text:
Zákon ze dne 18.12.2001 o státní pomoci při obnově území postiženého živelnou nebo jinou pohromou a o změně zákona č. 363/1999 Sb., o pojišťovnictví a o změně některých souvisejících zákonů (zákon o pojišťovnictví), ve znění pozdějších předpisů, (zákon o státní pomoci při obnově území)
 16.1.2002 | Sbírka: 12/2002 Sb. | Částka: 7/2002
 Prováděcí: 93/2006 Sb., 399/2002 Sb., 186/2002 Sb.
 Aktivní derogace: 363/1999 Sb., 167/1954 Ú.l., 27/1950 Sb.
 Pasivní derogace: 264/2016 Sb., 278/2009 Sb., 11/2006 Sb., 347/2005 Sb.
 ze dne 18. prosince 2001
 o státní pomoci při obnově území postiženého živelní nebo jinou pohromou a o změně zákona č. 363/1999 Sb., o pojišťovnictví a o změně některých souvisejících zákonů (zákon o pojišťovnictví), ve znění pozdějších předpisů,
 (zákon o státní pomoci při obnově území)
 Změna: 347/2005 Sb.
 Změna: 264/2016 Sb.
 STÁTNÍ POMOC PŘI OBNOVĚ ÚZEMÍ POSTIŽENÉHO ŽIVELNÍ NEBO JINOU POHROMOU
 Tento zákon stanoví zásady pro poskytnutí státní finanční pomoci (dále jen "státní pomoc") při obnově území postiženého živelní nebo jinou pohromou a postup předcházející poskytnutí státní pomoci.
 Zásady poskytnutí státní pomoci
 (1) Došlo-li k narušení základních funkcí zemí v důsledku živelní nebo jiné pohromy, která je mimořádnou událostí,1) na základě níž byl vyhlášen stav nebezpečí2) nebo nouzový stav3) (dále jen "pohroma"), může stát poskytnout krajům, obcím, dalším právnickým osobám, s výjimkou právnických osob hospodařících s majetkem státu, a fyzickým osobám (dále jen "dotčené osoby") státní pomoc na obnovu majetku sloužícího k zabezpečení základních funkcí v území.
 (2) Státní pomoc lze poskytnout až do výše nákladů, jež je nezbytné vynaložit na obnovu majetku poškozeného pohromou nebo na pořízení nového majetku, který bude plnit tutéž základní funkci jako majetek zničený pohromou.
 (3) Státní pomoc může být poskytnuta, pokud o ni dotčená osoba požádá ministerstvo, které o jejím poskytnutí rozhoduje, a prokáže, že není schopna vlastními prostředky obnovit svůj majetek sloužící k zabezpečení základních funkcí v území.
 (4) K žádosti podle odstavce 3
 a) právnická osoba, s výjimkou kraje a obce, přiloží výpis z katastru nemovitostí, který nesmí být starší než 3 měsíce, potvrzující, že je vlastníkem nemovitosti nacházející se na území postiženém pohromou, a prokáže své příjmy dosažené za zdaňovací období bezprostředně předcházející kalendářnímu roku, v němž pohroma nastala,
 b) fyzická osoba přiloží výpis z katastru nemovitostí, který nesmí být starší než 3 měsíce, potvrzující, že je vlastníkem nemovitosti nacházející se na území postiženém pohromou, a prokáže své příjmy dosažené za zdaňovací období bezprostředně předcházející kalendářnímu roku, v němž pohroma nastala, a to včetně příjmů plynoucích z dávek důchodového pojištění (zabezpečení) nebo nemocenského pojištění (péče).
 (5) Podnikatel k žádosti o poskytnutí státní pomoci dále přiloží
 a) účetní závěrku nebo přehled o majetku a závazcích a přehled o příjmech a výdajích, které byly sestaveny k poslednímu dni měsíce bezprostředně předcházejícího pohromě, pokud je povinen je podle zvláštního právního předpisu sestavovat; nelze-li tyto doklady přiložit, neboť byly včetně podkladů pro jejich sestavení zničeny v důsledku pohromy, učiní o jejich zničení čestné prohlášení,
 b) čestné prohlášení o tom, že
 1. na jeho majetek nebyl prohlášen konkurs, nebylo povoleno vyrovnání, nebyl zamítnut návrh na prohlášení konkursu pro nedostatek majetku nebo že podnikatel není v likvidaci,
 2. má vypořádány splatné závazky ve vztahu ke státnímu rozpočtu, státním fondům, rozpočtům územních samosprávných celků nebo ke zdravotní pojišťovně,
 c) další doklady, je-li jejich předložení nezbytné pro splnění podmínek stanovených pro poskytnutí státní pomoci.
 (6) Kraj a obec přiloží k žádosti o poskytnutí státní pomoci pouze doklady požadované podle odstavce 5 písm. c).
 (7) Na poskytnutí státní pomoci není právní nárok. Státní pomoc lze poskytnout ve formě dotace nebo návratné finanční výpomoci4).
 (8) Státní pomoc na obnovu nebo pořízení téhož majetku poškozeného nebo zničeného určitou pohromou lze poskytnout pouze jednorázově na základě rozhodnutí jednoho z ministerstev určených ve strategii obnovy území [§ 4 odst. 2 písm. c)].
 (9) Majetkem sloužícím k zabezpečení základních funkcí v území je majetek, který bezprostředně slouží k dopravě, hospodářským činnostem, bydlení, s výjimkou staveb pro individuální rekreaci5), k zajištění podmínek potřebných pro udržitelný rozvoj nebo jako technická infrastruktura a občanské vybavení nebo ten majetek, který je součástí národního kulturního pokladu5a), předmětem ochrany v rámci památkové rezervace5b) nebo památkové zóny5c).
 (10) Pověřený obecní úřad6) v přenesené působnosti poskytne kraji na jeho žádost součinnost při zjišťování údajů potřebných k přípravě podkladů pro rozhodnutí o poskytnutí státní pomoci při obnově území postiženého pohromou a při odborné přípravě na toto zjišťování. Odborná příprava zahrnuje především způsob vyčíslení a registrace nákladů na obnovu majetku sloužícího k zabezpečení základních funkcí v území.
 Podklady pro rozhodnutí o poskytnutí státní pomoci
 (1) Kraj, v jehož územním obvodu došlo k narušení základních funkcí v důsledku pohromy, v přenesené působnosti vypracuje přehled o předběžném odhadu nákladů na obnovu majetku sloužícího k zabezpečení základních funkcí v území (dále jen "přehled") a předloží jej Ministerstvu financí do 7 dnů od uplynutí doby, na kterou byl stav nebezpečí nebo nouzový stav vyhlášen, nebo od zrušení těchto stavů před uplynutím doby, na kterou byly tyto stavy vyhlášeny. Náležitosti přehledu stanoví Ministerstvo financí vyhláškou.
 (2) V případě pohromy, která postihla majetek sloužící k zabezpečení základních funkcí v území značné části kraje nebo několika krajů, může Ministerstvo financí na žádost kraje prodloužit lhůtu stanovenou pro předložení přehledu. Kraj může o prodloužení lhůty požádat neprodleně po uplynutí doby, na kterou byl stav nebezpečí nebo nouzový stav vyhlášen, nebo neprodleně po zrušení těchto stavů před uplynutím doby, na kterou byly vyhlášeny. Ministerstvo financí sdělí kraji své stanovisko k žádosti nejpozději do 24 hodin po jejím doručení; vyhoví-li žádosti, stanoví zároveň délku prodloužené lhůty. Ministerstvo financí může prodloužit lhůtu i z vlastního podnětu. V případě prodloužení lhůty se prodlouží o shodný počet dnů i lhůta stanovená ministru pro místní rozvoj pro předložení návrhu strategie obnovy území vládě ke schválení (§ 4 odst. 4).
 (3) Kraj zjišťuje údaje nutné pro zpracování přehledu prostřednictvím fyzických osob, kterým vystaví písemné pověření (dále jen "pověřené osoby"). Vzor tohoto pověření, které obsahuje vždy jméno, příjmení a rozsah oprávnění pověřené osoby, stanoví Ministerstvo financí vyhláškou.
 (4) Pověřené osoby zjišťují údaje nutné pro zpracování přehledu vlastním místním šetřením stavu poškozeného majetku. K tomu jsou oprávněny vstupovat na pozemky a do objektů nacházejících se na území postiženém pohromou po předložení pověření podle odstavce 3 a občanského průkazu.
 (5) Není-li vstup na pozemky nebo do objektů nacházejících se na území postiženém pohromou možný z důvodu obrany státu, ochrany utajovaných skutečností nebo ohrožení života nebo zdraví osob, jsou potřebné údaje povinni poskytnout pověřeným osobám vlastníci takových pozemků a objektů.
 (6) Údaje získané v průběhu zpracovávání přehledu, z nichž by bylo možné získat informace o jednotlivých právnických nebo fyzických osobách, mohou být využívány pouze v souladu s tímto zákonem; to platí i pro využívání zvláštních skutečností vymezených ve zvláštním zákoně.7) Osoby, které mají k takovým údajům přístup, jsou povinny zabezpečit jejich ochranu, a to zejména před jejich neoprávněným zveřejněním nebo neoprávněným využíváním k jiným účelům.
 Strategie obnovy území
 (1) Na základě vyžádání Ministerstva pro místní rozvoj (dále jen "ministerstvo") a ve lhůtě jím stanovené předloží kraje a obce, v jejichž územních obvodech došlo k narušení základních funkcí v důsledku pohromy,
 a) stanovisko, v němž uvedou, v jaké míře jsou schopny z vlastních rozpočtů pomoci jiným dotčeným osobám,
 b) informaci o opatřeních obsažených v jimi zpracovaných krizových plánech a uplatněných v období stavu nebezpečí nebo nouzového stavu, z nichž je třeba dále vycházet při obnově území.
 (2) Ministerstvo ve spolupráci s Ministerstvem financí zpracuje na základě předaných podkladů podle § 3 odst. 1 a podle odstavce 1 návrh strategie obnovy území, který obsahuje zejména
 a) vymezení území, na jehož obnovu může být státní pomoc poskytnuta,
 b) cíle, na jejichž zabezpečení může být státní pomoc poskytnuta, včetně stanovení pořadí jejich důležitosti,
 c) výčet ministerstev, která budou o poskytnutí státní pomoci rozhodovat,
 d) objem finančních prostředků pro ministerstva určená podle písmene c),
 e) formy státní pomoci a v případě, že státní pomoc bude poskytována na základě programů, též vymezení těchto programů a určení správců,
 f) určení ministerstva nebo kraje odpovídajícího za koordinaci činností; pokud je určen ke koordinaci kraj, vykonává ji v přenesené působnosti.
 (3) V případě vzniku radiační havárie se Státní úřad pro jadernou bezpečnost podílí na přípravě návrhu strategie obnovy území podle odstavce 2.
 (4) Návrh strategie obnovy území podle odstavce 2 předloží ministr pro místní rozvoj vládě ke schválení do 20 dnů po uplynutí doby, na kterou byl stav nebezpečí nebo nouzový stav vyhlášen, nebo po zrušení těchto stavů před uplynutím doby, na kterou byly tyto stavy vyhlášeny.
 1. Zákon č. 27/1950 Sb., o státní podpoře při živelních pohromách.
 2. Vyhláška č. 167/1954 Ú. l., o státní podpoře při živelních pohromách.
 1) § 2 písm. b) zákona č. 239/2000 Sb., o integrovaném záchranném systému a o změně některých zákonů.
 2) § 3 zákona č. 240/2000 Sb., o krizovém řízení a o změně některých zákonů (krizový zákon).
 3) Čl. 5 a 6 ústavního zákona č. 110/1998 Sb., o bezpečnosti České republiky.
 4) Zákon č. 218/2000 Sb., o rozpočtových pravidlech a o změně některých souvisejících zákonů (rozpočtová pravidla), ve znění pozdějších předpisů.
 5) § 3 písm. d) vyhlášky č. 3137/1998 Sb., o obecných technických požadavcích na výstavbu.
 5a) § 2 odst. 2 zákona č. 101/2001 Sb., o navrácení nezákonně vyvezených kulturních statků, ve znění zákona č. 180/2003 Sb.
 5b) § 5 zákona č. 20/1987 Sb., o státní památkové péči.
 5c) § 6 zákona č. 20/1987 Sb., ve znění zákona č. 132/2000 Sb. a zákona č. 320/2002 Sb.
 6) § 64 zákona č. 128/2000 Sb., o obcích (obecní zřízení), ve znění zákona č. 313/2002 Sb.
 Zákon č. 314/2002 Sb., o stanovení obcí s pověřeným obecním úřadem a stanovení obcí s rozšířenou působností, ve znění zákona č. 387/2004 Sb.
 7) Zákon č. 240/2000 Sb.


type: other

text:
Skat.dk: S.F.2.1.11 Ydelser i aktionærens interesse
 Hvis en hovedaktionær foranlediger, at selskabet foretager udbetalinger til formål, som udelukkende eller i det væsentlige tilgodeser hans personlige interesser, beskattes aktionæren af udbetalingerne. Selskabet kan ikke fradrage sådanne ydelser.
 Efter skd.cirkulære nr. 72 af 17. april 1996 om ligningsloven, pkt. 20.1 , er der alene fradragsret for gaver til almenvelgørende eller på anden måde almennyttige foreninger, stiftelser, institutioner m.v., jf. LL § 8 A, der er godkendt af skatteministeren. Gavebeløb skal sammenlagt udgøre mindst 500 kr. i løbet af et indkomstår til den enkelte forening. Ved opgørelse af den skattepligtige indkomst kan et selskab således fradrage det samlede gavebeløb, som overstiger 500 kr. Der kan højst fradrages 5.000 kr. om året. Det maksimale fradrag opnås således først, når de gaver, som tages i betragtning, udgør 5.500 kr. tilsammen.
 Beløb, der ikke overstiger de 500 kr. årligt, eller som overstiger 5.500 kr., kan således beskattes som maskeret udlodning hos hovedaktionæren, når gaveydelsen må anses at tilgodese hovedaktionærens personlige interesser.
 Reglerne om fradragsret for gaver medfører for selskaber, som i en periode ikke har udbetalt udbytte, at skattemyndighederne ikke kan statuere maskeret udlodning, hvis selskabet beslutter at give gaver til godkendte foreninger m.v.
 Vedrørende forskningsgaver, der gives af selskabet i henhold til LL § 8 H, kan der som udgangspunkt ikke statueres maskeret udlodning hos hovedaktionæren, eftersom selskabet har fuld fradragsret for sådanne gaver. Der henvises i øvrigt til skd.cirkulære nr. 72 af 17. april 1996 om lignigsloven, pkt. 20.2 .
 Løbende ydelser - LL § 12
 Selskaber har alene fradragsret for løbende ydelser omfattet af LL § 12, hvis der er tale om årlige ydelser, der ikke overstiger 15 pct . af yderens skattepligtige indkomst. Årlige ydelser, der ikke overstiger 15.000 kr., kan dog fradrages fuldt ud uanset de foranstående begrænsninger.
 Beløb, der overstiger de nævnte beløbsgrænser, kan beskattes som maskeret udlodning hos hovedaktionæren, når den løbende ydelse må anses at tilgodese hovedaktionærens personlige interesser. Se endvidere LV Almindelig del afsnit A.F.4.4 og skd.cirkulære nr. 72 af 17. april 1996 om ligningsloven, pkt. 19 vedrørende LL § 12 om løbende ydelser.
 For så vidt angår ensidigt påtagne forpligtelser samt gensidigt bebyrdende aftaler indgået før den 1. juli 1999 er der fradrag for løbende ydelser. Gensidigt bebyrdende aftaler indgået den 1. juli 1999 eller senere behandles i henhold til reglerne i LL § 12 B. Se nærmere herom LV Alminelig del afsnit A.F.4.4.5.2.
 I TfS 1995, 454 HRD traf Højesteret afgørelse i en sag, hvorefter et anpartsselskab havde nedlagt påstand om fradrag for bidrag, der var ydet i henhold til et gavebrev, hvor selskabet forpligtede sig til i 10 år at betale Indre Mission 5 pct . af selskabets skattepligtige indkomst. Hovedanpartshaveren, der tillige var ansat i selskabet, havde samtidigt forpligtet sig til at bidrage til Indre Mission med maksimumsbidraget for personer. Højesteret bemærkede, at efter LL § 12, stk. 2, tilkommer der udtrykkeligt også selskaber fradragsret for løbende ydelser i henhold til en forpligtelse, som er påtaget overfor foreninger, stiftelser, institutioner, religiøse samfund m.v., der er godkendt efter LL § 12, stk. 3. At det er en hovedaktionærs eller hovedanpartshavers ideelle interesse for en af de omhandlede foreninger m.v., der har ført til, at et selskab har påtaget sig en løbende forpligtelse, kan ikke bevirke, at der med støtte i et almindeligt princip om maskeret udbytte gøres undtagelse fra fradragsretten. Der er ikke i forarbejderne til lovændringen i 1986 tilstrækkelige holdepunkter for et andet resultat. Anpartsselskabet har følgelig ret til fradrag efter LL § 12, stk. 2, for løbende ydelser i henhold til forpligtelseskontrakter med de begrænsninger og på de betingelser, der følger af LL § 12.
 Højesteret nåede til samme resultat som ovenfor nævnt i en parallel sag vedrørende hovedaktionæren personligt, jf. TfS 1995, 455 HRD . Skatteministeriet har endvidere kommenteret de to Højesteretsdomme i TfS 1995, 649 DEP .
 Nedenstående afgørelser illustrerer en række situationer, hvor ydelser afholdt i aktionærens interesse blev betragtet som maskeret udlodning henholdsvis maskeret udbytte.
 TfS 1997, 367 VLD : Maskeret udbytte - børsintroduktion af aktier. Skatteyderen ejede kapitalen på 5 mio. kr. i et selskab, hvis aktiekapital i april 1991 blev søgt optaget til notering på Københavns Fondsbørs, ligesom det blev besluttet at udvide aktiekapitalen til 25 mio. kr. ved udstedelse af 20 mio. kr. fondsaktier til den hidtidige aktionær. Børsintroduktionen blev gennemført ved, at bestyrelsen traf beslutning om at udvide aktiekapitalen med yderligere 10 mio. kr. til kurs minimum 340 og uden fortrinsret for den hidtidige aktionær og med tegningsperiode 22. april 1991 til 24. april 1991 . De samlede udgifter ved børsintroduktionen udgjorde 3.515.453 kr., som blev modregnet i selskabets egenkapital som overkurs ved emission. Skatteyderen solgte i samme periode af sin aktiebeholdning 5,5 mio. kr. aktier til kurs 360 til private investorer. Den stedlige skattemyndighed beskattede som maskeret udbytte skatteyderen af en forholdsmæssig andel af udgifterne til børsintroduktionen. Landsretten bemærkede, at skatteyderens salg af aktier skete i nær tidsmæssig tilknytning til børsintroduktionen, og at salget var betinget af børsintroduktionen. Købsprisen svarede til den fastsatte kurs ved børsintroduktionen. Det var på denne baggrund med rette, at skatteyderen var anset skattepligtig af en forholdsmæssig andel af børsintroduktionsomkostningerne.
 TfS 1993, 362 VLD. Et anpartsselskabs bådudlejning blev ikke anset for erhvervsmæssig virksomhed, hvorfor underskuddet blev anset for at være maskeret udlodning til hovedanpartshaveren. Se også TfS 1991, 289 VLD om underskud ved hundekennel og LV Erhvervsdrivende afsnit E.A.1.2 om hobbyvirksomhed.
 TfS 1996, 180 LSR. En hovedaktionær solgte alle anparterne i det af ham ejede selskab på vilkår, at afregning i forbindelse med salget skete efter nettoafregningsmetoden. Hovedaktionæren havde ladet sig vederlægge for salget af anparterne ved samme dag at overføre selskabets indestående og tilgodehavender til sin personlige konto på et tidspunkt, hvor hovedaktionæren fortsat havde bestemmende indflydelse i selskabet, og dermed var den eneste, der var legitimeret til at disponere over selskabets midler. Landsskatteretten fandt, at dispositionerne måtte anses som skattepligtige som udlodning i medfør af LL § 16 A. Se også TfS 1996, 778 LSR vedrørende samme problemstilling.
 TfS 1995, 799 VLD. En skatteyder trak en check på 376.200 DEM eller 1.431.461 DKK på sit selskab, hvori han var eneanpartshaver, og han indsatte checken på sin konto i Jyske Bank i Hamburg. Checken blev senere overført til selskabets bankkonto i Schweiz. Skatteforvaltningen forhøjede hans skattepligtige indkomst med beløbet, som blev anset som maskeret udlodning. Skatteankenævnet stadfæstede ansættelsen og henviste til, at en over skatteyderen afsagt straffedom havde taget tilstrækkelig klar stilling til indkomstansættelsen, herunder at der forelå maskeret udbytte/udlodning. Landsretten tiltrådte ligesom tidligere Landsskatteretten , at beløbet var beskattet som maskeret udlodning for skatteyderen uanset, at kontoen i Schweiz var oprettet i selskabets navn og bl.a. henset til, at skatteyderen i selskabets kassekladde havde posteret beløbet som varekøb. Dommen i straffesagen (TfS 1991, 320 VLD) fandtes ikke at have taget stilling til unddragelsens betydning for afgørelsen af skattepligtig almindelig indkomst på en sådan måde, at skatteyderen var afskåret fra domstolsprøvelse af sine anbringender.
 TfS 1991, 16 ØLD. Ved udtræden af et revisorinteressentskab og påbegyndelse af ny revisionsvirksomhed udtog interessenten en større klientmasse end svarende til hans andel af interessentskabet. Der kunne ikke opnås enighed om betalingen herfor, hvorfor spørgsmålet blev undergivet voldgift. Omkostningerne ved voldgiftssagen blev betalt af et af interessenten stiftet anpartsselskab, og det blev gjort gældende, at udgiften vedrørte dettes interesser. Retten fandt, at sagsomkostningsbeløbet var en af SL § 4 omfattet indtægt for interessenten, idet omkostningerne alene påhvilede interessenten, der også i særlig grad havde haft interesse i voldgiftsagen. Afgørelsen blev indbragt for Højesteret og forligt den 22. november 1990. Anken blev hævet og interessenten anerkendte, at sagsomkostningsbeløbet skulle betales af ham personligt.
 I TfS 1985, 401 VLD blev et selskabs tilskud til opførelse af en ridehal tilhørende en klub, som selskabets hovedaktionær var formand for, kun i begrænset omfang anerkendt som en fradragsberettiget reklameudgift for selskabet, mens det resterende beløb blev anset som maskeret udbytte for hovedaktionæren.
 En eneanpartshaver og direktør blev anset skattepligtig som maskeret udbytte, af et tab som selskabet fik ved salg af en malerisamling til ham. Landsretten fandt, at der på grund af interessefællesskabet mellem parterne måtte stilles særlige krav til dokumentationen for at overdragelsen var sket på markedsvilkår, jf. TfS 1994, 530 VLD.
 Ved en børsintroduktion, der både omfattede nytegning af aktier og dele af de hidtidige aktionærers aktier, blev en del af de af selskabet afholdte udgifter til emissionsprovision, børsprospekt, annoncer og revision anset for udlodning til de hidtidige aktionærer, idet børsintroduktionen også var foretaget i disses interesse i forbindelse med ejerskifte, TfS 1990, 385 LSR.
 I TfS 1994, 641 LR blev hovedaktionæren efter en konkret vurdering udlodningsbeskattet ved selskabets aktietegning til overkurs i et ligeledes af hovedaktionæren domineret selskab. Se hertil TfS 1994, 631 LR hvor udlodningsbeskatning ikke gennemførtes. I TfS 1995, 803 LSR fandt Landsskatteretten , at der ikke var hjemmel til at gennemføre beskatning af den urealiserede værdistigning hos de pågældende aktionærer. Kursstigningen på aktierne opstod som følge af en kapitaludvidelse, der alene blev tegnet af selskabets moderselskab.
 TfS 2000, 184 HRD : Sagen drejede sig om, hvorvidt en skatteyder skulle beskattes af værdien af låneretten til rentefri lån, som et af ham ejet anpartsselskab havde oparbejdet, og som blev overført til ham. Højesteret fandt, at de overførte låneretter måtte anses som udlodning for skatteyderen og således indkomstskattepligtig for denne i medfør af LL § 16 A.
 TfS 1998, 119 HRD . Efter en skatteyders konkurs stiftedes selskab A med skatteyderens 3 mindreårige børn som stiftere, og skatteyderen blev ansat i selskabet. Senere stiftede A og en tredjemand et nyt selskab B, og A overdrog virksomheden til B. Endvidere stillede A skatteyderens arbejdskraft til rådighed for B, som betalte A for arbejdskraften. A købte endvidere 10 malerier af en kunstner samt ydede denne et lån på 20.000 kr. Højesteret lagde til grund, at skatteyderen havde den bestemmende indflydelse i A og B. Højesteret fandt, at den valgte konstruktion ikke var forbundet med en sådan realitet, at den kunne lægges til grund ved fastsættelsen af skatteyderens skattepligtige indkomst. De vederlag, som B betalte til A for skatteyderens arbejdskraft, var skattepligtige hos skatteyderen som vederlag for personligt arbejde i tjenesteforhold. Købet af malerierne og lånet til kunstneren kunne ikke anses som normale forretningsmæssige dispositioner for A, men skete i skatteyderens personlige interesse, og det godkendtes, at tilsvarende beløb var blevet ført til beskatning hos skatteyderen. I TfS 1999, 728 HRD fastslog Højesteret, at der kunne ske udlodningsbeskatning, jf. LL § 16 A, stk. 1, hvor en gave ydet af selskabet ikke har tilknytning til selskabets erhvervsmæssige virksomhed, men alene er begrundet i selskabsejerens ideelle interesse. Højesteret bemærkede, at det selskab hvortil sponsorgaven var ydet, måtte anses som en erhvervsdrivende virksomhed, selv om selskabet i et vist omfang havde ydet økonomisk støtte og anden bistand til en lokal idrætsforening. Gaven kunne herefter ikke anses for ydet til almennyttige eller dermed ligestillede formål. Ydelsen havde endvidere ingen tilknytning til det givende selskabs erhvervsmæssige virksomhed, men var alene begrundet i eneanpartshaverens ideelle interesse i det modtagende selskabs virksomhed, hvor han var ulønnet direktør og bestyrelsesmedlem.
 I TfS 1999, 109 LSR havde skattemyndighederne anset aktieafgift afholdt af det modtagende selskab i forbindelse med en skattefri aktieombytning for maskeret udlodning, jf. LL § 16 A. Landsskatteretten fandt, henset til aftalefriheden med hensyn til fordelingen af aktieafgiften, at der ikke var påvist anden sædvane end efter den tidligere gældende børsstempellov, samt at parterne efter aktieafgiftslovens § 5, stk. 4, jf. lovbekendtgørelse nr. 644 af 27. august 1998 om afgift ved overdragelse af aktier m.v ., hæfter solidarisk for afgiftens betaling, at alene halvdelen af den betalte aktieafgift måtte anses for maskeret udlodning. (Kendelsen er indbragt for domstolene).
 I TfS 2000, 311 ØLD (appelleret) drev skatteyderen virksomhed gennem det sagsøgende anpartsselskab A, som han er ejer af, og han var desuden medejer af et andet anpartsselskab B. B købte i 1988 en ejendom, som blev finansieret ved optagelse af udlandslån i en bank. A deponerede i 1989 obligationer til en værdi af ca. 400.000 kr., ligesom skatteyderen indestod sammen med en medejer som selvskyldnerkautionist for lånet. Obligationerne blev i 1992 realiseret med henblik på nedbringelse af udlandslånet. Landsretten lagde til grund, at sikkerhedsstillelsen ikke havde været begrundet i en normal forretningsmæssig disposition i forhold til B, og at dette selskab ikke selv var i stand til at nedbringe lånet indenfor den af banken fastsatte frist. Ved indfrielsen af sikkerheden i form af obligationer tilførtes B et beløb på 391.515 kr. Herved blev skatteyderen fritaget for risikoen som selvskyldnerkautionist for et tilsvarende beløb. Landsretten fandt, at skatteyderen skulle beskattes af dette beløb som udbytte, og der var ikke fradragsret for det sagsøgende selskab for kurstab efter kursgevinstlovens regler.
 TfS 2000, 325 LSR : En bonusaftale mellem et produktionsselskab og salgsselskab, der var ejet af samme aktionærkreds (en moder og to sønner), blev ikke anset som forretningsmæssigt begrundet, og de af produktionsselskabet overførte beløb blev anset som ikke-fradragsberettigede tilskud til salgsselskabet. Der blev ikke givet medhold i et påberåbt forventningsprincip. Overførslerne til salgsselskabet blev samtidig anset som en begunstigelse af de to sønner på moderens bekostning i hendes interesse, idet moderen ejede en mindre andel af salgsselskabet end af produktionsselskabet. Moderen blev derfor beskattet som maskeret udlodning af 11 pct. af de overførte beløb svarende til forskellen i ejerandelene. Derimod fandtes der ikke grundlag for at beskatte sønnerne af maskeret udlodning, idet disse ikke havde realiseret nogen skattepligtig indkomst ved overførslerne.
 TfS 2000, 874 VLD: Skatteyderen var eneanpartshaver i et selskab, der i forbindelse med overdragelsen af selskabets virksomhed havde modtaget et gældsbrev på 910.644 kr. som delvist vederlag. Selskabet stiftede efterfølgende en fond og overdrog gældsbrevet som gave til fonden, hvorefter selskabet samme dag trådte i solvent likvidation. Skattemyndighederne havde anset den overdragne gave som maskeret udlodning til skatteyderen. Landsretten lagde til grund, at fonden måtte anses for at være af almennyttig og almenvelgørende karakter omfattet af § 83 i den dagældende anpartsselskabslov, og landsretten fandt det ikke godtgjort, at skatteyderen havde nogen økonomisk eller personlig interesse i ydelsen af gaven, som derfor ikke blev anset for at udgøre maskeret udlodning til skatteyderen.


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
24.1.2004 ES Diario Oficial de la Unión Europea C 21/29
 Motivos y principales alegaciones Archivo del asunto C-135/02 (1)
 La Comisión considera que varias disposiciones de algunos (2004/C 21/54)
 Länder, que coinciden con las del bundeseinheitlicher Muster
 einer Feuerverordnung de 24.2.1995 (Reglamento modelo
 federal relativo a las instalaciones de calefacción), infringen las Mediante auto de 30 de septiembre de 2003, el Presidente del
 disposiciones de la Directiva 90/396/CEE sobre aparatos de Tribunal de Justicia de las Comunidades Europeas, ha decidido
 gas. En particular, se trata de las disposiciones relativas a: archivar el asunto C-135/02: Comisión de las Comunidades
 Europeas contra República Federal de Alemania.
 — Las calderas con una potencia calorífica superior a 50 kw,
 que deben colocarse únicamente en locales separados. (1) DO C 131 de 1.6.2002.
 — Determinadas calderas que han de estar equipadas con un
 dispositivo de seguridad que impide que la concentración
 de monóxido de carbono en el local supere la cantidad de
 30 ppm.
 Archivo del asunto C-142/02 (1)
 — Las calderas que deben estar equipadas con un dispositivo
 que, en determinadas circunstancias, corta la circulación
 (2004/C 21/55)
 del gas.
 Según la Comisión, estas disposiciones obstaculizan la comer- Mediante auto de 15 de septiembre de 2003, el Presidente del
 cialización de los aparatos a que se refiere la Directiva en los Tribunal de Justicia de las Comunidades Europeas, ha decidido
 Länder de que se trata, debido a que en éstos se regulan, archivar el asunto C-142/02: Comisión de las Comunidades
 mediante disposiciones nacionales, aspectos que ya están Europeas contra Gran Ducado de Luxemburgo.
 regulados por la Directiva, como, por ejemplo, la ubicación de
 los aparatos únicamente en locales no habitados, la prevención
 (1) DO C 131 de 1.6.2002.
 de escapes de gas, el peligro de explosiones, etc.
 La República Federal de Alemania estima que en materia de
 seguridad pública de las personas, así como de protección de
 la salud y de la vida de los seres humanos frente a los peligros
 que entrañan los aparatos de gas, los Estados miembros son Archivo del asunto C-228/02 (1)
 competentes para exigir niveles de seguridad más altos respecto
 a los aparatos de gas de este tipo en el marco de la normativa (2004/C 21/56)
 nacional de ordenación de la edificación. La Comisión rechaza
 este argumento alegando que la Directiva, siguiendo el con-
 cepto del «nuevo enfoque», regula de forma exhaustiva el Mediante auto de 17 de septiembre de 2003, el Presidente del
 ámbito a que se refiere, por lo que ya no pueden adoptarse Tribunal de Justicia de las Comunidades Europeas, ha decidido
 disposiciones nacionales adicionales. archivar el asunto C-228/02: Comisión de las Comunidades
 Europeas contra Gran Ducado de Luxemburgo.
 (1) DO L 196, p. 15.
 (1) DO C 180 de 27.7.2002.
 Archivo de los asuntos acumulados C-157/01 P y
 C-169/01 P (1) Archivo del asunto C-229/02 (1)
 (2004/C 21/57)
 (2004/C 21/53)
 Mediante auto de 18 de septiembre de 2003, el Presidente del
 Mediante auto de 17 de julio de 2003, el Presidente del Tribunal de Justicia de las Comunidades Europeas, ha decidido
 Tribunal de Justicia de las Comunidades Europeas, ha decidido archivar el asunto C-229/02 (petición de decisión prejudicial
 archivar los asuntos acumulados C-157/01 P y C-169/01 P: del Bundesvergabeamt): Consorcio licitador debis/AC y otros
 República Federal de Alemania contra RAG Aktiengesellschaft contra Hauptverband der österreichischen Sozialversiche-
 y UK Coal contra Comisión de las Comunidades Europeas. rungsträger.
 (1) DO L 200 de 14.7.2001. DO L 168 de 30.6.2001. (1) DO C 219 de 14.9.2002.


text:
C 101/46 DE Amtsblatt der Europäischen Union 26.4.2003
 Die Klägerin macht Folgendes geltend: Klage der Lafarge S.A. gegen die Kommission der Euro-
 päischen Gemeinschaften, eingereicht am 14. Februar
 2003
 — die Beklagte habe ihre Verteidigungsrechte verletzt und
 den Grundsatz der Waffengleichheit missachtet. Insbe- (Rechtssache T-54/03)
 sondere habe sie Informationen, die sie von dritter Seite
 und mit den Antworten der anderen Parteien erhalten
 habe, benutzt, ohne sie der Klägerin zugänglich zu (2003/C 101/81)
 machen;
 (Verfahrenssprache: Französisch)
 — die Behauptungen der Beklagten würden durch das von
 dieser vorgelegte Beweismaterial nicht gestützt, und die
 Beklagte habe die nach Ansicht der Klägerin in derartigen Die Lafarge S.A. mit Sitz in Paris hat am 14. Februar 2003 eine
 Verfahren gebotenen hohen Anforderungen an die Be- Klage gegen die Kommission der Europäischen Gemeinschaf-
 weisführung nicht erfüllt; ten beim Gericht erster Instanz der Europäischen Gemeinschaf-
 ten eingereicht. Prozessbevollmächtigte der Klägerin sind die
 Rechtsanwälte Henry Lesguillons, Nathalie Jalbert-Doury, Jean-
 — der Beklagten seien bei ihrer Beurteilung der Informatio- Cyril Bermond, Antoine Winckler, François Brunet und Igor
 nen offensichtliche Fehler unterlaufen. Diese hätten zu Simic.
 einer falschen Entscheidung und zu einem Missbrauch
 ihrer Befugnisse geführt;
 Die Klägerin beantragt,
 — die Entscheidung der Kommission vom 27. November
 — die Beklagte habe gegen Artikel 253 EG verstoßen, indem 2002 (Sache COMP/E-1/37.152 — Gipsplatten) für nich-
 sie ihre Entscheidung nicht ausreichend oder angemessen tig zu erklären;
 begründet habe.
 — hilfsweise die gegen sie verhängte Geldbuße aufzuheben
 oder herabzusetzen;
 Außerdem habe die Beklagte bei der Festsetzung der Geldbuße — der Kommission sämtliche Kosten aufzuerlegen.
 die ihr in Artikel 15 Absatz 2 der Verordnung Nr. 17/62 und
 in ihren eigenen Leitlinien für die Festsetzung von Geldbußen
 eingeräumten Befugnisse missbraucht, gemeinschaftsrechtliche
 Grundsätze verletzt und unangemessen gehandelt. Die Klägerin Klagegründe und wesentliche Argumente
 macht insbesondere Folgendes geltend:
 Die Entscheidung, die Gegenstand dieser Klage sei, betreffe eine
 Absprache zwischen BPB, der Gebrüder Knauf Westdeutsche
 — Die im Hinblick auf die Schwere und die Dauer auferleg- Gipswerke KG, Gyproc Benelux und der Klägerin auf dem
 ten Grundbeträge der Geldbuße seien unangemessen, Markt für Gipsplatten.
 willkürlich und verstießen gegen die Grundsätze der
 Verhältnismäßigkeit und der Gleichbehandlung;
 Die Klägerin macht geltend, die Kommission habe gegen
 Artikel 81 EG verstoßen und offensichtliche Beurteilungsfehler
 — der 50 %-ige Zuschlag für erschwerende Umstände begangen, da in der Entscheidung bejaht werde, dass sie an
 sei übermäßig und unverhältnismäßig und verletze das einer komplexen, einheitlichen und kontinuierlichen Zuwider-
 Gleichbehandlungsgebot; handlung teilgenommen habe, was sie bestreite.
 Außerdem ist die Klägerin der Auffassung,
 — die Beklagte habe keine mildernden Umstände berück-
 sichtigt;
 — dass die Beklagte gegen ihr Recht auf ein faires Verfahren
 gemäß Artikel 6 EMRK verstoßen habe;
 — die Beklagte habe ihre Mitteilung über mildernde Um-
 — dass die Beklagte wesentliche Formvorschriften und Ver-
 stände bei der Verhängung von Geldbußen unter Verstoß
 teidigungsrechte verletzt habe. Die Klägerin behauptet
 gegen die Grundsätze der Gleichbehandlung und des
 hierzu, die Beklagte habe Erklärungen der Parteien zum
 Vertrauensschutzes falsch angewandt.
 Verfahren verwendet und das Verfahren sei aufgrund
 ständiger Verletzungen der Waffengleichheit fehlerhaft;
 — dass die Beklagte den Grundsatz der Unparteilichkeit
 verletzt habe.
 ---pagebreak--- 26.4.2003 DE Amtsblatt der Europäischen Union C 101/47
 Zur Begründung ihres Hilfsantrags macht die Klägerin geltend, in die höhere Besoldungsgruppe und Dienstaltersstufe
 die Beklagte habe gegen Artikel 15 Absatz 2 der Verordnung entsprechenden Besoldung zuzüglich Verzugszinsen in
 Nr. 17, gegen Artikel 253 EG sowie gegen die Grundsätze der Höhe von 5,75 % pro Jahr ab 16. März 2001 zu zahlen;
 Verhältnismäßigkeit und der Gleichbehandlung verstoßen,
 — die Beklagte zur Zahlung von Schadensersatz zuzüglich
 — indem sie gegen die Klägerin eine Geldbuße festgesetzt Zinsen zu verurteilen, der für die Zeit vom 16. März
 habe, die 10 % ihres Weltumsatzes übersteige; 2001 bis zum Tag der Zahlung nach billigem Ermessen
 auf 500 Euro pro Monat veranschlagt wird;
 — indem sie gegen die Klägerin für angeblich getrennte
 Zuwiderhandlungen eine pauschale Geldbuße festgesetzt — der Beklagten sämtliche Kosten des Verfahrens aufzuerle-
 habe; gen.
 — indem sie den „Ausgangsbetrag“ abschreckungshalber
 und aufgrund erschwerender Umstände erhöht habe;
 Klagegründe und wesentliche Argumente
 — indem sie einen überhöhten Multiplikationsfaktor ange-
 wandt habe;
 Der Kläger der vorliegenden Rechtssache wendet sich gegen
 die Weigerung der Anstellungsbehörde, ihn bei seinem Dienst-
 — indem sie die Geldbuße weder aufgrund mildernder
 antritt bei der Beklagten nach dem Auswahlverfahren EUR/A/
 Umstände noch gemäß der Mitteilung über die Kronzeu- 154 für die Einstellung von Verwaltungsräten (Laufbahn A 7/
 genregelung ( 1) herabgesetzt habe.
 A 6) in den Sachgebieten Rechnungsprüfung und Finanzver-
 waltung in die Besoldungsgruppe A 6, Dienstaltersstufe 3,
 ( 1) ABl. C 207 vom 18. Juli 1996. S. 4. einzustufen.
 Er stützt seine Forderungen auf:
 — einen Verstoß gegen Artikel 31 Absatz 2 des Statuts,
 gegen den Beschluss vom 1. September 1983 über die
 Kriterien für die Einstufung in die Besoldungsgruppe und
 Klage des Philippe Brendel gegen die Kommission der die Dienstaltersstufe bei der Einstellung und gegen den
 Europäischen Gemeinschaften, eingereicht am 12. Februar Leitfaden für die Verwaltung;
 2003
 — einen Verstoß gegen den Grundsatz „patere quam ipse
 (Rechtssache T-55/03) legem fecisti“ und den der Nichtdiskriminierung;
 — einen offensichtlichen Beurteilungsfehler;
 (2003/C 101/82)
 — Missachtung der Fürsorgepflicht und der Begrün-
 (Verfahrenssprache: Französisch) dungspflicht;
 — einen Verstoß gegen Artikel 39 EG.
 Philippe Brendel, wohnhaft in Brüssel, hat am 12. Februar
 2003 eine Klage gegen die Kommission der Europäischen
 Gemeinschaften beim Gericht erster Instanz der Europäischen
 Gemeinschaften eingereicht. Prozessbevollmächtigte des
 Klägers sind die Rechtsanwälte George Vandersanden und
 Laure Levi.
 Klage der Bioelettrica S.p.a. gegen die Kommission der
 Europäischen Gemeinschaften, eingereicht am 10. Februar
 Der Kläger beantragt, 2003
 — die Entscheidung der Anstellungsbehörde vom 3. Mai (Rechtssache T-56/03)
 2002, mit der diese ihn mit Wirkung vom 16. März
 2001 in die Besoldungsgruppe A 7, Dienstaltersstufe 2,
 eingestuft hat, und, soweit erforderlich, die am 4. Novem- (2003/C 101/83)
 ber 2002 mitgeteilte Entscheidung vom 25. Oktober
 2002 über die Zurückweisung der Beschwerde aufzuhe- (Verfahrenssprache: Italienisch)
 ben;
 — die Beklagte zu verurteilen, ihm die Differenz zwischen
 der Besoldung bei einer Einstufung in die Besoldungsgrup- Die Bioelettrica S.p.a. hat am 10. Februar 2003 eine Klage
 pe A 7, Dienstaltersstufe 2, und der bei einer Einstufung gegen die Kommission der Europäischen Gemeinschaften


text:
A Csókáserdei Vadásztársaság Alapszabályzata - PDF
 Download "A Csókáserdei Vadásztársaság Alapszabályzata"
 1 A Csókáserdei Vadásztársaság a Interneten közzétéve: Tartalomjegyzék I. FEJEZET: Általános rendelkezések A vadásztársaság jellege és jogi helyzete A vadásztársaság neve Rövidített elnevezése Székhelye A társaság jellege Törvényes képviselıje II. FEJEZET: A tagsági viszony A tagsági viszony feltételei A tagok jogai A tag kötelességei A tagsági viszony megszőnése A fegyelmi eljárás Fegyelmi vétségek Fegyelmi hatáskörök: III. FEJEZET: A vadásztársaság vezetı testületi szervei A közgyőlés A közgyőlés hatásköre Az Intézı Bizottság Az elnök hatásköre és feladatai A titkár hatásköre és feladatai A vadászmester hatásköre és feladatai A gazdasági vezetı hatásköre és feladatai A környezet- és természetvédelmi referens hatásköre és feladatai Ellenırzı bizottság A fegyelmi bizottság A vadásztársaság tisztségviselıire vonatkozó közös rendelkezések IV.FEJEZET: A vadásztársaság gazdálkodása és vagyona V.FEJEZET: A vadásztársaság megszőnése VI.FEJEZET: Záró rendelkezések 1
 2 ALAPSZABÁLYZAT A vadásztársaság célja, hogy az egyesületekre és ezen belül is a vadásztársaságokra, a vadgazdálkodásra és vadászatra, a fegyver és lıszertartására és használatára vonatkozó jogszabályok valamint a társaság belsı normatíváinak megtartásával és megtartatásával, a nyilvántartási számú vadászterület tulajdonosi közösségének érdekeire, a környezet- és természetvédelmi elıírásokra, a tervszerő vadgazdálkodás követelményeire figyelemmel, tagja részére kulturált sportvadászati lehetıséget biztosítson. Eme céljai és a társaság fenntartásához szükséges bevételek biztosítása érdekében, szükség esetén bérvadászatot biztosít. I. FEJEZET: Általános rendelkezések A vadásztársaság jellege és jogi helyzete 1.) A vadásztársaság a vadászok által önkéntes kezdeményezéssel létrehozott, önkormányzattal és nyilvántartott tagsággal rendelkezı sportegyesület. A vadásztársaság önálló jogi személy. 2.) A vadásztársaság neve: NAGYKİRÖSI CSÓKÁSERDEI VADÁSZTÁRSASÁG 3.) Rövidített elnevezése: CSÓKÁSERDEI VADÁSZTÁRSASÁG 4.) Székhelye: 2750.Nagykırös, Zalán u ) A társaság jellege: területtel rendelkezı sportvadász társaság 6.) Törvényes képviselıje: a társaság elnöke II. FEJEZET: A tagsági viszony 1.) A vadásztársaság tagja lehet az a nagykorú magyar állampolgár, aki a vadásztársaság területén legalább 30 ha földterülettel rendelkezik, a belépési nyilatkozatában az alapszabály rendelkezéseit magára kötelezınek ismeri el, illetıleg vagyoni hozzájárulási kötelezettségének maradéktalanul eleget tesz és ezt követıen a társaság közgyőlése a tagok sorába veszi. 2.) A vadásztársaságnak csak természetes személy tagjai lehetnek. 3.) A természetes személy tagokat a jogszabályban és eme alapszabályban megállapított jogok illetik és kötelezettségek terhelik. 4.) A vadásztársaságba tagként jelentkezık felvételérıl az intézı bizottság (a továbbiakban: IB) elıterjesztése alapján a közgyőlés - a kérelem benyújtását követı egy éven belül - dönt. 5.) A társaság a tagjairól elkülönített, naprakész nyilvántartást köteles vezetni. 6.) A tagok jogai 6.1 a jogszabályok, az alapszabály és a társaság egyéb belsı normatív szabályzatainak, továbbá a közgyőlés határozatainak megtartásával vadászni, 6.2 a közgyőlésen tanácskozási, javaslattételi és szavazati joggal részt venni, 6.3 kizáró ok hiányában bármely tisztségre jelölhetı és megválasztható, 2
 3 6.4 a társaság közgyőlésének és IB-nak jogsértı határozatait a tudomására jutástól számított 30 napon belül az ellenırzı bizottság elnökével történt elızetes egyeztetést követıen, a bíróság elıtt megtámadhatja, 6.5 betekinthet a társaság irataiba, illetıleg az azokban foglaltakról tájékoztatást kérhet, 6.6 igényt tarthat a közgyőlés által megállapított vadászrészre 6.7 használhatja a társaság eszközeit, felszereléseit a házi szabályzatban meghatározott rendben és feltételekkel, 6.8 a társaságból az indok megjelölése nélkül kiléphet. 7.) A tag köteles: 7.1 a vadgazdálkodás és a vadászatra, a fegyver és lıszer tartására és használatára vonatkozó jogszabályokat, a társaság belsı normatív rendelkezéseit illetıleg testületi szerveinek határozatait és tisztségviselıinek utasításait betartani és betartatni, 7.2 a közgyőlésen és a társaság szervezeti életében részt venni, gyarapítani és védeni a társaság vagyonát, 7.3 részt venni a vadgazdálkodási üzemterv és az ez alapján készített éves vadgazdálkodási terv, illetve az ezek megvalósítására kiadott testületi határozatok végrehajtásában, annak során tevılegesen és személyesen részt venni illetıleg az elmulasztott közös munkát pénzzel megváltani, 7.4 a közgyőlés által megállapított vagyoni hozzájárulást és tagdíjat esedékességükig a társaság pénztárába befizetni: A megalakulást követıen belépni kívánó tagok vagyoni hozzájárulásának és az éves tagsági díj mértékét a közgyőlés az IB javaslata alapján évenként, az éves pénzügyi terv részeként állapítja meg. Az a tag, aki vagyoni hozzájárulási kötelezettségének és tagsági díjfizetési kötelezettségének a késedelembe esést követı elsı fizetési felszólítás kézbesítését követı 30 napon belül nem tesz eleget, annak tagsági viszonya kivéve ha a mulasztást méltányolandó okkal kimentette ezen alapszabály erejénél fogva, minden indoklási kötelezettség nélkül megszőnik és törölni kell a tagnyilvántartásból. A törlés ellen, a tudomásra jutástól számított 30 napon belül a közgyőléshez lehet jogorvoslattal élni. A testület határozatáig a tag vadászati joga szünetel. 8.) A tagsági viszony megszőnése Megszőnik a tagsági viszony: kilépéssel, törléssel, kizárással és ha a társaság jogutód nélkül megszőnik A kilépési szándékot indoklás nélkül a társaság elnökéhez kell benyújtani, mely alapján a tagot törölni kell a tagnyilvántartásból A tagsági viszonyt kizárással csak fegyelmi eljárás keretében lehet megszüntetni, biztosítva számára a jogorvoslati lehetıséget Törölni kell a tagnyilvántartásból azt a tagot, aki: elhalálozott, kilépett, A vadásztársaság érdekeit sértı bőncselekmény miatt jogerıs szabadságvesztés és/vagy közügyektıl eltiltás büntetésben részesült, a társasággal szemben fennálló financiális kötelezettségének felszólítás ellenére sem tesz eleget (lásd:8.1.4.pont utolsó fordulata.) 3
 4 8.4. A tagnyilvántartásból történt törlés tényét a tag halálát kivéve 5 napon belül közölni kell az illetékes rendırkapitánysággal és vadászati hatósággal. 9.) Fegyelmi eljárás Fegyelmi vétséget követ el az a tag, aki: 9.2. a vadgazdálkodásra, a vadászatra, a fegyvertartásra és használatra, valamint a lıszer és fegyver tárolására vonatkozó rendelkezéseket megszegi avagy a vadászetikát súlyosan sértı magatartást tanúsít, a vadásztársaság belsı normatív rendelkezéseit illetıleg testületi szerveinek és tisztségviselıinek jogszerő határozatait, utasításait nem tartja be avagy nem hajtja végre, 9.4. a fegyelmet és az akaratlagos magatartást hátrányosan befolyásoló vegyi anyagok (szeszes ital, kábítószer, etc.) hatása alatt vadászlıfegyvert használ avagy csak visel, 9.5. a társaságnak vétkes magatartásával kárt okoz. 10.) A fegyelmi büntetések a következık: - írásbeli megrovás, - vadászattól meghatározott idıre, de legfeljebb 2 évre történı eltiltás, - tisztségbıl elmozdítás, visszahívás - kizárás. 11.) Fegyelmi hatáskörök: A fegyelmi eljárás megindítására bármelyik vt. tag, lefolytatására az FB jogosult. Az elızı pont 1. és 2. alpontjában meghatározott fegyelmi büntetés kiszabása az FB hatáskörébe tartozik, míg a súlyosabb 3. és 4. alpontok szerinti büntetések kiszabására az FB javaslatára a társaság közgyőlése jogosult. Az FB fegyelmi határozata ellen a közgyőlésen van helye felülvizsgálati kérelemnek, melyet a legközelebbi közgyőlés köteles tárgyalni. A közgyőlés határozata ellen az FB elnökével történt elızetes egyeztetést követıen a bírósághoz lehet keresettel fordulni. A fegyelmi eljárás részletes szabályait a vadásztársaság fegyelmi szabályzata állapítja meg. III. FEJEZET: A vadásztársaság vezetı testületi szervei A közgyőlés 1.) A vadásztársaság legfıbb testületi szerve a tagok összességébıl álló közgyőlés. A társaság szükség szerint, de évente legalább egy alkalommal közgyőlést tart. Ezen túlmenıen össze kell hívni a közgyőlést, ha az IB így határoz, továbbá ha a tagság 1/3-a az ok és cél megjelölésével kéri avagy bíróság elrendeli. 2.) A közgyőlést az IB nevében a társaság elnöke írásbeli meghívóval (levél és/vagy elektronikus / SMS) hívja össze. A meghívónak tartalmaznia kell a hely és idıpont, a napirendi pontokat akként, hogy azt a tagok a közgyőlés idıpontját megelızıen legalább 8 nappal megkapják. A közgyőlés elızetesen másodszor is összehívható (határozatképtelenség esetére). 3.) A közgyőlés levezetı elnökét az IB saját tagjai közül jelöli ki. 4.) A közgyőlésrıl jegyzıkönyvet kell felvenni, amelyet a levezetı elnök, a jegyzıkönyvvezetı és a két hitelesítı ír alá. 5.) A közgyőlés akkor határozatképes, ha azon a tagoknak legalább fele jelen van. A határozathozatalhoz általában egyszerő szótöbbség szükséges. Szavazategyenlıség esetén a levezetı elnök szavazata dönt. A közgyőlésen minden tagnak egy szavazata van. Szavazni csak személyesen lehet. Szavazati joga csak a természetes jogi személyiségő tagnak van, bérletesnek, vadász-jelöltnek, pártoló tagnak szavazati joga nincs. 4
 5 6.) A határozathozatal nyílt szavazással történik, de a közgyőlés a jelenlévı tagok 1/3- ának javaslatára bármely kérdésben elrendelheti a titkos szavazást. 7.) Ha a szabályosan összehívott közgyőlésen a tagok nem jelennek meg a határozatképességhez szükséges számban (50%), minden tag részére változatlan napirenddel, 15 napon belüli idıponttal újra kézbesíteni kell a meghívót. Az így másodszorra összehívott közgyőlés a megjelentek számára tekintet nélkül határozatképes. 8.) A közgyőlés hatásköre 8.1. A közgyőlés a vadásztársaságot érintı minden kérdésben dönthet Ezen alapszabály alapján a közgyőlés kizárólagos hatáskörébe tartozik: a társaság elnökének, az IB tagjainak és FB,EB elnökének és tagjainak megválasztása, felmentése és visszahívása, a társaság éves vadgazdálkodási tervének megállapítása az éves költségvetés megállapítása és döntés a költségvetési beszámoló elfogadásáról, az IB éves beszámolójának megvitatása és döntés annak elfogadásáról, az alapszabály megállapítása, módosítása, a társaság felosztásának, egyesülésének avagy szétválásának kimondása, a vadászati terv jóváhagyása, a trófeás vad kilövésének elosztása, a vadásztársaság gazdálkodását jelentısen érintı szerzıdések, a tagdíj, a vagyoni hozzájárulás mértékének és a kötelezı közösségi munka pénzbeli megváltásának valamint az ezekkel kapcsolatos kedvezmények biztosításának megállapítása, a társasági tagok kiemelkedı munkájának honorálása, a tisztségviselık tiszteletdíjának megállapítása, a vadászrész mértékének megállapítása, tagfelvétel és a tagsági viszony kizárással történı megszüntetése, továbbá a tisztségbıl való elmozdítás és visszahívás büntetések kiszabása, az IB által hozott fegyelmi döntések II. fokú elbírálása, döntés minden egyéb ügyben, amit jogszabály avagy ezen alapszabály más helyütt a közgyőlés kizárólagos hatáskörébe utal. 9.) Az Intézı Bizottság A vadásztársaság általános hatáskörő végrehajtó, ügyintézı szerve az intézı bizottság, amely a két közgyőlés között irányítja és szervezi a társaság munkáját. Tevékenységéért a közgyőlésnek tartozik felelısséggel Az IB elnökbıl, titkárból, gazdasági vezetıbıl, vadászmesterbıl továbbá a környezet- és természetvédelmi referensbıl áll Az IB tagjait a társaság közgyőlése 5 éves idıszakra választja. Amennyiben munkájukat nem a társaság elvárásainak megfelelıen látják el a közgyőlés a mandátumidıszak közben is visszahívhatja az IB tagjait. Kötelezı a visszahívás, ha velük szemben összeférhetetlenségi ok áll fenn és az határidıben 30 napon belül nem orvosolható, vagy tisztségviseléstıl eltiltás fegyelmi büntetést szabtak ki és az jogerıre emelkedett. A tagsági viszony megszőnésével az IB tagság is automatikusan megszőnik Az IB tagjai a feladat és hatáskörükbe tartozó ügyekben a jogszabályok és a belsı normatívák rendelkezései által meghatározottak betartásával utasításokat adnak ki. 5
 6 9.4. Az intézı bizottság feladatai: gondoskodik a vadgazdálkodással és vadászattal összefüggı jogszabályok, belsı szabályzatok, valamint a közgyőlés által hozott határozatok végrehajtásáról, összehívja a közgyőlést, a két közgyőlés közötti idıben irányítja a vadásztársaság tevékenységét, dönt és intézkedik minden olyan ügyben, amelyet jogszabály, alapszabály illetıleg a közgyőlés nem utal más szerv vagy tisztségviselı hatás- vagy feladatkörébe felügyeli a takarmányozást Az intézıbizottság üléseit szükség szerint, de legalább negyedévenként tartja. Határozatképes, ha az ülésen legalább 3 tagja jelen van. A hatáskörébe tartozó ügyekben szótöbbséggel dönt. Szavazategyenlıség esetén az elnök, távollétében a titkár szavazata dönt Az IB ülésrıl határozathozatal esetén jegyzıkönyvet, egyébként emlékeztetıt vesz fel. A jegyzıkönyvet az elnök vagy a titkár és a jegyzıkönyvvezetı, míg az emlékeztetıt annak lejegyzıje és bármelyik jelenlévı IB tag írja alá Az IB köteles végzett tevékenységérıl éves beszámoló keretében a közgyőlést tájékoztatni Az IB mőködésének részletes szabályait szükség esetén a háziszabályzat tartalmazza. 10.) Az elnök hatásköre és feladatai A vadásztársaság, egy személyi felelıs vezetıje és törvényes képviselıje az elnök felelıs a társaság törvényes és alapszabályszerő mőködéséért, koordinálja az IB tagjainak munkáját és gondoskodik arról, hogy intézkedéseik a közgyőlés és az intézıbizottság határozataival összhangban legyenek, a közgyőlés vagy az IB 2 tagja által adott meghatalmazás keretei között szerzıdéseket köt, kötelezettségeket vállalhat a vadásztársaság nevében az IB 2 tagja egyetértésével gyakorolja a részére biztosított utalványozási jogot, összehívja a közgyőlést és az intézı bizottságot, kijelöli a levezetı elnököt gondoskodik arról, hogy az IB a közgyőlésen beszámoljon éves munkájáról, továbbá a közgyőlés és az IB által hozott határozatok végrehajtásáról, szervezi az együttmőködést a földtulajdonosokkal, azok képviselıjén keresztül a tulajdonosi közösséggel rendszeres kapcsolatot tart, gyakorolja az alkalmazottak feletti munkáltatói jogokat, intézkedik minden olyan ügyben, amely nem tartozik a közgyőlés vagy más testületi szerv illetıleg tisztségviselı hatás- vagy feladatkörébe. 11.) A titkár hatásköre és feladatai A társaság titkára az elnök akadályoztatása esetén annak hatás- és feladatkörében jogosult és köteles eljárni A titkár feladatai különösen: a vadásztársaság ügyvitelének vezetése, levelezés és adatszolgáltatás, a közgyőlés és az IB ülések írásos anyagainak elıkészítése, rendszerezése és irattárazása, 6
 7 személyes felelısséggel vezeti a tagnyilvántartást és intézkedik a hatóságok felé annak változásairól, nyilvántartja a tagfelvételi kérelmeket illetıleg a közgyőlés elé terjeszti azokat az IB javaslatának ismertetésével, elıkészíti az alkalmazottak munkaszerzıdéseit, a társaság együttmőködési megállapodásait, szerzıdéseit és azokat nyilvántartásba veszi, ellátja a hatáskörébe utalt egyéb feladatokat az elnök irányításával és vele együttmőködve. 12.) A vadászmester hatásköre és feladatai Felelıs a vadásztársaság vadgazdálkodásáért, a vadászatok megszervezéséért és levezetéséért illetıleg a vadgazdálkodásra és vadászatra vonatkozó jogszabályi és belsı normatív rendelkezések megtartásáért és megtartatásáért gondoskodik arról, hogy társasvadászaton illetéktelen személy ne vegyen részt, a hivatásos vadászok bevonásával gondoskodik a vadászati létesítmények építésérıl és üzemben tartásáról, továbbá a munkában részt vevık tevékenységének irányításáról illetve felügyeletérıl, szervezi a vadkárok megelızését, a vad védelmét és ırzését, esetleges vadkár bekövetkezésének veszélyére felhívja az IB figyelmét, javaslatot téve az elhárítás illetve megelızés mikéntjére, felelıs a lıtt (sebzett, elhullott) vad nyilvántartásának vezetéséért, elıkészíti, szervezi és irányítja a bérvadásztatásokat, gondoskodik a trófeák bemutatásáról, vezeti a társaság hosszú távú üzemtervének nyilvántartását, szakmai tanácskozás biztosítása a tagság részére, ezen belül személyesen foglalkozik a vadászjelöltek fegyverkezelési oktatásával, megszervezi a társaság tagjainak gyakorlását, ellátja a hatás- és feladatkörébe utalt egyes ügyeket. 13.)A gazdasági vezetı hatásköre és feladatai Alapvetı feladata és kötelessége a társaság pénzügyeinek, adó- és tb. ügyeinek intézése, ezen belül: a tagsági díj és a vagyoni hozzájárulás beszedése, nyilvántartása, a társaság kinnlevıségeinek behajtása, behajtatása, kifizetések teljesítése, adó- és tb. kötelezettségek határidıben történı teljesítése, a társaság pénzügyi nyilvántartásának vezetése, vagyonkimutatás készítése és naprakész vezetése, év végi leltár készítése, pénzügyi adatszolgáltatások teljesítése, a pénzügyi terv és zárszámadás elkészítése, a közgyőlés elıtti beszámolóhoz adatok szolgáltatása 13.6., az IB 2 tagja egyetértésével gyakorolja a részére biztosított utalványozási jogot, a hatáskörébe utalt egyéb feladatok ellátása. 14.) A környezet- és természetvédelmi referens hatásköre és feladatai Alapvetı feladatai a speciális környezet- és természetvédelmi jogszabályoknak a tagokkal történı megismertetése, jelentıségük tudatosítása, azok megtartása és megtartatása, ezen belül különösen: A vadászterület rendszeres ellenırzésével és ellenıriztetésével (vadırök) figyelemmel kísérni a vadászterületet ért környezeti károkozásokat és észlelésük esetén intézkedni a vadászmesterrel együttmőködve ezek megelızésére illetıleg elhárítására, 7
 8 14.2. a vadászterületet ért környezeti kár észlelése esetén köteles értesíteni a környezetvédelmi hatóságot és a tulajdonosi közösség képviselıjén keresztül a kártételi hely tulajdonosait a környezeti károk bekövetkezésének megelızése érdekében szükségessé váló költségterhek csökkentése érdekében kötelessége figyelemmel kísérni a környezetvédelmi alapból igényelhetı állami támogatások igénybevételének lehetıségét és az IB-al közösen intézkedni a pályázatok benyújtása Elvégzi az egyesületi munka nyilvántartását és ellátja a hatáskörébe utalt egyéb feladatokat. 15.) Ellenırzı bizottság A vadásztársaság általános hatáskörő ellenırzı szerve. Feladata a társaság mőködése jogszerőségének folyamatos figyelemmel kísérése és rendszeres ellenırzése Az ellenırzı bizottság elnökbıl és két tagból áll, akiket a közgyőlés 5 éves idıtartamra választ A bizottság elnöke az IB ülésein tanácskozási és ellenırzési joggal vesz részt. A bizottság jogosult és köteles ellenırizni a társaság költségvetését és zárómérlegét, azok valódiságát ellenjegyzésével igazolni, továbbá rendszeres idıközönként vizsgálni a társaság testületi szervei mőködésének és tisztségviselıi intézkedésének törvényességét Tevékenységéért a közgyőlésnek tartozik felelısséggel, annak évenként egyszer köteles beszámolni tevékenységérıl és annak tapasztalatairól, konzekvenciáiról Ha tevékenysége során jogsértı magatartást, tevékenységet tapasztal, köteles annak megszüntetésére intézkedni. A bizottság mőködésének részleges szabályait saját ügyrendjében határozza meg. 16.) A fegyelmi bizottság Feladata az alapszabály és 2. pontjában meghatározott büntetéssel fenyegetett ügyekben az eljárás lefolytatása és a fegyelmi határozat meghozatala, továbbá a 10.2,3, és 4. pontjaiban foglalt büntetési tételekkel fenyegetett ügyekben a tényállás felderítése és annak a közgyőlés elé terjesztése A fegyelmi bizottság elnökét és két tagját a közgyőlés választja 5 évi idıtartamra Minden olyan fegyelmi ügyben köteles eljárni, amely nem tartozik a közgyőlés hatáskörébe. Mőködésének részletes szabályait saját ügyrendjében Fegyelmi Szabályzat határozza meg. Tevékenységérıl évenként egyszer a közgyőlésnek tájékoztatást ad. 17.) A vadásztársaság tisztségviselıire vonatkozó közös rendelkezések A társaság tisztségviselıi a társaság elnöke az intézıbizottság tagjai az ellenırzıbizottság elnöke a fegyelmi bizottság elnöke A tisztségviselık nem állhatnak egymással közeli hozzátartozói viszonyban Az alapszabály alkalmazásában közeli hozzátartozók: a házastárs és a személyi igazolványban bejegyzett élettárs az egyenes ágbeli rokonok 8
 9 az örökbefogadott, mostoha vagy nevelt gyerek az örökbefogadó, mostoha vagy nevelı szülı a testvér és a testvér házastársa IV.FEJEZET: A vadásztársaság gazdálkodása és vagyona 1.) A vadásztársaság éves költségvetés alapján gazdálkodik. 2.) A társaság pénzforrásai: 2.1. a tagok egyszeri(belépéskori) és tárgyévi vagyoni hozzájárulása és az éves tagsági díj 2.2. a vadgazdálkodásból származó bevételek, 2.3. támogatások, hitelek, kölcsönök (tagi kölcsön is), 2.4. esetleges gazdasági vállalkozási tevékenység bevétele, 2.5. egyéb bevételek. 3.) A társaságnak ingó és ingatlan vagyona lehet, továbbá rendelkezhet értékpapírokkal is, amelyekkel a jogszabályok és az alapszabály keretei között önállóan rendelkezik. Tartozásaiért a társaság vagyonával felel. A tagok a vadásztársaság tartozásaiért a saját vagyonukkal nem felelnek, anyagi felelısségük a befizetett vagyoni hozzájárulás és tagdíj mértékére korlátozódik. 4.) A társaság vagyona csak vadgazdálkodási, vadászati vagy azokat elısegítı célokra használható fel, a közgyőlés határozatai alapján és azok keretei között. 5.) A társaság vállalkozási tevékenységének bevételeit és költségeit elkülönítetten kell nyilvántartani. 6.) A társaság nyereségét sem közvetlenül, sem közvetetten nem lehet a tagok között felosztani, kivéve, ha a társaság jogutód nélkül megszőnik, amikor is a tartozások kiegyenlítése után fennmaradó vagyont a jogutód nélküli megszőnést kimondó közgyőlés által meghatározott elvek szerint fel kell a tagok között osztani. Amennyiben a közgyőlés a felosztás módjáról nem határoz, úgy a vagyont egyenlı arányban kell a tagok között felosztani. 7.) A társaság cégbejegyzésre az elnök, bankszámla feletti rendelkezésre az elnök és a gazdasági vezetı külön-külön jogosult. Ez akként történik, hogy a társaság elıírt, elınyomott vagy nyomtatott cégneve alá az intézıbizottság három tagja külön-külön a saját nevüket hitelesített cégaláírási nyilatkozatuknak megfelelı formában- írják. V.FEJEZET: A vadásztársaság megszőnése 1.) Megszőnik a vadásztársaság, ha azt a közgyőlés kimondja másik vadásztársasággal egyesül, abba beleolvad, avagy szétválik, a bíróság feloszlatja, a bíróság megállapítja megszőnését. 2.) Feloszlás, egyesülés, beolvadás és szétválás esetén vagyonának sorsáról a hitelezık kielégítése után- a közgyőlés határoz. 3.) A bíróság által történı feloszlatás illetıleg megszőnésének bíróság által történı megállapítása esetén a társaság vagyonát a hitelezık kielégítése után- a vadásztársaság tagjai között egyenlı arányban kell felosztani. 9
 10 VI.FEJEZET: Záró rendelkezések A vadásztársaság felett a területileg illetékes ügyészség gyakorolja a törvényességi jogkört. Az alapszabályban nem szabályozott kérdésekben az egyesületekre vonatkozó hatályos jogszabályi rendelkezéseket kell értelemszerően alkalmazni. Nagykırös, Záradék Ezt az alapszabályt a vadásztársaság i közgyőlésén a tagok megtárgyalták és azt elfogadták. 10
 ALAPSZABÁLYA Kelt: 2012. november 24.
 APAJ-ÜRBİPUSZTAI TERMÉSZETVÉDİ VADÁSZTÁRSASÁG ALAPSZABÁLYA Kelt: 2012. november 24. 2 APAJ-ÜRBİPUSZTAI TERMÉSZETVÉDİ VADÁSZTÁRSASÁG ALAPSZABÁLYA A Vadásztársaság tagjai az egyesülési jogról, a közhasznú
 A Bátaszéki Vadásztársaság. Alapszabálya
 A Bátaszéki Vadásztársaság Alapszabálya Egységes szerkezetben a 2014.08.30.-án tartott közgyőlés határozatának megfelelıen Bátaszéki Vadásztársaság Alapszabály 2014-08-30.doc 1/18 Preambulum A Vadásztársaság
 Gyöngyöspatai Vadásztársaság ALAPSZABÁLYA. Gyöngyöspata, 2008.
 A Gyöngyöspatai Vadásztársaság ALAPSZABÁLYA Gyöngyöspata, 2008. A L A P S Z A B Á L Y I. Általános rendelkezések 1. A Gyöngyöspatai Vadásztársaság nevű egyesület az alapító tagok által önkéntesen létrehozott,


type: legislation

text:
 Svarīgs juridisks paziņojums
 |
 52005PC0180
 Priekšlikums Padomes regula, ar ko piemēro dažus īpašus ierobežojošus pasākumus, kas vērsti pret dažām personām, kuras traucē miera procesu un pārkāpj starptautisko tiesību aktus konfliktā Darfūras reģionā Sudānā /* COM/2005/0180 galīgā redakcija - CNS 2005/0068 */
 Briselē, 29.4.2005COM(2005) 180 galīgā redakcija2005/0068 (CNS)PriekšlikumsPADOMES REGULA,ar ko piemēro dažus īpašus ierobežojošus pasākumus, kas vērsti pret dažām personām, kuras traucē miera procesu un pārkāpj starptautisko tiesību aktus konfliktā Darfūras reģionā Sudānā(iesniegusi Komisija)PASKAIDROJUMA RAKSTS1. Ņemot vērā nesenos notikumus Sudānā un jo īpaši to, ka abas puses Darfūrā ilgstoši pārkāpj 2004. gada 8. aprīļa Ndžamena Uguns pārtraukšanas nolīgumu un 2004. gada 9. novembra Abudža Protokolu, un Sudānas valdība, dumpinieku spēki un visi pārējie bruņotie grupējumi Darfūrā nepilda savas saistības un Drošības padomes prasības, Apvienoto Nāciju Organizācijas Drošības padome 2005. gada 29. martā nolēma paplašināt spēkā esošo ierobežojošo pasākumu darbības jomu pret Sudānu.2. Drošības padomes rezolūcijā 1591 (2005) pieņemtie pasākumi, cita starpā, ietver to personu līdzekļu un saimniecisko resursu iesaldēšanu no 2005. gada 28. aprīļa, attiecībā uz kurām Apvienoto Nāciju Organizācija norādījusi, ka tās traucē miera procesu, apdraud Darfūras un tās reģiona stabilitāti, pārkāpj starptautiskos tiesību aktus humāno vai cilvēktiesību jomā vai izdara citus nežēlīgus noziegumus, pārkāpj ieroču embargo vai ir atbildīgas par konkrētiem militāriem gaisa uzbrukumiem.3. Uz norādīto personu līdzekļu un saimniecisko resursu iesaldēšanu attiecas Līguma darbības joma. Ierosinātie pasākumi ir līdzīgi tiem, kas noteikti ar Regulu (EK) Nr. 881/2002, ar kuru paredz īpašus ierobežojošus pasākumus, kas vērsti pret konkrētām personām un organizācijām, kas saistītas ar Osamu Bin Ladenu, Al-Qaida tīklu un Taliban, un ar Regulu (EK) Nr. 1763/2004, ar ko nosaka dažus ierobežojošus pasākumus, atbalstot Starptautiskā Kara noziegumu tribunāla bijušajai Dienvidslāvijai (ICTY) pilnvaru sekmīgu īstenošanu.4. Tā kā līdzekļu un saimniecisko resursu iesaldēšanas mērķis ir veicināt starptautisku mieru un drošību, Padomei jāpieņem kopēja nostāja, kurā pieprasa Kopienas rīcību, pamatojoties uz Līguma par Eiropas Savienību 15. pantu, lai regula būtu saskaņā ar Eiropas Kopienas dibināšanas līgumu.2005/0068 (CNS)PriekšlikumsPADOMES REGULA,ar ko piemēro dažus īpašus ierobežojošus pasākumus, kas vērsti pret dažām personām, kuras traucē miera procesu un pārkāpj starptautisko tiesību aktus konfliktā Darfūras reģionā SudānāEIROPAS SAVIENĪBAS PADOME,ņemot vērā Eiropas Kopienas dibināšanas līgumu un jo īpaši tā 60., 301. un 308. pantu,ņemot vērā 2005. gada xx. aprīļa Kopējo nostāju 2005/xxx/CFSP par ierobežojošiem pasākumiem pret Sudānu,[1]ņemot vērā Komisijas priekšlikumu[2],ņemot vērā Eiropas Parlamenta atzinumu[3],tā kā(1) ANO Drošības padome 2005. gada 29. marta Rezolūcijā 1591 (2005), rīkojoties saskaņā ar Apvienoto Nāciju Organizācijas Statūtiem un paužot dziļu nožēlu, ka Sudānas valdība, dumpinieku spēki, un visas pārējās bruņotās grupas Darfūrā nav izpildījušas savas saistības un Drošības padomes prasības, nolēma piemērot dažus papildu ierobežojošos pasākumus attiecībā uz Sudānu.(2) Kopējā nostāja 2005/XXX/CFSP, cita starpā, paredz īstenot to personu līdzekļu un saimniecisko resursu iesaldēšanu, attiecībā uz kurām Apvienoto Nāciju Organizācijas Sankciju komiteja norādījusi, ka tās traucē miera procesu, apdraud Darfūras un tās reģiona stabilitāti, pārkāpj starptautisko tiesību aktus humāno un cilvēktiesību jomā vai veic citus nežēlīgus noziegumus, pārkāpj ieroču embargo vai ir atbildīgas par konkrētiem militāriem gaisa uzbrukumiem. Uz šiem pasākumiem attiecas Līguma darbības joma un tāpēc, lai nepieļautu konkurences traucējumus, tie jāīsteno Kopienas pasākumos, ciktāl tas attiecas uz Kopienu.(3) Šajā regulā par Kopienas teritoriju uzskata dalībvalstu teritoriju, uz kuru attiecas Līgums, ņemot vērā Līgumā paredzētos nosacījumus.(4) Lai nodrošinātu šajā regulā paredzēto pasākumu efektivitāti, šai regulai jāstājas spēkā tās publicēšanas dienā,IR PIEŅĒMUSI ŠO REGULU.1. pantsŠajā regulā piemēro šādas definīcijas:1. „Sankciju komiteja” ir komiteja, ko Apvienoto Nāciju Organizācijas Drošības padome izveidojusi atbilstoši ANO Drošības padomes rezolūcijas 1591 (2005) 3. punktam;2. „līdzekļi” ir jebkāda veida finanšu aktīvi un ieguvumi, tostarp, bet ne tikai šādi:(a) skaidra nauda, čeki, prasījumi skaidrā naudā, vekseļi, maksājumu uzdevumi un citi maksāšanas līdzekļi;(b) noguldījumi finanšu iestādēs vai citās iestādēs, kontu atlikumi, parādi un parādsaistības;(c) publiski vai privāti tirgojami vērtspapīri un parāda instrumenti, tostarp akcijas un kapitāla daļas, vērtspapīru sertifikāti, obligācijas, parādzīmes, galvojumi, ķīlu zīmes un derivatīvu līgumi;(d) procenti, dividendes vai citi ienākumi no aktīviem, kā arī to uzkrātās vai radītās vērtības;(e) kredīti, ieskaita tiesības, garantijas, saistību izpildes garantijas vai citas finanšu saistības;(f) akreditīvi, konosamenti, pārvedu vekseļi;(g) dokumenti, kas apliecina līdzdalību fondos vai finanšu resursos;(h) jebkādi citi eksporta finansēšanas instrumenti;3. „līdzekļu iesaldēšana” ir aizliegums veikt jebkādu līdzekļu kustību, pārvedumus, grozījumus, izmantošanu, piekļūt tiem vai veikt tādas darbības ar līdzekļiem, kuru rezultātā jebkādā veidā mainītos to apjoms, summa, atrašanās vieta, īpašnieks, valdītājs, raksturīgās iezīmes vai galamērķis, vai rastos citas pārmaiņas, kas ļautu izmantot līdzekļus, tostarp veikt vērtspapīru portfeļa pārvaldību;4. „saimnieciskie resursi” ir jebkāda veida materiāli vai nemateriāli, kustami vai nekustami aktīvi, kas nav līdzekļi, bet kurus var izmantot, lai iegūtu līdzekļus, preces vai pakalpojumus;5. „saimniecisko resursu iesaldēšana” ir aizliegums tos jebkādā veidā izmantot, lai iegūtu līdzekļus, preces vai pakalpojumus, tostarp, bet ne tikai pārdodot, iznomājot vai ieķīlājot šos saimnieciskos resursus.2. pants1. Tiek iesaldēti visi līdzekļi un saimnieciskie resursi, kas ir to fizisko vai juridisko personu, iestāžu vai organizāciju īpašumā, valdījumā vai turējumā, kuras uzskaitītas I pielikumā.2. Nekādi līdzekļi vai saimnieciskie resursi nav tieši vai netieši pieejami I pielikumā minētajām fiziskajām vai juridiskajām personām vai organizācijām vai to interesēs.3. Ir aizliegta apzināta un tīša līdzdalība darbībās, kuru mērķis vai sekas tieši vai netieši ir 1. un 2. punktā minēto pasākumu apiešana.3. pants1. Atkāpjoties no 2. panta, ar nosacījumu, ka tās ziņo Sankciju komitejai par savu nodomu atļaut pieeju šiem līdzekļiem un saimnieciskajiem resursiem un nav saņēmušas no minētās komitejas negatīvu lēmumu divu darba dienu laikā pēc šī paziņojuma iesniegšanas, dalībvalstu kompetentās iestādes, kas uzskaitītas II pielikumā, var atļaut atsevišķu iesaldētu līdzekļu vai saimniecisko resursu atbrīvošanu vai arī darīt tos pieejamus ar tādiem nosacījumiem, kādus tā uzskata par atbilstošiem, ja tās iepriekš pārliecinājušās, ka attiecīgie līdzekļi vai saimnieciskie resursi ir:(a) nepieciešami, lai segtu pamatizdevumus, ietverot maksājumus par pārtikas produktiem, īri vai hipotēku, zālēm un ārstniecisko palīdzību, nodokļu, apdrošināšanas prēmiju un komunālo pakalpojumu maksājumus;(b) paredzēti vienīgi atbilstīgu honorāru samaksai un atlīdzībai par izdevumiem saistībā ar juridiskajiem pakalpojumiem;(c) paredzēti vienīgi komisijas maksai vai apkalpošanas maksai par iesaldēto līdzekļu vai iesaldēto saimniecisko resursu parastu turēšanu vai pārvaldību.2. Atkāpjoties no 2. panta, dalībvalstu kompetentās iestādes, kas uzskaitītas II pielikumā, var atļaut atsevišķu iesaldētu līdzekļu vai saimniecisko resursu atbrīvošanu vai arī darīt tos pieejamus, ja tās iepriekš ir pārbaudījušas, ka attiecīgie līdzekļi vai saimnieciskie resursi ir nepieciešami ārkārtas izdevumiem, ar nosacījumu, ka tās par šo pārbaudi ir paziņojušas Sankciju komitejai un Sankciju komiteja šo pārbaudi ir apstiprinājusi.4. pantsAtkāpjoties no 2. panta, II pielikumā uzskaitītās dalībvalstu kompetentās iestādes var atļaut atsevišķu iesaldētu līdzekļu vai saimniecisko resursu atbrīvošanu, ja ievēroti šādi nosacījumi:(a) līdzekļiem vai saimnieciskajiem resursiem ir uzlikts tiesas, administratīvais vai arbitrāžas arests, kas uzlikts pirms 2005. gada 29. marta, vai uz tiem attiecas tiesas, administratīvais vai arbitrāžas spriedums, kas pieņemts pirms minētā datuma;(b) līdzekļus vai saimnieciskos resursus izmantos vienīgi to prasījumu dzēšanai, kurus nodrošina šāds arests vai kuri šādā spriedumā atzīti par pamatotiem, atbilstīgi attiecīgajiem normatīvajiem aktiem, kas reglamentē to personu tiesības, kurām ir šādi prasījumi;(c) arests vai spriedums nav pieņemts par labu kādai no personām, iestādēm vai organizācijām, kas uzskaitītas I pielikumā;(d) aresta vai sprieduma atzīšana nav pretrunā attiecīgās dalībvalsts sabiedriskajai kārtībai.(e) kompetentās iestādes ir paziņojušas Sankciju komitejai par arestu vai spriedumu.5. pants1. Regulas 2. panta 2. punkts neattiecas uz iesaldēto kontu papildinājumiem:(a) procentiem vai citiem ietaupījumiem no šiem kontiem; vai(b) maksājumiem, kas paredzēti līgumos, nolīgumos vai saistībās, kas noslēgtas vai radušās pirms dienas, kad uz šiem kontiem attiecināja šo Regulu,ja šādi procenti, citi ieņēmumi un maksājumi ir iesaldēti saskaņā ar 2. panta 1. punktu.2. Šīs regulas 2. panta 2. punkts neliedz finanšu iestādēm, kas saņem līdzekļus, kurus trešās personas pārskaita sarakstā minēto personu vai struktūru kontos, kreditēt iesaldētos kontus ar nosacījumu, ka jebkurus ieskaitījumus šādos kontos arī iesaldēs. Finanšu iestāde nekavējoties paziņo par šādiem pārskaitījumiem kompetentajām iestādēm.7. pants1. karot attiecīgos noteikumus par ziņojumiem, konfidencialitāti un profesionālo noslēpumu un Līguma 284. pantu, fiziskās un juridiskās personas, iestādes un organizācijas:(a) nekavējoties sniedz visu informāciju, kas varētu veicināt šīs regulas ievērošanu, piemēram, informāciju par kontiem un summām, ko iesaldē saskaņā ar 2. pantu, II pielikumā uzskaitītajām to dalībvalstu kompetentajām iestādēm, kurās tās ir reģistrētas vai atrodas, un tieši vai ar šo kompetento iestāžu starpniecību nodod šādu informāciju Komisijai;(b) sadarbojas ar II pielikumā uzskaitītajām kompetentajām iestādēm, veicot šīs informācijas pārbaudi.2. u papildu informāciju, ko Komisija saņēmusi tieši, dara pieejamu attiecīgās dalībvalsts kompetentajām iestādēm.3. kuru informāciju, kas sniegta vai saņemta saskaņā ar 1. un 2. punktu, izmanto vienīgi tam nolūkam, kādam tā tika sniegta vai saņemta.8. pantsLīdzekļu vai saimniecisko resursu iesaldēšana vai atteikšanās šos līdzekļus vai saimnieciskos resursus darīt pieejamus, ja tā veikta labticīgi, pamatojoties uz to, ka šāda rīcība ir saskaņā ar šo regulu, nerada nekādu atbildību fiziskām vai juridiskām personām vai iestādēm, kas to īsteno, vai to vadītājiem vai darbiniekiem, ja vien nav pierādīts, ka līdzekļi un saimnieciskie resursi iesaldēti nolaidības dēļ.9. pantsKomisija un dalībvalstis nekavējoties informē viena otru par pasākumiem, ko veic atbilstīgi šai regulai, un sniedz viena otrai jebkādu citu to rīcībā esošu attiecīgu informāciju saistībā ar šo regulu, jo īpaši informāciju attiecībā uz pārkāpšanu un realizēšanas grūtībām, un spriedumiem, ko pieņēmušas attiecīgo valstu tiesas.10. pants1. Komisija ir pilnvarota:(a) grozīt I pielikumu, pamatojoties uz Apvienoto Nāciju Organizācijas Drošības padomes vai Sankciju komitejas konstatējumiem; un(b) grozīt II pielikumu, pamatojoties uz dalībvalstu sniegto informāciju.2. Neierobežojot dalībvalstu tiesības un pienākumus, kas noteikti Apvienoto Nāciju Organizācijas Statūtos, Komisija uztur visus vajadzīgos kontaktus ar Sankciju komiteju, lai efektīvi īstenotu šo regulu.11. pantsDalībvalstis nosaka noteikumus par sankcijām, kas piemērojamas par šīs regulas noteikumu pārkāpumiem, un veic visus vajadzīgos pasākumus, lai nodrošinātu to īstenošanu. Noteiktajām sankcijām jābūt iedarbīgām, samērīgām un preventīvām.Dalībvalstis šos noteikumus paziņo Komisijai tūlīt pēc šīs regulas stāšanās spēkā, kā arī paziņo tai par jebkuriem turpmākiem grozījumiem.12. pantsŠo regulu piemēro:(a) Kopienas teritorijā, ieskaitot tās gaisa telpu vai arī jebkurā lidmašīnā vai uz kuģa, kas atrodas kādas dalībvalsts jurisdikcijā;(b) attiecībā uz jebkuru personu Kopienas teritorijā vai ārpus tās, kurai ir kādas dalībvalsts valstspiederība;(c) attiecībā uz jebkuru juridisku personu, grupu vai organizāciju, kas reģistrēta vai izveidota saskaņā ar kādas dalībvalsts tiesību aktiem;(d) attiecībā uz jebkuru juridisku personu, grupu vai organizāciju, kas Kopienā veic uzņēmējdarbību.13. pantsŠī regula stājas spēkā dienā, kad to publicē Eiropas Savienības Oficiālajā Vēstnesī .Šī regula uzliek saistības kopumā un ir tieši piemērojama visās dalībvalstīs.Briselē, [...]Padomes vārdāpriekšsēdētājsI PIELIKUMSRegulas 2. pantā minēto fizisko un juridisko personu vai organizāciju sarakstsII PIELIKUMSRegulas 3., 4., 5., 6. un 7. pantā minēto kompetento iestāžu saraksts(aizpilda dalībvalstis)BEĻĢIJAČEHIJADĀNIJAVĀCIJAIGAUNIJAGRIEĶIJASPĀNIJAFRANCIJAĪRIJAITĀLIJAKIPRALATVIJALIETUVALUKSEMBURGAUNGĀRIJAMALTANĪDERLANDEAUSTRIJAPOLIJAPORTUGĀLESLOVĒNIJASLOVĀKIJASOMIJAZVIEDRIJAAPVIENOTĀ KARALISTEEIROPAS KOPIENAEiropas Kopienu KomisijaĀrējo sakaru ģenerāldirektorātsKĀDP direktorātsA.2.nodaļa Juridiskie un institucionālie jautājumi, KĀDP vienotas rīcības, sankcijas, Kimberli processCHAR 12/163B - 1049 Bruxelles/BrusselTālr.: (32-2) 296 25 56Fakss: (32-2) 296 75 63Relex-Sanctions@cec.eu.int
 [1] OV L
 [2] OV C [...], [...], [...].lpp.
 [3] OV C [...], [...], [...].lpp.


text:
Huis aan Huis, 30-11-2010
 30-11-2010 nieuwe regeling 23-11-2010
 Huis aan Huis, 30-11-2010 Onbekend.
 1.1 Status huisbezoek
 Hoofdstuk 2 Soorten en uitgangspunten huisbezoek
 2.1 Soorten huisbezoek
 2.2 Uitgangspunten huisbezoek
 3.4 Toestemming tot betreden woning
 3.5 Aanleiding huisbezoek
 3.6 Bewijs verkregen zonder ́informed consent ́
 3.7 Anonieme tips en risicoprofielen
 In het kader van handhaving van de Wet werk en bijstand en andere gemeentelijke sociale zekerheidsregelingen wordt onder andere het huisbezoek als middel gebruikt. Om hiervan een succes te maken, is het van belang de juiste (wettelijke) kaders voor een huisbezoek te schetsen en een beschrijving van de eisen waaraan een huisbezoek moet voldoen.
 Tot op heden is er in de gemeente Oldebroek geen protocol voor het uitvoeren van een huisbezoek. Recent heeft de Centrale Raad van Beroep (CRvB) een aantal uitspraken (1) gedaan, waarin de regels waaraan gemeenten zich moeten houden bij een huisbezoek verder zijn verduidelijkt en aangescherpt.
 De CRvB is nog steeds van oordeel dat het huisbezoek onder omstandigheden een noodzakelijk en adequaat (aanvullend) controlemiddel is bij onderzoek naar de rechtmatigheid van de te verlenen of verleende bijstand.
 Voor het betreden van de woning moet vrijwillig toestemming zijn verleend op basis van ́informed consent ́. Dit houdt in dat toestemming door een belanghebbende gebaseerd moet zijn op volledige en juiste informatie over reden en doel van het huisbezoek. En over de gevolgen die het weigeren van toestemming voor de verlening van de bijstand heeft.
 De WWB kent de bepaling dat uitsluitend als er een concrete aanleiding is om te twijfelen aan de rechtmatigheid van de uitkering, het weigeren van toestemming voor het huisbezoek gevolgen kan hebben voor de uitkering. Dit geldt overigens zowel voor aanvragen als lopende uitkeringen.
 De in dit protocol beschreven werkwijze is van toepassing op alle huisbezoeken die in het kader van handhaving van de WWB en andere gemeentelijke sociale zekerheidsregelingen worden afgelegd door de medewerkers van de sectie Sociale Zaken.
 In het protocol wordt in hoofdstuk 2 ingegaan op de diverse soorten huisbezoek en op de uitgangspunten bij huisbezoeken. Vervolgens wordt in hoofdstuk 3 het juridisch kader voor het huisbezoek weergegeven. Er wordt onder andere ingegaan op de toestemming voor een huisbezoek, het zogenaamde informed consent, de aanleiding voor een huisbezoek, en de consequenties als de belanghebbende toestemming tot betreden van de woning weigert.
 Huisbezoeken kunnen om diverse redenen worden afgelegd. Hieronder wordt kort beschreven welke soorten huisbezoeken afgelegd kunnen worden:
 Een huisbezoek als onderdeel van de dienstverlening. Een belanghebbende is zelf niet in staat een bezoek te brengen aan het gemeentehuis, bijvoorbeeld door ziekte;
 Een huisbezoek als onderdeel van een verificatiemiddel. Bijvoorbeeld bij een aanvraag om bijzondere bijstand voor inrichtingskosten;
 Een huisbezoek als controlemiddel om de rechtmatigheid van de uitkering vast te stellen. Houdt een belanghebbende zich aan de opgelegde voorschriften en/of verstrekt hij de juiste inlichtingen aan de sectie Sociale Zaken.
 Bij de uitvoering van een huisbezoek worden op basis van het in het volgende hoofdstuk beschreven juridische kader, de volgende uitgangspunten gehanteerd:
 Voorafgaand aan het betreden
 Voorafgaand aan het betreden, legitimeren de medewerkers zich met een daarvoor bestemd legitimatiebewijs afgegeven door de gemeente Oldebroek;
 Voorafgaand aan het betreden wordt melding gemaakt van het doel en de reden van het huisbezoek, wordt toestemming gevraagd voor het betreden en worden de gevolgen van weigering mee te werken aan het huisbezoek uitgelegd;
 Betreden van de woning gebeurd uitsluitend na verkregen toestemming.
 Een rondleiding door en controle van de woning van de belanghebbende voor het vaststellen van de rechtmatigheid van de uitkering, is alleen toegestaan met de uitdrukkelijke toestemming van de belanghebbende en in diens aanwezigheid. De rondleiding en controle beperkt zich tot de voor het onderzoek relevante ruimten.
 Tijdens het huisbezoek wordt het formulier ́Toestemming huisbezoek ́ (zie bijlage 2) ingevuld. Hiermee wordt gewaarborgd dat er sprake is van ́informed consent ́. De bewijslast hiervoor ligt bij de gemeente.
 Na het afleggen van een huisbezoek wordt altijd een rapportage opgesteld door de medewerker. Het rapport maakt deel uit van het dossier van de belanghebbende en kan dus indien gewenst door de belanghebbende worden ingezien.
 Een huisbezoek brengt een behoorlijke inbreuk op de persoonlijke levenssfeer voor de belanghebbende met zich mee. De persoonlijke levenssfeer wordt dan ook goed beschermd in regelgeving, zoals het Europese Verdrag van de Rechten van de Mens (EVRM) en de Grondwet. Een inbreuk op de persoonlijke levenssfeer is alleen gerechtvaardigd op grond van de in de wet gestelde beperkingen. Artikel 8, lid 2 EVRM stelt bijvoorbeeld dat een inbreuk op de persoonlijke levenssfeer slechts is toegestaan als er een wettelijke grondslag is, het een legitiem doel dient en het noodzakelijk is (zie § 3.2 en 3.3). Ook de Algemene wet op het binnentreden (Awbi) speelt een rol bij huisbezoeken in het kader van de WWB en andere gemeentelijk sociale zekerheidsregelingen aangezien deze regelgeving zelf geen regelgeving kent over het betreden van woningen.
 In artikel 17 zijn de inlichtingen- en medewerkingsplicht van de belanghebbende vastgelegd. Een belanghebbende moet, als dit voor de uitvoering van de wet noodzakelijk is, medewerking verlenen aan een huisbezoek.
 Uit artikel 53a lid 2 volgt de bevoegdheid om onderzoek in te stellen naar de juistheid en volledigheid van gegevens en zonnodig naar andere gegeven die noodzakelijk zijn voor de verlening van, dan wel de voortzetting van bijstand. Het afleggen van een huisbezoek kan een onderdeel vormen van het onderzoek naar de verificatie en controle van de gegevens die de belanghebbende heeft verstrekt.
 Een huisbezoek moet noodzakelijk zijn. Daarnaast moet voldaan zijn aan het subsidiariteitsbeginsel en proportionaliteitsbeginsel.
 Subsidiariteitsbeginsel wil zeggen dat wanneer het doel (bv. de rechtmatigheid van een uitkering) via een minder ingrijpende weg bereikt kan worden, die weg moet genomen worden. Als bijvoorbeeld alle twijfel over de rechtmatigheid van een uitkering volledig kan worden weggenomen door middel van het raadplegen van de inschrijving in de gemeentelijke basisadministratie, het huurcontract en betaalbewijzen van de huur, dan is het uitvoeren van een huisbezoek niet nodig.
 Proportionaliteitsbeginsel betekent dat de inbreuk op de privacy van de belanghebbende in redelijke verhouding moet staan tot het doel. Er mag niet om meer informatie gevraagd dan noodzakelijk is voor dat doel. Als bijvoorbeeld het doel van het onderzoek is om inzicht in de bankafschriften van een klant te krijgen, is het niet nodig om hiervoor een huisbezoek uit te voeren.
 In beginsel is een huisbezoek altijd toegestaan mits met toestemming van de (hoofd)bewoner. Een medewerker is verplicht zich voorafgaand te legitimeren en mededeling te doen van het binnentreden (artikel 1 Abwi).
 Artikel 12 van de Grondwet zegt dat binnentreden in een woning tegen de wil van een bewoner alleen geoorloofd is in de gevallen bij of krachtens wet bepaald. Voorbeeld hiervan is de Awbi. Hierin staat dat het binnentreden van een woning tegen de wil van de bewoner alleen in het kader van een strafrechtelijk onderzoek is toegestaan in bijzondere gevallen. Bijvoorbeeld als hiervoor een machtiging van de Officier van Justitie is afgegeven.
 Een medewerker belast met de uitvoering van de WWB heeft deze bevoegdheden niet en mag dus nooit tegen de wil van een belanghebbende een woning binnengaan. Als er toch wordt binnen getreden tegen de wil van de bewoner is er sprake van een inbreuk op de persoonlijke levenssfeer (artikel 8 EVRM) en kan er ook sprake zijn van ́ambtelijke huisvredebreuk ́ (artikel 370 van het Wetboek van Strafrecht).
 Uit artikel 8 EVRM volgt dat als de belanghebbende vrijwillig toestemming geeft tot binnentreden van de woning er geen sprake is van inbreuk op de persoonlijke levenssfeer. De toestemming moet op basis van vrijwilligheid zijn verleend en op basis van ́informed consent ́.
 Dit houdt in dat toestemming door een belanghebbende gebaseerd moet zijn op volledige en juiste informatie over reden en doel van het huisbezoek en over de gevolgen die het weigeren van toestemming voor de verlening van de bijstand heeft.
 Belanghebbende moet eveneens meegedeeld worden dat hij niet gedwongen kan worden om de betreffende medewerkers in zijn woning binnen te laten.
 3.4.2 Weigering toestemming huisbezoek
 Voor wat betreft het instellen van een huisbezoek zijn de situaties te onderscheiden waarin er voorafgaand aan het huisbezoek wel sprake is van een redelijke grond en waarin er geen sprake is van een redelijke grond.
 3.5.1 Wel redelijke grond
 Belanghebbende moet voorafgaand aan het betreden in de woning geïnformeerd worden over:
 de reden en het doel van het huisbezoek;
 meegedeeld worden dat hij niet gedwongen kan worden de medewerkers van de sectie binnen te laten, en;
 dat het niet geven van toestemming gevolgen heeft voor de (verdere) verlening van bijstand.
 Deze laatste mededeling kan er toe leiden dat belanghebbende de toestemming om de woning te betreden alsnog verleent. Het kan ook leiden tot een blijvende weigering toegang te verlenen waarop de toepasselijke consequentie(s) kan worden geëffectueerd.
 De bewijslast ten aanzien van het ́informed consent ́ berust bij het college.
 3.5.2 Geen redelijke grond
 In de situatie waarin géén redelijke grond voor een huisbezoek aanwezig is, kan belanghebbende de toegang tot zijn woning eveneens weigeren. Denk hierbij aan het standaard-huisbezoek. Aan de weigering kunnen dan géén consequenties worden verbonden (bijvoorbeeld weigering of beëindiging van de uitkering). Voorafgaand aan het huisbezoek moet belanghebbende naast de reden en het doel van het huisbezoek ook geattendeerd worden op het feit dat het weigeren van toestemming geen (directe) gevolgen heeft voor de bijstandsverlening (2).
 De bewijslast ten aanzien van het ́informed consent ́ berust ook in deze situatie bij de gemeente.
 Wél is het mogelijk het onderzoek naar de woonsituatie voort te zetten met andere middelen dan het huisbezoek, bijvoorbeeld stelselmatige observatie. De bevindingen van dit onderzoek kunnen uiteindelijk alsnog leiden tot directe consequenties voor de belanghebbende in kwestie.
 Ook kan een vervolgonderzoek er toe leiden dat alsnog concrete aanwijzigen ontstaan waardoor wel een redelijke grond voor een huisbezoek ontstaat. Hierop kan alsnog een huisbezoek worden uitgevoerd als vermeld in § 3.5.1.
 Wanneer voorafgaand aan het huisbezoek niet is voldaan ́informed consent ́ omdat belanghebbende niet is geïnformeerd over reden en doel van het huisbezoek en de consequenties van een weigering, dan oordeelt de CRvB dat er sprake is van inbreuk op het huisrecht in de zin van artikel 8 EVRM.
 Is het bewijs verkregen tijdens een huisbezoek waarbij er sprake is van een redelijke grond, maar waarbij er niet is voldaan aan een volledige ́informed consent ́ dan is volgens de CRvB dit bewijs toelaatbaar (3).
 Bewijs verkregen tijdens een huisbezoek, waarbij er geen sprake is van een redelijke grond en waarbij het ínformed consent ́ niet is toegepast, is volgens de CRvB niet toelaatbaar (4). In deze situaties is er geen sprake van een gerechtvaardige inbreuk op het recht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer en toelaten van dit onrechtmatig verkregen bewijs zou een schending van ́fair-trail ́ betekenen. De tijdens het huisbezoek verkregen bewijzen moet dus buiten beschouwing blijven bij de beoordeling op het recht op bijstand.
 Een huisbezoek zonder redelijke grond en zonder toepassing van ́informed consent ́ levert een onrechtmatige daad op en kan leiden tot een schadevergoeding (5).
 De CRvB heeft zijn vaste rechtspraak in een uitspraak op 24 november 2009 bevestigd en aangegeven dat een anonieme tip over de woon- en leefsituatie van degene die een uitkering aanvraagt of ontvangt geen redelijke grond vormt voor het afleggen van een huisbezoek.
 Een dergelijke tip kan (concreet en voldoende onderbouwd) wel aanleiding vormen voor het instellen van een nader onderzoek naar de rechtmatigheid van de bijstand. In dat geval moet eerst worden bezien of gebruik kan worden gemaakt van voor belanghebbende minder ingrijpende onderzoeksmiddelen dan een huisbezoek. Levert een onderzoek concrete objectieve feiten en omstandigheden op, die twijfel doen rijzen over de juistheid van de eerder over de woon- en leefsituatie verstrekte inlichtingen, dan ontstaat een redelijke grond voor een huisbezoek.
 Uit de uitspraak van de CRvB blijkt dat risicoprofielen niet per definitie leiden tot een gerede grond op basis waarvan de woonsituatie gecontroleerd kan worden mét de dreiging van mogelijke consequenties. Er zijn profielen denkbaar waarbij voldoen aan het profiel wél voldoende oplevert om tot gerede twijfel te komen. Als voorbeeld de 2-kamerwoning met een (te) groot aantal ingeschreven bewoners.
 Bijlage 1: Schematische weergave met bijbehorende jurisprudentie
 Bijlage 2: Formulier toestemming huisbezoek
 Bijlage 3 Relevante wetsartikelen
 Het afleggen van een huisbezoek betekent een ingrijpende inbreuk op de privacy van de klant. Daarom heeft de wetgever in verschillende wetten bepalingen opgenomen ter bescherming van die privacy van de klant. De belangrijkste artikelen zijn opgenomen in deze bijlage.
 Artikel 8 EVRM- Recht op eerbiediging van privé, familie- en gezinsleven
 2.Geen inmenging van enig openbaar gezag is toegestaan in de uitoefening van dit recht, dan voor zover bij wet is voorzien en in een democratische samenleving noodzakelijk is in het belang van de nationale veiligheid, de openbare veiligheid of het economisch welzijn van het land, het voorkomen van wanordelijkheden en strafbare feiten, de bescherming van de gezondheid of de goede zeden of voor de bescherming van de rechten en vrijheden van anderen.
 Artikel 10 Grondwet- Eerbiediging en bescherming persoonlijke levenssfeer
 2.De wet stelt regels ter bescherming van de persoonlijke levenssfeer in verband met het vastleggen en verstrekken van persoongegevens.
 Artikel 12 Grondwet- Binnentreden woningen
 3.Aan de bewoner wordt zo spoedig mogelijk een schriftelijk verslag van het binnentreden verstrekt.
 Artikel 1 Awbi- Legitimatieplicht
 1.Degene die bij of krachtens de wet belast is met de opsporing van strafbare feiten of enig ander onderzoek, met de uitvoering van een wettelijk voorschrift of met het toezicht op naleving daarvan, dan wel een bevoegdheid tot vrijheidsbeneming uitoefent, en dit uit dien hoofde in een woning binnentreedt, is verplicht zich voorafgaand te legitimeren en mededeling te doen van het doel van het binnentreden. Indien twee of meer personen voor hetzelfde doel in een woning binnentreden, rusten deze verplichtingen slechts op degene die bij het binnentreden de leiding heeft.
 2.Een persoon in dienst van een bestuursorgaan die zich ingevolge het eerste lid legitimeert, toont een legitimatiebewijs dat is uitgegeven door of in opdracht van het bestuursorgaan. Het legitimatiebewijs bevat een foto van de houder en vermeldt dienst naam en hoedanigheid. Indien de veiligheid van de houder van het legitimatiebewijs vordert dat zijn identiteit verborgen blijft, kan in plaats van zijn naam zijn nummer worden vermeld.
 3.De persoon, bedoeld in het eerste lid, die met toestemming van de bewoner wenst binnen te treden, vraagt voorafgaand aan het binnentreden dienst toestemming. Die toestemming moet blijken aan degene die wenst binnen te treden.
 Artikel 370 Wetboek van Strafrecht- Onrechtmatige binnentreding
 Artikel 17 WWB- Inlichtingenplicht
 1.De belanghebbende doet aan het college op verzoek of onverwijld uit eigen beweging mededeling van alle feiten en omstandigheden waarvan hem redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat zij van invloed kunnen zijn op zijn arbeidsinschakeling of het recht op bijstand. De belanghebbende is verplicht aan het college desgevraagd de medewerking te verlenen die redelijkerwijs nodig is voor de uitvoering van deze wet.
 Artikel 53a WWB- Verstrekking en onderzoek gegevens
 1.Onverminderd artikel 30c, tweede, vierde en vijfde lid, van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen, bepaalt het college welke gegevens ten behoeve van de verlening van bijstand dan wel de voortzetting daarvan door de belanghebbende in ieder geval worden verstrekt en welke bewijsstukken worden overgelegd, alsmede de wijze en het tijdstip waarop de verstrekking van gegevens plaatsvindt.
 2.Het college is bevoegd onderzoek in te stellen naar de juistheid en volledigheid van de verstrekte gegevens en zonodig naar andere gegevens die noodzakelijk zijn voor de verlening dan wel de voortzetting van bijstand. Indien het onderzoek daartoe aanleiding geeft kan het college besluiten tot herziening van de bijstand.
 24 november 2009 en 30 maart 2010
 LJN BA2410
 LJN BK4060, BK4063, BK4064, BL9567
 LJN BA2410, BK4057, BK 4059
 LJN BL0984 en LJN BM8044
 LJN BK4057
 Protocol Huisbezoeken (PDF)