text:
 20.7.2015
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 C 236/22
 Cerere de decizie preliminară introdusă de Sächsisches Oberverwaltungsgericht (Germania) la 30 martie 2015 – Der Bundesbeauftragte für Asylangelegenheiten/N
 (Cauza C-150/15)
 (2015/C 236/31)
 Limba de procedură: germana
 Instanța de trimitere
 Sächsisches Oberverwaltungsgericht
 Părțile din procedura principală
 Reclamant: Der Bundesbeauftragte für Asylangelegenheiten
 Pârât: N
 Cealaltă parte: Republica Federală Germania
 Întrebările preliminare
 1)
 Articolul 9 alineatul (1) litera (a) coroborat cu articolul 10 alineatul (1) litera (b) din Directiva 2011/95/UE (1) trebuie interpretat în sensul că:
 a)
 trebuie să se pornească de la premisa existenţei unei încălcări grave a libertăţii de religie garantate de articolul 10 alineatul (1) din Carta drepturilor fundamentale a Uniunii Europene şi de articolul 9 alineatul (1) din Convenţia Europeană a Drepturilor Omului şi astfel a unui act de persecuţie în sensul articolului 9 alineatul (1) litera (a) din directivă, în cazul în care actele religioase sau formele de comportament – care sunt impuse de doctrina religioasă practicată în mod activ de solicitant şi care constituie un element central al acesteia sau care sunt fondate pe credinţele religioase ale solicitantului, în sensul că sunt deosebit de importante din punctul de vedere al identităţii sale religioase – sunt interzise în ţara de origine respectivă fiind pasibile de sancțiuni penale;
 sau
 b)
 este necesar ca solicitantul care este un practicant activ al unei anumite doctrine religioase să dovedească şi faptul că actele religioase sau formele de comportament impuse de această doctrină religioasă ca un element central al acesteia şi care constituie manifestări religioase susceptibile de sancțiuni penale în ţara sa de origine, sunt „deosebit de importante” şi astfel „indispensabile” pentru păstrarea identităţii sale religioase?
 2)
 Articolul 9 alineatul (3) coroborat cu articolul 2 litera (d) din Directiva 2011/95/UE trebuie interpretat în sensul că:
 pentru a stabili că există o temere fondată de a fi persecutat şi un risc real („real risk”) de a fi urmărit sau de a fi supus la tratamente sau pedepse inumane sau degradante de către unul dintre agenţii menţionaţi la articolul 6 din Directiva 2011/95/UE
 din cauza actelor religioase sau a formelor de comportament care sunt impuse de doctrina religioasă practicată în mod activ de solicitant şi care constituie un element central al acesteia sau care sunt fondate pe credinţele religioase ale solicitantului, în sensul că sunt deosebit de importante din punctul de vedere al identităţii sale religioase şi care sunt interzise în ţara sa de origine fiind pasibile de sancțiuni penale,
 a)
 este necesară o evaluare comparativă în sensul corelării numărului de adepţi ai religiei căreia îi aparţine solicitantul şi care încalcă interdicția de practicare a religiei cu numărul de acte de persecuţie săvârşite efectiv în ţara de origine a solicitantului din cauza practicării convingerilor religioase şi trebuie luate în considerare eventualele stări de nesiguranţă şi incertitudini pe care le implică practica statului respectiv în materia urmăririi penale;
 sau
 b)
 este suficient să se poată dovedi că în practica urmăririi penale din ţara de origine se aplică efectiv normele care [interzic] sub sancțiuni penale actele religioase sau formele de comportament care sunt impuse de doctrina religioasă practicată în mod activ de solicitant şi care constituie un element central al acesteia sau care sunt fondate pe credinţele religioase ale solicitantului, în sensul că acestea sunt deosebit de importante din punctul de vedere al identităţii sale religioase?
 3)
 O dispoziţie a dreptului procesual naţional care prevede că instanţa de fond este obligată să respecte dezlegarea dată chestiunilor de drept de către instanţa de recurs [în speţă, articolul 144 alineatul (6) din Codul de procedură administrativă] este compatibilă cu principiul supremației dreptului Uniunii, în cazul în care instanţa de fond, care ar dori să dea unei norme a dreptului Uniunii o interpretare diferită de cea a instanţei de recurs, este împiedicată să procedeze astfel în temeiul dreptului naţional potrivit căruia este ținută de dezlegarea dată chestiunilor de drept de instanţa de recurs chiar şi după parcurgerea procedurii preliminare conform articolului 267 al doilea paragraf TFUE?
 (1) Directiva 2011/95/UE a Parlamentului European și a Consiliului din 13 decembrie 2011 privind standardele referitoare la condițiile pe care trebuie să le îndeplinească resortisanții țărilor terțe sau apatrizii pentru a putea beneficia de protecție internațională, la un statut uniform pentru refugiați sau pentru persoanele eligibile pentru obținerea de protecție subsidiară și la conținutul protecției acordate (JO L 337, p. 9).


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 13.9.2012
 DE
 Amtsblatt der Europäischen Union
 L 248/34
 BESCHLUSS DES GEMEINSAMEN EWR-AUSSCHUSSES
 Nr. 96/2012
 vom 30. April 2012
 zur Änderung von Anhang XX (Umweltschutz) des EWR-Abkommens
 DER GEMEINSAME EWR-AUSSCHUSS —
 gestützt auf das Abkommen über den Europäischen Wirtschaftsraum, geändert durch das Anpassungsprotokoll zum Abkommen über den Europäischen Wirtschaftsraum, im Folgenden „Abkommen“, insbesondere auf Artikel 98,
 in Erwägung nachstehender Gründe:
 (1)
 Anhang XX des Abkommens wurde durch den Beschluss des Gemeinsamen EWR-Ausschusses Nr. 71/2012 vom 30. März 2012 (1) geändert.
 (2)
 Der Beschluss 2010/769/EU der Kommission vom 13. Dezember 2010 über die Festlegung von Kriterien für den Einsatz von Technologien, die bei Flüssiggastankern eine Alternative zur Verwendung schwefelarmer Schiffskraftstoffe darstellen, die den Anforderungen des Artikels 4b der Richtlinie 1999/32/EG des Rates über eine Verringerung des Schwefelgehalts bestimmter flüssiger Kraft- oder Brennstoffe in der durch die Richtlinie 2005/33/EG des Europäischen Parlaments und des Rates über den Schwefelgehalt von Schiffskraftstoffen geänderten Fassung entsprechen (2), ist in das Abkommen aufzunehmen —
 HAT FOLGENDEN BESCHLUSS ERLASSEN:
 Artikel 1
 In Anhang XX des Abkommens wird nach Nummer 21ad (Richtlinie 1999/32/EG des Rates) folgende Nummer eingefügt:
 „21ada.
 32010 D 0769: Beschluss 2010/769/EU der Kommission vom 13. Dezember 2010 über die Festlegung von Kriterien für den Einsatz von Technologien, die bei Flüssiggastankern eine Alternative zur Verwendung schwefelarmer Schiffskraftstoffe darstellen, die den Anforderungen des Artikels 4b der Richtlinie 1999/32/EG des Rates über eine Verringerung des Schwefelgehalts bestimmter flüssiger Kraft- oder Brennstoffe in der durch die Richtlinie 2005/33/EG des Europäischen Parlaments und des Rates über den Schwefelgehalt von Schiffskraftstoffen geänderten Fassung entsprechen (ABl. L 328 vom 14.12..2010, S. 15).“
 Artikel 2
 Der Wortlaut des Beschlusses 2010/769/EU in isländischer und norwegischer Sprache, der in der EWR-Beilage des Amtsblatts der Europäischen Union veröffentlicht wird, ist verbindlich.
 Artikel 3
 Dieser Beschluss tritt am 1. Mai 2012 in Kraft, sofern dem Gemeinsamen EWR-Ausschuss alle Mitteilungen nach Artikel 103 Absatz 1 des Abkommens vorliegen (3).
 Artikel 4
 Dieser Beschluss wird im EWR-Abschnitt und in der EWR-Beilage des Amtsblatts der Europäischen Union veröffentlicht.
 Geschehen zu Brüssel am 30. April 2012.
 Für den Gemeinsamen EWR-Ausschuss
 Der Vorsitzende m.d.W.d.G.b.
 Gianluca GRIPPA
 (1) ABl. L 207 vom 2.8.2012, S. 50.
 (2) ABl. L 328 vom 14.12.2010, S. 15.
 (3) Ein Bestehen verfassungsrechtlicher Anforderungen wurde nicht mitgeteilt.


text:
 22.11.2007
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 L 304/56
 РЕШЕНИЕ НА СЪВМЕСТНИЯ КОМИТЕТ НА ЕИП
 No 71/2007
 от 29 юни 2007 година
 за изменение на протокол 31 към Споразумението за ЕИП относно сътрудничеството в специфични области извън четирите свободи
 СЪВМЕСТНИЯТ КОМИТЕТ НА ЕИП,
 като взе предвид Споразумението за Европейското икономическо пространство, изменено с Протокола за адаптиране на Споразумението за Европейското икономическо пространство, наричано по-долу „споразумението“, и по-специално членове 86 и 98 от него,
 като има предвид, че:
 (1)
 Протокол 31 към споразумението беше изменен с Решение No 74/2006 на Съвместния комитет на ЕИП от 2 юни 2006 г. (1).
 (2)
 Уместно е да бъде продължено сътрудничеството между договарящите се страни по споразумението при осъществяването и развитието на вътрешния пазар.
 (3)
 Следователно протокол 31 към споразумението следва да бъде съответно изменен, за да може това сътрудничество да продължи и след 31 декември 2006 г.,
 РЕШИ:
 Член 1
 Член 7 от протокол 31 към споразумението се изменя, както следва:
 1.
 Думите „2004, 2005 и 2006 г.“ в параграф 6 се заменят с думите „2004, 2005, 2006 и 2007 г.“.
 2.
 Думите „2006 г.“ в параграф 7 се заменят с думите „2006 и 2007 г.“.
 Член 2
 Настоящото решение влиза в сила в деня след последната нотификация до Съвместния комитет на ЕИП съгласно член 103, параграф 1 от споразумението (2).
 То се прилага от 1 януари 2007 година.
 Член 3
 Настоящото решение се публикува в раздела за ЕИП и в притурката за ЕИП към Официален вестник на Европейския съюз.
 Съставено в Брюксел на 29 юни 2007 година.
 За Съвместния комитет на ЕИП
 Alan SEATTER
 Председател
 (1) ОВ L 245, 7.9.2006 г., стp. 45.
 (2) Без отбелязани конституционни изисквания.


type: caselaw

text:
 24.10.2009
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 256/21
 Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 4 września 2009 r. — Włochy przeciwko Komisji
 (Sprawa T-211/05) (1)
 (Pomoc państwa - System pomocy wprowadzony w życie przez władze włoskie na rzecz przedsiębiorstw nowodopuszczonych do obrotu giełdowego - Decyzja stwierdzająca istnienie pomocy niezgodnej ze wspólnym rynkiem i nakazująca jej zwrot - Obowiązek uzasadnienia - Charakter selektywny - Wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi - Naruszenie konkurencji)
 2009/C 256/36
 Język postępowania: włoski
 Strony
 Strona skarżąca: Republika Włoska (przedstawiciele: początkowo I. Braguglia, następnie R. Adam i na końcu I. Bruni, pełnomocnicy, wspierani przez P. Gentilliego, avvocato dello Stato)
 Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: V. Di Bucci i E. Righini, pełnomocnicy)
 Przedmiot sprawy
 Żądanie stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 16 marca 2005 r. w sprawie programu pomocy państwa C 8/2004 (ex NN 164/2003), który Włochy wprowadziły w życie na rzecz spółek aktualnie notowanych na giełdzie (Dz.U. 2006 L 94, s. 42)
 Sentencja wyroku
 1)
 Skarga zostaje oddalona.
 2)
 Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania.
 (1) Dz.U. C 182 z 23.7.2005.


text:
 Belangrijke juridische mededeling
 |
 22005A0413(03)
 Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië inzake beveiligingsprocedures voor de uitwisseling van gerubriceerde gegevens
 Publicatieblad Nr. L 094 van 13/04/2005 blz. 0039 - 0044
 Overeenkomsttussen de Europese Unie en de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië inzake beveiligingsprocedures voor de uitwisseling van gerubriceerde gegevensDE VOORMALIGE JOEGOSLAVISCHE REPUBLIEK MACEDONIË,vertegenwoordigd door haar regering,enerzijds,enDE EUROPESE UNIE (hierna "de Europese Unie" genoemd),vertegenwoordigd door het voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie,anderzijds,hierna "de partijen" genoemd,INDACHTIG de gezamenlijke inzet voor het stabilisatie- en associatieproces, dat het kader blijft voor de Europese koers van de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië in de aanloop naar haar toekomstige toetreding tot de Europese Unie;OVERWEGENDE dat de partijen zich beide ten doel stellen, hun eigen veiligheid op alle mogelijke manieren te versterken en hun burgers een hoog niveau van veiligheid in een veilige ruimte te bieden;OVERWEGENDE dat de partijen het erover eens zijn dat onderling overleg en onderlinge samenwerking over beveiligingsaangelegenheden van gemeenschappelijk belang, geboden zijn;OVERWEGENDE dat er in dit verband een voortdurende behoefte bestaat aan uitwisseling van gerubriceerde gegevens tussen de partijen;ERKENNENDE dat volledig en doeltreffend overleg en samenwerking inzage van gerubriceerde gegevens van elk van de partijen nodig kan maken, alsmede uitwisseling van gerubriceerde gegevens tussen de partijen;ZICH ERVAN BEWUST ZIJNDE dat een dergelijke inzage en uitwisseling van gerubriceerde gegevens passende beveiligingsmaatregelen vergen,ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:Artikel 1Met het oog op de verwezenlijking van de doelstellingen, om de veiligheid van elk van beide partijen op alle mogelijke manieren te versterken, is deze overeenkomst van toepassing op gerubriceerde gegevens in enigerlei vorm die door de ene partij aan de andere partij worden geleverd of die tussen partijen worden uitgewisseld.Artikel 2In deze overeenkomst wordt onder gerubriceerde gegevens verstaan: alle gegevens (gedefinieerd als kennis welke in enigerlei vorm kan worden verstrekt) met betrekking waartoe is bepaald dat deze bescherming tegen ongeoorloofde openbaarmaking behoeven en die als zodanig gewaarmerkt zijn in een beveiligingsrubricering (hierna "gerubriceerde gegevens" genoemd).Artikel 3In deze overeenkomst wordt onder "Europese Unie" verstaan: de Raad van de Europese Unie (hierna "de Raad" genoemd), de secretaris-generaal/hoge vertegenwoordiger en het secretariaat-generaal van de Raad, alsook de Commissie van de Europese Gemeenschappen (hierna "de Commissie" genoemd).Artikel 4De partijen:a) beschermen en beveiligen de geleverde of uitgewisselde gerubriceerde gegevens, bedoeld in deze overeenkomst;b) dragen er zorg voor dat de geleverde of uitgewisselde gerubriceerde gegevens, bedoeld in deze overeenkomst, de beveiligingsrubricering behouden die door de leverende partij daaraan is toegekend; conform de in de artikelen 11 en 12 bedoelde beveiligingsregelingen beschermt en beveiligt de ontvangende partij de gerubriceerde gegevens volgens hetgeen haar eigen beveiligingsregelingen voorschrijven met betrekking tot gegevens met een gelijkwaardige beveiligingsrubricering;c) gebruiken de gerubriceerde gegevens, bedoeld in deze overeenkomst, niet voor andere doeleinden dan die welke door de afzender zijn vastgesteld en waarvoor de gegevens zijn geleverd of uitgewisseld;d) maken de gerubriceerde gegevens, bedoeld in deze overeenkomst, niet zonder voorafgaande toestemming van de afzender openbaar aan derden of aan enige EU-instelling of -entiteit die niet in artikel 3 wordt genoemd.Artikel 51. Gerubriceerde gegevens kunnen met controle door de afzender door de ene partij ("de leverende partij") bekendgemaakt of vrijgegeven worden aan de andere partij ("de ontvangende partij").2. De ontvangende partij besluit, na toestemming van de leverende partij, tot bekendmaking of vrijgave van de gerubriceerde gegevens aan andere ontvangers dan de partijen bij deze overeenkomst, zulks conform het beginsel van de controle door de afzender zoals omschreven in de beveiligingsregelingen.3. Bij de toepassing van de leden 1 en 2 is algemene vrijgave niet mogelijk, tenzij tussen de partijen procedures inzake bepaalde categorieën van gegevens zijn opgesteld en overeengekomen welke beantwoorden aan hun operationele behoeften.Artikel 6Ieder van de partijen en de in artikel 3 bedoelde entiteiten van de partijen beschikken over een beveiligingsorganisatie en over de beveiligingsprogramma’s die gebaseerd zijn op basisbeginselen en minimumnormen inzake beveiliging, welke in de volgens de artikelen 11 en 12 in te richten beveiligingssystemen van de partijen zullen worden toegepast, opdat er een gelijkwaardig beschermingsniveau geldt voor gerubriceerde gegevens zoals bedoeld in deze overeenkomst.Artikel 71. De partijen dragen er zorg voor dat personen die bij het vervullen van hun officiële werkzaamheden inzage dienen te hebben van in het kader van deze overeenkomst geleverde of uitgewisselde gerubriceerde gegevens, of wier werkzaamheden of taken hen in staat stellen inzage daarvan te krijgen, naar behoren aan een beveiligingsonderzoek worden onderworpen voordat zij inzage krijgen van dergelijke gegevens.2. De procedures voor beveiligingsonderzoek zijn van dien aard, dat kan worden bepaald of een persoon, gelet op diens loyaliteit en betrouwbaarheid, inzage kan krijgen van gerubriceerde gegevens.Artikel 8De partijen verlenen elkaar bijstand op het gebied van beveiliging van gerubriceerde gegevens zoals bedoeld in deze overeenkomst en van beveiligingsaangelegenheden van gemeenschappelijk belang. De in artikel 11 genoemde autoriteiten voeren overleg over beveiligingsaangelegenheden en verrichten wederzijdse inspecties, teneinde de doeltreffendheid van de onder hun verantwoordelijkheid ressorterende en de in de artikelen 11 en 12 bedoelde beveiligingsregelingen na te gaan.Artikel 91. Voor het doel van deze overeenkomsta) wat betreft de Europese Unie:dient de correspondentie aan de Raad te worden gericht, ten adresse van:Raad van de Europese UnieHoofd postregistratieWetstraat 175B-1048 Brussel.De correspondentie wordt door het hoofd Postregistratie van de Raad doorgestuurd aan de lidstaten en aan de Commissie, onverminderd lid 2;b) wat betreft de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië,dient de correspondentie te worden gericht aan het hoofd Centrale postregistratie van het Directoraat voor de beveiliging van gerubriceerde gegevens en in voorkomend geval te worden doorgestuurd via de missie van deze staat bij de Europese Gemeenschappen, ten adresse van:Hoofd PostregistratieLouisalaan 209AB-1050 Brussel.2. Bij wijze van uitzondering kan de correspondentie van een partij waarvan slechts bepaalde daartoe bevoegde ambtenaren, organen of diensten van deze partij inzage mogen hebben, om operationele redenen gericht worden aan — en is deze uitsluitend ter inzage van — bepaalde daartoe bevoegde ambtenaren, organen of diensten van de andere partij, die daartoe als ontvangers zijn aangewezen, gelet op hun bevoegdheden en volgens het beginsel van kennisnemingsbehoefte. Wat de Europese Unie betreft, wordt doorzending van deze correspondentie verzorgd door het hoofd Postregistratie van de Raad.Artikel 10De directeur van het Directoraat voor de beveiliging van gerubriceerde gegevens, voorzover het de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië betreft, en de secretarissen-generaal van de Raad en de Commissie houden toezicht op de uitvoering van deze overeenkomst.Artikel 11Ter uitvoering van deze overeenkomst:1) wat betreft de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, is de directeur van het Directoraat voor de beveiliging van gerubriceerde gegevens, die optreedt namens en onder het gezag van zijn regering, belast met de ontwikkeling van regelingen voor de bescherming en beveiliging van de aan dit land geleverde gerubriceerde gegevens;2) is het bureau Beveiliging van het secretariaat-generaal van de Raad van de Europese Unie, dat onder leiding staat en handelt in naam van de secretaris-generaal van de Raad en dat optreedt namens en onder het gezag van de Raad, belast met de ontwikkeling van regelingen voor de bescherming en beveiliging van gerubriceerde gegevens die in het kader van deze overeenkomst aan de Europese Unie worden geleverd.3) is het directoraat Beveiliging van de Commissie, dat optreedt namens en onder het gezag van de Commissie, belast met de ontwikkeling van beveiligingsregelingen voor de bescherming van gerubriceerde gegevens die in het kader van deze overeenkomst binnen de Commissie en haar gebouwen worden geleverd en uitgewisseld.Artikel 12In de volgens artikel 11 door de drie betrokken bureaus in onderlinge overeenstemming op te stellen beveiligingsregelingen worden de normen voor de wederzijdse bescherming van de veiligheid van gerubriceerde gegevens, bedoeld in deze overeenkomst, vastgelegd. Wat de Europese Unie betreft, worden deze normen ter goedkeuring voorgelegd aan het Beveiligingscomité van de Raad. Wat de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië betreft, worden deze normen ter goedkeuring voorgelegd aan de directeur van het Directoraat voor de beveiliging van gerubriceerde gegevens.Artikel 13De in artikel 11 genoemde autoriteiten stellen procedures vast die toegepast worden indien bewezen is of vermoed wordt dat het vertrouwelijke karakter van de in deze overeenkomst bedoelde gerubriceerde gegevens is aangetast.Artikel 14Voordat de partijen elkaar gerubriceerde gegevens, bedoeld in deze overeenkomst, leveren, dienen de in artikel 11 genoemde verantwoordelijke beveiligingsautoriteiten te besluiten dat de ontvangende partij in staat is de in deze overeenkomst bedoelde gegevens conform de in de artikelen 11 en 12 bedoelde regelingen te beschermen en te beveiligen.Artikel 15Deze overeenkomst verhindert de partijen op generlei wijze andere overeenkomsten betreffende de levering of uitwisseling van gerubriceerde gegevens, bedoeld in deze overeenkomst, te sluiten, mits deze niet indruisen tegen het bepaalde in deze overeenkomst.Artikel 16Geschillen tussen de Europese Unie en de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië die voortkomen uit de uitlegging of de toepassing van deze overeenkomst, worden in onderhandelingen tussen de partijen behandeld.Artikel 171. Deze overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de maand volgende op die waarin de partijen elkaar kennis geven van de voltooiing van de daartoe vereiste interne procedures.2. Deze overeenkomst kan, op verzoek van een van beide partijen, ter overweging van mogelijke wijzigingen, opnieuw in behandeling worden genomen.3. Wijzigingen van deze overeenkomst komen uitsluitend schriftelijk en in overeenstemming tussen de partijen tot stand. Zij treden in werking na wederzijdse kennisgeving zoals bedoeld in lid 1.Artikel 18Deze overeenkomst kan door een partij bij schriftelijke kennisgeving aan de andere partij worden opgezegd. Opzegging wordt van kracht zes maanden na de ontvangst van deze kennisgeving door de andere partij. Opzegging is niet van invloed op verplichtingen welke reeds voordien in het kader van deze overeenkomst zijn aangegaan. Inzonderheid blijven volgens deze overeenkomst geleverde of uitgewisselde gegevens onderworpen aan bescherming volgens het bepaalde in deze overeenkomst.--------------------------------------------------


type: wikipedia

text:
Apie miestą Danijoje žr. Oderis (Danija).
 Odra arba Oderis (lenk. ir , , sorbų kalba Wodra) – upė Vidurio Europoje. Teka per Čekiją, Lenkiją ir Vokietiją.
 Odros ilgis 854 km, iš jų 112 km Čekijoje, 742 km Lenkijoje (įskaitant ir 187 km ilgio sieną su Vokietija). Tai antra pagal dydį (po Vyslos) Lenkijos upė. Kanalai Odrą jungia su Havelo, Šprė ir Vyslos upių baseinais.
 Upė prasideda prie Fidliuv Kopeco vietovės Moravijoje, Oderio kalnyne (Sudetų kalnų rytinė dalis), netoli Olomouco, aukštupyje dalis upės sudaro sieną tarp Silezijos ir Moravijos, už Ostravos upė kerta Čekijos ir Lenkijos sieną ir teka per Sileziją ir jos sostinę Vroclavą.
 Nuo Neisės įtekėjimo prie Racdorfo (Ratzdorf) Brandenburge, upės viduriu iki Schwedt/Oder miesto eina Lenkijos ir Vokietijos siena (187 km; Oderio-Neisės linija). Upė įteka į Ščecino marias, o paskui trimis šakomis įteka į Baltijos jūrą.
 Didžiausi intakai: Bobras, Lužicos Nisa (kairieji), Varta (dešinysis).
 Lenkijos upės
 Vokietijos upės
 Čekijos upės


text:
 18/Sv. 005
 HR
 Službeni list Europske unije
 19
 22003A0327(01)
 L 080/36
 SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE
 27.03.2003.
 SPORAZUM IZMEĐU EUROPSKE UNIJE I ORGANIZACIJE SJEVERNOATLANTSKOG UGOVORA O SIGURNOSTI PODATAKA
 Europska unija, dalje u tekstu „EU”,
 koju predstavlja Predsjedništvo Vijeća Europske unije, postupajući na temelju članka 24. Ugovora o Europskoj uniji,
 Njegova Ekscelencija gosp. Georgios A. Papandreou, Ministar vanjskih poslova Helenske Republike,
 i
 Organizacija Sjevernoatlantskog ugovora, dalje u tekstu „NATO”,
 koju predstavlja glavni tajnik NATO-a,
 Ekscelencija Lord Robertson of Port Ellen,
 dalje u tekstu„ stranke”,
 uzimajući u obzir „Sjevernoatlantski ugovor” potpisan u Washingtonu 4. travnja 1949.;
 uzimajući u obzir Ugovor o Europskoj uniji sklopljen u Maastrichtu 7. veljače 1992., kako je kasnije izmijenjen;
 uzimajući u obzir „Sporazum između stranaka Organizacije Sjevernoatlantskog ugovora o sigurnosti podataka” sklopljen u Bruxellesu 6. ožujka 1997.;
 uzimajući u obzir ministarski sastanak Sjevernoatlantskog vijeća održan u Firenci 24. svibnja 2000. na kojem je glavni tajnik NATO-a zadužen da odmah sklopi ugovore s EU-om i da pripremi temelj za buduća rješenja o sigurnosti između dvije stranke u očekivanju predviđenih savjetovanja po tom pitanju;
 smatrajući da su, nakon odluka donesenih od strane predsjednika država i vlada država članica NATO-a u Washingtonu, kasnijih ministarskih sastanaka i Europskog vijeća u Feiri, Nici, Göteborgu i Laekenu, NATO i EU suglasni da će se savjetovanja i suradnja razviti po pitanjima od zajedničkog interesa u pogledu sigurnosti, obrane i upravljanja krizama, tako da se na krizne situacije može reagirati putem odgovarajućeg vojnog odgovora i da se osigura učinkovito upravljanje krizama;
 smatrajući da se ciljevi EU-a u području vojnih mogućnosti i ciljevi koji proizlaze, za odnosne države, iz inicijative obrambenih mogućnosti NATO-a, uzajamno ojačavaju;
 potvrđujući da puno i učinkovito savjetovanje i suradnja mogu zahtijevati pristup tajnim podacima i dokumentima EU-a i NATO-a, kao i razmjenu povjerljivih informacija i s time povezanih dokumenata između EU-a i NATO-a;
 svjesni da takav pristup i razmjena povjerljivih informacija i s time povezanih dokumenata zahtijevaju odgovarajuće sigurnosne mjere;
 primjenjujući Privremeni sporazum o sigurnosti između Glavnog tajništva Vijeća EU-a i Organizacije Sjevernoatlantskog ugovora putem Razmjene pisama između njihovih glavnih tajnika od 26. srpnja 2000.,
 SPORAZUMJELE SU SE:
 Članak 1.
 Ovaj se Sporazum primjenjuje na povjerljive informacije ili dokumente, u bilo kojem obliku, bilo pružene, bilo razmijenjene između stranaka.
 Članak 2.
 Povjerljiva informacija znači svaka informacija (odnosno saznanje koje se može priopćiti u bilo kojem obliku) ili dokument za koji je određeno da zahtijeva zaštitu od neovlaštenog otkrivanja i koji je tako označen sigurnosnom klasifikacijom.
 Članak 3.
 Za potrebe provedbe ovog Sporazuma:
 (a)
 „NATO” znači Organizacija Sjevernoatlantskog ugovora;
 (b)
 „EU” znači Vijeće Europske unije, glavni tajnik/visoki predstavnik i Glavno tajništvo tog Vijeća, te Komisija Europskih zajednica (dalje u tekstu „Europska komisija”).
 Članak 4.
 Svaka stranka:
 (a)
 štiti i čuva povjerljive informacije ili dokumente koji podliježu ovom Sporazumu, a koji su pruženi ili razmijenjeni od strane druge stranke;
 (b)
 osigurava da povjerljive informacije ili dokumenti koji podliježu ovom Sporazumu, a koji su pruženi ili razmijenjeni, zadrže sigurnosni razred koji im je dodijelila Stranka koja pruža podatke ili dokumente. Stranka primateljica štiti i čuva povjerljive informacije ili dokumente sukladno odredbama njenih propisa o sigurnosti podataka ili dokumenata koji imaju ekvivalentnu sigurnosnu klasifikaciju, kako je to određeno Sigurnosnim postupcima o koji će se utvrditi u skladu s člancima 11. i 12.;
 (c)
 ne koristi takve podatke ili dokumente koji podliježu ovom Sporazumu u svrhe koje su različite od svrha utvrđenih od strane izvora podataka i od svrha u koje su podaci pruženi ili razmijenjeni;
 (d)
 ne otkriva takve podatke ili dokumente koji podliježu ovom Sporazumu trećim osobama i bilo kojoj instituciji ili pravnoj osobi EU-a koja nije navedena u članku 3. ili državama koje nisu navedene u članku 5. točki (a), bez suglasnosti izvora podataka.
 Članak 5.
 (a)
 Klasificirane informacije ili građa koja se otkriva ili objavljuje, sukladno načelu kontrole od strane izvora podataka, od strane jedne stranke, „stranke pružateljice”, drugoj stranci, „stranci primateljici”, mogu se otkriti ili objaviti državama koje su članice NATO-a te drugim državama koje su članice EU-a i koje su potpisale okvirni dokument „Partnerstva za mir” i koje, u tom kontekstu, imaju valjane sporazume o sigurnosti s NATO-om koji također udovoljavaju standardima utvrđenima u skladu s člancima 11. i 12.
 (b)
 Za objavu primateljima koji nisu navedeni u članku 3. i članku 5. točki (a), stranka koja prima podatke donosi odluku o otkrivanju ili objavi klasificiranih informacija ili dokumenata nakon pribavljanja suglasnosti stranke koja pruža podatke, sukladno načelu kontrole od strane izvora podataka, kako je to određeno sigurnosnim propisima stranke pružateljice.
 (c)
 Prilikom provedbe točaka (a) i (b) gore, nije dopušteno opće objavljivanje osim ako postoje postupci koji su utvrđeni i usuglašeni između stranaka u pogledu određenih kategorija podataka koji su bitni za njihove operativne zahtjeve.
 Članak 6.
 Sva tijela stranaka koja su određena u članku 3. ovog Sporazuma moraju imati organizaciju sigurnosti i programe za sigurnost koji se temelje na takvim općim načelima i minimalnim standardima sigurnosti koji se provode u sigurnosnim sustavima Stranaka koji se trebaju uspostaviti prema člancima 11. i 12. kako bi se osiguralo da se jednaka razina zaštite primjenjuje na klasificirane informacije ili dokumente koji podliježu ovom Ugovoru.
 Članak 7.
 (a)
 Stranke osiguravaju da sve osobe njihovih organizacija kojima je prilikom obavljanja njihovih dužnosti potreban pristup ili čije dužnosti ili funkcije mogu omogućiti pristup podacima ili dokumentima razvrstanima kao TAJNI ili u viši razred, koji se pružaju ili razmjenjuju prema ovom Sporazumu, imaju odgovarajuće sigurnosno odobrenje prije nego što dobiju pristup takvim podacima i građi.
 (b)
 Postupci za sigurnosno odobrenje se osmišljavaju tako da se može utvrditi može li pojedinac, uzimajući u obzir njegovu odanost, povjerljivost i pouzdanost, imati pristup klasificiranim informacijama ili građi.
 Članak 8.
 Stranke si uzajamno pružaju pomoć u pogledu sigurnosti klasificiranih informacija ili građe koje podliježu ovom Sporazumu i u pogledu pitanja od zajedničkog sigurnosnog interesa. Međusobna savjetovanja o sigurnosti provode nadležna tijela određena u članku 11. radi ocjenjivanja učinkovitosti sigurnosnih rješenja u okviru njihove odnosne nadležnosti koja se utvrđuje u skladu s člancima 11. i 12.
 Članak 9.
 (a)
 Za potrebe ovog Sporazuma:
 i.
 u pogledu EU-a:
 sva se pošta upućuje Vijeću na sljedeću adresu:
 Council of the European Union
 Chief Registry Officer
 Rue de la Loi/Wetstraat, 175
 B - 1048 Bruxelles.
 Voditelj registra Vijeća prosljeđuje svu poštu državama članicama i Komisiji, podložno točki (b) i sukladno članku 5. točki (a);
 ii.
 u pogledu NATO-a:
 sva se pošta upućuje Glavnom tajniku koji djeluje u ime Sjevernoatlantskog vijeća na sljedeću adresu (ili na adrese koje budu priopćene drugoj Stranci):
 NATO Headquarters
 B - 1110 Bruxelles.
 (b)
 Iznimno, pošta jedne stranke kojoj imaju pristup samo određeni ovlašteni službenici, tijela ili službe te stranke, može se iz operativnih razloga uputiti i biti dostupna samo određenim ovlaštenim službenicima, tijelima ili službama druge stranke koji su posebno određeni kao primatelji, uzimajući u obzir njihove ovlasti i sukladno načelu potrebnih saznanja. Ta će pošta biti dostupna državama članicama dvije organizacije određene u članku 5. točki (a), na njihov zahtjev. Što se tiče Europske unije, ta se pošta prosljeđuje putem voditelja registra Vijeća.
 Članak 10.
 Glavni tajnici Vijeća Europske unije, Europske komisije i NATO-a nadziru provedbu ovog Sporazuma.
 Članak 11.
 Radi provedbe ovog Sporazuma:
 (a)
 Ured za sigurnost glavnog tajnika Vijeća EU-a (dalje u tekstu „Ured GTV-a za sigurnost ”), prema uputama i u ime glavnog tajnika Vijeća EU-a, koji postupa u ime Vijeća EU-a i sukladno njegovim ovlaštenjima, odgovoran je za utvrđivanje Sigurnosnih postupaka za zaštitu i čuvanje klasificiranih informacija ili građe koje su prema ovom Sporazumu pruženi ili razmijenjeni s EU-om;
 (b)
 Ured Europske komisije za sigurnost, koji postupa prema ovlaštenjima člana Komisije odgovornog za pitanja sigurnosti, odgovoran je, u okviru Komisije, za utvrđivanje Sigurnosnih postupaka za zaštitu klasificiranih informacija za koje se primjenjuje ovaj Sporazum;
 (c)
 Ured NATO-a za sigurnost (NOS), prema uputama i u ime glavnog tajnika NATO-a i predsjednika, Vojnog odbora NATO-a, koji postupa u ime Sjevernoatlantskog vijeća i Vojnog odbora NATO-a i sukladno njihovim ovlaštenjima, odgovoran je za utvrđivanje Sigurnosnih postupaka za zaštitu i čuvanje klasificiranih podataka ili građe koji su prema ovom Sporazumu pruženi ili razmijenjeni s NATO-om.
 Članak 12.
 Radi pripreme njihovih Sigurnosnih postupaka, Ured GTV-a za sigurnost, Ured Europske komisije za sigurnost i Ured NATO-a za sigurnost se usuglašavaju o standardima međusobne zaštite sigurnosti klasificiranih informacija i građe za koje se primjenjuje ovaj Sporazum. U NATO-u, ti standardi podliježu odobrenju Odbora NATO-a za sigurnost. U EU-u, ti standardi podliježu odobrenju Odbora Vijeća za sigurnost.
 Članak 13.
 Nadležna tijela određena u članku 11. utvrđuju postupke koji će se primjenjivati u slučaju da se dokaže ili sumnja na zlouporabu klasificiranih informacija ili građe za koje se primjenjuje ovaj Sporazum.
 Članak 14.
 Prije pružanja ili razmjene klasificiranih informacija ili građe za koje se primjenjuje ovaj Sporazum između stranaka, nadležna tijela za sigurnost određena u članku 11. se moraju suglasiti da je stranka koja prima podatke u mogućnosti zaštititi i čuvati podatke ili građu za koje se primjenjuje ovaj Sporazum na način koji je u skladu sa sporazumima koji će biti utvrđeni prema člancima 11. i 12.
 Članak 15.
 Ovaj Sporazum ne sprečava, na bilo koji način, stranke da sklope druge sporazume s trećim osobama u pogledu pružanja ili razmjene klasificiranih informacija ili građe koji podliježu ovom Sporazumu, pod uvjetom da ti sporazumi nisu u sukobu s odredbama ovog Sporazuma.
 Članak 16.
 Ovaj Sporazum stupa na snagu na datum potpisivanja ovog Sporazuma od strane stranaka.
 Na zahtjev bilo koje stranke, ovaj se Sporazum može preispitati radi razmatranja eventualnih izmjena.
 Bilo koje izmjene ovog Sporazuma će biti u pisanom obliku i potpisane od strane svake stranke ovog Sporazuma.
 Članak 17.
 Stranka može otkazati ovaj Sporazum putem pisanog otkaza poslanog drugoj stranci. Takav otkaz ima učinak šest mjeseci nakon primitka otkaza od strane druge stranke, no ne utječe na obveze koje su već preuzete prema odredbama ovog Sporazuma. Posebno, sve klasificirane informacije ili građa koji su pruženi ili razmijenjeni prema ovom Sporazumu i dalje će biti zaštićeni sukladno odredbama ovog Sporazuma.
 Članak 18.
 Ovaj Sporazum zamjenjuje Privremeni sporazum o sigurnosti između Glavnog tajništva Vijeća EU-a i NATO-a putem Razmjene pisama od 26. srpnja 2000.
 U svrhu potvrde, valjano ovlašteni potpisnici su potpisali ovaj Sporazum.
 Sastavljeno u Ateni 14. ožujka 2003., u po dva primjerka na engleskom i francuskom jeziku, s tim da je svaki tekst jednako mjerodavan.
 Za Europsku uniju
 Georgios A. PAPANDREOU
 Za Organizaciju Sjevernoatlantskog ugovora
 George ROBERTSON