State aid — Poland — State aid No C 17/2005 (ex PL 34/2004 and N 194/2005) and C 18/2005 (ex N 438/04) — Restructuring aid to Gdynia Shipyard; restructuring aid to Gdansk Shipyard — Invitation to submit comments pursuant to Article 88(2) of the EC Treaty   (Text with EEA relevance)
Date: 2005-09-08
Institutions: European Commission
Subjects: Poland, State aid, control of State aid, shipbuilding

8.9.2005

EN

Official Journal of the European Union

C 220/7

STATE AID — POLAND

State aid No C 17/2005 (ex PL 34/2004 and N 194/2005) and C 18/2005 (ex N 438/04) — Restruc-
turing aid to Gdynia Shipyard; restructuring aid to Gdansk Shipyard

Invitation to submit comments pursuant to Article 88(2) of the EC Treaty

(2005/C 220/04)

(Text with EEA relevance)

By means of the letter dated 1 June 2005 reproduced in the authentic language on the pages following this
summary,
its decision to initiate the procedure laid down in
Article 88(2) of the EC Treaty concerning the abovementioned measure.

the Commission notified Poland of

Interested parties may submit their comments to the measure in respect of which the Commission is initi-
ating the procedure within one month of the date of publication of this summary and of the following
letter, to:

European Commission
Directorate-General for Competition
State aid Greffe
SPA 3, 6/5
B-1049 Brussels
Fax (32-2) 296 12 42

These comments will be communicated to Poland. Confidential treatment of the identity of the interested
party submitting the comments may be requested in writing, stating the reasons for the request.

TEXT OF SUMMARY

Procedure

By letter of 8 October 2004, Poland informed the Commission about measures extended in support of
restructuring of Stocznia Gdańska — Grupa Stoczni Gdynia S.A. (‘Gdansk Shipyard’), in view of obtaining
legal certainty that they were granted before accession and were not applicable after accession, and that
therefore they did not constitute new aid, which could be examined by the Commission under Article 88
EC Treaty. Should the Commission find these measures to constitute new aid, Poland asked for its approval
as restructuring aid. By letter of 29 April 2004, Poland notified under the interim mechanism procedure
pursuant to the Accession Treaty measures extended in support of restructuring of Stocznia Gdynia S.A.'s
(‘Gdynia Shipyard’). By letter of 22 April 2005 Poland accepted that the Commission treats the latter notifi-
cation also as a notification under Article 88(2) EC Treaty with regard to any measures which would be
found to constitute new aid. By letter of 8 February 2005, Poland agreed to merge the two notifications.

Description of the beneficiaries and the aid measures

The beneficiaries are active in the shipbuilding sector (new-buildings, production of parts of vessels and
steel parts, various ancillary services). They belong to one business group, employing about 9 000
employees. Gdynia Shipyard's biggest shareholder is the State Treasury. Gdynia Shipyard wholly owns
Gdansk Shipyard.

The difficult economic situation of the Group started in 2002 mainly due to a deterioration of the ship-
financing market following the bankruptcy of another major Polish yard, effects of Asian competition and
currency fluctuation. To remedy the financial difficulties, both companies commenced their restructuring
in 2002-2003, benefiting from the support of various public authorities, both at the central and the local
level.

C 220/8

EN

Official Journal of the European Union

8.9.2005

Overall restructuring costs are estimated to amount to PLN 6,5 billion (EUR 1,6 billion) for Gdynia Ship-
yard and to PLN 276 million (EUR 69 million) for Gdansk Shipyard. The restructuring consists mainly of
debt restructuring and liquidity improvement. The total amount of State aid rises to PLN 1,2 billion
(EUR 300 million) for Gdynia Shipyard and PLN 113 million (EUR 28 million) for Gdansk Shipyard.

The yards are due to undertake an organisational restructuring (reorganisation, automation) leading to
productivity increase and cost saving. They will focus on the production of a basic portfolio of vessels such
as container ships, ro-ro ships and LPG carriers. Gdansk Shipyard intends to increase by 2008 its quasi-
shipbuilding activities such as steel processing and various ancillary services up to […] % (*) of its total
activities.

Assessment

On the basis of the information provided the Commission found that a number of measures in favour of
the beneficiaries was granted before accession of Poland to the European Union and is not applicable after
accession. With regard to these measures, the Polish authorities demonstrated by concrete evidence that
the competent authorities committed themselves before accession by legally binding decisions to grant a
determined amount of aid. These measures fall outside of the competence of the Commission to assess the
compatibility of State aid pursuant to Article 88(2) EC Treaty.

With regard to the remaining measures, however, the Commission found on the basis of the available
information that they were not granted before accession and were either granted after 1 May 2004 or not
yet granted. These measures therefore constitute new aid and their compatibility with the common market
will be assessed by the Commission pursuant to Article 88(2) EC Treaty.

The Commission considers in respect to these measures that they constitute State aid within the meaning
of Article 87(1) EC Treaty. The Commission has analysed this aid in light of the 1999 Guidelines on rescue
and restructuring aid for firms in financial difficulties applicable at the time of the notification, 29 April
2004 for Gdynia Shipyard and 8 October 2004 for Gdansk Shipyard.

The Commission has decided to open the procedure under Article 88(2) EC Treaty because it has doubts
that all the conditions for approving restructuring aid are fulfilled, and in particular that:

— the restructuring plans will lead to a restoration of a long-term viability of the two beneficiaries, as the

restructuring concerns mainly debt reduction and liquidity improvement;

— undue distortion of competition is avoided as the planned or undertaken compensatory measures

appear not to be sufficient;

— the aid was strictly limited to the minimum necessary for the restructuring as the eligibility of some of

the notified restructuring costs needs to be assessed;

— the own contribution of the beneficiaries to the coverage of restructuring costs was significant as some
of the alleged instances of own contribution seem not to qualify as such, in particular credits guaran-
teed by the Polish export credit agency KUKE.

Poland was asked for additional information permitting to allay these doubts.

(*) Confidential information.

8.9.2005

EN

Official Journal of the European Union

C 220/9

TEXT OF LETTER

‘Komisja pragnie poinformować Polskę, że po zbadaniu informacji dostarczonych przez polskie władze
odnośnie powyższych środków, zgłoszonych zgodnie z procedurą określoną w pkt 3 załącznika IV do
Traktatu Akcesyjnego, postanowiła, że ich część została udzielona przed dniem przystąpienia i nie ma
zastosowania po dniu przystąpienia. Odnośnie innych środków, opisanych poniżej, oraz w świetle Państwa
pisma z 22 kwietnia 2005 r., Komisja postanowiła wszcząć procedurę określoną w art. 88 ust. 2 Traktatu
WE.

I. PROCEDURA

(1) Stosownie do przepisów pkt 3 załącznika IV do Traktatu Akcesyjnego, regulującego procedurę
mechanizmu przejściowego, Polska zgłosiła dnia 29 kwietnia 2004 r. środki restrukturyzacyjne na
rzecz Stoczni Gdynia S.A. (Stocznia Gdynia, spółka akcyjna, dalej zwana “Stocznią Gdynia”). Sprawa
została zarejestrowana pod numerem PL 34/2004.

(2) Pismem z dnia 19 maja 2004 r. Komisja wezwała Polskę do przedłożenia brakujących dokumentów.
Dokumenty te zostały dostarczone dnia 16 czerwca 2004 r. Dalszych informacji Komisja zażądała
pismami z dnia 30 lipca 2004 r., 8 października 2004 r., 23 listopada 2004 r. i 4 marca 2005 r.,
na które Polska odpowiedziała, odpowiednio, pismem z dnia 3 września 2004 r., zarejestrowanym
7 września 2004 r., z 10 listopada 2004 r., zarejestrowanym 15 listopada 2004 r., z 17 lutego
2005 r., zarejestrowanym 21 lutego 2005 r., z 30 marca 2005 r., zarejestrowanym 1 kwietnia 2005 r.
oraz z 18 kwietnia 2005 r., zarejestrowanym 20 kwietnia 2005 r.

(3) Zgodnie z art. 88 ust. 2 Traktatu WE, Polska zgłosiła pismem z dnia 8 października 2004 r., zarejes-
trowanym tego samego dnia, środki udzielone Stoczni Gdańskiej — Grupa Stoczni Gdynia S.A.
(Stocznia Gdańska — Grupa Stoczni Gdynia, spółka akcyjna, dalej zwana “Stocznią Gdańską”).
Polska poinformowała Komisję o tych środkach w celu uzyskania pewności prawnej, że zostały
udzielone przed dniem przystąpienia i z tego powodu nie stanowiły nowej pomocy, którą Komisja
mogłaby badać stosownie do art. 88 Traktatu WE. W przypadku stwierdzenia przez Komisję, że te
środki stanowią nową pomoc, Polska zwróciła się o ich zatwierdzenie jako pomocy restrukturyza-
cyjnej. Sprawa została zarejestrowana pod numerem N 438/2004.

(4) Komisja zwróciła się do Polski o informacje uzupełniające w sprawie N 438/2004 pismem z dnia
11 listopada 2004 r., na które Polska odpowiedziała pismem z dnia 17 stycznia 2005 r., zarejestro-
wanym 21 stycznia 2005 r. Pismem z 8 lutego 2005 r., zarejestrowanym 9 lutego 2005 r., Polska
zgodziła się na połączenie dwóch spraw PL 34/2004 i N 438/2004. Informacje przekazane w
późniejszym czasie odnośnie do PL 34/2004 były uważane za dotyczące również sprawy N 438/
2004 (zob. pkt 2 powyżej).

(5) Pismem z 22 kwietnia 2005 r., zarejestrowanym tego samego dnia, Polska zgodziła się, by Komisja
traktowała zgłoszenie sprawy PL 34/2004 z 29 kwietnia 2004 r. jako zgłoszenie stosownie do art.
88 ust. 2 Traktatu WE w odniesieniu do środków, które zostałyby stwierdzone jako stanowiące
nową pomoc. Sprawie nadano nowy numer: N 194/2005 r.

II. OPIS

1. Stosowne przedsiębiorstwa

(6) Odbiorcą pomocy finansowej

jest Grupa Stoczni Gdynia. Przedsiębiorstwo jest zlokalizowane w
regionie Gdańsk-Gdynia-Sopot, który kwalifikuje się do pomocy regionalnej stosownie do art. 87
ust. 3 lit. a) Traktatu WE.

(7) Stocznia Gdynia prowadzi działalność w następującym zakresie: budownictwo okrętowe, produkcja

kadłubów statków, budowa mostów stalowych, usługi stoczniowe i pozastoczniowe.

(8) Największymi akcjonariuszami Stoczni Gdynia są: Ministerstwo Skarbu Państwa posiadające
44,96 % akcji, co daje 56 % praw głosu, oraz prywatna Korporacja Polskie Stocznie S.A. (13,83 %;
10,77 %) i Stoczniowy Fundusz Inwestycyjny S.A. (10,19 %; 7,93 %). Udziały pozostałych akcjo-
nariuszy mieszczą się w granicach 4 %.

C 220/10

EN

Official Journal of the European Union

8.9.2005

(9) Stocznia Gdynia jest jedynym akcjonariuszem innej stoczni położonej w regionie — Stoczni Gdań-
skiej. Stocznia Gdańska została nabyta w 1998 r. od syndyka Stoczni Gdańskiej S.A. w upadłości i
została częścią Grupy Stoczni Gdynia.

(10) W swojej działalności bieżącej Stocznia Gdańska jest bardzo blisko powiązana ze spółką macie-
rzystą. Stocznia Gdynia prowadzi
jej marketing, wykonuje prace związane z projektowaniem
statków, zakupem materiałów i urządzeń oraz finansowaniem Stoczni Gdańskiej. Stocznia Gdynia
jest największym klientem Stoczni Gdańskiej.

(11) Zakres działalności Stoczni Gdańskiej obejmuje budowę statków pełnomorskich oraz inną działal-
ność związaną z budownictwem okrętowym, taką jak produkcja części statków oraz części stalo-
wych i rozmaite usługi pomocnicze (malowanie itp.). Działalność “czysto” stoczniowa stanowiła
[…] (*) % ogólnej działalności w 2004 r., pozostała część obejmowała działania powiązane, takie jak
obróbka stali i inne usługi, głównie na rzecz Stoczni Gdynia. Według prognoz ten drugi rodzaj
działalności ma wzrosnąć do […] % w 2008 r.

(12) Księga zamówień Grupy Stoczni Gdynia na lata 2004-2008 obejmuje […] statki o łącznej wartości

[…] mld USD.

(13) W ocenie Polski Grupa Stoczni Gdynia (tzn. Stocznia Gdynia i Stocznia Gdańska) konkuruje
głównie ze stoczniami azjatyckimi. Na terytorium UE Grupa Stoczni Gdynia konkuruje jakoby z
niektórymi stoczniami niemieckimi w zakresie jednego rodzaju statków: kontenerowców sub-
panamax, które stanowią […] % pozycji w księdze zamówień stoczni. Pozostałe rodzaje statków,
zamówionych w Grupie Stoczni Gdynia, to samochodowce ro-ro w dwóch rozmiarach, kontener-
owce panamax, drobnicowce w dwóch rozmiarach oraz zbiornikowce LPG.

(14) Zdolności produkcyjne Grupy Stoczni Gdynia wynoszą 700 000 CGT rocznie, odpowiednio ok.

540 000 CGT rocznie w Stoczni Gdynia i 160 000 CGT rocznie w Stoczni Gdańskiej.

(15) Ewolucja poziomów produkcji obu stoczni przed i po stworzeniu grupy jest przedstawiona w tabeli

nr 1.

Poziom produkcji Stoczni Gdynia i Stoczni Gdańskiej, 1990-2012 [w tys. CGT]

Tabela nr 1

Rok

1990

1991

1992

1993

1994

1995

1996

1997

1998

Gdynia

Gdańsk

Ogółem

63

63

53

67

120

49

105

154

106

144

107

87

127 (***)

120

193

271

227

161

66

227

152

38

190

Rok

1999 (*)

2000

2001

2002 (**)

2003

2004

2005 r.

2006

Gdynia

Gdańsk

Ogółem

207

31

238

238

68

306

264

273 (***)

114

78

342

82

355

0

114

268

67

335

275

95

370

297

73

370

Pierwszy rok wspólnej działalności Grupy.

(*)
(**) Początek restrukturyzacji.
(***) Najwyższy poziom produkcji w analizowanym okresie.

202

41

243

2007-
2012

317

73

390

(16) Na dzień 31 grudnia 2004 r. Stocznia Gdynia zatrudniała 5 950 osób, w tym około 4000 bezpośr-

ednio przy produkcji.

(17) W 2004 r. Stocznia Gdańska zatrudniała ok. 2 900 pracowników, […] % przy produkcji. W latach

2001-2003 stocznia zmniejszyła zatrudnienie o ok. 600 osób.

(*) Informacje poufne.

8.9.2005

EN

Official Journal of the European Union

C 220/11

2. Proces restrukturyzacji

2.1. Trudności finansowe Grupy Stoczni Gdynia

(18) Według informacji przekazanych przez polskie władze, Grupa po raz pierwszy doświadczyła trud-
ności w 2002 r. Czynniki, które doprowadziły to trudnej sytuacji finansowej, miały charakter
zewnętrzny, tzn. konkurencja w Azji, umocnienie złotego w stosunku do dolara, trudności w finan-
sowaniu statków w konsekwencji problemów Stoczni Szczecin Porta Holding S.A. oraz upadek
suwnicy bramowej w Stoczni Gdynia podczas gwałtownego sztormu w 1999 r. Inne czynniki miały
bardziej wewnętrzny charakter. W ramach starań o wypełnienie księgi zamówień, zwłaszcza po
zwiększeniu potencjału produkcyjnego po nabyciu Stoczni Gdańskiej w 1998 r., Stocznia Gdynia
podjęła szereg decyzji menedżerskich, które okazały się problematyczne. Stocznia Gdynia podjęła
ryzyko projektowe, technologiczne, finansowe i handlowe (nowe produkty, prototypy, przynosząca
straty budowa statków nowych dla stoczni: drobnicowców, chemikaliowców, statków ro-lo,
gazowców, masowców, statków towarowych). Również tempo obniżania kosztów operacyjnych w
Stoczni Gdynia było niezadowalające.

(19) Problemy Grupy naturalnie miały konsekwencje dla Stoczni Gdańskiej. Jej restrukturyzacja została
rozpoczęta już w 1998 r., bezzwłocznie po przejęciu majątku Stoczni Gdańskiej S.A. w upadłości.
Zgodnie ze zgłoszeniem ta restrukturyzacja odbywała się bez pomocy państwa. W pierwszej
połowie 2002 r. stocznia po raz pierwszy osiągnęła zysk.

(20) Trudności finansowe Grupy doprowadziły do zaległości w regulowaniu zobowiązań publicznopraw-
nych i wynagrodzeń, niedoborów materiałowych, spowolnienia procesów produkcyjnych, wzrostu
kosztów (zużycie robocizny, kary) oraz opóźnień w realizacji umów.

(21) W latach 2002-2003 Stocznia Gdynia skorzystała z pomocy w formie umorzeń zobowiązań
publicznoprawnych, odroczeń terminów płatności, gwarancji i pożyczek udzielonych przez szereg
organów publicznych: Agencję Rozwoju Przemysłu S.A.
(dalej zwaną “ARP”), Radę Ministrów,
Miasto Gdynia, Marszałka Województwa Pomorskiego (dalej zwanego “Marszałkiem Województwa
Pomorskiego”) i gminę Stężyca. Decyzje o udzieleniu pomocy były podejmowane w okresie od dnia
3 września 2002 r. do dnia 20 maja 2003 r. Według władz polskich,
łączna kwota pomocy
państwa wyniosła 41 220 615 PLN (10 305 154 EUR (1)). Wartość nominalna środków pomoco-
wych wyniosła 156 105 910 PLN (39 026 478) EUR.

(22) Udostępniono następujące dane dotyczące działalności operacyjnej obu stoczni.

Tabela nr 2

Działalność operacyjna Stoczni Gdynia [PLN]

1999

2000

2001

2002

2003

(*)

(*)

(*)

(*)

2339 mln

1724 mln

891 mln

[Straty] (*)

[Straty]

[Straty]

Obroty

Wynik operacyjny

(*) Informacje niedostępne.

Tabela nr 3

Działalność operacyjna Stoczni Gdańskiej [PLN]

1999

2000

2001

2002

2003

Obroty

153 mln

212 mln

251 mln

168 mln

98 mln

Wynik operacyjny

[Straty]

[Straty]

[Straty]

[Straty] (*)

[Straty]

(*) Pierwsza połowa 2002 r. miała znaczenie przełomowe dla stoczni (restrukturyzowanej od 1998 r.), ponieważ uzyskała po

raz pierwszy zysk za półrocze. Jednak wynik ogólny za cały rok 2002 był nadal ujemny.

(1) Zastosowany został bieżący kurs: 1 EUR = 4 PLN. W owym czasie kurs wymiany wynosił 1 EUR = 4,64 PLN. Z

uwagi na klarowność i do celów ilustracyjnych w niniejszej decyzji stosowany będzie kurs bieżący.

C 220/12

EN

Official Journal of the European Union

8.9.2005

2.2. Plany restrukturyzacji

(23) W celu rozwiązania tych problemów Stocznia Gdynia przygotowała plan restrukturyzacji na lata
2002-2006. Plan został zmodyfikowany w późniejszym okresie w celu uwzględnienia aprecjacji
złotego w stosunku do dolara i znacznego wzrostu cen stali oraz nieuzyskania finansowania na
wstępnie zakładanym poziomie (akcjonariusze nie podwyższyli kapitału spółki
i nie udało się
pozyskać finansowania 4 statków z Kredyt Banku S.A.). Zmodyfikowany plan restrukturyzacji był
oparty na bardziej ostrożnych założeniach i przewidywał w budżecie dodatkowe środki finansowe
ze źródeł publicznych, zwłaszcza w świetle nowych przepisów prawa, które będą omówione
poniżej, uchwalonych w 2003 r., umożliwiających szerszy zakres restrukturyzacji zobowiązań
publicznoprawnych niektórych spółek.

(24) Plan restrukturyzacji Stoczni Gdańskiej został sporządzony na lata 2003-2008 i przyjęty przez
Walne Zgromadzenie akcjonariuszy 19 grudnia 2002 r. Na początku 2004 r. został zmodyfikowany
w celu uwzględnienia modyfikacji planu restrukturyzacji Stoczni Gdynia.

(25) Stocznia Gdynia planuje skupienie się na portfelu podstawowym statków, w których budowie
stocznia już ma doświadczenie (kontenerowce, statki ro-ro i chemikaliowce LPG mają stanowić
[…] % produkcji). Swoje prognozy rynkowe stocznia oparła na analizach Centrum Techniki Okrę-
towej S.A., certyfikowanej organizacji badawczej. Do wykorzystanych źródeł należą: Clarkson
Research Studies, Fairplay i Lloyd's Register.

(26) Stocznia ma rozpocząć restrukturyzację organizacyjną (reorganizacja, automatyzacja) prowadzącą
do wzrostu wydajności i oszczędności kosztów. Począwszy od 2006 r. stocznia powinna osiągnąć
spadek kosztów rzędu […] mln PLN rocznie (głównie przez wzrost wydajności, zwolnienia pracow-
ników umysłowych, obniżenie kosztów materiałów i usług zewnętrznych, wdrożenie systemu
projektowania i planowania oraz systemu planowania prac projektowych). Stocznia powinna
osiągnąć wydajność na poziomie […] CGT na 1 pracownika rocznie (w porównaniu z […] CGT w
2002 r.). Ten poziom, stosunkowo niski w porównaniu z innymi stoczniami w UE (np. w Niemc-
zech), wynika jakoby ze skoncentrowania w stoczni różnego rodzaju działań, które można by zlecać
firmom zewnętrznym (wyposażanie i kadłuby, procedury uruchomienia, próby, konserwacja i usługi
ochrony) oraz niższego stopnia automatyzacji.

(27) Stocznia podejmie również restrukturyzację majątku przez sprzedaż lub tworzenie jednostek zależ-
nych, które powinny przejąć część procesu produkcji i funkcji, które nie są bezpośrednio powiązane
z produkcją.

(28) Odnośnie restrukturyzacji zatrudnienia, Stocznia Gdynia prognozuje redukcję zatrudnienia z ok.
7 700 pracowników w 2002 r. do […] pracowników w 2006 r. […] % robotników będzie pracować
bezpośrednio lub pośrednio przy produkcji. Redukcja zatrudnienia była już częściowo realizowana
w latach 2002-2004: zwolnienie […] osób i przeniesienie […] osób do nowo utworzonych
jednostek zależnych Stoczni Gdynia.

(29) Podobnie Stocznia Gdańska prognozuje nową strategię marketingową, obejmującą z jednej strony
koncentrację na małoryzykownej produkcji kontenerowców i promów samochodowych, a z drugiej
strony na ciągłym wzroście działalności okołostoczniowej, takiej jak obróbka stali i inne usługi —
do […] % działalności spółki w 2008 r., co jednocześnie oznacza spadek o ok. […] % działalności
“czysto” stoczniowej.

(30) Stocznia Gdańska podejmie podobne działania restrukturyzacyjne, co jej spółka macierzysta, ukier-
unkowane na redukcję kosztów, wzrost wydajności oraz odzyskanie płynności finansowej. Restruk-
turyzacja obejmuje organizację produkcji, aktywa trwałe i finansowe spółki (w tym strategię inwesty-
cyjną)
i zatrudnienie. W latach 2001-2003 poziom zatrudnienia w Stoczni Gdańskiej został
obniżony o ok. 600 osób i powinien być utrzymany na poziomie 2 900 pracowników pod koniec
procesu restrukturyzacji, w tym […] % pracowników produkcyjnych.

(31) Grupa zamierza sprzedawać statki na poziomie 390 000 CGT rocznie w 2007 r., odzyskać rentow-
ność do roku 2006, utrzymać płynność finansową i dalej zwiększać wydajność na poziomie […] %
rocznie w latach 2006-2007, a w latach następnych o […] %.

8.9.2005

EN

Official Journal of the European Union

C 220/13

(32) Oba plany restrukturyzacji obejmują znaczną restrukturyzację finansową zobowiązań publiczno-

prawnych.

2.3. Koszty restrukturyzacji

(33) Tabela nr 4 przedstawia koszty restrukturyzacji Stoczni Gdynia, w zakresie możliwym do ustalenia
na podstawie informacji udostępnionych Komisji na tym etapie. W szczególności łączne potrzeby
finansowe do celów restrukturyzacji finansowej należności publicznoprawnych nie są jasne. Koszty
restrukturyzacji wynoszą 6,3 mld lub 6,5 mld PLN (ok. 1,6 mld EUR).

Tabela nr 4

Koszty restrukturyzacji Stoczni Gdynia [PLN]

I

II

III

IV

Spłata
finansowa)

zobowiązań publicznoprawnych (restrukturyzacja

[…] (*)
lub […] (**)

Spłata pozostałych zobowiązań (restrukturyzacja finansowa)

[…]

Koszty działań restrukturyzacyjnych

[Mniej niż 10 %] (*)

Koszty operacyjne (koszty budowy statków i spłaty pożyczek
długoterminowych dla Agencji Rozwoju Przemysłu)

[Więcej niż 70 %] (*)

RAZEM

6 258 496 673 lub
6 510 620 236

(*) Pismo Polski z dnia 10 listopada 2004 r., tabela nr 3.
(**) Zgłoszenie z dnia 29 kwietnia 2004 r., tabela dot. pomocy państwa, pkt 4, z późn. zm. wprowadzonymi późniejszymi
pismami Polski. Ta wielkość liczbowa odzwierciedla wartość nominalną należności publicznoprawnych, które są restruktury-
zowane w drodze umorzenia (z lub bez udziału Operatora) lub rozłożenia płatności na raty.

(34) Na podstawie dostępnych informacji nie jest możliwe dokładne i wyczerpujące ustalenie kosztów
restrukturyzacji Stoczni Gdańskiej, zwłaszcza łącznej kwoty zobowiązań publicznoprawnych, które
mają być przedmiotem restrukturyzacji,
jak również kwoty koniecznej do poprawy płynności
spółki, umożliwiającej kontynuację działalności bieżącej. Tabela nr 5 zawiera dane wstępne, zgodnie
z którymi koszty restrukturyzacji wynoszą co najmniej 276 mln PLN (69 mln EUR).

Tabela nr 5

Koszty restrukturyzacji Stoczni Gdańskiej [PLN]

I

II

III

IV

Spłata
finansowa)

zobowiązań publicznoprawnych (restrukturyzacja

[…] (*)
lub […] (**)

Spłata pozostałych zobowiązań (restrukturyzacja finansowa)

[…]

Koszty działań restrukturyzacyjnych

[Mniej niż 30 %] (*)

Koszty operacyjne

?

276 415 800 lub
357 722 172
+ koszty operacyjne

RAZEM

(*) Plan restrukturyzacji Stoczni Gdańskiej, tabela nr 30, str. 137.
(**) Zgłoszenie z dnia 8 października 2004 r., załącznik 1. Ta wielkość liczbowa odzwierciedla wartość nominalną należności
publicznoprawnych, które są restrukturyzowane w drodze umorzenia (z lub bez udziału Operatora) lub rozłożenia płatności
na raty.

C 220/14

EN

Official Journal of the European Union

8.9.2005

2.4. Finansowanie restrukturyzacji

(35) Oba plany restrukturyzacji przewidują finansowanie ich realizacji, przedstawione w tabeli nr 6 dla
Stoczni Gdynia i tabeli nr 7 dla Stoczni Gdańskiej. Szczegółowy wykaz środków finansowanych ze
źródeł państwowych znajduje się w załączniku I (Stocznia Gdynia)
i w załączniku II (Stocznia
Gdańska) do tej decyzji.

Tabela nr 6

Finansowanie restrukturyzacji Stoczni Gdynia [PLN]

ŚRODKI WŁASNE

Środek

Wartość nominalna

Sprzedaż składników majątku (nierucho-
mości, akcje)

46 939 000

Zaliczki od armatorów

— gwarantowane przez KUKE (*)

3 485 374 000

— bez gwarancji KUKE

501 181 553

Restrukturyzacja wierzytelności prywatnych

547 409 825

RAZEM 1

4 580 904 378

ŚRODKI PAŃSTWOWE

Środek

Wartość nominalna

Pomoc państwa (***)

Dokapitalizowanie

120 000 000

120 000 000

Konwersja wierzytelności na akcje (**)

180 000 000

180 000 000

Zakup obligacji zamiennych na akcje (**)

200 000 000

200 000 000

Gwarancje Skarbu Państwa

830 000 000

489 000 000

Pożyczka od Agencji Rozwoju Przemysłu

120 000 000

120 000 000

Umorzenie u Operatora

46 710 658

38 861 843

Umorzenie

150 048 100

150 048 100

Rozłożenie płatności na raty

282 957 100

31 972 700

RAZEM 2

RAZEM (1+2)

1 929 715 858

1 224 452 761

6 510 620 236

5 805 357 139

KUKE S.A. to polska agencja ubezpieczająca kredyty eksportowe.

(*)
(**) Ten środek będzie podjęty wspólnie przez wierzycieli publicznoprawnych i wierzycieli prywatnych. Ponieważ Polska nie
była w stanie określić stosunku udziału wierzycieli prywatnych, Komisja przypisuje — na zasadzie tymczasowej — całość
środka wierzycielom publicznoprawnym.
(***) Dane dostarczone przez polskie władze.

8.9.2005

EN

Official Journal of the European Union

C 220/15

Tabela nr 7

Finansowanie restrukturyzacji Stoczni Gdańskiej [PLN]

ŚRODKI WŁASNE

Środek

Wartość nominalna

Dokapitalizowanie przez akcjonariusza

50 000 000

Sprzedaż składników majątku

Przeterminowane należności

Skumulowany zysk i amortyzacja

RAZEM 1

ŚRODKI PAŃSTWOWE

1 253 700

60 336 100

69 462 000

181 051 800

Środek

Wartość nominalna

Pomoc państwa (*)

Umorzenie przez Operatora

Umorzenie

Połączenie odroczenia terminów płatności i
umorzeń

Pożyczka długoterminowa

Gwarancja

Gwarancja

RAZEM 2

47 361 600

2 245 872

150 048 600

20 000 000

50 000 000

30 000 000

37 420 000

2 245 872

21 722 800

20 000 000

20 000 000

12 000 000

299 656 072

113 388 672

RAZEM (1+2)

480 707 872

294 440 472

(*) Dane dostarczone przez polskie władze.

(36) W ocenie Polski restrukturyzacja Stoczni Gdynia jest pokryta ze środków własnych spółki w kwocie
4,6 mld PLN (1,15 mld EUR) i ze środków państwa w kwocie 1,9 mld PLN (475 mln EUR), co
stanowi pomoc w wysokości 1,2 mld PLN (300 mln EUR). W przypadku Stoczni Gdańskiej środki
własne jakoby stanowią ok. 181 mln PLN (45 mln EUR), a środki państwa w wysokości ok. 300
mln PLN (75 mln EUR), co według obliczeń władz polskich, stanowi odpowiednio pomoc w kwocie
113 mln PLN (28 mln EUR).

(37) Obie stocznie skorzystały z pomocy następujących organów publicznych: Skarbu Państwa, ARP,
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej zwanego “ZUS”), Państwowego Funduszu Rehabilitacji
Osób Niepełnosprawnych (dalej zwanego “PFRON”), Miasta Gdyni, Marszałka Województwa
Pomorskiego, Wojewody Pomorskiego (dalej zwanego “Wojewodą Pomorskim”), Miasta Gdańska
oraz Pomorskiego Urzędu Skarbowego (dalej “Urzędu Skarbowego”).

(38) ARP to agencja publiczna, utworzona na mocy ustawy, której

jedynym właścicielem jest Skarb
Państwa. Wykonuje działania powierzone jej na mocy ustawy, takie jak udział w procesach prze-
kształceń własnościowych i restrukturyzacji przedsiębiorstw państwowych, zarządzanie aktywami i
akcjami Skarbu Państwa w imieniu instytucji państwowych, oraz udzielanie pożyczek i gwarancji na
potrzeby restrukturyzacji przedsiębiorstw publicznych.

2.5. Środki wyrównawcze

(39) Jak wspomniano powyżej, łączna zdolność produkcyjna Grupy Stoczni Gdynia wynosi 700 000

CGT rocznie. Ta zdolność jest wynikiem następującej ewolucji.

C 220/16

EN

Official Journal of the European Union

8.9.2005

(40) Poprzednik Stoczni Gdańskiej, Stocznia Gdańska S.A., do czasu upadłości w 1998 r. dysponowała
zdolnościami technicznymi na poziomie 350 000 CGT (5 wzdłużnych pochylni okrętowych i jedna
pochylnia jednostronna). Po nabyciu tych urządzeń przez Stocznię Gdynia w 1998 r., zdolność
produkcyjna w gdańskim zakładzie została nieodwracalnie zmniejszona wskutek wyłączenia z
produkcji dwóch pochylni wzdłużnych oraz sprzedaży dwóch dźwigów. Pochylnia jednostronna
został oddana w leasing firmie zewnętrznej i jest wykorzystywana w produkcji hutniczej. Od 2001 r.
te działania doprowadziły do zmniejszenia zdolności produkcyjnej gdańskiej stoczni do bieżącego
poziomu 160 000 CGT.

(41) W ocenie Polski Stocznia Gdańska nie będzie wykorzystywać jednej z trzech pochylni wzdłużnych
do budowy statków,
tzn. budowy statków pełnomorskich o wyporności ponad 100 GT lub
kadłubów ruchomych, przez okres 10 lat począwszy od 2005 r. To zamknięcie ma charakter tym-
czasowy i będzie oznaczać redukcję zdolności produkcyjnej o 20 000 CGT rocznie.

(42) Ponadto plany restrukturyzacji zarówno Stoczni Gdynia, jak i Stoczni Gdańskiej zakładają na lata
2003-2012 produkcję na poziomie 390 000 CGT rocznie dla Grupy Stoczni Gdynia (zob. pkt 31
powyżej). Taki poziom produkcji jest jakoby nieodzowny dla osiągnięcia trwałej zdolności konkuro-
wania na rynku stoczniowym i poziomu rentowności. Zgodnie z dostępnymi informacjami Grupa
Stoczni Gdynia podjęła zobowiązanie, że nie będzie przekraczać rocznego poziomu produkcji
wynoszącego 400 000 CGT od 2005 r. Jednak nie jest jasne, przez jaki okres czasu to ograniczenie
będzie miało zastosowanie.

(43) Powyższe ograniczenia zdolności produkcyjnych gdańskiej stoczni oraz ustalenie pułapu poziomu
jako środki wyrów-

produkcji dla całej Grupy są przedstawione w obu planach restrukturyzacji
nawcze.

(44) Ponadto Stocznia Gdynia sprzedała lub sprzeda — w ramach restrukturyzacji składników majątku
— grunty, budynki,
infrastrukturę i urządzenia zewnętrznym spółkom, władzom lokalnym i
spółkom zależnym. Zbyte składniki majątku nie będą służyć do prowadzenia działalności stocz-
niowej. Polska twierdzi, że taka restrukturyzacja składników majątku zmniejszy potencjał produk-
cyjny Stoczni Gdynia.
Jednakże skutki nie zostały skwantyfikowane. Z tego względu Komisja
zakłada, że Stocznia Gdynia funkcjonuje ze zdolnością produkcyjną wynoszącą 540 000 CGT
rocznie.

3. Obowiązujące prawo krajowe

3.1. Uwagi ogólne

(45) Podstawą publicznego wsparcia restrukturyzacji Stoczni Gdynia i Stoczni Gdańskiej

jest ustawo-
dawstwo krajowe, którego zrozumienie ma kluczowe znaczenie dla ustalenia momentu, w którym
pomoc publiczna została udzielona. Niniejszy opis prawa krajowego odzwierciedla sposób, w jaki
zostało ono zrozumiane przez Komisję, w oparciu o lekturę ustawodawstwa krajowego oraz infor-
macje dostarczone przez władze polskie.

(46) Restrukturyzacja części należności wynikających z przepisów prawa publicznego może być oparta
na tzw. ustawach restrukturyzacyjnych: Ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niek-
tórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (dalej zwanej “Ustawą z 30 sierpnia
2002 r.”) i Ustawie z dnia 30 października 2002 r. o pomocy publicznej dla przedsiębiorców o
szczególnym znaczeniu dla rynku pracy (dalej zwanej “Ustawą z 30 października 2002 r.”), zmie-
nioną Ustawą z dnia 14 listopada 2003 r. (dalej zwaną “Ustawą z 14 listopada 2003 r.”). Jeżeli
restrukturyzacja nie jest możliwa na podstawie tych ustaw restrukturyzacyjnych z powodu ogra-
niczeń przedmiotowych i czasowych, należności publicznoprawne mogą być restrukturyzowane na
podstawie takich przepisów prawa jak Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubez-
pieczeń społecznych (dalej zwana “Ustawą ZUS”), Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji
zawodowej
i zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (dalej zwana “Ustawą PFRON”),
Ordynacja podatkowa z dnia 29 sierpnia 1997 r. (dalej zwana “Ordynacją podatkową”), Ustawa z
dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska i Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospo-
darce nieruchomościami.

i społecznej

(47) Gwarancje państwowe są udzielane na mocy Ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwar-

ancjach udzielanych przez Skarb Państwa (dalej zwanej “Ustawą gwarancyjną”).

8.9.2005

EN

Official Journal of the European Union

C 220/17

(48) ARP ma prawo udzielać pożyczek i gwarancji na podstawie Ustawy z 30 października 2002 r..
Stosownie do art. 21 Ustawy z 30 października 2002 r., restrukturyzowana spółka może zwrócić
się do ARP z wnioskiem o pożyczkę lub gwarancję po wydaniu tzw. decyzji o restrukturyzacji przez
Prezesa ARP (zob. pkt 51).

(49) Inne środki, takie jak dokapitalizowanie lub konwersja wierzytelności na akcje, są regulowane

Kodeksem handlowym i Ustawą o obligacjach z dnia 29 czerwca 1995 r.

3.2. Restrukturyzacja należności publicznoprawnych — system

(50) Ustawa z 30 sierpnia 2002 r. wprowadziła do polskiego systemu możliwość — dla spółek mających
trudności finansowe — restrukturyzacji ich należności wynikających z prawa publicznego w formie
umorzenia. Ta możliwość została ograniczona do określonych kategorii należności publicznopraw-
nych i dotyczy wyłącznie należności powstałych do dnia 30 czerwca 2002 r. (dla pewnych kategorii
należności jedynie przed dniem 31 grudnia 2001 r.). Zainteresowana spółka musiała złożyć wniosek
wraz z planem restrukturyzacji do każdego organu publicznego, którego należności miały być
restrukturyzowane (dalej zwanego “organem restrukturyzacyjnym”). Organ restrukturyzacyjny po
stwierdzeniu, że proponowany plan restrukturyzacji
jest w stanie poprawić sytuację finansową
spółki, wydawał tzw. decyzję o warunkach restrukturyzacji, z wyszczególnieniem należności podle-
gających restrukturyzacji. Następnie pobierał opłatę restrukturyzacyjną i wyznaczał termin realizacji
planu restrukturyzacji. Jeżeli spółka wypełniła wszystkie warunki nałożonego na mocy powyższej
decyzji, organ restrukturyzacyjny był zobowiązany ex lege do wydania decyzji o umorzeniu należ-
ności wymienionych w decyzji o warunkach restrukturyzacji.

(51) W późniejszym czasie Ustawa z 30 października 2002 r. scentralizowała system dając Prezesowi
ARP prawo wydawania, po uzyskaniu zgody Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej
zwanego “UOKiK”), odpowiednika wyżej wspomnianej decyzji o restrukturyzacji (art. 10 ust. 1 pkt
4 w związku z art. 19). Decyzja o restrukturyzacji zawiera ocenę planu restrukturyzacji i decyduje o
restrukturyzacji należności publicznoprawnych przewidzianych w tym planie. Po upływie terminu
wykonania planu restrukturyzacji przez spółkę Prezes ARP umarza procedurę restrukturyzacji lub
— jeżeli spółka wypełniła wszystkie warunki określone w decyzji o restrukturyzacji — wydaje tzw.
decyzję o zamknięciu procedur restrukturyzacji. Następnie odpowiednie organy restrukturyzacyjne
mają obowiązek ex lege wydać indywidualne decyzje o umorzeniu należności wymienionych w
decyzji o restrukturyzacji. Ta procedura jest regulowana rozdziałem 5 Ustawy z 30 października
2002 r. (dalej zwanym “procedurą na podstawie rozdziału 5”).

(52) Ten system został wprowadzony dla dużych przedsiębiorstw (zatrudniających powyżej 1000 osób),
mających trudności finansowe. Warunkiem rozpoczęcia restrukturyzacji na podstawie Ustawy z 30
października 2002 r. jest wcześniejsze złożenie przez spółkę wniosku o restrukturyzację jej zobow-
iązań publicznoprawnych stosownie do Ustawy z 30 sierpnia 2002 r.. Konsekwencją powyższego
jest to, że jedynie niektóre kategorie należności wymienionych w Ustawie z 30 sierpnia 2002 r.
mogą być objęte i jednie pod warunkiem ich powstania przed 30 czerwca 2002 r.

(53) Na początku procedury na podstawie rozdziału 5 Prezes ARP wydaje tzw. decyzję o rozpoczęciu
restrukturyzacji na podstawie Ustawy z 30 października 2002 r. (art. 10 ust. 1 pkt 1). Ten moment
niesie poważne konsekwencje prawne. Postępowanie na mocy Ustawy z 30 sierpnia 2002 r. oraz
ewentualne postępowanie upadłościowe ulegają zawieszeniu. Spółka jest zwolniona z obowiązku
wniesienia opłaty restrukturyzacyjnej, a termin realizacji planu restrukturyzacji ulega wydłużeniu. Ta
decyzja może również zwolnić spółkę z obowiązku wniesienia opłaty restrukturyzacyjnej,
jaka
została jej wcześniej wymierzona na mocy decyzji o warunkach restrukturyzacji, wydanej na
podstawie Ustawy z 30 sierpnia 2002 r.

(54) Wreszcie Ustawa z 14 listopada 2003 r. wprowadziła zmianę do Ustawy z 30 października 2002 r.
polegającą na tym, że wprowadziła rozdziałem 5a możliwość restrukturyzacji należności publiczno-
prawnych na tzw. “szczególnych zasadach” (dalej zwaną “procedurą na podstawie rozdziału 5a”).
Rozdział 5a rozszerzył zakres czasowy i przedmiotowy rozdziału 5, ale również uwarunkował
restrukturyzację należności publicznoprawnych od przeniesienia składników majątku stanowiących
przynajmniej 25 % łącznej kwoty należności, które mają być przedmiotem restrukturyzacji, do
spółki zewnętrznej — Operatora. Stosownie do art. 32e Operatorem musi być spółka będąca w
100 % własnością ARP lub Skarbu Państwa. Wpływy ze sprzedaży tych składników majątku przez
Operatora miały pokryć, przynajmniej częściowo, przedmiotowe należności publicznoprawne,
których pozostała część była umarzana pod koniec restrukturyzacji.

C 220/18

EN

Official Journal of the European Union

8.9.2005

(55) Procedura na podstawie rozdziału 5a obejmuje kategorie należności publicznoprawnych objętych
procedurą na podstawie rozdziału 5, które jednak powstały do 30 czerwca 2003 r., jak również
dodatkowe kategorie należności, takie jak opłaty za gospodarcze korzystanie ze środowiska lub
opłaty za użytkowanie wieczyste gruntów. Ponadto procedura na podstawie rozdziału 5a umożliwia
restrukturyzację zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, w części finansowanej
przez ubezpieczonego, w formie odroczenia terminu ich płatności o 24 miesiące (art. 32b). Spółka
nabywa ex lege prawo odroczenia terminu płatności tego zadłużenia z chwilą złożenia wniosku w
sprawie restrukturyzacji na podstawie procedury z rozdziału 5a.

(56) Odnośnie do przedmiotowej procedury, rozdział 5a różni się w następujący sposób od rozdziału 5.
Zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a, przed wydaniem decyzji o restrukturyzacji przez
Prezesa ARP, musi on uzyskać — z jednej strony zgodę Operatora na wykonywanie tej funkcji oraz
i składniki majątku zaproponowane przez
przejąć część należności publicznoprawnych spółki
spółkę (art. 32e ust. 1), a z drugiej strony zgodę wierzycieli publicznoprawnych na restrukturyzację
ich wierzytelności na szczególnych zasadach (art. 32h) (1). W ocenie Polski przy sporządzaniu planu
restrukturyzacji spółka kontaktuje się ze swoimi wierzycielami w celu uzyskania ich zgody na
restrukturyzację ich wierzytelności. Polska uważa te zgody za tzw. przyrzeczenia administracyjne,
które zgodnie z polskim prawem administracyjnym stanowią, według interpretacji władz polskich,
rodzaj decyzji administracyjnej, wiążącej dla wydającego ją organu publicznego, której wykonania
można dochodzić sądownie. Warunkiem koniecznym jest również zgoda UOKiK.

(57) Zgodnie z art. 19 Ustawy z 30 października 2002 r. decyzja o restrukturyzacji wydana przez
Prezesa ARP, oprócz wymogów formalnych, musi zawierać zatwierdzenie planu restrukturyzacji,
wyszczególnienie należności publicznoprawnych, które
są przedmiotem restrukturyzacji na
podstawie procedury na podstawie rozdziału 5a, wyznaczenie Operatora oraz wykaz składników
majątku, które mają być przekazane Operatorowi.

(58) Po wydaniu decyzji o restrukturyzacji, Operator zawiera umowę cywilnoprawną dotyczącą przejęcia
składników majątku opisanych w decyzji o restrukturyzacji. Przejęcie skutkuje zmianą dłużnika i
zwalnia przedsiębiorstwo z obowiązku spłaty zobowiązań objętych decyzją o restrukturyzacji.

(59) W ciągu 9 miesięcy od przejęcia zobowiązań i odpowiadających im składników majątku, Operator
przedstawia Prezesowi ARP plan spłaty uzgodniony z wierzycielami publicznoprawnymi, wykaz
części zobowiązań publicznoprawnych, które mają być spłacone, oraz części podlegającej umo-
rzeniu.

(60) Prezes ARP wydaje decyzję (art. 32i ust. 2) o zatwierdzeniu planu spłaty i zakresie umorzonych
zobowiązań na podstawie wniosków Operatora co do możliwości sprzedaży i zagospodarowania
przejętych składników majątku oraz przewidywanych przychodów z tej działalności. Po zakoń-
czeniu spłaty wymagalnych zobowiązań przez Operatora, organy restrukturyzacyjne mają obow-
iązek ex lege wydania decyzji o umorzeniu pozostałej części należności.

(61) Reasumując wskazujemy, że decyzja o warunkach restrukturyzacji wydana przez określony organ
restrukturyzacyjny oraz decyzja o restrukturyzacji wydana przez Prezesa ARP dotyczą wyłącznie
restrukturyzacji należności publicznoprawnych na podstawie odpowiednio Ustawy z 30 sierpnia
2002 r. oraz Ustawy z 30 października 2002 r.

(62) Odnośnie do restrukturyzacji należności publicznoprawnych na innej podstawie prawnej niż ustawy
restrukturyzacyjne, wymaga to uzgodnień przez spółkę z właściwymi organami restrukturyzacyj-
nymi. Spółka musi wystąpić do każdego organu restrukturyzacyjnego, który — w granicach swoich
kompetencji — może podjąć decyzję o restrukturyzacji swoich wierzytelności.

3.3 Restrukturyzacja należności publicznoprawnych w niniejszych sprawach

(63) W celu restrukturyzacji swoich zobowiązań publicznoprawnych Stocznia Gdynia wykorzystała
wszystkie ustawy restrukturyzacyjne oraz inne akty ustawodawcze wymienione w pkt 46 powyżej.
Zobowiązania Stoczni Gdańskiej były restrukturyzowane wyłącznie według procedury z rozdziału
5a oraz przepisów prawa wymienionych w pkt 46 innych niż ustawy restrukturyzacyjne.

(1) Konieczność uzyskania tej zgody wynika z faktu, że prawo prywatne wymaga zatwierdzenia wierzyciela cedującego

dług na innego dłużnika.

8.9.2005

EN

Official Journal of the European Union

C 220/19

(64) Pierwotny plan restrukturyzacji Stoczni Gdynia został zatwierdzony przez Prezesa ARP 6 czerwca
2003 r., a zmodyfikowany plan 19 kwietnia 2004 r. UOKiK pozytywnie zaopiniował oba plany
odpowiednio 6 czerwca 2003 r. i 31 marca 2004 r. Pierwotny plan restrukturyzacji Stoczni Gdań-
skiej został zatwierdzony przez Prezesa ARP 22 grudnia 2003 r., a zmodyfikowany plan 30 kwietnia
2004 r. UOKiK wydał swoje pozytywne opinie odpowiednio 5 grudnia 2003 r.
i 29 kwietnia
2004 r. Przez złożenie obu planów spółki złożyły wnioski o restrukturyzację części ich zobowiązań
publicznoprawnych na szczególnych zasadach zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a.

(65) Pismem z dnia 17 lutego 2005 r. Polska wyjaśniła, że decyzje Prezesa ARP z dnia 19 kwietnia 2004
r. i 30 kwietnia 2004 r. nie były “prawidłowymi” decyzjami restrukturyzacyjnymi, jak to zostało
opisane w pkt 57 powyżej. W ocenie Polski na mocy tych decyzji Prezes ARP jedynie zatwierdził
modyfikację planów restrukturyzacji, ale nie wydał decyzji o restrukturyzacji należności publiczno-
prawnych na szczególnych zasadach, ponieważ nie dysponował zgodą Operatora i wierzycieli, które
są wymagane procedurą na podstawie rozdziału 5a. Potwierdza to treść tych decyzji, które zostały
przedstawione Komisji.

(66) Ponadto Polska doprecyzowała, że w przypadku restrukturyzacji należności publicznoprawnych
zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a, w przypadku Stoczni Gdynia Prezes ARP uzyskał
zgodę Operatora 2 lipca 2004 r. oraz zgodę zainteresowanych wierzycieli 5 sierpnia 2004 r. — od
PFRON i ZUS, 12 sierpnia 2004 r. od Marszałka Województwa Pomorskiego i 29 grudnia 2004 r.
od Wojewody Pomorskiego. Decyzja o restrukturyzacji w części dotyczącej restrukturyzacji należ-
ności publicznoprawnych nie została wydana do dnia dzisiejszego. W przypadku Stoczni Gdańskiej
Operator udzielił zgody 29 czerwca 2004 r., a zainteresowani wierzyciele: 16 lipca 2004 r. — ZUS,
13 września 2004 r. — Urząd Skarbowy i 29 grudnia 2004 r. — Wojewoda Pomorski. Polska nie
dostarczyła żadnych informacji odnośnie do tego, czy decyzja o restrukturyzacji w części dotyczącej
należności publicznoprawnych została wydana.

(67) Niemniej jednak Polska poinformowała Komisję, że przed wydaniem tych formalnych zgód organy
restrukturyzacyjne wyraziły zgodę na restrukturyzację ich należności zgodnie z procedurą na
podstawie rozdziału 5a — w formie przyrzeczeń administracyjnych (zob. pkt 56): pisma lub ofi-
cjalne noty wydane na prośbę spółki w restrukturyzacji przed decyzjami Prezesa ARP zatwierdzają-
cymi zmodyfikowane plany restrukturyzacji. W przypadku Stoczni Gdynia te przyrzeczenia adminis-
tracyjne zostały wydane 25 marca 2004 r. — PFRON, 30 marca 2004 r. — ZUS, 22 kwietnia 2004
r. — Marszałek Województwa Pomorskiego oraz 5 kwietnia 2004 r. — Wojewoda Pomorski. W
przypadku Stoczni Gdańskiej zostały wydane 19 kwietnia 2004 r. — ZUS i Urząd Skarbowy, 21
kwietnia 2004 r. — Wojewoda Pomorski i 25 marca 2004 r. — Miasto Gdańsk (1).

3.4 Kodeks postępowania administracyjnego

(68) Zgodnie z art. 106 polskiego Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli decyzja administra-
cyjna jest uzależniona od stanowiska innego organu publicznego, decyzja jest wydawana po
wyrażeniu stanowiska przez dany organ publiczny, na wniosek organu wydającego przedmiotową
decyzję. Stanowisko innego organu publicznego jest wyrażone w formie uchwały, która nie podlega
zaskarżeniu.

(69) W tym przypadku Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się do czynności Prezesa ARP.

III. OCENA

1. Ustalenie kompetencji Komisji

1.1 Mechanizm przejściowy

(70) Procedura tzw. mechanizmu przejściowego jest opisana w pkt 3 załącznika IV do Traktatu Akcesyj-
nego. Stanowi ramy prawne dla oceny systemów pomocy i poszczególnych środków pomocowych,
wprowadzonych w życie w nowym Państwie Członkowskim przed dniem przystąpienia do UE,
które nadal mają zastosowanie po dniu przystąpienia.

(1) Po rozwiązaniu konfliktu kompetencyjnego pomiędzy Miastem Gdańsk a Wojewodą Pomorskim dotyczącego poboru
niektórych podatków decyzja Wojewody Pomorskiego z 29 grudnia 2004 r. obejmuje również należności, które
wcześniej przysługiwały Miastu Gdańsk.

C 220/20

EN

Official Journal of the European Union

8.9.2005

(71) Ta procedura stosuje się do tych programów i indywidualnych środków, które nie zostały ujęte w
wykazie istniejących środków pomocowych, załączonym do załącznika IV do Traktatu Akcesyjnego,
a które zostały wprowadzone w życie po 10 grudnia 1994 r. Środki, które zostały wprowadzone w
życie przed 10 grudnia 1994 r. i mają zastosowanie po dniu przystąpienia, są uważane po dniu
przystąpienia jako istniejącą pomoc w rozumieniu art. 88 ust. 1 Traktatu WE.

(72) Zgodnie z mechanizmem przejściowym, zgodność środków pomocowych przyznanych przed
dniem przystąpienia ze wspólnym rynkiem jest najpierw oceniania w przez krajowy organ nadzor-
ujący pomoc państwa. Następnie Komisja wykonuje kolejną ocenę tych środków, które maja zasto-
sowanie po przystąpieniu i, jeżeli ma poważne wątpliwości odnośnie ich zgodności ze wspólnym
rynkiem, ma prawo zgłosić zastrzeżenia w ciągu 3 miesięcy od otrzymania kompletnych informacji.
Jeżeli jednak Komisja nie zgłosi zastrzeżeń odnośnie do środków w przepisanym terminie, są one
uważane za istniejącą pomoc po dniu przystąpienia.

(73) Środki, które zostały wprowadzone w życie przed dniem przystąpienia i nie mają zastosowania po
dniu przystąpienia, nie mogą być badane przez Komisję na podstawie procedury mechanizmu
przejściowego ani procedur określonych w art. 88 Traktatu WE. Procedura mechanizmu przejścio-
wego nie wymaga i nie uprawnia Komisji do oceny tych środków.

(74) Jednak z drugiej strony środki, które nie zostały udzielone przed dniem przystąpienia, będą oceniane
przez Komisję jako pomoc zgłoszona lub pomoc bezprawna zgodnie z procedurą określoną w art.
88 ust. 2 Traktatu WE.

(75) W celu oceny momentu, w którym dany środek został wdrożony, obowiązuje kryterium prawnie
wiążącego aktu, na mocy którego właściwy organ krajowy zobowiązuje się do udzielenia
pomocy (1). Moc wiążąca aktu administracyjnego jest określona w prawie krajowym. Jednak Komisja
musi być w stanie ocenić, zwłaszcza w sprawach niepewnych, te akty administracyjne oraz —
sądząc na podstawie ich formy i treści — ocenić, czy mogą być podstawą zgodnych z prawem ocze-
kiwań beneficjentów, których wykonania można dochodzić przed polskim sądem. Ta zdolność
oceny krajowych aktów administracyjnych jest nieodzowna dla wykonywania przez Komisję jej
wyłącznej kompetencji zatwierdzania derogacji od ogólnego zakazu udzielania pomoc przez
państwo w odniesieniu do środków wdrożonych w Polsce po dniu 1 maja 2004 r.

(76) Środek ma zastosowanie po dniu przystąpienia,

jeżeli również po dniu przystąpienia może
prowadzić do udzielenia dodatkowej pomocy lub zwiększenia kwoty już udzielonej pomocy.
Komisja rozpatruje poszczególne środki, które mają zastosowanie po dniu przystąpienia w rozu-
mieniu pkt 3 załącznika IV do Traktatu Akcesyjnego, jeżeli dokładne zaangażowanie ekonomiczne
Państwa nie jest znane w dniu wdrożenia środka i pozostaje nieznane w dniu przystąpienia. W
odniesieniu do gwarancji, ryzyka muszą być precyzyjnie zdefiniowane i wciągnięte na wyczerpującą
listę, zamkniętą przed dniem przystąpienia, musi
istnieć ogólny pułap kwot do zapłacenia oraz
gwarancje muszą mieć związek ze zdarzeniami, które już nastąpiły, przed dniem udzielenia, nie ze
zdarzeniami w przyszłości.

(77) Należy zauważyć, że to prawne zobowiązanie państwa jest synonimem udzielenia pomocy, a nie
tylko jej wypłata. Wypłata to zwykły akt realizacji którego nie można postrzegać jako nowej
pomocy. Z tego względu środka nie stosuje się po dniu przystąpienia po prostu dlatego, że wypłaty,
których podstawą są zobowiązania prawne podjęte przed dniem przystąpienia, są realizowane w
okresie następującym już po nim.

1.2 Wniosek w sprawie Stoczni Gdynia

(78) Komisja najpierw określiła swoje kompetencje w odniesieniu do zaproponowanych środków, wysz-
czególnionych w załączniku I. Komisja zidentyfikowała (A) środki udzielone przed dniem przystą-
pienia, które nie mają zastosowania po dniu przystąpienia oraz (B) środki, które nie były udzielone
przed dniem przystąpienia i jeszcze nie zostały udzielone (zgłoszona pomoc) lub zostały udzielone
po dniu przystąpienia (bezprawna pomoc). Ponadto, Komisja określiła swoje kompetencje w zakresie
środków pomocy na ratowanie, które nie są wymienione w załączniku I do niniejszej decyzji.

(1) Wyrok Sądu I Instancji z dnia 14 stycznia 2004 r. w sprawie T-109/01, Fleuren Compost przeciwko Komisji, pkt 74.

8.9.2005

EN

Official Journal of the European Union

C 220/21

Środki udzielone przed dniem przystąpienia, które nie mają zastosowania po dniu przystąpienia

(79) W latach 2002-2003 Stocznia Gdynia skorzystała z pomocy w łącznej kwocie 41 220 608 PLN. Te
środki obejmują umorzenia, odroczenia terminu płatności, pożyczki
jedną gwarancję. Polskie
władze przedstawiły odesłania do decyzji właściwych organów udzielający pomocy, które wszystkie
zostały wydane w ciągu 2002 r. i 2003 r.

i

(80) Wszystkie środki na restrukturyzację wyszczególnione w części A załącznika I zostały udzielone
przed dniem przystąpienia na mocy decyzji właściwego organu publicznego. Do tych środków
należą pożyczki od ARP, umorzenia oraz rozłożenie na raty długu Stoczni Gdynia wobec ZUS,
dokapitalizowanie oraz gwarancja Skarbu Państwa i konwersja wierzytelności na akcje przez Miasto
Gdynia.

(81) Polskie władze przedstawiły kopie decyzji właściwych organów publicznych, łącznie z kwotami

pomocy oraz innymi informacjami szczegółowymi dotyczącymi pomocy.

(82) Te decyzje dowodzą, że organy publiczne podjęły zobowiązania wobec spółki przed dniem przystą-

pienia. Z tego powodu te środki nie mają zastosowania po dniu przystąpienia.

(83) Z tego względu Komisja nie będzie badać środków udzielonych jako pomoc ratunkowa oraz
środków wymienionych w części A załącznika I zgodnie z procedurą określoną w art. 88 ust. 2
Traktatu WE. Natomiast środki udzielone jako pomoc restrukturyzacyjna muszą być uwzględnione
w ocenie zgodności środków udzielonych po dniu przystąpienia.

Środki, które nie zostały udzielone przed dniem przystąpienia i jeszcze nie zostały udzielone

(84) Środki 11-18, zawarte w części B załącznika I, są związane z restrukturyzacją należności publiczno-

prawnych zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a.

(85) Na początku, jako ogólne spostrzeżenie zauważono, że zgodnie z dostępnymi informacjami chwilą
udzielenia tych środków jest wydanie decyzji o restrukturyzacji przez Prezesa ARP, która jest
opisana w pkt 57. Zdarzenia następujące po decyzji o restrukturyzacji, opisane w pkt 58 i następ-
nych, stanowią część etapu realizacji, prowadzącego do rzeczywistej realizacji pomocy (w tym przy-
padku — umorzenia). Organy restrukturyzacyjne już nie mają prawa wstrzymać się od realizacji
umorzenia przewidzianego decyzją o restrukturyzacji.

(86) Decyzja zatwierdzająca plan spłaty, opisana w pkt 60, należy do etapu realizacji. Należy zauważyć,
że dokładne zaangażowanie organów restrukturyzacyjnych w zakresie pomocy państwa jest osta-
tecznie ustalone w tej decyzji i jest uzależnione od zakresu, w jakim restrukturyzowane należności
publicznoprawne mogą być pokryte z przychodów ze składników majątku przekazanych Opera-
torowi. Jednocześnie zauważono, że decyzja ta nie może wykroczyć poza zakres wcześniej wydanej
decyzji o restrukturyzacji, która ustala maksymalny poziom należności podlegających restruktury-
zacji zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a i zawiera wyszczególnienie składników
majątku, które mają być przekazane Operatorowi, przynajmniej na kwotę 25 % przedmiotowych
należności. W wypadku wydania decyzji o restrukturyzacji przed dniem przystąpienia, wydaje się, iż
maksymalne finansowe zaangażowanie Państwa jest ustalone w niniejszej decyzji, oraz że środki
pomocy państwa, o której mowa nie mają zastosowania po dniu przystąpienia, nawet jeśli decyzja
zatwierdzająca plan spłaty (patrz pkt 60) została wydana po dniu przystapienia.

(87) W tym wypadku, zgodnie z dostępnymi informacjami decyzja o restrukturyzacji jeszcze nie została
wydana. Jakkolwiek Prezes ARP wydał decyzję dnia 19 kwietnia 2004 r. zatwierdzającą zmodyfiko-
wany plan restrukturyzacji (zob. pkt 64).

(88) We wcześniejszych pismach Polska utrzymywała, że środki 11-18 w części B załącznika I zostały
udzielone na mocy tej decyzji z dnia 19 kwietnia 2004 r., tzn. przed dniem przystąpienia. Po wyjaś-
nieniu, że decyzja o restrukturyzacji nie mogła być wydana w terminie, ponieważ Prezes ARP nie
posiadał wymaganej zgody formalnej organów restrukturyzacyjnych oraz zgody Operatora (zob. pkt
56 i 64), Polska przedstawiła następujące argumenty w celu wykazania, że decyzja z dnia 19
kwietnia 2004 r. miała charakter ostateczny oraz że późniejsze kroki w praktyce odbywały się auto-
matycznie.

C 220/22

EN

Official Journal of the European Union

8.9.2005

(89) Po pierwsze, Polska przypomniała, że przed dniem przystąpienia organy restrukturyzacyjne wydały
spółce tzw. przyrzeczenia administracyjne, które są wykonalne przed sądem administracyjnym. Te
decyzje mają dawać Stoczni Gdynia prawo dochodzenia pomocy od państwa w związku restruktury-
zacją zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a, ponieważ organy restrukturyzacyjne tracą
prawo niewydania ostatecznej zgody formalnej (zob. pkt 56).

(90) Po drugie, Polska argumentuje, że zgodę Operatora można bezpośrednio wywieść z decyzji
zatwierdzającej zmodyfikowany plan restrukturyzacji, podjętej przez Prezesa ARP, ponieważ
Operator jest rzekomo ex lege spółką będącą w 100 % własnością ARP.

(91) Po trzecie, Polska utrzymuje, że zgodnie z Kodeksem postępowania administracyjnego Prezes ARP
nie ma już prawa odmowy wydania ostatecznej decyzji o restrukturyzacji po zatwierdzeniu przezeń
planu restrukturyzacji.

(92) Na podstawie tych trzech elementów Polska konkluduje, że decyzja z dnia 19 kwietnia 2004 r. była
w istocie decyzją ostateczną, ponieważ skutkowała zniesieniem uznaniowości wszystkich organów,
których udział w procesie decyzyjnym jest wymagany, odnośnie do postępowania wbrew tej decyzji.

(93) W piśmie z dnia 30 marca 2005 r. Polska zdaje się modyfikować tą argumentację, dowodząc, że
zgoda wierzycieli publicznych (prawdopodobnie w formie przyrzeczeń administracyjnych) stanowi
moment udzielenia, natomiast decyzja restrukturyzacyjna stanowi jedynie element procedury.

(94) Komisja uważa, że trudno jest przyjąć powyższe argumenty. Co do pierwszego z nich, na podstawie
dostępnych informacji Komisja uważa, że zgoda organu restrukturyzacyjnego zgodnie z procedurą
na podstawie rozdziału 5a, czy to w formie przyrzeczenia administracyjnej czy w formie wymaganej
art. 32h Ustawy z 30 października 2002 r. w związku z art. 106 Kodeksu postępowania administra-
cyjnego, sama w sobie nie byłaby wystarczająca. Decyzja o restrukturyzacji, taka jak opisana w pkt
57 powyżej, stanowi warunek sine qua non restrukturyzacji należności publicznoprawnych zgodnie z
procedurą na podstawie rozdziału 5a, jak również korzysta ze specjalnego reżimu nim przewidzia-
nego, który zwalnia spółkę z wniesienia opłaty restrukturyzacyjnej, a co ważniejsze — chroni ją
przed możliwością upadłości.

(95) Ostatnie pismo Polski twierdzące, że zwykłe zgody wierzycieli publicznych same w sobie są wystar-
czające jako decyzje o udzieleniu pomocy nie zostało poparte żadnym dowodem i w rzeczywistości
wydaje się być sprzeczne z wcześniejszymi wyjaśnieniami, otrzymanymi przez Komisję w świetle
własnego odczytania przez Komisję Ustawy z 30 października 2002 r. To pismo nie wydaję się
również być zgodne z ogólnym charakterem procedury z rozdziału 5a, opisanej przez Polskę, to
znaczy w świetle centralizacji procesu decyzyjnego dotyczącego restrukturyzacji niektórych należ-
ności publicznoprawnych na szczególnych zasadach w rękach Prezesa ARP, który jest jedynym
organem, który formalnie bada i zatwierdza plan restrukturyzacji. Ustawa z 30 października 2002 r.
wprowadziła procedury różniące się od przewidzianych Ustawą z 30 sierpnia 2002 r., a mianowicie
decyzja o restrukturyzacji Prezesa ARP zastąpiła decyzje o warunkach restrukturyzacji poszczegól-
nych organów restrukturyzacyjnych. Dlatego wydaje się, że decyzja o restrukturyzacji stanowi
centralny element procedury na podstawie rozdziału 5a i zgoda samych organów restrukturyzacyj-
nych nie jest wystarczająca.

(96) Odnośnie do trzeciego argumentu, na obecnym etapie i na podstawie dostępnych informacji,
Komisja nie rozumie, w jaki sposób decyzja zatwierdzająca zmodyfikowany plan restrukturyzacji z
dnia 19 kwietnia 2004 r. mogła zgodnie z prawem krajowym być źródłem uzasadnionych ocze-
kiwań beneficjenta w zakresie restrukturyzacji należności publicznoprawnych stosownie do
procedury na podstawie rozdziału 5a z następujących powodów.

(97) Po pierwsze, na podstawie dostępnych dowodów Komisja uważa, że Stocznia Gdynia musiała jasno
rozumieć, że procedura, które prowadziła do wydania decyzji z dnia 19 kwietnia 2004 r., nie była
procedurą przewidzianą w rozdziale 5a Ustawy z 30 października 2002 r.

(98) Po drugie, decyzja z dnia 19 kwietnia 2004 r. nie zawiera żadnego ustalenia dotyczącego skład-
ników majątku, które mają być przekazane, nie wyznacza Operatora, nie wskazuje organów restruk-
turyzacyjnych i kwantyfikuje kwotę należności publicznoprawnych inaczej niż wielkości liczbowe,
które zostały w końcu zgłoszone Komisji. Konkretnie zgodnie z decyzją z dnia 19 kwietnia 2004 r.
te należności powinny wynosić […] mln PLN, natomiast kwota zgłoszona wynosi […] mln PLN
(środki 11-18 w części B załącznika I + środek 7 w części A załącznika I).

8.9.2005

EN

Official Journal of the European Union

C 220/23

(99) Po trzecie, decyzja z dnia 19 kwietnia 2004 r. wyraźnie stanowi, że nie jest to decyzja o restruktury-
zacji należności publicznoprawnych zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a, oraz że do
tego celu będzie potrzebna druga decyzja.

(100) Na podstawie tych elementów Komisji trudno jest zrozumieć, w jaki sposób decyzja z dnia 19
kwietnia 2004 r., sądząc na podstawie jej formy i treści, mogła być źródłem uzasadnionych ocze-
kiwań po stronie beneficjenta, wykonalnych przed polskim sądem, że niektóre z jego zobowiązań
publicznoprawnych będą restrukturyzowane zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a.
Dlatego trzeciego argumentu Polski nie można przyjąć.

(101) Komisja zauważa, że środki 15-18 w części B załącznika I stanowią umorzenia odsetek naliczonych
po dniu 30 czerwca 2003 r. od należności restrukturyzowanych na podstawie rozdziału 5a. Najwyr-
aźniej tych odsetek nie można umorzyć na podstawie Ustawy z 30 października 2002 r., która jest
ograniczona wyłącznie do zobowiązań powstałych przed dniem 30 czerwca 2003 r.

(102) W tym kontekście Polska przyznała, że zgodnie z Ordynacją podatkową odsetki za zwłokę były
nadal naliczane od tych należności, pomimo ich restrukturyzacji. Jednak według art. 67 ust. 2 Ordy-
nacji podatkowej umorzenie zaległych podatków skutkuje automatycznym umorzeniem odsetek za
zwłokę. W ocenie Polskich władz ta zasada dodatkowego charakteru odsetek za zwlokę stosuje się
do wszystkich rodzajów należności restrukturyzowanych na podstawie Ustawy z 30 października
2002 r. (nie tylko zaległości podatkowych). Polska utrzymuje również, że pomimo braku wyraźnego
odniesienia do Ordynacji podatkowej w Ustawie z 30 października 2002 r., cały system polskich
przepisów podatkowych wskazuje na konieczność stosowania przepisów Ordynacji podatkowej do
wszystkich operacji związanych z długami publicznymi, chyba że ich stosowanie zostało wprost
wyłączone.

(103) Na podstawie dostępnych informacji oraz dostarczonej przez Polskę interpretacji, Komisja akceptuje,
że odsetki naliczone po 30 czerwca 2003 r. (data końcowa stosowania Ustawy z 30 października
2002 r.) od należności restrukturyzowanych zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a, mogą
być też umorzone zgodnie z tą procedurą. Jakkolwiek, tak jak w wypadku należności restrukturyzo-
wanych zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a, z dostępnych informacji wynika, że umo-
rzenie odsetek za zwłokę (środki 15-18 w części B załącznika I) nie zostało przyznane przed dniem
przystąpienia.

(104) Dla podsumowania, odnośnie środków 11-18 w części B załącznika I oraz bez konieczności
zbadania argumentu dotyczącego zgody Operatora, opisanej w pkt 90 powyżej, Komisja uważa, że
w świetle informacji dotychczas przekazanych przez polskie władze i na podstawie powyższych
przyczyn, że środki te nie były udzielone przed dniem przystąpienia. Ponieważ decyzja o restruktur-
yzacji nie została wydana do dnia dzisiejszego, Komisja konkluduje jednocześnie, że te środki muszą
być ocenione jako zgłoszona pomoc.

(105) Środki 19-27 w części B załącznika I są związane z restrukturyzacją należności publicznoprawnych
na podstawie innych aktów prawnych niż ustawy restrukturyzacyjne. Te należności nie mogły być
restrukturyzowane na podstawie ustaw restrukturyzacyjnych, ponieważ w czasie ich zaciągnięcia nie
były objęte czasowym zakresem ustaw restrukturyzacyjnych (maksymalnie do dnia 30 czerwca
2003 r.).

(106) Jak już zauważono w pkt 62 powyżej decyzja o restrukturyzacji może objąć, w sposób prawnie
jedynie należności restrukturyzowane na podstawie Ustawy z 30 października 2002 r.
wiążący,
Jeżeli nawet decyzja o restrukturyzacji z dnia 6 marca 2003r. lub decyzja z dnia 19 kwietnia 2004 r.
zawierała odniesienia do środków 19-27 w części B załącznika I, nie miało to skutków prawnych.
Na podstawie dostępnych informacji wydaje się, iż przedmiotowe organy restrukturyzacyjne muszą
zaakceptować te środki w drodze indywidualnych decyzji administracyjnych.

(107) Polska utrzymuje, ze przedmiotowe organy restrukturyzacyjne wyraziły ustną zgodę na tą restruk-
turyzację przed dniem przystąpienia. Polska nie przedstawiła jednak dowodu, że właściwe organy
były zobowiązane do udzielenia tych środków przed dniem przystąpienia. Dlatego Komisja
stwierdza, że w świetle informacji dotychczas przekazanych przez polskie władze i na podstawie
powyższych przyczyn, środki 19-27 w części B załącznika I nie były udzielone przed dniem przystą-
pienia i nie zostały udzielone do dnia dzisiejszego i z tego względu stanowią zgłoszoną pomoc.

C 220/24

EN

Official Journal of the European Union

8.9.2005

(108) W odniesieniu do środków 31-34 w części B załącznika I Polska przedstawiła szereg argumentów,
które zostały omówione w poniższej kolejności dla zademonstrowania, że właściwe organy
publiczne zobowiązały się do udzielenia tych środków przed dniem przystąpienia.

(109) Po pierwsze, Polska utrzymuje, że te środki zostały omówione przed dniem przystąpienia na spot-
kaniu Zespołu do sraw przemysłu stoczniowego. Zespół ten monitoruje sytuację przemysłu stocz-
niowego i w jego regularnych posiedzeniach uczestniczą przedstawiciele Ministerstw: Finansów,
Gospodarki i Pracy, Skarbu Państwa, Sprawiedliwości i Infrastruktury, UOKiK, KUKE S.A., ARP oraz
przedstawiciele zarządów spółek stoczniowych. Polska konkluduje, na podstawie faktu, że plan
restrukturyzacji Stoczni Gdynia został przedstawiony i omówiony na tym spotkaniu, że właściwe
organy potwierdziły w formie ustnej możliwość udzielenia pomocy przewidzianej w planie restruk-
turyzacji.

(110) Po drugie, Polska argumentuje, że żaden organ restrukturyzacyjny nie może przyznać pomocy,
która nie jest przewidziane w planie restrukturyzacji, zatwierdzonym decyzją o restrukturyzacji
Prezesa ARP lub w kwotach wyższych niż ustalone w planie restrukturyzacji.

(111) Po trzecie — w odniesieniu do środka 31 — Polska argumentuje, że jest to środek wspomniany w
dokumencie Ministerstwa Finansów zatytułowanym “Średniookresowa strategia poręczeń i gwarancji
Skarbu Państwa do 2010 roku”, który został przyjęty dnia 6 marca 2003 r. Strategia ta została
omówiona i przyjęta przez Radę Ministrów dnia 10 czerwca 2003 r.

(112) Po czwarte, Polska twierdzi, że te środki były uwzględnione w planie restrukturyzacji Stoczni
Gdynia, zatwierdzonym dnia 11 marca 2004 r. przez Radę Nadzorczą Stoczni Gdynia, która jest
jakoby organem właściwym do zatwierdzenia planu. Polska argumentuje, że przedstawiciele Minis-
terstwa Skarbu Państwa, głosując za planem restrukturyzacji
jako członkowie Rady Nadzorczej,
zobowiązali właściwe organy do zrealizowania środków 31-34 w części B załącznika I.

(113) Wreszcie, Polska przedłożyła dodatkowe dokumenty dotyczące środka 32. To dokapitalizowanie w
wysokości 40 mln PLN jest częścią ogólnego dokapitalizowania w wysokości 120 mln PLN realizo-
wanego, zgodnie z planem restrukturyzacyjnym, przez Skarb Państwa. Polska udowodniła, że Skarb
Państwa dokapitalizował 80 mln PLN przed dniem przystąpienia (środek 8 w części A załącznika I).
Polska argumentowała następnie, że cała kwota 120 mln PLN została przyznana przed dniem
przystąpienia, co można potwierdzić przytaczając protokół z Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy
Stoczni Gdynia. Z protokołu z dnia 15 stycznia 2004 r. jasno wynika, iż akcjonariusze zdecydowali
podnieść kapitał spółki do 300 mln PLN, a Skarb Państwa zadeklarował gotowość dokapitalizowania
w wysokości 120 mln PLN pod warunkiem, że odpowiednim nowym akcjom zostanie przydzielone
uprzywilejowane prawo głosu. Podczas spotkania w dniu 17 lutego 2004 r. akcjonariusze uzgodnili
przydzielenie uprzywilejowanego prawa głosu do nowej emisji akcji, spełniając tym samym warunek
Skarbu Państwa.

(114) Odnośnie do pierwszego argumentu Komisja zauważa, że jakiekolwiek uzgodnienia w ramach
Zespołu do Spraw Przemysłu Stoczniowego miały wyłącznie ustny charakter i nie przedstawiono
żadnych dowodów konkretnych porozumień. Ponadto nie przedstawiono jej żadnych dowodów na
to, że Zespół do Spraw Przemysłu Stoczniowego byłby uprawniony do podjęcia decyzji, które
byłyby prawnie wiążące dla organów publicznych, łącznie z tymi organami, których przedstawiciele
są obecni na spotkaniu. Rozmowy prowadzone w grupie mogą mieć znaczenie polityczne, ale nie są
prawnie wiążące.

(115) Odnośnie do drugiego argumentu Komisja zauważa, że zgodnie z polskim prawem nie jest możliwe
udzielenie pomocy restrukturyzacyjnej poza zakresem sprecyzowanym w planie restrukturyzacji,
który został oceniony i zatwierdzony przez właściwe organy. Komisja nie kwestionuje tego negatyw-
nego zobowiązania. Jednakże Komisja nie rozumie, w jaki sposób ostatnio wymienione zobow-
iązanie mogło prowadzić do wniosku, iż organy publiczne uczestniczące w restrukturyzacji są auto-
matycznie zobowiązane do działania w sposób przewidziany w planie restrukturyzacji.

8.9.2005

EN

Official Journal of the European Union

C 220/25

(116) Co do trzeciego argumentu Komisja zauważa, że Protokół uzgodnień z posiedzenia Rady Ministrów
z dnia 10 czerwca 2003 r. jasno stanowi, że Rada Ministrów, w zakresie, w którym ma ona kompe-
tencję udzielania gwarancji, musi być konsultowana przed zadeklarowaniem przez któregokolwiek
członka Rady Ministrów, że Skarb Państwa udzieli gwarancji. Dokument ten zdaje się stanowić, że
— jako wymóg minimalny — konieczne jest skonsultowanie się z Radą Ministrów.

(117) Ponadto Strategia określa ogólną kwotę gwarancji dla przemysłu stoczniowego (Stocznia Szcze-
cińska Nowa Sp. z o.o., Stocznia Północna S.A. i Stocznia Gdynia) na poziomie 700 mln PLN na
lata 2003-2004. Trzeba jednak zauważyć, że gwarancje udzielone tylko Stoczni Gdynia (środek 9 w
części A załącznika I i środki 28-31 w części B załącznika I) wynoszą 830 mln PLN. Wielkość gwar-
ancji, która jest praktycznie jedyną konkretną informacją,
jaką zawiera Strategia, wydaje się być
niedokładna.

(118) Komisja wnioskuje na podstawie dotychczas dostarczonych informacji, że nie może uważać

zatwierdzenia Strategii przez Radę Ministrów jako prawnie wiążącej decyzji o udzieleniu pomocy.

(119) W nawiązaniu do czwartego argumentu Komisja dokona odpowiedniej oceny, w świetle swojej
wyłącznej kompetencji do oceny derogacji od zakazu pomocy państwa, jak przewiduje Traktat WE,
zgodnie z pkt 75 powyżej.

(120) Zauważa się, że zgodnie z informacjami przekazanymi przez Polskę, w czasie zatwierdzenia planu
restrukturyzacji przez Radę Nadzorczą Stoczni Gdynia (marzec 2004 r.), udział Skarbu Państwa w
kapitale wynosił […] %.

(121) Komisja uważa, że do rozstrzygnięcia jest kwestia, czy decyzja podmiotu publicznego, działającego
w charakterze właściciela przedsiębiorstwa publicznego, polegająca na zatwierdzeniu planu restruk-
turyzacji, może być uważana za decyzję tego samego podmiotu publicznego, działającego jako
organ państwa, o udzieleniu pomocy państwa, przewidzianej w rzeczonym planie restrukturyzacji.

(122) Na początku Komisja stwierdza niewłaściwość tego argumentu w odniesieniu do środków 33 i 34 w
części B załącznika I, gdzie organy przyznające pomoc są liczne i obejmują wierzycieli publiczno-
prawnych oraz wierzycieli prywatnych, a Skarb Państwa jest tylko jednym z możliwych inter-
wentów. Z uwagi na konkretny charakter i zakres zobowiązania Skarbu Państwa do zrealizowania
tych środków nie został ustalony do tego dnia, trudno jest uznać, że zwykłe zatwierdzenie w marcu
2004 r. planu restrukturyzacji przez Radę Nadzorczą, w której zasiadali przedstawiciele Skarbu
Państwa, tworzy pozytywne zobowiązanie realizacji tych środków po stronie Skarbu Państwa.

(123) Ponadto takie zatwierdzenie planu restrukturyzacji przez Radę Nadzorczą nie mogło nieść skutków
dla praw i obowiązków innych (publicznych i prywatnych) wierzycieli, którzy mają uczestniczyć w
realizacji tych środków.

(124) Sytuacja mogła być inna w przypadku środków 31 i 32 w części B załącznika I, ponieważ organem
udzielający pomocy jest wyłącznie i w sposób jasny Skarb Państwa, który jest również jednym z
właścicieli Stoczni Gdynia. Niemniej
jednak na obecnym etapie Komisja nie może przyjąć argu-
mentu opisanego w pkt 112.

(125) Po pierwsze, konieczne jest ustalenie, czy decyzja Rady Nadzorczej Stoczni Gdynia zatwierdzająca
plan restrukturyzacji jest decyzją wiążącą dla właścicieli Stoczni Gdynia, w szczególności Skarbu
Państwa. Rada Nadzorcza generalnie nie reprezentuje właścicieli spółki, nawet jeżeli osoby zasia-
dające w tej Radzie są pracownikami/prawnymi przedstawicielami właścicieli. Motywacje właścicieli
mogą różnić się bardzo od motywacji organu nadzorującego spółki, a nawet jeszcze bardziej od
motywacji zarządu samej spółki.

(126) Polska nie przedstawiła dowodów na to, by Rada Nadzorcza Stoczni Gdynia była uprawniona, bez
konieczności dalszych czynności akcjonariuszy, do przyjęcia decyzji, które miałyby skutki finansowe
dla właścicieli
i które byliby oni zobowiązani wykonać. Komisja rozważyła hipotetycznie, czy
decyzja Rady Nadzorczej mogła być wiążąca dla prywatnych właścicieli, których przedstawiciele nie
zasiadają w Radzie Nadzorczej, odnośnie do dokapitalizowania spółki i ma wątpliwości, czy taka
konkluzja jest możliwa. Komisja stwierdza, że równie wątpliwe jest, aby taka decyzja była wiążąca
nawet dla tych właścicieli, których pracownicy/prawni przedstawiciele zasiadają w Radzie
Nadzorczej, takich jak Skarb Państwa — w obecnej sprawie.

C 220/26

EN

Official Journal of the European Union

8.9.2005

(127) Po drugie, nawet jeżeli zostanie ustalone, że Rada Nadzorcza była uprawniona do podjęcia takiej
decyzji w imieniu i na rzecz właścicieli, nie jest jasne, czy taka decyzja stworzyłaby pozytywne
zobowiązanie udzielenia pomocy po stronie Skarbu Państwa. Innymi słowy Polska nie przedstawiła
dowodów, że zgodnie z prawem krajowym możliwe jest zasymilowanie czynności podejmowanych
przez Państwo jako uczestnika rynku oraz czynności podejmowanych przez Państwo w toku reali-
zacji rozmaitych celów publicznych, takich jak polityka zatrudnienia i regionalna. W normalnej
sytuacji nawet w obrębie organów publicznych różne wydziały organów publicznych, różnego
szczebla, reprezentują dwa oblicza Państwa. Motywacje tych wydziałów niekoniecznie pokrywają
się. W tym kontekście Polska nie przedstawiała dowodów, aby Skarb Państwa działał w takim
samym składzie pełniąc obie te funkcje, lub gdyby działał w różnym składzie, że decyzji Skarbu
Państwa jako właściciela nie może być anulowana jego decyzją jako organu publicznego.

(128) Po trzecie, nawet w przypadku ustalenia, że Rada Nadzorcza była uprawniona do decydowania w
imieniu i na rzecz Skarbu Państwa jako właściciela, a nawet gdyby późniejsza decyzja tworzyła
pozytywne zobowiązanie udzielenia pomocy po stronie Skarbu Państwa, Polska nie wykazała, że ta
decyzja Rady Nadzorczej była ostateczna w tym sensie, że Stocznia Gdynia mogłaby mieć uzasad-
nione postawy w świetle prawa krajowego, aby oczekiwać realizacji zatwierdzonego nią planu
restrukturyzacji przez właścicieli. Zasady podejmowania decyzji w dziedzinie wykonywania praw
właścicielskich oraz w dziedzinie rządzenia Państwa różnią się fundamentalnie. Organ publiczny z
zasady nie może jednostronnie zmienić swojej własnej decyzji administracyjnej, natomiast właściciel
ma możliwość jednostronnej (lub odpowiednio w zgodzie z innymi właścicielami) zmiany swojej
decyzji dotyczącej majątku. Dlatego konieczne jest wykazanie, że w obecnej sprawie właściciele nie
byli już uprawnieni do zmiany lub odwołania decyzji Rady Nadzorczej oraz że w efekcie ta decyzja
była ostateczna.

(129) Ponadto z przedstawionych informacji jasno wynika, że udzielanie innych gwarancji Skarbu Państwa
(które będą omówione poniżej) odbywało się z zachowaniem pewnych procedur. Mówiąc konk-
retnie Rada Ministrów podjęła uchwały, na podstawie których Skarb Państwa podpisał umowy
dotyczące gwarancji. Co do części dokapitalizowania zrealizowanego przed dniem przystąpienia (80
mln PLN; środek 8 w części A załącznika I) Polska przedłożyła uchwałę Skarbu Państwa oraz akt
notarialny, przy pomocy których Skarb Państwa ostatecznie realizuje operację. Te procedury nie
zostały zachowane w przypadku środków 31 i 32. W braku innych informacji Komisja może
jedynie wnioskować, że ta forma działania jest konieczna, aby utworzyć uzasadnione zgodnie z
prawem krajowym oczekiwania Stoczni Gdynia wobec Skarbu Państwa jako jej właściciela. Dlatego
wydaje się, że takie same lub zbliżone czynności byłyby konieczne do realizacji wszystkich gwar-
ancji i pozostałego zaplanowanego dokapitalizowania. Dlatego wydaje się, że zgodnie z prawem
krajowym decyzja Rady Nadzorczej sama w sobie nie byłaby wystarczająca do stworzenia takich
zgodnych z prawem oczekiwań w stosunku do właściciela. Dlatego nie mogła to być prawdziwie
właścicielska decyzja. A fortiori nie byłaby wystarczająca jako decyzja o udzieleniu pomocy.

(130) Konkludując, Komisja na obecnym etapie nie może zaakceptować argumentu opisanego w pkt 112.

(131) Co do ostatniego argumentu dotyczącego dokapitalizowania w wysokości 40 mln PLN (środek 32)
na obecnym etapie Komisja wątpi, czy środek ten został rzeczywiście przyznany przed dniem
przystąpienia. Podczas gdy pozostaje spornym fakt, czy Skarb Państwa rzeczywiście zobowiązał się
do realizacji części zaplanowanego dokapitalizowania, jak potwierdzają wyżej wspomniane deklar-
acje Walnego Zgromadzeniu Akcjonariuszy, Komisja zauważyła również, iż zgodnie z Kodeksem
spółek handlowych, kwota podwyższenia kapitału musi zostać skierowana do kancelarii sądu w
ciągu sześciu miesięcy od daty uchwały przewidującej to podwyższenie (1). Komisja ma zatem
wątpliwości, czy rzekome zobowiązanie Skarbu Państwa poprzedzające przystąpienie jest ciągle
właściwym aktem prawnym, jako że wydaje się, iż sześciomiesięczny termin upłynął. Na obecnym
etapie wydaje się, że zobowiązanie Skarbu Państwa miałoby skutek prawny tylko w wypadku
podjęcia dalszych działań w określonym terminie.

(132) Na podstawie dostępnych informacji Komisja uważa na obecnym etapie, że zobowiązanie Skarbu
Państwa dotyczące dokapitalizowania w wysokości 40 mln PLN nie było ostatecznie prawnie
wiążącą decyzją o przyznaniu pomocy.

(1) Informacja ta pochodzi z rozmów z władzami polski w niniejszej sprawie i w sprawie PL 31/2004 (obecnie N 203/

2005) — Restrukturyzacja Stoczni Szczecin.

8.9.2005

EN

Official Journal of the European Union

C 220/27

(133) Komisja uważa, że w świetle informacji dotychczas przekazanych przez polskie władze i na
podstawie powyższych przyczyn, środki 31-34 w części B załącznika I nie były udzielone przed
dniem przystąpienia i nie zostały udzielone do dnia dzisiejszego i z tego względu stanowią
zgłoszoną pomoc.

Środki udzielone wbrew prawu po dniu przystąpienia

(134) Środki 28-30 w części B załącznika I to gwarancje Skarbu Państwa. W celu wykazania, że środki te
zostały udzielone przed dniem przystąpienia, Polska stosuje te same argumenty, co dla środka 31
(zob. pkt 109 i następne). W świetle informacji dotychczas przekazanych przez polskie władze i na
podstawie powyższych przyczyn, Komisja musi odrzucić również te argumenty.

(135) Komisja uważa na podstawie dostępnych informacji, że te gwarancje zostały w rzeczywistości udzie-
lone uchwałami Rady Ministrów z dnia 24 sierpnia 2004 r., 7 września 2004 r. i 21 września
2004 r. (1). Dlatego Komisja zauważa, że środki te zostały udzielone po dniu przystąpienia, ale
przed wypowiedzeniem się przez Komisję odnośnie ich zgodności ze wspólnym rynkiem, co
stanowi bezprawną pomoc.

Podsumowanie

(136) Poniższa tabela przedstawia podsumowanie środków pomocowych udzielonych przez Państwo
Stoczni Gdynia. Z pomocy państwa według obliczeń władz polskich wynoszącej 1,2 mld PLN (300
mln EUR), 269 mln PLN (67 mln EUR) zostało udzielone przed dniem przystąpienia.

Tabela nr 8

Zestawienie środków udzielonych Stoczni Gdynia [PLN]

Kategoria

Wartość nominalna

Kwota pomocy (*)

Środki udzielone przed dniem przystą-
pienia i nie mające zastosowania po dniu
przystąpienia (»dotychczasowa pomoc«)

Środki nie udzielone przed dniem przystą-
pienia, w tym:

— środki udzielone bezprawnie po dniu
przystąpienia (bezprawna pomoc)

471 542 400

269 954 718

1 458 173 458

954 498 043

660 000 000

396 000 000

— środki

jeszcze

nie

udzielone

798 173 458

558 498 043

(zgłoszona pomoc)

A.

B.

B.1

B.2

RAZEM

A+B

1 929 715 858

1 224 452 761

(*) Przekazane przez polskie władze.

1.3 Wniosek w sprawie Stoczni Gdańskiej

(137) Komisja najpierw stwierdziła swoją kompetencję w odniesieniu do zaproponowanych środków,
wyszczególnionych w załączniku II. Komisja zidentyfikowała (A) środki udzielone przed dniem
przystąpienia, które nie mają zastosowania po dniu przystąpienia oraz (B) środki, które nie były
udzielone przed dniem przystąpienia i jeszcze nie zostały udzielone (zgłoszona pomoc).

Środki udzielone przed dniem przystąpienia, które nie mają zastosowania po dniu przystąpienia

(138) Środki wyszczególnione w części A załącznika II zostały wszystkie udzielone przed dniem przystą-
pienia na mocy decyzji właściwego organu publicznego. Do tych środków należą gwarancje i
pożyczka z ARP oraz umorzenia i odroczenia terminu spłaty zadłużenia Stoczni Gdynia wobec
PFRON, ZUS, Miasta Gdańska, Marszałka Województwa Pomorskiego i Urzędu Skarbowego.

(1) Odnośnie do środków 28 i 29, Skarb Państwa już zawarł umowy gwarancyjne z odpowiednimi bankami (odpo-

wiednio dnia 13 września 2004 r. i dnia 19 października 2004 r.).

C 220/28

EN

Official Journal of the European Union

8.9.2005

(139) Polskie władze przedstawiły kopie decyzji właściwych organów publicznych, łącznie z kwotami
pomocy oraz innymi informacjami szczegółowymi dotyczącymi pomocy. W odniesieniu do niek-
tórych środków polskie władze przedstawiły dowód, że właściwy organ zobowiązał się do wyko-
nania środka, chociaż konkretne działania proceduralne jeszcze nie zostały zrealizowane. Polska
oświadczyła, że Stocznia Gdańska mogła wywieść z tych należności zgodne z prawem oczekiwania,
wykonalne przed polskim sądem, że środki pomocowe będą zrealizowane przez właściwe organy.

(140) Te decyzje lub deklarowane zobowiązania dowodzą, że organy publiczne podjęły zaangażowanie
wobec spółki przed dniem przystąpienia. Z tego powodu te środki nie mają zastosowania po dniu
przystąpienia.

(141) Z tego względu Komisja nie będzie badać środków wymienionych w części A załącznika II zgodnie
z procedurą określoną w art. 88 ust. 2 Traktatu WE. Natomiast środki te muszą być uwzględnione
w ocenie zgodności środków udzielonych po dniu przystąpienia.

Środki, które nie zostały udzielone przed dniem przystąpienia i jeszcze nie zostały udzielone

(142) Środki 10-16, zawarte w części B załącznika II, są związane z restrukturyzacją należności publicz-

noprawnych zgodnie z procedurą na podstawie rozdziału 5a.

(143) W odniesieniu do tych środków polskie władze przedstawiły takie same argumenty, co w przypadku
Stoczni Gdynia (zob. pkt 88 i następne). Zauważając, że ARP wydał decyzję zatwierdzającą plan
restrukturyzacji Stoczni Gdańskiej dnia 30 kwietnia 2004 r. oraz że forma i treść tej decyzji jest
bardzo podobna do decyzji z dnia 19 kwietnia 2004 r., zatwierdzającej plan restrukturyzacji Stoczni
Gdynia, Komisja wykonała taką samą analizę, co przypadku Stoczni Gdynia (zob. pkt 94 i
następne).

(144) Dlatego Komisja konkluduje, że w świetle informacji dotychczas przekazanych przez polskie władze
i na podstawie powyższych przyczyn, środki 10-16 w części B załącznika II nie były udzielone
przed dniem przystąpienia i z tego względu stanowią zgłoszoną pomoc.

(145) Środki 17-22 w części B załącznika II są związane z restrukturyzacją należności publicznoprawnych
na podstawie innych aktów prawnych niż ustawy restrukturyzacyjne, podobnie jak środki 19-27 w
części B załącznika I, zaproponowane dla Stoczni Gdynia (zob. pkt 105 i następne).

(146) Decyzja o restrukturyzacji może objąć w sposób prawnie wiążący jedynie zobowiązania podlegające
restrukturyzacji na podstawie Ustawy z 30 października 2002 r. Nawet jeżeli decyzja o restruktury-
zacji z dnia 22 grudnia 2003 r. lub decyzja zatwierdzająca plan restrukturyzacji z dnia 30 kwietnia
2004 r. zawierały odniesienia do tych środków, nie miałoby to skutków prawnych. Na podstawie
dostępnych informacji wydaje się, że właściwe organy restrukturyzacyjne muszą zaakceptować te
środki w formie indywidualnych decyzji administracyjnych.

(147) W odniesieniu do środków 21-22 Polska przedłożyła oświadczenie Rady Miasta z dnia 30 marca
2004 r., w której Rada deklaruje swoje poparcie dla restrukturyzacji Stoczni Gdańskiej, w tym
restrukturyzacji swoich własnych wierzytelności
(załącznik nr 9 do pisma z dnia 17 stycznia
2004 r.). Pismem z dnia 11 kwietnia 2005 r. Polska potwierdziła, że ta deklaracja obejmowała
restrukturyzację należności Miasta w ramach i poza procedurą na podstawie rozdziału 5a i stanowiła
tzw. przyrzeczenie administracyjne dla spółki, którego wykonania można dochodzić sądownie. Na
podstawie tego potwierdzenia Komisja zaakceptowała tę deklarację jako udzielenie pomocy w odnie-
sieniu do środka 3 w części A załącznika II (odroczenie terminu płatności opłaty za użytkowanie
wieczyste gruntów Skarbu Państwa). Na obecnym etapie Komisja nie może jednak przyjąć, że ta
deklaracja stanowi udzielenie pomocy w odniesieniu do środków 21-22 w części B załącznika II.
Środki te zostały zgłoszone jako restrukturyzacja podatku od nieruchomości, natomiast powyższa
deklaracja wyraźnie dotyczy opłaty za użytkowanie wieczyste gruntów Skarbu Państwa. Dlatego
wydaje się, że ta deklaracja nie dotyczy restrukturyzacji należności Miasta Gdynia ogólnie,
lecz
jedynie pewnego rodzaju należności, tzn. opłaty za użytkowanie wieczyste gruntów Skarbu Państwa.

8.9.2005

EN

Official Journal of the European Union

C 220/29

(148) W odniesieniu do środków 17-20 właściwe organy restrukturyzacyjne wyraziły jedynie ustnie zgodę
na tą restrukturyzacje. Polska nie przedstawiła jednak żadnych dowodów, że właściwe organy były
zobowiązanie do udzielenia tych środków przed dniem przystąpienia.

(149) Dlatego Komisja stwierdza, że w świetle informacji dotychczas przekazanych przez polskie władze i
na podstawie powyższych przyczyn, środki 17-22 w części B załącznika II nie zostały udzielone do
dnia dzisiejszego i z tego względu stanowią zgłoszoną pomoc.

(150) W odniesieniu do środka 23, Polska argumentuje, że był on omówiony przed dniem przystąpienia
na spotkaniu Zespołu do spraw przemysłu stoczniowego. Ponadto Polska utrzymuje, że ta pomoc
państwa dla Stoczni Gdańskiej została opisana w planie restrukturyzacji jej spółki macierzystej —
Stoczni Gdynia, której plan został zatwierdzony przed dniem przystąpienia przez członków Rady
Nadzorczej Stoczni Gdynia, wśród których znajdują się przedstawiciele Skarbu Państwa.

(151) Z przyczyn opisanych w pkt 114 oraz w pkt 122 i następnych, Komisja nie rozumie, jak mogłaby
przyjąć powyższe argumenty. Dodatkowo zauważa, ze Polska dotychczas nie ustaliła, czy Skarb
Państwa jest faktycznie organem udzielającym pomocy (zgłoszenie wymienia kilka ewentualnych
organów udzielających pomocy).

(152) Dlatego Komisja stwierdza, że w świetle informacji dotychczas przekazanych przez polskie władze i
na podstawie powyższych przyczyn, środek 23 w części B załącznika II nie został udzielony przed
dniem przystąpienia i nie został udzielony do dnia dzisiejszego i dlatego stanowi zgłoszoną pomoc.

(153) Wreszcie Komisja zauważa, że środki 24 i 25 były zgłoszone jako rozwiązania alternatywne w
przypadku niezrealizowania przez Stocznię Gdynia planowanego dokapitalizowania. Dlatego jest
jasne, że te środki nie były udzielone przed dniem przystąpienia i — według informacji, jakimi
dysponuje Komisja — nie zostały jeszcze udzielone. Dlatego Komisja stwierdza, że te środki stano-
wiłyby zgłoszoną pomoc.

Podsumowanie

(154) Poniższa tabela przedstawia podsumowanie środków pomocowych udzielonych przez Państwo
Stoczni Gdańskiej. Z pomocy państwa, według obliczeń władz polskich, wynoszącej 113 mln PLN
(28 mln EUR), 53 mln PLN (13 mln EUR) zostało udzielone przed dniem przystąpienia.

Tabela nr 9

Zestawienie środków udzielonych Stoczni Gdańskiej

Kategoria

Środki udzielone przed dniem przystą-
pienia, które nie mają zastosowania po
dniu
(»dotychczasowa
pomoc«)

przystąpienia

Wartość nominalna
[PLN]

Kwota pomocy
[PLN] (*)

157 139 672

53 474 772

Środki nieudzielone przed dniem przystą-
pienia

142 516 400

59 913 900

Możliwe przyszłe środki

50 000 000

50 000 000

A.

B.

C.

RAZEM

A+B

299 656 072

113 388 672

RAZEM

A+B+C

349 656 072

163 388 672

(*) Przekazane przez polskie władze.

C 220/30

EN

Official Journal of the European Union

8.9.2005

1.4 Wniosek

(155) W świetle powyższego Komisja uważa, że:

a) środki z części A załącznika I i środki z części A załącznika II zostały udzielone przed dniem

przystąpienia i nie mają zastosowania po dniu przystąpienia;

b) środki z części B załącznika I i środki z części B załącznika II nie zostały udzielone przed dniem
przystąpienia i z tego względu stanowią zgłoszoną pomoc; środki 28-30 z części B załącznika I
stanowią bezprawną pomoc, udzieloną po dniu przystąpienia.

2. Pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE

(156) Art. 87 ust. 1 Traktatu WE stanowi, że wszelka pomoc przyznawana przez Państwo Członkowskie
lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem
konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów,
jest niezgodna ze wspólnym rynkiem.

(157) Zgłoszone środki obejmują środki państwowe, udzielone przez różne organy publiczne, zarówno na
lokalnym. Przynoszą korzyści obydwu beneficjentom w kontekście
jakich nie uzyskaliby oni na rynku prywatnym. W tym świetle, z uwagi na ich

szczeblu centralnym,
restrukturyzacji,
naturę, takie środki niosą prawdopodobieństwo zakłócenia konkurencji.

jak i

(158) Beneficjenci działają w sektorze budownictwa okrętowego, dla którego istnieje wyraźny rynek
wspólnotowy. Istnieje minimalny potencjał dla konkurowania z innymi stoczniami we Wspólnocie
w różnych segmentach rynku budownictwa okrętowego. Komisja zauważa, że […] % księgi zamó-
wień Stoczni Gdynia zajmują samochodowce ro-ro, które w ocenie Polski nie znajdują się w księdze
zamówień innej stoczni we Wspólnocie. Komisja nie uważa jednak tego argumentu, nawet gdyby
okazał się on prawidłowy w pewnym punkcie czasu, za argument rozstrzygający o braku konkuro-
wania przez beneficjentów z innymi stoczniami we Wspólnocie. Różnice w specyfikacji technicznej
konkretnych portfeli produkcyjnych wspólnotowych stoczni mają znaczenie jedynie w ogranic-
zonym zakresie, ponieważ stocznie ogólnie charakteryzuje elastyczność w dostosowywaniu się do
popytu. Komisja konkluduje więc, że zgłoszone środki niosą prawdopodobieństwo wpływu na obrót
handlowy pomiędzy Państwami Członkowskimi.

(159) Środki, które Komisja zidentyfikowała jako te, które nie zostały udzielone przed dniem przystą-

pienia, stanowią więc pomoc państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu WE.

3. Derogacje art. 87 ust. 2 i art. 87 ust. 3 Traktatu WE

(160) Zwolnienia z zakazu udzielania pomocy przez państwo, określone w art. 87 ust. 2 Traktatu WE, nie
dotyczą przedmiotowych spraw. Głównym celem tych środków jest przywrócenie długookresowej
rentowności spółek zagrożonych, dlatego zwolnienie przewidziane art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu WE,
które umożliwia zezwolenie nie pomoc państwa udzielona w celu promowania rozwoju niektórych
sektorów gospodarki, gdzie pomoc nie wywrze ujemnego wpływu na warunki wymiany handlowej
w zakresie sprzecznym z wspólnym interesem i jeżeli spełnione są odpowiednie warunki, może być
stosowane.

(161) Ponieważ obaj beneficjenci działają w sektorze budownictwa okrętowego, pomoc udzielona celem
wsparcia ich działalności, mieści się w zakresie specjalnych przepisów dotyczących pomocy
państwa, stosujących się do budownictwa okręgowego. Od 1 stycznia 2004 r. są to Przepisy
ramowe dotyczące pomocy państwa dla budownictwa okrętowego (dalej zwane “Przepisami ramo-
wymi”) (1). Odnośnie do wspierania restrukturyzacji spółek zagrożonych, Przepisy ramowe nie
zawierają żadnych przepisów szczególnych dotyczących budownictwa okrętowego i odsyłają w tej
sprawie do ogólnego ustawodawstwa dotyczącego pomocy państwa.

(1) Dz.U. C 317 z 30.12.2003, str. 11.

8.9.2005

EN

Official Journal of the European Union

C 220/31

(162) Pomoc doraźna i restrukturyzacyjna dla spółek doświadczających trudności jest obecnie regulowana
wspólnotowymi Wytyczne wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restruktury-
zacji zagrożonych przedsiębiorstw (1) (dalej zwanych “Nowymi wytycznymi”), które zastąpiły wcześ-
niejszy tekst przyjęty w 1999 r. (2) (dalej zwany “Wytycznymi z 1999 r.”).

(163) Przepisy przejściowe Nowych wytycznych stanowią, że zgłoszenia zarejestrowane przed dniem 10
października 2004 r. będą badane w świetle kryteriów obowiązujących w czasie zgłoszenia (pkt
103). Nowe wytyczne będą jednak stosowane przy ocenie pomocy doraźnej lub pomocy restruktur-
yzacyjnej, udzielonej bez zezwolenia Komisji (bezprawna pomoc), jeżeli część lub całość pomocy
została udzielona po 1 października 2004 r. — dniu ogłoszenia Nowych wytycznych w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej (pkt 104 ust. 1). W przypadku udzielenia pomocy niezgodnie z prawem
przed dniem 1 października 2004 r., badanie będzie prowadzone na podstawie wytycznych obow-
iązujących w czasie, w którym pomoc została udzielona (pkt 104 ust. 2).

(164) Komisja zauważa, że pomoc dla Stoczni Gdynia była zgłoszona zgodnie z mechanizmem przejś-
ciowym dnia 29 kwietnia 2004 r. Ponadto pismem z dnia 22 kwietnia 2005 r. Polska potwierdziła,
że uważa to zgłoszenie za zgłoszenie stosownie do art. 88 ust. 2 Traktatu WE, w przypadku konk-
luzji Komisji, że przedmiotowe środki stanowią nową pomoc. Zgodnie z dostępnymi informacjami
środki dla Stoczni Gdynia, które stanowią nową pomoc, z wyjątkiem trzech gwarancji (środki 28-30
z załącznika I), nie zostały udzielone niezgodnie z prawem do dnia dzisiejszego. Trzy gwarancje
zostały udzielone przed dniem 1 października 2004 r.

(165) Pomoc dla Stoczni Gdańskiej była zgłoszona dnia 8 października 2004 r. Zgodnie z dostępnymi
informacjami środki dla Stoczni Gdańskiej, które stanowią nową pomoc, nie zostały udzielone niez-
godnie z prawem do dnia dzisiejszego.

(166) Z powyższego wynika, że Wytyczne z 1999 r. mają zastosowania do oceny zgodności całej sprawy.

(167) Zauważono, że w celu oceny zgodności środków stanowiących zgłoszoną pomoc, w szczególności
zdolności procesu restrukturyzacji do przywrócenia rentowności spółki oraz ograniczenia pomocy
do koniecznego minimum, Komisja musi uwzględnić plan restrukturyzacji jako całość, łącznie z
tzw. pomocą dotychczasową.

4. Zgodność pomocy restrukturyzacyjnej

4.1 Kwalifikacje firm

(168) Według Wytycznych z 1999 r. firma jest zagrożona, jeżeli nie jest w stanie odzyskać rentowności
za pomocą środków własnych lub przez mobilizację środków od swoich akcjonariuszy albo przez
zaciągnięcie pożyczek na zewnątrz. Wytyczne zawierają również katalog zwyczajowych oznak
takich spółek, do których należy wzrost strat lub zmniejszenie obrotów. Zgodnie z pkt 8 Wytycz-
nych z 1999 r., spółka należąca do większej grupy przedsiębiorstw normalnie nie kwalifikuje się do
uzyskania pomocy restrukturyzacyjnej, za wyjątkiem przypadków, kiedy można zademonstrować,
że trudności spółki są przez nią spowodowane i nie są wynikiem arbitralnej alokacji kosztów w
ramach grupy, oraz że trudności są zbyt poważne, by grupa sama sobie z nimi poradziła.

(169) Polskie władze potwierdziły, że Stocznia Gdynia utraciła zdolność konkurowania na rynku, co zilus-
trowały spadkiem przychodów ze sprzedaży statków, stratami poniesionymi w 2002 r.
i w
2003 r. (3) oraz brakiem możliwości pozyskania kredytów i gwarancji na rynku prywatnym. Strata
poniesiona w 2002 r. w kwocie […] mln PLN ([…] mln EUR) przekroczyła ponad […] kapitał
własny spółki. Rok 2003 spółka zakończyła z ujemnym kapitałem własnym w kwocie […] mln PLN
([…] mln EUR).

(170) Kondycja finansowa Stoczni Gdańskiej jest bardzo zbliżona, co pokazują zmiany obrotów i ujemne

wyniki na działalności operacyjnej, opisane w tabeli nr 3.

(1) Dz.U. C 244 z 1.10.2004, str. 2.
(2) Dz.U. C 288 z 9.10.1999, str. 2.
(3) Zob. tabela nr 2 powyżej.

C 220/32

EN

Official Journal of the European Union

8.9.2005

(171) Biorąc pod uwagę oznaki firmy zagrożone, które zostały opisane w pkt 6 Wytycznych z 1999 r., na
podstawie dostępnych informacji Komisja konkluduje, że zarówno Stocznia Gdynia, jak i Stocznia
Gdańska kwalifikują się jako firmy zagrożone i dlatego przysługuje im pomoc restrukturyzacyjna.
Komisja postanowiła połączyć te dwie sprawy z uwagi na ich bliskie powiązania ekonomiczne, i
traktuje ich restrukturyzację jako restrukturyzacje Grupy jako całości. Jest rzeczą widoczną, że trud-
ności Stoczni Gdańskiej nie można było rozwiązać w ramach Grupy, ponieważ spółka macierzysta
również była przedmiotem restrukturyzacji.

(172) Komisja odnotowuje, iż Stocznia Gdańsk przeszła już restrukturyzację w 1998 r., według doniesień
władz polskich bez udzielenia pomocy państwa, który to fakt Komisja na obecnym etapie akceptuje.
Jednakże, gdyby formalne dochodzenie wykazało, że udzielono pomocy państwa na restruktury-
zację, Komisja byłaby zmuszona do rozważenia zastosowania zasady “pierwszy i ostatni raz” (pkt 83
Wytycznych z 1999 r.).

(173) Na potrzeby kompletności Komisja zwróciła się jednak do polskich władz o przekazanie informacji
dotyczących ewolucji kondycji finansowej Stoczni Gdynia w latach poprzedzających restrukturyzacje
(od 1999 r.).

4.2 Przywrócenie rentowności

(174) Zgodnie z pkt 31 i następnymi Wytycznych z 1999 r., udzielenie pomocy jest uwarunkowane
wykonaniem planu restrukturyzacji, który musi mieć zdolności przywrócenia długookresowej
rentowności firmy w rozsądnym okresie czasie, na podstawie realistycznych założeń odnośnie do
przyszłych warunków prowadzenia działalności. Do działań restrukturyzacyjnych należy reorgani-
zacja i racjonalizacja działalności firmy oraz restrukturyzacja finansowa. Czynności restrukturyza-
cyjne nie mogą ograniczać się do zwykłego pokrycia strat — powinny faktycznie dotrzeć do
przyczyn poniesienia tych strat.

(175) Zgodnie z Wytycznymi z 1999 r. plan restrukturyzacji musi być przedłożony Komisji, z podaniem
wszelkich danych szczegółowych, i musi zawierać opis okoliczności, które doprowadziły spółkę do
trudności, opis stanu firmy na początku restrukturyzacji oraz jej perspektywy na przyszłość.
Komisja zauważa, że te informacje zostały przekazane częściowo i zwraca się do polskich władz o
przekazanie kopii planu restrukturyzacji Stoczni Gdynia oraz badania rynkowego, które umożliwiło
ocenę założeń, na których oparty jest ten plan restrukturyzacji.

(176) Na tym etapie Komisja ma wątpliwości, czy bieżące i planowane działania restrukturyzacyjne dopro-
wadzą do długookresowej rentowności Stoczni Gdynia i Stoczni Gdańskiej. Ze struktury kosztów
ich restrukturyzacji, przedstawionych w tabelach nr 4 i 5 powyżej, wyraźnie wynika, że restruktury-
zacja dotyczy głównie redukcji zadłużenia i poprawy płynności, aby umożliwić kontynuację
produkcji (1).

(177) Ponadto Komisja zauważa, że poziom wydajności pracy pozostaje na stosunkowo niskim poziomie

w stosunku do konkurencyjnych stoczni europejskich.

4.3 Zapobieganie zakłóceniu konkurencji

(178) Stosownie do ust. 3.2.2. c) Wytycznych z 1999 r. środki muszą być przyjęte w celu złagodzenia, w
możliwie największym stopniu, niekorzystnych skutków pomocy dla konkurencji. Zazwyczaj ma to
formę ograniczenia obecności spółki na rynku przy końcu okresu restrukturyzacji.

(179) Na podstawie informacji przekazanych przez Polskę, Komisja zauważa, że Grupa Stoczni Gdynia
zajmowała […] % światowego portfela zamówień i ok. […] % unijnego portfela zamówień (2).
Według stanu na dzień 31 marca 2004 r. Grupa Stoczni Gdynia zajmowała 13-te miejsce na świecie
pod względem wartości księgi zamówień (w CGT), wyprzedają ją jedynie stocznie koreańskie i
japońskie (3). W świetle tych faktów, ryzyko nieprawidłowego zakłócenia konkurencji zdaje się mieć
realne podstawy.

(1) W przypadku Stoczni Gdynia 76 % kosztów restrukturyzacji stanowią koszty operacyjne, 7 % odpowiada obo-
wiązkowi spłaty zobowiązań publicznoprawnych, 14 % to obowiązek spłaty zobowiązań prywatnych, a jedynie 2 %
stanowią koszty konkretnych działań restrukturyzacyjnych (racjonalizacja, inwestycje itp.).

(2) Informacje z pierwszej połowy 2004 r.
(3) Źródło: badanie rynkowe dołączone do planu restrukturyzacji Stoczni Gdańsk.

8.9.2005

EN

Official Journal of the European Union

C 220/33

(180) Na podstawie dostępnych informacji Komisja ma wątpliwości, czy odpowiednie środki kompen-

sujące zostały przyjęte.

(181) Po pierwsze, Komisja obserwuje, że jedyna, znacząca redukcja zdolności produkcyjnych w Grupie
Stoczni Gdynia to ta, która miała miejsce 5 lat wcześniej, przed obecną restrukturyzacją, w Stoczni
Gdańskiej, oraz tymczasowa redukcja w latach 2005-2015 — również w gdańskim zakładzie. Nie
stwierdziła możliwej do skwantyfikowania redukcji zdolności produkcyjnych w Stoczni Gdynia.

(182) Komisja zauważa, że pierwsza redukcja została zrealizowana w ramach restrukturyzacji Stoczni
Gdańskiej po upadłości jej poprzednika oraz po nabyciu zakładów przez Stocznię Gdynia. W tym
kontekście zauważa również, że Stocznia Gdańska odzyskała rentowność w trakcie jej pierwszej
restrukturyzacji w latach 1998-2002.

(183) Odnośnie do planowanej, tymczasowej redukcji w zakładzie w Gdańsku, Komisja zwraca uwagę, że
ta redukcja zdolności budowy statków zdaje się odpowiadać projektom gospodarczym Stoczni
Gdańskiej, która pragnie skoncentrować się na działalności okołostoczniowej zamiast “czysto” stocz-
niowej (zob. pkt 29), co nie stanowi prawdziwie wyrównawczego środka.

(184) Po drugie przy rocznej zdolności produkcyjnej Stoczni Gdynia rzędu 540 000 CGT, jej rzeczywisty
poziom produkcji planowanej do 2012 r. wynosi 317 000 CGT rocznie. W przypadku Stoczni
Gdańskiej, dysponującej roczną zdolnością produkcji rzędu 140 000 CGT (po jej tymczasowej
redukcji o 20 000 CGT) planowana wielkość produkcji to 73 000 CGT rocznie. Taka zdolność
produkcji zdaje się daleko wykraczać poza rzeczywiste potrzeby stoczni. Nadmierna zdolność
oznacza dodatkowe koszty. Taka sytuacja budzi wątpliwości co do pozytywnych efektów restruktur-
yzacji pod względem wydajności pracy i efektywności.

(185) Wreszcie Komisja zauważa, że maksymalne, zaplanowane poziomy produkcji są znacznie wyższe
od poziomów produkcji stoczni w latach poprzedzających restrukturyzację, przed lub po rozpo-
częciu wspólnego działania przez dwie stocznie w 1999 r. Zauważa, że najwyższy poziom
produkcji, jaki Stocznia Gdynia osiągnęła w latach 1991-2002 (przed rozpoczęciem restruktury-
zacji), wynosił 273 000 CGT w 2002 r., przy średniej w tym okresie wynoszącej 163 000 CGT.
Szczytowym dla Stoczni Gdańskiej rokiem pod względem wielkości produkcji był 1994 r. —
127 000 CGT. Średnia produkcja w zakładzie w latach 1990-1998, do roku przejęcia przez Stocznie
Gdynia, wynosiła 79 000 CGT, natomiast w latach 1999-2002 — 65 000 CGT. Polska nie przed-
stawiła dowodów, że planowane poziomy produkcji są konieczne do osiągnięcia rentowności przez
obie stocznie.

4.4 Ograniczenie pomocy do minimum

(186) Zgodnie z ust. 3.2.2 d) Wytycznych z 1999 r., kwota i intensywność pomocy musi być ograniczona
do absolutnego minimum potrzebnego, aby umożliwić przeprowadzenie restrukturyzacji w świetle
istniejących zasobów finansowych spółki i jej akcjonariuszy. Ponadto konieczne jest wykazanie, że
pomoc będzie wykorzystana wyłącznie do celu przywrócenia rentowności firmy. Komisja ma wątpli-
wości, czy ten warunek został spełniony.

(187) W tym zakresie Komisja wyraża wątpliwości, zwłaszcza czy wszystkie przedstawione koszty restruk-
turyzacji można uważać za takie koszty. Koszty operacyjne można uznać za część kosztów restruk-
turyzacji, pod warunkiem ich powstania w okresie restrukturyzacji, po którego upływie spółka
powinna być w stanie finansować działalność operacyjną ze środków własnych. Objęcie takich
kosztów poza okresie restrukturyzacji stanowi zabronioną pomoc operacyjną, chyba że jest realizo-
wane na warunkach rynkowych.

(188) Ponadto Komisja ma wątpliwości, czy część zgłoszonych kosztów restrukturyzacji (1) kwalifikuje się

jako rzeczywiście związane z restrukturyzacją.

(189) Komisja zweryfikuje, czy przedłożone ekwiwalenty pomocy zostały obliczone prawidłowo.

(1) Zgłoszenie, część f), str. 15 i następne; pismo Polski z dnia 3 września 2004 r., str. 12.

C 220/34

EN

Official Journal of the European Union

8.9.2005

4.5 Znaczący wkład beneficjenta

(190) Wreszcie Komisja ma wątpliwości, czy wkład własny beneficjentów do planu restrukturyzacji z ich
środków własnych lub z finansowania zewnętrznego na warunkach rynkowych jest znaczący.
Wątpliwości Komisji mają następujące podstawy.

(191) W przypadku Stoczni Gdańskiej polskie władze poinformowały Komisję, że jeżeli Stocznia Gdynia
nie zrealizuje planowanego dokapitalizowania w kwocie 50 mln PLN (zob. tabela nr 7), Państwo
przewiduje dalszą restrukturyzację zadłużenia oraz dokapitalizowanie (środki 24 i 25 z załącznika
II). Ponadto wydaje się, że dokapitalizowanie Stoczni Gdynia, gdyby zostało w ogólne zrealizowane,
byłoby finansowane z dokapitalizowania przez Skarb Państwa Stoczni Gdynia (1).

(192) Ponadto Komisja ma wątpliwości, czy przeterminowane należności, wykorzystanie skumulowanej
nadwyżki zysku i amortyzacji stanowi wkład własny. Są to jedynie przyszłe przepływy pieniężne
generowane z działalności spółki (z pomocą Państwa) i nie zapewniają dodatkowych środków finan-
sowych spółce do dnia dzisiejszego.

(193) Odnośnie do Stoczni Gdynia 78 % rzekomego wkładu własnego beneficjenta stanowią zaliczki od
armatorów gwarantowane przez KUKE, polską agencją kredytów eksportowych. KUKE to organ
publiczny, który prowadzi działalność na rachunek własny oraz na rachunek Skarbu Państwa.
Zgodnie z dostępnymi
informacjami gwarancje dotyczące budowy statków zostały udzielone
Stoczni Gdynia w ramach działalności nie-komercyjnej KUKE (z gwarancjami Skarbu Państwa), a nie
w ramach jego działalności komercyjnej. Biorąc pod uwagę, że Stocznia Gdynia to spółka mająca
finansowe Komisja wyraża wątpliwość, czy pobrana składka właściwie odzwierciedla
trudności
ryzyko z tego tytułu. Ponadto Komisja ma wątpliwości, czy zabezpieczenia wymagane przez KUKE
(pierwsza hipoteka na statku w budowie) jest wystarczająca.

(194) Z tych powodów Komisja pragnie uzyskać więcej

informacji na temat gwarancji udzielonych

Stoczni Gdynia przez KUKE w ramach jej restrukturyzacji.

(195) W świetle powyższego Komisja wydaje decyzję:

IV. DECYZJA

1) że środki zawarte w części A załącznika I i w części A załącznika II, zgłoszone przez polskie
władze, zostały udzielone przed dniem przystąpienia i nie mają zastosowania po dniu przystą-
pienia w rozumieniu pkt 3 załącznika IV do Traktatu Akcesyjnego;

2) o wszczęciu procedury w trybie art. 88 ust. 2 Traktatu WE w odniesieniu do środków zawartych
w części B załącznika I i w części B załącznika II w świetle wątpliwości co do ich zgodności ze
wspólnym rynkiem.

(196) W związku z powyższym, Komisja proponuje, aby Polsce, zgodnie z procedurą opisaną w art. 88
ust. 2 Traktatu WE, przedstawiła swoje uwagi
i wszelkie informacje mogące pomóc w ocenie
pomocy w terminie do jednego miesiąca od daty otrzymania niniejszego listu. Komisja zwraca się z
prośbą do władze Polski o niezwłoczne przekazanie kopii niniejszego listu potencjalnemu benefi-
cjentowi pomocy.

(197) Komisja pragnie przypomnieć Polsce, że art. 88 ust. 3 Traktatu WE ma skutek zawieszający oraz
zwrócić uwagę na art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999, który stanowi, że wszelka
bezprawna pomoc może podlegać zwrotowi przez beneficjenta.

(198) Niniejszym, Komisja pragnie ostrzec Polsce, że informacja o sprawie zostanie przekazana zaintereso-
wanym stronom poprzez publikację niniejszego listu i jego streszczenia w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej. Odnośna informacja przekazana zostanie również zainteresowanym stronom w krajach
EFTA, które są sygnatariuszami porozumienia EOG, poprzez publikację komunikatu w suplemencie
EOG do Dziennika Urzędowego, jak również organowi nadzorującemu EFTA, któremu przesłana
zostania kopia niniejszego listu. Wszystkie zainteresowane strony wymienione powyżej mogą przed-
stawiać swoje uwagi w terminie do jednego miesiąca od daty ukazania się takiej publikacji.’

(1) Zgłoszenie, cześć 4c), str. 19.

8.9.2005

EN

Official Journal of the European Union

C 220/35

ZAŁĄCZNIK I

POMOC PAŃSTWOWA DLA STOCZNI GDYNIA

CZĘŚĆ A

Środki udzielone przed dniem przystąpienia, które nie mają zastosowania po dniu przystąpienia

Lp.

Organ udzielający
pomocy

Wartość nominalna
[PLN]

Pomoc państwa
[PLN]

Forma pomocy

Data udzielenia pomocy

Podstawa prawna

1.

ARP

60 000 000

6 969 118

Pożyczka

Uchwała z 30.7.2003
Umowa z 14.8.2003

Ustawa z 30.10.2002

2.

3.

40 000 000

7 601 000

Pożyczka

Uchwała z 8.1.2004
Umowa z 14.1.2004

Ustawa z 30.10.2002

20 000 000

Pożyczka

Uchwała z 27.4.2004
Umowa z 30.4.2004

Ustawa z 30.10.2002

4.

ZUS

29 058 400

29 058 400

Umorzenie zaległości
(wierzytelności należne
maks. do 31.12.2001)

Uchwała z 30.12.2002

Ustawa ZUS, Ustawa z
30.8.2002

99 605 900

99 605 900

Umorzenie odsetek (do
31.7.2005)

Uchwała z 30.12.2002

Ustawa ZUS, Ustawa z
30.8.2002

5 127 700

5 127 700

Umorzenie opłaty
restrukturyzacyjnej

76 594 300

7 436 500

Płatności ratalne
(składki 6.2002-5.2003,
odsetki do 6.2003)

Ustawa z 30.8.2002;
Ustawa z 30.10.2002,
rozdz. 5, art. 30 ust. 2 w
związku z art. 32

Ustawa z 30.10.2002,
art. 32b

Uchwała z 30.12.2002,
z późn. zm. ex lege
przez Prezesa ARP w
celu rozpoczęcia
restrukturyzacji
stosownie do Ustawy z
30.12.2002 (art. 10 ust.
1 pkt 1)

12.3.2004
złożenie przez spółkę
wniosku o restruktury-
zację zgodnie z
procedurą na podstawie
rozdziału 5A

Uchwała Skarbu
Państwa z 24.3.2004
Akt notarialny z
22.4.2004

Kodeks handlowy

8.

Skarb Państwa

80 000 000

80 000 000

Dokapitalizowanie

9.

45 000 000

18 000 000

Gwarancja (statek
8230/6)

23.12.2003
Rada Ministrów

Ustawa gwarancyjna

10.

Urząd Miasta
Gdynia

16 156 100

16 156 100

Konwersja wierzytel-
ności na akcje (podatek
od nieruchomości
9.2002-3.2004)

1.3.2004
Pismo Burmistrza KD-
963/04 — przyrze-
czenie administracyjne

Ordynacja podatkowa

5.

6.

7.

C 220/36

EN

Official Journal of the European Union

8.9.2005

CZĘŚĆ B

Środki, które — wg dostępnych informacji — stanowią nową pomoc

Lp.

Organ udzielający
pomocy

Wartość nominalna
[PLN]

Kwota pomocy
[PLN]

Forma

Data udzielenia

Podstawa prawna

RESTRUKTURYZACJA NALEŻNOŚCI PUBLICZNYCH ZGODNIE Z PROCEDURĄ NA PODSTAWIE ROZDZIAŁU 5A

11.

PFRON

5 331 072

3 998 304

Umorzenie (Operator)
(składki 2.2002-5.2003,
odsetki do 6.2003)

12. Wojewoda
Pomorski

2 414 900

1 811 200

Umorzenie (Operator)
(opłata 1994-1996,
2002-2003, odsetki do
30.4.2003)

13. Marszałek Woje-
wództwa Pomor-
skiego

601 100

450 800

Umorzenie (Operator)
(opłata 2001, 4.2003-
6.2003, odsetki do
6.2003)

14.

ZUS

23 048 186

17 286 139

Umorzenie (Operator)
(składki 6.2002-5.2003,
odsetki do 6.2003)

Jeszcze nie udzielona
— zgoda wstępna

z

Ustawa z 30.10.2002,
rozdz. 5a

25.3.2004

— art. 32h zgoda z

5.8.2004

— decyzja o restruktur-
yzacji Prezesa ARP
— jeszcze nie
wydana

Jeszcze nie udzielona
— protokół z 5.4.2004
— art. 32h zgoda z

29.12.2004

— decyzja o restruktur-
yzacji Prezesa ARP
— jeszcze nie
wydana

Ustawa z 30.10.2002,
rozdz. 5a

Jeszcze nie udzielona
— zgoda wstępna

z

Ustawa z 30.10.2002,
rozdz. 5a

22.4.2004

— art. 32h decyzja z

12.8.2004

— decyzja o restruktur-
yzacji Prezesa ARP
— jeszcze nie
wydana

Jeszcze nie udzielona
— spotkanie

z
30.3.2004, protokół
z 2.2.2005

— art. 32h zgoda z

5.8.2004

— decyzja o restruktur-
yzacji Prezesa ARP
— jeszcze nie
wydana

Ustawa z 30.10.2002,
rozdz. 5a

15.

13 000 000

13 000 000

Umorzenie (Operator)
(odsetki od 7.2003)

Jeszcze nie udzielona

Ustawa z 30.10.2002,
rozdz. 5a

16.

PFRON

2 225 400

2 225 400

Umorzenie (Operator)
(odsetki 7.2003-1.2004)

Jeszcze nie udzielona

Ustawa z 30.10.2002,
rozdz. 5a

17. Wojewoda
Pomorski

50 000

50 000

Umorzenie (Operator)
(odsetki od 7.2003)

Jeszcze nie udzielona

Ustawa z 30.10.2002,
rozdz. 5a

18. Marszałek Woje-
wództwa Pomor-
skiego

40 000

40 000

Umorzenie (Operator)
(odsetki od 7.2003)

Jeszcze nie udzielona

Ustawa z 30.10.2002,
rozdz. 5a

8.9.2005

EN

Official Journal of the European Union

C 220/37

Lp.

Organ udzielający
pomocy

Wartość nominalna
[PLN]

Kwota pomocy
[PLN]

Forma

Data udzielenia

Podstawa prawna

RESTRUKTURYZACJA NALEŻNOŚCI PUBLICZNYCH NA INNEJ PODSTAWIE

19.

ZUS

80 000 000

14 424 600

20.

107 700 000

8 663 900

21.

PFRON

752 800

135 700

22.

4 500 000

299 600

23.

Urząd Miasta
Gdynia

10 200 000

707 400

24. Wojewoda
Pomorski

1 400 000

116 500

25. Marszałek Woje-
wództwa Pomor-
skiego

1 310 000

115 800

26.

Związek Gmin

100 000

100 000

27.

500 000

72 700

28.

Skarb Państwa

150 000 000

90 000 000

Rozłożenie płatności na
raty (składki 6.2003-
2.2004)

Rozłożenie płatności na
raty (3.2004-4.2005)

Rozłożenie płatności na
raty (składki 6.2003-
1.2004)

Rozłożenie płatności na
raty (składki 2.2004-
4.2005)

Rozłożenie płatności na
raty (podatek od nie-
ruchomości 4.2004-
5.2005)

Rozłożenie płatności na
raty (opłata za korzys-
tanie z gruntów 2004-
2005)

Rozłożenie płatności na
raty (opłata za korzys-
tanie ze środowiska
7.2003-5.2004)

Umorzenie (odsetki za
2002 r.)

Rozłożenie płatności na
raty (opłata za usuwanie
ścieków za 2002 r.)

INNE ŚRODKI

Gwarancja (statki
8276/1-2)

29.

30.

31.

32.

125 000 000

75 000 000

Gwarancja (statek
8245/1-8245/4)

385 000 000

231 000 000

Gwarancja (statek
8184/9-8184/18)

125 000 000

75 000 000

Gwarancja (statek
8184/21-25, 8230/11-
15)

Jeszcze nie udzielona

Ustawa ZUS

Jeszcze nie udzielona

Ustawa ZUS

Jeszcze nie udzielona

Ustawa PFRON, Ordy-
nacja podatkowa

Jeszcze nie udzielona

Ustawa PFRON
Ordynacja podatkowa

Jeszcze nie udzielona

Ordynacja podatkowa

Jeszcze nie udzielona

Ordynacja podatkowa

Jeszcze nie udzielona

Ordynacja podatkowa

Jeszcze nie udzielona

Ordynacja podatkowa

Jeszcze nie udzielona

Ordynacja podatkowa

Ustawa gwarancyjna

Uchwała Rady Minis-
trów z 24.8.2004
Umowa z 13.9.2004

Uchwała Rady Minis-
trów z 7.9.2004
Umowa z 19.10.2004

Uchwała Rady Minis-
trów z 21.9.2004
Umowa — jeszcze
niepodpisana (infor-
macje z 10.11.2004)

Jeszcze nie udzielona

40 000 000

40 000 000

Dokapitalizowanie

Jeszcze nie udzielona

Kodeks handlowy

C 220/38

EN

Official Journal of the European Union

8.9.2005

Lp.

Organ udzielający
pomocy

Wartość nominalna
[PLN]

Kwota pomocy
[PLN]

Forma

Data udzielenia

Podstawa prawna

33. Wierzyciele

200 000 000

200 000 000

34.

publiczno-prawni
i wierzyciele
prywatni
(stosunek nie jest
znany)

Skarb Państwa i
inni wierzyciele
publiczno-prawni
i wierzyciele
prywatni
(stosunek nie jest
znany)

180 000 000
Dotychczas 48
prywatnych wie-
rzycieli na kwotę
3,7 mln

Zakup obligacji zeroku-
ponowych wymienial-
nych na akcje

Jeszcze nie udzielona
(Nadzwyczajne Zgro-
madzenie Akcjonariuszy
podjęło decyzję o emisji
tych obligacji dnia
20.12.2004)

Ustawa o obligacjach z
29.6.1995 Kodeks
handlowy

180 000 000

Konwersja wierzytel-
ności na akcje

Jeszcze nie udzielona

Kodeks handlowy

8.9.2005

EN

Official Journal of the European Union

C 220/39

ZAŁĄCZNIK II

POMOC PAŃSTWA DLA STOCZNI GDAŃSKIEJ

CZĘŚĆ A

Środki udzielone przed dniem przystąpienia, które nie mają zastosowania po dniu przystąpienia

Lp.

Organ udzielający
pomocy

Wartość nominalna
[PLN]

Kwota pomocy NGE
[PLN/(GGE)

Forma pomocy

Data udzielenia pomocy

Podstawa prawna

1.

PFRON

4 370 900

3 011 100

19.12.2003

Ustawa PFRON, Ordy-
nacja podatkowa

Umorzenie odsetek,
umorzenie 60 % należ-
ności głównej,
rozłożenie płatności
40 % należności
głównej na raty w
latach 2004-2008
(12.1998-1.2004)

2.

Marszałek Woje-
wództwa Pomor-
skiego

345 172

345 172

Umorzenie opłaty za
korzystanie ze środo-
wiska (2001, 7.2002-
6.2003)

12.3.2004

3.

Miasto Gdańsk

960 000

79 800

Odroczenie terminu
płatności, umorzenie
(opłata za użytkowanie
gruntów państwowych)

Oświadczenie z
30.3.2004
Częściowa decyzja z
31.3.2004

Ustawa z 27.4.2001
Prawo Ochrony środo-
wiska
Ordynacja podatkowa

Ordynacja podatkowa

4.

Urząd Skarbowy

5 751 900

601 500

Odroczenie, terminu
płatności, umorzenie
(podatek dochodowy,
6.2003-2.2004)

Pismo z 19.4.2004
Częściowa decyzja z
30/4/04

Ordynacja podatkowa

5.

Urząd Skarbowy

3 293 400

776 300

6

Urząd Skarbowy

36 600 000

2 436 600

Pismo z 19.4.2004
Decyzja z 30.4.2004

Ordynacja podatkowa

19.4.2004

Ordynacja podatkowa

Odroczenie terminu
płatności, umorzenie
(podatek VAT, 6.2003-
2.2004)

Odroczenie terminu
płatności, umorzenie
(podatek VAT i podatek
dochodowy, 3.2004-
11.2005)

7.

ARP

50 000 000

20 000 000

Gwarancja

Ustawa z 30.10.2002

Decyzja o restruktury-
zacji Prezesa ARP z
22.12.2003, zmieniona
decyzją z 30.4.2004 o
akceptacji zmodyfiko-
wanego planu restruk-
turyzacji

8.

20 000 000

20 000 000

Pożyczka długotermi-
nowa

19.3.2004
Umowa pożyczki

Ustawa z 30.10.2002

9.

ZUS

35 818 300

6 224 300

Rozłożenie płatności na
raty (składki 3.2002-
5.2003, odsetki do
30.6.2003)

12.3.2004
złożenie przez spółkę
wniosku o restruktury-
zację zgodnie z
procedurą na podstawie
rozdziału 5A

Ustawa z 30.10.2002,
art. 32b

C 220/40

EN

Official Journal of the European Union

8.9.2005

CZĘŚĆ B

Środki, które — wg dostępnych informacji — stanowią nową pomoc

Lp.

Organ udzielający
pomocy

Wartość nominalna
[PLN]

Kwota pomocy NGE
[PLN]

Forma pomocy

Data udzielenia pomocy

Podstawa prawna

RESTRUKTURYZACJA NALEŻNOŚCI PUBLICZNYCH ZGODNIE Z PROCEDURĄ NA PODSTAWIE ROZDZIAŁU 5A

10.

ZUS

13 521 900

10 141 400

Umorzenie (Operator)
(składki 3.2002-5.2003,
odsetki do 30.6.2003)

11. Miasto Gdańsk

174 600

131 000

Umorzenie (Operator)
(składki i odsetki do
30.6.2003)

12. Wojewoda
Pomorski

523 900

392 900

Umorzenie (Operator)
(składki i odsetki do
30.6.2003)

13.

Urząd Skarbowy

20 397 300

15 298 000

Umorzenie (Operator)
(VAT, odsetki, koszty
egzekucji do 30.6.2003)

Jeszcze nie udzielona
— zgoda wstępna

z

Ustawa z 30.10.2002,
rozdz. 5a

19.4.2004

— decyzja z 16.7.2004
— decyzja o restruktur-
yzacji Prezesa ARP
— jeszcze nie
wydana

Jeszcze nie udzielona
— zgoda wstępna

25.3.2004

— decyzja

29.12.2004

z

z

— decyzja o restruktur-
yzacji Prezesa ARP
— jeszcze nie
wydana

Jeszcze nie udzielona
— zgoda wstępna

21.4.2004

— decyzja

29.12.2004

z

z

— decyzja o restruktur-
yzacji Prezesa ARP
— jeszcze nie
wydana

Ustawa z 30.10.2002,
rozdz. 5a

Ustawa z 30.10.2002,
rozdz. 5a

Jeszcze nie udzielona
— zgoda wstępna

z

Ustawa z 30.10.2002,
rozdz. 5a

19.4.2004

— decyzje z 13.9.2004

& 10.9.2004

— decyzja o restruktur-
yzacji Prezesa ARP
— jeszcze nie
wydana

14.

15.

5 148 900

3 861 700

Umorzenie (Operator)
(podatek dochodowy,
odsetki, koszty egze-
kucji do 30.6.2003)

Jeszcze nie udzielona
— zgoda wstępna

z

Ustawa z 30.10.2002,
rozdz. 5a

19.4.2004

— decyzja z 13.9.2004

2 542 800

2 542 800

Umorzenie (Operator)
(odsetki od 7.2004

Jeszcze nie udzielona

Ustawa z 30.10.2002,
rozdz. 5a

16.

ZUS

5 052 200

5 052 200

Umorzenie (Operator)
(odsetki od 7.2003)

Jeszcze nie udzielona

Ustawa z 30.10.2002,
rozdz. 5a

RESTRUKTURYZACJA NALEŻNOŚCI PUBLICZNYCH NA INNEJ PODSTAWIE

17.

ZUS

13 156 100

4 444 300

18.

ZUS

38 000 000

3 373 100

Odroczenie, terminu
płatności, umorzenie
(składki 6.2003-2.2004)

Odroczenie terminu
płatności, umorzenie
(składki 3.2003-9.2005)

Ustne

Ustawa ZUS

Ustne

Ustawa ZUS

8.9.2005

EN

Official Journal of the European Union

C 220/41

Lp.

Organ udzielający
pomocy

Wartość nominalna
[PLN]

Kwota pomocy NGE
[PLN]

Forma pomocy

Data udzielenia pomocy

Podstawa prawna

19.

PFRON

3 200 000

213 000

20. Marszałek Woje-
wództwa Pomor-
skiego

918 000

33 600

21. Miasto Gdańsk

1 900 700

1 900 700

22. Miasto Gdańsk

7 980 000

529 200

Odroczenie terminu
płatności, umorzenie
(składki 4.2004-
11.2005)

Odroczenie terminu
płatności, umorzenie
(wierzytelność 7.2003-
9.2005)

Umorzenie (składki i
odsetki 11.2003-
3.2004)

Odroczenie terminu
płatności, umorzenie
(składki 4.2003-9.2005)

Ustne

Ustawa PFRON, Ordy-
nacja podatkowa

Ustne

Ordynacja podatkowa

Jeszcze nie udzielona

Ordynacja podatkowa

Jeszcze nie udzielona

Ordynacja podatkowa

23.

Skarb Państwa
lub Miasto
Gdańsk lub Mar-
szałek Woje-
wództwa lub
inna publiczna
instytucja finan-
sowa podlegająca
Skarbowi Państwa

24.

25.

?

?

30 000 000

12 000 000

Gwarancje

INNE ŚRODKI

Ustne w ramach Stoczni
WG + Zatwierdzenia PR
Gdyni

Ustawa gwarancyjna

20 000 000

20 000 000

Umorzenie zadłużenia

Jeszcze nie udzielona

30 000 000

30 000 000

Tymczasowe dokapitali-
zowanie

Jeszcze nie udzielona

?

?