type: wikipedia

text:
Alūksnes augstiene (agrāk arī Ziemeļaustrumu Vidzemes augstiene) ir dabas apgabals Latvijas ziemeļaustrumos. Alūksnes augstiene veido Gaujas un Daugavas (Pededzes) baseinu ūdenšķirtni, rietumos robežojas ar Tālavas zemieni, austrumos — ar Austrumlatvijas zemieni. Dienvidos Gulbenes paugurvalnis to savieno ar Vidzemes augstieni, bet ziemeļos šaura paugurgrēdu josla Alūksnes augstieni savieno ar Hānjas augstieni Igaunijā. Alūksnes augstiene iedalās četros galvenajos apvidos: Veclaicenes pauguraine, Vaidavas pazeminājums, Malienas pauguraine un Gulbenes paugurvalnis. Augstākais punkts ir Dēliņkalns (271 m vjl).
 Ģeoloģija
 Alūksnes augstiene balstās uz pamatiežu (augšdevona dolomītu, dolomītmerģeļu, mālu) virsas pacēluma 100—150 metrus virs jūras līmeņa, ko pārsedz 40—100 metrus biezu kvartāra nogulumu sega, veidojot paugurainu reljefu 120—271 metrus virs jūras līmeņa. Pauguri (relatīvais augstums 10—35 m) sastāv no ledus kušanas ūdeņu un ledāja nogulumiem — māla, smilšmāla, smilts, grants.
 Klimats
 Alūksnes augstienes klimatam raksturīgs liels nokrišņu daudzums — apmēram 650 mm gadā (par 50—100 mm vairāk nekā apkārtējās zemienēs). Arī nokrišņu daudzums siltajā gadalaikā (apmēram 550 mm) ir viens no lielākajiem Latvijā (tāpat kā Vidzemes augstienē un Ziemeļrietumu Vidzemes pacēlumā). Sniega ūdens krājumi Alūksnes augstienē pavasarī sasniedz — no pārējiem Latvijas rajoniem tie ir lielāki vienīgi Vidzemes augstienē. Augstienes mitruma režīms veicina erozijas procesus pauguru nogāzēs. Gaisa temperatūra Alūksnes augstienē ziemā un vasarā ir aptuveni par 0,5° zemāka nekā tuvējās zemienēs. Aktīvo temperatūru summa, tāpat kā pārējā Ziemeļlatvijā, nesasniedz 1800°.
 Hidrogrāfija
 Alūksnes augstiene ir ūdensšķirtne starp Gaujas un Daugavas baseiniem. Augstienes ziemeļu un rietumdaļā ūdeņus savāc Gaujas pietekas Vaidava un Melnupe, bet austrumu nogāzē tek Pededzes pietekas. Dziļāki posmi ielejām ir vienīgi augstienes nogāzēs vai arī tajās vietās, kur upes laužas cauri sašaurinājumiem starp pauguriem, bet augstienes virsas daļā ielejas ir vāji izveidotas.
 Alūksnes augstienes virsā upes vēl nav paguvušas iegrauzties līdz dziļo starppauguru ieplaku dibenam, tāpēc ieplakās saglabājušies vairāki ezeri. Lielākais augstienē ir Alūksnes ezers (15,9 km2). Mazāki ezeri aizņēmuši dziļākās ieplakas starp pauguriem uz ziemeļiem un dienvidiem no Alūksnes ezera. Skaistākais no tiem ir līčainais Indzera ezers (5 - uz dienvidiem no Alūksnes), ko iekļauj apkārtējie pauguri un grēdas. Ezerā paceļas ar mežu apaugušas salas un gara, šaura pussala. Augstienes ziemeļdaļā, Veclaicenes paugurainē, ir Kornetu ezeru virkne — viena no izcilākajām subglaciālajām ezeru virknēm Latvijas teritorijā. Tās apkārtnē izkaisīti arī vairāki sīki ieplaku ezeriņi. Alūksnes augstienē, īpaši tās malās, vietām atrodas arī aizauguši ezeri, kas pārvēršas zāļu purvos vai slapjās pļavās. Stāvajās pauguru nogāzēs intensīvi noskalojas augsne, tāpēc dažkārt attīstās nelielas vagas un gravas. Starppauguru ieplakas turpretī ir stipri pārpurvotas.
 Atsauces
 Latvijas augstienes


text:
(2721) Vsekhsvyatskij – planetoida należąca do zewnętrznej części pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 5 lat i 306 dni w średniej odległości 3,24 j.a. Została odkryta 22 września 1973 roku w Krymskim Obserwatorium Astrofizycznym w Naucznym na Krymie przez Nikołaja Czernycha. Nazwa planetoidy pochodzi od Sergieja Konstantynowicza Wsiechswiatskiego, rosyjskiego astronoma. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (2721) 1973 SP2.
 Zobacz też
 lista planetoid 2001–3000
 lista ponumerowanych planetoid
 Linki zewnętrzne
 Planetoidy pasa głównego
 Nazwane planetoidy
 Obiekty astronomiczne odkryte w 1973


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Důležité právní upozornění
 |
 22006A1101(01)
 Protokol k Dohodě o partnerství a spolupráci, kterou se zakládá partnerství mezi Evropskými společenstvími a jejich členskými státy na jedné straně a Republikou Kazachstán na straně druhé, aby se přihlédlo k přistoupení České republiky, Estonské republiky, Kyperské republiky, Lotyšské republiky, Litevské republiky, Maďarské republiky, Republiky Malta, Polské republiky, Republiky Slovinsko a Slovenské republiky k Evropské unii
 Úřední věstník L 303 , 01/11/2006 S. 0003 - 0006
 Protokolk Dohodě o partnerství a spolupráci, kterou se zakládá partnerství mezi Evropskými společenstvími a jejich členskými státy na jedné straně a Republikou Kazachstán na straně druhé, aby se přihlédlo k přistoupení České republiky, Estonské republiky, Kyperské republiky, Lotyšské republiky, Litevské republiky, Maďarské republiky, Republiky Malta, Polské republiky, Republiky Slovinsko a Slovenské republiky k Evropské uniiBELGICKÉ KRÁLOVSTVÍ,ČESKÁ REPUBLIKA,DÁNSKÉ KRÁLOVSTVÍ,SPOLKOVÁ REPUBLIKA NĚMECKO,ESTONSKÁ REPUBLIKA,ŘECKÁ REPUBLIKA,ŠPANĚLSKÉ KRÁLOVSTVÍ,FRANCOUZSKÁ REPUBLIKA,IRSKO,ITALSKÁ REPUBLIKA,KYPERSKÁ REPUBLIKA,LOTYŠSKÁ REPUBLIKA,LITEVSKÁ REPUBLIKA,LUCEMBURSKÉ VELKOVÉVODSTVÍ,MAĎARSKÁ REPUBLIKA,REPUBLIKA MALTA,NIZOZEMSKÉ KRÁLOVSTVÍ,RAKOUSKÁ REPUBLIKA,POLSKÁ REPUBLIKA,PORTUGALSKÁ REPUBLIKA,REPUBLIKA SLOVINSKO,SLOVENSKÁ REPUBLIKA,FINSKÁ REPUBLIKA,ŠVÉDSKÉ KRÁLOVSTVÍ,SPOJENÉ KRÁLOVSTVÍ VELKÉ BRITÁNIE A SEVERNÍHO IRSKA,dále jen "členské státy", zastoupené Radou Evropské unie, aEVROPSKÉ SPOLEČENSTVÍ A EVROPSKÉ SPOLEČENSTVÍ PRO ATOMOVOU ENERGII,dále jen "Společenství", zastoupená Radou Evropské unie a Evropskou komisí,na jedné straně aREPUBLIKA KAZACHSTÁNna straně druhé,S OHLEDEM NA přistoupení České republiky, Estonska, Kypru, Lotyšska, Litvy, Maďarska, Malty, Polska, Slovinska a Slovenska k Evropské unii dne 1. května 2004,SE DOHODLY NA TĚCHTO USTANOVENÍCH:Článek 1Česká republika, Estonsko, Kypr, Lotyšsko, Litva, Maďarsko, Malta, Polsko, Slovinsko a Slovensko jsou stranami Dohody o partnerství a spolupráci, kterou se zakládá partnerství mezi Evropskými společenstvími a jejich členskými státy na jedné straně a Republikou Kazachstán na straně druhé, podepsané v Bruselu dne 23. ledna 1995 (dále jen "dohoda"), a stejným způsobem jako ostatní členské státy Společenství přijímají a berou na vědomí znění dohody a dokumentů k ní připojených.Článek 2Aby se zohlednil nedávný institucionální vývoj v rámci Evropské unie, souhlasí strany s tím, že se po uplynutí doby platnosti Smlouvy o založení Evropského společenství uhlí a oceli považují odkazy na Evropské společenství uhlí a oceli ve stávajících ustanoveních dohody za odkazy na Evropské společenství, které převzalo veškerá práva a povinnosti Evropského společenství uhlí a oceli.Článek 3Tento protokol tvoří nedílnou součást dohody.Článek 41. Tento protokol bude schválen Společenstvími, Radou Evropské unie jménem členských států a Republikou Kazachstán v souladu s jejich postupy.2. Strany si navzájem oznámí ukončení odpovídajících postupů uvedených v předchozím odstavci. Schvalovací listiny budou uloženy u Generálního sekretariátu Rady Evropské unie.Článek 51. Tento protokol vstupuje v platnost stejným dnem jako smlouva o přistoupení z roku 2003 za předpokladu, že budou před uvedeným dnem uloženy všechny schvalovací listiny tohoto protokolu.2. Pokud před uvedeným dnem nebudou uloženy všechny schvalovací listiny tohoto protokolu, vstoupí protokol v platnost prvním dnem prvního měsíce následujícího po dni uložení poslední schvalovací listiny.3. Pokud nebudou všechny schvalovací listiny uloženy před 1. květnem 2004, bude se tento protokol prozatímně používat s účinkem od 1. května 2004.Článek 6Znění dohody, závěrečného aktu a všech dokumentů k němu připojených jsou vypracována v jazyce českém, estonském, litevském, lotyšském, maďarském, maltském, polském, slovenském a slovinském.Tato znění se připojují k tomuto protokolu a mají stejnou platnost jako znění v ostatních jazycích, ve kterých byly sepsány dohoda, závěrečný akt a dokumenty k němu připojené [1].Článek 7Tento protokol byl sepsán v dvojím vyhotovení v jazyce anglickém, českém, dánském, estonském, finském, francouzském, italském, litevském, lotyšském, maďarském, maltském, německém, nizozemském, polském, portugalském, řeckém, slovenském, slovinském, španělském, švédském a kazašském, přičemž všechna znění mají stejnou platnost.Hecho en Bruselas, el treinta de abril de dos mil cuatro.V Bruselu dne třicátého dubna dva tisíce čtyři.Udfærdiget i Bruxelles den tredivte april to tusind og fire.Geschehen zu Brüssel am dreißigsten April zweitausendundvier.Kahe tuhande neljanda aasta kolmekümnendal aprillil Brüsselis.Έγινε στις Βρυξέλλες, στις τριάντα Απριλίου δύο χιλιάδες τέσσερα.Done at Brussels on the thirtieth day of April in the year two thousand and four.Fait à Bruxelles, le trente avril deux mille quatre.Fatto a Bruxelles, addì trenta aprile duemilaquattro.Briselē, divi tūkstoši ceturtā gada trīsdesmitajā aprīlī.Priimta du tūkstančiai ketvirtų metų balandžio trisdešimtą dieną Briuselyje.Kelt Brüsszelben, a kétezer-negyedik év április havának tizenharmadik napján.Magħmul fi Brussel fit-tletin jum ta' April tas-sena elfejn u erbgħa.Gedaan te Brussel, de dertigste april tweeduizendvier.Sporządzono w Brukseli, dnia trzynastego kwietnia roku dwa tysiące czwartego.Feito em Bruxelas, em trinta de Abril de dois mil e quatro.V Bruseli dňa tridsiateho apríla dvetisícštyri.V Bruslju, dne tridesetega aprila leta dva tisoč štiri.Tehty Brysselissä kolmantenakymmenentenä päivänä huhtikuuta vuonna kaksituhattaneljä.Som skedde i Bryssel den trettionde april tjugohundrafyra.+++++ TIFF +++++Por los Estados miembrosZa členské státyFor medlemsstaterneFür die MitgliedstaatenLiikmesriikide nimelΓια τα κράτη μέληFor the Member StatesPour les États membresPer gli Stati membriDalībvalstu vārdāValstybių narių varduA tagállamok részérőlGħall-Istati MembriVoor de lidstatenW imieniu Państw CzłonkowskichPelos Estados-MembrosZa členské štátyZa države članiceJäsenvaltioiden puolestaPå medlemsstaternas vägnar+++++ TIFF ++++++++++ TIFF +++++Por las Comunidades EuropeasZa Evropská společenstvíFor De Europæiske FællesskaberFür die Europäischen GemeinschaftenEuroopa ühenduste nimelΓια τις Ευρωπαϊκές ΚοινότητεςFor the European CommunitiesPour les Communautés européennesPer le Comunità europeeEiropas Kopienu vārdāEuropos Bendrijų varduAz Európai Közösségek részérőlGħall-Komunitajiet EwropejVoor de Europese GemeenschappenW imieniu Wspólnot EuropejskichPelas Comunidades EuropeiasZa Európske spoločenstváZa Evropski skupnostiEuroopan yhteisöjen puolestaPå Europeiska gemenskapernas vägnar+++++ TIFF ++++++++++ TIFF ++++++++++ TIFF +++++Por la República de KazajstánZa Kazašskou republikuFor Republikken KasakhstanFür die Republik KasachstanKasahstani Vabariigi nimelΓια τη Δημοκρατία τον ΚαζακστάνFor the Republic of KazakhstanPour la République du KazakhstanPer la Repubblica del KazakstanKazahstānas Republikas vārdāKazachstano Respublikos varduKazahsztán részérőlGħar-Repubblika tal-KazakistanVoor de Republiek KazachstanW imieniu Republiki KazachstanuPela República do CazaquistãoZa Kazašskú republikuZa Republiko KazahstanKazakstanin tasavallan puolestaPå Republiken Kazakstans vägnar+++++ TIFF ++++++++++ TIFF +++++[1] České, estonské, litevské, lotyšské, maďarské, maltské, polské, slovenské a slovinské znění dohody bude zveřejněno později ve zvláštním vydání Úředního věstníku.--------------------------------------------------


text:
8 Femei (franceză: 8 Femmes) este o comedie franceză a casei Amblin Mars Films din 2002. Protagonistele filmului sunt 8 femei, aflate într-o continuă luptă de a-și găsi un alibi, dintre care se remarcă Catherine Deneuve și Danielle Darrieux.
 Caseta tehnică
 Titlu în română: 8 Femei
 Titlu original: 8 Femmes
 Limba originală: franceză
 Anul filmărilor: 2002
 Premiera în România: 2.08.2002
 Regia: François Ozon
 În rolurile principale: Catherine Deneuve (Gaby), Danielle Darrieux (Mamy)
 Prezentare
 Într-un conac înzăpezit, ne este prezentată o familie în pragul sărbătorilor de iarnă. Totuși, capul familiei și singurul bărbat al casei este ucis, iar toate femeile se suspectează una pe alta. Încercând să-și furnizeze un alibi, se pârăsc între ele, și se ajunge la concluzia că suspecte sunt mai multe decât se credea inițial, și anume Gaby, soția (Catherine Deneuve), Mamy, soacra (Danielle Darrieux), Louise, camerista (Emmanuelle Beart), Pierette, sora (Fanny Ardant), d-ra. Chanel, menajera (Firmine Richard), Augustine, cumnata (Isabelle Huppert), Suzon, fiica cea mare (Ludivine Sagnier) și Catherine, fiica cea mică (Virginie Ledoyen).
 Femeile află la sfârșit că Catherine a înscenat moartea tatălui său, pentru ca el să poată afla gândurile femeilor din viața sa. D-ra Chanel descoperă adevărul și când dorește să povestească totul este speriată de Catherine și păstrează tăcerea. În final, fiica cea mică a familiei povestește totul și pe când deschide ușa la camera tatălui său, îl surprinde în timpul sinuciderii.
 Distribuție
 Danielle Darrieux - Mamy
 Isabelle Huppert - Augustine
 Catherine Deneuve - Gaby
 Virginie Ledoyen - Suzon
 Ludivine Sagnier - Catherine
 Fanny Ardant - Pierrette
 Emmanuelle Béart - Louise
 Firmine Richard - Madame Chanel
 Dominique Lamure - Marcel, victima
 Referințe și note
 Legături externe
 Despre 8 Femei la Cinemagia
 Filme de comedie din anii 2000
 Filme franțuzești
 Filme italiene
 Filme în limba franceză
 Filme din 2002
 Filme Focus Features
 Filme de Crăciun


text:
Nikean uskontunnustus eli Nikealais-konstantinopolilainen uskontunnustus (, , Súmbolon tês Nikaías, , Nikéjskij símvol véry) on yksi kolmesta niin sanotun vanhan kirkon uskontunnustuksesta.
 Uskontunnustuksen historiaa
 Nikean uskontunnustus laadittiin, kun ilmeni tarve ilmaista käsitteellisesti kristillisten seurakuntien yhteinen usko näiden järjestäytyessä vuonna 325 pidetyssä Nikean ensimmäisessä kirkolliskokouksessa, ja sitä täydennettiin Konstantinopolin ensimmäisessä kirkolliskokouksessa vuonna 381. Nikean uskontunnustus perustuu Apostoliseen uskontunnustukseen.
 Kristillisten kirkkojen mukaan Nikean uskontunnustuksessa Raamatun keskeinen oppi kootaan tiivistettyyn muotoon, ja sen keskeinen periaate on kertoa Jumalan teoista Kristuksessa.
 Nikean uskontunnustusta käytetään yleisesti eri kirkkokuntien jumalanpalveluksissa. Katolisessa messussa Nikean uskontunnustus lauletaan, ja se muodostaa messun Credo-osan (credo, "minä uskon", latinankielisen uskontunnustuksen ensimmäinen sana).
 Suomen evankelis-luterilaisessa kirkossa Nikean uskontunnustus on käytössä apostolisen uskontunnustuksen vaihtoehtona.
 Eri kirkkokuntien käyttämissä versioissa on pieniä eroja sanamuodoissa. Lisäksi on huomattava, että ortodoksisen sanamuodon mukaan Pyhä Henki "lähtee Isästä", kun taas läntisten kirkkokuntien piirissä Pyhä Henki "lähtee Isästä ja Pojasta". Kyseinen ns. filioque -lisäys (lat. filio 'pojasta'; -que 'sekä' > "sekä pojasta") tuli yleisesti käyttöön lännen kirkossa 600–700-luvuilla. Tarkoituksena oli korostaa ylösnousseen Pojan läsnäoloa Pyhän Hengen kautta maailmassa. Lisäys syvensi eroja idän ja lännen kristillisyyden välillä ja oli yksi ortodoksisen ja katolisen kirkkokunnan eron ja lähes tuhatvuotisen molemminpuolisen ekskommunikaation syistä vuonna 1054. Ruotsin kirkossa on kuitenkin mahdollista ekumeenisissa jumalanpalveluksissa, joihin osallistuu myös ortodoksisen kirkon edustajia, käyttää uskontunnustusta ilman "ja Pojasta" lisäystä.
 Uskontunnustuksen sisältö
 Suomen evankelis-luterilaisen kirkon käyttämä sanamuoto.
 Me uskomme yhteen Jumalaan,Kaikkivaltiaaseen Isään,taivaan ja maan, kaiken näkyvän ja näkymättömän Luojaan.Me uskomme yhteen Herraan, Jeesukseen Kristukseen,Jumalan ainoaan Poikaan,joka on syntynyt Isästä ennen aikojen alkua,Jumala Jumalasta,valo valosta,tosi Jumala tosi Jumalasta,syntynyt, ei luotu,joka on samaa olemusta kuin Isäja jonka kautta kaikki on saanut syntynsä,joka meidän ihmistenja meidän pelastuksemme tähden astui alas taivaista,tuli lihaksi Pyhästä Hengestä ja neitsyt Mariastaja syntyi ihmiseksi,ristiinnaulittiin meidän puolestamme Pontius Pilatuksen aikana,kärsi kuoleman ja haudattiin,nousi kuolleista kolmantena päivänä, niin kuin oli kirjoitettu,astui ylös taivaisiin,istuu Isän oikealla puolellaja on kirkkaudessa tuleva takaisin tuomitsemaan eläviä ja kuolleita ja jonka valtakunnalla ei ole loppua.Me uskomme Pyhään Henkeen,Herraan ja eläväksi tekijään,joka lähtee Isästä ja Pojasta,jota yhdessä Isän ja Pojan kanssa kumarretaan ja kunnioitetaanja joka on puhunut profeettojen kautta.Uskomme yhden, pyhän, yhteisen ja apostolisen kirkon.Tunnustamme yhden kasteen syntien anteeksiantamiseksi,odotamme kuolleiden ylösnousemustaja tulevan maailman elämää.
 Katolisen kirkon käyttämä sanamuoto
 Uskon yhteen Jumalaan, Isään kaikkivaltiaaseen, taivaan ja maan, kaikkien näkyvien ja näkymättömien Luojaan.
 Ja yhteen Herraan, Jeesukseen Kristukseen, Jumalan ainosyntyiseen Poikaan, joka ennen aikojen alkua on Isästä syntynyt, Jumala Jumalasta, valkeus valkeudesta, tosi Jumala tosi Jumalasta, syntynyt eikä luotu, joka on samaa olemusta kuin Isä ja jonka kautta kaikki on tehty.
 Meidän ihmisten tähden ja meidän pelastuksemme tähden hän astui alas taivaista,
 tuli lihaksi Pyhästä Hengestä ja Neitsyt Mariasta ja tuli ihmiseksi;
 meidän edestämme ristiinnaulittiin Pontius Pilatuksen aikana, kärsi ja haudattiin, nousi kuolleista kolmantena päivänä kirjoitusten mukaan, astui ylös taivaisiin, istuu Isän oikealla puolella ja on kunniassa tuleva takaisin tuomitsemaan elävät ja kuolleet ja hänen valtakunnallaan ei ole loppua.
 Ja Pyhään Henkeen, Herraan ja eläväksi tekijään, joka Isästä ja Pojasta lähtee, jota yhdessä Isän ja Pojan kanssa palvotaan ja kunnioitetaan ja joka on puhunut profeettojen kautta.
 Ja yhteen, pyhään, katoliseen ja apostoliseen kirkkoon. Tunnustan yhden kasteen syntien anteeksi antamiseksi, odotan kuolleiden ylösnousemusta ja tulevan maailman elämää.
 Aamen.
 Lähteet
 Aiheesta muualla
 Kirjallisuutta
 Thurén, Jukka: Israelin usko. SLEY-kirjat, 1977 ISBN 9516173934
 Thurén, Jukka Kirkon usko: nikaialaisen uskon tunnustajan opas. Joensuun yliopiston teologisia julkaisuja, 2002 ISBN 9789524581998
 Uskontunnustukset
 Jumalanpalvelukset


text:
As-Suwayda District (arabiska: منطقة مركز السويداء, منطقة السويداء) är ett distrikt i Syrien. Det ligger i provinsen as-Suwayda', i den södra delen av landet, kilometer sydost om huvudstaden Damaskus.
 Trakten runt As-Suwayda District är ofruktbar med lite eller ingen växtlighet. Runt As-Suwayda District är det glesbefolkat, med invånare per kvadratkilometer. I trakten råder ett kallt ökenklimat. Årsmedeltemperaturen i trakten är °C. Den varmaste månaden är augusti, då medeltemperaturen är °C, och den kallaste är januari, med °C. Genomsnittlig årsnederbörd är millimeter. Den regnigaste månaden är december, med i genomsnitt mm nederbörd, och den torraste är juli, med mm nederbörd.
 Källor
 Indelningar i as-Suwayda' (provins)


type: legislation

text:
N° C 199/8 Diario Oficial de las Comunidades Europeas 4. 8. 89
 II
 (Actos jurídicos preparatorios)
 COMISIÓN
 Propuesta de Reglamento (CEE) del Consejo por el que se modifica el Reglamento (CEE)
 n° 234/79 relativo al procedimiento de adaptación de la nomenclatura del arancel aduanero
 común utilizado para los productos agrícolas
 COM(89) 320 final.
 (Presentada por la Comisión el 30 de junio de 1989)
 (89/C 199/16)
 EL CONSEJO DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, pondiente de las designaciones y códigos que figuran en
 los reglamentos del Consejo y adaptar en consecuencia
 Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Econó- las disposiciones actuales del apartado 2 del artículo 2
 mica Europea y, en particular, su artículo 43, del Reglamento (CEE) n° 234/79,
 Visto el Reglamento (CEE) n° 827/68 del Consejo, de
 28 de junio de 1968, por el que se establece la organiza- HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO:
 ción común de mercados para determinados productos
 enumerados en el Anexo II del Tratado ( l ), cuya última Artículo 1
 modificación la constituye el Reglamento (CEE) n°
 El artículo 2 del Reglamento (CEE) n° 234/79 será susti-
 3911/87 (2) y, en particular, su artículo 6,
 tuido por el texto siguiente:
 Vista la propuesta de la Comisión,
 «Artículo 2
 Visto el dictamen del Parlamento Europeo, 1. La designación de los productos y las referencias a
 las partidas o subpartidas de la nomenclatura combinada
 Considerando que la nomenclatura combinada de mer-
 de los Reglamentos del Consejo podrán adaptarse según
 cancías, establecida por el Reglamento (CEE) n°
 el procedimiento establecido en el artículo 38 del Regla-
 2658/87 del Consejo (3), cuya última modificación la
 mento n° 136/66/CEE y en los artículos correspondien-
 constituye el Reglamento (CEE) n° . . . / . . ("), cumple
 tes de los demás reglamentos por los que se establecen
 tanto los requisitos del arancel aduanero común como
 las organizaciones comunes de mercado, si tales adapta-
 los de las estadísticas del comercio exterior;
 ciones se deben a modificaciones de la nomenclatura
 Considerando que las disposiciones del artículo 9 del Re- combinada.
 glamento (CEE) n° 2658/87 hacen redundantes las del
 2. A los efectos del presente Reglamento, el Comité
 apartado 1 del artículo 2 del Reglamento (CEE) n°
 creado por el artículo 37 del Reglamento n°
 234/79 del Consejo ( 5 );
 136/66/CEE se declara competente en lo concerniente a
 Considerando que el artículo 12 del Reglamento (CEE) los productos a que se refiere el Reglamento (CEE) n°
 n° 2658/87 establece que la Comisión actualizará cada 827/68».
 año la nomenclatura combinada; que conviene establecer
 que, sobre todo como consecuencia de tales actualizacio- Articulo 2
 nes, la Comisión pueda proceder a la adaptación corres-
 El presente Reglamento entrará en vigor el tercer día si-
 guiente al de su publicación en el Diario Oficial de las
 O DO n° L 151 de 30. 6. 1968, p. 16 Comunidades Europeas.
 O DO n° L 370 de 30. 12. 1987, p. 36
 O DO n° L 256 de 7. 9. 1987, p. 1 El presente Reglamento será obligatorio en todos sus
 (4) DO n° L elementos y directamente aplicable en cada Estado
 O DO n° L 34 de 9. 2. 1979, p. 2 miembro.


text:
Luiz Ignácio Maranhão Filho (Rio Grande do Norte, Natal, 25 de janeiro de 1921) foi advogado, jornalista e professor da Universidade Federal do Rio Grande do Norte, membro do Partido Comunista Brasileiro (PCB) e nomeado Deputado Estadual pelo Partido Trabalhista Nacional (PTN) em 1958. Em 1952, Luiz Ignácio foi preso pela primeira vez, no município de Parnamirim, pela Força Aeronáutica, onde sofreu diversas torturas. Após o início da Ditadura Militar Brasileira, Luiz foi preso e torturado novamente, permanecendo em cárcere até o fim de 1964, quando foi libertado e passou a viver clandestinamente. Desaparecido em São Paulo no dia 3 de abril de 1974, Luiz é mais um dos casos investigados pela Comissão da Verdade, órgão que apura mortes e desaparecimentos da ditadura.
 Sua história constitui um capítulo do livro A História Militar do Brasil, de Nelson Werneck Sodré. Sua esposa, Odete Maranhão, professora universitária, foi a responsável por buscar informações em diversas delegacias, entidades e com autoridades, ao lado do advogado Aldo Lins e Silva, acerca do desaparecimento do marido. Ela contatou o professor Cândido Mendes, da Comissão Justiça e Paz, e conseguiu, inclusive, uma audiência com o então comandante do II Exército, o general Ednardo D'Ávila de Mello, entre outros.
 Depois dos resultados do desaparecimento forçado de Luiz, Odete enviou uma carta ao Ministério da Justiça em janeiro de 1996 para "requerer o pagamento da indenização determinada pela mencionada Lei [no 9.140/1995], ao tempo em que requer a localização dos restos mortais do de cujus [falecido cujos bens estão em inventário]". O caso do jornalista foi incluído pela Comissão Estadual da Verdade (CEV) “Rubens Paiva”, de São Paulo, em 2014, na lista de "presos políticos mortos por tortura ou dados como desaparecidos.
 Biografia
 Luiz Inácio Maranhão Filho nasceu em Natal, no Rio Grande do Norte, no dia 25 de janeiro de 1921, filho de Luís Inácio Maranhão e Maria Salmé Carvalho Maranhão. Era irmão de Djalma Carvalho Maranhão, deputado federal e prefeito de Natal, que também era filiado ao PCB e durante a ditadura foi para o exílio no Uruguai. Luiz Ignácio era casado com Odete Roselli Garcia Maranhão. Era advogado e professor universitário, dava aulas no Atheneu Norte-Riograndense, na Fundação José Augusto e na UFRN e também colaborava como jornalista no Diário de Natal e na Revista Civilização Brasileira.
 Entrou para o Partido Comunista Brasileiro (PCB) em 1945 e, em 1952, foi preso e torturado pela Aeronáutica, em Parnamirim (RN).
 Em 1958, foi eleito Deputado Estadual pelo Partido Trabalhista Nacional, onde permaneceu no cargo até 1962. Cerca de dois anos depois, no início de 1964, Luiz Ignácio visitou a Cuba e, ao retornar para o Brasil, foi novamente preso e torturado, dessa vez em Fernando de Noronha, junto com Miguel Arraes, ambos cassados de direitos políticos.
 Naquele mesmo ano, ao sair da prisão, Maranhão Filho passou a viver clandestinamente no Rio de Janeiro, onde atuou em comissões partidárias. Em 1967, foi eleito membro do Comitê Central do Partido Comunista, no VI Congresso do PCB.
 Desaparecimento
 No dia três de abril de 1974, Luiz Ignácio Maranhão Filho foi preso em uma praça localizada na capital de São Paulo, desaparecendo em seguida. Seu caso foi analisado na Comissão Rubens Paiva, a quinta audiência da Comissão da Verdade de São Paulo. A Comissão revela que no dia três de abril de 1974, Luiz Ignácio Maranhão Filho se encontrou com Walter de Souza Ribeiro e João Massena Melo e, em seguida, os três desapareceram e nunca mais foram encontrados. Algumas pessoas presentes no momento do ocorrido relataram que Luiz Ignácio fora algemado e levado em uma locomoção destinado à presos, pertencente aos agentes do DOI-CODI do Segundo Exército, porém o desaparecimento nunca foi reconhecido.
 Em maio daquele ano, sua esposa Odette Roselli denunciou através de uma carta que Luiz Maranhão estava sendo torturado pelo delegado do DOPS, Sérgio Paranhos Fleury. Sua denuncia foi encaminhada ao Movimento Democrático Brasileiro (MDB) e lida na Câmara Federal pelo Secretário-Geral do Partido, Deputado Thales Ramalho.
 Após a denúncia pelo MDB, o Jornal do Brasil, divulgado no dia 15 de maio, dizia que o vice-líder da Aliança Renovadora Nacional (ARENA), deputado Garcia Neto, reafirmaria a disposição do governo em verificar a procedência dos desaparecimentos para para solucionar o caso, no entanto, tais atitudes nunca foram tomadas.
 Odette Maranhão, junto de seu advogado Aldo Lins e Silva, buscou informações em diversas delegacias e entidades. Conseguiu uma audiência com o general Ednardo D’Avila, comandante do II Exército, que lhe disse ter procurado o coronel do Exército e Secretário de Segurança Pública Erasmo Dias e este lhe garantiu que o deputado não estava sob sua responsabilidade. A viúva de Luiz Ignácio conseguiu ainda fazer um apelo ao presidente Ernesto Geisel para que o caso fosse apurado com urgência, mas de nada adiantou. A Conferência Nacional dos Bispos do Brasil (CNBB) e a Ordem dos Advogados do Brasil (OAB) também protestaram e exigiram respostas de Geisel.
 Em entrevista para a revista IstoÉ, O psicanalista e um dos torturadores de muitos desaparecidos na ditadura Amílcar Lobo falou que presenciou o momento em que o deputado Luiz Maranhão foi torturado no Destacamento de Informações-Centro de Operações de Defesa Interna (DOI-CODI) do Rio de Janeiro. Seis anos após a revelação, o ex- sargento e ex-agente do DOI-CODI de São Paulo, Marival Dias, afirmou em uma entrevista para a revista Veja que fez parte de ao menos oito esquartejamentos de militantes do PCB, vendo seus corpos sendo jogados no Rio Novo, em Avaré. Ao falar das mortes que presenciou, Dias revelou que Luiz Ignácio e João Massena tomaram uma dose de injeção para matar cavalo em um centro clandestino. Em específico à morte de Luis, Marival ainda relatou que houve trucidamento feito por parte da segurança da ditadura. A ação faria parte da "Operação Radar", realizada pelos órgãos de repressão, com o objetivo de acabar com o PCB por meio da execução de seus dirigentes.
 A casa onde as torturas e mortes aconteciam foi localizada na estrada que liga Itapevi a Barueri, próxima ao Rio Novo, região onde os corpos dos dirigentes foram atirados. A chamada Casa de Itapevi atuou sob o comando do DOI-CODI entre os anos de 1974 e 1975 com o tenente-coronel Audir Santos Maciel no poder.
 Luiz Ignácio tinha 53 anos quando desapareceu. Ele é um dos onze membros do Comitê Central do PCB na lista de desaparecidos políticos pela ditadura militar de 1964. Segundo outros depoimentos de Marival Dias, dessa vez para a CNV, em 2013, na Casa de Itapevi também tinham sidos assassinados Hiran Pereira de Lima, Orlando da Rosa Silva Bonfim Júnior, João Massena Melo, Élson Costa, Itair José Veloso, Jayme Amorim Miranda e José Montenegro de Lima.
 Entretanto, Cláudio Guerra, ex-delegado do DOPS do Espírito Santo, apresenta uma versão diferente do desaparecimento em depoimento a CVN em 2014, dizendo ter levado o corpo de Luiz Ignácio para a "Casa da Morte", na cidade de Petrópolis, no Rio de Janeiro, e após para a usina Cambahyba, onde teria incinerado o corpo.
 Anistia
 Em 21 de setembro de 1978, Luiz Ignácio Maranhão Filho ganhou anistia após o Conselho Permanente de Justiça absolvê-lo, por prescrição penal, diversos membros do Partido Comunista acusados durante a ditadura militar.
 Morte
 O Diário Oficial de Brasília, no número 232 de 5 de dezembro de 1995, reconheceu a morte de 136 desaparecidos políticos durante a ditadura. Estão na lista os militantes políticos desaparecidos entre 2 de setembro de 1961 e 15 de agosto de 1979. Luiz Ignácio era, então, declarado morto.
 Seu corpo não foi encontrado.
 Homenagens
 Em 1993, acontece a criação do Instituto Prof. Luís Maranhão Filho, uma entidade vinculada à campanha de legalização do PCB no início da década de 80. Após a Lei dos Desaparecidos Políticos do Brasil ser sancionada no Brasil por Fernando Henrique Cardoso, o nome de Luís Maranhão Filho passou a constar na primeira relação dos mortos e desaparecidos políticos, onde a União é reconhecida e responsabilizada pela morte desses militantes.
 Em 2011, o professor Antônio Capistrano, ex reitor da Universidade do Estado do Rio Grande do Norte (UERN) tentou realizar um evento em homenagem aos 90 anos de Luiz Ignácio Maranhão Filho, mas não foi possível. Em contrapartida, Antônio Capistrano redigiu um texto no Portal Vermelho em consagração ao natalense. Um trecho da homenagem exalta a importância da figura de Maranhão Filho: Na capital do Rio Grande do Norte, Natal, há a Escola Municipal Luiz Maranhão Filho, localizada na Zona Oeste da cidade.
 A doutorado em História Social pela Universidade Federal do Rio de Janeiro (UFRJ), Maria Conceição Pinto de Góes, publicou, em 1999, o livro A aposta de Luiz Ignácio Maranhão Filho: cristãos e comunistas na construção da utopia, que reconstrói historicamente a sociedade brasileira, conforme a influência de importantes movimentos internacionais, dando foco na segunda década do século XX até os anos 70.
 Ver também
 Lista de mortos e de desaparecidos políticos na ditadura brasileira
 Nascidos em 1921
 Naturais de Natal (Rio Grande do Norte)
 Revolucionários do Brasil
 Jornalistas do Brasil
 Membros do Partido Comunista do Brasil
 Mortos e desaparecidos no combate à ditadura militar no Brasil (1964–1985)


text:
Abel Janszoon Tasman (Lutjegaste, 1603 – Batávia, 10 de outubro de 1659) foi um navegador, explorador e comerciante neerlandês. Foi o primeiro explorador europeu conhecido a alcançar a Nova Zelândia e as ilhas de Fiji e Van Diemen's Land (agora Tasmânia).
 Vida
 Trabalhou para a Companhia das Índias Orientais. Dirigiu uma importante viagem de exploração pelo oceano Índico e pelo sul do Pacífico, em busca de oportunidades de comércio e ouro, mas também para encontrar uma possível rota para o Chile. Tasman foi o primeiro europeu a avistar a Tasmânia, em 1642, bem como a Nova Zelândia, numa viagem que tinha por objectivo a descoberta da Austrália.Em sua homenagem, alguns lugares receberam seu nome: a ilha de Van Diemen's Land recebeu o nome de Tasmânia, o Mar de Tasman entre a Austrália e a Nova Zelândia e um parque nacional na Nova Zelândia.
 Mapas de Tasman
 Mantido na coleção da Biblioteca Estadual de Nova Gales do Sul está o mapa da Tasmânia, que se acredita ter sido desenhado por Isaac Gilsemans ou concluído sob a supervisão de Franz Jacobszoon Visscher. O mapa também é conhecido como mapa de Bonaparte, pois já foi propriedade do príncipe Roland Bonaparte, sobrinho-neto de Napoleão. O mapa foi concluído algum tempo depois de 1644 e é baseado nas cartas originais desenhadas durante a primeira e segunda viagens de Tasman. Como nenhum dos diários ou registros compostos durante a segunda viagem de Tasman sobreviveu, o mapa de Bonaparte permanece como um importante artefato contemporâneo da viagem de Tasman à costa norte do continente australiano.
 O mapa da Tasmânia revela amplamente a extensão do entendimento que os holandeses tinham do continente australiano na época. O mapa inclui as costas oeste e sul da Austrália, encontradas acidentalmente por viajantes holandeses enquanto viajavam pelo Cabo da Boa Esperança para a sede da VOC em Batávia. Além disso, o mapa mostra os rastros das duas viagens de Tasman. De sua segunda viagem, o mapa mostra a área das Ilhas Banda, na costa sul da Nova Guinée grande parte da costa norte da Austrália. No entanto, a área do Estreito de Torres não foi examinada; isso apesar de ter recebido ordens do Conselho VOC em Batávia para explorar a possibilidade de um canal entre a Nova Guiné e o continente australiano.
 Há um debate quanto à origem do mapa. Acredita-se amplamente que o mapa foi produzido na Batávia; no entanto, também foi argumentado que o mapa foi produzido em Amsterdã. A autoria do mapa também foi debatida: embora o mapa seja comumente atribuído a Tasman, agora acredita-se que tenha sido o resultado de uma colaboração, provavelmente envolvendo Franchoijs Visscher e Isaack Gilsemans, que participaram de ambas as viagens de Tasman. Se o mapa foi produzido em 1644 também está sujeito a debate, como um relatório da empresa VOC em dezembro de 1644 sugere que naquela época nenhum mapa mostrando as viagens de Tasman estava completo.
 Em 1943, uma versão em mosaico do mapa, composta de mármore colorido e latão, foi embutida no piso do vestíbulo da Biblioteca Mitchell em Sydney. O trabalho foi encomendado pelo bibliotecário principal William Ifould, e concluído pelos Irmãos Melocco de Annandale, que também trabalharam no Memorial de Guerra ANZAC em Hyde Park e na cripta da Catedral de Santa Maria, em Sydney.
 Homenagens
 Como ocorreu a diversos exploradores famosos, o nome de Tasman foi homenageado em diversos lugares. Estes incluem:
 a ilha da Tasmânia (antiga Van Diemen's Land), incluindo
 a península de Tasman
 a ponte Tasman
 a rodovia Tasman
 o ferry de passageiros e veículos Abel Tasman
 o Mar de Tasman
 na Nova Zelândia, a geleira de Tasman e o parque nacional Abel Tasman National Park.
 Ligações externas
 Biografia
 Tasman, Abel
 Tasman, Abel
 Tasman, Abel


text:
 Avis juridique important
 |
 51995PC0486
 Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την έγκριση πολυετούς προγράμματος για την προώθηση της γλωσσικής πολυμορφίας της Κοινότητας στην κοινωνία της πληροφόρησης (υποβληθείσα από την Επιτροπή) /* COM/95/486 Τελικό - CNS 95/0263 */
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 364 της 04/12/1996 σ. 0005
 Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με την έγκριση πολυετούς προγράμματος για την προώθηση της γλωσσικής πολυμορφίας της Κοινότητας στην κοινωνία της πληροφόρησης (96/C 364/07) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) COM(95) 486 τελικό - 95/0263(CNS)(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 2 Οκτωβρίου 1996) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 130 παράγραφος 3, την πρόταση της Επιτροπής, τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, Εκτιμώντας: ότι η έλευση της κοινωνίας της πληροφόρησης προσφέρει στη βιομηχανία νέες προοπτικές για την επικοινωνία και τις ανταλλαγές στις ευρωπαϊκές και διεθνείς αγορές, οι οποίες χαρακτηρίζονται από μεγάλη γλωσσική και πολιτισμική πολυμορφία 7 ότι η βιομηχανία θα πρέπει να επεξεργαστεί ειδικές και ικανοποιητικές λύσεις για την υπερπήδηση των γλωσσικών φραγμών, προκειμένου να επωφεληθεί πλήρως από τα πλεονεκτήματα της ευρωπαϊκής εσωτερικής αγοράς και να παραμείνει ανταγωνιστική στις εξωτερικες αγορές 7 ότι είναι σκόπιμο να τονωθεί η χρησιμοποίηση των τεχνολογιών, των εργαλείων και των μεθόδων που μειώνουν το κόστος της μεταφοράς των πληροφοριών μεταξύ των γλωσσών, προσέχοντας ταυτόχρονα να διασφαλίζεται η ποιότητα των μεταφράσεων, ιδίως των λογοτεχνικών μεταφράσεων, οι οποίες δεν μπορούν να στερηθούν την ειδική δημιουργική εργασία 7 ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που συνεδρίασε στην Κέρκυρα την 24η και 25η Ιουνίου 1994 υπογράμμισε τη σημασία των πολιτισμικών και γλωσσικών πλευρών της κοινωνίας της πληροφόρησης και ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που συνεδρίασε στις Κάννες την 26η και 27η Ιουνίου 1995 υπενθύμισε τη σημασία που έχει για την Ένωση η γλωσσική της πολυμορφία 7 ότι η εμφάνιση της κοινωνίας της πληροφόρησης θα πρέπει να επεκτείνει την πρόσβαση των πολιτών στις πληροφορίες και να αποτελέσει μια εξαιρετική ευκαιρία για την αξιοποίηση του πολιτισμικού και γλωσσικού πλούτου και πολυμορφίας της Ευρώπης 7 ότι οι γλωσσικές πολιτικές ανήκουν στην αρμοδιότητα των κρατών μελών 7 ότι, παρόλα αυτά, η προώθηση της ανάπτυξης σύγχρονων εργαλείων επεξεργασίας της γλώσσας και της χρήσης τους αποτελεί τομέα δραστηριότητας στον οποίο δικαιολογείται η ανάληψη κοινοτικής δράσης για την πραγματοποίηση ουσιαστικών οικονομιών κλίμακας με τις κατάλληλες συνεργασίες μεταξύ των ενδιαφερόμενων φορέων των διάφορων γλωσσικών περιοχών 7 ότι οι δράσεις που θα αναληφθούν σε κοινοτικό επίπεδο πρέπει να είναι ανάλογες των επιδιωκόμενων στόχων και να αφορούν μόνο τομείς κατάλληλους για την πραγματοποίηση ευρωπαϊκής προστιθέμενης αξίας 7 ότι συμφέρει την Κοινότητα η υποστήριξη των προσπαθειών εγκατάστασης μιας υποδομής που θα ενθαρρύνει τη δημιουργία και θα ευνοεί την εκμετάλλευση των κοινών γλωσσικών πόρων που είναι απαραίτητοι για την βελτίωση των γλωσσικών εργαλείων και υπηρεσιών και για την πρόοδο των εργασιών έρευνας και ανάπτυξης 7 ότι η Κοινότητα θα πρέπει επίσης να κινητοποιήσει τις βιομηχανίες της γλώσσας και να συμβάλει στη δημιουργία περιβάλλοντος ευνοϊκού για την ενίσχυσή τους 7 ότι θα είναι σκόπιμο να ενθαρρυνθούν οι βιομηχανίες της τεχνολογίας των πληροφοριών και των επικοινωνιών να αναπτύξουν πρότυπα που να λαμβάνουν υπόψη τους τη γλωσσική πολυμορφία και να τα εντάξουν στα προϊόντα και στις εφαρμογές 7 ότι θα είναι χρήσιμο να ενισχύσουν τη συνεργασία τους τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και οι σχετικές διοικήσεις των κρατών μελών, έτσι ώστε να ενισχυθεί η ανάπτυξη και η εκμετάλλευση, με χαμηλότερο κόστος, των γλωσσικών εργαλείων που απαιτούνται για την άσκηση των καθηκόντων τους 7 ότι θα πρέπει να εξασφαλιστεί στενή συνεργασία μεταξύ των δράσεων που πρέπει να αναληφθούν στο πλαίσιο της εφαρμογής του παρόντος προγράμματος και των πρωτοβουλιών που εκδηλώνονται στο πλαίσιο άλλων κοινοτικών προγραμμάτων που συμβάλλουν στη δημιουργία μιας πολύγλωσσης κοινωνίας της πληροφόρησης 7 ότι, στα πλαίσια της τήρησης των γενικών πολιτικών της Ένωσης που αφορούν τους εν λόγω οργανισμούς, η συμμετοχή διεθνών οργανισμών και νομικών προσώπων τρίτων χωρών στην υλοποίηση του συνόλου ή μέρους του προγράμματος μπορεί να εξασφαλίσει αμοιβαία οφέλη, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Θεσπίζεται κοινοτικό πρόγραμμα που στοχεύει: α) στην τόνωση της χρησιμοποίησης τεχνολογιών, εργαλείων και μεθόδων που μειώνουν το κόστος μεταφοράς των πληροφοριών μεταξύ των γλωσσών και ανάπτυξης πολύγλωσσων υπηρεσιών 7 β) στην ενίσχυση της ανάπτυξης των βιομηχανιών της γλώσσας 7 γ) στην ενθάρρυνση της ανάπτυξης πολύγλωσσων υπηρεσιών 7 δ) στην προώθηση της γλωσσικής πολυμορφίας της Ευρωπαϊκή Ένωσης στην παγκόσμια κοινωνία της πληροφόρησης, για την περίοδο από την ημερομηνία έγκρισης της παρούσας απόφασης μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1998. Άρθρο 2 Πραγματοποιούνται οι ακόλουθες δράσεις με ευθύνη της Επιτροπής, σύμφωνα με τις γραμμές δράσης που εμφανίζονται στο παράρτημα Ι και σύμφωνα με τους τρόπους υλοποίησης του προγράμματος που προβλέπονται στο παράρτημα ΙΙ: α) υποστήριξη των προσπαθειών δόμησης της υποδομής των ευρωπαϊκών γλωσσικών πόρων και παρότρυνση των ενδιαφερόμενων φορέων 7 β) κινητοποίηση και ενίσχυση των βιομηχανιών της γλώσσας 7 γ) προώθηση της χρησιμοποίησης προηγμένων γλωσσικών εργαλείων στον ευρωπαϊκό δημόσιο τομέα. Καμιά από τις δράσεις αυτές δεν πρέπει να παρουσιάζει αλληλοεπικαλύψεις με τις εργασίες που εκτελούνται στους τομείς αυτούς στο πλαίσιο άλλων κοινοτικών ή εθνικών προγραμμάτων. Άρθρο 3 1. Η αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή καθορίζει τις πιστώσεις για κάθε οικονομικό έτος, με την επιφύλαξη της διαθεσιμότητας πόρων στο πλαίσιο των δημοσιονομικών προοπτικών και λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές της καλής διαχείρισης που προβλέπονται από το άρθρο 2 του δημοσιονομικού κανονισμού, που εφαρμόζεται όσον αφορά τον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. 2. Η χρηματοδοτική συμμετοχή της Κοινότητας στα σχέδια επιμερισμένου κόστους είναι, κατά γενικό κανόνα, 50 %. Άρθρο 4 1. Η Επιτροπή είναι υπεύθυνη για την υλοποίηση του προγράμματος. 2. Η Επιτροπή επικουρείται από μια επιτροπή συμβουλευτικού χαρακτήρα που αποτελείται από εκπροσώπους των κρατών μελών και προεδρεύεται από εκπρόσωπο της Επιτροπής. Ο εκπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στη συμβουλευτική επιτροπή σχέδιο των μέτρων που πρέπει να ληφθούν. Η συμβουλευτική επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της για το σχέδιο αυτό σε προθεσμία που ορίζεται από τον πρόεδρο ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα του ζητήματος με ψηφοφορία, εάν χρειαστεί. Η γνώμη εγγράφεται στα πρακτικά. Εξάλλου, κάθε κράτος μέλος έχει το δικαίωμα να ζητήσει να εγγραφεί στα πρακτικά η θέση του. Η Επιτροπή λαμβάνει ιδιαιτέρως υπόψη τη γνώμη της συμβουλευτικής επιτροπής. Πληροφορεί τη συμβουλευτική επιτροπή με ποιόν τρόπο έλαβε υπόψη τη γνώμη της. Άρθρο 5 Σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται από το άρθρο 4 παράγραφο 3 αποφασίζονται: α) το πρόγραμμα εργασιών για την υλοποίηση των γραμμών δράσης που ορίζονται στο παράρτημα Ι 7 β) το περιεχόμενο των προσκλήσεων για υποβολή προτάσεων 7 γ) η επιλογή των δράσεων που προτείνονται για κοινοτική χρηματοδότηση και το κατ' εκτίμηση ύψος της χρηματοδότησης για κάθε δράση, εφόσον είναι ίσο ή ανώτερο από 0,5 εκατομμύρια Ecu 7 δ) οι τρόποι αξιολόγησης των αποτελεσμάτων του προγράμματος 7 ε) η προσαρμογή των τρόπων υλοποίησης του προγράμματος που ορίζονται στο παράρτημα ΙΙ 7 στ) η απόφαση που δέχεται τη συμμετοχή νομικών προσώπων τρίτων χωρών. Άρθρο 6 Κατά την ολοκλήρωση του προγράμματος, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο και στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή έκθεση αξιολόγησης σχετικά με τα αποτελέσματα της υλοποίησης των δράσεων που προβλέπονται από το άρθρο 2. Άρθρο 7 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I ΓΡΑΜΜΕΣ ΔΡΑΣΗΣ 1. Γραμμή δράσης 1: Ενίσχυση της δημιουργίας μιας υποδομής ευρωπαϊκών γλωσσικών πόρων Οι γλωσσικοί πόροι όπως τα λεξικά, οι τράπεζες δεδομένων ορολογίας, οι γραμματικές, οι συλλογές κειμένων και ηχητικών εγγραφών είναι μια πρώτη ύλη ουσιαστικής σημασίας για την γλωσσολογική έρευνα, την ανάπτυξη εργαλείων επεξεργασίας της γλώσσας ενσωματωμένων στα συστήματα πληροφορικής και τη βελτίωση των μεταφραστικών υπηρεσιών. Έχουν ήδη επενδυθεί σημαντικά ποσά από τα κράτη μέλη, την Επιτροπή και ορισμένες ιδιωτικές εταιρείες για την παραγωγή γλωσσικών πόρων διαφόρων διαστάσεων και βαθμών πολυπλοκότητας. Η εκμετάλλευση αυτών των πόρων εμποδίζεται σήμερα από το γεγονός ότι είναι κυρίως μονόγλωσσοι και οι βασικές προδιαγραφές τους ορισμένες φορές αποκλίνουν, πράγμα που περιορίζει την επαναχρησιμοποίησή τους. Εξάλλου, είναι συχνά δύσκολο να εντοπιστούν. Ο στόχος αυτής της γραμμής δράσης είναι η υποστήριξη των προσπαθειών δημιουργίας μιας υποδομής ευρωπαϊκών πολύγλωσσων γλωσσικών πόρων. 1.1. Η Επιτροπή θα δώσει την υποστήριξή της για την έναρξη των δραστηριοτήτων της ευρωπαϊκής ένωσης γλωσσικών πόρων (Association Europιenne des Ressources Linguistiques - ELRA) που έχει ως στόχο: α) την απογραφή των γλωσσικών πόρων που είναι διαθέσιμοι στην Κοινότητα 7 β) τη δημιουργία μηχανισμών που θα επιτρέπουν να εξασφαλιστεί η διανομή τους σε κοινοτικό επίπεδο 7 γ) την προώθηση της εφαρμογής κοινών προτύπων για να εξασφαλιστεί η συμβατότητά τους και να πραγματοποιηθεί η πιστοποίηση της ποιότητάς τους. 1.2. Οι εργασίες στον τομέα της ορολογίας καλύπτουν ένα τεράστιο τομέα δραστηριοτήτων με μεγάλη σημασία για το εμπόριο, τις επιστήμες, τον πολιτιστικό τομέα, τις τεχνολογίες και την εφαρμογή κοινοτικών αποφάσεων, οδηγιών και κανονισμών. Οι εργασίες αυτές πραγματοποιούνται από μια πολύ μεγάλη ποικιλία δημοσίων ή ιδιωτικών παραγόντων, οι οποίοι, συχνά, δεν έχουν τα μέσα για το συντονισμό της δράσης με τους ομολόγους τους από άλλα κράτη μέλη. Η Επιτροπή θα ενθαρρύνει την έναρξη συντονισμένων δράσεων μεταξύ των ενδιαφερομένων οργανισμών των διαφόρων κρατών μελών στους τομείς προτεραιότητας για την επίτευξη των στόχων των κοινοτικών πολιτικών. Για το σκοπό αυτό θα συμμετέχει, εφόσον είναι απαραίτητο, στη χρηματοδότηση των δαπανών που συνδέονται με την επίτευξη μιας ευρωπαϊκής συνεργασίας μεταξύ των ενδιαφερομένων οργανισμών, ειδικά όσον αφορά τα πρότυπα, τη διάδοση πληροφοριών και τη δικτύωση. 1.3. Η διαθεσιμότητα λεξικογραφικών τραπεζών δεδομένων και ηχητικών εγγραφών κατάλληλων για την ανάπτυξη εφαρμογών πληροφορικής οι οποίες θα καλύπτουν το σύνολο των γλωσσών της Κοινότητας είναι ουσιαστική για την εμφάνιση μιας ευρωπαϊκής βιομηχανίας της γλώσσας. Οι περισσότεροι πόροι που είναι σήμερα διαθέσιμοι στην Ευρώπη είναι μονόγλωσσοι και ασύμβατοι μεταξύ τους, πράγμα που καθιστά αδύνατη την εκμετάλλευσή τους για την παραγωγή πολύγλωσσων εργαλείων. Η Επιτροπή θα ενθαρρύνει επίσης, στον τομέα αυτό, την έναρξη συντονισμένων δράσεων μεταξύ των φορέων του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα των διαφόρων κρατών μελών, με στόχο την ανάπτυξη λεξικογραφικών και ηχητικών πηγών που θα είναι συμβατές και θα συμφωνούν με τα γενικώς αποδεκτά πρότυπα. 1.4. Η Επιτροπή θα μεριμνά ώστε οι συντονισμένες δράσεις τις οποίες υποστηρίζει να εξασφαλίζουν την κατάλληλη σύνδεση με τις διεθνείς εργασίες στον τομέα αυτό. 2. Γραμμή δράσης 2: Κινητοποίηση και ενίσχυση των βιομηχανιών της γλώσσας Ο ιδιωτικός τομέας θα πρέπει να παραγάγει και να διαθέσει στο εμπόριο σύγχρονα εργαλεία που διευκολύνουν την ανάπτυξη πολύγλωσσων εφαρμογών πληροφορικής και τη μεταφορά πληροφοριών μεταξύ των γλωσσών. Η Ευρώπη διαθέτει μια συμπαγή επιστημονική και τεχνολογική βάση στον τομέα αυτό, η οποία ενισχύθηκε από τα κοινοτικά προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης, ιδίως από τα προγράμματα σχετικά με τις τεχνολογίες των πληροφοριών, των επικοινωνιών και των συστημάτων τηλεπληροφορικής γενικού ενδιαφέροντος. Όμως, η ευρωπαϊκή αγορά υστερεί όσον αφορά την εκμετάλλευση της προόδου στη γλωσσική έρευνα και τεχνολογία. Θα πρέπει να καταβληθούν ιδιαίτερες προσπάθειες, ιδιαιτέρως στο πλαίσιο των δράσεων διάδοσης και αξιοποίησης των αποτελεσμάτων της έρευνας του προγράμματος-πλαισίου και των εξειδικευμένων προγραμμάτων, έτσι ώστε να επιταχυνθεί η μετάβαση των νέων τεχνολογιών επεξεργασίας της γλώσσας προς την αγορά. Το σύνολο των γραμμών δράσης που προτείνονται στο παρόν πρόγραμμα συμβάλλουν στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος ευνοϊκού για την επέκταση των γλωσσικών βιομηχανιών, όπως είναι οι βιομηχανίες γλωσσικής τεχνολογίας και μετάφρασης. Ο στόχος αυτής της γραμμής δράσης είναι να προκαλέσει την κινητοποίηση των βιομηχανιών της γλώσσας, ενισχύοντας τη μεταφορά τεχνολογίας και τη ζήτηση, μέσω ενός περιορισμένου αριθμού σχεδίων επίδειξης επιμερισμένου κόστους που ενδέχεται να δράσουν καταλυτικά σε ορισμένους βασικούς τομείς. 2.1. Διάφορες βιομηχανίες έχουν πειραματισθεί στην ελεγχόμενη γλώσσα για να διευκολύνουν τη σύνταξη τεχνικών εγγράφων και ενημερωτικού υλικού υποστήριξης του χρήστη. Η προσέγγιση αυτή βελτιώνει τη γενική διαχείριση εγγράφων και επιτρέπει την αποτελεσματική χρησιμοποίηση της αυτόματης μετάφρασης. Ένας μικρός αριθμός σχεδίων επιμερισμένου κόστους μπορεί να αποδείξει την αποδοτικότητα της ένταξης ελεγχόμενης γλώσσας, εργαλείων συγγραφής και μετάφρασης σε λειτουργικά συστήματα διαχείρισης εγγράφων για διάφορα βιομηχανικά και επιχειρηματικά περιβάλλοντα. 2.2. Η μετάφραση με υπογλώσσα λογισμικού πολυμέσων, συμπεριλαμβανομένης της μετάφρασης γραπτού και προφορικού λόγου, έχει ολοένα και μεγαλύτερη ζήτηση στην κοινωνία της πληροφόρησης, για την τόνωση του επαγγελματισμού και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της βιομηχανίας μετάφρασης με υπογλώσσα και της βιομηχανίας πολυμέσων και θα προκηρυχθεί πρόσκληση υποβολής προτάσεων για μικρό αριθμό σχεδίων επιμερισμένου κόστους, που θα επιδεικνύουν τον τρόπο ένταξης της μεθοδολογίας και των εργαλείων της μετάφρασης με υπογλώσσα, την εκπαίδευση του προσωπικού και την ανάπτυξη των κατευθυντήριων γραμμών της καλύτερης πρακτικής που έχουν σημασία για τις ΜΜΕ. 2.3. Η Επιτροπή θα προαγάγει τη χρησιμοποίηση δικτύων από τη βιομηχανία μετάφρασης και διερμηνείας. Τα δίκτυα προσφέρουν πρόσβαση σε προηγμένα εργαλεία, συμπεριλαμβανομένων των ηλεκτρονικών λεξικών, βελτιώνουν τη διοικητική μέριμνα, επιτρέπουν την ολοκλήρωση με άλλες λειτουργίες και γενικά βελτιώνουν τη λειτουργία της μεταφραστικής αγοράς. Θα γίνει πρόσκληση υποβολής προτάσεων για τον ορισμό και την εφαρμογή ευρωπαϊκών υπηρεσιών καταλόγου μετάφρασης, τον ορισμό ενός ανοιχτού μεταφραστικού περιβάλλοντος στην Ευρώπη και για την επίδειξη πανευρωπαϊκής μετάφρασης και διερμηνείας, με συμμετοχή της μεταφραστικής βιομηχανίας και του μεταφραστικού κλάδου. 3. Γραμμή δράσης 3: Προώθηση της χρησιμοποίησης προηγμένων γλωσσικών εργαλείων στον ευρωπαϊκό δημόσιο τομέα Λόγω των γλωσσικών υποχρεώσεών τους, τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, και ιδιαίτερα η Επιτροπή, χρειάστηκε να καταβάλουν τα απαραίτητα ποσά για την απόκτηση και την τελειοποίηση προηγμένων εργαλείων που αποδεικνύονταν απαραίτητα για την αποτελεσματική επεξεργασία ενός αυξανόμενου όγκου μεταφράσεων και πολύγλωσσων εγγράφων. Εξάλλου, με την καθημερινή μεταφραστική δραστηριότητά τους, συμβάλλουν στην κατάρτιση σημαντικών πολύγλωσσων γλωσσικών πόρων στους διάφορους τομείς κοινοτικής δραστηριότητας. Με την δημιουργία της ενιαίας αγοράς και την κατάργηση των εσωτερικών συνόρων, οι μεταφορές πληροφοριών θα πολλαπλασιαστούν μεταξύ των διοικήσεων των διαφόρων κρατών μελών. Οι διοικήσεις αυτές θα αντιμετωπίζουν όλο και περισσότερο την ανάγκη να διαθέτουν προηγμένα γλωσσικά εργαλεία για να διευκολύνουν και να μειώνουν το κόστος της επικοινωνίας τους με τους ομολόγους τους των άλλων κρατών μελών. Η μεταφορά, προς τις διοικήσεις των κρατών μελών, της εμπειρίας που έχει αποκτηθεί από τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, όσον αφορά την αντιμετώπιση της πολυγλωσσίας και το μοίρασμα των γλωσσικών πόρων που παράγονται από τη μια ή την άλλη υπηρεσία, μπορεί να συμβάλει στη δημιουργία οικονομιών κλίμακας και στη μείωση του κόστους της πολύγλωσσης επικοινωνίας. Ο στόχος αυτής της γραμμής δράσης είναι να ενθαρρύνει τη συνεργασία μεταξύ των διοικήσεων των κρατών μελών και των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, έτσι ώστε να μειωθεί το κόστος της πολύγλωσσης επικοινωνίας στον ευρωπαϊκό δημόσιο τομέα με τη χρησιμοποίηση, συγκεκριμένα, προηγμένων γλωσσικών εργαλείων. Έτσι, τα ευρωπαϊκά όργανα θα δράσουν ως καταλύτες για την ανάπτυξη της ευρωπαϊκής βιομηχανίας της γλώσσας, μέσω της ζήτησης του δημοσίου τομέα, η οποία θα βασίζεται σε κοινά πρότυπα ή κοινά στοιχεία τεχνικών προδιαγραφών. 3.1. Ο μακροπρόθεσμος στόχος είναι η διαθεσιμότητα μιας υπηρεσίας υψηλών επιδόσεων για την επεξεργασία της πολυγλωσσίας, που θα ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των θεσμικών οργάνων και των σχετικών διοικήσεων των κρατών μελών. Αυτό ευνοεί τη δημιουργία μιας υποδομής που επιτρέπει στην κάθε πλευρά να χρησιμοποιεί τα διάφορα γλωσσικά εργαλεία που διατίθενται από τα κοινοτικά όργανα και τις διάφορες διοικήσεις, χωρίς απώλεια των σημερινών λειτουργικών χαρακτηριστικών και ενισχύοντας τη σύγκλιση των μελλοντικών εξελίξεων. Θα γίνει πρόσκληση υποβολής προσφορών για την ανάπτυξη εργαλείων και συστημάτων που επιτρέπουν την εξοικονόμηση χρόνου στη μετάφραση, διευκολύνοντας τον εντοπισμό και την επαναχρησιμοποίηση κειμένων ή τμημάτων εγγράφων που έχουν ήδη μεταφραστεί, καθώς και την πρόσβαση στις βάσεις ορολογίας. Ιδιαίτερη προσοχή θα δοθεί επίσης στα εργαλεία και στις εφαρμογές που διευκολύνουν την εργασία της διερμηνείας. 3.2. Οι συνεργασίες επιμερισμένου κόστους με ορισμένα κράτη μέλη για τη βελτίωση των εργαλείων ορολογίας και των υφιστάμενων συστημάτων μετάφρασης με τη βοήθεια υπολογιστή θα εξακολουθήσουν και θα επεκταθούν στα άλλα κράτη μέλη που ενδιαφέρονται. 3.3. Θα καταβληθεί ιδιαίτερη προσπάθεια για να έλθουν τα γλωσσικά εργαλεία που αφορούν τις νέες επίσημες γλώσσες της Κοινότητας στο επίπεδο των άλλων γλωσσών. 4. Συνοδευτικά μέτρα Η υλοποίηση μιας πολύγλωσσης κοινωνίας της πληροφόρησης απαιτεί το σχεδιασμό συγκλινουσών στρατηγικών από την πλευρά των δημόσιων αρχών, των ενώσεων και των ιδρυμάτων που εργάζονται για την ανάπτυξη των γλωσσικών πόρων και εργαλείων, από την πλευρά των πρωτοπόρων χρηστών, καθώς και από την πλευρά των φορέων της αγοράς που παράγουν και διαδίδουν υπηρεσίες πληροφόρησης ή προμηθεύουν εργαλεία, υπηρεσίες και συστήματα επεξεργασίας της γλώσσας. Για να συμβάλει σε αυτό, η Επιτροπή θα λάβει τα ακόλουθα συνοδευτικά μέτρα: α) διοργάνωση της συνεννόησης και του συντονισμού μεταξύ των κυριότερων φορέων που συμβάλλουν στην ανάπτυξη μιας πολύγλωσσης κοινωνίας της πληροφόρησης 7 β) αξιολόγηση της προόδου που έχει σημειωθεί στην κατεύθυνση της υλοποίησης της πολύγλωσσης κοινωνίας της πληροφόρησης και εντοπισμός των εμποδίων που εξακολουθούν να υφίστανται 7 γ) προώθηση των τεχνικών προτύπων που ανταποκρίνονται στις γλωσσικές ανάγκες των χρηστών 7 δ) εκκίνηση δράσεων προώθησης και ευαισθητοποίησης των χρηστών και υποστήριξη της ανταλλαγής των καλύτερων πρακτικών 7 ε) διερεύνηση ευνοϊκών δυνατοτήτων συνεργασίας με τρίτες χώρες και πολύγλωσσους διεθνείς οργανισμούς. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II ΤΡΟΠΟΙ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ 1. Η Επιτροπή υλοποιεί το πρόγραμμα σύμφωνα με τις τεχνικές προδιαγραφές που εμφανίζονται στο παράρτημα Ι. 2. Όταν ενδείκνυται, οι γραμμές δράσης του προγράμματος υλοποιούνται μέσω σχεδίων επιμερισμένου κόστους, εκτός εάν η ανάπτυξη γίνεται αποκλειστικά για τα θεσμικά όργανα της ΕΕ, οπότε το ποσοστό χρηματοδότησης μπορεί να ανέλθει στο 100 %. Η κοινοτική χρηματοδότηση δεν υπερβαίνει κανονικά το 50 % του κόστους των σχεδίων, με συμμετοχή που μειώνεται όσο το σχέδιο πλησιάζει στο στάδιο διάθεσης στην αγορά. Τα έξοδα πανεπιστημίων και λοιπών οργανισμών που δεν εφαρμόζουν αναλυτική λογιστική επιστρέφονται με βάση την ανάληψη του 100 % του επιπλέον κόστους. 3. Η επιλογή των σχεδίων επιμερισμένου κόστους βασίζεται καταρχήν στην συνήθη διαδικασία προσκλήσεων για υποβολή προτάσεων που δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Οι στόχοι καθορίζονται σε σχέδια εργασιών που καταρτίζονται σε στενή συνεργασία με τους παράγοντες της αγοράς και τη συμβουλευτική επιτροπή που προβλέπεται από το άρθρο 4 της απόφασης. 4. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, και αφού λάβει υπόψη της τη γνώμη της συμβουλευτικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 4, η Επιτροπή θα μπορεί να λάβει υπόψη της προτάσεις σχεδίων που δεν έχουν υποβληθεί σ' αυτήν, και τα οποία υπόσχονται ανάπτυξη ιδιαίτερα σημαντική για την επίτευξη των στόχων του προγράμματος, οι οποίες δεν θα μπορούσαν να υποβληθούν στο πλαίσιο της κανονικής διαδικασίας προσκλήσεων για υποβολή προτάσεων. 5. Η υποστήριξη των προσπαθειών δόμησης της υποδομής των ευρωπαϊκών γλωσσικών πόρων θα μπορούσε να έχει τη μορφή συντονισμένων δράσεων που θα αφορούν τον συντονισμό, ιδιαιτέρως μέσω «δικτύων συντονισμού» της ανάπτυξης πολύγλωσσων γλωσσικών πόρων. Η συμμετοχή της Κοινότητας θα μπορούσε να καλύψει μέχρι και το 100 % του κόστους του συντονισμού. 6. Τα σχέδια που χρηματοδοτούνται εξ' ολοκλήρου από την Επιτροπή στο πλαίσιο συμβάσεων μελετών και παροχής υπηρεσιών θα υλοποιούνται μέσω προσκλήσεων για υποβολή προσφορών σύμφωνα με τους δημοσιονομικούς κανονισμούς της Επιτροπής. Η διαφάνεια θα εξασφαλίζεται με τη δημοσίευση και την τακτική διάδοση του προγράμματος εργασιών στις επαγγελματικές ενώσεις και σε άλλους ενδιαφερομένους οργανισμούς. 7. Για την υλοποίηση του προγράμματος, η Επιτροπή θα αναλαμβάνει επίσης δραστηριότητες σχεδιασμένες σε συνάρτηση με τους γενικούς στόχους του προγράμματος και τους εξειδικευμένους στόχους κάθε γραμμής δράσης. Οι δραστηριότητες αυτές θα περιλαμβάνουν εργαστήρια, σεμινάρια, συνεδριάσεις, μελέτες, δημοσιεύσεις, εκστρατείες πληροφόρησης, κύκλους μαθημάτων, συμμετοχές σε σχέδια συνεργασίας με τις διοικήσεις των κρατών μελών, τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και τους διεθνείς οργανισμούς, παροχή βοήθειας στα εθνικά γλωσσικά παρατηρητήρια και εξειδικευμένη υποστήριξη για την ανάπτυξη γλωσσικών εργαλείων και πόρων για τις γλώσσες της Κοινότητας που στερούνται περισσότερο τέτοιων μέσων.


text:
 4.12.2013
 IT
 Gazzetta ufficiale dell'Unione europea
 L 323/28
 REGOLAMENTO DI ESECUZIONE (UE) N. 1251/2013 DELLA COMMISSIONE
 del 3 dicembre 2013
 recante modifica del regolamento (CE) n. 606/2009 per quanto riguarda alcune pratiche enologiche e del regolamento (CE) n. 436/2009 in ordine alla registrazione di tali pratiche nei registri del settore vitivinicolo
 LA COMMISSIONE EUROPEA,
 visto il trattato sul funzionamento dell’Unione europea,
 visto il regolamento (CE) n. 1234/2007 del Consiglio, del 22 ottobre 2007, recante organizzazione comune dei mercati agricoli e disposizioni specifiche per taluni prodotti agricoli (regolamento unico OCM) (1), in particolare l’articolo 121, terzo e quarto comma, e l’articolo 185 quater, paragrafo 3, in combinato disposto con l’articolo 4,
 considerando quanto segue:
 (1)
 Conformemente all’articolo 3 del regolamento (CE) n. 606/2009 della Commissione (2), le pratiche enologiche autorizzate sono stabilite nell’allegato I del suddetto regolamento. L’organizzazione internazionale della vigna e del vino (OIV) ha modificato le condizioni d’uso di alcune pratiche enologiche già autorizzate nell’Unione europea. Allo scopo di tener conto del progresso tecnico e di fornire ai produttori dell’Unione le stesse possibilità offerte ai produttori dei paesi terzi, è necessario modificare le condizioni d’uso di tali pratiche enologiche nell’Unione in base alle condizioni d’uso definite dall’OIV.
 (2)
 L’OIV ha adottato nuove pratiche enologiche. Allo scopo di tener conto del progresso tecnico e di fornire ai produttori dell’Unione le nuove possibilità offerte ai produttori dei paesi terzi, è necessario autorizzare queste nuove pratiche enologiche nell’Unione in base alle condizioni d’uso definite dall’OIV.
 (3)
 Alcune pratiche enologiche sono particolarmente esposte al rischio di uso fraudolento e devono essere indicate nei registri e nei documenti di accompagnamento conformemente al regolamento (CE) n. 436/2009 della Commissione (3). Le prescrizioni relative a pratiche quali il trattamento mediante contattori a membrana precisano che è opportuno iscrivere tali pratiche nei registri conformemente all’articolo 41 del regolamento (CE) n. 436/2009. Le norme relative alle indicazioni previste dal regolamento (CE) n. 436/2009 devono essere modificate onde tener conto delle nuove pratiche enologiche autorizzate dal regolamento (CE) n. 606/2009 modificato dal presente regolamento.
 (4)
 I regolamenti (CE) n. 606/2009 e (CE) n. 436/2009 devono essere modificati in conseguenza.
 (5)
 Le misure previste dal presente regolamento sono conformi al parere del comitato di regolamentazione previsto dall’articolo 195, paragrafo 3, del regolamento (CE) n. 1234/2007 ed al parere del comitato di gestione per l’organizzazione comune dei mercati agricoli,
 HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO:
 Articolo 1
 Modifica del regolamento (CE) n. 606/2009
 L’allegato I A del regolamento (CE) n. 606/2009 è modificato conformemente all’allegato del presente regolamento.
 Articolo 2
 Modifica del regolamento (CE) n. 436/2009
 All’articolo 41, paragrafo 1, del regolamento (CE) n. 436/2009, è aggiunto il seguente punto w):
 «w)
 la gestione dei gas disciolti nei vini mediante contattori a membrana.»
 Articolo 3
 Entrata in vigore
 Il presente regolamento entra in vigore il terzo giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale dell’Unione europea.
 Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabili in ciascuno degli Stati membri.
 Fatto a Bruxelles, il 3 dicembre 2013
 Per la Commissione
 Il presidente
 José Manuel BARROSO
 (1) GU L 299 del 16.11.2007, pag. 1.
 (2) Regolamento (CE) n. 606/2009 della Commissione, del 10 luglio 2009, recante alcune modalità di applicazione del regolamento (CE) n. 479/2008 del Consiglio per quanto riguarda le categorie di prodotti vitivinicoli, le pratiche enologiche e le relative restrizioni (GU L 193 del 24.7.2009, pag. 1).
 (3) Regolamento (CE) n. 436/2009 della Commissione, del 26 maggio 2009, recante modalità di applicazione del regolamento (CE) n. 479/2008 del Consiglio in ordine allo schedario viticolo, alle dichiarazioni obbligatorie e alle informazioni per il controllo del mercato, ai documenti che scortano il trasporto dei prodotti e alla tenuta dei registri nel settore vitivinicolo (GU L 128 del 27.5.2009, pag. 15).
 ALLEGATO
 L’allegato I A del regolamento (CE) n. 606/2009 è modificato come segue:
 1)
 la tabella è modificata come segue:
 a)
 la riga 6 è modificata come segue:
 i)
 alla colonna 1, è aggiunto il seguente trattino:
 «—
 aggiunta di autolisati di lievito.»;
 ii)
 alla colonna 2, è aggiunto il seguente testo:
 «Solo con uve fresche, mosto d’uva, mosto di uve parzialmente fermentato, mosto di uve parzialmente fermentato ottenuto con uve parzialmente appassite, mosto di uve concentrato e vino nuovo ancora in fermentazione.»;
 b)
 alla riga 10, il secondo trattino è sostituito dal seguente testo:
 «—
 proteine vegetali provenienti dal frumento, dai piselli e dalle patate.»;
 c)
 sono aggiunte le seguenti righe 51 e 52:
 «51
 Uso di lieviti inattivati
 52
 Gestione dei gas disciolti nei vini mediante contattori a membrana
 Per i prodotti definiti nell’allegato XI ter, paragrafi 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 15 e 16, del regolamento (CE) n. 1234/2007, ad eccezione dell’aggiunta di diossido di carbonio ai prodotti definiti nel suddetto allegato, paragrafi 4, 5, 6 e 8.»
 2)
 è aggiunta la seguente appendice 18:
 «Appendice 18
 Prescrizioni per la gestione dei gas disciolti nei vini mediante contattori a membrana
 La gestione dei gas disciolti nei vini mediante contattori a membrana è un metodo fisico per la gestione delle concentrazioni dei gas disciolti nei vini mediante contattori a membrana (membrane idrofobe) e gas applicato nell’enologia.
 PRESCRIZIONI
 1)
 Questa tecnica può essere adoperata dalla fine della fermentazione alcolica fino al condizionamento per sostituire l’uso di un apparecchio di gorgogliamento o di sistemi di tipo Venturi;
 2)
 questa operazione deve essere effettuata da un enologo o da un tecnico qualificato;
 3)
 il trattamento deve essere iscritto nel registro di cui all’articolo 185 quater, paragrafo 2, del regolamento (CE) n. 1234/2007;
 4)
 le membrane adoperate devono rispondere alle prescrizioni del regolamento (CE) n. 1935/2004 e del regolamento (CE) n. 10/2011 nonché alle disposizioni nazionali adottate per l’applicazione di questi ultimi. Esse devono rispondere alle prescrizioni del Codex enologico internazionale pubblicato dall’OIV.»


text:
 24.11.2005
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 306/28
 BESLUIT VAN HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER
 Nr. 99/2005
 van 8 juli 2005
 tot wijziging van bijlage II (Technische voorschriften, normen, keuring en certificatie) bij de EER-Overeenkomst
 HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER,
 Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, zoals gewijzigd bij het Protocol tot aanpassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, hierna „de Overeenkomst” genoemd, en met name op artikel 98,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 Bijlage II bij de Overeenkomst werd gewijzigd bij Besluit nr. 60/2005 van het Gemengd Comité van de EER van 29 april 2005 (1).
 (2)
 Verordening (EG) nr. 75/2005 van de Commissie van 18 januari 2005 tot wijziging van de bijlagen I, II en III bij Verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad houdende een communautaire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong ten aanzien van moxidectine, lineaire gealkyleerde benzeenzwavelzuren met alkylkettingen met een lengte tussen C9 tot C13, met minder dan 2,5 % van de kettingen langer dan C13, en acetylisovaleryltylosine (2) moet in de Overeenkomst worden opgenomen,
 BESLUIT:
 Artikel 1
 In hoofdstuk XIII van bijlage II bij de Overeenkomst wordt in punt 14 (Verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad) het volgende streepje toegevoegd:
 „—
 32005 R 0075: Verordening (EG) nr. 75/2005 van de Commissie van 18 januari 2005 (PB L 15 van 19.1.2005, blz. 3).”.
 Artikel 2
 De in het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie bekend te maken teksten in de IJslandse en Noorse taal van Verordening (EG) nr. 75/2005 zijn authentiek.
 Artikel 3
 Dit besluit treedt in werking op 9 juli 2005, op voorwaarde dat alle in artikel 103, lid 1, van de Overeenkomst bedoelde kennisgevingen aan het Gemengd Comité van de EER hebben plaatsgevonden (3).
 Artikel 4
 Dit besluit wordt bekendgemaakt in het EER-gedeelte van en in het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Gedaan te Brussel, 8 juli 2005.
 Voor het Gemengd Comité van de EER
 De voorzitter
 ZDH Prins Nikolaus von LIECHTENSTEIN
 (1) PB L 239 van 15.9.2005, blz. 40.
 (2) PB L 15 van 19.1.2005, blz. 3.
 (3) Geen grondwettelijke vereisten aangegeven.


text:
Leningradi oblasti lipp on Venemaa haldusüksuse Leningradi oblasti lipp.
 Ametlikult võeti lipp kasutusele 9. detsembril 1997.
 Lipu kirjeldus
 Leningradi oblasti lipuks on ristkülikukujuline kangas, mille ülemine osa on valge ning selle keskel on Leningradi oblasti vapp. Vapi laius on 2/9 lipu pikkusest. Lipu alaosas on sinine (ülemine) ja punane (alumine) laineline laid, mis on eraldatud kitsa valge lainelise joonega, lained on teravatipulised. Valge välja laius on 2/3 ning valge kitsa triibu laius 1/60 lipu laiusest.
 Eripäraks on see, et lipu küljed ei ühti teineteisega, vaid on teineteise peegelpildid.
 Lipu laiuse ja pikkuse suhe on 2:3.
 Sümbolite tähendused
 Lipuvärvid pärinevad Venemaa lipult ning tähistavad ustavust ja kuulumist Venemaa Föderatsiooni. Lained lipul näitavad, et Leningradi oblast asub Läänemere Soome lahe ääres.
 Vaata ka
 Leningradi oblasti vapp
 Välislingid
 Leningradi oblasti lipu ja vapi seadus oblasti ametlikul kodulehel (vene keeles)
 Riiklik sümboolika: Leningradi oblast (vene keeles)
 Venemaa lipud
 Leningradi oblast


text:
 22.6.2017
 ET
 Euroopa Liidu Teataja
 L 161/66
 EMP ÜHISKOMITEE OTSUS
 nr 278/2015,
 30. oktoober 2015,
 millega muudetakse EMP lepingu XIII lisa „Transport“ [2017/1067]
 EMP ÜHISKOMITEE,
 võttes arvesse Euroopa Majanduspiirkonna lepingut (EMP leping), eriti selle artiklit 98,
 ning arvestades järgmist:
 (1)
 EMP lepingusse tuleb inkorporeerida komisjoni 16. septembri 2015. aasta määrus (EL) 2015/1536, millega muudetakse määrust (EL) nr 1321/2014 seoses jätkuva lennukõlblikkuse eeskirjade ühtlustamisega määrusega (EÜ) nr 216/2008, kriitiliste hooldusülesannetega ja õhusõiduki jätkuva lennukõlblikkuse seirega (1).
 (2)
 Seetõttu tuleks EMP lepingu XIII lisa vastavalt muuta,
 ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA OTSUSE:
 Artikkel 1
 EMP lepingu XIII lisa punkti 66q (komisjoni määrus (EL) nr 1321/2014) lisatakse järgmine tekst:
 „, muudetud järgmise õigusaktiga:
 —
 32015 R 1536: komisjoni määrus (EL) 2015/1536, 16. september 2015 (ELT L 241, 17.9.2015, lk 16).“
 Artikkel 2
 Määruse (EL) 2015/1536 islandi- ja norrakeelne tekst, mis avaldatakse Euroopa Liidu Teataja EMP kaasandes, on autentsed.
 Artikkel 3
 Käesolev otsus jõustub 1. novembril 2015, tingimusel et kõik EMP lepingu artikli 103 lõike 1 kohased teated on edastatud (*1).
 Artikkel 4
 Käesolev otsus avaldatakse Euroopa Liidu Teataja EMP osas ja EMP kaasandes.
 Brüssel, 30. oktoober 2015
 EMP ühiskomitee nimel
 eesistuja
 Oda SLETNES
 (1) ELT L 241, 17.9.2015, lk 16.
 (*1) Põhiseadusest tulenevaid nõudeid ei ole nimetatud.