type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 Svarīgs juridisks paziņojums
 |
 52005PC0676
 Priekšlikums Eiropas Parlamenta un Padomes regulai ar ko groza Regulu (EEK) Nr. 1408/71 par sociālā nodrošinājuma sistēmu piemērošanu darbiniekiem, pašnodarbinātām personām un viņu ģimenēm, kas pārvietojas Kopienā, un Regulu (EEK) Nr. 574/72, ar kuru nosaka izpildes kārtību Regulai (EEK) Nr. 1408/71 /* COM/2005/0676 galīgā redakcija - COD 2005/0258 */
 [pic] | EIROPAS KOPIENU KOMISIJA |Briselē, 21.12.2005COM(2005) 676 galīgā redakcija2005/0258 (COD)PriekšlikumsEIROPAS PARLAMENTA UN PADOMES REGULAIar ko groza Regulu (EEK) Nr. 1408/71 par sociālā nodrošinājuma sistēmu piemērošanu darbiniekiem, pašnodarbinātām personām un viņu ģimenēm, kas pārvietojas Kopienā, un Regulu (EEK) Nr. 574/72, ar kuru nosaka izpildes kārtību Regulai (EEK) Nr. 1408/71(iesniegusi Komisija)PASKAIDROJUMA RAKSTSPRIEKŠLIKUMA SATURS 110 Priekšlikuma pamatojums un mērķi Ar šo priekšlikumu paredz atjaunināt Kopienas Regulu (EEK) Nr. 1408/71, atspoguļojot izmaiņas dalībvalstu valsts likumos par sociālo nodrošināšanu. 120 Vispārējais konteksts Priekšlikums ir regulāri atjaunināt Regulu (EEK) Nr. 1408/71, precīzāk tās pielikumus, lai valstu līmenī pareizi atspoguļotu izmaiņas juridiskajā situācijā, tā nodrošinot pienācīgu Kopienas koordināciju valstu sociālā nodrošinājuma sistēmām. 130 Spēkā esošie noteikumi priekšlikuma darbības jomā Regula (EEK) Nr. 1408/71, kas atjaunināta ar Regulu (EK) Nr. 118/97, un kurā jaunākie grozījumi izdarīti ar Eiropas Parlamenta un Padomes Regulu (EK) Nr. 647/2005. Šis priekšlikums atjaunina un groza atsauces dažos pielikumos Regulai, jo valstu likumi, uz kuriem tās atsaucas, ir grozīti. 141 Saskanība ar citām Savienības politikas jomām un mērķiem Nepiemēro. APSPRIEšANāS AR IEINTERESēTAJāM PERSONāM UN IETEKMES NOVēRTēJUMS Apspriešanās ar ieinteresētajām personām 211 Apspriešanās metodes, galvenās mērķnozares un vispārīgs respondentu raksturojums Dalībvalstis aicina iesniegt grozījumu pieprasījumus, kas atjaunina Regulas (EEK) Nr. 1408/71 un 574/72, lai tās atspoguļotu izmaiņas šo valstu likumos. Komisijas personāls novērtēja pieprasījumus, Migrējošo darba ņēmēju sociālās drošības administratīvās komisijas sanāksmē apsprieda tos ar dalībvalstu pārstāvjiem un, ja vajadzīgs, noskaidroja jautājumus sīkāk ar attiecīgo dalībvalstu pārstāvjiem. 212 Atbilžu kopsavilkums un tas, kā tās ņemtas vērā Pieprasījumus, kurus uzskatīja par savietojamiem ar ES tiesību aktiem un kuriem Administratīvā komisija piekrita, pieņēma un iekļāva. Ekspertu atzinuma iegūšana un izmantošana 221 Attiecīgās zinātnes un pieredzes jomas Sociālā nodrošinājuma koordinācija. 222 Izmantotā metodoloģija Diskusijas Migrējošo darba ņēmēju sociālās drošības administratīvās komisijas sanāksmēs un, ja vajadzīgs, tālākas diskusijas, lai ieviestu skaidrību, īpaši par valstu likumu īpatnībām, ar attiecīgo dalībvalstu pārstāvjiem Administratīvajā komisijā. 223 Galvenās organizācijas un eksperti, ar kuriem apspriedās Migrējošo darba ņēmēju sociālās drošības administratīvās komisija, kā arī daži administratīvās komisijas pārstāvji. 2249 Saņemto un izmantoto atzinumu kopsavilkums Nav minēts, ka pastāvētu nopietns risks ar neatgriezeniskām sekām. 225 Vienošanās atjaunināt dažus ierakstus par dalībvalstīm Regulas 1408/71 pielikumos. 226 Ekspertu atzinumu publiskošanai izmantotie līdzekļi Nav. 230 Ietekmes novērtējums Dalībvalstis bieži groza valsts likumus par sociālo nodrošināšanu. Sekas ir tādas, ka atsauces uz valstu likumiem ES tiesību aktos par sociālā nodrošinājuma sistēmu koordināciju ir novecojušas un rada juridiskas neskaidrības. Tas kaitē ES pilsoņiem, kuri pārvietojas ES iekšienē, jo viņi nav pienācīgi informēti par savām tiesībām, un valstu sociālās nodrošināšanas iestādēm ir grūtāk pienācīgi piemērot ES noteikumus sociālās nodrošināšanas koordinēšanā. Tādēļ atsauces ES koordinējošajos tiesību aktos, īpaši Regulās 1408/71 un 574/72, ir jāatjaunina, lai pareizi atspoguļotu valstu likumus. ES regulas var atjaunināt tikai ar regulu. Tas ir attiecīgo pilsoņu interesēs, lai Kopienas regulas tiktu atjauninātas drīz pēc izmaiņām valstu likumos. Īpaši, ņemot vērā Zviedrijā un Somijā veiktās fundamentālās pensiju reformas, kā arī Nīderlandes veselības aprūpes apdrošināšanas sistēmas reformu, Regulu 1408/71 jāatjaunina cik drīz iespējams, neskatoties uz to, ka 2004. gada 20. maijā stājās spēkā Regula 883/2004, kura to aizvieto: šo jauno regulu nepiemēros, līdz īstenojamā regula nav stājusies spēkā, kas, iespējams, nenotiks pirms 2007. gada. Darba slodzes vai izmaksu ziņā, regulas grozījumu priekšlikums sociālās nodrošināšanas iestādēm un pārvaldei, darbiniekiem vai darba devējiem nerada īpašas atšķirības no pašreizējās situācijas. Gluži pretēji, šīs atjaunināšanas mērķis ir uzlabot sociālā nodrošinājuma sistēmu koordināciju Kopienā, piedāvājot labāku aizsardzību ES pilsoņiem, kuri pārvietojas ES iekšienē. PRIEKšLIKUMA JURIDISKIE FAKTORI 305 Ierosinātās darbības kopsavilkums Ar šo priekšlikumu paredz atjaunināt dažus Regulas (EEK) Nr. 1408/71 pielikumus, atspoguļojot izmaiņas dalībvalstu valsts likumos par sociālo nodrošināšanu. Tas atvieglos Kopienas tiesību aktu piemērošanu sociālā nodrošinājuma sistēmu koordinācijai, nodrošinot, ka tie pareizi atspoguļo spēkā esošos valstu likumus. 310 Juridiskais pamats EK Līguma 42. un 308. pants. 320 Subsidiaritātes princips Subsidiaritātes principu piemēro, ciktāl priekšlikums nav Kopienas ekskluzīvā kompetencē. Dalībvalstis nevar pietiekami sasniegt priekšlikuma mērķus šāda(-u) iemesla(-u) dēļ. 321 Kopienas rīcību koordinācijas pasākumu veidā sociālās nodrošināšanas jomā pieprasa Līguma 42. pants un ir jāgarantē, lai Līgumā ierakstītās tiesības darbiniekiem brīvi pārvietoties tiktu īstenotas pilnā apjomā. Bez šādas koordinācijas ir risks, ka pārvietošanās brīvība nedarbosies, jo cilvēki visdrīzāk šīs tiesības neizmantos, ja tās faktiski nozīmēs, ka jāzaudē tiesības uz sociālo nodrošināšanu, kas jau ir iegūtas citā dalībvalstī. Esošajiem Kopienas tiesību aktiem par sociālo nodrošināšanu nav mērķis aizvietot valstu dažādās sistēmas. Jāuzsver, ka piedāvātie grozījumi regulā nav harmonizācijas pasākums un neiet tālāk par efektīvai koordinācijai vajadzīgo. Priekšlikums pamatā ir vērsts uz esošo koordinācijas noteikumu atjaunināšanu, lai atspoguļotu izmaiņas, kas veiktas valstu likumos. Lai gan priekšlikums galvenokārt pamatojas uz dalībvalstu ieguldījumu, dalībvalstis nevar šādus noteikumus pieņemt valsts līmenī, jo tad tie, iespējams, būtu pretrunā ar regulu. Tādēļ jānodrošina, ka regulas pielikumi ir pareizi pielāgoti, lai attiecīgajās dalībvalstīs regulu varētu efektīvi piemērot. 323 Sociālās nodrošināšanas koordinācijas jautājumi attiecas uz pārrobežu situācijām, kur neviena dalībvalsts nevar rīkoties patstāvīgi. Kopienas koordinējošā regula aizstāj daudzos esošos divpusējos līgumus. Tas ne tikai vienkāršo sociālās nodrošināšanas koordināciju dalībvalstīs, bet arī nodrošina vienādu attieksmi pret personām, kas ir apdrošinātas atbilstoši valstu sociālās nodrošināšanas likumiem. Priekšlikuma mērķi būs labāk sasniedzami ar Kopienas rīcību šāda(-u) iemesla(-u) dēļ. 324 Sociālā nodrošinājuma sistēmu koordinācijai ir jēga tikai Kopienas līmenī. Mērķis ir nodrošināt, lai sociālā nodrošinājuma sistēmu koordinācija efektīvi darbojas visās dalībvalstīs. Tas pamatojas uz un to attaisno personu brīvā pārvietošanās ES iekšienē. 325 Nav nekādu kvalitatīvu rādītāju, bet regula attiecas uz katru ES pilsoni, kas pārvietojas ES iekšienē jebkura iemesla dēļ. 327 Priekšlikums ir tikai koordinācijas pasākums, kuru var pieņemt tikai Kopienas līmenī. Dalībvalstīm paliek atbildība par savu sociālās nodrošināšanas sistēmu organizēšanu un finansēšanu. Tādēļ priekšlikums atbilst subsidiaritātes principam. Proporcionalitātes princips Priekšlikums atbilst proporcionalitātes principam šāda(-u) iemesla(-u) dēļ. 331 Regula (EEK) Nr. 1408/71 prasa šādu rīcību, jo regulu var grozīt tikai ar regulu. Dalībvalstīm paliek visa atbildība par savu sociālās nodrošināšanas sistēmu organizēšanu un finansēšanu. 332 Priekšlikums atvieglo dalībvalstīm sociālā nodrošinājuma sistēmu koordināciju un tāpēc ir izdevīgs pilsoņiem, kā arī valstu sociālās nodrošināšanas iestādēm. Šo īpašo noteikumu pamatā ir dalībvalstu priekšlikumi, kas nozīmē, ka jebkura iespējamā finansiālā un administratīvā slodze ir minimāla un proporcionāla minētajam mērķim. Pretēji, bez šādas Regulas 1408/71 atjaunināšanas, finansiālā un administratīvā slodze būtu lielāka. Instrumentu izvēle 341 Ierosinātais juridiskais instruments: regula. 342 Citi līdzekļi nebūtu piemēroti šāda(-u) iemesla(-u) dēļ. Nav alternatīvas, jo regulu, kā Regulu (EEK) Nr. 1408/71 var grozīt tikai ar regulu. IETEKME UZ BUDžETU 409 Priekšlikums neietekmē Kopienas budžetu. PAPILDU INFORMāCIJA 560 Eiropas Ekonomikas zona Tā kā šā tiesību akta priekšlikums attiecas uz Eiropas Ekonomikas zonu, tā piemērošanas joma jāpaplašina attiecībā uz EEZ. 570 Sīkāks priekšlikuma izskaidrojums A. 2. pants (Stāšanās spēkā) Tā kā Nīderlandes jaunais Veselības aprūpes apdrošināšanas akts stājas spēkā no 2006. gada 1. janvāra, tad grozījumi, kas attiecas uz Nīderlandi, I un VI pielikumā ir jāpiemēro no 2006. gada 1. janvāra. B. Pielikums I. Grozījumi I pielikumā 1. Grozījumi I daļā Terminus „darbinieks” un „pašnodarbināta persona” nosaka I pielikuma I daļa, ja tos nevar noteikt pēc valstu likumiem. Formulējums nodaļā „X. ZVIEDRIJA” ir jāsaskaņo ar jauno sociālās apdrošināšanas aktu (1999:799) un jāpievieno atsauce uz Sociālās apdrošināšanas maksājumu aktu, lai varētu identificēt pašnodarbinātās personas. 2. Grozījumi II daļā Terminu „ģimenes loceklis” nosaka I pielikuma II daļa, ja valstu likumos nav noteikta atšķirība starp ģimenes locekļiem un citām personām. Formulējums nodaļā „Q. NĪDERLANDE” jāsaskaņo ar jauno Veselības aprūpes apdrošināšanas aktu. II. Grozījumi IIa pielikumā II.a pielikumā ir īpašu uz iemaksām nebalstītu pabalstu saraksts, kurus atbilstoši Regulas (EEK) Nr. 1408/71 10.a pantam izmaksā attiecīgajām personām tikai tās dalībvalsts teritorijā, kurā tās dzīvo. 1. Lietuvas 1994. gada likums par Sociālajām pensijām ir grozīts un sociālās pensijas, kas minētas sarakstā II.a pielikumā, ir sadalītas vairākos atsevišķos pabalstos. No šiem pabalstiem jaunā sociālās palīdzības pensija un īpašais atvieglojumu pabalsts ir jaukti pabalsti, kas ietver sociālās nodrošināšanas un sociālās palīdzības elementus un ir uz iemaksām nebalstīti, jo tos finansē valdība, tā izpildot kritērijus, lai tos uzskatītu par īpašiem uz iemaksām nebalstītiem pabalstiem. Atsauce nodaļā „M. LIETUVA” ir jāgroza, lai atspoguļotu šo izmaiņu valsts likumos. 2. Lai gan Slovākijas likumi ar 2003. gada 31. decembra Aktu 461/2003 atcēla sociālo pensiju, pabalstu atbilstoši vecajam Aktam 100/1988 Coll. turpina izmaksāt personām, kam uz to bija tiesības iepriekš. Šis pabalsts ir uz iemaksām nebalstīts, garantē minimālus ienākumus personām, kam nav tiesību saņemt vecuma vai invaliditātes pensiju un kuru līdzekļi ir pārbaudīti. Tādēļ tas atbilst kritērijiem, lai to uzskatītu par īpašu, uz iemaksām nebalstītu pabalstu, un tādēļ tas jāiekļauj nodaļā „V. SLOVĀKIJA” III. Grozījumi III pielikumā, A daļā Esošo divpusējo līgumu saraksts, kuri bija spēkā pirms attiecīgās dalībvalstis sāka piemērot regulu, ir III. pielikumā. Sarakstā A daļā ir divpusējo līgumu noteikumi, kurus joprojām piemēro, neskatoties uz to, ka divpusējo līgumu noteikumus visumā aizstāj Regula (EEC) 1408/71. Itālijas un Nīderlandes 1952. gada 28. oktobra Vispārējās konvencijas noteikums, kas dots III. pielikuma A daļā, attiecas uz pabalstu eksportu uz valstīm, kas nav ES dalībvalstis. Tomēr, tas jāsvītro, jo pensijas izmaksas valstī, kas nav ES dalībvalsts, vai nu attiecas uz regulas darbības jomu (ja uz pensiju attiecas tās materiālā darbības joma un uz saņēmēju — tās personālā joma), tad šajā gadījumā spēkā ir vienlīdzīgas attieksmes princips, vai arī neattiecas un tad III pielikums šo jautājumu nerisina. IV. Grozījumi IV pielikumā 1. Grozījumi IV pielikuma A daļā ”Regulas 37. panta 1. punktā minētie tiesību akti, saskaņā ar kuriem invaliditātes pabalstu summa nav atkarīga no apdrošināšanas laika posmu ilguma”, uzskaitīti IV pielikuma A daļā. Slovākijas Republikā invaliditātes pensijas līmenis atkarīgs no apdrošināšanas periodu garuma („B tipa” sistēma), izņemot invaliditātes pensijas personām, kas kļuvušas par invalīdiem būdamas apgādājami bērni un kas nav bijušas apdrošinātas vajadzīgo laiku, bet kuras tomēr uzskatāmas par personām, kas izpildījušas prasīto apdrošināšanas periodu. Tādēļ šo pabalstu jāiekļauj nodaļā „V. SLOVĀKIJA”. 2. Grozījumi IV pielikuma B daļā Īpašas sistēmas pašnodarbinātām personām, uz ko attiecas īpaši noteikumi par citā dalībvalstī pabeigtiem apdrošināšanas periodiem, uzskaita IV pielikuma B daļā. Spānijas likumi, kas pašlaik uzskaitīti IV pielikuma B daļā, ir grozīti un līdz ar to attiecīgi jāatjaunina atsauce nodaļā "G. SPĀNIJA". 3. Grozījumi IV pielikuma C daļā „Regulas 46. panta 1. punkta b) apakšpunktā minētie gadījumi, kuros saskaņā ar regulas 46. panta 2. punktu no pabalstu aprēķina var atteikties”, jo tam nekad nebūs augstāks rezultāts, uzskaitīti IV pielikuma C daļā. Ja Slovākijā apgādnieka zaudējuma pabalsta pamatā ir vecuma vai invaliditātes pensija, kuru faktiski maksāja nomirušajai personai, tad gan proporcionālajam, gan valsts aprēķinam vienmēr būs tāds pats rezultāts. Tādēļ šo apgādnieka zaudējuma pabalstu jāiekļauj nodaļā „V. SLOVĀKIJA”. Reformētajā Zviedrijas pensiju sistēmā ienākumu pensija ir atkarīga no iemaksām, nevis no priekšrocībām un nav atkarīga no apdrošināšanas periodiem. Tādēļ uz regulu pamatoti proporcionāli aprēķini nav iespējami. Zviedrijas garantijas pensija ir atkarīga no laika posma, kas nodzīvots Zviedrijā, proporcionālam aprēķinam vienmēr būs tāds pats rezultāts kā valsts aprēķinam. Tādēļ esošie ieraksti nodaļā „X. ZVIEDRIJA” attiecīgi jāgroza. 4. Grozījumi IV pielikuma D daļā Iemaksas (1. un 2. punkts) un līgumus (3. punkts), kuri atbilst nosacījumiem, kas noteikti regulas 46.b panta 2. punktā, atļaujot piemērot valstu likumus par izmaksu samazināšanu, pārtraukšanu, anulēšanu, uzskaita IV pielikuma D daļa. Zviedrijas jaunā pensiju likuma dēļ jāatjaunina esošie ieraksti IV pielikuma D daļas 1(i) un 2(i) punktā. Bez tam 1(i) punktam jāpievieno ar ienākumiem saistītos slimības pabalsti un pabalsti bezdarbnieku pārkvalifikācijas laikā. Jāgroza 3. punkts, lai atspoguļotu to, ka vecā Ziemeļvalstu Konvencija ir nomainīta un 2002. gada 1. februārī stājās spēkā divpusējs nolīgums par sociālo nodrošināšanu starp Somiju un Luksemburgu. V. Grozījumi VI pielikumā Īpašo kārtību, kādā piemērojami noteiktu dalībvalstu tiesību akti, nosaka VI pielikums. Nodaļu „E. IGAUNIJA” jāgroza, pievienojot noteikumus bērna kopšanas pabalsta aprēķināšanai, ja migrējošie darbinieki nav nostrādājuši Igaunijā visu valsts likumos prasīto pārskata gadu. Nodaļu „Q. NĪDERLANDE” jāgroza, lai atspoguļotu jaunās veselības aprūpes reformas stāšanos spēkā 2006. gada 1. janvārī. Personu kategorijas, kam ir tiesības saņemt veselības aprūpi atbilstoši Nīderlandes likumiem, nosaka 1.(a) punkts. Iestādes, kurās šīm personām jābūt apdrošinātām, nosaka 1.(b) punkts. Šādu apdrošinātu personu un to ģimenes locekļu prēmiju vai iemaksu aplikšanu ar nodevu atļauj 1.(c) punkts. Uz kavēšanās sekām, reģistrējoties apdrošināšanai, attiecas 1.(d) punkts. Natūrā sniegto pabalstu veidus, uz kuriem ir tiesības citā dalībvalstī apdrošinātai personai laikā, kad tā uzturas vai dzīvo Nīderlandē, nosaka 1.(e) punkts. Nīderlandes pabalstus un pensijas, kas saņēmēju ļauj uzskatīt par pensionāru regulas izpratnē, tā ļaujot tiem izmantot Regulas 1408/71 nodaļu par slimību, nosaka 1.(f) punkts. Regulas vajadzībām atmaksa bez pretenzijām ir uzskatāma par slimības pabalstu naudā, kā to precizē 1.(g) punkts. Tas nozīmē, ka pabalstu Nīderlande maksās apdrošinātām personām, kas ir citas dalībvalsts rezidenti. Nodaļa „W. SOMIJA” jāgroza, lai atspoguļotu Somijas darba pensiju likuma reformu. Tas nosaka, ka gadījumos, kad apdrošināšanas periodi, kas pabeigti citās dalībvalstīs, jāņem vērā, izpildot nosacījumus pensijas saņemšanai, ienākumus par kreditēto periodu aprēķina tikai no ienākuma atskaites perioda laikā Somijā, dalot ienākumu ar to mēnešu skaitu, par kuriem ir veikta apdrošināšana Somijā. Nodaļa „X. ZVIEDRIJA” jāgroza, lai atspoguļotu Zviedrijas darba pensiju likuma reformu. No 2001. gada 1. janvāra jaunais Sociālās apdrošināšanas maksājumu akts (1999:799) groza likumus par bērna kopšanas pabalstiem ar Valsts apdrošināšanas akta 4. nodaļu. Bērna kopšanas pabalsta aprēķināšanas vajadzībām nodaļā „X. ZVIEDRIJA” ir noteikts, kā nosaka ienākumus, ja viens no vecākiem ir strādājis Zviedrijā un citā dalībvalstī atskaites perioda laikā Kā noteikt ienākumus, ja vecāki nemaz nav strādājuši Zviedrijā visa atskaites perioda laikā, nosaka 1.(b) punkts. Nodaļas „X. ZVIEDRIJA” 2. punkts ir par dažiem pārejas noteikumiem, kas attiecas uz Zviedrijas pensijām. Atbilstoši Zviedrijas likumiem, personai vajag vismaz 3 gadus nodzīvot Zviedrijā, lai iegūtu tiesības saņemt garantijas pensiju Lai iegūtu tiesības saņemt pilnu garantētu pensiju, personai jānodzīvo Zviedrijā 40 gadus. Tomēr visām personām, kas dzimušas pirms 1937. gada un kas ir bijušas Zviedrijas iedzīvotājas vismaz pēdējos 10 gadus, pat tām, kas nekad nav strādājušas, ir tiesības saņemt Zviedrijas pilno garantijas pensiju. Šis grozījums nosaka, ka uzkrāšanās princips nav piemērojams garantijas pensijām personām, kas dzimušas 1937. gadā vai pirms tā. Uz Zviedrijas slimības pabalstiem un pabalstiem bezdarbnieku pārkvalifikācijas laikā attiecas 3. punkts. Tiesības uz šiem pabalstiem pamatojas uz personas ienākumiem atskaites perioda laikā. Grozījums (a) norāda kā ienākumu vajadzētu aprēķināt, ja persona ir strādājusi citā dalībvalstī un grozījums (b) norāda, kā jānosaka atskaites periodu, ja persona ir strādājusi citā dalībvalstī. Noteikumus par apgādnieka zaudējuma pabalstu aprēķināšanu gadījumos, ja nav izpildītas kvalifikācijas prasības atskaites perioda laikā atbilstoši Zviedrijas likumiem precizē 4. punkts. Kārtību, kādā ņem vērā tiesības uz pensiju, kas iegūtas pēc mirušās personas citās dalībvalstīs, nevis Zviedrijā atskaites perioda laikā par apgādnieka zaudējuma pensiju, kas balstīta uz ienākumiem, norāda (a) punkts, bet (b) punkts norāda, kā ievērot šīs tiesības saistībā ar tiesībām uz atraitnes pensiju, ja nāve bija 2003. gada 1. janvārī vai vēlāk. . |- 2005/0258 (COD)PriekšlikumsEIROPAS PARLAMENTA UN PADOMES REGULAIar ko groza Regulu (EEK) Nr. 1408/71 par sociālā nodrošinājuma sistēmu piemērošanu darbiniekiem, pašnodarbinātām personām un viņu ģimenēm, kas pārvietojas Kopienā, un Regulu (EEK) Nr. 574/72, ar kuru nosaka izpildes kārtību Regulai (EEK) Nr. 1408/71 (Dokuments attiecas uz EEZ)EIROPAS PARLAMENTS UN EIROPAS SAVIENĪBAS PADOME,ņemot vērā Eiropas Kopienas dibināšanas līgumu un jo īpaši tā 42. un 308. pantu,ņemot vērā Komisijas priekšlikumu[1],ņemot vērā Eiropas Ekonomikas un sociālo lietu komitejas atzinumu[2],saskaņā ar Līguma 251. pantā noteikto procedūru[3],tā kā:(1) Lai ievērotu izmaiņas dažu dalībvalstu likumos, ir jāadaptē daži Regulas (EEK) Nr. 1408/71 pielikumi.(2) Tādēļ attiecīgi jāgroza Regula (EEK) Nr. 1408/71.(3) Lai panāktu to, ka Nīderlandes veselības apdrošināšanas sistēmas fundamentālā reforma, kas stājas spēkā ar 2006. gada 1. janvāri, tiek pareizi atspoguļota Eiropas koordinējošajos noteikumos, sākot ar dienu, kad tā stājas spēkā, tādējādi nodrošinot juridisku skaidrību par slimības pabalstu koordināciju, jānodrošina, lai Regulas (EEK) Nr. 1408/71 I un VI pielikuma grozījumi, kas attiecas uz Nīderlandes veselības apdrošināšanas sistēmas reformu, tiktu piemēroti ar atpakaļejošu spēku no 2006. gada 1. janvāra.(4) Līgums nedod citas tiesības kā tās, kas minētas 308. pantā, veikt piemērotus pasākumus sociālās nodrošināšanas jomā citām personām, kā tikai nodarbinātajiem,IR PIEŅĒMUŠI ŠO REGULU:1. pantsRegulas (EEK) Nr. 1408/71 I, IIa, III, IV un VI pielikumu groza, kā paredzēts šīs regulas pielikumā.2. pantsŠī regula stājas spēkā trešajā dienā pēc tās publicēšanas Eiropas Savienības Oficiālajā Vēstnesī .Pielikuma 2. un 6.(b) punkts, kas attiecas uz Nīderlandi, ir piemērojams no 2006. gada 1. janvāra.Šī regula uzliek saistības kopumā un ir tieši piemērojama visās dalībvalstīs.Briselē, [...]Eiropas Parlamenta vārdā — Padomes vārdā —priekšsēdētājs priekšsēdētājsPIELIKUMSRegulas (EEK) Nr. 1408/71 pielikumus groza šādi:1. Regulas I pielikuma I daļas nodaļu „X. ZVIEDRIJA” aizstāj ar šādu:„X. ZVIEDRIJA.Personas, kas iesaistītas peļņu nesošā darbā un kas maksā pašas savas iemaksas no šiem ienākumiem atbilstoši Sociālās apdrošināšanas iemaksu akta (2000:980) 3. daļai, uzskatāmas par pašnodarbinātām.”2. Regulas I pielikuma II daļas nodaļu „Q. NĪDERLANDE” aizstāj ar šādu:„Q. NĪDERLANDENosakot tiesības saņemt pabalstus saskaņā ar Regulas III sadaļas 1. un 4. nodaļu, „ģimenes loceklis” nozīmē laulāto, reģistrētu partneri vai bērnu vecumā līdz 18 gadiem.”3. Šādi groza IIa pielikumu:(a) iedaļu "M. LIETUVA" aizstāj ar šo:„M LIETUVA(a) Sociālās palīdzības pensija (2005. gada likuma par Valsts sociālajiem pabalstiem 5. pants).(b) Sociālā pabalsta kompensācija (2005. gada likuma par Valsts sociālajiem pabalstiem 15. pants).(c) Īpašās transporta kompensācijas invalīdiem ar pārvietošanās grūtībām (2000. gada likuma par Transporta kompensācijām 7. pants).”(b) Iedaļā „V. SLOVĀKIJA” esošais ieraksts kļūst par punktu (a) un tai pievieno šādu jaunu punktu:„(b) Sociālās pensijas, kas piešķirtas pirms 2004. gada 1. janvāra.”4. Regulas III pielikuma A daļu groza šādi:Svītro 187. punktu.5. Regulas IV pielikumu groza šādi:(a) Regulas A daļas nodaļā „V. SLOVĀKIJA” vārdu „Nav” aizstāj ar šādu:Invaliditātes pensija personai, kas kļuvusi par invalīdu, būdama apgādājams bērns, un attiecībā uz kuru uzskata, ka tā ir izpildījusi noteikto apdrošināšanas periodu (Akta Nr. 461/2003 par sociālo apdrošināšanu, ar grozījumiem, 70. panta 2. punkts, 72. panta 3. punkts un 73. panta 3 un 4. punkts).”(b) Regulas B daļas iedaļu "G. SPĀNIJA" aizstāj ar šo:„G. SPĀNIJASistēma mazāka pensionēšanās vecuma noteikšanai jūrniecībā strādājošām pašnodarbinātām personām, kā izklāstīts Karaļa 2004. gada 30. decembra Dekrētā Nr. 2930/2004.(c) C daļu groza šādi:(i) Iedaļā „V. SLOVĀKIJA” vārdu „Nav” aizstāj ar šādu:„Apgādnieka zaudējuma pensija (atraitnēm, atraitņiem, bāreņiem), kuras apjomu nosaka pēc vecuma pensijas, pirms pensijas vecuma sasniegšanas pensijas vai invaliditātes pensijas, ko iepriekš maksāja mirušajam.”(ii) Iedaļu „X. ZVIEDRIJA” aizstāj ar šo:„X. ZVIEDRIJAVecuma pensijas, kas saistītas ar ienākumiem (Akts 1998:674) un garantijas pensijas vecuma pensijas veidā (Akts 1998:702)”(d) D daļu groza šādi:(i) Tās 1. punkta (i) apakšpunktu aizstāj ar šo:„(i) Zviedrijas garantijas pensijas un garantijas piemaksas, kas ir aizstājušas pilnās Zviedrijas valsts pensijas, ko noteica likums par valsts pensiju, ko piemēroja pirms 1993. gada 1. janvāra, un pilnās valsts pensijas, ko piešķīra atbilstoši pārejas likumiem, kas bija spēkā kopš šī datuma, un Zviedrijas slimības pabalsts, kas saistīts ar ienākumiem un nodokļu atlaidēm darbībai.”(ii) Tās 2. punkta (i) apakšpunktu aizstāj ar šo:„(i) Slimības pabalsts un pabalsts bezdarbnieku pārkvalifikācijas laikā garantētā maksājuma veidā (Akts 1962:381, kas grozīts ar Aktu 2001:489), apgādnieka zaudējuma pensija, ko aprēķina pamatojoties uz apdrošināšanas periodiem (Akti 2000:461 un 2000:462), un vecuma pensija garantijas pensijas veidā, kas aprēkināta, pamatojoties uz iepriekš aprēķinātiem periodiem (Akts 1998:702).”(iii) Tās 3. punkta a) apakšpunktu aizstāj ar šo:„(a) Ziemeļvalstu 2003. gada 18. augusta Konvencija par sociālo nodrošinājumu”un tai pievieno šādu jaunu punktu:„(c) Somijas Republikas un Luksemburgas Lielhercogistes 2000. gada 10. novembra Sociālās nodrošināšanas nolīgums.”6. Regulas VI pielikumu groza šādi:(a) Nodaļā „E. IGAUNIJA” vārdu „Nav” aizstāj ar šādu:Bērna kopšanas pabalsta aprēķināšanas mērķiem uzskata, ka nodarbinātības periodi citās dalībvalstīs ārpus Igaunijas pamatojas uz to pašu sociālā nodokļa vidējo apjomu, kāds tika maksāts nodarbinātības periodu laikā Igaunijā, ar ko tos summē. Ja atskaites gadā persona ir bijusi nodarbināta tikai citās dalībvalstīs, uzskata, ka pabalsta aprēķins pamatojas uz vidējo sociālo nodokli, ko maksāja Igaunijā laikā starp atskaites gadu un bērna kopšanas atvaļinājumu.”(b) Iedaļā "Q. NĪDERLANDE" 1. punktu aizstāj ar šādu punktu:"1. Veselības aprūpes apdrošināšana(a) Attiecībā uz pabalstu natūrā atbilstoši Nīderlandes likumiem, personas, kam uz tiem ir tiesības, šīs Regulas III daļas 1. un II. punkta vajadzībām ir:(i) personas, kurām atbilstoši Zorgverzekeringswet (Veselības aprūpes apdrošināšanas akts) 2. pantam ir jāapdrošinās pie veselības aprūpes apdrošinātāja,kā arī,(ii) ja tās vēl nav iekļautas punktā (i), personas, kuras ir citas dalībvalsts rezidenti, un kurām atbilstoši regulai ir tiesības saņemt veselības aprūpi savā dzīves vietas valstī, par ko izmaksas sedz Nīderlande.(b) Personām, kuras minētas (a)(i) punktā, atbilstoši Zorgverzekeringswet (Veselības aprūpes apdrošināšanas akts) jāapdrošinās pie veselības aprūpes apdrošinātāja un personām, kuras minētas a(ii) punktā, jāreģistrējas College voor zorgverzekeringen (Veselības aprūpes apdrošināšanas padome).(c) Zorgverzekeringswet (Veselības aprūpes apdrošināšanas akts) un Algemene wet bijzondere ziektekosten (Likums par vispārējo apdrošināšanos pret īpašiem medicīnas izdevumiem) noteikumi par atbildību par maksājumiem attiecas uz personām, kas minētas (a) punktā, un viņu ģimenes locekļiem. Iemaksas par ģimenes locekļiem iekasē no tās personas, no kuras ir iegūtas tiesības uz veselības aprūpi.(d) Zorgverzekeringswet (Veselības aprūpes apdrošināšanas akts) noteikumi par novēlotu apdrošināšanos mutatis mutandis attiecināmi uz personām, kuras minētas a(ii) punktā, novēlotas reģistrācijas College voor zorgverzekeringen (Veselības aprūpes apdrošināšanas padomē) gadījumā.(e) Personām, kurām ir tiesības saņemt pabalstus natūrā, pateicoties citas dalībvalsts nevis Nīderlandes likumiem, kuras dzīvo Nīderlandē, vai īslaicīgi uzturas Nīderlandē, ir tiesības saņemt pabalstus natūrā atbilstoši politikai, ko Nīderlandē piedāvā apdrošinātajām personām dzīves vietas vai uzturēšanās vietas iestāde, ievērojot Zorgverzekeringswet (Veselības aprūpes apdrošināšanas akts) 11. panta 1., 2. un 3. punktu un 19. panta 1. punktu, kā arī pabalstus natūrā, ko nodrošina Algemene wet bijzondere ziektekosten (Likums par vispārējo apdrošināšanos pret īpašiem medicīnas izdevumiem).(f) Šīs Regulas 27. līdz 34. panta vajadzībām atbilstoši Nīderlandes likumiem šādus pabalstus uzskata par pensijām:– pensijas, kas piešķirtas atbilstoši 1966. gada 6. janvāra likumam par ierēdņu un viņu apgādājamo pensijām ( Algemene burgerlijke pensioenwet ) (Nīderlandes civildienesta pensiju akts);– pensijas, kas piešķirtas atbilstoši 1966. gada 6. oktobra likumam par militārpersonu un viņu apgādājamo pensijām ( Algemene militaire pensioenwet ) (Militāro pensiju akts);– darba nespējas pabalsti, kas piešķirti atbilstoši 1972. gada 7. jūnija likumam par militārpersonu darba nespēju ( Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening militairen ) (Militārpersonu darba nespējas akts);– pensijas, kas piešķirtas atbilstoši 1967. gada 15. februāra likumam par NV Nederlandse Spoorwegen (Nīderlandes dzelzceļa uzņēmums) darbinieku un viņu apgādājamo pensijām ( Spoorwegpensioenwet ) (Dzelzceļa pensiju akts);- pensijas, kas piešķirtas atbilstoši Reglement Dienstvoorwaarden Nederlandse Spoorwegen (Noteikumi par nodarbinātības nosacījumiem Nīderlandes dzelzceļa uzņēmumā);– pabalsti, kas piešķirti pensionāriem pirms pensijas vecuma —65 gadu — sasniegšanas, atbilstoši pensionēšanās shēmai, kas izstrādāta, lai vecumdienās nodrošinātu ienākumus iepriekš nodarbinātām personām, vai pabalsti, kas piešķirti gadījumā, ja priekšlaicīgi aiziet no darba tirgus, atbilstoši shēmai, ko izstrādājusi valsts, vai pēc darba devēju un darba ņēmēju vienošanās personām, kam ir 55 gadi vai vecākām, pie kam pabalsts procentuāli ir vismaz 70 % no pēdējās algas.(g) Šīs Regulas III daļas 1. un 4. punkta vajadzībām Nīderlandes sistēmā nodrošinātais neatmaksājamais pabalsts veselības aprūpes iestāžu ierobežotas izmantošanas gadījumā tiks uzskatīts par slimības pabalstu naudā.”(c) Iedaļā „W. SOMIJA”, 1. un 2. punkts ir svītroti un pievienots šāds punkts:"1. Piemērojot 46. panta 2.a punktu, ienākumu aprēķināšanas vajadzībām atbilstoši Somijas likumiem par pensijām, kas saistītas ar ienākumiem, ja personai par daļu no atskaites perioda atbilstoši Somijas likumiem ir pensijas apdrošināšanas periodi, kas pamatojas uz nodarbinātību citā dalībvalstī, ienākumiem attiecīgajā periodā jābūt ekvivalentiem ienākumu summai, kas iegūti atskaites periodā Somijā, dalot to uz mēnešu skaitu, par kuriem atskaites perioda laikā bija apdrošināšanas periods Somijā.Maina numerāciju 3., 4. un 5. punktam par 2., 3. un 4. punktu.(d) Iedaļu „X. ZVIEDRIJA” groza šādi:(i) Tās 1. punktu aizstāj ar šo:"1. Lai noteiktu vecāku ienākumus 240 dienu laikā pirms bērna dzimšanas atbilstoši Lag (1962:381) om allmän försäkring (Valsts apdrošināšanas akts) 4. daļas 6. nodaļai:(a) ja vienam no vecākiem šā perioda daļas laikā ir bijuši ienākumi Zviedrijā un šā perioda citas daļas laikā ir bijuši ienākumi citā dalībvalstī, tad uzskata, ka viņa gada ienākumi citā dalībvalstī ir pielīdzināmi viņa gada ienākumiem Zviedrijā;(b) ja šā perioda laikā vienam no vecākiem nav bijuši ienākumi Zviedrijā, bet ir bijuši ienākumi citā dalībvalstī, šos ienākumus uzskata par augstākiem nekā minimālais garantētais līmenis ( lägsta nivå ), ar noteikumu, ka šis viens no vecākiem ir bijis ekonomiski aktīvs šajā otrā dalībvalstī tik lielā mērā, lai šī aktivitāte dotu ienākumus virs noteiktā minimālā garantētā līmeņa ( lägsta nivå ), ja tas būtu noticis Zviedrijā.(ii) Tās 2. punktu aizstāj ar šo:"2. Regulas noteikumi par apdrošināšanas periodu summēšanu neattiecas uz pārejas noteikumiem Zviedrijas likumos par tiesībām uz garantijas pensiju personām, kas dzimušas 1937. gadā vai pirms tā, vai bijušas Zviedrijas iedzīvotāji noteiktu laika periodu pirms pensijas pieprasīšanas (Akts 2000:798).”(iii) Tās 3. punktu aizstāj ar šo:"3. Lai noteiktu abstraktos ienākumus ar ienākumiem saistītam slimības pabalstam un ar ienākumiem saistītām nodokļu atlaidēm darbībai atbilstoši Lag (1962:381) om allmän försäkring (Valsts Apdrošināšans likums), jāievēro:(a) ja apdrošinātā persona atskaites perioda laikā ir bijusi vienas vai vairāku dalībvalstu likumu subjekts par darbību kā darba ņēmējs vai pašnodarbināta persona, tad attiecīgajā dalībvalstī gūtais ienākums jāuzskata par vienādu ar apdrošinātās personas vidējo bruto ienākumu Zviedrijā par atskaites perioda daļu Zviedrijā, ko aprēķina, dalot ienākumus Zviedrijā ar mēnešu skaitu, kuru laikā šie ienākumi tika gūti.(b) Ja pabalstus aprēķina atbilstoši regulas 40. pantam un personas nav apdrošinātas Zviedrijā, atskaites periodu nosaka atbilstoši minētā tiesību akta 8. daļas 2. un 8. nodaļai tā, it kā attiecīgā persona būtu bijusi apdrošināta Zviedrijā. Ja attiecīgajai personai Aktā par uz ienākumiem balstītu vecuma pensiju (1998:674) minētā laika periodā nav ienākumu, kas veido pensiju, atskaites periodu atļauj sākt skaitīt no senāka laika, kad apdrošinātajai personai bija ienākumi no algota darba Zviedrijā.(iv) Tās 4. punktu aizstāj ar šo:"4. a)Lai aprēķinātu nosacīto pensijas ienākumu par uz ienākumiem balstītu apgādnieka zaudējuma pensiju (Akts 2000:461), ja prasība Zviedrijas likumos par tiesībām uz pensiju attiecībā uz vismaz trim no pieciem kalendāra gadiem tieši pirms apdrošinātās personas nāves (atskaites periods) nav izpildīta, tad ņem vērā arī apdrošināšanas periodus citās dalībvalstīs, it kā tie būtu izpildīta Zviedrijā.Apdrošināšanas periodus citās dalībvalstīs uzskata par atbilstošiem vidējai Zviedrijas pensijas bāzei. Ja attiecīgajai personai Zviedrijā ir tikai viens gads ar pensijas bāzi, tad par katru apdrošināšanas periodu citā dalībvalstī uzskata, ka tajā nopelnīts tas pats apjoms.b) Lai aprēķinātu nosacītos pensijas kredītpunktus atraitnes pensijai, ja nāve iestājusies 2003. gada 1. janvārī vai pēc tā, ja prasība Zviedrijas likumos par tiesībām uz pensiju attiecībā uz vismaz diviem no četriem kalendāra gadiem tieši pirms apdrošinātās personas nāves (atskaites periods) nav izpildīta un apdrošināšanas periodi ir izpildīti citā dalībvalstī atskaites perioda laikā, tad uzskata, ka tiem pamatā ir tādi paši pensijas kredītpunkti kā gadā Zviedrijā.[1] OV C [...], [...], [...]. lpp.[2] OV C [...], [...], [...]. lpp.[3] OV C [...], [...], [...]. lpp.


text:
 18.2.2021
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 L 57/83
 REGULAMENTUL DE PUNERE ÎN APLICARE (UE) 2021/247 AL COMISIEI
 din 11 februarie 2021
 de înregistrare a unei denumiri în Registrul denumirilor de origine protejate și al indicațiilor geografice protejate „Liptovské droby” (IGP)
 COMISIA EUROPEANĂ,
 având în vedere Tratatul privind funcționarea Uniunii Europene,
 având în vedere Regulamentul (UE) nr. 1151/2012 al Parlamentului European și al Consiliului din 21 noiembrie 2012 privind sistemele din domeniul calității produselor agricole și alimentare (1), în special articolul 52 alineatul (2),
 întrucât:
 (1)
 În conformitate cu articolul 50 alineatul (2) litera (a) din Regulamentul (UE) nr. 1151/2012, cererea de înregistrare a denumirii „Liptovské droby”, depusă de Slovacia, a fost publicată în Jurnalul Oficial al Uniunii Europene (2).
 (2)
 Deoarece Comisiei nu i s-a comunicat nicio declarație de opoziție în conformitate cu articolul 51 din Regulamentul (UE) nr. 1151/2012, denumirea „Liptovské droby” trebuie, prin urmare, înregistrată,
 ADOPTĂ PREZENTUL REGULAMENT:
 Articolul 1
 Se înregistrează denumirea „Liptovské droby” (IGP).
 Denumirea menționată la primul paragraf identifică un produs din clasa 1.8. „Alte produse enumerate în anexa I la tratat (condimente etc.)”, din anexa XI la Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 668/2014 al Comisiei (3).
 Articolul 2
 Prezentul regulament intră în vigoare în a douăzecea zi de la data publicării în Jurnalul Oficial al Uniunii Europene.
 Prezentul regulament este obligatoriu în toate elementele sale și se aplică direct în toate statele membre.
 Adoptat la Bruxelles, 11 februarie 2021.
 Pentru Comisie,
 Pentru Președinte,
 Janusz WOJCIECHOWSKI
 Membru al Comisiei
 (1) JO L 343, 14.12.2012, p. 1.
 (2) JO C 321, 29.9.2020, p. 58.
 (3) Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 668/2014 al Comisiei din 13 iunie 2014 de stabilire a normelor de aplicare a Regulamentului (UE) nr. 1151/2012 al Parlamentului European și al Consiliului privind sistemele din domeniul calității produselor agricole și alimentare (JO L 179, 19.6.2014, p. 36).


type: other

text:
2A.491/2004 (24.09.2004)
 2A.491/2004/LGE/elo
 représenté par Frédéric Olofsson, avocat,
 Chambre d'entraide internationale de la Commission fédérale des banques,
 entraide administrative internationale demandée par Finansinspektionen dans l'affaire Y.________,
 recours de droit administratif contre la décision du Chambre d'entraide internationale de la Commission fédérale des banques du 10 juillet 2004.
 1.1 Le 20 mars 2003, à 15h18, la société suédoise Z.________ a annoncé le dépôt d'une offre publique d'achat sur les titres de la société Y.________ pour le prix unitaire de 84 couronnes suédoises (SEK), soit environ 13 fr. 45, alors que le cours de l'action à l'ouverture de la bourse le jour même était de 73 SEK. Durant la période précédant cette annonce, soit entre le 10 et 20 mars 2003, le cours de l'action Y.________ est progressivement passé de 69 à 73 SEK; entre le 14 et le 20 mars 2003, les volumes d'échange sur ces titres ont nettement augmenté.
 Le 27 juin 2003, l'autorité suédoise de surveillance des marchés Finansinspektionen a requis l'assistance de la chambre d'entraide internationale de la Commission fédérale des banques (ci-après: la Commission fédérale) afin d'obtenir des informations notamment sur l'identité des personnes ayant acquis les 14 et 20 mars 2003 des titres Y.________ par l'intermédiaire de Bank Julius Bär & Co AG (ci-après: Julius Bär).
 Julius Bär a notamment indiqué à la Commission fédérale qu'avant l'annonce de l'offre publique d'achat, soit les 7, 14 et 20 mars 2004, elle avait acquis plusieurs lots successifs de 38'530, 19'250, 12'800, 43'600 et 34'8000 titres Y.________ (les cours oscillaient entre 70.40 et 72.97 SEK l'unité) pour le compte et sur ordre de X.________, à Chypre. Julius Bär a précisé qu'elle avait acquis par la suite, entre le 25 mars et le 17 avril 2003, 1'368'954 actions Y.________ (dont le prix unitaire variait entre 83.57 et 86.93 SEK l'unité) toujours pour le compte et sur ordre de X.________.
 Dans ses déterminations, X.________ a exposé en bref que c'est seulement après l'annonce de l'offre publique d'achat qu'il avait acquis la majorité des titres incriminés afin d'empêcher celle-ci d'aboutir.
 1.2 Le 10 juillet 2004, la Commission fédérale a décidé d'accorder l'entraide administrative internationale à Finansinspektionen et de lui transmettre les renseignements reçus de Julius Bär (ch. 1 du dispositif), en rappelant que les informations transmises ne devaient être utilisées qu'à des fins de surveillance directe des bourses et du commerce des valeurs mobilières (ch. 2 du dispositif) et qu'en application de l'art. 38 al. 2 let. c de la loi fédérale du 24 mars 1995 sur les bourses et le commerce des valeurs mobilières (LBVM; RS 954.1), la transmission de ces informations à des autorités tierces, y compris pénales, ne pouvaient se faire qu'avec son assentiment préalable (ch. 3 du dispositif).
 1.3 Agissant par la voie du recours de droit administratif, X.________ demande au Tribunal fédéral, principalement, d'annuler la décision de la Commission fédérale du 10 juillet 2004.
 2.1 C'est manifestement à tort que le recourant reproche à l'autorité intimée d'avoir violé le principe de la proportionnalité (sur ce principe découlant de l'art. 38 al. 2 LBVM, cf. ATF 129 II 484 consid. 4.1 p. 493 s. et les arrêts cités).
 Le recourant n'a pas établi que la demande d'entraide administrative présentée par Finansinspektionen ne satisfait pas aux exigences minimales de motivation posées par la jurisprudence (ATF 128 II 407 consid. 5.2.1 p. 419). Et quoi qu'il en dise, tant le cours des actions Y.________ que le volume des transactions sur ces titres ont progressé durant les jours précédant l'annonce du fait confidentiel. L'autorité requérante disposait ainsi d'éléments suffisants lui permettant de soupçonner d'éventuels dérèglements de marché. En outre, Finansinspektionen a découvert qu'un grand nombre de titres Y.________ avaient été acquis par l'intermédiaire d'une banque suisse durant cette période sensible. Compte tenu de ces seules circonstances, elle pouvait légitimement demander à la Commission fédérale des précisions sur ces transactions. L'entraide administrative internationale doit donc être accordée. La Commission fédérale n'a pas à examiner les motifs qui ont poussé le recourant à acquérir de tels titres. En effet, il appartient uniquement à l'autorité requérante de déterminer, sur la base de ses propres investigations et des informations transmises par la Commission fédérale, si ses craintes initiales de possible distorsion du marché étaient ou non fondées. Le fait que le recourant ait continué à acquérir les titres en question même après l'annonce de l'offre publique d'achat n'y change rien, d'autant que les motifs réels de cette intervention ne sont pas limpides. Dans ces conditions, on ne saurait dire que l'autorité suédoise requérante se soit livrée à une "fishing expedition".
 Au vu de ce qui précède, le présent recours doit être rejeté selon la procédure simplifiée de l'art. 36a OJ, sans qu'il soit nécessaire d'ordonner un échange d'écritures. Succombant, le recourant doit supporter un émolument judiciaire, compte tenu de sa manière de procéder qui frise la témérité (art. 153, 153a et 156 al. 1 OJ).


type: contracts

text:
6. 4. 74 Gazzetta ufficiale delle Comunità europee N. C 39/29
 CONSIGLIO
 ACCORDO
 relativo agli scambi con i paesi e territori d'oltremare di prodotti di competenza della
 Comunità europea del carbone e dell'acciaio
 (14 dicembre 1970)
 SUA MAESTÀ IL RE DEI BELGI,
 IL PRESIDENTE DELLA REPUBBLICA FEDERALE DI GERMANIA,
 IL PRESIDENTE DELLA REPUBBLICA FRANCESE,
 IL PRESIDENTE DELLA REPUBBLICA ITALIANA,
 SUA ALTEZZA REALE IL GRANDUCA DEL LUSSEMBURGO,
 SUA MAESTÀ LA REGINA DEI PAESI BASSI,
 parti contraenti del trattato che istituisce la Comunità europea del carbone e dell'acciaio,
 firmato a Parigi il 17 aprile 1951, ed i cui Stati sono in appresso denominati Stati membri,
 VISTO il trattato che istituisce la Comunità europea del carbone e dell'acciaio,
 VISTO il trattato che istituisce la Comunità economica europea, in particolare l'articolo 232,
 PRENDENDO in considerazione il fatto che il regime di associazione tra la Comunità econo-
 mica europea e i paesi e territori d'oltremare associati a tale Comunità, in appresso denomi-
 nati paesi e territori, non si applica ai prodotti di competenza della Comunità europea del
 carbone e dell'acciaio,
 SOLLECITI tuttavia di mantenere e intensificare tra gli Stati membri e i paesi e territori gli
 scambi di tali prodotti,
 HANNO designato come plenipotenziari :
 SUA MAESTÀ IL RE DEI BELGI,
 Sig. Pierre HARMEL,
 ministro degli affari esteri ;
 IL PRESIDENTE DELLA REPUBBLICA FEDERALE DI GERMANIA,
 Sig. Walter SCHEEL,
 ministro degli affari esteri ;
 IL PRESIDENTE DELLA REPUBBLICA FRANCESE,
 Sig. Maurice SCHUMANN,
 ministro degli affari esteri ;
 ---pagebreak--- N . C 39/30 Gazzetta ufficiale delle C o m u n i t à europee 6. 4. 74
 IL PRESIDENTE DELLA REPUBBLICA ITALIANA,
 Sig. Aldo MORO,
 ministro degli affari esteri ;
 SUA ALTEZZA REALE IL GRANDUCA DEL LUSSEMBURGO,
 Sig. Gaston T H O R N ,
 ministro degli affari esteri ;
 SUA MAESTÀ LA REGINA DEI PAESI BASSI,
 Sig. J. M. A. H. LUNS,
 ministro degli affari esteri ;
 I QUALI, dopo aver scambiato i loro pieni poteri, riconosciuti in buona e debita forma,
 HANNO CONVENUTO LE DISPOSIZIONI SEGUENTI:
 Articolo 1 Articolo 4
 Fatte salve le misure che potrebbero essere adottate Il presente accordo n o n modifica le disposizioni del
 in applicazione del capitolo X del trattato che trattato che istituisce la C o m u n i t à europea del
 istituisce la C o m u n i t à europea del carbone e dell'ac- carbone e dell'acciaio né i poteri e le competenze
 ciaio, i prodotti di competenza di detta C o m u n i t à derivanti dalle disposizioni di tale trattato.
 sono 'ammessi all'importazione nella Comunità,
 q u a n d o sono originari dei paesi e territori, in esen-
 zione dai dazi doganali e dalle tasse di effetto equi- Articolo 5
 valente a tali dazi senza che il t r a t t a m e n t o riservato a
 tali prodotti possa essere più favorevole di quello Il presente accordo è a p p r o v a t o da ogni Stato firma-
 che gli Stati membri si accordano tra loro. tario c o n f o r m e m e n t e alle proprie n o r m e costitu-
 zionali. Il governo di ogni Stato notifica al Segre-
 tariato del Consiglio delle C o m u n i t à europee l'adem-
 Articolo 2 pimento delle procedure richieste per l'entrata in
 vigore del presente accordo. L'accordo entra in vigore
 I prodotti summenzionati originari degli Stati membri il primo giorno del mese successivo alla data del
 sono ammessi all'importazione nei paesi e territori deposito degli strumenti di ratifica degli Stati membri.
 in esenzione dai dazi doganali e dalle tasse di effetto
 equivalente a tali dazi nonché dalle restrizioni quan-
 titative e dalle misure di effetto equivalente, a condi- Articolo 6
 zioni analoghe a quelle che sono previste al capitolo
 I del titolo I e all'articolo 15, p a r a g r a f o 1, della Il presente accordo scade il 31 gennaio 1975.
 decisione relativa all'associazione dei paesi e territori
 d'oltremare alla C o m u n i t à economica europea,
 nonché agli allegati II e III di tale decisione. Articolo 7
 Il presente accordo, redatto in unico esemplare in
 Articolo 3 lingua tedesca, francese, italiana e olandese, i q u a t t r o
 testi facenti tutti ugualmente fede, sarà depositato
 T r a le parti interessate si h a n n o consultazioni tutte negli archivi del Segretariato del Consiglio delle
 le volte che, secondo il parere di una di dette parti, C o m u n i t à europee che provvederà a rimetterne u n a
 l'applicazione delle disposizioni summenzionate lo copia certificata c o n f o r m e a ciascuno dei governi
 richieda. degli Stati firmatari.
 Z u U r k u n d dessen haben die unterzeichneten Bevollmàchtigten ihre Unterschriften unter
 dieses A b k o m m e n gesetzt.
 En foi de quoi, les plénipotentiaires soussignés ont apposé leurs signatures au bas du
 présent accord.
 ---pagebreak--- 6. 4. 74 Gazzetta ufficiale delle Comunità europee N. C 39/31
 In fede di che, i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce al pre-
 sente accordo.
 Ten blijke waarvan de ondergetekende gevolmachtigden hun handtekening onder dit
 Akkoord hebben gesteld.
 Geschehen zu Briissel am vierzehnten Dezember neunzehnhundertsiebzig.
 Fait à Bruxelles, le quatorze décembre mil neuf cent soixante dix.
 Fatto a Bruxelles, addì quattordici dicembre millenovecentosettanta.
 Gedaan te Brussel, de veertiende december negentienhonderd zeventig.
 Pour Sa Majesté le roi des Belges,
 Voor Zijne Majesteit de Koning der Belgen,
 P. HARMEL
 Fiir den Pràsidenten der Bundesrepublik Deutschland,
 W. SCHEEL
 Pour le président de la République fran^aise,
 M. SCHUMANN
 Per il Presidente della Repubblica italiana,
 A. MORO
 Pour Son Altesse Royale le grand-due de Luxembourg,
 G. THORN
 Voor Hare Majesteit de Koningin der Nederlanden,
 J. M. A. H. LUNS


text:
7As134/2011
 7 As 134/2011-549
 ROZSUDEK JMÉNEM REPUBLIKY Nejvy11í správní soud rozhodl v senátì slo3⁄4eném z pøedsedkynì JUDr. Eli1ky Cihláøové a soudcù JUDr. Jaroslava Hubáèka a JUDr. Karla ©imky v právní vìci 3⁄4alobce: KOMETA, a. s. Brno, se sídlem Okru3⁄4ní 29a, Brno, proti 3⁄4alovanému: Magistrát mìsta Brna, se sídlem Malinovského nám. 3, Brno, za úèasti osoby zúèastnìné na øízení: PANCOMMERC, spol. s r. o., se sídlem Majdalenky 10, Brno, zastoupená Mgr. Ale1em Vymazalem, advokátem se sídlem Panská 12/14, Brno, v øízení o kasaèní stí3⁄4nosti 3⁄4alobce proti rozsudku Krajského soudu v Brnì ze dne 1. 6. 2011, è. j. 31 A 3/2010-513,
 Rozsudkem Krajského soudu v Brnì ze dne 1. 6. 2011, è. j. 31 A 3/2010-513, byla zamítnuta 3⁄4aloba podaná 3⁄4alobcem (dále jen stì3⁄4ovatel ) proti rozhodnutí Magistrátu mìsta Brna, odboru územního a stavebního øízení (dále jen magistrát ) ze dne 19. 3. 2007, è. j. OÚSØ U 07/62678/Bo, kterým bylo zmìnìno rozhodnutí Úøadu mìstské èásti mìsta Brna, Brno-sever, odbor územního rozvoje a výstavby (dále jen stavební úøad ) ze dne 27. 11. 2006, è. j. RV/06/0022406, kterým byla povolena stavba Víceúèelový komplex ORION-1. etapa. Krajský soud v odùvodnìní rozsudku uvedl, 3⁄4e pøedmìtem pøezkumu je rozhodnutí vydané v øízení, které bylo zahájeno za existence pravomocného územního rozhodnutí na základì 3⁄4ádosti stavebníka ze dne 23. 8. 2006. S ohledem na obsah 3⁄4alobních námitek pova3⁄4oval krajský soud za nezbytné vymezit rozdíl mezi pojmy nicotnost a nezákonnost, pøièem3⁄4 vycházel zejména z rozsudku roz1íøeného senátu Nejvy11ího správního soudu ze dne 22. 7. 2005, è. j. 6 A 76/2001-96, publ. ve Sb. NSS è. 3/2006. Pojmy nicotnost a nezákonnost správního aktu jsou odli1nými kategoriemi s vlastním obsahem, rozdílnými pøedpoklady uplatnìní a dopady na soudní pøezkum. Krajský soud zdùraznil, 3⁄4e stavební rozhodnutí nejsou nicotná, nebo» byla vydána za existence pravomocného územního rozhodnutí, tj. zákonného podkladu pro jejich vydání. V této souvislosti odkázal na právní vìtu k rozsudku Nejvy11ího správního soudu ze dne 4. 2. 2009, è. j. 1 As 79/2008-128. První 3⁄4alobní námitku týkající se nesprávného vyznaèení dolo3⁄4ky právní moci krajský soud neshledal dùvodnou. Ze správního spisu vyplývá, 3⁄4e na napadeném rozhodnutí magistrátu vyznaèil dolo3⁄4ku právní moci podle pou3⁄4itého razítka se státním znakem jeho pracovník, který postupoval zcela v souladu s ust. § 75 odst. 1 vìta prvá zákona è. 500/2004 Sb., ve znìní pozdìj1ích pøedpisù, (dále jen správní øád ) a jeho postupu nelze nic vytknout. Jiná je v1ak situace v pøípadì stavebního úøadu, který sice vyznaèil na svém rozhodnutí dolo3⁄4ku právní moci datumovì správnì, ov1em nezohlednil mìnící rozhodnutí vydané v odvolacím øízení. Uvedené pochybení v1ak nemù3⁄4e být dùvodem pro zru1ení napadených stavebních rozhodnutí, nebo» jejich zru1ení jen z tohoto dùvodu by bylo pøepjatým formalismem. Ani druhou 3⁄4alobní námitku neshledal krajský soud dùvodnou a s tvrzením stì3⁄4ovatele, 3⁄4e napadené stavební povolení bylo vydáno na základì nedostateèného právního podkladu, nelze souhlasit. Správní rozhodnutí jsou pøezkoumávána soudy podle skutkového a právního stavu, který zde byl v dobì rozhodování správního orgánu. Ke dni 19. 3. 2007, kdy bylo vyhotoveno rozhodnutí magistrátu, existovalo pravomocné územní rozhodnutí. Ani jeho následné zru1ení krajským soudem nemá vliv na skuteènost, 3⁄4e v dobì vydání napadeného rozhodnutí magistrátu existovalo územní rozhodnutí. Pokud jde o tvrzení stì3⁄4ovatele, 3⁄4e neoddìlitelná souèást stavby Víceúèelový komplex ORION-1. etapa kterou jsou stavební úpravy stávajícího parkovi1tì na pozemcích p. è. 902/157, 902/96, 902/97, 902/134, 902/137 v k. ú. Lesná, nebyla kvalifikovanì, resp. vùbec, projednána a rozhodnuta v územním øízení, krajský soud zdùraznil, 3⁄4e toto tvrzení je nepøípadné. Jednak smìøuje do územního øízení a navíc z písemného podání stì3⁄4ovatele ze dne 29. 3. 2011 s odkazem na rozsudek Krajského soudu v Brnì ze dne 12. 5. 2010, è. j. 30 Ca 60/2008-311, vyplývá, 3⁄4e se jedná o samostatnou stavbu, pro kterou bylo vydáno v samostatném øízení stavební povolení. Vìc vedená u Krajského soudu v Brnì pod sp. zn. 30 Ca 60/2008 byla pravomocnì skonèena a nemù3⁄4e být pøedmìtem tohoto soudního øízení. Ani tøetí 3⁄4alobní námitka, 3⁄4e pøedcházející územní øízení a v nìm vydaná rozhodnutí na stavbu Víceúèelový komplex ORION-1.etapa trpí neodstranitelnou procesní vadou spoèívající v poru1ení základních práv podle èl. 36 Listiny základních práv a svobod, nepova3⁄4oval krajský soud za dùvodný. Stì3⁄4ovatel toti3⁄4 namítal, 3⁄4e právo na soudní ochranu bylo nezákonným zpùsobem upøeno úèastníku územního øízení Spoleèenství vlastníkù jednotek domu Majdalenky, è. org. 21-23-25/è. p. 855. Tato námitka se jednak opìt týká územního øízení a jednak v tomto smìru nebyl stì3⁄4ovatel zkrácen na svých právech rozhodnutím správního orgánu, proto3⁄4e úèastenské právo bylo upøeno jinému právnímu subjektu. Pokud jde o ètvrtý 3⁄4alobní bod, v nìm3⁄4 stì3⁄4ovatel namítal, 3⁄4e napadené stavební povolení se opírá o jiné rozhodnutí vydané v samostatném správním øízení o povolení terénních úprav, kterým byla povolena stavba pøíjezdové komunikace a hrubé terénní úpravy, krajský soud opakovanì uvedl, 3⁄4e se jedná o samostatné stavební øízení, které nelze podrobit v dané vìci pøezkumu. Rovnì3⁄4 pátý 3⁄4alobní bod, v nìm3⁄4 stì3⁄4ovatel zdùrazòoval, 3⁄4e napadené stavební povolení je nezákonné proto, 3⁄4e stavební øízení mìlo být podle ust. § 88 zákona è. 50/1976 Sb., ve znìní pozdìj1ích pøedpisù (dále jen stavební zákon ), zastaveno z dùvodu existence èerné stavby, neshledal krajský soud dùvodný. Neztoto3⁄4nil se toti3⁄4 s tvrzením stì3⁄4ovatele, 3⁄4e správní orgány nedùvodnì odmítaly osvìdèení existence èerné stavby a následný postup podle ust. § 88 odst. 2 stavebního zákona tak, aby mohlo být o èerné stavbì rozhodnuto je1tì pøed právní mocí napadeného stavebního povolení. Øízení o odstranìní stavby je samostatným øízením, které stavební úøad zahájí, zjistí-li v prùbìhu stavebního øízení, 3⁄4e stavba byla zahájena bez stavebního povolení. Pokud by stavební úøad zastavil probíhající stavební øízení o vydání stavebního povolení zahájené k 3⁄4ádosti stavebníka, a následnì zahájil øízení o dodateèném povolení stavby, bylo by to zcela míjející se se smyslem a úèelem stavebního zákona. K 1estému 3⁄4alobnímu bodu, v nìm3⁄4 stì3⁄4ovatel namítal, 3⁄4e èíslování správního spisu bylo dodateèné a3⁄4 po upozornìní magistrátu v lednu 2007, v dùsledku èeho3⁄4 je napadené stavební rozhodnutí nezákonné, vyslovil krajský soud pøesvìdèení, 3⁄4e se i pro pøípad, 3⁄4e by tomu tak bylo, nemohlo by se jednat o fatální procesní vadu, která by mìla být dùvodem pro zru1ení napadeného rozhodnutí. Spisový svazek je veden v souladu s ust. § 17 odst. 1 správního øádu. Pokud jde o pøípis magistrátu ze dne 11. 1. 2007, è. j. OUSØ U07/01102/Bo, z jeho obsahu nevyplývá, jaký konkrétní nedostatek správní spis vykazoval. Tato skuteènost v1ak stì3⁄4ovatelem namítanou absolutní nepøezkoumatelnost spisu zpùsobit nemohla. Pochybení stavebního úøadu nemohlo mít podstatný vliv na zákonnost vydaných rozhodnutí, kdy3⁄4 stavební úøad pokyn magistrátu plnì respektoval pøi pøedlo3⁄4ení krajskému soudu byl spis ji3⁄4 v øádném stavu. Ani sedmý 3⁄4alobní bod, v nìm3⁄4 stì3⁄4ovatel namítal, 3⁄4e magistrát se nevypoøádal s podstatnými námitkami odvolatelù, neshledal krajský soud dùvodným. Z obsáhlého odùvodnìní rozhodnutí magistrátu je zøejmé, 3⁄4e jednotlivé námitky odvolatelù oèísloval poøadovými èísly a svùj názor týkající se jejich vypoøádání odùvodnil ve vztahu ke ka3⁄4dé z nich. V naznaèeném smìru nelze magistrátu vytýkat jakékoli pochybení. V tomto ohledu pova3⁄4oval krajský soud odùvodnìní rozhodnutí magistrátu za dostateèné a ve vìci uèinìný závìr za správný a souladný se zákonem.
 Proti tomuto rozsudku podal stì3⁄4ovatel v zákonné lhùtì kasaèní stí3⁄4nost z dùvodù uvedených v ust. § 103 odst. 1 písm. a), b) a d) s. ø. s. V kasaèní stí3⁄4nosti uvedl, 3⁄4e krajský soud se øádnì, anebo vùbec, nezabýval jeho námitkami a tvrzeními a rozhodnutí k jednotlivým 3⁄4alobním bodùm dostateènì a pøesvìdèivì neodùvodnil. Odùvodnìní napadeného rozsudku není jako celek, a ani v èástech k jednotlivým 3⁄4alobním bodùm, pøesvìdèivé. Krajský soud tak zasáhl do ústavnì garantovaných práv stì3⁄4ovatele na spravedlivý proces a soudní ochranu. Jedná se o hrubé vady øízení a rozhodnutí, které èiní napadený rozsudek zmateèným. Stì3⁄4ovatel krajskému soudu podáním ze dne 11. 8. 2008 sdìlil a dùkaznì dolo3⁄4il, 3⁄4e napadené rozhodnutí magistrátu nerespektuje platný Územní plán mìsta Brna (dále jen ÚPmB ), resp. 3⁄4e stavba byla napadeným stavebním povolením povolena také na území, které je dosud platným ÚPmB vyèlenìno na plochy komunikací a prostranství místního významu. Stavba povolená napadeným stavebním povolením toto území místního významu (pro veøejný úèel) zastavuje soukromou stavbou, navíc zapu1tìnou pod terénní úroveò, èím3⁄4 je zcela zmaøen zámìr platného ÚPmB. Správní orgán je povinen ex officio kdykoliv za øízení, tj. i v navazujícím stavebním øízení, posuzovat, zda je stavba umístìna v souladu s platným územním plánem. Napadené stavební povolení bylo vydáno na stavbu, která je umístìna v rozporu s platným ÚPmB, a proto je nicotné pro nedostatek právního podkladu. Za situace, kdy napadené stavební povolení je nicotné, je úøední povinností soudu pøezkoumat je i nad rámec uplatnìných 3⁄4alobních bodù. Krajský soud se uvedenou námitkou stì3⁄4ovatele vùbec nezabýval a jeho podání ze dne 11. 8. 2008 ani nezmiòuje. Tím zasáhl do jeho ústavnì garantovaných práv na spravedlivý proces a soudní ochranu. Napadený rozsudek je tak nicotný, nebo» nelze podrobit soudnímu pøezkumu nicotné stavební povolení. Stì3⁄4ovatel dále namítal, 3⁄4e magistrát i stavební úøad vyznaèuje právní moc pouze na svém rozhodnutí a nezohledòuje, 3⁄4e napadené stavební povolení je úøedním rozhodnutím jako celek, tj. rozhodnutí správního orgánu I. stupnì ve znìní rozhodnutí odvolacího orgánu. Samostatnì vypravené dolo3⁄4kou právní moci rozhodnutí správního orgánu I. stupnì a rozhodnutí odvolacího orgánu èiní tyto listiny nicotnými. V této souvislosti stì3⁄4ovatel namítal nesprávné posouzení právní otázky krajským soudem, a to 3⁄4e zru1ení napadeného stavebního povolení pro vý1e uvedené právní vady by pøedstavovalo pøepjatý formalismus. Tento právní názor soudu je nepøípadný. Napadený rozsudek krajského soudu je proto nicotný pro nicotnost napadeného stavební povolení. Stì3⁄4ovatel také namítal, 3⁄4e napadeným správním rozhodnutím byla povolena stavba na pozemcích, které nebyly projednány a rozhodnuty v územním øízení. Zejména poukázal na pozemek p. è. 902/3 v k. ú. Lesná. Tento nezákonný stav se sna3⁄4il správní orgán I. stupnì po právní moci napadeného stavebního povolení napravit opravným rozhodnutím k územnímu rozhodnutí è. 256 s poukazem, 3⁄4e jde o opravu zøejmých nesprávností ve výrokové èásti pøedmìtného rozhodnutí. Stavba byla napadeným stavebním povolením povolena (a také ji3⁄4 nyní postavena) také na pozemku p. è. 902/3, na kterém nebyla uzemním rozhodnutím è. 256 umístìna. Napadené stavební povolení bylo vydáno na nesprávném nezákonném právním podkladì, tj. v rozporu s územnì plánovací dokumentací.
 Proto je nicotné. Krajský soud se uvedenou námitkou vùbec nezabýval a zasáhl tak do ústavnì garantovaných práv stì3⁄4ovatele na spravedlivý proces a soudní ochranu. Napadený rozsudek je proto nicotný. Stì3⁄4ovatel dále namítal, 3⁄4e napadené stavební povolení povoluje stavbu bez vyøe1eného dopravního napojení. Tím, 3⁄4e magistrát svým rozhodnutím pøesunul dopravní napojení pøedmìtné stavby do samostatného správního øízení, obe1el zákon a vydal napadené stavební povolení na základì nesprávného právního podkladu. Právní názor krajského soudu, 3⁄4e tato 3⁄4alobní námitka je nepøípadná, je podle stì3⁄4ovatele nesprávný. ®alobní námitka týkající se procesního pochybení pøi vydání územního rozhodnutí è. 256 (procesní postavení Spoleèenství vlastníkù jednotek domu Majdalenky è. org. 21-23-25/è.p. 855) byla úspì1nì vyøe1ena pravomocným rozsudkem Krajského soudu ze dne 23. 4. 2008, è. j. 29 Ca 214/2006-55. Za této procesní situace (vìc pravomocnì rozsouzená) stì3⁄4ovatel pova3⁄4oval za nesprávný postup krajského soudu, který usnesením ze dne 28. 7. 2010, è. j. 31 A 3/2010-478, øe1ení ji3⁄4 soudem pravomocnì zru1eného územní rozhodnutí è. 256 vylouèil k samostatnému projednání, aby následnì usnesením ze dne 20. 10. 2010 3⁄4alobu proti územnímu rozhodnutí è. 256 odmítl. Stì3⁄4ovatel rovnì3⁄4 namítal, 3⁄4e stavba hrubé terénní úpravy byla povolena na pozemcích, které nebyly projednány v územním øízení (p. è. 902/3 a dal1í v k. ú. Lesná) a dále 3⁄4e v øízení na stavbu hrubých terénních úprav mu bylo nezákonným zpùsobem upøeno právo úèastníka øízení. Stavba terénních úprav nebyla projednána v územním øízení a pøi vydání stavebního povolení na stavbu hrubých terénních úprav nebyl zohlednìn vliv stavby terénních úprav na ÚPmB. Stavba hrubých terénních úprav tak byla umístìna a stavebnì povolena v rozporu s územnì plánovací dokumentací. Napadené stavební povolení je tedy nicotné pro nedostatek právního podkladu, nebo» bylo vydáno, ani3⁄4 by správní orgán posoudil soulad napadeného stavebního povolení na stavbu hrubých terénních úprav s platným ÚPmB. ®alobní námitka týkající se procesního pochybení pøi vydání stavebního povolení na stavbu hrubých terénních úprav (upøení práva úèastníka stì3⁄4ovateli) je pøedmìtem samostatné 3⁄4aloby na základì usnesení soudu ze dne 28. 7. 2010, è. j. 31 A 3/2010-478. Stì3⁄4ovatel dále namítal, 3⁄4e èást stavby, která byla povolena napadeným stavebním povolením, byla ji3⁄4 realizována pøed jeho právní mocí, a proto mìla být podle ust. § 88 stavebního zákona odstranìna a stavební øízení zastaveno. Krajský soud dostateènì neodùvodnil, proè se neztoto3⁄4òuje s tvrzením stì3⁄4ovatele, 3⁄4e správní orgány nedùvodnì odmítly osvìdèení existence èerné stavby a následný postup podle ust. § 88 odst. 2 stavebního zákona a nesprávnì hodnocení vìci odsunul do samostatného øízení o odstranìní stavby , ani3⁄4 by posoudil, zda správní orgán nepochybil a zda ve vìci nebyly dùvody pro zastavení stavebního øízení, a tak nevydání napadeného stavebního povolení. Za nesrozumitelný a zmateèný, tj. bez patøièné argumentace, pova3⁄4uje stì3⁄4ovatel právní názor, 3⁄4e Dle názoru soudu by postup stavebního úøadu, pokud by zastavil probíhající stavební øízení o vydání stavebního povolení stavby, byl naprosto kontraproduktivní, zcela se míjející se smyslem a úèelem stavebního zákona . Krajský soud zøejmì pova3⁄4uje za zcela normální, 3⁄4e stavebník staví stavbu je1tì pøed vydáním a právní mocí stavebního povolení. Pro zji1tìní, 3⁄4e stavebník postavil èernou stavbu, staèilo nahlédnout do správního spisu. Tato skuteènost byla rovnì3⁄4 osvìdèena znaleckými posudky. Krajský soud se s obsahem tohoto 3⁄4alobního bodu dostateènì nevypoøádal. Stì3⁄4ovatel dále namítal neurèitost, nesrozumitelnost a nepøezkoumatelnost správního spisu, tj. jeho vedení v rozporu s ust. § 17 správního øádu. Ta umo3⁄4nila správním orgánùm obou stupòù nepøípustnou manipulaci se správním spisem vèetnì nezákonné výmìny dokumentace, o èem3⁄4 stì3⁄4ovatel pøinesl dostateèné dùkazy. Vedení spisové dokumentace v rozporu se zákonem shledal i nadøízený správní orgán a ulo3⁄4il stavebnímu úøadu provést úkony ve smyslu ust. § 86 odst. 2 správního øádu. Právní názor krajského soudu, 3⁄4e stì3⁄4ovatelem namítaná absolutní nepøezkoumatelnost spisu nemohla být dána a 3⁄4e toto pochybení stavebního úøadu nemohlo mít podstatný vliv na zákonnost vydaných rozhodnutí, pova3⁄4uje stì3⁄4ovatel za nesprávný. Zji1tìní krajského soudu, 3⁄4e spis byl v poøádku pøi jeho pøedlo3⁄4ení soudu, je zcela irelevantní. S ohledem na fakt, 3⁄4e nadøízený správní orgán ulo3⁄4il správnímu orgánu I. stupnì uvést spis do souladu se zákonem a3⁄4 11. 1. 2007, je zøejmé,
 3⁄4e správní orgán I. stupnì vydal rozhodnutí dne 27. 11. 2006 na základì spisové dokumentace, která byla vedena v rozporu se zákonem. To, 3⁄4e pøi kontrole nespecifikoval rozsah nedostatkù spisu, nemù3⁄4e být k tí3⁄4i stì3⁄4ovatele. Krajský soud se s obsahem tohoto 3⁄4alobního bodu dostateènì nevypoøádal. Závìrem stì3⁄4ovatel namítal, 3⁄4e se magistrát dostateènì nevypoøádal s podstatnými námitkami odvolatelù, které mají podstatný vliv na zákonnost napadeného stavebního povolení. V podrobnostech odkázal na obsah tohoto 3⁄4alobního bodu. Krajský soud se ve svém hodnocení jednotlivými námitkami tohoto 3⁄4alobního bodu vùbec nezabýval. Jeho tvrzení, 3⁄4e magistrát jednotlivé námitky odvolatelù oèísloval poøadovými èísly a svùj názor týkající se jejich vypoøádání odùvodnil ve vztahu ke ka3⁄4dé z nich a 3⁄4e v naznaèeném smìru mu nelze vytýkat jakékoli pochybení, je odùvodnìním nedostateèným a nepøesvìdèivým. Krajský soud de facto tento 3⁄4alobní bod nehodnotil vùbec. S ohledem na vý1e uvedené stì3⁄4ovatel navrhl, aby napadený rozsudek byl zru1en a vìc byla vrácena krajskému soudu k dal1ímu øízení.
 Stì3⁄4ovatel namítal, 3⁄4e krajskému soudu podáním ze dne 11. 8. 2008 sdìlil a dùkaznì dolo3⁄4il, 3⁄4e napadené rozhodnutí magistrátu nerespektuje platný ÚPmB, a proto je nicotné pro nedostatek právního podkladu a krajský soud byl povinen je z úøední povinnosti pøezkoumat i nad rámec uplatnìných 3⁄4alobních bodù. Krajský soud se v1ak touto stí3⁄4ní námitkou vùbec nezabýval a napadený rozsudek je tak nicotný.
 Ve správním soudnictví se uplatòují dispozièní zásada a zásada koncentrace, co3⁄4 znamená, 3⁄4e 3⁄4alobce sice mù3⁄4e zmìnit rozsah, v jakém rozhodnutí správního orgánu napadá, a uvádìt pøíslu1né dùvody, ale pouze do konce lhùty stanovené zákonem pro podání 3⁄4aloby, tj. podle ust. § 72 odst. 1 s. ø. s. do dvou mìsícù poté, kdy bylo rozhodnutí 3⁄4alobci oznámeno doruèením písemného vyhotovení nebo jiným zákonem stanoveným zpùsobem, nestanoví-li zvlá1tní zákon lhùtu jinou. Zme1kání lhùty nelze prominout. Zásada koncentrace je vyjádøena v ust. § 71 odst. 2 vìta tøetí s. ø. s., které stanoví, 3⁄4e 3⁄4alobce mù3⁄4e roz1íøit 3⁄4alobu na dosud nenapadené výroky rozhodnutí nebo ji roz1íøit o dal1í 3⁄4alobní body jen ve lhùtì pro podání 3⁄4aloby. To znamená, 3⁄4e k 3⁄4alobním bodùm, které byly uplatnìny pozdìji, soud nemù3⁄4e pøihlí3⁄4et. Vzhledem k zásadì dispozièní vyjádøené v ust. § 75 odst. 2 s. ø. s. nemù3⁄4e soud pøezkoumávat správní rozhodnutí nad rámec vymezený 3⁄4alobcem v 3⁄4alobì a z vlastní iniciativy místo nìho vyhledávat právní vady napadeného aktu. Z úøední povinnosti zji1»uje soud pouze, zda zde nejsou dùvody nicotnosti správního aktu a shledá-li je, pak zru1í napadené rozhodnutí i tehdy, jestli3⁄4e v 3⁄4alobì vady zpùsobující nicotnost 3⁄4alobce nenamítal.
 Vymezením rozdílu mezi nicotností a nezákonností správního rozhodnutí se podrobnì zabýval roz1íøený senát Nejvy11ího správního soudu v rozsudku ze dne 22. 7. 2005, è. j. 6 A 76/2001-96. Jak vyplývá z tohoto rozsudku pojmy nicotnost a nezákonnost správního aktu nelze navzájem smì1ovat, nebo» ka3⁄4dý z nich má svùj vlastní a vzájemnì odli1ný obsah. Vady, které zpùsobují nicotnost, jsou napø. absolutní nedostatek pravomoci, absolutní nepøíslu1nost rozhodujícího správního orgánu (nikoliv v1ak pouhý nedostatek funkèní pøíslu1nosti), zásadní nedostatky projevu vùle vykonavatele veøejné správy (absolutní nedostatek formy, neurèitost, nesmyslnost), ulo3⁄4ení plnìní, které je trestné nebo absolutnì nemo3⁄4né, ulo3⁄4ení povinnosti nebo zalo3⁄4ení práva nìèemu, co v právním smyslu vùbec neexistuje, nedostatek právního podkladu k vydání rozhodnutí, napø. ulo3⁄4ení povinnosti podle zru1eného právního pøedpisu. Nicotný akt nelze mìnit, proto je nicotností automaticky sti3⁄4eno i rozhodnutí o odvolání èi o rozkladu, které mìní nicotné rozhodnutí správního orgánu I. stupnì. K nicotnosti soud pøihlí3⁄4í z úøední povinnosti a dospìje-li k závìru, 3⁄4e napadené rozhodnutí je nicotné, pak jeho nicotnost rozsudkem deklaruje. Nezákonným je rozhodnutí, které je v rozporu se zákonem nebo jiným právním pøedpisem, a pøitom je1tì nejde o tak intenzivní rozpor, aby bylo mo3⁄4no usuzovat, 3⁄4e rozhodnutí neexistuje, tzn. 3⁄4e je nicotné. Nezákonnost mù3⁄4e být vyvolána buï chybnou aplikací hmotného práva (pak pùjde o nezákonnost v tom smyslu, jak o ní hovoøí § 78 odst. 1 s. ø. s.), nebo práva procesního. Procesní pochybení mohou mít charakter nepøezkoumatelnosti rozhodnutí podle ust. § 76 odst. 1 písm. a) s. ø. s. nebo vad øízení pøedcházejícího vydání napadeného rozhodnutí [§ 76 odst. 1 písm. b) a c) s. ø. s.]; tyto vady øízení jsou v1ak v rámci soudního øízení relevantní pouze potud, pokud jde o tzv. vady podstatné, tj. pokud poru1ení procesního práva mohlo mít vliv na zákonnost napadeného rozhodnutí.
 Rozli1ování nezákonnosti a nicotnosti rozhodnutí má praktické dùsledky pro soudní pøezkum. K nicotnosti správního aktu jsou soudy jak v øízení o 3⁄4alobì proti rozhodnutí správního orgánu, tak v øízení o kasaèní stí3⁄4nosti povinny pøihlí3⁄4et z úøední povinnosti, i nad rámec dùvodù uplatnìných v kasaèní stí3⁄4nosti. Je-li rozhodnutí nicotné, soud v øízení o 3⁄4alobì pouze deklaratorním výrokem vyhlásí jeho nicotnost. Naproti tomu, jde-li o nezákonné rozhodnutí, soud k vadám zpùsobujícím nezákonnost pøihlí3⁄4í zásadnì k námitce 3⁄4alobce. Z úøední povinnosti by k vadám zpùsobujícím nezákonnost pøihlí3⁄4el pouze tehdy, pokud by rozhodnutí bylo nejen nezákonné, ale zároveò buï nicotné èi nepøezkoumatelné. Ani v tìchto pøípadech nelze hovoøit o tom, 3⁄4e by soud pøihlí3⁄4el z úøední povinnosti k nezákonnosti; soud toti3⁄4 pøihlí3⁄4í z úøední povinnosti k urèitým vadám, které kromì toho, 3⁄4e vyvolávají nezákonnost, zároveò zpùsobují nepøezkoumatelnost èi nicotnost.
 Vzhledem k tomu, 3⁄4e stì3⁄4ovatelem vytýkaná vada stavebního povolení, tj. jím tvrzený rozpor s platným ÚPmB, nemù3⁄4e zpùsobit jeho nicotnost a 3⁄4alobní bod obsahující tuto námitku byl prokazatelnì uplatnìn a3⁄4 po uplynutí lhùty pro podání 3⁄4aloby, nemohl k nìmu krajský soud pøihlí3⁄4et a zabývat se jím v odùvodnìní rozsudku. V této souvislosti lze odkázat i na judikaturu Nejvy11ího správního soudu, podle ní3⁄4, je-li napadené správní rozhodnutí nicotné, soud vysloví jeho nicotnost i bez návrhu; není-li zde takového návrhu, a ani soud sám správní rozhodnutí nicotným neshledá, nemá dùvod zabývat se úvahami o nicotnosti v odùvodnìní rozhodnutí (viz rozsudky ze dne 28. 4. 2004, è. j. 1 Azs 12/2003-48 a è. j. 1 Azs 10/2004-49, oba dostupné na www.nssoud.cz). Námitka stì3⁄4ovatele, 3⁄4e krajský soud se námitkou nicotnosti stavebního povolení vùbec nezabýval a napadený rozsudek je tak nicotný, je proto nedùvodná.
 Stì3⁄4ovatel dále namítal, 3⁄4e ka3⁄4dý správní orgán opatøil dolo3⁄4kou právní moci své rozhodnutí a správní orgán I. stupnì nezohlednil, 3⁄4e napadené stavební povolení tvoøí s odvolacím rozhodnutím jeden celek, co3⁄4 èiní tato rozhodnutí i napadený rozsudek krajského soudu nicotnými.
 Jak vyplývá ze správního spisu, dolo3⁄4ku právní moci na napadeném rozhodnutí magistrátu vyznaèil podle pou3⁄4itého razítka se státním znakem jeho pracovník. Tento postup je zcela v souladu s ust. § 75 odst. 1 vìta prvá správního øádu. Opaèná situace v1ak nastala v pøípadì stavebního úøadu, který, aè k tomu nebyl zákonem zmocnìn, opatøil své rozhodnutí dolo3⁄4kou právní moci, by» se správným datem. Nejvy11í správní soud se shoduje s názorem krajského soudu, 3⁄4e se jedná o pochybení, ale tento vadný postup stavebního úøadu pøi opatøení stavebního povolení dolo3⁄4kou právní moci nemù3⁄4e zpùsobit jeho nezákonnost èi dokonce nicotnost, a u3⁄4 vùbec ne nicotnost napadeného rozsudku. Tato námitka je proto rovnì3⁄4 nedùvodná.
 Stì3⁄4ovatel dále namítal, 3⁄4e stavba byla povolena také na pozemku p. è. 902/3, na kterém nebyla územním rozhodnutím umístìna, a 3⁄4e byla povolena bez vyøe1eného dopravního napojení, z èeho3⁄4 opìt dovozoval nicotnost napadeného stavebního povolení, a v návaznosti na to i rozsudku krajského soudu.
 Tyto stì3⁄4ovatelem vytýkané vady, nemohou mít za následek nicotnost správních rozhodnutí, jak bylo ji3⁄4 vý1e uvedeno, a tudí3⁄4 ani rozsudku krajského soudu. V této souvislosti stì3⁄4ovatel vytýkal krajskému soudu, 3⁄4e se uvedenými námitkami vùbec nezabýval. Zde je nutné poukázat na to, 3⁄4e tyto námitky nesplòují zákonem a judikaturou správních soudù nastavená kritéria kladená na nále3⁄4itosti 3⁄4alobního bodu zpùsobilého vymezit rámec pøezkumné èinnosti soudu, nebo» postrádají individualizovaná skutková tvrzení o poru1ení hmotných práv stì3⁄4ovatele v pøíèinné souvislosti s tvrzeným poru1ením povinností správních orgánù. Tyto námitky jsou proto nedùvodné.
 Stì3⁄4ovatel dále namítal nesprávnost postupu krajského soudu spoèívající v tom, 3⁄4e vylouèil k samostatnému projednání pøezkum územní rozhodnutí è. 256, aby následnì usnesením ze dne 20. 10. 2010 3⁄4alobu proti tomuto územnímu rozhodnutí odmítl. Touto stí3⁄4ní námitkou se Nejvy11í správní soud nemohl zabývat, proto3⁄4e pokud jde o rozhodnutí o vylouèení vìci podle ust. § 39 odst. 2 s. ø. s., jedná se o rozhodnutí upravující vedení øízení, které je vylouèeno z pøezkumu podle ust. § 104 odst. 3 písm. b) s. ø. s., a pokud se jedná o rozhodnutí o odmítnutí 3⁄4aloby, toto nemù3⁄4e být v daném øízení pøezkoumáno, nebo» bylo vydáno v jiném soudním øízení.
 Stì3⁄4ovatel rovnì3⁄4 namítal, 3⁄4e stavba hrubé terénní úpravy byla povolena na pozemcích, které nebyly projednány v územním øízení a 3⁄4e v øízení o povolení stavby hrubých terénních úprav mu bylo nezákonným zpùsobem upøeno právo být úèastníkem øízení. Touto námitkou se Nejvy11í správní soud opìt nemohl zabývat, proto3⁄4e se jedná o rozhodnutí, které nemù3⁄4e být v tomto øízení pøezkoumáváno, kdy3⁄4 v øízení o 3⁄4alobì rozhodoval krajský soud pouze o stavebním povolení.
 Stì3⁄4ovatel také namítal, 3⁄4e èást stavby, o které bylo napadeným stavebním povolením rozhodnuto, byla ji3⁄4 realizována pøed právní mocí tohoto stavebního povolení a 3⁄4e mìla být podle ust. § 88 stavebního zákona odstranìna a stavební øízení zastaveno. V této souvislosti poukázal na to, 3⁄4e krajský soud se uvedenou námitkou vùbec nezabýval. Zde je opìt nutné poukázat na skuteènost, 3⁄4e tato námitka nesplòuje zákonem a judikaturou správních soudù nastavená kritéria kladená na nále3⁄4itosti 3⁄4alobního bodu zpùsobilého vymezit rámec pøezkumné èinnosti soudu, nebo» postrádá individualizovaná skutková tvrzení o poru1ení hmotných práv stì3⁄4ovatele daná do pøíèinné souvislosti s tvrzeným poru1ením povinností správních orgánù. Proto je stejnì jako pøedcházející námitky nedùvodná.
 Stì3⁄4ovatelova námitka, 3⁄4e správní spis byl veden v rozporu s ust. § 17 správního øádu, a 3⁄4e napadené stavební povolení je v dùsledku toho nezákonné, je nièím nepodlo3⁄4eným tvrzením. Stì3⁄4ovatel nepøedlo3⁄4il 3⁄4ádný relevantní dùkaz, 3⁄4e v prùbìhu správního øízení do1lo k nepøípustné manipulaci se správním spisem vèetnì nezákonné výmìny dokumentace, jak tvrdil v kasaèní stí3⁄4nosti. Pokud se odvolává na pøípis magistrátu ze dne 11. 1. 2007 adresovaný stavebnímu úøadu, tento pouze obsahuje výtku, 3⁄4e mu dne 20. 12. 2006 byl zaslán ve1kerý spisový materiál, ani3⁄4 by uplynula stanovená lhùta pro vyjádøení k podaným odvoláním. Magistrát proto vrátil stavebnímu úøadu spisový materiál s po3⁄4adavkem, aby tento provedl úkony ve smyslu ust. § 86 odst. 2 správního øádu a v závìru pouze uvedl, 3⁄4e spis musí být øádnì sestaven. Z takto obecnì formulovaného po3⁄4adavku nelze dovozovat, 3⁄4e v rozhodné dobì nebyl správní spis veden v souladu s ust. § 17 správního øádu, a 3⁄4e odvolací orgán tuto skuteènost stavebnímu úøadu vytýkal. Tato námitka je proto nedùvodná.
 Závìrem stì3⁄4ovatel namítal, 3⁄4e magistrát se dostateènì nevypoøádal s podstatnými námitkami odvolatelù, které mají podstatný vliv na zákonnost napadeného stavebního povolení a 3⁄4e krajský soud se ve svém hodnocení jednotlivými námitkami tohoto 3⁄4alobního bodu vùbec nezabýval.
 Jak vyplývá z podané 3⁄4aloby, stì3⁄4ovatel nejprve obecnì namítal, 3⁄4e se magistrát vùbec nevypoøádal s podstatnými námitkami odvolatelù, které mají podstatný vliv na zákonnost napadeného stavebního povolení, a poté nìkteré z tìchto odvolacích námitek znovu zopakoval. Krajský soud vázán takto formulovaným 3⁄4alobním bodem tedy posuzoval pouze to, zda se magistrát s konkrétnì oznaèenými odvolacími námitkami vypoøádal a dospìl k závìru, 3⁄4e se tak stalo. V této souvislosti také uvedl, 3⁄4e z obsáhlého odùvodnìní rozhodnutí magistrátu je zøejmé, 3⁄4e jednotlivé námitky odvolatelù oèísloval a svùj názor týkající se jejich vypoøádání odùvodnil ve vztahu ke ka3⁄4dé z nich. Dále uvedl, 3⁄4e odùvodnìní napadeného rozhodnutí pova3⁄4uje za dostateèné a ve vìci uèinìný závìr za správný a souladný se zákonem. V podrobnostech pak odkázal na svou pøedchozí argumentaci uvedenou k vypoøádávaným 3⁄4alobním bodùm. Podle názoru Nejvy11ího správního soudu takto obecnì formulované odùvodnìní posouzení pøedmìtného 3⁄4alobního bodu v daném pøípadì obstojí, a to zejména s ohledem na formulaci 3⁄4alobní námitky a v kontextu odùvodnìní ostatních 3⁄4alobních námitek (dopravní napojení stavby, projednání a umístìní stavby v územním øízení, vedení správního spisu), kde se krajský soud tìmito otázkami zabýval. Tato námitka je proto rovnì3⁄4 nedùvodná.


text:
 21.10.2011
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 L 276/24
 VYKONÁVACIE NARIADENIE KOMISIE (EÚ) č. 1053/2011
 z 20. októbra 2011
 o vydávaní dovozných povolení a o udeľovaní dovozných práv na žiadosti podané počas prvých siedmich dní októbra 2011 v rámci colných kvót otvorených nariadením (ES) č. 616/2007 pre hydinové mäso
 EURÓPSKA KOMISIA,
 so zreteľom na Zmluvu o fungovaní Európskej únie,
 so zreteľom na nariadenie Rady (ES) č. 1234/2007 z 22. októbra 2007 o vytvorení spoločnej organizácie poľnohospodárskych trhov a o osobitných ustanoveniach pre určité poľnohospodárske výrobky (nariadenie o jednotnej spoločnej organizácii trhov) (1),
 so zreteľom na nariadenie Komisie (ES) č. 1301/2006 z 31. augusta 2006, ktorým sa ustanovujú všeobecné pravidlá pre správu dovozných colných kvót pre poľnohospodárske produkty spravovaných prostredníctvom systému dovozných licencií (2), a najmä na jeho článok 7 ods. 2,
 keďže:
 (1)
 Nariadením Komisie (ES) č. 616/2007 (3) sa otvorila colná kvóta na dovoz výrobkov v odvetví hydinového mäsa s pôvodom v Brazílii, Thajsku a iných tretích krajinách.
 (2)
 Žiadosti o dovozné povolenia podané počas prvých siedmich dní októbra 2011, pokiaľ ide o skupiny 1, 2, 4, 6, 7 a 8 na čiastkové obdobie od 1. januára do 31. marca 2012, pri niektorých kvótach prevyšujú množstvá, ktoré sú k dispozícii. Malo by sa teda určiť, do akej miery sa môžu dovozné povolenia vydávať, tak že sa stanoví koeficient pridelenia, ktorý sa má uplatňovať na požadované množstvá.
 (3)
 Žiadosti o dovozné práva podané počas prvých siedmich dní októbra 2011 na čiastkové obdobie od 1. januára do 31. marca 2012, pokiaľ ide o skupinu 5, prevyšujú množstvá, ktoré sú k dispozícii. Malo by sa teda určiť, do akej miery sa môžu dovozné práva udeľovať, tak že sa stanoví koeficient pridelenia, ktorý sa má uplatňovať na požadované množstvá,
 PRIJALA TOTO NARIADENIE:
 Článok 1
 1. Na žiadosti o dovozné povolenia podané podľa nariadenia (ES) č. 616/2007 na čiastkové obdobie od 1. januára do 31. marca 2012, pokiaľ ide o skupiny 1, 2, 4, 6, 7 a 8, sa uplatňujú koeficienty pridelenia uvedené v prílohe k tomuto nariadeniu.
 2. Na žiadosti o dovozné práva podané podľa nariadenia (ES) č. 616/2007 na čiastkové obdobie od 1. januára do 31. marca 2012, pokiaľ ide o skupinu 5, sa uplatňujú koeficienty pridelenia uvedené v prílohe k tomuto nariadeniu.
 Článok 2
 Toto nariadenie nadobúda účinnosť 21. októbra 2011.
 Toto nariadenie je záväzné v celom rozsahu a priamo uplatniteľné vo všetkých členských štátoch.
 V Bruseli 20. októbra 2011
 Za Komisiu v mene predsedu
 José Manuel SILVA RODRÍGUEZ
 generálny riaditeľ pre poľnohospodárstvo a rozvoj vidieka
 (1) Ú. v. EÚ L 299, 16.11.2007, s. 1.
 (2) Ú. v. EÚ L 238, 1.9.2006, s. 13.
 (3) Ú. v. EÚ L 142, 5.6.2007, s. 3.
 PRÍLOHA
 Číslo skupiny
 Poradové číslo
 Koeficient pridelenia pre žiadosti o dovozné povolenia podané na čiastkové obdobie od 1.1.2012 do 31.3.2012
 (v %)
 1
 09.4211
 0,502027
 6
 09.4216
 0,609967
 Číslo skupiny
 Poradové číslo
 Koeficient pridelenia pre žiadosti o dovozné práva podané na čiastkové obdobie od 1.1.2012 do 31.3.2012
 (v %)
 5
 09.4215
 1,344087


text:
 13.10.2020
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 LI 334/1
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/1473
 z dnia 13 października 2020 r.
 zmieniające po raz 317. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida (1), w szczególności jego art. 7 ust. 1 lit. a) i art. 7a ust. 1,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze oraz zasoby gospodarcze podlegają zamrożeniu na mocy tego rozporządzenia.
 (2)
 W dniu 8 października 2020 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych podjął decyzję o dodaniu wpisu do wykazu osób, grup i podmiotów, w odniesieniu do których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych.
 (3)
 Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002.
 (4)
 W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu powinno ono wejść w życie w trybie natychmiastowym,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 2
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 13 października 2020 r.
 W imieniu Komisji,
 za Przewodniczącą,
 Dyrektor Generalny
 Dyrekcja Generalna ds. Stabilności Finansowej,
 Usług Finansowych i Unii Rynków Kapitałowych
 (1) Dz.U. L 139 z 29.5.2002, s. 9.
 ZAŁĄCZNIK
 W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 w tytule „Osoby fizyczne” dodaje się wpis w brzmieniu:
 „Jamal Hussein Hassan Zeiniye (pisownia oryginalna: زینیھ حسن حسین جمال) (potwierdzony alias: Jamal Husayn Zayniyah; niepotwierdzony alias: a) Abu Malek El Talleh; b) Abu Hussein; c) abu-Malik al-Ansari; d) Abu-Malik al-Shami; e) Abu-Malik al-Talli). Data urodzenia: a) 17.8.1972; b) 1.1.1972. Miejsce urodzenia: a) Bengazi, Libia; b) Al Tall, Syryjska Republika Arabska; c) Tell Mnin, Syryjska Republika Arabska. Obywatelstwo: syryjskie. Nr paszportu: 3987189 (paszport syryjski). Krajowy nr identyfikacyjny: a) 13080011550; b) 5877002 (syryjski dokument tożsamości wydany dnia 25 maja 2011 r.). Adres: a) Syryjska Republika Arabska; b) Arsal, Bekaa, Liban. Inne informacje: a) przywódca Al-Nusrah Front for the People of the Levant w zachodniej części regionu Qalamoun, Syryjska Republika Arabska; b) imię i nazwisko matki: Amina Tohmeh. Data wskazania, o której mowa w art. 7d ust. 2 lit. i): 8.10.2020.”.


type: caselaw

text:
 7.12.2015
 MT
 Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea
 C 406/39
 Rikors ippreżentat fl-1 ta’ Ottubru 2015 – Uribe-Etxebarría Jiménez vs UASI – Núcleo de comunicaciones y control (SHERPA)
 (Kawża T-577/15)
 (2015/C 406/40)
 Lingwa tar-rikors: l-Ispanjol
 Partijiet
 Rikorrent: Xabier Uribe-Etxebarría Jiménez (Erandio, Spanja) (rappreżentant: M. Esteve Sanz, avukat)
 Konvenut: L-Uffiċċju għall-Armonizzazzjoni fis-Suq Intern (Trade marks u Disinni) (UASI)
 Parti oħra quddiem il-Bord tal-Appell: Núcleo de comunicaciones y control, SL (Tres Cantos (Madrid), Spanja)
 Informazzjoni dwar il-proċedimenti quddiem l-UASI
 Proprjetarju tat-trade mark ikkontestata: ir-rikorrent
 Trade mark ikkontestata kkonċernata: trade mark Komunitarja verbali “SHERPA” –Trade mark Komunitarja Nru 1 0 0 00 339
 Proċedimenti quddiem l-UASI: proċedimenti għal dikjarazzjoni ta’ invalidità
 Deċiżjoni kkontestata: deċiżjoni tat-Tieni Bord tal-Appell tal-UASI tas-17 ta’ Lulju 2015 fil-Każ R 1135/2014-2
 Talbiet
 —
 tannulla d-deċiżjoni kkontestata;
 —
 tikkundanna lill-UASI, u jekk ikun il-każ, lill-intervenjenti, għall-ispejjeż.
 Motivi invokati
 —
 Ksur tal-Artikoli 63(1), 64(1) u 76(1) tar-Regolament Nru 207/2009;
 —
 Ksur tal-Artikolu 42(2) u (3) tar-Regolament Nru 207/2009 u tar-Regola 22 tar-Regolament Nru 2868/95;
 —
 Ksur tal-Artikolu 8(1)(a) u (b) tar-Regolament Nru 207/2009.


text:
 Ważna informacja prawna
 |
 21996D1114(02)
 Dziennik Urzędowy L 291 , 14/11/1996 P. 0032 - 0032
 Decyzja Wspólnego Komitetu EOGnr 42/96z dnia 28 czerwca 1996 r.zmieniająca załącznik XVIII (Bezpieczeństwo i higiena pracy prawo pracy, oraz równe traktowanie mężczyzn i kobiet) do Porozumienia EOGWSPÓLNY KOMITET EOG,uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwane dalej Porozumieniem, w szczególności jego art. 98,a także mając na uwadze, co następuje:załącznik XVIII do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 29/96 z dnia 26 kwietnia 1996 roku [1];dyrektywa Rady 93/104/WE z dnia 23 listopada 1993 roku, dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy [2], winna być włączona do Porozumienia,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Następujący punkt winien być dodany po punkcie 27 (dyrektywa Rady 94/45/WE) w załączniku XVIII do Porozumienia:"28. 393 L 0104: dyrektywa Rady 93/104/WE z dnia 23 listopada 1993 roku, dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy (Dz.U. L 307 z 13.12.1993, str. 18)."Artykuł 2Teksty dyrektywy 93/104/WE w językach islandzkim i norweskim, które są załączone do odnośnych wersji językowych niniejszej decyzji, są autentyczne.Artykuł 3Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 1996 roku, o ile wszystkie zawiadomienia na podstawie artykułu 103 ustęp 1 Porozumienia zostały przekazane Wspólnemu Komitetowi EOG.Artykuł 4Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Sekcji EOG i w Dodatku EOG do Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 28 czerwca 1996 r.W imieniu Wspólnego Komitetu EOGP. BenavidesPrzewodniczący[1] Dz.U. L 186 z 25.7.1996, str. 82.[2] Dz.U. L 307 z 13.12.1993, str. 18.--------------------------------------------------