type: caselaw

jurisdiction: US

text:
The issue in this case is whether Matthew T. Doyle, now deceased, had sufficient mental capacity to open two accounts in the First National Bank of Westminster in December, 1939, in trust for himself and his brother, William F. Doyle, appellant.
 After separating from his wife in Delaware in 1937, Doyle, having no children, lived in a boarding house in Baltimore. In 1939, when he was sixty-eight years old, he was paralyzed in his right arm. He was examined at the Mercy Hospital Clinic on December 1, 1939, by Dr. Philip F. Lerner, a specialist in neurology, who found that he had cerebral arteriosclerosis, senile deterioration and softening of the brain, and an increase in blood cells, which caused him to be mentally abnormal and confused. However, on December 3, he was able to visit his brother in Westminster, returning to Baltimore on the following day.
 On the evening of December 6, 1939, Doyle wandered into the Southwestern Police Station in a dazed condition. He was unable to tell his name, but mumbled that he had been robbed. The desk lieutenant ordered the turnkey to give him a cell and search him for marks of identification. He wore an overcoat and two suits of clothes, but no stockings. The turnkey found that he had three bottles of medicine, $26.47 in cash, and a bank book of the Savings Bank of Baltimore showing that he had on deposit in that institution more than $11,000. He also had a note book containing the name of Mrs. Edgar Patterson, who, when called on the telephone, was found to be his niece. Mrs. Patterson and her husband arrived shortly afterwards and took him *Page 474
 to their home on Wickham Road, gave him hot tea, and put him to bed.
 On the following day Mrs. Patterson took her uncle in a taxicab to the savings bank, where he inquired about an old bank book. From there she took him to his boarding house on Fayette Street to get some clothes. Unable to recall the number of the house, he walked up and down the street with his niece for some time until they finally located the right place. On returning home Mrs. Patterson took his bundle of clothes and a tin box to his room, but had great difficulty in persuading him that his clothes had not been left in the back yard. Taking him upstairs to his room, she finally convinced him that his clothes had not been thrown away. On the next morning she called her family physician to attend him, but just as the doctor arrived at the front door, Doyle darted out the back door, refusing to have any medical attention. On Saturday, December 9, he went for a walk, saying he would be back in time for lunch, but he never returned. That evening he appeared again at his brother's home in Westminster, where he said: "The Pattersons have been trying to hold me, and I want to stay here with you people. * * * Those people are ganged up against me and I am afraid of them." On the following Monday his brother took him to see a lawyer to arrange for a disposition of his estate. On Tuesday, December 12, he was taken to the First National Bank, where he signed a draft for $11,427.71 on the Savings Bank of Baltimore. The Savings Bank asked for a doctor's certificate showing that there was no mental disability of the depositor; so, on December 16, Doyle was taken to the First National Bank again, and given a physical examination by Dr. W. Glenn Speicher, of Westminster, in the presence of Dr. Lewis K. Woodward, president of the bank. Dr. Speicher observed that Doyle had suffered a slight stroke, indicating a hemorrhage in the brain, and that he had some cerebral pressure which affected his mental faculties to some extent; but he certified on the back of the draft that Doyle was of sound and disposing mind. *Page 475
 It was on December 22 that a joint savings account of $11,000 and a joint checking account of $427.11 were opened in the bank in trust for Matthew T. Doyle and William F. Doyle, joint owners, subject to the order of either, the balance at the death of either to belong to the survivor. These trusts, if valid, would disinherit Doyle's wife, another brother, the issue of a deceased brother, and the issue of a deceased sister. On December 30 Doyle, then in a semiconscious and stuporous condition, was removed, upon Dr. Speicher's advice, to the University Hospital in Baltimore. Dr. Harry V. Langlettig, a specialist in internal medicine, diagnosed his case on that day as hypertensive cardio-vascular renal disease, cerebral hemorrhage and generalized arteriosclerosis. Doyle died on January 8, 1940.
 Benjamin F. Rody, administrator of the estate, alleged in the bill of complaint that Doyle's mind had been so greatly weakened that he did not understand that he was establishing trusts, and that the defendant had induced him to establish them by artifice and undue influence. The chancellors decreed that the bank accounts were the property and estate of Matthew T. Doyle, deceased, and were payable to the administrator.
 It is expressly provided by statute in this State that no will shall be valid unless the testator is of sound and disposing mind and capable of executing a valid deed or contract. Code, 1939, Art. 93, § 335. This rule is likewise applicable to disposition of property by creation of a trust. It has been stated by this court that a testator, to be considered of sound and disposing mind, must understand the nature of his act and its effects, the extent of the property of which he intends to dispose, the person to whom he means to give it, the manner in which he is disposing of it, and the relative claims of the different persons who are or should be the objects of his bounty.McElwee v. Ferguson, 43 Md. 479, 484; Davis v. Denny,94 Md. 390, 50 A. 1037. The fact that the grantor in a conveyance was debilitated by illness at the time he executed it does not necessarily imply an absence *Page 476
 of sufficient capacity to dispose of property by gift or otherwise. The weakening of a person's mind is not sufficient to destroy the validity of his conveyance where he still retains a full comprehension of the meaning, design and effect of his act at the time of its execution. Inasmuch as the law looks in such cases to the competency of the understanding, it is manifest that advancing years and bodily infirmities do not of themselves deprive a person of capacity to enter into a contract or dispose of property by will or otherwise. Birchett v. Smith,150 Md. 369, 133 A. 117; Cronin v. Kimble, 156 Md. 489, 144 A. 698. While the law presumes sanity and testamentary capacity, yet when it appears that a person was in such an enfeebled condition of mind and body immediately before and immediately after the date of a transaction as to render him incompetent to transact business, the presumption arises that he was unable to understand what he was doing at the time of the transaction, and the burden of proof as to his capacity to dispose of his property at that particular time is imposed upon the grantee. Brown v. Ward,53 Md. 376, 387, 396, 36 Am. Rep. 422; Davis v. Denny,94 Md. 390, 50 A. 1037; Ralston v. Turpin, 129 U.S. 663, 9 S. Ct. 420, 32 L. Ed. 747.
 In the case at bar Dr. Lerner and Dr. Langlettig testified from personal examination that Doyle's disability was chronic, progressive, and incurable, and expressed the opinion that he could not possibly have had any lucid intervals in the month of December, 1939. It was argued by the appellant that Dr. Lerner's testimony was inadmissible because there was doubt about Doyle's identity, since the date on the label on one of the medicine bottles appeared to be 1937 instead of 1939. However, Dr. Lerner testified that he had examined a patient giving his name as "Matthew Doyle" on December 1, 1939; that the patient had a slow, shuffling walk, which was characteristic of Matthew T. Doyle; and that the medicine in one of the bottles in Matthew T. Doyle's tin box was precisely the kind prescribed by Dr. Lerner on *Page 477
 December 1, 1939, and bore the label of the Mercy Hospital Dispensary. We sustain the ruling that Dr. Lerner's testimony was admissible.
 The opinions of Dr. Lerner and Dr. Langlettig were substantiated by Dr. Irving J. Spear, head of the Department of Nervous Diseases in the Medical School of the Univresity of Maryland, and by Dr. Andrew C. Gillis, who has taught this subject for many years at the University of Maryland and the Johns Hopkins University. After hearing all of the testimony, Dr. Spear and Dr. Gillis expressed the opinion that Doyle could not possibly have been of sound and disposing mind in December, 1939. The opinions of medical doctors are admissible in evidence as to sanity or insanity because they have become familiar by study and eperience with the symptoms of mental diseases, and therefore qualified to assist the court or jury in reaching a correct conclusion. Such opinions may be based either upon facts within their personal knowledge or upon a hypothesis disclosed by the testimony of others. Quimby v. Greenhawk, 166 Md. 335,171 A. 59; Mathiesen Alkali Works v. Redden, 177 Md. 560, 10 A.2d 699;Langenfelder v. Thompson, 179 Md. 502, 20 A.2d 491, 136A.L.R. 960. It is also held that a qualified expert, who has been present during the whole course of a trial and has heard all of the testimony can be asked for an opinion based upon the evidence. Baber v. John C. Knipp Sons, 164 Md. 55,163 A. 862.
 Irrespective of the difference of opinion between Dr. Speicher and the four Baltimore specialists on the issue of insanity, the court has no difficulty in reaching the ultimate decision of this case on the ground of insane delusion. It is true that mere eccentricities or peculiarities of behavior are not of themselves sufficient to constitute mental incapacity. Henry v. Leech,123 Md. 436, 91 A. 694; Mecutchen v. Gigous, 150 Md. 79,132 A. 425. But the law is settled in this State that when a testamentary disposition is the direct consequence and offspring of the testator's delusion, which was calculated *Page 478
 to pervert his judgment and control his will in respect to the disposition of his estate, the court should hold that he did not possess testamentary capacity, although he may have been rational and sane on other subjects. Townshend v. Townshend, 7 Gill 10, 32, 33. It has been specifically held by this court that a violent dislike for one's near relatives, when founded upon an insane delusion, may be proof of his insanity. Brown v. Ward,53 Md. 376, 388, 392, 36 Am. Rep. 422. The law of insane delusion was expounded in England by Chief Justice Cockburn in the following manner: "The pathology of mental disease and the experience of insanity in its various forms teach us that while, on the one hand, all the faculties, moral and intellectual, may be involved in one common ruin, as in the case of the raving maniac, in other instances one or more only of these faculties or functions may be disordered, while the rest are left unimpaired and undisturbed; that while the mind may be overpowered by delusions which utterly demoralize it and unfit it for the perception of the true nature of surrounding things, or for the discharge of the common obligations of life, there often are, on the other hand, delusions, which, though the offspring of mental disease and so far constituting insanity, yet leave the individual in all other respects rational, and capable of transacting the ordinary affairs and fulfilling the duties and obligations incidental to the various relations of life. No doubt when delusions exist which have no foundation in reality, and spring only from a diseased and morbid condition of the mind, to that extent the mind must necessarily be taken to be unsound * * *. It is essential to the exercise of such power * * * that no disorder of the mind shall poison his affections, pervert his sense of right, or prevent the exercise of his natural faculties — that no insane delusion shall influence his will in disposing of his property and bring about a disposal of it which, if the mind had been sound, would not have been made. * * * If the human instincts and affections, or the moral sense, become perverted by mental disease; *Page 479
 if insane suspicion, or aversion, take the place of natural affection; if reason and judgment are lost, and the mind becomes a prey to insane delusions, calculated to interfere with and destroy its functions, and to lead to a testamentary disposition, due only to their baneful influence — in such a case it is obvious that the condition of the testamentary power fails, and that a will made under such circumstances ought not to stand."Banks v. Goodfellow, 5 L.R.Q.B. 549, 560, 565.
 In order to set a will aside on the ground of a delusion, it is necessary to show (1) that the delusion was an insane delusion, and (2) that the will was the consequence of the delusion.Johnson v. Johnson, 105 Md. 81, 65 A. 918, 121 Am. St. Rep. 570; People v. Hubert, 119 Cal. 216, 51 P. 329, 63 Am. St.Rep. 72, 94-100. The evidence in this case shows that Doyle was laboring under a delusion that he had been robbed. This was his principal thought when he wandered into the Southwestern Police Station. The delusion was subsequently directed against his niece. He believed she was conspiring with her husband to injure and rob him. As a matter of fact, she had treated him with unusual kindness. The case falls within the definition of an insane delusion: a false belief for which there is no reasonable foundation, and which would be incredible under similar circumstances to the same person if he were of sound mind, and concerning which his mind is not open to permanent correction through argument or evidence. Walker v. Struthers, 273 Ill. 387, 112 N.E. 961, 966; 32 C.J., Insane Persons; Sec. 52. Moreover, the creation of the trusts in this case was an offspring of the insane delusion.
 It is recognized, of course, that aged and infirm persons inextremis may be easily imposed upon by those in whom they confide. When, therefore, a relative or friend arranges for the preparation of such a person's testamentary disposition in his own favor, such an act generally excites suspicion. And where it is found that a person was so weak in mind or body that he was a mere passive instrument in the hands of others, and the court can *Page 480
 presume that the person through whose influence the will was made for his own benefit was conscious that he was obtaining an unjust disposition, it is obvious that the will should not be permitted to stand. Harvey v. Sullens, 46 Mo. 147, 151, 2 Am. Rep. 491; 28 Am. Jur., Insane and Other Incompetent Persons, Sec. 67. In this case neither the president of the bank nor the cashier could recall who had requested that the accounts be opened in trust form. They were unable to say whether Doyle had indicated that he wanted his brother to have the money, or whether anyone had explained how the money would pass upon his death. The facts in this case are somewhat similar to Cherbonnier v. Evitts,56 Md. 276, 279, 294, where Judge Ritchie said: "Unsoundness of mind, when not reaching to mania or idiocy, is compatible with the semblance of perfect reason on occasion or for a period; and, where undue influence has been craftily applied, it so insidiously possesses the mind of its victim with false impressions or delusions, that he often voluntarily, and even eagerly, performs the act, into which he has been skilfully duped. * * * The law is jealous to defeat a fraudulent use of the means afforded by intimacy of association. And it is not * * * inconsistent with the exercise of undue influence or artifice, that the instrument assailed was executed voluntarily, and with a knowledge of its contents." It does not necessarily follow, therefore, merely because Doyle willingly signed his mark, that in the eyes of the law he was capable of making a valid deed or contract.
 The appellant complained because Dr. Woodward, who is a physician, was not allowed to give his opinion as to Doyle's mental capacity, whereas Mrs. Patterson was allowed to express such an opinion. The chancellors excluded Dr. Woodward's opinion on the ground that it was as a bank president that he met Doyle and that he saw him but a short while. Inasmuch as Dr. Woodward was present when Dr. Speicher made the examination, he should have been allowed to express his opinion. A physician, after sufficient opportunity for observation, *Page 481
 may express his opinion of a person's mental capacity without giving any reason for his opinion. Love v. Love, 158 Md. 481,148 A. 814. However, we do not find reversible error in the rulings of the chancellors since there was an abundance of evidence to show insane delusion. The statement of a non-expert witness as to the sanity or insanity of an individual, whose appearance and conduct came under his personal observation, is not the expression of mere opinion, but actual knowledge of the fact of permanent or characteristic incapacity. In form, it is an opinion because it expresses a conclusion or inference based upon observation, and the witness could not very well communicate a correct idea without embodying his impressions or judgment to a certain extent. But, in substance, the mental condition of a person is a fact, and the opinion of a witness who had had opportunities to observe his appearance and conduct is in reality a statement of the fact. Of course, it is not usually established by positive proof, because in most cases it is impossible to determine the mental condition of another person with absolute certainty. Nevertheless, an opinion based upon actual observation according to ordinary manifestations and common experience is knowledge as far as the human intellect can acquire knowledge upon such subjects. This kind of evidence is admissible on an issue as to testamentary capacity because of the intrinsic value of the observation of persons of intelligence. Birchett v.Smith, 150 Md. 369, 133 A. 117; Connecticut Mutual LifeInsurance Co. v. Lathrop, 111 U.S. 612, 4 S. Ct. 533, 28 L. Ed. 536. But a non-expert witness is qualified to express an opinion as to a testator's mental capacity only where the acts and circumstances, of which the witness had personal knowledge, are sufficient to form a basis for the formation of rational opinion. He must state the facts as far as he can and disclose what led to his conclusion. If the whole testimony of the witness fails to show facts sufficient to justify the conclusion reached by him, he should not be permitted to express an opinion. Wood v.Hankey, *Page 482 133 Md. 389, 397, 105 A. 430; Cronin v. Kimble, 156 Md. 489,144 A. 698; Smith v. Biggs, 171 Md. 528, 189 A. 256.
 Since it appears from the preponderance of the evidence that Doyle was not mentally capable of creating the trusts in this case, the decree of the chancellors will be affirmed.
 Decree affirmed, the costs to be paid out of the estate.
 SLOAN, J., dissents.


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Avis juridique important
 |
 22001A0911(01)
 Acordo entre a União Europeia e a antiga República jugoslava da Macedónia sobre as actividades da Missão de Vigilância da União Europeia (EUMM) na antiga República jugoslava da Macedónia
 Jornal Oficial no L 241 de 11/09/2001 p. 0002 - 0004
 TRADUÇÃOAcordoentre a União Europeia e a antiga República jugoslava da Macedónia sobre as actividades da Missão de Vigilância da União Europeia (EUMM) na antiga República jugoslava da MacedóniaA UNIÃO EUROPEIA,por um lado,eA ANTIGA REPÚBLICA JUGOSLAVA DA MACEDÓNIA,a seguir denominada"Parte Anfitriã", por outro lado,Ambas a seguir denominadas Partes Participantes,Tendo em conta:- a oferta feita pela Comunidade Europeia e pelos seus Estados-Membros de organizar uma Missão de Vigilância da Comunidade Europeia (EUMM) na antiga República jugoslava da Macedónia e a aceitação provisória dessa oferta pela Parte Anfitriã, em 24 de Março de 1998,- a presença de observadores da Comunidade Europeia/União Europeia na antiga República jugoslava da Macedónia desde 1998,- a adopção pelo Conselho da União Europeia, em 22 de Dezembro de 2000, da acção comum do Conselho 2000/811/PESC relativa à Missão de Vigilância da União Europeia, que transforma a ECMM na EUMM, enquanto instrumento da Política Externa e de Segurança Comum (PESC) da União Europeia, alicerçado em anteriores iniciativas, a fim de contribuir para a efectiva formulação de uma política da União Europeia para os Balcãs Ocidentais,- a celebração, em 9 de Abril de 2001, no Luxemburgo, de um Acordo de Estabilização e Associação entre a antiga República jugoslava da Macedónia e as Comunidades Europeias e os seus Estados-Membros,- o reconhecimento da independência, da soberania e da integridade territorial da antiga República jugoslava da Macedónia e da firme vontade da União Europeia de contribuir para um maior reforço da paz e da estabilidade na região,CELEBRARAM O SEGUINTE ACORDO:Artigo IMandato1. A Missão de Vigilância da União Europeia, a seguir denominada "EUMM", anteriormente presente na região sob a designação de Missão de Vigilância da Comunidade Europeia (ECMM), actualmente sedeada em Sarajevo, estabelece na Antiga República jugoslava da Macedónia um Gabinete de Missão na cidade de Skopje e noutros locais a decidir pelo Chefe de Missão, em consulta e em acordo com a Parte Anfitriã, a fim de contribuir para a efectiva formulação da política da União Europeia para os Balcãs Ocidentais.A EUMM fica encarregada, designadamente, de:a) Acompanhar a evolução da situação em termos políticos e de segurança dentro do domínio da sua responsabilidade;b) Prestar especial atenção à vigilância das fronteiras, às questões inter-étnicas e ao regresso dos refugiados;c) Apresentar relatórios analíticos, de acordo com as missões que lhe tenham sido confiadas;d) Contribuir para o mecanismo de alerta precoce do Conselho e para o reforço da confiança, no âmbito da política de estabilização conduzida pela União Europeia na região;e) Informar regularmente a Parte Anfitriã sobre as actividades da EUMM, incluindo, se as suas missões o previrem, sobre questões humanitárias.2. A Parte Anfitriã deve prestar à EUMM todas as informações e cooperar em toda a medida do necessário para a realização dos objectivos da EUMM. A Parte Anfitriã pode designar um oficial de ligação dos ministérios competentes junto da EUMM.Artigo IIEstatuto1. A Parte Anfitriã toma todas as medidas necessárias para a protecção e segurança da EUMM e dos seus membros. Todas as disposições específicas propostas pela Parte Anfitriã devem ter o acordo do Chefe de Missão antes da sua execução.2. A EUMM e o seu pessoal, juntamente com os seus meios de transporte e o seu equipamento, dispõem, no exercício das suas actividades, da liberdade de circulação necessária para a execução do mandato da missão.3. O pessoal da EUMM pode ser acompanhado, no exercício das suas actividades, por um intérprete e, a pedido da EUMM, de um oficial de escolta designado pela Parte Anfitriã.4. A EUMM pode hastear a bandeira da União Europeia no seu Gabinete de Missão em Skopje e noutros locais, por decisão do Chefe de Missão.5. Os veículos e demais meios de transporte da EUMM devem ostentar um distintivo da Missão, que será notificado às autoridades pertinentes.Artigo IIIComposição1. O Chefe de Missão da EUMM foi designado pelo Conselho da União Europeia. Qualquer futuro Chefe de Missão será designado do mesmo modo.2. O restante pessoal da EUMM é destacado pelos Estados-Membros da União Europeia. São-lhe atribuídas funções específicas pelo Chefe de Missão, sob a autoridade do Secretário-Geral/Alto Representante. A Noruega e a Eslováquia, que participam na EUMM à data do presente acordo, podem também designar pessoal para a EUMM e ser, por conseguinte, juntamente com a União Europeia e os seus Estados-Membros, Partes Visitantes.3. Os funcionários estrangeiros da EUMM são denominados observadores.4. Os governos das Partes Visitantes devem designar observadores para a EUMM.5. O Chefe de Missão determina o número de Observadores ao abrigo do presente Acordo, em consulta e com o acordo da Parte Anfitriã.6. Os observadores não podem tomar medidas ou desenvolver actividades incompatíveis com a natureza imparcial das suas obrigações e devem respeitar a lei da Parte Anfitriã, sem prejuízo das disposições a que se refere o artigo VIII.7. A EUMM pode recorrer à assistência de pessoal administrativo e técnico das Partes Visitantes. Os membros do pessoal administrativo e técnico da EUMM beneficiam de um estatuto equivalente àquele de que beneficia, nos termos da Convenção de Viena sobre Relações Diplomáticas, o pessoal administrativo e técnico de Partes Visitantes ao serviço das embaixadas.8. A EUMM pode recrutar no local o pessoal auxiliar que se revele necessário. A pedido do Chefe de Missão, a Parte Anfitriã deve facilitar o recrutamento pela EUMM de pessoal local qualificado. O pessoal auxiliar da EUMM deve beneficiar de um estatuto equivalente àquele de que beneficia, nos termos da Convenção de Viena sobre Relações Diplomáticas, o pessoal local ao serviço das embaixadas.Artigo IVArmas e vestuário1. Os observadores não podem ser portadores de armas.2. Os observadores devem vestir-se de branco, com traje civil, ostentando um distintivo da EUMM.Artigo VCadeia de responsabilidades1. A EUMM na Antiga República jugoslava da Macedónia funciona sob a responsabilidade do Chefe de Missão.2. O Chefe de Missão apresenta ao Conselho da União Europeia, por intermédio do Secretário-Geral/Alto Representante, relatórios regulares sobre as actividades e conclusões da EUMM.3. No ámbito do mandato previsto no n.o 1 do artigo I, as funções da EUMM são definidas pelo Secretário-Geral/Alto Representante em estreita cooperação com a Presidência e de acordo com a política adoptada pelo Conselho para os Balcãs Ocidentais.4. O Chefe de Missão informa regularmente a Parte Anfitriã das actividades da EUMM.Artigo VIViagens e transporte1. Os veículos e outros meios de transporte da EUMM não ficam sujeitos a registo ou licença obrigatórios e todos os veículos devem estar cobertos por um seguro de responsabilidade civil.2. A EUMM pode utilizar as estradas, os aeroportos e outras instalações e meios de acesso sem o pagamento de direitos, portagens ou outros encargos.3. A Parte Anfitriã deve facilitar à EUMM a utilização dos seus próprios veículos e outros meios de transporte.Artigo VIIComunicações1. O pessoal da EUMM terá acesso, ao preço corrente, a equipamentos de telecomunicações adequados da Parte Anfitriã para as suas actividades, incluindo a comunicação com representantes diplomáticos e consulares das Partes Visitantes.2. A EUMM beneficia do direito à comunicação sem restrições através dos seus próprios rádios (incluindo rádios por satélite, móveis e portáteis) telefones, telégrafos, fax ou quaisquer outros meios. A Parte Anfitriã atribui, após a assinatura do presente Acordo, as frequências em que os rádios podem operar.Artigo VIIIPrivilégios e imunidades1. É concedido o estatuto de missão diplomática à EUMM.2. São concedidos aos observadores, durante a sua missão, os privilégios e imunidades dos agentes diplomáticos, nos termos da Convenção de Viena sobre Relações Diplomáticas.3. O Gabinete de Missão em Skopje, os outros gabinetes e todos os meios de transporte da EUMM são invioláveis.4. Os privilégios e imunidades previstos no presente artigo são concedidos aos observadores durante a sua missão, e depois dela, no que diz respeito aos actos anteriormente efectuados durante a sua missão.5. A Parte Anfitriã deve facilitar a circulação do Chefe de Missão e do pessoal da EUMM. A EUMM deve fornecer à Parte Anfitriã uma lista dos membros da EUMM e informá-la antecipadamente da chegada e partida do pessoal pertencente à EUMM. O pessoal pertencente à EUMM será portador do seu passaporte nacional, bem como de um cartão de identificação da EUMM.6. A Parte Anfitriã reconhece às Partes Visitantes e à EUMM o direito de importar, isentos de direitos ou de outras restrições, equipamento, provisões, fornecimentos e outros bens necessários para uso exclusivo e oficial da EUMM. A Parte Anfitriã reconhece igualmente o direito das Partes Visitantes e da EUMM de adquirirem esses bens no seu território, bem como de exportarem ou eliminarem de outro modo o equipamento, provisões, fornecimentos e outros bens assim adquiridos ou importados. A Parte Anfitriã reconhece ainda o direito dos observadores de adquirirem e/ou importarem isentos de direitos ou de outras restrições os bens necessários para o seu próprio uso pessoal e de os exportarem.Artigo IXAlojamento e disposições práticasO Governo da antiga República jugoslava da Macedónia acorda em assistir a EUMM na procura de instalações e alojamento adequados, se tal lhe for solicitado. As Partes Participantes decidem sobre outras disposições em matéria de privilégios e imunidades e sobre outras disposições práticas, incluindo a assistência médica de urgência e a evacuação de emergência, bem como os requisitos em matéria de documentos de viagem.Artigo XEntrada em vigorO presente Acordo entra em vigor na data da sua assinatura. O disposto no presente Acordo será aplicado pela Parte Anfitriã à EUMM provisoriamente, a contar da data em que for rubricado e até à sua entrada em vigor, na data da assinatura. O presente Acordo mantém-se em vigor até ao momento em que uma das Partes Participantes notifique a outra, com dois meses de antecedência, de que tenciona solicitar a cessação das actividades nele mencionadas.Feito em Skopje, em 31 de Agosto de 2001em língua inglesa, em quatro exemplares.Pela União EuropeiaPela Antiga República jugoslava da Macedónia


text:
 30.8.2008
 DE
 Amtsblatt der Europäischen Union
 C 223/55
 Klage, eingereicht am 7. Juli 2008 — Becker Flugfunkwerk/HABM — Harman Becker Automotive Systems (BECKER AVIONIC SYSTEMS)
 (Rechtssache T-263/08)
 (2008/C 223/98)
 Sprache der Klageschrift: Englisch
 Verfahrensbeteiligte
 Klägerin: Becker Flugfunkwerk GmbH (Rheinmünster, Deutschland) (Prozessbevollmächtigter: Rechtsanwalt O. Griebenow)
 Beklagter: Harmonisierungsamt für den Binnenmarkt (Marken, Muster und Modelle)
 Andere Beteiligte im Verfahren vor der Beschwerdekammer: Harman Becker Automotive Systems GmbH (Karlsbad, Deutschland)
 Anträge
 Die Klägerin beantragt,
 —
 die Entscheidung der Ersten Beschwerdekammer des Harmonisierungsamts für den Binnenmarkt (Marken, Muster und Modelle) vom 10. April 2008 in der Sache R 398/2007-1 aufzuheben;
 —
 den Widerspruch Nr. B 484 503 gegen die Anmeldung der Gemeinschaftsmarke Nr. 1 829 563 zurückzuweisen.
 Klagegründe und wesentliche Argumente
 Anmelderin der Gemeinschaftsmarke: Klägerin.
 Betroffene Gemeinschaftsmarke: Bildmarke „BECKER AVIONIC SYSTEMS“ für Waren der Klasse 9 (Anmeldung Nr. 1 829 563).
 Inhaberin des im Widerspruchsverfahren entgegengehaltenen Marken- oder Zeichenrechts: Andere Beteiligte im Verfahren vor der Beschwerdekammer.
 Entgegengehaltenes Marken- oder Zeichenrecht: Im Vereinigten Königreich eingetragene Wortmarke „BECKER“ (Nr. 1 258 929) für Waren der Klasse 9, deutsche eingetragene Bildmarke „BECKER“ (Nr. 1 039 843) für Waren der Klasse 9, deutsche eingetragene Bildmarke „BECKER“ (Nr. 1 016 927) für Waren der Klasse 37, finnische eingetragene Wortmarke „BECKER“ (Nr. 116 880) für Waren der Klasse 9, griechische eingetragene Wortmarke „BECKER“ (Nr. 82339) für Waren der Klasse 9 und international registrierte Wortmarke „BECKER“ (Nr. 473 178) für Waren der Klasse 9.
 Entscheidung der Widerspruchsabteilung: Dem Widerspruch wurde hinsichtlich aller angegriffenen Waren stattgegeben.
 Entscheidung der Beschwerdekammer: Zurückweisung der Beschwerde.
 Klagegründe: Verstoß gegen Art. 8 Abs. 1 der Verordnung Nr. 40/94 des Rates, da zwischen den einander gegenüberstehenden Marken keine Verwechslungsgefahr bestehe.


type: legislation

text:
 11.2.2021
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 48/1
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/166
 z dnia 10 lutego 2021 r.
 zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/1368 w odniesieniu do przedłużenia krajowych programów w sektorze pszczelarskim
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 57 akapit pierwszy lit. c) i art. 223 ust. 3 akapit pierwszy lit. c),
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2015/1368 (2) ustanowiono przepisy dotyczące zgłaszania, zatwierdzania i zmiany krajowych programów pszczelarskich.
 (2)
 Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/2220 (3) programy krajowe sporządzone na okres od dnia 1 sierpnia 2019 r. do dnia 31 lipca 2022 r. przedłuża się do dnia 31 grudnia 2022 r.
 (3)
 W rozporządzeniu Rady (UE, Euratom) 2020/2093 (4) określono roczny pułap dla Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji („EFRG”). W ramach tego pułapu z funduszu tego będzie finansowany wkład Unii w programy pszczelarskie, począwszy od 2021 r. Całkowita kwota przewidziana w wieloletnich ramach finansowych w odniesieniu do EFRG obejmuje zwiększenie środków na programy pszczelarskie do 60 mln EUR rocznie.
 (4)
 Państwa członkowskie powinny zmodyfikować swoje programy krajowe w celu uwzględnienia przedłużenia okresu obowiązywania programów pszczelarskich i zwiększenia budżetu na sektor pszczelarski. Państwa członkowskie do dnia 15 marca 2021 r. powinny zgłosić Komisji zmienione programy wymagających zatwierdzenia.
 (5)
 Aby zapewnić ciągłość płatności, płatności związane ze środkami wdrażanymi od dnia 1 sierpnia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. powinny być realizowane na rzecz beneficjentów w okresie od dnia 16 października 2022 r. do dnia 15 października 2023 r.
 (6)
 Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/1368.
 (7)
 Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 W rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/1368 wprowadza się następujące zmiany:
 1)
 w art. 3 dodaje się akapit drugi w brzmieniu:
 „Państwa członkowskie zgłaszają Komisji do dnia 15 marca 2021 r. zmianę w swoich programach krajowych zgodnie z art. 55 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Zmiana ta uwzględnia zwiększony wkład Unii od 2021 r.”;
 2)
 w art. 5 ust. 1 dodaje się akapit drugi w brzmieniu:
 „Zmiany w programach pszczelarskich zgodnie z art. 3 akapit drugi są zatwierdzane przez Komisję na podstawie art. 57 akapit pierwszy lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 do dnia 15 czerwca 2021 r.”;
 3)
 w art. 7 dodaje się akapit trzeci w brzmieniu:
 „Na zasadzie odstępstwa od akapitu drugiego płatności związane ze środkami wdrażanymi od dnia 1 sierpnia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. realizuje się w okresie od dnia 16 października 2022 r. do dnia 15 października 2023 r.”.
 Artykuł 2
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 10 lutego 2021 r.
 W imieniu Komisji
 Ursula VON DER LEYEN
 Przewodnicząca
 (1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.
 (2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1368 z dnia 6 sierpnia 2015 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do pomocy w sektorze pszczelarskim (Dz.U. L 211 z 8.8.2015, s. 9).
 (3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/2220 z dnia 23 grudnia 2020 r. ustanawiające niektóre przepisy przejściowe dotyczące wsparcia z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) w latach 2021 i 2022 oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, (UE) nr 1306/2013 i (UE) nr 1307/2013 w odniesieniu do zasobów i stosowania w latach 2021 i 2022 oraz rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do zasobów i rozdziału takiego wsparcia na lata 2021 i 2022 (Dz.U. L 437 z 28.12.2020, s. 1).
 (4) Rozporządzenie Rady (UE, EURATOM) 2020/2093 z dnia 17 grudnia 2020 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027 (Dz.U. L 433I z 22.12.2020, s. 11).


type: other

text:
Sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja (l-Ewwel Awla) tat-22 ta' Ġunju 2006.
 August Storck KG vs l-Uffiċċju għall-Armonizzazzjoni fis-Suq Intern (trademarks u disinni) (UASI).
 Appell - Trade mark Komunitarja - Artikolu 7(1)(b) u 3 tar-Regolament 40/94 - Raġuni assoluta għal rifjut ta' reġistrazzjoni - Trade mark figurattiva - Rappreżentazzjoni ta' forma ta' ppakkjar mibrum ta' ħelu - Karattru distintiv.
 Kawża C-25/05 P.
 22 ta' Ġunju 2006 (*)
 "Appell - Trade mark Komunitarja – Artikolu 7(1)(b) u 3 tar-Regolament 40/94 – Raġuni assoluta għal rifjut ta' reġistrazzjoni – Trade mark figurattiva – Rappreżentazzjoni ta' forma ta' ppakkjar mibrum ta' ħelu – Karattru distintiv"
 Fil-kawża C-25/05 P
 li għandha bħala suġġett appell imressaq skond l-Artikolu 56 ta' l-Istatut tal-Qorti tal-Ġustizzja fl-24 ta' Jannar 2005,
 August Storck KG, stabbilita f'Berlin (il-Ġermanja), irrappreżentata minn I. Rohr, H. Wrage-Molkenthin u T. Reher, Rechtsanwälte,
 il-parti l-oħra fil-kawża li hija
 L-Uffiċċju għall-Armonizzazzjoni fis-Suq Intern (trade marks u disinni) (UASI), irrappreżentat G. Schneider, bħala aġent,
 konvenut fl-ewwel istanza
 komposta minn P. Jann, President ta' l-Awla, N. Colneric, J. N. Cunha Rodrigues, M. Ilešič (Relatur) u E. Levits, Imħallfin,
 wara li rat il-proċedura bil-miktub u wara s-seduta tas-16 ta' Frar 2006,
 wara li semgħet il-konklużjonijiet ta' l-Avukat Generali, ippreżentati fis-seduta tat-23 ta' Marzu 2006,
 1 Permezz ta' l-appell tagħha, August Storck KG titlob l-annullament tas-sentenza tal-Qorti tal-Prim'Istanza tal-Komunitajiet Ewropej (Ir-Raba Awla) ta' l-10 ta' Novembru 2004, Storck vs UASI (forma ta' ħelwa mgeżwra) (T-402/02, li għadha ma ġietx ippubblikata fil-Ġabra, iktar 'il quddiem is-"sentenza kkontestata"), li permezz tagħha din il-Qorti ċaħdet l-appell tar-rikorrenti intiż għall-annullament tad-deċiżjoni tat-Tieni Awla tal-Bord ta' l-Appell ta' l-Uffiċċju għall-Armonizzazzjoni fis-Suq Intern (trade marks u disinni) (UASI) tat-18 ta' Ottubru 2002 (kawża R256/2001-2) (iktar 'il quddiem id-"deċiżjoni kkontestata"), li ċaħdet ir-reġistrazzjoni ta' trade mark li tirrappreżenta ppakkjar mibrum ta' ħelu (forma ta' ħelwa mgeżwra) ta' kulur id-deheb.
 2 Ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 40/94 ta' l-20 ta' Diċembru 1993 dwar it-trade mark Komunitarja (ĠU 1994, L 11, p.1) fl-Artikolu 7 tiegħu intitolat "Raġunijiet assoluti għal rifjut" jipprovdi:
 "1. Dawn li ġejjin ma jistgħux jiġu rreġistrati:
 b) trade marks li mhumiex ta' karattru distintiv;
 3. Il-paragrafu 1(b), (ċ) u (d) m'għandhomx japplikaw jekk it-trade mark tkun saret distintiva fir-rigward tal-prodotti jew is-servizzi li għalihom tkun qiegħda tintalab ir-reġistrazzjoni minħabba l-użu li jkun sar ta' din it-trade mark."
 3 L-Artikolu 73 tar-Regolament Nru 40/94, intitolat "Stqarrija tar-raġunijiet li fuqhom id-deċiżjonijiet huma bbażati", jipprovdi:
 4 L-Artikolu 74 tar-Regolament Nru 40/94, intitolat "L-eżaminazzjoni tal-fatti mil-Uffiċċju fuq inizzjattiva tiegħu stess", fil-paragrafu 1 tiegħu jipprovdi:
 "Fi proċedimenti quddiemu l-Uffiċċju għandu jeżamina l-fatti fuq l-inizzjattiva tiegħu stess; madanakollu, fi proċedimenti li jirrigwardaw raġunijiet relattivi għal ċaħda ta' reġistrazzjoni, l-Uffiċċju għandu jkun ristrett għal eżaminazzjoni ta' fatti, ta' provi u ta' argumenti ppreżentati mil-partijiet u tar-rimedji mitluba."
 5 Fit-30 ta' Marzu 1998, ir-rikorrenti, skond ir-Regolament Nru 40/94, ippreżentat applikazzjoni għar-reġistrazzjoni ta' trade mark Komunitarja quddiem il-UASI fejn talbet ir-reġistrazzjoni ta' trade mark figurattiva li tikkorrispondi mar-rapprezentazzjoni bidimensjonali, f'perspettiva, ta' ħelwa f'forma ta' ppakkjar mibrum (forma ta' ħelwa mgeżwra) ta' kulur id-deheb, li hija riprodotta hawnhekk:
 6 Il-prodotti li fir-rigward tagħhom saret l-applikazzjoni għar-reġistrazzjoni tat-trade mark huma "ħelu" u jaqgħu fil-klassi 30 skond il-Ftehim ta' Nizza dwar il-Klassifikazzjoni Internazzjonali ta' Prodotti u Servizzi għall-finijiet tar-Reġistrazzjoni ta' Trade marks, tal-15 ta' Ġunju 1957, kif emendat.
 7 Permezz ta' deċiżjoni tad-19 ta' Jannar 2001 l-eżaminatur ċaħad l-applikazzjoni minħabba li t-trade mark mitluba kienet nieqsa minn karattru distintiv fis-sens ta' l-Artikolu 7(1)(b) tar-Regolament Nru 40/94 u minħabba li ma kinitx kisbet karattru distintiv permezz ta' l-użu fis-sens ta' l-Artikolu 7(3) ta' l-istess Regolament.
 8 Permezz tad-deċiżjoni kkontestata, It-Tieni Awla tal-Bord ta' l-Appell tal-UASI kkonfermat id-deċiżjoni ta' l-eżaminatur. Fir-rigward tal-karattru distintiv ab initio, hija kkonstatat, b'mod partikolari, li l-kulur dehbi li kien jidher fuq ir-rappreżentazzjoni grafika tat-trade mark mitluba kien jintuża normalment u frekwentement, fil-kummerċ, fir-rigward ta' l-ippakkjar ta' ħelu. Hija kkunsidrat ukoll li l-elementi ppreżentati mir-rikorrenti ma kinux jippruvaw li din it-trade mark, wara l-użu li kien sar minnha, kienet kisbet karattru distintiv fir-rigward tal-ħelu b'mod ġenerali jew, b'mod partikolari, fir-rigward tal-karamelli.
 9 Għall-finijiet ta' l-annullament tad-deċiżjoni kkontestata, ir-rikorrenti ressqet rikors ibbażat fuq erba' motivi.
 10 Fuq l-ewwel motiv, ibbażat fuq il-ksur ta' l-Artikolu 7(1)(b) tar-Regolament Nru 40/94, il-Qorti tal-Prim'Istanza fil-punti 55 sa 62 tas-sentenza kkontestata ddeċidiet li l-Bord ta' l-Appell kien iġġustifikat meta kkonkluda li t-trade mark mitluba kienet nieqsa minn karattru distintiv, fis-sens ta' din id-dispoizzjoni, għar-raġunijiet li ġejjin:
 "55 Għandu jiġi kkonstatat li l-Bord ta' l-Appell ma wettaq l-ebda żball ta' dritt meta qies li "il-konfigurazzjoni tat-trade mark in kwistjoni (ippakkjar mibrum, ta' kulur kannella ċar jew kulur id-deheb) ma spikkax b'mod fundamentali mil-preżentazzjonijiet komuni l-oħra użati fil-kummerċ" (punt 14 tad-deċiżjoni kkontestata).
 56 Fil-fatt, il-Bord ta' l-Appell ġustament ikkonstata, fil-punt 15 tad-deċiżjoni kkontestata, li l-forma ta' l-ippakkjar in kwistjoni kienet "forma ta' ppakkjar ta' ħelu normali u tradizzjonali" u li wieħed isib "numru kbir ta' ħelu ppakkjat b'dan il-mod fuq is-suq". L-istess jista' jingħad għall-kulur ta' l-ippakkjar in kwistjoni, jiġifieri l-kannella ċar ('caramel'), jew, kif jirriżulta mir-rappreżentazzjoni grafika tat-trade mark mitluba, id-deheb u l-isfumatura ta' deheb. Dawn il-kuluri, minnhom infushom, m'għandhom xejn ta' barra minn normal u mhux rari li wieħed jarahom użati għall-ippakkjar ta' ħelu, kif osserva l-Bord ta' l-Appell, b'mod rilevanti, fil-punt 16 tad-deċiżjoni kkontestata. Għalhekk, il-Bord ta' l-Appell ġustament ikkunsidra, fil-punt 18 tad-deċiżjoni kkontestata, li, f'dan il-każ, il-konusmatur medju ma kienx jipperċepixxi t-trade mark fiha nfisha bħala indikazzjoni ta' l-oriġini kummerċjali tal-prodott, iżda bħala ppakkjar ta' ħelwa, xejn iktar u xejn anqas, [...]
 57 Għaldaqstant, il-karatteristiċi tat-tlaqqigħ ta' forma u ta' kulur tat-trade mark mitluba mhumiex distinti biżżejjed minn dawk tal-forom bażiċi użati frekwentement għall-ippakkjar ta' ħelu jew ta' karamelli u, għalhekk, mhumiex ta' natura li jiġu miftakra mil-pubbliku rilevanti bħala indikaturi ta' oriġini kummerċjali. Fil-fatt, l-ippakkjar mibrum (forma ta' ħelwa mgeżwra), fil-kulur kannella ċar jew kulur id-deheb, ma jiddistingwix ruħu b'mod sostanzjali mil-ippakkjar tal-prodotti in kwistjoni (ħelu, karamelli), li huwa użat b'mod komuni fil-kummerċ u għalhekk huwa ppakkjar li l-moħħ awtomatikament jorbot ma' forma ta' ppakkjar tipika għall-imsemmija prodotti.
 60 [...]il-Bord ta' l-Appell ġustament invoka, fil-punti 19 u 20 tad-deċiżjoni kkontestata, ir-riskju ta' monopolizzazzjoni ta' l-ippakkjar in kwistjoni fir-rigward tal-ħelu, minħabba li din l-analiżi tikkonferma n-nuqqas ta' karattru distintiv ta' dan l-ippakkjar fir-rigward ta' dawn il-prodotti, skond l-interess ġenerali li fuqu jistrieħ il-motiv assolut ta' rifjut ibbażat fuq l-Artikolu 7(1)(b) tar-Regolament Nru 40/94.
 62 Mill-kunsiderazzjonijiet preċedenti kollha jirriżulta li t-trade mark mitluba ma tistax, kif inhi pperċepita minn konsumatur medju, ordinarjament informat u raġonevolment attent u prudenti, tippermetti li jiġu identifikati l-prodotti kkonċernati u li jiġu distinti minn dawk li għandhom oriġini kummerċjali differenti. Għaldaqstant, hija nieqsa minn karattru distintiv fir-rigward ta' dawn il-prodotti.
 11 Fuq it-tieni motiv, ibbażat fuq il-ksur ta' l-Artikolu 7(3) tar-Regolament Nru 40/94, il-Qorti tal-Prim'Istanza ddeċidiet, fil-punti 82 sa 89 tas-sentenza kkontestata, li r-rikorrenti ma kinitx stabbilixxiet li t-trade mark mitluba kienet kisbet karattru distintiv permezz ta' l-użu li kien sar minnha, fis-sens ta' din id-dispożizzjoni, b'mod partikolari għar-raġunijiet segwenti:
 "82 Qabel kollox, fir-rigward ta' l-argumenti tar-rikorrenti bbażati fuq il-figuri tal-prodotti kkonċernati mibjugħa fil-Komunità fil-perijodu bejn l-1994 u l-1998, il-Bord ta' l-Appell ġustament qies li dawn il-figuri mhumiex, f'dan il-każ, ta' natura li jipprovaw li t-trade mark mitluba kienet kisbet karattru distintiv minħabba l-użu li kien sar minnha.
 83 Fil-punt 25 tad-deċiżjoni kkontestata, il-Bord ta' l-Appell ikkunsidra, b'mod suffiċjenti għall-finijiet tad-dritt, li l-figuri in kwistjoni ma jippermettux li jiġi evalwat is-sehem tas-suq in kwistjoni li r-rikorrenti tgawdi permezz tat-trade mark mitluba. Fil-fatt, minkejja l-informazzjoni dwar in-numru ta' unitajiet u ta' tunnellati ta' ħelu mibjugħa fl-ippakkjar in kwistjoni li tirriżulta mid-data in kwistjoni, "evalwazzjoni realistika tas-saħħa [tar-rikorrenti] fuq is-suq tirriżulta impossibbli fin-nuqqas ta' data dwar il-volum totali tas-suq tal-prodotti li għandu jittieħed in kunsiderazzjoni jew ta' l-evalwazzjonijiet tal-bejgħ ta' impriżi kompetituri, li magħhom [setgħu] jitqabblu l-figuri tar-rikorrenti". [...]
 84 Barra minn hekk, kien ukoll ġustament li l-Bord ta' l-Appell ikkunsidra li l-ispejjeż ta' pubbliċità li nefqet ir-rikorrenti jqajmu l-istess problemi bħall-figuri tal-bejgħ imsemmija aktar 'il fuq. Għalhekk, fil-punt 26 tad-deċiżjoni [kkontestata], il-Bord ta' l-Appell kien attent li l-indikazzjonijiet imressqa mir-rikorrenti dwar l-ispejjeż in kwistjoni ma kienux utli ħafna safejn "l-ebda prova ma [kien jippermetti] li wieħed jieħu idea tal-volum ta' pubbliċità għas-suq tal-prodotti in kwistjoni". [...] Għalhekk, dan il-materjal pubbliċitarju ma jistax jikkostitwixxi [...] il-prova li l-pubbliku rilevanti jipperċepixxi l-imsemmija trade mark bħala indikazzjoni ta' l-oriġini kummerċjali tal-prodotti kkonċernati [...]
 85 Minbarra dan, kif ikkonstata l-Bord ta' l-Appell fl-istess punt tad-deċiżjoni kkontestata, l-ispejjeż in kwistjoni ma kienux għoljin ħafna "f'numru konsiderevoli ta' Stati Membri ta' l-Unjoni Ewropea", filwaqt li jżid "li din id-data [kienet] kompletament nieqsa fir-rigward ta' ċerti Stati Membri". Fil-fatt, għall-ebda sena mil-perijodu ta' referenza (1994-1998) l-imsemmija spejjeż ma jkopru l-Istati Membri kollha ta' l-Unjoni Ewropea.
 86 [...] għandu jiġi kkunsidrat li l-motiv assolut għal rifjut imsemmi fl-Artikolu 7(1)(b) tar-Regolament Nru 40/94 jeżisti, fir-rigward tat-trade mark mitluba, fil-Komunità kollha. Għaldaqstant, huwa fil-Komunità kollha li din it-trade mark kellha takkwista karattru distintiv permezz ta' l-użu sabiex tiġi reġistrata taħt l-Artikolu 7(3) ta' l-istess regolament [...]
 87 F'dawn iċ-ċirkustanzi, l-ispejjeż pubbliċitarji msemmija aktar 'il fuq ma jistgħux, fi kwalunkwe każ, jikkostitwixxu l-prova li, fil-Komunità kollha u għall-perijodu 1994-1998, il-pubbliku rilevanti, jew ta' l-anqas parti sinjifikattiva tiegħu, kien jipperċepixxi t-trade mark mitluba bħala indikazzjoni ta' l-oriġini kummerċjali tal-prodotti kkonċernati.
 12 F'dak li jirrigwarda t-tielet motiv, ibbażat fuq il-ksur ta' l-ewwel sentenza ta' l-Artikolu 74(1) tar-Regolament Nru 40/94, il-Qorti tal-Prim'Istanza ddeċidiet li l-Bord ta' l-Appell ma kienx kiser din id-dispożizzjoni minħabba r-raġunijiet li jissemmew fil-punt 58 tas-sentenza kkontestata u li għalihom jirreferi l-punt 95 ta' l-istess sentenza:
 "Ir-riferiment, [fid]-deċiżjoni kkontestata, għall-prassi komuni fil-kummerċ tal-ħelu jew tal-karamelli, mingħajr ma kienu mogħtija eżempji konkreti ta' din il-prassi, ma tnaqqas xejn mil-evalwazzjoni tal-Bord ta' l-Appell dwar in-nuqqas ta' karattru distintiv intrinsiku tat-trade mark mitluba. Fil-fatt, meta kkunsidra li t-tlaqqigħ ta' forma u ta' kulur tat-trade mark mitluba ma kinitx barra minn normali fil-kummerċ, il-Bord ta' l-Appell sostanzjalment ibbaża l-analiżi tiegħu fuq fatti li jirriżultaw mil-esperjenza prattika miksuba b'mod ġenerali dwar il-kummerċjalizzazzjoni ta' prodotti ta' konsum ġenerali, bħalma huma l-ħelu u l-karamelli, liema fatti jistgħu jkunu magħrufa minn kullħadd u huma magħrufa b'mod partikolari mil-konsumaturi ta' dawn il-prodotti [...]"
 13 Fl-aħħar nett, fuq ir-raba' motiv, ibbażat fuq il-ksur ta' l-Artikolu 73 tar-Regolament Nru 40/94, il-Qorti tal-Prim'Istanza b'mod partikolari ddeċidiet, fil-punti 103 sa 105 tas-sentenza kkontestata, li ma setax jiġi lmentat li l-Bord ta' l-Appell ibbaża d-deċiżjoni tiegħu fuq argumenti li fuqhom ir-rikorrenti ma setgħetx tieħu pożizzjoni, għaliex l-eżaminatur kien diġà kkunsidra, fid-deċiżjoni tiegħu, li "[i]l-figuri tal-bejgħ tar-rikorrenti ma jippermettix li wieħed jikkonkludi li l-konsumatur jidentifika l-ħelu ma' l-ippakkjar tiegħu u jassoċjah ma' impriża waħda" u li, "fin-nuqqas ta' figuri komparattivi ta' impriżi kompetituri jew ta' data dwar is-suq fl-intier tiegħu, huwa impossibbli li jiġu evalwati l-figuri tal-bejgħ".
 14 Fl-appell tagħha, li għas-sostenn tiegħu hija tressaq erba' motivi, ir-rikorrenti titlob lill-Qorti tal-Ġustizzja jogħġobha:
 – prinċipalment, tiddeċiedi l-kwistjoni b'mod definittiv billi tilqa' t-talbiet magħmula fl-ewwel istanza;
 – sussidjarjament, terġa tibgħat il-kwistjoni quddiem il-Qorti tal-Prim'Istanza;
 – tordna lill-UASI jbati l-ispejjeż.
 15 L-UASI jitlob lill-Qorti tal-Ġustizzja tiċħad l-appell u tikkundanna lir-rikorrenti tbati l-ispejjeż.
 16 Permezz ta' l-ewwel motiv tagħha, li jinqasam fi-tliet partijiet, ir-rikorrenti ssostni li l-Qorti tal-Prim'Istanza kisret l-Artikolu 7(1)(b) tar-Regolament Nru 40/94.
 17 L-ewwel nett, fil-punt 55 tas-sentenza kkontestata, il-Qorti tal-Prim'Istanza skorrettament issuġġettat il-konstatazzjoni tal-karattru distintiv tat-trade mark mitluba għall-kundizzjoni li din tiddistingwi ruħha fundamentalment mil-preżentazzjoni ta' l-ippakkjar ta' ħelu użat normalment fil-kummerċ u, għaldaqstant, stabbilixxiet ħtiġijiet iktar stretti minn dawk li normalment ikunu meħtieġa sabiex jiġi rrikonoxxut tali karattru.
 18 Il-Qorti tal-Prim'Istanza kienet ukoll żbaljata meta eżiġiet li t-trade mark mitluba tkun tiddistingwi ruħha b'mod sostanzjali minn trade marks simili li kienu eventwalment jeżistu fis-settur tal-ħelu.
 19 Skond ir-rikorrenti, iċ-ċirkustanza li jista' jkun hemm konfużjoni ma prodotti li jkunu ġejjin minn produttur ieħor hija rilevanti biss fil-kuntest ta' oppożizzjoni bbażata fuq ir-riskju ta' konfużjoni tat-trade mark mitluba ma trade mark preċedenti.
 20 It-tieni nett, il-Qorti tal-Prim'Istanza għamelet ukoll żball ta' dritt billi, fil-punt 60 tas-sentenza kkontestata, ibbażat ruħha fuq "ir-riskju ta' monopolizzazzjoni ta' l-ippakkjar in kwistjoni fir-rigward tal-ħelu" sabiex timmotiva n-nuqqas ta' karattru distintiv tat-trade mark mitluba. Skond ir-rikorrenti, m'għandiex tiġi kkunsidrata ħtieġa eventwali ta' disponibbiltà fil-kuntest ta' l-Artikolu 7(1)(b) tar-Regolament Nru 40/94.
 21 Fl-aħħar nett, il-Bord ta' l-Appell u l-Qorti tal-Prim'Istanza naqsu milli jivverifikaw jekk it-trade mark mitluba għandiex fiha nfisha, indipendentement mil-preżentazzjoni ta' ppakkjar simili tal-ħelu li jeżisti fis-suq, livell minimu ta' karattru distintiv. Skond ir-rikorrenti, kieku l-Qorti tal-Prim'Istanza għamlet tali verifika, hija kienet tikkonkludi li l-imsemmija trade mark ma kinitx nieqsa minn karattru distintiv.
 22 L-UASI tirrispondi, l-ewwel nett, li l-Qorti tal-Prim'Istanza bl-ebda mod ma ssuġġettat it-trade mark mitluba għal kriterji iktar stretti minn dawk normalment meħtieġa, iżda applikat ġurisprudenza kostanti li tgħid li huwa meħtieġ li l-forma tal-prodott li għaliħ tintalab ir-reġistrazzjoni bħala trade mark tkun tiddistingwi ruħha b'mod sinjifikattiv mil-użi normali u abitwali tas-settur rilevanti. Din il-ġurisprudenza, żviluppata għat-trade marks tridimensjonali, għandha tintuża wkoll meta, bħall f'dan il-każ, it-trade mark mitluba hija r-rappreżentazzjoni bidimensjonali tal-forma tridimensjonali tal-prodott ikkonċernat.
 23 Huwa jsostni, it-tieni nett, li l-Qorti tal-Prim'Istanza ma ġġustifikatx il-konstatazzjoni tagħha ta' nuqqas ta' karattru distintiv tat-trade mark mitluba permezz ta' l-eżistenza ta' riskju ta' monopolizazzjoni.
 24 Fl-aħħar nett, l-ilment li jgħid li l-Qorti tal-Prim'Istanza kellha tikkonkludi li t-trade mark mitluba kellha karattru distintiv huwa intiz li jikkontesta l-evalwazzjoni tagħha tal-fatti u, għaldaqstant, mhuwiex ammissibbli fil-kuntest ta' appell.
 25 Fir-rigward ta' l-ewwel parti ta' l-ewwel motiv, minn ġurisprudenza kostanti jirriżulta li l-karattru distintiv ta' trade mark, skond l-Artikolu 7(1)(b) tar-Regolament Nru 40/94, għandu jiġi evalwat min-naħa b'rigward għall-prodotti jew servizzi li għalihom ir-reġistrazzjoni hija mitluba u, minn naħa l-oħra, b'rigward għall-perċezzjoni li l-pubbliku kkonċernat, magħmul mil-konsumatur medju, normalment infurmat u raġonevolment attent u avżat, ta' l-imsemmija prodotti jew servizzi għandu tagħhom (ara s-sentenza tad-29 ta' April 2004, Henkel vs l-UASI, C-456/01 P u C-457/01 P, Ġabra. p. I-5089, punt 35, u tat-12 ta' Jannar 2006, Deutsche SiSi-Werke vs l-UASI, C-173/04, għadha ma ġietx ippubblikata fil-ġabra, punt 25).
 26 Skond ġurisprudenza wkoll kostanti, il-kriterji ta' evalwazzjoni tal-karattru distintiv ta' trade marks tridimensjonali magħmula mil-forma tal-prodott stess mhumiex differenti minn dawk applikabbli għal kategoriji oħra ta' trade marks (sentenzi Henkel vs l-UASI, iċċitata iktar 'il fuq, punt 38, u tas-7 ta' Ottubru 2004, Mag Instrument vs l-UASI, C‐136/02 P, Ġabra. p. I‐9165, punt 30 u Deutsche SiSi-Werke vs l-UASI, iċċitata iktar 'il fuq, punt 27).
 27 Madankollu, fil-kuntest ta' l-applikazzjoni ta' dawn il-kriterji, il-preċezzjoni tal-pubbliku kkonċernat mhijiex neċessarjament l-istess bħal fil-każ ta' trade mark tridimensjonali, magħmula mid-dehra tal-prodott stess, bħal ma hija fil-każ ta' trade mark verbali jew figurattiva, li tikkonsisti f'sinjal indipendenti mill-aspett tal-prodotti li hija tirrappreżenta. Fil-fatt, il-konsumaturi medji, fin-nuqqas ta' kull element grafiku jew ta' kitba, m'għandhomx l-abitudni li jassumu l-oriġini tal-prodotti billi jibbażaw ruħhom fuq il-forma tagħhom jew il-forma ta' ppakkjar tagħhom, u għalhekk jista' jkun iktar diffiċili li jiġi stabbilit il-karattru distintiv, f'dak li jirrigwarda tali trade mark tridimensjonali milli f'dak li jirrigwarda trade mark verbali jew figurattiva (ara, b'mod partikolari, is-sentenzi ċċitati iktar 'il fuq Henkel vs l-UASI, punt 38, u Mag Instrument vs l-UASI, punt 30 u Deutsche SiSi-Werke vs l-UASI, punt 28).
 28 F'dawn iċ-ċirkustanzi, mhijiex nieqsa minn karattru distintiv skond l-Artikolu 7(1)(b), tar-Regolament Nru 40/94 biss dik it-trade mark li, b'mod sinjifikattiv, titbiegħed minn norma jew mil-użanzi tas-settur u li, minħabba f'hekk, tista' tissodisfa l-funzjoni essenzjali ta' oriġini tagħha (sentenzi ċċitati iktar 'il fuq Henkel vs l-UASI, punt 39, u Mag Instrument vs l-UASI, punt 31 u Deutsche SiSi-Werke vs l-UASI, punt 31).
 29 Din il-ġurisprudenza, żviluppata fir-rigward tat-trade marks tridimensjonali li jikkonsistu fid-dehra tal-prodott stess, hija valida wkoll meta, bħall f'dan il-każ, it-trade mark mitluba tkun waħda figurattiva kkostitwita mir-rappreżentazzjoni bidimensjonali ta' l-imsemmi prodott. Fil-fatt, f'kull każ, it-trade mark ma tibqax tikkonsisti biss f'sinjal indipendenti mill-aspett tal-prodott li hija tirrappreżenta.
 30 Għalhekk, il-Qorti tal-Prim'Istanza kienet korretta meta ħadet in kunsiderazzjoni l-forom u l-kuluri ta' l-ippakkjar tal-ħelu normalment użat fil-kummerċ sabiex tevalwa jekk it-trade mark mitluba kinitx jew le nieqsa minn karattru distintiv.
 31 Il-Qorti tal-Prim'Istanza fil-punt 55 tad-deċiżjoni kkontestata ddeċidiet li "l-Bord ta' l-Appell ma wettaq l-ebda żball ta' dritt meta qies li 'il-konfigurazzjoni tat-trade mark in kwistjoni [...] ma [kinitx tispikka] b'mod fundamentali mil-preżentazzjonijiet komuni l-oħra użati fil-kummerċ' " u, fil-punt 57 ta' l-istess sentenza, li l-ippakkjar in kwistjoni "ma jiddistingwix ruħu b'mod sostanzjali" mil-ippakkjar ta' ħelu u karamelli li jintuża b'mod komuni fil-kummerċ. Peress li l-ħtieġa ta' differenza fundamentali jew sostanzjali tmur lil hinn mis-sempliċi differenza sinjifikattiva li hija meħtieġa skond il-ġurisprudenza ċċitata fil-punt 28 ta' din is-sentenza, il-Qorti tal-Prim'Istanza kienet tagħmel żball ta' dritt kieku hija ssuġettat ir-rikonoxximent tal-karattru distintiv tat-trade mark mitluba għall-osservanza ta' tali ħtieġa.
 32 Madankollu dan mhuwiex il-każ. Fil-fatt, fil-punti 56 u 57 tas-sentenza kkontestata, il-Qorti tal-Prim'Istanza, billi b'mod partikolari adottat l-evalwazzjonijiet fattwali tal-Bord ta' l-Appell, ikkunsidrat li l-forma ta' l-ippakkjar in kwistjoni hija forma ta' ppakkjar normali u tradizzjonali, li fis-suq wieħed isib numru kbir ta' ħelu ppakkjat b'dan il-mod, li l-kulur dehbi ta' l-ippakkjar in kwistjoni, minnu nnifsu, m'għandu xejn ta' barra minn normal u mhux rari li jintuża għall-ippakkjar ta' ħelu, li l-karatteristiċi tat-tlaqqigħ ta' forma u ta' kulur tat-trade mark mitluba mhumiex distinti biżżejjed minn dawk tal-forom bażiċi użati frekwentement għall-ippakkjar ta' ħelu jew ta' karamelli u li l-ippakkjar in kwistjoni huwa wieħed li l-moħħ awtomatikament jorbot ma' forma ta' ppakkjar tipika għall-imsemmija prodotti.
 33 Permezz ta' dawn il-konstatazzjonijiet, il-Qorti tal-Prim'Istanza stabbiliet kif jitlob id-dritt li t-trade mark mitluba ma tvarjax b'mod sinjifikattiv mil-użi normali u abitwali tas-settur tal-ħelu. Għalhekk hija ma għamlet l-ebda żball ta' dritt meta ddeċidiet li l-imsemmija trade mark hija nieqsa minn karattru distintiv.
 34 Dwar l-ilment tar-rikorrenti li jgħid li l-Qorti tal-Prim'Istanza eżiġiet li t-trade mark mitluba tkun tiddistingwi ruħha b'mod sostanzjali minn trade marks simili li eventwalment jeżistu fis-settur tal-ħelu, dan huwa msejjes fuq interpretazzjoni ħażina tas-sentenza kkontestata, peress li l-Qorti tal-Prim'Istanza bl-ebda mod ma fittxet li ssir taf jekk trade marks oħra użati għal dan it-tip ta' prodott kinux identiċi jew simili għat-trade mark mitluba.
 35 Għaldaqstant, l-ewwel parti ta' l-ewwel motiv għandha tiġi miċħuda peress li mhijiex fondata.
 36 F'dak li jirrigwarda t-tieni parti ta' l-ewwel motiv, huwa biżżejjed li jiġi kkonstatat li l-Qorti tal-Prim'Istanza ma bbażatx il-konklużjoni tagħha, jiġifieri li t-trade mark mitluba hija nieqsa minn karattru distintiv, fuq l-eżistenza ta' riskju ta' monopolizazzjoni ta' l-ippakkjar tal-ħelu in kwistjoni. Fil-fatt, fil-punt 60 tas-sentenza kkontestata, il-Qorti tal-Prim'Istanza llimitat ruħha li tgħid li tali riskju kien jikkonferma l-konstatazzjoni, magħmula fil-punti 53 sa 57 ta' l-istess sentenza, li t-trade mark mitluba hija nieqsa minn karattru distintiv.
 37 Għalhekk, din il-parti għandha tiġi miċħuda peress li mhijiex fondata.
 38 Fl-aħħar nett, f'dak li jirrigwarda l-aħħar parti ta' l-ewwel motiv, min-naħa, kif jirriżulta mil-punt 30 ta' din is-sentenza, il-Qorti tal-Prim'Istanza ma għamlet l-ebda żball ta' dritt billi ħadet in kunsiderazzjoni l-ippakkjar tal-ħelu normalment użat fil-kummerċ sabiex tevalwa jekk it-trade mark mitluba hijiex jew le nieqsa minn karattru distintiv.
 39 Minn naħa l-oħra, safejn tikkontesta d-deċiżjoni tal-Qorti tal-Prim'Istanza li t-trade mark mitluba hija nieqsa minn karattru distintiv, din il-parti ta' l-ewwel motiv fil-verita hija intiża sabiex tinkiseb evalwazzjoni tal-fatti mingħand il-Qorti tal-Ġustizzja li tissostitwixxi dik mogħtija mil-Qorti tal-prim'Istanza.
 40 Fil-fatt il-konstatazzjonijiet magħmula mil-Qorti tal-Prim'Istanza fil-punti 56 u 57 tas-sentenza kkontestata u mfakkra fil-punt 32 ta' din is-sentenza jikkostitwixxu evalwazzjonijiet ta' natura fattwali. Issa, konformement ma' l-Artikolu 225(1) KE u ma' l-ewwel inċiż ta' l-Artikolu 58 ta' l-Istatut tal-Qorti tal-Ġustizzja, l-appell huwa limitat għal-kwistjonijiet ta' dritt. Il-Qorti tal-Prim'Istanza għalhekk hija kompetenti biss sabiex tikkonstata u tevalwa l-fatti rilevanti kif ukoll sabiex tevalwa l-elementi ta' prova. L-evalwazzjoni ta' dawn il-fatti u elementi ta' prova għalhekk ma jikkostitwixxux, sakemm ma jiġux interpretati ħażin, kwistjoni ta' dritt suġġetta, bħala tali, għall-ġurisdizzjoni tal-Qorti tal-Ġustizzja fil-kuntest ta' appell (ara, b'mod partikolari, is-sentenzi tad-19 ta' Settembru 2002, DKV vs l-UASI, C-104/00 P, Ġabra P. I-7561, punt 22, u Deutsche SiSi-Werke vs l-UASI, iċċitata iktar 'il fuq, punt 35).
 41 Peress li f'dan il-każ ma ġiet allegata l-ebda interpretazzjoni ħażina tal-fatti u ta' l-elementi ta' prova ppreżentati lill-Qorti tal-Prim'Istanza, l-aħħar parti ta' l-ewwel motiv għandha tiġi miċħuda peress li minn naħa mhijiex fondata u min-naħa l-oħra mhijiex ammissibbli, għaldaqstant, dan il-motiv għandu jiġi miċħud kollu kemm hu.
 42 Permezz tat-tieni motiv tagħha, ir-rikorrenti tilmenta li l-Qorti tal-Prim'Istanza, fil-punti 55 sa 58 tas-sentenza kkontestata, kisret l-Artikolu 74(1) tar-Regolament Nru 40/94, li jawtorizza lill-UASI jeżamina l-fatti fuq l-inizjattiva tiegħu stess.
 43 Minn din id-dispożizzjoni jirriżulta li l-Bord ta' l-Appell ma setax jillimita ruħhu li jikkomunika l-evalwazzjoni suġġettiva tiegħu tas-sitwazzjoni tas-suq, iżda kellu jadotta miżuri ta' stħarriġ u jippreżenta eżempji konkreti ta' ppakkjar li huwa allegatament identiku mat-trade mark mitluba, u li tiegħu huwa allega l-eżistenza sabiex juri l-karattru "komuni" ta' l-imsemmija trade mark. Peress li l-Bord ta' l-Appell ma indikax liema kien dan l-ippakkjar, ir-rikorrenti ġiet imċaħħda mil-possibbiltà li tikkontesta r-rilevanza ta' dawn l-eżempji.
 44 Billi ddikjarat, fil-punt 58 tas-sentenza kkontestata, li l-Bord ta' l-Appell setgħa jibbaża ruħu fuq fatti li jirriżultaw mill-esperjenza prattika ġeneralment miksuba u billi laqgħet l-allegazzjonijiet mhux ippruvati ta' dan il-Bord, il-Qorti tal-Prim'Istanza interpretat ħażin l-obbligu li l-UASI għandu, skond l-Artikolu 74(1) tar-Regolament Nru 40/94, li jeżamina l-fatti.
 45 Prinċipalment, l-UASI jsostni l-inammissibbiltà tat-tieni motiv safejn ir-rikorrenti tillimita ruħha li tirriproduċi kelma b'kelma motiv li diġà ġie ppreżentat quddiem, u miċħud, mill-Qorti tal-Prim'Istanza mingħajr ma tikkritika r-risposta mogħtija minn din ta' l-aħħar.
 46 Sussidjarjament, l-UASI jsostni li dan il-motiv mhuwiex fondat. L-Artikolu 74(1) tar-Regolament Nru 40/94 jimponi lill-UASI biss l-obbligu li jeżamina l-fatti u mhux ukoll l-obbligu li jipprova b'mod konkret il-konstatazzjonijiet kollha ta' fatt li huwa jagħmel.
 47 Skond l-ewwel inċiż ta' l-Artikolu 225(1) KE, l-Artikolu 58 ta' l-Istatut tal-Qorti tal-Ġustizzja, u l-Artikolu 112(1)(c) tar-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti tal-Ġustizzja, appell għandu jindika l-elementi kkontestati tad-deċiżjoni li tagħha qiegħed jintalab l-annullament kif ukoll l-argumenti ġuridiċi li jsostnu b'mod speċifiku din it-talba. Ma jissodisfax din il-ħtieġa l-appell li, mingħajr ma jkun jinkludi argument li speċifikament jidentifika l-iżball ta' dritt li biħ tkun ivvizzjata s-sentenza kkontestata, jillimita ruħu li jirrepeti jew jirriproduċi kelma b'kelma l-motivi u l-argumenti li jkunu diġà tressqu quddiem il-Qorti tal-Prim'Istanza (ara, b'mod partikolari, is-sentenzi ta' l-4 ta' Lulju 2000, Bergaderm u Goupil vs Il-Kummissjoni, C-352/98 P, Ġabra P I-5291, punti 34 u 35, kif ukoll tas-7 ta' Lulju 2005, Le Pen vs Il-Parlament, C-208/03 P, Ġabra p. I-6051, punt 39).
 48 Minn naħa l-oħra, meta rikorrenti tikkontesta l-interpretazzjoni jew l-applikazzjoni tad-dritt Komunitarju magħmul mill-Qorti tal-Prim'Istanza, il-punti ta' dritt li ġew eżaminati fl-ewwel istanza jistgħu jerġgħu jiġu diskussi mil-ġdid matul il-proċedura ta' appell. Fil-fatt, li kieku rikorrent ma jkunx jista' jibbaża l-appell tiegħu fuq motivi u argumenti li kienu diġà intużaw quddiem il-Qorti tal-Prim'Istanza, l-imsemmija proċedura tkun imċaħħda minn parti mis-sens tagħha (ara, b'mod partikolari, is-sentenzi tas-6 ta' Marzu 2003, Interporc vs Il-Kummissjoni, C-41/00 P, Ġabra I-2125, punt 17, u Le Pen vs Il-Parlament, iċċitata iktar 'il fuq, punt 40).
 49 Issa, it-tieni motiv ta' l-appell huwa preċiżament intiż sabiex jikkontesta l-interpretazzjoni ta' l-Artikolu 74(1) tar-Regolament Nru 40/94, li l-Qorti tal-Prim'Istanza adottat sabiex tiċħad l-ilment, imressaq fil-kuntest ta' l-ewwel motiv fl-ewwel istanza, dwar in-nuqqas ta' eżempji konkreti li setgħu jsostnu l-affermazzjonijiet tal-Bord ta' l-Appell fir-rigward tal-karattru komuni ta' l-ippakkjar in kwistjoni. Dan il-motiv huwa għalhekk ammissibbli.
 50 F'dak li jirrigwarda l-fondatezza, għandu jiġi mfakkar li, skond l-Artikolu 74(1) tar-Regolament Nru 40/94, l-eżaminaturi tal-UASI u, fuq appell, il-Bord ta' l-Appell tal-UASI għandhom jeżaminaw il-fatti fuq inizjattiva tagħhom stess sabiex jiddeterminaw jekk it-trade mark mitluba taqax jew le taħt waħda mir-raġunijiet ta' ċaħda ta' reġistrazzjoni li jissemmew fl-Artikolu 7 ta' l-istess Regolament. Minn dan isegwi li l-organi kompetenti tal-UASI jistgħu jibbażaw id-deċiżjonijiet tagħhom fuq fatti li ma jkunux tqajmu minn min japplika għar-reġistrazzjoni.
 51 Jekk, bħala prinċipju, huma dawn l-organi li għandhom jistabbilixxu, fid-deċiżjonijiet tagħhom, l-eżattezza ta' dawn il-fatti, dan mhuwiex il-każ meta huma jallegaw fatti magħrufa minn kulħadd.
 52 F'dan ir-rigward, għandu jiġi enfasizzat li applikant li fil-konfront tiegħu l-UASI tagħmel użu minn tali fatti magħrufa minn kulħadd jista' jikkontesta l-eżattezza tagħhom quddiem il-Qorti tal-Prim'Istanza.
 53 Il-konstatazzjoni, magħmula mil-Qorti tal-Prim'Istanza, dwar jekk il-fatti, li fuqhom il-Bord ta' l-Appell tal-UASI bbaża d-deċiżjoni tiegħu, kinux magħrufa minn kulħadd jew le, tikkostitwixxi evalwazzjoni ta' natura fattwali li, ħlief fil-każ ta' interpretazzjoni ħażina, ma taqax taħt il-ġurisdizzjoni tal-Qorti tal-Ġustizzja fil-kuntest ta' Appell.
 54 Għalhekk, il-Qorti tal-Prim'Istanza ma kkommettiet ebda żball ta' dritt meta ddeċidiet, fil-punti 58 u 95 tas-sentenza kkontestata, li l-Bord ta' l-Appell seta' ġustament jibbaża l-konstatazzjoni tiegħu, l-ippakkjar in kwistjoni huwa ta' użu normali fil-kummerċ, fuq fatti li jirriżultaw mil-esperjenza prattika ġeneralment miksuba mil-kummerċjalizazzjoni tal-ħelu u li x'aktarx huma magħrufin minn kulħadd, u b'mod partikolari mil-konsumaturi tal-ħelu, mingħajr ma' l-imsemmi Bord ikun obbligat jagħti eżempji konkreti.
 55 Għalhekk it-tieni motiv għandu jiġi miċħud peress li mhuwiex fondat.
 56 Permezz tat-tielet motiv tagħha r-rikorrenti tallega li l-Qorti tal-Prim'Istanza kisret l-Artikolu 73 tar-Regolament Nru 40/94, li jgħid li d-deċiżjonijiet ta' l-UASI jistgħu jkunu bbażati biss fuq raġunijiet li fir-rigward tagħhom il-partijiet kellhom l-opportunità li jippreżentaw l-osservazzjonijiet tagħhom.
 57 Peress li l-Bord ta' l-Appell ma ppreżentax l-ippakkjar tal-ħelu li allegatament jixbaħ it-trade mark mitluba, ir-rikorrenti ma kelliex l-opportunità, fl-ebda stadju tal-proċedura, tippreżenta osservazzjonijiet dwarhom u għalhekk ġiet imċaħda, b'mod partikolari, mil-possibbiltà li turi li dan l-ippakkjar fil-verità kellu differenzi deċiżivi fir-rispett tat-trade mark mitluba. Għaldaqstant inkiser id-dritt tagħha għal smiegħ xieraq.
 58 Għalhekk, billi ddeċidiet, fil-punt 58 tas-sentenza kkontestata, li l-Bord ta' l-Appell ma kienx obbligat iressaq provi konkreti ta' l-eżistenza ta' ppakkjar li jixbaħ lit-trade mark mitluba u billi bbażat s-sentenza kkontestata fuq allegazzjonijiet li fir-rigward tagħhom ir-rikorrenti ma kelliex il-possibbiltà tippreżenta osservazzjonijiet, il-Qorti tal-Prim'Istanza kisret l-Artikolu 73 tar-Regolament Nru 40/94.
 59 L-UASI jsostni li dan il-motiv, evidentement, mhuwiex fondat. Minn naħa, il-Bord ta' l-Appell eżamina kif jixraq l-argumenti tar-rikorrenti f'dan ir-rigward, iżda ċaħadhom. Minn naħa l-oħra, peress li quddiem il-Qorti tal-Prim'Istanza kienet ammettiet li kienet użat forom li jintużaw normalment fl-ippakkjar tal-ħelu, ir-rikorrenti ma tistax tallega li ma kelliex l-opportunità li tippreżenta osservazzjonijiet dwar il-metodu li l-Bord ta' l-Appell adotta sabiex jevalwa s-suq ta' l-imsemmi ppakkjar.
 60 Minn naħa, safejn it-tielet motiv ta' l-appell jilmenta li l-Qorti tal-Prim'Istanza kisret l-Artikolu 73 tar-Regolament Nru 40/94 billi ma annullatx id-deċiżjoni kkontestata peress li kienet ibbażata fuq raġunijiet li fuqhom ir-rikorrenti ma kelliex l-opportunità tippreżenta osservazzjonijiet, dan il-motiv għandu jiġi meqjus bħala inammissibbli.
 61 Fil-fatt, skond ġurisprudenza kostanti, li parti titħalla tqajjem għall-ewwel darba quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja motiv li hija ma qajmitx quddiem il-Qorti tal-Prim'Istanza jkun ifisser li din il-parti titħalla tressaq quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja, li fil-qasam ta' appelli għandha kompetenza limitata, kawża li jkollha portata ikbar minn dik li ġiet ippreżentata quddiem il-Qorti tal-Prim'Istanza. Fil-kuntest ta' appell, il-kompetenza tal-Qorti tal-Ġustizzja hija għalhekk limitata għall-evalwazzjoni tas-soluzzjoni legali mogħtija għall-motivi mressqa quddiem il-Qorti tal-Prim'Istanza (ara, b'mod partikolari, is-sentenza tal-11 ta' Novembru 2004, Ramondin et. vs Il-Kummissjoni, C-186/02 P u C-188/02 P, Ġabra p. I-10653, punt 60).
 62 Issa, għalkemm quddiem il-Qorti tal-Prim'Istanza r-rikorrenti sostniet li l-Bord ta' l-Appell ma weriex l-eżattezza tal-konstatazzjonijiet tiegħu dwar il-karattru komuni ta' l-ippakkjar in kwistjoni, hija għamlet dan l-ilment biss bil-għan li tistabbilixxi l-ksur ta' l-Artikolu 74(1) tar-Regolament Nru 40/94.
 63 Min-naħa l-oħra, safejn l-imsemmi motiv jilmenta li l-Qorti tal-Prim'Istanza, permezz ta' l-allegazzjonijiet mhux ipprovati tagħha, kisret ukoll l-Artikolu 73 tar-Regolament Nru 40/94, dan jidher li mhux fondat.
 64 Fil-fatt, din id-dispożizzjoni għandha tiġi rrispettata fil-kuntest ta' l-eżami ta' l-applikazzjonijiet ta' reġistrazzjoni mill-organi tal-UASI, iżda mhux fil-kuntest tal-proċedura quddiem il-Qorti tal-Prim'Istanza, li hija rregolata mill-Istatut tal-Qorti tal-Ġustizzja u mir-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti tal-Prim'Istanza.
 65 Barra minn dan, ir-rikorrenti kellha l-possibbilità li tikkontesta, quddiem il-Qorti tal-Prim'Istanza, l-affermazzjoni tal-Bord ta' l-Appell li tgħid li l-ippakkjar in kwistjoni ma jidistingwixxix ruħhu b'mod sinjifikattiv minn ippakkjar ieħor użat normalment fis-suq tal-ħelu, b'tali mod li d-drittijiet tad-difiża tagħha u, b'mod partikolari, id-dritt tagħha għall-smiegħ xieraq, ġew irrispettati quddiem l-imsemmija Qorti.
 66 Għalhekk it-tielet motiv għandu jiġi miċħud peress li minn naħa huwa inammissibbli u minn naħa l-oħra mhuwiex fondat.
 Fuq ir-raba' motiv
 67 Permezz tar-raba' motiv tagħha, li jinqasam f'żewġ partijiet, ir-rikorrenti ssostni li l-Qorti tal-Prim'Istanza kisret l-Artikolu 7(3) tar-Regolament Nru 40/94 meta ssuġġettat għal ħtiġijiet żbaljati l-prova li t-trade mark mitluba kisbet karattru distintiv permezz ta' l-użu.
 68 L-ewwel nett, il-Qorti tal-Prim'Istanza għamlet żball ta' dritt meta ddeċidiet, fil-punti 83 u 84 tas-sentenza kkontestata, li l-figuri relatati mal-bejgħ tal-prodotti li jaqgħu taħt it-trade mark mitluba u għall-ispejjeż ta' pubbliċità magħmula għall-promozzjoni ta' din it-trade mark ma kinux jippermettu li jiġi stabbilit li din kisbet karattru distintiv permezz ta' l-użu li kien sar minnha, fin-nuqqas ta' indikazzjonijiet fuq, rispettivament, is-sehem tas-suq tal-ħelu u s-sehem tal-volum pubbliċitarju għal dan is-suq li huma rrappreżentati minn dawn il-figuri.
 69 Fil-fatt, skond ir-rikorrenti, l-għarfien ta' trade mark ma tiddependix fuq in-nuqqas ta' trade marks oħra iktar magħrufin, iżda jiddependi biss fuq jekk kinitx diffuża fis-suq għal perjodu twil u fuq volum suffiċjenti, sabiex b'hekk jiġi assigurat li l-konsumatur ikun jaf b'din it-trade mark. Għalhekk, is-sehem tas-suq miżmum mit-trade mark mitluba mhuwiex rilevanti għall-evalwazzjoni ta' jekk kisbitx karattru distintiv permezz ta' l-użu meta jiġi stabbilit li hija diffuża b'mod ġenerali, fi-kwantitajiet kbar u għal perjodu twil. Issa, f'dan il-każ, il-fiġuri mressqa mir-rikorrenti jippruvaw li dan huwa l-każ.
 70 It-tieni nett, il-Qorti tal-Prim'Istanza għamlet żball ta' dritt meta kkunsidrat, fil-punti 85 sa 87 tas-sentenza kkontestata, li l-prova li t-trade mark mitluba kisbet karattru distintiv permezz ta' l-użu li sar minnha kellha tkun fir-rispett ta' l-Istati Membri kollha ta' l-Unjoni.
 71 Skond ir-rikorrenti, li tiġi mitluba prova ta' l-użu ta' trade mark f'kull Stat Membru jmur kontra l-għan ta' l-Unjoni, li huwa dak li jitneħħew il-fruntjieri nazzjonali kollha u li jinħoloq suq wieħed. Barra minn hekk, skond l-Artikolu 7(3) tar-Regolament Nru 40/94, trade mark trid tiġi rreġistrata ladarba l-applikant iressaq il-prova li din kisbet karattru distintiv permezz ta' l-uzu li jkun sar minnha fuq parti sostanzjali tat-territorju ta' l-Unjoni, anki jekk, f'uħud mill-Istati Membri, din it-trade mark ma tkunx kisbet tali karattru distintiv jew inkella l-applikant ma setax irssaq il-prova ta' dan.
 72 Sabiex issostni l-analiżi tagħha, ir-rikorrenti tinvoka l-Artikolu 142a(2) tar-Regolament Nru 40/94, imdaħħal permezz ta' l-att li jikkonċerna l-kundizzjonijiet ta' l-Adeżjoni tar-Repubblika Ċeka, ir-Repubblika ta’ l-Estonja, ir-Repubblika ta’ Ċipru, ir-Repubblika tal-Latvja, ir-Repubblika tal-Litwanja, ir-Repubblika ta’ l-Ungerija, ir-Repubblika ta’ Malta, ir-Repubblika tal-Polonja, ir-Repubblika tas-Slovenja u r-Repubblika Slovakka, u l-emendi għat-Trattati li fuqhom hija stabbilita l-Unjoni Ewropea (ĠU 2003, L 236, p. 33, iktar 'il quddiem l-"Att ta' Adeżjoni"), li jgħid li "[i]r-reġistrazzjoni tat-trade mark Komunitarju li għaliha jkun hemm applikazzjoni pendenti fid-data ta’ l-adeżjoni ma tistax tiġi rrifjutata abbażi ta’ xi waħda mir-raġunijiet assoluti għar-rifjut ta’ reġistrazzjoni mniżżlin fl-Artikolu 7(1), jekk dawn ir-raġunijiet saru applikabbli biss minħabba l-adeżjoni ta’ xi Stat Membru ġdid"
 73 L-UASI jsostni li, billi tikkontesta l-obbligu li jiġi stabbilit li t-trade mark mitluba kisbet karattru distintiv permezz ta' l-użu li jkun sar minnha fil-Komunità kollha, ir-rikorrenti interpretat ħażin il-kliem użat fl-Artikolu 7 tar-Regolament Nru 40/94.
 74 Fill-fatt, mil-Artikolu 7(2) tar-Regolament Nru 40/94 jirriżulta li applikazzjoni għar-reġistrazzjoni ta' trade mark Komunitarja għandha tiġi miċħuda anki jekk ir-raġunijiet ta' rifjut jeżistu biss f'parti tal-Komunità. Meta wieħed mir-raġunijiet ta' rifjut imsemmija fil-paragrafu 1 (b),(c) u (d) ta' dan l-Artikolu jkun jikkonċerna l-Komunità kollha, il-karattru distintiv miksub permezz ta' l-użu għandu jiġi ppruvat fil-Komunità kollha u mhux biss f'uħud mil-Istati Membri.
 75 Fir-rigward ta' l-ewwel parti tar-raba' motiv, skond ġurisprudenza kostanti, għall-finijiet ta' l-evalwazzjoni tal-kisba ta' karattru distintiv minn trade markI wara l-użu li jkun sar minnha jistgħu jiġu kkunsidrati, b'mod partikolari, is-sehem li din it-trade mark għandha fis-suq, l-intensità, il-medda ġeografika u t-tul ta' żmien ta' l-użu ta' din it-trade mark, l-importanza ta' l-investimenti mwettqa mill-impriża sabiex tippromwovi t-trade mark, il-proporzjon ta' l-ambjenti kkonċernati li jidentifikaw il-prodott bħala wieħed li joriġina minn impriża ddeterminata bis-saħħa tat-trade mark kif ukoll id-dikjarazzjonijiet tal-Kmamar tal-Kummerċ u ta' l-Industrija jew ta' l-assoċjazzjonijiet professjonali oħra [ara f'dan is-sens, fir-rigward ta' l-Artikolu 3(3) ta' l-ewwel Direttiva tal-Kunsill 89/104/KEE tal-21 ta' Diċembru 1988, biex jiġu approssimati l-liġijiet ta’ l-Istati Membri dwar it-trade marks (ĠU 1989, L 40, p.1) dispożizzjoni li hija essenzjalment identika għall-Artikolu 7(3) tar-Regolament Nru 40/94, is-sentenzi ta' l-4 ta' Mejju 1999, Windsurfing Chiemsee, C-108/97 u C-109/97, Ġabra p. I 2779, punti 51, tat-18 ta' Ġunju 2002, Philips, C-299/99, Ġabra p. I-5475, punt 60, u tas-7 ta' Lulju 2005, Nestle, C-353/03, Ġabra p. I-6135, punt 31].
 76 Is-seħem tas-suq miżmum mit-trade mark huwa għalhekk indikazzjoni li tista' tkun rilevanti għall-finijiet ta' l-evalwazzjoni ta' jekk din it-trade mark kisbitx karattru distintiv permezz ta' l-użu. Tali huwa l-każ, b'mod partikolari, meta, bħall f'dan il-każ, trade mark komposta mill-apparenza tal-prodott li għalih intalbet ir-reġistrazzjoni tkun tidher nieqsa minn karattru distintiv peress li ma tkunx differenti b'mod sinjifikattiv mill-użi normali u abitwali tas-settur. Fil-fatt, huwa x'aktarx minnhu li, f'kull każ, tali trade mark tista' tikseb karattru distintiv biss jekk, wara l-użu li jsir minnha, il-prodotti mibjugħin taħta jkollhom sehem kunsiderevoli tas-suq tal-prodotti in kwistjoni.
 77 Bl-istess mod, is-sehem tal-volum pubbliċitarju għas-suq tal-prodotti in kwistjoni li jirrappreżenta l-investimenti pubbliċitarji mwettqa għall-promozzjoni ta' trade mark jista' wkoll ikun indikazzjoni rilevanti għall-evalwazzjoni ta' jekk din it-trade mark kisbitx karattru distintiv permezz ta' l-użu li sar minnha.
 78 Barra minn dan, il-kwistjoni li jsir magħruf jekk tali informazzjoni hijiex jew le meħtieġa għall-finijiet ta' l-evalwazzjoni ta' jekk trade mark kisbitx karattru distintiv permezz ta' l-użu fis-sens ta' l-Artikolu 7(3) tar-Regolament Nru 40/94, tiddipendi fuq l-evalwazzjoni tal-fatti magħmula mill-organi ta' l-UASI u, fil-każ ta' appell, mil-Qorti tal-Prim'Istanza.
 79 F'dawn iċ-ċirkustanzi, il-Qorti tal-Prim'Istanza m'għamlet l-ebda żball ta' dritt meta qieset, fil-punti 82 sa 84 tas-sentenza kkontestata, li l-figuri tal-bejgħ tal-prodotti tar-rikorrenti u l-ispejjeż pubbliċitarji magħmula minnha ma kinux biżżejjed sabiex jippruvaw li t-trade mark mitluba kisbet karattru distintiv wara l-użu li jkun sar minnha, fin-nuqqas ta' indikazzjonijiet dwar is-sehem li dawn il-figuri u dawn l-ispejjeż jirrappreżentaw, rispettivament, fis-suq kollu tal-ħelu u fil-volum kollu ta' l-ispejjeż pubbliċitarji għal dan is-suq.
 80 Għalhekk, l-ewwel parti tar-raba' motiv mhijiex fondata.
 81 Fir-rigward tat-tieni parti tar-raba' motiv, għandu jiġi mfakkar li, skond l-Artikolu 7(1)(b) tar-Regolament Nru 40/94, moqri flimkien mal-paragrafu 2 ta' l-istess Artikolu, applikazzjoni għar-reġistrazzjoni ta' trade mark għandha tiġi rrifjutata jekk din ta' l-aħħar tkun nieqsa minn karattru distintiv f'parti mill-Komunità.
 82 Barra minn dan, skond l-Artikolu 7(3) tar-Regolament Nru 40/94, il-paragrafu 1(b) ta' l-istess Artikolu m'għandux ikun applikabbli jekk it-trade mark tkun kisbet karattru distintiv fir-rigward tal-prodotti jew is-servizzi li għalihom tkun qiegħda tintalab ir-reġistrazzjoni minħabba l-użu li jkun sar minn din it-trade mark.
 83 Minn dan isegwi li trade mark tista' tiġi rreġistrata skond l-Artikolu 7(3) tar-Regolament Nru 40/94 biss jekk titressaq il-prova li din tkun kisbet, permezz ta' l-użu li jkun sar minnha, karattru distintiv fil-parti tal-Komunità li fiha għal bidu ma kelliex tali karattru fis-sens tal-paragrafu 1(b) ta' l-istess Artikolu. Il-parti tal-Komunità prevista fil-paragrafu 2 ta' l-imsemmi Artikolu tista', f'kull każ, tkun magħmula minn Stat Membru wieħed.
 84 Bil-kontra ta' dak li ssostni r-rikorrenti, l-Artikolu 142a tar-Regolament Nru 40/94, fil-verżjoni introdotta mil-Att ta' l-Adeżjoni, tikkonferma l-interpretazzjoni mogħtija iktar 'il fuq.
 85 Fil-fatt, meta qiesu bħala meħtieġa l-introduzzjoni ta' dispożizzjoni espliċita, li tgħid li r-reġistrazzjoni ta' trade mark Komunitarja li, fid-data ta' l-adeżjoni, tkun is-suġġett ta' applikazzjoni għar-reġistrazzjoni ma tistax tiġi rrifjutata għar-raġunijiet assoluti ta' rifjut imsemmija fl-Artikolu 7(1) tar-Regolament Nru 40/94 jekk dawn ir-raġunijiet jirriżultaw biss minħabba l-adeżjoni ta' Stat Membru ġdid, l-awturi ta' l-Att ta' Adeżjoni kkunsidraw li, fin-nuqqas ta' din id-dispożizzjoni, applikazzjoni bħal din kien ikollha tiġi miċħuda jekk it-trade mark mitluba kienet nieqsa minn karattru distintiv f'wieħed mill-Istati Membri l-ġodda.
 86 Peress li, fil-punti 85 sa 87 tas-sentenza kkontestata, wara evalwazzjoni tal-fatti u ta' l-elementi ta' prova, il-Qorti tal-Prim'Istanza kkonstatat, minn naħa, li t-trade mark mitluba kienet, sa mil-bidu, nieqsa minn karattru distintiv fl-Istati Membri kollha tal-Komunità u, minn naħa l-oħra, li r-rikorrenti ma stabbilixxietx li din t-trade mark kienet is-suġġett ta' kampanji pubbliċitarji f'ċerti Stati Membri matul il-perjodu ta' riferiment, din il-Qorti kienet iġġustifikata meta kkunsidrat li l-figuri ppreżentati fir-rigward ta' l-ispejjeż ta' pubbliċità magħmula mir-rikorrenti ma kinux jippermettu li titressaq il-prova li l-imsemmija trade mark kisbet karattru distintiv wara l-użu li jkun sar minnha.
 87 Peress li anki t-tieni parti tar-raba' motiv mhijiex fondata, dan il-motiv għandu jiġi miċħud kollu kemm hu.
 88 Peress li r-rikorrenti tilfet fuq il-motivi kollha tagħha, l-appell għandu jiġi miċħud.
 89 Skond l-Artikolu 69(2) tar-Regoli tal-Proċedura, applikabbli għall-proċedura ta' appell skond l-Artikolu 118 ta' l-istess Regoli, il-parti li titlef għandha tbati l-ispejjeż, jekk dawn ikunu ġew mitluba. Peress li r-rikorrenti tilfet, hemm lok li hija tiġi ordnata tbati l-ispejjeż, kif mitlub mil-UASI.
 Għal dawn il-motivi, il-Qorti tal-Ġustizzja (L-Ewwel Awla) taqta' u tiddeċiedi
 2) August Storck KG għandha tbati l-ispejjeż.


text:
 11.3.2010
 EN
 Official Journal of the European Union
 L 62/40
 DECISION OF THE EEA JOINT COMMITTEE
 No 144/2009
 of 4 December 2009
 amending Annex XIII (Transport) to the EEA Agreement
 THE EEA JOINT COMMITTEE,
 Having regard to the Agreement on the European Economic Area, as amended by the Protocol adjusting the Agreement on the European Economic Area, hereinafter referred to as ‘the Agreement’, and in particular Article 98 thereof,
 Whereas:
 (1)
 Annex XIII to the Agreement was amended by Decision of the EEA Joint Committee No 110/2009 of 22 October 2009 (1).
 (2)
 Regulation (EC) No 2320/2002 of the European Parliament and of the Council of 16 December 2002 establishing common rules in the field of civil aviation security (2) was reincorporated into the Agreement by Decision of the EEA Joint Committee No 99/2009 of 25 September 2009 (3) with country specific adaptations.
 (3)
 Commission Regulation (EC) No 483/2009 of 9 June 2009 amending Regulation (EC) No 820/2008 laying down measures for the implementation of the common basic standards on aviation security (4) is to be incorporated into the Agreement,
 HAS DECIDED AS FOLLOWS:
 Article 1
 The following shall be added in point 66i (Commission Regulation (EC) No 820/2008) of Annex XIII to the Agreement:
 ‘, as amended by:
 —
 32009 R 0483: Commission Regulation (EC) No 483/2009 of 9 June 2009 (OJ L 145, 10.6.2009, p. 23).’
 Article 2
 The text of Regulation (EC) No 483/2009 in the Icelandic and Norwegian languages, to be published in the EEA Supplement to the Official Journal of the European Union, shall be authentic.
 Article 3
 This Decision shall enter into force on 5 December 2009, provided that all the notifications under Article 103(1) of the Agreement have been made to the EEA Joint Committee (5).
 Article 4
 This Decision shall be published in the EEA Section of, and in the EEA Supplement to, the Official Journal of the European Union.
 Done at Brussels, 4 December 2009.
 For the EEA Joint Committee
 The President
 Oda Helen SLETNES
 (1) OJ L 334, 17.12.2009, p. 10.
 (2) OJ L 355, 30.12.2002, p. 1.
 (3) OJ L 304, 19.11.2009, p. 14.
 (4) OJ L 145, 10.6.2009, p. 23.
 (5) No constitutional requirements indicated.


type: wikipedia

text:
Občina Vitanje je ena od občin v Republiki Sloveniji s središčem v kraju Vitanje. Leži na skrajnem severnem robu Savinjske regije. Meji na občine Zreče, Vojnik, Mislinja in Dobrna. Urad občine deluje v stavbi nekdanjega škofijskega dvorca.
 V občini je osnovna šola, vrtec, poštni urad, zdravstveni dom, kulturni dom, pet cerkva, več gostinskih lokalov (eden s prenočišči), samostojnih podjetnikov in storitvenih dejavnosti.
 Naselja v občini
 Brezen, Hudinja, Ljubnica, Paka, Spodnji Dolič, Stenica, Vitanje, Vitanjsko Skomarje
 Gospodarstvo
 Glavni industrijski obrati in obrtniki v kraju so:
 Kovinar Vitanje
 Unior Zreče, obrat Vitanje
 Krovstvo in kleparstvo Borovnik
 Livarstvo Oprešnik
 Mizarstvo Les Vitanje
 Goslarska delavnica Skaza
 Kamnolom Klemenc
 Sklici in opombe
 Zunanje povezave
 Vitanje, uradna spletna stran občine
 Raziskovalec.com , forum občine na Raziskovalec.com
 Prostovoljno gasilsko društvo Vitanje
 Turistično društvo Vitanje
 Društvo kmetic Lipa
 Noordung.info , spletna stran o spominskem središču Hermana Potočnika Noordunga, Vitanje
 Herman Potočnik Noordung, slovenska stran o pionirju vesoljskih poletov
 vesolje.net, možnosti obiskov spominskega središča Hermana Potočnika Noordunga
 Gostišče Kuzman
 Vitanje