State aid — Poland — State aid No C 19/2005 (ex PL 31/2004 and N 203/2005) — Restructuring aid to Szczecin Shipyard — Invitation to submit comments pursuant to Article 88(2) of the EC Treaty Text with EEA relevance
Date: 2005-09-09
Institutions: European Commission
Subjects: Poland, State aid, aid for restructuring, control of State aid, exchange of information, shipbuilding

9.9.2005

EN

Official Journal of the European Union

C 222/7

STATE AID — POLAND

State aid No C 19/2005 (ex PL 31/2004 and N 203/2005)

Restructuring aid to Szczecin Shipyard

Invitation to submit comments pursuant to Article 88(2) of the EC Treaty

(2005/C 222/10)

(Text with EEA relevance)

By means of the letter dated 1 June 2005 reproduced in the authentic language on the pages following this
summary,
its decision to initiate the procedure laid down in
Article 88(2) of the EC Treaty concerning the abovementioned measure.

the Commission notified Poland of

Interested parties may submit their comments to the measure in respect of which the Commission is initi-
ating the procedure within one month of the date of publication of this summary and of the following
letter, to:

European Commission
Directorate-General for Competition
State aid Greffe
SPA 3, 6/5
B-1049 Brussels
Fax (32-2) 296 12 42

These comments will be communicated to Poland. Confidential treatment of the identity of the interested
party submitting the comments may be requested in writing, stating the reasons for the request.

TEXT OF SUMMARY

PROCEDURE

By letter of 27 April 2004, Poland notified under the interim mechanism procedure pursuant to the Acces-
sion Treaty measures extended in support of restructuring of Stocznia Szczecińska Nowa Sp. Z O.O. (New
Szczecin Shipyard, Ltd, ‘Szczecin Shipyard’). By letter of 22 April 2005 Poland accepted that the Commis-
sion treats the latter notification also as a notification under Article 88(2) EC Treaty with regard to any
measures which would be found to constitute new aid.

DESCRIPTION OF THE BENEFICIARY AND THE AID MEASURES

The beneficiary is active in the shipbuilding sector (new-buildings, production of parts of vessels and steel
parts, ancillary services). It was created on 25 June 2002 to take over the shipbuilding activities from
Szczecin Shipyard Porta Holding S.A. (‘SSPH’) and its main shipbuilding subsidiary Szczecin Shipyard (‘SS’),
which were declared bankrupt on 29 July 2002. The new yard was taken over by Agencja Rozwoju Prze-
mysłu S.A.(Industrial Development Agency S.A., ‘ARP’, currently owning 97,7 % of the yard) and the State
Treasury.

The company started its restructuring in 2002, immediately after its creation. The restructuring plan was
drawn up for the period 2002-2004. The company's restructuring benefited from the support of various
public authorities, both at the central and the local level.

Overall restructuring costs are estimated to amount to PLN 5,1 billion (EUR 1,3 billion). The restructuring
consists mainly of debt restructuring and liquidity improvement. The total amount of State aid as calculated
by the Polish authorities rises to PLN 1,061 billion (EUR 265 million).

C 222/8

EN

Official Journal of the European Union

9.9.2005

The yard is in the process of organisational restructuring (reorganisation, automation) leading to produc-
tivity increase and cost saving. It will focus on the production of […] (*) ships and special purpose vessels.

ASSESSMENT

On the basis of the information provided the Commission found that most of the measures in favour of
the beneficiary were granted before accession of Poland to the European Union and are not applicable after
accession. With regard to these measures, the Polish authorities demonstrated that the competent authori-
ties committed themselves before accession by legally binding decisions to grant a determined amount of
aid. These measures fall outside of the competence of the Commission to assess the compatibility of State
aid pursuant to Article 88(2) EC Treaty.

With regard to the remaining measures, however, the Commission found on the basis of the available
information that they were not granted before accession and were not yet granted. These measures there-
fore constitute new aid and their compatibility with the common market will be assessed by the Commis-
sion pursuant to Article 88(2) EC Treaty.

The Commission considers in respect to these measures that they constitute State aid within the meaning
of Article 87(1) EC Treaty. The Commission has analysed this aid in light of the 1999 Guidelines on rescue
and restructuring aid for firms in financial difficulties applicable at the time of the notification, 27 April
2004.

The Commission has decided to open the procedure under Article 88(2) EC Treaty because it has doubts
that all the conditions for approving restructuring aid are fulfilled, and in particular that

— the beneficiary is eligible for restructuring aid, which is not permitted for newly established companies;

— the restructuring plan will lead to a restoration of a long-term viability of the beneficiary, as the restruc-

turing concerns mainly debt reduction and liquidity improvement;

— undue distortion of competition is avoided as the planned or undertaken compensatory measures

appear not to be sufficient;

— the aid was strictly limited to the minimum necessary for the restructuring as the eligibility of some of

the notified restructuring costs needs to be assessed;

— the own contribution of the beneficiary to the coverage of restructuring costs was significant as some
of the alleged instances of own contribution seem not to qualify as such, in particular credits guaran-
teed by the Polish export credit agency KUKE.

Poland was asked for additional information permitting to allay these doubts.

TEXT OF LETTER

‘Komisja pragnie poinformować Polskę, że po przeanalizowaniu informacji przedstawionych przez polskie
władze na temat wspomnianych powyżej środków pomocy państwa, zgłoszonych w ramach procedury
przejściowej, o której mowa w załączniku IV sekcja 3 do Aktu Przystąpienia, podjęła decyzję, że szereg z
nich zostało przyznanych przed przystąpieniem i nie ma zastosowania po przystąpieniu. Odnośnie gwar-
ancji i niektórych innych środków opisanych poniżej oraz biorąc po uwagę pismo władz polskich z dnia 5
stycznia 2005 r., Komisja podjęła decyzję o wszczęciu procedury określonej w art. 88(2) Traktatu
Wspólnot Europejskich.

(*) Confidential information.

9.9.2005

EN

Official Journal of the European Union

C 222/9

I. PROCEDURA

(1) Zgodnie z Aneksem IV, punkt 3 Traktatu Akcesyjnego dotyczącym procedury przejściowej Polska
zgłosiła pismem z 27 kwietnia zarejestrowanym 28 kwietnia 2004 r. plan restrukturyzacji dla Stoczni
Szczecińskiej Nowej Sp. z o.o. (odtąd zwaną “Stocznią Szczecińską”). Sprawa została zarejestrowana
pod numerem PL 31/2004.

(2) W piśmie z dnia 19 maja 2004 r. Komisja zwróciła się do Polski o przesłanie niektórych brakujących
dokumentów. Zostały one dostarczone 16 czerwca 2004 r. Komisja zwróciła się o dostarczenie dal-
szych informacji w pismach z 12 sierpnia 2004 r., 18 listopada 2004 r. i 4 marca 2005 r., na które
strona polska odpowiedziała, odpowiednio, pismami z 24 sierpnia 2004 r., zarejestrowany tego
samego dnia, 28 stycznia 2005 r., zarejestrowany 2 lutego 2005 r., 30 marca 2005 r., zarejestrowany
1 kwietnia 2005 r., oraz 18 kwietnia, zarejestrowany 20 kwietnia 2005 r. Trzy spotkania z polskimi
władzami miały miejsce: 9 listopada 2004 r., 17 listopada 2004 r. oraz 3 marca 2005 r.

(3) W piśmie z 20 kwietnia 2005 r. zarejestrowanym tego samego dnia strona polska zaakceptowała
fakt, że Komisja potraktuje zgłoszenie z 27 kwietnia 2004 r. sprawy PL 31/2004 również jako zgłos-
zenie podlegające artykułowi 88(2) Traktatu WE dotyczącego wszelkich środków, które zostaną
uznane za nową pomoc państwa. Sprawa ta otrzymała nowy numer: N 203/2005

II. OPIS

1. Podmiot

(4) Beneficjent pomocy znajduje się w regionie Szczecińskim upoważnionym do pomocy regionalnej na

mocy art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu WE

(5) Stocznia Szczecińska została utworzona 15 czerwca 2002 r. w celu przejęcia działalności Stoczni
Szczecińskiej Porta Holding S.A. (zwanej odtąd “SSPH”) oraz jej głównej Spółki-córki Stoczni Szcze-
cińskiej (zwanej odtąd “SS”), które ogłosiły bankructwo 29 lipca 2002 r. Stocznia Szczecińska została
utworzona jako tzw. “empty shell”, wolna od długów SSPH i SS związanych z ich poprzednią działal-
nością. Nowa stocznia została przejęta przez Agencję Rozwoju Przemysłu (zwaną odtąd “ARP”) oraz
Ministerstwo Skarbu w celu zakończenia bieżącej produkcji i wznowienia działalności stoczniowej w
trakcie realizowania niezbędnej restrukturyzacji (1).

(6) W tamtym okresie Stocznia Szczecińska nie przejęła aktywów SSPH oraz SS, ale wydzierżawiła je od
syndyka aż do lipca 2004 r. 20 lipca 2004 r. Stocznia Szczecińska podpisała umowy z syndykami
SSPH oraz SS zgodnie z którymi nabyła te aktywa.

(7) Obecnie 97,7 % udziałów Stoczni Szczecińskiej należy do ARP a 2,3 % do Skarbu Państwa. ARP jest
Spółką Akcyjną Skarbu Państwa powołaną na mocy ustawy i w całości należącą do Skarbu Państwa.
ARP działa na mocy ustawy biorąc udział w procesach restrukturyzacyjno-własnościowych w
spółkach należących do Państwa, zarządzając aktywami oraz udziałami należącymi do Skarbu
Państwa w imieniu instytucji państwowych, udzielając pożyczek oraz gwarancji na restrukturyzację
państwowych przedsiębiorstw.

(8) Stocznia Szczecińska zajmuje się produkcją statków, w tym kontenerowców, chemikaliowców,
statków typu ro-ro oraz statków wielozadaniowych. 1 % działalności firmy składa się z produkcji
konstrukcji metalowych oraz różnych usług związanych z przemysłem stoczniowym.

(9) Stan zamówień Stoczni Szczecińskiej w dniu 1 stycznia 2004 r. wynosił 665 020 CGT i miał sięgnąć
poziom 818 000 CGT do sierpnia 2004 r. Ponad 50 % zamówień stanowią kontenerowce. Pod
względem wolumenu zamówień stocznia zajmuje 29 pozycję na świecie (2).

(1) Formalnie rzecz biorąc firma, która przejęła wcześniejszą aktywność stoczniową była firmą-córką SSPH, utworzoną
już w 1989 r., Allround Ship Services Sp. z o.o. (“ASS”). Według Polski ASS została wybrana, ponieważ posiadała
liczne niezbędne pozwolenia i certyfikaty konieczne do kontynuacji produkcji. ASS została natychmiast wykupiona
przez ARP a jej nazwa została zmieniona na “Stocznia Szczecińska Nowa Sp. z o.o.”

(2) Informacja ze stycznia 2004, polskie władze odwołują się do Clarkson Research Studies w pismie z dnia 27 kwietnia

2004 r., str. 7.

C 222/10

EN

Official Journal of the European Union

9.9.2005

(10) Główni klienci stoczni znajdują się w Niemczech, Holandii oraz Singapurze. Główni konkurenci w

Europie to stocznie hiszpańskie, niemieckie oraz chorwackie.

(11) Zdolność produkcyjna Stoczni Szczecińskiej wynosi 345 000 CGT. Maksymalna zdolność produk-

cyjna SS, poprzednika beneficjenta, wynosiła 322 200 CGT w okresie 1995-1999.

(12) Stocznia zamierza utrzymać produkcję na poziomie 250 000 CGT rocznie do 2012 r.

Tabela 1

Poziom produkcji Stoczni Szczecińskiej, 1995-2011 (w tys. CGT)

Rok

1995
(*)

1996

1997

1998

1999

2000

2001

2002

2003

2004

200-
5—
2011

SS

228,3

227,9

299,3

266,9

201,3

143,6

132,1

—

—

—

—

Stocznia
Szczecińska

—

—

—

—

—

—

—

117,8

117,8

184,8

250

(*) Średnia produkcja w okresie 1995-1999 wynosiła 250 000 CGT.

(13) W momencie bankructwa poprzednika Stoczni Szczecińskiej, ta ostatnia zatrudniała 6 900 osób. W
okresie 2002-2004 Stocznia Szczecińska stopniowo przejmowała pracowników bankrutującej SS
oraz powiązanych spółek. W 2004 r., Stocznia Szczecińska zatrudniała 4 800 osób, z czego […] (*)
było bezpośrednio związanych z produkcją. Wydajność w 2004 r., ostatnim roku procesu restruktur-
yzacji wynosiła 63 CGT na pracownika rocznie.

2. Proces restrukturyzacji

2.1. Trudności finansowe oraz plan restrukturyzacji

(14) Bezpośrednio po utworzeniu w 2002 r. Stocznia Szczecińska rozpoczęła proces restrukturyzacji.
Przygotowała plan restrukturyzacji na okres 2002-2004, który najpierw został zatwierdzony przez
udziałowców w dniu 19 grudnia 2002 r. a później zmieniony w październiku 2003 r. Główne
powody prowadzące do bankructwa byłej stoczni w Szczecinie zostały zidentyfikowane następująco:
problemy technologiczne, błędy w opracowaniu produktów, niska produktywność, wysokie koszty
oraz czynniki zewnętrzne takie jak wyskoki kurs wymiany złotówki
i konkurencja azjatycka. Te
problemy doprowadziły do sytuacji, w której rynki finansowe straciły motywację do finansowana
budowy statków, co doprowadziło do opóźnień w dostawach a w konsekwencji do akumulacji kar
oraz długów.

(15) Kiedy w konsekwencji wyżej wymienionych faktów SS zbankrutowała, jej działalność została przejęta
przez nową spółkę, Stocznię Szczecińską. Strategia restrukturyzacyjna miała na celu osiągnięcie stałej
rentowności, koncentrowanie się na rynku […] oraz stworzenie ważnego producenta […], statków
[…] oraz statków o specjalnym zastosowaniu. Plan restrukturyzacji zawiera również możliwość znale-
zienia inwestora strategicznego. Modyfikacja planu pierwotnego była konieczna z powodu kłopotów
finansowych kooperujących firm, pracowników oraz działań które były ściśle związane ze Stocznią
Szczecińską.

(16) Stocznia Szczecińska planuje utrzymać potencjał produkcji na bieżącym poziomie 345 000 CGT

rocznie i zobowiązuje się ograniczyć produkcję do 250 000 CGT rocznie do 2012 r.

(17) W 2002 r. Stocznia Szczecińska otrzymała pomoc na ratowanie przedsiębiorstw w trudnej sytuacji

ekonomicznej. Plan restrukturyzacji opiera się na pomocy z różnych instytucji publicznych.

(18) Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów (odtąd zwany “UOKiK”) zaakceptował plan restruktury-
zacji oraz dokonane zmiany w decyzjach, odpowiednio, z dnia 25 lutego 2003 r. oraz z 2 paździer-
nika 2003 r.

(*) Informacje poufne.

9.9.2005

EN

Official Journal of the European Union

C 222/11

2.2. Koszty restrukturyzacji

(19) Tabela 2 wyszczególnia koszty restrukturyzacji Stoczni Szczecińskiej w zakresie, w jakim było to
możliwe w oparciu o informacje otrzymane przez Komisję na tym etapie postępowania. W szczegól-
ności wysokość całkowitych potrzeb finansowych mających na celu sfinansowanie restrukturyzacji
zobowiązań publicznych nie jest jasna. Koszty restrukturyzacji wynoszą 5,1 mld PLN (ok. 1,3 mld
EUR)

I

II

III

IV

Tabela 2

Koszty restrukturyzacji Stoczni Szczecińskiej [PLN]

Spłata zobowiązań publiczno-prawnych
(restrukturyzacja finansowa)

Spłata pozostałych zobowiązań (restruk-
turyzacja finansowa)

[…]

[…]

Koszty działań restrukturyzacyjnych (*)

[Mniej niż 10 %] (*)

operacyjne

Koszty
budowy
statków oraz spłaty pożyczek długotermi-
nowych na rzecz ARP)

(Koszty

[Więcej niż 80 %] (*)

(*) Koszty restrukturyzacji włączając koszty zakupu aktywów produkcyjnych od bankrutujących SSPH i SS.

TOTAL

5 114 382 700

2.3. Finansowanie restrukturyzacji

(20) Wdrożenie planu restrukturyzacyjnego według Polski będzie wymagało finansowania przedstawio-

nego w tabeli 3.

Finansowanie restrukturyzacji Stoczni Szczecińskiej [PLN]

Tabela 3

ZASOBY WŁASNE

Środki

Wartość nominalna

Zysk

Zysk

22 300 800

56 217 100

Płatności z góry od właścicieli
zagwarantowane przez KUKE (*)

statków

1 269 034 400

Pożyczki

Pożyczki

SUMA 1

221 904 100

56 217 100

1 624 326 000

Środki publiczne

Wartość nominalna

Pomoc publiczna (***)

Wniesienie kapitału

Pożyczki

Gwarancje

Umorzenia długu publicznego

Spłaty w ratach

SUMA 2

SUMA (1+2)

340 000 260

114 500 000

154 522 260

908 248

2 305 864 970 (**)

866 726 068

38 290 776

22 300 778

2 820 956 784

4 445 282 784

38 290 776

1 036 446

1 061 483 798

2 685 809 798

Korporacja Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych.

(*)
(**) Zgodnie z pismem z dnia 12 kwietnia 2005 r. (Aneks 11) gwarancje Skarbu Państwa wynosiły 2 935 454 900 PLN. Niemniej

jednak Polska zgłosiła gwarancje jedynie w wysokości podanej w tabeli powyżej.

(***) Wysokość podana przez polskie władze.

C 222/12

EN

Official Journal of the European Union

9.9.2005

(21) Według Polski koszty restrukturyzacji Stoczni Szczecińskiej są pokryte przez środki własne spółki w
wysokości 1,6 mld PLN (406 mln EUR) oraz w wysokości 2,8 mld PLN (700 mln EUR) przez środki
publiczne które stanowią pomoc publiczną w wysokości 1,061 mld PLN (265 mln EUR).

(22) Stocznia korzystała ze wsparcia następujących instytucji państwowych: Ministerstwo Skarbu, ARP,
Zakład Ubezpieczeń Społecznych (odtąd zwany “ZUS”), Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób
Niepełnosprawnych (odtąd zwany “PFRON”), Fundusz Wspierania Rozwoju Gospodarczego miasta
Szczecin, Wojewoda Zachodniopomorski, oraz Urząd Skarbowy.

2.4. Środki kompensujące

(23) Jak wspomniano powyżej, Stocznia Szczecińska zdecydowała się utrzymać możliwości produkcyjne
na poziomie 345 000 CGT oraz utrzymać poziom produkcji na poziomie 250 000 CGT przez okres
10 lat po otrzymaniu pierwszej części pomocy (tzn. do 2012).

III. OCENA

1. Określenie kompetencji Komisji

(24) Najpierw Komisja musi stwierdzić czy leży w jej kompetencji, podjęcie działań w sprawie zgłoszo-

nych przez Polskę środków.

1.1. Procedura przejściowa

(25) Procedura przejściowa została opisana w załączniku IV sekcja 3 do Aktu Przystąpienia. Stanowi ona
ramy prawne dla oceny programów pomocy i poszczególnych środków pomocy wdrażanych w
nowych Państwach Członkowskich przed datą przystąpienia do UE i wciąż mających zastosowanie po
tej dacie. Procedura ta odnosi się do tych programów i środków pomocy, które nie zostały jeszcze
zamieszczone na liście istniejących środków pomocy dołączonej do załącznika IV do Aktu Przystą-
pienia, a które zostały wdrożone po 10 grudnia 1994 r. Środki pomocy wdrożone przed 10 grudnia
1994 r. i mające zastosowanie po przystąpieniu do UE uznawane są za istniejącą pomoc, w rozu-
mieniu art. 88(1) Traktatu WE.

(26) W ramach procedury przejściowej najpierw władze krajowe odpowiedzialne za monitorowanie
pomocy państwa musiały ocenić zgodność z zasadami wspólnego rynku środków pomocy przyzna-
nych przed przystąpieniem. Następnie, Komisja bada zgodność tych środków, które mają zastoso-
wanie po przystąpieniu. Jeżeli Komisja ma poważne wątpliwości odnośnie zgodności tych środków z
zasadami wspólnego rynku, może wnieść swoje zastrzeżenia w terminie trzech miesięcy od daty
otrzymania kompletnej informacji. W przeciwnym wypadku, jeżeli Komisja nie zgłosi żadnych za-
strzeżeń w określonym terminie, środki te zostaną uznane, od daty przystąpienia, za istniejącą
pomoc.

(27) Środki pomocy przyznane przed przystąpieniem i nie mające zastosowania po przystąpieniu nie
mogą być badane przez Komisję ani w ramach procedury przejściowej, ani w ramach procedur usta-
nowionych w art. 88 Traktatu WE. Procedura przejściowa nie upoważnia Komisji ani nie wymaga od
niej dokonywania przeglądu tychże środków pomocy.

(28) Przeciwnie, jeśli pomoc nie została przyznana przed przystąpieniem będzie ona na podstawie prze-
pisów art. 88(2) Traktatu WE oceniana przez Komisję albo jako pomoc zgłoszona albo jako pomoc
nielegalna.

(29) W celu ustaleniu momentu, w którym środki pomocy zostały przyznane, właściwym kryterium oceny
jest prawnie wiążący akt, na mocy którego właściwe władze krajowe zobowiązują się do udzielenia
pomocy (1). Ustalenie, który z aktów administracyjnych jest prawnie obowiązujący leży w gestii
prawa poszczególnych Państw Członkowskich. Niemniej jednak Komisja musi mieć możliwość przejr-
zenia tych aktów administracyjnych. Szczególnie w przypadkach leżących na pograniczu Komisja
musi ocenić po formie i treści czy mogły one spowodować oczekiwania ze strony beneficjenta
możliwe do egzekwowania przed polskim sądem. Możliwość przeglądania narodowych aktów admin-
istracyjnych przez Komisję jest niezbędna dla sprawowania przez nią wyłącznej kompetencji w
kwestii akceptowania wyłączeń od ogólnej zasady zakazującej pomocy publicznej wobec środków
wprowadzanych w życie w Polsce po 1 maja 2004 r.

(1) Orzeczenie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 stycznia 2004 r. w sprawie T-109/01, Fleuren Compost v Komisja

Europejska, paragraf 74.

9.9.2005

EN

Official Journal of the European Union

C 222/13

(30) Środki pomocy mają zastosowanie po przystąpieniu, jeśli mogą doprowadzić, po przystąpieniu, do
przyznania dodatkowej pomocy albo do zwiększenia poziomu pomocy już otrzymanej. Komisja
uznaje poszczególne środki pomocy za mające zastosowanie po przystąpieniu zgodnie z załącznikiem
IV sekcja 3 do Aktu Przystąpienia, jeśli konkretna kwota zobowiązań finansowych państwa nie jest
znana w dniu, w którym środki pomocy zostały przyznane i wciąż nie jest znana w dniu przystą-
pienia. Odnośnie gwarancji, aby ten środek pomocy został uznany za mniemający zastosowania po
przystąpieniu muszą być spełnione następujące warunki. Ryzyka muszą zostać dokładnie oszacowane
i zawarte w wyczerpującym wykazie, zamkniętym do dnia przystąpienia. Koniecznie musi być
określony ogólny limit dla wypłacanych sum i gwarancje muszą odnosić się do zdarzeń, które już
miały miejsce przed dniem przyznania pomocy, a nie zdarzeń przyszłych.

(31) Należy zauważyć, iż to prawne zobowiązanie Państwa jest równoznaczne z przyznaniem pomocy, a
nie sama jej wypłata. Każda wypłata jest jedynie aktem wdrażania pomocy i nie może zostać uznana
za nową pomoc. Zatem środki pomocy nie są uznane za mające zastosowanie po przystąpieniu tylko
dlatego, że wypłaty mające podstawę w zobowiązaniach prawnych uzyskanych przed przystąpieniem
są realizowane po przystąpieniu.

1.2. Zastosowanie do bieżącej sprawy

(32) Komisja najpierw określiła swoje kompetencje, co do proponowanych środków wymienionych w
Aneksie do tej decyzji. Komisja zidentyfikowała jako (A) środki przyznane przed przystąpieniem i nie
mające zastosowania po przystąpieniu i
jako (B) środki nie przyznane przed przystąpieniem i
dotychczas nie przyznane (pomoc zgłoszona).

Środki przyznane przed przystąpieniem i nie mające zastosowania po przystąpieniu

(33) Z informacji dostarczonych przez polskie władze Komisja odnotowała, że większość środków
pomocy dla Stoczni Szczecińskiej została przyznana przed przystąpieniem. Polska dostarczyła listę
tych środków zaznaczając daty, w których decyzje o przyznaniu środków zostały podjęte. Zaistniałe
zdarzenie przyznania pomocy składało się z następujących rodzajów działań władz publicznych:
podpisanie zgody na plan spłaty długu, podjęcie decyzji o umorzeniu wierzytelności publicznych,
podpisanie umów o gwarancje, subskrypcja na nowe akcje.

(34) Z dostępnych informacji wynika, że zaangażowanie finansowe władz publicznych wobec spółki
zostało określone poprzez decyzje udzielenia pomocy przed przystąpieniem Polski do Unii Europej-
skiej. Dlatego też pomoc ta nie ma zastosowania po przystąpieniu do Unii.

(35) Środki pomocy wyszczególnione w części A załącznika nie będą zatem badane przez Komisję,
zgodnie z procedurą ustanowioną w artykule 88(2) Traktatu Wspólnot Europejskich. Środki pomocy
udzielone jako pomoc restrukturyzacyjna muszą jednak zostać wzięte pod uwagę przy ocenie zgod-
ności pomocy udzielonej po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej.

Środki pomocy nie udzielone przed przystąpieniem do Unii Europejskiej

(36) W niektórych przypadkach Polska nie była jednak w stanie przekonywująco dowieść, że rzeczywiście
dana pomoc została udzielona przed przystąpieniem do Unii. Pomoc ta jest wymieniona w części B
załącznika.

(37) Pierwszy z tych środków to wniesienie kapitału przez ARP, praktycznie jedynego właściciela Stoczni
Szczecińskiej (97,7 %). Plan restrukturyzacji Stoczni Szczecińskiej przewidywał wniesienie kapitału w
wysokości PLN 241 752 900. Część tej kwoty (180 milionów PLN) została wniesiona przed przystą-
pieniem Polski do Unii, jak dowodzi uchwała Nadzwyczajnego Zgromadzenia Akcjonariuszy z 29
kwietnia 2004 r., podwyższająca kapitał spółki o 180 milionów PLN i mówiąca, że odpowiednie
nowe akcje były subskrybowane przez ARP. ARP nie była jednakże w stanie zrealizować całej
podwyżki kapitału w wysokości PLN 241 752 900 ze względów budżetowych. Według Polski, o
pozostałej części wniesienia kapitału (PLN 61 752 652) zdecydowano 21 grudnia 2004 r.

C 222/14

EN

Official Journal of the European Union

9.9.2005

(38) Drugi i trzeci z udzielonych środków pomocy to gwarancje ARP na wykonanie statków (każda o
pomocy w wysokości PLN 1 935 000). Gwarancje te odnoszą się do statków nr 7 i 8 […]. Budowa 8
statków tej serii została zakontraktowana w 2002 roku umowami, które zawierały klauzulę zezwa-
lającą nabywcy na jednostronną rezygnację z umowy, gdyby Stocznia nie dostarczyła gwarancji
wykonania w określonym czasie. Według Polski, zostało ustalone że właściciel stoczni, ARP, byłby tu
poręczycielem i że jednocześnie byłyby w mocy najwyżej 3 gwarancje. Zgodnie z tą zasadą, gwar-
ancje dla kolejnych statków miały zostać wydane, zaraz po dostarczeniu poprzednich statków. Tak
więc gwarancje dla statków nr 7 i 8 mają zostać udzielone w chwili dostarczenia statków nr 4 i 5
(2005).

(39) Odnośnie tej pomocy Polska przedstawiła szereg argumentów mających na celu wykazanie, że posz-
czególne instytucje państwowe zobowiązały się do udzielenia pomocy przed przystąpieniem Polski
do Unii Europejskiej.

(40) Po pierwsze, Polska dowodzi, że pomoc ta była omawiana przed przystąpieniem Polski do Unii
Europejskiej na zebraniach Zespołu Przemysłu Stoczniowego. Zespół ten stanowi między-instytucjo-
nalne forum, które monitoruje sytuację w sektorze stoczniowym. W regularnych zebraniach tego
Zespołu biorą udział przedstawiciele Ministerstwa Finansów, Ministerstwa Gospodarki i Pracy, Minis-
terstwa Skarbu Państwa, Ministerstwa Sprawiedliwości oraz Ministerstwa Infrastruktury, UOKiK,
KUKE S.A., ARP oraz przedstawiciele zarządów spółek stoczniowych. Władze polskie uważają iż z
faktu, że plan restrukturyzacji Stoczni Szczecińskiej został przedstawiony i omówiony na tych spotka-
niach, że właściwe instytucje państwowe, włącznie z ARP, ustnie potwierdziły możliwość udzielenia
pomocy przewidzianej w planie restrukturyzacji.

(41) Po drugie, Polska utrzymuje, że pomoc ta była zawarta w planie restrukturyzacji Stoczni Szczecińskiej
zatwierdzonym 15 marca 2004 r. przez Radę Nadzorczą Stoczni Szczecińskiej, która rzekomo jest
odpowiednim organem do zatwierdzenia planu zaproponowanego przez Zarząd. Polska argumentuje,
że przedstawiciele ARP, głosując za planem restrukturyzacji
jako członkowie Rady Nadzorczej,
zobowiązali ARP do udzielenia rzeczonej pomocy.

(42) Po trzecie, Polska dostarczyła list z 18 marca 2004 roku zaadresowany do Stoczni Szczecińskiej od
członka Zarządu ARP, który jednocześnie przewodniczy Zespołowi ARP do spraw Przemysłu Stocz-
niowego. Zespół ARP do spraw Przemysłu Stoczniowego (*)
jest wewnętrznym organem ARP
powołanym w celu koordynowania działalności ARP w sektorze stoczniowym. W liście tym poinfor-
mowano Stocznię, że 17 marca 2004 roku Zespół ARP do spraw Przemysłu Stoczniowego
zatwierdził plan restrukturyzacji spółki
(który przewidywał wniesienie kapitału oraz gwarancje).
Polska dostarczyła także informacje na temat składu tego Zespołu, podkreślając, że trzej członkowie
tego zespołu są jednocześnie członkami Rady Nadzorczej Stoczni Szczecińskiej, a także wymieniła
zakres zadań wykonanych przez ten zespół.

(43) Jeżeli chodzi o pierwszy argument, Komisja uważa, że ustalenia wewnątrz Zespołu Przemysłu Stocz-
niowego, jeśli w ogóle miały miejsce, zostały podjęte jedynie ustnie i że nie dostarczono konkretnych
dowodów tych zgód. Ponadto, nie istnieją żadne dowody świadczące o tym, że Zespół Przemysłu
Stoczniowego był upoważniony do podejmowania decyzji prawnie wiążących jakiekolwiek władze
państwowe, włącznie z tymi, których przedstawiciele byli obecni na zebraniu. Dyskusje prowadzone
w tej grupie są być może istotne z politycznego punktu widzenia, nie są natomiast prawnie wiążące.

(44) Jeżeli chodzi o drugi argument, Komisja rozpatrzyła go w świetle swej wyłącznej kompetencji do
oceniania wyłączeń spod zakazu udzielania pomocy publicznej zawartego w Traktacie Wspólnot
Europejskich opisanego w akapicie 29 powyżej.

(45) Komisja uważa, że istotną kwestią jest to, czy decyzja jednostki publicznej, z jej zdolnością prawną
jako właściciela przedsiębiorstwa publicznego, do zatwierdzenia planu restrukturyzacji może zostać
uznana jako decyzja tej samej
jednostki publicznej, z jej zdolnością prawną jako instytucji pań-
stwowej, do udzielenia pomocy zawartej w tym planie restrukturyzacji.

(46) Zauważa się, że ARP pełni tu kilka funkcji. Jest praktycznie jedynym właścicielem Stoczni Szczeciń-
skiej. Jednocześnie jest organem władzy, który powinien, jak wynika z planu restrukturyzacji przygo-
towanego przez Zarząd spółki, przekazać serię środków pomocy publicznej w celu wsparcia restruk-
turyzacji. Przedstawiciele ARP zasiadają również w Radzie Nadzorczej Stoczni.

(*) Zespół ARP do spraw Przemysłu Stoczniowego jest zupełnie innym organem niż Zespół Przemysłu Stoczniowego.

9.9.2005

EN

Official Journal of the European Union

C 222/15

(47) Komisji trudno przyjąć ten argument z następujących powodów.

(48) Po pierwsze koniecznym jest określenie, czy decyzja Rady Nadzorczej Stoczni Szczecińskiej dotycząca
przyjęcia planu restrukturyzacji, (nawet jeśli Rada Nadzorcza jest upoważniona czy nawet zobow-
iązana do wypowiedzenia się na temat tego planu) jest decyzją wiążącą właścicieli Stoczni Szczeciń-
skiej. Rada Nadzorcza na ogół nie jest przedstawicielem właścicieli spółki, nawet jeśli osoby w niej
zasiadające są pracownikami/pełnomocnikami właścicieli. Motywacja właścicieli może w znacznym
stopniu różnić się od motywacji rady nadzorczej spółki, a jeszcze bardziej od motywacji zarządu
samej spółki.

(49) Polska nie przedstawiła dowodów na to, że Rada Nadzorcza Stoczni Szczecińskiej była upoważniona,
bez konieczności podjęcia jakichkolwiek dalszych kroków przez akcjonariuszy, do podejmowania
decyzji, które miałyby finansowe reperkusje dla właścicieli i które to decyzje właściciele musieliby
wykonywać.

(50) Po drugie, nawet jeśli ustalono, że Rada Nadzorcza była upoważniona do podejmowania takich
decyzji w imieniu i na rachunek właścicieli, niejasnym jest, czy taka decyzja zobowiązywałaby ARP
do udzielenia pomocy. Innymi słowy Polska nie dostarczyła dowodów na to, że prawo krajowe
zezwala na łączenie działań podejmowanych przez organ państwowy jako podmiotu aktywnego na
rynku i działań podejmowanych przez organ państwowy w celu osiągania różnych publicznych
celów, takich jak zatrudnienie czy polityka regionalna. Normalnie, nawet wewnątrz organów pań-
stwowych, różne działy o różnych kompetencjach reprezentują dwa oblicza państwa. Motywacje tych
działów niekoniecznie są ze sobą zbieżne. W tym kontekście Polska nie dowiodła, że ARP działa w
tym samym składzie przy pełnieniu obu funkcji, ani też, że jeśli działa w innym składzie, to decyzja
ARP jako właściciela nie może zostać unieważniona przez jej decyzję jako organu państwowego.

(51) Po trzecie, nawet jeśli zostałoby ustalone, że Rada Nadzorcza jest upoważniona do podejmowania
decyzji w imieniu i na rachunek ARP jako właściciela i nawet gdyby ta decyzja zobowiązywała ARP
do udzielenia pomocy, Polska nie wykazała, że decyzja Rady Nadzorczej była ostateczna w takim
sensie, że Stocznia Szczecińska byłaby w stanie posiadać uzasadnione oczekiwania w ramach prawa
krajowego co do realizacji przez właścicieli zatwierdzonego w ten sposób planu restrukturyzacji.
Zasady rządzące podejmowaniem decyzji w obszarze praw własności
i w obszarze władzy pań-
stwowej są zasadniczo różne. O ile organ władzy państwowej w zasadzie nie może jednostronnie
zmieniać własnej decyzji administracyjnej, właściciel ma możliwość jednostronnie (lub w porozu-
mieniu z innymi właścicielami, jeśli tacy są) zmienić decyzję dotyczącą jego własności. Konieczne jest
zatem wykazanie, że w niniejszym przypadku właściciele nie mieli
już prawa do zmiany lub
odwołania decyzji Rady Nadzorczej, a zatem że decyzja ta była ostateczna.

(52) Ponadto z dostarczonych informacji wynika jasno, że przy wydawaniu innych gwarancji ARP
odnoszących się do statków z serii […] postępowano zgodnie z pewną procedurą. Jak wykazała
Polska, dla gwarancji obejmującej statek […]-6, 3 marca 2003 roku ARP wysłała właścicielowi statku
deklarację, w której zobowiązywała się, w chwili dostarczenia statku […]-3, do natychmiastowego, i
bez dalszych jakichkolwiek względów wystawienia gwarancji w określonej wysokości dotyczącej
statku […]-6. Jednocześnie, pierwsza część wniesienia kapitału została wykonana zgodnie z pewnymi
zasadami proceduralnymi, takimi jak decyzja akcjonariuszy odnośnie wniesienia kapitału i subskrypcji
akcji. Nie dysponując innymi informacjami, Komisja może jedynie wnioskować, że te formy działania
byłyby konieczne do stworzenia uzasadnionych oczekiwań ze strony Stoczni Szczecińskiej, w ramach
prawa krajowego, wobec jej właściciela, ARP, co do realizacji gwarancji i wniesienia kapitału. Wyda-
wałoby się zatem, że sama decyzja Rady Nadzorczej nie wystarczyłaby do stworzenia takich uzasad-
nionych oczekiwań Stoczni wobec jej właściciela. Nie mogło to więc być rzeczywistą decyzją właści-
ciela. Tym bardziej, nie jest ona wystarczająca jako decyzja o udzieleniu pomocy.

(53) Jeżeli chodzi o trzeci przedstawiony przez Polskę argument opisany w akapicie 42, Komisja ma
wątpliwości co do pozycji Zespołu do spraw Przemysłu Stoczniowego wewnątrz ARP. Nie dostar-
czono dowodów na to, że zespół ten był upoważniony do podejmowania decyzji o udzielaniu
pomocy w imieniu ARP. Wręcz przeciwnie, jego rola wydaje się mieć raczej charakter koordynujący,
zapewniający wymianę informacji pomiędzy poszczególnymi zaangażowanymi stronami (instytucjami
rządowymi, bankami, spółkami stoczniowymi oraz inwestorami). Polska nie dostarczyła dowodów na
to, że zatwierdzenie planu restrukturyzacji przez ten zespół jest równoznaczne z zatwierdzeniem go
przez ARP, co odpowiadałoby prawnie wiążącej decyzji zobowiązującej ARP to udzielenia pomocy.

(54) A zatem, na podstawie dostępnych informacji, Komisja nie może uznać tego argumentu Polski.

C 222/16

EN

Official Journal of the European Union

9.9.2005

(55) Komisja uznaje więc, na podstawie informacji dostarczonych dotychczas przez polskie władze oraz w
oparciu o powyższe powody, iż gwarancje i wniesienie kapitału wymienione w części B załącznika
nie były dokonane przed przystąpieniem do Unii Europejskiej. Ponadto, Komisja również zauważa, że
z dostępnych informacji wynika, iż Zgromadzenie Akcjonariuszy Stoczni zadecydowało na zebraniu
21 grudnia 2004 roku o podniesieniu kapitału o PLN 61 752 652 poprzez wyemitowanie nowych
akcji. Komisja jednakże nie dysponuje informacjami na temat tego, czy nowe akcje były subskry-
bowane przez ARP jak planowano. Jeżeli nowe akcje nie zostały jeszcze subskrybowane przez ARP,
Komisja uznałaby wniesienie kapitału za pomoc zgłoszoną. Jeśli jednak ARP w międzyczasie zobow-
iązała się do subskrybowania tych akcji, Komisja uznałaby, że wniesienie kapitału stanowi pomoc
niezgodną z prawem ponieważ została udzielona po przystąpieniu Polski do Unii, ale zanim Komisja
wypowiedziała się na temat jej zgodności ze wspólnym rynkiem.

(56) Ostatnie środki pomocy, które,

jak wynika z dostępnych informacji, nie zostały udzielone przed
przystąpieniem do Unii, to środki udzielone Stoczni Szczecińskiej przez Miasto Szczecin w formie
umorzeń i odroczeń płatności podatku od nieruchomości. Pomoc ta wyniosła łącznie 12,5 mln. PLN.
Polskie władze dostarczyły dowody dotyczące ogólnego wsparcia Miasta Szczecin dla procesu restruk-
turyzacji w Stoczni Szczecińskiej. Komisja zdobyła także dowody na to, że w styczniu 2004 r. władze
miasta rozważały wniosek złożony przez Stocznię odnośnie dwóch środków pomocy (umorzenie
podatku za okres lipiec —grudzień 2003 r.
i odroczenie podatku za okres styczeń — czerwiec
2004 r.). Mimo to, polskie władze nie były w stanie wykazać, że Miasto Szczecin podjęło przed
przystąpieniem Polski do Unii prawnie wiążącą decyzję o przyznaniu tej pomocy.

(57) Zatem, na podstawie dostępnych informacji i z wyżej wymienionych powodów, Komisja wnioskuje,
że pięć środków pomocy które miały być udzielone przez Miasto Szczecin wymienionych w części B
załącznika, nie zostało udzielonych przed przystąpieniem i stanowi pomoc zgłoszoną. Według infor-
macji Komisji wiążące decyzje odnośnie udzielania pomocy nie zostały dotąd przyjęte.

1.3. Wnioski

(58) Komisja uznaje zatem, że:

a) pomoc wymieniona w części A załącznika została udzielona przed przystąpieniem Polski do Unii

Europejskiej i nie ma ona zastosowania po przystąpieniu;

b) pomoc wymieniona w części B załącznika nie została udzielona przed przystąpieniem Polski do
Unii Europejskiej, stanowi zatem nową pomoc; gdyby pomoc ta została udzielona w międzyczasie,
byłaby pomocą udzieloną bezprawnie.

2. Pomoc publiczna w rozumieniu art. 87(1) Traktatu Wspólnot Europejskich

(59) Art. 87(1) Traktatu Wspólnot Europejskich stanowi, że wszelka pomoc udzielona przez państwo
członkowskie albo ze środków publicznych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóce-
niem konkurencji poprzez faworyzowanie niektórych przedsiębiorstw lub produkcji niektórych
towarów a także wpływa na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi jest niezgodna
ze wspólnym rynkiem.

(60) Na zgłoszoną pomoc składają się środki publiczne udzielone przez różne instytucje państwowe
zarówno na poziomie centralnym, jak i lokalnym. Dają one beneficjentowi taką korzyść w kontekście
jego restrukturyzacji, jakiej nie otrzymałby na rynku prywatnym. Stąd też, poprzez sam swój char-
akter, taka pomoc może zakłócać konkurencję.

(61) Beneficjent działa w sektorze stoczniowym, dla którego wyraźnie istnieje rynek wspólnotowy. Jak
uznały władze polskie, istnieje także, co najmniej potencjalna możliwość do konkurowania z innymi
stoczniami wspólnotowymi w różnych segmentach rynku stoczniowego. Komisja wnioskuje zatem,
że zgłoszona pomoc może wpłynąć na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi.

(62) Pomoc, którą Komisja zidentyfikowała jako nie udzieloną przed przystąpieniem Polski do Unii
Europejskiej, stanowi zatem pomoc publiczną w rozumieniu art. 87(1) Traktatu Wspólnot Europejs-
kich.

9.9.2005

EN

Official Journal of the European Union

C 222/17

3. Wyłączenia na mocy art. 87(2) i art. 87(3) Traktatu Wspólnot Europejskich

(63) Wyłączenia z zakazu udzielania pomocy publicznej zawarte w art. 87(2) Traktatu Wspólnot Europej-
skich nie dotyczą omawianego przypadku. Głównym celem udzielenia pomocy jest przywrócenie
długotrwałej rentowności spółki mającej trudności, a zatem wyłączenie zawarte w art. 87(3)(c) Trak-
tatu Wspólnot Europejskich, które pozwala na zatwierdzenie pomocy publicznej udzielonej w celu
promowania rozwoju niektórych sektorów przemysłowych,
jeśli pomoc taka nie wpływa nieko-
rzystnie na warunki wymiany handlowej w stopniu sprzecznym ze wspólnym interesem i jeśli odpo-
wiednie warunki zostają spełnione, może zostać zastosowane.

(64) Jako że beneficjent działa w sektorze stoczniowym, pomoc udzielona na wsparcie jego działalności
wchodzi w zakres specjalnych przepisów odnośnie pomocy publicznej mających zastosowanie do
przemysłu stoczniowego. Od 1 stycznia 2004 r. są to Zasady Ramowe dotyczące Pomocy Publicznej
dla Przemysłu Stoczniowego (zwane dalej
Jeżeli chodzi o pomoc
wspierającą restrukturyzację spółek mających trudności finansowe, Zasady Ramowe nie zawierają
żadnych konkretnych postanowień mających zastosowanie do przemysłu stoczniowego i odsyłają do
ogólnych zasad udzielania pomocy publicznej obowiązujących w tej kwestii.

“Zasadami Ramowymi”) (1).

(65) Pomoc w celu ratowania i restrukturyzacji przedsiębiorstw w trudnej sytuacji ekonomicznej

jest
obecnie regulowana przez “Wytyczne Wspólnotowe Dotyczące Pomocy Państwa w Celu Ratowania i
Restrukturyzacji Zagrożonych Przedsiębiorstw” (2)
“Nowymi Wytycznymi”), które
zastąpiły poprzednie Wytyczne przyjęte w 1999 r. (3) (zwane dalej “Wytycznymi z 1999 roku”).

(zwane dalej

(66) Postanowienia przejściowe zawarte w Nowych Wytycznych ustalają, że zgłoszenia zarejestrowane
przed 10 października 2004 r. będą analizowane w świetle przepisów prawnych obowiązujących w
chwili zgłoszenia (punkt 103). Nowe Wytyczne będą jednakże miały zastosowanie do oceny wszelkiej
pomocy w celu ratowania i restrukturyzacji przedsiębiorstw udzielonej bez zatwierdzenia Komisji
(pomoc przyznana bezprawnie), jeżeli część lub całość pomocy została udzielona po 1 października
2004 r., czyli dniu opublikowania Nowych Wytycznych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
(punkt 104, ustęp 1). W przypadku pomocy przyznanej bezprawnie przed 1 października 2004 r.,
analiza zostanie przeprowadzona na podstawie wytycznych stosowanych w chwili udzielenia pomocy
(punkt 104, ustęp 2).

(67) Komisja zauważa, że pomoc dla Stoczni Szczecińskiej została zgłoszona w czasie obowiązywania
procedury przejściowej 27 kwietnia 2004 roku. Ponadto, Polska potwierdziła listem z 22 kwietnia
2005 roku, że uważała,
iż to zawiadomienie jest zgłoszeniem w rozumieniu art. 88(2) Traktatu
Wspólnot Europejskich, gdyby Komisja uznała, że pomoc, o której mowa, stanowi nową pomoc. Na
podstawie dostępnych informacji, wydaje się, że środki pomocy stanowiące nową pomoc, nie zostały
jeszcze udzielone. W takim wypadku, Wytyczne z 1999 roku miałyby zastosowanie do oceny zgod-
ności. Jeśli jednak, na późniejszym etapie zostanie wykazane, że część pomocy stanowiącej nową
pomoc została udzielona po 1 października 2004 roku, a przed podjęciem przez Komisję decyzji w
tej kwestii, Komisja przeprowadzi ocenę zgodności według Nowych Wytycznych.

(68) Zauważa się, że aby ocenić zgodność pomocy stanowiącej nową pomoc, a zwłaszcza tego, czy proces
restrukturyzacji przywróci przedsiębiorstwu rentowność oraz czy wartość pomocy została ograni-
czona do niezbędnego minimum, Komisja musi wziąć pod uwagę plan restrukturyzacji jako całość,
włącznie z tak zwaną dotychczasową pomocą.

4. Zgodność pomocy restrukturyzacyjnej

1.1. Kwalifikowanie się przedsiębiorstwa

(69) Wytyczne z 1999 roku uznają to przedsiębiorstwo za będące w trudnej sytuacji ekonomicznej, a
zatem kwalifikujące się do pomocy w celu ratowania i restrukturyzacji, które nie może odzyskać
płynności dzięki środkom własnym lub środkom uzyskanym od akcjonariuszy lub przez pożyczkę z
zewnątrz. Wytyczne te wymieniają także cechy charakterystyczne dla takich przedsiębiorstw,
jak
wzrastające straty czy malejący obrót.

(1) Dziennik Urzędowy C 317 z 30.12.2003, str. 11.
(2) Dziennik Urzędowy C 244 z 1.10.2004, str. 2.
(3) Dziennik Urzędowy C 288 z 9.10.1999, str. 2.

C 222/18

EN

Official Journal of the European Union

9.9.2005

(70) Punkt 7 Wytycznych z 1999 roku stanowi, że nowoutworzone przedsiębiorstwo nie kwalifikuje się
do pomocy na restrukturyzację, nawet jeśli
jego pierwotna sytuacja jest niepewna. Tak jest na
przykład w przypadku, gdy nowoutworzone przedsiębiorstwo powstaje po likwidacji poprzedniego
przedsiębiorstwa lub gdy tylko przejmuje aktywa takiego przedsiębiorstwa.

(71) W tym względzie, Komisja ma wątpliwości co do spełnienia przez Stocznię Szczecińską kryteriów
kwalifikowalności. Wydaje się, że spółka ta została utworzona w celu przejęcia działalności swego
zbankrutowanego poprzednika, SS, nie przejmując jednak jego długów.

(72) Polskie władze są proszone o dalsze, szczegółowe wyjaśnienie okoliczności przejęcia stoczni w Szcze-

cinie w celu wykazania, że miała tam miejsce niezakłócona ciągłość poprzedniej działalności.

1.2. Przywrócenie rentowności

(73) Zgodnie z punktem 31 i kolejnymi punktami Wytycznych z 1999 roku, przyznanie pomocy jest
uwarunkowane wdrożeniem planu restrukturyzacji, który musi być w stanie przywrócić długoter-
minową rentowność przedsiębiorstwa w rozsądnych ramach czasowych i na podstawie realistycznych
założeń co do jego przyszłych warunków działania. Działania restrukturyzacyjne polegają zatem na
reorganizacji i racjonalizacji działalności przedsiębiorstwa oraz na restrukturyzacji finansowej. Zabiegi
restrukturyzacyjne nie mogą jednak ograniczać się do samego pokrycia strat; powinny one także w
istotnym stopniu uwzględniać powody, z jakich straty te zostały poniesione.

(74) Według Wytycznych z 1999, plan restrukturyzacji wraz ze wszystkimi

i
opisem okoliczności, które doprowadziły przedsiębiorstwo do trudnej sytuacji, opisem stanu przedsię-
biorstwa na początku restrukturyzacji oraz jego przyszłości, musi zostać dostarczony Komisji.
Chociaż Komisja odnotowuje, że informacje te zostały częściowo dostarczone, władze polskie pros-
zone są o dostarczenia planu restrukturyzacji Stoczni Szczecińskiej oraz analizy badania rynku, która
pozwoliła na określenie założeń, na których opiera się plan restrukturyzacji.

istotnymi szczegółami

(75) Na tym etapie Komisja ma wątpliwości, czy przeprowadzone dotychczas i trwające obecnie działania
restrukturyzacyjne doprowadzą do długoterminowej rentowności Stoczni Szczecińskiej. Struktura
kosztów restrukturyzacji zawarta w tabeli 2 powyżej w sposób jasny ukazuje, że restrukturyzacja
dotyczy przede wszystkim zmniejszenia długu i poprawienia płynności w celu umożliwienia konty-
nuowania produkcji. W tym kontekście zauważa się, że rzekome koszty rzeczywistych działań
restrukturyzacyjnych zawierają koszty zakupu aktywów produkcyjnych od poprzednika Stoczni
Szczecińskiej, które ta ostatnia dzierżawiła od syndyka do lipca 2004 roku.

(76) Ponadto Komisja zauważa, że nawet na końcu okresu restrukturyzacji poziom rentowności pozostaje

stosunkowo niski w porównaniu z konkurencyjnymi europejskimi stoczniami.

1.3. Zapobieganie zakłóceniom konkurencji

(77) Zgodnie z postanowieniami zawartymi w sekcji 3.2.2 c) Wytycznych z 1999 roku, należy podjąć
jakie pomoc będzie miała dla konkurencji.

środki w celu zmniejszenia negatywnych skutków,
Oznacza to zazwyczaj ograniczenie obecności firmy na rynku pod koniec jej okresu restrukturyzacji.

(78) Na podstawie informacji dostarczonych przez Polskę, Komisja zauważa, że Stocznia Szczecińska
zajmowała 1 % światowego portfela zamówień, a jej głównymi klientami były Niemcy i Holandia.
Stocznie hiszpańskie i niemieckie znajdują się wśród największych konkurentów beneficjenta. W
świetle tych faktów ryzyko wystąpienia nadmiernego zakłócenia konkurencji wydaje się realne.

(79) Na podstawie dostępnych informacji Komisja ma wątpliwości, czy zostały zastosowane właściwe

środki wyrównawcze.

(80) Wydaje się, że w Stoczni w żaden rzeczywisty sposób nie zmniejszono zdolności produkcyjnych.
Roczne zdolności produkcyjne Stoczni Szczecińskiej wynoszą 345 000 CGT, a jej poziom produkcji
planowany do 2012 roku wynosi 250 000 CGT rocznie. Wydaje się, że zdolności produkcyjne
Stoczni znacznie przewyższają jej rzeczywiste potrzeby. Wszelka nadwyżka produkcji oznacza dodat-
kowe koszty. Sytuacja ta wzbudza wątpliwości co do pozytywnych skutków restrukturyzacji na
wydajność i rentowność stoczni.

9.9.2005

EN

Official Journal of the European Union

C 222/19

(81) Jeżeli chodzi o rzekome ograniczenie zdolności produkcyjnych do 2012 roku, Komisja zauważa, że
Polska nie dostarczyła żadnych dowodów na to, że planowany poziom produkcji jest niezbędny do
osiągnięcia rentowności przez stocznię. Ponadto, wydaje się, że ten poziom produkcji po prostu
odpowiada średniemu poziomowi produkcji osiągniętemu w okresie 1995-1999 przez poprzednie
stocznie produkujące na tych samych urządzeniach.

1.4. Pomoc ograniczona do minimum

(82) Zgodnie z postanowieniami zawartymi w sekcji 3.2.2 d) Wytycznych z 1999 roku, kwota i intensyw-
ność udzielanej pomocy muszą być ograniczone do absolutnego minimum niezbędnego do przepro-
wadzenia restrukturyzacji w świetle istniejących zasobów finansowych przedsiębiorstwa i jego akcjo-
nariuszy. Ponadto należy wykazać, że udzielona pomoc zostanie wykorzystana jedynie w celu przy-
wrócenia przedsiębiorstwu rentowności. Komisja ma wątpliwości, czy ten warunek został spełniony.

(83) W tym względzie Komisja ma szczególnie wątpliwości co do tego, czy wszystkie przedstawione
koszty restrukturyzacji mogą istotnie być uznane za takie koszty. Można uznać, że koszty działania,
stanowią część kosztów restrukturyzacji,
jeżeli zostaną poniesione w okresie restrukturyzacji, po
którym to przedsiębiorstwo powinno być w stanie finansować swoją działalność ze środków
własnych. Pokrywanie tych kosztów po upływie okresu restrukturyzacji stanowi zakazaną pomoc
operacyjną, chyba że odbywa się ono na warunkach rynkowych.

(84) Ponadto Komisja ma wątpliwości, czy niektóre z rzekomych kosztów restrukturyzacji, jak np. koszty
zakupu aktywów produkcyjnych, kwalifikują się jako rzeczywiście związane z restrukturyzacją.

(85) Komisja zweryfikuje, czy podane ekwiwalenty dotacji netto zostały prawidłowo obliczone.

1.5. Znaczący wkład beneficjenta

(86) Wreszcie Komisja ma wątpliwości, czy wkład beneficjenta w kosztach restrukturyzacji, czy to ze
środków własnych lub zewnętrznych źródeł finansowania pozyskanych na warunkach rynkowych,
był znaczący. Komisja opiera swe wątpliwości na poniższych przesłankach.

(87) Komisja ma wątpliwości, czy wykorzystanie skumulowanego zysku stanowi wkład własny. Skumulo-
wany zysk to tylko przyszłe przepływy pieniężne uzyskane w trakcie działalności przedsiębiorstwa
(dotowane pomocą państwa), które w chwili obecnej nie dostarczają przedsiębiorstwu dodatkowych
środków finansowych.

(88) Ponadto, 78 % rzekomego wkładu własnego beneficjenta to przedpłaty pochodzące od właścicieli
statków gwarantowane przez KUKE, polska agencja kredytów eksportowych. KUKE jest organem
publicznym działającym na własny rachunek jak również na rachunek Skarbu Państwa. Z dostępnych
informacji wynika, że gwarancje na budowę statków dla Stoczni Szczecińskiej są udzielane w ramach
niekomercyjnej działalności KUKE (z gwarancjami Skarbu Państwa), a nie w ramach jej działalności
komercyjnej. Biorąc pod uwagę, że Stocznia Szczecińska jest spółką mającą problemy finansowe,
Komisja ma wątpliwości, czy pobrane opłaty gwarancyjne prawidłowo odzwierciedlają istniejące
ryzyko. Ponadto Komisja ma wątpliwości, czy wymagane przez KUKE zabezpieczenia (first-rate hipo-
teka morska na budowanym statku) są wystarczające.

(89) Z wymienionych powodów Komisja zwraca się o dodatkowe informacje na temat gwarancji udzielo-

nych Stoczni Szczecińskiej przez KUKE w ramach jej restrukturyzacji.

(90) Mając powyższe na uwadze, Komisja zdecydowała:

IV. DECYZJA

1) że środki pomocy wyszczególnione w części A załącznika zgłoszonego przez władze Polski
zostały udzielone przed przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej i nie mają one zatem zastoso-
wania po przystąpieniu Polski do Unii w rozumieniu punktu 3 załącznika IV Traktatu Akcesyj-
nego;

2) rozpocząć procedurę zgodnie z art. 88(2) Traktatu Wspólnot Europejskich odnośnie środków
pomocy wyszczególnionych w części B załącznika, ze względu na wątpliwości co do ich zgod-
ności ze wspólnym rynkiem.

C 222/20

EN

Official Journal of the European Union

9.9.2005

(91) W związku z powyższym, Komisja proponuje, aby Polsce, zgodnie z procedurą opisaną w art. 88 ust.
2 Traktatu WE, przedstawiła swoje uwagi i wszelkie informacje mogące pomóc w ocenie pomocy w
terminie do jednego miesiąca od daty otrzymania niniejszego listu. Komisja zwraca się z prośbą do
władze Polski o niezwłoczne przekazanie kopii niniejszego listu potencjalnemu beneficjentowi
pomocy.

(93) Komisja pragnie przypomnieć Polsce, że art. 88 ust. 3 Traktatu WE ma skutek zawieszający oraz
zwrócić uwagę na art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999, który stanowi, że wszelka
bezprawna pomoc może podlegać zwrotowi przez beneficjenta.

(94) Niniejszym, Komisja pragnie ostrzec Polsce, że informacja o sprawie zostanie przekazana zaintereso-
wanym stronom poprzez publikację niniejszego listu i jego streszczenia w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej. Odnośna informacja przekazana zostanie również zainteresowanym stronom w krajach
EFTA, które są sygnatariuszami porozumienia EOG, poprzez publikację komunikatu w suplemencie
EOG do Dziennika Urzędowego,
jak również organowi nadzorującemu EFTA, któremu przesłana
zostania kopia niniejszego listu. Wszystkie zainteresowane strony wymienione powyżej mogą przed-
stawiać swoje uwagi w terminie do jednego miesiąca od daty ukazania się takiej publikacji.’

9.9.2005

EN

Official Journal of the European Union

C 222/21

ZAŁĄCZNIK

ŚRODKI POMOCY PUBLICZNEJ UDZIELONEJ STOCZNI SZCZECIŃSKIEJ

CZĘŚĆ A

Środki pomocy udzielone przed przystąpieniem polski do unii europejskiej nie mające zastosowania po
przystąpieniu

Lp.

Instytucja udzielająca
pomocy

Data udzielenia
pomocy

Forma pomocy

Wartość nominalna
[PLN]

Pomoc publiczna
[PLN]

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

28.6.2002

Plan spłaty składek ZUS, Funduszu Pracy i
Funduszu Świadczeń Pracowniczych

2 357 231,83

688 999,20

ZUS

28.8.2002

Plan spłaty składek ZUS, Funduszu Pracy i
Funduszu Świadczeń Pracowniczych

953 973,24

132 562,50

30.4.2004

Odpis składek ZUS za październik — listopad
2001

829 711

829 711

2.7.2002

Gwarancja
produkcji

kredytowa

na

wznowienie

23 000 000,00

9 177 000,00

23.8.2002

Gwarancja wykonania w ramach umowy o
ukończeniu dla statku B170-I/22

16 000 000,00

6 400 000,00

27.8.2002

Gwarancja w ramach umowy
statku B178-I/5

sprzedaży

13 250 000,00

5 300 000,00

27.8.2002

Pożyczka

2 500 000,00

7 100,00

9.9.2002

Gwarancja kredytowa (178-I/6)

48 000 000,00

19 200 000,00

9.9.2002

Zastaw rejestrowy
(gwarancja kredytowa) — 178-I/6

62 719 566,00

25 087 826,00

10.10.2002

Gwarancja kredytowa (178-I/4)

29 671 600,00

11 868 640,00

ARP

10.10.2002

Zastaw rejestrowy
(gwarancja kredytowa) 178-I/4

59 343 200,00

23 737 280,00

22.10.2002

Gwarancja kredytowa

21 000 000,00

8 190 000,00

25.11.2002

Gwarancja wykonania
na statek […]-III/3

25.11.2002

Gwarancja wykonania
na statek […]-III/2

25.11.2002

Gwarancja wykonania
na statek […]-III/4

20 800 000,00

1 817 920,00

19 600 000,00

1 713 040,00

21 600 000,00

1 887 840,00

23.10.2002

Wniesienie kapitału

60 000 220,50

60 000 220,50

7.1.2003

Pożyczka

20 000 000,00

75 788,00

12.2.2003

Gwarancja kredytowa
([…]-III/2)

18 300 000,00

7 228 500,00

C 222/22

EN

Official Journal of the European Union

9.9.2005

Lp.

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

41

42

Instytucja udzielająca
pomocy

Data udzielenia
pomocy

Forma pomocy

Wartość nominalna
[PLN]

Pomoc publiczna
[PLN]

12.2.2003

Zastaw rejestrowy
(gwarancja kredytowa) — […]-III/2

54 284 197,52

21 442 258,00

27.2.2003

Pożyczka

16.4.2003

Pożyczka

10.6.2003

Pożyczka

8.7.2003

Pożyczka

19.8.2003

Gwarancja kredytowa
(183/8, 183/9)

33 000 000,00

173 700,00

20 000 000,00

182 400,00

3 000 000,00

13 440,00

33 000 000,00

446 820,00

20 500 000,00

7 960 000,00

23.9.2003

Przedłużenie spłaty długu

3 000 000,00

9 000,00

16.10.2003

Przedłużenie ważności gwarancji

20 500 000,00

8 190 000,00

5.11.2003

Wniesienie kapitału

30 000 110,25

30 000 110,25

30.12.2003

Wniesienie kapitału

8 247 030,00

8 247 030,00

12.2.2004

Gwarancja na wykonanie statku
([…]-III/5)

20 426 580,00

1 992 600,00

ARP

25.3.2004

Gwarancje kredytowe na częściowe finanso-
wanie statków PP001

51 030 592,71

20 188 757

29.4.2004

Odnowienie kapitału
(rekapitalizacja)

Gwarancja na wykonanie
statku Odfjel […]-6

3.3.2003

4.9.2002

180 000 000

20 677 500

22 140 000

1 935 000

Konwersja wierzytelności publicznych na
akcje lub udziały

6 665 200,41

6 665 200,41

19.9.2002

Gwarancja kredytowa
(178-I/6)

15.12.2002

Gwarancja kredytowa
(178-I/4)

3.3.2003

Gwarancja kredytowa
([…]-III/2)

28.11.2002

Gwarancja kredytowa
(183/8 i 9)

8.1.2003

Gwarancja kredytowa
(178-I/5)

Skarb Państwa

77 745 650,00

30 720 037,00

78 352 640,00

30 958 411,00

149 000 000,00

58 855 000,00

93 863 650,00

37 098 570,00

82 486 230,00

32 582 061,00

29.4.2003

Gwarancja kredytowa
(178-I/7)

81 832 130,00
(USD 21 100 000,00)

32 404 156,20

25.6.2003

Gwarancja kredytowa
(178-I/8)

91 557 414,00
(USD 22 606 800,00)

36 256 367,97

12.6.2003

Gwarancja kredytowa
(170-III/14)

41 761 318,01
(USD 11 028 420,00)

16 540 366,97

16.7.2003

Gwarancja kredytowa
([…]-III/3)

134 724 060,00
(USD 34 200 000,00)

53 234 505,90

9.9.2005

EN

Official Journal of the European Union

C 222/23

Lp.

43

44

45

46

47

48

49

50

51

52

53

54

55

56

57

58

59

60

Instytucja udzielająca
pomocy

Data udzielenia
pomocy

Forma pomocy

Wartość nominalna
[PLN]

Pomoc publiczna
[PLN]

19.11.2003

Gwarancja kredytowa
(178-I/9 — 178-I/18)

19.11.2003

Gwarancja kredytowa
(587-IV/5 — 587-IV/8)

180 829 700,00

71 608 561,20

214 188 226,47
(USD 28 441 698,00
+ EUR 22 533 000,00)

84 602 007,89

13.1.2004

Gwarancje kredytowe na częściowe finanso-
wanie statków
[…]-III/5-8

294 078 217,80
(USD 77 299 500,00)

116 134 366,84

20.11.2003

Przedłużenie gwarancji kredytowej na finanso-
wanie statków
[…] III-2

149 000 000,00

58 855 000,00

17.12.2002

Umorzenie niespłaconych składek z odset-
kami

420 239,24

420 239,24

PFRON

17.12.2002

Umorzenie niespłaconych składek z odset-
kami

303 193,90

303 193,90

8.5.2003

Umorzenie podatku od nieruchomości
odsetkami

z

2 684 289,20

2 684 289,20

Miasto Szczecin

8.5.2003

Odroczenie podatku od nieruchomości

4 011 552,60

40 946,10

29.1.2004

Umorzenie podatku od nieruchomości

4 200 617,00

4 200 617,00

29.1.2004

Odroczenie podatku od nieruchomości

4 080 917,00

40 834,77

31.12.2003

Odroczenie podatku od nieruchomości

1 360 205

17 405

Wojewoda
Zachodnio-
pomorski

Urząd Podatkowy

Fundusz Wspier-
ania Gospodar-
czego Miasta Szcze-
cina

15.3.004

Umorzenie opłaty za użytkowanie gruntu w
2003 roku

1 268 100,00

1 268 100,00

15.3.2004

Odroczenie opłaty za użytkowanie gruntu w
2004 roku

1 268 100,00

12 300,00

15.3.2004

Umorzenie opłaty za użytkowanie gruntu w
2004 roku

1 268 100,00

1 268 100,00

21.7.2003

Umorzenie podatku VAT z odsetkami

2 137 083,00

2 348 127,30

29.4.2004

Umorzenie

5 900 000

5 900 000

5.3.2003

Gwarancja kredytowa 247/02/110/2003

25 000 000,00

9 750 000,00

14.8.2003

Gwarancja kredytowa 247/02/116/2003

25 000 000,00

9 940 000,00

C 222/24

EN

Official Journal of the European Union

9.9.2005

Środki pomocy, które według dostępnych informacji stanowią nową pomoc

CZĘŚĆ B

Instytucja udzielająca
pomocy

Data udzielenia
pomocy

Forma pomocy

Wartość nominalna
[PLN]

Pomoc publiczna
[PLN]

ARP

Pomoc jeszcze nie
udzielona

Odnowienie kapitału (rekapitalizacja)

61 752 652

35 597 400

Pomoc jeszcze nie
udzielona

Gwarancja na wykonanie
Statku Odfjel […]-7

Pomoc jeszcze nie
udzielona

Gwarancja na wykonanie
Statku Odfjel […]-8

22 140 000,00

1 935 000,00

22 140 000,00

1 935 000,00

Miasto Szczecin

Pomoc jeszcze nie
udzielona

Umorzenie podatku od nieruchomości za
okres lipiec — grudzień 2003

4 134 400,00

4 134 400,00

Pomoc jeszcze nie
udzielona

Odroczenie podatku od nieruchomości za
okres styczeń — czerwiec 2004

4 134 400,00

51 700,00

Pomoc jeszcze nie
udzielona

Umorzenie podatku od nieruchomości za
okres styczeń — czerwiec 2004

4 134 400,00

4 134 400,00

Pomoc jeszcze nie
udzielona

Odroczenie podatku od nieruchomości za
okres lipiec — grudzień 2004

4 134 400,00

51 700,00

Pomoc jeszcze nie
udzielona

Umorzenie podatku od nieruchomości za
okres lipiec — grudzień 2004

4 134 400,00

4 134 400,00

Lp.

61

62

63

64

65

66

67

68