text:
Με τον όρο Άνοιξη της Πράγας χαρακτηρίζονται οι προσπάθειες του Κομμουνιστικού Κόμματος Τσεχοσλοβακίας υπό την ηγεσία του Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ (Alexander Dubček) να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα φιλελευθεροποίησης και εκδημοκρατισμού στη χώρα το 1968. Οι μεταρρυθμιστικές προσπάθειες συνδιαμορφώθηκαν και ενισχύθηκαν από τη ραγδαία ανάπτυξη του κριτικού πνεύματος στην τσεχοσλοβακική κοινή γνώμη εκείνη την περίοδο.
 Η Άνοιξη της Πράγας έμεινε στην ιστορία να συμβολίζει δύο ιστορικά φαινόμενα: το πείραμα της εγκαθίδρυσης ενός «σοσιαλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο» στο μεταπολεμικό ανατολικό μπλοκ, αλλά και το γεγονός ότι καταπνίγηκε αυτό το πείραμα στις 21 Αυγούστου 1968 με την εισβολή των τανκς του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Τα γεγονότα εντάσσονται σε μια περίοδο γενικότερου αναβρασμού στο κλίμα του Ψυχρού Πολέμου, την περίοδο του Μάη του '68 στη Γαλλία, των φοιτητικών διαδηλώσεων κατά του πολέμου στο Βιετνάμ και της Χούντας των Συνταγματαρχών στην Ελλάδα τον Απρίλη του '67.
 Προϊστορία
 Από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 το ΚΚ της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Τσεχοσλοβακίας βρέθηκε αντιμέτωπο με μια βαθειά κρίση στην οικονομία και την κοινωνία της χώρας. Το γραφειοκρατικό οικονομικό σύστημα του κεντρικού σχεδιασμού είχε οδηγήσει σε μια δραματική οικονομική ύφεση, χειρότερη και από αυτή των άλλων χωρών του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Η ηγετική ομάδα στην κορυφή του κόμματος εμπόδιζε να αναπτυχθεί οποιαδήποτε κριτική για τις εικονικές δίκες του τέλους της δεκαετίας του '40 και των αρχών της δεκαετίας του '50.
 Το αίτημα των οικονομικών μεταρρυθμίσεων
 Με την κορύφωση της κρίσης στην οικονομία το 1963 δυνάμωσαν μέσα κι έξω από το κόμμα οι φωνές που ζητούσαν μεταρρυθμίσεις. Γύρω από το μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και διευθυντή του Οικονομικού Ινστιτούτου της Ακαδημίας Επιστημών της Πράγας Ότα Σικ (Ota Šik) συσπειρώθηκε μια αντιπολιτευτική ομάδα τεχνοκρατών, που απαιτούσε βαθιές μεταρρυθμιστικές τομές. Κατά την άποψη του Σικ έπρεπε να εγκαταλειφθεί ο κεντρικός σχεδιασμός και ο κρατικός έλεγχος της οικονομίας και στη θέση τους να αναπτυχθεί μια «σοσιαλιστική οικονομία της αγοράς», να απελευθερωθούν οι επιχειρήσεις από τον κρατικό έλεγχο και να παταχθεί η γραφειοκρατία. Ο Σικ πρότεινε επίσης να επιτραπεί η λειτουργία αυτόνομων συνδικάτων και μικρών ιδιωτικών κοινοπραξιών (joint ventures) με δυτικές εταιρείες, να προωθηθούν θεσμοί αυτοδιοίκησης των εργαζομένων και να σταματήσει ο κρατικός έλεγχος των τιμών. Τα οράματά του για την αναδιάρθρωση της εξαντλημένης οικονομίας έμειναν στην ιστορία με το όνομα Τρίτος Δρόμος. Ο Ότα Σικ ωστόσο δεν θεωρούσε τον εαυτό του επαναστάτη, αλλά μεταρρυθμιστή σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης. Δεν προχώρησε στην αμφισβήτηση της κολλεκτιβοποίησης της γεωργίας και της κρατικής ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής.
 Κριτική στάση της κοινής γνώμης
 Μέσα στο γενικότερο «κλίμα αθέλητης ανοχής της φιλελευθεροποίησης και ανώφελων καταπιεστικών μέτρων από την πλευρά των πολιτικών θεσμών» αναπτύχθηκαν δυνατότητες δημόσιας κριτικής από τη διανόηση, που κατακτούσε την προσοχή και το ενδιαφέρον ολοένα και ευρύτερων στρωμάτων του πληθυσμού. Μέχρι το τέλος του 1967 η κοινή γνώμη γινόταν ολοένα και πιο επικριτική και ριζοσπαστική.
 Ένα πρώτο σημάδι του νέου κλίματος ήταν η «αποκατάσταση» του για καιρό περιφρονημένου Φραντς Κάφκα (Franz Kafka), όταν τέθηκε το θέμα της λογοτεχνικής του εγκυρότητας σε μιά συνάντηση συγγραφέων στις αρχές της δεκαετίας του ’60. Στην πραγματικότητα αναπτύχθηκε πολιτική συζήτηση στο πεδίο της λογοτεχνικής κριτικής με αντικείμενο την έννοια της αλλοτρίωσης (αποξένωσης). Αποκρούοντας κυρίως τους Ανατολικογερμανούς συνέδρους, που υποστήριζαν ότι η αλλοτρίωση του εργαζόμενου από την εργασία του, σύμφωνα με το μοντέλο του Καρλ Μαρξ, ήταν αδύνατο να υφίσταται στο σοσιαλισμό, οι Τσέχοι εκπρόσωποι υποστήριξαν την άποψη ότι φυσικά και μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο και ότι πρέπει κανείς να βλέπει τα πράγματα όπως είναι.
 Το νήμα της συζήτησης έπιασε και συνέχισε η «Λογοτεχνική Εφημερίδα» (Literární Noviny) προσφέροντας το σημαντικότερο βήμα για την αντιπαράθεση των θεωρητικών της κομματικής ιδεολογίας και των ιδεαλιστών. Η εφημερίδα έφτασε τον αξιοσημείωτο, για μια χώρα όπως η Τσεχοσλοβακία, αριθμό 140.000 αντιτύπων ανά φύλλο και άρχισε να αντιμετωπίζει κλιμακωτές κυρώσεις από την Κεντρική Επιτροπή του ΚΚ. Ο αρχισυντάκτης αντικαταστάθηκε, όμως ο διάδοχός του δεν κατάφερε να ελέγξει την κατάσταση. Σε ένα συνέδριο της Ένωσης Τσεχοσλοβάκων Λογοτεχνών τον Ιούνιο του 1967 τρεις συντάκτες, εκπρόσωποι της εφημερίδας Literární Noviny, άσκησαν για πρώτη φορά ευθεία κριτική στην ηγεσία του κόμματος.
 Ο πρόεδρος της Τσεχοσλοβακίας και γενικός γραμματέας του ΚΚ Αντονίν Νοβότνι (Antonín Novotný) αντέδρασε με δημόσια δήλωση που εμφάνιζε το συνέδριο ως μέρος μιας κατευθυνόμενης από τη Δύση εκστρατείας κατά του εορτασμού της 50ης επετείου της Οκτωβριανής Επανάστασης. Το ΚΚΤ διέταξε την αντικατάσταση των συντακτών της εφημερίδας και απαγόρευσε σε ένα αριθμό συνέδρων, ανάμεσα στους οποίους ήταν και οι Πάβελ Κόχουτ (Pavel Kohout) και Βάτσλαβ Χάβελ (Václav Havel), να θέσουν υποψηφιότητα για τις εκλογές της Ένωσης Λογοτεχνών. Οι τρεις συντάκτες διαγράφηκαν από το κόμμα, ενώ σε άλλους, π.χ στον Κόχουτ, έγιναν αυστηρές συστάσεις. Η εφημερίδα τέθηκε υπό την εποπτεία του υπουργού παιδείας Κάρελ Χόφμαν (Karel Hoffmann) και έχασε προς στιγμή το ρόλο της ως όργανο των διαφωνούντων. Με αυτές τις κινήσεις όμως θεωρήθηκε ότι αποκαλύπτονταν οι δυσκολίες του Νοβότνι να επιβληθεί άμεσα. Οι κυρώσεις προκάλεσαν ένα πλατύ κύμα διαμαρτυριών από δημοσιογράφους, καλλιτέχνες και συγγραφείς. Μια κατάσταση «νομικά ανοργάνωτης, αλλά πειθαρχημένης αναρχίας του τύπου», άρχισε να επικρατεί, καταλήγοντας το Μάρτιο του 1968 στην κατάργηση της λογοκρισίας.
 Αλλαγή ηγεσίας στο ΚΚ Τσεχοσλοβακίας
 Στις 31 Οκτωβρίου 1967 ξεκίνησαν διαμαρτυρίες φοιτητών που ζητούσαν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης στις φοιτητικές εστίες. Με εντολή του Αντονίν Νοβότνι διαλύθηκαν βίαια οι διαδηλώσεις, ο Νοβότνι όμως επικρίθηκε μαζικά στην Κεντρική Επιτροπή γι’ αυτή του την ενέργεια. Τότε εκείνος στράφηκε προς το Κρεμλίνο, κι από εκεί όμως του έδωσαν να καταλάβει πως δεν μπορούσε να υπολογίζει σε βοήθεια της Μόσχας και πως θα ’πρεπε να λύσει μόνος του τα προβλήματά του. Στις αρχές του 1968, στη λεγόμενη «Ολομέλεια του Ιανουαρίου» της Κεντρικής Επιτροπής, βρήκαν διέξοδο οι χρόνιες εντάσεις ανάμεσα στις δύο πτέρυγες του κόμματος, τη συντηρητική και τη μεταρρυθμιστική. Στις 4 Ιανουαρίου 1968 αντικαταστάθηκε ο Νοβότνι στη θέση του Πρώτου Γραμματέα του ΚΚΤ από τον σλοβακικής καταγωγής Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ (Alexander Dubček), απόφοιτο της σχολής του κόμματος στη Μόσχα. Ο Νοβότνι κράτησε μόνο για λίγο καιρό το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, που ήταν πολιτικά ασήμαντο. Στην ιστορία έμεινε ως ο «Στάλιν της Πράγας».
 Η αλλαγή ηγεσίας σηματοδότησε, μετά από μερικές βδομάδες ασάφειας ως προς τους νέους στόχους, την αλλαγή πορείας του κυβερνητικού κόμματος της Τσεχοσλοβακίας, που, μαζί με την αφύπνιση της κοινής γνώμης, οδήγησε στο φαινόμενο της Άνοιξης της Πράγας. Ο Ντούμπτσεκ επιχείρησε στην αρχή να φρενάρει κάπως το ζήλο των μεταρρυθμιστών για να μην προκαλέσει την καχυποψία των άλλων κρατών του Ανατολικού Συνασπισμού, τα οποία είχαν αρχίσει ήδη να ασκούν συγκρατημένη κριτική στη νέα πορεία της Τσεχοσλοβακίας. Γι’ αυτό και ο Ότα Σικ δεν διορίστηκε στο προεδρείο του κόμματος και δεν του δόθηκε η διεύθυνση της επιτροπής οικονομικών υποθέσεων. Προτεραιότητα στις επιδιώξεις του Ντούμπτσεκ είχε η μεταρρύθμιση των διατάξεων του συντάγματος που αφορούσαν στην ομοσπονδιακή οργάνωση του κράτους, ώστε να παραχωρηθούν περισσότερα δικαιώματα αυτοδιοίκησης στη Σλοβακία και να γίνει ισότιμη με την Τσεχία.
 Στις 5 Απριλίου 1968 παρουσιάστηκε η προγραμματική βάση των μεταρρυθμίσεων με το Πρόγραμμα Δράσης του ΚΚΤ, που έθετε ως στόχους την αναδιάρθρωση της οικονομίας, την κατοχύρωση της ελευθερίας γνώμης και της διακίνησης πληροφοριών, την επανεξέταση του σταλινικού παρελθόντος και τον επαναπροσδιορισμό του ρόλου του ΚΚ στην κοινωνία. Αυτή η επίσημη πολιτική του κόμματος είχε όμως ξεπεραστεί σε πολλά σημεία της από το δημόσιο διάλογο για την αναμόρφωση της κοινωνίας, λόγω και της άρσης της λογοκρισίας. Αντισοβιετικά αισθήματα εκφράζονταν στον τύπο, πολιτικές πρωτοβουλίες σχηματίζονταν και οι Σοσιαλδημοκράτες άρχισαν να οργανώνονται κομματικά. Η προσπάθεια του κόμματος να ηγηθεί το ίδιο των μεταρρυθμίσεων ήταν πια μάταιη.
 Φιλελευθεροποίηση της κοινής γνώμης
 Ήδη από το Φεβρουάριο 1968 ο Ντούμπτσεκ είχε άρει τη λογοκρισία του τύπου. Αμέσως σημειώθηκε μια «πραγματική έκρηξη πληροφοριών» στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Μέσα σ’ αυτή την ατμόσφαιρα το Πρόγραμμα Δράσης του Ντούμπτσεκ έγινε δεκτό χωρίς ιδιαίτερο ενθουσιασμό σαν κάτι αυτονόητο, καθώς η πρωτοβουλία στη διαμόρφωση γνώμης είχε περάσει από το κόμμα στο λαό. Δείγμα αυτής της αποδέσμευσης της κοινής γνώμης είναι το Μανιφέστο των 2000 Λέξεων του συγγραφέα Λούντβικ Βατσούλικ, που υπογράφηκε από διανοούμενους διαφόρων αποχρώσεων και δημοσιεύτηκε τον Ιούνιο του 1968.
 Αντίδραση της Σοβιετικής Ένωσης
 Οι Σοβιετικοί υπό την ηγεσία του Μπρέζνιεφ αρχικά είχαν ευλογήσει την αντικατάσταση του Νοβότνι από τον Ντούμπτσεκ, στη συνέχεια όμως παρακολουθούσαν με μεγάλη δυσπιστία τις εξελίξεις στην Τσεχοσλοβακία. Το «Μανιφέστο των 2000 Λέξεων» αξιολογήθηκε σαν μια πλατφόρμα της αντεπανάστασης. Αυτή τους την εκτίμηση ενίσχυε η ανατολικογερμανική προπαγάνδα και ο ίδιος ο αντιπρόεδρος της τσεχοσλοβακικής κυβέρνησης Γκούσταβ Χουσάκ, που έκανε λόγο για «ατμόσφαιρα τρόμου».
 Ήδη από το Μάρτιο του 1968 συναντήθηκαν στη Δρέσδη εκπρόσωποι των κυβερνήσεων της Τσεχοσλοβακίας με εκπροσώπους της Σοβιετικής Ένωσης, της Βουλγαρίας, της Ουγγαρίας, της Πολωνίας και της Ανατολικής Γερμανίας (οι πέντε χώρες που θα πραγματοποιούσαν τελικά την εισβολή μένοντας στην ιστορία ως «οι Πέντε της Βαρσοβίας») και συζήτησαν για την κατάσταση στην Τσεχοσλοβακία. Άλλες συναντήσεις των Πέντε έγιναν χωρίς τη συμμετοχή της Τσεχοσλοβακίας, το Μάιο και τον Ιούνιο. Η σοβιετική πίεση προς την κυβέρνηση της Πράγας να παγώσει χωρίς υπεκφυγές τις μεταρρυθμίσεις εντεινόταν. Σύντομα προστέθηκε και η απειλή στρατιωτικής επέμβασης στο οπλοστάσιο των εκβιασμών που εκτόξευε το Σύμφωνο της Βαρσοβίας στο προσανατολισμένο προς μεταρρυθμίσεις μέλος του.
 Λίγες μέρες μετά τις διμερείς συνομιλίες ανάμεσα στην τσεχοσλοβακική και τη σοβιετική κυβέρνηση, πραγματοποιήθηκε στις 3 Αυγούστου στην Μπρατισλάβα η τελευταία επίσημη συνάντηση της Τσεχοσλοβακίας με τους «Πέντε της Βαρσοβίας». Η ανακοίνωση που δόθηκε στον τύπο μετά τη συνάντηση ερμηνεύθηκε στην Τσεχοσλοβακία ως σημάδι αποκλιμάκωσης, καθώς δινόταν η υπόσχεση της εξασφάλισης εθνικής ανεξαρτησίας των μελών του Συμφώνου στο δρόμο προς το σοσιαλισμό. Όμως η τσεχοσλοβακική αντιπολίτευση χρησιμοποίησε τη συνάντηση για να απευθύνει μυστική «πρόσκληση» προς τους Σοβιετικούς, με την οποία τους παρακαλούσαν να επέμβουν για να εμποδίσουν την αντεπανάσταση στην Τσεχοσλοβακία.
 Και πράγματι, μετά τη συνάντηση εντάθηκαν οι σοβιετικές προετοιμασίες για την εισβολή στην Τσεχοσλοβακία. Αντίθετα με μεταγενέστερους σοβιετικούς ισχυρισμούς, πως τάχα ήταν πρόθυμοι να διαπραγματευτούν μέχρι την τελευταία στιγμή, οι βάσεις για την στρατιωτική καταστολή του μεταρρυθμιστικού κινήματος είχαν ήδη τεθεί.
 Εισβολή των στρατευμάτων του Συμφώνου της Βαρσοβίας
 Τελικά, στις 23:00 τη νύχτα προς την 21η Αυγούστου 1968, αρχίζει η προέλαση στρατευμάτων της Σοβιετικής Ένωσης, της Πολωνίας, της Ουγγαρίας και της Βουλγαρίας στην Τσεχοσλοβακία με το κωδικό όνομα «Επιχείρηση Δούναβης». Από τις 02:00 άρχισαν να προσγειώνονται σοβιετικά στρατιωτικά αεροπλάνα στο αεροδρόμιο της Πράγας ανά ένα λεπτό. 200.000 άνδρες συμμετείχαν στην εισβολή και έφτασαν συνολικά τους 800.000 τις επόμενες μέρες. Μέσα σε λίγες ώρες είχαν καταληφθεί τα στρατηγικά σημεία της χώρας. Στις μάχες που σημειώθηκαν έχασαν τη ζωή τους 98 Τσέχοι και Σλοβάκοι, καθώς και 50 στρατιώτες του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Τα στρατεύματα της Ανατολικής Γερμανίας δεν πήραν μέρος στην κατοχή σύμφωνα με νεότερες έρευνες, ήταν όμως σταθμευμένα στα σύνορα σε κατάσταση ετοιμότητας. Μόνο 30 περίπου στρατιώτες μιας μονάδας πληροφοριών παρευρίσκονταν στο αρχηγείο των στρατευμάτων εισβολής κοντά στο Μιλόβιτσε. Η Ανατολική Γερμανία ήταν από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της δυναμικής λύσης, φοβούμενη ότι θα ήταν η πρώτη που θα δεχτεί τη σπίθα αν επικρατούσαν οι μεταρρυθμίσεις στην Τσεχοσλοβακία. Ίσως όμως έγινε αντιληπτό την τελευταία στιγμή πόσο «άκομψο» θα ήταν να ξαναεισβάλλουν Γερμανοί στρατιώτες στην Τσεχοσλοβακία είκοσι μόλις χρόνια μετά την οδυνηρή κατοχή της από Γερμανούς στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
 Ο σοβιετικός τύπος δημοσίευσε ένα ανυπόγραφο αίτημα ηγετικών στελεχών του κόμματος και της κυβέρνησης για «άμεση βοήθεια, συμπεριλαμβανομένης της βοήθειας με ένοπλες δυνάμεις» προς αντιμετώπιση «του άμεσου κινδύνου αντεπανάστασης». Αν και διαψεύστηκε τότε από την επίσημη ηγεσία του τσεχοσλοβακικού κόμματος στο 14ο συνέδριο, στις αρχές της δεκαετίας του 1990 η ρωσική κυβέρνηση έδωσε στον Τσέχο πρόεδρο Βάτσλαβ Χάβελ ένα αντίγραφο της επιστολής που δόθηκε στις σοβιετικές αρχές στη συνάντηση της Μπρατισλάβας και έφερε τις υπογραφές των Βασίλ Μπίλιακ, Όλντριχ Σβέστκα, Ντραχομίρ Κόλντερ, Αλοΐς Ίντρα και Αντονίν Καπέκ. Το σχέδιο των συνωμοτών ήταν να συμπέσει η εισβολή με μια συνεδρίαση το βράδυ της 20ης Αυγούστου, στην οποία ο Μπίλιακ και η ομάδα του θα είχαν κατεβάσει πρόταση δυσπιστίας εναντίον του Ντούμπτσεκ. Στη συνέχεια θα ενέκριναν το σχηματισμό μιας «Επαναστατικής Κυβέρνησης των Εργατών και των Αγροτών». Το σχέδιό τους όμως απέτυχε: Ο Ντούμπτσεκ καθυστερούσε με τα προγραμματισμένα θέματα της ημερήσιας διάταξης και ο διάλογος γύρω απ' αυτά ήταν έντονος. Έτσι, όταν έφτασε το νέο της εισβολής στη συνεδρίαση αργά το βράδυ, οι προτάσεις του Μπίλιακ δεν είχαν καν συζητηθεί. Αντί για το σχηματισμό επαναστατικής κυβέρνησης, η συνεδρίαση προέβη στην καταδίκη της εισβολής.
 Ανάμειξη της Ανατολικής Γερμανίας
 Σύμφωνα με επίσημες αναφορές της ηγεσίας της Ανατολικής Γερμανίας οι δυνάμεις του Εθνικού Λαϊκού Στρατού (Nationale Volksarmee - NVA) συμμετείχαν στην εισβολή. Η παγκόσμια κοινή γνώμη θεωρούσε βέβαιη αυτή τη συμμετοχή και ο τσεχοσλοβακικός πληθυσμός έδειξε εχθρότητα προς ανατολικογερμανούς πολίτες. Μετά από μελέτη των μυστικών αρχείων του ανατολικογερμανικού Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, ο Ρύντιγκερ Βέντσκε (Rüdiger Wenzke) διαπίστωσε ωστόσο το 1995 πως κανένα τμήμα του Εθνικού Λαϊκού Στρατού δεν συμμετείχε ενεργά στις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Ήδη από το Μάιο του 1968 τέθηκαν οι παραμεθόριες μονάδες σε πολεμική ετοιμότητα. Ο ανατολικογερμανικός στρατός, συγκεκριμένα η 7η Ταξιαρχία Αρμάτων και η 11η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πυροβολικού, τέθηκαν στις 29 Ιουλίου υπό σοβιετική διοίκηση. Το πρωί της 21ης Αυγούστου έκλεισαν για τους πολίτες τα σύνορα προς την Τσεχοσλοβακία, παραμεθόριες περιοχές απομονώθηκαν και παρέμειναν προσβάσιμες μόνο για τους κατοίκους τους. Την ίδια μέρα άρχισε να λειτουργεί ο ραδιοφωνικός σταθμός Vltava στη Δρέσδη εκπέμποντας προς την Τσεχοσλοβακία στα μεσαία κύματα. Σκοπός των Ανατολικογερμανών ήταν να δημιουργήσουν ευνοϊκή προδιάθεση για τις χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας στον τσεχοσλοβακικό πληθυσμό. Η λειτουργία του σταθμού αναστάλθηκε μόλις στις αρχές του 1969, μετά από μαζικές διαμαρτυρίες της Τσεχοσλοβακίας. Στις 23 Αυγούστου η 11η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πυροβολικού μετακινήθηκε πλησιέστερα προς τα τσεχοσλοβακικά σύνορα. Στις 16 Οκτωβρίου 1968 υπάχθηκαν τα στρατεύματα και πάλι υπό ανατολικογερμανική διοίκηση και μια μέρα αργότερα επέστρεψαν στα στρατόπεδά τους. Στα πλαίσια των διαμαρτυριών στο εσωτερικό της Ανατολικής Γερμανίας καταγράφηκαν 1.075 δράστες μέχρι τις 4 Σεπτεμβρίου 1968 και συνελήφθησαν 468 άτομα.
 Αντιδράσεις στην Τσεχοσλοβακία
 Το επίσημο ΚΚΤ αποφάσισε να μην προβάλει στρατιωτική αντίσταση. Ο πρόεδρος Λούντβικ Σβόμποντα (Ludvík Svoboda) κάλεσε σε ραδιοφωνικό του μήνυμα τους Τσέχους και τους Σλοβάκους να δείξουν αυτοσυγκράτηση. Στο μεταξύ συνελήφθησαν ο Ντούμπτσεκ και άλλα μέλη της κυβέρνησης και μεταφέρθηκαν στη Μόσχα, όπου τους ασκήθηκαν πιέσεις και αναγκάστηκαν σταδιακά να παραδώσουν τον πραγματικό έλεγχο της εξουσίας στον πιστό της σοβιετικής γραμμής Γκούσταβ Χούζακ (Gustav Husák). Ωστόσο το σχέδιο της Σοβιετικής Ένωσης να εμφανίσει μια νέα κυβέρνηση στην Τσεχοσλοβακία δεν πέτυχε, λόγω της ειρηνικής αλλά μαζικής διαμαρτυρίας του πληθυσμού. Μέσα στην αναστάτωση των πρώτων ημερών της κατοχής κατάφερε το ΚΚΤ να συγκαλέσει μυστικά το 14ο Συνέδριο του κόμματος, το οποίο διέψευσε τον ισχυρισμό περί δικού του αιτήματος βοήθειας, καταδίκασε απερίφραστα την εισβολή και επιβεβαίωσε τη στήριξή του στην κυβέρνηση Ντούμπτσεκ. Το κλίμα στην κοινή γνώμη για τους πραγματικούς «συνωμότες» ήταν πολύ δυσμενές για να κηρυχθεί ανοιχτά μια «αυλική επανάσταση». Αν και δεν προβλήθηκε ένοπλη αντίσταση, ο τσέχικος και σλοβάκικος πληθυσμός επιχείρησε να παρακωλύσει την κατάληψη της χώρας με πολιτική ανυπακοή και άλλες ενέργειες. Πολλοί έστρεψαν πινακίδες κυκλοφορίας προς λάθος κατευθύνσεις και παραπλάνησαν Ρώσους στρατιώτες των δυνάμεων κατοχής, που δεν γνώριζαν την περιοχή. Σημαντικός ήταν και ο ρόλος της ραδιοφωνίας της Τσεχοσλοβακίας. Υπό τη διεύθυνση του τότε διευθυντή Γίρι Πέλικαν συγκροτήθηκε κινητός σταθμός εκπομπής για να ενημερώνει τον πληθυσμό. Και η Αυστριακή Ραδιοφωνία (ORF) διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο ενημερώνοντας από το εξωτερικό στα βραχέα κύματα τους Τσεχοσλοβάκους, που δεν πληροφορούνταν ή παραπληροφορούνταν για τα γεγονότα μέσα στην ίδια τους τη χώρα.
 Διεθνείς αντιδράσεις
 Οι χώρες της Δύσης περιορίστικαν σε λεκτικές καταδίκες της επέμβασης από φόβο μην επεκταθεί η κρίση σε πυρηνικό πόλεμο. Οι ηγέτες της Ρουμανίας και της Γιουγκοσλαβίας, που βρίσκονταν σε διάσταση με τη Μόσχα, τάχθηκαν στο πλευρό του Ντούμπτσεκ. Στη Φινλανδία, που βρισκόταν υπό σοβιετική επιρροή εκείνη την περίοδο, προκλήθηκε σκάνδαλο. Το ΚΚ Φινλανδίας, όπως και τα ΚΚ Ιταλίας και Γαλλίας, καταδίκασαν την επέμβαση. Ωστόσο ο πρόεδρος της Φινλανδίας Ούρχο Κεκόνεν επισκέφθηκε την Τσεχοσλοβακία τον Οκτώβριο του 1969.
 Η «ομαλοποίηση»
 Στις 23 Αυγούστου, δύο μέρες μετά την έναρξη της εισβολής, κλήθηκε ο πρόεδρος Σβόμποντα στη Μόσχα για επίσημες διαπραγματεύσεις, στις οποίες συμμετείχαν, αρχικά ανεπίσημα, και τα μέλη της κυβέρνησης γύρω από τον Ντούμπτσεκ, που βρίσκονταν υπό κράτηση.
 Στις 26 Αυγούστου 1968 υπογράφηκε τελικά το Πρωτόκολλο της Μόσχας. Η τσεχοσλοβακική πλευρά δεσμευόταν να κηρύξει άκυρο το 14ο Συνέδριο του ΚΚΤ, να επαναφέρει τη λογοκρισία, να απομακρύνει πολλούς μεταρρυθμιστές από κομματικά και κρατικά αξιώματα και να μην επιβάλει κυρώσεις στους φιλοσοβιετικούς υποστηρικτές της εισβολής. Το πρωτόκολλο δεν όριζε ωστόσο κανένα χρονοδιάγραμμα για την απόσυρση των ξένων στρατευμάτων και η σοβιετική πλευρά έκανε μόνο μερικές φραστικές παραχωρήσεις. Με την ντε φάκτο συνθηκολόγηση στις αποσκευές του επέστρεψε ο Ντούμπτσεκ στην Πράγα, όπου του επιφυλάχθηκε μια ακόμα ενθουσιώδης υποδοχή, και διατήρησε για λίγο καιρό το αξίωμά του. Σχεδόν όλα τα μεταρρυθμιστικά μέτρα πάγωσαν. Μετά από μερικές εβδομάδες διαλύθηκαν στον τσεχοσλοβακικό πληθυσμό και οι τελευταίες αμφιβολίες ως προς το γεγονός ότι η Άνοιξη της Πράγας τελείωσε στις 21 Αυγούστου. Ο ίδιος ο Ντούμπτσεκ απομακρύνθηκε τελικά τον Απρίλιο του 1969 και τη θέση του Πρώτου Γραμματέα του ΚΚΤ κατέλαβε ο Χούζακ.
 Η κατοχή της Τσεχοσλοβακίας από τις δυνάμεις του Συμφώνου της Βαρσοβίας είχε ως συνέπεια να εγκαταλείψουν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι τη χώρα, κυρίως εξειδικευμένοι εργάτες και διανοούμενοι (καλλιτέχνες, σκηνοθέτες, συγγραφείς, καθηγητές). Μόνο προς την Αυστρία διέφυγαν 96.000 άνθρωποι περίπου, και άλλοι 66.000 εκδρομείς, που βρίσκονταν ήδη εκεί, δεν επέστρεψαν στην Τσεχοσλοβακία. Στη δίνη των εκκαθαρίσεων στο εσωτερικό του ΚΚΤ, που ξεκίνησε αμέσως ο Χούζακ, διαγράφηκαν σχεδόν μισό εκατομμύριο μέλη. Ο φοιτητής Γιαν Πάλαχ (Jan Palach) αυτοπυρπολήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 1969 στην πλατεία Βέντσεσλας διαμαρτυρόμενος για την καταστολή της Άνοιξης της Πράγας και την πράξη του επανέλαβε ένα μήνα αργότερα ο Γιαν Ζάγιτς.
 Η κοινή γνώμη στη Τσεχία και τη Σλοβακία σήμερα
 Η Άνοιξη της Πράγας δεν αντιμετωπίζεται το ίδιο θετικά στα κράτη που διαδέχτηκαν την πρώην Τσεχοσλοβακία, όπως στη Δύση. Συχνά καταγράφεται η άποψη πως ήταν απλά μια διαμάχη ανάμεσα στις δύο πτέρυγες του ΚΚ, ενός ΚΚ όμως που κυριαρχούσε παντού και καταστρατηγούσε το κράτος δικαίου. Οι απόψεις αυτές φτάνουν μέχρι τη διατύπωση του προέδρου του πρώτου ελεύθερα εκλεγμένου κοινοβουλίου μετά το 1989 ότι θα μπορούσε να φανταστεί τον Ντούμπτσεκ ακόμα και να ηγείται ενός σωφρονιστικού στρατοπέδου, έστω κι αν αυτό ήταν πιο ανθρώπινο.
 Πολλοί κατηγορούν επίσης τον Ντούμπτσεκ και τους συναγωνιστές του πως με την αδέξια πολιτική τους κατάφεραν μόνο να γυρίσουν πίσω το ρολόι της ιστορίας στην Τσεχοσλοβακία και να διατηρηθεί στο κράτος των Τσέχων και των Σλοβάκων ως το 1989 ένας από τους πιο καταπιεστικούς μηχανισμούς του τότε ανατολικού συνασπισμού. Σε σχέση με την εικόνα που κυριαρχεί σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, η προσφορά του ηγέτη της Άνοιξης της Πράγας περιορίζεται απλά στο γεγονός ότι κατέδειξε με σαφήνεια πόσο ουτοπικό ήταν το πείραμα ενός σοσιαλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο στο πλαίσιο του ανατολικού μπλοκ. Τα γεγονότα έκαναν πολλούς να παραδεχτούν πως ο «υπαρκτός σοσιαλισμός» δεν ήταν ικανός να μεταρρυθμιστεί ̇ μπορούσε μόνο να αποτιναχθεί.
 «Το παράδοξο της ιστορίας», σημειώνει η εφημερίδα Μλάντα Φρόντα Ντνες κατά την 35η επέτειο της εισβολής στις 20 Αυγούστου 2003, «είναι πως η τσέχικη συνταγή για τη βελτίωση του κομμουνισμού θα οδηγούσε μόνο στη γρήγορη καταστροφή του, όπως έδειξε 20 χρόνια αργότερα ο Γκορμπατσόφ». «Η Άνοιξη της Πράγας», σχολιάζει η Πράβο, που προήλθε από το πρώην επίσημο δημοσιογραφικό όργανο του ΚΚΤ, «σκοτώθηκε δύο φορές. Τη μία από τους προδότες που κάλεσαν τα ξένα στρατεύματα... και την άλλη το 1993, όταν πέρασε ο νόμος που έθεσε εκτός νόμου το κομμουνιστικό καθεστώς» χωρίς να διακρίνει ανάμεσα σε μεταρρυθμιστές και συντηρητικούς. Η οικονομική εφημερίδα Χοσποντάρσκε Νόβινι αναφέρει ότι η Τσεχοσλοβακία «έγινε πεδίο μάχης ανάμεσα σε δύο κατηγορίες κομμουνιστών και οι καλύτεροι έχασαν».
 Σε μια συνάντηση με τον Τσέχο πρόεδρο Βάτσλαβ Κλάους (Václav Klaus) στις 1. Μαρτίου 2006 παραδέχτηκε ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν (Vladimir Putin) την ηθική ευθύνη της Ρωσίας ως νομικού διαδόχου της Σοβιετικής Ένωσης, πρόσθεσε όμως: «Δεν υπάρχει και δεν μπορεί να υπάρξει καμιά νομική ευθύνη».
 Βιβλιογραφία
 Stefan Bollinger: Dritter Weg zwischen den Blöcken - Prager Frühling 1968. Hoffnung ohne Chance, Trafo-Verlag Berlin 1995. ISBN 3-930412-78-0
 Jörg Hoensch: Geschichte der Tschechoslowakei 1918-1991, 3. Auflage, Kohlhammer Stuttgart 1992. ISBN 3-17-011725-4
 Jan Pauer: Der tschechoslowakische Reform- und Demokratisierungsprozess im Lichte der „Perestrojka“, in: Tilly Miller (Hrsg.), Prager Frühling und Reformpolitik heute. Hintergründe, Entwicklungen und Vergleiche der Reformen in Osteuropa, Olzog München 1989. ISBN 3-7892-8410-6
 Lutz Prieß, Václav Kural, Manfred Wilke Die SED und der „Prager Frühling“ 1968, Akademie Verlag, Berlin, 1996, ISBN 3-05-002796-7
 Jaromír Navrátil (Hrsg.): The Prague Spring 1968. A national security archive documents reader, Central European University Press Budapest 1998. ISBN 963-9116-15-7
 Eleonora Schneider: 'Prager Frühling und samtene Revolution. Soziale Bewegungen in Gesellschaften sowjetischen Typs am Beispiel der Tschechoslowakei, IZE Aachen 1994. ISBN 3-930528-11-8
 Alan Levy, Verlorener Frühling. Ein Amerikaner in Prag 1967 - 1971, 1972, 1998 Vitalis s.r.o. (Prag). ISBN 80-85938-31-6
 Jaromír Navratíl, et al, eds. “The Prague Spring 1968: A National Security Archive Documents Reader,” (Budapest: Central European University Press, 1998).
 H. Gordon Skilling, “Czechoslovakia’s Interrupted Revolution,” (Princeton: Princeton University Press, 1976).
 Kieran Williams, “The Prague Spring and its aftermath: Czechoslovak politics 1968-1970,” (Cambridge: Cambridge University Press, 1997).
 Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Μαρτυρίες πρωταγωνιστών από την Κορίνα Βασιλοπούλου
 Εκδήλωση με τον Πάβελ Κόχουτ στην Αθήνα από την εφημερίδα Καθημερινή
 Πάβελ Κόχουτ, Ο άνθρωπος που δολοφονούσε χήρες (μυθιστόρημα), παρουσίαση του Φίλιππου Φιλίππου.
 Prague Spring από το ThinkQuest, με κείμενα και εποπτικό υλικό
 The Soviet Invasion of Czechoslovakia: August 1968, Materials from the Labadie Collection of Social Protest Material, The University of Michigan
 BBC On This Day
 Πηγές
 Ανοιξη
 Ανοιξη


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
23.11.2015
 IT
 Gazzetta ufficiale dell’Unione europea
 C 389/37
 Sentenza del Tribunale del 30 settembre 2015 — Ecolab USA/UAMI (GREASECUTTER)
 (Causa T-610/13) (1)
 ([«Marchio comunitario - Registrazione internazionale che designa la Comunità europea - Marchio denominativo GREASECUTTER - Impedimenti assoluti alla registrazione - Carattere descrittivo - Assenza di carattere distintivo - Articolo 7, paragrafo 1, lettere b) e c), del regolamento (CE) n. 207/2009»])
 (2015/C 389/38)
 Lingua processuale: l’inglese
 Parti
 Ricorrente: Ecolab USA, Inc. (Wilmington, Delaware, Stati Uniti) (rappresentanti: G. Hasselblatt e V. Töbelmann, avvocati)
 Convenuto: Ufficio per l’armonizzazione nel mercato interno (marchi, disegni e modelli) (rappresentante: L. Rampini, agente)
 Oggetto
 Ricorso proposto avverso la decisione della seconda commissione di ricorso dell’UAMI del 5 settembre 2013 (procedimento R 1704/2012-2), relativa alla registrazione internazionale che designa la Comunità europea del marchio denominativo «GREASECUTTER».
 Dispositivo
 1)
 Il ricorso è respinto.
 2)
 La Ecolab USA, Inc. è condannata alle spese.
 (1) GU C 24 del 25.1.2014.


text:
 20.7.2015
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 236/40
 Решение на Общия съд от 3 юни 2015 г. — Lithomex/СХВП — Glaubrecht Stingel („LITHOFIX“)
 (Дело T-273/14) (1)
 ((Марка на Общността - Производство за обявяване на недействителност - Словна марка на Общността „LITHOFIX“ - По-ранни национална и международна словни марки „LITHOFIN“ - Относително основание за отказ - Вероятност от объркване - Сходство на знаците - Сходство на стоките - Липса на задължение за разглеждане по отношение на всички продукти, за които се отнася по-ранната марка - Член 8, параграф 1, буква б) и член 53, параграф 1, буква a) от Регламент (EО) No 207/2009))
 (2015/C 236/54)
 Език на производството: английски
 Страни
 Жалбоподател: Lithomex ApS (Langeskov, Дания) (представител: L. Ullmann, avocat)
 Ответник: Служба за хармонизация във вътрешния пазар (марки, дизайни и модели) (представител: S. Bonne)
 Друга страна в производството пред апелативния състав на СХВП, встъпила в производството пред Общия съд: Glaubrecht Stingel GmbH & Co. KG (Wendlingen, Германия) (представител: T. Krüger, avocat)
 Предмет
 Жалба срещу решението на пети апелативен състав на СХВП от 17 февруари 2014 г. (преписка R 2280/2012-5) относно производство за обявяване на недействителност между Glaubrecht Stingel GmbH & Co. KG и Lithomex ApS
 Диспозитив
 1)
 Отхвърля жалбата.
 2)
 Осъжда Lithomex ApS да заплати съдебните разноски.
 (1) ОВ C 253, 4.8.2014 г.


text:
 26.4.2008
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 C 107/37
 Acțiune introdusă la 20 februarie 2008 — KUKA Roboter/OAPI (Marcă de culoare portocalie)
 (Cauza T-97/08)
 (2008/C 107/63)
 Limba de procedură: germana
 Părțile
 Reclamantă: KUKA Roboter GmbH (Augsburg, Germania) (reprezentant: A. Kohn, Rechtsanwalt)
 Pârât: Oficiul pentru Armonizare în cadrul Pieței Interne (mărci, desene și modele industriale)
 Concluziile reclamantei
 —
 Anularea deciziei Camerei a patra de recurs a Oficiului pentru Armonizare în cadrul Pieței Interne din 14 decembrie 2007 în cauza R 1572/2007-4;
 —
 obligarea OAPI la plata cheltuielilor de judecată.
 Motivele și principalele argumente
 Marca comunitară vizată: marca de culoare portocalie fără contur pentru produse din clasa 7 (cererea nr. 4 607 801).
 Decizia examinatorului: respinge cererea de înregistrare.
 Decizia camerei de recurs: respinge recursul.
 Motivele invocate:
 —
 încălcarea articolului 28 CE, întrucât decizia atacată reprezintă o măsură cu efect echivalent unei restricții cantitative;
 —
 încălcarea articolului 7 alineatul (1) litera (b) din Regulamentul (CE) nr. 40/94 (1), întrucât marca solicitată are caracter distinctiv;
 —
 încălcarea articolelor 73 și 74 din Regulamentul nr. 40/94, întrucât decizia atacată nu este sau nu este suficient motivată, iar situația de fapt nu este suficient caracterizată.
 (1) Regulamentul (CE) nr. 40/94 al Consiliului din 20 decembrie 1993 privind marca comunitară (JO 1994, L 11, p. 1, Ediție specială 17/vol. 1, p. 146).


type: contracts

text:
 25.9.2008
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 L 257/21
 DECIZIA NR. 61/2008 A COMITETULUI MIXT AL SEE
 din 6 iunie 2008
 de modificare a anexei II (Reglementări tehnice, standarde, încercări și certificare) la Acordul SEE
 COMITETUL MIXT AL SEE,
 având în vedere Acordul privind Spațiul Economic European, astfel cum a fost modificat prin Protocolul de adaptare a Acordului privind Spațiul Economic European, denumit în continuare „acordul”, în special articolul 98,
 întrucât:
 (1)
 Anexa II la acord a fost modificată prin Decizia nr. 46/2008 a Comitetului mixt al SEE din 25 aprilie 2008 (1).
 (2)
 Directiva 2007/62/CE a Comisiei din 4 octombrie 2007 de modificare a anumitor anexe la Directivele 86/362/CEE și 90/642/CEE ale Consiliului referitor la stabilirea conținuturilor maxime de reziduuri de bifezanat, petoxamid, pirimetanil și rimsulfuron (2) trebuie încorporată în acord.
 (3)
 Directiva 2007/73/CE a Comisiei din 13 decembrie 2007 de modificare a anumitor anexe la Directivele 86/362/CEE și 90/642/CEE ale Consiliului privind stabilirea limitelor maxime de reziduuri de acetamiprid, atrazin, deltametrin, imazalil, indoxacarb, pendimetalin, pimetrozină, piraclostrobin, tiacloprid și trifloxistrobin (3) trebuie încorporată în acord.
 (4)
 Prezenta decizie nu se aplică Liechtensteinului,
 DECIDE:
 Articolul 1
 Se adaugă următoarele liniuțe la punctelele 38 (Directiva 86/362/CEE a Consiliului) și 54 (Directiva 90/642/CEE a Consiliului) de la capitolul XII din anexa II la acord:
 „—
 32007 L 0062: Directiva 2007/62/CE a Comisiei din 4 octombrie 2007 (JO L 260, 5.10.2007, p. 4);
 —
 32007 L 0073: Directiva 2007/73/CE a Comisiei din 13 decembrie 2007 (JO L 329, 14.12.2007, p. 40).”
 Articolul 2
 Textele Directivelor 2007/62/CE și 2007/73/CE în limbile islandeză și norvegiană, care urmează să fie publicate în suplimentul SEE la Jurnalul Oficial al Uniunii Europene, sunt autentice.
 Articolul 3
 Prezenta decizie intră în vigoare la 7 iunie 2008, cu condiția să se fi efectuat toate notificările prevăzute la articolul 103 alineatul (1) din acord către Comitetul mixt al SEE (4).
 Articolul 4
 Prezenta decizie se publică în secțiunea SEE și în suplimentul SEE ale Jurnalului Oficial al Uniunii Europene.
 Adoptată la Bruxelles, 6 iunie 2008.
 Pentru Comitetul mixt al SEE
 Președintele
 Alan SEATTER
 (1) JO L 223, 21.8.2008, p. 40.
 (2) JO L 260, 5.10.2007, p. 4.
 (3) JO L 329, 14.12.2007, p. 40.
 (4) Nu au fost semnalate obligații constituționale.


type: wikipedia

text:
Dhéantaí Ortha an Ghreama ar fud na hÉireann.
 Scéal a bhaineann leis
 Deirtear go raibh lóistín á lorg ag Muire di féin agus d'Íosa i dteach áirithe. Níor theastaigh ó bhean an tí cead a thabhairt dóibh teacht isteach sa teach, ach dúirt a fear céile leo go dtabharfadh sé cead dóibh codhladh sa scioból. Buaileadh an fear breoite le greim i rith na hoíche agus bhí ar a bhean cuidiú a iarraidh ar Mhuire. Dúirt Íosa le Muire lámh a chur le taobh an fhir agus an ortha a rá. Rinne sí amhlaidh agus leigheasadh an fear.
 Ortha an Ghreama
 Fear mín aige bean bhorb,
 a chuir Íosa Críost ina luí insa cholg,
 - dearna Mhuire is cúig mhéar Íosa
 cuirimse ag scaipeadh is ag scaoileadh an ghreama so,
 in onóir Dé is na Maighdine Muire,
 ad' iarra' ar Dhia is ar a Mhaighdin ghlórmhair
 scaipeadh is scaoileadh a chur ar an ngreim seo!
 Tagairtí
 Ó hÓgáin, Dáithí. Myth, Legend and Romance. Londain, 1990.
 Féach freisin
 Ortha an Dul Amú
 Ortha na Seirce
 Orthaí


text:
 22.5.2014
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 L 154/11
 ROZHODNUTIE SPOLOČNÉHO VÝBORU EHP
 č. 218/2013
 z 13. decembra 2013,
 ktorým sa mení príloha I (Veterinárne a fytosanitárne záležitosti) k Dohode o EHP
 SPOLOČNÝ VÝBOR EHP,
 so zreteľom na Dohodu o Európskom hospodárskom priestore (ďalej len „Dohoda o EHP“), a najmä na jej článok 98,
 keďže:
 (1)
 Vykonávacie nariadenie Komisie (EÚ) č. 636/2013 z 1. júla 2013 o povolení chelátu zinku a metionínu (1:2) ako kŕmnej doplnkovej látky pre všetky živočíšne druhy (1) sa má začleniť do Dohody o EHP.
 (2)
 Toto rozhodnutie sa týka právnych predpisov o krmivách. Právne predpisy o krmivách sa na Lichtenštajnsko neuplatňujú, pokiaľ sa naň vzťahuje Dohoda medzi Európskym spoločenstvom a Švajčiarskou konfederáciou o obchode s poľnohospodárskymi výrobkami, ako je uvedené v sektorových úpravách v prílohe I k Dohode o EHP. Toto rozhodnutie sa preto neuplatňuje na Lichtenštajnsko.
 (3)
 Príloha I k Dohode o EHP by sa preto mala zodpovedajúcim spôsobom zmeniť,
 PRIJALA TOTO ROZHODNUTIE:
 Článok 1
 Za bod 93 [vykonávacie nariadenie Komisie (EÚ) č. 725/2013] kapitoly II prílohy I k Dohode o EHP sa vkladá tento bod:
 „94.
 32013 R 0636: vykonávacie nariadenie Komisie (EÚ) č. 636/2013 z 1. júla 2013 o povolení chelátu zinku a metionínu (1: 2) ako kŕmnej doplnkovej látky pre všetky živočíšne druhy (Ú. v. EÚ L 183, 2.7.2013, s. 3).“
 Článok 2
 Znenie vykonávacieho nariadenia (EÚ) č. 636/2013 v islandskom a nórskom jazyku, ktoré sa uverejní v dodatku EHP k Úradnému vestníku Európskej únie, je autentické.
 Článok 3
 Toto rozhodnutie nadobúda účinnosť 14. decembra 2013 pod podmienkou, že boli doručené všetky oznámenia podľa článku 103 ods. 1 Dohody o EHP (2).
 Článok 4
 Toto rozhodnutie sa uverejní v oddiele EHP Úradného vestníka Európskej únie a v dodatku EHP k Úradnému vestníku Európskej únie.
 V Bruseli 13. decembra 2013
 Za Spoločný výbor EHP
 predseda
 Thórir IBSEN
 (1) Ú. v. EÚ L 183, 2.7.2013, s. 3.
 (2) Ústavné požiadavky neboli oznámené.


type: legislation

text:
 23.1.2015
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 L 16/29
 REGULAMENTUL DE PUNERE ÎN APLICARE (UE) 2015/101 AL COMISIEI
 din 22 ianuarie 2015
 de stabilire a valorilor forfetare de import pentru fixarea prețului de intrare pentru anumite fructe și legume
 COMISIA EUROPEANĂ,
 având în vedere Tratatul privind funcționarea Uniunii Europene,
 având în vedere Regulamentul (UE) nr. 1308/2013 al Parlamentului European și al Consiliului din 17 decembrie 2013 de instituire a unei organizări comune a piețelor produselor agricole și de abrogare a Regulamentelor (CEE) nr. 922/72, (CEE) nr. 234/79, (CE) nr. 1037/2001 și (CE) nr. 1234/2007 ale Consiliului (1),
 având în vedere Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 543/2011 al Comisiei din 7 iunie 2011 de stabilire a normelor de aplicare a Regulamentului (CE) nr. 1234/2007 al Consiliului în sectorul fructelor și legumelor și în sectorul fructelor și legumelor procesate (2), în special articolul 136 alineatul (1),
 întrucât:
 (1)
 Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 543/2011 prevede, ca urmare a rezultatelor negocierilor comerciale multilaterale din cadrul Rundei Uruguay, criteriile pentru stabilirea de către Comisie a valorilor forfetare de import din țări terțe pentru produsele și perioadele menționate în partea A din anexa XVI la regulamentul respectiv.
 (2)
 Valoarea forfetară de import se calculează în fiecare zi lucrătoare, în conformitate cu articolul 136 alineatul (1) din Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 543/2011, ținând seama de datele zilnice variabile. Prin urmare, prezentul regulament trebuie să intre în vigoare la data publicării în Jurnalul Oficial al Uniunii Europene,
 ADOPTĂ PREZENTUL REGULAMENT:
 Articolul 1
 Valorile forfetare de import prevăzute la articolul 136 din Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 543/2011 sunt stabilite în anexa la prezentul regulament.
 Articolul 2
 Prezentul regulament intră în vigoare la data publicării în Jurnalul Oficial al Uniunii Europene.
 Prezentul regulament este obligatoriu în toate elementele sale și se aplică direct în toate statele membre.
 Adoptat la Bruxelles, 22 ianuarie 2015.
 Pentru Comisie,
 pentru președinte
 Jerzy PLEWA
 Director general pentru agricultură și dezvoltare rurală
 (1) JO L 347, 20.12.2013, p. 671.
 (2) JO L 157, 15.6.2011, p. 1.
 ANEXĂ
 Valorile forfetare de import pentru fixarea prețului de intrare pentru anumite fructe și legume
 (EUR/100 kg)
 Codul NC
 Codul țării terțe (1)
 Valoarea forfetară de import
 0702 00 00
 EG
 330,7
 IL
 160,5
 MA
 120,7
 TR
 158,4
 ZZ
 192,6
 0707 00 05
 JO
 241,9
 MA
 66,8
 TR
 175,6
 ZZ
 161,4
 0709 93 10
 MA
 231,2
 TR
 184,3
 ZZ
 207,8
 0805 10 20
 EG
 47,3
 MA
 63,2
 TN
 65,2
 TR
 64,2
 ZZ
 60,0
 0805 20 10
 IL
 146,9
 MA
 87,9
 ZZ
 117,4
 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90
 EG
 87,6
 IL
 126,1
 JM
 118,0
 MA
 125,5
 TR
 115,4
 ZZ
 114,5
 0805 50 10
 TR
 60,9
 ZZ
 60,9
 0808 10 80
 BR
 63,3
 CL
 89,7
 MK
 24,4
 US
 170,2
 ZZ
 86,9
 0808 30 90
 CL
 265,9
 US
 138,7
 ZZ
 202,3
 (1) Nomenclatura țărilor stabilită prin Regulamentul (UE) nr. 1106/2012 al Comisiei din 27 noiembrie 2012 de punere în aplicare a Regulamentului (CE) nr. 471/2009 al Parlamentului European și al Consiliului privind statisticile comunitare privind comerțul exterior cu țările terțe, în ceea ce privește actualizarea nomenclatorului țărilor și teritoriilor (JO L 328, 28.11.2012, p. 7). Codul „ZZ” desemnează „alte origini”.


text:
A terceira e última temporada da série de televisão estadunidense Pose foi encomendada em 17 de junho de 2019 pelo FX, estreou em 2 de maio de 2021 e foi finalizada em 6 de junho de 2021, contando com 8 episódios. A temporada foi produzida pela 20th Television e FX Productions em associação com a Brad Falchuk Teley-Vision, Color Force e Ryan Murphy Television. A temporada foi ao ar às noites de domingo às 22h00, horário do leste dos EUA.
 A terceira temporada estrela Mj Rodriguez como Blanca Rodriguez-Evangelista, Billy Porter como Pray Tell, Dominique Jackson como Elektra Wintour, Indya Moore como Angel Evangelista, Ryan Jamaal Swain como Damon Richards-Evangelista, Hailie Sahar como Lulu Ferocity, Angel Bismark Curiel como Esteban "Lil Papi" Martinez-Evangelista, Dyllón Burnside como Ricky Wintour, Sandra Bernhard como Judy Kubrak e Jason A. Rodríguez como Lemar Khan.
 A estreia de duas horas da temporada foi assistida por uma média de 434 mil espectadores, sendo 498 mil na primeira hora e 370 mil na segunda, e teve uma classificação de 0.1 no grupo demográfico de 18 a 49 anos. A terceira temporada de Pose recebeu críticas geralmente positivas dos críticos, recebendo o selo Certified Fresh do site agregador de críticas Rotten Tomatoes além de receber inúmeras indicações a prêmios, incluindo o Emmy de Melhor Série Dramática, o Emmy de Melhor Ator em Série Dramática, de Billy Porter, e o Emmy de Melhor Atriz em Série Dramática, de Mj Rodriguez.
 Enredo
 O ano é 1994 e o salão de baile é uma "memória distante" para Blanca, que está lutando "para equilibrar ser mãe com ser uma parceira atual de seu novo amor e seu último papel como auxiliar de enfermagem". Em outro lugar, Pray Tell está lidando com "cargas de saúde inesperadas", enquanto, na cena dos bailes, uma "nova casa viciosa força membros da Casa Evangelista a lutar com seu legado".
 Elenco e personagens
 Principal
 Mj Rodriguez como Blanca Rodriguez-Evangelista
 Billy Porter como Pray Tell
 Dominique Jackson como Elektra Wintour
 Indya Moore como Angel Evangelista
 Ryan Jamaal Swain como Damon Richards-Evangelista
 Hailie Sahar como Lulu Ferocity
 Angel Bismark Curiel como Esteban "Lil Papi" Martinez-Evangelista
 Dyllón Burnside como Ricky Wintour
 Sandra Bernhard como Judy Kubrak
 Jason A. Rodríguez como Lemar Khan
 Participações
 Jeremy McClain como Cubby Wintour
 Leiomy Maldonado como Florida Ferocity
 Jack Mizrahi como Jack Mizrahi
 Jeremy Pope como Christopher
 Angelica Ross como Candy
 Jackee Harry como Tia Jada
 Janet Hubert como Tia Latrice
 Nota
 Episódios
 Produção
 Desenvolvimento
 Em 17 de junho de 2019, foi anunciado que o FX havia renovado a série para uma terceira temporada. Os criadores da série Ryan Murphy, Brad Falchuk e Steven Canals regressam como showrunners, enquanto que Erica Kay, Lou Eyrich e Tanase Popa desempenham o papel de produtores executivos. Em 25 de setembro de 2019, Billy Porter anunciou que dirigiria um episódio nesta temporada. Em 4 de março de 2020, Janet Mock anunciou que voltaria a dirigir um episódio nesta temporada. Em 5 de março de 2021, foi anunciado que esta temporada seria a última da série. O trailer foi lançado em 6 de abril de 2021.
 Casting
 Os membros do elenco principal, Mj Rodriguez como Blanca Evangelista, Billy Porter como Pray Tell, Dominique Jackson como Elektra Wintour, Indya Moore como Angel Evangelista, Ryan Jamaal Swain como Damon Evangelista, Dyllon Burnside como Ricky Wintour, Hailie Sahar como Lulu Ferocity, Angel Bismark Curiel como Lil Papi Evangelista e Sandra Bernhard como Judy Kubrak, regressam da temporada anterior.
 Em abril de 2020, Jeremy Pope anunciou que havia se unido ao elenco recorrente para esta temporada, interpretando um personagem heterossexual. O co-criador Ryan Murphy disse sobre isso: "Estou muito interessado nele fazendo isso, dois sucessos; em Hollywood como um gay e Pose como um heterossexual." Sobre seu personagem, Pope disse "Ryan e eu tivemos uma conexão instantânea como criador e artista e o que eu apreciei foi que ele queria encontrar esse personagem junto [comigo]".
 Roteiro
 Em entrevista, o co-criador Ryan Murphy disse que para esta temporada terá outro salto no tempo, dizendo que "a série terá um desfecho definitivo várias temporadas depois", também afirma que "a história vai parar uma vez que os personagens Cheguem a 1996, o ano em que a medicação para a AIDS finalmente se torna mais acessível às massas. Ele também disse que neste novo salto no tempo, haverá mais momentos inesperados que os espectadores terão que processar.
 Filmagens
 As filmagens da terceira temporada começaram em Nova York em 4 de março de 2020. Nesse mesmo mês, a produção da temporada foi interrompida como resultado da pandemia de COVID-19, em sua conta no Instagram, Ryan Murphy compartilhou que eles deram seus suprimentos de adereços ao Hospital Mount Sinai para ajudar os médicos durante a luta contra a pandemia. A produção da temporada retornou em outubro. As filmagens da série se finalizaram em 19 de março de 2021.
 De acordo com Steven Canals, ele diz que para esta temporada, haverá muitas mudanças no cenário, devido à pandemia de COVID-19, onde "coisas como beijar provavelmente serão esquecidas nesses momentos", no entanto, ele diz que "não será fácil implementar essas mudanças, porque a maioria das cenas de dança envolverá um grande número de pessoas", ele também menciona que "essas cenas têm de 125 a 150 atores ao fundo. Isso é complicado porque é uma parte muito importante e crítica de nosso programa e narrativa". Mencionando que nessas mudanças, "o erotismo e a intimidade ficarão em segundo plano considerando as normas vigentes", e que "as cenas de dança não terão um grande número de atores de fundo".
 Decisão pela temporada final
 Em uma entrevista realizada pela Variety, Steven Canals, um dos co-criadores da série, declara que "se você assistir a esta temporada, e mais especificamente o final, isso era o que sempre foi planejado para ser", ele continua e diz que "se você voltar para a primeira temporada, tudo foi uma configuração para este capítulo final. As histórias têm um começo, meio e um fim, e esta temporada final foi o fim desta narrativa de três arcos que temos contado. ... Somos nós finalmente permitindo que nossos personagens explorem o que significa ter todas as coisas que eles claramente declararam na primeira temporada que eles queriam."
 Embora Canals tenha notado que eles "certamente poderiam ter continuado a criar narrativa em torno desses personagens e deste mundo, e nós falamos sobre [isso] na sala de roteiristas", em última análise a razão pela qual a 3a temporada é a última é porque, "para mim como um verdadeiro amante da televisão, uma das coisas que sempre me frustrou é quando estou sintonizando uma temporada de televisão e eu posso dizer que esta temporada parece apenas um preenchimento. A última coisa que eu queria fazer com o nosso público era criar narrativa simplesmente para criar narrativa, e sem nenhuma intenção real. Eu pude ver o final ... e fez sentido pousar o avião confortavelmente, se você quiser".
 Recepção
 Resposta crítica
 A série foi recebida com uma resposta positiva dos críticos em sua temporada final. No site agregador de críticas Rotten Tomatoes, a série detém um índice de aprovação de 100% com uma classificação média de 7.70/10 com base em 25 avaliações. O consenso crítico do site diz: "Embora seja muito curta, a temporada final de Pose é uma celebração alegre e divertida da vida que você não pode perder." Metacritic, que usa uma média ponderada, atribuiu à série uma pontuação de 76 em 100 com base em 10 críticos, indicando "revisões geralmente favoráveis".
 Para a estreia, Kayla Kumari Upadhyaya, do AV Club diz que "O salto no tempo realmente funciona a favor da série, avançando esses personagens para novas fases de suas vidas de uma maneira que transmite esperança, embora ainda reconheça que os mesmos problemas que eles lidaram em temporadas anteriores persistem."
 Audiência
 Prêmios e indicações
 Temporadas de séries de televisão de 2021
 Impactos da pandemia de COVID-19 na televisão


text:
Αρκτικόλεξο ή ακρωνύμιο ονομάζεται ο σύντομος τρόπος γραφής που παράγεται απo τα αρχικά γράμματα ή τις συλλαβές των λέξεων μιας επωνυμίας ή και φράσης (συνήθως ονόματα οργανισμών, σωματείων, υπηρεσιών κ.ά) που γράφεται πάντα με κεφαλαία γράμματα. Η λέξη αρκτικόλεξο είναι σύνθετη λέξη που δημιουργείται από τις λέξεις αρκτικός, (που σημαίνει αυτός που βρίσκεται στην αρχή), + λέξη.
 Η χρήση ακρωνυμίων ξεκίνησε κυρίως από τις ανάγκες εξοικονόμησης χώρου στον τύπο αλλά και χρόνου στον λόγο. Τα ακρωνύμια άλλοτε διαβάζονται κατά φθόγγο π.χ. ΟΗΕ που σημαίνει Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, και άλλοτε κατά πλήρη προφορά των γραμμάτων όπως π.χ. το ακρωνύμιο Δ.Σ που σημαίνει Διοικητικό Συμβούλιο και διαβάζεται δέλτα - σίγμα). Η συνεχής χρήση ακρωνυμίων πολλές φορές δημιουργεί προβλήματα σύγχυσης, όπως π.χ. Δ.Σ που μπορεί να σημαίνει εκτός του παραπάνω και Διπλωματικό Σώμα ή ακόμα πιό χαρακτηριστικά Δημοτικό Συμβούλιο.
 Πολλές φορές το αρκτικόλεξο, για λόγους ευκολότερης ή πιο εύηχης προφοράς, περιλαμβάνει εκτός από τα αρχικά γράμματα μιας συστατικής λέξης και φωνήεντα που ακολουθούν, π.χ. ΠΡΟ.ΠΟ. Παρόλο που το ορθό είναι να χρησιμοποιείται τελεία μετά το αρχικό γράμμα κάθε λέξης ή συλλαβής, πολλές φορές για λόγους ευκολίας η τελεία παραλείπεται. Συνέπεια των παραπάνω η προσοχή στη χρήση των αρκτικόλεξων να καθίσταται αναγκαία όσο επίσης και η δημιουργία νέων που δεν θα πρέπει να προκαλούν σύγχυση με άλλα ήδη υφιστάμενα.
 Η συχνότητα της χρήσης ακρωνυμίων έχει αυξητική τάση ανά το παγκόσμιο κυρίως στους χώρους της γραφειοκρατίας, πολιτικής, συνδικαλισμού αλλά και στην τεχνολογία. Συχνά τα τεχνολογικά κυρίως αρκτικόλεξα μετατρέπονται σε λέξεις. Για παράδειγμα η λέξη μόντεμ προέρχεται από την αγγλική λέξη modem που είναι ακρωνύμιο της φράσης Modulator Demodulator, η λέξη Ραντάρ, κ.ά.
 Τα αρκτικόλεξα ή τα ακρωνύμια δεν πρέπει να συγχέονται με τις συντομογραφίες ή βραχυγραφίες Για παράδειγμα, το βλ. είναι συντομογραφία του βλέπε.
 Σημειώσεις
 Στο επιμύθιο του αριστουργήματός του «1984» ο Όργουελ αναφέρει ότι το απολυταρχικό καθεστώς που περιγράφει στο μυθιστόρημα, αποφάσισε να επιβάλλει στους πολίτες να μιλούν μόνο με αρκτικόλεξα, για να χαθεί το συναισθηματικό φορτίο των λέξεων κι έτσι οι «υποτελείς» θα ήταν πιο άβουλοι, πιο πειθήνιοι, πιο απαθείς.
 Παραδείγματα
 Ο.Τ.Ε. - Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος
 Δ.Ε.Η. - Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού
 Ε.Μ.Π. - Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
 Ο.Σ.Ε. - Οργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδος
 Κ.Τ.Ε.Λ. - Κοινά Ταμεία Εισπράξεων Λεωφορείων
 Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 GlobalAcronyms - μια ανθρώπινη επεξεργασία δεδομένων των ακρωνυμίων σε 65 διαφορετικές γλώσσες (πάνω από 250000 καταχωρήσεις). Σύντομα στην Ελληνική
 Τύποι λέξεων


text:
 Avis juridique important
 |
 52003PC0563
 Förslag till rådets förordning om ändring av rådets förordning (EG) nr 1098/98 om att införa särskilda tillfälliga åtgärder för humle /* KOM/2003/0563 slutlig */
 Förslag till RÅDETS FÖRORDNING om ändring av rådets förordning (EG) nr 1098/98 om att införa särskilda tillfälliga åtgärder för humle(framlagt av Kommissionen)MOTIVERINGDetta förslag till ändring av rådets förordning (EG) nr 1098/98 syftar till att förlänga tillämpningen av bestämmelserna rörande tillämpningen av särskilda tillfälliga åtgärder för humle (tillfällig träda eller röjning) till att omfatta skörden 2004.Kommissionen är ålagd att presentera en utvärderingsrapport för rådet senast den 31 december 2003 rörande samtliga bestämmelser som gäller den gemensamma organisationen av marknaden. Denna rapport kommer att åtföljas av förslag till en reform som det är tänkt skall träda i kraft först 2005. Därför är det nödvändigt att under övergången förlänga de särskilda tillfälliga åtgärderna med ett år.Förslag till RÅDETS FÖRORDNING om ändring av rådets förordning (EG) nr 1098/98 om att införa särskilda tillfälliga åtgärder för humleEUROPEISKA UNIONENS RÅD HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNINGmed beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen,med beaktande av rådets förordning (EEG) nr 1696/71 av den 26 juli 1971 om den gemensamma organisationen av marknaden för humle [1], särskilt artikel 16a i denna,[1] EGT L 175, 4.8.1971, s. 1. Förordningen senast ändrad genom förordning (EG) nr 1514/2001 (EGT L 201, 26.7.2001, s. 8).med beaktande av kommissionens förslag [2], och[2] EGT C [...], [...], s. [...].av följande skäl:(1) I artikel 2.1 första stycket i rådets förordning (EG) nr 1098/98 [3] fastställs kompensationen för de humlearealer i gemenskapen som läggs i träda eller röjs definitivt för en period på sex år, från och med 1998 års skörd till och med 2003 års skörd.[3] EGT L 157, 30.5.1998, s. 7. Förordningen ändrad genom förordning (EG) nr 2151/2002 (EGT L 327, 4.12.2002, s. 1).(2) Tillämpningen av de särskilda åtgärderna tillfällig träda och röjning under ovannämnda period har gjort det möjligt att minska arealerna där humle odlas med 19 % jämfört med referensåret 1997.(3) Den utvärderingsrapport som kommissionen är ålagd att presentera för rådet senast den 31 december 2003, i enlighet med artikel 18 andra stycket i förordning (EEG) nr 1696/71, kommer att omfatta samtliga bestämmelser som gäller den gemensamma organisationen av marknaden, däribland de särskilda åtgärderna. Utvärderingen kan åtföljas av förslag. Mot den här bakgrunden bör det ges möjlighet till en grundlig diskussion om hela sektorn. För att en sådan diskussion skall kunna äga rum, och med hänsyn till att marknadsbalans för humle ännu inte har uppnåtts, bör den period för vilken kompensationen fastställts förlängas med ett år.(4) Förordning (EG) nr 1098/98 bör därför ändras.HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE:Artikel 1Förordning (EG) nr 1098/98 ändras på följande sätt:1) Artikel 2.1 skall ändras på följande sätt:a) I första stycket skall "2003 års skörd" ersättas med "2004 års skörd".b) I andra stycket skall "2004 års skörd" ersättas med "2005 års skörd".2) I artikel 4 andra stycket skall "2004 års skörd" ersättas med "2005 års skörd".Artikel 2Denna förordning träder i kraft den sjunde dagen efter det att den har offentliggjorts i Europeiska unionens officiella tidning.Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater.Utfärdad i Bryssel denPå rådets vägnarOrdförande>Plats för tabell>


text:
8.1.2000 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 6/5
 s. 25), har Domstolen, sammensat af præsidenten, G.C. Rodrı́- dommerne J.L. Murray og R. Schintgen; generaladvokat:
 guez Iglesias, afdelingsformændene P.J.G. Kapteyn og G. Hirsch P. Léger; justitssekretær: assisterende justitssekretær H. von
 (refererende dommer) samt dommerne J.C. Moitinho de Almei- Holstein, den 5. oktober 1999 afsagt dom, hvis konklusion
 da, C. Gulmann, J.L. Murray, L. Sevón, M. Wathelet og lyder således:
 R. Schintgen; generaladvokat: N. Fennelly; justitssekretær:
 R. Grass, den 5. oktober 1999 afsagt dom, hvis konklusion 1) Artikel 11, stk. 4, i Rådets andet direktiv 67/228/EØF af
 lyder således: 11. april 1967 om harmonisering af medlemsstaternes lovgiv-
 ning om omsætningsafgifter — Det fælles merværdiafgifts-
 1) Kommissionen for De Europæiske Fællesskaber frifindes. systems struktur og de nærmere regler for dets anvendelse tillod
 medlemsstaterne at vedtage eller at opretholde, og artikel 17, stk.
 2) Den Franske Republik betaler sagens omkostninger. 6, i Rådets sjette direktiv 77/388/EØF af 17. maj 1977 om
 harmonisering af medlemsstaternes lovgivning om omsæt-
 ningsafgifter — Det fælles merværdiafgiftssystem: ensartet bereg-
 (1) EFT C 295 af 27.9.1997.
 ningsgrundlag, tillader dem at opretholde generelle undtagelser
 til fradragsretten for moms, der er betalt ved køb af biler,
 der anvendes af den afgiftspligtige person til afgiftspligtige
 transaktioner, selv om
 — bilerne udgjorde driftsmidler, der var uundværlige for udøvel-
 sen af den afgiftspligtige persons virksomhed, eller
 DOMSTOLENS DOM
 — bilerne ikke i noget tilfælde kunne anvendes af den afgiftsplig-
 (Sjette Afdeling) tige person til privat brug.
 2) Artikel 17, stk. 6, i sjette direktiv 77/388 skal fortolkes
 af 5. oktober 1999 således, at medlemsstaterne kan opretholde de undtagelser til
 fradragsretten for moms, som er omhandlet i bestemmelsens
 i sag C-305/97, Royscot Leasing Ltd og Royscot Industrial andet afsnit, selv om Rådet ikke inden udløbet af den i første
 Leasing Ltd, Allied Domecq plc og T.C. Harrison Group afsnit fastsatte frist har fastsat regler om de udgifter, der ikke
 Ltd mod Commissioners of Customs & Excise i [anmod- giver ret til fradrag i merværdiafgiften.
 ning om præjudiciel afgørelse fra Court of Appeal (Eng-
 land & Wales)] (1)
 (1) EFT C 318 af 18.10.1997.
 (»Moms — andet direktivs artikel 11, stk. 1 og 4 — sjette
 direktivs artikel 17, stk. 2 og 6 — fradragsret — undtagelser
 i henhold til nationale regler vedtaget før sjette direktiv«)
 (2000/C 6/09)
 DOMSTOLENS DOM
 (Processprog: engelsk)
 (Sjette Afdeling)
 (Foreløbig oversættelse. Den endelige oversættelse vil blive offentlig-
 gjort i Samling af Afgørelser) af 5. oktober 1999
 I sag C-305/97, angående en anmodning, som Court of Appeal i sag C-327/97 P, Christos Apostolidis m.fl. mod Kommis-
 (England & Wales) (Det Forenede Kongerige) i medfør af sionen for De Europæiske Fællesskaber (1)
 EF-traktatens artikel 177 (nu artikel 234 EF) har indgivet til
 Domstolen for i den for nævnte ret verserende sag, Royscot (»Appel — vederlag — justeringskoefficient — opfyldelse af
 Leasing Ltd og Royscot Industrial Leasing Ltd, Allied Domecq en dom fra Retten«)
 plc og T.C. Harrison Group Ltd mod Commissioners of
 Customs & Excise, at opnå en præjudiciel afgørelse vedrørende
 fortolkningen af artikel 11, stk. 4, i Rådets andet direktiv (2000/C 6/10)
 67/228/EØF af 11. apri1 1967 om harmonisering af medlems-
 staternes lovgivning om omsætningsafgifter — Det fælles
 merværdiafgiftssystems struktur og de nærmere regler for dets (Processprog: fransk)
 anvendelse (EFT 1967, s. 14) og artikel 17, stk. 6, i Rådets
 sjette direktiv 77/388/EØF af 17. maj 1977 om harmonisering
 af medlemsstaternes lovgivning om omsætningsafgifter — (Foreløbig oversættelse. Den endelige oversættelse vil blive offentlig-
 Det fælles merværdiafgiftssystem: ensartet beregningsgrundlag gjort i Samling af Afgørelser)
 (EFT L 145, s. 1), har Domstolen (Sjette Afdeling), sammensat
 af formanden for Anden Afdeling, G. Hirsch (refererende I sag C-327/97 P, Christos Apostolidis m.fl., tjenestemænd og
 dommer), som fungerende formand for Sjette Afdeling, og midlertidigt ansatte ved Kommissionen for De Europæiske


text:
 5.6.2019
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 146/1
 IZVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) 2019/911
 z dne 24. maja 2019
 o odobritvi spremembe specifikacije proizvoda za zaščiteno označbo porekla ali zaščiteno geografsko označbo (Costers del Segre (ZOP))
 EVROPSKA KOMISIJA JE –
 ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
 ob upoštevanju Uredbe (EU) št. 1308/2013 Evropskega parlamenta in Sveta z dne 17. decembra 2013 o vzpostavitvi skupne ureditve trgov kmetijskih proizvodov in razveljavitvi uredb Sveta (EGS) št. 922/72, (EGS) št. 234/79, (ES) št. 1037/2001 in (ES) št. 1234/2007 (1) ter zlasti člena 99 Uredbe,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 Komisija je proučila vlogo za odobritev spremembe specifikacije proizvoda za zaščiteno označbo porekla „Costers del Segre“, ki jo je Španija poslala v skladu s členom 105 Uredbe (EU) št. 1308/2013.
 (2)
 Komisija je vlogo za odobritev spremembe specifikacije proizvoda objavila v Uradnem listu Evropske unije (2), kot zahteva člen 97(3) Uredbe (EU) št. 1308/2013.
 (3)
 Komisija ni prejela nobenega ugovora v skladu s členom 98 Uredbe (EU) št. 1308/2013.
 (4)
 Spremembo specifikacije proizvoda bi bilo zato treba odobriti v skladu s členom 99 Uredbe (EU) št. 1308/2013.
 (5)
 Ukrepi iz te uredbe so v skladu z mnenjem Odbora za skupno ureditev kmetijskih trgov –
 SPREJELA NASLEDNJO UREDBO:
 Člen 1
 Sprememba specifikacije proizvoda, objavljena v Uradnem listu Evropske unije v zvezi z imenom „Costers del Segre“ (ZOP), se odobri.
 Člen 2
 Ta uredba začne veljati dvajseti dan po objavi v Uradnem listu Evropske unije.
 Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah.
 V Bruslju, 24. maja 2019
 Za Komisijo
 Phil HOGAN
 Član Komisije
 (1) UL L 347, 20.12.2013, str. 671.
 (2) UL C 38, 31.1.2019. str. 6.


text:
Karol VIII. (* 30. jún 1470, Amboise, Francúzsko† 7. apríl 1498, Amboise), bol francúzsky kráľ v rokoch 14831498.
 Pôvod
 Narodil sa ako tretí syn Ľudovíta XI. a Šarloty Savojskej.
 Vláda
 Na trón nastúpil po smrti svojho otca roku 1483 a hneď nato vypukol ostrý spor medzi jeho sestrou Annou z Beaujeu a Ľudovítom Orleánskym o poručníctvo a regentstvo.
 Karol bol slabý kráľ. Svojim sobášom s Annou, dedičkou Bretónska, získal túto krajinu pre francúzsku korunu. Ako dedič práv Anjouovcov na Neapolsko podnikol roku 1494 vojenskú výpravu do Itálie, kde v roku 1495 dobyl Neapolsko. Koalícia pápeža so Španielskom, Milánskom a Benátkami ho však z Itálie znova vypudila.
 Zomrel len 27-ročný, 7. apríla 1498, pri nešťastí, keď sa hlavou udrel do nízkeho dreveného trámu.
 Jeho smrťou vyhynula staršia vetva rodu Valois. Jeho nástupcom bol Ľudovít XII., pravnuk Karola V.
 Rodina
 6. decembra 1491 si vzal Annu Bretónsku, s ktorou mal tieto deti:
 Karol Roland (* 10. október 1492 – † 6. december 1495)
 Karol (* 8. september 1496 – † 2. október 1496)
 František (* júl 1497 – † 1498)
 Anna (*/† 20. marec 1498)
 Iné projekty
 Králi Francúzska
 Valoisovci
 Následníci trónu


text:
La Großdeutscher Rundfunk (« radio de la Grande Allemagne ») fut la désignation du programme unifié de radiodiffusion dans l'Allemagne nazie, du à la fin de la Seconde Guerre mondiale en . Elle a pour origine la Reichs-Rundfunk-Gesellschaft, fondée le , qui gérait les stations de radio publiques en Allemagne. Après leur prise du pouvoir en 1933, les nazis transformèrent la société en véritable outil de propagande destiné à être présent dans chaque foyer allemand à travers le Volksempfänger.
 Histoire
 Contexte de création
 La Großdeutscher Rundfunk trouve son origine dans la politique de radiodiffusion de la république de Weimar. La radiodiffusion est initialement assurée par neuf sociétés régionales de Munich à Königsberg fondées en 1923 et 1924 et regroupées, en 1925, au sein de la Société de radiodiffusion du Reich (Reichs-Rundfunk-Gesellschaft ou RRG) sous l'égide de Hans Bredow et Kurt Magnus.
 Sur la base de la « deuxième ordonnance de Weimar pour la radiodiffusion » de 1932, qui abroge la première ordonnance de 1925-1926, la radiodiffusion de la république de Weimar est centralisée et étatisée. À partir de , des actions des neuf sociétés existantes sont reprises par l'État. De plus, un émetteur d'Allemagne (« Deutschlandsender »), appartenant à une compagnie commerciale (à partir de 1933, la Deutschlandsender GmbH), opère à partir de 1926 sur ondes longues ; il est chargé de retransmettre dans tout le pays une sélection représentative de programmes des stations régionales. Deux autres stations de l'émetteur d'Allemagne (Deutschlandsender II et III) sont mises en service en 1927 et 1939.
 Après la prise de pouvoir du parti nazi le , la radio devient une véritable affaire d'État au sens propre du terme. Très tôt, les nazis voient en elle un instrument central de propagande politique et la subordonnent donc au ministère de la Propagande du Reich de Joseph Goebbels. Mi-1933, Eugen Hadamovsky, un haut dirigeant du parti et jusqu'alors directeur des émissions de l'émetteur d'Allemagne est nommé directeur du RRG et directeur des émissions du Reich.
 La RRG est renforcée, ses membres, les sociétés de radiodiffusion autonomes sont dissoutes et transformées en « émetteurs du Reich » à partir du . Le territoire de l'Allemagne (Altreich) est couvert par les neuf stations à Berlin, Leipzig, Breslau, Königsberg, Hambourg, Cologne, Francfort-sur-le-Main, Stuttgart et Munich. Avec l'incorporation du territoire du bassin de la Sarre en 1935, la station à Sarrebruck s'ajoute ; après l’annexion de l’Autriche, en , s’y ajoute l’émetteur de Vienne.
 De 1939 à 1945
 À l’initiative de Joseph Goebbels, le , la Reichsrundfunk reçoit une nouvelle dénomination, la Großdeutscher Rundfunk (radio de la Grande Allemagne). Au cours de la Seconde Guerre mondiale, la diffusion est adaptée aux exigences de guerre, notamment des compagnies de propagande de la Wehrmacht. Elle émet à partir de deux programmes d’orientation nationale-socialiste pour l’ensemble du territoire du Troisième Reich.
 Le programme national (Reichsprogramm) est retransmis sur ondes moyennes sur tous les émetteurs du Reich et leurs émetteurs secondaires. Dans la matinée, chaque émetteur dispose d’une à deux heures pour son propre programme. D’environ minuit jusqu’au début des émissions vers 5 ou du matin, la diffusion s’arrête. Mais on peut écouter pendant cette pause le programme de l’émetteur d’Allemagne sur ondes longues, qui diffuse ses émissions à partir de , pour les arrêter après les premières informations du matin.
 Les émetteurs suspendent la transmission à l’approche d’avions ennemis, afin de ne pouvoir être utilisés pour le repérage. Mais, dans plusieurs parties du pays, les locaux relaient, pendant ce laps de temps, le programme de radio du Reich, si bien qu’on peut par exemple entendre dans le district de Hessen-Nassau le programme du Reich sur une fréquence, et sur une autre le programme de l’émetteur d’Allemagne. En cas de danger aérien direct cependant, seules des annonces sur la situation aérienne sont retransmises. Dans d’autres parties du Reich l’émetteur du quartier général du district aérien de Nuremberg utilise en cas de danger aérien l’onde de l’émetteur secondaire de Nuremberg qui est coupé, pour les rapports sur la direction de visée des escadrilles de bombardiers.
 Vers la fin de la Seconde Guerre mondiale, début 1945, les émetteurs du Reich cessent l’un après l’autre leurs activités avec l’avance des troupes alliées à l’Est et à l’Ouest. Le dernier émetteur de la radio grande-allemande à fonctionner est l’émetteur secondaire de Flensbourg, élevé au rang d’émetteur du Reich.
 Ensuite, les puissances d’occupation installent dans leurs zones d’occupation de nouvelles stations de radio. Jusqu’à ce qu’elles entrent en action, c’est Radio Luxembourg, sur ondes longues, qui fournit les nouvelles à la population allemande – surtout en Allemagne de l’Ouest.
 Notes et références
 Ansgar Diller (éd): Rundfunkpolitik im Dritten Reich. Munich: dtv, 1980. (Série : Rundfunk in Deutschland, vol. 2)
 Remaniement de la Reichs-Rundfunk-Gesellschaft (avec audio)
 Liens externes
 Radiodiffusion de la propagande nazie
 Radio en Allemagne
 Audiovisuel public en Allemagne


text:
Dávid Anna (Budapest, 1934. augusztus 23. –) orvos, Dorog város volt polgármestere, Dávid Károly Kossuth-díjas építész lánya.
 Tanulmányai
 1934. augusztus 23-án született Budapesten. 1952-ben érettségizett, majd Szegeden és Budapesten végezte egyetemi tanulmányait. 1958. szeptember 27-én avatták orvossá.
 Orvosként
 1958 és 1962 között az esztergomi Vaszary Kolos Kórház gyermekosztályán volt központi gyakornok (rezidens). 1964 és 1972 között Tiszaszederkényben (ma Tiszaújváros) volt gyermekorvos, majd 1972-től napjainkig Dorogon gyermekorvos.
 Közélet
 1983-ban, Kégel Eszter kollégájával nekiláttak Dorog város lakóinak krónikus betegségeiről szóló adatok feldolgozásának. Idővel ezt elsősorban a légzőszervi és kardiológiai esetekre élezték ki és több konferencián, valamint szaklapokban ismertették az erről tapasztaltakat. 1988-ban megalakították a Dorogi Környezetvédelmi Egyesületet, majd elkészítették a város környezetvédelmi stratégiáját.
 1990 és 1994 között Dorog város polgármestere volt.
 Források
 Solymár Judit - Kovács Lajos: Dorogi lexikon () Dorog, 2008.
 Magyar gyermekgyógyászok
 Magyar nők a politikában
 Dorog polgármesterei
 1934-ben született személyek
 Élő személyek