, objęte mogą
nim zostać osoby fizyczne podlegające opodatkowaniu
podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Na gruncie
posiadanej przez siebie wiedzy Komisja stwierdza, że nie
posiada ona jak do tej pory żadnego doświadczenia w
odniesieniu do systemów opodatkowania podatkiem
tonażowym obejmujących
swoim zakresem osoby
fizyczne lub osoby prawne podlegające opodatkowaniu
podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Należy
przypomnieć, że sformułowania użyte w Wytycznych
wskazują na bezpośrednią zależność między podatkiem
tonażowym a podatkiem dochodowym od osób praw-
nych (35). W związku z tym Komisja zwraca się z prośbą
do władz polskich o dostarczenie dodatkowych wyjaśnień
w tej kwestii.

(32) Zob. rozdział 3.1 akapit 2 Wytycznych.
(33) Ibidem akapit 18.
(34) Zob. na przykład rozdział 3.1 akapit 4 Wytycznych: »system zastę-
pujący zwyczajny podatek dochodowy podatkiem tonażowym
jest pomocą państwa« (podkreślenie dodano).

(35) Zob. rozdział 3.1 akapit 4 Wytycznych wspomniany w przypisie 28

powyżej.

C 300/34

EN

Official Journal of the European Union

12.12.2007

(96) Jeśli

decyzji

strategiczne,

strategicznych

chodzi o zarządzanie

armatorzy
opodatkowani podatkiem tonażowym są zobowiązani do
podejmowania
dotyczących
wydatków kapitałowych oraz obniżenia kapitału z tery-
torium Polski. Wydaje się, że w przeprowadzaniu oceny
tej kwestii władze polskie będą się kierować kryterium
fizycznego ulokowania niektórych pracowników, którzy
muszą zostać umiejscowieni w Polsce. Znaczenie mieć
będzie umiejscowienie siedziby, miejsce pracy kadry
zarządzającej szczebla wyższego oraz usytuowanie ciał
zarządzających,
jak rada zarządzająca i zarząd, które
powinny znajdować się w Polsce. W przypadku zarząd-
zania komercyjnego, organy podatkowe dokonają oceny
tego, czy takie działania jak planowanie tras, przyjmo-
wanie rezerwacji dla pasażerów lub załadunku, zaopatr-
zenie statku, zarządzanie i szkolenie pracowników, tech-
niczne zarządzanie statkami, włącznie z podejmowaniem
decyzji w sprawie napraw i przeglądu statków, mają
miejsce w Polsce. Inne czynniki,
jak zachowanie takich
miejsc, jak centra szkoleń, terminale etc. w Polsce, zakres
w jakim zagraniczne biura lub oddziały pracują pod kier-
ownictwem pracowników umiejscowionych w Polsce
oraz fakt, że statek pływa pod polską banderą, jest zare-
jestrowany, ubezpieczony lub finansowany w Polsce
mogą nadać dodatkowego znaczenia elementom wska-
zanym powyżej.

(97) Tak restrykcyjne warunki

(określone w pkt 33 i 34
powyżej) wydają się zmniejszać możliwość zakładania
drugiej siedziby w Polsce przez przedsiębiorstwa arma-
torskie z innych państw członkowskich oraz korzystania
przez nie z omawianego środka, co w konsekwencji
może zniechęcać do zakładania drugiej
siedziby. W
związku z powyższym wydaje się, że tego rodzaju
restrykcyjne warunki mogą doprowadzić do zmniejszenia
możliwości zakładania filii oraz — na podstawie oceny
prima facie, — że mogą przyczynić się do powstania
problemów i de facto dyskryminacji i wpłynąć na ogranic-
zenie swobody przedsiębiorczości. W związku z tym
Komisja musi na obecnym etapie postępowania, wyrazić
wątpliwość
tych warunków ze
wspólnym rynkiem.

co do zgodności

polskim systemie podatku dochodowego prawo do tego
typu odliczeń, podatnicy opodatkowani podatkiem tona-
żowym również powinni mieć do tego prawo. Mimo
wszystko Komisja ma wątpliwości dotyczące tej argumen-
tacji. Systemy opodatkowania podatkiem tonażowym
tworzone są w celu zastąpienia, a nie w celu dopełnienia
zwykłych systemów opodatkowania armatorów, a więc w
konsekwencji armatorzy objęci podatkiem tonażowym
nie zachowują prawa do dokonywania odliczeń, z
których normalnie mogliby korzystać. To rozumowanie
powinno mieć zastosowanie również w przypadku, gdy
armator jest osobą fizyczną opodatkowaną podatkiem
dochodowym od osób fizycznych.

(101) Reasumując, Komisja ma wątpliwości co do kwestii czy w
sytuacji, gdy istnieje możliwość objęcia przez podatek
tonażowym także osób podlegających opodatkowaniu
podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odliczenia
składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz na ubezpiec-
zenia społeczne od odpowiednio kwoty podatku i
podstawy opodatkowania byłyby zgodne ze wspólnym
rynkiem, biorąc pod uwagę ogólną zasadę zabraniającą
odliczeń w ramach systemów opodatkowania podatkiem
tonażowym.

3.4.2. Ocena środków zabezpieczających

(102) Aby system opodatkowania podatkiem tonażowym speł-
niał warunki określone w Wytycznych, muszą mu towar-
zyszyć odpowiednie środki zabezpieczające uniemożli-
wiające niekontrolowane przysparzanie korzyści z działań
nie związanych z żeglugą morską, a także uniemożliwia-
jące uchylanie się od opodatkowania (36).

3.4.2.1. We r y f i k a c j a t r a n s a k c j i w r a m a c h g r u py
c e n y

z a s a d z i e

o p a r t a

n a

s p ółe k
r y n kow e j

(98) Ponadto, niezależnie od tego czy rozszerzenie podatku
tonażowego na przedsiębiorstwa podlegające opodatko-
waniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest
zgodne ze wspólnym rynkiem, Komisja ma poważne
wątpliwości
co do zgodności możliwości odliczeń
składek na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenia
zdrowotne odpowiednio
oraz
od
podstawy opodatkowania.

kwoty podatku

(99) Po pierwsze, jako że systemy opodatkowania podatkiem
tonażowym oparte są na fikcyjnym przychodzie okre-
ślanym na podstawie tonażu statków, a nie realnych
dochodach, armatorzy objęci podatkiem tonażowym nie
mają prawa korzystania z tych odliczeń (odpisów amorty-
zacyjnych i
innych przywilejów podatkowych), które
stanowią część ogólnego systemu opodatkowania.

(100) Władze polskie argumentowały, że ponieważ każda
osoba fizyczna lub prawna podlegająca opodatkowaniu
podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma w

(103) Komisja uważa, że państwo członkowskie wprowadzające
podatek tonażowy ma obowiązek zapewnienia, aby
obowiązujący na jego terenie system podatku tonażo-
wego nie prowadził do sytuacji unikania opodatkowania
za pomocą cen transferowych na szkodę innego kraju, w
którym spółka stowarzyszona podlega opodatkowaniu.
Komisja stwierdza, że powyższy warunek został speł-
niony.

(36) Zob. rozdział 3.1 akapit 19 Wytycznych: »We wszystkich przypadkach
korzyści płynące z programów muszą ułatwiać rozwój sektora żeglugi
morskiej oraz zatrudnienia w interesie Wspólnoty. W konsekwencji,
opisane powyżej korzyści podatkowe muszą się ograniczać do działań
związanych z żeglugą morską; skutkiem tego w przypadkach, w
których przedsiębiorstwo posiadające statki jest również zaangażo-
wane w inne działania komercyjne, wymagana będzie przejrzysta
rachunkowość, zapobiegająca ‘wyciekom’ do działań niezwiązanych z
żeglugą. Takie podejście powinno wspierać konkurencyjność żeglugi
morskiej Wspólnoty, przy zobowiązaniach podatkowych zbliżonych
poziomem do stawek stosowanych gdzie indziej na świecie, utrzy-
mując zarazem w państwie członkowskim normalną wysokość
podatków od innych działań, jak również osobiste wynagrodzenia
akcjonariuszy i dyrektorów«.

12.12.2007

EN

Official Journal of the European Union

C 300/35

3.4.2.2. O d ręb n a k s ięg ow oś ć

(104) Komisja stwierdza, że w związku z faktem, iż Ustawa o
podatku tonażowym stawia jasny wymóg prowadzenia
przez armatorów opodatkowanych podatkiem tona-
żowym odrębnej księgowości dla działań objętych i
działań nieobjętych tym podatkiem, powyższy wymóg
uznaje się za spełniony.

3.4.2.3. O p c j a » w s z y s t ko a l b o n i c «

(105) Ustawa o podatku tonażowym stanowi, że dokonując
wyboru opodatkowania podatkiem tonażowym, armator
zobowiązany jest objąć nim całą swoją działalność kwali-
fikującą się do objęcia podatkiem tonażowymi oraz
wszystkie swoje statki spełniające kryteria objęcia tym
podatkiem. Co więcej, Komisja przyjmuje do wiadomości,
że Polska zobowiązuje się do stosowania tej zasady także
w odniesieniu do podlegających opodatkowaniu w Polsce
grup spółek.

(106) Komisja pragnie jednakże zauważyć, że okres opodatko-
wania podatkiem tonażowym, tj. okres, w którym arma-
torzy, którzy wybrali opodatkowanie podatkiem tona-
żowym nie mogą zrezygnować z tej formy opodatko-
wania, ograniczony jest w Polsce do 5 lat. Komisja
pragnie zwrócić uwagę na fakt, że minimalna długości
zatwierdzonych
tego okresu w innych dotychczas
systemach opodatkowania podatkiem tonażowym wynosi
10 lat. Jak wskazano w pkt 92, Komisja dąży do zacho-
wania wysokiego stopnia zbieżności pomiędzy zatwierd-
zonymi
systemami opodatkowania podatkiem tona-
żowym w celu uniknięcia nierównego traktowania
statków i armatorów wykonujących działalność pod
banderami różnych państw członkowskich.

(107) Zgoda Komisji na wprowadzenie krótszego okresu
opodatkowania podatkiem tonażowym w jednym szcze-
gólnym państwie członkowskim spowodowałaby wystą-
pienie ryzyka naruszenia zasady równego traktowania
armatorów z różnych państw członkowskich i doprowad-
ziłaby do zaistnienia szkodliwych rozbieżności pomiędzy
systemami opodatkowania podatkiem tonażowym, co z
kolei mogłoby doprowadzić do sytuacji, w której polski
system opodatkowania podatkiem tonażowym byłby
bardziej (lub mniej) atrakcyjny, powodując chęć przerejes-
trowywania statków pomiędzy państwami członkowskimi
przez armatorów pragnących osiągnąć korzyści dzięki
istniejącym różnicom w systemach. Komisja musi
niniejszym wyrazić wątpliwość w odniesieniu do tego
aspektu zgłoszonego środka i poddać go postępowaniu
wyjaśniającemu.

3.4.3. Przestrzeganie pułapu finansowego

(108) Rozdział 11 Wytycznych stanowi, że »całkowita wielkość
pomocy udzielonej w ramach rozdziałów 3 do 6 nie może
przekraczać
składek socjalnych
pobranych z tytułu działalności żeglugowej i od marynarzy«.

sumy podatków i

całkowitej

(109) Zgodnie z wiedzą posiadaną przez Komisję, obecnie nie
istnieje w Polsce program pomocy, z którego korzyści
mogłyby sumować się z korzyściami płynącymi z niniejs-
zego programu. W związku z tym Komisja stwierdza, że
warunek dotyczący pułapu określonego w wytycznych
został spełniony.

3.4.4. Sprawozdania

(110) Komisja stwierdza, że zgodnie z wymogiem ustano-
wionym w Wytycznych, Polska zobowiązała się do
przedkładania Komisji rocznego sprawozdania na temat
wprowadzania w życie systemu opodatkowania podat-
kiem tonażowym oraz jego skutków w odniesieniu do
zarejestrowanej we Wspólnocie floty oraz do zatrud-
nienia wspólnotowych marynarzy.

4. WNIOSKI

rozbieżności

(111) W świetle powyższych rozważań Komisja, świadoma
konieczności unikania
(patrz pkt 92
powyżej) pomiędzy systemami opodatkowania podatkiem
tonażowym we Wspólnocie, podjęła decyzję o wszczęciu
postępowania wyjaśniającego zgodnie z art. 4 ust. 4 (37)
rozporządzenia (WE) nr 659/1999, w odniesieniu do
następujących kwestii:

— możliwości dokonywania odliczeń składek na ubez-
pieczenia społeczne oraz ubezpieczenia zdrowotne od
odpowiednio kwoty podatku i podstawy opodatko-
wania przez osoby fizyczne lub osoby prawne podle-
gające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
osób fizycznych, które wybrały system opodatko-
wania podatkiem tonażowym;

— możliwości zrezygnowania z opodatkowania podat-
kiem tonażowym już po upływie 5 lat od momentu
wyboru tej formy opodatkowania;

— możliwości objęcia podatkiem tonażowym statków, w
odniesieniu do których armator nie wypełnia łącznie,
we własnym imieniu lub na cudzą rzecz, trzech nastę-
pujących
technicznego
komercyjnego
zarządzania statkami oraz zarządzania załogą statków
wchodzących w skład tonażu przekraczającego czter-
okrotność tonażu statków, w odniesieniu do których
wypełnia te trzy funkcje;

funkcji:

i

— objęcia podatkiem tonażowym holowników i pogłę-
biarek, które świadczą usługi będące transportem
morskim przez mniej niż połowę swojego czasu
pracy w danym roku podatkowym;

— oceny czy wymóg, aby kluczowe decyzje w zakresie
zarządzania strategicznego oraz technicznego były
faktycznie podejmowane w Polsce oraz aby kadra
zarządzająca szczebla wyższego, główna siedziba,
rada nadzorcza i zarząd były umiejscowione w Polsce
może prowadzić do dyskryminacji de facto i ogranic-
zenia swobody przedsiębiorczości w odniesieniu do
armatorów z innych państw członkowskich.

(37) Artykuł 4 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 659/1999:

4. W przypadku gdy po przeprowadzeniu wstępnego badania Komisja
stwierdza, że zaistniały wątpliwości co do zgodności środka będącego przed-
miotem zgłoszenia ze wspólnym rynkiem, Komisja podejmuje decyzję o
wszczęciu postępowania zgodnie z art. 93 ust. 2 Traktatu (zwaną dalej
»decyzją o wszczęciu formalnej procedury dochodzenia«).

C 300/36

EN

Official Journal of the European Union

12.12.2007

(112) W związku z powyższym Komisja, zgodnie z art. 6
ust. 1 (38) rozporządzenia (EWG) nr 659/1999, wzywa
Rzeczpospolitą Polską do przedstawienia uwag na temat
zgodności ze wspólnym rynkiem wyżej wspomnianych
aspektów programu pomocy i do dostarczenia informacji,
które mogą pomóc w przeprowadzeniu oceny zamierzo-
nych środków, w ciągu jednego miesiąca od dnia otrzy-
mania niniejszego pisma. Komisja zwraca się do władz
polskich o bezzwłoczne przekazanie kopii niniejszego
pisma
zainteresowanym
odbiorcom.

potencjalnie

wszystkim

(113) Komisja pragnie przypomnieć władzom polskim o
skutku zawieszającym art. 88 ust. 3 Traktatu WE. W tym
kontekście, pragnie ona również zwrócić uwagę władz

polskich na art. 14 (39) wspomnianego rozporządzenia,
który stanowi, że pomoc przyznana bezprawnie podlega
windykacji od beneficjentów.

(114) Komisja informuje Polskę, że udostępni zainteresowanym
stronom informacje, publikując niniejsze pismo wraz z
jego streszczeniem w Dzienniku Urzędowym Unii Europejs-
kiej. Poinformuje również zainteresowane strony w państ-
wach EFTA będących sygnatariuszami Porozumienia
EOG, publikując zawiadomienie w Suplemencie EOG do
Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, oraz poinformuje
Urząd Nadzoru EFTA, wysyłając na jego adres kopię
niniejszego pisma. Wszystkie zainteresowane
strony
zostaną wezwane do przedstawienia uwag w ciągu
jednego miesiąca od dnia publikacji.’

(39) Artykuł 14 rozporządzenia (WE) nr 659/1999:

Windykacja pomocy
1. W przypadku gdy podjęte zostały decyzje negatywne w sprawach
pomocy przyznanej bezprawnie, Komisja podejmuje decyzję, że zaintereso-
wane państwo członkowskie podejmie wszelkie konieczne środki w celu
windykacji pomocy od beneficjenta (zwaną dalej »decyzją o windykacji«).
jeżeli byłoby to sprzeczne z
Komisja nie wymaga windykacji pomocy,
ogólną zasadą prawa wspólnotowego.
2.
Pomoc podlegająca windykacji na podstawie decyzji o windykacji
obejmuje odsetki naliczone według właściwej stopy ustalonej przez Komisję.
Odsetki są płatne od dnia, w którym pomoc przyznana bezprawnie została
udostępniona beneficjentowi do daty jej windykacji.
Bez uszczerbku dla jakiegokolwiek orzeczenia Trybunału Sprawiedli-
3.
wości Wspólnot Europejskich wydanego zgodnie z art. 185 Traktatu, wind-
ykacja zostaje przeprowadzona bezzwłocznie i zgodnie z procedurami prze-
widzianymi w prawie krajowym zainteresowanego państwa członkowskiego,
pod warunkiem że przewidują one bezzwłoczne i skuteczne wykonanie
decyzji Komisji. W tym celu oraz w wypadku postępowania przed sądami
zainteresowane państwa członkowskie podejmują wszelkie
krajowymi,
konieczne kroki, jakie dostępne są w ich odpowiednich systemach prawnych,
włącznie ze środkami tymczasowymi, bez uszczerbku dla prawa wspólnoto-
wego.

(38) Artykuł 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 659/1999:

Decyzja o wszczęciu formalnej procedury dochodzenia zawiera podsu-
1.
mowanie odpowiednich kwestii
faktycznych i prawnych, wstępną ocenę
Komisji odnośnie do charakteru pomocowego proponowanego środka i
określa wątpliwości co do jego zgodności ze wspólnym rynkiem. Decyzja
wzywa zainteresowane państwo członkowskie i inne zainteresowane strony
do przedstawienia uwag w wyznaczonym terminie, który zwykle nie przek-
racza jednego miesiąca. W należycie uzasadnionych przypadkach Komisja
może przedłużyć wyznaczony termin.