text:
 Pomembno pravno obvestilo
 |
 22000A0411(02)
 Uradni list L 089 , 11/04/2000 str. 0015 - 0023
 Pogodba svetovne organizacije za intelektualno lastnino o izvedbah in fonogramih(WPPT)Ženeva (1996)VsebinaPreambulaPOGLAVJE IČlen 1Člen 2Člen 3Člen 4POGLAVJE IIČlen 5Člen 6Člen 7Člen 8Člen 9Člen 10POGLAVJE IIIČlen 11Člen 12Člen 13Člen 14POGLAVJE IVČlen 15Člen 16Člen 17Člen 18Člen 19Člen 20Člen 21Člen 22Člen 23POGLAVJE VČlen 24Člen 25Člen 26Člen 27Člen 28Člen 29Člen 30Člen 31Člen 32Člen 33PREAMBULAPOGODBENICE SO SE –V ŽELJI po čim učinkovitejšem in enotnejšem razvoju in ohranitvi varstva pravic izvajalcev in proizvajalcev fonogramov,OB PRIZNAVANJU potrebe po uvedbi novih mednarodnih pravil, da bi ustrezno reševale vprašanja, ki se postavljajo v zvezi z gospodarskim, družbenim, kulturnim in tehnološkim razvojem,OB PRIZNAVANJU velikega vpliva razvoja in zbliževanja informacijskih ter komunikacijskih tehnologij na produkcijo in uporabo izvedb ter fonogramov;OB PRIZNAVANJU potrebe po ohranitvi ravnotežja med pravicami izvajalcev in proizvajalcev fonogramov ter širšim javnim interesom predvsem na področju izobraževanja, raziskovanja in dostopa do informacij,DOGOVORILE O NASLEDNJEM:POGLAVJE ISPLOŠNE DOLOČBEČlen 1Razmerje do drugih konvencij1. Nič v tej pogodbi ne ukinja obstoječih obveznosti, ki jih imajo pogodbenice druga do druge po Mednarodni konvenciji za varstvo izvajalcev, proizvajalcev fonogramov in radiodifuznih organizacij, sestavljeni v Rimu 26. oktobra 1961 (v nadaljevanju "Rimska konvencija").2. Varstvo, ki ga zagotavlja ta pogodba, ne posega v varstvo avtorske pravice na književnih in umetniških delih ter nanj na noben način ne vpliva. Glede na to se nobena določba te pogodbe ne sme razlagati v škodo tega varstva.3. Ta pogodba nima nobene povezave z drugimi pogodbami in ne vpliva na pravice in obveznosti iz katere koli druge pogodbe.Člen 2Opredelitev pojmovZa namene te pogodbe:(a) "izvajalci" pomeni igralce, pevce, glasbenike, plesalce in druge osebe, ki igrajo, pojejo, podajajo, deklamirajo, nastopajo, interpretirajo ali kako drugače izvajajo književna, umetniška ali folklorna dela.(b) "fonogram" pomeni posnetek zvokov izvedbe ali drugih zvokov oziroma njihovih nadomestkov, razen če je v obliki posnetka, ki je vključen v kinematografskem ali drugem avdiovizualnem delu;(c) "posnetek" pomeni vključitev zvokov ali njihovih zapisov na nosilec, s katerega se ti lahko zaznajo, reproducirajo ali priobčujejo s pomočjo naprave;(d) "proizvajalec fonograma" pomeni fizično ali pravno osebo, ki prevzame pobudo in odgovornost, da prva posname zvoke neke izvedbe ali druge zvoke oziroma nadomestke teh zvokov;(e) "izdaja" posnete izvedbe ali fonograma pomeni ponujanje primerkov posnete izvedbe ali fonograma javnosti s soglasjem imetnika pravic pod pogojem, da so ti primerki ponujeni javnosti v razumni količini;(f) "radiodifuzno oddajanje" pomeni brezžično prenašanje zvoka ali slike in zvoka oziroma njihovih nadomestkov, namenjeno javnosti; za "radiodifuzno oddajanje" se šteje tudi prenašanje po satelitu; prenašanje kodiranih signalov je "radiodifuzno oddajanje", če radiodifuzne organizacije javnosti zagotovijo sredstva za dekodiranje ali so zagotovljena z njenim soglasjem;(g) "javna priobčitev" izvedbe ali fonograma pomeni prenašanje zvokov izvedbe ali zvokov oziroma nadomestkov, zvokov posnetih na fonogramih, javnosti na kateri koli način, razen z radiodifuznim oddajanjem. Za namene člena 15 "javna priobčitev" vključuje tudi to, da zvoki ali nadomestki zvokov, posneti na fonogramih, postanejo slišni javnosti.Člen 3Upravičenci do varstva po tej pogodbi1. Pogodbenice dajejo varstvo, zagotovljeno s to pogodbo, izvajalcem in proizvajalcem fonogramov, ki so državljani druge pogodbenice.2. Za državljane druge pogodbenice se štejejo tisti izvajalci ali proizvajalci fonogramov, ki bi izpolnili merila za upravičenost do varstva, zagotovljenega z Rimsko konvencijo, če bi bile vse pogodbenice te pogodbe tudi države pogodbenice navedene konvencije. Glede teh meril za upravičenost do varstva uporabljajo pogodbenice ustrezne opredelitve pojmov iz člena 2 te pogodbe.3. Vsaka pogodbenica, ki izkoristi možnosti, zagotovljene v členu 5(3) Rimske konvencije, ali ki za namene člena 5 omenjene konvencije izkoristi njen člen 17, uradno obvesti generalnega direktorja Svetovne organizacije za intelektualno lastnino (WIPO), kot je predvideno v teh določbah.Člen 4Nacionalna obravnava1. Glede izključnih pravic, danih posebej po tej pogodbi, in glede pravice do pravičnega nadomestila iz člena 15 te pogodbe vsaka pogodbenica obravnava državljane drugih pogodbenic, kot so opredeljeni v členu 3(2), enako kot svoje lastne državljane.2. Obveznost iz odstavka 1 ne velja, če druga pogodbenica izkoristi pridržke, dovoljene v členu 15(3) te pogodbe.POGLAVJE IIPRAVICE IZVAJALCEVČlen 5Moralne pravice izvajalcev1. Neodvisno od materialnih pravic izvajalca in celo po njihovem prenosu obdrži izvajalec glede slušnih izvedb v živo ali izvedb, posnetih na fonogramih, pravico do priznanja, da je izvajalec svoje izvedbe, razen če način uporabe izvedbe narekuje opustitev tega priznanja, in pravico, da nasprotuje vsakemu popačenju, skazitvi ali drugi spremembi svoje izvedbe, ki bi lahko škodovala njegovemu ugledu.2. Pravice, ki jih zagotavlja izvajalcu odstavek 1, trajajo po njegovi smrti vsaj do poteka materialnih pravic in jih lahko uresničujejo osebe ali institucije, ki so za to pooblaščene po zakonodaji pogodbenice, v kateri se zahteva varstvo. Vendar pa tiste pogodbenice, katerih zakonodaje v času ratifikacije te pogodbe ali pristopa k njej ne predvidevajo varstva vseh pravic, navedenih v prejšnjem odstavku, po smrti izvajalca lahko določijo, da nekatere od teh pravic po njegovi smrti prenehajo veljati.3. Pravna sredstva za varovanje pravic, zagotovljenih s tem členom, ureja zakonodaja pogodbenice, v kateri se zahteva varstvo.Člen 6Materialne pravice izvajalcev na njihovih neposnetih izvedbahIzvajalci uživajo glede svojih izvedb izključno pravico dovoljevati:(i) radiodifuzno oddajanje in javno priobčitev svojih neposnetih izvedb, razen če je izvedba sama po sebi radiodifuzna; in(ii) snemanje svojih neposnetih izvedb.Člen 7Pravica do reproduciranjaIzvajalci uživajo izključno pravico dovoljevati neposredno ali posredno reproduciranje svojih izvedb, posnetih na fonogramih, na kakršen koli način ali v kateri koli obliki.Člen 8Pravica do distribuiranja1. Izvajalci uživajo izključno pravico dovoljevati, da izvirnik in primerki njihovih izvedb, posneti na fonogramih, postanejo dostopni javnosti s prodajo ali drugačnim prenosom lastninske pravice.2. Nič v tej pogodbi ne vpliva na svobodo pogodbenic, da določijo morebitne pogoje, pod katerimi je po prvi prodaji ali drugačnem prenosu lastninske pravice izvirnika ali primerka posnete izvedbe z dovoljenjem izvajalca iz odstavka 1 ta pravica izčrpana.Člen 9Pravica do dajanja v najem1. Izvajalci uživajo izključno pravico dovoljevati, da se izvirnik ali primerki njihovih izvedb, posneti na fonogramih, kot to določa domače pravo pogodbenice, dajejo v komercialni najem javnosti tudi po tem, ko so distribuirani z dovoljenjem izvajalca, oziroma v skladu z njim.2. Ne glede na določbe odstavka 1 lahko pogodbenica, ki je imela 15. aprila 1994 v veljavi sistem pravičnega nadomestila izvajalcem za dajanje primerkov njihovih izvedb, posnetih na fonogramih, v najem in ga še vedno ima, obdrži ta sistem pod pogojem, da komercialno dajanje fonogramov v najem bistveno ne prizadene izvajalčeve izključne pravice do reproduciranja.Člen 10Pravica, da se posnete izvedbe dajo na voljo javnostiIzvajalci uživajo izključno pravico dovoljevati, da postanejo njihove izvedbe, posnete na fonogramih, dostopne javnosti po žici ali brezžično na tak način, da imajo posamezniki lahko dostop do njih s kraja in v času, ki ju sami izberejo.POGLAVJE IIIPRAVICE PROIZVAJALCEV FONOGRAMOVČlen 11Pravica do reproduciranjaProizvajalci fonogramov uživajo izključno pravico dovoljevati neposredno ali posredno reproduciranje svojih fonogramov na kakršen koli način ali v kateri koli obliki.Člen 12Pravica do distribuiranja1. Proizvajalci fonogramov uživajo izključno pravico dovoljevati, da izvirnik in primerki njihovih fonogramov postanejo dostopni javnosti s prodajo ali drugačnim prenosom lastninske pravice.2. Nič v tej pogodbi ne vpliva na svobodo pogodbenic, da določijo morebitne pogoje, pod katerimi je po prvi prodaji ali drugačnem prenosu lastninske pravice izvirnika ali primerka fonograma z dovoljenjem proizvajalca fonograma pravica iz odstavka 1 izčrpana.Člen 13Pravica do dajanja v najem1. Proizvajalci fonogramov uživajo izključno pravico dovoljevati, da se izvirnik in primerki njihovih fonogramov dajejo v komercialni najem javnosti tudi po tem, ko so že bili distribuirani z dovoljenjem proizvajalca oziroma v skladu z njim.2. Ne glede na določbe odstavka 1 lahko pogodbenica, ki je imela 15. aprila 1994 v veljavi sistem pravičnega nadomestila proizvajalcem fonogramov za dajanje primerkov njihovih fonogramov v najem in ga še vedno ima, obdrži ta sistem pod pogojem, da komercialno dajanje fonogramov v najem bistveno ne prizadene proizvajalčeve izključne pravice do reproduciranja.Člen 14Pravica, da se fonogrami dajo na voljo javnostiProizvajalci fonogramov uživajo izključno pravico dovoljevati, da postanejo njihovi fonogrami dostopni javnosti po žici ali brezžično na tak način, da imajo posamezniki lahko dostop do njih s kraja in v času, ki ju sami izberejo.POGLAVJE IVSKUPNE DOLOČBEČlen 15Pravica do nadomestila za radiodifuzno oddajanje in javno priobčitev1. Izvajalci in proizvajalci fonogramov uživajo pravico do enkratnega pravičnega nadomestila za neposredno ali posredno uporabo fonogramov, izdanih za komercialne namene, za radiodifuzno oddajanje ali kakšno drugo javno priobčitev.2. Pogodbenice lahko v svoji domači zakonodaji določijo, da izvajalec ali proizvajalec fonograma ali oba zahtevata od uporabnika enkratno pravično nadomestilo. Pogodbenice lahko sprejmejo zakonodajo, ki določi pogoje, pod katerimi se enkratno pravično nadomestilo deli med izvajalci in proizvajalci fonogramov, če se ti o tem ne sporazumejo.3. Vsaka pogodbenica lahko z uradnim obvestilom, deponiranim pri generalnem direktorju WIPO, izjavi, da bo uporabljala določbe prvega odstavka samo glede nekaterih vrst uporabe, da bo omejila njihovo uporabo na drug način ali da teh določb sploh ne bo uporabljala.4. Za namene tega člena se fonogrami, dostopni javnosti po žici ali brezžično na tak način, da imajo posamezniki lahko dostop do njih s kraja in v času, ki ju sami izberejo, štejejo kot fonogrami, ki so bili izdani za komercialne namene.Člen 16Omejitve in izjeme1. Pogodbenice lahko v domači zakonodaji predvidijo enake vrste omejitev ali izjem v zvezi z varstvom izvajalcev in proizvajalcev fonogramov, kot je to predvideno v njihovi domači zakonodaji v zvezi z varstvom avtorske pravice na književnih in umetniških delih.2. Pogodbenice morajo skrčiti vse omejitve ali izjeme od pravic, predvidenih v tej pogodbi, na nekatere določene posebne primere, ki niso v nasprotju z običajnim izkoriščanjem izvedbe ali fonograma in pretirano ne posegajo v zakonite interese izvajalca ali proizvajalca fonograma.Člen 17Trajanje varstva1. Varstvo, ki ga zagotavlja ta pogodba izvajalcem, traja najmanj do konca obdobja 50 let, šteto od konca leta, ko je bila izvedba posneta na fonogram.2. Varstvo, ki ga zagotavlja ta pogodba proizvajalcem fonogramov, traja najmanj do konca obdobja 50 let, šteto od konca leta, v katerem je bil fonogram izdan, oziroma če fonogram ni bil izdan v 50 letih po tistem, ko je bil posnet, 50 let od konca leta, v katerem je bil posnetek narejen.Člen 18Obveznosti glede tehničnih ukrepovPogodbenice zagotovijo ustrezno pravno varstvo in učinkovita pravna sredstva zoper izognitev dejanskim tehničnim ukrepom, ki jih uporabljajo izvajalci ali proizvajalci fonogramov v zvezi z uresničevanjem svojih pravic po tej pogodbi in ki omejujejo dejanja v zvezi z njihovimi izvedbami ali fonogrami, ki jih izvajalci oziroma proizvajalci fonogramov niso dovolili ali ki po zakonu niso dovoljena.Člen 19Obveznosti v zvezi s podatki za upravljanje pravic1. Pogodbenice zagotovijo ustrezna in učinkovita pravna sredstva zoper vse osebe, ki zavestno storijo katero koli od naslednjih dejanj in vedo oziroma bi v primeru civilnopravnih sredstev iz utemeljenih razlogov lahko vedele, da bo to povzročilo, omogočilo, olajšalo ali prikrilo kršitev katere koli pravice, urejene s to pogodbo:(i) odstranitev ali sprememba katerega koli elektronskega podatka za upravljanje pravic brez dovoljenja;(ii) distribuiranje, uvoz zaradi distribuiranja, radiodifuzno oddajanje ali javna priobčitev izvedb, primerkov posnetih izvedb ali fonogramov ali njihovo dajanje na voljo javnosti brez dovoljenja, vedoč, da so bili elektronski podatki za upravljanje pravic odstranjeni ali spremenjeni brez dovoljenja.2. Pojem "podatki za upravljanje pravic", kot je uporabljen v tem členu, pomeni podatke, ki identificirajo izvajalca, izvajalčevo izvedbo, proizvajalca fonograma, fonogram, imetnika katere koli pravice na izvedbi ali fonogramu, ali podatke o pogojih uporabe izvedbe ali fonograma oziroma katere koli številke ali kode, ki pomenijo takšne podatke, če je kateri izmed njih dodan primerku posnete izvedbe ali fonograma ali se pojavlja v zvezi z javno priobčitvijo posnete izvedbe ali fonograma ali z njunim dajanjem na voljo javnosti.Člen 20FormalnostiZa uživanje in uresničevanje pravic, predvidenih s to pogodbo, ne veljajo nobene formalnosti.Člen 21PridržkiOb upoštevanju določb člena 15(3) k tej pogodbi niso dopustni pridržki.Člen 22Časovna uporaba1. Za pravice izvajalcev in proizvajalcev fonogramov, predvidene s to pogodbo, pogodbenice smiselno uporabljajo določbe člena 18 Bernske konvencije.2. Ne glede na odstavek 1 lahko pogodbenica omeji uporabo člena 5 te pogodbe na izvedbe, do katerih je prišlo potem, ko je pogodba začela veljati za to pogodbenico.Člen 23Določbe o uveljavljanju pravic1. Pogodbenice se zavežejo, da bodo v skladu s svojimi pravnimi sistemi sprejele potrebne ukrepe za zagotovitev uporabe te pogodbe.2. Pogodbenice zagotovijo, da so po njihovem pravu na razpolago postopki za uveljavitev pravic, ki omogočajo učinkovito ukrepanje zoper vsako dejanje kršitve pravic, zajetih v tej pogodbi, vključno s hitrimi sredstvi za preprečitev kršitev in sredstvi, ki odvračajo od nadaljnjih kršitev.POGLAVJE VUPRAVNE IN KONČNE DOLOČBEČlen 24Skupščina1. (a) Pogodbenice imajo skupščino.(b) Vsako pogodbenico predstavlja en delegat, ki mu lahko pomagajo namestniki, svetovalci in strokovnjaki.(c) Stroške vsake delegacije krije pogodbenica, ki jo je imenovala. Skupščina lahko zaprosi Svetovno organizacijo za intelektualno lastnino za finančno pomoč, da bi olajšala sodelovanje delegacij tistih pogodbenic, ki glede na ustaljeno prakso Generalne skupščine Združenih narodov veljajo za države v razvoju ali so države v prehodu k tržnemu gospodarstvu.2. (a) Skupščina obravnava zadeve v zvezi z ohranjanjem in razvojem te pogodbe ter z njeno uporabo in delovanjem.(b) Skupščina opravlja nalogo, ki ji je dodeljena po členu 26(2) v zvezi z dopustitvijo pristopa določenih medvladnih organizacij k tej pogodbi.(c) Skupščina določa sklic diplomatske konference za revizijo te pogodbe in daje generalnemu direktorju WIPO potrebna navodila za njeno pripravo.3. (a) Vsaka pogodbenica, ki je država, ima en glas in lahko glasuje le v svojem imenu.(b) Pogodbenica, ki je medvladna organizacija, lahko sodeluje pri glasovanju namesto svojih držav članic z enakim številom glasov, kot je število držav članic, ki so stranke te pogodbe. Nobena medvladna organizacija ne more sodelovati pri glasovanju, če katera koli od njenih držav članic uresniči svojo pravico do glasovanja, in obratno.4. Skupščina se sestaja na rednem zasedanju vsaki dve leti, sklicuje pa jo generalni direktor WIPO.5. Skupščina določi svoj poslovnik, vključno s sklicevanjem izrednih zasedanj, pogoji za sklepčnosti in ob upoštevanju določb te pogodbe zahtevano večino za sprejem različnih vrst odločitev.Člen 25Mednarodni uradMednarodni urad WIPO opravlja upravne naloge v zvezi s to pogodbo.Člen 26Upravičenost postati stranka te pogodbe1. Vsaka država članica WIPO lahko postane stranka te pogodbe.2. Skupščina lahko odloči, da dovoli pristop kateri koli medvladni organizaciji, ki izjavi, da ima glede zadev, ki jih ureja ta pogodba, pristojnosti ter svojo lastno zakonodajo, obvezujočo za vse njene države članice, in da je upravičena po svojih notranjih postopkih, da postane stranka te pogodbe.3. Evropska skupnost, ki je na diplomatski konferenci, na kateri je bila sprejeta ta pogodba, dala izjavo iz prejšnjega odstavka, lahko postane stranka te pogodbe.Člen 27Pravice in obveznosti po pogodbiRazen če ni v tej pogodbi izrecno določeno drugače, vsaka pogodbenica uživa vse pravice in prevzame vse obveznosti po tej pogodbi.Člen 28Podpis pogodbeTa pogodba je do 31. decembra 1997 na voljo za podpis vsaki državi članici WIPO in Evropski skupnosti.Člen 29Začetek veljavnosti pogodbeTa pogodba začne veljati tri mesece po tem, ko je pri generalnem direktorju WIPO 30 držav deponiralo svoje listine o ratifikaciji ali pristopu.Člen 30Začetek učinkovanja pogodbe za stranke pogodbeTa pogodba obvezuje:(i) 30 držav iz člena 29, od dneva, ko je ta pogodba začela veljati;(ii) vsako drugo državo po poteku treh mesecev od dneva, ko je država deponirala svojo listino pri generalnem direktorju WIPO;(iii) Evropsko skupnost po poteku treh mesecev od deponiranja njene listine o ratifikaciji ali pristopu, če je bila takšna listina deponirana po začetku veljavnosti te pogodbe v skladu s členom 29, oziroma po poteku treh mesecev od začetka veljavnosti te pogodbe, če je bila takšna listina deponirana pred začetkom veljavnosti te pogodbe;(iv) vsako drugo medvladno organizacijo, ki postane stranka te pogodbe, po poteku treh mesecev od deponiranja njene listine o pristopu.Člen 31Odpoved pogodbeVsaka pogodbenica lahko to pogodbo odpove z uradnim obvestilom, naslovljenim na generalnega direktorja WIPO. Odpoved začne učinkovati eno leto po dnevu, ko generalni direktor WIPO prejme uradno obvestilo.Člen 32Pogodbeni jeziki1. Ta pogodba je podpisana v enem izvirniku v angleškem, arabskem, kitajskem, francoskem, ruskem in španskem jeziku, pri čemer so besedila v vseh teh jezikih enako verodostojna.2. Uradno besedilo v jeziku, ki ni eden od navedenih v odstavku 1, določi generalni direktor WIPO na zahtevo zainteresirane stranke in po posvetovanju z vsemi zainteresiranimi strankami. Za namene tega odstavka pomeni "zainteresirana stranka" vsako državo članico WIPO, za katere uradni jezik ali enega od uradnih jezikov gre, in Evropsko skupnost ter katero koli drugo medvladno organizacijo, ki lahko postane stranka te pogodbe, če gre za enega od njenih uradnih jezikov.Člen 33DepozitarDepozitar te pogodbe je Generalni direktor WIPO.--------------------------------------------------Dogovorjene izjaveV zvezi s členom 1(2)Dogovorjeno je, da člen 1(2) pojasnjuje razmerje med pravicami na fonogramih po tej pogodbi in avtorske pravice, vključene v fonogramih. V primerih, ko je potrebno dovoljenje tako od avtorja dela, vključenega v fonogram, kot od izvajalca ali proizvajalca, ki ima pravice na fonogram, mora avtor kljub temu, da dovoljenje daje tudi izvajalec ali proizvajalec, dati dovoljenje, in obratno.Nadalje je dogovorjeno, na nič v členu 1(2) ne preprečuje pogodbenici, da poleg pravic, ki jih mora zagotoviti po tej pogodbi, zagotovi izvajalcu ali proizvajalcu fonograma dodatne izključne pravice.V zvezi s členom 2(b)Dogovorjeno je, da opredelitev pojma fonogram v členu 2(b) ne pomeni, da na pravice na fonogram na kakršen koli način vpliva vključenost v kinematografskem ali drugem avdiovizualnem delu.V zvezi s členi 2(e), 8, 9, 12 in 13Izraza "primerki" in "izvirnik in primerki", kakor se uporabljata v teh členih, za katere velja pravica do distribuiranja in dajanja v najema po navedenih členih, se nanašata izključno na posnete primerke, ki se lahko dajo v promet kot materialni predmeti.V zvezi s členom 3(2)Za uporabo člena 382) se dogovori, da posnetek pomeni dokončno izoblikovanje izvirnega traku ("bande-mere").V zvezi s členom 3Dogovorjeno je, da sklicevanje na "državljana druge pogodbenice" v členih 5(a) in 16(a)(iv) Rimske konvencije pri uporabi te pogodbe v zvezi z medvladno organizacijo, ki je stranka te pogodbe, pomeni državljan ene od držav, ki je članica te organizacije.V zvezi s členi 7, 11 in 16Pravica do reproduciranja, kakor je določena v členih 7 in 11, ter izjeme, dovoljene s členom 16, se v celoti uporablja v digitalnem okolju, zlasti za uporabo izvedb in fonogramov v digitalni obliki. Dogovorjeno je, da shranjevanje varovane izvedbe ali fonograma v digitalni obliki na elektronskem nosilcu pomeni reprodukcijo v smislu teh členov.V zvezi s členom 15Dogovorjeno je, da člen 15 ne predstavlja popolne rešitve ravni pravic do radiodifuznega oddajanja in javne priobčitve, ki bi jo morali uživati izvajalci in proizvajalci fonogramov v digitalni dobi. Delegacije niso mogle doseči konsenza glede različnih predlogov o izključnosti, ki naj se zagotovi v nekaterih okoliščinah, ali pravicah, ki naj se zagotovijo brez možnosti pridržkov in so zato to zadevo pustili, da se rešuje v prihodnje.V zvezi s členom 15Dogovorjeno je, da člen 15 ne preprečuje dodelitev pravice, ki jo ta člen prenaša na izvajalce folklore in proizvajalce fonogramov z zapisi folklore, kjer taki fonogrami niso bili izdani zaradi komercialnih namenov.V zvezi s členom 16Dogovorjena izjava v zvezi s členom 10 (o omejitvah in izjemah) Pogodbe Svetovne organizacije za intelektualno lastnino o avtorski pravici se smiselno uporablja tudi za člen 16 (o omejitvah in izjemah) Pogodbe Svetovne organizacije za intelektualno lastnino o izvedbah in fonogramih.V zvezi s členom 19Dogovorjena izjava v zvezi s členom 12 (o obveznostih v zvezi s podatki za upravljanje pravic) Pogodbe Svetovne organizacije za intelektualno lastnino o avtorski pravici se smiselno uporablja tudi za člen 19 (o obveznostih v zvezi s podatki za upravljanje pravic) Pogodbe Svetovne organizacije za intelektualno lastnino o izvedbah in fonogramih.--------------------------------------------------


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS
 C0M(92) 442 final
 Bruselas, 27 de octubre de 1992
 Propuesta de
 REGLAMENTO (CEE) DEL CONSEJO
 que modifica el Reglamento (CEE) nQ 1035/72
 por el que se establece la organización común de mercados
 en el sector de las frutas y hortalizas
 (presentada por ia Comisión)
 ---pagebreak--- EXPOSICIÓN DE MOTIVOS
 Asunto; Propuesta de Reglamento que modifica el Reglamento (CEE) ne 1035/92
 del Consejo, por el que se establece la organización común de
 mercados en el sector de las frutas y hortalizas
 1. El desarrollo de la producción de pinas, aguacates, mangos y guayabas en
 la Comunidad, sobre todo a partir de la adhesión de España y Portugal,
 asi como el aumento de los intercambios comerciales de dichos productos,
 llevan a la inclusión de los mismos en el campo de aplicación del
 Reglamento (CEE) ne 1035/72.
 2. El plátano-hortaliza ("musa paradisiaca") no se ha incluido en la
 organización común de mercados del sector de los plátanos por la propia
 naturaleza del producto. Teniendo en cuenta que dicho plátano-hortaliza
 deberá estar incluido en una organización de mercados a partir del 1 de
 enero de 1993, parece adecuado incluirla en la organización común de
 mercados del sector de las frutas y hortalizas.
 3. Con vistas al 1 de enero de 1993, procede derogar las disposiciones
 existentes hasta la fecha recogidas en el Reglamento (CEE) no 1035/72,
 las cuales permitían la aplicación de restricciones cuantitativas
 nacionales.
 4. Con motivo del considerable desarrollo de la importación de determinados
 productos sensibles del sector en situaciones monetarias inseguras que
 engendran precios artificiales, y teniendo en cuenta que todos los
 clientes potenciales mundiales cierran sus fronteras a los intercambios
 comerciales por razones fitosanitarias o de salud pública, o imponen
 restricciones cuantitativas, surge la necesidad de considerar la
 posibilidad de la creación de un régimen de certificados de importación
 para determinados productos, si ello fuera necesario.
 La inclusión de productos nuevos en el artículo 1 del Reglamento (CEE)
 nQ 1035/72 no tiene consecuencias financieras para la Sección de Garantía
 del FEOGA. La creación de organizaciones de productores de estas frutas y
 hortalizas puede suponer gastos en concepto de ayudas iniciales para la
 Sección de Orientación del FEOGA. No obstante, los costes son los mismos que
 los previstos por los Reglamentos generales sobre organizaciones de
 productores y, en conjunto, no se crean gastos suplementarios.
 O
 ---pagebreak--- C516492/TES
 Propuesta de
 REGLAMENTO (CEE) N& /92 DEL CONSEJO
 que modifica el Reglamento (CEE) nfi 1035/72
 por el que se establece la organización común de mercados
 en el sector de las frutas y hortalizas
 EL CONSEJO DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS,
 Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Económica Europea y, en
 particular, su artículo 43,
 Vista la propuesta de la Comisión,
 Visto el dictamen del Parlamento Europeo,
 Visto el dictamen del Comité Económico y social,
 Considerando que, dado el desarrollo de la producción comunitaria de
 productos tales como las pinas, aguacates, mangos y guayabas, sobre
 todo después de la adhesión de España y Portugal, y teniendo en cuenta
 el incremento de sus intercambios comerciales, parece adecuado incluir
 dichos productos en el campo de aplicación del Reglamento (CEE)
 nú 1035/72(*), cuya última modificación la constituye el Reglamento
 (CEE) ne 1754/92<2);
 Considerando que el plátano-hortaliza ("musa paradisiaca") no está
 incluida en el Reglamento por el que se establece la organización común
 de mercados en el sector de los plátanos por la propia naturaleza del
 producto; que dicho plátano-hortaliza debe estar incluido en una
 organización de mercados a partir del 1 de enero de 1993; que parece
 oportuno incluirla en la organización común de mercados del sector de
 las frutas y hortalizas;
 (1) DO no L 118 de 20.5.1972, p. 1.
 (2) DO ne L 180 de 1.7.1992, p. 23.
 ---pagebreak--- Considerando que el Reglamento (CEE) ne 1035/72 establece la
 posibilidad de que los Estados miembros apliquen restricciones
 cuantitativas nacionales a las frutas y hortalizas en las condiciones
 recogidas en su Anexo III; que dichas medidas son incompatibles con la
 creación de un mercado único a partir del 1 de enero de 1993; que,
 consecuentemente, procede derogar dichas disposiciones;
 Considerando que parece oportuno establecer la posibilidad de aplicar
 un régimen de certificados de importación para determinados productos
 sensibles y que sean objeto de corrientes de importación relativamente
 importantes; que, con objeto de limitar la aplicación de este régimen
 de la forma más eficaz, procede establecer que la introducción de tal
 régimen se realice mediante el procedimiento de comité de gestión;
 Considerando que, en aras del correcto funcionamiento del régimen,
 procede establecer que la expedición de los certificados de importación
 vaya acompañada por la constitución de una garantía que asegure el
 compromiso de importar durante el plazo de su validez,
 A ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO:
 Articulo 1
 El Reglamento (CEE) no 1035/72 queda modificado como sigue:
 1. En el cuadro recogido en el apartado 2 del artículo 1 se añaden los
 siguientes productos
 C6digo NC Designaci6n de las mercancias
 ex 080300 Plitano-hortaliza ("musa paradisiaca")
 08043000 Piftas
 080440 Aguacates
 08045000 Guayabas, mangos y mangostanes
 ---pagebreak--- 2. Se suprime el texto del párrafo segundo del apartado 1 y del
 apartado 2 del artículo 22, así como el Anexo III (lista
 contemplada en el articulo 22).
 3. Se añade el siguiente artículo 22 ter:
 "Articulo 22 ter"
 1. Se podrá establecer un régimen de certificados de importación
 con arreglo al procedimiento previsto en el artículo 33 para
 uno o varios de los productos recogidos en el cuadro del
 apartado 2 del artículo 1, con objeto de poder controlar la
 evolución de su mercado.
 En tal caso, los Estados miembros expedirán el certificado a
 todo interesado que presente una solicitud, independientemente
 del lugar donde esté establecido dentro de la Comunidad.
 La expedición del certificado estará condicionada a la
 constitución de una garantía que asegurará que la importación
 se realizará durante el plazo de validez del certificado.
 El certificado será válido en toda la Comunidad.
 2. La lista de productos para los que se exigen certificados de
 importación, así como las demás disposiciones de aplicación del
 presente artículo, se determinarán con arreglo al mismo
 procedimiento."
 Articulo 2
 El presente Reglamento entrará en vigor el 1 de enero de 1993.
 El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y
 directamente aplicable en cada Estado miembro.
 Hecho en Bruselas,
 Por el Consejo
 ---pagebreak--- FICHA DE F m iCIi :16N
 PI^F/£S/152«
 FECHA: 6.10.1992
 1 . LINEA PRESUPUESTARIA: 150 CRÉDITOS: (1992) 832 b i l l o n e s de
 ecus
 2. DENOMINACIÓN: Propuesta de Reglamento que modifica el Reglamento (CEE)
 n° 1035/72 del Consejo, por el que se establece la organización común de
 mercados en el sector de las frutas y hortalizas.
 3. FUNDAMENTO JURÍDICO: Artículo 43 del Tratado
 4. OBJETIVOS: Añadir otros productos al cuadro del apartado 2 del artículo 1
 del Reglamento (CEE) n* 1035/72.
 5. REPERCUSIÓN FINANCIERA PERIODO DE EJERCICIO EJERCICIO SI-
 12 MESES ACTUAL (92) GUIENTE (93)
 (en millones (en millones (en millones
 de ecus) de ecus) de ecus)
 5.0 GASTOS A CARGO:
 - DEL PRESUPUESTO DE LAS C E .
 (RESTITUCIONES/INTERVENCIONES)
 - DE LOS PRESUPUESTOS NACIONALES
 - DE OTROS SECTORES
 5.1 INGRESOS:
 - RECURSOS PROPIOS DE LAS C E .
 - (EXACCIONES REGULADORAS/
 DERECHOS DE ADUANA)
 - EN EL ÁMBITO NACIONAL
 1994 1995 1996 1997
 5.0.1 PREVISION DE GASTOS
 5.1.1 PREVISIÓN DE INGRESOS
 5.2 MÉTODO DE CALCULO:
 6.0 SE FINANCIA CON CRÉDITOS CONSIGNADOS EN EL CAPITULO SI
 CORRESPONDIENTE DEL PRESUPUESTO EN CURSO DE EJECUCIÓN
 6.1 SE FINANCIA MEDIANTE TRANSFERENCIA ENTRE CAPÍTULOS DEL SI
 PRESUPUESTO EN CURSO DE EJECUCIÓN
 6.2 SE PRECISA UN PRESUPUESTO SUPLEMENTARIO NO
 6.3 SE CONSIGNARAN CRÉDITOS EN LOS PRÓXIMOS PRESUPUESTOS NO
 OBSERVACIONES:
 ---pagebreak--- ISSN 0257-9545
 COM(92)442íinal
 DOCUMENTOS
 ES 03
 N° de catálogo : CB-CO-92-459-ES-C
 ISBN 92-77-48371-7
 Oficina de Publicaciones Oficiales de las Comunidades Europeas
 L-2985 Luxemburgo


type: caselaw

text:
 20.6.2022
 GA
 Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh
 C 237/18
 Breithiúnas na Cúirte (an Deichiú Dlísheomra) an 28 Aibreán 2022 (iarraidh ar réamhrialú ón Conseil d'État – an Bheilg) – Secrétariat général de l’Enseignement catholique ASBL (SeGEC) agus páirtithe eile v Institut des Comptes nationaux (ICN), Banque nationale de Belgique
 (Cás C-277/21) (1)
 (Tarchur chun réamhrialú - Rialachán (AE) Uimh 549/2013 - An córas Eorpach cuntas náisiúnta agus réigiúnach san Aontas Eorpach - Iarscríbhinn A mír 20.15 - Iniúchadh ag Institiúid Náisiúnta um Chuntais ar údaráis a eagraíonn institiúidí oideachais i bhfoirm institiúidí neamhbhrabúis - Institiúidí oideachais arna maoiniú go poiblí agus a bhfuil saoirse oideachais acu a ráthaítear leis an mbunreacht - Iarscríbhinn A mír 20.15, dara habairt - An coincheap “idirghabháil phoiblí i bhfoirm rialachán ginearálta is infheidhme maidir leis na haonaid uile atá ag obair sa ghníomhaíocht chéanna” - Raon feidhme - Iarscríbhinn A, mír 20.15, an chéad abairt - Iarscríbhinn A, míreanna 2.39(b), 20.15(b) agus 20.309(h) - Coincheap “ró-rialáil” - Raon feidhme)
 (2022/C 237/23)
 Teanga an cháis: an Fhraincis
 An chúirt a rinne an tarchur
 Conseil d'État
 Páirtithe sna príomhimeachtaí
 Iarratasóirí: Secrétariat général de l’Enseignement catholique ASBL (SeGEC), Fédération des Établissements libres subventionnés indépendants ASBL (FELSI), Groupe scolaire Don Bosco à Woluwe-Saint-Lambert ASBL, École fondamentale libre de Chênée ASBL, Collège Saint-Guibert de Gembloux ASBL, Collège Saint-Benoit de Maredsous ASBL, Pouvoir organisateur des Centres PMS libres à Woluwe ASBL
 Cosantóirí: Institut des Comptes nationaux (ICN), Banque nationale de Belgique
 An chuid oibríochtúil
 1)
 Ní mór Iarscríbhinn A mír 20.309(h) Rialachán (AE) Uimh. 549/2013 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle, an 21 Bealtaine 2013, maidir leis an gcóras Eorpach cuntas náisiúnta agus réigiúnach san Aontas Eorpach, i gcomhar mír 2.39(b), agus mír 20.15(b), den iarscríbhinn seo, sa chaoi go gcumhdaítear leis an gcoincheap “ró-rialáil” rialachán a bhaineann le hinstitiúidí neamhbhrabúis (INB) atá gníomhach i réimse an oideachais agus, cé go dtugann an riarachán poiblí náisiúnta inniúil fóirdheontas dóibh, a bhfuil saoirse oideachais acu a ráthaítear leis an mBunreacht, i gcás ina dtugtar don riarachán sin, leis an rialachán sin, an cúram nó an ceart chun:
 —
 curaclaim a fhaomhadh,
 —
 struchtúr an staidéir agus na cúraimí tosaíochta agus sonracha araon a rialáil, scrúdú a eagrú ar choinníollacha clárúcháin agus díbeartha na ndaltaí, agus ar chinntí na gcomhairlí ranga agus ar an rannpháirtíocht airgeadais, grúpáil na scoileanna i líonraí struchtúrtha a eagrú agus a éileamh go ndéanfaí tionscadail oideachais, oideolaíocha agus scoile a fhorbairt chomh maith le tuarascáil ghníomhaíochta a chur isteach,
 —
 scrúdú agus cigireacht a eagrú go háirithe ar na hábhair a mhúintear, ar an leibhéal acadúil agus ar fheidhmiú na ndlíthe teanga, ach ní ar mhodhanna múinte, agus
 —
 íoslíon daltaí a fhorchur in aghaidh an ranga, na coda, na céime nó na fo-roinne eile, mura bhfaightear díolúine ón Aire,
 sa mhéid go bhfuil na cúraimí agus na cearta sin ionsáite a ndóthain chun an beartas ginearálta nó an clár de na INB lena mbaineann a chinneadh sa chás seo, trí chumas a thabhairt chun tionchar réadach agus substaintiúil a fheidhmiú ar bhonn marthanach buan ar shainmhíniú agus ar bhaint amach na gcuspóirí atá ag na INB seo, a ngníomhaíochtaí agus a ngnéithe oibríochtúla, chomh maith leis na cineálacha cur chuige straitéiseacha agus na treoirlínte a bhfuil sé beartaithe ag na INB seo a shaothrú i bhfeidhmiú a ngníomhaíochtaí, ar ábhar é atá le fíorú ag an gcúirt a rinne an tarchur.
 2)
 Ní mór an dara habairt d’Iarscríbhinn A mír 20.15 de Rialachán Uimh. 549/2013 a léirmhíniú sa chaoi nach n-áirítear leis an gcoincheap “rialachán ginearálta is infheidhme maidir leis na haonaid uile atá ag obair sa ghníomhaíocht chéanna” rialacha náisiúnta arb éard iad réimeas dlí atá infheidhme ach amháin maidir le baill foirne institiúidí neamhbhrabúis atá gníomhach i réimse an oideachais arna maoiniú ag údarás poiblí.
 (1) IO C 278, 12.07.2021


text:
 14.4.2007
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 C 82/37
 Pirmās instances tiesas 2007. gada 25. janvāra rīkojums — Rijn Schelde Mondia France pret Komisiju
 (Lieta T-55/05) (1)
 (Prasība atcelt tiesību aktu - Kopējais muitas tarifs - Pieteikums par importa nodokļa atlaišanu - Nelabvēlīgs akts - Nepieņemamība)
 (2007/C 82/82)
 Tiesvedības valoda — franču
 Lietas dalībnieki
 Prasītāja: Rijn Schelde Mondia Frnace SA, Rouen (Francija) (pārstāvis — F. Citron, avocat)
 Atbildētāja: Eiropas Kopienu Komisija (pārstāvji — X. Lewis un J. Hottiaux)
 Priekšmets
 Komisijas lēmuma, kas esot ietverts 2004. gada 7. oktobra vēstulē attiecībā uz pieteikumu par importa nodokļa atlaišanu (lieta REM 22/01), atcelšana
 Rezolutīvā daļa
 1)
 prasību noraidīt kā nepieņemamu;
 2)
 prasītāja sedz savus tiesāšanās izdevumus un atlīdzina Komisijas tiesāšanās izdevumus.
 (1) OV C 93, 16.4.2005.


type: other

text:
Vrijgesproken? Toch opnieuw vervolgen?!
 Wetsvoorstel herziening ten nadele
 Onlangs schaarde een meerderheid van de Tweede Kamer zich achter een wetsvoorstel waardoor het mogelijk wordt om in bepaalde gevallen een vrijgesproken verdachte opnieuw te vervolgen op het moment dat er nieuw bewijs is opgekomen. De reden voor het indienen van het wetsvoorstel was een dringend verzoek van het Openbaar Ministerie in Rotterdam dat vorig...
 Onlangs schaarde een meerderheid van de Tweede Kamer zich achter een wetsvoorstel waardoor het mogelijk wordt om in bepaalde gevallen een vrijgesproken verdachte opnieuw te vervolgen op het moment dat er nieuw bewijs is opgekomen. De reden voor het indienen van het wetsvoorstel was een dringend verzoek van het Openbaar Ministerie in Rotterdam dat vorig jaar bewijs in handen kreeg waarmee een eerder vrijgesproken verdachte van een overval alsnog voor moord had kunnen worden veroordeeld.
 Het wetsvoorstel stuit met name in de advocatuur op kritiek. Dit heeft te maken met het zogenaamde “ne bis in idem”-beginsel dat is vastgelegd in artikel 68 Wetboek van Strafrecht en dat betekent dat iemand niet tweemaal strafrechtelijk mag worden vervolgd voor hetzelfde strafbare feit. Dit beginsel geldt echter niet voor gevallen waarin rechterlijke uitspraken voor herziening vatbaar zijn. Tot nu toe betekende dit enkel een herziening ten voordele van de veroordeelde. Met dit wetsvoorstel lijkt daar verandering in te komen en daarom wordt bij het nieuwe wetsvoorstel ook wel gesproken over “herziening ten nadele” van een verdachte.
 Het vorige kabinet wilde een nieuwe vervolging na vrijspraak al regelen voor misdrijven waarop een levenslange gevangenisstraf staat en waarbij een dodelijk slachtoffer is gevallen. Minister Opstelten (van Veiligheid en Justitie) heeft het wetsvoorstel inmiddels uitgebreid, in die zin dat de Wet herziening ten nadele ook mogelijk wordt gemaakt voor doodslag, gewelds- en zedendelicten met dodelijke afloop. Wel moet er dan uiteraard sprake zijn van een novum in de vorm van belastend nieuw bewijs. Herziening ten nadele is echter niet mogelijk bij verjaarde strafbare feiten. Het kan dus enkel een rol spelen bij strafbare feiten waarbij de verjaringstermijn nog loopt.
 Een strafrechtelijke procedure brengt vaak voor de verdachte en diens familie veel spanningen met zich mee. Er wordt toegeleefd naar een bepaalde eindzitting met daarop volgend de uitspraak waarna de verdachte de zaak kan verwerken en afsluiten. Wanneer politie en justitie telkens weer onderzoek kan (blijven) doen naar een bepaald strafbaar feit ondanks dat de verdachte daarvoor onherroepelijk is vrijgesproken, dan betekent dat een flinke aantasting van de rechtszekerheid. Hierdoor kunnen verdachten en hun familie naar verwachting een zaak na een einduitspraak toch niet goed afsluiten. Deze aantasting van de rechtszekerheid is ook een belangrijk punt van kritiek vanuit de strafrechtadvocatuur op het wetsvoorstel. Ondanks deze kritiek, heeft zoals gezegd, een meerderheid van de Tweede Kamer zich inmiddels toch voorstander getoond van het wetsvoorstel. Mochten er zich nog opmerkelijke ontwikkelingen rondom dit wetsvoorstel voordoen, dan zal ik er bij u op terugkomen.
 Een tijd geleden is de Wet Bevordering voortgezet ouderschap en zorgvuldige scheiding in werking getreden. (Voor de volledige wettekst verwijzen u graag naar de volgende website: http://eb.sdu.nl/eb/show.do?key=STB11985&type=op)
 Achterliggende gedachten bij deze wet zijn:
 - het is voor de ontwikkeling van een kind belangrijk...
 - het is voor de ontwikkeling van een kind belangrijk dat het, ook na scheiding van zijn/haar ouders, contact heeft met beide ouders en dat de ouders zich gezamenlijk verantwoordelijk blijven voelen voor zijn/haar verzorging, opvoeding en ontwikkeling.
 - uitgangspunt bij de aanpak van de scheiding- en omgangsproblematiek is dat de ouders zich gezamenlijk verantwoordelijk (blijven) voelen voor de verzorging, opvoeding en ontwikkeling van hun kinderen voor én na de scheiding. Het opstellen van een ouderschapsplan, al dan niet met behulp van mediation, past binnen deze verantwoordelijkheid.
 Het ouderschapsplan is een belangrijk onderdeel van deze wet. Gedurende het opstellen van het ouderschapsplan worden de ouders gedwongen ten minste na te denken over welke invulling zij willen geven aan het ouderlijk gezag na scheiding. Uit de praktijk blijkt dat een groot aantal punten van belang zijn om te bespreken:
 - de dagelijkse zorg voor de kinderen;
 - bijzondere dagen zoals verjaardagen e.d.;
 - communicatie tussen de ouders;
 - halen en brengen van de kinderen.
 Wat betekent dit voor de praktijk? Hieronder wordt op een groot aantal vragen die momenteel met betrekking tot het ouderschapsplan worden gesteld een antwoord gegeven.
 De ouders maken in het ouderschapsplan in ieder geval over drie onderwerpen afspraken:
 1. de verdeling van de zorg- en opvoedingstaken (zorgverdeling),
 2. kinderalimentatie, en
 Voor welke kinderen moet een ouderschapsplan worden opgesteld?
 De wet bepaalt dat een ouderschapsplan moet worden opgesteld voor:
 · de gezamenlijke minderjarige kinderen over wie de echtgenoten of geregistreerde partners al dan niet gezamenlijk het gezag uitoefenen. Voor samenwoners geldt dit alleen als zij het ouderlijk gezag gezamenlijk uitoefenen;
 · de minderjarige kinderen over wie de echtgenoten of geregistreerde partners volgens artikel 253sa of 253t van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek het gezag gezamenlijk uitoefenen.
 Een ouderschapsplan is niet nodig voor alle kinderen die deel uitmaken van het gezin. Om welke kinderen gaat het dan wel? Het gaat ten eerste om de gezamenlijke kinderen van de ouders. Dit wil zeggen dat degenen die uit elkaar gaan allebei de juridische ouder zijn van het kind. Het maakt hierbij niet uit of zij gezamenlijk het gezag uitoefenen of slechts één van de twee ouders dit doet. Ten tweede gaat het om kinderen over wie zij gezamenlijk het gezag uitoefenen. Dit kan bijvoorbeeld het geval zijn bij samengestelde gezinnen waarbij de ouder en zijn of haar nieuwe partner gezamenlijk het gezag hebben verkregen over het kind uit een eerdere relatie. Dit kan ook voorkomen in een relatie van twee vrouwen waarbinnen een kind wordt geboren en de niet-ouder (‘mee-moeder’ of ‘duo-moeder’) weliswaar het gezag heeft over het kind maar niet tevens de juridische ouder is.
 Voor kinderen die wel deel uitmaken van het gezin maar waarvoor het bovenstaande niet geldt, is het dus wettelijk niet verplicht een ouderschapsplan op te stellen. Uiteraard mag dit wel.
 Moet onder het ouderschapsplan de handtekening van beide ouders staan?
 Ja, onder het ouderschapsplan -hoewel de wet dit niet meer met zoveel woorden aangeeft- moet de handtekening van beide ouders staan.
 Vanaf welke datum moet een verzoekschrift een ouderschapsplan bevatten?
 Ieder verzoekschrift dat op of na 1 maart 2009 wordt ingediend, moet een ouderschapsplan bevatten. De verzoekschriften die voor die datum aanhangig zijn gemaakt maar nog niet zijn behandeld, hoeven geen ouderschapsplan te bevatten.
 Voor hoger beroep geldt dat slechts de appelverzoeken tegen beschikkingen van rechtbanken die zijn gebaseerd op verzoeken die op of na 1 maart 2009 bij de rechtbank zijn ingediend, een ouderschapsplan moeten bevatten.
 Kunnen ouders worden gedwongen naar een mediator te gaan?
 Zorg- en opvoedingstaken en omgang bij scheiding?
 De term ‘verdeling van de zorg- en opvoedingstaken’ is gereserveerd voor de ouder met gezag. De term ‘omgang’ voor een ouder zonder gezag of een derde, bijvoorbeeld de biologische ouder of grootouders. Hier vindt u het antwoord op veelgestelde vragen over dit onderwerp.
 Wat is het verschil tussen de termen verdeling van zorg- en opvoedingstaken en omgang?
 Inhoudelijk zijn de termen vergelijkbaar maar ze worden gehanteerd voor verschillende doelgroepen. De term ‘verdeling van de zorg- en opvoedingstaken’ is gereserveerd voor de ouder met gezag. De term ‘omgang’ voor een ouder zonder gezag of een derde, bijvoorbeeld de biologische ouder of grootouders.
 Er is één belangrijk verschil. Een ouder met gezag kan slechts tijdelijk het contact met zijn of haar kind worden ontzegd, terwijl een ouder zonder gezag of een derde de omgang voor onbepaalde tijd kan worden ontzegd.
 Kan een ouder met gezag op grond van artikel 377a omgang vragen?
 Nee, dit kan niet. Artikel 377a (van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek) is alleen van toepassing op een ouder zonder gezag of een derde, bijvoorbeeld de biologische ouder of grootouders. Wel kan de ouder met gezag de rechter verzoeken een verdeling van de zorg- en opvoedingstaken vast te stellen. Dit wordt ook wel een zorgregeling genoemd. De ouder kan dit verzoek doen op grond van het tweede lid van artikel 253a van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek.
 Kan de rechter een dwangmiddel opleggen om de zorg- of omgangsregeling af te dwingen?
 De rechtbank kan als het belang van het kind zich daartegen niet verzet, een door de wet toegelaten dwangmiddel opleggen. Ook kan de rechter bepalen dat de beschikking, of onderdelen daarvan, met inschakeling van de politie uitgevoerd kan worden (op basis van artikel 812, tweede lid, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering).
 Het bestaan van een nauwe persoonlijke betrekking wordt niet aangenomen enkel op grond van het zijn van grootouders. Als de rechter vaststelt dat sprake is van die nauwe persoonlijke betrekking zal vervolgens moeten worden beoordeeld of omgang, en zo ja, welke omgangsregeling concreet in het belang van het kind is. De omgang kan worden ontzegd als een ontzeggingsgrond aanwezig is.
 Post by Ad van Zandvoort
 Ruzie om een erfenis
 In de beste families komt ruzie voor, zo ook in de familie van mijn cliënte. De moeder van cliënte was al enige tijd overleden. In haar testament had de moeder haar vijf kinderen tot erfgenamen van haar nalatenschap benoemd. Vanwege ruzie tussen de kinderen onderling was er echter een jaar na het overlijden van de moeder nog geen aanvang genomen met de afwikkeling van de nalatenschap.
 Vanwege het wantrouwen tussen de kinderen was de notaris er niet in geslaagd een verklaring van erfrecht af te geven. Een verklaring van erfrecht is een notariële verklaring waarin wordt aangegeven wie op welke grond(en) de nalatenschap de nalatenschap mag beheren dan wel daarover mag beschikken, het innen van vorderingen daaronder begrepen.
 Aangezien de kinderen vanwege de familieruzie geen contact meer met elkaar hadden, zag het er niet naar uit dat de nalatenschap binnen afzienbare tijd afgewikkeld zou worden. Mijn cliënte wilde daar verandering in brengen, desnoods via rechterlijke tussenkomst.
 Op verzoek van cliënte heb ik de kantonrechter schriftelijk gevraagd om het beheer van de nalatenschap voorlopig op te dragen aan een onafhankelijk boedelnotaris. Deze notaris voert dan het beheer en de regie bij de afwikkeling van de nalatenschap. Hij verschaft gevraagd en ongevraagd informatie, neemt initiatieven, doet voorstellen en maakt ontwerpakten. Zo nodig vervult hij een bemiddelende rol. De door de kantonrechter benoemde notaris kan daarnaast proberen een aanvang te nemen met de afwikkeling van de nalatenschap.
 Alvorens een beslissing op het verzoek te nemen, wilde de kantonrechter mijn cliënte en de andere erfgenamen horen. De erfgenamen werden daarom allemaal opgeroepen om op de zitting van de kantonrechter te verschijnen. Een aantal weken na deze zitting volgde schriftelijk de beslissing van de kantonrechter.
 De kantonrechter was het met cliënte eens dat het beheer van de nalatenschap in dit geval niet aan één van de erfgenamen moest worden overgelaten, maar aan een onafhankelijke derde. Daarnaast was de kantonrechter van oordeel dat de erfgenamen gebaat waren bij een deskundig raadgever. De kantonrechter wees daarom het verzoek van cliënte tot benoeming van een onafhankelijke boedelnotaris toe. Deze notaris werd belast met het voorlopig beheer van de nalatenschap.
 Van Zandvoort& Lauwen advocaten Oss,
 kijk ook op www.zandvoortlauwen.nl
 Mensen die met hun inkomen en vermogen binnen bepaalde grenzen vallen, kunnen – indien zij te maken krijgen met een rechtsprobleem – in aanmerking komen voor gefinancierde rechtsbijstand. In dat geval betaalt u de advocaat niet op basis van een uurtarief, maar betaalt u de advocaat enkel een eigen bijdrage, die door de Raad voor Rechtsbijstand wordt vastgesteld.
 Sinds 1 juli 2011...
 Sinds 1 juli 2011 kan er door de Raad voor Rechtsbijstand in sommige gevallen een korting van € 50,0 op de eigen bijdrage worden verleend. Om in aanmerking te komen voor deze korting, dient u voorafgaand aan het intakegesprek met een advocaat, eerst contact op te nemen met het Juridisch Loket. Als u het Juridisch Loket uw probleem voorlegt en het Juridisch Loket ook van oordeel is dat bijstand van een advocaat nodig is, dan geeft het Juridisch Loket een verwijzing naar een advocaat af. Aangezien de advocaten van ons kantoor bij de Raad voor Rechtsbijstand zijn ingeschreven en bij het Juridisch Loket bekend staan onder diverse specialisaties, kunt u in dat geval bij het Juridisch Loket uitdrukkelijk om een verwijzing naar ons kantoor vragen. Vervolgens krijgt u van het Juridisch Loket een verwijzing en een zogeheten diagnosedocument mee naar huis. Ook ons kantoor wordt van de verwijzing op de hoogte gebracht, zodat we snel met elkaar contact op kunnen nemen voor een intakegesprek. De advocaat kan vervolgens bij het aanvragen van de gefinancierde rechtsbijstand een kopie van de verwijzing van het Juridisch Loket meesturen, waarna de Raad voor Rechtsbijstand bij het bepalen van de hoogte van de door u te betalen eigen bijdrage rekening houdt met de korting van € 50,00.
 Wanneer uw rechtsprobleem betrekking heeft op een strafzaak, een asielzaak of een bestuurlijke sanctie, dan hoeft u niet voor het verkrijgen van een korting langs het Juridisch Loket te gaan. Voor deze zaken krijgt u van de Raad voor Rechtsbijstand automatisch de korting. In het geval u in een bestuursrechtelijke of civiele zaak in appèl gaat, dan geldt ook de korting en hoeft u niet langs het Juridisch Loket.
 Van Zandvoort & Lauwen Advocaten, Oss,
 In het Brabants Dagblad van 11 augustus 2010 stond een artikel over scheiden, inloopouders en ouderschapsplan. Ik wil hierbij reageren op hetgeen geschreven staat onder het kopje “Ouderschapsplan bij scheiding werkt”.
 In dit stukje staat onder andere vermeld dat het ouderschapsplan een manier is om een vechtscheiding te voorkomen en dat dit inderdaad zou werken. Door het opstellen...
 In dit stukje staat onder andere vermeld dat het ouderschapsplan een manier is om een vechtscheiding te voorkomen en dat dit inderdaad zou werken. Door het opstellen van het ouderschapsplan zouden minder zaken door de Raad voor de Kinderbescherming in behandeling worden genomen.
 Voorts staat het volgende geschreven:
 “Sinds 1 maart 2009 zijn ouders die willen scheiden verplicht gezamenlijk een ouderschapsplan op te stellen. Ze spreken hierin af hoe ze de zorg en opvoeding van de kinderen zullen verdelen. Als ze er niet zelf uitkomen, kunnen ze de hulp van een bemiddelaar (mediator) inroepen. Pas als ook die poging mislukt, kan de Raad voor de Kinderbescherming een onderzoek beginnen. De rechter gebruikt de resultaten van dit onderzoek om te bepalen wie het ouderlijk gezag over de kinderen krijgt.”
 Hetgeen in dit krantenartikel is weergegeven klopt niet helemaal. Het is inderdaad correct dat het verplicht is een ouderschapsplan op te stellen. Dit plan varieert van een A4-tje tot een veertien pagina’s tellend stuk tekst waarin afspraken worden vastgelegd aangaande de opvoeding van en de zorg voor de kinderen. Kern van het ouderschapsplan blijft de hoofdverblijfplaats van de kinderen, de omgangsregeling met de ouder bij wie het kind/de kinderen niet de hoofdverblijfplaats heeft en de alimentatie. Uitgangspunt bij het uiteengaan van partijen is altijd dat beide ouders het gezag over de kinderen handhaven.
 Meestal zal de advocaat hulp bieden bij het opstellen van het ouderschapsplan en een alimentatieberekening maken.
 Als ouders het niet eens zijn over de punten die in het ouderschapsplan dienen te worden opgenomen, zal de Rechtbank een regeling vastleggen en eventueel een alimentatiebedrag vaststellen. Wanneer de Rechtbank een regeling vastlegt, vervalt daarmee het hele ouderschapsplan, althans ik heb het nog niet meegemaakt dat partijen alsnog een ouderschapsplan opstelden nadat de Rechtbank uitspraak heeft gedaan.
 Het is een uitzondering dat de Raad voor de Kinderbescherming bij de zaak wordt betrokken. Bovendien wordt de Raad voor de Kinderbescherming door de Rechtbank gevraagd om advies uit te brengen, het is niet zo dat ouders zelf de Raad om hulp/begeleiding kunnen vragen. Het onderzoek dat door de Raad voor de Kinderbescherming wordt gestart heeft meestal tot doel een omgangsregeling vast te leggen tussen ouders en kinderen en zelden om te bekijken wie het ouderlijk gezag over de kinderen krijgt, zoals in het krantenartikel is geschetst. Uitgangspunt bij echtscheiding is altijd dat beide ouders belast blijven met het ouderlijk gezag over de kinderen, enkel bij uitzondering zal het gezag aan een van de ouders worden toebedeeld en als dat gebeurt, is dat vaak op verzoek van een van beide ouders nadat er geruime tijd geen omgang/contact is geweest en zeker niet in een echtscheidingssituatie.
 Wettelijke rente consumententransacties is verhoogd
 De inzet van vele dagvaardingsprocedures is de betaling van een geldsom. Veelal wordt naast de betaling van een geldsom ook de wettelijke rente gevorderd. Maar wat is dat nu precies?
 Als een particulier of onderneming een geldsom (bijvoorbeeld een factuur) niet op tijd heeft betaald, dan ontstaat er een schuld. Als schadevergoeding mag de schuldeiser rente in rekening brengen over...
 Als een particulier of onderneming een geldsom (bijvoorbeeld een factuur) niet op tijd heeft betaald, dan ontstaat er een schuld. Als schadevergoeding mag de schuldeiser rente in rekening brengen over de geldsom die niet tijdig is betaald. Dit is zo in de wet geregeld en daarom wordt deze rente “wettelijke rente” genoemd. Er zijn twee soorten wettelijke rente: wettelijke rente voor handelstransacties en wettelijke rente voor particuliere oftewel consumententransacties.
 De wettelijke rente voor handelstransacties (ook wel “wettelijke handelsrente” genoemd) is de rente die van toepassing is op alle transacties tussen ondernemingen. De wettelijke rente voor niet-handelstransacties is van toepassing op alle transacties waarbij een particulier of consument betrokken is.
 De rentepercentages worden vastgesteld bij Algemene Maatregel van Bestuur en gepubliceerd in het Staatsblad. Elk half jaar worden deze rentepercentages – indien nodig – aangepast.
 Met ingang van 1 juli 2011 is de wettelijke rente voor consumententransacties verhoogd naar 4 %. De wettelijke rente voor handelstransacties bedraagt per 1 juli 2011 8,25 %.
 De wettelijke rente is echter niet altijd van toepassing. Indien een schuldeiser in haar algemene voorwaarden of in de overeenkomst met de particulier of onderneming de hoogte van de verschuldigde rente heeft vastgelegd, is er sprake van contractuele rente. Dit rentepercentage zal in de praktijk hoger zijn dan eerdergenoemde wettelijke rente.
 Wetsvoorstel nieuwe berekening kinderalimentatie
 Omdat mij de laatste tijd veel vragen worden gesteld over “hoe het zit met die nieuwe wet over alimentatie” wil ik u daar graag nader over informeren.
 In september 2011 hebben twee kamerleden een wetsvoorstel ingediend voor een “simpel, eerlijk en transparant systeem” voor het berekenen van kinderalimentatie. De huidige...
 In september 2011 hebben twee kamerleden een wetsvoorstel ingediend voor een “simpel, eerlijk en transparant systeem” voor het berekenen van kinderalimentatie. De huidige regeling wordt immers (volgens de kamerleden) als ingewikkeld en onduidelijk gezien, hetgeen leidt tot vele conflicten.
 Het doel van de nieuwe wet is dus de opzet van een eenvoudig alimentatie-bereken-systeem, waarbij als uitgangspunt dient te gelden dat ouders zelf online een berekening kunnen uitvoeren. Daarnaast is nieuw dat er sprake moet zijn van een minimum bijdrage van ouders in de opvoedkosten van kinderen. Dus alhoewel de berekening zou uitwijzen dat er aan de zijde van een onderhoudsplichtige ouder eigenlijk geen ruimte zou zijn om alimentatie te betalen, dan nog moet er een minimum bijdrage (gesteld wordt € 50,- per maand) te betalen.
 Het voorstel zoals dat is gedaan bevindt zich thans nog in het allereerste stadium en er is nog een lange weg te gaan voordat het daadwerkelijk als wet in werking kan treden.
 Bovendien kleeft aan het voorstel een aantal haken en ogen en is het – mijns inziens – de vraag of de nieuwe wet (het nieuwe rekenmodel) daadwerkelijk voordeel oplevert voor cliënten en wel zo transparant is als men er van verwacht.
 Ook nu zijn er immers al diverse online rekenmodellen beschikbaar waarmee ouders zelf een berekening kunnen maken. Meestal komen zij echter alsnog bij de advocaat terecht om een berekening uit te laten voeren. Dat kan zijn omdat zij gewoon een deskundige ernaar willen laten kijken, dan wel in de zin van een second opinion. Wanneer de advocaat een goede uitleg geeft over de door hem of haar gemaakte berekening, blijkt dat het huidige systeem echt niet zo ingewikkeld is als mensen soms denken.
 Cliënten vragen mij of zij, wanneer de nieuwe wet in werking treedt, minder alimentatie hoeven te betalen.
 Het is belangrijk dat de advocaat een zogeheten draagkrachtvergelijking maakt. Beide ouders zijn immers onderhoudsplichtig jegens hun kind(eren). In de meeste gevallen, althans dat merk ik in mijn eigen praktijk, wordt er eenvoudigweg van uit gegaan dat de vader zorgdraagt voor betaling van alimentatie, terwijl in veel gevallen de moeder ook zelf inkomen geniet. Is dat inkomen gelegen boven bijstandsniveau, is er aan haar vaak zijde ook draagkrachtruimte om bij te kunnen dragen in de kosten van verzorging en opvoeding van de minderjarige kinderen.
 Zo ziet u dat het in de praktijk dus al vaak zo is dat beide ouders zorgdragen voor betaling van de kosten van levensonderhoud en zou die minimum bijdrage niet nodig zijn, althans ik verwacht niet dat mensen in eens heel andere (lees: lagere) bedragen behoeven te gaan betalen bij in werking treding van de nieuwe wet. Terzake die minimum bijdrage moet men trouwens ook niet teveel verwachten, de incasso daarvan kan voor een hoop moeilijkheden gaan zorgen.
 Het is nu afwachten hoe het traject verder gaat, de Vereniging voor Familierechtadvocaten en scheidingsbemiddelaars heeft in ieder geval negatief geadviseerd op het wetsvoorstel. Zou er een nieuwe wet in werking treden, dan zal dat op zijn vroegst 2013 zijn en voorlopig zullen we het met de oude regeling moeten doen.
 Help!...Een hennepkwekerij in mijn pand
 Regelmatig staan de kranten vol met berichten over opgerolde hennepkwekerijen. Steeds vaker worden deze kwekerijen aangetroffen op bijvoorbeeld zolders van woningen. Wat kunt u doen als u een woning verhuurt en u er achter komt dat uw huurder een hennepkwekerij in het gehuurde heeft opgezet?
 Allereerst zult u aangifte doen bij de politie....
 Allereerst zult u aangifte doen bij de politie. Daarmee zal er een strafrechtelijk onderzoek naar uw huurder gaan lopen. Voor u als huurder zal het echter veel belangrijker zijn om zo snel mogelijk van de huurovereenkomst en de huurder af te komen. Daarnaast is het mogelijk dat u de schade die u hebt geleden als gevolg van de hennepkwekerij vergoed wilt krijgen.
 Veelal ziet men in dit soort zaken dat de huurder na ontmanteling van de hennepkwekerij met de noorderzon is vertrokken. In dat geval bent u aangewezen op een procedure teneinde de huurovereenkomst ontbonden (beëindigd) te krijgen waarna het gehuurde kan worden ontruimd. Het is namelijk niet mogelijk om een huurovereenkomst buitengerechtelijk (zonder tussenkomst van een rechter) te ontbinden.
 De rechter zal de ontbinding van de huurovereenkomst uitspreken als vaststaat dat de huurder wanprestatie heeft gepleegd. Deze wanprestatie kan bijvoorbeeld voortvloeien uit het feit dat de huurder zich niet als goed huurder heeft gedragen en/of uit het feit dat de huurder de gehuurde woning niet overeenkomstig haar bestemming heeft gebruikt. Wanneer een huurder een hennepkwekerij in de woning heeft aangelegd, dan kan de woning daardoor zijn beschadigd. Indien de huurder daarbij tevens op illegale wijze elektriciteit heeft afgetapt, dan zal de rechter doorgaans aannemen dat hij door al dit handelen de kans op gevaarlijke situaties heeft vergroot. Er kan dan niet gezegd worden dat de huurder zich als een goed huurder heeft gedragen. Als de huurder door de hennepteelt de woning – deels – bedrijfsmatig gebruikt, dan gebruikt hij de woning niet overeenkomstig haar bestemming (te weten de bestemming woonruimte). Ook dat kan een reden voor ontbinding van de huurovereenkomst vormen.
 Mocht u daarnaast als verhuurder nog aanspraak willen maken op vergoeding van de schade die u hebt geleden door de hennepkwekerij, dan is het van belang dat u beschikt over (bewijs)stukken waaruit de omvang van uw schade blijkt. Helaas blijkt in de praktijk dat het vaak lastig is om op korte termijn die schade nauwkeurig te begroten.
 Gebruik andersmans internet
 Gebruik andermans internetverbinding geen computervredebreuk. In mijn vorige weblog schreef ik al dat het gebruik van andermans draadloos internet geen diefstal oplevert. Enkele maanden geleden heeft het Gerechtshof in ’s-Gravenhage ook geoordeeld dat het stiekem gebruik maken van een (beveiligde) internetverbinding van een ander geen computervredebreuk oplevert (Gerechtshof ’s-Gravenhage 9...
 Gebruik andermans internetverbinding geen computervredebreuk. In mijn vorige weblog schreef ik al dat het gebruik van andermans draadloos internet geen diefstal oplevert. Enkele maanden geleden heeft het Gerechtshof in ’s-Gravenhage ook geoordeeld dat het stiekem gebruik maken van een (beveiligde) internetverbinding van een ander geen computervredebreuk oplevert (Gerechtshof ’s-Gravenhage 9 maart 2011, LJN BP7080).
 Krachtens artikel 138a Wetboek van Strafrecht is er sprake van computervredebreuk indien wederrechtelijk wordt binnengedrongen in een geautomatiseerd werk of in een deel daarvan. Volgens de wet is er slechts sprake van een “geautomatiseerd werk” wanneer een inrichting bestemd is voor de cumulatieve functies opslag, verwerken en overdracht van gegevens. Een inrichting die enkel bestemd is om gegevens over te dragen en/of op te slaan valt dus buiten de wettelijke begripsomschrijving van een “geautomatiseerd werk”.
 In de strafzaak waarover het Gerechtshof ’s-Gravenhage zich moest buigen had de verdachte zich de toegang verschaft tot een router van een ander waardoor hij gebruik kon maken van de draadloze internetverbinding van die ander. Het Gerechtshof stelde vast dat een router een schakelapparaat op de knooppunten van een netwerk, zoals internet, is. Een router houdt een wachtwoord of gebruikerscode opgeslagen en zorgt, in opdracht van de gebruiker van die router, alleen voor de verzending van gegevens naar de juiste bestemming. Daarom vervult een router niet de cumulatieve functies zoals hierboven beschreven en is een router aldus geen geautomatiseerd werk.
 Het Gerechtshof oordeelde dat de verdachte zich weliswaar de toegang had verschaft tot de router van een ander waardoor hij gebruik kon maken van diens internetverbinding maar hierdoor had de verdachte zich nog geen toegang verschaft tot beveiligde gegevens in de computer van die ander. Het gedrag van de verdachte was volgens het Gerechtshof daarom maatschappelijk ongewenst maar niet strafbaar.
 Voor meer informatie, neem contact op met Van Zandvoort & Lauwen advocaten Oss, en kijk op www.zandvoortlauwen.nl


text:
 12.11.2005
 SV
 Europeiska unionens officiella tidning
 C 281/26
 Talan väckt den 24 augusti 2005 – The Coffee Store GmbH mot harmoniseringsbyrån
 (Mål T-323/05)
 (2005/C 281/49)
 Rättegångsspråk: tyska
 Parter
 Sökande: The Coffee Store GmbH, Mannheim (Tyskland) (Ombud: advokaten M. Buddeberg)
 Svarande: Byrån för harmonisering inom den inre marknaden (varumärken, mönster och modeller).
 Sökanden yrkar att förstainstansrätten skall
 —
 ogiltigförklara det beslut som fattats av harmoniseringsbyråns andra överklagandenämnd den 16 juni 2005 (ärende R 855/2004-2),
 —
 förplikta harmoniseringsbyrån att registrera varumärket THE COFFEE STORE (ansökan nr 3 346 228),
 —
 förplikta svaranden att ersätta rättegångskostnaderna.
 Grunder och huvudargument
 Sökt gemenskapsvarumärke: Ordmärket ”THE COFFEE STORE” för varor och tjänster i klasserna 30, 32, 41 och 43.
 Granskarens beslut: Avslag på registreringsansökan med avseende på varor och tjänster i klasserna 30, 32 och 43.
 Överklagandenämndens beslut: Avslag på överklagandet.
 Grunder: Det ansökta varumärket kan inte ses som ett kännetecken av uteslutande beskrivande karaktär i den mening som avses i artikel 7.1 c i rådets förordning (EG) nr 40/94. Dessutom saknar det ansökta varumärket inte särskiljningsförmåga i den mening som avses i artikel 7.1 b i rådets förordning (EG) nr 40/94.


text:
 11.11.2016
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 304/3
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1971
 z dnia 10 listopada 2016 r.
 ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
 uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.
 (2)
 Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 2
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 10 listopada 2016 r.
 W imieniu Komisji,
 za Przewodniczącego,
 Jerzy PLEWA
 Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
 (1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.
 (2) Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.
 ZAŁĄCZNIK
 Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
 (EUR/100 kg)
 Kod CN
 Kod państw trzecich (1)
 Standardowa wartość w przywozie
 0702 00 00
 MA
 85,4
 ZZ
 85,4
 0707 00 05
 TR
 146,7
 ZZ
 146,7
 0709 93 10
 MA
 62,9
 TR
 114,9
 ZZ
 88,9
 0805 20 10
 MA
 88,2
 ZZ
 88,2
 0805 20 30 , 0805 20 50 , 0805 20 70 , 0805 20 90
 JM
 103,8
 PE
 122,6
 TR
 68,0
 ZZ
 98,1
 0805 50 10
 AR
 67,2
 CL
 69,9
 TR
 91,5
 UY
 38,4
 ZZ
 66,8
 0806 10 10
 BR
 294,1
 IN
 164,3
 PE
 346,3
 TR
 139,6
 US
 343,5
 ZA
 345,1
 ZZ
 272,2
 0808 10 80
 CL
 139,2
 NZ
 126,2
 ZA
 129,6
 ZZ
 131,7
 0808 30 90
 CN
 103,4
 TR
 179,1
 ZZ
 141,3
 (1) Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


type: wikipedia

text:
Francijas futbola izlase ir nacionālā futbola komanda, kas pārstāv Franciju starptautiskās futbola sacensībās. Francijas futbola izlasi pārvalda Francijas Futbola federācija. Izlase ir divas reizes uzvarējusi FIFA Pasaules kausa izcīņā. Pirmoreiz tas izdevās 1998. gadā, kad Pasaules kauss norisinājās tieši Francijā. Otro titulu izcīnīja 2018. gadā Krievijā. 2006. gada Pasaules kausa izcīņā Francijas izlase kļuva par vicečempioniem, finālā piekāpjoties Itālijai. Francijas izlase ir arī divkārtēja Eiropas čempione, uzvarot 1984. un 2000. gadā.
 Pasaules čempionātos
 1930 - Grupu turnīrs
 1934 - Astotdaļfināls
 1938 - Ceturtdaļfināls
 1950 - Nekvalificējās
 1954 - Grupu turnīrs
 1958 - 3. vieta
 1962 - Nekvalificējās
 1966 - Grupu turnīrs
 1970 - Nekvalificējās
 1974 - Nekvalificējās
 1978 - Grupu turnīrs
 1982 - 4. vieta
 1986 - 3. vieta
 1990 - Nekvalificējās
 1994 - Nekvalificējās
 1998 - Čempioni
 2002 - Grupu turnīrs
 2006 - 2. vieta
 2010 - Grupu turnīrs
 2014 - Ceturtdaļfināls
 2018 - Čempioni
 Eiropas čempionātos
 1960 - 4. vieta
 1964-1980 - Nekvalificējās
 1984 - Čempioni
 1988 - Nekvalificējās
 1992 - Grupu turnīrs
 1996 - Pusfināls
 2000 - Čempioni
 2004 - Ceturtdaļfināls
 2008 - Grupu turnīrs
 2012 - Ceturtdaļfināls
 2016 - 2. vieta
 2020 - Astotdaļfināls
 Spēlētāju rekordi
 Visvairāk aizvadītās spēles
 Visvairāk gūto vārtu
 Sastāvs
 Komandas sastāvs 2022. gada FIFA Pasaules kausa finālturnīrā. Spēles un gūtie vārti norādīti līdz finālturnīra sākumam.
 Skatīt arī
 Francijas futbola izlase 2010. gada Pasaules kausa finālturnīrā
 Atsauces
 Ārējās saites
 Eiropas futbola izlases


text:
 EUROOPA KOMISJON
 Brüssel,27.5.2019
 COM(2019) 239 final
 2019/0114(NLE)
 Ettepanek:
 NÕUKOGU OTSUS,
 millega määratakse kindlaks Euroopa Liidu nimel EMP ühiskomitees võetav seisukoht EMP lepingu protokolli nr 31 (koostöö kohta teatavates valdkondades väljaspool nelja vabadust) muutmise suhtes(eelarverida 02 03 01 – Siseturg ja eelarverida 02 03 04 – Siseturu haldamise vahendid)
 (EMPs kohaldatav tekst)
 SELETUSKIRI
 1.ETTEPANEKU TAUST
 •Ettepaneku põhjused ja eesmärgid
 Nõutava õiguskindluse ja siseturu ühtsuse tagamiseks peab EMP ühiskomitee pärast asjaomaste ELi õigusaktide vastuvõtmist integreerima need võimalikult kiiresti Euroopa Majanduspiirkonna lepingusse (edaspidi „EMP leping“) ja lubama EMP EFTA riikidel osaleda ka EMPd käsitlevates ELi meetmetes ja programmides.
 Nõukogu otsuse ettepanekule lisatud EMP ühiskomitee otsuse eelnõu eesmärk on muuta EMP lepingu protokolli nr 31 koostöö kohta teatavates valdkondades väljaspool nelja vabadust. Otsust on vaja, et EMP EFTA riigid saaksid osaleda liidu programmides ja meetmetes, mida rahastatakse Euroopa Liidu üldeelarve eelarveridadelt. Käesoleval juhul esitatakse muudatusettepanek selleks, et EMP EFTA riigid (Norra, Island ja Liechtenstein) saaksid osaleda Euroopa Liidu 2019. aasta üldeelarve eelarverealt 02 03 01 (Siseturg) ja 02 03 04 (Siseturu haldamise vahendid) rahastatavates liidu meetmetes.
 •Kooskõla poliitikavaldkonnas praegu kehtivate õigusnormidega
 Nõukogu otsuse ettepanekule lisatud ühiskomitee otsuse eelnõu on täielikus kooskõlas EMP lepingu eesmärgiga aidata kaasa lepinguosaliste vaheliste kaubandus- ja majandussidemete püsivale ja tasakaalustatud tugevdamisele võrdsetes konkurentsitingimustes ning samu eeskirju järgides, et nii luua ühtne Euroopa Majanduspiirkond.
 •Kooskõla muude liidu tegevuspõhimõtetega
 Ühiskomitee otsus on samuti kooskõlas muude liidu tegevuspõhimõtetega, eelkõige eesmärgiga kaitsta ELi siseturu ühtsust.
 2.ÕIGUSLIK ALUS, SUBSIDIAARSUS JA PROPORTSIONAALSUS
 •Õiguslik alus
 Ettepanek põhineb ELi toimimise lepingu artiklil 114 koostoimes artikli 218 lõikega 9. EMP lepingu rakendamise korda käsitleva nõukogu määruse (EÜ) nr 2894/94
 1
 artikli 1 lõikega 3 on ette nähtud, et nõukogu määrab komisjoni ettepanekul kindlaks seisukoha, mis tuleb liidu nimel EMP ühiskomitee otsuste suhtes võtta.
 •Subsidiaarsus (ainupädevusse mittekuuluva valdkonna puhul)
 Ettepanek on subsidiaarsuse põhimõttega kooskõlas alljärgnevatel põhjustel.
 Käesoleva ettepaneku eesmärki – tagada siseturu ühtsus – ei ole võimalik piisavalt saavutada üksnes liikmesriikide tasandil ning meetme toime tõttu on eesmärk paremini saavutatav liidu tasandil.
 •Proportsionaalsus
 Kooskõlas proportsionaalsuse põhimõttega ei lähe ettepanek kaugemale sellest, mis on vajalik, et saavutada ettepaneku eesmärk – tagada siseturu ühtsus.
 •Vahendi valik
 Kooskõlas EMP lepingu artikliga 98 on valitud vahend EMP ühiskomitee otsus. EMP ühiskomitee tagab EMP lepingu tulemusliku rakendamise ja toimimise. Selleks võtab ta kõnealuses lepingus sätestatud juhtudel vastu otsuseid.
 3.JÄRELHINDAMISE, SIDUSRÜHMADEGA KONSULTEERIMISE JA MÕJU HINDAMISE TULEMUSED
 Ei kohaldata
 4.MÕJU EELARVELE
 EMP EFTA riigid osalevad eelarverea 02 03 01 (Siseturg) ja eelarverea 02 03 04 (Siseturu haldamise vahendid) rahastamisel. Täpne summa määratakse kooskõlas EMP lepingu sätetega pärast käesoleva nõukogu otsuse eelnõu vastuvõtmist.
 5.MUU TEAVE
 Kooskõlas ELi eelarvepoliitikaga on ELi meetmetes võimalik osaleda ainult juhul, kui on tasutud vastav rahaline osalus. Kooskõlas EMP lepingu protokolliga nr 32 laekuvad EMP EFTA riikide iga-aastased osamaksed igal aastal 31. augustiks vastavalt Euroopa Komisjoni koostatavatele ELi rahastamisnõuetele, kes esitab need EMP EFTA riikidele aasta 15. augustiks.
 Seetõttu on ühiskomitee otsuse eelnõu jaanuari ja augusti vahelise ajavahemiku katmiseks tagasiulatuvalt kohaldatav alates jaanuarist. Seeläbi tagatakse kogu kalendriaasta vältel EMP lepingus sätestatud koostöö järjepidevus.
 Tagasiulatuvus ei mõjuta asjaomaste isikute õigusi ja kohustusi ning selle kohaldamisel peetakse kinni õiguspärase ootuse põhimõttest.
 2019/0114 (NLE)
 Ettepanek:
 NÕUKOGU OTSUS,
 millega määratakse kindlaks Euroopa Liidu nimel EMP ühiskomitees võetav seisukoht EMP lepingu protokolli nr 31 (koostöö kohta teatavates valdkondades väljaspool nelja vabadust) muutmise suhtes
 (eelarverida 02 03 01 – Siseturg ja eelarverida 02 03 04 – Siseturu haldamise vahendid)
 (EMPs kohaldatav tekst)
 EUROOPA LIIDU NÕUKOGU,
 võttes arvesse Euroopa Liidu toimimise lepingut, eriti selle artiklit 114 koostoimes artikli 218 lõikega 9,
 võttes arvesse nõukogu 28. novembri 1994. aasta määrust (EÜ) nr 2894/94 Euroopa Majanduspiirkonna lepingu rakendamise korra kohta,
 2
 eriti selle artikli 1 lõiget 3,
 võttes arvesse Euroopa Komisjoni ettepanekut
 ning arvestades järgmist:
 (1)Euroopa Majanduspiirkonna leping
 3
 (edaspidi „EMP leping“) jõustus 1. jaanuaril 1994.
 (2)Kooskõlas EMP lepingu artikliga 98 võib EMP ühiskomitee oma otsusega muu hulgas muuta EMP lepingu protokolli nr 31 (edaspidi „protokoll nr 31“).
 (3)EMP lepingu protokoll nr 31 sisaldab sätteid koostöö kohta teatavates valdkondades väljaspool nelja vabadust.
 (4)On asjakohane laiendada EMP lepingu osaliste koostööd Euroopa Liidu üldeelarvest rahastatavate liidu meetmete raames, mis on seotud kaupade ja teenuste siseturu toimimise ja arendamisega.
 (5)Seepärast tuleks EMP lepingu protokolli nr 31 muuta, et kõnealune laiendatud koostöö saaks toimuda ka 1. jaanuaril 2019 ja pärast seda.
 (6)Liidu seisukoht EMP ühiskomitees peaks tuginema lisatud otsuse eelnõul,
 ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA OTSUSE:
 Artikkel 1
 Seisukoht, mis võetakse liidu nimel EMP ühiskomitees EMP lepingu protokolli nr 31 (koostöö kohta teatavates valdkondades väljaspool nelja vabadust) muutmise suhtes, põhineb käesolevale otsusele lisatud EMP ühiskomitee otsuse eelnõul.
 Artikkel 2
 Käesolev otsus jõustub selle vastuvõtmise päeval.
 Brüssel,
 Nõukogu nimel
 eesistuja
 (1)
 EÜT L 305, 30.11.1994, lk 6–8.
 (2)
 EÜT L 305, 30.11.1994, lk 6.
 (3)
 EÜT L 1, 3.1.1994, lk 3.
 ---documentbreak---
 EUROOPA KOMISJON
 Brüssel,27.5.2019
 COM(2019) 239 final
 LISA
 järgmise dokumendi juurde:
 Ettepanek: NÕUKOGU OTSUS,
 millega määratakse kindlaks Euroopa Liidu nimel EMP ühiskomitees võetav seisukoht EMP lepingu protokolli nr 31 (koostöö kohta teatavates valdkondades väljaspool nelja vabadust) muutmise suhtes(eelarverida 02 03 01 – Siseturg ja eelarverida 02 03 04 – Siseturu haldamise vahendid)
 LISA
 EMP ÜHISKOMITEE OTSUS
 nr [...],
 [...],
 millega muudetakse EMP lepingu protokolli nr 31
 koostöö kohta teatavates valdkondades väljaspool nelja vabadust
 EMP ÜHISKOMITEE,
 võttes arvesse Euroopa Majanduspiirkonna lepingut (edaspidi „EMP leping“), eriti selle artikleid 86 ja 98,
 ning arvestades järgmist:
 On asjakohane jätkata EMP lepingu osaliste koostööd liidu üldeelarvest rahastatavate liidu meetmete raames, mis on seotud kaupade ja teenuste siseturu toimimise ja selle arendamisega ning siseturu haldamise vahenditega.
 Seepärast tuleks EMP lepingu protokolli nr 31 muuta, et kõnealune laiendatud koostöö saaks jätkuda 1. jaanuarist 2019,
 ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA OTSUSE:
 Artikkel 1
 EMP lepingu protokolli nr 31 artikli 7 lõigetes 12 ja 14 asendatakse tekst „ja 2018.“ tekstiga „2018. ja 2019.“.
 Artikkel 2
 Käesolev otsus jõustub järgmisel päeval pärast seda, kui on esitatud kõik EMP lepingu artikli 103 lõike 1 kohased teated*.
 1Seda kohaldatakse alates 1. jaanuarist 2019.
 Artikkel 3
 Käesolev otsus avaldatakse Euroopa Liidu Teataja EMP osas ja EMP kaasandes.
 Brüssel, [...]
 EMP ühiskomitee nimel
 eesistuja
 [...]
 EMP ühiskomitee
 sekretärid
 [...]
 (1)
 *
 [Põhiseadusest tulenevaid nõudeid ei ole nimetatud.] [Põhiseadusest tulenevad nõuded on nimetatud.]


text:
 Caratteristiche tecniche
 È un'ala destra.
 Carriera
 Cresciuto nelle giovanili del , nel settembre 2019 viene ceduto in prestito al , militante in terza divisione; nel gennaio 2020 viene acquistato a titolo definitivo dal con cui debutta in Superliga il 21 febbraio, contro lo . Il 5 giugno seguente realizza la sua prima rete, decidendo il match vinto 1-0 contro il .
 Statistiche
 Statistiche aggiornate al 28 aprile 2021.
 Presenze e reti nei club
 Collegamenti esterni