type: legislation

text:
 9.8.2017
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 206/1
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1439
 z dnia 8 sierpnia 2017 r.
 zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/1019 nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych sztab i prętów zbrojeniowych pochodzących z Republiki Białorusi
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 ust. 4,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 W dniu 20 grudnia 2016 r. Komisja Europejska („Komisja”) nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych sztab i prętów zbrojeniowych pochodzących z Republiki Białorusi („Białoruś”) na mocy rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/2303 (2) („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”).
 (2)
 Produktami objętymi tymczasowym cłem antydumpingowym są „niektóre sztaby i pręty zbrojeniowe wykonane z żeliwa lub stali niestopowej, nieobrobione więcej niż kute, walcowane na gorąco, ciągnione na gorąco lub wyciskane na gorąco, ale z włączeniem tych, które po walcowaniu zostały skręcone, oraz tych posiadających wgłębienia, żeberka, rowki lub inne odkształcenia, powstałe podczas procesu walcowania, pochodzące z Białorusi, objęte obecnie kodami CN: ex 7214 10 00, ex 7214 20 00, ex 7214 30 00, ex 7214 91 10, ex 7214 91 90, 7214 99 10, ex 7214 99 71, ex 7214 99 79 i ex 7214 99 95. Z tego zakresu wyłączone są żeliwne lub stalowe sztaby i pręty zbrojeniowe o wysokiej wytrzymałości zmęczeniowej”.
 (3)
 Stawka tymczasowego cła antydumpingowego stosowana do cen netto na granicy Unii, przed ocleniem została ustalona na poziomie 12,5 %.
 (4)
 Następnie w dniu 17 czerwca 2017 r. Komisja nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych sztab i prętów zbrojeniowych pochodzących z Białorusi na mocy rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/1019 (3) („rozporządzenie w sprawie ceł ostatecznych”).
 (5)
 Produktami objętymi ostatecznym cłem antydumpingowym są „niektóre sztaby i pręty zbrojeniowe wykonane z żeliwa lub stali niestopowej, nieobrobione więcej niż kute, walcowane na gorąco, ciągnione na gorąco lub wyciskane na gorąco, skręcone lub nieskręcone po walcowaniu, posiadające wgniecenia, żeberka, rowki lub inne odkształcenia, wykonane podczas procesu walcowania, pochodzące z Białorusi i objęte obecnie kodami CN: ex 7214 10 00, ex 7214 20 00, ex 7214 30 00, ex 7214 91 10, ex 7214 91 90, 7214 99 10 i ex 7214 99 95. Z tego zakresu wyłączone są żeliwne lub stalowe sztaby i pręty zbrojeniowe o wysokiej wytrzymałości zmęczeniowej i pozostałe wyroby długie, takie jak okrągłe sztaby”.
 (6)
 Stawka ostatecznego cła antydumpingowego stosowana do cen netto na granicy Unii, przed ocleniem została ustalona na poziomie 10,6 %.
 (7)
 W art. 2 rozporządzenia w sprawie ceł ostatecznych przewidziano ostateczne pobranie kwot zabezpieczonych w postaci tymczasowych ceł antydumpingowych na podstawie rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. W rozporządzeniu tym nie przewiduje się jednak w sposób wyraźny zwolnienia zabezpieczonych kwot przekraczających ostateczną stawkę cła antydumpingowego i zakres produktów objętych środkami, które byłyby stosowne w świetle art. 10 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.
 (8)
 Należy zatem odpowiednio sprostować art. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/1019.
 (9)
 Skorygowany przepis powinien być stosowany od daty wejścia w życie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/1019.
 (10)
 Zmiana przewidziana w niniejszym rozporządzeniu jest zgodna z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1036,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 W art. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/1019 wprowadza się zatem następujące sprostowanie:
 „Kwoty zabezpieczone w postaci tymczasowych ceł antydumpingowych na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/2303 zostają ostatecznie pobrane. Zabezpieczone kwoty przekraczające ostateczną stawkę ceł antydumpingowych i zakres produktów objętych środkami zostają zwolnione.”.
 Artykuł 2
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Art. 1 stosuje się jednak od dnia 18 czerwca 2017 r.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 8 sierpnia 2017 r.
 W imieniu Komisji
 Jean-Claude JUNCKER
 Przewodniczący
 (1) Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.
 (2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/2303 z dnia 19 grudnia 2016 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych sztab i prętów zbrojeniowych pochodzących z Republiki Białorusi (Dz.U. L 345 z 20.12.2016, s. 4).
 (3) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1019 z dnia 16 czerwca 2017 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych sztab i prętów zbrojeniowych pochodzących z Republiki Białorusi (Dz.U. L 155 z 17.6.2017, s. 6).


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 23.10.2008
 MT
 Il-Ġurnal Uffiċjali ta’ l-Unjoni Ewropea
 L 280/36
 DEĊIŻJONI TAL-KUMITAT KONĠUNT TAŻ-ŻEE
 Nru 94/2008
 ta' l-4 ta' Lulju 2008
 li jemenda l-Protokoll 31 tal-Ftehim taż-ŻEE dwar il-kooperazzjoni f'oqsma speċifiċi 'l barra mill-erba' libertajiet
 IL-KUMITAT KONĠUNT TAŻ-ŻEE,
 Wara li kkunsidra l-Ftehim dwar iż-Żona Ekonomika Ewropea, kif emendat bil-Protokoll li jaġġusta l-Ftehim dwar iż-Żona Ekonomika Ewropea, minn hawn 'il quddiem imsejjaħ “il-Ftehim”, u b'mod partikolari l-Artikoli 86 u 98 tiegħu,
 Billi:
 (1)
 Il-Protokoll 31 tal-Ftehim ġie emendat bid-Deċiżjoni tal-Kumitat Konġunt taż-ŻEE Nru 71/2007 tad-29 ta' Ġunju 2007 (1).
 (2)
 Huwa xieraq li titkompla l-kooperazzjoni tal-Partijiet Kontraenti għall-Ftehim fl-implimentazzjoni u l-iżvilupp tas-Suq Intern.
 (3)
 Il-Protokoll 31 għall-Ftehim għandu għalhekk jiġi emendat sabiex din il-kooperazzjoni tkompli wara l-31 ta' Diċembru 2007,
 IDDEĊIEDA KIF ĠEJ:
 Artikolu 1
 L-Artikolu 7 tal-Protokoll 31 għall-Ftehim għandu jiġi emendat kif ġej:
 (1)
 Il-kliem “is-snin 2004, 2005, 2006 u 2007” f'paragrafu 6 għandhom jiġu sostitwiti bil-kliem “is-snin 2004, 2005, 2006, 2007 u 2008”.
 (2)
 Il-kliem “is-snin 2006 u 2007” f'paragrafu 7 għandhom jiġu sostitwiti bil-kliem “is-snin 2006, 2007 u 2008”.
 (3)
 It-test ta’ l-inċiż tal-paragrafu 7 għandu jiġi sostitwit bit-test li ġej:
 “Linja tal-baġit 02.03.01: ‘L-operazzjoni u l-iżvilupp tas-suq intern partikolarment fl-oqsma tan-notifika, iċ-ċertifikazzjoni u l-approssimazzjoni settorjali ’.”
 (4)
 Il-paragrafu li ġej għandu jiġi inserit wara l-paragrafu 7:
 “8. L-Istati ta' l-EFTA għandhom, sa mill-1 ta' Jannar 2008, jipparteċipaw fl-azzjonijiet tal-Komunità relatati mal-linja tal-baġit li ġejja, imdaħħla fil-baġit ġenerali ta' l-Unjoni Ewropea għas-sena finanzjarja 2008:
 —
 Linja tal-baġit 02.01.04.01: ‘L-operazzjoni u l-iżvilupp tas-suq intern partikolarment fl-oqsma tan-notifika, iċ-ċertifikazzjoni u l-approssimazzjoni settorjali – In-nefqa tal-ġestjoni amministrattiva’.”
 (5)
 Il-kliem “il-paragrafi 5, 6 u 7” fil-paragrafi 3 u 4 għandhom jiġu sostitwiti bil-kliem “il-paragrafi 5, 6, 7 u 8”.
 Artikolu 2
 Din id-Deċiżjoni għandha tidħol fis-seħħ fil-jum ta' wara l-aħħar notifika tal-Kumitat Konġunt taż-ŻEE taħt l-Artikolu 103(1) tal-Ftehim (*).
 Hija għandha tapplika mill-1 ta' Jannar 2008.
 Artikolu 3
 Din id-Deċiżjoni għandha tiġi ppubblikata fis-Sezzjoni ŻEE ta' Il-Ġurnal Uffiċjali ta' l-Unjoni Ewropea u fis-Suppliment ŻEE tiegħu.
 Magħmula fi Brussell, 4 ta’ Lulju 2008.
 Għall-Kumitat Konġunt ŻEE
 Il-President
 H. S. H. Prinz Nikolaus von LIECHTENSTEIN
 (1) ĠU L 304, 22.11.2007, p. 56
 (*) L-ebda obbligu kostituzzjonali ma huwa indikat


text:
 Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου
 |
 52008PC0431
 Πρόταση κανονισμοσ του Συμβουλίου για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3/2008 του Συμβουλίου σχετικά με ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης υπέρ των γεωργικών προϊόντων στην εσωτερική αγορά και στις τρίτες χώρες /* COM/2008/0431 τελικό - CNS 2008/0131 */
 [pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 7.7.2008COM(2008) 431 τελικό2008/0131 (CNS)ΠρότασηΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥγια την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3/2008 του Συμβουλίου σχετικά με ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης υπέρ των γεωργικών προϊόντων στην εσωτερική αγορά και στις τρίτες χώρες(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΟ κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3/2008 του Συμβουλίου της 17ης Δεκεμβρίου 2007 σχετικά με ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης υπέρ των γεωργικών προϊόντων στην εσωτερική αγορά και στις τρίτες χώρες αναδιατυπώνει τους κανονισμούς (EΚ) αριθ. 2702/1999 και (EΚ) αριθ. 2826/2000 σε ενιαίο κανονισμό.Η αλλαγή αυτή περιόρισε και απλούστευσε αισθητά τις διοικητικές διαδικασίες που διέπουν την εφαρμογή της προαναφερόμενης πολιτικής, με τη θέσπιση ενός ενιαίου νομικού πλαισίου που διευκολύνει την πρόσβαση και συμμετοχή στο καθεστώς.Υπάρχουν, ωστόσο, ακόμα περιθώρια βελτίωσης των νομοθετικών ρυθμίσεων, κατά τρόπο ώστε να παρέχεται στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη η ευχέρεια να καταρτίσουν ένα αντίστοιχο πρόγραμμα, σε περίπτωση που οι προτείνουσες οργανώσεις δεν επιθυμούν να υποβάλουν προγράμματα που υλοποιούνται στις τρίτες χώρες. Τα προγράμματα που καταρτίζονται από τα κράτη μέλη είναι δυνατόν να καλύπτουν μία ή περισσότερες ενέργειες ενημέρωσης του άρθρου 1 παράγραφος 1 στοιχεία α), β) και γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3/2008.Με την τροποποίηση αυτή θα δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να διευρύνουν το πεδίο εφαρμογής των ενεργειών που προβλέπεται να καλυφθούν από τα προγράμματα αυτά και θα τους επιτραπεί να ζητήσουν τη συνδρομή διεθνών οργανώσεων κατά την υλοποίησή τους, ιδίως για ενέργειες προώθησης στις τρίτες χώρες στον τομέα του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών.Η παρούσα πρόταση δεν έχει δημοσιονομικές επιπτώσεις στον κοινοτικό προϋπολογισμό.2008/0131 (CNS)ΠρότασηΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥγια την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3/2008 του Συμβουλίου σχετικά με ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης υπέρ των γεωργικών προϊόντων στην εσωτερική αγορά και στις τρίτες χώρεςΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 36 και 37,την πρόταση της Επιτροπής,τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Το ενιαίο νομικό πλαίσιο που θεσπίσθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3/2008 του Συμβουλίου[1] διευκολύνει για τους φορείς που επιφορτίζονται με την πολιτική προώθησης των γεωργικών προϊόντων την πρόσβαση και τη συμμετοχή στο καθεστώς. Οι διοικητικές διαδικασίες που διέπουν την εφαρμογή της προαναφερόμενης πολιτικής περιορίστηκαν και απλουστεύθηκαν σημαντικά με την εφαρμογή του εν λόγω ενιαίου νομικού πλαισίου.(2) Όπως προβλέπει το άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3/2008, ελλείψει προγραμμάτων προς υλοποίηση στην εσωτερική αγορά, το ή τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη δύνανται να καταρτίσουν ένα πρόγραμμα. Σε περίπτωση που οι προτείνουσες οργανώσεις δεν επιθυμούν να υποβάλουν προγράμματα που υλοποιούνται στις τρίτες χώρες για μία ή πλείονες ενέργειες ενημέρωσης του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχεία α), β) και γ) του εν λόγω κανονισμού, πρέπει να επιτρέπεται στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη να καταρτίζουν το αντίστοιχο πρόγραμμα.(3) Στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη πρέπει ιδίως να παρέχεται η δυνατότητα να διευρύνουν το πεδίο εφαρμογής των ενεργειών που προβλέπεται να καλυφθούν από τα προγράμματα αυτά, ζητώντας τυχόν και τη συνδρομή διεθνών οργανώσεων κατά την υλοποίησή τους, ιδίως για ενέργειες προώθησης στις τρίτες χώρες στον τομέα του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών.(4) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3/2008 πρέπει επομένως να τροποποιηθεί αναλόγως,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:Άρθρο 1Το άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3/2008 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:«Άρθρο 9 Διαδικασία ελλείψει προγραμμάτων ενεργειών ενημέρωσης για την εσωτερική αγορά ή σε τρίτες χώρες1. Ελλείψει προγραμμάτων προς υλοποίηση στην εσωτερική αγορά, για μία ή πλείονες ενέργειες ενημέρωσης του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο β), τα οποία έχουν υποβληθεί σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1, το ή τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη καταρτίζουν, βάσει των κατευθυντηρίων γραμμών που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1, ένα πρόγραμμα και την αντίστοιχη συγγραφή υποχρεώσεων και προβαίνουν, με δημόσια πρόσκληση υποβολής προσφορών, στην επιλογή του οργανισμού που θα αναλάβει την εκτέλεση του προγράμματος, το οποίο δεσμεύονται να συγχρηματοδοτήσουν.2. Ελλείψει προγραμμάτων προς υλοποίηση σε τρίτες χώρες για μία ή πλείονες ενέργειες ενημέρωσης του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο β), τα οποία έχουν υποβληθεί σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1, το ή τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη καταρτίζουν, βάσει των κατευθυντηρίων γραμμών που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2, ένα πρόγραμμα και την αντίστοιχη συγγραφή υποχρεώσεων και προβαίνουν, με δημόσια πρόσκληση υποβολής προσφορών, στην επιλογή του οργανισμού που θα αναλάβει την εκτέλεση του προγράμματος, το οποίο δεσμεύονται να συγχρηματοδοτήσουν.Ο οργανισμός που αναλαμβάνει την εκτέλεση του προγράμματος ο οποίος επιλέγεται από το ή τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη μπορεί να είναι κάποια διεθνής οργάνωση, ιδίως όταν το πρόγραμμα αφορά την προώθηση στον τομέα του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών στις τρίτες χώρες.3. Το ή τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή το πρόγραμμα που έχει επιλεγεί σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2, συνοδευόμενο από αιτιολογημένη γνώμη για τα εξής ζητήματα:α) τη σκοπιμότητα του προγράμματος·β) τη συμφωνία του προγράμματος και του προτεινόμενου οργανισμού με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού και, ενδεχομένως, με τις εφαρμοστέες κατευθυντήριες γραμμές·γ) την αξιολόγηση της σχέσης ποιότητας/τιμής του προγράμματοςδ) την επιλογή του οργανισμού που θα αναλάβει την εκτέλεση του προγράμματος.4 Για την εξέταση των προγραμμάτων από την Επιτροπή, εφαρμόζονται το άρθρο 7 παράγραφος 2 και το άρθρο 8 παράγραφος 1.5. Σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 16 παράγραφος 2, η Επιτροπή μπορεί να καθορίσει ελάχιστα ή μέγιστα όρια πραγματικού κόστους για τα προγράμματα που υποβάλλονται σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου. Αυτά τα όρια μπορούν να διαφοροποιούνται ανάλογα με τη φύση του συγκεκριμένου προγράμματος. Τα εφαρμοζόμενα κριτήρια μπορούν να καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 16 παράγραφος 2. »Άρθρο 2Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.Βρυξέλλες,Για το ΣυμβούλιοΟ Πρόεδρος [1] ΕΕ L 3 της 5.1.2008, σ. 1.


text:
 Ważna informacja prawna
 |
 22003D0091
 Dziennik Urzędowy L 272 , 23/10/2003 P. 0027 - 0027
 Decyzja Wspólnego Komitetu EOGnr 91/2003z dnia 11 lipca 2003 r.zmieniająca załącznik XIII (Transport) do Porozumienia EOGWSPÓLNY KOMITET EOG,uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dostosowane Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwane dalej Porozumieniem, w szczególności jego art. 98,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Załącznik XIII do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 81/2003 z dnia 20 czerwca 2003 r. [1](2) Należy włączyć do Porozumienia rozporządzenie Komisji (WE) nr 980/2002 z dnia 4 czerwca 2002 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2082/2000 przyjmujące normy Eurocontrol [2],PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1W pkt 66c tiret drugie (dyrektywa Rady 93/65/EWG) załącznika XIII do Porozumienia dodaje się, co następuje:", zmieniona:- 32002 R 0980: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 980/2002 z dnia 4 czerwca 2002 r. (Dz.U. L 150 z 8.6.2002, str. 38).".Artykuł 2Teksty rozporządzenia (WE) nr 980/2002 w językach islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Dodatku EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.Artykuł 3Niniejsza decyzja wchodzi w życie dnia 12 lipca 2003 r., pod warunkiem że wszystkie notyfikacje na mocy art. 103 ust. 1 Porozumienia zostały dokonane wobec Wspólnego Komitetu EOG [3].Artykuł 4Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Sekcji EOG i w Dodatku EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.Sporządzono w Brukseli, dnia 11 lipca 2003 r.W imieniu Wspólnego Komitetu EOGH. S. H. Prinz Nikolaus von LiechtensteinPrzewodniczący[1] Dz.U. L 257 z 9.10.2003, str. 33.[2] Dz.U. L 150 z 8.6.2002, str. 38.[3] Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.--------------------------------------------------


type: caselaw

text:
 9.2.2015
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 C 46/40
 Rozsudek Tribunálu ze dne 12. prosince 2014 – Repsol Lubricantes y Especialidades a další v. Komise
 (Věc T-562/08) (1)
 („Hospodářská soutěž - Kartelové dohody - Trh parafínových vosků - Rozhodnutí, kterým se konstatuje porušení článku 81 ES - Stanovení cen a rozdělení trhů - Důkaz o existenci kartelové dohody - Doba trvání protiprávního jednání - Pokyny o metodě stanovování pokut z roku 2006 - Rovné zacházení - Presumpce neviny - Přičitatelnost protiprávního jednání - Odpovědnost mateřské společnosti za porušení pravidel hospodářské soutěže jejími dceřinými společnostmi - Rozhodující vliv ze strany mateřské společnosti - Domněnka v případě vlastnictví 100 % kapitálu“)
 (2015/C 046/48)
 Jednací jazyk: španělština
 Účastnice řízení
 Žalobkyně: Repsol Lubricantes y Especialidades, SA, dříve Repsol Lubricantes YPF y Especialidades, SA (Madrid, Španělsko); Repsol Petróleo, SA (Madrid); a Repsol, SA, dříve Repsol YPF, SA (Madrid) (zástupci: J. M. Jiménez-Laiglesia Oñate, J. Jiménez-Laiglesia Oñate a S. Rivero Mena, advokáti)
 Žalovaná: Evropská komise (zástupci: F. Castillo de la Torre, F. Castilla Contreras a C. Urraca Caviedes, zmocněnci)
 Předmět věci
 Návrh na částečné zrušení rozhodnutí Komise C(2008) 5476 final ze dne 1. října 2008 v řízení podle článku 81 [ES] a článku 53 Dohody o EHP (Věc COMP/39.181 – Parafiny), jakož i návrh na snížení pokuty uložené žalobkyním.
 Výrok rozsudku
 1)
 Žaloba se zamítá
 2)
 Společnosti Repsol Lubricantes y Especialidades, SA, Repsol Petróleo, SA a Repsol, SA ponesou vlastní náklady řízení a nahradí náklady řízení vynaložené Evropskou komisí.
 (1) Úř. věst. C 44, 21.2.2009.


text:
 8.5.2017
 SL
 Uradni list Evropske unije
 C 144/14
 Pritožba, ki jo je TVR Italia Srl vložila 14. novembra 2017 zoper sodbo Splošnega sodišča (četrti senat) z dne 9. septembra 2016 v zadevi T-277/16, TVR Italia/EUIPO – TVR Automotive (TVR ITALIA)
 (Zadeva C-576/16 P)
 (2017/C 144/19)
 Jezik postopka: italijanščina
 Stranke
 Pritožnica: TVR Italia Srl (zastopnik: F. Caricato, odvetnik)
 Drugi stranki v postopku: Urad Evropske unije za intelektualno lastnino, TVR Automotive Ltd
 Sodišče (osmi senat) je s sklepom z dne 2. marca 2017 zavrnilo pritožbo in odločilo, da TVR Italia Srl plača lastne stroške.


type: other

text:
Inversão do ônus da prova no processo civil que envolve relação de consumo - Jus.com.br | Jus Navigandi
 Caso queira imprimir o texto completo acesse: https://jus.com.br/imprimir/75913
 Resumo: O trabalho estuda a possibilidade da aplicação do parágrafo 2o do artigo 373 do Código de Processo Civil em ações judiciais que envolvem relações de consumo, e as consequências da aplicação da referida regra a despeito da garantia constitucional de defesa do consumidor e dos direitos à efetiva prevenção e reparação de danos, à proteção jurídica e à facilitação da defesa de seus direitos com a inversão do ônus da prova. É abordada a inversão do ônus da prova no direito do consumidor, com o exame dos pressupostos legais e do momento processual adequado para a inversão ope judicis, bem como a responsabilidade pelo pagamento das custas processuais em decorrência da referida inversão, com o comentário de decisões judiciais sobre o tema. Também são estudadas as regras de redistribuição do ônus da prova constantes do Código de Processo Civil, procedendo-se a uma análise acerca do objeto da prova e dos seus destinatários na relação processual, além de uma contextualização sobre os critérios de apreciação da prova já utilizados no Direito Processual Civil, para então enfrentar a técnica da distribuição dinâmica do ônus da prova, com destaque para o entendimento jurisprudencial. Por fim, conclui-se pela impossibilidade de aplicação do parágrafo 2o do artigo 373 do Código de Processo Civil em ações judiciais que envolvem relações de consumo, ainda que a inversão do ônus da prova em favor do consumidor torne impossível ou excessivamente difícil a desincumbência do encargo probatório por parte do fornecedor de produtos ou serviços.
 Palavras-chave: Ônus da prova; Direito do Consumidor; Direito Processual Civil.
 Sumário: Introdução. 1. Inversão do ônus da prova no Direito do Consumidor. 1.1 Pressupostos para a inversão do ônus da prova. 1.2 Momento de inversão do ônus da prova. 1.3 Inversão do ônus da prova e responsabilidade pelas custas processuais. 2. Redistribuição do ônus da prova no Código de Processo Civil. 2.1 Objeto da prova e seus destinatários. 2.2 Critérios de apreciação da prova. 2.3 Distribuição dinâmica do ônus da prova. 2.4 entendimento jurisprudencial. Conclusão. Referências Bibliográficas.
 A sociedade contemporânea condiciona o exercício da atividade econômica à promoção da justiça social, da solidariedade e da dignidade humana. Nesse sentido, Ronaldo Alves de Andrade (2006, p. 1-2) afirma que:
 É impossível na pós-modernidade, no Brasil, por expresso mandamento constitucional, aceitar uma ordem econômica que não esteja jungida pelos ditames da justiça social, da solidariedade e da dignidade do ser humano.
 A Constituição Federal Brasileira interferiu na exploração da atividade econômica impondo-lhe limites e objetivos e estabelecendo-lhe a obrigação de sempre ser exercida de maneira a preservar a dignidade do ser humano e promover a justiça social. Portanto, qualquer atividade econômica que não tenha essas finalidades não pode constitucionalmente ser exercida.
 Assim, a Constituição da República Federativa do Brasil, promulgada em 1988, tratou a defesa do consumidor como uma garantia fundamental (artigo 5o, XXXII) e um dos princípios a serem observados na ordem econômica (artigo 170, V):
 Uadi Lammêgo Bulos (2009, p. 513) explica que o constituinte de 1988, no que tange às normas de defesa do consumidor, se inspirou na Constituição da Espanha, de 1978, e na Constituição de Portugal, de 1976, tendo esta última posição de vanguarda, por ser “o primeiro diploma constitucional a acolher normas de proteção do consumidor, numa linhagem progressista”.
 Para Alexandre de Moraes (2005, p. 286), a elevação da proteção do consumidor a nível constitucional demonstra o cuidado do legislador constituinte com a necessária defesa dos direitos daqueles que são hipossuficientes na relação de consumo:
 Tratando-se de novidade constitucional em termos de direitos individuais, o inciso XXXII do art. 5o da Constituição Federal de 1988 demonstra a preocupação do legislador constituinte com as modernas relações de consumo, e com a necessidade de proteção do hipossuficiente economicamente. A inexistência de instrumentos eficazes de proteção ao consumidor, para fazer valer seus direitos mais básicos, como, por exemplo, a saúde, o transporte, a alimentação, fez sua defesa ser erigida como um direito individual, de modo a determinar-se a edição de norma ordinária regulamentando não só as relações de consumo, mas também os mecanismos de proteção e efetividade dos direitos do consumidor.
 Sob o mesmo ponto de vista, Uadi Lammêgo Bulos (2009, p. 1334) afirma que o direito à livre iniciativa não pode justificar práticas abusivas em face do consumidor, que não detém os meios de produção e corresponde à parte mais fraca da relação consumerista:
 Defesa do consumidor (CF, art. 170, V) – ao inscrever a defesa do consumidor entre os princípios cardiais da ordem econômica, o constituinte pautou-se no seguinte aspecto: a liberdade de mercado não permite abusos aos direitos dos consumidores. Quem não detiver o poder de produzir ou controlar os meios de produção não se sujeita ao arbítrio daqueles que o detém. Praticar livremente o exercício da atividade empresarial não significa anular direitos de pessoas físicas ou jurídicas, que adquirem ou utilizam produtos ou serviços como destinatários finais. Daí o ordenamento jurídico amparar a parte mais fraca das relações de consumo, tutelando interesses dos hipossuficientes. Consumidor é o usuário ou adquirente de produtos, serviços e bens, fornecidos por comerciantes ou qualquer pessoa física ou jurídica, para seu próprio uso, de sua família e daqueles que se lhe subordinam por uma ligação doméstica ou protetiva.
 Nesse aspecto, cumpre mencionar o julgamento da Questão de Ordem na Ação Direta de Inconstitucionalidade 319[1], através do qual o Supremo Tribunal Federal, no ano de 1993, decidiu pela necessária conciliação do fundamento da livre iniciativa e do princípio da livre concorrência com os princípios da defesa do consumidor e da redução das desigualdades sociais, todos previstos na Constituição da República.
 Para dar aplicabilidade integral às referidas normas constitucionais, e em cumprimento ao artigo 48 do Ato das Disposições Constitucionais Transitórias[2], foi elaborado pelo Congresso Nacional o Código de Defesa do Consumidor (CDC) – Lei no 8.078, de 11 de setembro de 1990 –, estabelecendo normas de ordem pública e interesse social voltadas a concretizar a proteção e a defesa do consumidor.
 Através do seu artigo 6o, incisos VI, VII e VIII, o CDC assegura como direitos básicos do consumidor, na seara do processo civil, a efetiva prevenção e reparação de danos, a proteção jurídica e a facilitação da defesa de seus direitos, possibilitando inclusive a inversão do ônus da prova a seu favor:
 VII - o acesso aos órgãos judiciários e administrativos com vistas à prevenção ou reparação de danos patrimoniais e morais, individuais, coletivos ou difusos, assegurada a proteção Jurídica, administrativa e técnica aos necessitados
 Ao comentar a regra de inversão do ônus da prova, Rizzato Nunes (2008, p. 773) explica que a decisão do juiz sobre a inversão do ônus da prova nunca será discricionária, mas sempre dentro da legalidade e baseada em critérios objetivos:
 Para entender o sentido do pretendido pela lei consumerista é preciso primeiro compreender o significado do substantivo “critério”, bem como do uso da conjunção alternativa ou.
 O substantivo “critério” há de ser avaliado pelo valor semântico comum, que já permite a compreensão de sua amplitude.
 Diga-se inicialmente que agir com critério não tem nada de subjetivo. “Critério” é aquilo que serve de base de comparação, julgamento ou apreciação; é o princípio que permite distinguir o erro da verdade ou, em última instância, aquilo que permite medir o discernimento ou a prudência de quem age sob esse parâmetro.
 Portanto, deverá o juiz inverter o ônus da prova, a favor do consumidor, quando for verificada no caso concreto, a seu critério, qualquer hipótese prevista no citado dispositivo legal, isto é: verossimilhança na alegação ou hipossuficiência probatória.
 Será facultado ao juiz inverter o ônus da prova inclusive quando esta for de difícil obtenção para o fornecedor, que é a parte mais forte e expert na relação de consumo, haja vista que a intenção do CDC é facilitar a defesa dos direitos dos consumidores.
 Contudo, deve ser ressalvado que não há inversão automática, mas apenas quando se verificar a hipossuficiência probatória no caso concreto, isto é:
 i) Quando a produção da prova for muito difícil ou impossível para o consumidor;
 ii) Quando o consumidor não tiver acesso ao elemento de prova;
 iii) Quando for mais fácil ao fornecedor provar o contrário do que foi alegado pelo consumidor.
 Nesse sentido, mostra-se esclarecedor o julgamento do Recurso Especial 122.505 / SP[3], através do qual a Terceira Turma do Superior Tribunal de Justiça (STJ), no ano de 1998, entendeu que a inversão do ônus da prova não é automática, pois “depende de circunstâncias concretas que serão apuradas pelo juiz no contexto da ‘facilitação da defesa’ dos direitos do consumidor”.
 A propósito, a Edição no 39 da Jurisprudência em Teses do STJ[4] fixou entendimento no sentido de que caberá ao juiz, no caso concreto, decidir fundamentadamente pela inversão do ônus da prova:
 2) A inversão do ônus da prova, nos termos do art. 6o, VIII, do CDC, não ocorre ope legis, mas ope iudicis, vale dizer, é o juiz que, de forma prudente e fundamentada, aprecia os aspectos de verossimilhança das alegações do consumidor ou de sua hipossuficiência. (grifo nosso)
 Ademais, além da possibilidade de inversão do ônus da prova a critério do juiz (ope judicis), contemplada no inciso VIII do artigo 6o (tema central do presente trabalho), o CDC determina expressamente a inversão automática (ope legis) do ônus da prova, a favor do consumidor, em três hipóteses, quais sejam:
 i) Responsabilidade do fabricante, do construtor, do produtor ou do importador pelo fato do produto (artigo 12, § 3o):
 ii) Responsabilidade do fornecedor pelo fato do serviço (artigo 14, § 3o):
 iii) Responsabilidade pela veracidade e correção da publicidade por quem a patrocina (artigo 38):
 A respeito da inversão ope legis do ônus da prova, cumpre mencionar o Recurso Especial 1.095.271 / RS[5], julgado em 2013 pela Quarta Turma do STJ, bem como o entendimento fixado na já citada Edição no 39 da Jurisprudência em Teses do referido Tribunal:
 5) Em demanda que trata da responsabilidade pelo fato do produto ou do serviço (arts. 12 e 14 do CDC), a inversão do ônus da prova decorre da lei (ope legis), não se aplicando o art. 6o, inciso VIII, do CDC. (grifo nosso)
 Por sua vez, o Código de Processo Civil (CPC) – Lei no 13.105, de 16 de março de 2015 – trouxe novas regras acerca da redistribuição do ônus da prova, através do seu artigo 373, cujos parágrafos 1o e 2o possuem a seguinte redação:
 § 2o A decisão prevista no § 1o deste artigo não pode gerar situação em que a desincumbência do encargo pela parte seja impossível ou excessivamente difícil. (grifo nosso)
 Com base na leitura das regras acima citadas, pode-se concluir que a redistribuição do ônus da prova exige, inicialmente, a reunião dos seguintes requisitos no caso concreto (CPC, artigo 373, § 1o):
 i) Impossibilidade ou excessiva dificuldade para a parte cumprir o seu encargo probatório nos moldes tradicionais; ou
 ii) Maior facilidade de obtenção da prova do fato contrário.
 Além disso, a redistribuição do ônus da prova não poderá tornar impossível ou excessivamente difícil a desincumbência do encargo pela parte (CPC, artigo 373, § 2o). Essa última regra proíbe a exigência de prova insuscetível de ser produzida (prova diabólica), limitando a aplicação da redistribuição do ônus da prova pelo magistrado.
 Destarte, é possível notar que a regra de inversão do ônus da prova prevista no Código de Defesa do Consumidor (CDC, artigo 6o, VIII) possui menos requisitos do que a regra de redistribuição do ônus da prova trazida pelo Código de Processo Civil (CPC, artigo 373, §§ 1o e 2o).
 Ademais, o CPC, através do parágrafo 2o do seu artigo 373, veda a redistribuição do ônus da prova quando a decisão puder ocasionar situação em que seja impossível ou excessivamente difícil à parte cumprir o encargo probatório.
 Contudo, de acordo com o artigo 90 do CDC, aplicam-se às ações judiciais que envolvem a defesa dos interesses e direitos dos consumidores as normas do CPC, naquilo que não contrariar as disposições do CDC.
 Assim, o presente trabalho se propõe, de modo geral, a realizar uma abordagem da legislação, da doutrina e da jurisprudência aplicáveis à regra de inversão do ônus da prova, prevista no Código de Defesa do Consumidor, e à regra de redistribuição do ônus da prova, positivada no Código de Processo Civil, de modo a comparar os fundamentos e requisitos para a aplicação de cada um dos sistemas legais, bem como analisar o possível diálogo entre as referidas leis.
 Especificamente, o trabalho busca verificar a possibilidade da aplicação do parágrafo 2o do artigo 373 do Código de Processo Civil em ações judiciais que envolvem relações de consumo, bem como as eventuais consequências da aplicação do referido dispositivo legal ante a garantia constitucional de defesa do consumidor (CR, artigo 5o, XXXII) e os direitos básicos à efetiva prevenção e reparação de danos, à proteção jurídica e à facilitação da defesa de seus direitos com a inversão do ônus da prova (CDC, artigo 6o, VI, VII e VIII).
 Para tanto, o trabalho irá se desenvolver em dois capítulos. O primeiro deles, centrado na inversão do ônus da prova no direito do consumidor, examinará os pressupostos legais e o momento processual adequado para a inversão ope judicis do ônus da prova a favor do consumidor, bem como a responsabilidade pelo pagamento das custas processuais em decorrência da referida inversão, sempre com o comentário de decisões judiciais, verificando a evolução da jurisprudência ao longo dos anos.
 O segundo capítulo, por sua vez, que trata das regras de redistribuição do ônus da prova constantes do Código de Processo Civil de 2015, procederá a uma análise acerca do objeto da prova e dos seus destinatários na relação processual, assim como dos critérios de apreciação da prova já utilizados no Direito Processual Civil, para então enfrentar de maneira detida a técnica da distribuição dinâmica do ônus da prova, conferindo destaque ao entendimento jurisprudencial recente sobre o tema.
 Advogado. Especialista em Direito Público Aplicado pelo Centro Universitário Una, Belo Horizonte - MG (2018 - 2020). Especialista em Direito Processual Civil pelo Instituto Damásio de Direito da Faculdade Ibmec, São Paulo - SP (2018 - 2019). Especialista em Direito Civil pela Universidade Anhanguera-Uniderp, Campo Grande - MS (2015 - 2017). Bacharel em Direito graduado pela Universidade Estadual do Sudoeste da Bahia (UESB), Vitória da Conquista - BA (2006 - 2011).
 OLIVEIRA, João Daniel Correia de. Inversão do ônus da prova no processo civil que envolve relação de consumo. Revista Jus Navigandi, ISSN 1518-4862, Teresina, ano 24, n. 5902, 29 ago. 2019. Disponível em: https://jus.com.br/artigos/75913. Acesso em: 27 mar. 2020.


text:
 10.9.2011
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 C 269/55
 Prasība, kas celta 2011. gada 18. jūlijā — Langguth Erben/ITSB (“MEDINET”)
 (Lieta T-378/11)
 2011/C 269/121
 Tiesvedības valoda — vācu
 Lietas dalībnieki
 Prasītāja: Franz Wilhelm Langguth Erben GmbH & Co. KG (Traben-Trarbach, Vācija) (pārstāvji — R. Kunze un G. Würtenberger, Rechtsanwälte)
 Atbildētājs: Iekšējā tirgus saskaņošanas birojs (preču zīmes, paraugi un modeļi)
 Prasījumi
 Prasītājas prasījumi Vispārējai tiesai ir šādi:
 —
 atcelt Apelāciju ceturtās padomes 2011. gada 10. maija lēmumu apelācijas lietā R 1598/2010-4 attiecībā uz Kopienas preču zīmes reģistrācijas pieteikumu Nr. 8 786 482;
 —
 piespriest Iekšējā tirgus saskaņošanas birojam atlīdzināt tiesāšanās izdevumus.
 Pamati un galvenie argumenti
 Attiecīgā Kopienas preču zīme: grafiska preču zīme “MEDINET” attiecībā uz precēm, kas ietilpst 33. klasē — reģistrācijas pieteikums Nr. 8 786 485
 Pārbaudītāja lēmums: reģistrācijai pieteiktās preču zīmes noraidījums, pamatojoties uz agrāku valsts un starptautiskas preču zīmju agrāko raksturu
 Apelāciju padomes lēmums: apelācijas sūdzību noraidīt
 Izvirzītie pamati: Regulas Nr. 207/2009 34., 75. un 77. panta pārkāpums, jo Apelāciju padome i) esot prettiesiski atteikusi agrākā rakstura reģistrāciju; ii) neesot izskatījusi prasītājas argumentāciju par Apelāciju padomju lēmumiem attiecībā uz prioritātes un agrākā rakstura tiesībām, un iii) neesot organizējusi mutvārdu procesu


text:
 Avis juridique important
 |
 21992A1003(01)
 Protocollo che fissa le possibilità di pesca e il contributo finanziario previsti nell' accordo tra la Comunità economica europea e la Repubblica federale islamica delle Comore sulla pesca al largo delle Comore, per il periodo dal 20 luglio 1991 al 19 luglio 1994 -
 Gazzetta ufficiale n. L 288 del 03/10/1992 pag. 0002
 PROTOCOLLOche fissa le possibilità di pesca e il contributo finanziario previsti nell'accordo tra la Comunità economica europea e la Repubblica federale islamica delle Comore sulla pesca al largo delle Comore, per il periodo dal 20 luglio 1991 al 19 luglio 1994 LE PARTI DEL PRESENTE PROTOCOLLO, visto l'accordo tra la Comunità economica europea e la Repubblica federale islamica delle Comore sulla pesca al largo delle Comore, firmato il 20 luglio 1988, HANNO CONVENUTO QUANTO SEGUE: Articolo 1 1. In virtù dell'articolo 2 dell'accordo e per un periodo di tre anni a decorrere dal 20 luglio 1991, sono concesse a 42 navi tonniere congelatrici oceaniche licenze che le autorizzano a pescare contemporaneamente nelle acque delle Comore. 2. Inoltre, su richiesta della Comunità, potranno essere accordate alcune autorizzazioni ad altre categorie di pescherecci, secondo condizioni da definire in seno alla commissione mista di cui all'articolo 7 dell'accordo. Articolo 2 1. L'importo del contributo finanziario di cui all'articolo 6 dell'accordo è fissato forfettariamente a ecu 900 000 per il periodo di cui all'articolo 1 del presente protocollo, pagabili in tre quote annue uguali. Tale importo copre 6 000 tonnellate annue di catture nelle acque delle Comore. Se il volume delle catture di tonnidi effettuate dai pescherecci della Comunità nelle acque delle Comore supera tale quantitativo, l'importo suddetto è aumentato proporzionalmente. 2. L'impiego della compensazione suddetta è di competenza esclusiva del governo della Repubblica federale islamica delle Comore. Articolo 3 1. Durante il periodo di cui all'articolo 1, la Comunità partecipa inoltre al finanziamento di programmi scientifici o tecnici delle Comore (attrezzature, infrastruttura, potenziamento delle strutture amministrative e di formazione nel settore della pesca, ecc.) destinati a migliorare le conoscenze delle risorse alieutiche nelle acque delle Comore. 2. Detta partecipazione finanziaria è fissata a ecu 325 000 per la durata del presente protocollo. 3. Le autorità delle Comore comunicano ai servizi della Commissione una relazione succinta sull'impiego di tale importo. 4. La partecipazione della Comunità ai programmi scientifici o tecnici è versata su un conto indicato ogni volta dal Ministero della produzione, dello sviluppo rurale, dell'industria e dell'ambiente. Articolo 4 1. Le due parti contraenti convengono che il miglioramento della competenza e delle conoscenze degli addetti alla pesca marittima costituisce un elemento essenziale per il successo della loro cooperazione. A tal fine la Comunità agevolerà l'accesso dei cittadini delle Comore agli istituti degli Stati membri, mettendo loro a disposizione borse di studio o di formazione pratica della durata massima di cinque anni nelle varie discipline scientifiche, tecniche ed economiche attinenti alla pesca. Il costo totale di queste borse è limitato a ecu 175 000. Queste borse possono essere utilizzate anche in qualsiasi Stato legato alla Comunità da un accordo di cooperazione. 2. Su richiesta delle autorità delle Comore, una parte dell'importo di cui al paragrafo 1, limitata a ecu 55 000, può essere utilizzata per coprire le spese di partecipazione a riunioni internazionali concernenti la pesca. 3. L'importo di cui al paragrafo 1 viene corrisposto in funzione delle spese sostenute. Articolo 5 La mancata esecuzione da parte della Comunità dei versamenti di cui agli articoli 2 e 3 può comportare la sospensione dell'accordo di pesca. Articolo 6 Il protocollo accluso all'accordo tra la Comunità economica europea e la Repubblica federale islamica delle Comore sulla pesca al largo delle Comore è abrogato e sostituito dal presente protocollo. Articolo 7 Il presente protocollo entra in vigore alla data della firma. Esso è applicabile a decorrere dal 20 luglio 1991.


text:
 20.6.2022
 GA
 Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh
 C 237/14
 Breithiúnas na Cúirte (an Séú Dlísheomra) an 28 Aibreán 2022 (iarraidh ar réamhrialú ón Landgericht München I – an Ghearmáin) – Phoenix Contact GmbH & Co. KG v HARTING Deutschland GmbH & Co. KG, Harting Electric GmbH & Co. KG
 (Cás C-44/21) (1)
 (Tarchur chun réamhrialú - Maoin intleachtúil - Treoir 2004/48/CE - Airteagal 9(1) - Paitinn Eorpach - Bearta eatramhacha - Cumhacht na n-údarás breithiúnach náisiúnta urghaire idirbhreitheach a eisiúint chun sárú ar cheart maoine intleachtúla a chosc - Cásdlí náisiúnta lena ndíbhtear iarratais ar bhearta eatramhacha i gcás nár deimhníodh bailíocht na paitinne atá i gceist, ar a laghad, le cinneadh a tugadh ag an gcéad chéim in imeachtaí freasúra nó cealaithe - Oibleagáid an dlí náisiúnta a léirmhíniú i gcomhréir le dlí an Aontais Eorpaigh)
 (2022/C 237/17)
 Teanga an cháis: an Ghearmáinis
 An chúirt a rinne an tarchur
 Landgericht München I
 Páirtithe sna príomhimeachtaí
 Iarratasóir: Phoenix Contact GmbH & Co. KG
 Cosantóirí: HARTING Deutschland GmbH & Co. KG, Harting Electric GmbH & Co. KG
 An chuid oibríochtúil den breithiúnas
 Ní mór Airteagal 9(1) de Threoir 2004/48/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 29 Aibreán 2004 maidir le cearta maoine intleachtúla a fhorfheidhmiú a léirmhíniú mar chosc ar chásdlí náisiúnta ar dá réir a chaithfear, i bprionsabal, iarratais ar fhaoiseamh eatramhach do shárú paitinne a dhíbhe i gcás nár deimhníodh bailíocht na paitinne atá i gceist, ar a laghad, le cinneadh a tugadh ag an gcéad chéim in imeachtaí freasúra nó cealaithe.
 (1) IO C 182, 10.05.2021.


type: wikipedia

text:
Efraín Velarde Calvillo (Ciudad de México, 18 de abril de 1986) es un futbolista mexicano que juega como Lateral izquierdo. Actualmente es jugador sin equipo.
 Vida privada
 En agosto del 2011, Velarde contrajo matrimonio con su novia de 6 años de relación, Jessica Gómez Espinosa, en una mansión de la Ciudad de México. La pareja tiene dos hijos, Sofía, nacida en la Ciudad de México el 20 de agosto de 2010, y Santino, nacido el 12 de noviembre de 2012 en la capital.
 Trayectoria
 Club Universidad Nacional
 Surgido de la cantera de Pumas donde entró con 13 años. Debutó en la Primera División con el equipo de la UNAM el 15 de mayo de 2004 en el partido UNAM 3-2 Monterrey, (vistiendo el número 75 en su playera) anotando un gol con la cabeza en los últimos minutos, dándole la victoria a los Pumas, con Hugo Sánchez como entrenador.
 Con el cuadro felino obtuvo cuatro títulos de liga y se convirtió en referente de la zaga de la UNAM.
 Club De Fútbol Monterrey
 Efraín 'Chispa' Velarde, fue transferido de Pumas a Rayados de Monterrey en compra definitiva, en el Draft anual de la Liga Bancomer MX, donde jugaría el torneo Apertura 2014 y Clausura 2015.
 Club León
 El 11 de junio de 2015, Velarde es transferido a calidad de préstamo al Club León, durando solamente tres torneos en el cuadro leonés. Fue la tercera camiseta que defendió el exjugador universitario.
 Deportivo Toluca
 El 14 de diciembre de 2016, es anunciado que será nuevo jugador del Deportivo Toluca.
 Club De Fútbol Monterrey (Segunda Etapa)
 El 26 de diciembre de 2017, se confirma su regreso al club, para ser refuerzo de cara al Torneo Clausura 2018 (México), el 'Chispa' regresa a la institución desde su última vez en el 2015.
 Club Universidad Nacional
 El 9 de junio de 2021, 'Chispa' Velarde fue oficializado como refuerzo de Pumas, procedente del Mazatlán Fútbol Club (portando el número 18 en su segunda etapa con el club universitario).
 Selección nacional
 El 4 de septiembre de 2011, Velarde fue convocado a la selección absoluta por el técnico José Manuel de la Torre para un amistoso en Barcelona, España contra en su primera aparición internacional. Ha sido internacional en nueve ocasiones y no ha anotado goles.
 Participaciones en Copas de Oro de la CONCACAF
 Participaciones en Copa América
 Palmarés
 Campeonatos nacionales
 Referencias
 Enlaces externos
 Perfil y estadísticas en Liga MX
 Futbolistas del Club Universidad Nacional en los años 2000
 Futbolistas del Club Universidad Nacional en los años 2010
 Futbolistas del Club Universidad Nacional en los años 2020
 Futbolistas del Club de Fútbol Monterrey
 Futbolistas del Club León
 Futbolistas del Deportivo Toluca Fútbol Club
 Futbolistas del Club Atlético Monarcas Morelia
 Futbolistas del Mazatlán Fútbol Club
 Futbolistas del Club América en los años 2010
 Futbolistas del Club Santos Laguna
 Futbolistas de la selección de fútbol de México en los años 2010
 Futbolistas de México en la Copa América 2015
 Futbolistas de México en la Copa de Oro de la Concacaf 2013


text:
Το Antonov An-70 είναι ένα στρατιωτικό/εμπορευματικό τετρακινητήριο αεροσκάφος νέας γενιάς.
 Η παρθενική πτήση του πρωτότυπου έγινε το 1994. Η Ρωσία και η Ουκρανία έχουν, σύμφωνα με τα στοιχεία του 2002, υπογράψει σύμφωνο για διαχείριση τυχόν οικονομικών απωλειών μεριδίου 50-50. Κατά την παρθενική του πτήση, το πρωτότυπο An-70 καταστράφηκε ύστερα από εναέρια σύγκρουση με ένα An-72, το οποίο και κινηματογραφούσε την πτήση του πρώτου. Το δεύτερο πρωτότυπο υπέστη σοβαρές ζημιές κατά την διάρκεια αναγκαστικής προσγείωσης.
 Το An-70 παρέχει όλες τις τελευταίες αεροναυτικές ευκολίες: fly-by-wire, οθόνες πολλαπλών ενδείξεων, ενώ έχει γίνει εκτεταμένη χρήση συνθετικών υλικών. Οι κινητήρες του, τέσσερις turboprop Progress D-27, εφοδιασμένοι με έλικες αντίθετης περιστροφής (contra-rotating). Η χρήση τέτοιου είδους κινητήρων, δίνει την δυνατότητα στο An-70 να αναπτύσσει ταχύτητες εφάμιλλες των αεροσκαφών τζετ, ενώ η κατανάλωση είναι αυτή ενός ελικοφόρου αεροσκάφους.
 Χαρακτηριστικά (An-70)
 Γενικά Χαρακτηριστικά
 Πλήρωμα: 3-5
 Χωρητικότητα: 300 στρατιώτες, 206 τραυματίες, ή μέχρι 47t εμπορευμάτων (cargo)
 Μήκος: 40.7 m
 Άνοιγμα Πτερυγίων: 44.06 m)
 Ύψος: 16.38 m
 Βάρος (Άδειο): 66,230 kg
 Βάρος (Γεμάτο): 108,860 kg
 Κινητήρες: 4x Progress D-27 propfans, 10,300 kW (14,000 ίππων)
 Επιδόσεις
 Μέγιστη Ταχύτητα: 780 km/h (420 κόμβοι)
 Ακτίνα: 8,000 km (4,320 nm) χωρίς φορτίο, 6,600 km (3,600 nm) με 20t cargo
 Επιχειρησιακό ύψος: 12,000 m (40,000 πόδια)
 Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ιστότοπος της Antonov
 Μεταγωγικά αεροσκάφη
 Αεροσκάφη Antonov
 Αεριωθούμενα στρατιωτικά αεροσκάφη


text:
 30.7.2015
 PT
 Jornal Oficial da União Europeia
 L 202/49
 DECISÃO DO COMITÉ MISTO DO EEE
 N.o 195/2014
 de 25 de setembro de 2014
 que altera o anexo XX (Ambiente) do Acordo EEE [2015/1263]
 O COMITÉ MISTO DO EEE,
 Tendo em conta o Acordo sobre o Espaço Económico Europeu, a seguir designado por «Acordo EEE», nomeadamente o artigo 98.o,
 Considerando o seguinte:
 (1)
 A Decisão 2013/480/UE da Comissão, de 20 de setembro de 2013, que estabelece, nos termos da Diretiva 2000/60/CE do Parlamento Europeu e do Conselho, os valores para a atribuição de classificações com base nos sistemas de monitorização dos Estados-Membros, no seguimento do exercício de intercalibração, e revoga a Decisão 2008/915/CE (1), tal como retificada no JO L 102 de 5.4.2014, p. 22, deve ser incorporada no Acordo EEE.
 (2)
 A Decisão 2013/480/UE revoga a Decisão 2008/915/CE da Comissão (2), que está incorporada no Acordo EEE e que deve, consequentemente, ser dele suprimida.
 (3)
 O anexo XX do Acordo EEE deve, por conseguinte, ser alterado em conformidade,
 ADOTOU A PRESENTE DECISÃO:
 Artigo 1.o
 No anexo XX do Acordo EEE, o texto do ponto 13cab (Decisão 2008/915/CE da Comissão) passa a ter a seguinte redação:
 «32013 D 0480: Decisão 2013/480/UE da Comissão, de 20 de setembro de 2013, que estabelece, nos termos da Diretiva 2000/60/CE do Parlamento Europeu e do Conselho, os valores para a atribuição de classificações com base nos sistemas de monitorização dos Estados-Membros, no seguimento do exercício de intercalibração, e revoga a Decisão 2008/915/CE, tal como retificada no JO L 102 de 5.4.2014, p. 22.»
 Artigo 2.o
 Fazem fé os textos da Decisão 2013/480/UE nas línguas islandesa e norueguesa, que serão publicados no Suplemento EEE do Jornal Oficial da União Europeia.
 Artigo 3.o
 A presente decisão entra em vigor em 26 de setembro de 2014, desde que tenham sido efetuadas todas as notificações previstas no artigo 103.o, n.o 1, do Acordo EEE (3).
 Artigo 4.o
 A presente decisão é publicada na Secção EEE e no Suplemento EEE do Jornal Oficial da União Europeia.
 Feito em Bruxelas, em 25 de setembro de 2014.
 Pelo Comité Misto do EEE
 O Presidente
 Kurt JÄGER
 (1) JO L 266 de 8.10.2013, p. 1.
 (2) JO L 332 de 10.12.2008, p. 20.
 (3) Não foram indicados requisitos constitucionais.


text:
 28.3.2022
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 L 100/7
 РЕГЛАМЕНТ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ (ЕС) 2022/489 НА КОМИСИЯТА
 от 25 март 2022 година
 за изменение на Регламент за изпълнение (ЕС) No 540/2011 по отношение на срока на одобренията на активните вещества флубендиамид, L-аскорбинова киселина, спинеторам и спиротетрамат
 (текст от значение за ЕИП)
 ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
 като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
 като взе предвид Регламент (ЕО) No 1107/2009 на Европейския парламент и на Съвета от 21 октомври 2009 г. относно пускането на пазара на продукти за растителна защита и за отмяна на директиви 79/117/ЕИО и 91/414/ЕИО на Съвета (1), и по-специално член 17, първа алинея от него,
 като има предвид, че:
 (1)
 В част Б от приложението към Регламент за изпълнение (ЕС) No 540/2011 на Комисията (2) са посочени активните вещества, одобрени съгласно Регламент (ЕО) No 1107/2009.
 (2)
 С Регламент за изпълнение (ЕС) 2020/2007 на Комисията (3) срокът на одобрението на активното вещество спиротетрамат беше удължен от 30 април 2024 г. на 31 юли 2024 г., на спинеторам и L-аскорбинова киселина от 30 юни 2024 г. на 30 септември 2024 г., а на флубендиамид — от 31 август 2024 г. на 30 ноември 2024 г. Удължаването беше необходимо, тъй като с Регламент за изпълнение (ЕС) 2020/1740 на Комисията (4) срокът за подаване на досиетата в подкрепа на подновяването на одобрението беше изтеглен с 3 месеца. Поради това беше необходимо да се запази датата на подаване на досието, както се изисква съгласно Регламент за изпълнение (ЕС) No 844/2012 на Комисията (5), като същевременно на заявителите се предостави време да подготвят и подадат досиетата в изисквания формат.
 (3)
 По отношение на флубендиамид, L-аскорбинова киселина, спинеторам и спиротетрамат нямаше подадени заявления за подновяване на одобрението в съответствие с член 5, параграф 1 от Регламент за изпълнение (ЕС) 2020/1740 три години преди съответната дата на изтичане на срока на одобрението, определена в приложението към посочения регламент.
 (4)
 Удължаването на срока на одобренията на посочените активни вещества, предвидено в Регламент за изпълнение (ЕС) 2020/2007, вече не е обосновано. Поради това е целесъобразно да се предвиди, че срокът на одобренията на тези вещества изтича на датите, на които те биха изтекли без удължаването.
 (5)
 Поради това Регламент за изпълнение (ЕС) No 540/2011 следва да бъде съответно изменен.
 (6)
 Мерките, предвидени в настоящия регламент, са в съответствие със становището на Постоянния комитет по растенията, животните, храните и фуражите,
 ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
 Член 1
 Приложението към Регламент за изпълнение (ЕС) No 540/2011 се изменя в съответствие с приложението към настоящия регламент.
 Член 2
 Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
 Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
 Съставено в Брюксел на 25 март 2022 година.
 За Комисията
 Председател
 Ursula VON DER LEYEN
 (1) OB L 309, 24.11.2009 г., стр. 1.
 (2) Регламент за изпълнение (ЕС) No 540/2011 на Комисията от 25 май 2011 г. за прилагане на Регламент (ЕО) No 1107/2009 на Европейския парламент и на Съвета по отношение на списъка на одобрените активни вещества (ОВ L 153, 11.6.2011 г., стр. 1).
 (3) Регламент за изпълнение (ЕС) 2020/2007 на Комисията от 8 декември 2020 г. за изменение на Регламент за изпълнение (ЕС) No 540/2011 по отношение на удължаване на срока на одобрението на активните вещества 1-деканол, 1,4-диметилнафтален, 6-бензиладенин, ацехиноцил, Adoxophyes orana granulovirus, алуминиев сулфат, амисулбром, Aureobasidium pullulans (щамове DSM 14940 и DSM 14941), азадирахтин, Bacillus pumilus QST 2808, беналаксил-М, биксафен, бупиримат, Candida oleophila щам O, хлорантранилипрол, динатриев фосфонат, дитианон, додин, емамектин, флубендиамид, флуометурон, флуксапироксад, флутриафол, хекситиазокс, имазамокс, ипконазол, изоксабен, L-аскорбинова киселина, калциев полисулфид, портокалово масло, Paecilomyces fumosoroseus щам FE 9901, пендиметалин, пенфлуфен, пентиопирад, калиев фосфонат, просулфорон, Pseudomonas sp. щам DSMZ 13134, пиридалил, пириофенон, пироксулам, хинмерак, S-абсцисинова киселина, седаксан, синтофен, натриев сребърен тиосулфат, спинеторам, спиротетрамат, Streptomyces lydicus щам WYEC 108, тау-флувалинат, тебуфенозид, темботрион, тиенкарбазон, валифеналат, цинков фосфид (ОВ L 414, 9.12.2020 г., стр. 10).
 (4) Регламент за изпълнение (ЕС) 2020/1740 на Комисията от 20 ноември 2020 г. за определяне на разпоредбите, необходими за изпълнението на процедурата по подновяване на активните вещества в съответствие с Регламент (ЕО) No 1107/2009 на Европейския парламент и на Съвета, и за отмяна на Регламент за изпълнение (ЕС) No 844/2012 на Комисията (ОВ L 392, 23.11.2020 г., стр. 20).
 (5) Регламент за изпълнение (ЕС) No 844/2012 на Комисията от 18 септември 2012 г. за определяне на разпоредбите, необходими за изпълнението на процедурата по подновяване по отношение на активните вещества в съответствие с Регламент (ЕО) No 1107/2009 на Европейския парламент и на Съвета относно пускането на пазара на продукти за растителна защита (ОВ L 252, 19.9.2012 г., стр. 26).
 ПРИЛОЖЕНИЕ
 Част Б от приложението към Регламент за изпълнение (ЕС) No 540/2011 се изменя, както следва:
 (1)
 в шестата колона — „Изтичане срока на одобрението“, на ред 60 — „Спиротетрамат“ датата се заменя с „30 април 2024 г.“;
 (2)
 в шестата колона — „Изтичане срока на одобрението“, на ред 66 — „L-аскорбинова киселина“, датата се заменя с „30 юни 2024 г.“;
 (3)
 в шестата колона — „Изтичане срока на одобрението“, на ред 67 — „Спинеторам“, датата се заменя с „30 юни 2024 г.“;
 (4)
 в шестата колона — „Изтичане срока на одобрението“, на ред 74 — „Флубендиамид“, датата се заменя с „31 август 2024 г.“.


text:
 20.4.2015
 HR
 Službeni list Europske unije
 C 127/40
 Tužba podnesena 2. veljače 2015. – ZZ protiv Komisije
 (Predmet F-17/15)
 (2015/C 127/56)
 Jezik postupka: engleski
 Stranke
 Tužitelj: ZZ (zastupnik: D. Fouquet, odvjetnik)
 Tuženik: Europska komisija
 Predmet i opis spora
 Poništenje odluke tijela za imenovanje da se ne izmijeni izvješće o radu tužitelja za 2013.
 Tužbeni zahtjev tužitelja
 —
 naložiti poništenje odluke tijela za imenovanje od 31. listopada 2014. (HR.D.2/AS/ac/Ares82014) po žalbi ZZ-a (No. R/781/14);
 —
 naložiti tuženiku da donese novu odluku u predmetu, poštujući utvrđenja Suda, a posebice brisanjem pobijane rečenice iz izvješća o radu tužitelja;
 —
 naložiti tuženiku snošenje troškova postupka.


text:
 8.12.2016
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 C 457/12
 Verzoek om een advies van het EVA-Hof door het Fürstliches Obergericht, Liechtenstein, van 25 september 2015 in de zaak Walter Waller tegen Liechtensteinische Invalidenversicherung
 (Zaak E-24/15)
 (2016/C 457/10)
 Bij schrijven van 25 september 2015 van het Fürstliches Obergericht, Liechtenstein (het Vorstelijk Hof van Beroep), is bij het EVA-Hof een verzoek ingediend, dat bij de griffie van het Hof is binnengekomen op 1 oktober 2015, om een advies in de zaak Walter Waller tegen Liechtensteinische Invalidenversicherung, over de volgende vragen:
 1.
 Sluit het feit dat volgens artikel 87, lid 2, tweede zin, van Verordening (EG) nr. 987/2009 het debiteurorgaan gebonden is door de bevindingen van het orgaan van de woon- of verblijfplaats, uit dat het debiteurorgaan in zijn procedure deze bevindingen betwist — en dus de informatie vermeld in het gedetailleerd medisch rapport van formulier E 213?
 2.
 Zo ja: is deze bindende werking ook van toepassing op de gerechtelijke procedure die krachtens nationale procedureregels volgt op de procedure voor een debiteurorgaan?


text:
29.8.2013
 LT
 Europos Sąjungos oficialusis leidinys
 L 231/23
 EEE JUNGTINIO KOMITETO SPRENDIMAS
 Nr. 49/2013
 2013 m. balandžio 5 d.
 kuriuo iš dalies keičiamas EEE susitarimo II priedas (Techniniai reglamentai, standartai, tyrimai ir sertifikavimas)
 EEE JUNGTINIS KOMITETAS,
 atsižvelgdamas į Europos ekonominės erdvės susitarimą (toliau – EEE susitarimas), ypač į jo 98 straipsnį,
 kadangi:
 (1)
 2009 m. lapkričio 30 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamentas (EB) Nr. 1223/2009 dėl kosmetikos gaminių (1) turi būti įtrauktas į EEE susitarimą;
 (2)
 Reglamentu (EB) Nr. 1223/2009 nuo 2013 m. liepos 11 d. panaikinama Tarybos direktyva 76/768/EEB (2), kuri yra įtraukta į EEE susitarimą ir todėl pagal EEE susitarimą turi būti panaikinta nuo 2013 m. liepos 11 d.;
 (3)
 į EEE susitarimą įtraukta Komisijos direktyva 95/17/EB (3) panaikinus Direktyvą 76/768/EEB taps nebeaktuali ir todėl pagal EEE susitarimą turi būti panaikinta nuo 2013 m. liepos 11 d.;
 (4)
 todėl EEE susitarimo II priedas turėtų būti atitinkamai iš dalies pakeistas,
 PRIĖMĖ ŠĮ SPRENDIMĄ:
 1 straipsnis
 EEE susitarimo II priedo XVI skyrius iš dalies keičiamas taip:
 1)
 1 punktas (Tarybos direktyva 76/768/EEB) papildomas šia įtrauka:
 „—
 32009 R 1223: 2009 m. lapkričio 30 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamentas (EB) Nr. 1223/2009 (OL L 342, 2009 12 22, p. 59).“
 2)
 Po 1 punkto (Tarybos direktyva 76/768/EEB) įterpiamas šis punktas:
 „1a.
 32009 R 1223: 2009 m. lapkričio 30 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamentas (EB) Nr. 1223/2009 dėl kosmetikos gaminių (OL L 342, 2009 12 22, p. 59).“
 3)
 1 punkto (Tarybos direktyva 76/768/EEB) ir 9 punkto (Komisijos direktyva 95/17/EB) tekstas išbraukiamas nuo 2013 m. liepos 11 d.
 2 straipsnis
 Europos Sąjungos oficialiojo leidinio EEE priede skelbtinas Reglamento (EB) Nr. 1223/2009 tekstas islandų ir norvegų kalbomis yra autentiškas.
 3 straipsnis
 Šis sprendimas įsigalioja 2013 m. balandžio 6 d., jei pateikti visi pranešimai pagal EEE susitarimo 103 straipsnio 1 dalį (4).
 4 straipsnis
 Šis sprendimas skelbiamas Europos Sąjungos oficialiojo leidinio EEE skyriuje ir EEE priede.
 Priimta Briuselyje 2013 m. balandžio 5 d.
 EEE jungtinio komiteto vardu
 Pirmininkas
 Gianluca GRIPPA
 (1) OL L 342, 2009 12 22, p. 59.
 (2) OL L 262, 1976 9 27, p. 169.
 (3) OL L 140, 1995 6 23, p. 26.
 (4) Konstitucinių reikalavimų nenurodyta.


text:
Prywatna Strona Miłośnika Komunikacji Miejskiej i Szynowej - Metro w Moskwie
 Aktualności Tramwaje Tramwaje eksploatowane w Krakowie Tramwaje historyczne w Krakowie Tramwaje szkoleniowe w Krakowie Tramwaje techniczne w Krakowie Tramwaje testowane w Krakowie Ciekawostki tramwajowe Tramwaje w Polsce Polska Bydgoszcz Częstochowa Elbląg Gdańsk GOP Gorzów Wielkopolski Grudziądz Jelenia Góra Łódź Olsztyn Poznań Szczecin Toruń Warszawa Wrocław Tramwaje w Europie Autobusy Autobusy eksploatowane w Krakowie Autobusy historyczne w Krakowie Autobusy wycofane z eksploatacji Autobusy testowane w Krakowie Autobusy w Polsce Autobusy w Europie Trolejbusy Trolejbusy w Polsce Trolejbusy w Europie Kolej Lokomotywy elektryczne Lokomotywy spalinowe Elektryczne zespoły trakcyjne Autobusy szynowe Wagony kolejowe Linie kolejowe Stacje kolejowe Obiekty inżynieryjne Koleje wąskotorowe Koleje linowe Kolej w mieście Kolej w Europie Najciekawsze dworce kolejowe Europy Zestawienie szynobusów Ciekawostki Krakowski tabor Krakowskie zajezdnie Krakowskie inwestycje Krakowskie tramwaje i autobusy poza Krakowem Krakowska Komunikacja według opisu z 1971 roku Ciekawe łączenia Autobusowe linie dowozowe Kolei Małopolskich Baza taboru w Polsce Wydarzenia Galeria Linki Kanał RSS Metro w Moskwie
 Nadrzędna kategoria: Kolej Kategoria: Kolej w mieście Opublikowano: niedziela, 10, luty 2013 21:55 PSMKMS Odsłony: 3568 Tweet
 Do dziś uchodzi za dumę Rosji. Uważane jest za jedną z niewielu rzeczy, w której państwom zachodnim nigdy nie udało się prześcignąć Związku Radzieckiego. Nie ma co ukrywać, jednym z symboli Moskwy jest metro, uznawane za najlepsze na świecie. Niewiele sieci metra na kuli ziemskiej można uznać za atrakcję turystyczną o swoistych walorach artystycznych. Właśnie takie jest moskiewskie metro. Perony i hale stacji przypominają miniaturowe pałace, ozdobione są żyrandolami, rzeźbami i mozaikami. Jednocześnie jest to najwydajniejsza i najsprawniej działająca sieć metra na świecie. Pierwsze projekty moskiewskiego metra powstały już w 1901 roku. Wtedy to miejscowa prasa uznała pomysł budowy podziemnej kolei za "wyjątkowo zuchwały". Jednak potrzeba usprawnienia komunikacji w stolicy Związku Radzieckiego okazała się być na tyle konieczna, że w połowie lat trzydziestych w końcu zrealizowano pierwotne zamierzenia. Budowę metra powierzono dwóm wybitnym, młodym komunistom, Nikicie Chruszczowowi i Łazarowi Kaganowiczowi. Podziemna kolej miała stać się wizytówką socjalizmu i dowodem wielkich osiągnięć robotników i chłopów.
 Prace budowlane rozpoczęły się w grudniu 1931 roku. Moskiewskie metro miał budować cały naród, więc do stolicy sprowadzono robotników z całego Związku Radzieckiego. Wspomagali ich żołnierze Armii Czerwonej a także członkowie Komsomołu. Ich społeczna praca oraz wkład włożony w budowę metra upamiętniony został nadaniem jednej ze stacji nazwy Komsomolskaja. 15 maja 1935 roku uruchomiona została pierwsza linia moskiewskiego metra, która przebiegała od stacji Sokolniki do stacji Park Kultury z odgałęzieniem do stacji Smolenskaja. Jeszcze przed wybuchem drugiej wojny światowej, udało się zrealizować dwie nowe linie. Jesienią 1941 roku metro posłużyło za schron przeciwlotniczy. W listopadzie wojska niemieckie dotarły na przedpola Moskwy, a Związek Radziecki walczył o przetrwanie. Zgodnie z postanowieniem państwowego komitetu z 15 października 1941 roku, w wypadku zdobycia stolicy, metro miało zostać zniszczone. Do tego jednak nie doszło, a do historii przeszła za to stacja Majakowskaja, w której zlokalizowane zostało dowództwo sił obrony przeciwlotniczej. To właśnie stąd Stalin wygłosił przemówienie do generalicji i aktywistów partyjnych w wieczór poprzedzający wymarsz Armii Czerwonej na front. Natomiast stacja Kirowskaja (obecnie przemianowana na Czistyje Prudy), była siedzibą sztabu generalnego przez całą II wojnę światową, skąd Stalin wraz ze swoimi doradcami, planował pierwsze ofensywy przeciwko nazistom. Dzięki temu, metro stało się ważnym symbolem oporu wobec hitlerowskiej agresji.
 Moskiewskie metro przetrwało zawieruchę wojenną. Po wojnie można więc było bez przeszkód kontynuować jego rozbudowę. Wtedy między innymi powstała linia okrężna. W latach pięćdziesiątych, część linii zrealizowano jako metro głębokie. Stacje miały bowiem służyć za schrony przeciwatomowe. Pierwszym patronem moskiewskiego metra był Łazar Kaganowicz, współtwórca pierwszej podziemnej trasy w Moskwie. W latach 1957 - 1992 metro nosiło imię Włodzimierza Lenina. Najstarsze stacje uchodzą za najpiękniejsze. Do opracowania ich wystroju zatrudniono bowiem kilku czołowych radzieckich artystów. Ograniczeni ramami realizmu socjalistycznego, podejmowali takie tematy, jak rewolucja, obrona narodu i radziecki styl życia. Stacja Majakowskaja, zaprojektowana przez Aleksieja Duszkina w 1939 roku, zdobyła Grand Prix na Wystawie Światowej w Nowym Yorku. Duszkin zaprojektował również stacje Kropotkinskaja i Płoszczad' Riewolucji. Tę ostatnią zdobi ciąg obłożonych marmurem arkad. Przy każdej z nich stoją brązowe posągi długa Matwieja Manizera, przedstawiające "bohaterów dnia codziennego": żołnierzy Armii Czerwonej, robotników sportowców, marynarzy, pionierów czy matkę z dzieckiem. Z kolei wnętrze stacji Komsomolskaja tworzą lśniące żyrandole oraz sztukateria o motywach roślinnych. Ich autor, Aleksiej Szczusiew za swoje dzieło otrzymał nagrodę na Wystawie Światowej w Nowym Yorku. Na stacji Nowokuznieckaja zobaczyć można płaskorzeźby z postaciami rosyjskich bohaterów narodowych od Minina i Pożarskiego po feldmarszałka Kutuzowa. Wystrój metra miał stanowić natchnienie dla podróżujących, dlatego dekoracje wielu stacji z lat czterdziestych i pięćdziesiątych wychwalają władzę sowiecką. Ceramiczne okładziny stacji Tieatralnaja sławią sztukę byłych republik radzieckich, natomiast mozaiki stacji Biełoruskaja i Kijewskaja prezentują krzepkich rolników zadowolonych z urodzaju. Nawet zewnętrzną, nadziemną część stacji projektowano tak, by miała wydźwięk propagandowy. Przykładowo, stacja Arbatskaja widziana z lotu ptaka, ma kształt sowieckiej gwiazdy czerwonej. W późniejszych czasach nie budowano już stacji o tak imponującym wyglądzie, jednak projektantom niektórych współczesnych stacji, takich jak Czechowskaja, która powstała w 1987 roku, pozostawiono dużo twórczej swobody.
 Moskiewskie metro posiada również swoje muzeum, które mieści się na stacji Sportiwnaja. Wśród eksponatów znalazły się fotografie przedstawiające budowę stacji i tuneli, wyposażenie metra, modele pociągów, czy też bilety i schematy. Niestety, odnalezienie muzeum stanowi nie lada wyzwanie. Wystawa usytuowana została w naziemnym budynku stacji Sportiwnaja, usytuowanym bliżej stadionu na Łużnikach. Sieć moskiewskiego metra jest ogromna, ponoć jednak nie wszystkie tunele są udostępnione dla zwykłych ludzi. Istnieje bowiem druga sieć metra, określona kryptonimem system D-6, bardziej znana również jako Metro-2. Ten tajny system podziemnych tuneli, składający się z trzech linii, funkcjonuje niezależnie od metra publicznego. Niedostępne dla zwykłych śmiertelników tunele, od czasu powstania, służyć miały wtajemniczonym członkom aparatu władzy. Tajne metro kontrolowane jest ponoć przez służby specjalne. Podobne systemy istnieją też w Bukareszcie, Londynie, Pekinie i Waszyngtonie. Współczesne metro moskiewskie liczy łącznie 292 kilometry i składa się z 12 linii, na których zlokalizowanych jest 177 stacji. Kolej podziemna przewozi każdego dnia 9 milionów pasażerów i uznawana jest za najsprawniejszy i najbardziej wydajny system metra na świecie. Średnia odległość pomiędzy stacjami wynosi 1,8 km, najmniejsza 0,5 km, a największa 3,41 km. Spośród wszystkich stacji, 15 jest naziemnych. Najgłębsza stacja znajduje się natomiast na głębokości 84 metrów. Łącznie, w moskiewskim metrze znajduje się 637 schodów ruchomych. Ich łączna długość wynosi niespełna 67 km. Najdłuższe z nich mają 126 metrów długości, a jazda nimi zajmuje dokładnie 3 minuty. Metro obsługiwane jest przez 16 zajezdni, z których każdego dnia wyjeżdża niecałe 1000 pociągów. Tabor składa się z 4500 wagonów, z czego dziennie używanych jest niecałe 3500. W sumie kursuje więc ponad 500 składów. Średnio każdego dnia jeden wagon pokonuje 548 km z prędkością 42 km/h. Metro zatrudnia ponad 35 tyś. pracowników. Punktualność podziemnej kolei wynosi 99,98%. Najmniejszy odstęp pomiędzy dwoma pociągami, to 1,5 minuty. Długość przeciętnej podróży wynosi natomiast 13 km. Znacznie więcej informacji, również w języku angielskim, można znaleźć na oficjalnej stronie moskiewskiego metra: http://www.mosmetro.ru/
 STACJE LINII OKRĘŻNEJ
 Jedną z najbardziej charakterystycznych linii moskiewskiego metra jest Linia Okrężna lub Obwodowa (Kolcewaja). Linia ta otwarta została 1 stycznia 1950 roku. Budowę zakończono ostatecznie w 1954 domykając okrąg linii. Jej długość wynosi 14,4 km i liczy 12 stacji. Linia stanowi zamknięty okrąg, wsiadając do pociągu można praktycznie bez końca podróżować wokół centrum, w jedną jak i w drugą stronę. Linia okrąża centrum Moskwy częściowo pokrywając się z Pierścieniem Sadowym. W północnej części odbija jednak od niego tak by przebiegać w pobliżu głównych dworców kolejowych miasta. Ponieważ mają one w większości charakter końcowy, metro jest głównym i najszybszym łącznikiem dla przesiadek pomiędzy nimi.
 Wszystkie 12 stacji Linii Okrężnej stanowi najlepszy przykład monumentalnej architektury końcowych lat rządów Stalina. Jego wizerunki, w szczególności na wielkich mozaikach i pomniki, zdobiły wszystkie stacje w pierwszych latach istnienia linii, ale zostały usunięte wkrótce po jego śmierci. Wnętrza wszystkich stacji do dziś ozdobione są z wielkim przepychem, a na wielu z nich bez trudu odnaleźć można symbole Związku Radzieckiego, z popiersiami Lenina czy sierpem i młotem na czele.
 Stacja Prospekt Mira. Została otwarta 30 stycznia 1952 roku. Strop głównej hali podtrzymywany jest przez kolumny z fryzem ozdobionym ceramicznymi detalami. Pod sufitem podwieszono żyrandole. Ściany wyłożono marmurem, podłoga natomiast jest granitowa.
 Stacja Prospekt... Stacja Komsomoskaja. Została otwarta 30 stycznia 1952 roku. Jedna z najpiękniejszych stacji w moskiewskim metrze. Jej nazwa upamiętnia członków Komsomołu, którzy społecznie pracowali przy budowie metra. Stacja posiada łukowy strop, ozdobiony lśniącymi żyrandolami, bogatymi sztukateriami o motywach roślinnych oraz mozaikami. Wnętrze zaprojektowane zostało przez architekta Aleksieja Szczusiewa. Na stacji do dnia dzisiejszego znajduje się popiersie Lenina.
 Stacja Komsomos... Stacja Kurskakaja. Została otwarta 1 stycznia 1950 roku. Jej nazwa pochodzi od pobliskiego dworca kolejowego. Wnętrze stacji jest surowe. Ściany wyłożono jasnym marmurem, na podłodze znalazł się czerwony i czarny granit.
 Stacja Kurskaka... Stacja Tagańskaja. Została otwarta 1 stycznia 1950 roku. Kolejna bardzo widowiskowa stacja. Na kolumnach pomiędzy wejściami na perony umieszczone zostały płaskorzeźby bohaterów Armii Czerwonej. Stacja ma ściany utrzymane w kremowej kolorystyce oraz podłogę wyłożoną czerwonym i szarym granitem. Stacja Tagańska... Stacja Paweleckaja. Została otwarta 1 stycznia 1950 roku. Stacja może pochwalić się imponującą kolumnadą. Na ślepo zakończonej ścianie czołowej usytuowana została mozaika, przedstawiająca robotnika z młotem oraz chłopkę z sierpem. Na zdjęciu, Andrzej i Paulina, uczestnicy naszej wycieczki do Moskwy, pozują do zdjęcia naśladując postacie z mozaiki.
 Stacja Paweleck... Stacja Dobrynińskaja. Została otwarta 1 stycznia 1950 roku. Nazwa stacji pochodzi od Pyotra Dobrynina, który zasłużył się podczas Rewolucji Październikowej. Ściany stacji wyłożone są różowym marmurem. Na podłodze znalazł się natomiast czerwony i szary granit.
 Stacja Dobryniń... Stacja Oktiabrskaja. Została otwarta 1 stycznia 1950 roku. Stację zaprojektował Polyakov, zdobywając za nią główną nagrodę ZSRR w 1950 roku. Tematem przewodnim stacji jest sowieckie zwycięstwo w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej. Ściany zdobione są płytkami ceramicznymi oraz metalową sztukaterią. Stacja Oktiabrs... Stacja Park Kultury. Została otwarta 1 stycznia 1950 roku. Stacja może się pochwalić ścianami, wyłożonymi szarym marmurem. Podłoga wyłożona została szarym granitem, który wygląda jak dywan. Pylony podtrzymujące sufit posiadają 26 płaskorzeźb, przedstawiających życie młodych ludzi w sowieckiej Rosji. Stacja Park Kul... Stacja Kijewskaja. Została otwarta 14 marca 1954 roku. Kolejna stacja, która może się pochwalić ozdobnymi żyrandolami oraz bogatą sztukaterią i mozaikami. Obrazy znajdujące się na kolumnach pomiędzy wejściami na perony przedstawiają rosyjsko-ukraińską przyjaźń między narodami. Na ścianie czołowej znalazła się mozaika z portretem Lenina. Nazwa stacji pochodzi od pobliskiego dworca kolejowego.
 Stacja Kijewska... Stacja Krasnopriesnienskaja. Została otwarta 14 marca 1954 roku. Tematem wystroju stacji jest rewolucja z 1905 i 1917 roku. Na ścianach mamy więc gwiazdy pięcioramienne, a pod sufitem znalazły się płaskorzeźby ze scenami z rewolucji. Stacja Krasnopr... Stacja Biełorusskaja. Została otwarta 30 stycznia 1952 roku. Zaprojektowana przez Taranova, Bykova i Opryshko, w 1951 roku zdobyła główną nagrodę ZSRR. Tematem stacji jest kultura sowieckiej Białorusi. Nazwa stacji pochodzi od pobliskiego dworca kolejowego, skąd odjeżdżają pociągi między innymi do Polski.
 Stacja Biełorus... Stacja Nowosłobodskaja. Została otwarta 30 stycznia 1952 roku. Ostatnia stacja podczas naszej podróży, tuż przed zamknięciem wielkiego pierścienia wokół centrum Moskwy. Stacja może pochwalić się 32 witrażami z ozdobnymi ornamentami.
 Stacja Nowosłob... STACJA PARK POBIEDY
 Jest jedną z najmłodszych stacji moskiewskiego metra. Oddana została do użytku 6 maja 2003 roku i znajduje się na linii Arbacko-Pokrowskiej. Jest to obecnie najgłębsza stacja moskiewskiego metra, znajduje się 84 metry pod ziemią. Stacja składa się z dwóch równoległych hal, których ściany czołowe ozdobione zostały patriotycznymi mozaikami. W lśniącej marmurowej podłodze można się dosłownie przejrzeć. Aby dostać się na stację, trzeba pokonać najdłuższe ruchome schody w Moskwie, liczące 126 metrów długości. Jazda schodami zajmuje dokładnie 3 minuty.
 Podziemna hala ...
 Najdłuższe ruch...
 Przejazd schoda... STACJA WOROBJOWY GORY
 Wbrew pozorom, metro nie zawsze jest koleją podziemną. W praktyce, na większości sieci eksploatowanych na świecie, zdarzają się odcinki tras poprowadzonych po powierzchni terenu. Niczym niezwykłym są również mosty nad rzekami. Rzadko zdarza się jednak stacja metra usytuowana na moście. Stacja Worobjowy Gory otwarta została 12 stycznia 1959 roku. Łączy brzegi rzeki Moskwa pomiędzy stadionem na Łużnikach, a charakterystycznym gigantycznym budynkiem Uniwersytetu Łomonosowa. Stacja znajduje się pod jezdnią mostu drogowego, zbudowanego w 1958 roku i liczącego 1179 metrów długości. W 1983 roku stacja została zamknięta dla pasażerów z powodu korozji mostu. Od 1986 roku pociągi metra poruszały się po tymczasowym moście, by po 19 latach, w grudniu 2002 roku powrócić na odnowiony obiekt. Obecnie, stacja na moście może pochwalić się najdłuższymi, liczącymi 284 m długości, krawędziami peronowymi. Wnętrze stacji jest przeszklone, dzięki czemu oczekując na pociąg, można podziwiać płynącą poniżej rzekę Moskwę.
 Stacja Worobjow...
 Wejście na stac...
 Widok z peronu ...
 Pociąg metra wj... LINIA FILYOVSKAYA
 Od 2006 roku linia "Filyovskaya" nosząca numer 4, łączy przedmurza Kremla z moskiewskim City, czyli nowoczesną dzielnicą, w której postają biurowce. Trasa obsługiwana jest przez najnowsze wagony. Ponieważ linia ma dwa warianty - poza City czyli stacją "Mezhdunarodnaya" dociera również na stację "Krylatskoe", na podziemnych przystankach zamontowane zostały tablice świetlne, informujące o kierunku danego pociągu. Składy do City odjeżdżają co 15 minut. Nowy wagon mosk...
 Końcowa stacja ...
 Wnętrze stacji ...
 Jednostka numer... MONORAIL
 W północnej części Moskwy znajduje się nietypowa kolej, która pośrednio wchodzi w skład sieci metra. Jej trasa zaznaczana jest na schematach metra, jednak obowiązuje tu osobna taryfa, mimo że płaci się tyle samo co w metrze. Podczas naszego pobytu w Moskwie, wszyscy uczestnicy wycieczki, którzy odwiedzili ten swoisty środek transportu, początkowo mocno się nakręcali, by po przejeździe z dość sporym zawodem określić tę kolej mianem największej porażki wyjazdu. Monorail z daleka przyciąga uwagę, jednak im bliżej mu się przygląda, tym bardziej ma się mieszane uczucia. Warto się jednak przejechać, by zaliczyć tę nietypową kolej i by później wiedzieć, czemu zrobiło się to tylko raz. Moskiewski Monorail czyli kolej jednoszynowa, w rzeczywistości nie ma nic wspólnego z Maglevem, czyli pociągiem poruszającym się na poduszce magnetycznej. Rosyjska wersja Maglevu to jednostka poruszająca się po jednej szynie przy pomocy kół, zamontowanych w przegubach pomiędzy członami. W związku z tym, prędkość kolejki została znacząco ograniczona do kilkudziesięciu kilometrów na godzinę, natomiast pasażerowie dość dokładnie mogą odczuć wszelkie nierówności szyny, ułożonej na wysokości od 6 do 12 metrów nad ziemią.
 Moskiewska kolejka jest pierwszym tego typu systemem w Rosji. Jej budowa rozpoczęła się w 2001 roku. Pierwsze jazdy testowe rozpoczęły się w 2004 roku. Po miesiącu jazd testowych, kolej udostępniono pasażerom, jednak znacznie wyższa cena przejazdu niż bilet na metro oraz dublowanie się monorailu z tramwajami (w pewnym momencie torowisko tramwajowe biegnie dokładnie pod trasą kolejki) i autobusami, raczej nie przysporzyły kolejce stałych klientów. Od 2005 roku zmniejszono ceny biletów, dzięki czemu w pociągach monorailu pojawili się pasażerowie. Na trasie zbudowanych zostało 6 stacji, usytuowanych w odstępach liczących około 700-800 metrów długości. Przejazd zajmuje 22 minuty. Kolej ma swój początek przy północnym wejściu centrum wystawienniczego, gdzie również znajduje się zajezdnia. Monorail obsługiwany jest przez 6 jednostek, mogących zabrać na pokład 44 pasażerów na miejscach siedzących. Na stacjach końcowych znajdują się pętle, które umożliwiają zawrócenie pociągu. Jednostka numer...
 Jednostka numer...
 Pętla nawrotowa...
 Jeden z przedzi...
 Kolejka na częś... « poprz.
 Odwiedza nas 292 gości oraz 2 użytkowników.


text:
 23.10.2017
 HR
 Službeni list Europske unije
 C 357/4
 Tužba podnesena 9. kolovoza 2017. – Češka Republika protiv Europskog parlamenta i Vijeća Europske unije
 (Predmet C-482/17)
 (2017/C 357/06)
 Jezik postupka: češki
 Stranke
 Tužitelj: Češka Republika (zastupnici: M. Smolek, O. Serdula i J. Vláčil, u svojstvu agenata)
 Tuženici: Europski parlament, Vijeće Europske unije
 Tužbeni zahtjev
 Tužitelj od Suda zahtijeva da:
 —
 poništi direktivu (EU) 2017/853 Europskog Parlamenta i Vijeća od 17. svibnja 2017. o izmjeni Direktive Vijeća 91/477/EEZ o nadzoru nabave i posjedovanja oružja; (1)
 —
 naloži Europskom parlamentu i Vijeću snošenje troškova.
 Alternativno, tužitelj od Suda zahtjeva da:
 —
 poništi članak 1. stavak 6. pobijane direktive u dijelu u kojem se njime u Direktivu 91/477/EEZ (2) dodaje članak 5. stavak 3. i drugi podstavak stavka 6. članka 6.;
 —
 poništi članak 1. stavak 7. pobijane direktive u dijelu u kojem se njime u Direktivu 91/477/EEZ dodaje članak 7. stavak 4. točka(a);
 —
 poništi članak 1. stavak 19. pobijane direktive, u dijelu u kojem se njime:
 —
 unose točke 6., 7. i 8. u kategoriju A dijela II. Priloga I. Direktivi 91/477/EEZ;
 —
 unosi izmjenu u kategoriju B dijela II. Priloga I. Direktivi 91/477/EEZ;
 —
 unosi točku 6. u kategoriju C dijela II. Priloga I. Direktivi 91/477/EEZ;
 —
 unosi izmjenu u dio III. Priloga I. Direktivi 91/477/EEZ;
 —
 naloži Europskom parlamentu i Vijeću snošenje troškova.
 Tužbeni razlozi i glavni argumenti
 Prvi tužbeni razlog temelji se na povredi načela dodjele ovlasti. Pobijana direktiva donesena je na temelju članka 114. Ugovora o funkcioniranju Europske unije, iako njezin cilj nije uklanjanje prepreka unutarnjem tržištu, već samo prevencija zločina i terorizma. Međutim, zakonodavac Unije nema ovlasti za donošenje mjera za usklađivanje u tom području.
 Drugi tužbeni razlog temelji se na povredi načela proporcionalnosti. Zakonodavac Unije nije ispitao pitanje proporcionalnosti donesenih mjera i namjerno nije pribavio dovoljno informacija (na primjer, procjenjivanjem posljedica) da bi mogao donijeti informiranu odluku u vezi s usklađenosti s tim načelom. Zbog nedostatka takve ocijene, zakonodavac EU-a usvojio je očito neproporcionalne mjere koje se sastoje u zabrani određenih vrsta poluautomatskog vatrenog oružja koje se, međutim, ne koristi u Europskoj uniji za počinjenje terorističkih djela, čime je postroženo uređenje određenog minimalno opasnog oružja (povijesne replike ili oružje za koje je dokazano da je trajno onesposobljeno), a kojim se ni najmanje ne utječe na posjedovanje određenih spremnika.
 Treći tužbeni razlog temelji se na povredi načela pravne sigurnosti. Novoodređene kategorije zabranjenog oružja (A7 i A8), kao i odredba kojom se zadire u posjedovanje spremnika koje prelazi određene granice, su s točke gledišta pravne sigurnosti potpuno nejasne, pa tako ne omogućuju uključenim subjektima da bez dvojbe razumiju svoja prava i obveze. Članak 7. stavak 4. točka a Direktive 91/477/EEZ, kako je izmijenjen pobijanom direktivom („grandfathering” odredba) u stvarnosti, štoviše, prisiljava države članice na donošenje nacionalnih odredbi sa retroaktivnim učinkom.
 Četvrti tužbeni razlog temelji se na povredi načela zabrane diskriminacije. Iako je točno da odstupanje iz drugog podstavka stavka 6. članka 6. Direktive 91/477/EEZ, kako je izmijenjena pobijanom direktivom, ostavlja dojam naizgled neutralne mjere, uvjeti njezine primjene određeni su na način da je usklađena samo sa švicarskim sustavom napuštanja oružja nakon izvršenja vojne obveze, za što u odnosu na ciljeve pobijane direktive ne postoji nikakvo objektivno obrazloženje.
 (1) SL 2017 L 137, str. 22.
 (2) SL 1991 L 256, str. 51. (SL, posebno izdanje na hrvatskom jeziku, poglavlje 13., svezak 62., str. 28.)


text:
 30.7.2015
 PT
 Jornal Oficial da União Europeia
 L 202/20
 DECISÃO DO COMITÉ MISTO DO EEE
 N.o 172/2014
 de 25 de setembro de 2014
 que altera o anexo II (Regulamentação técnica, normas, ensaios e certificação) do Acordo EEE [2015/1240]
 O COMITÉ MISTO DO EEE,
 Tendo em conta o Acordo sobre o Espaço Económico Europeu, a seguir designado por «Acordo EEE», nomeadamente o artigo 98.o,
 Considerando o seguinte:
 (1)
 A Diretiva 2014/44/UE da Comissão, de 18 de março de 2014, que altera os anexos I, II e III da Diretiva 2003/37/CE do Parlamento Europeu e do Conselho relativa à homologação de tratores agrícolas ou florestais, seus reboques e máquinas intermutáveis rebocadas, e dos sistemas, componentes e unidades técnicas destes veículos (1), deve ser incorporado no Acordo EEE.
 (2)
 O anexo II do Acordo EEE deve, por conseguinte, ser alterado em conformidade,
 ADOTOU A PRESENTE DECISÃO:
 Artigo 1.o
 No anexo II, capítulo II, do Acordo EEE, ao ponto 28 (Diretiva 2003/37/CE do Parlamento Europeu e do Conselho) é aditado o seguinte travessão:
 «—
 32014 L 0044: Diretiva 2014/44/UE da Comissão, de 18 de março de 2014 (JO L 82 de 20.3.2014, p. 20).»
 Artigo 2.o
 Fazem fé os textos da Diretiva 2014/44/UE nas línguas islandesa e norueguesa, que serão publicados no Suplemento EEE do Jornal Oficial da União Europeia.
 Artigo 3.o
 A presente decisão entra em vigor em 26 de setembro de 2014, desde que tenham sido efetuadas todas as notificações previstas no artigo 103.o, n.o 1, do Acordo EEE (2).
 Artigo 4.o
 A presente decisão é publicada na Secção EEE e no Suplemento EEE do Jornal Oficial da União Europeia.
 Feito em Bruxelas, em 25 de setembro de 2014.
 Pelo Comité Misto do EEE
 O Presidente
 Kurt JÄGER
 (1) JO L 82 de 20.3.2014, p. 20.
 (2) Não foram indicados requisitos constitucionais.


text:
 19.10.2017
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 L 270/27
 AZ EGT VEGYES BIZOTTSÁG 57/2016 HATÁROZATA
 (2016. március 18.)
 az Európai Gazdasági Térségről szóló megállapodás XX. mellékletének (Környezet) módosításáról [2017/1887]
 AZ EGT VEGYES BIZOTTSÁG,
 tekintettel az Európai Gazdasági Térségről szóló megállapodásra (a továbbiakban: az EGT-megállapodás) és különösen annak 98. cikkére,
 mivel:
 (1)
 A 2009/300/EK, a 2009/563/EK, a 2009/894/EK, a 2011/330/EU és a 2011/337/EU határozatnak az egyes termékekre vonatkozó uniós ökocímke odaítélésével kapcsolatos ökológiai kritériumok érvényességének meghosszabbítása céljából történő módosításáról szóló, 2015. november 13-i (EU) 2015/2056 bizottsági határozatot (1) bele kell foglalni az EGT-megállapodásba.
 (2)
 Az EGT-megállapodás XX. mellékletét ezért ennek megfelelően módosítani kell,
 ELFOGADTA EZT A HATÁROZATOT:
 1. cikk
 Az EGT-megállapodás XX. mellékletének 2 g. pontja (2009/563/EK bizottsági határozat), 2j. pontja (2009/300/EK bizottsági határozat), 2q. pontja (2011/337/EU bizottsági határozat), 2s. pontja (2011/330/EU bizottsági határozat) és 2zd. pontja (2009/894/EK bizottsági határozat) a következő francia bekezdéssel egészül ki:
 „—
 32015 D 2056: a Bizottság 2015. november 13-i (EU) 2015/2056 határozata (HL L 300., 2015.11.17., 41. o.)”.
 2. cikk
 Az (EU) 2015/2056 határozatnak az Európai Unió Hivatalos Lapja EGT-kiegészítésében közzéteendő izlandi és norvég nyelvű szövege hiteles.
 3. cikk
 Ez a határozat 2016. március 19-én lép hatályba, feltéve, hogy az EGT-megállapodás 103. cikkének (1) bekezdésében előírt összes bejelentést megtették (*1).
 4. cikk
 Ezt a határozatot az Európai Unió Hivatalos Lapjának EGT-re vonatkozó részében és EGT-kiegészítésében ki kell hirdetni.
 Kelt Brüsszelben, 2016. március 18-án.
 az EGT Vegyes Bizottság részéről
 az elnök
 Claude MAERTEN
 (1) HL L 300., 2015.11.17., 41. o.
 (*1) Alkotmányos követelmények fennállását nem jelezték.


text:
Akú starostlivosť získate cez zdravotné poistenie?
 Na základe zdravotného poistenia má každý poistenec právo na poskytnutie zdravotnej starostlivosti a úhradu nákladov za ňu. Bližšie tento rozsah určuje zákon o zdravotnej starostlivosti a zákon o rozsahu zdravotnej starostlivosti.
 Čo zahŕňa zdravotná starostlivosť?
 Zdravotnú starostlivosť predstavuje súbor pracovných činností, ktoré vykonávajú zdravotníci pracovníci, aby predĺžili život osoby a zvýšili kvalitu jej života a zdravého vývoja budúcich generácií (vrátane poskytovania liekov, zdravotníckych pomôcok a dietetických potravín). Zahŕňa:
 dispenzarizáciu (pravidelné sledovanie pacienta s určitou chorobou)
 Poskytovateľ zdravotnej starostlivosti v rámci nej zabezpečuje zdravotné výkony, ktorými sa má dosiahnuť u osoby pri danej chorobe:
 vyliečenie choroby
 zabránenie vzniku závažných zdravotných komplikácií
 zabránenie zhoršenia závažnosti choroby alebo jej prechodu do chronického štádia
 včasné zistenie choroby
 zmiernenie prejavov choroby
 Určuje ju § 2 ods. 3 zákona o zdravotnej starostlivosti.
 Kto má nárok na neodkladnú zdravotnú starostlivosť?
 Na neodkladnú zdravotnú starostlivosť majú nárok všetci, teda:
 poistenci, ktorí majú splnené všetky povinnosti vyplývajúce zo zdravotného poistenia,
 ALE navyše aj
 poistenci, ktorí:
 neuhradili preddavky na poistné za 3 mesiace v danom kalendárnom roku
 neuhradili nedoplatok v danom kalendárnom roku
 mali povinnosť uhradiť, ale neuhradili poistné po podaní prihlášky do zdravotnej poisťovne
 mali povinnosť uhradiť, ale neuhradili náklady za poskytnutú zdravotnú starostlivosť pri porušení liečebného režimu alebo podľa osobitných podmienok vo výške viac ako 10 €
 minimálna neodkladná zdravotná starostlivosť sa nevzťahuje na poistenca - zamestnanca, za ktorého má povinnosť uhrádzať preddavky zamestnávateľ, vzťahuje sa na neho zdravotná starostlivosť v normálnom rozsahu
 poistenci, ktorí mali, ale nepodali prihlášku do zdravotnej poisťovne.
 takýto poistenec má právo len na taký rozsah neodkladnej zdravotnej starostlivosti, ktorý uhrádza zdravotná poisťovňa s najväčším počtom poistencov.
 pri 1.návšteve náklady poisťovni uhrádza ministerstvo zdravotníctva (na základne žiadosti poisťovne), pri ďalších však poisťovňa žiada náhradu od poistenca (FO alebo PO), ktorý si nesplnil povinnosť podania prihlášky
 v prípade bezdomovca hradí tieto náklady ministerstvo zdravotníctva (na základe žiadosti poisťovne)
 Zdravotné poistenie poskytuje poistencovi zdravotnú starostlivosť aj mimo územia Slovenskej republiky, avšak v rozsahu podľa osobitných predpisov. Ide o nasledovné prípady:
 Neodkladná zdravotná starostlivosť je poskytnutá poistencovi aj v cudzine v prípade, ak dôjde
 k náhlemu ochoreniu
 k stavu, ktorý ohrozuje život,
 a to do výšky úhrady zdravotnej starostlivosti, ktorá platí v SR, pokiaľ uzatvorená medzinárodná zmluva neudáva inak).
 Zdravotná poisťovňa môže na základe svojho súhlasu uhradiť poistencovi aj plánovanú zdravotnú starostlivosť v rozsahu platnej v SR a v prípadoch, ak
 nie je možná liečba v SR v primeranej lehote (k stavu a vývoju ochorenia)
 v SR sa nevykonáva
 liečba v SR bola vyčerpaná a od liečby v cudzine sa očakáva zlepšenie alebo zabránenie zhoršeniu stavu
 poistenec má bydlisko v inom členskom štáte a chce tam pokračovať v liečbe, ktorá začala v SR
 nie je možné zabezpečiť vysokošpecializovanú a nákladnú zdravotnícku infraštruktúru alebo medicínske vybavenie, pretože v SR nie je dostupné
 V inom členskom štáte má poistenec právo na úhradu nákladov za zdravotnú starostlivosť podľa osobitných predpisov, a to na:
 Potrebnú zdravotnú starostlivosť
 Ktorú si vyžaduje zdravotný stav a musí byť poskytnutá s ohľadom na povahu zdravotnej starostlivosti a dĺžku pobytu poistenca v inom členskom štáte, aby sa nemusel vracať späť do SR
 Rozsah tejto starostlivosti určuje lekár
 Poistenec preukazuje nárok na náhradu:
 Európskym preukazom zdravotného poistenia alebo
 Náhradným certifikátom k európskemu preukazu
 Zdravotnú starostlivosť v plnom rozsahu (v prípade, že má poistenec bydlisko v inom členskom štáte)
 patriaca do rozsahu zdravotnej starostlivosti, ktorá je hradená na základe sociálneho zabezpečenia v inom členskom štáte
 nárok na úhradu preukazuje poistenec po predchádzajúcej registrácii v inštitúcii, ktorá vykonáva sociálne zabezpečenie v inom členskom štáte na základe jedného z formulárov (nárokových dokladov) E106, E109, E120, E121 alebo prenosného dokumentu S1.
 Zdravotnú starostlivosť so súhlasom príslušnej zdravotnej poisťovne
 ktorá je zameraná na liečenie už existujúcich zdravotných problémov v inom členskom štáte. Poistenec je povinný dohodnúť si všetko potrebné (poskytnutie starostlivosti, termín a miesto) s poskytovateľom zdravotnej starostlivosti vopred.
 súhlas udeľuje poisťovňa, a to v rozsahu platnom v SR a v prípadoch, ak
 nárok na úhradu preukazuje poistenec po predchádzajúcej registrácii na základe jedného z dokladov:
 formuláru E112
 prenosného dokumentu S2
 prenosného dokumentu S3
 formuláru E123
 prenosného dokumentu DA1
 Plánovaná zdravotná starostlivosť zahŕňa ambulantnú a ústavnú zdravotnú starostlivosť. Úhrada nákladov na uvedené zdravotné starostlivosti je realizovaná príslušnou poisťovňou prostredníctvom úradu.* *[Podľa § 18 1f zákona č. 581/2004 Z.z. „je úrad styčným orgánom pre poskytovanie zdravotnej starostlivosti uhradenej na základe verejného zdravotného poistenia vo vzťahu k styčným orgánom iných členských štátov na komunikáciu medzi príslušnými zdravotnými poisťovňami.“]
 Ako žiadať preplatenie nákladov?
 Na poskytnutie a úhradu zdravotnej starostlivosti slúži poistencovi v inom členskom štáte preukaz poistenca, náhradný certifikát alebo príslušný nárokový doklad (formulár). Ak sa však ním poistenec nepreukáže a uhradí náklady sám, môže požiadať na základe žiadosti príslušnú poisťovňu o preplatenie týchto nákladov, a to do 1 roka od ukončenia poskytovania zdravotnej starostlivosti. Zdravotná starostlivosť mu však musela byť poskytnutá z tzv. verejného systému (poskytovateľom financovaným zo zdravotného poistenia alebo z daňového systému príslušného členského štátu). Preplatenie nákladov je podľa § 9a, 9b a 9d Zákona o zdravotnom poistení a jej vzory, ako aj ďalšie potrebné informácie poskytuje Vyhláška Ministerstva zdravotníctva SR 232/2014 Z.z..
 Ďalšie prípady úhrad nákladov zdravotnej starostlivosti
 Rovnako je na základe medzinárodných zmlúv a osobitných predpisov poskytovaná aj:
 úhrada nákladov zdravotnej starostlivosti poskytnutej poistencovi iného členského štátu v Slovenskej republike (vymedzuje § 9c)
 preplatenie nákladov cezhraničnej zdravotnej starostlivosti poskytovanej poistencovi v inom členskom štáte Európskej únie (vymedzuje § 9d)
 úhrada nákladov cezhraničnej zdravotnej starostlivosti poskytovanej poistencovi iného členského štátu Európskej únie v Slovenskej republike (vymedzuje § 9e)
 § 2 ods. 3 zákona o zdravotnej starostlivosti – Vymedzenia základných pojmov
 3) Neodkladná zdravotná starostlivosť (ďalej len "neodkladná starostlivosť") je zdravotná starostlivosť poskytovaná osobe pri náhlej zmene jej zdravotného stavu, ktorá bezprostredne ohrozuje jej život alebo niektorú zo základných životných funkcií, bez rýchleho poskytnutia zdravotnej starostlivosti môže vážne ohroziť jej zdravie, spôsobuje jej náhlu a neznesiteľnú bolesť alebo spôsobuje náhle zmeny jej správania a konania, pod ktorých vplyvom bezprostredne ohrozuje seba alebo svoje okolie. Neodkladná starostlivosť je aj zdravotná starostlivosť poskytovaná pri pôrode. Súčasťou neodkladnej starostlivosti je neodkladná preprava osoby do zdravotníckeho zariadenia, neodkladná preprava medzi zdravotníckymi zariadeniami a neodkladná preprava darcov a príjemcov orgánov, tkanív a buniek určených na transplantáciu; neodkladnú prepravu vykonávajú poskytovatelia záchrannej zdravotnej služby.
 § 9c zákona o zdravotnom poistení - Úhrada nákladov zdravotnej starostlivosti poskytnutej poistencovi iného členského štátu v Slovenskej republike
 Pokračovanie - § 9c odseky (5) až (15) – na: https://www.netfinancie.sk/dokumenty/zakon_580_2004_zz_o_zdravotnom_poisteni.pdf
 § 9d zákona o zdravotnom poistení – Preplatenie nákladov cezhraničnej zdravotnej starostlivosti poskytnutej poistencovi v inom členskom štáte Európskej únie
 Pokračovanie - § 9d odseky (4) až (12) – na: https://www.netfinancie.sk/dokumenty/zakon_580_2004_zz_o_zdravotnom_poisteni.pdf
 § 9e zákona o zdravotnom poistení - Úhrada nákladov cezhraničnej zdravotnej starostlivosti poskytnutej poistencovi iného členského štátu Európskej únie v Slovenskej republike
 (4) Ak sa poistenec iného členského štátu Európskej únie preukáže u poskytovateľa lekárenskej starostlivosti 16d) lekárskym predpisom alebo lekárskym poukazom, ktorý bol vystavený v inom členskom štáte Európskej únie, a nepreukáže sa európskym preukazom alebo náhradným certifikátom, osoba oprávnená vydávať lieky, zdravotnícke pomôcky alebo dietetické potraviny mu vydá liek, zdravotnícku pomôcku alebo dietetickú potravinu za plnú úhradu. 16e)
 Nariadenie Európskeho parlamentu a Rady (ES) č. 883/2004 z 29. apríla 2004 o koordinácii systémov sociálneho zabezpečenia (Mimoriadne vydanie Ú.v. EÚ, kap. 5/zv. 5; Ú.v. EÚ L 200, 7.6.2004) v platnom znení. Nariadenie Európskeho parlamentu a Rady (ES) č. 987/2009 zo 16. septembra 2009, ktorým sa stanovuje postup vykonávania nariadenia (ES) č. 883/2004 o koordinácii systémov sociálneho zabezpečenia (Ú.v. EÚ L 284, 30.10.2009) v platnom znení.


text:
 27.7.2015
 PT
 Jornal Oficial da União Europeia
 C 245/12
 Pedido de decisão prejudicial apresentado pela Curtea de Apel Cluj (Roménia) em 25 de maio de 2015 — processo penal contra Niculaie Aurel Bob-Dogi
 (Processo C-241/15)
 (2015/C 245/15)
 Língua do processo: romeno
 Órgão jurisdicional de reenvio
 Curtea de Apel Cluj
 Parte no processo penal nacional
 Niculaie Aurel Bob-Dogi
 Questões prejudiciais
 1)
 Para efeitos da aplicação do artigo 8.o, n.o 1, alínea c), da Decisão-Quadro [2002/584/JAI] (1), deve entender-se pela expressão «existência [...] de um mandado de detenção» um mandado de detenção nacional — interno — emitido de acordo com as normas de processo penal do Estado-Membro de emissão e, portanto, distinto do mandado de detenção europeu?
 2)
 Em caso de resposta afirmativa à primeira questão, pode a inexistência de um mandado de detenção nacional — interno — constituir um motivo implícito para a não execução de um mandado de detenção europeu?
 (1) Decisão-Quadro 2002/584/JAI do Conselho, de 13 de junho de 2002, relativa ao mandado de detenção europeu e aos processos de entrega entre os Estados-Membros (JO L 190, p. 1).