text:
Højesteret “snød” udlejer for erstatning – ETOS Advokater
 Jesper Rye Jensen 10. april 2019
 Et af de spørgsmål, som ofte giver anledning til uenighed i forbindelse med udlejning til erhverv og beboelse er spørgsmålet om istandsættelse af lejemålet i forbindelse med lejers fraflytning. Det skyldes formentlig, at istandsættelsesomkostningerne kan være ganske høje set i forhold til den enkelte lejers økonomi.
 Langt de fleste sager om betaling for istandsættelse af lejemål omfatter kun i mindre grad juridiske spørgsmål. Det væsentligste spørgsmål er typisk, om der faktisk er behov for istandsættelse, og hvad det i givet fald må forvente at koste, og de spørgsmål besvares jo typisk af en skønsmand.
 Nu har Højesteret imidlertid igen haft lejlighed til at tage stilling til et af de helt grundlæggende spørgsmål i relation til lejers pligt til at betale for istandsættelsesarbejder; hvornår har udlejer lidt et tab.
 I 2009 slog Højesteret fast, at udlejer kun kan kræve, at lejer skal betale erstatning for istandsættelse af lejemålet, når lejer har misligholdt lejekontrakten – i dette tilfælde ved ikke at tilbagelevere lejemålet i den aftalte stand – og hvis udlejer på grund af denne misligholdelse har lidt et tab. Dette er helt i tråd med den almindelige erstatningsret.
 Højesteret slår endvidere fast, at udlejer som udgangspunkt også har krav på erstatning selvom udlejer vælger ikke at få istandsættelsesarbejderne udført. I den konkrete sag fraflyttede lejer ejendommen i september 2004. Udlejer forsøgte at genudleje ejendommen, men da dette ikke lykkedes, valgte udlejer at sælge ejendommen. Ejendommen blev overtaget af køber den 1. april 2005.
 Parterne var enige om, at lejer ikke havde tilbageleveret lejemålet i kontraktmæssig stand. De var også enige om, at prisen for ejendommen ikke var påvirket af, at lejer ikke havde tilbageleveret lejemålet i aftalt stand. På den baggrund kom et flertal af Højesteret frem til, at udlejer ikke havde lidt et tab som følge af, at lejer ikke havde istandsat lejemålet, hvorfor der heller ikke kunne kræves erstatning.
 I 2018 blev Højesteret forelagt en lignende sag. Her havde udlejer solgt ejendommen inden lejer var fraflyttet. Den nye ejer skulle dog først overtage ejendommen efter lejers fraflytning, således at køber ikke skulle have noget med lejer at gøre. Det var aftalt, at ejendommen skule overtages i den stand den var på aftaletidspunktet. Ejendommen blev solgt for 26 mio. kr. Sælger forklarede i retten, at ejendommen var 32 mio. kr. værd, og at den lavere pris blev beregnet på baggrund af forventet lejeindtægt og lejers betaling for istandsættelse, som det så må formodes ikke skulle udføres.
 Da lejer fraflyttede, havde lejer ikke istandsat lejemålet, og lejer afviste at betale for istandsættelse, da man var af den opfattelse, at udlejer som følge af salget, ikke havde lidt et tab.
 Både byret, Vestre Landsret og i sidste ende Højesteret kom frem til, at udlejer ikke havde bevist, at han havde lidt et tab som følge af, at lejer ikke havde istandsat lejemålet. Der blev i den forbindelse lagt vægt på, at køber af ejendommen ikke bekræftede udlejers beregning af købsprisen. Højesteret slår fast, at det ville ikke have gjort nogen forskel for prisen på ejendommen, om lejer havde tilbageleveret lejemålet istandsat eller ej, og derfor havde udlejer ikke lidt et tab.
 I realiteten blev udlejer nok ”snydt” af Højesteret, for det fremgår af hans forklaring for byretten, at han havde regnet med, at lejer ville betale for istandsættelsen, men det slog Højesteret altså fast, at der ikke var pligt til.
 Afgørelserne indikerer, at parterne i forbindelse med fraflytning af et lejemål ikke hovedløst kan stilles krav om betaling for manglende istandsættelse. Der skal ske en konkret vurdering af, om udlejer har lidt et tab. Der er nok ingen tvivl om, at hvis udlejer genudlejer ejendommen eller bare beholder ejendommen og måske benytter den selv, så vil der være en formodning for, at udlejer har lidt et tab, hvis lejemålet ikke tilbageleveres i aftalt stand. I den situation er det formentlig nok blot at bevise, at der skal ske istandsættelse samt hvad omkostningerne herved er.
 Hvis udlejer har eller påtænker at sælge ejendommen eller hvis ejendommen skal rives ned, bør lejer være på vagt, og udlejer bør sikre sig dokumentation for, at ejendommens stand har haft betydning, hvis den altså har haft det, for det er udlejer der har bevisbyrden for, at der er lidt et tab.
 (Højesteret somme optrykt i UfR 2009.2779H og UfR 2019.724H)


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 1.12.2020
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 402/31
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/1796
 z dnia 30 listopada 2020 r.
 dotyczące zezwolenia na stosowanie L-glutaminy wytwarzanej przez Corynebacterium glutamicum NITE BP-02524 jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków zwierząt
 (Tekst mający znaczenie dla EOG)
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury udzielania takich zezwoleń.
 (2)
 Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożono wniosek o zezwolenie na stosowanie L-glutaminy wytwarzanej przez Corynebacterium glutamicum NITE BP-02524 jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków zwierząt. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
 (3)
 Wniosek dotyczy zezwolenia na stosowanie L-glutaminy wytwarzanej przez Corynebacterium glutamicum NITE BP-02524 jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków zwierząt, celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki dietetyczne”, grupa funkcjonalna „aminokwasy, ich sole i podobne produkty” oraz w kategorii „dodatki sensoryczne”, grupa funkcjonalna „substancje aromatyzujące”.
 (4)
 W opinii z dnia 18 marca 2020 r. (2) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania L-glutamina wytwarzana przez Corynebacterium glutamicum NITE BP-02524 nie ma szkodliwych skutków dla zdrowia zwierząt, zdrowia ludzi ani środowiska. Urząd stwierdził również, że dodatek ten jest bogatym źródłem glutaminy dla wszystkich gatunków zwierząt, oraz stwierdził, że aby uzupełniająca L-glutamina była w pełni skuteczna u przeżuwaczy, należy ją chronić przed degradacją w żwaczu.
 (5)
 W odniesieniu do zastosowania jako środka aromatyzującego Urząd stwierdza, że w przypadku stosowania w zalecanej dawce nie jest konieczne dalsze wykazywanie skuteczności. Stosowanie L-glutaminy jako substancji aromatyzującej nie jest dozwolone w wodzie do pojenia. Jest mało prawdopodobne, aby L-glutamina podawana jako substancja aromatyzująca w zalecanej dawce dawała jakiekolwiek powody do obaw. Fakt, że L-glutamina nie jest dopuszczona do stosowania jako środek aromatyzujący w wodzie do pojenia, nie wyklucza jej stosowania w mieszankach paszowych podawanych z wodą. Aby umożliwić ściślejszą kontrolę stosowania L-glutaminy jako substancji aromatyzującej, należy wprowadzić pewne ograniczenia i warunki. W przypadku L-glutaminy na etykiecie dodatku należy wskazać zalecaną zawartość. W razie przekroczenia tej zawartości stosowne informacje powinny być podawane na etykietach premiksów.
 (6)
 Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd zweryfikował również sprawozdania dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.
 (7)
 Ocena L-glutaminy wytwarzanej przez Corynebacterium glutamicum NITE BP-02524 dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie tego dodatku, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 (8)
 Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 1. Substancja wyszczególniona w załączniku, należąca do kategorii „dodatki dietetyczne” i do grupy funkcjonalnej „aminokwasy, ich sole i podobne produkty”, zostaje dopuszczona jako dodatek paszowy stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.
 2. Substancja wyszczególniona w załączniku, należąca do kategorii „dodatki sensoryczne” i do grupy funkcjonalnej „substancje aromatyzujące”, zostaje dopuszczona jako dodatek paszowy stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.
 Artykuł 2
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 30 listopada 2020 r.
 W imieniu Komisji
 Ursula VON DER LEYEN
 Przewodnicząca
 (1) Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.
 (2) Dziennik EFSA 2020; 18(4):6075.
 ZAŁĄCZNIK
 Numer identyfikacyjny dodatku
 Nazwa posiadacza zezwolenia
 Dodatek
 Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna
 Gatunek lub kategoria zwierzęcia
 Maksymalny wiek
 Minimalna zawartość
 Maksymalna zawartość
 Pozostałe przepisy
 Data ważności zezwolenia
 mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %
 Kategoria: dodatki dietetyczne. Grupa funkcjonalna: aminokwasy, ich sole i podobne produkty
 3c451
 -
 L-glutamina
 Skład dodatku
 Substancja w proszku o minimalnej zawartości 98 % L-glutaminy
 Charakterystyka substancji czynnej
 L-glutamina wytwarzana w drodze fermentacji przez Corynebacterium glutamicum NITE BP-02524
 Nazwa IUPAC: kwas (2S)-2,5-diamino-5-oksopentanowy
 Numer CAS: 56-85-9
 Numer EINECS: 200-292-1
 Wzór chemiczny: C5H10N2O3
 Metoda analityczna
 (1)
 Do analizy jakościowej L-glutaminy w dodatku paszowym:
 —
 Food Chemical Codex„L-glutamine monograph” (Kodeks substancji chemicznych w żywności „Monografia dotycząca L-glutaminy”)
 Do oznaczania ilościowego glutaminy w dodatku paszowym, premiksach, mieszankach paszowych i materiałach paszowych:
 —
 chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją optyczną (IEC-VIS/FLD)
 Wszystkie gatunki zwierząt
 -
 -
 -
 1.
 L-glutamina może być wprowadzana do obrotu i stosowana jako dodatek stanowiący preparat.
 2.
 W informacjach na temat stosowania dodatku i premiksu należy podać warunki przechowywania i stabilności przy obróbce cieplnej.
 3.
 Informacje, jakie należy podać na etykiecie dodatku i premiksu:
 „Przy suplementacji L-glutaminą należy zapewnić odpowiednią zawartość aminokwasów w paszy i reagować na ewentualne niedobory glutaminy na kluczowych etapach życia.”
 21.12.2030
 Kategoria: dodatki sensoryczne. Grupa funkcjonalna: substancje aromatyzujące
 Numer identyfikacyjny dodatku
 Nazwa posiadacza zezwolenia
 Dodatek
 Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna
 Gatunek lub kategoria zwierzęcia
 Maksymalny wiek
 Minimalna zawartość
 Maksymalna zawartość
 Pozostałe przepisy
 Data ważności zezwolenia
 mg substancji czynnej/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %
 3c451
 -
 L-glutamina
 Skład dodatku
 Substancja w proszku o minimalnej zawartości
 98 % L-glutaminy
 Charakterystyka substancji czynnej
 L-glutamina wytwarzana w drodze fermentacji przez Corynebacterium glutamicum NITE BP-02524
 Nazwa IUPAC: kwas (2S)-2,5-diamino-
 5-oksopentanowy
 Numer CAS: 56-85-9
 Numer EINECS: 200-292-1
 Wzór chemiczny: C5H10N2O3
 Numer FLAVIS: 17.007
 Metoda analityczna
 (1)
 Do analizy jakościowej L-glutaminy w dodatku paszowym:
 —
 Food Chemical Codex„L-glutamine monograph” (Kodeks substancji chemicznych w żywności „Monografia dotycząca L-glutaminy”)
 Do oznaczania ilościowego glutaminy w dodatku paszowym i w premiksach:
 —
 chromatografia jonowymienna z detekcją promieniowania widzialnego lub detekcją fluorescencyjną z derywatyzacją pokolumnową i detekcją optyczną (IEC-VIS/FLD), zgodnie z opisem w EN ISO 17180:2013
 Wszystkie gatunki zwierząt
 -
 -
 -
 1.
 L-glutamina może być wprowadzana do obrotu i stosowana jako dodatek stanowiący preparat.
 2.
 Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu.
 3.
 W informacjach na temat stosowania dodatku i premiksu należy podać warunki przechowywania i stabilności przy obróbce cieplnej.
 4.
 Na etykiecie dodatku podaje się następujące informacje:
 „Zalecana maksymalna zawartość substancji czynnej w mieszance paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %: 25 mg/kg”.
 5.
 W ramach etykietowania premiksów należy wskazać grupę funkcjonalną, numer identyfikacyjny, nazwę i dodaną ilość substancji czynnej, jeżeli przekroczono następującą ilość substancji czynnej w mieszance paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %: 25 mg/kg.
 21.12.2030
 (1) Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: https://ec.europa.eu/jrc/en/eurl/feed-additives/evaluation-reports.


type: contracts

text:
 11/Sv. 045
 HR
 Službeni list Europske unije
 238
 22007D0155
 L 124/17
 SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE
 07.12.2007.
 ODLUKA ZAJEDNIČKOG ODBORA EGP-a
 br. 155/2007
 od 7. prosinca 2007.
 o izmjeni Priloga II. (Tehnički propisi, norme, ispitivanje i potvrđivanje) Sporazumu o EGP-u
 ZAJEDNIČKI ODBOR EGP-a,
 uzimajući u obzir Sporazum o Europskom gospodarskom prostoru, kako je izmijenjen Protokolom o prilagodbi Sporazuma o Europskom gospodarskom prostoru, dalje u tekstu „Sporazum”, a posebno njegov članak 98.,
 budući da:
 (1)
 Prilog II. Sporazumu izmijenjen je Odlukom Zajedničkog odbora EGP-a br. 140/2007 od 26. listopada 2007. (1)
 (2)
 Uredbu Komisije (EZ) br. 703/2007 od 21. lipnja 2007. o izmjeni Priloga I. Uredbi Vijeća (EEZ) br. 2377/90 o utvrđivanju postupka Zajednice za određivanje najvećih dopuštenih količina ostataka veterinarsko-medicinskih proizvoda u hrani životinjskog podrijetla što se odnosi na Dihidrostreptomicin i Streptomicin (2) treba unijeti u Sporazum,
 ODLUČIO JE:
 Članak 1.
 U točku 14. (Uredba Vijeća (EEZ) br. 2377/90) poglavlja XIII. Priloga II. Sporazumu dodaje se sljedeća alineja:
 „—
 32007 R 0703: Uredba Komisije (EZ) br. 703/2007 od 21. lipnja 2007. (SL L 161, 22.6.2007., str. 28.).”
 Članak 2.
 Tekst Uredbe (EZ) br. 703/2007 na islandskom i norveškom jeziku, koji se objavljuje u Dodatku o EGP-u Službenom listu Europske unije, vjerodostojan je.
 Članak 3.
 Ova Odluka stupa na snagu 8. prosinca 2007., pod uvjetom da su sve obavijesti iz članka 103. stavka 1. Sporazuma podnesene Zajedničkom odboru EGP-a (3).
 Članak 4.
 Ova se Odluka objavljuje u odjeljku o EGP-u i Dodatku o EGP-u Službenom listu Europske unije.
 Sastavljeno u Bruxellesu 7. prosinca 2007.
 Za Zajednički odbor EGP-a
 Predsjednik
 Stefán Haukur JÓHANNESSON
 (1) SL L 100, 10.4.2008., str. 66.
 (2) SL L 161, 22.6.2007., str. 28.
 (3) Ustavni zahtjevi nisu navedeni.


text:
 21.10.2014
 IT
 Gazzetta ufficiale dell'Unione europea
 L 301/16
 REGOLAMENTO DI ESECUZIONE (UE) N. 1108/2014 DELLA COMMISSIONE
 del 20 ottobre 2014
 relativo all'autorizzazione di un preparato di Clostridium butyricum (FERM BP-2789) come additivo per mangimi destinati ai tacchini da ingrasso e da riproduzione (titolare dell'autorizzazione Miyarisan Pharmaceutical Co. Ltd, rappresentato da Miyarisan Pharmaceutical Europe S.L.U.)
 (Testo rilevante ai fini del SEE)
 LA COMMISSIONE EUROPEA,
 visto il trattato sul funzionamento dell'Unione europea,
 visto il regolamento (CE) n. 1831/2003 del Parlamento europeo e del Consiglio, del 22 settembre 2003, sugli additivi destinati all'alimentazione animale (1), in particolare l'articolo 9, paragrafo 2,
 considerando quanto segue:
 (1)
 Il regolamento (CE) n. 1831/2003 disciplina l'autorizzazione degli additivi destinati all'alimentazione animale e definisce i presupposti e le procedure per il rilascio di tale autorizzazione.
 (2)
 A norma dell'articolo 7 del regolamento (CE) n. 1831/2003 è stata presentata una domanda di autorizzazione per un nuovo impiego di un preparato di Clostridium butyricum (FERM BP-2789). Tale domanda era corredata delle informazioni dettagliate e dei documenti prescritti dall'articolo 7, paragrafo 3, del regolamento (CE) n. 1831/2003 e dei dati pertinenti a sostegno delle richieste.
 (3)
 La domanda riguarda l'autorizzazione del preparato di Clostridium butyricum (FERM BP-2789) come additivo per mangimi destinati ai tacchini da ingrasso e da riproduzione, da classificare nella categoria «additivi zootecnici».
 (4)
 L'impiego del preparato di Clostridium butyricum (FERM BP-2789) appartenente alla categoria «additivi zootecnici» è stato autorizzato per dieci anni come additivo per mangimi destinati ai polli da ingrasso dal regolamento (CE) n. 930/2009 della Commissione (2) e alle specie avicole minori (escluse le specie ovaiole), ai suinetti svezzati e alle specie di suini minori (svezzati) dal regolamento di esecuzione (UE) n. 373/2011 della Commissione (3).
 (5)
 Nel suo parere del 4 marzo 2014 (4) l'Autorità europea per la sicurezza alimentare («l'Autorità») ha concluso che, alle condizioni d'impiego proposte, il preparato di Clostridium butyricum (FERM BP-2789) non ha effetti dannosi per la salute degli animali, la salute umana e l'ambiente. Essa ha concluso inoltre che l'additivo è in grado di migliorare la resa dei tacchini da ingrasso e che tale conclusione può essere estesa ai tacchini allevati per la riproduzione. L'Autorità ritiene che non siano necessarie prescrizioni specifiche per il monitoraggio successivo alla commercializzazione. Essa ha esaminato anche la relazione sul metodo di analisi dell'additivo per mangimi contenuto negli alimenti per animali presentata dal laboratorio di riferimento istituito dal regolamento (CE) n. 1831/2003.
 (6)
 Dalla valutazione del preparato di Clostridium butyricum (FERM BP-2789) emerge che le condizioni di autorizzazione di cui all'articolo 5 del regolamento (CE) n. 1831/2003 sono soddisfatte. È quindi opportuno autorizzare l'impiego di tale preparato come specificato nell'allegato del presente regolamento.
 (7)
 Le misure di cui al presente regolamento sono conformi al parere del comitato permanente per le piante, gli animali, gli alimenti e i mangimi,
 HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO:
 Articolo 1
 Il preparato di cui all'allegato, appartenente alla categoria «additivi zootecnici» e al gruppo funzionale «stabilizzatori della flora intestinale», è autorizzato come additivo nell'alimentazione animale alle condizioni indicate in tale allegato.
 Articolo 2
 Il presente regolamento entra in vigore il ventesimo giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea.
 Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri.
 Fatto a Bruxelles, il 20 ottobre 2014
 Per la Commissione
 Il presidente
 José Manuel BARROSO
 (1) GU L 268 del 18.10.2003, pag. 29.
 (2) Regolamento (CE) n. 903/2009 della Commissione, del 28 settembre 2009, relativo all'autorizzazione di un preparato di Clostridium butyricum FERM-BP 2789 come additivo per mangimi destinati a polli da ingrasso (titolare dell'autorizzazione Miyarisan Pharmaceutical Co. Ltd, rappresentato da Miyarisan Pharmaceutical Europe S.L.U) (GU L 256 del 29.9.2009, pag. 26).
 (3) Regolamento di esecuzione (UE) n. 373/2011 della Commissione, del 15 aprile 2011, relativo all'autorizzazione del preparato Clostridium butyricum FERM-BP 2789 come additivo per mangimi destinati alle specie avicole minori, escluse le specie ovaiole, ai suinetti svezzati e alle specie di suini minori (svezzati) e che modifica il regolamento (CE) n. 903/2009 (titolare dell'autorizzazione Miyarisan Pharmaceutical Co. Ltd, rappresentato da Miyarisan Pharmaceutical Europe S.L.U.) (GU L 102 del 16.4.2011, pag. 10).
 (4) EFSA Journal 2013; 11(1):3040.
 ALLEGATO
 Numero di identificazione dell'additivo
 Nome del titolare dell'autorizzazione
 Additivo
 Composizione, formula chimica, descrizione, metodo di analisi
 Specie o categoria di animali
 Età massima
 Tenore minimo
 Tenore massimo
 Altre disposizioni
 Fine del periodo di autorizzazione
 UFC/kg di alimento per animali completo con un tasso di umidità del 12 %
 Categoria: additivi zootecnici. gruppo funzionale: stabilizzatori della flora intestinale
 4b1830
 Miyarisan Pharmaceutical Co.Ltd. rappresentata da Miyarisan Pharmaceutical Europe S.L.U.
 Clostridium butyricum
 FERM BP-2789
 Composizione dell'additivo
 Preparato di Clostridium butyricum FERM BP-2789 contenente in forma solida un minimo di 5 × 108 UFC/g di additivo.
 Caratterizzazione della sostanza attiva
 Spore vive di Clostridium butyricum FERM BP-2789.
 Metodo di analisi
 (1)
 Conteggio: semina per inclusione su piastra (pour plate) in base alla norma ISO 15213.
 Identificazione: elettroforesi su gel in campo pulsato (PFGE).
 Tacchini da ingrasso
 Tacchini da riproduzione
 —
 1,25 × 108
 —
 1.
 Nelle istruzioni per l'uso dell'additivo e della premiscela, indicare le condizioni di conservazione e la stabilità quando incorporato in pellet.
 2.
 È consentito l'impiego in mangimi contenenti (per la categoria animale) i coccidiostatici autorizzati: monesin sodico, robenidina, maduramicina ammonio, lasalocid sodico o diclazuril.
 3.
 Per motivi di sicurezza: utilizzare dispositivi di protezione dell'apparato respiratorio e occhiali di sicurezza durante la manipolazione.
 10 novembre 2024
 (1) Informazioni dettagliate sui metodi di analisi sono disponibili al seguente indirizzo del laboratorio di riferimento dell'Unione europea per gli additivi per mangimi: http://irmm.jrc.ec.europa.eu/EURLs/EURL_feed_additives/Pages/index.aspx


type: other

text:
Nuevo Código Civil y Comercial: Plazo máximo de la anticresis
 Mostrando entradas con la etiqueta Plazo máximo de la anticresis. Mostrar todas las entradas
 CAPÍTULO 3. Anticresis.
 ARTICULO 2212.- Concepto. La anticresis es el derecho real de garantía que recae sobre cosas registrables individualizadas, cuya posesión se entrega al acreedor o a un tercero designado por las partes, a quien se autoriza a percibir los frutos para imputarlos a una deuda.
 ARTICULO 2213.- Legitimación. Pueden constituir anticresis los titulares de los derechos reales de dominio, condominio, propiedad horizontal, superficie y usufructo.
 ARTICULO 2214.- Plazo máximo. El tiempo de la anticresis no puede exceder de diez años para cosas inmuebles y de cinco años para cosas muebles registrables. Si el constituyente es el titular de un derecho real de duración menor, la anticresis, se acaba con su titularidad.
 ARTICULO 2215.- Derechos del acreedor. El acreedor adquiere el derecho de usar la cosa dada en anticresis y percibir sus frutos, los cuales se imputan primero a gastos e intereses y luego al capital, de lo que se debe dar cuenta al deudor.
 ARTICULO 2216.- Deberes del acreedor. El acreedor anticresista debe conservar la cosa. Puede percibir los frutos y explotarla él mismo, o darla en arrendamiento; puede habitar el inmueble o utilizar la cosa mueble imputando como fruto el alquiler que otro pagaría.
 Excepto pacto en contrario, no puede modificar el destino ni realizar ningún cambio del que resulta que el deudor, después de pagada la deuda, no puede explotar la cosa de la manera que antes lo hacía.
 El acreedor debe administrar conforme a lo previsto por las reglas del mandato y responde de los daños que ocasiona al deudor.
 El incumplimiento de estos deberes extingue la garantía y obliga al acreedor a restituir la cosa al titular actual legitimado.
 ARTICULO 2217.- Gastos. El titular del objeto gravado debe al acreedor los gastos necesarios para la conservación del objeto, aunque éste no subsista; pero el acreedor está obligado a pagar las contribuciones y las cargas del inmueble.
 El acreedor no puede reclamar los gastos útiles sino hasta la concurrencia del mayor valor del objeto.
 Título XV: “Derechos reales de garantía”.
 La anticresis no sólo recae sobre inmuebles sino sobre todas las cosas registrables, es decir que se adicionan los muebles, cuya posesión se entrega al acreedor con posibilidad y para percibir los frutos imputándolos a la deuda.
 Así se incluye una garantía con desplazamiento respecto de muebles.
 Tiene un breve plazo máximo de diez años para inmuebles y cinco para muebles, lo que hace que no dure toda la vida del bien, como suele suceder en este momento, aunque es poco lo que se la constituye en la práctica. La entrega abreviada sumada al privilegio posibilitará mayor agilidad, ya que permitirá un tiempo para usar la cosa y percibir frutos, y si es insuficiente se ejecuta el objeto.
 Etiquetas: Accesión de cosas muebles, Anticresis, Artículo 2212, Artículo 2212 a 2218, Artículo 2213, Artículo 2214, Artículo 2215, Artículo 2216, concepto de anticresis, Plazo máximo de la anticresis