State aid — Poland — State aid C 32/2006 (ex N 179/2006) — Restructuring aid in favour of Huta Cynku Miasteczko Śląskie S.A — Invitation to submit comments pursuant to Article 88(2) of the EC Treaty   (Text with EEA relevance)
Date: 2006-08-30
Institutions: European Commission
Subjects: Poland, State aid, aid for restructuring, control of State aid, exchange of information, metallurgical industry

30.8.2006

EN

Official Journal of the European Union

C 207/5

STATE AID — POLAND

State aid C 32/2006 (ex N 179/2006) — Restructuring aid in favour of Huta Cynku Miasteczko
Śląskie S.A

Invitation to submit comments pursuant to Article 88(2) of the EC Treaty

(2006/C 207/03)

(Text with EEA relevance)

By means of the letter dated 19 July 2006 reproduced in the authentic language on the pages following
this summary, the Commission notified Poland of its decision to initiate the procedure laid down in
Article 88(2) of the EC Treaty concerning the abovementioned measure.

Interested parties may submit their comments to the measure in respect of which the Commission is initi-
ating the procedure within one month of the date of publication of this summary and of the following
letter, to:

European Commission
Directorate-General for Competition
State aid Greffe
SPA 3, 6/5
B-1049 Brussels
Fax No: (32-2) 296 12 42

These comments will be communicated to Poland. Confidential treatment of the identity of the interested
party submitting the comments may be requested in writing, stating the reasons for the request.

TEXT OF SUMMARY

I. PROCEDURE

Poland notified a restructuring aid for Huta Cynku Miasteczko
Śląskie S.A. on 17 March 2006, approximately six months after
the Commission took a no-objection decision regarding a
rescue aid to HCM, on 13 September 2005. On 12 April 2006,
the Commission asked Poland to submit certain missing infor-
mation. It was provided by letter dated 29 May 2006 registered
the next day.

II. DESCRIPTION OF THE BENEFICIARY AND AID MEASURE

HCM is a State-owned company created in 1966, active on the
market of production and metallurgical processing of non–
ferrous metals. Since 1 September 2005, the company is in
bankruptcy proceedings. However, the possibility of signing a
composition agreement with its creditors, enabling it to avoid
the liquidation procedure, still exists. The exact details of such
an agreement are in the process of being negotiated.

The restructuring is primarily based on a financial restructuring
(78 % of the overall restructuring costs) including a composi-
tion agreement with the company's creditors consisting mainly
on a debt-to-equity swap with the company's most important
long-term suppliers.

The State aid measure consists in a loan for a period of five
years at the amount of PLN 21,8 million (EUR 5,5 mln) to be
granted by ARP. PLN 10 million is supposed to be spent on
investment
restructuring. The
remaining PLN 11,8 million is meant to finance the reimburse-
ment of the loan for which a guarantee was granted as a rescue
aid approved by the Commission in September 2005.

related to the technological

III. ASSESSMENT

The Commission has decided to open the procedure under
Article 88(2) EC Treaty because it has doubts that all the condi-
tions for approving restructuring aid are fulfilled, and in par-
ticular that

the beneficiary, as

— the restructuring plans will lead to a restoration of a long-
the restructuring
term viability of
concerns mainly financial
restructuring and is based
primarily on a composition agreement which has not been
signed yet. Moreover the problem of the strong dependency
of the company's financial results to the exchange rate
variations has not been tackled sufficiently;

— the own contribution of the beneficiary to the coverage of

restructuring costs is significant;

— the compensatory measures are sufficient as they consist in

a decrease of the production capacity only by 0,7 %.

The industrial restructuring consists in an investment in a new
technology allowing the company to use raw materials based
on waste and oxides, which are cheaper than sulphurs used up
to now and will not any more cause harm to the environment.

Furthermore, the Commission has at this stage doubts whether
the write-off of public claims within the composition agree-
ment might not involve State aid elements.

C 207/6

EN

Official Journal of the European Union

30.8.2006

TEXT OF LETTER

(7) Jako główne przyczyny problemów finansowych polskie

władze podają:

‘Komisja pragnie poinformować Polskę, że po zbadaniu infor-
macji przekazanych przez polskie władze w sprawie wspom-
nianego wyżej środka pomocy, postanowiła wszcząć procedurę
przewidzianą w art. 88 ust. 2 Traktatu WE.

I. PROCEDURA

(1) Dnia 17 marca 2006 r. władze polskie poinformowały o
pomocy na restrukturyzację Huty Cynku Miasteczko
Śląskie S.A. (dalej zwanej »HCM«). Miało to miejsce około
6 miesięcy po tym, jak Komisja dnia 13 września 2005 r.
podjęła decyzję, w której nie zgłosiła zastrzeżeń do
pomocy na ratowanie HCM w formie poręczenia kredytu
w kwocie 11,8 mln PLN [2,9 mln EUR (1)].

(2) W piśmie z dnia 12 kwietnia 2006 r. Komisja zwróciła
się z prośbą do władz polskich o dodatkowe informacje.
Polskie władze przesłały stosowne informacje w piśmie z
dnia 29 maja 2006 r., zarejestrowanym następnego dnia.

II. OPIS BENEFICJENTA I ŚRODKA POMOCY

Beneficjent

(3) HCM jest przedsiębiorstwem państwowym utworzonym
w 1966 r. Prowadzi działalność na rynku produkcji metali
szlachetnych i nieżelaznych (produkcja cynku i ołowiu).
W 2004 r. spółka posiadała 51 % udziału w polskim
rynku rafinowanego cynku i 3 % udziału w rynku
europejskim. Spółka zatrudnia około 1100 pracowników
i funkcjonuje w obszarze objętym pomocą na podstawie
art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu WE.

(4) Polskie władze poinformowały, że złoża cynku i ołowiu w
Polsce wyczerpią się do roku 2011, tj. do końca okresu
restrukturyzacji. Od tego momentu spółka będzie zmus-
zona do importu niemal wszystkich surowców.

Restrukturyzacja

(5) Dnia 1 września 2005 r. została ogłoszona przez sąd
upadłość z możliwością zawarcia układu. Szczegóły
układu z wierzycielami są obecnie przedmiotem negoc-
jacji.

(6) Zgodnie z informacjami przekazanymi przez polskie
władze w momencie ogłoszenia upadłości, straty netto
HCM wynosiły 15,6 mln PLN (3,8 mln EUR). Narastające
od 2002 r. straty z działalności operacyjnej doprowadziły
do poważnych problemów z płynnością i zadłużenia.
W 2005 r. struktura zadłużenia była niekorzystna ze
względu na wymagalność większości zobowiązań, a
udział zadłużenia długoterminowego w zobowiązaniach
ogółem spadł do 0,6 %.

a) Straty kursowe związane z umocnieniem się złotego w
stosunku do dolara amerykańskiego (26 % sprzedaży
spółki jest przeznaczone na eksport). Zysk netto spółki
w dużym stopniu zależy od zmian kursu walut oraz
ceny cynku na Londyńskiej Giełdzie Metali (LME). Ten
pierwszy czynnik ma jednak większe znaczenie i
spowodował
straty spółki pomimo wzrostu ceny
cynku na LME.

b) Wzrost cen koksu, który jest jednym z najważniejszych

surowców wykorzystywanych przez spółkę.

(8) Okres restrukturyzacji w przedstawionym planie restruk-
turyzacji to lata 2006–2011. Głównym celem restruktury-
zacji
jest restrukturyzacja finansowa na kwotę 77 mln
PLN (18,8 mln EUR). Kwota ta pokrywa 78 % łącznych
kosztów restrukturyzacji, wynoszących 98,9 mln PLN
(24,1 mln EUR). Restrukturyzację zobowiązań można
podzielić na dwie części.

(9) Pierwszą część stanowi układ z wierzycielami, pozwa-
lający spółce na odzyskanie wypłacalności. W tym celu
wierzyciele posiadający należności względem HCM na
kwotę 65,3 mln PLN (15,9 mln EUR) zostali podzieleni na
pięć grup względem wysokości wymagalnych kwot:

(10) Pierwsza grupa składa się z wierzycieli HCM, którym
przysługują należności ze stosunków pracy. Na podstawie
informacji przedstawionych przez polskie władze zobow-
iązania HCM w tej grupie wynoszą 0,4 mln PLN (0,1 mln
EUR), z czego 32 000 PLN (7 800EUR) zostanie umor-
zone (7,9 % łącznej kwoty w tej grupie).

(11) W drugiej grupie znajdują się strategiczni, wieloletni

dostawcy HCM:

— Kombinat Koksochemiczny ZABRZE S.A (zwany dalej

»ZABRZE«),

— Zakłady Górniczo — Hutnicze BOLESŁAW S.A.

(zwane dalej »BOLESŁAW«),

— BOLESŁAW-RECYCLING spółka z o.o.

(zwana dalej

»B-R«),

— Zakłady Górnicze TRZEBIONKA S.A.

(zwane dalej

»TRZEBIONKA«).

(12) W przypadku tych spółek przewiduje się konwersję wier-
zytelności na akcje, pokrywającą zadłużenie na kwotę
37,1 mln PLN (9,1 mln EUR). Z kwoty tej proponuje się
konwersję 34,3 mln PLN (8,4 mln EUR) na akcje HCM, a
2,7 mln PLN (0,7 mln EUR) wierzytelności ma zostać
umorzone, co stanowi około 7,4 % łącznej kwoty zobow-
iązań wobec wspomnianych wyżej czterech spółek (2).

(1) Wszystkie kwoty podane przez polskie władze w złotych polskich
(PLN) zostały przeliczone na euro (EUR) według kursu wymiany z
dnia 27 czerwca 2006 r., tj. 1 EUR = 4,1065 PLN.

(2) Kwoty poszczególnych długów, które mają zostać zamienione na
akcje to: ZABRZE — 28,9 mln PLN (7,0 mln EUR) BOLESŁAW —
3,0 mln PLN (0,7 mln EUR), B-R — 1,95 mln PLN (0,5 mln EUR),
TRZEBIONKA — 0,5 mln PLN (0,12 mln EUR).

30.8.2006

EN

Official Journal of the European Union

C 207/7

(13) Zgodnie z informacjami przedstawionymi przez polskie
władze pierwsze trzy spółki są całkowicie własnością
państwa, do którego należy też 25 % udziałów w TRZE-
BIONCE.

(14) Trzecia grupa składa się z »pozostałych wierzycieli —
zagranicznych dostawców materiałów cynkonośnych«. Są
to:

— Glencore International AG,

— Trafigura Beheer B.V.,

— Marc Rich + Co Investment AG,

— Jean Goldschmidt International Ltd,

— Remtrade Lucerne AG.

Zgodnie z informacjami przedstawionymi przez polskie
władze zobowiązania w tej grupie wynoszą 3,5 mln PLN
(0,85 mln EUR), z czego 0,28 mln PLN (67 000 EUR)
zostanie umorzone (7,9 % łącznej kwoty w tej grupie).

(15) W skład czwartej grupy wchodzą »pozostali wierzyciele
posiadający wierzytelności powyżej 30 000 PLN, którzy
nie weszli w skład grupy 2 i 3«. Zgodnie z informacjami
przedstawionymi przez polskie władze zobowiązania
wobec tej grupy wynoszą 23,1 mln PLN (5,6 mln EUR), z
czego 6,1 mln PLN (1,5 mln EUR) zostanie umorzone
(26,5 % łącznej kwoty w tej grupie). Zgodnie z informac-
jami przedstawionymi przez polskie władze kwoty
należne wierzycielom publicznym stanowią 22 % ogólnej
kwoty zobowiązań wobec tej grupy.

(16) W piątej, ostatniej grupie znajdują się »pozostali wierzy-
ciele posiadający wierzytelności do 30 000 PLN, którzy
nie weszli w skład grupy 2 i 3«. Zgodnie z informacjami
przedstawionymi przez polskie władze zobowiązania
wobec tej grupy wynoszą 3,5 mln PLN (0,85 mln EUR), z
czego 0,28 mln PLN (67 000 EUR) zostanie umorzone
(7,9 % łącznej kwoty w tej grupie).

(17) Druga część restrukturyzacji

finansowej to kwota 11,8
mln PLN (2,9 mln EUR), która ma zostać przeznaczona
na sfinansowanie spłaty kredytu, na który w ramach
pomocy w celu ratowania przedsiębiorstwa zostało udzie-
lone poręczenie.

(18) Pozostała część kosztów restrukturyzacji dotyczy inwes-
tycji na restrukturyzację technologiczną. HCM planuje
inwestycje w nowe technologie pozwalające spółce na
wykorzystanie surowców tlenkowych i materiałów odpa-
dowych, które są tańsze niż surowce siarczkowe wykor-
zystywane do tej pory i które nie będą zanieczyszczać
środowiska naturalnego. Przewiduje się, że koszty te częś-
ciowo sfinansuje kredyt bankowy na kwotę 11,842 mln
PLN (2,9 mln EUR), który HCM ma uzyskać na warun-
kach rynkowych z Deutsche Bank. Stanowisko banku w
sprawie udzielenia kredytu HCM jest obwarowane licz-
nymi warunkami
(jednym z warunków jest podpisanie
układu z wierzycielami).

(19) Przewidywana jest

także ograniczona restrukturyzacja
majątkowa spółki, jednak jedynie w kwocie 4,3 mln PLN
(1,0 mln EUR), co stanowi 4,3 % łącznych kosztów
restrukturyzacji. Oprócz tego HCM przewiduje pozyskanie
dodatkowych środków finansowych w kwocie 17,33 mln
PLN poprzez wykorzystanie zysków wypracowanych w
okresie, gdy spółka była w trakcie postępowania upadłoś-
ciowego.

(20) HCM przewiduje redukcję mocy produkcyjnych z 86 900
ton rocznie (poziom produkcji w 2004 r.) do 86 300 ton,
co stanowi redukcję o 0,7 %. W 2004 r. spółka produ-
kowała 66 000 ton, wykorzystując 76 % swoich mocy
produkcyjnych.

Środki pomocy

(21) Agencja Rozwoju Przemysłu S.A.

(zwana dalej »ARP«)
zamierza udzielić spółce pożyczki na okres pięciu lat w
kwocie 21,8 mln PLN (5,5 mln EUR). Rozpoczęcie spłaty
jest planowane na rok po dacie udzielenia. Oprocento-
wanie pożyczki będzie zmienne i oparte na stopie referen-
cyjnej Komisji. 10 mln PLN (2,4 mln EUR) ma zostać
przeznaczone na inwestycje związane z restrukturyzacją
technologiczną. Pozostałe 11,8 mln PLN (2,9 mln EUR)
ma sfinansować spłatę kredytu, na który udzielono poręc-
zenia zatwierdzonego przez Komisję we wrześniu 2005 r.
jako pomoc w celu ratowania przedsiębiorstwa.

(22) Władze polskie informują, że układ z wierzycielami nie

zawiera elementów pomocy państwa.

III. OCENA

1. Pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 trak-

tatu we

(23) Artykuł 87 ust. 1 traktatu WE stanowi, że wszelka pomoc
przyznana przez państwo członkowskie lub przy użyciu
zasobów państwowych w jakiejkolwiek postaci, która
zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez
faworyzowanie niektórych przedsiębiorstw lub produkcji
także wpływa na wymianę
a
niektórych towarów,
handlową między państwami członkowskimi,
jest niez-
godna z zasadami wspólnego rynku.

(24) ARP jest agencją państwową, której celem jest wspieranie
procesów transformacji w polskich przedsiębiorstwach.
Zgłoszona pozyczka wiąże się zatem z użyciem zasobów
państwowych i stanowi działanie państwa. Oprócz tego
przyznaje korzyści
Jako
spółka w trudnej sytuacji ekonomicznej HCM nie otrzy-
małaby na rynku finansowania na takich warunkach.

redukując jej koszty.

spółce,

(25) Beneficjent prowadzi działalność na rynku produkcji
metali szlachetnych i nieżelaznych i eksportuje do innych
państw członkowskich UE. Kryterium wpływu na
wymianę handlową w obrębie Wspólnoty jest wobec tego
spełnione.

C 207/8

EN

Official Journal of the European Union

30.8.2006

(26) Dlatego też pożyczka stanowi pomoc państwa w rozu-
mieniu art. 87 ust. 1 traktatu WE, czego władze polskie
nie podważają.

(27) Pomimo faktu, że polskie władze formalnie nie włączyły
tego środka pomocy do zgłoszenia, Komisja nie może
właściwie ocenić zgłoszonej pożyczki, nie uwzględniając
wspomnianego układu. Zgodnie z pkt 68 i 69 Wytycz-
nych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w
celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsię-
biorstw (3) (zwanych dalej »wytycznymi«) zawiadomienia o
pomocy na restrukturyzację dużego lub średniego przed-
siębiorstwa muszą wskazywać wszystkie inne rodzaje
jakie planuje się udzielić przedsiębiorstwu w
pomocy,
okresie
taką
restrukturyzacji,
pomoc, dokonując oceny pomocy na restrukturyzację. W
celu oceny zgłoszonego środka Komisja musi zatem wziąć
pod uwagę również inne rodzaje pomocy przyznanej
beneficjentowi.

a Komisja uwzględnia

(28) W omawianym przypadku wierzyciele HCM są stronami
układu mającego na celu umorzenie części długu spółki.
Ponieważ część wierzycieli to przedsiębiorstwa lub insty-
tucje publiczne, umorzenie spowoduje uzyskanie korzyści
ekonomicznej przez spółkę, gdyż stanowi zgodę na utratę
przychodów i wiąże się z użyciem zasobów państwo-
wych. Jednak dany środek stanowi pomoc państwa dla
celów art. 87 traktatu WE tylko jeśli jego odbiorca uzys-
kuje przewagę konkurencyjną, której nie uzyskałby w
normalnych warunkach rynkowych (4). Komisja zauważa
zamiar włączenia wierzycieli publicznych do tej grupy
stron układu, która wydaje się być traktowana mniej
korzystnie niż inne grupy. W szczególności wierzyciele
należący do drugiej grupy, w większości należący do
skarbu państwa,
jako jedyni będą uczestniczyć w
konwersji wierzytelności na akcje, co wpłynie na wyso-
kość należności wobec przedsiębiorstwa znajdującego się
w trudnej
sytuacji. Ponadto zobowiązania kredytowe
TRZEBIONKI, jedynej spółki w tej grupie kontrolowanej
w większości przez udziałowców prywatnych, są — w
porównaniu z innymi spółkami w tej grupie — niewielkie,
więc jej udział w konwersji wierzytelności na akcje nie
jest dowodem na to, że zachowanie wierzycieli odpowiada
warunkom rynkowym (5). Polskie władze nie przedstawiły
dowodów na to, że zaproponowana kombinacja umor-
zenia długu i konwersji wierzytelności na akcje jest
rozwiązaniem korzystnym dla tych wierzycieli oraz że,
biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności, przewidywany
zysk z akcji zostałby zaakceptowany przez prywatnego
inwestora. Na obecnym etapie Komisja nie może w tej
sytuacji wykluczyć, że układ zawiera dodatkowy element
pomocy państwa.

2. Wyłączenia na mocy art. 87 ust. 3 traktatu we

(29) Wyłączenia opisane w art. 87 ust 2 traktatu WE nie mają
zastosowania do obecnego przypadku. Co do wyłączeń na
podstawie art. 87 ust. 3 traktatu WE w związku z tym, że

głównym celem pomocy jest przywrócenie długotermi-
nowej rentowności przedsiębiorstwa w trudnej sytuacji
ekonomicznej, można zastosować jedynie wyłączenia na
mocy art. 87 ust. 3 lit. c), zezwalające na przyznanie
pomocy państwa na ułatwienie
rozwoju niektórych
działań gospodarczych, o ile nie zmienia ona warunków
wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym
interesem. Dlatego pomoc może zostać uznana za zgodną
z traktatem na podstawie art. 87 ust. 3 lit. c) traktatu WE
tylko wtedy, gdy spełnione zostały warunki określone w
wytycznych.

2.1. Kwalifikowanie się przedsiębiorstwa

(30) Spółka kwalifikuje się do objęcia zbiorowym postępowa-
niem upadłościowym zgodnie z prawem krajowym. W
związku z tym spełnia kryteria określone w pkt 10 lit. c)
wytycznych i jest przedsiębiorstwem będącym w trudnej
sytuacji ekonomicznej w rozumieniu wytycznych.

2.2. Przywrócenie długoterminowej rentowności

(31) Aby środek został uznany za zgodny z pkt 34-37 wytycz-
nych, plan restrukturyzacji musi ustanawiać metody przy-
wrócenia
firmy w
rozsądnym terminie. Plan taki należy przygotować w
oparciu o realistyczne założenia
co do przyszłych
warunków działania.

długoterminowej

rentowności

by

zabezpieczyć

(32) Komisja ma wątpliwości co do przywrócenia długotermi-
nowej rentowności przedsiębiorstwa ze względu na to, że
kondycja spółki w znacznym stopniu zależy od zmian
kursu wymiany walut, a spółka nie posiada środków
finansowych
ryzykiem
kursowym. Zabezpieczenie takie jest, zgodnie z informac-
jami podanymi przez polskie władze, kosztowne i będzie
możliwe jedynie po podpisaniu układu z wierzycielami i
przezwyciężeniu przez spółkę problemów z płynnością.
Powyższa zależność jeszcze się zwiększy po wyczerpaniu
w Polsce złóż cynku i ołowiu w 2011 r., kiedy spółka
będzie importować niemal wszystkie wykorzystywane
surowce.

przed

się

zawiera

technologie plan nie

(33) Komisja stwierdza, że poza przewidywanymi inwestycjami
w nowe
znaczących
środków restrukturyzacji przemysłowej, których celem
byłaby redukcja kosztów i zwiększenie efektywności. W
związku z tym, w świetle pkt 17 wytycznych, nie jest
pewne, czy proponowana restrukturyzacja jest wystarc-
zająca, biorąc pod uwagę to, że jest oparta w znacznej
mierze na restrukturyzacji
(78 % łącznych
kosztów restrukturyzacji).

finansowej

(3) Dz. U. C 244 z 1.10.2004, str. 2.
(4) Sprawa C-342/96 Hiszpania przeciw Komisji [1999] ECR I-2459,
par. 46; Sprawa C-256/97 DMT, [1999] I-03913, par. 24, Opinia
Adwokata Generalnego w sprawie C-256/97 DMT, par. 38; Sprawa
T-152/99 Hamsa, par. 167.

(5) Sprawa T-358/94 Air France przeciw Komisji [1996] ECR II-2109,

par. 148-149.

(34) Komisja stwierdza również, że przywrócenie długotermi-
nowej
rentowności wyraźnie zależy od powodzenia
układu, bez którego spółka nie będzie w stanie uzyskać
na rynku środków finansowych. W związku z tym
Komisja oczekuje podpisania układu z wierzycielami i od
tego uzależnia swoją ostateczną decyzję.

30.8.2006

EN

Official Journal of the European Union

C 207/9

2.3. Ograniczenie pomocy do minimum

2.4. Unikanie zbędnego zakłócania konkurencji

(35) Zgodnie z pkt 43-45 wytycznych z 2004 r. pomoc musi
być ograniczona do ścisłego minimum koniecznego do
przeprowadzenia restrukturyzacji
firmy. Sposób przyz-
nania pomocy nie może prowadzić do przekazania spółce
środków powodujących powstanie nadwyżek gotówki,
które mogłyby być wykorzystane do agresywnych, zakłó-
cających rynek działań niezwiązanych z procesem restruk-
turyzacji.

(36) Od beneficjenta pomocy oczekuje się w szczególności
wniesienia do procesu restrukturyzacji znaczącego wkładu
własnego z zasobów własnych lub zewnętrznych, komer-
cyjnych źródeł
finansowania. Wytyczne wskazują, że
znaczna część środków finansowych na restrukturyzację
środków własnych, w tym ze
musi pochodzić ze
sprzedaży majątku, który nie jest kluczowy dla przetr-
wania firmy, oraz z zewnętrznych środków finansowych
uzyskanych na warunkach rynkowych.

(37) Komisja ma wątpliwości, czy wkład własny beneficjenta
jest znaczący i czy ogranicza pomoc do koniecznego
minimum, oraz czy osiąga minimalny poziom 50 %
łącznych kosztów restrukturyzacji.

(38) Władze polskie podają, że beneficjent wniesie znaczny
wkład w kwocie 77 mln PLN (18,8 mln EUR) w łączny
koszt restrukturyzacji równy 98,9 mln PLN (24,1 mln
EUR). Kwota ta obejmuje konwersję wierzytelności na
akcje na kwotę 34,3 mln PLN (8,4 mln EUR), 4,3 mln
PLN ze sprzedaży majątku HCM, 17,33 mln PLN (4,2 mln
EUR) z nadwyżki
finansowej osiągniętej w okresie po
ogłoszeniu upadłości spółki, 11,842 mln PLN (2,9 mln
EUR) z kredytu zaciągniętego w Deutsche Bank oraz 9,3
mln PLN (2,3 mln EUR) w postaci umorzeń na podstawie
układu z wierzycielami.

(39) Komisja stwierdza, że układ z wierzycielami wciąż jest
przedmiotem negocjacji. Oprócz tego Komisja ma wątpli-
wości czy, po pierwsze, umorzenia mogą zostać uznane
za wkład własny do restrukturyzacji ze względu na to, że
umorzenie spłaty zadłużenia wnioskodawcy przez jego
wierzycieli prywatnych nie może być traktowane na
równi z wkładem firmy otrzymującej pomoc ze środków
własnych lub ze źródeł komercyjnych, w rozumieniu
pierwszego podpunktu pkt 3.2.2 iii) wytycznych (6).

(40) Po drugie, Komisja ma wątpliwości, czy zysk z działal-
ności operacyjnej w okresie
trwania postępowania
upadłościowego wobec spółki może zostać przyjęty jako
wkład własny, ponieważ spółka korzystała z pomocy
państwa (pomoc na ratowanie przedsiębiorstwa) przed
okresem restrukturyzacji, a zyski zostały wypracowane
dzięki wsparciu środków będących pomocą państwa.

(41) Wreszcie, odnośnie do kredytu z Deutsche Bank, Komisja
stwierdza, że do tej pory bank przedstawił
jedynie
oświadczenia w sprawie udzielenia kredytu HCM obwaro-
wane wieloma warunkami
(jednym z warunków jest
powodzenie układu z wierzycielami).

(6) Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z 11 lipca 2002 r. w sprawie T-
152/99, Hijos de Andrés Molina, SA (HAMSA) przeciw Komisji, par.
106.

(42) Zgodnie z pkt 38-42 wytycznych z 2004 r., należy podej-
mować kroki mające na celu jak największe możliwe
ograniczenie negatywnych skutków pomocy dla konkur-
encji. Pomoc nie powinna nadmiernie zakłócać konkur-
encji. Zazwyczaj oznacza to ograniczenie obecności firmy
na rynkach, na których działa, po zakończeniu restruktur-
yzacji. Obowiązkowe ograniczenie lub zmniejszenie obec-
ności firmy na danym rynku jest czynnikiem kompen-
sującym na korzyść konkurentów. Ograniczenie takie
jakie
powinno być proporcjonalne
wywołała na rynku pomoc, a w szczególności do
względnej pozycji firmy na rynku lub rynkach.

do zakłócenia,

(43) Zgodnie z pkt 56 wytycznych warunki udzielenia
pomocy są mniej restrykcyjne,
jeśli chodzi o wprowad-
zenie środków wyrównawczych na obszarach objętych
pomocą. W analizie wpływu pomocy restrukturyzacyjnej
na rynek i konkurentów Komisja weźmie pod uwagę fakt,
że HCM zlokalizowana jest na obszarze objętym pomocą
zgodnie z art. 87 ust. 3 lit. a) traktatu WE.

(44) Jak wspomniano w pkt 2 HCM posiada udział w rynku
europejskim rzędu 3 %, co jest udziałem niewielkim,
jednak nie bez znaczenia. Spółka planuje redukcję mocy
produkcyjnych o mniej niż 1 %. Komisja ma wątpliwości,
czy redukcja taka jest wystarczająca.

(45) Polskie władze przekonują, że sprzedaż stołówki zakła-
dowej, ośrodka wczasowego »Koral« w Świnoujściu oraz
udziałów w spółce zależnej Eko-Prof-Med. sp. z o.o.
powinna zostać uznana za środek wyrównawczy. Komisja
stwierdza jednak, że środki wyrównawcze powinny,
zgodnie z pkt 40, zostać zastosowane na rynku, na
którym spółka prowadzi podstawową działalność produk-
cyjną, a prowadzenie stołówki czy działalność hotelowa
do takiego rynku nie należą. Ponadto środkami koniecz-
nymi do odzyskania rentowności nie może być ogranic-
zenie mocy produkcyjnych lub zmniejszenie obecności na
rynku dla
środków kompensujących.
Powyższa sprzedaż wydaje się mieć na celu przywrócenie
i pozyskanie środków na wkład własny.
rentowności
Dlatego też Komisja ma wątpliwości, czy środki te można
uznać za wyrównawcze.

celów oceny

IV. DECYZJA

(46) W świetle powyższego Komisja postanowiła wszcząć
procedurę na podstawie art. 88 ust. 2 traktatu WE w
odniesieniu do zgłoszonych środków pomocy, uwzględ-
niając również potencjalną pomoc państwa związaną z
umorzeniem długu, ponieważ ma ona wątpliwości co do
ich zgodności z zasadami wspólnego rynku.

(47) W świetle powyższych rozważań Komisja, działając
zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 88 ust. 2 traktatu
WE, zwraca się z prośbą do władz polskich o przedsta-
wienie wszelkich uwag, które mogą pomóc w rozstrzyg-
nięciu pozostałych wątpliwości, w terminie
jednego
miesiąca od daty otrzymania niniejszego pisma.

C 207/10

EN

Official Journal of the European Union

30.8.2006

(48) Komisja zwraca się z prośbą do polskich władz o niez-
włoczne przekazanie kopii niniejszego pisma beneficjen-
towi pomocy.

(49) Komisja pragnie przypomnieć Polsce, że art. 88 ust. 3
traktatu WE ma skutek zawieszający, oraz zwrócić uwagę
na art. 14 rozporządzenia Rady (WE) 659/1999 który
stanowi, że od beneficjenta można domagać się zwrotu
bezprawnie przyznanej pomocy.

(50) Komisja pragnie przypomnieć Polsce, że poinformuje
zainteresowane strony poprzez opublikowanie niniejszego
pisma oraz jego streszczenia w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej. Poinformuje także zainteresowane strony w
krajach EFTA, będących sygnatariuszami porozumienia
EOG, poprzez opublikowanie obwieszczenia w Suple-
mencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej,
oraz powiadomi Urząd Nadzoru EFTA poprzez wysłanie
kopii niniejszego pisma. Wszystkie zainteresowane strony
zostaną zaproszone do przekazania swoich uwag w
terminie jednego miesiąca od daty tych publikacji.’