text:
MONITORUL OFICIAL AL ROMÂNIEI Nr. 594/2000
 Anul XII - Nr. 594 LEGI, DECRETE, HOTÃRÂRI SI ALTE ACTE Miercuri, 22 noiembrie 2000
 205. - Ordonantã de urgentã privind conversia în actiuni a creantelor cuvenite bugetului de stat, bugetului asigurãrilor sociale, bugetului fondurilor speciale si Fondului Proprietãtii de Stat la unele societãti comerciale
 206. - Ordonantã de urgentã pentru modificarea si completarea Legii învãtãmântului nr. 84/1995
 207. - Ordonantã de urgentã privind modificarea si completarea Codului penal si a Codului de procedurã penalã
 208. - Ordonantã de urgentã privind scutirea de taxa pe valoarea adãugatã pentru livrãrile de bunuri si/sau prestãrile de servicii prevãzute în anexa la Hotãrârea Guvernului nr. 211/2000 privind garantarea de cãtre Ministerul Finantelor a unor împrumuturi externe pentru Ministerul Apãrãrii Nationale
 211. - Ordonantã de urgentã privind instituirea sistemului de platã pentru motorinã, pe bazã de bonuri valorice, în vederea înfiintãrii culturilor de cereale pãioase si efectuãrii arãturilor din toamna anului 2000
 212. - Ordonantã de urgentã privind modificarea si completarea Legii nr. 68/1992 pentru alegerea Camerei Deputatilor si a Senatului
 ORDONANTE ALE GUVERNULUI ROMÂNIEI,
 privind conversia în actiuni a creantelor cuvenite bugetului de stat, bugetului asigurãrilor sociale,
 bugetului fondurilor speciale si Fondului Proprietãtii de Stat la unele societãti comerciale
 Art. 1. - (1) Creantele cuvenite bugetului de stat, bugetului asigurãrilor sociale, bugetului fondurilor speciale, administrate de Ministerul Finantelor, Ministerul Muncii si Protectiei Sociale, Ministerul Sãnãtãtii, constâns în impozite, taxe, contributii si alte sume, neachitate la scadentã pânã la data prezentei ordonante de urgentã, conform dispozitiilor cuprinse în legi speciale privind plata obligatiilor, precum si creantele Fondului Proprietãtii de Stat provenite din sumele care au fost acordate societãtilor comerciale în conformitate cu prevederile art. 26 din Legea privatizãrii societãtilor comerciale nr. 58/1991 si ale hotãrârilor Guvernului nr. 301/1993, nr. 445/1994, nr. 212/1995 si nr. 315/1996, privind instituirea la unele societãti comerciale a regimului special de supraveghere economico-financiarã, ale Hotãrârii Guvernului nr. 397/1997, privind scoaterea de sub arest/retinere a unor nave apartinând flotei maritime comerciale, ale Hotãrârii Guvernului nr. 81/1997, privind scoaterea din rezervele materiale nationale a cantitãtii de 100 mii tone grâu pentru sectorul zootehnic, ale Hotãrârii Guvernului nr. 293/1997, coroboratã cu Hotãrârea Guvernului nr. 685/1997, privind acordarea unor fonduri pentru reabilitarea patrimoniului genetic la porcine si pãsãri, din creditele fãrã dobândã nerecuperatã pânã la data prezentei ordonante de urgentã, acordate din Fondul de redresare financiarã la dispozitia Guvernului conform Ordonantei Guvernului nr. 13/1995 privind unele mãsuri de accelerare a procesului de restructurare a regiilor autonome si a societãtilor comerciale cu capital majoritar de stat, de întãrire a disciplinei financiare si de îmbunãtãtire a decontãrilor în economie, din dividende neachitate de societãtile comerciale în decurs de un an de la data fixãrii lor de cãtre adunarea generalã a actionarilor, din sumele lãsate cu titlu gratuit la dispozitia societãtilor comerciale privatizate, conform art. 8 din Legea nr. 55/1995 pentru accelerarea procesului de privatizare, în situatia desfiintãrii contractelor de vânzare-cumpãrare de actiuni sau a reducerii pachetului de actiuni cumpãrat de la Fondul Proprietãtii de Stat sub limita de 20% din capitalul social existent la data vânzãrii, se pot stinge prin conversia acestora în actiuni emise de societãtile comerciale debitoare.
 (2) În termen de 30 de zile de la data publicãrii prezentei ordonante de urgentã în Monitorul Oficial al României, Partea I, ministerele si Fondul Proprietãtii de Stat vor stabili datoriile restante ale societãtilor comerciale, pe categorii de bugete si, în cadrul acestora, pe fiecare impozit, taxã, contributie si altele asemenea.
 (3) Conversia se face la valoarea nominalã a actiunilor.
 (4) Administratorii societãtilor comerciale debitoare vor convoca adunarea generalã extraordinarã a actionarilor pentru ca, în scopul conversiei în actiuni a creantelor restante fatã de bugetul de stat, bugetul asigurãrilor sociale, bugetul fondurilor speciale si Fondul Proprietãtii de Stat sã decidã cu privire la emisiunea de actiuni în conditiile Legii nr. 31/1990 privind societãtile comerciale, republicatã.
 Art. 2. - Pentru obligatiile restante ale societãtilor comerciale fatã de bugetul de stat, bugetul asigurãrilor sociale, bugetul fondurilor speciale si Fondul Proprietãtii de Stat si care se convertesc în actiuni, se anuleazã dobânzile, penalitãtile si/sau majorãrile de întârziere, precum si daunele moratorii datorate de societãtile comerciale la data intrãrii în vigoare a prezentei ordonante de urgentã, aferente tuturor obligatiilor reprezentând debite cãtre bugete si Fondul Proprietãtii de Stat.
 Art. 3. - Prevederile prezentei ordonante de urgentã se aplicã societãtilor comerciale care la data intrãrii în vigoare a acesteia au obligatii restante fatã de bugetul de stat, bugetul asigurãrilor sociale, bugetul fondurilor speciale si Fondul Proprietãtii de Stat.
 Art. I. Legea învãtãmântului nr. 84/1995, republicatã în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 606 din 10 decembrie 1999, cu modificãrile si completãrile ulterioare, se modificã si se completeazã dupã cum urmeazã:
 1. Alineatele (41) si (42) ale articolului 166 vor avea urmãtorul cuprins:
 "(41) Terenurile si clãdirile în care îsi desfãsoarã activitatea unitãtile de învãtãmânt preuniversitar de stat - grãdinite, scoli generale (primare si gimnaziale), licee, grupuri scolare, seminarii teologice, scoli profesionale si scoli postliceale - fac parte din domeniul public al comunelor, oraselor si municipiilor în a cãror razã teritorialã îsi desfãsoarã activitatea. Celelalte componente ale bazei materiale sunt de drept proprietatea unitãtilor de învãtãmânt preuniversitar de stat.
 (42) Terenurile si clãdirile în care îsi desfãsoarã activitatea unitãtile de învãtãmânt special de stat fac parte din domeniul public judetean, respectiv al municipiului Bucuresti, si sunt în administrarea consiliului judetean, respectiv a consiliilor locale ale sectoarelor municipiului Bucuresti, în a cãror razã teritorialã îsi desfãsoarã activitatea. Celelalte componente ale bazei materiale ale unitãtilor de învãtãmânt special de stat sunt de drept proprietatea acestora."
 2. Dupã alineatul (44) al articolului 166 se introduce alineatul (45) cu urmãtorul cuprins:
 (45) Terenurile si clãdirile în care îsi desfãsoarã activitatea unitãtile si institutiile de învãtãmânt preuniversitar de stat din subordinea Ministerului Educatiei Nationale, ale cãror cheltuieli de întretinere, functionare si dezvoltare se finanteazã de la bugetul de stat, fac parte din domeniul public al statului. Celelalte componente ale bazei materiale sunt de drept proprietatea unitãtilor si institutiilor respective."
 3. Dupã alineatul (45) al articolului 166 se introduce alineatul (46) cu urmãtorul cuprins:
 "(46) Terenurile si clãdirile preluate în mod abuziv de stat dupã data de 4 septembrie 1940 de la persoane fizice sau juridice fac parte din domeniul privat al statului în conditiile legii si pot face obiectul unor acte normative de restituire."
 4. Alineatele (1) si (3) ale articolului 167 vor avea urmãtorul cuprins:
 "Art. 167. - (1) Ministerul Educatiei Nationale, prin inspectoratele scolare, asigurã, cu sprijinul material al consiliilor locale, functionarea tuturor unitãtilor din învãtãmântul preuniversitar de stat.
 (3) Cluburile, taberele scolare, palatele copiilor, inspectoratele scolare, casele corpului didactic, precum si alte institutii de stat subordonate Ministerului Educatiei Nationale se finanteazã din bugetul acestuia."
 5. Dupã alineatul (2) al articolului 167 se introduce alineatul (21) cu urmãtorul cuprins:
 (21) Finantarea cheltuielilor de functionare, întretinere si reparare a unitãtilor de învãtãmânt special de stat, precum si finantarea cheltuielilor determinate de drepturile acordate, potrivit legii, copiilor si tinerilor din institutiile de învãtãmânt special de stat, cu exceptia celor cuprinse la alin. (4) si (5), este asiguratã cu prioritate de consiliile judetene si de Consiliul General al Municipiului Bucuresti din bugetele acestora, precum si din resursele proprii ale respectivelor unitãti. Decontarea cheltuielilor alocate se face de consiliile judetene, respectiv Consiliul General al Municipiului Bucuresti, în baza documentatiei prezentate de unitãtile scolare."
 Art. II. - Lista cuprinzând unele bunuri care alcãtuiesc domeniul public al statului si al unitãtilor administrativ-teritoriale, anexã la Legea nr. 213/1998 privind proprietatea publicã si regimul juridic al acesteia, publicatã în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 448 din 24 noiembrie 1998, se completeazã la pct. I, II si III conform prevederilor art. I.
 privind modificarea si completarea Codului penal si a Codului de procedurã penalã
 În temeiul prevederilor art. 114. alin. (4) din Constitutia României,
 Art. I. - Codul penal al României, republicat în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 65 din 16 iulie 1997, cu modificãrile ulterioare, se modificã si se completeazã dupã cum urmeazã:
 1. Alineatul 3 al articolului 81 va avea urmãtorul cuprins:
 "Suspendarea conditionatã a executãrii pedepsei nu poate fi dispusã în cazul infractiunilor intentionate pentru care legea prevede pedeapsa închisorii mai mare de 15 ani, precum si în cazul infractiunilor de vãtãmare corporalã gravã, viol si torturã."
 2. Alineatul 3 al articolului 861 va avea urmãtorul cuprins:
 "Suspendarea executãrii pedepsei sub supraveghere nu poate fi dispusã în cazul infractiunilor intentionate pentru care legea prevede pedeapsa închisorii mai mare de 15 ani, precum si în cazul infractiunilor de vãtãmare corporalã gravã, viol si torturã. Suspendarea executãrii pedepsei sub supraveghere poate fi dispusã în cazul infractiunii de furt calificat prevãzutã în art. 209 alin. 3, dacã pedeapsa aplicatã este închisoarea de cel mult 2 ani."
 3. Alineatul 3 al articolului 867 va avea urmãtorul cuprins:
 "Executarea pedepsei la locul de muncã nu poate fi dispusã în cazul infractiunilor intentionate pentru care legea prevede pedeapsa închisorii mai mare de 15 ani, precum si în cazul infractiunilor de vãtãmare corporalã gravã, viol si torturã. Executarea pedepsei la locul de muncã poate fi dispusã în cazul infractiunii de furt calificat prevãzutã în art. 209 alin. 3, dacã pedeapsa aplicatã este închisoarea de cel mult 2 ani."
 4. Articolul 91 va avea urmãtorul cuprins:
 "Sanctiunile cu
 caracter administrativ"
 Art. 91. - Când instanta dispune înlocuirea rãspunderii penale, aplicã una dintre urmãtoarele sanctiuni cu caracter administrativ: a) mustrarea;
 5. Articolul 146 va avea urmãtorul cuprins:
 "Consecinte deosebit deosebit de grave"
 Art. 146. - Prin «consecinte de grave» se întelege o pagubã materialã mai mare de 1.000.000.000 lei sau o perturbare deosebit de gravã a activitãtii, cauzatã unei autoritãti publice sau oricãreia dintre unitãtile la care se referã art. 145, ori altei persoane juridice sau fizice."
 6. Alineatul 2 al articolului 209 va avea urmãtorul cuprins:
 "Cu aceeasi pedeapsã se sanctioneazã si furtul privind:
 b) un act care serveste pentru dovedirea stãrii civile, pentru legitimare sau identificare."
 7. La articolul 209, dupã alineatul 2 se introduce un nou alineat, care devine alineatul 3, cu urmãtorul cuprins:
 "Furtul privind urmãtoarele categorii de bunuri:
 a) titei, produse petroliere sau gaze naturale din conducte, depozite, cisterne ori vagoane-cisternã;
 d) un dispozitiv ori un sistem de semnalizare, alarmare ori alertare în caz de incendiu sau alte situatii de urgentã publicã în caz de incendii;
 f) instalatii de sigurantã si dirijare a traficului feroviar, rutier, naval si aerian si componente ale acestora, precum si componente ale mijloacelor de transport;
 g) bunuri prin însusirea cãrora se pune în pericol siguranta autovehiculelor si a persoanelor pe drumurile publice, se pedepseste cu închisoare de la 4 la 18 ani."
 Art. II. - Codul de procedurã penalã al României, republicat în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 78 din 30 aprilie 1997, se modificã si se completeazã dupã cum urmeazã:
 "a) infractiunile prevãzute de Codul penal în art. 174-177, 179, art. 189 alin. 3, art. 190, 212, 218, 238, 252, 254, 255, 257, 266-270, 273-276 când s-a produs o catastrofã de cale feratã, art. 2791, 298, 312 si 317, precum si infractiunea de contrabandã, dacã a avut ca obiect arme, munitii sau materii explozive ori radioactive;"
 2. Litera d) a punctului 1 al articolului 27 va avea urmãtorul cuprins:
 "d) infractiunea de spãlare a banilor;"
 3. Punctul 14 al alineatului 1 al articolului 3859 va avea urmãtorul cuprins:
 "14. când s-au aplicat pedepse în alte limite decât cele prevãzute de lege;"
 4. Punctul 18 al alineatului 1 al articolului 3859 se abrogã.
 5. Alineatul 3 al articolului 3859 va avea urmãtorul cuprins:
 "Cazurile prevãzute în alin. 1 pct. 1-7, 10, 13, 14, 171, 19 si 20 se iau în considerare întotdeauna din oficiu, iar cele de la pct. 11, 12, 15 si 17 se iau în considerare din oficiu numai când au influentat asupra hotãrârii în defavoarea inculpatului."
 6. Subpunctul 4 al punctului I al articolului 410 va avea urmãtorul cuprins:
 "4. când s-au aplicat pedepse în alte limite decât cele prevãzute de lege;"
 7. Subpunctul 8 al punctului I al articolului 410 se abrogã.
 8. La articolul 410, dupã alineatul 2 se introduce un nou alineat, care devine alineatul 3, cu urmãtorul cuprins:
 "De asemenea, pot fi atacate cu recurs în anulare hotãrârile pronuntate în cauzele în care Curtea Europeanã a Drepturilor Omului a constatat o încãlcare a prevederilor Conventiei pentru apãrarea drepturilor omului si a libertãtilor fundamentale."
 10. La articolul 411 dupã alineatul 2 se introduce un nou alineat, care devine alineatul 3, cu urmãtorul cuprins:
 "În cazul prevãzut în art. 410 alin. 3, recursul în anulare se introduce în termen de un an de la data comunicãrii cãtre statul român a hotãrârii Curtii Europene a Drepturilor Omului."
 Art. III. - Cauzele penale aftate în curs de judecatã la data intrãrii în vigoare a prezentei ordonante de urgentã vor continua sã fie judecate de instantele legal învestite.
 privind scutirea de taxa pe valoarea adãugatã pentru livrãrile de bunuri si/sau prestãrile de servicii
 prevãzute în anexa la Hotãrârea Guvernului nr. 211/2000 privind garantarea de cãtre
 Ministerul Finantelor a unor împrumuturi externe pentru Ministerul Apãrãrii Nationale
 Articol unic. - (1) Livrãrile de bunuri si/sau prestãrile de servicii efectuate de producãtorii sau prestatorii din România prevãzuti în anexa la Hotãrârea Guvernului nr. 211/2000, cu modificãrile ulterioare, cãtre partenerii externi ai Ministerului Apãrãrii Nationale prevãzuti în aceeasi anexã, precum si livrãrile de bunuri si/sau prestãrile de servicii efectuate de acestia, pentru realizarea obiectivelor prevãzute în anexa la Hotãrârea Guvernului nr. 211/2000, cu modificãrile ulterioare, sunt scutite de taxa pe valoarea adãugatã.
 (2) Contractele comerciale pentru realizarea obiectivelor prevãzute în anexa la Hotãrârea Guvernului nr. 211/2000, cu modificãrile ulterioare, se deruleazã prin Regia Autonomã "Romtehnica" în calitate de comisionar al Ministerului Apãrãrii Nationale.
 în vederea înfiintãrii culturilor de cereale pãioase si efectuãrii arãturilor din toamna anului 2000
 Art. 1. - (1) Pentru înfiintarea culturilor de cereale pãioase si efectuarea arãturilor din toamna anului 2000 se instituie sistemul de platã pentru motorinã, pe bazã de bonuri valorice, pentru producãtorii agricoli.
 (2) Obligatiile datorate bugetului de stat de Societatea Nationalã a Petrolului "Petrom" - S.A. Bucuresti, constând în impozite, taxe si alte venituri, vor fi reduse în limita sumei de 980 miliarde lei, reprezentând contravaloarea bonurilor valorice pentru motorinã, distribuite de directiile generale pentru agriculturã si industrie alimentarã judetene, respectiv a municipiului Bucuresti, si utilizate efectiv pentru efectuarea lucrãrilor agricole prevãzute în prezenta ordonantã de urgentã.
 (3) Obligatiilor datorate de Societatea Nationalã a Petrolului "Petrom" - S.A. Bucuresti, care vor fi reduse cu contravaloarea bonurilor valorice pentru motorinã distribuite si utilizate de producãtorii agricoli, nu li se vor calcula penalizãri si majorãri pânã la data efectuãrii regularizãrii cu bugetul de stat.
 (4) Obligatiile datorate de Societatea Nationalã a Petrolului "Petrom" - S.A. Bucuresti cãtre bugetul de stat, vor fi reduse lunar cu suma reprezentând contravaloarea produselor livrate efectiv pe bazã de documente justificative, conform centralizatoarelor lunare, întocmite de sucursalele Societãtii Nationale a Petrolului "Petrom" S.A. Bucuresti si avizate pânã la data de 10 a lunii curente pentru luna anterioarã de directiile generale ale finantelor publice si controlului financiar de stat judetene, respectiv a municipiului Bucuresti.
 Art. 2. - În întelesul prezentei ordonante de urgentã, producãtorii agricoli care beneficiazã de bonuri valorice pentru motorinã sunt: persoanele fizice proprietare de terenuri agricole, societãtile agricole si asociatiile familiale constituite potrivit Legii nr. 36/1991 privind societãtile agricole si alte forme de asociere în agriculturã, societãtile comerciale cu profil agricol cu capital privat sau mixt, unitãtile de cercetare, de învãtãmânt agricol, arendasii, persoanele fizice sau juridice private, care au primit în concesiune terenuri agricole proprietate privatã ori publicã a statului sau a unitãtilor administrativ-teritoriale, dupã caz, în baza unor hotãrâri ale Guvernului sau ale consiliilor judetene ori locale, potrivit art. 3 din Legea nr. 219/1998 privind regimul concesiunilor.
 Art. 3. - Se acordã bonuri valorice pentru motorinã producãtorilor agricoli prevãzuti la art. 2, în scopul înfiintãrii culturilor de cereale pãioase si efectuãrii arãturilor din toamna anului 2000, potrivit grilei de acordare a bonurilor valorice pentru motorinã, prevãzutã în anexa care face parte integrantã din prezenta ordonantã de urgentã.
 Art. 4. - (1) Directiile generale pentru agriculturã si industrie alimentarã judetene, respectiv a municipiului Bucuresti, în baza evidentei producãtorilor agricoli si a declaratiilor acestora pe propria rãspundere vor stabili necesarul de bonuri valorice pentru motorinã în conditiile prevãzute la art. 3.
 (2) Ministerul Agriculturii si Alimentatiei, pe baza necesarului de bonuri valorice pentru motorinã primit de la directiile generale pentru agriculturã si industrie alimentarã judetene, respectiv a municipiului Bucuresti, întocmeste situatia centralizatoare si comunicã Societãtii Nationale a Petrolului "Petrom" - S.A. Bucuresti numãrul de bonuri valorice pentru fiecare judet.
 (3) În termen de maximum 10 zile de la primirea situatiei centralizatoare de la Ministerul Agriculturii si Alimentatiei Societatea Nationalã a Petrolului "Petrom"' - S.A. Bucuresti, prin sucursalele sale judetene, respectiv a municipiului Bucuresti, transmite, pe bazã de protocol, directiilor generale pentru agriculturã si industrie alimentarã judetene, respectiv a municipiului Bucuresti, bonurile valorice pentru motorinã.
 Art. 5. - (1) Directiile generale pentru agriculturã si industrie alimentarã judetene, respectiv a municipiului Bucuresti, acordã producãtorilor agricoli bonuri valorice pentru motorinã în termen de 10 zile de la data primirii acestora de la furnizorul prevãzut la art. 1 alin. (3), în conformitate cu datele cuprinse în declaratiile date pe propria rãspundere.
 (2) In termen de 5 zile de la încheierea termenului prevãzut la alin. (1) directiile generale pentru agriculturã si industrie alimentarã judetene, respectiv a municipiului Bucuresti, întocmesc situatia privind numãrul de bonuri valorice pentru motorinã acordate si al celor rãmase nedistribuite, pe care o transmit Ministerului Agriculturii si Alimentatiei, si, pe bazã de protocol, restituie Societãtii Nationale a Petrolului "Petrom" - S.A. Bucuresti bonurile valorice pentru motorinã rãmase nedistribuite si nestampilate de directiile generale pentru agriculturã si industrie alimentarã judetene, respectiv a municipiului Bucuresti.
 (3) Bonurile valorice pentru motorinã distribuite conform alin. (1) si purtând stampila directiilor generale pentru agriculturã si industrie alimentarã judetene, respectiv a municipiului Bucuresti, pot fi folosite pânã la data de 30 aprilie 2001 inclusiv.
 (4) Societatea Nationalã a Petrolului "Petrom" - S.A. Bucuresti va întocmi si va transmite lunar, pânã la data de 15 a lunii curente, Directiei generale a finantelor publice si controlului financiar de stat a municipiului Bucuresti situatia centralizatoare a bonurilor valorice pentru motorinã efectiv utilizate în luna anterioarã, pentru lucrãrile agricole prevãzute la art. 1 alin. (1), si în limita sumei prevãzute la alin. (2) al aceluiasi articol, iar ultima situatie centralizatoare va fi transmisã pânã la data de 15 iunie 2001.
 (5) Situatia centralizatoare prevãzutã la alin. (4) va avea la bazã situatiile întocmite de fiecare sucursalã judeteanã de distributie a Societãtii Nationale a Petrolului "Petrom" S.A. Bucuresti, respectiv a municipiului Bucuresti, pentru bonurile valorice pentru motorinã efectiv utilizate în luna pentru care se face raportarea, verificate si certificate printr-un act de control de cãtre directiile finantelor publice si controlului financiar de stat judetene, respectiv a municipiului Bucuresti, pânã la data de 10 a lunii curente pentru luna anterioarã.
 (6) Directia de control din cadrul directiilor generale ale finantelor publice si controlului financiar de stat judetene, respectiv a municipiului Bucuresti, va verifica lunar realitatea datelor transmise conform alineatului precedent si modul de respectare a prevederilor prezentei ordonante de urgentã, stabilind prin actul de control suma cu care vor fi reduse obligatiile Societãtii Nationale a Petrolului "Petrom" S.A. Bucuresti, aceste verificãri urmând sã stea la baza decontului final, în vederea regularizãrii datoriilor la bugetul de stat, în limita sumei de 980 miliarde lei.
 Art. 6. - (1) Costul tipãririi bonurilor valorice pentru motorinã este inclus în suma maximã de 980 miliarde lei prevãzutã la art. 1 alin. (2).
 (2) Livrarea motorinei cãtre beneficiarii de bonuri valorice pentru motorinã, prevãzuti la art. 2, se va face fãrã facturarea taxei de 45% destinate constituirii Fondului special al drumurilor publice.
 Art. 7. - (1) Neefectuarea lucrãrilor agricole pentru care s-a beneficiat de bonuri valorice pentru motorinã sau folosirea motorinei în alte scopuri decât cel prevãzut în prezenta ordonantã de urgentã constituie contraventie si se sanctioneazã cu amendã de la 10.000.000 lei la 15.000.000 lei si cu obligativitatea restituirii contravalorii bonurilor valorice pentru motorinã si a plãtii penalitãtilor prevãzute de lege.
 (2) Constatarea contraventiilor si aplicarea sanctiunilor se fac de persoanele împuternicite în acest sens de Ministerul Agriculturii si Alimentatiei si de Ministerul Finantelor.
 Art. 8. - În termen de 10 zile de la data intrãrii în vigoare a prezentei ordonante de urgentã Ministerul Agriculturii si Alimentatiei si Ministerul Finantelor vor emite norme metodologice de aplicare a acesteia.
 Bucuresti, 21 noiembrie 2000.
 de acordare a bonurilor valorice pentru motorinã
 A. Înfiintarea culturilor de cereale pãioase
 Suprafata (de la pânã la)
 B. Efectuarea arãturilor de toamnã ,
 privind modificarea si completarea Legii nr. 68/1992
 1. Alineatul (1) al articolului 14 va avea urmãtorul cuprins:
 "Art. 14. - (1) Exercitarea dreptului de vot se face pe baza cãrtii de alegãtor, eliberatã în conditiile prezentei legi. Cetãtenii români aflati în strãinãtate pot vota si fãrã carte de alegãtor, pe baza pasaportului diplomatic, de serviciu, simplu sau consular, pe care se va aplica stampila cu mentiunea "Votat" de cãtre presedintele sectiei de votare cu precizarea zilei si a lunii în care a avut loc scrutinul."
 "(2) Eliberarea cãrtii de alegãtor se va face pe baza actului de identitate, numai titularului si sub semnãtura acestuia, de cãtre Ministerul de Interne."
 3. Alineatul (3) al articolului 16 se abrogã.
 4. Dupã alineatul (2) al articolului 53 se introduce alineatul (21) cu urmãtorul cuprins:
 "(21) În listele speciale vor fi trecuti si alegãtorii care se prezintã la vot si fac dovada cu actul de identitate cã domiciliazã în zona arondatã sectiei de votare respective, însã au fost omisi din lista electoralã permanentã."
 5. La articolul 67 se introduce alineatul (4) cu urmãtorul cuprins:
 "(4) Buletinele de vot nule vor fi pãstrate în deplinã sigurantã, ambalate, sigilate si etichetate, pe fiecare sectie de votare, la birourile electorale de circumscriptie, pânã la validarea rezultatelor alegerilor."
 6. Articolul 89 va avea urmãtãrul cuprins:
 "Art. 89. - (1) Prin act de identitate, în sensul prezentei legi, se întelege cartea de identitate, cartea de identitate provizorie, buletinul de identitate, adeverinta care tine loc de buletin de identitate ori pasaportul diplomatic, de serviciu, consular sau simplu, iar în cazul militarilor în termen si al elevilor din scolile militare, carnetul de serviciu militar.
 (2) Pasaportul simplu poate fi folosit pentru exercitarea dreptului de vot numai de cetãtenii români aflati în strãinãtate sau de cetãtenii români domiciliati în strãinãtate. Cetãtenii români cu domiciliul în România care voteazã în strãinãtate în baza pasaportului simplu or completa o declaratie pe propria pãspundere cã nu si-au exercitat sau nu îsi vor exercita dreptul la vot în aceeasi zi pe baza altui act de identitate, astfel cum este definit la alin. (1), sau pe baza cãrtii de alegãtor."
 7. Dupã articolul 92 se introduce articolul 921 cu urmãtorul cuprins:
 "Art. 921. - (1) Distribuirea cãrtilor de alegãtor pentru alegerile din anul 2000 se face dupã cum urmeazã:
 a) pentru persoanele care au domiciliul în localitãtile urbane cãrtile de alegãtor pot fi ridicate inclusiv în ziua alegerilor de la ghiseele formatiunilor de evidentã informatizatã a persoanei;
 b) pentru persoanele care au domiciliul în localitãtile rurale cãrtile de alegãtor pot fi ridicate pânã la data de 19 noiembrie 2000 inclusiv de la ghiseele formatiunilor de evidentã informatizatã a persoanei la care este arondatã localitatea, iar începând cu data de 20 noiembrie 2000, inclusiv în ziua votãrii, de la posturile de politie din localitatea de domiciliu a alegãtorului.
 (2) Cãrtile de alegãtor neridicate de la posturile comunale de politie se restituie formatiunilor de evidentã informatizatã a persoanei în termen de 5 zile de la data încheierii votãrii."
 8. Articolul 94 va avea urmãtorul cuprins:
 "Art. 94. - (1) Buletinele de vot întrebuintate sau neîntrebuintate, procesele-verbale si stampilele necesare în vederea votãrii, primite de instantele judecãtoresti de la birourile electorale de circumscriptie sau de la birourile electorale ale sectiilor de votare, vor fi pãstrate în arhivã, separat de celelalte documente ale instantei, timp de 3 luni de la data publicãrii rezultatelor alegerilor în Monitorul Oficial al României.
 (2) Dupã împlinirea termenului prevãzut la alin. (1) instantele, cu sprijinul prefectilor, vor preda, în vederea topirii, agentilor economici specializati buletinele de vot si celelalte materiale utilizate în procesul votãrii."
 Art. II. - Orice dispozitii contrare prezentei ordonante de urgentã de abrogã.


type: wikipedia

text:
Koźlin (niem. Köslin) – historyczna dzielnica Braniewa, współcześnie niewyodrębniona administracyjnie część miasta.
 Historia przedmieścia Koźlin
 Historia przedmieścia Koźlin jest dużo starsza niż historia samego miasta Braniewa. Na długo przed podbojem tych ziem przez zakon krzyżacki na miejscu późniejszego Koźlina istniała pruska osada Warmów o nazwie Brusebergue; osada położona w dogodnym miejscu, na wzgórzu, przy brodzie na Pasłęce i niedaleko ujścia rzeki do Zalewu Wiślanego. Przez ten bród wiódł w czasach starożytnych szlak handlowy pomiędzy krajami basenu Morza Śródziemnego a miastami na południowym wybrzeżu Morza Bałtyckiego. Potwierdzały to późniejsze znaleziska m.in arabskich monet – również na Koźlinie.
 Około 1240 gród został podbity przez prowadzący na tych terenach od paru lat misję chrystianizacyjno-kolonizacyjną zakon krzyżacki (sprowadzony przez księcia Konrada I mazowieckiego). Krzyżacy, podbiwszy osadę Brusebergue, założyli na jej miejscu niewielki ziemno-drewniany zamek (strażnicę). Gród już przed rokiem 1254 otrzymał prawa miejskie od biskupa Anzelma. W 1261 wódz Warmów Glappo doszczętnie zniszczył owe, opuszczone przez mieszkańców po oblężeniu, zaledwie paroletnie miasto. Gdy jednak osadnicy w 1273 roku, po stłumieniu powstania Prusów, powrócili do osady, postanowili odbudować gród w nieco innej, bardziej obronnej lokalizacji. Według niemieckiego kronikarza Piotra z Dusburga gród odbudowano o dwa rzuty kamieniem w górę rzeki. Tak więc spalona przez Glappa osada zniknęła na pewien, jak się okazało nie za długi, czas z historii.
 Odbudowany gród odzyskał w 1284 roku prawa miejskie. Przywilej prawa lubeckiego przyznawał miastu rozległe terytorium położone po obu stronach Pasłęki, szeroki samorząd i sądownictwo oraz prawo rybołówstwa w Pasłęce i na Zalewie Wiślanym. Braniewo zaczęło się szybko rozwijać, a ludność, dla której nieosiągalne było miejsce w ciasnej i drogiej przestrzeni miejskiej, zaczęła zakładać domostwa i osady poza murami, pomimo że ci osadnicy nie byli traktowani jako równouprawniona część mieszkańców miasta. W ten sposób w XIII wieku na północ od murów obronnych Braniewa, w kierunku tej pierwszej lokalizacji, zaczęło się rozbudowywać przedmieście Koźlin (Köslin).
 W połowie XIV w. Braniewo zostało się członkiem Hanzy, a to wiązało się z rozbudową portu. W 1401 roku rada miejska wydała zarządzenie o rozbudowie spichlerzy zbożowych, a następnie o rozbudowie ramp załadunkowych w porcie. Miało to znaczący wpływ na przylegające do portu przedmieście Koźlin; oprócz stodół, spichrzów i różnego rodzaju budynków magazynowych zaczęły powstawać także kramy rybne i karczmy portowe.
 W 1402 funkcjonuje na przedmieściu już cmentarz (zobacz: cmentarz św. Jana w Braniewie), a także znajduje się niewielki kościółek.
 Liczba ludności miasta, a wraz z nią przedmieścia Koźlin, mimo licznych wojen i epidemii, systematycznie wzrasta. W 1579 roku znajdowało się w Starym Mieście Braniewie 275 domów i siedem bud pod ratuszem, a na przedmieściu Koźlin stało już 99 domów.
 Zabudowa i mieszkańcy przedmieścia byli jednak narażeni na wiele niebezpieczeństw. Koźlin trawiony był wiele razy przez pożary. 10 lipca 1626 podczas marszu wojsk króla Gustawa na Braniewo przedmieście Koźlin zostaje spalone. 10 maja 1669 wybucha kolejny wielki pożar stodół na Koźlinie, zmieniając dzielnicę w pogorzelisko. 27 maja 1700 wybuchł pożar w domu uciech należącym do związanego z radą miasta Georga Lunitza, który objął jeszcze 7 innych domów leżących nad Pasłęką. Pożar ten miał jednak pewne pozytywne następstwa, gdyż postanowiono wówczas, że mieszkańcy dzielnicy mają pokryć wszystkie domy dachówką zamiast strzech oraz zatrudnić kominiarza. Kolejne wielkie pożary na przedmieściu wybuchały w latach 1845 i 1861.W 1772 roku, wskutek I rozbioru Polski, Braniewo znalazło się w granicach Królestwa Prus. Jednym z pierwszych posunięć nowych władz było połączenie w 1773 roku lewo- i prawobrzeżnego miasta w jeden organizm oraz otwarcie na stałe bram miejskich. Spowodowało to wyrównanie statusu społecznego oraz stopniowe wyrównywanie statusu ekonomicznego wszystkich mieszkańców mieszkających w obrębie Starego Miasta, Nowego Miasta oraz na przedmieściach. Zniknął wówczas średniowieczny podział mieszczan na posiadaczy dużego i małego obywatelstwa (Großbürger i Kleinbürger). Na przedmieściu Koźlin zaczęły powstawać nowe fabryki (1854 – browar, 1885 – fabryka cygar Zigarren- u. Tabakfabriken Loeser & Wolff) i urzędy (1879 – budynek sądu krajowego i rejonowego). W 1892 gimnazjum braniewskie otrzymało pomiędzy Neue Dammstraße (ul. Morska) a rzeką Pasłęką w kierunku kościoła św. Krzyża boisko sportowe o powierzchni ok. 1,4 ha (od 1919 był to również stadion klubu piłkarskiego RSV Braunsberg). W podobnym czasie utworzono przy Neue Dammstraße nowy cmentarz Magdalenenfriedhof. Ekspansywnie rozwijający się Koźlin wchłonął w połowie XIX wieku też sąsiednią dzielnicę miasta o nazwie Fromborskie Przedmieście (Frauenburger Vorstadt).
 Przedmieście Koźlin (Köslin) funkcjonowało jako administracyjna dzielnica Braniewa do 1945 roku. Po wojnie nie zachowała się odrębność historycznej dzielnicy w sferze administracyjnej ani też nazwa osiedla Koźlin w użyciu przez współczesnych mieszkańców Braniewa.
 Przypisy
 Historia Braniewa
 Dzielnice i osiedla Braniewa


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
20150731055616832015/C 270/57342014TFPC27020150817ET01ETINFO_JUDICIAL20150708434311Kohtuasi F-34/14: Avaliku Teenistuse Kohtu (kolmas koda) 8. juuli 2015. aasta otsus – DP versus ACER (Avalik teenistus — ACER-i töötajad — Lepinguline töötaja — Lepingu pikendamata jätmine — Tühistamishagi — Hagi vastuvõetavus — ACER-i üldiste rakendussätete artikli 6 lõike 2 õigusvastasuse väide muude teenistujate teenistustingimuste artikli 85 lõikega 1 seoses — Kahju hüvitamise nõue — Etteteatamine — Mittevaraline kahju — Kahju hüvitamine)
 ---documentbreak--- C2702015ET4310120150708ET0057431431Avaliku Teenistuse Kohtu (kolmas koda) 8. juuli 2015. aasta otsus – DP versus ACER
 (Kohtuasi F-34/14) (
 1
 )
 „(Avalik teenistus — ACER-i töötajad — Lepinguline töötaja — Lepingu pikendamata jätmine — Tühistamishagi — Hagi vastuvõetavus — ACER-i üldiste rakendussätete artikli 6 lõike 2 õigusvastasuse väide muude teenistujate teenistustingimuste artikli 85 lõikega 1 seoses — Kahju hüvitamise nõue — Etteteatamine — Mittevaraline kahju — Kahju hüvitamine)”2015/C 270/57Kohtumenetluse keel: inglise
 Pooled
 Hageja: DP (esindaja: advokaat S. Pappas)
 Kostja: Energeetikasektorit Reguleerivate Asutuste Koostööamet (ACER) (esindajad: P. Martinet ja S. Vaona ning advokaadid D. Waelbroeck ja A. Duron)
 Ese
 Nõue tühistada otsus, millega jäeti hageja lepingulise töötaja leping pikendamata, ning hüvitada kahju.
 Resolutsioon
 1.
 Tühistada Energeetikasektorit Reguleerivate Asutuste Koostööameti direktori 20. detsembri 2013. aasta otsus, millega keelduti DP lepingu pikendamisest.
 2.
 Mõista Energeetikasektorit Reguleerivate Asutuste Koostööametilt DP kasuks välja 7000 eurot.
 3.
 Jätta Energeetikasektorit Reguleerivate Asutuste Koostööameti kohtukulud tema enda kanda ning mõista temalt välja DP kohtukulud.
 (
 1
 ) ELT C 184, 16.6.2014, lk 46.


type: other

text:
3 arrêts du Conseil d'Etat à savoir concernant les marchés publics
 Vous êtes ici : Accueil > Actualités > 3 arrêts du Conseil d'Etat à savoir concernant les marchés publics
 Attention, la conclusion d'un contrat en vertu d'une clause de tacite reconduction constitue une irrégularité, sanctionnée par le juge administratif.
 C.E., ass. 28 décembre 2009, n° 304802, Commune de Béziers :
 Considérant qu'en vertu des dispositions de l'article 2-I de la loi du 2 mars 1982 relative aux droits et libertés des communes, des départements et des régions, désormais codifiées à l'article L. 2131-1 du code général des collectivités territoriales : Les actes pris par les autorités communales sont exécutoires de plein droit dès lors qu'il a été procédé à leur publication ou à leur notification aux intéressés ainsi qu'à leur transmission au représentant de l'Etat dans le département ou à son délégué dans le département ; que l'absence de transmission de la délibération autorisant le maire à signer un contrat avant la date à laquelle le maire procède à sa signature constitue un vice affectant les conditions dans lesquelles les parties ont donné leur consentement ; que, toutefois, eu égard à l'exigence de loyauté des relations contractuelles, ce seul vice ne saurait être regardé comme d'une gravité telle que le juge doive écarter le contrat et que le litige qui oppose les parties ne doive pas être tranché sur le terrain contractuel ;
 Considérant, dès lors, qu'en jugeant que la convention conclue le 10 octobre 1986 entre les communes de Villeneuve-lès-Béziers et de Béziers devait être déclarée nulle au seul motif que les délibérations du 29 septembre 1986 et du 3 octobre 1986 autorisant les maires de ces communes à la signer n'avaient été transmises à la sous-préfecture que le 16 octobre 1986 et qu'une telle circonstance faisait obstacle à ce que les stipulations du contrat soient invoquées dans le cadre du litige dont elle était saisie, la cour administrative d'appel de Marseille a commis une erreur de droit ; que, par suite, la COMMUNE DE BEZIERS est fondée à demander l'annulation de l'arrêt qu'elle attaque ;
 C.E., 12 janvier 2001, n° 338551, M. Manoukian :
 Considérant qu'il ressort des pièces du dossier soumis aux juges du fond que, par acte d'engagement du 10 juillet 2000, le Crédit municipal de Paris a conclu, en application du 10° du I de l'article 104 du code des marchés publics alors en vigueur, avec M. MANOUKIAN, architecte, un marché négocié ayant pour objet, pour une durée de trois ans, des prestations de services d' architecture ; que, par lettre du 30 novembre 2001, le Crédit municipal de Paris a informé M. MANOUKIAN de sa décision de mettre fin au marché litigieux ; que M. MANOUKIAN a demandé, en application de l'article 8 résiliation du cahier des clauses techniques particulières, le paiement, d'une part, de la somme de 45 586,78 euros TTC correspondant au prix majoré de diverses prestations complémentaires exécutées et non réglées et, d'autre part, de la somme de 57 930,63 euros TTC au titre des mensualités qui devaient lui être versées jusqu'à la fin du marché, soit une somme totale de 104 517, 41 euros TTC ; que cette demande ayant été rejetée par le Crédit municipal de Paris, M. MANOUKIAN a saisi le tribunal administratif de Paris d'une demande tendant à la condamnation du Crédit municipal de Paris à lui verser cette somme ; que, par un jugement du 9 mai 2008, le tribunal administratif de Paris a rejeté sa demande, au motif que le marché litigieux, fractionné pour contourner les règles de passation du code des marchés publics, était entaché de nullité ; que M. MANOUKIAN se pourvoit en cassation contre l'arrêt du 9 février 2010 par lequel la cour administrative d'appel de Paris a rejeté sa requête tendant à l'annulation de ce jugement ;
 Considérant que, pour constater la nullité du contrat conclu par le Crédit municipal de Paris et M. MANOUKIAN et écarter en conséquence son application, la cour administrative d'appel de Paris s'est bornée à relever que le marché avait été passé en méconnaissance du seuil de 700 000 francs (TTC) fixé par les dispositions du 10° du I de l'article 104 du code des marchés publics alors en vigueur, sans rechercher si, eu égard d'une part à la gravité de l'irrégularité et d'autre part aux circonstances dans lesquelles elle avait été commise, le litige ne pouvait être réglé sur le fondement du contrat ; qu'en statuant ainsi, la cour administrative d'appel de Paris a commis une erreur de droit ; que, par suite, sans qu'il soit besoin d'examiner les autres moyens du pourvoi, M. MANOUKIAN est fondé à demander l'annulation de l'arrêt qu'il attaque ;
 C.E. , 20 avril 2011, n° 342850, Commune de Baie-Mahault :
 Considérant que le contrat dont la COMMUNE DE BAIE-MAHAULT invoque l'application a été conclu en 2006 en application de la clause de tacite reconduction présente dans le contrat initialement conclu en 1991 avec la société Serco ; que, toutefois, l'irrégularité tenant à la conclusion du contrat en application d'une clause de tacite reconduction, eu égard à sa gravité et sans même que le juge du référé provision, compte tenu de son office, ait à examiner les circonstances dans lesquelles elle a été commise, ne permet pas de regarder l'obligation qui découlerait de ce contrat comme non sérieusement contestable ; que, par suite, la COMMUNE DE BAIE-MAHAULT est fondée à soutenir que c'est à tort que le juge des référés du tribunal administratif de Basse-Terre a considéré que l'obligation dont se prévalait la société Serco sur le fondement du contrat la liant à la COMMUNE DE BAIE-MAHAULT, reconduit en 2006 en application de la clause de tacite reconduction, n'était pas sérieusement contestable et l'a condamnée sur ce fondement à verser une provision de 58 258,43 euros à cette dernière ;
 Considérant qu'il y a lieu d'examiner, par la voie de l'effet dévolutif de l'appel, l'autre moyen soulevé par la société Serco et tenant au caractère non sérieusement contestable de la créance dont elle se prévaut sur la COMMUNE DE BAIE-MAHAULT au titre de l'enrichissement sans cause de cette dernière ;
 Considérant que la réalité et l'utilité des prestations de mise à disposition de journaux électroniques au titre de la période du 1er juillet au 31 décembre 2008 ne sont pas sérieusement contestées par la COMMUNE DE BAIE-MAHAULT ; que, compte tenu de la contestation portant sur le montant de la créance, l'obligation dont se prévaut la société Serco au titre de ces prestations doit être regardée comme non sérieusement contestable à hauteur de 30 000 euros ; qu'il y a lieu en conséquence de condamner la COMMUNE DE BAIE-MAHAULT à lui verser une provision de ce montant ;
 Considérant qu'il résulte de ce qui précède, sans qu'il y ait lieu de faire droit aux conclusions de la COMMUNE DE BAIE-MAHAULT tendant à la constitution de garanties, que celle-ci doit être condamnée à verser à la société Serco une provision de 30 000 euros ; que cette somme portera intérêts à compter du 6 février 2009, date à laquelle la société Serco en a demandé le paiement à la COMMUNE DE BAIE-MAHAULT dans sa requête introductive d'instance enregistrée au greffe du tribunal administratif de Basse-Terre ; que la société, dont la demande de capitalisation des intérêts a été présentée dans cette même requête, a également droit, en application de l'article 1154 du code civil, à la capitalisation des intérêts à compter du 7 février 2010, date à laquelle les intérêts étaient dus pour une année entière ;


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 22000D1123(08)
 Décision du Comité mixte de l'EEE no 83/1999 du 25 juin 1999 modifiant le protocole 37 et l'annexe XI (Services de télécommunications) de l'accord EEE
 Journal officiel n° L 296 du 23/11/2000 p. 0041 - 0043
 Décision du Comité mixte de l'EEEn° 83/1999du 25 juin 1999modifiant le protocole 37 et l'annexe XI (Services de télécommunications) de l'accord EEELE COMITÉ MIXTE DE L'EEE,vu l'accord sur l'Espace économique européen, modifié par le protocole portant adaptation de cet accord, ci-après dénommé "l'accord", et notamment ses articles 98 et 101,considérant ce qui suit:(1) Le protocole 37 de l'accord a été modifié par la décision n° 74/1999 du Comité mixte de l'EEE du 28 mai 1999(1).(2) L'annexe XI de l'accord a été modifiée par la décision n° 37/1999 du Comité mixte de l'EEE du 30 mars 1999(2).(3) L'annexe XI de l'accord peut inclure les actes traitant de la protection des personnes physiques à l'égard du traitement des données à caractère personnel et que ses sous-sections devraient dès lors, par souci de transparence, être étendues en conséquence.(4) La directive 95/46/CE du Parlement européen et du Conseil du 24 octobre 1995 relative à la protection des personnes physiques à l'égard du traitement des données à caractère personnel et à la libre circulation de ces données(3) doit être intégrée à l'accord. Le chapitre IV de ladite directive doit être adapté aux fins de l'accord.(5) Afin d'assurer le bon fonctionnement de l'accord, notamment en ce qui concerne le transfert de données à caractère personnel vers des pays tiers, le protocole 37 de l'accord doit être étendu de manière à inclure le Groupe de protection des personnes à l'égard du traitement des données à caractère personnel institué par la directive 95/46/CE et l'annexe XI doit être modifiée de manière à préciser les modalités de participation à ce groupe,DÉCIDE:Article premierLe point suivant est ajouté au protocole 37 de l'accord après le point 12 (Comité de contact sur les activités de radiodiffusion télévisuelle): "13. Un groupe de protection des personnes à l'égard du traitement des données à caractère personnel (directive 95/46/CE du Parlement européen et du Conseil).".Article 2À l'annexe XI de l'accord, les dispositions suivantes sont insérées après le point 5d (directive 97/67/CE du Parlement européen et du Conseil): "Protection des données5e. 395 L 0046: directive 95/46/CE du Parlement européen et du Conseil du 24 octobre 1995 relative à la protection des personnes physiques à l'égard du traitement des données à caractère personnel et à la libre circulation de ces données (JO L 281 du 23.11.1995, p. 31).Aux fins du présent accord, les dispositions de la directive sont adaptées comme suit:a) Les parties contractantes s'échangent, dans le cadre du Comité mixte de l'EEE, les informations auxquelles il est fait référence à l'article 25, paragraphe 3, et à l'article 26, paragraphe 3, premier alinéa.b) Si, en vertu de l'article 25, paragraphes 4 et 6, de l'article 26, paragraphe 3, deuxième alinéa, ou de l'article 26, paragraphe 4, la Commission envisage d'adopter des mesures conformément à l'article 31, les États de l'AELE en sont informés au même titre que les États membres de l'Union européenne. Si la Commission communique des mesures au Conseil conformément à l'article 31, les États de l'AELE en sont informés en temps utile. Toute mesure adoptée conformément à l'article 31 est notifiée aux États de l'AELE au même titre qu'aux États membres de l'Union européenne. Dans l'attente d'une décision du Comité mixte de l'EEE d'intégrer ces mesures à l'accord, les États de l'AELE décident s'ils appliqueront ou non les mesures adoptées conformément à l'article 31 et en informent la Commission avant l'entrée en vigueur de ces mesures.Si un État de l'AELE n'a pas pris une telle décision, il applique en même temps que les États membres de l'Union européenne les mesures adoptées conformément à l'article 31.Si le Comité mixte de l'EEE ne peut pas parvenir à un accord sur l'intégration à l'accord EEE des mesures adoptées conformément à l'article 31 dans un délai de douze mois suivant l'entrée en vigueur des mesures, un État de l'AELE peut suspendre l'application de ces mesures et en informe sans délai la Commission.Les autres parties contractantes, par dérogation à l'article 1er, paragraphe 2, de la directive, restreignent ou interdisent la libre circulation des données à caractère personnel vers un État de l'AELE qui n'applique pas les mesures adoptées conformément à l'article 31, à l'instar de ces mêmes mesures qui empêchent le transfert de ces données vers un pays tiers.c) Nonobstant les négociations que la Commission pourra mener en vertu de l'article 25, paragraphe 5, un État de l'AELE peut engager des négociations à titre personnel. La Commission et les États de l'AELE se tiennent informés et, sur toute demande, engagent des consultations concernant ces négociations dans le cadre du Comité mixte de l'EEE.Modalités de participation du Liechtenstein, de l'Islande et de la Norvège conformément à l'article 101 de l'accord:Tout État de l'AELE peut, conformément à l'article 29, paragraphe 2, deuxième alinéa, de la directive 95/46/CE du Parlement européen et du Conseil, désigner une personne qui représente l'autorité de contrôle ou les autorités désignées par chaque État de l'AELE pour participer en qualité d'observateur, sans droit de vote, aux réunions du groupe de protection des personnes à l'égard du traitement des données à caractère personnel.La Commission des Communautés européennes informe en temps utile les participants des dates des réunions du groupe et leur transmet toute information utile."Article 3Les textes de la directive 95/46/CE en langues islandaise et norvégienne, annexés aux versions linguistiques respectives de la présente décision, font foi.Article 4La présente décision entre en vigueur le 26 juin 1999, pour autant que toutes les notifications prévues à l'article 103, paragraphe 1, de l'accord aient été faites au Comité mixte de l'EEE.Article 5La présente décision est publiée dans la section EEE et au supplément EEE du Journal officiel des Communautés européennes.Fait à Bruxelles, le 25 juin 1999.Par le Comité mixte de l'EEELe présidentF. Barbaso(1) JO L 284 du 9.11.2000.(2) JO L 266 du 19.10.2000.(3) JO L 281 du 23.11.1995, p. 31.


type: legislation

text:
 Svarīgs juridisks paziņojums
 |
 52004PC0775
 Priekšlikums Eiropas Parlamenta un Padomes regulai ar ko groza Regulu (EK) Nr. 999/2001, kas nosaka noteikumus par konkrētu pārnēsājamu, sūkļveidīgu encefalopātu profilaksi, kontroli un izskaušanu /* COM/2004/0775 galīgā redakcija - COD 2004/0270 */
 Briselē, 6.12.2004COM(2004) 775 galīgā redakcija2004/0270 (COD).PriekšlikumsEIROPAS PARLAMENTA UN PADOMES REGULAIar ko groza Regulu (EK) Nr. 999/2001, kas nosaka noteikumus par konkrētu pārnēsājamu, sūkļveidīgu encefalopātu profilaksi, kontroli un izskaušanu.(iesniegusi Komisija)PASKAIDROJUMA RAKSTSEiropas Parlamenta un Padomes 2001. gada 22. maija Regula (EK) Nr. 999/2001, kas nosaka noteikumus par konkrētu pārnēsājamu, sūkļveidīgu encefalopātu profilaksi, kontroli un izskaušanu[1], paredz pasākumus, kuri attieksies uz visu dzīvnieku un sabiedrības veselības apdraudētību, kas rodas no visu dzīvnieku TSE, un kuri regulē visu produkcijas sēriju, kā arī dzīvnieku un dzīvnieku izcelsmes produktu laišanu pārdošanā. Šī regula ir piemērojama no 2001. gada 1. jūlija.Tajā ir apvienota liela daļa līdzšinējo tiesību aktu par BSE (liellopu sūkļveidīgie encefalopāti) vai TSE, tai skaitā noteikumi par TSE pārbaudi liellopos, aitu dzimtas un kazu dzimtas dzīvniekos , konkrētu bīstamo materiālu pārvietošanu , kā arī aizliegumiem attiecībā uz dzīvnieku barošanu. Tā arī ir iesniegusi jaunus tiesību aktus tādās jomās, kā TSE izskaušana, tirdzniecības noteikumi attiecībā uz vietējo tirgu, tirdzniecība Kopienas robežās, imports un eksports. Bez tam, tā ir noteikusi procedūru, kritērijus un kategorijas valstu klasificēšanai pēc to BSE statusa.Šis priekšlikums ir TSE regulas grozījums attiecībā uz dažādiem jautājumiem, ņemot vērā jaunos notikumus kopš Regulas pieņemšanas.1. BSE statusa noteikšanaEiropas Parlamenta un Padomes Regula (EK) Nr.1128/2003, kas groza TSE regulu attiecībā uz pārejas pasākumu[2] laika posma pagarināšanu, ir, saskaņā ar TSE regulas 23. pantu, pagarinājusi pārejas pasākumu piemērošanas periodu par diviem gadiem līdz 2005. gada 30. jūnijam.Saglabājot pašreizējo sabiedrības veselības aizsardzības līmeni, perioda pagarināšanas par diviem gadiem mērķis ir ļaut Komisijai mēģināt vienoties starptautiskā līmenī par valstu BSE statusa noteikšanu.Ģenerālsesijā, kas notika 2004. gada maijā, Starptautiskais epizootiju birojs (SEB) iesniedza apspriešanai priekšlikumu vienkāršot patreizējos kritērijus, kas iedala valstis kategorijās pēc to BSE riska. Tā kā tās biedri neizvirzīja pret šo priekšlikumu nekādus būtiskus iebildumus, priekšlikums tiks iesniegts tā iespējamajai pieņemšanai, ātrākais, 2005. gada maija SEB Ģenerālsesijā. Tā nolūks ir, iespējams, pakāpeniski samazināt kategoriju skaitu. Lai izvairītos no daudzkārtējiem TSE pantu grozījumiem, kam vairākās kategorijās vēl gaidāmi pēdējie grozījumi, ir izteikts priekšlikums pārvietot atsauces uz individuālām kategorijām no pantiem līdz pielikumiem.Bez tam, 2003. gada maija SEB Ģenerālsesijā tika pieņemta rezolūcija, saskaņā ar kuru SEB sagrupēs visas valstis vienā vai otrā noteiktajā kategorijā. Visticamāk, ka SEB nepabeigs valstu galīgo sagrupēšanu pēc to BSE riska līdz 2005. gada 1. jūlijam. Tādēļ tiek izteikts priekšlikums pagarināt pārejas pasākumu piemērošanas periodu līdz 2007. gada 1. jūlijam.2. TSE novēršanaZinātniskā vadības komiteja (ZVK), tās 2003. gada 6. - 7. marta atzinumā, ir ieteikusi uzsākt uzraudzības programmu TSE briežu dzimtā. TSE regula izveido BSE un skreipiju uzraudzības programmu. Ir izteikts priekšlikums attiecināt šo noteikumu arī uz citiem TSE, jo īpaši, lai ievērotu ZVK ieteikumu par briežu dzimtu.Ar Komisijas Lēmumu Nr. 2003/100/EK[3], kā pārejas pasākums, lai aitu dzimtas dzīvniekos attīstītu pretošanās spējas pret TSE, ir ieviesta saskaņota dzīvnieku selekcijas programma. Ir izteikts priekšlikums TSE regulā ieviest pastāvīgu tiesisko pamatu selekcijas programmai.TSE Regula aizliedz konkrētu dzīvnieku barošanu ar konkrētiem pārstrādātiem dzīvnieku proteīniem, un, iespējams, IV. Pielikumā aizliegums tiks paplašināts vai arī tam tiks noteiktas atkāpes. Lai veiktu visaptverošus grozījumus pielikumā, ir izteikts priekšlikums veikt konkrētus tehniskus grozījumus attiecīgo pantu pašreizējā redakcijā, lai izstrādātu pielikuma struktūru.Eiropas Parlamenta un Padomes 2002. gada 3. oktobra regula (EK) Nr. 1774/2002, kas paredz veterinārsanitārās prasības par dzīvnieku blakusproduktiem, kuri nav paredzēti cilvēka patēriņam[4], ievieš noteikumus par atbrīvošanos no konkrētiem bīstamiem materiāliem un dzīvniekiem, kas inficējušies ar TSE. Izteikts priekšlikums aizvietot pašreizējos TSE regulas noteikumus par atbrīvošanos no konkrētiem bīstamiem materiāliem un dzīvniekiem, kas inficējušies ar TSEs, ar atsauci uz Regulu (EK) Nr. 1774/2002, kas nosaka veterinārsanitārās prasības par dzīvnieku blakusproduktiem, kuri nav paredzēti cilvēka patēriņam.Turklāt, jauni notikumi attiecībā uz konkrētiem bīstamiem materiāliem ir radījuši nepieciešamību veikt visaptverošus grozījumus attiecīgajā pielikumā. Izteikts priekšlikums veikt konkrētus tehniskus grozījumus attiecīgo pantu pašreizējā redakcijā, lai izstrādātu pielikuma struktūru.Lai arī Eiropas Savienībā nav atļauta apdullināšana ar gāzes injicēšanu galvaskausa dobumā, gāzes injekciju var veikt arī pēc apdullināšanas. Tādēļ ir izteikts priekšlikums pārskatīt pašreizējos noteikumus par kaušanas metodēm, lai, saistībā ar apdullināšanu, aizliegtu gāzes injekciju galvaskausa dobumā.Izteikts priekšlikums saskaņot definīciju par mehāniski atkaulotu gaļu ar definīciju, ko izmanto citos Kopienas likumos par pārtikas drošību.3. TSE KONTROLE UN IZSKAUšANALai izvairītos no dzīvnieku pārvietošanas no aplokiem, par kuriem ir izteiktas oficiālas aizdomas, ka tajos ir skreipija vīruss, ir izteikts priekšlikums noteikt pārvietošanas ierobežojumiem tādus pašus noteikumus, kādi ir noteikti attiecībā uz liellopiem, kuros ir atklāts BSE.4. LAIšANA PāRDOšANāRēķinoties ar iespējamo TSE parādīšanos citās sugās, ir izteikts priekšlikums rast iespēju paplašināt patreizējo pasākumu par liellopu, aitu dzimtas un kazu dzimtas dzīvnieku, to spermas, embriju un olšūnu laišanu pārdošanā un eksportu piemērošanu tā, lai tie attiektos arī uz citām sugām.Zinātniskās vadības komitejas (ZVK) 1998. gada jūnija atzinums norāda, ka jāievēro konkrēti ierobežojumi attiecībā uz izejvielu izcelsmi dikalcija fosfāta ražošanā. Izteikts priekšlikums izņemt dikalcija fosfātu no to produktu saraksta, ko Regula patreiz nepakļauj ierobežojumiem attiecībā uz to laišanu pārdošanā.Tā kā nav nekādu ierobežojumu attiecībā uz pienu cilvēka patēriņā, tā pati atkāpe Regulas (EK) Nr. 1774/2002 izpratnē jāpiemēro arī pienam, kas nav paredzēts cilvēka patēriņam. Produktu sarakstu, ko Regula nepakļauj ierobežojumiem attiecībā uz to laišanu pārdošanā, ir attiecīgi groza.5. PāRBAUDESTSE regula paredz tiesisku pamatu Pārtikas un Veterinārā Dienesta (PVD - FVO) veiktajām pārbaudēm tikai dalībvalstu robežās. Lai arī Komisijas 1998. gada 4. februāra Lēmums 98/140/EK, kas nosaka konkrētus, sīki izstrādātus noteikumus par pārbaudēm veterinārajā sfērā, ko uz vietas veic Komisijas eksperti trešās valstīs[5], paredz vispārēju tiesisku pamatu Komisijas veiktām pārbaudēm trešās valstīs, TSE regulas ietvaros ir ieteicams uzrādīt šādas tiesiskās normas. Lai nodrošinātu šādas pārbaudes, izteikts priekšlikums grozīt Regulu.Priekšlikums nekādi neietekmē Eiropas Kopienas budžetu.2004/0270 (COD)PriekšlikumsEIROPAS PARLAMENTA UN PADOMES REGULAIar ko groza Regulu (EK) Nr. 999/2001, kas nosaka noteikumus par konkrētu pārnēsājamu, sūkļveidīgu encefalopātu profilaksi, kontroli un izskaušanu(Dokument attiecas uz EEZ)EIROPAS PARLAMENTS UN EIROPAS SAVIENĪBAS PADOME,ņemot vērā Eiropas Kopienas dibināšanas līgumu, un jo īpaši tā 152. panta 4. punkta b) apakšpunktu,ņemot vērā Komisijas priekšlikumu[6],ņemot vērā Eiropas Ekonomikas un sociālo lietu komitejas atzinumu[7],apspriedusies ar Reģionu komiteju[8],tā kā:(1) Eiropas Parlamenta un Padomes 2001. gada 22. maija Regula (EK) Nr. 999/2001, kas nosaka noteikumus par konkrētu pārnēsājamu, sūkļveidīgu encefalopātu[9] profilaksi, kontroli un izskaušanu, ir paredzēta, lai nodrošinātu vienotus tiesiskos pamata noteikumus par pārnēsājamiem, sūkļveidīgiem encefalopātiem (TSE) Kopienā.(2) Eiropas Parlamenta un Padomes 2003. gada 16. jūnija Regula (EK) Nr. 1128/2003, ar ko groza Regulu (EK) Nr. 999/2001, kas attiecas uz pārejas pasākumu perioda pagarināšanu[10], ir pagarinājusi Regulā (EK) Nr. 999/2001 noteikto pārejas pasākumu piemērošanas periodu ne ilgāk kā līdz 2005. gada 1. jūlijam. Pirms šī datuma ir lietderīgi veikt konkrētus grozījumus šīs regulas pastāvīgajos noteikumos.(3) Starptautiskā epizootiju biroja ģenerālsesijas laikā, kas notika 2003. gada maijā, tika pieņemta rezolūcija vienkāršot pašreizējos starptautiskos kritērijus valstu klasificēšanai pēc to bīstamības pakāpes attiecībā uz liellopu sūkļveidīgo encefalopātu (BSE) esamību tajās. Priekšlikums tā iespējamajai pieņemšanai tiks iesniegts Ģenerālsesijai 2005. gada maijā. Tā nolūks ir, iespējams, pakāpeniski, samazināt kategoriju skaitu. Lai izvairītos no daudzkārtīgiem Regulas (EK) Nr. 999/2001 pantu grozījumiem pēc šīs izstrādes, norādes uz individuālām kategorijām jāpārceļ no šīs regulas pantiem uz pielikumiem.(4) Jauna izstrāde attiecībā uz atlasi un analīzi prasīs veikt visaptverošus grozījumus Regulas (EK) Nr. 999/2001 X pielikumā. Tādēļ ir nepieciešams veikt konkrētus tehniskus grozījumus Regulas (EK) Nr. 999/2001 pašreizējā “ātro testu” definīcijā, lai atvieglotu šī pielikuma struktūras grozīšanu vēlākā posmā.(5) Kopienas tiesību aktu skaidrības interesēs ir lietderīgi precizēt, ka Regulas (EK) Nr. 999/2001 definīcija par “mehāniski atkaulotu gaļu”, kas noteikta citos Kopienas likumos par pārtikas drošību, ir piemērojama TSE izskaušanas pasākumu kontekstā.(6) Regula (EK) Nr. 999/2001 ievieš BSE un skreipiju uzraudzības programmu. Zinātniskā vadības komiteja tās 2003. gada 6. - 7.marta atzinumā ir ieteikusi ieviest uzraudzības programmu par TSE briežu dzimtā. Tādēļ Regulā paredzētā uzraudzības sistēma jāatiecina uz citiem TSE, ar iespēju veikt turpmākus pasākumus, lai šo sistēmu ieviestu vēlākā posmā.(7) Ir nepieciešams ieviest saskaņotu selekcijas programmu, lai aitu dzimtas dzīvniekos attīstītu pretošanās spējas TSE. Šāda programma, saskaņā ar Komisijas 2003. gada 13. februāra Lēmumu Nr. 2003/100/EK, kas nosaka minimālās prasības, lai izveidotu selekcijas programmas pretošanās spēju attīstībai pret pārnēsājamiem sūkļveidīgiem encifolātiem[11], ir ieviesta kā pārejas pasākums. Regula (EK) Nr. 999/2001 jāgroza, lai nodrošinātu šai programmai ilgstošu tiesisku pamatu.(8) Regula (EK) Nr. 999/2001 aizliedz konkrētu dzīvnieku barošanu ar konkrētiem pārstrādātiem dzīvnieku proteīniem, ar iespēju noteikt atkāpes. Jaunas izstrādnes attiecībā uz dzīvnieku barošanas aizliegumiem, var prasīt veikt grozījumus Regulas IV pielikumā. Ir nepieciešams veikt konkrētus tehniskus grozījumus attiecīgā panta pašreizējā redakcijā, lai attīstītu šī pielikuma struktūru vēlākā posmā.(9) Eiropas Parlamenta un Padomes 2002. gada 3. oktobra Regula (EK) Nr. 1774/2002, kas nosaka veterinārsanitārās prasības par dzīvnieku blakusproduktiem, kuri nav paredzēti cilvēka patēriņam[12], ievieš noteikumus par atbrīvošanos no konkrētām bīstamām vielām un dzīvniekiem, kas inficējušies ar TSE. Tagad ir pieņemti noteikumi par dzīvnieku izcelsmes produktu tranzītu caur Kopienu. Attiecīgi, Kopienas tiesību aktu konsekvences interesēs, pašreizējie Regulas (EK) Nr. 999/2001 noteikumi par atbrīvošanos no šādām vielām un dzīvniekiem jāaizstāj ar atsauci uz Regulu (EK) Nr. 1774/2002, un atsauce uz Regulas (EK) Nr. 999/2001 tranzīta noteikumiem jāsvītro.(10) Jaunas izstrādnes attiecībā uz konkrētiem bīstamiem materiāliem pieprasa arī veikt visaptverošus grozījumus Regulas (EK) Nr.999/2001 V. pielikumā. Ir nepieciešams veikt konkrētus tehniskus grozījumus Regulas attiecīgo noteikumu esošajā redakcijā, lai izstrādātu šī pielikuma struktūru vēlākā posmā.(11) Lai arī Eiropas Savienībā nav atļauts veikt apdullināšanu, injicējot gāzi galvaskausa dobumā, gāzes injekciju var izmantot arī pēc apdullināšanas. Tādēļ ir nepieciešams pārskatīt pašreizējos Regulā minētos noteikumus par kaušanas metodēm, lai, saistībā ar apdullināšanu, aizliegtu gāzes injekciju galvaskausa dobumā.(12) Regula (EK) Nr. 999/2001, ko grozījusi Komisijas Regula (EK) Nr. 1915/2003, ar ko groza Eiropas Parlamenta un Padomes Regulu, kas attiecas uz aitu un kazu dzimtas dzīvnieku tirdzniecību un importu un pasākumiem, kas seko pēc pārnēsājamu, sūkļveidīgu encifolātu apstiprināšanas liellopos, aitu un kazu dzimtas dzīvniekos[13], paredz jaunus noteikumus par skreipiju izskaušanu kazu dzimtas un aitu dzimtas dzīvniekos. Attiecīgi, ir nepieciešams aizliegt aitu un kazu dzimtas dzīvnieku pārvietošanu no aplokiem, par kuriem ir izteiktas oficiālas aizdomas par skreipiju esamību tajos.(13) Pamatojoties uz zinātnes attīstību, Regulai jāļauj paplašināt piemērošanas sfēras noteikumiem par liellopu, aitu un kazu dzimtas dzīvnieku, to spermu, embriju un olšūnu ieviešanu pārdošanā un eksportu.(14) Zinātniskās vadības komiteja (ZVK) 1998. gada 26. jūnija atzinums norāda, ka jāievēro konkrēti ierobežojumi attiecībā uz izejvielu izcelsmi dikalcija fosfāta ražošanā. Attiecīgi, dikalcija fosfāts jāizņem no to produktu saraksta, kuri, saskaņā ar Regulu (EK) Nr. 999/2001, nav pakļauti ierobežojumiem attiecībā uz to laišanu pārdošanā. Jānoskaidro ierobežojumu, kas jāpiemēro pienam un piena produktiem, neesamība.(15) Pamatojoties uz zinātnes attīstību un riska klasifikāciju un neskatoties uz iespēju pieņemt drošības pasākumus, Regulai (EK) Nr. 999/2001 jāļauj, saskaņā ar komiteju iesaistīšanu likumdošanas izstrādes procesā, pieņemt vēl specifiskākas prasības par dzīvnieku izcelsmes produktu, kuru izcelsmes vieta ir dalībvalstis vai trešās valstis ar augstu TSE risku, eksportu un laišanu pārdošanā.(16) Regula (EK) Nr. 999/2001 neparedz uz vietas veiktās pārbaudes trešās valstīs, lai pārbaudītu klasifikācijas kritērijus, kā arī to, vai tiek izpildītas prasības par dzīvnieku un dzīvnieku produktu eksportu uz Kopienu. Līdz Regulas (EK) Nr. 882/2004[14] piemērošanai, jāgroza Regula (EK) Nr. 882/2004, lai nodrošinātu šādas pārbaudes.(17) Saistībā ar izstrādnēm Starptautiskajā epizootiju birojā, galīgo valstu klasifikāciju pēc to BSE riska nav paredzēts pabeigt līdz 2005. gada 1. jūlijam. Tādēļ ir nepieciešams vēl pagarināt Regulā (EK) Nr. 999/2001 noteikto pārejas pasākumu piemērošanas periodu.(18) Regula (EK) Nr. 999/2001 attiecīgi jāgroza,IR PIEŅĒMUSI ŠO REGULU:1. pantsRegulu (EK) Nr. 999/2001 groza šādi:1. šīs regulas 3. panta 1. punktu groza šādi:a) 1. punktu aizstāj ar šādu:“l) ātrie testi: pārbaudes metodes, kas minētas X pielikumā un kuru rezultāti ir zināmi 24 stundu laikā;”b) papildina ar šādu n) punktu:“n) mehāniski atkaulota gaļa: gaļa, kas definēta Eiropas Parlamenta un Padomes Regulas (EK) Nr. 853/2004 I pielikuma 1.14 punktā[15].”2. šīs regulas 5. panta 4. punktu aizstāj ar šādu:“4. Dalībvalstis vai trešās valstis, kas nav iesniegušas iesniegumu saskaņā ar 1. punkta otro daļu, attiecībā uz dzīvnieku un dzīvnieku produktu nosūtīšanu no to teritorijas, ievēro augsta BSE riska valstīm piemērotās importa prasības, līdz tās ir iesniegušas šādu iesniegumu un ir pieņemts galīgais lēmums par to BSE statusu.”3. šīs regulas 6. pantu groza šādi:a) šīs regulas 1. punktu aizstāj ar:“1. Katra dalībvalsts, saskaņā ar III pielikumu, veic ikgadēju TSE uzraudzības programmu. Kur lietderīgi, šī programma ietver pārbaudes procedūru, kurā tiek izmantoti ātrie testi.Šajā nolūkā, ātros testus asptiprina saskaņā ar 24. panta 2. punktā minēto un X pielikumā minēto procedūru.”b) pievieno šādu 5. punktu:“5. Noteikumus par šī panta ieviešanu pieņem saskaņā ar 24. panta 2. punktā minēto procedūru.”4. Iekļauj šādu 6.a pantu:“6.a pants Selekcijas programmas1. Dalībvalstis ievieš selekcijas programmas, lai aitu dzimtas dzīvniekos attīstītu pretošanās spējas pret TSE. Šīs programmas ietver pamata noteikumus attiecībā uz to, kā noteikt konkrētu ganāmpulku pretošanās spēju statusu TSE.2. Selekcijas programmas, kas minētas 1. pantā, var, pamatojoties uz zinātniskiem pierādījumiem, kas apstiprina pretestību pret īpašu genotipu TSE citās dzīvnieku sugās, tikt attiecinātas arī uz šīm sugām.3. Šī panta 1. un 2. punktā minētajām programmām, saskaņā ar 24. panta 2. punktā minēto procedūru, pieņem īpašus noteikumus. Šie noteikumi nosaka saskaņotus pamata noteikumus šī panta 1. un 2. punktā minētajām programmām. Tās var, pamatojoties uz epidemioloģiskiem faktoriem, paredzēt konkrētu dalībvalstu atbrīvošanu no šī panta 1. un 2. punktā noteiktajām prasībām.”5. šīs regulas 7. panta 2., 3. un 4. punktu aizstāj ar:“2. Šīs regulas 1. punktā noteikto aizliegumu, saskaņā ar IV pielikumu, attiecina arī uz dzīvniekiem un dzīvnieku izcelsmes produktiem.3. Šīs regulas 1. un 2.punkts attiecas, bez ierobežojumiem, uz IV pielikumā noteiktajiem noteikumiem.4. Saskaņā ar 24. panta 2. punktā minēto procedūru, var pieņemt lēmumu ierobežot no zīdītājiem iegūta proteīna ieviešanu pārdošanā vai eksportēšanu, kur šāds ierobežojums ir nepieciešams, lai novērstu TSE pārnēsāšanu.”6 šīs regulas 8. panta 1., 2. un 3. punktu aizstāj ar šādu:“1. Konkrētos bīstamos materiālus pārvieto un no tiem atbrīvojas saskaņā ar šīs regulas V pielikumu un Regulu (EK) Nr. 1774/2002. Tos neieved Kopienā.2. Šīs regulas 1. punktu nepiemēro audiem no tiem dzīvniekiem , kam veikti alternatīvi pārbaudījumi, kas šajā īpašajā nolūkā ir sankcionēti saskaņā ar 24. panta 2.punktā minēto procedūru, ar noteikumu, ka šis tests ir minēts X pielikumā, ka tas tiek piemērots atbilstoši V pielikumā minētajiem nosacījumiem un ka testa rezultāti ir negatīvi.Dalībvalstis, kuras sankcionē alternatīvu testu veikšanu, par to, saskaņā ar šo daļu, informē pārējās dalībvalstis un Komisiju.3. Dalībvalstīs, vai to reģionos, kur nepieciešams likvidēt konkrētos bīstamos materiālus, kā minēts V pielikumā, centrālo nervaudu plosīšana pēc apdullināšanas, pielietojot iegarenu stieņveidīgu instrumentu, kas tiek ievadīts galvaskausa dobumā, vai, saistībā ar apdullināšanu, injicējot gāzi galvaskausa dobumā, neizmanto attiecībā uz liellopiem, aitu dzimtas un kazu dzimtas dzīvniekiem, kuru gaļa ir domāta cilvēka vai dzīvnieka patēriņam.”7. šīs regulas 8. panta 5. punktu aizstāj ar šādu:“5. Pieļaujot atkāpi no 1. līdz 4. punktam, un saskaņā ar 24. panta 2. punktā minēto procedūru, var pieņemt lēmumu par datumu, kad spēkā stāsies 7. panta 1. punktā noteiktais barošanas aizliegums vai, atbilstoši trešajai valstij vai reģionam ar BSE risku, datumu, kad spēkā stāsies aizliegums izmantot zīdītāju proteīnu atgremotāju barošanā, lai ierobežotu prasības pārvietot vai iznīcināt konkrētās bīstamās vielas dzīvniekiem, kas dzimuši šajās valstīs vai reģionos pirms šī datuma. “8. šīs regulas 9. panta 1. un 2. punktu aizstāj ar šādu:“1. Dzīvnieku izcelsmes produktus, kas uzskaitīti VI pielikumā, ražo atbilstoši ražošanas procesiem, kas sankcionēti saskaņā ar 24. panta 2. punktā minēto procedūru.2. Liellopu, aitu un kazu dzimtas dzīvnieku galvas kaulus un mugurkaulu no valstīm vai to reģioniem, kur ir BSE risks, neizmanto mehāniski atkaulotas gaļas ražošanā.”9. šīs regulas12. pantu groza šādi:a) šīs regulas 1. punktu aizstāj ar šādu:“1. Ikvienu dzīvnieku, par kuru ir radušās aizdomas, ka tas ir inficējies ar TSE, pakļauj oficiālam pārvietojuma ierobežojumam, kamēr ir zināmi klīniskās un epidemioloģiskās izmeklēšanas rezultāti, ko veic kompetenta institūcija, vai arī oficiālas pārbaudes laikā to nogalina, lai veiktu labaratoriskus izmeklējumus.Ja ir aizdomas par TSE esamību kādā no dalībvalsts aploka liellopiem, aitu vai kazu dzimtas dzīvniekiem, pārējos šī aploka liellopus, aitu vai kazu dzimtas dzīvniekus pakļauj oficiālam pārvietošanas ierobežojumam, kamēr pieejami ir pārbaudes rezultāti.Tomēr, ja ir pierādījumi, ka aploks, kurā atradies dzīvnieks, kad parādījās aizdomas par dzīvnieka inficēšanos ar TSE, maz ticams ir tas aploks, kurā dzīvnieks iespējams ir inficējies ar TSE, kompetentā institūcija var nolemt, ka oficiālam pārvietošanas ierobežojumam pakļauj tikai to dzīvnieku, par kuru radušās aizdomas, ka tas ir inficējies.Ja tiek uzskatīts par nepieciešamu, kompetentā institūcija var arī nolemt, ka citus aplokus vai arī tikai aploku, kurā ir atklāta infekcija, pakļauj oficiālai kontrolei atkarībā no pieejamās epidemoloģiskās informācijas.Saskaņā ar 24. panta 2. punktā minēto procedūru un pieļaujot atkāpi no oficiāliem pārvietošanas ierobežojumiem, dalībvalsti var atbrīvot no šādu ierobežojumu ieviešanas, ja tā piemēro līdzvērtīgus drošības pasākumus.”b) šīs regulas 3. punktu aizstāj ar šādu:“3. Dzīvnieka, par kuru radušās aizdomas, ka tas ir inficējies, ķermeņa daļas paliek zem oficiālas kontroles, kamēr veikta negatīva diagnose, vai arī no tām atbrīvojas saskaņā ar Regulu (EK) Nr. 1774/2002. “10. šīs regulas 13. panta 1. punktu groza šādi:a) šīs regulas a) apakšpunktu aizstāj ar šādu:“a) no visām dzīvnieka ķermeņa daļām atbrīvojas saskaņā ar Regulu (EK) Nr. 1774/2002, izņemot materiālus , ko, saskaņā ar šīs regulas B nodaļas III pielikumu, saglabā reģistrā.”b) šīs regulas c) apakšpunktu aizstāj ar šādu:“c) visus apdraudētos dzīvniekus un to produktus, kā uzskaitīts šīs regulas VII pielikuma 2. punktā, kuri atklāti šī daļas b) punktā minētajā izmeklēšanā, nogalina un no tiem atbrīvojas saskaņā ar Regulu (EK) Nr. 1774/2002.”11. šīs regulas 15. panta 3. punktu aizstāj ar šādu:“3. Saskaņā ar 24. panta 2. punktā minēto procedūru, 1. un 2. punkta noteikumus var attiecināt uz citām dzīvnieku sugām, un var pieņemt sīki izstrādātus noteikumus par šī panta ieviešanu.”12 šīs regulas 16. pantu groza šādi:a) šīs regulas 1.punkta b) apakšpunktu aizstāj ar šādu:“ b) piens un piena produkti, jēlāda un āda, želatīns un kolagēns, kas iegūti no jēlādas un ādas.”b) šīs regulas 2. un 3. punktu aizstāj ar šādu:“2. Dzīvnieku izcelsmes produkti, ko ieved no trešās valsts ar BSE bīstamību , iegūti no veseliem liellopiem, aitu vai kazu dzimtas dzīvniekiem, kas nav bijuši pakļauti centrālo nervaudu plosīšanai vai gāzes injekcijai galvaskausa dobumā, kā minēts 8. panta 3. punktā.3. Tālāki nosacījumi, kas piemērojami dalībvalsts vai trešās valsts, vai to reģionu, kuros ir augsts BSE risks, dzīvnieku izcelsmes produktu ieviešanai pārdošanā, pieņem saskaņā ar 24. panta 2. punktā minēto procedūru.”13. šīs regulas 21. pantu aizstāj ar šādu:“ 21. pants Kopienas pārbaudes1. Komisijas eksperti var, sadarbībā ar kompetentām dalībvalstu institūcijām, veikt pārbaudes uz vietas, ciktāl tas ir nepieciešams vienveidīgai šīs regulas piemērošanai. Dalībvalsts, kuras teritorijā tiek veiktas pārbaudes, nodrošina ekspertus ar visu nepieciešamo to uzdevumu veikšanai. Komisija informē kompetento institūciju par pārbaudes rezultātiem.Komisijas un dalībvalstu eksperti var veikt pārbaudes uz vietas trešās valstīs, lai pārbaudītu, vai ir izpildīti nepieciešamie šo valstu eksporta nosacījumi.Par šīm pārbaudēm atbildīgos dalībvalstu ekspertus nozīmē Komisija, sekojot dalībvalstu priekšlikumiem. Pārbaudes tiek veiktas Komisijas uzdevumā, kura arī sedz jebkurus izdevumus, kas rodas šajā sakarā.2. Kopienas pārbaudes attiecībā uz trešajām valstīm veic saskaņā ar Direktīvu 97/78/EK.3. Noteikumus par 1. punkta piemērošanu pieņem saskaņā ar 24. panta 2. punktā minēto procedūru.”14. šīs regulas 23. panta otro daļu aizstāj ar šādu:“Saskaņā ar šo procedūru, pārejas pasākumus pieņem, vēlākais, laika posmā līdz 2007. gada 1. jūlijam, lai atļautu pārkārtošanos no pašreizējiem pasākumiem uz Regulā noteiktajiem pasākumiem.”2. pantsRegula stājas spēkā divdesmitajā dienā pēc tās publicēšanas “Eiropas Savienības Oficiālajā Vēstnesī”.Šī regula uzliek saistības kopumā un ir tieši piemērojama visās dalībvalstīs.Briselē, [...]Eiropas Parlamenta vārdā Padomes vārdāpriekšsēdētājs priekšsēdētājs [1] OV L 147, 31.5.2001., 1. lpp. Kurā pēdējie grozījumi izdarīti ar Komijas Regulu (EK) Nr. 1492/2004 (OV L 274, 24.8.2004., 3. lpp.).[2] OV L 160, 28.6.2003., 1. lpp.[3] OV L 41, 14.2.2003., 41 .lpp.[4] OV L 273, 10.10.2002., 1 .lpp.[5] OV L 38 , 12.2.1998., 14 .lpp.[6] OV C [...], [...], lpp. [...].[7] OV C [...], [...], lpp. [...].[8] OV C [...], [...], lpp. [...].[9] OV L 147, 31.5.2001., 1. lpp. Regula, kurā pēdējie grozījumi izdarīti ar Komisijas Regulu (EK) Nr. 1492/2004 (OJ L 274, 24.8.2004., 3. lpp).[10] OV L 160, 28.6.2003., 1. lpp.[11] OVJ L 41, 14.2.2003., 41. lpp.[12] OV L 273, 10.10.2002, 1. lpp. Regula, kurā pēdējie grozījumi izdarīti ar Komisijas Regulu (EK) Nr. 668/2004 (OV L 112, 19.4.2004., 1. lpp).[13] OV L 283, 31.10.2003., 29. lpp.[14] OV L 165, 30.4.2004., 1. lpp. Eiropas Parlamenta un Padomes 2004. gada 29.aprīļa regula par veiktajām oficiālajām pārbaudēm, lai nodrošinātu atbilstību barības un pārtikas likumam, dzīvnieku veselības un dzīvnieku labklājības noteikumiem.[15] OV L 139, 30.4.2004, 55. lpp.


text:
 3.10.2019
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 L 254/57
 ROZHODNUTIE SPOLOČNÉHO VÝBORU EHP
 č. 244/2017
 z 15. decembra 2017,
 ktorým sa mení príloha XV (Štátna pomoc) k Dohode o EHP [2019/1650]
 SPOLOČNÝ VÝBOR EHP,
 so zreteľom na Dohodu o Európskom hospodárskom priestore (ďalej len „Dohoda o EHP“), a najmä na jej článok 98,
 keďže:
 (1)
 Vestník ES 9-1984 o uplatňovaní článkov 92 a 93 Zmluvy o založení EHS na vlastníctvo verejných orgánov sa začlenil do usmernení Dozorného úradu EZVO o vlastníctve verejných orgánov (1), a preto je potrebné odkaz naň z Dohody o EHP vypustiť.
 (2)
 List Komisie členským štátom SG(89) D/4328 z 5. apríla 1989 bol nahradený oznámením Komisie o uplatňovaní článkov 87 a 88 Zmluvy o štátnej pomoci vo forme záruk (2), a preto je potrebné odkaz naň z Dohody o EHP vypustiť.
 (3)
 List Komisie členským štátom SG(89) D/12772 z 12. októbra 1989 bol nahradený oznámením Komisie o uplatňovaní článkov 87 a 88 Zmluvy o štátnej pomoci vo forme záruk (3), a preto je potrebné odkaz naň z Dohody o EHP vypustiť.
 (4)
 Oznámenie Komisie členským štátom o rámci Spoločenstva pre pomoc v textilnom priemysle [SEC(71) 363 konečný – júl 1971] bol nahradený Multisektorovým rámcom regionálnej pomoci pre veľké investičné projekty (4), a preto je potrebné odkaz naň z Dohody o EHP vypustiť.
 (5)
 List Komisie členským štátom SG(77) D/1190 zo 4. februára 1977 a príloha [Doc. SEC(77) 317, 25.1.1977]: Preskúmanie aktuálnej situácie vzhľadom na pomoc v textilnom a odevnom priemysle boli nahradené Multisektorovým rámcom regionálnej pomoci pre veľké investičné projekty (5), a preto je potrebné odkaz na ne z Dohody o EHP vypustiť.
 (6)
 Oznámenie Komisie o pomoci odvetviu výroby umelých vlákien v EHS (6) a ďalšie doplnenia boli nahradené kódexom pomoci priemyslu syntetických vláken (7), ktorý bol nahradený oznámením Komisie – Multisektorový rámec regionálnej pomoci pre veľké investičné projekty (8), a preto je potrebné odkaz naň z Dohody o EHP vypustiť.
 (7)
 Rámec Spoločenstva o štátnej pomoci automobilovému priemyslu (9) bol nahradený oznámením Komisie – Multisektorový rámec regionálnej pomoci pre veľké investičné projekty (10), a preto je potrebné odkaz naň z Dohody o EHP vypustiť.
 (8)
 Rámec Spoločenstva o štátnej pomoci automobilovému priemyslu (11) bol nahradený oznámením Komisie – Multisektorový rámec regionálnej pomoci pre veľké investičné projekty (12), a preto je potrebné odkaz naň z Dohody o EHP vypustiť.
 (9)
 Rezolúcia Rady z 20. októbra 1971 o všeobecných systémoch regionálnej pomoci (13) bola nahradená Usmernením o národnej regionálnej pomoci (14), a preto je potrebné odkaz na ňu z Dohody o EHP vypustiť.
 (10)
 Oznámenie Komisie o rezolúcii Rady z 20. októbra 1971 o všeobecných systémoch regionálnej pomoci (15) bolo nahradené Usmernením o národnej regionálnej pomoci (16), a preto je potrebné odkaz naň z Dohody o EHP vypustiť.
 (11)
 Oznámenie Komisie Rade o všeobecných regionálnych systémoch pomoci bolo nahradené Usmernením o národnej regionálnej pomoci (17), a preto je potrebné odkaz naň z Dohody o EHP vypustiť.
 (12)
 Oznámenie Komisie z 21. decembra 1978 o regionálnych systémoch pomoci (18) bolo nahradené Usmernením o národnej regionálnej pomoci (19), a preto je potrebné odkaz naň z Dohody o EHP vypustiť.
 (13)
 Oznámenie Komisie o spôsobe uplatňovania článku 92 ods. 3 písm. a) a c) na regionálnu pomoc (20) bolo nahradené Usmernením o národnej regionálnej pomoci (21), a preto je potrebné odkaz naň z Dohody o EHP vypustiť.
 (14)
 Oznámenie Komisie o revízii Oznámenia z 21. decembra 1978 (22) bolo nahradené Usmernením o národnej regionálnej pomoci (23), a preto je potrebné odkaz naň z Dohody o EHP vypustiť.
 (15)
 Oznámenie Komisie o spôsobe uplatňovania článku 92 ods. 3 písm. c) na regionálnu pomoc (24) bolo nahradené Usmernením o národnej regionálnej pomoci (25), a preto je potrebné odkaz naň z Dohody o EHP vypustiť.
 (16)
 Oznámenie Komisie o spôsobe uplatňovania článku 92 ods. 3 písm. a) na regionálnu pomoc (26) bolo nahradené Usmernením o národnej regionálnej pomoci (27), a preto je potrebné odkaz naň z Dohody o EHP vypustiť.
 (17)
 List Komisie členským štátom S/74/30.807 zo 7. novembra 1974 bol nahradený Usmernením o štátnej pomoci v oblasti ochrany životného prostredia (28), a preto je potrebné odkaz naň z Dohody o EHP vypustiť.
 (18)
 List Komisie členským štátom SG(80) D/8287 zo 7. júla 1980 bol nahradený Usmernením o štátnej pomoci v oblasti ochrany životného prostredia (29), a preto je potrebné odkaz naň z Dohody o EHP vypustiť.
 (19)
 Oznámenie Komisie členským štátom (príloha k listu zo 7. júla 1980) bolo nahradené Usmernením o štátnej pomoci v oblasti ochrany životného prostredia (30), a preto je potrebné odkaz naň z Dohody o EHP vypustiť.
 (20)
 List Komisie členským štátom SG(87) D/3795 z 29. marca 1987 bol nahradený Usmernením o štátnej pomoci v oblasti ochrany životného prostredia (31), a preto je potrebné odkaz naň z Dohody o EHP vypustiť.
 (21)
 Rámec Spoločenstva o štátnej pomoci pre výskum a vývoj (32) bol zrevidovaný rámcom Spoločenstva pre štátnu pomoc na výskum a vývoj (33), a preto je potrebné odkaz naň z Dohody o EHP vypustiť.
 (22)
 List Komisie členským štátom SG(90) D/01620 z 5. februára 1990 bol zrevidovaný rámcom Spoločenstva pre štátnu pomoc na výskum a vývoj (34), a preto je potrebné odkaz naň z Dohody o EHP vypustiť.
 (23)
 List Komisie členským štátom SG(79) D/10478 zo 14. septembra 1979 bol prevzatý do všeobecných schém investičnej pomoci procesnoprávnych a hmotnoprávnych pravidiel v oblasti štátnej pomoci (ďalej len „usmernenia o štátnej pomoci“) (35) a následne vypustený šesťdesiatou treťou zmenou usmernení o štátnej pomoci (36), a preto je potrebné odkaz naň z Dohody o EHP vypustiť.
 (24)
 Kontrola pomoci pre záchranu a reštrukturalizáciu (Ôsma správa o politike hospodárskej súťaže, bod 228) bola nahradená usmerneniami Spoločenstva o štátnej pomoci na záchranu a reštrukturalizáciu podnikov v ťažkostiach (37), a preto je potrebné odkaz na ňu z Dohody o EHP vypustiť.
 (25)
 Šestnásta správa o politike hospodárskej súťaže, bod 253 bol prevzatý do usmernení o štátnej pomoci (38), ktoré boli následne nahradené usmerneniami o podpore zamestnanosti (39), a preto je potrebné odkaz na ňu z Dohody o EHP vypustiť.
 (26)
 Dvadsiata správa o politike hospodárskej súťaže, bod 280 bol prevzatý do usmernení o štátnej pomoci (40), ktoré boli následne nahradené usmerneniami o podpore zamestnanosti (41), a preto je potrebné odkaz na ňu z Dohody o EHP vypustiť.
 (27)
 Rámec pre niektoré sektory oceliarstva, na ktoré sa nevzťahuje zmluva o založení ESUO (42), bol nahradený oznámením Komisie – Multisektorový rámec regionálnej pomoci pre veľké investičné projekty (43), a preto je potrebné odkaz naň z Dohody o EHP vypustiť.
 (28)
 Príloha XV k Dohode o EHP by sa preto mala zodpovedajúcim spôsobom zmeniť,
 PRIJAL TOTO ROZHODNUTIE:
 Článok 1
 Príloha XV k Dohode o EHP sa mení takto:
 1.
 Za text „Pri uplatňovaní článkov 61 až 63 tejto dohody a ustanovení, na ktoré táto príloha odkazuje, by mala Komisia ES a Dozorný úrad EZVO vezmú na vedomie zásady a pravidlá stanovené v týchto aktoch:“ sa pod nadpisom „AKTY, KTORÉ KOMISIA ES A DOZORNÝ ÚRAD EZVO VEZMÚ NA VEDOMIE“ dopĺňa táto poznámka pod čiarou:
 „V súlade s odsekom II časti Všeobecné sú akty zodpovedajúce aktom prijatým Komisiou ES po 31. júli 1991 na doplnenie alebo nahradenie aktov prijatých pred 31. júlom 1991, ktoré boli pôvodne uvedené pod týmto nadpisom, prijaté Dozorným úradom EZVO s cieľom udržať rovnaké podmienky súťaže, ale nie sú uvedené v tejto prílohe.“
 2.
 Text bodu 9 (Uplatňovanie článkov 92 a 93 Zmluvy o založení EHS na vlastníctvo verejných orgánov), bodu 11 [List Komisie členským štátom SG(89) D/4328], bodu 12 [List Komisie členským štátom SG(89) D/12772], bodu 13 (Oznámenie Komisie členským štátom o rámci Spoločenstva pre pomoc v textilnom priemysle), bodu 14 [List Komisie členským štátom SG(77) D/1190 a príloha (Doc. SEC(77) 317, 25.1.1977)], bodu 15 (Oznámenie Komisie o pomoci odvetviu výroby umelých vlákien v EHS), bodu 16 (Rámec Komisie o štátnej pomoci automobilovému priemyslu), bodu 17 (Rámec Komisie o štátnej pomoci automobilovému priemyslu), bodu 18 (Rezolúcia Rady z 20. októbra 1971 o všeobecných systémoch regionálnej pomoci), bodu 19 (Oznámenie Komisie o rezolúcii Rady z 20. októbra 1971 o všeobecných systémoch regionálnej pomoci), bodu 20 (Oznámenie Komisie Rade o všeobecných regionálnych systémoch pomoci), bodu 21 (Oznámenie Komisie z 21. decembra 1978 o regionálnych systémoch pomoci), bodu 22 (Oznámenie Komisie o spôsobe uplatňovania článku 92 ods. 3 písm. a) a c) na regionálnu pomoc), bodu 23 (Oznámenie Komisie o revízii Oznámenia z 21. decembra 1978), bodu 24 (Oznámenie Komisie o spôsobe uplatňovania článku 92 ods. 3 písm. a) až c) na regionálnu pomoc), bodu 25 (Oznámenie Komisie o spôsobe uplatňovania článku 92 ods. 3 písm. a) až c) na regionálnu pomoc), bodu 26 (List Komisie členským štátom S/74/30.807), bodu 27 [List Komisie členským štátom SG(80) D/8287], bodu 28 [Oznámenie Komisie členským štátom (príloha k listu zo 7. júla 1980)], bodu 29 [List Komisie členským štátom SG(87) D/3795], bodu 30 (Rámec spoločenstva o štátnej pomoci pre výskum a vývoj), bodu 31 [List Komisie členským štátom SG(90) D/01620], bodu 32 [List Komisie členským štátom SG(79) D/10478], bodu 33 (Kontrola pomoci pre záchranu a reštrukturalizáciu), bodu 35 (Šestnásta správa o politike hospodárskej súťaže, bod 253), bodu 36 (Dvadsiata správa o politike hospodárskej súťaže, bod 280) a bodu 37 (Rámec pre niektoré sektory oceliarstva, na ktoré sa nevzťahuje zmluva o založení ESUO) pod nadpisom „AKTY, KTORÉ KOMISIA ES A DOZORNÝ ÚRAD EZVO VEZMÚ NA VEDOMIE“ sa vypúšťa.
 3.
 Text uvedený v odseku I pod nadpisom „VŠEOBECNÉ“ pod nadpisom „AKTY, KTORÉ KOMISIA ES A DOZORNÝ ÚRAD EZVO VEZMÚ NA VEDOMIE“ sa vypúšťa.
 4.
 Posledná veta odseku II pod nadpisom „VŠEOBECNÉ“ pod nadpisom „AKTY, KTORÉ KOMISIA ES A DOZORNÝ ÚRAD EZVO VEZMÚ NA VEDOMIE“ sa nahrádza touto vetou:
 „Pri uplatňovaní článkov 61 až 63 tejto dohody a ustanovení, na ktoré táto príloha odkazuje, Komisia ES a Dozorný úrad EZVO vezmú na vedomie zásady a pravidlá stanovené v týchto aktoch.“
 Článok 2
 Toto rozhodnutie nadobúda účinnosť 16. decembra 2017 pod podmienkou, že boli doručené všetky oznámenia podľa článku 103 ods. 1 Dohody o EHP (*1).
 Článok 3
 Toto rozhodnutie sa uverejní v oddiele EHP Úradného vestníka Európskej únie a v dodatku EHP k Úradnému vestníku Európskej únie.
 V Bruseli 15. decembra 2017
 Za Spoločný výbor EHP
 predsedníčka
 Sabine MONAUNI
 (1) Ú. v. ES L 231, 3.9.1994, s. 1.
 (2) Ú. v. ES C 71, 11.3.2000, s. 14.
 (3) Ú. v. ES C 71, 11.3.2000, s. 14.
 (4) Ú. v. ES C 107, 7.4.1998, s. 7.
 (5) Ú. v. ES C 107, 7.4.1998, s. 7.
 (6) Ú. v. ES C 173, 8.7.1989, s. 5.
 (7) Ú. v. ES C 94, 30.3.1996, s. 11.
 (8) Ú. v. ES C 70, 19.3.2002, s. 8.
 (9) Ú. v. ES C 123, 18.5.1989, s. 3.
 (10) Ú. v. ES C 70, 19.3.2002, s. 8.
 (11) Ú. v. ES C 81, 26.3.1991, s. 4.
 (12) Ú. v. ES C 70, 19.3.2002, s. 8.
 (13) Ú. v. ES C 111, 4.11.1971, s. 1.
 (14) Ú. v. ES C 74, 10.3.1998, s. 9.
 (15) Ú. v. ES C 111, 4.11.1971, s. 7.
 (16) Ú. v. ES C 74, 10.3.1998, s. 9.
 (17) Ú. v. ES C 74, 10.3.1998, s. 9.
 (18) Ú. v. ES C 31, 3.2.1979, s. 9.
 (19) Ú. v. ES C 74, 10.3.1998, s. 9.
 (20) Ú. v. ES C 212, 12.8.1988, s. 2.
 (21) Ú. v. ES C 74, 10.3.1998, s. 9.
 (22) Ú. v. ES C 10, 16.1.1990, s. 8.
 (23) Ú. v. ES C 74, 10.3.1998, s. 9.
 (24) Ú. v. ES C 163, 4.7.1990, s. 5.
 (25) Ú. v. ES C 74, 10.3.1998, s. 9.
 (26) Ú. v. ES C 163, 4.7.1990, s. 6.
 (27) Ú. v. ES C 74, 10.3.1998, s. 9.
 (28) Ú. v. ES C 72, 10.3.1994, s. 3.
 (29) Ú. v. ES C 72, 10.3.1994, s. 3.
 (30) Ú. v. ES C 72, 10.3.1994, s. 3.
 (31) Ú. v. ES C 72, 10.3.1994, s. 3.
 (32) Ú. v. ES C 83, 11.4.1986, s. 2.
 (33) Ú. v. ES C 45, 17.2.1996, s. 5.
 (34) Ú. v. ES C 45, 17.2.1996, s. 5.
 (35) Ú. v. ES L 231, 3.9.1994, s. 1.
 (36) Ú. v. EÚ L 73, 19.3.2009, s. 23.
 (37) Ú. v. ES C 368, 23.12.1994, s. 12.
 (38) Ú. v. ES L 231, 3.9.1994, s. 1.
 (39) Ú. v. ES C 334, 12.12.1995, s. 4.
 (40) Ú. v. ES L 231, 3.9.1994, s. 1.
 (41) Ú. v. ES C 334, 12.12.1995, s. 4.
 (42) Ú. v. ES C 320, 13.12.1988, s. 3.
 (43) Ú. v. ES C 70, 19.3.2002, s. 8.
 (*1) Ústavné požiadavky neboli oznámené.