State aid — Poland — State aid No C 23/2006 (ex NN 35/2006) — Aid to steel producer Technologie Buczek Group — Invitation to submit comments pursuant to Article 88(2) of the EC Treaty   (Text with EEA relevance)
Date: 2006-08-19
Institutions: European Commission
Subjects: Poland, State aid, aid for restructuring, control of State aid, exchange of information, iron and steel industry, tube

19.8.2006

EN

Official Journal of the European Union

C 196/23

STATE AID — POLAND

State aid No C 23/2006 (ex NN 35/2006) — Aid to steel producer Technologie Buczek Group

Invitation to submit comments pursuant to Article 88(2) of the EC Treaty

(2006/C 196/06)

(Text with EEA relevance)

By means of the letter dated 7 June 2006 reproduced in the authentic language on the pages following this
its decision to initiate the procedure laid down in
summary,
Article 88(2) of the EC Treaty concerning the abovementioned aid.

the Commission notified Poland of

Interested parties may submit their comments on the aid in respect of which the Commission is initiating
the procedure within one month of the date of publication of this summary and the following letter, to:

European Commission
Directorate-General for Competition
State aid Greffe
SPA 3, 6/5
B-1049 Brussels
Fax No: (32-2) 296 12 42

These comments will be communicated to Poland. Confidential treatment of the identity of the interested
party submitting the comments may be requested in writing, stating the reasons for the request.

TEXT OF SUMMARY

II. FACTS

I. PROCEDURE

4. From reports of an independent consultant in charge of
monitoring the restructuring as authorised by Protocol No 8
it appears that TB has not properly implemented its restruc-
turing plan and will not restore its viability. To the contrary,
TB has spun off any profitable activities into subsidiaries
and is envisaging liquidating itself.

1. Technologie Buczek (hereinafter TB)

is a Polish tube
producer situated in the Silesia region with a total produc-
tion capacity of about 60 thousand tonnes. Given financial
difficulties, TB had drawn up a restructuring plan in 2002.

2. On the basis of the restructuring plan, TB had become
restructuring

eligible for
programme for the Polish steel industry till 2006.

state aid under

the national

5. Above that, TB has obtained a budgetary grant for the years
2004, 2005 and 2006 for employment restructuring of
altogether about EUR 220 000. In addition, TB has since
the end of 2003 outstanding debts of about EUR 5 million
towards the public authorities due to non payment of social
security contributions and taxes. Despite the fact that all
attempts to generate funds for repayment by way of asset
restructuring failed and the increasing difficulties of
the
taken all possible
firm,
measures to enforce their claims.

the public authorities have not

3. This programme is in line with the EC state aid regime
subject to the conditions of Protocol No 8 to the Accession
Treaty on the restructuring of the Polish iron and steel
industry. (1) The protocol allow the granting of state aid to
TB until 2003 of about EUR 3 million on the basis of
proper implementation of
the restructuring plan and in
order to restore the viability of the firm. In addition, the
protocol prohibits the granting of any restructuring aid
between the end 2003 and the end of 2006.

(1) Protocol No 8 of the Accession Treaty on the restructuring of the

Polish steel industry, OJ L 236 of 23.9.2003, p. 948.

III. ASSESSMENT

6. The Commission notes the non implementation of

the
restructuring plan and seeks to investigate whether this
constitutes a misuse of the restructuring aid granted.

C 196/24

EN

Official Journal of the European Union

19.8.2006

7. In addition,

the Commission wonders whether

the
budgetary grant for employment restructuring constitutes
state aid within the meaning of Article 87 (1) EC Treaty.
Also the non enforcement of the outstanding public aid
might constitute state aid within the meaning of Article 87
(1) EC Treaty where a market economy creditor in the situa-
tion of the public creditors would have used all available
measures to enforce his claims.

TEXT OF LETTER

‘1. Komisja pragnie poinformować Polskę, że po przeanalizo-
waniu informacji dostarczonych przez polskie władze w
sprawie wyżej wymienionej pomocy, podjęła decyzję o
wszczęciu postępowania określonego w art. 88 ust. 2
Traktatu WE.

I. PROCEDURA

2. W marcu 2002 r. Huta Buczek (dalej zwana »TB-HB«)
przedstawiła polskim władzom program restrukturyzacji.
Dnia 7 maja 2003 r. TB-HB zmieniła nazwę na Techno-
logie Buczek S.A (dalej zwana »TB«).

3. Dnia 5 listopada 2002 r. polska Rada Ministrów
zatwierdziła Program restrukturyzacji i rozwoju hutnictwa
żelaza i stali w Polsce do 2006 r. (dalej zwany »krajowym
programem restrukturyzacji« lub »KPR«). Program ten w
głównej mierze pozwala na przyznawanie pomocy
publicznej polskiemu przemysłowi stalowemu w związku
z jego restrukturyzacją w okresie od 1997 r. do 2006 r. na
kwotę maksymalną 3,387 mld PLN (846 mln EUR) (2).

4. KPR został przedłożony UE. Program został oceniony
przez Komisję w dniu 25 marca 2003 r. Na tej podstawie
Komisja przedstawiła projekt decyzji Rady dotyczący
wydłużenia do końca 2003 r. okresu karencji na udzielanie
pomocy państwa w polskim sektorze hutnictwa stali w
ramach Układu europejskiego (okres
ten początkowo
obowiązywał tylko do 1997 r.), pod warunkiem, że bene-
ficjenci osiągną rentowność do 2006 r. Decyzja w tej
sprawie została przyjęta przez Radę w lipcu 2003 r (3).

5. W związku z tym UE zezwoliła Polsce, w drodze
odstępstwa od swoich zasad (4), przyznać przemysłowi
stalowemu pomoc restrukturyzacyjną. Ostatecznie usta-
lenia te zawarto w protokole 8 Traktatu o przystąpieniu,
dotyczącym restrukturyzacji polskiego hutnictwa żelaza i
stali (5). Potwierdzono w nim zgodę na przyznanie pomocy
państwa ośmiu wyznaczonym przedsiębiorstwom, w tym

(2) Zakładając, że 1 EUR równa się 4 PLN.
(3) Szczegóły: patrz decyzja Komisji w sprawie C-20/04 z 5.7.2005,

pkt 23 i nast.

(4) UE nie zezwala na pomoc państwa dla sektora stalowego. Patrz
Komunikat Komisji w sprawie ratowania i pomocy na restruktury-
(Dz.U. C 70 z
zację i na zamykanie zakładów sektora stali
19.3.2002, str.21).

(5) Por. protokół nr 8 Traktatu o Przystąpieniu w sprawie restrukturyzacji
polskiego hutnictwa żelaza i stali, Dz.U. L 236 z 23.9.2003, str. 948.

TB-HB, na kwotę nie większą niż 3,387 mld PLN przed
końcem 2003 r.

6. W celu zapewnienia przestrzegania warunków zawartych
w protokole, protokół 8. określa szczegółowe przepisy
dotyczące wdrażania i monitorowania. Między innymi,
Polska ma obowiązek przedstawiania dwa razy w roku
sprawozdania monitorującego, a w latach 2003, 2004,
2005 i 2006 przeprowadza się niezależną ocenę wyników
monitorowania. Jak do tej pory sprawozdania z działalność
i kwietniu
TB zostały przedstawione w lutym 2004 r.
2005 r. Zostały one omówione z władzami polskimi oraz
beneficjentami pomocy i zatwierdzone przez służby
Komisji i polskie władze.

7. W wyniku przeprowadzonej w 2005 r. niezależnej oceny,
w której odnotowano rosnące zobowiązania finansowe TB
wobec wierzycieli publicznych przy jednoczesnym braku
rentowności, służby Komisji zwróciły się do Polski w
pismach z dnia 29 marca 2005 r., 1 sierpnia 2005 r. i 2
grudnia 2005 r. z prośbą o przedłożenie dodatkowych
informacji. Polska odpowiedziała pismami z dnia 23
czerwca 2005 r., 28 września 2005 r. i 14 lutego 2006 r.

II. SZCZEGÓŁOWY OPIS POMOCY

1. Grupa TB

8. TB jest polskim producentem rur w Sosnowcu w woje-
wództwie śląskim (6). Spółka prowadzi produkcję wyrobów
stalowych w trzech obiektach produkcyjnych: w ciągarni
rur ze szwem, ciągarni rur ze stali wysokostopowanych
oraz odlewni walców hutniczych. Całkowite zdolności
produkcyjne Spółki wynoszą około 60 tys. ton i w ciągu
ostatnich lat nie uległy zmianie. Mając na uwadze łączne
zdolności produkcyjne w Polsce w odniesieniu do
wyrobów stalowych, które wynoszą ok. 9 mln ton, TB jest
relatywnie niewielkim podmiotem na rynku wyrobów
stalowych.

9. Po utracie ponad połowy kapitału własnego w latach
2001-2003 (z 42 mln PLN do 16 mln PLN) w 2004 r.
kapitał własny TB ustabilizował się na poziomie ok. 20
mln PLN (5 mln EUR). Niemniej jednak wartość aktywów
netto spadła z 27 mln w 2003 i 2004 r. do 12 mln EUR
w 2005 r. Działalność Spółki nadal przynosiła straty i pod
koniec 2004 r. jej zobowiązania wyniosły około 80 mln
PLN. Jednocześnie obroty TB wyniosły około 170 mln PLN
— mniej więcej tyle samo co poniesione koszty.

(6) Informacje na temat TB zaczerpnięto z Programu restrukturyzacji
Huty Buczek na okres 2002-2006 z marca 2002 r., będącego
podstawą akceptacji pomocy po przyjęciu KPR.

19.8.2006

EN

Official Journal of the European Union

C 196/25

jest większościowym udziałowcem TB S.A.

10. Górnośląski Fundusz Restrukturyzacyjny (dalej zwany
»GFR«)
i
posiada około 78,1 % akcji. Do października 2005 r.
głównym udziałowcem GFR był Eurofaktor S.A. z 51,3 %
akcji (którego udziałowcami są prywatni inwestorzy, m.in.
Bonum Sp. z o.o. z 37,25 % akcji, ING TFI z 13,40 %,
Polmetal Sp. z o.o. z 11,31 %, Stabilo Group Sp. z o.o. z
10,93 % oraz inni prywatni inwestorzy). W październiku
2005 r. Stabilo Group Sp. z o.o. kupiła akcje firmy Euro-
faktor. Inni udziałowcy GFR to Fundusz Górnośląski S.A. z
39,2 % akcji, którego głównym akcjonariuszem jest woje-
wództwo śląskie z 93 % akcji, oraz Getin Bank z 9,5 %
akcji.

11. Obecnie TB posiada cztery spółki zależne:

— P.U.R.M. (Przedsiębiorstwo Usług Remontowo-Mechanicz-
nych) »REMEBUD« Sp. z o.o.
(w której TB posiada
100 % udziałów), które świadczy usługi w zakresie
remontów maszyn i urządzeń produkcyjnych na rzecz
TB. W grudniu 2005 r. TB wydzieliła ze swoich
struktur działalność dotyczącą układów wydechowych
dla przemysłu motoryzacyjnego i przesunęła ją do tej
spółki zależnej, której nazwę zmieniono na Buczek
Automotive (dalej zwana »TB-Automotive«). W dniu 1
grudnia 2005 r. do dotychczasowych 76 pracowników
TB-Automative przesunięto dalsze 227 osób.

— Huta Buczek Sp. z o.o. (dalej zwana »HB«, w której TB
posiada 100 % udziałów); jest wydzielonym w dniu 1
stycznia 2005 r. z firmy TB zakładem produkcji
walców hutniczych, zatrudniającym 227 pracowników.

— Buczek — HB — Z.P.R. Sp. z o. o. (dalej zwana »TB-
ZPR«, w 18 % należy do HB, pozostałe akcje są w
posiadaniu pracowników spółki), świadczy usługi w
zakresie produkcji rur ciągnionych oraz wykrawania i
przetwarzania stali i zatrudnia 100 osób. Wyposażenie
do produkcji, które jest dzierżawione przez TB-ZPR,
jest w dalszym ciągu własnością TB.

— P.U.T.

Usług

(Przedsiębiorstwo

Transportowych)
»SAMKOL« Sp. z o. o. (w której HB posiada 100 %
udziałów ), świadczy usługi transportowe na rzecz TB i
zatrudnia 27 osób. Obecnie Spółka znajduje się w fazie
postępowania likwidacyjnego.

2. Plan restrukturyzacji na rok 2002 i jego zatwierd-

zenie

12. W 2002 r. w celu przezwyciężenia trudnej sytuacji finan-
sowej Spółki opracowany został wyżej wymieniony plan
restrukturyzacji.

13. Plan operacyjny restrukturyzacji przewidywał koncentrację
działań firmy na produkcji rur kalibrowanych ze szwem, i
w tym kierunku zostały zaplanowane wszystkie nowe
inwestycje. Już w 2002 r. zakupiono urządzenia do taśmy
stalowej aluminiowanej do zastosowania w produkcji

układów wydechowych dla przemysłu motoryzacyjnego.
Ponadto plan przewidywał kontynuację produkcji walców,
na którą HB-TB miał w Polsce monopol.
Jednak w
idealnym przypadku planowano wydzielenie tej działal-
ności celem pozyskania inwestora strategicznego. Osta-
tecznie Spółka miała kontynuować produkcję rur wysokos-
topowych, do której w bardzo niskim stopniu wykorzysty-
wane są moce produkcyjne, bez podejmowania dodatko-
wych inwestycji. W sumie przewidywano inwestycje na
kwotę 25 mln PLN.

14. Ponadto przewidziano wdrożenie programu redukcji
kosztów, w tym redukcję liczby pracowników z 532 do
407. Dlatego też na lata 2002-2006 przewidziano łączną
sumę kosztów w wysokości 2 910 000 PLN. W szczegól-
ności w celu redukcji zatrudnienia o 161 osoby przewid-
ziano uzyskanie 823 000 PLN zewnętrznej pomocy
publicznej o ekwiwalencie dotacji netto 597 000 PLN (ok.
150 000 EUR) (358 000 PLN na rok 2002 r. — 258 000
i 465 000 PLN na rok
PLN ekwiwalentu dotacji netto,
2003 r. — 339 000 PLN ekwiwalentu dotacji netto) (7).

15. Ponadto przewidziano pomoc w wysokości 2,754 mln
PLN (ok. 600 000 EUR) na badania naukowe i rozwój
(dalej zwane »BiR«), w tym 1 250 000 PLN na 2002 r.
stanowiące 900 000 PLN w przeliczeniu na ekwiwalent
dotacji netto oraz 2 540 000 PLN na 2003 r., stanowiące
1 854 000 PLN w przeliczeniu na ekwiwalent dotacji
netto (8). Pomoc ta miała zostać przyznana na zakończenie
działań w zakresie BiR, aby umożliwić rozszerzenie asorty-
mentu produktów: rur dla przemysłu motoryzacyjnego,
spożywczego, rur o dużych średnicach, oraz akcesoriów
wykonanych z gładkiej
lub perforowanej aluminiowanej
taśmy stalowej.

16. Ponadto przewidziane zostały środki na restrukturyzację
finansową w wysokości 8,411 mln PLN w przeliczeniu na
ekwiwalent dotacji netto (ok. 2,1 mln EUR) w celu umor-
zenia długu w wysokości około 3,392 mln PLN (głównie
zobowiązań z tytułu podatku od nieruchomości wobec
Urzędu Miasta, oraz w mniejszym stopniu na rzecz
Urzędu Skarbowego oraz Zakładu Ubezpieczeń Społecz-
nych, dalej zwanego »ZUS«) oraz zmiany harmonogramu
spłat zadłużenia w wysokości 6,014 mln PLN wobec ZUS i
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnospraw-
nych (dalej zwanego »PFRON«), o wartości 5,019 mln PLN
w przeliczeniu na ekwiwalent dotacji netto (5,001 mln
PLN wobec ZUS plus 18 000 PLN wobec PFRON). Celem
restrukturyzacji finansowej było przeznaczenie środków na
zakup materiałów i utrzymanie
ciągłości produkcji
firmy (9). Zgodnie z informacją zawartą w poniższej tabeli
przewidziana łączna wartość ekwiwalentu dotacji netto
pomocłącznie z pomocą na cele restrukturyzacji zatrud-
nienia oraz BiR wynosiła 11,762 mln PLN (ok. 3 mln
EUR):

(7) Patrz biznes plan z marca 2002 r., str. 74
(8) Patrz biznes plan z marca 2002 r., str. 74
(9) Patrz biznes plan z marca 2002 r., str. 74

C 196/26

EN

Official Journal of the European Union

19.8.2006

otrzymała pomoc mniejszą o 9,527 mln PLN. Faktycznie,,
do końca 2003 r. nie nastąpiły zaplanowane umorzenia i
rozłożenia na
raty publicznych zobowiązań Spółki.
Najwyraźniej dopiero po roku 2003, kiedy przyznanie
pomocy państwa nie było już możliwe, podjęto kroki w
kierunku rozwiązania kwestii zobowiązań. Tymczasem
Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) nie
zezwolił na jakiekolwiek umorzenie zobowiązań z tytułu
podatku od nieruchomości po 2003 r (10). Ponadto TB
twierdzi, że »z przyczyn finansowych [TB] nie zdołała
skorzystać ze zwolnień w zakresie zaległości wobec
ZUS.« (11)

20. Według opinii konsultanta pomoc państwa, jaką otrzymała
Spółka, wyniosła jedynie 2,235 mln PLN (ekwiwalent
dotacji netto) (12). Z czego 2,045 mln PLN przeznaczone
było na BiR, a 190 400 PLN na restrukturyzację zatrud-
nienia (13). Działania te można podsumować w następujący
sposób:

Tabela 2

Pomoc państwa przyznana na rzecz TB S.A. w latach 2002 i
2003

Tabela 1

Planowana pomoc państwa dla TB na lata 2002-2003

Instytucja

Charakter pomocy

PLN 000

PLN 000
(EDN)

136

270

406

3

15

18

2,964

2,964

163

163

265

265

3,392

3,392

PFRON (2002 r.)

PFRON (2003 r.)

Rozłożenie na
raty

Rozłożenie na
raty

Łącznie w formie
rozłożeń na raty:

Gmina Sosnowiec

Urząd Skarbowy

ZUS

Łączna kwota umor-
zonych zobowiązań

ZUS

Ogółem

Umorzenie
zobowiązań

Umorzenie
zobowiązań

Umorzenie
zobowiązań

Rozłożenie na
raty

6,014

5,001

Plan

1,161

10,601

11,762

PLN 000 (EDN)

2002

2003

Ogółem

Restrukturyzacja
finansowa

9,812

8,411

Restrukturyzacja
zatrudnienia

823

597

BiR

3,790

2.754

Całkowita
wartosć pomocy

14,425

11,762

Rzeczywista pomoc

739

1,497

2,235

Różnica (rzeczywista pomoc
minus plan)

(422)

(9,104)

(9,527)

21. Ponadto, w zaktualizowanym biznes planie na rok 2005
Spółka wskazuje,
iż otrzymała dotację budżetową na
restrukturyzację zatrudnienia na okres od 2004 do 2006 r.
w wysokości 877 000 PLN (14).

17. Plan restrukturyzacji potwierdza także, że w latach 1997-
2001 HB-TB otrzymała pomoc państwa w wysokości
4 422 411 PLN w przeliczeniu na ekwiwalent dotacji
netto.

18. W KPR przypisano

pomoc w wysokości
Spółce
16 184 411 PLN, odpowiadającą kwotom udzielonym w
latach 1997-2001 oraz pomocy przewidzianej w planie
restrukturyzacji.

3. Otrzymanie pomocy państwa

19. TB nie uzyskała potencjalnej pomocy państwa w wyso-
kości 11,762 mln PLN(ekwiwalent dotacji netto), przyz-
jej w ramach KPR. W rzeczywistości Spółka
nanej

4. (Nie) Wprowadzenie w życie planu restruktury-

zacji z 2002 roku

22. Plan restrukturyzacji nie został w pełni wprowadzony w

życie przez TB z następujących powodów:

(10) Potwierdzone w zaktualizowanym planie restrukturyzacji firmy z

września 2005 r., str. 71.

(11) Potwierdzone w zaktualizowanym planie restrukturyzacji firmy z

września 2005 r., str. 71.

(12) Sprawozdanie końcowe niezależnego konsultanta Komisji

z

kwietnia 2005 r., str. 14.

(13) Potwierdziły to dane liczbowe zawarte w przekazanym przez
Polskę w cyklu półrocznym sprawozdaniu monitorującym, np. dla
2003 r. patrz sprawozdanie UOKiK nr 2, załącznik 5, str. 5. Fakt,
że biznes plan TB S.A. na rok 2005 wskazuje mniejszą kwotę,
która najwyraźniej wyłącza środki na BiR, jest nie do przyjęcia.

(14) Patrz biznes plan z września 2005 r., str. 83

19.8.2006

EN

Official Journal of the European Union

C 196/27

23. TB nie była w stanie uzyskać wsparcia finansowego od
kredytodawców oraz lokalnych instytucji finansowych, jak
zostało to określone w pkt. 9 lit. c) protokołu nr 8. W
rzeczywistości już w 2003 r. TB-HB ponownie znalazła się
w trudnej sytuacji finansowej, ponieważ bank ograniczył
oferowane
jej możliwości kredytowe. Sytuacja uległa
poprawie jedynie dzięki pojawieniu się inwestora finanso-
wego — GFR, który wykupił znaczną liczbę obligacji,
które następnie zostały zamienione na pożyczki długoter-
minowe. Niemniej
jednak, zgodnie z opinią konsultanta
TB musi nadal dążyć do zabezpieczenia długoterminowego
wsparcia ze strony instytucji finansowych (15).

24. TB jedynie częściowo obniżyła koszty inwestycji,

tym
samym nie zastosowała się do postanowień określonych w
pkt. 9 lit. c) protokołu nr 8. Konsultant rzeczywiście
potwierdził, że w 2005 r. wymóg ten został spełniony
jedynie częściowo (16).

25. W ramach realizacji programu obniżenia kosztów TB
jedynie częściowo zrealizowała program restrukturyzacji
zatrudnienia. Zatrudnienie zostało zmniejszone z 550 do
294 osób nie dlatego, że zredukowano poziom zatrud-
nienia w podstawowej działalności firmy, lecz dlatego, że
wydzielono dział produkcji walców, który przekształcono
w spółkę HB (17).

26. TB nie zdołała poprawić wydajności i skuteczności zarząd-
zania spółek,
jak zostało to określone w pkt. 9 lit. a)
podpunkt 2.protokołu nr 8. W istocie, od roku 2001
zarząd TB S.A. zmienił się kilkakrotnie, tj. w październiku
2003 r., na początku 2004 r. i pod koniec 2005 r.

27. W ramach planu restrukturyzacji finansowej TB dokonuje
przeglądu strategii spółek zależnych, jak zostało to okreś-
lone w pkt 9 lit. a) podpunkt 3. protokołu nr 8, lecz nie
włączyła na powrót spółek zależnych. Wręcz przeciwnie,
utworzyła kilka nowych.

28. Również wyników sprzedaży w żadnym wypadku nie
można uznać za zadowalające. Pod koniec 2005 r. TB
zaprzestała produkcji niedochodowych rur ze stali wyso-
kostopowanych bez szwu oraz ze szwem. Zaprzestała
również produkcji rur ze szwem ze stali chromowych.
Podsumowując, przegląd wyników sprzedaży TB za 2005
r. wskazywał, że produkcja osiągnęła
jedynie 39 %
poziomu przewidzianego w planie z 2002 r. (18) i 55 %
poziomu, przyjętego przez Spółkę w skorygowanej prog-
nozie przekazanej konsultantom w 2005 r.

29. Ponadto ogólne wyniki TB uległy pogorszeniu i obecna
sytuacja Spółki
jest bardzo trudna. Od 2003 r. Spółka
odnotowuje straty brutto, a w 2005 r. odnotowała ujemne
marże operacyjne.

(15) Sprawozdanie końcowe ESC z kwietnia 2005 r., str. 15.
(16) Sprawozdanie końcowe ESC z kwietnia 2005 r., str. 13.
(17) Sprawozdanie końcowe ESC z kwietnia 2005 r., str. 15.
(18) Sprawozdanie końcowe ESC z lutego 2006 r., str. 16.

30. TB nie jest na drodze do odzyskania żywotności ekono-
micznej,
jak wymaga pkt 1 protokołu nr 8. W 2004 r.
niezależny konsultant Komisji uznał, że TB »w dalszym
ciągu prowadzi działalność handlową, mimo że jest niewy-
płacalny«. Tym niemniej uznano, że Spółka mogłaby w
dalszym ciągu osiągnąć zdolność do konkurowania na
rynku w 2006 r (19)., pod warunkiem spełnienia pewnych
kluczowych założeń, między innymi posiadania stabilnego
zespołu kierownictwa wyższego szczebla. W 2005 r.
niezależny konsultant uznał, że chociaż trudna sytuacja, w
której TB znalazła się w 2003 r., a która wiązała się z
finansowej została przezwyciężona, »to
utratą płynności
»duże
sytuacja Spółki pozostaje niepewna«
ryzyko, że Spółka nie osiągnie ekonomicznej żywot-
ności« (20). W sprawozdaniu okresowym dotyczącym Polski
na rok 2006 konsultant poinformował, że Spółka »pod
koniec 2006 r. prawdopodobnie nie zdoła przejść testu
rentowności« (21). Zostało to potwierdzone w sprawoz-
daniu monitorującym Polski z marca 2006 r., w którym
potwierdzono, że TB nie zdoła przejść testu rentowności.

istnieje

i

31. W celu przezwyciężenia tego problemu TB wielokrotnie
zmieniała swoją strategię restrukturyzacji zarówno w paźd-
zierniku 2003 r.,
jak i we wrześniu 2005 r. Zmiany z
września 2005 r. zostały przedstawione Komisji wraz z
wnioskiem o zatwierdzenie zgodnie z pkt. 10 protokołu nr
8. Spółka zmieniła jednak plan po raz kolejny pod koniec
2005 r.,
i obecnie planuje się likwidację TB. Konsultant
został poinformowany o zmianie strategii ustnie w lutym
2006 r. Zmieniony plan z lutego 2006 r. został przygoto-
wany, lecz nie został przedłożony Komisji. Podczas wizyty
w firmie w marcu 2006 r. konsultant został jednak poin-
formowany, że plan ten jest już nieważny oraz że przygo-
towywana jest nowa strategia.

5. Wzrost zadłużenia

32. Według danych z najnowszego sprawozdania monitorują-
cego Polski z marca 2006 r., na dzień 31 grudnia 2005 r.
TB posiada następujące zobowiązania publicznoprawne:

— z tytułu ubezpieczeń społecznych wobec ZUS w wyso-

kości około 14,131 mln PLN;

— z tytułu podatku od nieruchomości (na rzecz Gminy

Sosnowiec) w wysokości około 5,459 mln PLN;

— wpłaty należne PFRON w wysokości 0,834 mln PLN.

33. Zatem w 2005 r. zobowiązania wobec wierzycieli publicz-
nych, wraz z odsetkami, wzrosły do 20,4 mln PLN (ok. 5,1
mln EUR) (22). Według opinii konsultanta kwota ta rocznie
wzrasta o 16 %. Niemniej
jednak od grudnia 2003 r.
Spółka wywiązuje się przynajmniej z bieżących zobow-
iązań wobec wyżej wymienionych podmiotów.

(19) Sprawozdanie końcowe ESC ze stycznia 2004 r., str. 1.
(20) Sprawozdanie końcowe ESC z kwietnia 2005 r., str. 1.
(21) Sprawozdanie końcowe ESC z lutego 2006 r., str. 17.
(22) Na TB ciążą zaległe zobowiązania w wysokości 36 mln PLN wobec
jej głównego udziałowca Eurofaktor oraz w wysokości 8 mln
wobec innych wierzycieli handlowych, a zatem łącznie co najmniej
74 mln. Sprawozdanie końcowe ESC z lutego 2006 r., str. 16.

C 196/28

EN

Official Journal of the European Union

19.8.2006

34. Według informacji udzielonych przez Polskę, władze
publiczne, które są wierzycielami TB S.A., podjęły pewne
działania egzekucyjne wobec Spółki. W szczególności
Urząd Miasta Sosnowca podjął kroki polegające na zajęciu
rachunku bankowego należącego do TB celem windykacji
swoich należności i otrzymał kwotę w wysokości około 1
mln PLN. Ponadto, w trybie art. 66 Ordynacji podatkowej,
przeniesiono na gminę Sosnowiec własność nieruchomości
należących do Spółki w celu pokrycia zaległości wobec
gminy o łącznej wartości ok. 1 mln PLN.

35. Ponadto,

spowodowano spłatę

zaległych zobowiązań
wobec ZUS poprzez zajęcie rachunków bankowych oraz
ustanowienie hipoteki przymusowej na wartość 14 mln
PLN.

36. W odniesieniu do zadłużenia Spółki wobec PFRON nie jest
jasne jakie działania egzukucyjne są podejmowane (23).

37. Wydaje się, iż w 2004 r. w wyniku sprzedaży zbędnego
majątku TB zdołała spłacić około 5 mln PLN (1,2 mln PLN
wobec ZUS i 3,8 mln PLN wobec Urzędu Miasta).

38. Jednakże zajęcie rachunku bankowego okazało się niesku-
tecznym rozwiązaniem, ponieważ wszelkie środki finan-
sowe przepływająceprzez rachunek są wykorzystywane na
pokrycie wynagrodzeń pracowników. Dlatego windykacja
należności następuje w głównej mierze poprzez zakładanie
hipotek na majątku Spółki oraz prawa użytkowania wiec-
zystego gruntów. Wartość majątku nie jest jednak znana.
jasne, czy hipoteka składników tego
Ponadto nie jest
majątku nie jest obciążona z tytułu innych wierzytelności,
a jeżeli tak, to czy pierwszeństwo w spłacie przysługuje
wierzycielom publicznoprawnym.

39. W swoim piśmie z września 2005 r. Polska twierdzi, że
planowane przychody TB w wyniku sprzedaży majątku
dotychczas dzierżawionego spółkom zależnym — TB-HB
(9 mln PLN) i TB-ZPR (6 mln PLN) — oraz jednego ze
składników majątku własnego wartego 4,5 mln PLN
wyniosą około 25 mln PLN. Polska uważa zatem, że inten-
syfikacja działań egzekucyjnych, poprzez np. ogłoszenie
upadłości Spółki, nie byłaby w takiej sytuacji rozwiąza-
niem korzystnym dla podmiotów publicznych, ponieważ
wiązałoby się to z ryzykiem, iż nie odzyskają oni należ-
nych im kwot.

6. Najnowsze wydarzenia i likwidacja TB

40. W dniu 19 października 2005 r. miała miejsce ostatnia
zmiana zarządu, a pod koniec grudnia 2005 r. zmienił się
główny udziałowiec Spółki. Następnie w celu dokonania
finansowej TB
głębokiej
ponownie poddała weryfikacji dotychczasową strategię
Spółki. Nie wiadomo jednak, czy zmiany te zostały skon-
sultowane z wierzycielami Spółki.

restrukturyzacji majątkowej

i

— spłatę ok. 50 % zobowiązań wobec ZUS — II kwartał
2006 r.
(na przełomie I/II kwartału 2006 r. nastąpi
spłata ok. 7 mln. PLN; środki na ten cel TB zamierza
pozyskać z firmy Eurofaktor S.A., co jest przedmiotem
negocjacji w ramach planowanej ugody);

— dalszą spłatę zobowiązań wobec ZUS w wysokości ok.
100 tys. zł miesięcznie; wysokość kwoty wynika z
rzeczywistych możliwości płatniczych TB;

— zaległości wobec Urzędu Miasta z tytułu podatku od
nieruchomości będą sukcesywnie zmniejszane poprzez
przekazywanie w trybie art. 66 Ordynacji podatkowej
nieruchomości
nieprodukcyjnych. W najbliższym
czasie na własność Urzędu Miasta przejdą dwie nieru-
chomości o wartości 2,2 mln PLN, w tym obecny
budynek administracyjno-biurowy;

— spłatę do Urzędu Miasta kwoty ok. 130 tys. zł.
miesięcznie, co wynika z faktycznych możliwości
płatniczych TB.

42. Ponadto Polska poinformowała Komisję, że restruktury-
zacja majątkowa obejmować będzie sprzedaż lub przeka-
zanie składników majątkowych na łączną kwotę ok. 50
mln PLN. W szczególności ma zostać sprzedany majątek w
postaci budynków i linii produkcyjnych o wartości 19,6
mln PLN (w tym majątek firmy TB-ZPR w wysokości 7,2
mln) oraz udziały HB na kwotę 30 mln PLN.

43. Jedynie TB-Automative będzie kontynuować działalność na
bazie majątku TB. W związku z tym, z majątku TB została
wyodrębniona spółka TB-Automative. Planowane jest prze-
kazanie TB-Automative także niektórych linii zgrzewają-
cych (W-3 i W-4), wraz z niezbędnym oprzyrządowaniem
i infrastrukturą, a pozostałe linie produkcyjne TB zamierza
sprzedać w IV kwartale 2006 r. Po roku 2006 r. TB
zamierza zawiesić produkcję i prowadzić jedynie nadzór
właścicielski nad spółkami zależnymi. Nie wiadomo, czy
jakiekolwiek wynagrodzenie w
wierzyciele otrzymali
związku z wydzieleniem spółki TB-Automotive,
lub czy
ich wierzytelności są zabezpieczone hipoteką na majątku
spółki, która będzie działać pod firmą TB-Automotive.

44. Komisja uznaje, że wynikiem przeprowadzenia tej wszech-
stronnej restrukturyzacji będzie de facto likwidacja TB oraz
jej podstawowej działalności w ciągu najbliższych lat,
biorąc pod uwagę, że pod koniec roku 2006 produkcja
zostanie zawieszona, a sama Spółka zostanie zlikwidowana
w 2011 r.

I. OCENA

1. Prawo właściwe

41. Według przekazanych przez Polskę informacji w ramach

restrukturyzacji finansowej zakłada się:

— ugodę z głównym wierzycielem TB — firmą Eurofaktor

S.A.;

(23) Zgodnie z pismami otrzymanymi w dniach 23 czerwca 2005 r. i
16 maja 2005 r. nie podjęto żadnych działań egzekucyjnych.

45. Punkt 1 protokołu nr 8 stanowi, że »nie naruszając posta-
nowień artykułu 87 i 88 Traktatu WE, pomoc państwa
udzielaną przez Polskę dla celów restrukturyzacji na rzecz
określonych części polskiego hutnictwa uznaje się za
jeśli, między innymi,
zgodną ze wspólnym rynkiem«,
warunki określone we wspomnianym protokole
są
spełnione.

19.8.2006

EN

Official Journal of the European Union

C 196/29

46. Okres karencji na udzielanie pomocy w ramach restruktur-
yzacji dla polskiego hutnictwa w ramach Układu europejs-
kiego został przedłużony przez Radę do dnia 31 grudnia
2006 r. Ustalenie to przyjęto na mocy protokołu nr 8 w
ramach traktatu o przystąpieniu Polski do UE. Aby ten cel
osiągnąć obejmuje on ramy czasowe przed przystąpieniem
i po nim. Dokładniej rzecz ujmując, upoważnia do udzie-
lenia ograniczonej ilości pomocy na cele restrukturyzacji w
latach 1997-2003 i zakazuje dalszej pomocy państwa na
cele restrukturyzacji polskiego hutnictwa w latach 1997-
2006. W tym względzie jednoznacznie różni się od innych
przepisów Traktatu o przystąpieniu, takich jak mechanizm
przejściowy określony w załączniku IV (»procedura
dotycząca istniejącej pomocy«), który dotyczy jedynie
pomocy państwa udzielanej przed przystąpieniem w takim
stopniu, w jakim »ma ona nadal zastosowanie po« dacie
przystąpienia. Protokół nr 8 można więc postrzegać jako
lex specialis, który, w zakresie spraw jakich dotyczy, zastę-
puje inne przepisy Aktu przystąpienia (24).

47. W związku z tym,

jako że art. 87 i 88 Traktatu WE
normalnie nie dotyczą pomocy udzielonej przed przystą-
pieniem, która nie ma zastosowania po przystąpieniu,
zapisy protokołu nr 8 rozszerzają kontrolę nad pomocą
państwa w ramach Traktatu WE do wszelkiej pomocy
udzielanej na restrukturyzację polskiego hutnictwa w
latach 1997-2006.

48. Możliwe jest podjęcie decyzji zgodnie z art. 88 ust. 2 trak-
tatu WE po przystąpieniu Polski do UE, ponieważ przy
braku przepisów szczegółowych w protokole nr 8,
powinno się stosować zwykłe reguły i zasady. Dlatego też
stosuje
(WE)
nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające
szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (dalej
zwane »rozporządzeniem proceduralnym«) (25).

rozporządzenie

również

Rady

się

2. Pomoc świadczona niezgodnie z przeznaczeniem

49. Punkt 18 lit. a) protokołu nr 8 uprawnia Komisję »do
podjęcia odpowiednich środków, na mocy których każda
spółka będzie zobowiązana do zwrotu pomocy otrzymanej
z naruszeniem warunków ustanowionych w niniejszym
Protokole […] w przypadku, jeżeli proces monitorowania
wykaże, że warunki w uzgodnieniach przejściowych
zawartych w niniejszym Protokole nie zostały spełnione«.

50. Przepis ten zobowiązuje Komisję do podjęcia odpowiedniej
procedury w przypadku naruszenia zobowiązań ustano-
wionych w protokole nr 8. Takie naruszenie może być
traktowane jako pomoc wykorzystana niezgodnie z przez-
naczeniem,
jak zdefiniowano w art. 1 lit. g) rozporząd-
zenia proceduralnego, wykorzystaną przez beficjenta z
naruszeniem decyzji w sprawie pomocy państwa. W tym
przypadku
proceduralnego
stanowi, że Komisja może w przypadkach pomocy wykor-
zystanej niezgodnie z przeznaczeniem wszcząć formalne
postępowanie wyjaśniające, a zatem nie przewiduje wstęp-
nego postępowania wyjaśniającego.

rozporządzenia

art.

16

(24) Patrz decyzja z 5.7.2005, sprawa C 20/04, Huta Częstochowa
i decyzja z 14.12.2004, Třinecké

(dotychczas nieopublikowana )
Železárny a.s, Dz.U. C 22 z 27.1.2005, str. 2.

(25) Dz.U. L 83 z 27.3.99, str. 1.

51. W omawianym przypadku Komisja ma poważne wątpli-
wości co do odpowiedniego wykorzystania udzielonej
pomocy państwa na rzecz TB., ponieważ plan restruktury-
zacji nie został w pełni wprowadzony w życie, jak zostało
to wyraźnie określone w pkt 9 protokołu nr 8.

52. O niewprowadzeniu planu w życie świadczy prima facie
fakt, iż Spółka rzeczywiście nie jest w stanie w 2006 r.
osiągnąć ekonomicznej żywotności, stanowiacej główny
cel specyficznego trybu restrukturyzacji polskiego prze-
mysłu stalowego,
jak zostało to określone w pkt 1
protokołu nr 8, odczytywanym w powiązaniu z art. 8 ust.
4 protokołu nr 2 Układu Europejskiego.

53. Ponadto, dowodem na to, że plan nie został zrealizowany
są ustalenia niezależnego konsultanta, przypomniane w
pkt. 22-23, które wskazują na występowanie różnych
niedociągnięć w częściowej realizacji planu.

54. Ponadto wydaje się, że Spółka świadomie podjęła decyzję
o zaprzestaniu podstawowej działalności tj. produkcji rur
ze szwem, oraz o rozpoczęciu specjalizacji w produkcji rur
aluminiowanych dla przemysłu motoryzacyjnego. Sytuacja
ta świadczy nie tylko o tym, że strategia restrukturyzacji
uległa
lecz przede wszystkim,
świadczy, że TB nie realizuje już planu restrukturyzacji. Co
więcej, wydzielona została część działalności do TB-Auto-
motive, która nie podlega pierwotnemu planowi restruk-
turyzacji i monitorowaniu realizacji zobowiązań podjętych
przez TB.

zasadniczej

zmianie,

55. Z uwagi na fakt, że w 2006 r. firma nie odzyska ekono-
micznej żywotności, a plan restrukturyzacji został jedynie
częściowo wprowadzony w życie, wydaje się, że pomoc
dla celów restrukturyzacji byla wykorzystana niezgodnie z
przeznaczeniem. Dotyczy to przede wszystkim pomocy
udzielonej w 2002 i 2003 r. w wysokości 2,235 mln PLN,
jak również pomocy udzielonej pomiędzy 1997 i 2001 r.
w wysokości 4 422 411 PLN.

56. Komisja przyjęła do wiadomości,

ze niepowodzenie
projektu mogło być spowodowane nieuzyskaniem przez
firmę wszystkich planowanych środków pomocy. Komisja
nie znajduje w tym jednak żadnego uzasadnienia dla
wykorzystywania pomocy niezgodnie z przeznaczeniem.
Wręcz przeciwnie,
fakt ten wskazuje na to, że pomoc
została niewłaściwie wykorzystana ponieważ, jej całkowita
wartośćnie była wystarczająca do odzyskania przez Spółkę
ekonomicznej żywotności.

57. Ponadto Komisja uznaje, że część środków pomocy na
rzecz restrukturyzacji została przeznaczona na BiR. Niem-
niej jednak pomoc ta została udzielona w ramach restruk-
turyzacji, a zatem zgodność omawianej pomocy musi być
oceniana w tym właśnie kontekście. Mimo iż Komisja nie
wyklucza, że pomoc ta została przyznana na BiR, w
świetle obciążeń finansowych firmy wydaje się być mało
prawdopodobne,
jakąkolwiek sumę
aby wydała ona
pieniędzy na ten cel.

C 196/30

EN

Official Journal of the European Union

19.8.2006

58. Podobne

rozumowanie można przyjąć odnośnie do
pomocy przeznaczonej na restrukturyzację zatrudnienia
udzielonej w ramach procesu restrukturyzacji, a zatem jej
zgodność musi być oceniana w tym kontekście. W rzeczy-
wistości niezależny konsultant potwierdza, że jeśli chodzi
o redukcję liczby pracowników plan nie został odpo-
wiednio wprowadzony w życie.

59. Wreszcie to samo uzasadnienie ma zastosowanie także w
przypadku pomocy udzielonej w latach 1997-2001. Fakt,
że rentowność firmy nie została przywrócona, oznacza, że
plan nie został wprowadzony w życie, a pomoc była
wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem.

60. Ponieważ zgodnie z nowym planem TB zostanie zlikwido-
wana, na tym etapie Komisja ma wątpliwościo czy może
zgodzić się na jakiekolwiek zmiany planu restrukturyzacji
na mocy pkt 10 protokołu nr 8, ponieważ nie przewidują
one powrotu Spółki do rentowności.

3. Przyznanie dodatkowej pomocy po roku 2003

61. Punkt 18 lit. c) protokołu nr 8 uprawnia Komisję »do
podjęcia odpowiednich środków na mocy których każda
spółka będzie zobowiązana do zwrotu pomocy otrzymanej
z naruszeniem warunków ustanowionych w niniejszym
Protokole […] w przypadku, jeżeli proces monitorowania
wykaże, że Polska, w trakcie okresu restrukturyzacji
udzieliła dodatkowej niezgodnej pomocy państwa na rzecz
hutnictwa i spółek objętych pomocą w szczególności«.

62. Przepis ten zobowiązuje Komisję do podjęcia odpowiedniej
procedury w przypadku udzielenia jakiejkolwiek dodat-
kowej pomocy państwa na rzecz polskiego hutnictwa stali.
Punkt 6 ust. 3 protokołu nr 8 wyraźnie zabrania udzie-
lania jakiejkolwiek dodatkowej pomocy państwa na cele
innej niż te określone w pkt 6. Zgodnie z pkt 6 ust. 2
pomoc udzielona TB-HB obejmuje jedynie lata 1997 —
2003. A zatem pkt 18 lit. c) w powiązaniu z pkt. 6
upoważnia Komisję do podjęcia działań w odniesieniu od
wszelkiej pomocy udzielonej na rzecz polskiego hutnictwa
po 2003 r.

63. Komisja obawia się, że pomoc państwa w rozumieniu art.
87 ust. 1 TWE została udzielona TB po 2003 r. Po
pierwsze w odniesieniu do dotacji budżetowych na
restrukturyzację zatrudnienia na lata 2004 i 2006 w wyso-
kości 877,000 PLN. Po drugie, Komisja ma wąpliwości,
czy nieegzekwowanie spłaty zaległości publicznoprawnych
nie zawiera elementów pomocy publicznej.

64. W związku z drugą z wymienionych kwestii Komisja przy-
pomina, że art. 87 ust. 1 TWE dotyczy interwencji, które
— występując w różnych formach — zmniejszają
tym samym, nie
obciążenia budżetu przedsiębiorstwa i
stanowiąc subwencji sensu stricto, mają ten sam charakter i
identyczne skutki. Zostało to wielokrotnie potwierdzone w
przypadkach, gdy instytucja publiczna odpowiedzialna za
pobieranie składek na ubezpieczenie społeczne toleruje
tych składek,
niedotrzymanie lub opóźnienie płatności
ponieważ zachowanie to poprzez zmniejszenie obciążeń
związanych z normalnym funkcjonowaniem systemu
ubezpieczeń społecznych bez wątpienia daje przedsię-
biorstwu będącemu beneficjentem pomocy znaczącą prze-
wagę konkurencyjną (26).

65. Innymi słowy, w przypadku gdy władze krajowe wyrażają
zgodę na odroczenie spłaty płatności, z pewnością przy-
nosi
tego
to znaczącą korzyść beneficjentowi. Zamiast
władze krajowe mogłyby zażądać natychmiastowej spłaty
całkowitej kwoty zadłużenia, w razie konieczności przej-
mując majątek zabezpieczony hipoteką (27). Korzyść ta
może zostać uznana za pomoc państwa w rozumieniu art.
87 traktatu TWE wówczas, gdy otrzymujące ją przedsię-
biorstwo nie byłoby w stanie jej uzyskać na normalnych
warunkach rynkowych (28). Tak jest w przypadku,
jeżeli
dłużnik proponuje spłatę zadłużenia w celu uniknięcia
likwidacji,
lecz po dokonaniu dogłębnej analizy okazuje
się, że korzyści związane z uzyskaniem oferowanej sumy
w ramach zmiany harmonogramu spłat nie przekroczą
sumy możliwej do uzyskania w drodze ewentualnej
upadłości firmy (29).

66. W omawianym przypadku Komisja rzeczywiście nie jest
pewna, czy wierzyciel prywatny wyraziłby zgodę na
restrukturyzację długu. Zamiast tego wydaje się, że wierzy-
ciele publiczni powinni byli doprowadzić do ogłoszenia
upadłości TB i w ten sposób uzyskać spłatę zaległych sum.

67. Doprowadzenie do ogłoszenia upadłości Spółki wydaje się
właściwe, ponieważ sytuacja finansowa TB nie pozwalała
na oczekiwanie zwrotu z inwestycji, co wynika z faktu, że
Spółce nigdy nie udało się przezwyciężyć powstałych trud-
ności. Przeciwnie, w 2004 i 2005 r. poziom zadłużenia i
koszty rosły, podczas gdy wielkość sprzedaży spadła. W
rzeczywistości wielkość kosztów była zbliżona do wartości
obrotów firmy, a marże operacyjne i wskaźnik EBIT były
ujemne. Ponadto od końca 2005 r., zamiast zmierzać w
kierunku rentowność TB, ma na celu likwidację podsta-
wowej działalności Spółki. W tym celu firma wydzieliła
jedynie bardziej dochodowe spółki (HB i TB-Automotive) i
nie jest jasne, czy uzyskała na to zgodę wierzycieli, ani czy
na
wierzytelności wierzycieli
majątku produkcyjnym.

zabezpieczone

zostały

(26) Sprawa C-256/97 DMT [1999] ECR I-3913, ust. 21.
(27) Sprawa T-36/99 Lenzing, dotychczas niepublikowana , ust. 146.
(28) Por. C-342/96 Tubacex [1999] ECR I-2459, ust. 46, C-256/97
DMT [1999] ECR I-3913, ust. 21, C-480/98 Magefesa [2000] ECR
I-8717, T-152/99 HAMSA [2002] ECR II-3049, ust. 167.
(29) Sprawa T-152/99 HAMSA [2000] ECR II-3049, ust. 170.

19.8.2006

EN

Official Journal of the European Union

C 196/31

68. Ponadto planowana restrukturyzacja majątku wydaje się
mało realna. Po dziś dzień Spółka nie była w stanie
uzyskać więcej niż 5 mln PLN gotówką ze sprzedaży
majątku. W szczególności nie wprowadzono w życie planu
na rok 2005, w którym założono wygenerowanie 20 mln
PLN do końca 2005 r. Również mało realna wydaje się
kolejna propozycja dotycząca spłaty zadłużenia i Komisja
ma wątpliwości, czy w międzyczasie została ona odpo-
wiednio wdrożona. Mając na uwadze planowaną likwidację
Spółki, wydaje się być bardzo mało prawdopodobne, aby
w świetle obciążeń finansowych otrzymała ona dodatkową
pożyczkę. Wreszcie, proponowane miesięczne
spłaty
zadłużenia w wysokości 100 000 PLN i 130 000 PLN
uzależnione są od istnienia możliwości płatniczych TB,
które
istnieją. Podsumowując, bardzo
wątpliwym wydaje się, by Spółka osiągnęła oczekiwane
rezultaty z restrukturyzacji majątku. Nie tylko nie zdołano
osiągnąć zakładanych wyników w 2005 r., lecz dodatkowo
Spółka zakłada osiągnięcie jeszcze wyższych wyników w
przyszłości.

faktycznie nie

69. Z drugiej strony, wierzyciele publicznoprawni, gmina i
ZUS posiadają zabezpieczenia swoich wierzytelności na
majątku Spółki. Istnieje duże prawdopodobieństwo pozys-
kania przez nich środków pieniężnych w ramach zbioro-
wego postępowania upadłościowego zgodnie z polskim
prawem upadłościowym.

70. W związku z pogorszeniem się sytuacji

swoje

powinien wykorzystać

firmy oraz jej
aktywów jakikolwiek wierzyciel prywatny w normalnych
warunkach
zabezpiec-
zania (30) nie później niż po otrzymaniu informacji o ostat-
nich zmianach do planu restrukturyzacji, na które najwyr-
aźniej nie miał żadnego wpływu. Wydaje się zatem, że
przynajmniej od tego momentu należałoby uznać niepo-
dejmowanie
przynoszące
korzyść TB. Tego rodzaju pomoc państwa byłaby niez-
godna ze wspólnym rynkiem, ponieważ pkt 6 protokołu
nr 8 zabrania jakiejkolwiek pomocy na cele restruktury-
zacji dla polskiego przemysłu stalowego,
innej niż ta
wyraźnie określona w punkcie 3 (31).

egzekucyjnych

działań

za

4. Inne podstawy dopuszczalności pomocy

71. Wreszcie, Komisja nie widzi żadnych innych powodów,
które mogłyby uzasadniać przedmiotową pomoc. W szcze-
gólności, nie jest w stanie stwierdzić, że warunki pomocy
na B&R zostały spełnione, zwłaszcza, że w przypadku
przedsiębiorstwa w trudnej sytuacji ekonomicznej każda
pomoc musi być oceniana w świetle procesu jego restruk-
turyzacji.

5. Beneficjent pomocy

72. Komisja jest zdania, że beneficjentem pomocy jest grupa
TB wraz z spółkami zależnymi, być może z wyjątkiem TB-

(30) W tym sensie sprawa T-36/99, Lenzing, dotychczas niepublikowana,
ust. 160, SPI orzekł, że wierzyciel publiczny z odpowiednimi
zabezpieczeniami nie powinien czekać zbyt długo z zastosowaniem
zbiorowych środków egzekucyjnych.

(31) Miałoby to również zastosowanie w przypadku braku protokołu nr
8, ponieważ punkt 1 Komunikatu Komisji w sprawie pomocy
doraźnej i na restrukturyzację oraz pomocy na zamknięcie działal-
ności w sektorze stalowym (Dz.U. C 70 z 19.3.2002, str. 8)
stwierdza, że pomoc na cele restrukturyzacji w sektorze hutnictwa
stali jest niezgodna ze wspólnym rynkiem.

ZPR. W szczególności spółki HB i TB-Automotive są
jednoznacznie częścią tego samego podmiotu gospodarc-
zego, tj. grupy TB, ponieważ TB posiada w nich 100 %
udziałów. Spółki te powstały jedynie wskutek restruktury-
zacji prawnej
firmy, zgodnie z którą aktywa walcowni
zostały przekazane HB, a aktywa produkcyjne układów
wydechowych dla przemysłu motoryzacyjnego spółce TB-
Automotive bez przeprowadzenia prawidłowej analizy.

73. Ponadto jest również jasne, że cała grupa, w szczególności
HB i TB-Automotive, skorzystały z pomocy na restruktury-
zację. W rzeczywistości, pomoc ta pozwoliła na rozpoc-
zęcie produkcji obecnie prowadzonej przez TB-Automo-
tive, pomimo obciążeń finansowych firmy. Wreszcie, jeśli
przprowadzono jakiekolwiekbadania, niewątpliwie skor-
zystały na nich spółki HB i TB-Automative.

V. WNIOSEK

rozporządzenia Rady

74. Niniejszą decyzję uważa się za decyzję o wszczęciu formal-
nego postępowania wyjaśniającego w rozumieniu art. 88
ust. 2 Traktatu WE i
(WE)
nr 659/1999. Komisja, działając zgodnie z procedurą usta-
nowioną w art. 88 ust. 2 traktatu WE, zwraca się do Polski
z prośbą o przedstawienie swoich uwag i dostarczenie
wszelkich informacji, które mogłyby być użyteczne do
celów oceny pomocy, w terminie jednego miesiąca od dnia
otrzymania niniejszego pisma. W szczególności informacje
powinny zawierać:

— informacje dotyczące wykorzystania pomocy przyz-
nanej grupie TB oraz dowody wskazujące, że pomoc ta
była wykorzystywana zgodnie z przeznaczeniem (w
przypadku braku informacji Komisja przyjmuje, że
pomoc była wykorzystana niezgodnie z przeznacze-
niem);

— wyjasnienie, dlaczego dług nie został umorzony przed
końcem 2003 r. oraz postanowienia odpowiednich
decyzji UOKiK z 2004 r.;

a

publicznych,

— informacje dotyczące rozwoju sytuacji w zakresie
zadłużenia wobec wierzycieli publicznych i działań
egzekucyjnych wierzycieli
także
wartości otrzymanych przez nich zabezpieczeń. W tym
kontekście wymaga
dotyczących
aktywów grupy TB, które zostały objęte zabezpiecze-
niami (w szczególności jakich spółek one dotyczą), czy
aktywa te można będzie wymienić na gotówkę,
jeśli
zabezpieczenia te zostaną wyegzekwowane, oraz czy
zabezpieczenia wierzycieli publicznych nie kolidują z
zabezpieczeniami
innych wierzycieli na tym samym
majątku z wcześniejszą datą;

informacji

się

C 196/32

EN

Official Journal of the European Union

19.8.2006

— informacje, czy ostatnie plany restrukturyzacji majątku
były skuteczne (w przypadku braku informacji Komisja
przyjmuje, że nie były);

— w odniesieniu do wydzielonych spółek informacje, czy
wzięto pod uwagę okoliczności faktyczne, czy spółki
zostały wydzielone za zgodą wierzycieli oraz czy skon-
sultowano się z nimi w tej sprawie w jakikolwiek inny
sposób;

— informacje dotyczące dotacji z budżetu na restruktury-
zację zatrudnienia w wysokości 877 000 PLN oraz jej
podstawy prawnej.

75. Komisja zwraca się do Polski z prośbą o natychmiastowe

przekazanie kopii niniejszego pisma grupie TB.

76. Komisja pragnie przypomnieć Polsce, że art. 88 ust. 3 trak-
tatu WE ma skutek zawieszający i zwraca uwagę na art. 14
rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999, który stanowi, że
wszelka pomoc udzielona bezprawnie może zostać odzys-
kana w drodze windykacji od beneficjenta.

77. Komisja uprzedza Polskę, że udostępni zainteresowanym
stronom informacje, publikując niniejsze pismo wraz z
jego streszczeniem w Dzienniku Urzędowym Unii Europejs-
kiej. Poinformuje również zainteresowane strony w krajach
EFTA, będące sygnatariuszami porozumienia EOG, publi-
kując zawiadomienie w Suplemencie EOG do Dziennika
Urzędowego Unii Europejskiej oraz poinformuje Urząd
Nadzoru EFTA przesyłając kopię niniejszego pisma.
Wszystkie zainteresowane strony zostaną wezwane do
przedstawienia uwag w ciągu jednego miesiąca od dnia
publikacji.’