State aid — Belgium — Aid C 30/2002 (ex NN 36/2002) — "Special tax ruling scheme for US foreign sales corporations" — Invitation to submit comments pursuant to Article 88(2) of the EC Treaty (Text with EEA relevance)
Date: 2003-02-08
Institutions: European Commission
Subjects: Belgium, State aid, United States, corporation tax, exchange of information, organisation, sale, tax system

8.2.2003

EN

Official Journal of the European Union

C 30/21

STATE AID — BELGIUM

Aid C 30/2002 (ex NN 36/2002) — ‘Special tax ruling scheme for US foreign sales corporations’

Invitation to submit comments pursuant to Article 88(2) of the EC Treaty

(2003/C 30/06)

(Text with EEA relevance)

By means of the letter dated 12 April 2002 and reproduced in the authentic language on the pages
following this summary, the Commission notified Belgium of its decision to initiate the procedure laid
down in Article 88(2) of the EC Treaty in respect of the abovementioned measure.

Interested parties may submit their comments on the measure in respect of which the Commission is
initiating the procedure within one month of the date of publication of this summary and the following
letter to:

European Commission
Directorate-General for Competition
State Aid Registry
B-1049 Brussels
Fax (32-2) 296 12 42.

These comments will be communicated to Belgium. Confidential treatment of the identity of the interested
party submitting the comments may be requested in writing, stating the reasons for the request.

SUMMARY

Procedures

On 11 November 1998 the Commission adopted a notice on
the application of the State aid rules to measures relating to
direct business
the
referred to as
intention to examine or
notice),
re-examine all the tax arrangements in force in the Member
States.

in which it

(hereinafter

taxation (1)

stated its

branches established in certain countries (including Belgium).
These subsidiaries or branches are then recognised by the US
authorities as FSCs. The income from sales assigned to FSCs
receives favourable tax treatment
in the United States of
America.

In this connection, the Commission, by letter D/51238 of 23
March 2001, asked the Belgian authorities for information on
the special tax ruling scheme for US foreign sales corporations
(‘FSCs’). The reply from the Belgian Government was received
by letter dated 18 May 2001.

FSCs established in Belgium may approach the Belgian tax
administration and ask for
taxable income to be
calculated on the basis of rules that derogate from ordinary
law. These rules differ according to whether the sales are made
in Belgium via a branch or a subsidiary of the US company.

their

Description of
Commission is initiating the procedure

the measure in respect of which the

Under US tax legislation, companies taxable in the United
States of America that engage in sales activities outside the
country may assign some of those sales to subsidiaries or

(1) OJ C 384, 10.12.1998.

If the FSC is a branch (FSC branch), the tax base is determined
by applying the cost-plus method, which consists in applying a
mark-up to the costs incurred by the branch. In the particular
case of the Belgian FSC scheme, these costs do not include
direct costs relating to advertising, sales promotion, carriage
of goods and credit risks or the corporation tax paid by the
FSC. The mark-up applied to total costs calculated in this way
is 8 %. This gives a notional
tax base which attracts the
standard rate of Belgian corporation tax.

C 30/22

EN

Official Journal of the European Union

8.2.2003

as

in the

for
subject

its tax base is,
its profits
companies

If the FSC is a subsidiary (a company enjoying legal personality
in principle,
in Belgium: FSC subsidiary),
accounting
determined on the basis of
purposes
to the
case of
ordinary-law tax regime. However, where profits determined
in this way represent at
the admissible costs
incurred by the FSC, the Belgian tax administration considers
that the operations between the FSC and affiliated companies
have been carried out under market conditions and accepts the
investigating the matter
taxable income declared without
further. The tax base obtained in this way attracts
the
standard rate of Belgian corporation tax.

least 8 % of

The special scheme authorised by the Belgian tax adminis-
tration is valid for
tacitly renewable.
termination may be given by each party six
Notice of
months before the end of the three-year period.

three years and is

Assessment of the measure

The Commission takes the view that the FSC scheme is an aid
scheme since it meets the four cumulative criteria of Article
87(1) of the EC Treaty.

minimum mark-up is reached. This approach, together with a
small mark-up, reduces the level of corporation tax compared
with the conventional method for determining taxable income.

— The tax reductions resulting from the method applied lead
to a reduction in tax revenue and hence in State resources.

— Intra-Community trade is affected inasmuch as the purpose
involve
of FSCs is to sell goods that, generally speaking,
substantial intra-Community trade. The tax advantages for
FSCs are such as to strengthen their competitive position
on the relevant markets.

— The measure is selective or specific in that it favours only
companies authorised by the US authorities and established
in Belgium. These criteria do not seem justified by the
nature or general scheme of the Belgian tax system.

Since the measure has not been notified to the Commission, it
constitutes aid that has been granted illegally.

The scheme confers on FSCs or the groups to which they
belong an advantage which relieves them of charges normally
borne by their budgets.

None of the exemptions provided for in Article 87(2) and (3)
seems applicable in the case in point. Accordingly,
the
Commission has doubts as to the compatibility of the FSC
tax scheme with the common market.

In the case of FSC branches, the advantage derives, on the one
hand, from the exclusion of costs (advertising, sales promotion,
carriage of goods, cover for credit risks) from their notional tax
base, resulting in a much lower level of taxation than would
have been the case with the conventional method of taxation,
and, on the other, from the application of a small mark-up in
calculating the flat-rate tax base. The 8 % mark-up seems small
given the nature of the activities (sales) carried out by FSCs.
Application of a small mark-up reduces taxation.

incurred,

is calculated. As with FSC branches,

In the case of FSC subsidiaries, the advantage derives from the
i.e. 8 % of admissible
way in which the minimum mark-up,
costs
the
admissible costs to which the mark-up is applied relate to
only a very small proportion of the operations carried out
by FSCs and the 8 % mark-up seems low. The minimum
mark-up calculated in this way thus seems to be substantially
lower than that normally generated by FSC activities. The
advantage here derives from the fact that the tax administration
refrains explicitly from monitoring the ‘at arm's length’ nature
of operations between FSC and affiliated companies once the

TEXT OF THE LETTER

‘Met dit schrijven stelt de Commissie België ervan in kennis, dat
zij na onderzoek van de door uw autoriteiten met betrekking
tot de bovengenoemde steunmaatregel verstrekte inlichtingen
heeft besloten de procedure van artikel 88, lid 2, van het EG-
Verdrag in te leiden.

In 1997 heeft de Raad (Ecofin) een gedragscode inzake de
belastingregeling voor ondernemingen (2) goedgekeurd om
een einde te maken aan de schadelijke praktijken op dit gebied.
Zoals de Commissie in deze gedragscode had toegezegd, publi-
ceerde zij in 1998 een mededeling over de toepassing van de
regels betreffende steunmaatregelen van de staten op maatrege-
len op het gebied van de directe belasting op ondernemin-
gen (3), waarin zij nogmaals benadrukt deze regels strikt te
zullen toepassen, met inachtneming van het beginsel van ge-
lijke behandeling. Deze procedure past in het kader van boven-
genoemde mededeling.

(2) PB C 2 van 6.1.1998, blz. 2.
(3) PB C 384 van 10.12.1998.

8.2.2003

EN

Official Journal of the European Union

C 30/23

1. ACHTERGROND

1. Bij brief D/51238 van 23 maart 2001 heeft de Commissie
de Belgische autoriteiten gevraagd inlichtingen te verstrek-
ken over het fiscaal rulingstelsel voor Amerikaanse ver-
koopcentra (Foreign Sales Corporations, hierna FSC's ge-
noemd). Bij schrijven D/51659 van 23 april 2001 heeft de
Commissie gevolg gegeven aan het door de Belgische re-
gering bij fax van 9 april 2001 gedane verzoek en de
oorspronkelijke antwoordtermijn verlengd tot 15 mei
2001. De Belgische regering heeft geantwoord bij brief
van 18 mei 2001.

2. BESCHRIJVING VAN HET BELASTINGSTELSEL VAN TOE-
PASSING OP IN BELGIË GEVESTIGDE US FOREIGN SALES
CORPORATIONS

2. Krachtens het Amerikaanse belastingrecht kunnen in de
Verenigde Staten belastingplichtige ondernemingen waar-
van de activiteit bestaat in het verrichten van voor de
uitvoer bestemde verkopen, een deel van de opbrengsten
van deze verkopen aan buiten de Verenigde Staten geves-
tigde dochterondernemingen of bijkantoren toewijzen.
Deze dochterondernemingen of bijkantoren worden dan
door de Amerikaanse autoriteiten erkend als FSC's. Op
aan FSC's toegewezen verkoopopbrengsten is in de Ver-
enigde Staten een gunstige belastingregeling van toepas-
sing.

3. In België gevestigde FSC's kunnen de Belgische belasting-
dienst verzoeken hun belastbaar inkomen te berekenen
volgens regels die van het gewone recht afwijken. Deze
regels verschillen al naar gelang de in België gerealiseerde
verkopen via een bijkantoor of via een dochteronder-
neming van het betrokken Amerikaanse bedrijf plaatsvin-
den.

4. Indien de FSC de vorm aanneemt van een bijkantoor
(hierna „bijkantoor-FSC” genoemd), dan wordt het belast-
bare resultaat ervan vastgesteld volgens de zogeheten „cost
plus”-methode. Deze methode bestaat erin een percentage
op de door het bijkantoor gemaakte kosten toe te passen
om de belastbare winst te bepalen. In het kader van de
Belgische regeling voor FSC's worden de volgende kosten
evenwel niet in aanmerking genomen: directe kosten in
verband met reclame, verkoopbevordering, goederenver-
voer en kredietrisico's, alsook de door de FSC betaalde
inkomstenbelasting. Op het aldus berekende totale bedrag
van de kosten wordt een winstpercentage van 8 % toege-
past. Op die manier wordt een fictief belastbaar resultaat
verkregen, dat aan het normale tarief van de Belgische
vennootschapsbelasting onderworpen is.

5. Indien de FSC is opgericht als een dochteronderneming
(een vennootschap die in België rechtspersoonlijkheid be-
zit, hierna „dochter-FSC” genoemd), dan wordt het belast-
bare resultaat ervan in beginsel vastgesteld op basis van de
boekhoudkundige winst, net zoals dat voor de aan het
gewone belastingstelsel onderworpen vennootschappen
het geval is. Indien de aldus berekende winst echter ten-

minste 8 % bedraagt van de in aanmerking komende kos-
ten die door de FSC zijn gemaakt, dan neemt de Belgische
belastingdienst aan dat de transacties tussen de FSC en de
verbonden ondernemingen tegen marktvoorwaarden („at
arm's length”) zijn gesloten en aanvaardt hij zonder aan-
vullend onderzoek het aangegeven belastbaar inkomen.
Het aldus verkregen belastbare resultaat is aan het normale
tarief van de Belgische vennootschapsbelasting onderwor-
pen.

6. Amerikaanse ondernemingen die van deze regeling gebruik
willen maken, moeten jaarlijks aan de Belgische belasting-
dienst het bewijs leveren dat de betrokken FSC nog steeds
door de Amerikaanse autoriteiten als zodanig wordt er-
kend.

7. De door de Belgische belastingdienst toegestane bijzondere
regeling geldt voor een termijn van drie jaar, die stilzwij-
gend kan worden verlengd. De regeling kan door de be-
lastingdienst of de onderneming worden opgezegd zes
maanden voordat de termijn van drie jaar verstrijkt.

3. BEOORDELING VAN DE STEUNMAATREGEL

Steunkarakter van de maatregelen:
van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag

toepasselijkheid

8. Om als steunmaatregel in de zin van artikel 87, lid 1, van
het EG-Verdrag te worden aangemerkt, moet een maat-
regel tegelijkertijd aan elk van de hieronder belichte vier
criteria voldoen.

9. In de eerste plaats moet de maatregel een voordeel ver-
lenen dat de lasten verlicht die een onderneming normali-
ter met haar eigen middelen moet dragen.

10. De Commissie acht de toepassing van een alternatieve
aanslagwijze, namelijk een berekeningsmethode van het
type „cost plus”, in beginsel gerechtvaardigd om met han-
delstransacties tussen verbonden ondernemingen rekening
te houden. De toepassing van een alternatieve berekenings-
methode moet evenwel ten doel hebben tot een aanslag te
komen die vergelijkbaar is met die welke bij twee onaf-
hankelijke ondernemingen zou worden verkregen door
middel van de klassieke berekeningswijze, waarbij de be-
lastbare winst wordt berekend door het verschil te maken
tussen de baten en de lasten van de onderneming. In dit
stadium is de Commissie van oordeel dat dit niet het
nagestreefde doel is en dat de in het specifieke geval van
de FSC's gehanteerde „cost plus”-methode de FSC's, of de
groep waarvan zij deel uitmaken, een economisch voordeel
kan opleveren.

11. In het geval van de regeling voor bijkantoor-FSC's (zie
punt 4) kan het voordeel enerzijds voortvloeien uit het
feit dat bij de vaststelling van de fictieve belastinggrondslag
van deze bijkantoren met sommige kosten (kosten op het

C 30/24

EN

Official Journal of the European Union

8.2.2003

gebied van reclame, verkoopbevordering, goederenvervoer
en kredietrisico's) geen rekening wordt gehouden. Al deze
kostenelementen houden immers rechtstreeks verband met
de verkoop, die het voornaamste bedrijfsdoel van de FSC's
vormt en dus een aanzienlijk deel van hun bedrijvigheid
vertegenwoordigt. Het is derhalve niet uitgesloten dat de
uit hoofde van deze regeling belaste winst slechts van een
zeer beperkt deel van de in werkelijkheid door de FSC's
gesloten transacties afkomstig is en de verschuldigde be-
lasting daardoor aanzienlijk lager uitvalt dan die welke op
grond van de klassieke aanslagwijze zou zijn verkregen.
Het voordeel van deze regeling voor bijkantoor-FSC's kan
anderzijds voortvloeien uit het hanteren van een laag per-
centage voor het berekenen van hun forfaitaire belasting-
grondslag. Dit percentage van 8 % lijkt inderdaad gering in
het licht van de aard van de door de FSC's verrichte ac-
tiviteiten. Er mag immers worden aangenomen dat aan de
direct met de verkoop verband houdende activiteiten van
niet-administratieve aard gewoonlijk veel grotere winst-
marges verbonden zijn. Het gebruik van een gering per-
centage voor het vaststellen van de belastbare winst resul-
teert dan ook in een belastingvermindering.

12. Wat de dochter-FSC's (zie punt 5) betreft, kunnen dankzij
de vaststelling van een minimumwinstmarge van 8 % van
de in aanmerking komende gemaakte kosten wellicht be-
paalde misbruiken worden vermeden, maar wanneer geen
aanvullende controles worden verricht dan kan dit een
averechts effect hebben. Evenals bij de bijkantoor-FSC's
hebben de in aanmerking komende kosten waarop het
winstpercentage wordt toegepast, slechts op een zeer be-
perkt deel van de FSC-activiteiten betrekking en lijkt het
percentage van 8 % aan de lage kant. De aldus berekende
minimummarge lijkt derhalve aanmerkelijk kleiner dan die
welke normaliter aan de activiteiten van de FSC verbonden
is. In dit geval kan het voordeel voortvloeien uit het feit
dat de belastingdienst er zodra de minimummarge is be-
reikt uitdrukkelijk van afziet om te controleren of de trans-
acties tussen de FSC en de verbonden ondernemingen „at
arm's length” geschieden. Dit feit in combinatie met een
geringe winstmarge lijkt er dan ook toe te leiden dat de
betrokken ondernemingen minder belastingen moeten be-
talen dan wanneer de klassieke methode voor de vaststel-
ling van het belastbaar inkomen zou zijn toegepast.

13. In de tweede plaats moet het voordeel worden toegekend
met staatsmiddelen. De vermindering van de belasting-
grondslag (zie punt 11) in het geval van bijkantoor-FSC's
en het hanteren van een ontoereikende referentiemarge
(zie punt 12) in het geval van dochter-FSC's kunnen leiden
tot een vermindering van de belastingontvangsten, die
staatsmiddelen zijn.

14. In de derde plaats moet de maatregel de mededinging en
het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloe-
den. Aan dit criterium lijkt al a priori te zijn voldaan,
aangezien FSC's ten doel hebben goederen te verkopen
waarin binnen de Gemeenschap over het algemeen inten-
sief handel wordt gedreven en deze verkoopcentra tevens
deel uitmaken van multinationale groepen. Volgens de ju-
risprudentie van het Hof van Justitie (4) en zoals in punt

(4) Arrest van het Hof van Justitie van 17 september 1980 in zaak

730/79, Philip Morris.

11 van bovengenoemde mededeling wordt benadrukt, kan
bovendien „op grond van het enkele feit dat de steun de
positie van deze onderneming ten opzichte van andere
concurrerende ondernemingen in het intracommunautaire
handelsverkeer versterkt, worden aangenomen dat dit han-
delsverkeer ongunstig is beïnvloed.” De fiscale voordelen
die FSC's — of de groepen waartoe zij behoren — genie-
ten, kunnen hun positie op de communautaire markten
versterken ten opzichte van hun concurrenten.

15. Tenslotte moet de maatregel specifiek of selectief zijn, in
die zin dat hij bepaalde ondernemingen of bepaalde pro-
ducties begunstigt. Aangezien de betrokken fiscale bepalin-
gen uitsluitend gelden voor FSC's, dochterondernemingen
of bijkantoren van Amerikaanse ondernemingen die door
de Amerikaanse belastingautoriteiten zijn erkend, mag
worden aangenomen dat aan het selectiviteitscriterium is
voldaan.

16. In punt 23 van bovenbedoelde mededeling wordt het vol-
gende gesteld: „Het feit dat sommige maatregelen differen-
tieel van aard zijn, betekent niet noodzakelijk dat zij als
steunmaatregelen moeten worden beschouwd”. Sommige
maatregelen die op het eerste gezicht steunmaatregelen
lijken, kunnen immers gerechtvaardigd blijken gelet op
de aard en de opzet van het belastingstelsel. In het geval
van de FSC's lijken noch de aard van hun activiteiten (de
verkoop van goederen), noch de toepassing van belasting-
verdragen de gedifferentieerde behandeling te rechtvaardi-
gen die Amerikaanse FSC's genieten ten opzichte van an-
dere ondernemingen die hun goederen op de communau-
taire of niet-communautaire markten verkopen.

17. De voor dergelijke FSC's geldende regeling lijkt derhalve als
een steunmaatregel in de zin van artikel 87, lid 1, van het
EG-Verdrag te moeten worden aangemerkt.

Nieuw karakter van de steunmaatregel

18. Ondanks het verzoek van de Commissie hebben de Belgi-
sche autoriteiten de teksten tot invoering van de regeling
niet verstrekt en evenmin nader gepreciseerd op welk mo-
ment deze is ingesteld. Aangezien naar van 1984 date-
rende wetgeving van de Verenigde Staten wordt verwezen,
lijkt de regeling niet vóór de inwerkingtreding van het
Verdrag tot uitvoering te zijn gebracht en derhalve niet
te kunnen worden beschouwd als bestaande steun in de
zin van artikel 1, onder b) i), van Verordening (EG) nr.
659/1999 van de Raad tot vaststelling van nadere bepa-
lingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Ver-
drag (PB L 83 van 27.3.1999, blz. 1). De steunmaatregel
lijkt nooit door de Commissie of de Raad te zijn goedge-
keurd en evenmin geacht te zijn goedgekeurd in de zin
van artikel 1, onder b) ii) en iii), van genoemde verorde-
ning. Aangezien de regeling nog steeds van kracht lijkt te
zijn, kan zij ook niet overeenkomstig artikel 1, onder b)
iv), als bestaande steun worden beschouwd omdat de ver-
jaringstermijn is verstreken. Tenslotte blijft de regeling niet
beperkt tot onlangs geliberaliseerde economische sectoren
en lijkt zij dus geen steun te zijn geworden na de inwer-
kingtreding ervan vanwege de ontwikkeling van de ge-
meenschappelijke markt, zoals bedoeld in artikel 1, onder
b) v), van genoemde verordening.

8.2.2003

EN

Official Journal of the European Union

C 30/25

19. Voorts lijkt de omstandigheid dat de regeling enige gelij-
kenissen kan vertonen met andere maatregelen die de
Commissie in het verleden niet als staatssteun heeft aange-
merkt, niet te volstaan om haar de status van bestaande
steun te verlenen. Tenslotte heeft de Commissie naar aan-
leiding van vorenvermelde mededeling van 1998 de con-
trole van staatssteunmaatregelen op het gebied van de
directe belasting op ondernemingen weliswaar geïntensi-
veerd, maar deze intensivering lijkt niet van dusdanige
aard dat het nieuwe karakter van de onderhavige maatregel
erdoor wordt beïnvloed.

20. Onder die omstandigheden en tevens rekening houdend
met het feit dat de Belgische autoriteiten niet hebben ge-
poogd aan te voeren dat het om bestaande steun ging en
slechts summiere informatie hebben verstrekt, is de Com-
missie in dit stadium van oordeel dat de maatregel nieuwe
steun betreft in de zin van artikel 1, onder c), van Ver-
ordening (EG) nr. 659/1999.

Onderzoek van de verenigbaarheid

21. Aangezien de belastingregeling voor in België gevestigde
FSC's als een steunmaatregel mag worden beschouwd,
dient te worden nagegaan of deze eventueel uit hoofde
van de afwijkingen waarin de leden 2 en 3 van artikel
87 van het EG-Verdrag voorzien, alsnog met de gemeen-
schappelijke markt verenigbaar is.

22. De afwijkingen van artikel 87,

lid 2, zijn hier niet van

toepassing.

23. De afwijking van artikel 87, lid 3, onder a), die voorziet in
de mogelijkheid steunmaatregelen toe te staan die de eco-
nomische ontwikkeling bevorderen van streken waarin de
levensstandaard abnormaal laag is of waar een ernstig ge-
brek aan werkgelegenheid heerst,
is evenmin toepasbaar
omdat geen enkel deel van het Belgische grondgebied
aan deze criteria voldoet.

24. De Belgische belastingregeling voor FSC's behoort evenmin
tot de categorie van de projecten van gemeenschappelijk
Europees belang die in aanmerking komen voor de afwij-
king van artikel 87, lid 3, onder b).

25. Tenslotte dient te worden nagegaan of de betrokken rege-
ling in aanmerking komt voor de afwijking van artikel 87,
lid 3, onder c), die steunmaatregelen toestaat die de ont-
wikkeling van bepaalde vormen van economische bedrij-
vigheid of van bepaalde regionale economieën vergemak-
kelijken, mits de voorwaarden waaronder het handelsver-
keer plaatsvindt daardoor niet zodanig worden veranderd
dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad.

26. Aangezien de in het kader van de betrokken regeling toe-
gekende belastingvoordelen niet afhankelijk zijn van het
verrichten van investeringen, het scheppen van arbeids-
plaatsen of het opzetten van specifieke projecten, vormen
zij uitsluitend een verlichting van vaste lasten en kunnen
zij bijgevolg als exploitatiesteun worden aangemerkt. Der-
gelijke steun is niet van dien aard dat hij op duurzame

wijze tot de ontwikkeling van activiteiten of regio's bij-
draagt, aangezien het effect ervan ophoudt zodra geen
steun meer wordt verleend. De Commissie is dan ook
van oordeel dat de betrokken steunmaatregel het handels-
verkeer zodanig kan veranderen dat het gemeenschappelijk
belang wordt geschaad.

27. De Belgische regeling voor FSC's lijkt dus op het eerste
gezicht voor geen van de afwijkingen van artikel 87 van
het EG-Verdrag in aanmerking te kunnen komen. De Com-
missie betwijfelt bijgevolg of de steunmaatregel verenig-
baar is met de gemeenschappelijke markt.

28. Gelet op de bovenstaande overwegingen verzoekt de Com-
missie het Koninkrijk België in het kader van de procedure
van artikel 88,
lid 2, van het EG-Verdrag binnen een
maand vanaf de datum van ontvangst van dit schrijven
zijn opmerkingen te maken en alle dienstige inlichtingen
te verstrekken voor de beoordeling van de steunmaatregel.
De Commissie wenst meer in het bijzonder in kennis te
worden gesteld van alle relevante wettelijke en bestuurs-
rechtelijke teksten, alsook van het aantal ondernemingen
die op de Belgische regeling voor FSC's een beroep hebben
gedaan, waarbij onderscheid moet worden gemaakt tussen
FSC's die als bijkantoor en FSC's die als dochteronder-
neming in België zijn opgericht.

29. De Commissie zou tenslotte ook graag de opmerkingen
van België en van de belanghebbenden vernemen in ver-
band met een eventueel gewettigd vertrouwen dat terug-
vordering van de steun in de weg zou staan, ingeval deze
steun onrechtmatig en onverenigbaar zou worden ver-
klaard.

30. De Commissie wijst België op de schorsende werking van
artikel 88, lid 3, van het EG-Verdrag. Zij verwijst tevens
naar artikel 14 van Verordening (EG) nr. 659/1999, krach-
tens hetwelk elke onrechtmatige steun van de begunstigde
kan worden teruggevorderd.’.

‘Par la présente,
la Commission a l'honneur d'informer la
Belgique que, après avoir examiné les informations fournies
par les autorités belges, elle a décidé d'ouvrir la procédure
prévue à l'article 88, paragraphe 2, du traité CE.

En 1997, le Conseil Ecofin adoptait un code de conduite sur la
fiscalité des entreprises (2) afin de mettre fin aux pratiques
dommageables en la matière. À la suite de l'engagement pris
dans ce code, la Commission publiait en 1998 une communi-
cation relative à l'application des règles en matière d'aides d'État
aux mesures relevant de la fiscalité directe des entreprises (3)
réaffirmant sa détermination d'appliquer ces règles avec rigueur
et dans le respect du principe d'égalité de traitement. La
présente procédure s'inscrit dans le cadre de cette communica-
tion.

(2) Journal officiel des Communautés européennes

(JO C 2 du

6.1.1998, p. 2).

(3) JO C 384 du 10.12.1998.

C 30/26

EN

Official Journal of the European Union

8.2.2003

1. HISTORIQUE

1. Par lettre D/51238 du 23 mars 2001, la Commission a
demandé aux autorités belges de lui fournir des renseigne-
ments sur le régime fiscal de ruling applicable aux sociétés
de vente américaines (Foreign Sales Corporations, ci-après
dénommées «FSC»). À la suite de la demande du gouver-
nement belge, par télécopie du 9 avril 2001, la Commis-
sion a, par lettre D/51659 du 23 avril 2001, prolongé le
délai initial de réponse au 15 mai 2001. La réponse du
gouvernement belge a été reçue par lettre du 18 mai 2001.

2. DESCRIPTION DU RÉGIME FISCAL APPLICABLE AUX US
FOREIGN SALES CORPORATIONS ÉTABLIES EN BELGIQUE

2. Selon le droit fiscal américain, les sociétés imposables aux
États-Unis qui exercent des activités de vente à l'exporta-
tion peuvent attribuer une partie des revenus tirés de ces
ventes à des filiales ou succursales établies hors des États-
Unis. Ces filiales ou succursales sont alors reconnues par
les autorités américaines comme FSC. Le revenu des ventes
attribuées aux FSC est soumis, aux États Unis, à un régime
fiscal de faveur.

3. Les FSC établies en Belgique ont la possibilité d'introduire
une demande auprès de l'administration fiscale belge afin
que leur revenu imposable soit calculé selon des règles
dérogeant au droit commun. Ces règles diffèrent selon
que les ventes sont réalisées en Belgique par l'intermédiaire
d'une succursale de la société américaine ou d'une filiale de
cette société.

4. Si

le résultat

la FSC prend la forme d'une succursale (ci après
dénommée «FSC-succursale»),
imposable est
déterminé selon la méthode dite du «cost plus» qui consiste
à appliquer un taux de marge bénéficiaire aux coûts
encourus par la succursale. Dans le cas particulier du
régime belge des FSC, ces coûts ne comprennent pas les
coûts directs relatifs à la publicité, à la promotion des
ventes, au transport des marchandises et aux risques de
les impôts sur le revenu payés par la FSC. Le
crédit ni
taux de marge bénéficiaire appliqué au total des coûts
ainsi calculé est de 8 %. On obtient alors un résultat impo-
sable fictif qui est soumis au taux normal de l'impôt belge
des sociétés.

5. Si

la FSC prend la forme d'une filiale [société ayant la
personnalité juridique en Belgique (ci-après dénommée
«FSC-filiale»)], son résultat imposable est en principe déter-
miné sur la base du bénéfice comptable comme pour les
sociétés soumises au régime fiscal de droit commun.
Toutefois,
lorsque le bénéfice ainsi déterminé représente
au moins 8 % des frais admissibles encourus par la FSC,
l'administration fiscale belge considère que les opérations
les sociétés liées ont été réalisées aux
entre la FSC et
conditions du marché (at arm's
length) et accepte les
revenus imposables déclarés, sans investigation complé-
mentaire. Le résultat imposable ainsi obtenu est soumis
au taux normal de l'impôt belge des sociétés.

6. Les entreprises américaines souhaitant bénéficier de ce
régime doivent chaque année fournir à l'administration
fiscale belge la preuve que la FSC est toujours reconnue
comme telle par les autorités américaines.

7. Le régime spécial accordé par l'administration fiscale belge
est valable pour trois années et est reconductible tacite-
ment. Il peut être dénoncé par l'administration fiscale ou
par l'entreprise six mois avant la fin de la période de trois
ans.

3. APPRÉCIATION DE LA MESURE

Caractère d'aide des mesures: applicabilité de l'article
87, paragraphe 1, du traité CE

8. Pour être qualifiée d'aide au sens de l'article 87, paragraphe
1, du traité CE, une mesure doit satisfaire cumulativement
aux quatre critères développés ci-après.

9. En premier lieu la mesure doit procurer un avantage qui
allège les charges qui grèvent normalement le budget des
entreprises.

10. La Commission considère que le recours à une méthode
alternative d'imposition, de type «cost plus» est, en prin-
légitime lorsqu'il s'agit de tenir compte des trans-
cipe,
actions commerciales entre sociétés liées. Toutefois,
le
recours à une méthode de calcul alternative doit avoir
pour objectif une imposition comparable à celle qui
aurait pu être obtenue entre deux opérateurs indépendants
au moyen de la méthode classique où le bénéfice impo-
sable est obtenu par différence entre les résultats et les
charges de l'entreprise. La Commission estime à ce stade
que cet objectif n'est pas poursuivi et que la méthode de
«cost plus» utilisée dans le cas précis des FSC est suscep-
tible de conférer un avantage économique auxdites FSC ou
au groupe dont elles font partie.

11. Dans le régime appliqué aux FSC-succursales (point 4),
l'avantage pourrait résulter, d'une part, de l'exclusion de
frais (frais de publicité, de promotion des ventes, de trans-
port des marchandises, frais liés à la prise en compte des
risques de crédit) de leur base fictive d'imposition. En effet,
tous ces éléments de coût se rapportent directement aux
opérations de vente, principal objet des FSC, qui représen-
tent donc une part importante de leurs activités. Dès lors,
le bénéfice soumis à impôt dans le cadre de ce régime
pourrait ne prendre en compte qu'une partie très limitée
des opérations effectivement réalisées par les FSC et se
traduire par une imposition nettement inférieure à celle
qui aurait prévalu avec la méthode d'imposition classique.
L'avantage de ce régime pour les FSC-succursales pourrait
résulter, d'autre part, de l'utilisation d'un taux de marge
faible pour calculer leur base imposable forfaitaire. Ce taux
de 8 % semble faible eu égard à la nature des activités
exercées par les FSC. Il semble, en effet, que les opérations
directement liées à la vente, de nature non administrative,
génèrent d'ordinaire des marges bénéficiaires sensiblement
supérieures. Or,
l'utilisation d'un taux de marge faible
réduit l'impôt.

12. Dans le cas des FSC-filiales (point 5),

la fixation d'une
marge minimale de 8 % des frais encourus admissibles
permet peut-être d'éviter certains abus mais est susceptible
d'avoir un effet inverse en l'absence de contrôles complé-
mentaires. Comme dans le cas des FSC-succursales, les frais
admissibles auxquels le taux de marge est appliqué ne

8.2.2003

EN

Official Journal of the European Union

C 30/27

prennent en compte qu'une partie très limitée des opéra-
tions réalisées par les FSC et le taux de marge de 8 %
semble faible. La marge minimale ainsi calculée semble
donc sensiblement inférieure à celle générée d'ordinaire
par les activités exercées par les FSC. L'avantage pourrait
résulter ici du fait que l'administration renonce explicite-
ment à contrôler le caractère «at arm's length» des opéra-
tions entre la FSC et les sociétés liées dès que la marge
minimale est atteinte. Cette renonciation, attachée à une
marge faible, semble permettre une réduction de l'impôt
des sociétés concernées par rapport à la méthode classique
de détermination du revenu imposable.

13. En second lieu, l'avantage doit être octroyé au moyen de
ressources de l'État. La réduction de l'assiette de l'impôt
(paragraphes 13 et 11) dans le cas des FSC-succursales,
l'utilisation d'une marge de référence insuffisante (para-
graphe 12) dans le cas des FSC-filiales, pourraient entraîner
la perte de recettes fiscales qui constituent des ressources
d'État.

14. La mesure en cause doit, en troisième lieu, affecter la
concurrence et les échanges entre les États membres. Ce
critère apparaît d'emblée rempli dans la mesure où les FSC
ont pour objectif de vendre des marchandises faisant en
général l'objet d'un commerce intracommunautaire intense
et font partie de groupes multinationaux. En outre, confor-
mément à la jurisprudence de la Cour (4) et comme
souligné au point 11 de la communication précitée, «le
simple fait que l'aide renforce la position de cette entre-
prise par rapport à d'autres entreprises concurrentes dans
les échanges intracommunautaires permet de considérer
que ces échanges ont été affectés». En raison des avantages
les FSC ou les groupes
fiscaux dont
auxquels elles appartiennent pourraient avoir,
les
marchés communautaires, une position renforcée par
rapport à leurs concurrentes.

ils bénéficient,

sur

15. Enfin, la mesure doit être sélective ou spécifique en favo-
risant certaines entreprises ou certaines productions. Dans
la mesure où les dispositions fiscales en cause ne concer-
nent que les FSC, filiales ou succursales de sociétés améri-
caines ayant obtenu un agrément auprès des autorités
fiscales américaines, ou les groupes auxquels elles appar-
tiennent, le critère de la sélectivité semble rempli.

16. Comme le souligne le point 23 de la communication
précitée, «la nature différentielle de certaines mesures ne
doit pas forcément les faire considérer comme des aides
d'État». Certaines mesures apparaissant comme des aides
justifiées au regard de la
peuvent en effet se révéler
nature et de l'économie du système. Dans le cas présent,
ni la nature des activités des FSC, la vente de marchandises,
l'application de conventions préventives de double
ni
imposition ne semblent pouvoir
le traitement
les FSC américaines par
différencié dont bénéficient
rapport à d'autres sociétés qui vendent leurs marchandises
sur les marchés communautaires ou extracommunautaires.

justifier

17. Le régime accordé à ces FSC semble donc constituer une
aide au sens de l'article 87, paragraphe 1, du traité CE.

(4) Arrêt de la Cour du 17 septembre 1980, Philip Morris, affaire

730.79.

Caractère d'aide nouvelle de la mesure

18. Malgré la demande de la Commission, les autorité belges
n'ont pas fourni les textes instituant le régime et n'ont pas
davantage précisé à quel moment il a été établi. Dans la
mesure où il fait référence à une législation des États-Unis
qui remonte à 1984, le régime ne semble pas être anté-
rieur à l'entrée en vigueur du traité et ne semble donc pas
pouvoir être considéré comme une aide existante au sens
de l'article 1er, point b) i), du règlement (CE) no 659/1999
du Conseil du 22 mars 1999, portant modalités d'applica-
tion de l'article 93 du traité CE (JO L 83 du 27.3.1999, p.
1). Il ne semble avoir jamais été autorisé par la Commis-
sion ni par le Conseil, ni être réputé avoir été autorisé, au
sens de l'article 1er, points b) ii) et iii), dudit règlement. Dès
lors que le régime semble être toujours en vigueur, il ne
peut davantage être considéré comme existant en raison de
l'expiration du délai de prescription, conformément au
point iv) de la même disposition. Enfin,
le régime n'est
pas limité à des secteurs économiques récemment libéralisé
et ne semble donc pas être devenu une aide après sa mise
en vigueur, en raison de l'évolution du marché commun,
au sens du point v) de ladite disposition.

19. Par ailleurs, la circonstance que le régime puisse comporter
certaines analogies avec d'autres mesures que la Commis-
sion a considérées, par le passé, comme ne constituant pas
des aides d'État, ne semble pas pouvoir lui conférer le
statut d'aide existante. Enfin, s'il est vrai que la Commis-
sion a intensifié son activité de contrôle des mesures rele-
vant de la fiscalité directe des entreprises du point de vue
des aides d'État à la suite de la communication de 1998
précitée, cela ne semble pas davantage de nature à
influencer le caractère nouveau de la mesure.

20. Dans ces conditions, compte tenu également de ce que les
autorités belges n'ont pas cherché à prétendre qu'il s'agis-
sait d'une aide existante et n'ont présenté que des infor-
mations sommaires, la Commission estime, à ce stade, que
la mesure constitue une aide nouvelle au sens de l'article
1er, point c), du règlement (CE) no 659/1999.

Examen de la compatibilité

21. Dans la mesure où le régime fiscal applicable aux FSC
établies en Belgique constitue une aide,
il y a lieu
d'examiner son éventuelle compatibilité à la lumière des
dérogations prévues à l'article 87, paragraphes 2 et 3, du
traité CE.

22. Les dérogations prévues à l'article 87, paragraphe 2 ne

sont pas d'application en l'espèce.

23. La dérogation prévue à l'article 87, paragraphe 3, point a),
qui prévoit la possibilité d'autoriser des aides destinées à
favoriser le développement économique de régions dans
lesquelles le niveau de vie est anormalement bas, ou
dans lesquelles sévit un grave sous-emploi, ne saurait
être invoquée dans la mesure où aucune partie du terri-
toire belge ne répond à ces critères.

C 30/28

EN

Official Journal of the European Union

8.2.2003

24. De même, le régime fiscal belge des FSC ne saurait être
qualifié de projet d'intérêt européen commun éligible à la
dérogation prévue à l'article 87, paragraphe 3, point b).

25. Enfin, il convient d'examiner si le régime en question est
susceptible de bénéficier de la dérogation prévue à l'article
87, paragraphe 3, point c) qui autorise les aides facilitant
le développement de certaines activités ou régions pour
autant que les conditions des échanges ne soient pas alté-
rées dans une mesure contraire à l'intérêt commun.

26. Les avantages fiscaux accordés dans le cadre du régime
précité n'étant pas liés à la réalisation d'investissements, à
la création d'emploi ou de projets spécifiques, ils consti-
tuent uniquement des allégements de charge continus et
peuvent, par conséquent, être qualifiés d'aides au fonction-
nement. De telles aides au fonctionnement ne sont pas
susceptibles de favoriser durablement
le développement
d'activités ou régions dans la mesure où leurs effets pren-
nent fin dès que les aides s'arrêtent. La Commission estime
donc que les aides en question sont susceptibles d'altérer
les
l'intérêt
commun.

échanges dans une mesure

contraire

à

27. Le régime belge des FSC ne semble a priori pouvoir béné-
ficier d'aucune des dérogations prévues à l'article 87 du

traité CE. La Commission exprime donc ses doutes quant à
la compatibilité de ces aides avec le marché commun.

28. Compte tenu des considérations qui précèdent, la Commis-
sion invite le Royaume de Belgique, dans le cadre de la
procédure de l'article 88, paragraphe 2, du traité CE, à
présenter ses observations et à fournir toute information
utile pour l'évaluation de la mesure dans un délai d'un
mois à compter de la date de réception de la présente.
La Commission souhaite notamment recevoir une commu-
nication de tous les textes législatifs, réglementaires et
administratifs pertinents et connaître le nombre de sociétés
bénéficiant du régime belge des FSC, en distinguant selon
qu'elles sont implantées en Belgique sous la forme d'une
succursale ou d'une filiale.

29. Enfin, la Commission souhaiterait également recueillir les
observations de la Belgique et des parties intéressées sur
une éventuelle confiance légitime de nature à faire obstacle
à la récupération des aides, au cas où ces aides seraient
qualifiées d'illégales et d'incompatibles.

30. La Commission rappelle à la Belgique l'effet suspensif de
l'article 88, paragraphe 3, du traité CE et se réfère à
l'article 14 du règlement (CE) no 659/1999 qui prévoit
que toute aide illégale pourra faire l'objet d'une récupéra-
tion auprès de son bénéficiaire.’

Non-opposition to a notified concentration

(Case COMP/M.3006 — Acea Distribuzione/BTicino/Siemens)

(2003/C 30/07)

(Text with EEA relevance)

On 19 November 2002 the Commission decided not to oppose the above notified concentration and to
declare it compatible with the common market. This decision is based on Article 6(1)(b) of Council
Regulation (EEC) No 4064/89. The full text of the decision is only available in Italian and will be made
public after it is cleared of any business secrets it may contain. It will be available:

— as a paper version through the sales offices of the Office for Official Publications of the European

Communities (see list on the last page),

— in electronic form in the ‘CIT’ version of the CELEX database, under document No 302M3006. CELEX

is the computerised documentation system of European Community law.

For more information concerning subscriptions please contact:

EUR-OP,
Information, Marketing and Public Relations,
2, rue Mercier,
L-2985 Luxembourg.
Tel. (352) 29 29 427 18, fax (352) 29 29 427 09.