text:
 Důležité právní upozornění
 |
 22006A0720(01)
 Smlouva o Energetickém společenství
 Úřední věstník L 198 , 20/07/2006 S. 0018 - 0037
 PŘÍLOHASmlouva o Energetickém společenstvíSTRANY,kterými jsou:EVROPSKÉ SPOLEČENSTVÍna jedné straně aNÍŽE UVEDENÉ SMLUVNÍ STRANYna straně druhé:- Albánská republika, Bulharská republika, Bosna a Hercegovina, Chorvatská republika, Bývalá jugoslávská republika Makedonie, Republika Černá Hora, Rumunsko, Srbská republika (dále jen "zúčastněné strany"),a- Prozatímní správní mise Organizace spojených národů v Kosovu podle rezoluce Rady bezpečnosti Organizace spojených národů č. 1244;K UPEVNĚNÍ aténského procesu a aténských memorand o porozumění z let 2002 a 2003,VZHLEDEM K TOMU, že Bulharská republika, Rumunsko a Chorvatská republika jsou země kandidující na přistoupení k Evropské unii a že Bývalá jugoslávská republika Makedonie rovněž požádala o členství v Unii,VZHLEDEM K TOMU, že Evropská rada na zasedání v Kodani v prosinci 2002 potvrdila evropskou perspektivu Albánské republiky, Bosny a Hercegoviny, Srbska a Černé Hory jako možných kandidátů pro přistoupení k Evropské unii a zdůraznila rozhodnou podporu jejich snahám o přiblížení se Evropské unii,VZHLEDEM K TOMU, že Evropská rada na zasedání v Soluni v červnu 2003 podpořila "Soluňskou agendu pro země západního Balkánu: směřování k evropské integraci", jejíž cílem je další posílení výsadních vztahů mezi Evropskou unií a zeměmi západního Balkánu a ve které Evropská unie vyzvala země tohoto regionu, aby přijaly právně závaznou dohodu o trhu s energií v jihovýchodní Evropě,VZHLEDEM K procesu evropsko-středomořského partnerství a politice evropského sousedství,VZHLEDEM K příspěvku Paktu stability pro jihovýchodní Evropu, jehož základním prvkem je potřeba upevnění spolupráce mezi státy a národy jihovýchodní Evropy a podpory podmínek pro mír, stabilitu a hospodářský růst,VZHLEDEM K rozhodnutí vytvořit mezi stranami integrovaný trh se zemním plynem a elektřinou založený na společném zájmu a solidaritě,VZHLEDEM K TOMU, že tento integrovaný trh může v pozdější etapě zahrnovat další způsoby přepravy a energetické produkty, např. zkapalněný zemní plyn, benzin, vodík nebo jiné zásadní síťové infrastruktury,ODHODLÁNY vytvořit stabilní právní a tržní rámec, který by byl schopný přilákat investice do plynovodních sítí, výroby elektřiny a rozvodných sítí tak, aby měly všechny strany přístup k trvalým a nepřetržitým dodávkám zemního plynu a elektřiny, jež jsou základem hospodářského rozvoje a sociální stability,ODHODLÁNY vytvořit jednotný právní prostor pro obchod se zemním plynem a elektřinou, který je nutný přizpůsobit územnímu rozsahu dotčených trhů,VZHLEDEM KE skutečnosti, že území Rakouské republiky, Řecké republiky, Maďarské republiky, Italské republiky a Republiky Slovinsko jsou přirozeně integrována nebo přímo dotčena fungováním trhů se zemním plynem a elektřinou smluvních stran,ODHODLÁNY podporovat vysokou úroveň zásobování všech obyvatel zemním plynem a elektřinou na základě závazku veřejné služby a vytvořením prostoru bez vnitřních hranic pro zemní plyn a elektřinu dosáhnout hospodářského a sociálního pokroku a vysoké míry zaměstnanosti, jakož i vyrovnaného a udržitelného rozvoje,PŘEJÍCE SI podpořit bezpečnost zásobování jednotného právního prostoru vytvořením pevného právního rámce pro region, ve kterém lze vybudovat napojení na kaspické, severoafrické a středovýchodní zásoby zemního plynu a ve kterém mohou být vyčerpány tuzemské zásoby zemního plynu, uhlí a vodní energie,VZHLEDEM K závazku zlepšit situaci životního prostředí, pokud jde o zemní plyn a elektřinu, ve vztahu k energetické účinnosti a obnovitelným zdrojům energie,ODHODLÁNY rozvíjet hospodářskou soutěž na trhu se zemním plynem a elektřinou ve vyšší míře a využít z toho plynoucí úspory z objemu,VZHLEDEM K TOMU, že k dosažení těchto cílů je třeba zavést širokou a integrovanou právní strukturu trhu podporovanou silnými orgány, účinnou kontrolou a s přiměřenou účastí soukromého sektoru,VZHLEDEM K TOMU, že za účelem nižšího zatížení státních systémů dodávky zemního plynu a elektřiny a podpory řešení nedostatku zemního plynu a elektřiny na místní úrovni by měla být zavedena zvláštní pravidla podporující obchod se zemním plynem a elektřinou, a že tato pravidla jsou potřebná k vytvoření jednotného právního prostoru pro zemní rozsah dotyčných trhů těchto produktů,SE ROZHODLY založit Energetické společenství.HLAVA IZÁSADYČlánek 11. Touto smlouvou zakládají strany mezi sebou Energetické společenství.2. Členské státy Evropského společenství se mohou stát členy Energetického společenství podle článku 95 této smlouvy.Článek 21. Úkolem Energetického společenství je organizace vztahů mezi stranami a vytvoření právního a ekonomického rámce ve vztahu k síťovými energiím definovaným v odstavci 2 s cílema) vytvořit stabilní regulační a tržní rámec, který by byl schopný přilákat investice do plynovodních sítí, výroby elektřiny a přenosových, přepravních a rozvodných soustav tak, aby měly všechny strany přístup k trvalým a nepřetržitým dodávkám energie, jež jsou základem hospodářského rozvoje a sociální stability,b) vytvořit jednotný regulační prostor pro obchod se síťovými energiemi, který je nutno přizpůsobit územnímu rozsahu dotčených trhů,c) podpořit bezpečnost dodávek v jednotném regulačním prostoru vytvořením stabilního investičního klimatu, ve kterém je možné rozvíjet napojení na kaspické, severoafrické a středovýchodní zásoby zemního plynu a ve kterém mohou být čerpány tuzemské zásoby energií, např. zemního plynu, uhlí a vodní energie,d) zlepšit situaci životního prostředí, pokud jde o zemní plyn a elektřinu a související energetickou účinnost, podporovat využívání obnovitelné energie a stanovit podmínky pro obchod s energiemi v jednotném regulačním prostoru,e) rozvíjet hospodářskou soutěž na trhu se síťovými energiemi v širším územním rozsahu a využít z toho plynoucí úspory z objemu.2. "Síťové energie" zahrnují odvětví elektřiny a zemního plynu v oblasti působnosti směrnic Evropského společenství 2003/54/ES a 2003/55/ES [1].Článek 3Pro účely článku 2 zahrnuje činnost Energetického společenstvía) provádění smluvními stranami acquis communautaire v oblasti energetiky, životního prostředí, hospodářské soutěže a obnovitelných zdrojů, jak je popsáno v hlavě II; toto provádění se přizpůsobí institucionálnímu rámci Energetického společenství i zvláštní situaci každé ze smluvních stran (dále jen "rozšíření acquis communautaire"), jak je dále popsáno v hlavě II;b) stanovení zvláštního regulačního rámce umožňujícího účinné fungování trhů se síťovými energiemi na svrchovaném území smluvních stran a části území Evropského společenství, včetně vytvoření jednotného mechanismu pro přeshraniční přenos nebo přepravu síťových energií a dohled nad jednostrannými ochrannými opatřeními (dále jen "mechanismus pro fungování trhů se síťovými energiemi"), jak je dále popsáno v hlavě III;c) vytvoření trhu stran se síťovými energiemi bez vnitřních hranic, včetně koordinace vzájemné pomoci v případě vážného narušení energetických sítí nebo vnějších poruch, což může zahrnovat dosažení společné politiky vnějšího obchodu v oblasti energetiky (dále jen "vytvoření jednotného trhu s energií"), jak je dále popsáno v hlavě IV.Článek 4Komise Evropských společenství (dále jen "Evropská komise") koordinuje všechny tři činnosti uvedené v článku 3.Článek 5Energetické společenství se řídí acquis communautaire, které je popsáno v hlavě II, přizpůsobeným institucionálnímu rámci této smlouvy a zvláštní situaci každé ze smluvních stran s přihlédnutím k zajištění vysoké míry bezpečnosti investic a optimálních investic.Článek 6Strany učiní veškerá vhodná obecná nebo zvláštní opatření, aby zajistily splnění závazků vyplývajících z této smlouvy. Strany usnadňují plnění úkolů Energetického společenství. Strany nepřijmou žádné opatření, které by mohlo ohrozit dosažení cílů této smlouvy.Článek 7Jakákoli diskriminace v oblasti působnosti této smlouvy je nepřípustná.Článek 8Touto smlouvou nejsou nijak dotčena práva stran určit podmínky využívání svých energetických zdrojů ani jejich volba mezi různými zdroji energie a obecná struktura jejich dodávek energie.HLAVA IIROZŠÍŘENÍ ACQUIS COMMUNAUTAIREKAPITOLA IÚzemní působnostČlánek 9Ustanovení a opatření přijatá podle této hlavy se použijí na území zúčastněných stran a na území pod správou Prozatímní správní mise Organizace spojených národů v Kosovu.KAPITOLA IIAcquis communautaire týkající se energetikyČlánek 10Každá smluvní strana provádí acquis communautaire týkající se energetiky v souladu s harmonogramem provádění opatření uvedeným v příloze I.Článek 11"Acquis communautaire týkajícím se energetiky" se pro účely této smlouvy rozumí i) směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/54/ES ze dne 26. června 2003 o společných pravidlech pro vnitřní trh s elektřinou, ii) směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/55/ES ze dne 26. června 2003 o společných pravidlech pro vnitřní trh se zemním plynem a iii) nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1228/2003 ze dne 26. června 2003 o podmínkách přístupu do sítě pro přeshraniční obchod s elektřinou [2].KAPITOLA IIIAcquis communautaire týkající se životního prostředíČlánek 12Každá smluvní strana provádí acquis communautaire týkající se životního prostředí v souladu s harmonogramem provádění opatření uvedených v příloze I.Článek 13Strany uznávají význam Kjótského protokolu. Každá smluvní strana usiluje o přistoupení k protokolu.Článek 14Strany uznávají význam pravidel stanovených směrnicí Rady 96/61/ES ze dne 24. září 1996 o integrované prevenci a omezování znečištění. Každá smluvní strana usiluje o provedení uvedené směrnice.Článek 15Po vstupu této smlouvy v platnost se výstavba a provoz nových elektráren řídí acquis communautaire týkající se životního prostředí.Článek 16"Acquis communautaire týkající se životního prostředí" se pro účely této smlouvy rozumí i) směrnice Rady 85/337/EHS ze dne 27. června 1985 o posuzování vlivů některých veřejných a soukromých záměrů na životní prostředí, ve znění směrnice Rady 97/11/ES ze dne 3. března 1997 a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/35/ES ze dne 26. května 2003, ii) směrnice Rady 1999/32/ES ze dne 26. dubna 1999 o snižování obsahu síry v některých kapalných palivech a o změně směrnice 93/12/EHS, iii) směrnice Evropského parlamentu a Rady 2001/80/ES ze dne 23. října 2001 o omezení emisí některých znečišťujících látek do ovzduší z velkých spalovacích zařízení a iv) čl. 4 odst. 2 směrnice Rady 79/409/EHS ze dne 2. dubna 1979 o ochraně volně žijících ptáků.Článek 17Ustanovení a opatření přijatá podle této kapitoly se vztahují pouze na síťové energie.KAPITOLA IVAcquis communautaire týkající se hospodářské soutěžeČlánek 181. V rozsahu, ve kterém mohou ovlivnit obchod se síťovými energiemi mezi smluvními stranami, jsou níže uvedená opatření a jednání neslučitelná s řádným fungování této smlouvy:a) veškeré dohody mezi podniky, rozhodnutí sdružení podniků a jednání ve vzájemné shodě, jejichž cílem nebo výsledkem je vyloučení, omezení nebo narušení hospodářské soutěže,b) zneužívání dominantního postavení na společném trhu smluvních stran nebo jeho podstatné části jedním nebo více podniky,c) jakákoli veřejná podpora, která narušuje nebo může narušit hospodářskou soutěž tím, že zvýhodňuje určité podniky nebo určité energetické zdroje.2. Jakékoli postupy, které jsou v rozporu s tímto článkem, se posuzují na základě kritérií vyplývajících z uplatňování pravidel článků 81, 82 a 87 Smlouvy o založení Evropského společenství (viz přílohu III).Článek 19Pokud jde o veřejné podniky a podniky, jimž byla přiznána zvláštní nebo výlučná práva, zjistí každá smluvní strana, aby od šesti měsíců po dni vstupu této smlouvy v platnost byly dodržovány zásady Smlouvy o založení Evropského společenství, zejména čl. 86 odst. 1 a 2 uvedené smlouvy (viz přílohu III).KAPITOLA VAcquis communautaire týkající se obnovitelných zdrojů energieČlánek 20Každá smluvní strana předloží Evropské komisi ve lhůtě jednoho roku od vstupu této smlouvy v platnost plán provedení směrnice Evropského parlamentu a Rady 2001/77/ES ze dne 27. září 2001 o podpoře elektřiny vyrobené z obnovitelných zdrojů energie na vnitřním trhu s elektřinou a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/30/ES ze dne 8. května 2003 o podpoře užívání biopaliv nebo jiných obnovitelných pohonných hmot v dopravě. Evropská komise předloží plány každé smluvní strany k přijetí Radě ministrů.KAPITOLA VIDodržování obecně závazných norem Evropského společenstvíČlánek 21Sekretariát vypracuje do jednoho roku od vstupu této smlouvy v platnost seznam obecně závazných norem Evropského společenství, které budou předloženy k přijetí Radě ministrů.Článek 22Smluvní strany přijmou ve lhůtě jednoho roku od schválení seznamu rozvojové plány, aby uvedly svá odvětví síťových energií do souladu s těmito obecně závaznými normami Evropského společenství.Článek 23"Obecně závaznými normami Evropského společenství" se rozumějí všechny technické systémové normy používané v Evropském společenství, které jsou nezbytné pro bezpečný a účinný provoz síťových systémů, včetně aspektů přenosu, přeshraničních spojení, modulací a obecných technických systémových bezpečnostních norem, které případně vydal Evropský výbor pro normalizaci (CEN), Evropský výbor pro normalizaci v elektrotechnice (CENELEC) a obdobné normalizační orgány nebo Unie pro koordinaci přenosu elektřiny (UCTE) a Evropské sdružení pro usměrňování výměny energie – plyn (Easeegas) za účelem stanovení společných pravidel a obchodních praktik.KAPITOLA VIIPřizpůsobení a další vývoj acquis communautaireČlánek 24K provedení této hlavy přijme Energetické společenství opatření, kterými se přizpůsobí acquis communautaire popsané v této hlavě tak, aby byl zohledněn institucionální rámec této smlouvy a zvláštní situace každé ze smluvních stran.Článek 25Energetické společenství může přijímat opatření k provedení změn acquis communautaire popsaného v této hlavě v souladu s vývojem práva Evropského společenství.HLAVA IIIMECHANISMUS FUNGOVÁNÍ TRHŮ SE SÍŤOVÝMI ENERGIEMIKAPITOLA IÚzemní působnostČlánek 26Ustanovení a opatření přijatá podle této hlavy se použijí na území zúčastněných stran, na území pod správou Prozatímní správní mise Organizace spojených národů v Kosovu a na území Evropského společenství uvedeném v článku 27.Článek 27Pokud jde o Evropské společenství, použijí se ustanovení a opatření přijatá podle této hlavy na území Rakouské republiky, Řecké republiky, Maďarské republiky, Italské republiky a Republiky Slovinsko. Po přistoupení zúčastněných stran k Evropské unii se ustanovení a opatření přijatá podle této hlavy bez dalších formalit použijí také na území těchto nových členských států.KAPITOLA IIMechanismus pro dálkový přenos ebo přepravu síťových energiíČlánek 28Energetické společenství přijme doplňující opatření k vytvoření jednotného mechanismu pro přeshraniční přenos nebo přepravu síťových energií.KAPITOLA IIIBezpečnost dodávekČlánek 29Do jednoho roku od vstupu této smlouvy v platnost přijmou strany prohlášení o bezpečnosti dodávek, ve kterém bude zvlášť popsána četnost dodávek, technologické zabezpečení a zeměpisný původ dovážených paliv. Prohlášení bude sděleno sekretariátu a bude k dispozici všem stranám této smlouvy. Každé dva roky bude aktualizováno. Sekretariát je nápomocen při vypracování těchto prohlášení.Článek 30Článek 29 nepředpokládá nutnost změny energetické politiky nebo nákupu energií.KAPITOLA IVZásobování občanů energiíČlánek 31Energetické společenství podporuje vysokou úroveň zásobování všech obyvatel síťovými energiemi v mezích závazku veřejné služby obsaženého v příslušném acquis communautaire týkajícím se energetiky.Článek 32Pro tento účel může Energetické společenství přijmout opatření,a) která umožní všeobecné zásobování elektřinou,b) která podpoří účinnou strategii řízení poptávky,c) která zajistí korektní hospodářskou soutěž.Článek 33Energetické společenství může stranám rovněž vydat doporučení k podpoře účinné reformy odvětví síťových energií, mimo jiné zvýšení plateb za energii všemi odběrateli, nebo k rozvoji cenové dostupnosti síťových energií pro spotřebitele.KAPITOLA VHarmonizaceČlánek 34Energetické společenství může přijmout opatření týkající se slučitelnosti koncepcí fungování trhu se síťovými energiemi a vzájemného uznávání licencí a opatření na podporu svobody usazování společností poskytujících síťové energie.KAPITOLA VIObnovitelné zdroje energie a energetická účinnostČlánek 35Energetické společenství může přijmout opatření na podporu rozvoje v oblasti obnovitelných zdrojů energie a v oblasti energetické účinnosti s ohledem na jejich výhody pro bezpečnost dodávek, ochranu životního prostředí, sociální soudržnost a regionální rozvoj.KAPITOLA VIIOchranná opatřeníČlánek 36V případě náhlé krize na trhu se síťovými energiemi na území zúčastněné strany, na území pod správou Prozatímní správní mise Organizace spojených národů v Kosovu nebo na území Evropského společenství uvedeném v článku 27, kdy je na tomto území ohroženo fyzická bezpečnost nebo zabezpečení osob nebo přístrojů, zařízení či soustav síťových energií, může dotčená strana přechodně přijmout potřebná ochranná opatření.Článek 37Taková ochranná opatření smějí narušit fungování trhu se síťovými energiemi stran jen v co nejmenší míře nebo jen v rozsahu nezbytně nutném k odstranění náhlých obtíží. Opatření nesmějí narušit hospodářskou soutěž ani nepříznivě ovlivňovat obchod způsobem, který je v rozporu se společným zájmem.Článek 38Dotčená strana oznámí neprodleně ochranná opatření sekretariátu, který okamžitě vyrozumí ostatní strany.Článek 39Energetické společenství může rozhodnout o tom, že ochranná opatření přijatá dotčenou stranou nejsou v souladu s touto kapitolou, a požádat tuto stranu, aby je ukončila nebo změnila.HLAVA IVVYTVOŘENÍ JEDNOTNÉHO TRHU S ENERGIÍKAPITOLA IÚzemní působnostČlánek 40Ustanovení a opatření přijatá podle této hlavy se použijí na území, na které se vztahuje Smlouva o založení Evropského společenství za podmínek v ní stanovených, na území zúčastněných stran a na území pod správou Prozatímní správní mise Organizace spojených národů v Kosovu.KAPITOLA IIVnitřní trh s energiíČlánek 411. Dovozní a vývozní cla a množstevní omezení dovozu a vývozu síťových energií a všechna opatření s rovnocenným účinkem jsou mezi stranami zakázány. Tento zákaz se vztahuje také na cla fiskální povahy.2. Odstavec 1 nezabraňuje použití množstevních omezení nebo opatření s rovnocenným účinkem, která jsou oprávněná z důvodů veřejné politiky nebo bezpečnosti, ochrany zdraví a života lidí, zvířat a rostlin nebo ochrany průmyslového a obchodního vlastnictví. Tato omezení nebo opatření nesmějí sloužit jako prostředky svévolné diskriminace nebo zastřeného omezování obchodu mezi stranami.Článek 421. Energetické společenství může přijmout opatření, jejichž cílem je vytvoření jednotného trhu se síťovými energiemi bez vnitřních hranic.2. Odstavec 1 se nevztahuje na fiskální opatření, na opatření týkající se volného pohybu osob ani na opatření související s právy a zájmy zaměstnaných osob.KAPITOLA IIIPolitika zahraničního obchodu s energiíČlánek 43Energetické společenství může přijmout opatření potřebná k regulaci dovozu síťových energií ze třetích zemí a jejich vývozu do nich s cílem zajistit rovnocenný přístup na trhy třetích zemích, pokud jde o základní normy v oblasti ochrany životního prostředí, nebo zajistit bezpečné fungování vnitřního trhu s energiemi.KAPITOLA IVVzájemná pomoc v případě přerušení dodávekČlánek 44V případě přerušení dodávky síťových energií, kterým je postižena jedna strana a jež má dopad i na jinou stranu či třetí zemi, usilují strany o urychlené řešení v souladu s touto kapitolou.Článek 45Na žádost strany, která je přerušením dodávek přímo postižena, zasedne Rada ministrů. Rada ministrů může v reakci na přerušení dodávek přijmout potřebná opatření.Článek 46Do jednoho roku ode dne vstupu této smlouvy v platnost přijme Rada ministrů procesní předpis upravující plnění závazku vzájemné pomoci podle této kapitoly, který může zahrnovat přenesení pravomoci přijímat prozatímní opatření na stálou skupinu na vysoké úrovni.HLAVA VORGÁNY ENERGETICKÉHO SPOLEČENSTVÍKAPITOLA IRada ministrůČlánek 47Rada ministrů zajistí, aby byly dosaženy cíle stanovené v této smlouvě. Jejím úkolem jea) stanovit obecné zásady politiky,b) přijímat opatření,c) přijímat procesní předpisy, které mohou zahrnovat přesně stanovené podmínky, za kterých jsou přeneseny konkrétní úkoly, pravomoci a povinnosti provádění politiky Energetického společenství na stálou skupinu na vysoké úrovni, regulační výbor nebo sekretariát.Článek 48Radu ministrů tvoří jeden zástupce každé smluvní strany a dva zástupci Evropského společenství. Jejích zasedání se může účastnit jeden nehlasující zástupce každého účastníka.Článek 49Rada ministrů přijme procesním předpisem svůj jednací řád.Článek 50Předsednictví vykonává střídavě každá smluvní strana vždy po dobu šesti měsíců v pořadí, které stanoví Rada ministrů procesním předpisem. Předsedající strana svolává zasedání Rady ministrů na místo, které sama určí. Rada ministrů zasedá nejméně jednou za půl roku. Zasedání připravuje sekretariát.Článek 51Předsedající strana předsedá Radě ministrů za pomoci jednoho zástupce Evropského společenství a jednoho zástupce strany, která bude vykonávat předsednictví následně, jako místopředsedů. Předsedající a místopředsedové připravují návrh programu jednání.Článek 52Rada ministrů předkládá výroční zprávu o činnosti Energetického společenství Evropskému parlamentu a parlamentům zúčastněných stran a účastníků.KAPITOLA IIStálá skupina na vysoké úrovniČlánek 53Stálá skupina na vysoké úrovnia) připravuje práci Rady ministrů,b) uděluje souhlas žádostem o technickou pomoc, které podávají mezinárodní dárcovské organizace, mezinárodní finanční instituce a dvoustranní dárci,c) informuje Radu ministrů o pokroku učiněném při uskutečňování cílů této smlouvy,d) přijímá opatření, pokud ji k tomu Rada ministrů zmocní,e) přijímá procesní předpisy, které neobsahují přenesení úkolů, pravomocí nebo povinností na jiné orgány Energetického společenství,f) projednává vývoj acquis communautaire popsaný v hlavě II na základě zprávy, kterou pravidelně předkládá Evropská komise.Článek 54Stálou skupinu na vysoké úrovni tvoří jeden zástupce z každé smluvní strany a dva zástupci Evropského společenství. Jejích schůzí se může účastnit jeden nehlasující zástupce každého účastníka.Článek 55Stálá skupina na vysoké úrovni přijme procesním předpisem svůj jednací řád.Článek 56Předsedající strana svolává stálou skupinu na vysoké úrovni na místo, které sama určí. Zasedání připravuje sekretariát.Článek 57Předsedající strana předsedá stálé skupině na vysoké úrovni za pomoci jednoho zástupce Evropského společenství a jednoho zástupce strany, která bude vykonávat předsednictví následně, jako místopředsedů. Předsedající a místopředsedové připravují návrh programu jednání.KAPITOLA IIIRegulační výborČlánek 58Regulační výbora) působí jako poradní orgán Rady ministrů nebo stálé skupiny na vysoké úrovni v otázkách právních, technických nebo regulačních pravidel,b) vydává doporučení v přeshraničních sporech mezi jedním nebo více regulačními orgány na žádost některého z nich,c) přijímá opatření, pokud jej k tomu Rada ministrů zmocní,d) přijímá procesní předpisy.Článek 59Regulační výbor je složen z jednoho zástupce energetického regulačního orgánu každé smluvní strany, podle odpovídajících částí acquis communautaire týkajícího se energetiky. Energetické společenství zastupuje Evropská komise, které je nápomocen regulační orgán každého účastníka a jeden zástupce skupiny evropských regulačních orgánů pro elektroenergetiku a plynárenství (ERGEG). Má-li smluvní strana nebo účastník jeden regulační orgán pro zemní plyn a jeden pro elektřinu, určí smluvní strana nebo účastník, který orgán bude na zasedání zastoupen s ohledem na program jednání.Článek 60Regulační výbor přijme procesním předpisem svůj jednací řád.Článek 61Regulační výbor si zvolí předsedu na dobu, kterou sám určí. Evropská komise plní funkci místopředsedy. Předseda a místopředsedova připravují návrh programu jednání.Článek 62Regulační výbor se schází v Aténách.KAPITOLA IVFóraČlánek 63Energetické společenství má v roli poradců k dispozici dvě fóra složená ze zástupců všech zúčastněných subjektů, včetně průmyslu, regulačních orgánů, odvětvových sdružení a spotřebitelů.Článek 64Tato fóra řídí zástupce Evropského společenství.Článek 65Závěry fór jsou přijímány vzájemnou dohodou. Jsou předkládány stálé skupině na vysoké úrovni.Článek 66Fórum pro elektřinu se schází v Aténách. Fórum pro zemní plyn se schází na místě, které určí procesním předpisem Rada ministrů.KAPITOLA VSekretariátČlánek 67Sekretariáta) poskytuje správní pomoc Radě ministrů, stálé skupině na vysoké úrovni, regulačnímu výboru a fórům,b) kontroluje, zda strana řádně plní své závazky vyplývající z této smlouvy, a předkládá Radě ministrů roční zprávu o dosaženém pokroku,c) kontroluje činnost dárců na územích zúčastněných stran a na území pod správou Prozatímní správní mise Organizace spojených národů v Kosovu napomáhá Evropské komisi v koordinaci této činnosti a poskytuje správní pomoc dárcům,d) vykonává jiné úkoly, které mu jsou svěřeny podle této smlouvy nebo procesním předpisem Rady ministrů, kromě pravomoci přijímat opatření, ae) přijímá procesní předpisy.Článek 68Sekretariát je složen z ředitele a zaměstnanců podle potřeb Energetického společenství.Článek 69Ředitel sekretariátu je jmenován procesním předpisem Rady ministrů. Rada ministrů stanoví procesním předpisem pravidla přijímání pracovníků, pracovní podmínky a vyváženost složení sekretariátu s ohledem na zeměpisný původ zaměstnanců. Zaměstnance vybírá a jmenuje ředitel.Článek 70Při výkonu své práce nesmí ředitel ani zaměstnanci sekretariátu vyžadovat ani přijímat pokyny od žádné strany této smlouvy. Jednají vždy nestranně a prosazují zájmy Energetického společenství.Článek 71Ředitel sekretariátu nebo jeho jmenovaný zástupce pomáhají Radě ministrů, stálé skupině na vysoké úrovni, regulačnímu výboru a fórům.Článek 72Sídlo sekretariátu je ve Vídni.KAPITOLA VIRozpočetČlánek 73Každá strana přispívá do rozpočtu Energetického společenství v souladu s přílohou IV. Výše příspěvků může být každých pět let přezkoumána na žádost kterékoli strany procesním předpisem Rady ministrů.Článek 74Rada ministrů přijímá rozpočet Energetického společenství procesním předpisem každé dva roky. Rozpočet kryje provozní náklady Energetického společenství potřebné k řádnému fungování jeho orgánů. Výdaje každého orgánu jsou stanoveny v různých oddílech rozpočtu. Rada ministrů přijme procesní předpis, ve kterém bude stanoven postup plnění rozpočtu, předkládání a revize účtů a inspekce.Článek 75Ředitel sekretariátu plní rozpočet v souladu s procesním předpisem přijatým podle článku 74 a předkládá Radě ministrů každý rok zprávu o jeho plnění. Rada ministrů může případně procesním předpisem rozhodnout, že pověří nezávislé auditory kontrolou správného provádění rozpočtu.HLAVA VIROZHODOVACÍ PROCESKAPITOLA IObecná ustanoveníČlánek 76Opatření mohou mít formu rozhodnutí nebo doporučení.Rozhodnutí je právně závazné v celém rozsahu pro ty, jimž je určeno.Doporučení nejsou závazná. Strany se ze všech sil zasazují o provedení doporučení.Článek 77Není-li v článku 80 stanoveno jinak, má každá strana jeden hlas.Článek 78Rada ministrů, stálá skupina na vysoké úrovni nebo regulační výbor mohou jednat pouze tehdy, jsou-li zastoupeny alespoň dvě třetiny stran. Zdrží-li se přítomné strany hlasování, nepovažují se jejich hlasy za odevzdané.KAPITOLA IIOpatření podle hlavy IIČlánek 79Rada ministrů, stálá skupina na vysoké úrovni nebo regulační výbor přijímají opatření podle hlavy II na návrh Evropské komise. Evropská komise může kdykoli v průběhu řízení vedoucího k přijetí opatření svůj návrh změnit nebo jej vzít zpět.Článek 80Každá smluvní strana má jeden hlas.Článek 81Rada ministrů, stálá skupina na vysoké úrovni nebo regulační výbor rozhodují většinou odevzdaných hlasů.KAPITOLA IIIOpatření podle hlavy IIIČlánek 82Rada ministrů, stálá skupina na vysoké úrovni nebo regulační výbor přijímají opatření podle hlavy III na návrh jedné ze stran nebo sekretariátu.Článek 83Rada ministrů, stálá skupina na vysoké úrovni nebo regulační výbor rozhodují dvoutřetinovou většinou odevzdaných hlasů, která zahrnuje souhlas Evropského společenství.KAPITOLA IVOpatření podle hlavy IVČlánek 84Rada ministrů, stálá skupina na vysoké úrovni nebo regulační výbor přijímají opatření podle hlavy IV na návrh jedné ze stran.Článek 85Rada ministrů, stálá skupina na vysoké úrovni nebo regulační výbor přijímají opatření jednomyslně.KAPITOLA VProcesní předpisyČlánek 86Procesní předpis upraví otázky organizace, rozpočtu a průhlednosti Energetického společenství, včetně přenesení pravomocí Rady ministrů na stálou skupinu na vysoké úrovni, regulační výbor nebo sekretariát, a je závazný pro orgány Energetického společenství, a pokud to procesní předpis stanoví, též pro strany.Článek 87Není-li v článku 88 stanoveno jinak, jsou procesní předpisy přijímány rozhodovacím postupem stanoveným v kapitole III této hlavy.Článek 88Procesní předpis, kterým je jmenován ředitel sekretariátu podle článku 69, se přijímá prostou většinou hlasů na návrh Evropské komise. Procesní předpis o rozpočtu podle článku 73 a 74 se přijímá jednomyslně na návrh Evropské komise. Procesní předpis o přenesení pravomocí na regulační výbor podle čl. 47 písm. c) se přijímá jednomyslně na návrh jedné ze stran nebo sekretariátu.HLAVA VIIPROVÁDĚNÍ ROZHODNUTÍ A ŘEŠENÍ SPORŮČlánek 89Strany provedou rozhodnutí, která jsou jim určena, ve svém vnitrostátním právu ve lhůtě, která je v rozhodnutí uvedena.Článek 901. Nesplnění závazku z této smlouvy nebo neprovedení rozhodnutí, které je straně určeno, ve stanovené lhůtě je možné přednést Radě ministrů ve formě odůvodněné žádosti jedné ze stran, sekretariátu nebo regulačního výboru. Soukromé subjekty se mohou obrátit na sekretariát se stížností.2. Dotčené strany se mohou k takové žádosti nebo stížnosti vyjádřit.Článek 911. Rada ministrů může rozhodnout o tom, zda strana porušila své závazky. Rada ministrů rozhodujea) prostou většinou, pokud se porušení závazků týká hlavy II;b) dvoutřetinovou většinou, pokud se porušení závazků týká hlavy III;c) jednomyslně, pokud se porušení závazků týká hlavy IV.2. Rada ministrů může následně rozhodnout prostou většinou hlasů o zrušení rozhodnutí přijatých podle tohoto článku.Článek 921. Na žádost jedné ze stran, sekretariátu nebo regulačního výboru může Rada ministrů jednomyslně rozhodnout o vážném a dlouhodobém porušování závazků jedné strany vyplývajících z této smlouvy a může pozastavit určitá práva plynoucí dotčené straně z provádění této smlouvy, včetně pozastavení hlasovacích práv a vyloučení ze zasedání nebo mechanismů stanovených v této smlouvě.2. Rada ministrů může následně rozhodnout prostou většinou hlasů o zrušení rozhodnutí přijatých podle tohoto článku.Článek 93Při přijímání rozhodnutí podle článků 91 a 92 nepřihlíží Rada ministrů k hlasu zástupce dotčené strany.HLAVA VIIIVÝKLADČlánek 94Orgány vykládají všechny pojmy a termíny použité v této smlouvě a odvozené z práva Evropského společenství v souladu s judikaturou Soudního dvora nebo Soudu prvního stupně Evropských společenství. Není-li k dispozici žádný výklad těchto soudů, je Rada ministrů při výkladu této smlouvy nápomocna. Tímto úkolem může pověřit stálou skupinu na vysoké úrovni. Její pokyny k výkladu však nepředjímají pozdější výklad acquis communautaire Soudním dvorem nebo Soudem prvního stupně Evropských společenství.HLAVA IXÚČASTNÍCI A POZOROVATELÉČlánek 95Na žádost předloženou Radě ministrů může být každý členský stát Evropského společenství zastoupen v Radě ministrů, ve stálé skupině na vysoké úrovni a v regulačním výboru za podmínek uvedených v článcích 48, 54 a 59 jako účastník a smí se účastnit jednání Rady ministrů, stálé skupiny na vysoké úrovni, regulačního výboru a fór.Článek 961. Na odůvodněnou žádost může Rada ministrů jednomyslným rozhodnutím přijmout některou třetí sousední zemi jako pozorovatele. Na žádost podanou Radě ministrů ve lhůtě šesti měsíců ode dne vstupu této smlouvy v platnost bude jako pozorovatel přijato Moldavsko.2. Pozorovatelé se mohou účastnit zasedání Rady ministrů a schůzí stálé skupiny na vysoké úrovni, regulačního výboru a fór, avšak bez účasti na jednání těchto orgánů.HLAVA XDOBA PLATNOSTIČlánek 97Tato smlouva se uzavírá na dobu deseti let ode dne jejího vstupu v platnost. Rada ministrů může jednomyslně rozhodnout o jejím prodloužení. Není-li takové rozhodnutí přijato, může smlouva zůstat v platnosti mezi stranami, které hlasovaly pro její prodloužení, jestliže jejich počet tvoří dosahuje dvou třetin stran Energetického společenství.Článek 98Kterákoli strana může od této smlouvy odstoupit výpovědí zaslanou sekretariátu při dodržení šestiměsíční výpovědní lhůty.Článek 99Po přistoupení zúčastněné strany k Evropskému společenství se tato strana stává účastníkem podle článku 95.HLAVA XIREVIZE A PŘISTOUPENÍČlánek 100Rada ministrů může jednomyslným rozhodnutím svých členůi) změnit ustanovení hlavy I až VII,ii) rozhodnout o provedení jiných částí acquis communautaire týkající se síťových energií,iii) rozšířit působnost této smlouvy na jiné energetické produkty a dopravy nebo jiné zásadní síťové infrastruktury,iv) udělit souhlas s přistoupením nové strany k Energetickému společenství.HLAVA XIIZÁVĚREČNÁ A PŘECHODNÁ USTANOVENÍČlánek 101Aniž jsou dotčeny články 102 a 103, nejsou ustanoveními této smlouvy dotčena práva a povinnosti vyplývající z dohod uzavřených některou smluvní stranou před podpisem této smlouvy. Nejsou-li uvedené dohody slučitelné s touto smlouvou, přijme dotyčná strana veškerá potřebná opatření, aby zjištěnou neslučitelnost odstranila do jednoho roku ode dne vstupu této smlouvy v platnost.Článek 102Žádnými závazky podle této smlouvy nejsou dotčeny stávající právní závazky stran vyplývající ze Smlouvy o založení Světové obchodní organizace.Článek 103Tuto smlouvou nejsou dotčeny žádné závazky vyplývající z dohody mezi Evropským společenstvím a jeho členskými státy na jedné straně a smluvní stranou na straně druhé. Tuto smlouvou nejsou dotčeny žádné závazky přijaté v rámci vyjednávání o přistoupení k Evropské unii.Článek 104Do přijetí procesního předpisu uvedeného v článku 50 je pořadí předsednictví definováno v memorandu o porozumění z Atén z roku 2003 [3].Článek 105Strany schválí tuto smlouvu v souladu se svými vnitřními postupy.Tato smlouva vstupuje v platnost prvním dnem měsíce následujícího po dni, kdy Evropské společenství a šest smluvních stran oznámí dokončení postupů potřebných k tomuto účelu.Oznámení bude zasláno Generálnímu sekretariátu Rady Evropské unie, který je depozitářem smlouvy.NA DŮKAZ ČEHOŽ připojili níže podepsaní zplnomocnění zástupci k této smlouvě své podpisy.V Aténách dne dvacátého pátého října roku dva tisíce pět.[1] Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/54/ES ze dne 26. června 2003 o společných pravidlech pro vnitřní trh s elektřinou, Úředník věstník Evropské unie L 176 ze dne 15. července 2003, s. 37–56. Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/55/ES ze dne 26. června 2003 o společných pravidlech pro vnitřní trh se zemním plynem, Úřední věstník Evropské unie L 176 ze dne 15. července 2003, s. 57–78.[2] Úřední věstník Evropské unie L 176 ze dne 15. července 2003, s. 1–10.[3] Memorandum o porozumění týkající se regionálního trhu s energií v jihovýchodní Evropě a jeho integrace do vnitřního trhu Evropského společenství s energií, podepsané v Aténách dne 8. prosince 2003.--------------------------------------------------


type: wikipedia

text:
Mihăilești este o comună în județul Buzău, Muntenia, România, formată din satele Colțăneni, Mărgineanu, Mihăilești (reședința) și Satu Nou.
 Așezare
 Ea se află în sudul județului, în câmpia Română, fiind traversată prin extremitatea estică (prin satul de reședință) de șoseaua națională DN2. Pe teritoriul comunei, la sud de satul Mihăilești, din această șosea se desprinde șoseaua județeană DJ203C, care o leagă de Florica, și Pogoanele (DN2C).
 Demografie
 Conform recensământului efectuat în 2011, populația comunei Mihăilești se ridică la de locuitori, în scădere față de recensământul anterior din 2002, când se înregistraseră de locuitori. Majoritatea locuitorilor sunt români (69,72%), cu o minoritate de romi (26,92%). Pentru 3,36% din populație, apartenența etnică nu este cunoscută.
 Din punct de vedere confesional, majoritatea locuitorilor sunt ortodocși (92,85%), cu o minoritate de adventiști de ziua a șaptea (3,79%). Pentru 3,21% din populație, nu este cunoscută apartenența confesională.
 Politică și administrație
 Comuna Mihăilești este administrată de un primar și un consiliu local compus din 11 consilieri. Primarul, , de la , este în funcție din . Începând cu alegerile locale din 2020, consiliul local are următoarea componență pe partide politice:
 Istorie
 Cea mai veche așezare a comunei este satul Mărgineanu, datând de pe la 1600, în vreme ce satele Mihăilești și Colțăneni au apărut după 1830. La sfârșitul secolului al XIX-lea, comuna făcea parte din plasa Tohani a județului Buzău și era formată din satele Colțăneni, Mărgineanu și Mihăilești, totalizând 1400 de locuitori. În comună funcționau o școală cu 83 de elevi (dintre care 10 fete) în satul de reședință, două biserici (la Mărgineanu și Mihăilești), o moară cu aburi și o stână. În 1925, comunei îi fusese arondat și satul Florica, și avea în compoziție așezările Colțăneni, Florica, Mihăilești, Mărgineanu și Sărata-Mărgineanca, având în total 3720 de locuitori și făcând parte din plasa Glodeanurile. În 1931, comuna Florica s-a separat, iar în cadrul comunei Mihăilești a apărut și localitatea Satu Nou.
 În 1950, comuna a fost arondată raionului Mizil din regiunea Buzău și apoi (după 1952) din regiunea Ploiești. În 1968, comuna a redevenit parte a județului Buzău, având în componență satele Colțăneni, Florica (comuna Florica a fost din nou desființată cu această ocazie), Mărgineanu și Mihăilești. În 2004, satul Florica s-a separat, formând o comună de sine stătătoare. În același an, în apropierea satului de reședință, pe șoseaua DN2 a avut loc explozia de la Mihăilești, un accident de circulație extrem de mediatizat la acea vreme.
 Note
 Mihăilești


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 24.11.2014
 HR
 Službeni list Europske unije
 C 421/34
 Presuda Općeg suda od 8. listopada 2014. – Bermejo Garde protiv CESE
 (Predmet T-529/12 P) (1)
 ((„Žalba - Javna služba - Dužnosnici - Zapošljavanje - Obavijest o slobodnom radnom mjestu - Imenovanje na radno mjesto direktora - Povlačenje tužiteljeve prijave - Imenovanje drugog kandidata - Zahtjevi za poništenje - Poništenje u prvom stupnju sporne obavijesti o slobodnom radnom mjestu zbog nenadležnosti donositelja akta - Nepostojanje izričitog odgovora na sve zahtjeve i argumente stranaka - Načelo dobre uprave - Nedopuštenost zahtjeva koji se odnose na poništenje odluka donesenih na temelju sporne obavijesti o slobodnom radnom mjestu - Članak 91. stavak 2. Pravilnika - Zahtjev za naknadu štete - Pravo na djelotvornu sudsku zaštitu - Obveza obrazlaganja Službeničkog suda - Stanje postupka koje dopušta odlučivanje - Odbijanje tužbe”))
 2014/C 421/47
 Jezik postupka: francuski
 Stranke
 Žalitelj: Moises Bermejo Garde (Bruxelles, Belgija) (zastupnik: L. Levi, odvjetnik)
 Druga stranka u postupku: Comité économique et social européen (CESE) (zastupnici: M. Lernhart, agent, uz asistenciju B. Wägenbaura, odvjetnika)
 Predmet
 Žalba protiv presude Službeničkog suda Europske unije (prvo vijeće) od 25. rujna 2012., Bermejo Garde/CESE (F-51/10) kojom se zahtijeva djelomično ukidanje te presude.
 Izreka
 1.
 Presuda Službeničkog suda Europske unije (prvo vijeće) od 25. rujna 2012. Bermejo Garde/CESE (F-51/10), ukida se u dijelu u kojem je njome bez obrazloženja odbijen žaliteljev zahtjev za naknadu štete.
 2.
 U preostalom dijelu žalba se odbija.
 3.
 Odbija se zahtjev za naknadu štete koji je M. B. Garde postavio pred Službeničkim sudom.
 4.
 Nalaže se M. B. Gardu snošenje vlastitih troškova nastalih u ovom postupku.
 5.
 Nalaže se Comité économique et social européen (CESE) snošenje vlastitih troškova nastalih u postupku pred Službeničkim sudom i u ovom postupku, kao i troškova M. B. Garda nastalih u prvostupanjskom postupku.
 (1) SL C 55, 23.2.2013.


text:
Les Kiribati participèrent aux Jeux olympiques d'été de 2004 à Athènes avec 3 athlètes. Il s'agissait de leur à des Jeux d'été.
 Athlétisme
 100 m hommes
 Kakianako Nariki - En série, 11 s 62 ( au classement final)
 100 m femmes
 Kaitinano Mwemweata - En série, 13 s 07 ( au classement final)
 Haltérophilie
 Hommes 85 kg
 Meamea Thomas - , 292,5 kg
 Officiels
 Président : Birimaaka Tekanene
 Secrétaire général : Willy Uan
 Kiribati
 2004


type: other

text:
Gerechtshof › Voorlopige voorziening
 in Gerechtshof › Voorlopige voorziening
 77 resultaten voor Gerechtshof › Voorlopige voorziening
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 4 juni 2013
 Schorsende werking van hoger beroep tegen beschikking waarbij voorlopig getuigenwerking is gelast.
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof Leeuwarden, 2 augustus 2012
 Bevelschrift gevraagd door advocaat na begroting door de Raad van Toezicht. Bevelschrift niet zonder meer af te geven. Eerst moet het bedrag nader worden vastgesteld door de rechter. Advocaat wordt in staatgesteld verzoek nader toe te lichten en aan te vullen. Verweerder hoeft geen advocaat in te schakelen.
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof 's-Gravenhage, 5 juni 2012
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof 's-Gravenhage, 20 maart 2012
 Incidentele vordering ex artikel 843a RV, verzoek verstekking afschrift van een schriftelijke mededeling die de vrouw heeft ontvangen. Afwijzing nu het verzoek in strijd is met het karakter van een kort geding procedure
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 2 augustus 2011
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof 's-Gravenhage, Voorzieningenrechter, 6 juli 2011
 Uithuisplaatsing. Toetsing van het indicatiebesluit voor het eerst in hoger beroep?
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof 's-Gravenhage, 28 juni 2011
 Verzoek tot treffen voorlopige voorziening tijdens aanhangig kort geding. Gesloten stelsel van verzoekschriftprocedures.
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof Arnhem, 17 mei 2011
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof 's-Gravenhage, 1 april 2011
 Verzoek voorlopige voorziening. Aan de navorderingsaanslagen ligt een uitgebreid complex van feiten en omstandigheden ten grondslag en tussen partijen bestaat een veelheid van geschilpunten die onderwerp zijn van het hoger beroep (de bodemzaak). Verder dient een uitgebreid onderzoek van feitelijke aard plaats te vinden. Dit onderzoek dient op zorgvuldige wijze te geschieden. In het kader van een...
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof 's-Gravenhage, 1 maart 2011
 Vordering afgifte minderjarige na overbrenging minderjarige naar het buitenland. Bevoegdheid Nederlandse rechter. Overbrenging ongeoorloofd?
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof Amsterdam, 18 september 2009
 Schuldsanering voorlopige voorzieningen ex artikel 287 lid 4 Fw. Hof acht zich bevoegd van het verzoek tot voorlopige voorzieningen kennis te nemen. Geïntimeerde niet in haar belangen geschaad, nu zij haar standpunt in deze duidelijk heeft kunnen maken.
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof 's-Gravenhage, Voorzieningenrechter, 24 maart 2009
 Nu verzoeker niet tegen een uitspraak van een rechtbank in hoger beroep is gekomen en ook niet is gebleken dat ten aanzien van hem een uitspraak is gedaan waartegen hoger beroep open staat, kan er geen twijfel over bestaan dat aan de voorzieningenrechter van het Hof niet de bevoegdheid toekomt over het verzoek om voorlopige voorziening te oordelen. Voor zover het verzoek betrekking heeft op de...
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof Amsterdam, 22 mei 2008
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof 's-Gravenhage, 19 april 2007
 Verzoek tot het houden van een voorlopig getuigenverhoor. De in het verzoekschrift genoemde getuigen zijn in de hoofdzaak in het kader van een bewijsaanbod als getuigen voorgedragen en de getuigen kunnen als dat nodig blijkt in de hoofdzaak worden gehoord. In de hoofdzaak zal als eerste de vraag moeten worden beantwoord of de vorderingen van verzoekers al dan niet (deels) zijn verjaard. Het...
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof 's-Gravenhage, 22 november 2006
 Artikel 822 Rv. Niet-ontvankelijkheid in een verzoek ter verkrijging van voorlopige voorzieningen nu de echtscheiding is ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand, ook al loopt er een procedure tot doorhaling van de inschrijving.
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof Leeuwarden, 6 september 2006
 Een verzoek tot het houden van een voorlopig getuigenverhoor als bedoeld in artikel 186 Rv, kan, als het overigens aan de eisen voor toewijzing daarvan voldoet, worden afgewezen onder meer op de grond dat de verzoeker bij toewijzing van het verzoek onvoldoende belang heeft (HR 11 februari 2005, NJ 2005/442). Het hof is van oordeel dat, zonder nadere toelichting, die door Van der Graaf c.s....
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof Amsterdam, 4 juli 2006
 Navorderingsaanslagen naar hoge geschatte bedragen opgelegd in kader van Rekeningenproject. Verzoeker ontkent rekeninghouder van KBLux-bankrekening te zijn en vraagt volledige schorsing van de aanslagen. De voorzieningenrechter acht bewezen dat verzoeker wél rekeninghouder was, maar hij vindt de schattingen van de inspecteur onredelijk hoog.
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof Arnhem, 20 april 2006
 Algemeen Beslag op huisraad in verband met vermeende belastingschuld ter zake van het aanhouden van een Luxemburgse bankrekening niet opgeheven.
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof Amsterdam, 7 september 2005
 Tenuitvoerlegging van strafvonnissen of - arresten kan ingevolge artikel 557 lid 3 Sv door verzet, hoger beroep of cassatie worden geschorst indien 'de voorzieningenrechter van het gerechtshof of de rechtbank' zulks bepaalt. Voor de vraag welke voorzieningenrechter bevoegd is, is de herkomst van de te executeren beslissing bepalend.
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof Amsterdam, 26 januari 2005
 Voorlopige voorziening. In verband met een lopend onderzoek wordt een summier gemotiveerde hoge aanslag opgelegd tot behoud van rechten. De éénjaarstermijn voor uitspraak op het ingediende bezwaar is bijna voorbij. De voorzieningenrechter gelast de inspecteur uitspraak te doen.
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 6 augustus 2004
 In het belastingrecht geldt een gesloten stelsel van rechtsmiddelen waarbij niet tegen elke fiscale beschikking bezwaar en, na uitspraak op bezwaar, beroep bij de belastingrechter mogelijk is, maar alleen tegen die beschikkingen waartegen de belastingwet door de vermelding "voor bezwaar vatbare beschikking" dat bezwaar expliciet opent. Beslissingen van de met de invordering van...
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof 's-Gravenhage, 6 juli 2004
 Preventieve toetsing ex artt. 6:240 e.v. BW. Verplichting tot volledige vooruitbetaling in algemene voorwaarden voor consumenten in strijd met artikel 7:26 jo 7:6 BW en derhalve onredelijk bezwarend. Voorlopige voorziening ex artikel 223 Rv.
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof 's-Hertogenbosch, Voorzieningenrechter, 19 april 2004
 Naar het voorlopige oordeel van de Voorzieningenrechter heeft de Ontvanger feiten noch omstandigheden aannemelijk gemaakt, die zijn beroep op artikel 10, tweede lid, onderdeel b, van de WOB, zoals verstaan als is weergegeven onder 6.51, schragen. Evenmin heeft de Ontvanger naar het voorlopige oordeel van de Voorzieningenrechter feiten en omstandigheden aannemelijk gemaakt, waaruit volgt dat de op
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof Amsterdam, 25 maart 2004
 Voorlopige voorziening. Connexiteitseis bij ontbreken bezwaar of beroep. Er kan niettemin reden zijn voor een treffen van een voorlopige voorziening, indien een wél aanhangige be-zwaar- of beroepsprocedure een besluit betreft dat kennelijk onrechtmatig is genomen en de vernietiging van dat besluit directe gevolgen heeft voor de onherroepelijk vaststaande aansla-gen waarvoor de schorsing wordt...
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof Amsterdam, 22 maart 2004
 Inspecteur weigert al meer dan een jaar om EUR 4,4 miljoen BTW op aangifte terug te geven in afwachting van de uitkomsten van een FIOD-onderzoek naar carrousselfraude. Thans nog geen aanleiding voor het treffen van een voorlopige voorziening.
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof Amsterdam, 2 maart 2004
 De negatieve ziekenfondsverklaring van belanghebbende is gebaseerd op navorderingsaanslagen wegens vermeende buitenlandse bankrekeningen. De voorzieningenrechter wijst een verzoek tot schorsing van de rechtsgevolgen van de navorderingsaanslagen af.
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 14 januari 2004
 Het onder 6.2 tot en met 6.5 vermelde systeem heeft naar het oordeel van de Voorzieningenrechter het gevolg dat ook in het voor verzoeker meest gunstige geval - te weten vernietiging van de hem opgelegde navorderingsaanslagen voor de jaren 1999 en 2000 bij de door de Inspecteur nog te nemen uitspraak op het door hem tegen deze aanslagen gemaakte bezwaar, danwel vernietiging van deze...
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof 's-Gravenhage, Voorzieningenrechter, 2 december 2003
 Verzoek om voorlopige voorziening afgewezen wegens het ontbreken van spoedeisend belang.
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof 's-Gravenhage, Voorzieningenrechter, 23 oktober 2003
 Voorlopige voorziening van Gerechtshof 's-Gravenhage, Voorzieningenrechter, 14 oktober 2003
 Het indienen van een verzoek om voorlopige voorziening bij de voorzieningenrechter van het Hof is niet mogelijk tijdens de cassatieprocedure.


text:
 4.8.2007
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 C 183/11
 A Bíróság (második tanács) 2007. június 14-i ítélete (az Obvodní soud pro Prahu 3 [Cseh Köztársaság] előzetes döntéshozatal iránti kérelme) – Telefónica O2 Czech Republic a.s., korábban Český Telecom a.s. kontra Czech On Line a.s.
 (C-64/06. sz. ügy) (1)
 (Elektronikus hírközlés - Hálózatok és szolgáltatások - Közösségi jogi háttér - Erőfölényben lévő vállalkozás - Más piaci szereplőkkel történő összekapcsolási kötelezettség - Átmeneti rendelkezések - 97/33/EK rendelet)
 (2007/C 183/18)
 Az eljárás nyelve: cseh
 A kérdést előterjesztő bíróság
 Az Obvodní soud pro Prahu 3
 Az alapeljárás felei
 Felperes: A Telefónica O2 Czech Republic a.s., korábban Český Telecom a.s.
 Alperes: A Czech On Line a.s.
 Tárgy
 Előzetes döntéshozatal iránti kérelem – Obvodní soud pro Prahu 3 (Cseh Köztársaság) – Az elektronikus hírközlő hálózatokhoz és kapcsolódó eszközökhöz való hozzáférésről, valamint azok összekapcsolásáról szóló, 2002. március 7-i 2002/19/EK európai parlamenti és tanácsi irányelv („hozzáférési” irányelv) (HL 2002. L 108., 7. o.; magyar nyelvű különkiadás 13. fejezet, 29. kötet, 323. o.) és az elektronikus hírközlő hálózatok és elektronikus hírközlési szolgáltatások közös keretszabályozásáról szóló, 2002. március 7-i 2002/21/EK európai parlament és tanácsi irányelv („keretirányelv”) (HL 2002. L 108., 33. o.; magyar nyelvű különkiadás 13. fejezet, 29. kötet, 349. o.) rendelkezéseinek értelmezése – A nemzeti szabályozó hatóság által a távközlési piacon jelentős piaci erővel rendelkező vállalkozás számára a hálózatának egy másik piaci szereplő hálózatával való összekapcsolásáról szóló szerződés megkötésére vonatkozóan egy olyan közigazgatási eljárást követően előírt kötelezettség, amelynek döntő része az EU-hoz való csatlakozás előtt zajlott le, és amelyet nem előzött meg piacelemzési eljárás
 Rendelkező rész
 Az elektronikus hírközlő hálózatokhoz és kapcsolódó eszközökhöz való hozzáférésről, valamint azok összekapcsolásáról szóló, 2002. március 7-i 2002/19/EK európai parlamenti és tanácsi irányelv (a hozzáférési irányelv), valamint az elektronikus hírközlő hálózatok és elektronikus hírközlési szolgáltatások közös keretszabályozásáról szóló 2002. március 7-i 2002/21/EK európai parlamenti és tanácsi irányelv (a keretirányelv) átmeneti rendelkezései értelmében a Český telekomunikační úřad jogosult volt egy, az 1998. szeptember 24-i 98/61/EK európai parlamenti és tanácsi irányelvvel módosított, az egyetemes szolgáltatásnak és az együttműködési képességnek a nyílt hálózatellátás (ONP) elvei alkalmazása révén történő biztosítását szolgáló távközlési összekapcsolásról szóló, 1997. június 30-i 97/33/EK európai parlamenti és tanácsi irányelv értelmében jelentős piaci erővel rendelkező piaci szereplő hálózatának valamely más piaci szereplő hálózatával való összekapcsolásra vonatkozó szerződés megkötésére irányuló kötelezettségének vizsgálatára 2004. május 1-jét követően a módosított 97/33 irányelv rendelkezéseinek megfelelően.
 (1) HL C 121., 2006.5.20.


text:
 19.3.2011
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 89/11
 Преюдициално запитване, отправено от Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Обединеното кралство) на 12 януари 2011 г. — The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs/Philips Electronics UK Ltd
 (Дело C-18/11)
 2011/C 89/20
 Език на производството: английски
 Запитваща юрисдикция
 Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Обединеното кралство)
 Страни в главното производство
 Жалбоподател: The Commissioners for Her Majesty's Revenue & Customs
 Ответник: Philips Electronics UK Ltd
 Преюдициални въпроси
 1.
 Когато държава членка (като Обединеното кралство) включва в нормативната данъчна основа печалбите и загубите на дружество, което е учредено и регистрирано за данъчни цели в друга държава членка (като Нидерландия), доколкото печалбите произтичат от дейност, извършвана от нидерландското дружество в Обединеното кралство посредством установен там постоянен обект, налага ли Обединеното кралство ограничение на свободата на установяване на граждани на държава членка на негова територия съгласно член 49 ДФЕС (предишен член 43 ЕО) с това, че не допуска пренасянето на загуби, реализирани на територията му от установен в Обединеното кралство постоянен обект на чуждестранно дружество, към местно за Обединеното кралство дружество чрез групово данъчно облекчение в случаите, когато част от тези загуби или отчетена при изчислението им сума „съответстват на или представляват сума, която — за целите на облагането с чуждестранен данък — подлежи (за който и да било период) на приспадане или отчисляване от реализираните извън Обединеното кралство печалби на дружеството или на друго лице“, т.e. с това, че допуска пренасянето на реализирани в Обединеното кралство загуби в случаите на установен в Обединеното кралство постоянен обект само когато е неоспоримо, че към момента на предявяване на искането не е възможно приспадане или отчисляване в държава, различна от Обединеното кралство (включително в друга държава членка, като Нидерландия), като не е достатъчно лицето да не е претендирало данъчно облекчение, от което има право да се ползва в чужбина, и в случай, че не съществува равностойно условие, приложимо по отношение на пренасянето на реализирани в Обединеното кралство от местно дружество загуби?
 2.
 При утвърдителен отговор на първия въпрос, това ограничение може ли да се обоснове:
 а)
 единствено с нуждата да се предотврати двойното приспадане на загуби или
 б)
 единствено с нуждата да се опази балансираното разпределение на данъчни правомощия между държавите членки, или
 в)
 единствено с нуждата да се опази балансираното разпределение на данъчни правомощия между държавите членки ведно с нуждата да се предотврати двойното приспадане на загуби?
 3.
 При утвърдителен отговор на втория въпрос, ограничението пропорционално ли е на подобно основание или основания?
 4.
 Ако ограничаването на правата на нидерландското дружество не е обосновано или доколкото то не е пропорционално на никое основание, правото на Съюза изисква ли Обединеното кралство да предостави на установеното там дружество средство за обезщетяване, каквото е правото да се иска групово данъчно облекчение чрез приспадане от печалбите на дружеството?


text:
 18.9.2017
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 C 309/10
 Arrest van het Hof (Vierde kamer) van 26 juli 2017 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Korkein oikeus — Finland) — Hannele Hälvä, Sari Naukkarinen, Pirjo Paajanen, Satu Piik/SOS-Lapsikylä ry
 (Zaak C-175/16) (1)
 ((Prejudiciële verwijzing - Richtlijn 2003/88/EG - Artikel 17 - Bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers - Organisatie van de arbeidstijd - Aanvullende vergoedingen - Kinderbeschermingsorganisatie - „Vervangouders in een kinderdorp” - Tijdelijke afwezigheid van de „vervangouders” - Werkneemsters die als „vervangers van de vervangouders” zijn tewerkgesteld - Begrip))
 (2017/C 309/12)
 Procestaal: Fins
 Verwijzende rechter
 Korkein oikeus
 Partijen in het hoofdgeding
 Verzoekende partijen: Hannele Hälvä, Sari Naukkarinen, Pirjo Paajanen, Satu Piik
 Verwerende partij: SOS-Lapsikylä ry
 Dictum
 Artikel 17, lid 1, van richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, moet in die zin worden uitgelegd dat het niet van toepassing kan zijn op arbeid in loondienst als die in het hoofdgeding, die erin bestaat dat, ter vervanging van de primair daarmee belaste persoon, kinderen worden opgevangen in omstandigheden als in een gezinsomgeving, wanneer niet vaststaat dat de duur van de arbeidstijd, in zijn geheel, niet wordt gemeten en/of vooraf bepaald of dat de werknemer die zelf kan bepalen. Het staat aan de verwijzende rechter om dit na te gaan.
 (1) PB C 191 van 30.5.2016.


text:
 7.11.2009
 MT
 Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea
 C 267/65
 Digriet tal-Qorti tal-Prim’Istanza tad-9 ta’ Settembru 2009 — Nijs vs Il-Qorti tal-Awdituri
 (Kawża T-375/08 P) (1)
 (“Appell - Servizz pubbliku - Uffiċjali - Deċiżjoni tal-Qorti tal-Awdituri li ġġedded il-mandat tas-Segretarju Ġenerali tagħha - Deċiżjoni li ma tingħatax promozzjoni lill-appellant fil-kuntest tal-proċedura ta’ promozzjoni 2004 - Appell parzjalment manifestament inammissibbli u parzjalment manifestament infondat”)
 2009/C 267/117
 Lingwa tal-kawża: Il-Franċiż
 Partijiet
 Appellant: Bart Nijs (Bereldange, il-Lussemburgu) (rappreżentanti: F. Rollinger u A. Hertzog, avukati)
 Appellata: Il-Qorti tal-Awdituri tal-Komunitajiet Ewropej (rappreżentanti: T. Kennedy, J.-M. Stenier u G. Corstens, aġenti)
 Suġġett
 Appell mid-digriet tat-Tribunal għas-Servizz Pubbliku tal-Unjoni Ewropea (It-Tieni Awla), tas-26 ta’ Ġunju 2008, Nijs vs Il-Qorti tal-Awdituri (F-108/07, li għadu ma ġiex ippubblikat fil-Ġabra), u intiż għall-annullament ta’ dan id-digriet.
 Dispożittiv
 1)
 L-appell huwa miċħud.
 2)
 Bart Nijs għandu jbati l-ispejjeż tiegħu kif ukoll dawk sostnuti mill-Qorti tal-Awdituri tal-Komunitajiet Ewropej fil-kuntest ta’ din l-istanza.
 (1) ĠU C 301, 22.11.2008


type: legislation

text:
 EN
 EN EN
 ---pagebreak--- COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES
 Brussels, 9.6.2009
 COM(2009) 259 final
 2009/0075 (CNS)
 Propuesta de
 DECISIÓN DEL CONSEJO
 por la que se autoriza a Portugal a aplicar una reducción del tipo de los impuestos
 especiales en la región autónoma de Madeira, en relación con el ron y los licores allí
 producidos y consumidos, así como en la región autónoma de las Azores, en relación con
 los licores y aguardientes allí producidos y consumidos.
 EN EN
 ---pagebreak--- EXPOSICIÓN DE MOTIVOS
 1) CONTEXTO DE LA PROPUESTA
 • Motivación y objetivos de la propuesta
 La Decisión 2002/167/CE del Consejo, de 18 de febrero de 20021, autorizaba a Portugal a
 aplicar una reducción del tipo del impuesto especial en la región autónoma de Madeira, sobre
 el ron y a los licores allí producidos y consumidos, así como en la región autónoma de las
 Azores, sobre los licores y aguardientes allí producidos y consumidos. Con arreglo a esta
 Decisión, Portugal podía aplicar a los citados productos un tipo de impuesto especial inferior
 al tipo íntegro del impuesto sobre el alcohol, fijado en el artículo 3 de la Directiva
 92/84/CEE2, e inferior al tipo mínimo de impuesto especial sobre el alcohol establecido en esa
 misma Directiva, pero no inferior en más del 75 % al tipo del impuesto especial normal
 nacional sobre el alcohol. Esta medida era aplicable desde el 1 de enero de 2002 hasta el 31 de
 diciembre de 2008. Mediante solicitudes de 16 de junio y 20 de junio de 2008, Portugal pidió
 que la autorización se prorrogara hasta el 31 de diciembre de 2013.
 El 5 de noviembre de 2008 y el 25 de febrero de 2009, a instancia de los servicios de la
 Comisión, las autoridades portuguesas facilitaron información adicional dirigida a demostrar
 la necesidad de prorrogar la aplicación del tipo reducido del impuesto especial más allá de
 finales de 2008, a fin de mantener la producción de ron, de licores y/o aguardientes, así como
 las actividades agrícolas conexas.
 Actualmente, son ocho las empresas registradas en Madeira para la producción de ron y/o
 licores. En las Azores, nueve empresas fabrican licores y treinta y ocho fabrican aguardientes.
 Se estima que la empresa más importante, que fabrica ron y licores en Madeira, producirá en
 total una media anual de 558,02 hectolitros de alcohol puro durante el periodo de 2009-2013.
 En 2007, los operadores económicos de la región autónoma de Madeira fabricaron en total
 1 304,99 hl de ron y 419,95 hl de licores (grado alcohólico 100 %). Ese mismo año, los
 operadores de la región autónoma de las Azores fabricaron 1 680 hl de licores (grado
 alcohólico 20 %) y 994 hl de aguardientes (grado alcohólico de entre 37,5 % y 42 %).
 Prácticamente toda la producción se vende en los mercados regionales, exportándose sólo una
 pequeña parte (en el caso de los licores de las Azores, ±10 % de la producción se exporta,
 fundamentalmente a Norte América).
 La industria local emplea a unos 130 trabajadores en Madeira y unos 90 en las Azores. En
 Madeira, el cultivo y la transformación de la caña de azúcar y de frutas da trabajo a unas
 1 000 explotaciones agrícolas familiares.
 En 2007, la cuota de mercado de los productos que gozan de un tipo reducido del impuesto
 especial fue inferior a la de productos similares importados o procedentes de otras partes de la
 Comunidad (20,3 % en Madeira; 38,9 % en las Azores), productos estos últimos que
 representan, por tanto, una fuerte competencia. Por otra parte, en Madeira y las Azores, pese a
 1
 DO L 55 de 26.2.2002, pp. 36 -37.
 2
 Directiva 92/84/CEE del Consejo, de 19 de octubre de 1992, relativa a la armonización de las
 estructuras de los impuestos especiales sobre el alcohol y las bebidas alcohólicas, DO L 316 de
 31.10.1992, p. 29.
 EN 2 EN
 ---pagebreak--- la aplicación de un tipo reducido del impuesto especial, el precio medio de venta minorista
 (con impuestos) del ron, los licores o los aguardientes de producción local es superior al de
 productos similares de otras regiones.
 Las principales trabas a que se enfrentan los fabricantes de ron, licores y/o aguardientes son
 las constituidas por los costes adicionales conexos a los factores que se expresan en el artículo
 299, apartado 2, del Tratado (esto es, lejanía, insularidad, reducida superficie, relieve y clima
 adversos).
 Las materias primas de origen agrícola (azúcar de caña, fruta, plantas, miel, nata, leche y
 vino) son más caras que en condiciones de producción normales. La causa de ello es el
 pequeño tamaño y la fragmentación de las explotaciones agrícolas, y la consiguiente escasa
 mecanización. En el caso de Madeira, además, la transformación de caña de azúcar da lugar a
 una producción inferior a la de otras regiones ultraperiféricas, como consecuencia del relieve,
 el clima, el terreno y la producción artesanal.
 El transporte hacia las islas de ciertas materias primas y materiales de envasado no producidos
 localmente añade costes, frente al transporte sólo de productos acabados. En el caso de las
 Azores, la insularidad es doble, pues las islas se extienden a lo largo de 600 km, lo que origina
 costes adicionales por el transporte entre islas. Por último, cabe señalar que el transporte y la
 instalación del equipo de producción y de envasado son más costosos en estos territorios que
 en el territorio continental, debido a su lejanía e insularidad.
 Los costes adicionales de almacenamiento de productos acabados son consecuencia de que el
 consumo local no absorbe la producción a medida que se materializa, sino a lo largo de todo
 el año.
 Asimismo, hay que tener en cuenta los costes de desplazamiento de los proveedores y clientes
 del exterior que acuden a las islas, y los costes extra de envío de muestras para su análisis en
 laboratorio (en el caso de las Azores).
 Los costes unitarios se ven incrementados también por otros factores vinculados al reducido
 tamaño del mercado regional, por ejemplo, la necesidad de disponer de grandes existencias de
 materias primas y, de forma destacada, la desfavorable relación entre costes fijos y
 producción. Esa desfavorable relación se debe al sobredimensionamiento del equipo, pero
 también, en cierta medida, a los costes que conlleva el cumplimiento de las normas sobre el
 medio ambiente. Esto representa para los productores de ron de Madeira una desventaja
 adicional, pues están obligados a asumir el coste del tratamiento de los residuos procedentes
 de la transformación de la caña de azúcar, mientras que los productores de otras regiones
 pueden reciclar esos subproductos.
 Los productores deben además asumir costes adicionales que afectan a todas las empresas
 radicadas en las islas, y no a las empresas radicadas en el territorio continental. Cabe
 mencionar los costes laborales (el salario mínimo es un 5 % superior en las dos regiones
 consideradas) y los costes energéticos, pero también (en el caso de Madeira) los costes de
 edificación y el coste del terreno.
 A fin de demostrar que el porcentaje de reducción del impuesto especial se limita a lo
 estrictamente necesario para compensar los costes adicionales originados por los factores
 expresados en el artículo 299, apartado 2, del Tratado (esto es, lejanía, insularidad, reducida
 superficie, relieve y clima adversos, y dependencia económica de un reducido número de
 EN 3 EN
 ---pagebreak--- productos), las autoridades portuguesas han facilitado una estimación cuantitativa de los
 costes adicionales ocasionados por esos impedimentos, según la cual los costes adicionales
 por unidad de producto son entre un 7 % y un 9 % superiores a la correspondiente reducción
 del impuesto especial.
 La aplicación de un tipo reducido del impuesto especial puede considerarse, por tanto,
 necesaria para que los productores de este sector puedan mantener su posición competitiva en
 relación con productos similares de otras zonas de la Comunidad.
 Tras ponderar que los productores locales necesitan seguridad jurídica para poder desarrollar
 sus actividades comerciales y que es necesario fijar un límite temporal para las excepciones
 tributarias, la Comisión propone autorizar que la medida de excepción se prorrogue por un
 período de cinco años. Se propone, no obstante, exigir que Portugal presente un informe a
 mediados del período de prórroga, a más tardar el 31 de diciembre de 2011, a fin de que la
 Comisión pueda examinar si las razones que justificaron la autorización siguen vigentes.
 • Contexto general
 El marco comunitario relativo al impuesto especial sobre el alcohol y las bebidas alcohólicas
 está constituido por dos directivas. La Directiva 92/83/CEE del Consejo, de 19 de octubre de
 1992, relativa a la armonización de las estructuras de los impuestos especiales sobre el alcohol
 y las bebidas alcohólicas3 establece las definiciones comunes de los productos sujetos al
 gravamen y especifica el método de cálculo del impuesto y los criterios con arreglo a los
 cuales determinados productos pueden disfrutar de exenciones o tipos reducidos. La Directiva
 92/84/CEE, más arriba mencionada, establece tipos impositivos mínimos para cada categoría
 de producto.
 La Decisión 2002/167/CE autorizaba a Portugal a aplicar una reducción del tipo del impuesto
 especial en la región autónoma de Madeira, sobre el ron y los licores allí producidos y
 consumidos, así como en la región autónoma de las Azores, sobre los licores y aguardientes
 allí producidos y consumidos. El tipo reducido aplicado no debe ser inferior en más de un
 75 % al tipo del impuesto especial nacional normal sobre el alcohol. Dicha Decisión dejó de
 estar en vigor el 31 de diciembre de 2008.
 • Disposiciones vigentes en el ámbito de la propuesta
 Conforme a su artículo 299, apartado 2, el Tratado CE es aplicable a los departamentos
 franceses de ultramar y las Azores, Madeira y las islas Canarias (regiones ultraperiféricas). No
 obstante, teniendo en cuenta la situación estructural social y económica de las regiones
 ultraperiféricas, caracterizada por su gran lejanía, insularidad, reducida superficie, relieve y
 clima adversos y dependencia económica de un reducido número de productos, factores cuya
 persistencia y combinación perjudican gravemente a su desarrollo, el Consejo, por mayoría
 cualificada, a propuesta de la Comisión y previa consulta al Parlamento Europeo, adoptará
 medidas específicas orientadas, en particular, a fijar las condiciones para la aplicación del
 Tratado CE a dichas regiones, incluidas las políticas comunes.
 • Coherencia con las demás políticas y objetivos de la Unión
 3
 DO L 316 de 31.10.1992, p. 21.
 EN 4 EN
 ---pagebreak--- Las medidas específicas contempladas en el artículo 299, apartado 2, del Tratado CE tendrán
 en cuenta las características y exigencias especiales de las regiones ultraperiféricas, sin poner
 en peligro la integridad y coherencia del ordenamiento jurídico comunitario, incluido el
 mercado interior y las políticas comunes. Como se ha señalado anteriormente, la reducción
 impositiva se limita a lo necesario para compensar las dificultades que soportan los productos
 de producción y consumo local. Por esta razón y dado que los volúmenes de producción en
 juego siguen siendo modestos y la ventaja impositiva sigue limitada al consumo en las
 regiones consideradas, las repercusiones sobre el mercado interior son muy escasas, por lo
 que se cumple lo establecido en el citado artículo 299, apartado 2.
 2) CONSULTA DE LAS PARTES INTERESADAS Y EVALUACIÓN DE
 IMPACTO
 • Consulta de las partes interesadas
 La solicitud de las autoridades portuguesas se presentó a petición de los operadores
 económicos interesados.
 • Obtención y utilización de asesoramiento técnico
 No ha sido necesario recurrir a asesoramiento externo.
 • Evaluación de impacto
 El impacto económico de la propuesta recae esencialmente sobre los productores de ron y de
 licores de Madeira y los productores de licores y aguardientes de las Azores, y puede
 considerarse, por ello, mínimo.
 Si se privara a estos productores del beneficio que supone la reducción del tipo del impuesto,
 el consiguiente aumento del precio de venta minorista pondría en peligro el mantenimiento y
 la supervivencia de estos sectores económicos, y del empleo directa e indirectamente
 relacionado con ellos.
 3) ASPECTOS JURÍDICOS DE LA PROPUESTA
 • Resumen de la acción propuesta
 Se propone autorizar a Portugal a aplicar, entre el 1 de enero de 2009 y el 31 de diciembre de
 2013, un tipo reducido del impuesto especial en la región autónoma de Madeira, en relación
 con el ron y los licores allí producidos y consumidos, y en la región autónoma de las Azores,
 en relación con los licores y aguardientes allí producidos y consumidos. El tipo reducido
 podrá ser inferior al tipo mínimo del impuesto especial sobre el alcohol establecido en la
 Directiva 92/84/CEE, pero no podrá ser inferior en más del 75 % al tipo nacional normal del
 impuesto especial sobre el alcohol. Esta medida se ajusta a la autorización concedida por la
 Decisión 2002/167/CE, válida entre el 1 de enero de 2002 y el 31 de diciembre de 2008
 • Base jurídica
 Artículo 299, apartado 2, del Tratado CE
 EN 5 EN
 ---pagebreak--- • Principio de subsidiariedad
 Las excepciones frente a lo dispuesto en el artículo 299, apartado 2, del Tratado son
 competencia exclusiva de la Comunidad. Por consiguiente, no se aplica el principio de
 subsidiariedad.
 • Principio de proporcionalidad
 La propuesta se atiene al principio de proporcionalidad. Se limita a lo estrictamente necesario
 para compensar los elevados costes que conlleva la producción de ron y licores en la región
 autónoma de Madeira, y la producción de licores y aguardientes en las Azores (véase más
 arriba).
 • Instrumentos elegidos
 El artículo 299, apartado 2, del Tratado establece que las medidas específicas en favor de las
 regiones ultraperiféricas se adoptan por Decisión del Consejo
 4) REPERCUSIONES PRESUPUESTARIAS
 La propuesta no tiene repercusiones en el presupuesto comunitario.
 EN 6 EN
 ---pagebreak--- 2009/0075 (CNS)
 Propuesta de
 DECISIÓN DEL CONSEJO
 por la que se autoriza a Portugal a aplicar una reducción del tipo de los impuestos
 especiales en la región autónoma de Madeira, en relación con el ron y los licores allí
 producidos y consumidos, así como en la región autónoma de las Azores, en relación con
 los licores y aguardientes allí producidos y consumidos.
 EL CONSEJO DE LA UNIÓN EUROPEA,
 Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea, y en particular su artículo 299,
 apartado 2,
 Vista la propuesta de la Comisión4,
 Visto el dictamen del Parlamento Europeo5,
 Considerando lo siguiente:
 (1) Mediante la Decisión 2002/167/CE del Consejo, de 18 de febrero de 20026, se autorizó
 a Portugal a aplicar una reducción del tipo de impuesto especial en la región autónoma
 de Madeira, sobre el ron y los licores allí producidos y consumidos, así como en la
 región autónoma de las Azores, sobre los licores y aguardientes allí producidos y
 consumidos. La aplicación de un tipo reducido del impuesto especial a estos productos
 se consideraba necesaria para la supervivencia de la industria local que produce y
 comercializa estos productos. El elevado coste de estas actividades, causado sobre
 todo por factores inherentes a su situación de regiones ultraperiféricas (lejanía,
 insularidad, reducida superficie, relieve y clima) llevó a considerar que sólo una
 reducción del tipo del impuesto especial aplicable a los productos de producción y
 consumo local les permitiría seguir compitiendo en igualdad de condiciones con
 productos similares importados o procedentes de otras partes de la Comunidad, y
 asegurar la supervivencia de esos sectores. Con arreglo a esa Decisión, Portugal podía
 aplicar a los citados productos un tipo de impuesto especial inferior al tipo íntegro del
 impuesto sobre el alcohol, fijado en el artículo 3 de la Directiva 92/84/CEE7, e inferior
 al tipo mínimo de impuesto especial sobre el alcohol establecido en esa misma
 Directiva, pero no inferior en más del 75 % al tipo del impuesto especial nacional
 normal sobre el alcohol. Esta medida estuvo vigente desde el 1 de enero de 2002 hasta
 el 31 de diciembre de 2008.
 4
 DO C, , p..
 5
 DO C, , p..
 6
 DO L 55 de 26.2.2002, p. 36.
 7
 Directiva 92/84/CEE del Consejo, de 19 de octubre de 1992, relativa a la armonización de las
 estructuras de los impuestos especiales sobre el alcohol y las bebidas alcohólicas, DO L 316 de
 31.10.1992, p. 29.
 EN 7 EN
 ---pagebreak--- (2) Mediante solicitudes de 16 de junio y 20 de junio de 2008, Portugal pidió que la
 autorización se prorrogara desde el 1 de enero de 2009 hasta el 31 de diciembre de
 2013, sujeta a las mismas condiciones.
 (3) La concesión de la nueva autorización solicitada se justifica por el deseo de evitar
 poner en riesgo el desarrollo de estas regiones ultraperiféricas. La industria local
 emplea a unos 130 trabajadores en Madeira y unos 90 en las Azores. En Madeira, el
 cultivo y la transformación de la caña de azúcar y de frutas da trabajo a unas 1 000
 explotaciones agrícolas familiares. La exportación fuera de estas regiones presenta
 dificultades, por lo que los mercados regionales constituyen la única vía posible de
 venta de estos productos.
 (4) Debe seguir autorizándose la reducción del tipo del impuesto especial, al nivel
 solicitado, con objeto de contribuir a compensar la desventaja competitiva que sufren
 las bebidas alcohólicas destiladas producidas en Madeira y en las Azores como
 consecuencia de costes de producción y de comercialización más elevados.
 (5) No cabe duda de que las materias primas de origen agrícola son más caras que en
 condiciones de producción normales, debido al pequeño tamaño, la fragmentación y la
 escasa mecanización de las explotaciones agrícolas. En el caso de Madeira, además, la
 transformación de caña de azúcar da lugar a una producción inferior a la de otras
 regiones ultraperiféricas, como consecuencia del relieve, el clima, el terreno y la
 producción artesanal. El transporte hacia las islas de ciertas materias primas y
 materiales de envasado no producidos localmente añade costes, frente al transporte
 sólo de productos acabados. En el caso de las Azores, la insularidad es doble, pues las
 islas están muy diseminadas. El transporte y la instalación de equipo en estas regiones
 lejanas e insulares aumenta aún más los costes adicionales. Esto mismo ocurre en el
 caso de ciertos viajes y envíos necesarios al territorio continental. Asimismo, exige
 costes adicionales el almacenamiento de productos acabados, pues el consumo local
 no absorbe la producción a medida que se materializa, sino a lo largo de todo el año.
 El pequeño tamaño del mercado regional incrementa los costes unitarios de diversas
 formas, en particular por la desfavorable relación entre costes fijos y producción, tanto
 en lo que atañe al equipo como a los costes que conlleva el cumplimiento de las
 normas medioambientales. Además, los productores de ron de Madeira deben someter
 a tratamiento los residuos procedentes de la transformación de la caña de azúcar,
 mientras que los productores de otras regiones pueden reciclar estos subproductos.
 Finalmente, cabe señalar que los productores considerados soportan también los costes
 adicionales que en general sufren las empresas locales, en particular mayores costes
 laborales y energéticos.
 (6) El 75 % de reducción no excede de lo que es necesario para contrarrestar los costes
 adicionales en que incurren los operadores como consecuencia de las características
 particulares de Madeira y de las Azores en su calidad de regiones ultraperiféricas.
 (7) Un análisis detallado de la situación arroja la conclusión de que es necesario aceptar la
 solicitud de Portugal, si se desea mantener la industria del alcohol en las regiones
 ultraperiféricas consideradas.
 (8) Dado que la ventaja impositiva se limita a lo necesario para compensar los costes
 adicionales, que los volúmenes de producción en juego siguen siendo modestos y la
 citada ventaja se circunscribe a los productos consumidos en las regiones
 EN 8 EN
 ---pagebreak--- consideradas, la medida no pone en peligro la integridad y coherencia del
 ordenamiento jurídico comunitario.
 (9) Tras sopesar la necesidad de fijar un límite temporal para las excepciones impositivas
 y la necesidad de que los productores locales gocen de la necesaria seguridad jurídica
 para poder desarrollar sus actividades comerciales, se considera oportuno otorgar la
 autorización por un periodo de cinco años.
 (10) Es preciso garantizar que Portugal pueda aplicar las reducciones a partir del momento
 de expiración de la autorización análoga otorgada mediante la Decisión 2002/167/CE.
 Por consiguiente, la nueva autorización solicitada debe otorgarse con efectos a partir
 del 1 de enero de 2009.
 (11) Debe exigirse que se presente un informe a mediados del período de prórroga, a fin de
 que la Comisión pueda comprobar si siguen cumpliéndose las condiciones que
 justificaron la autorización.
 (12) La presente Decisión se entiende sin perjuicio de la posible aplicación de los artículos
 87 y 88 del Tratado.
 HA ADOPTADO LA PRESENTE DECISIÓN:
 Artículo 1
 No obstante lo dispuesto en el artículo 90 del Tratado, se autoriza a Portugal a aplicar un tipo
 de impuesto especial inferior al tipo íntegro del impuesto sobre el alcohol establecido en el
 artículo 3 de la Directiva 92/84/CEE del Consejo, de 19 de octubre de 1992, relativa a la
 aproximación de los tipos del impuesto especial sobre el alcohol y las bebidas alcohólicas, en
 las región autónoma de Madeira, en relación con el ron y los licores en ella producidos y
 consumidos, y en la región autónoma de las Azores, en relación con los licores y aguardientes
 en ella producidos y consumidos.
 Artículo 2
 La excepción a que se refiere el artículo 1 se circunscribirá a:
 (1) en Madeira
 (a) el ron, según se define en la categoría 1 del anexo II del Reglamento (CE) n°
 110/2008 del Parlamento Europeo y del Consejo, de 15 de enero de 2008,
 relativo a la definición, designación, presentación, etiquetado y protección de
 la indicación geográfica de bebidas espirituosas y por el que se deroga el
 Reglamento (CEE) n° 1576/89 del Consejo8, que posea la indicación
 geográfica «Rum da Madeira» contemplada en la categoría 1 del anexo III de
 ese Reglamento;
 8
 DO L 39 de 13.2.2008, p. 16.
 EN 9 EN
 ---pagebreak--- (b) los licores y «crème de», tal como se definen en las categorías 32 y 33 del
 anexo II del Reglamento (CE) no 110/2008, obtenidos a partir de frutas o
 plantas regionales;
 (2) en las Azores
 (a) los licores y «crème de», tal como se definen en las categorías 32 y 33 del
 anexo II del Reglamento (CE) no 110/2008, obtenidos a partir de frutas o
 materias primas regionales;
 (b) el aguardiente de vino y de orujo con las características y las cualidades
 definidas en las categorías 4 y 6 del anexo II del Reglamento (CEE) no
 110/2008.
 Artículo 3
 El tipo reducido del impuesto especial aplicable a los productos a que se refiere el artículo 1
 podrá ser inferior al tipo mínimo del impuesto especial sobre el alcohol establecido en la
 Directiva 92/84/CEE, pero no podrá ser inferior en más del 75 % al tipo nacional normal del
 impuesto especial sobre el alcohol.
 Artículo 4
 A más tardar el 31 diciembre 2011, Portugal presentará a la Comisión un informe que le
 permita determinar la persistencia de las razones que justificaron la concesión del tipo
 reducido.
 Artículo 5
 La presente Decisión será aplicable del 1 enero 2009 al 31 diciembre 2013.
 Artículo 6
 El destinatario de la presente Decisión será la República Portuguesa.
 Hecho en Bruselas, el
 Por el Consejo
 El Presidente
 EN 10 EN


text:
 3.11.2015
 LT
 Europos Sąjungos oficialusis leidinys
 C 363/10
 2015 m. rugsėjo 10 d. Teisingumo Teismo (penktoji kolegija) sprendimas byloje (Raad van State (Nyderlandai) prašymas priimti prejudicinį sprendimą) Nannoka Vulcanus Industries BV/College van gedeputeerde staten van Gelderland
 (Byla C-81/14) (1)
 ((Prašymas priimti prejudicinį sprendimą - Direktyva 1999/13/EB - II B priedas - Oro tarša - Lakieji organiniai junginiai - Emisijų apribojimas - Organinių tirpiklių naudojimas tam tikruose įrenginiuose ir atliekant tam tikros rūšies veiklą - Esamiems įrenginiams taikytini įpareigojimai - Termino pratęsimas))
 (2015/C 363/12)
 Proceso kalba: nyderlandų
 Prašymą priimti prejudicinį sprendimą pateikęs teismas
 Raad van State
 Šalys pagrindinėje byloje
 Ieškovė: Nannoka Vulcanus Industries BV
 Atsakovė: College van gedeputeerde staten van Gelderland
 Rezoliucinė dalis
 1.
 1999 m. kovo 11 d. Tarybos direktyvos 1999/13/EB dėl tam tikrų veiklos rūšių ir tam tikrų įrenginių lakiųjų organinių junginių, susidarančių naudojant organinius tirpiklius, emisijų apribojimo II B priedas turi būti aiškinamas taip, kad pratęsti terminą, numatytą šio priedo 2 punkto pirmos pastraipos i papunktyje, gali būti leidžiama asmeniui, eksploatuojančiam „įrenginį“, kaip šis suprantamas pagal minėtos direktyvos 2 straipsnio 1 punktą, kad jis galėtų įgyvendinti savo planą taršai mažinti, jeigu pakaitalai su nedideliu tirpiklio kiekiu arba be jo vis dar tobulinami, nors galima daryti prielaidą, kad šiam įrenginiui gali būti nustatytas pastovus produkto kietųjų medžiagų kiekis, naudojamas emisijos sumažinimo atskaitos taškui apibrėžti.
 2.
 Direktyvos 1999/13 II B priedo 2 punkto pirmos pastraipos i papunktis turi būti aiškinamas taip, jog tam, kad būtų leista pratęsti taršos mažinimo planui įgyvendinti nustatytą terminą, reikalingas kompetentingų institucijų leidimas, kuriam būtinas išankstinis atitinkamo ūkio subjekto prašymas. Siekdamos nustatyti, ar ūkio subjektui turi būti leista pratęsti terminą, kad jis galėtų įgyvendinti taršos mažinimo planą, ir tai, kiek gali būti leista pratęsti terminą, šios kompetentingos institucijos, naudodamosi turima diskrecija, turi pirmiausia patikrinti, ar pakaitalai, tinkami naudoti atitinkamuose įrenginiuose ir mažinti lakiųjų organinių junginių emisijas, iš tikrųjų yra tobulinami, ar atliekami darbai, kuriais, atsižvelgiant į pateiktas aplinkybes, galima užbaigti tokių produktų tobulinimą, ir ar nėra alternatyvios priemonės, kuri mažesnėmis sąnaudomis gali padėti panašiai arba dar labiau sumažinti išmetamųjų teršalų kiekį, pirmiausia – ar dar nėra kitų pakaitalų. Be to, reikia atsižvelgti į, viena vertus, teršalų emisijos sumažinimo, galimo naudojant pakaitalus, bei šių pakaitalų sąnaudų ir, kita vertus, pratęsus terminą atsirandančių papildomų emisijų ir bet kurių alternatyvių priemonių sąnaudų santykį. Pratęsimo trukmė neturi viršyti to, kas būtina pakaitalams tobulinti. Tai turi būti vertinama atsižvelgiant į visas svarbias aplinkybes, pirmiausia – į papildomų emisijų, leidžiančių pratęsti terminą, svarbą ir galimas alternatyvių priemonių sąnaudas, palyginti su emisijų sumažinimo, galimo naudojant tobulinamus pakaitalus, svarba ir šių pakaitalų sąnaudomis.
 (1) OL C 142, 2014 5 12.


text:
 24.4.2012
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 110/33
 UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 353/2012 VAN DE COMMISSIE
 van 23 april 2012
 tot wijziging van de bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 971/2011 vastgestelde representatieve prijzen en aanvullende invoerrechten voor bepaalde producten uit de sector suiker voor het verkoopseizoen 2011/2012
 DE EUROPESE COMMISSIE,
 Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
 Gezien Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („integrale-GMO-verordening”) (1),
 Gezien Verordening (EG) nr. 951/2006 van de Commissie van 30 juni 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 318/2006 van de Raad wat betreft de handel met derde landen in de sector suiker (2), en met name artikel 36, lid 2, tweede alinea, tweede zin,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 De representatieve prijzen en aanvullende invoerrechten voor witte suiker, ruwe suiker en bepaalde stropen voor het verkoopseizoen 2011/2012 zijn vastgesteld bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 971/2011 van de Commissie (3). Deze prijzen en rechten zijn laatstelijk gewijzigd bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 345/2012 van de Commissie (4).
 (2)
 Naar aanleiding van de gegevens waarover de Commissie momenteel beschikt, dienen deze bedragen te worden gewijzigd overeenkomstig artikel 36 van Verordening (EG) nr. 951/2006.
 (3)
 Omdat ervoor moet worden gezorgd dat deze maatregel zo snel mogelijk na de terbeschikkingstelling van de geactualiseerde gegevens van toepassing wordt, moet deze verordening in werking treden op de dag van de bekendmaking ervan,
 HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
 Artikel 1
 De bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 971/2011 voor het verkoopseizoen 2011/2012 vastgestelde representatieve prijzen en aanvullende invoerrechten voor de in artikel 36 van Verordening (EG) nr. 951/2006 bedoelde producten worden gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij de onderhavige verordening.
 Artikel 2
 Deze verordening treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
 Gedaan te Brussel, 23 april 2012.
 Voor de Commissie, namens de voorzitter,
 José Manuel SILVA RODRÍGUEZ
 Directeur-generaal Landbouw en Plattelandsontwikkeling
 (1) PB L 299 van 16.11.2007, blz. 1.
 (2) PB L 178 van 1.7.2006, blz. 24.
 (3) PB L 254 van 30.9.2011, blz. 12.
 (4) PB L 108 van 20.4.2012, blz. 32.
 BIJLAGE
 Gewijzigde bedragen van de representatieve prijzen en aanvullende invoerrechten voor witte suiker, ruwe suiker en producten van GN-code 1702 90 95 die gelden met ingang van 24 april 2012
 (in EUR)
 GN-code
 Representatieve prijs per 100 kg netto van het betrokken product
 Aanvullend recht per 100 kg netto van het betrokken product
 1701 12 10 (1)
 39,53
 0,00
 1701 12 90 (1)
 39,53
 2,75
 1701 13 10 (1)
 39,53
 0,00
 1701 13 90 (1)
 39,53
 3,05
 1701 14 10 (1)
 39,53
 0,00
 1701 14 90 (1)
 39,53
 3,05
 1701 91 00 (2)
 43,62
 4,38
 1701 99 10 (2)
 43,62
 1,25
 1701 99 90 (2)
 43,62
 1,25
 1702 90 95 (3)
 0,44
 0,25
 (1) Vaststelling voor de standaardkwaliteit als gedefinieerd in bijlage IV, punt III, van Verordening (EG) nr. 1234/2007.
 (2) Vaststelling voor de standaardkwaliteit als gedefinieerd in bijlage IV, punt II, van Verordening (EG) nr. 1234/2007.
 (3) Vaststelling per procent sacharose.


text:
21.7.2014
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 C 235/4
 Anmodning om præjudiciel afgørelse indgivet af Raad van State van België (Belgien) den 10. april 2014 — Joris Van Hauthem og Ann Frans mod Vlaamse Gemeenschap
 (Sag C-176/14)
 2014/C 235/05
 Processprog: nederlandsk
 Den forelæggende ret
 Raad van State van België
 Parter i hovedsagen
 Sagsøgere: Joris Van Hauthem og Ann Frans
 Sagsøgt: Vlaamse Gemeenschap
 Præjudicielle spørgsmål
 1)
 Skal artikel 10 i bilag I til aftalen mellem Det Europæiske Fællesskab og dets medlemsstater på den ene side og Det Schweiziske Forbund på den anden side »om fri bevægelighed for personer« i forbindelse med bilag I, II og III samt protokollerne og slutakten undertegnet i Luxembourg den 21. juni 1999 (1)fortolkes således, at den vedrører udelukkelse af de samme ansættelser, som omhandles i artikel 45, stk. 4, TEUF og EØS-aftalens artikel 28, stk. 4?
 2)
 Skal artikel 14 i Rådets direktiv 2003/109/EF (2) af 25. november 2003»om tredjelandsstatsborgeres status som fastboende udlændinge« fortolkes således, at når der ikke findes en særlig grund til at udelukke den i artikel 14, stk. 3, omhandlede udøvelse af erhvervsmæssig virksomhed, har en fastboende udlænding fra en anden medlemsstat ubegrænset adgang til det belgiske arbejdsmarked, herunder til ansættelser, hvortil adgangen i henhold til artikel 11, stk. 1, litra a), eller artikel 11, stk. 3, litra a), i direktiv 2003/109 kan begrænses for fastboende udlændinge i Belgien, eller til ansættelser, som også EØS-statsborgere kan udelukkes fra i henhold til artikel 45, stk. 4, TEUF eller EØS-aftalens artikel 28, stk. 4?
 3)
 Skal artikel 6 og artikel 7 i Associeringsrådets afgørelse nr. 1/80 (3) af 19. september 1980»om udvikling af associeringen mellem Det Europæiske Økonomiske Fællesskab og Tyrkiet, som blev undertegnet den 12. september 1963 i Ankara dels af Republikken Tyrkiet, dels af EØF’s medlemsstater og Fællesskabet, og som blev indgået, godkendt og bekræftet på Fællesskabets vegne ved Rådets afgørelse 64/732/EØF af 23. december 1963« fortolkes således, at udtrykkene »enhver form for lønnet arbejde efter eget valg« og »modtage enhver form for tilbud om beskæftigelse« også omfatter alle ansættelser i den offentlige administration, eller finder begrænsningerne i henhold til artikel 45, stk. 4, TEUF, EØS-aftalens artikel 28, stk. 4, eller begrænsningerne i artikel 11 i direktiv 2003/109/EF tilsvarende anvendelse ved anvendelse af disse bestemmelser?
 4)
 Skal artikel 7 i afgørelse nr. 1/80 fortolkes således, at også en tyrkisk arbejdstagers familiemedlemmer, der opfylder alle bestemmelsens betingelser, uanset statsborgerskab, har adgang til alle stillinger i den offentlige administration, eller finder begrænsningerne i henhold til artikel 45, stk. 4, TEUF, EØS-aftalens artikel 28, stk. 4, eller begrænsningerne i artikel 11 i direktiv 2003/109/EF tilsvarende anvendelse?
 5)
 Kan en national ret under en retssag anlagt af en borger til anfægtelse af en generel retsakt, som i overensstemmelse med afgørelse nr. 1/80, men i strid med nationale regler af højere retsgyldighed, giver tyrkiske arbejdstagere og deres familiemedlemmer adgang til visse ansættelser i den offentlige administration?
 6)
 Har det for besvarelsen af det foregående spørgsmål nogen betydning, at sagsøgeren herved påberåber sig sin funktionelle interesse som medlem af det flamske parlament og således ikke kan ligestilles med en almindelig retsundergiven?
 (1) EFT 2002, L 114, s. 6.
 (2) Direktiv af 25.11.2003 (EUT 2004, L 16, s. 44).
 (3) Afgørelse af 19.9.1980 om udvikling af associeringen, truffet af det ved associeringsaftalen oprettede associeringsråd.