type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 20.2.2019
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 49/24
 Jedynie oryginalne teksty EKG ONZ mają skutek prawny w świetle międzynarodowego prawa publicznego. Status i datę wejścia w życie niniejszego regulaminu należy sprawdzać w najnowszej wersji dokumentu EKG ONZ dotyczącego statusu TRANS/WP.29/343, dostępnej pod adresem:
 http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html
 Regulamin nr 123 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) – Jednolite przepisy dotyczące homologacji systemów adaptacyjnego oświetlenia głównego (AFS) w pojazdach silnikowych [2019/273]
 Obejmujący wszystkie obowiązujące teksty, w tym:
 Suplement 9 do serii poprawek 01 – Data wejścia w życie: 10 lutego 2018 r.
 SPIS TREŚCI
 REGULAMIN
 A. PRZEPISY ADMINISTRACYJNE
 1.
 Definicje
 2.
 Wystąpienie o homologację systemu
 3.
 Oznakowanie
 4.
 Homologacja
 B. WYMAGANIA TECHNICZNE DOTYCZĄCE SYSTEMÓW LUB ICH CZĘŚCI
 5.
 Specyfikacje ogólne
 6.
 Natężenie światła
 7.
 Barwa
 C. POZOSTAŁE PRZEPISY ADMINISTRACYJNE
 8.
 Modyfikacja typu systemu i rozszerzenie homologacji
 9.
 Zgodność produkcji
 10.
 Sankcje z tytułu niezgodności produkcji
 11.
 Ostateczne zaniechanie produkcji
 12.
 Nazwy i adresy placówek technicznych odpowiedzialnych za przeprowadzanie badań homologacyjnych oraz nazwy i adresy organów udzielających homologacji typu
 13.
 Przepisy przejściowe
 ZAŁĄCZNIKI
 1.
 Zawiadomienie
 2.
 Przykłady rozmieszczenia znaków homologacji
 3.
 Wymogi fotometryczne dotyczące świateł mijania
 4.
 Badanie stabilności właściwości fotometrycznych systemów w czasie pracy – Badania systemów kompletnych
 5.
 Minimalne wymogi dotyczące procedury kontroli zgodności produkcji
 6.
 Wymogi dotyczące systemów zawierających szyby z tworzywa sztucznego – badania szyb lub próbek tworzywa oraz systemów kompletnych lub ich części
 7.
 Minimalne wymogi dotyczące pobierania próbek przez kontrolera
 8.
 Przepisy dotyczące regulacji granicy światła–cienia i ustawienia światła mijania
 9.
 Przepisy dotyczące pomiarów fotometrycznych
 10.
 Formularze opisu
 11.
 Wymagania dotyczące modułów LED i systemów adaptacyjnego oświetlenia głównego (AFS) zawierających moduły LED
 A. PRZEPISY ADMINISTRACYJNE
 ZAKRES
 Niniejszy regulamin ma zastosowanie do systemów adaptacyjnego oświetlenia głównego (AFS) przeznaczonych do pojazdów silnikowych kategorii M oraz N (1).
 1. DEFINICJE
 Do celów niniejszego regulaminu:
 1.1.
 należy stosować definicje zamieszczone w regulaminie nr 48 oraz serii poprawek do niego, obowiązującej w chwili występowania o homologację;
 1.2.
 „system adaptacyjnego oświetlenia głównego” (lub „system”) oznacza urządzenie świetlne emitujące wiązki światła, którego parametry dostosowują się w sposób automatyczny do zmiennych warunków stosowania świateł mijania i, w danym przypadku, świateł drogowych z minimalną zawartością funkcjonalną, o której mowa w pkt 6.1.1; system ten posiada „układ sterowania”, jedno lub, w danym przypadku, kilka „urządzeń zasilających i sterujących” oraz „jednostki instalacyjne” umieszczone po prawej i po lewej stronie pojazdu;
 1.3.
 „klasa” świateł mijania (C, V, E lub W) oznacza światła mijania posiadające parametry opisane w niniejszym regulaminie oraz w regulaminie nr 48 (2);
 1.4.
 „tryb” funkcji oświetlenia głównego, którą zapewnia system, oznacza oświetlenie w rozumieniu przepisów (zob. pkt 6.2 i 6.3 niniejszego regulaminu) bądź to dla jednej z klas świateł mijania, bądź dla świateł drogowych, zaprojektowane przez producenta do wykorzystywania w określonych rodzajach pojazdów i przy określonych warunkach otoczenia;
 1.4.1.
 „tryb oświetlenia na zakręcie” oznacza funkcję oświetlenia głównego, którego natężenie światła rozprzestrzenia się po bokach lub podlega modyfikacji (w celu uzyskania podobnego efektu), i jest zaprojektowane z myślą o jeździe po łukach, zakrętach lub skrzyżowaniach drogi, oraz posiada odpowiednie właściwości fotometryczne;
 1.4.2.
 „tryb oświetlenia na zakręcie kategorii 1” oznacza tryb oświetlenia na zakręcie z poziomym przemieszczeniem łuku granicy światła i cienia;
 1.4.3.
 „tryb oświetlenia na zakręcie kategorii 2” oznacza tryb oświetlenia na zakręcie bez poziomego przemieszczenia łuku granicy światła i cienia;
 1.5.
 „jednostka oświetleniowa” oznacza część systemu emitującą światło, złożoną z elementów optycznych, mechanicznych i elektrycznych, zaprojektowaną w celu całkowitego lub częściowego zagwarantowania wiązki światła jednej lub kilku funkcji oświetlenia głównego zapewnianej (zapewnianych) przez system;
 1.6.
 „jednostka instalacyjna” oznacza niepodzielny korpus świetlny (obudowę światła), zawierający jedną lub kilka jednostek oświetleniowych;
 1.7.
 „prawa strona” lub „lewa strona” oznacza wszystkie jednostki oświetleniowe przeznaczone do montażu po określonej stronie środkowej wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu w stosunku do jego osi przemieszczenia w przód;
 1.8.
 „układ sterowania systemu” oznacza część lub części systemu odbierające sygnały wysyłane przez pojazd, sterujące automatycznie działaniem jednostek oświetleniowych;
 1.9.
 „stan zerowy” oznacza stan systemu podczas emisji określonego trybu świateł mijania klasy C („główne światła mijania”) lub, ewentualnie, świateł drogowych, wtedy, gdy nie jest włączony żaden sygnał sterowania AFS;
 1.10.
 „sygnał” oznacza każdy sygnał sterowania AFS, zdefiniowany w regulaminie nr 48, lub każdy dodatkowy sygnał wejścia do systemu, bądź też sterowanie wyjścia z systemu w kierunku pojazdu;
 1.11.
 „generator sygnału” oznacza urządzenie wytwarzające sygnał lub sygnały w celu przeprowadzenia badań systemu,
 1.12.
 „urządzenie zasilające i sterujące” oznacza element lub elementy systemu, zasilające jedną lub kilka części systemu w energię, w tym regulator zasilania lub napięcia dla jednego bądź wielu źródeł światła, np. wyposażenie źródeł światła w sterowanie elektroniczne,
 1.13.
 „oś odniesienia systemu” oznacza linię przecięcia środkowej wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu z płaszczyzną poziomą przechodzącą przez środek odniesienia jednej z jednostek oświetleniowych, znajdujących się na rysunkach w pkt 2.2.1 poniżej;
 1.14.
 „szyba” oznacza najbardziej wysunięty element jednostki instalacyjnej, przepuszczający światło poprzez powierzchnię świetlną;
 1.15.
 „powłoka” oznacza jakikolwiek materiał nałożony jedno- lub wielowarstwowo na zewnętrzną część szyby;
 1.16.
 „systemy różnych”„typów” oznaczają systemy, które różnią się między sobą w istotny sposób, na przykład:
 1.16.1.
 nazwą handlową lub znakiem towarowym:
 a)
 światła opatrzone tą samą nazwą handlową lub znakiem towarowym, lecz wytwarzane przez różnych producentów, uważa się za należące do różnych typów.
 b)
 światła wyprodukowane przez tego samego producenta, różniące się jedynie nazwą handlową lub znakiem towarowym, uznaje się za należące do tego samego typu;
 1.16.2.
 włączeniem lub usunięciem elementów, które mogą zmieniać właściwości optyczne lub fotometryczne systemu;
 1.16.3.
 przystosowaniem do ruchu prawostronnego lub lewostronnego bądź do obu rodzajów ruchu;
 1.16.4.
 funkcją lub funkcjami oświetlenia, trybem lub trybami i klasą,
 1.16.5.
 cechą lub cechami charakterystycznymi sygnałów zdefiniowanymi dla systemu;
 1.17.
 „ustawienie” oznacza ustawienie światła lub jego części na ekranie pomiarowym zgodnie z odpowiednimi kryteriami;
 1.18.
 „regulacja” oznacza użycie przewidzianych przez system środków w celu pionowego lub poziomego ustawienia światła;
 1.19.
 „funkcja zmiany kierunku jazdy” oznacza funkcję oświetlenia głównego, bądź jeden z jej trybów, bądź tylko jedną lub kilka jej części, bądź też kombinację wymienionych elementów, eliminującą oślepianie i zapewniającą wystarczające oświetlenie na drodze, gdy pojazd z systemem przeznaczonym do jazdy po danej stronie jezdni jest tymczasowo wykorzystywany w państwie, w którym obowiązuje jazda po przeciwnej stronie jezdni;
 1.20.
 „funkcja zastąpienia” oznacza funkcję oświetlenia głównego lub sygnalizacji, jeden z jej trybów, bądź tylko jedną lub kilka jej części, bądź też kombinację wymienionych elementów, stworzoną w celu zastąpienia funkcji lub trybu oświetlenia głównego w przypadku jego usterki.
 1.21.
 Odniesienia w niniejszym regulaminie do jednej lub kilku żarówek wzorcowych oraz gazowo-wyładowczych źródeł światła oznaczają odniesienia odpowiednio do regulaminów nr 37 i 99 oraz serii poprawek do tych regulaminów obowiązujących w chwili wystąpienia o homologację typu.
 2. WYSTĄPIENIE O HOMOLOGACJĘ SYSTEMU
 2.1. O udzielenie homologacji występuje właściciel nazwy handlowej lub znaku towarowego lub jego należycie upoważniony przedstawiciel.
 We wniosku należy wyszczególnić:
 2.1.1.
 objęte systemem funkcje oświetlenia głównego, których dotyczy wystąpienie o homologację, zgodnie z niniejszym regulaminem;
 2.1.1.1.
 każdą inną funkcję oświetlenia głównego lub sygnalizacji, zapewnianą przez dowolne światła, niezależnie od tego, czy są zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone w jednostkach oświetleniowych systemu, będącego przedmiotem wystąpienia o homologację, z wystarczającą liczbą szczegółów, pozwalającą na identyfikację tego światła lub tych świateł, jak również regulamin bądź regulaminy, na podstawie których światła (oddzielnie) mają uzyskać homologację;
 2.1.2.
 czy światła mijania zostały zaprojektowane jednocześnie do jazdy po prawej i po lewej stronie drogi, czy też wyłącznie do jazdy po jednej ze stron drogi;
 2.1.3.
 jeżeli system posiada jedną regulowaną lub kilka regulowanych jednostek oświetleniowych:
 2.1.3.1.
 pozycję lub pozycje montażu każdej jednostki oświetleniowej w stosunku do podłoża i do środkowej wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu;
 2.1.3.2.
 maksymalne kąty odchylenia powyżej i poniżej normalnej (normalnych) pozycji, które mogą osiągnąć urządzenia regulacji pionowej;
 2.1.4.
 kategorię, zgodnie z regulaminem nr 37 lub 99 i ich seriami poprawek obowiązującymi w chwili wystąpienia o homologację typu, zastosowanych wymiennych lub niewymiennych żarowych lub gazowo-wyładowczych źródeł światła, lub szczególne kody identyfikacyjne modułów źródła światła modułów LED, o ile są dostępne;
 2.1.5.
 jeżeli system wyposażony jest w jedno lub kilka niewymiennych źródeł światła:
 2.1.5.1.
 identyfikację jednostki lub jednostek oświetleniowych, o niewymiennych źródłach światła;
 2.1.6.
 warunki eksploatacji, to znaczy różne napięcia zasilania, w danym przypadku, określone w przepisach załącznika 9 do niniejszego regulaminu;
 2.1.7.
 jeżeli system jest przeznaczony do zapewniania adaptacyjnego światła drogowego.
 2.2. Do wniosku o homologację należy dołączyć:
 2.2.1.
 rysunki, w trzech egzemplarzach, zawierające odpowiednie szczegóły, umożliwiające identyfikację typu, ukazujące miejsce przewidziane pod numer lub numery homologacji oraz dodatkowe symbole w odniesieniu do okręgu wokół znaku lub znaków homologacji, i opisujące w jakim geometrycznym rozłożeniu jednostki oświetleniowe należy montować w pojeździe w stosunku do podłoża i wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu, oraz ukazując, każdy z osobna w przekroju pionowym (osiowym) i przednim, z podstawowymi szczegółami, parametry optyczne, zwłaszcza oś lub osie referencyjne i punkt lub punkty, które należy przyjąć jako środek odniesienia podczas badań oraz, w stosownym przypadku, wszystkie parametry optyczne szyb.
 W razie konieczności w przypadku modułów LED, należy również zarezerwować miejsce na indywidualne kody identyfikacyjne modułów;
 2.2.2.
 zwięzły opis techniczny systemu, określający:
 a)
 funkcję lub funkcje oświetlenia oraz działające w ramach systemu tryby oświetlenia (3);
 b)
 jednostki oświetleniowe, uczestniczące w wykonywaniu każdej z wyżej wymienionych funkcji (3) oraz sygnały (4) wraz z danymi technicznymi, dotyczącymi ich eksploatacji;
 c)
 które kategorie (3) mają ewentualnie zastosowanie w przypadku trybu oświetlenia na zakręcie;
 d)
 które zbiory dodatkowych danych, grupujących przepisy, mają ewentualnie zastosowanie do świateł mijania klasy E, zgodnie z tabelą 6 załącznika 3 do niniejszego regulaminu;
 e)
 które zbiory przepisów, mają ewentualnie zastosowanie do świateł mijania klasy W zgodnie z załącznikiem 3 do niniejszego regulaminu;
 f)
 które jednostki oświetleniowe (4), wytwarzają jedną lub wiele granic światła i cienia świateł mijania bądź uczestniczą w ich powstawaniu;
 g)
 wskazanie lub wskazania (3) zgodne z przepisami pkt 6.4.6 niniejszego regulaminu odnośnie do pkt 6.22.6.1.2.1 regulaminu nr 48;
 h)
 jednostki oświetleniowe, zapewniające minimalne natężenie świateł mijania zgodnie z pkt 6.2.8.1 niniejszego regulaminu;
 i)
 specyfikacje związane z montażem i funkcjonowaniem do celów badań;
 j)
 wszystkie inne stosowne informacje;
 k)
 w przypadku modułów LED obejmuje to:
 (i)
 krótką specyfikację techniczną modułów LED;
 (ii)
 rysunek z wymiarami i podstawowymi wielkościami elektrycznymi i fotometrycznymi oraz obiektywny strumień świetlny, a dla każdego modułu LED oświadczenie, czy jest on wymienny;
 (iii)
 w przypadku elektronicznego urządzenia sterowniczego źródła światła informacje na temat złącza elektrycznego niezbędnego do badania homologacyjnego;
 l)
 W przypadku adaptacji światła drogowego, które jednostki oświetleniowe (4) zapewniają stopniowe dostosowanie światła drogowego i systemu czujników lub przyczyniają się do niego, wraz z parametrami technicznymi dotyczącymi ich eksploatacji.
 2.2.2.1.
 Projekt zabezpieczenia określony w dokumentacji, który powinien być zadowalający dla placówki technicznej odpowiedzialnej za badania homologacyjne typu, musi:
 a)
 opisywać zintegrowane z systemem środki, zapewniające jego zgodność z przepisami pkt 5.7.3, 5.9. i 6.2.5.4 poniżej, oraz
 b)
 wskazywać instrukcje dotyczące ich weryfikacji zgodnie z pkt 6.2.7 poniżej, lub
 c)
 udostępniać odpowiednie dokumenty wykazujące skuteczność systemu wynikającą z wystarczającej niezawodności i bezpiecznego funkcjonowania środków zdefiniowanych zgodnie z pkt 2.2.2.1 lit. a) powyżej, na przykład analizę przyczyn i skutków błędów (FMEA) oraz analizę drzewa błędów (FTA) lub każdy inny proces związany z warunkami bezpieczeństwa;
 2.2.2.2.
 markę i typ ewentualnego urządzenia lub ewentualnych urządzeń zasilających i sterujących, pod warunkiem że nie stanowią części jednostki instalacyjnej,
 2.2.3.
 jeden zestaw próbek systemu, którego dotyczy wystąpienie o homologację, w tym ewentualne urządzenia do montażu, urządzenia zasilające i sterujące oraz generatory sygnału;
 2.2.4.
 na potrzeby badań tworzywa sztucznego, z którego wykonane są szyby:
 2.2.4.1.
 czternaście szyb;
 2.2.4.1.1.
 dziesięć z tych szyb można zastąpić dziesięcioma próbkami materiału o wymiarach co najmniej 60 × 80 mm posiadającymi płaską lub wypukłą powierzchnię zewnętrzną i zasadniczo płaską powierzchnię w części środkowej (promień krzywizny nie mniejszy niż 300 mm) o wymiarach co najmniej 15 × 15 mm;
 2.2.4.1.2.
 każda taka szyba lub próbka materiału musi być wykonana metodą, która ma być stosowana w produkcji seryjnej;
 2.2.4.2.
 jeden element oświetleniowy, bądź zespół optyczny, w stosownych przypadkach, do którego można przymocowywać szyby zgodnie z instrukcją producenta;
 2.2.5.
 w przypadku badania odporności przepuszczających światło elementów z tworzywa sztucznego na promieniowanie ultrafioletowe, które może być emitowane przez źródło lub źródła światła, będące częścią systemu, na przykład w przypadku lamp wyładowczych, modułów LED, zgodnie z pkt 2.2.4 załącznika 6 do niniejszego regulaminu:
 próbka każdego ze stosowanych w systemie materiałów, bądź też system lub jedna bądź kilka jego części, zawierające te materiały. Wszystkie próbki materiałowe muszą posiadać taki sam wygląd i być poddane takiej samej obróbce powierzchni, w stosownych przypadkach, jak gdyby były przeznaczone do zastosowania w systemie podlegającym homologacji;
 2.2.6.
 materiałom, z których składają się ewentualne szyby i powłoki, towarzyszy sprawozdanie z badania parametrów takich materiałów i powłok, jeśli zostały już zbadane;
 2.2.7.
 w przypadku typu światła różniącego się tylko nazwą handlową lub znakiem towarowym od typu, który posiada już homologację typu, wystarczy przedstawić:
 2.2.7.1.
 oświadczenie producenta, że przedkładany typ jest (z wyjątkiem nazwy handlowej lub znaku towarowego) identyczny i jest produkowany przez tego samego producenta, co typ już posiadające homologację, który można zidentyfikować przydzielonym kodem homologacji;
 2.2.7.2.
 dwie próbki z nową nazwą handlową lub znakiem towarowym lub równoważną dokumentację;
 2.2.8.
 odnośnie do systemu zgodnego z pkt 4.1.7 poniżej, pojazd reprezentatywny dla pojazdów wskazanych zgodnie z pkt 4.1.6 poniżej.
 3. OZNAKOWANIE
 3.1. Jednostki instalacyjne systemu będącego przedmiotem wystąpienia o homologację muszą posiadać znak towarowy lub nazwę handlową występującego o homologację.
 3.2. Muszą posiadać, zarówno na szybie, jak i na obudowie, wystarczająco dużo miejsca do nałożenia znaku homologacji oraz dodatkowych symboli, o których mowa w pkt 4; miejsca te należy wskazać na rysunkach w pkt 2.2.1 powyżej.
 3.2.1. Jednakże w przypadku gdy szyba nie może zostać oddzielona od głównego korpusu jednostki instalacyjnej, wystarczające jest jedno oznakowanie zgodnie z pkt 4.2.5.
 3.3. Jednostki instalacyjne lub systemy zaprojektowane w celu spełnienia wymogów ruchu prawo- i lewostronnego należy wyposażyć w oznaczenia wskazujące obie pozycje montażu elementu lub elementów optycznych pojazdu bądź źródła lub źródeł światła reflektora lub reflektorów; oznakowania te składają się z liter „R/D” określających położenie dla ruchu prawostronnego oraz liter „L/G” określających położenie dla ruchu lewostronnego.
 3.4. W przypadku systemów AFS wyposażonych w moduły LED właściwe jednostki instalacyjne muszą posiadać oznakowanie określające napięcie znamionowe i moc znamionową oraz indywidualny kod identyfikacyjny modułu źródła światła.
 3.5. Moduły LED przedłożone wraz z wystąpieniem o homologację systemu AFS:
 3.5.1.
 opatrzone są nazwą handlową lub znakiem towarowym występującego o homologację. Oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne;
 3.5.2.
 opatrzone są indywidualnym kodem identyfikacyjnym modułu. Oznakowanie to musi być czytelne i nieusuwalne.
 Kod identyfikacyjny składa się z liter początkowych „MD”, oznaczających „MODUŁ”, po których następuje oznakowanie homologacyjne bez okręgu zgodnie z pkt 4.2.1 poniżej, oraz w przypadku zastosowania kilku różniących się modułów źródła światła, dodatkowe symbole lub znaki. Taki indywidualny kod identyfikacyjny musi być widoczny na rysunkach, o których mowa w pkt 2.2.1 powyżej. Oznakowanie homologacyjne może różnić się od oznakowania umieszczonego na świetle, w którym stosowany jest dany moduł, ale oba oznakowania muszą pochodzić od tego samego podmiotu występującego o homologację;
 3.5.3.
 Jeżeli moduły LED są niewymienne, nie są wymagane oznakowania modułów LED.
 3.6. Jeżeli w modułach LED zastosowano elektroniczne urządzenie sterownicze źródła światła, które nie jest częścią modułu LED, musi mieć ono naniesione oznaczenie swojego kodu identyfikacyjnego, znamionowego napięcia wejściowego oraz mocy znamionowej w watach.
 4. HOMOLOGACJA
 4.1. Przepisy ogólne
 4.1.1. Homologacja zostaje przyznana, jeśli wszystkie próbki typu systemu zgodnie z pkt 2 powyżej spełniają przepisy niniejszego regulaminu.
 4.1.2. Jeżeli światła zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone z systemem spełniają wymogi kilku regulaminów, mogą otrzymać jednolity międzynarodowy znak homologacji, pod warunkiem że każde z nich spełnia odpowiednie dla siebie przepisy.
 4.1.3. Każdemu homologowanemu typowi nadaje się numer homologacji. Dwie pierwsze cyfry takiego numeru oznaczają serię poprawek obejmujących ostatnie główne zmiany dostosowujące regulamin do postępu technicznego przed datą udzielenia homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru homologacji innemu typowi systemu, określonemu w niniejszym regulaminie.
 4.1.4. Powiadomienie o przyznaniu homologacji, jej rozszerzeniu, odmowie, lub cofnięciu, lub ostatecznym zaprzestaniu produkcji danego typu systemu, zgodnie z niniejszym regulaminem należy przekazać, w postaci formularza zgodnego z wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu i zawierającym wskazówki przewidziane w pkt 2.1.3, Stronom Porozumienia z 1958 r. stosującym niniejszy regulamin.
 4.1.4.1. Jeśli jednostka lub jednostki instalacyjne posiadają regulowany reflektor i zostały zaprojektowane wyłącznie do użytku w pozycjach montażu, odpowiadających wskazówkom pkt 2.1.3, występujący o homologację jest zobowiązany, po otrzymaniu homologacji, wyjaśnić w odpowiedni sposób użytkownikowi, jak wygląda (wyglądają) poprawna pozycja (poprawne pozycje) montażu.
 4.1.5. Na każdej jednostce instalacyjnej systemu zgodnego z typem homologowanym na mocy niniejszego regulaminu umieszcza się, w miejscach, o których mowa w pkt 3.2 powyżej, poza znakiem określonym w pkt 3.1, znak homologacji zgodny z opisanym w pkt 4.2 i 4.3 poniżej.
 4.1.6. Występujący o homologację musi zaznaczyć, na formularzu zgodnym ze wzorem z załącznika 1 do niniejszego regulaminu, pojazd lub pojazdy, dla których system jest przeznaczony.
 4.1.7. W przypadku wystąpienia o homologację dla systemu, który nie ma być uwzględniony w homologacji danego typu pojazdu zgodnie z regulaminem nr 48:
 4.1.7.1. występujący o homologację musi przedstawić pełną dokumentację potwierdzającą, że system może spełniać przepisy pkt 6.22 regulaminu nr 48, jeśli został prawidłowo zainstalowany, oraz
 4.1.7.2. system musi posiadać homologację zgodnie z regulaminem nr 10.
 4.2. Elementy znaku homologacji
 Znak homologacji musi składać się z:
 4.2.1.
 międzynarodowego znaku homologacji zawierającego:
 4.2.1.1.
 okrąg otaczający literę „E”, po której następuje numer identyfikujący państwo, które udzieliło homologacji (5);
 4.2.1.2.
 numeru homologacji określonego w pkt 4.1.3 powyżej;
 4.2.2.
 następujących symboli dodatkowych:
 4.2.2.1.
 dla systemu, litera „X” oraz litery, odpowiadające poszczególnym funkcjom systemu:
 „C”
 dla świateł mijania klasy C, wraz z symbolami pozostałych odpowiednich klas świateł mijania,
 „E”
 dla świateł mijania klasy E,
 „V”
 dla świateł mijania klasy V,
 „W”
 dla świateł mijania klasy W,
 „R”
 dla świateł drogowych.
 4.2.2.2.
 poziomy łącznik nad każdym symbolem, jeśli funkcję lub tryb oświetlenia zapewnia kilka jednostek instalacyjnych, umieszczonych po jednej stronie,
 4.2.2.3.
 Dodatkowo symbol „T”, następujący po symbolu wszystkich funkcji lub klas oświetlenia, zaprojektowanych w sposób zgodny z przepisami dotyczącymi oświetlenia na zakręcie, przy czym symbole te umieszczone są razem po lewej stronie,
 4.2.2.4.
 Odnośnie do poszczególnych jednostek instalacyjnych, litera „X”, jak również litera, bądź litery, oznaczające funkcje zapewniane przez jednostkę lub jednostki oświetleniowe, które one zawierają,
 4.2.2.5.
 W przypadku, gdy jednostka instalacyjna umieszczona po jednej ze stron nie jest jedyną zapewniającą funkcję lub tryb oświetlenia, powyżej symbolu funkcji musi być umieszczony poziomy łącznik,
 4.2.2.6.
 Odnośnie do systemu lub jego części, spełniających wyłącznie wymogi dotyczące ruchu lewostronnego, pozioma strzałka skierowana w prawo, patrząc na jednostkę instalacyjną od przodu, to znaczy od strony jezdni, po której odbywa się ruch,
 4.2.2.7.
 Odnośnie do systemu lub jego części, zaprojektowanych tak, aby spełniały wymogi dotyczące zarówno ruchu lewostronnego, jak i prawostronnego, na przykład za pomocą odpowiedniej regulacji elementu optycznego lub źródła światła, pozioma strzałka skierowana jednocześnie w lewo i w prawo,
 4.2.2.8.
 Odnośnie do jednostek instalacyjnych z szybą z tworzywa sztucznego, litery „PL” umieszczone obok symboli określonych w pkt 4.2.2.1–4.2.2.7 powyżej,
 4.2.2.9.
 Odnośnie do jednostek instalacyjnych spełniających wymogi niniejszego regulaminu w zakresie świateł drogowych, wskazanie maksymalnej światłości, wyrażonej jako wartość odniesienia, określonej w pkt 6.3.2.1.2 poniżej, umieszczonej obok okręgu otaczającego literę „E”,
 4.2.3.
 W każdym przypadku, tryb stosowany w trakcie procedury badania określony w pkt 1.1.1.1 załącznika 4 oraz dopuszczalne napięcia zgodnie z pkt 1.1.1.2 załącznika 4 należy wpisać na formularzach homologacji oraz na formularzach zawiadomienia przekazywanych państwom będącym Umawiającymi się Stronami stosującymi niniejszy regulamin.
 W odpowiednich przypadkach systemy oświetlenia bądź ich części muszą posiadać następujące oznakowanie:
 4.2.3.1.
 Na jednostce instalacyjnej spełniającej wymogi niniejszego regulaminu, zaprojektowanej w taki sposób, że źródło światła dla światła mijania nie jest zapalane jednocześnie ze źródłem światła jakiejkolwiek innej funkcji oświetlającej, z którą światło to może być wzajemnie sprzężone: w znaku homologacji za symbolem światła mijania umieszcza się ukośnik (/);
 4.2.3.2.
 na jednostce instalacyjnej, spełniającej wymogi załącznika 4 do niniejszego regulaminu wyłącznie wtedy, gdy podłączona jest pod napięcie 6 lub 12 V, symbol złożony z liczby 24 przekreślonej krzyżykiem (X) umieszczony obok podstawy źródła (źródeł) światła.
 4.2.4.
 W pobliżu wyżej wymienionych symboli dodatkowych można umieścić dwie cyfry numeru homologacji oznaczające serię poprawek uwzględniających najbardziej aktualne ważniejsze zmiany techniczne wprowadzone do regulaminu w czasie udzielania homologacji oraz, jeśli to konieczne, wymaganą strzałkę.
 4.2.5.
 Znaki i symbole, o których mowa w pkt 4.2.1 i 4.2.2 powyżej muszą być czytelne i nieusuwalne. Mogą być umieszczone zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz (część przezroczysta lub nieprzezroczysta) jednostek instalacyjnych nierozłącznie związanych z ich powierzchnią wylotową światła. W każdym z przypadków, muszą być widoczne, kiedy jednostka instalacyjna jest zamontowana na pojeździe. W celu spełnienia tego wymogu dopuszcza się przemieszczenie ruchomej części pojazdu.
 4.3. Układ znaku homologacji.
 4.3.1. Światła niezależne
 Przykłady rozmieszczenia znaków homologacji i wspomnianych powyżej dodatkowych symboli przedstawiają rysunki 1–10 w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.
 4.3.2. Światła zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone
 4.3.2.1. W przypadku, gdy światła zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone z systemem spełniają wymogi kilku regulaminów, dopuszcza się umieszczenie jednolitego międzynarodowego znaku homologacji złożonego z okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wskazujący państwo, które udzieliło homologacji oraz numer homologacji. Taki znak homologacji może być umieszczony w dowolnym miejscu na światłach zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych, pod warunkiem że:
 4.3.2.1.1. jest widoczny zgodnie z pkt 4.2.5;
 4.3.2.1.2. żadna część zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych świateł, która przepuszcza światło, nie może być usunięta bez jednoczesnego usunięcia znaku homologacji.
 4.3.2.2. Oznakowanie musi zawierać symbol identyfikacyjny dla każdego światła, właściwy dla każdego regulaminu, na podstawie którego udzielono homologacji, wraz z odpowiednią serią poprawek obejmujących najnowsze istotne zmiany techniczne wprowadzone do regulaminu przed datą udzielenia homologacji oraz, jeżeli to niezbędne, wymaganą strzałkę:
 4.3.2.2.1.
 bądź na odpowiedniej powierzchni emitującej światło;
 4.3.2.2.2.
 bądź grupowo, tak, aby każde ze świateł zespolonych, połączonych czy wzajemnie sprzężonych mogło być łatwo rozpoznawalne (przykłady znajdują się w załączniku 2).
 4.3.2.3. Rozmiar elementów takiego pojedynczego znaku homologacji nie może być mniejszy niż minimalny rozmiar najmniejszego z indywidualnych znaków wymagany przez regulamin, na którego podstawie udzielono homologacji;
 4.3.2.4. Każdemu homologowanemu typowi nadaje się numer homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru innemu typowi zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych świateł objętych niniejszym regulaminem.
 4.3.2.5. Przykłady znaku homologacji dla świateł zespolonych, połączonych lub wzajemnie sprzężonych, wraz ze wszystkimi wspomnianymi wyżej symbolami dodatkowymi, dla systemów, których funkcje zapewnia wiele jednostek instalacyjnych w zależności od strony pojazdu, przedstawiono na rys. 11 i 12 w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.
 4.3.2.6. Przykłady znaków homologacji dla systemu kompletnego przedstawiono na rys. 13 w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.
 B. WYMAGANIA TECHNICZNE DOTYCZĄCE SYSTEMÓW LUB CZĘŚCI SYSTEMU
 O ile nie określono inaczej, pomiary fotometryczne należy wykonywać zgodnie z przepisami, o których mowa w załączniku 9 do niniejszego regulaminu.
 5. SPECYFIKACJE OGÓLNE
 Wymogi zawarte w sekcji 5 „Specyfikacje ogólne” i sekcji 6 „Specyfikacje poszczególnych urządzeń” oraz w załącznikach, o których mowa we wspomnianych sekcjach regulaminu EKG ONZ nr 48 i seriach poprawek do niego obowiązujących w momencie wystąpienia o homologację typu światła, mają zastosowanie do niniejszego regulaminu.
 Wymogi odnoszące się do dla każdego światła i kategorii pojazdów, w których ma być instalowane dane światło, muszą być stosowane, w przypadku gdy ich weryfikacja jest możliwa w momencie udzielania homologacji typu lampy.
 5.1. W przypadku wystąpienia o homologację wyłącznie dla ruchu prawostronnego wszystkie próbki muszą spełniać wymogi zawarte w pkt 6 i 7 poniżej; natomiast, w przypadku wystąpienia o homologację dla ruchu lewostronnego, mają zastosowanie, w sposób odwrotny, postanowienia pkt 6 poniżej, w tym odpowiednich załączników do niniejszego regulaminu.
 W podobny sposób można przestawiać oznaczenie pozycji kątowych i elementów, zamieniając „R” na „L” i na odwrót.
 5.1.2. Systemy lub ich części należy tak zaprojektować, aby zachowywały właściwości fotometryczne i pozostawały sprawnie w warunkach normalnego użytkowania, pomimo wibracji, jakim mogą być poddawane.
 5.2. Systemy lub ich części należy wyposażyć w mechanizm pozwalający na ich regulację w pojeździe, zgodnie z mającymi tu zastosowanie przepisami.
 5.2.1. Systemy lub ich części mogą nie posiadać wspomnianego mechanizmu, pod warunkiem że zastosowanie takiego mechanizmu ograniczałoby się do pojazdów, na których regulacja odbywa się za pomocą innych środków, bądź nie jest konieczna, zgodnie z opisem występującego o homologację.
 5.3. Wymienne i niewymienne źródła światła oraz moduły LED:
 5.3.1.
 System należy jedynie wyposażyć w jeden z poniższych elementów lub ich kombinację:
 5.3.1.1.
 źródła światła homologowane zgodnie z regulaminem nr 37 i jego serią poprawek obowiązującą w momencie wystąpienia o homologację typu, w stosunku do których nie nałożono ograniczenia stosowania;
 5.3.1.2.
 źródła światła homologowane na podstawie regulaminu nr 99;
 5.3.1.3.
 moduły LED.
 5.3.2.
 Jeśli źródło światła jest wymienne:
 5.3.2.1.
 jego obudowa musi być zgodna z parametrami podanymi na karcie informacyjnej publikacji IEC nr 60061, jak opisano w odpowiednim regulaminie dotyczącym źródeł światła.
 5.3.2.2.
 Urządzenie musi posiadać taką konstrukcję, by żarówki nie można było zamontować w położeniu innym niż prawidłowe.
 5.3.3.
 Światła mijania klasy C (główne) muszą być wyposażone jedynie w wymienne źródła światła bądź w wymienne lub niewymienne moduły LED.
 5.3.4.
 W przypadku wymiennego modułu LED zdejmowanie i wymianę takiego modułu LED, jak określono w pkt 1.4.1 załącznika 11, należy przedstawić w sposób zadowalający placówkę techniczną.
 5.4. Systemy lub jedna albo kilka ich części, skonstruowane tak, aby spełniać jednocześnie wymogi ruchu prawostronnego i ruchu lewostronnego, mogą być dostosowywane do jednego lub drugiego kierunku ruchu poprzez odpowiednią regulację początkową podczas ich instalacji w pojeździe bądź poprzez dobór ustawień przez samego użytkownika. W każdym z przypadków dopuszcza się wyłącznie dwie różniące się od siebie regulacje, jedną dla ruchu prawostronnego, a drugą dla ruchu lewostronnego, uznając za niedopuszczalną regulację z możliwością łatwego, wynikającego z nieuwagi, przestawienia świateł na inną pozycję, jak również ustawienie ich w pozycji pośredniej.
 5.5. Zgodnie z wymogami określonymi w załączniku 4 do niniejszego regulaminu w celu sprawdzenia, czy w trakcie użytkowania właściwości fotometryczne nie podlegają nadmiernym zmianom, należy przeprowadzić badania uzupełniające.
 5.6. W przypadku szyby jednostki oświetleniowej wykonanej z tworzywa sztucznego należy wykonać badania zgodnie z wymogami określonymi w załączniku 6 do niniejszego regulaminu.
 5.7. W przypadku systemów, lub jednej albo kilku ich części, mogących emitować naprzemiennie światło świateł mijania i świateł drogowych wbudowany w jednostkę oświetleniową układ mechaniczny, elektromechaniczny lub inny służący do przestawiania świateł należy zaprojektować tak, aby:
 5.7.1.
 urządzenie było w stanie wytrzymać 50 000 cykli pracy podczas normalnego użytkowania. W celu sprawdzenia zgodności z tym wymogiem placówka techniczna odpowiedzialna za przeprowadzanie badań homologacyjnych może:
 a)
 zażądać od występującego o homologację dostarczenia sprzętu niezbędnego do przeprowadzenia badań;
 b)
 zrezygnować z przeprowadzenia badań, jeżeli przedstawionemu przez występującego o homologację światłu głównemu towarzyszy sprawozdanie z badań wydane przez placówkę techniczną odpowiedzialną za przeprowadzanie badań homologacyjnych świateł głównych takiej samej konstrukcji (zespołu) potwierdzające zgodność z tym wymogiem;
 5.7.2.
 z wyjątkiem adaptacji świateł drogowych można było zawsze uzyskiwać światła mijania bądź światła drogowe, bez możliwości ustawiania świateł w pozycji pośredniej lub nieokreślonej; jeśli nie ma takiej możliwości, ustawienie takie musi spełniać wymogi określone w pkt 5.7.3 poniżej;
 5.7.3.
 aby w przypadku awarii, system przełączał się automatycznie na światła mijania lub przechodził w stan, w którym wartości fotometryczne nie byłyby wyższe niż 1 300 cd w strefie IIIb określonej w załączniku 3 do niniejszego regulaminu lub nie niższe niż 3 400 cd w punkcie „segmentu Imax”, wskutek na przykład zgaszenia, przyciemnienia, obniżenia świateł lub zastąpienia funkcji.
 Przeprowadzając badanie w celu sprawdzenia zgodności z tymi wymogami, placówka techniczna odpowiedzialna za przeprowadzanie badań homologacyjnych odnosi się do instrukcji dostarczonych przez występującego o homologację;
 5.7.4.
 użytkownik nie miał możliwości zmiany, przy użyciu dostępnych narzędzi, kształtu lub ustawienia ruchomych elementów, bądź zmiany ustawień przełącznika.
 5.8. Systemy muszą posiadać środki pozwalające na ich czasowe użytkowanie w krajach o przeciwnej stronie ruchu niż strona, dla której wnioskowano o homologację, i niepowodujące nadmiernego oślepiania nadjeżdżających pojazdów. W związku z tym systemy lub jedna albo kilka ich części muszą:
 5.8.1.
 umożliwiać użytkownikowi selektywne regulowanie świateł zgodnie z pkt 5.4 powyżej, bez użycia specjalnych narzędzi; lub
 5.8.2.
 posiadać funkcję zmiany kierunku ruchu zgodną z wartościami określonymi w poniższej tabeli w przypadku badań wykonywanych zgodnie z pkt 6.2 poniżej, bez modyfikacji regulacji w stosunku do początkowego kierunku ruchu;
 5.8.2.1. światło mijania przeznaczone dla ruchu prawostronnego i dostosowane do ruchu lewostronnego:
 w 0,86D – 1,72L co najmniej 2 500 cd;
 w 0,57U – 3,43R nie więcej niż 880 cd.
 5.8.2.2. światło mijania przeznaczone dla ruchu lewostronnego i dostosowane do ruchu prawostronnego:
 w 0,86D – 1,72R co najmniej 2 500 cd;
 w 0,57U – 3,43L nie więcej niż 880 cd.
 5.9. Systemy muszą być skonstruowane w taki sposób, aby, w przypadku usterki danego źródła światła lub modułu LED, pojawiał się sygnał usterki zgodny z odpowiednimi przepisami regulaminu nr 48.
 5.10. Element lub elementy, na których mocuje się wymienne źródło światła, muszą być tak zaprojektowane, aby istniała możliwość łatwego montażu źródła światła, bez ryzyka pomyłki, nawet w ciemności.
 5.11. W przypadku systemu zgodnego z pkt 4.1.7 powyżej:
 5.11.1. do systemu należy załączyć egzemplarz formularza określonego w pkt 4.1.4 powyżej oraz instrukcja umożliwiająca jego instalację zgodnie z przepisami regulaminu nr 48.
 5.11.2. Placówka techniczna odpowiedzialna za homologację musi sprawdzić, czy:
 a)
 system może zostać poprawnie zainstalowany zgodnie z instrukcjami;
 b)
 po zainstalowaniu w pojeździe system spełnia przepisy pkt 6.22 regulaminu nr 48;
 przy czym obowiązkowe jest przeprowadzenie badania zachowania na drodze, potwierdzającego zgodność z przepisami pkt 6.22.7.4 regulaminu nr 48, w tym zachowania w sytuacji związanej ze sterowaniem systemem, w oparciu o opis występującego o homologację. Należy zaznaczyć, czy wszystkie tryby są włączane, działają i są wyłączane zgodnie z opisem występującego o homologację; każdą ewentualną oczywistą usterkę (na przykład zbyt duży kąt, migotanie) należy zakwestionować.
 5.12. AFS, jeżeli jest wyposażony w moduły LED, oraz same moduły LED muszą spełniać odpowiednie wymogi określone w załączniku 11 do niniejszego regulaminu. Należy zbadać zgodność z wymogami.
 5.13. W przypadku systemu AFS zawierającego źródła światła lub moduły LED wytwarzającego główne światło mijania i którego całkowity obiektywny strumień świetlny jednostek oświetleniowych określony w pkt 9.2.3 formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem w załączniku 1 przekracza 2 000 lumenów z jednej strony należy odnieść się do pkt 9.2.3 formularza zawiadomienia w załączniku 1. Obiektywny strumień świetlny modułów LED należy mierzyć w sposób określony w pkt 5 załącznika 11.
 5.14. W przypadku głównego światła mijania w stanie zerowym wytwarzanego wyłącznie przez moduły LED całkowity obiektywny strumień świetlny tych modułów LED mierzony zgodnie z opisem w pkt 5 załącznika 11 musi być równy lub większy niż 1 000 lumenów na stronę.
 5.15. Moduł LED musi być:
 a)
 możliwy do wymiany z urządzenia wyłącznie przy pomocy narzędzi, chyba że w karcie danych wskazano, że moduł LED jest niewymienny; oraz
 b)
 zaprojektowany w taki sposób, że niezależnie od użycia narzędzi pozostaje mechanicznie niezamienny z żadnym innym homologowanym wymiennym źródłem światła.
 6. NATĘŻENIE ŚWIATŁA
 6.1. Przepisy ogólne
 6.1.1. Każdy system, zgodnie z pkt 6.2.4 poniżej, musi zapewniać jedno światło mijania klasy C oraz jedno lub więcej świateł mijania dodatkowych klas; może obejmować jeden lub kilka dodatkowych trybów w ramach każdej klasy świateł mijania, jak również funkcje oświetlenia głównego, zgodnie z pkt 6.3 lub 2.1.1.1 niniejszego regulaminu.
 6.1.2. System musi umożliwiać automatyczne ustawienie świateł tak, aby uzyskać odpowiednie oświetlenie drogi bez powodowania utrudnień zarówno dla kierującego, jak i innych użytkowników dróg.
 6.1.3. System uważa się za dopuszczalny, jeśli spełnia odpowiednie wymogi fotometryczne z pkt 6.2 i 6.3.
 6.1.4. Pomiary fotometryczne należy wykonywać zgodnie ze wskazówkami występującego o homologację:
 6.1.4.1.
 w stanie zerowym zgodnie z pkt 1.9 niniejszego regulaminu:
 6.1.4.2.
 przy sygnale V, sygnale W, sygnale E bądź sygnale T, zgodnie z pkt 1.10 niniejszego regulaminu, w zależności od przypadku;
 6.1.4.3.
 w stosownym przypadku, przy każdym innym sygnale zgodnie z pkt 1.10 niniejszego regulaminu, lub przy ich kombinacjach, według specyfikacji występującego o homologację;
 6.1.4.4.
 w przypadku reflektora wykorzystującego wyładowcze źródło światła, gdy balast nie jest wbudowany w źródło światła, cztery sekundy po zapaleniu reflektora, który nie był używany przez co najmniej 30 minut:
 6.1.4.4.1.
 należy osiągnąć przynajmniej 37 500 cd w punkcie HV w przypadku systemu pełniącego tylko funkcję światła drogowego;
 6.1.4.4.2.
 należy osiągnąć przynajmniej 3 100 cd w punkcie 50 V, gdy włączono światło mijania klasy C, w przypadku systemów zapewniających jedynie światło mijania lub naprzemiennie światło mijania i światło drogowe, zgodnie z opisem w pkt 5.7 niniejszego regulaminu;
 6.1.4.4.3.
 w każdym z tych przypadków urządzenie zasilające musi być wystarczające do zapewnienia wymaganego wzrostu impulsu wysokoprądowego.
 6.2. Przepisy dotyczące świateł mijania
 Przed przeprowadzeniem dalszych procedur badań, system należy ustawić w stanie zerowym, to znaczy emitować wiązkę świateł mijania klasy C.
 6.2.1. Z każdej strony systemu (to znaczy pojazdu), wiązka światła mijania w stanie zerowym musi wytwarzać, za pomocą co najmniej jednej jednostki oświetleniowej, granicę światła i cienia zgodnie z załącznikiem 8 do niniejszego regulaminu, lub
 6.2.1.1. System musi posiadać inne środki, na przykład urządzenia optyczne lub tymczasowe światła pomocnicze, umożliwiające jasne i poprawne ustawienie świateł.
 6.2.1.2. Załącznik 8 nie ma zastosowania do funkcji zmiany kierunku ruchu pojazdu, opisanej w pkt 5.8–5.8.2.1 powyżej.
 6.2.2. System, lub jedną albo kilka jego części, należy ustawić przed rozpoczęciem pomiarów zgodnie z wymogami załącznika 8 w sposób zapewniający zgodność położenia granicy światła i cienia z wymogami określonymi w tabeli 2 załącznika 3 do niniejszego regulaminu.
 6.2.3. W przypadku, gdy system lub jego części są w ten sposób ustawione, a jego homologacja dotyczy wyłącznie świateł mijania, musi on spełniać wymogi opisane w odnośnych punktach poniżej; jeśli jest przeznaczony do zapewnienia oświetlenia dodatkowego lub funkcji sygnalizacji świetlnej zgodnie z zakresem zastosowania niniejszego regulaminu, również musi spełniać wymogi opisane w odnośnych punktach poniżej, chyba że posiada oddzielną regulację.
 6.2.4. Przy wytwarzaniu określonego trybu światła mijania, system musi spełniać wymogi odpowiedniej sekcji (C, V, E lub W) części A tabeli 1 (wartości fotometryczne) oraz tabeli 2 (Imax i pozycje granicy światła i cienia) załącznika 3 do niniejszego regulaminu, oraz sekcji 1 (wymogi dotyczące granicy światła i cienia) załącznika 8 do niniejszego regulaminu.
 6.2.5. Światło może być emitowane w trybie oświetlenia na zakręcie, pod warunkiem że:
 6.2.5.1.
 system spełnia odpowiednie wymogi części B tabeli 1 (wartości fotometryczne) oraz pkt 2.2 tabeli 2 (przepisy dotyczące granicy światła i cienia) załącznika 3 do niniejszego regulaminu, kiedy pomiarów tych wartości dokonuje się zgodnie z procedurą opisaną w załączniku 9, w zależności od kategorii (1 lub 2) trybu oświetlenia na zakręcie, dla której występuje się o homologację;
 6.2.5.2.
 jeżeli sygnał T odpowiada najmniejszemu promieniowi skrętu pojazdu w lewo (lub w prawo), suma wartości światłości pochodzącej ze wszystkich źródeł z prawej lub lewej strony systemu musi mieć wartości co najmniej 2 500 cd w jednym punkcie lub w wielu punktach strefy zawartej między linią H-H i 2 stopniami poniżej oraz między 10 a 45 stopniami w lewo (lub w prawo);
 6.2.5.3.
 w przypadku wystąpienia o homologację dla trybu oświetlenia na zakręcie kategorii 1, zastosowanie systemu ogranicza się do pojazdów w taki sposób, iż część pozioma załamania wytwarzanej przez system granicy światła i cienia jest zgodna z przepisami pkt 6.22.7.4.5 ppkt (i) regulaminu nr 48;
 6.2.5.4.
 w przypadku wystąpienia o homologację dla trybu oświetlenia na zakręcie kategorii 1, system jest tak skonstruowany, iż w przypadku usterki mającej wpływ na ruch boczny lub modyfikacji natężenia światła, musi być możliwe automatyczne uzyskanie warunków fotometrycznych odpowiadających warunkom określonym w pkt 6.2.4 powyżej, bądź też uzyskanie stanu dającego wartości nieprzekraczające 1 300 cd w strefie IIIb, jak określono w załączniku 3 do niniejszego regulaminu, i co najmniej 3 400 cd w jednym punkcie „segmentu Imax”;
 6.2.5.4.1. jednakże nie jest to konieczne, jeśli, w przypadku pozycji po lewej stronie osi odniesienia systemu, ponad linią na 0,3° powyżej linii H-H aż do 5° po lewej i ponad linią o 0,57° powyżej H-H ponad 5° w lewo, nie doszło w żadnym miejscu do przekroczenia wartości 880 cd.
 6.2.6. System należy sprawdzić zgodnie z odpowiednimi wskazówkami producenta, podanymi w koncepcji bezpieczeństwa zgodnie z pkt 2.2.2.1 powyżej.
 6.2.7. Systemy, lub jedna albo kilka jego części, przeznaczone zarówno do ruchu prawostronnego jak i lewostronnego muszą, w każdej z dwóch pozycji, zgodnie z pkt 5.4 powyżej, spełniać wymogi określone dla odpowiedniego kierunku ruchu.
 6.2.8. System musi być zaprojektowany w taki sposób, aby:
 6.2.8.1.
 każdy wyszczególniony tryb świateł mijania zapewniał co najmniej 2 500 cd w punkcie 50 V po każdej stronie systemu;
 przy czym wymogowi temu nie podlegają tryby świateł mijania klasy V;
 6.2.8.2.
 Pozostałe tryby:
 w przypadku stosowania sygnałów wejściowych, o których mowa w pkt 6.1.4.3 niniejszego regulaminu, muszą być spełnione wymogi określone w pkt 6.2 powyżej.
 6.3. Przepisy dotyczące świateł drogowych
 Przed każdym nowym badaniem system należy ustawić w stanie zerowym.
 6.3.1. Jednostkę lub jednostki oświetleniowe systemu należy regulować zgodnie ze wskazówkami producenta w taki sposób, aby strefa maksymalnego natężenia światła była skupiona na punkcie (HV) stanowiącym przecięcie linii H-H i V–V.
 6.3.1.1. Badaniu z taką regulacją musi podlegać każda jednostka oświetleniowa, której nie można wyregulować oddzielnie lub, którą ustawiono według pomiarów przeprowadzonych zgodnie z pkt 6.2.
 6.3.2. W przypadku pomiaru natężenia światła zgodnie z przepisami zawartymi w załączniku 9 do niniejszego regulaminu, natężenie światła musi spełniać następujące wymogi:
 Punkt kontrolny
 Współrzędne kątowe
 (stopnie)
 Wymagana światłość
 (cd)
 Min.
 Im
 40 500
 H-5L
 0,0, 5,0 L
 5 100
 H-2,5L
 0,0, 2,5 L
 20 300
 H-2,5R
 0,0, 2,5 R
 20 300
 H-5R
 0,0, 5,0 R
 5 100
 6.3.2.1. Punkt przecięcia (HV) linii h-h i v-v znajduje się wewnątrz obszaru ograniczonego izoluksą 80 % maksymalnej światłości (Imax).
 6.3.2.1.1. Wartość maksymalna (IM) w żadnym wypadku nie może przekroczyć 215 000 cd.
 6.3.2.1.2. Wartość odniesienia (I′M) maksymalnego natężenia, zdefiniowany w pkt 4.2.2.9 powyżej, oblicza się za pomocą równania:
 I′M = I M/4 300
 Wartość tę zaokrągla się do wartości: 5 – 10 – 12,5 – 17,5 – 20 – 25 – 27,5 – 30 – 37,5 – 40 – 45 – 50.
 6.3.3. Natężenie lub część natężenia światła emitowanego przez system może być przemieszczane na boki w sposób automatyczny (bądź zmodyfikowane w celu uzyskania równoważnego efektu), pod warunkiem że:
 6.3.3.1. system spełnia wymogi określone w pkt 6.3.2.1.1 i 6.3.2.1.2 powyżej, a każda jednostka oświetleniowa podlega pomiarom zgodnie z odpowiednią procedurą określoną w załączniku 9.
 6.3.4. System musi być zaprojektowany w taki sposób, aby:
 6.3.4.1.
 Jednostka lub jednostki oświetleniowe z prawej i z lewej strony zapewniały, każda oddzielnie, co najmniej wartość natężenia wynoszącą 16 200 cd w punkcie HV.
 6.3.5. Jeżeli wymogi dotyczące danych świateł nie są spełnione, istnieje możliwość przestawienia świateł o 0,5 stopnia w górę lub w dół lub o 1 stopień w prawo lub w lewo w stosunku do ustawienia początkowego. Nowe ustawienie musi zapewnić spełnienie wszystkich wymogów fotometrycznych. Przepisy te nie są stosowane do jednostek oświetleniowych określonych w pkt 6.3.1.1 niniejszego regulaminu.
 6.3.6. W przypadku adaptacji funkcji świateł drogowych system musi spełniać wymogi określone w powyższych punktach jedynie w maksymalnych warunkach włączenia.
 6.3.7. W trakcie dostosowania funkcja świateł drogowych musi spełniać wymogi dla wszystkich przypadków ruchu prawostronnego i lewostronnego określone w części A tabeli 7 w załączniku 3 do niniejszego regulaminu. Wymogi te weryfikuje się w trakcie badań homologacji typu w powiązaniu z generatorem sygnału zapewnianym przez występującego o homologację. Generator sygnału odtwarza sygnały zapewniane przez pojazd i powoduje adaptację świateł drogowych, a w szczególności odtwarza ustawienia, aby możliwa była weryfikacja zgodności z wymogami fotometrycznymi.
 6.3.7.1. Jeżeli funkcja świateł drogowych spełnia wymogi części A tabeli 7 w załączniku 3 do niniejszego regulaminu określone dla linii 1-3 dla pojazdów nadjeżdżających z naprzeciwka i poprzedzających (światło symetryczne), odpowiednie informacje podaje się w pkt 18.5 formularza zawiadomienia zamieszczonego w załączniku 1.
 6.3.7.2. Jeżeli wymogi pkt 6.3.7 powyżej można spełnić jedynie dla ruchu prawostronnego lub lewostronnego, odpowiednie informacje podaje się w pkt 18.5 formularza zawiadomienia zamieszczonego w załączniku 1.
 6.4. Inne przepisy
 W przypadku systemu lub jego części wyposażonych w regulowane jednostki oświetleniowe przepisy z pkt 6.2 (światła mijania) i 6.3 (światła drogowe) stosuje się do każdej z pozycji montażu określonej w pkt 2.1.3 niniejszego regulaminu (zakres regulacji). Do weryfikacji używa się następującej procedury:
 6.4.1.
 każda wskazana pozycja jest realizowana z pomocą goniometru w stosunku do prostej łączącej środek odniesienia i punkt HV na ekranie pomiarowym. Regulowany system lub jedna albo kilka jego części są więc ustawione w pozycji takiej jak natężenie światła na ekranie pomiarowym zgodne z odpowiednimi przepisami dotyczącymi ustawienia;
 6.4.2.
 Przy początkowym ustawieniu systemu, lub jednej albo kilku jego części, zgodnie z przepisami pkt 6.4.1 powyżej, urządzenie lub jego części muszą spełniać odpowiednie wymogi fotometryczne pkt 6.2 i 6.3 powyżej;
 6.4.3.
 przeprowadza się dodatkowe badania po przesunięciu reflektora/systemu lub jednej, bądź kilku jego części, pionowo o ± 2 stopnie lub też po przesunięciu do maksimum, o ile jest to przesunięcie mniejsze niż 2 stopnie, w stosunku do pozycji początkowej, za pomocą urządzenia regulacji systemu lub jednej, bądź kilku jego części. Po przesunięciu całego systemu lub jednej, bądź kilku jego części (na przykład przy użyciu goniometru), w kierunku przeciwnym, ilość emitowanego światła w poszczególnych kierunkach musi podlegać kontroli i zawierać się w następujących granicach:
 6.4.3.1.
 Światło mijania: punkty B50L i 75 R, lub, w stosownych przypadkach, 50R:
 Światło drogowe: IM i punkt HV (procent IM);
 6.4.4.
 jeżeli występujący o homologację wskazał więcej niż jedno położenie zamontowania, to procedurę określoną w pkt od 6.4.1–6.4.3 powyżej powtarza się dla wszystkich pozostałych położeń;
 6.4.5.
 Jeżeli występujący o homologację nie wskazał specjalnej pozycji montażu, system lub jego części muszą zostać ustawione zgodnie z parametrami podanymi w pkt 6.2 (światła mijania) i 6.3 powyżej (światła drogowe), a układ regulacji systemu lub jego części ustawiony w pozycji środkowej. Po ustawieniu, przy użyciu układu regulacji, reflektora lub jego części w pozycji maksymalnej (zamiast przesunięcia o ± 2 stopnie) należy przeprowadzić badania dodatkowe, o których mowa w pkt 6.4.3 powyżej.
 6.4.6.
 Należy wskazać, używając formularza zgodnego ze wzorem z załącznika 1 do niniejszego regulaminu jaka jednostka lub jakie jednostki oświetleniowe wytwarzają granicę światła i cienia, określoną w załączniku 8 do niniejszego regulaminu, która rozprzestrzenia się w strefie zawartej między 6 stopniami po lewej stronie i 4 stopniami po prawej stronie oraz powyżej poprzecznej linii, znajdującej się o 0,8 stopnia poniżej.
 6.4.7.
 Należy wskazać, używając formularza zgodnego ze wzorem z załącznika 1 do niniejszego regulaminu, ewentualnie który (które) z trybów świateł mijania klasy E spełnia (spełniają) wymagania zespołu danych z tabeli 6 w załączniku 3 do niniejszego regulaminu.
 7. BARWA
 7.1. Światło emitowane musi mieć barwę białą.
 C. POZOSTAŁE PRZEPISY ADMINISTRACYJNE
 8. MODYFIKACJA TYPU SYSTEMU I ROZSZERZENIE HOMOLOGACJI
 8.1. O każdej zmianie typu pojazdu powiadamia się organ udzielający homologacji typu, który udzielił homologacji typu systemu. Organ ten może:
 8.1.1.
 uznać, że wprowadzone zmiany prawdopodobnie nie będą miały istotnego negatywnego skutku i, że system ten nadal spełnia wymogi; albo
 8.1.2.
 zażądać kolejnego sprawozdania z badań od placówki technicznej odpowiedzialnej za ich przeprowadzanie.
 8.2. Potwierdzenie homologacji z opisem wprowadzonych zmian lub odmowa homologacji zostają przekazane Umawiającym się Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin, zgodnie z procedurą określoną w pkt 4.1.4 powyżej.
 8.3. Organ udzielający homologacji typu wydający rozszerzenie homologacji, przydziela numer seryjny każdemu formularzowi zawiadomienia sporządzonemu na potrzeby takiego rozszerzenia oraz informuje o nim pozostałe Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.
 9. ZGODNOŚĆ PRODUKCJI
 Procedury zgodności produkcji muszą być zgodne z procedurami określonymi w dodatku 2 do Porozumienia (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Rev.2) i następującymi wymogami:
 9.1. systemy homologowane zgodnie z niniejszym regulaminem produkowane są w sposób zapewniający ich zgodność z homologowanym typem i spełniają wymogi określone w pkt 6 i 7 powyżej;
 9.2. należy spełnić minimalne wymagania dotyczące zgodności procedur kontroli produkcji, określone w załączniku 5 do niniejszego regulaminu;
 9.3. należy spełnić minimalne wymogi pobierania próbek przez kontrolera, określone w załączniku 7 do niniejszego regulaminu;
 9.4. organ, który udzielił homologacji typu, może w dowolnym czasie dokonać weryfikacji metod kontroli zgodności produkcji stosowanych w każdym zakładzie produkcyjnym. Przeciętna częstotliwość tych weryfikacji to jedna kontrola na dwa lata;
 9.5. nie bierze się pod uwagę niesprawnych systemów lub ich części;
 9.6. nie bierze się pod uwagę wartości odniesienia.
 10. SANKCJE Z TYTUŁU NIEZGODNOŚCI PRODUKCJI
 10.1. Homologacja udzielona typowi systemu zgodnie z niniejszym regulaminem może zostać cofnięta w razie niespełnienia wymogów bądź też gdy system lub jego części, posiadające znak homologacji, są niezgodne z typem homologowanym.
 10.2. Jeżeli Strona Porozumienia stosująca niniejszy regulamin cofnie uprzednio udzieloną homologację, zobowiązana jest bezzwłocznie powiadomić o tym pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.
 11. OSTATECZNE ZANIECHANIE PRODUKCJI
 11.1. Jeżeli posiadacz homologacji całkowicie zaprzestanie produkcji typu pojazdu homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem, jest zobowiązany poinformować o tym organ udzielający homologacji typu, który udzielił homologacji. Po otrzymaniu właściwego zawiadomienia organ ten przekazuje informację pozostałym Stronom Porozumienia z 1958 r. stosującym niniejszy regulamin za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.
 12. NAZWY I ADRESY PLACÓWEK TECHNICZNYCH ODPOWIEDZIALNYCH ZA PRZEPROWADZANIE BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH ORAZ NAZWY I ADRESY ORGANÓW UDZIELAJĄCYCH HOMOLOGACJI TYPU
 12.1. Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin przekazują sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazwy i adresy placówek technicznych odpowiedzialnych za przeprowadzanie badań homologacyjnych oraz organów udzielających homologacji typu, którym należy przesyłać wydane w innych państwach formularze poświadczające udzielenie, rozszerzenie, odmowę udzielenia lub cofnięcie homologacji albo ostateczne zaniechanie produkcji.
 13. PRZEPISY PRZEJŚCIOWE
 13.1. Począwszy od daty wejścia w życie serii poprawek 01 do niniejszego regulaminu, żadna z Umawiających się Stron stosujących tenże regulamin nie może odmówić udzielenia homologacji zgodnie z niniejszym regulaminem zmienionym serią poprawek 01.
 13.2. W okresie 60 miesięcy od daty wejścia w życie serii poprawek 01 do niniejszego regulaminu w odniesieniu do zmian wprowadzonych serią 01 poprawek dotyczących procedur badań fotometrycznych uwzględniających wykorzystywanie kulistego układu współrzędnych i określania wartości światłości w celu umożliwienia placówkom technicznym modernizacji ich urządzeń kontrolnych, żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy regulamin nie może odmówić udzielenia homologacji zgodnie z niniejszym regulaminem zmienionym serią poprawek 01, jeżeli istniejące urządzenia badawcze są stosowane z odpowiednim przeliczeniem wartości w sposób zadowalający organ odpowiedzialny za udzielanie homologacji typu.
 13.3. Po upływie 60 miesięcy od daty wejścia w życie serii poprawek 01, Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin udzielają homologacji tylko w przypadku, gdy przedmiotowy system odpowiada wymaganiom niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 01.
 13.4. Obowiązujące homologacje reflektorów wydane już zgodnie z niniejszym regulaminem przed datą wejścia w życie serii poprawek 01 pozostają ważne bezterminowo.
 13.5. Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nie mogą odmówić udzielenia rozszerzenia homologacji na podstawie poprzednich serii poprawek do niniejszego regulaminu.
 (1) Zgodnie z definicją zawartą w ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3.) dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.2, pkt 2. – www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html.
 (2) Dla informacji należy zaznaczyć, że światła mijania poszczególnych klas są przeznaczone do następujących warunków: klasa C odnosi się do podstawowych świateł mijania, klasa V do świateł mijania stosowanych w strefach oświetlonych, na przykład na terenach miejskich, klasa E do świateł mijania stosowanych na drogach, np. autostradach, a klasa W do świateł mijania stosowanych w trudnych warunkach atmosferycznych, na przykład na mokrej drodze.
 (3) Wskazać na formularzu zgodnym ze wzorem w załączniku 1.
 (4) Wskazać na formularzu zgodnym ze wzorem w załączniku 10.
 (5) Numery identyfikujące Umawiających się Stron Porozumienia z 1958 r. podano w załączniku 3 do ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.2/Amend.3 – www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html.
 ZAŁĄCZNIK 1
 Tekst z obrazka
 ZAWIADOMIENIE
 (Maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))
 (1)
 wydane przez: Nazwa organu administracji:
 Dotyczące (2): udzielenia homologacji
 rozszerzenia homologacji
 odmowy udzielenia homologacji
 cofnięcia homologacji
 ostatecznego zaniechania produkcji
 typu systemu, zgodnie z regulaminem nr 123
 Nr homologacji: Nr rozszerzenia:
 1. Nazwa handlowa lub znak towarowy systemu:
 2. Nazwa typu systemu nadana przez producenta:
 3. Nazwa i adres producenta:
 4. Nazwa i adres przedstawiciela producenta (w stosownych przypadkach):
 5. Nazwa i adres przedstawiciela producenta (w stosownych przypadkach):
 6. Placówka techniczna odpowiedzialna za przeprowadzanie badań homologacyjnych:
 7. Data sprawozdania sporządzonego przez tę placówkę:
 8. Numer sprawozdania sporządzonego przez placówkę techniczną:
 9. Krótki opis:
 9.1. Kategoria określona za pomocą odpowiedniego oznakowania (3):
 9.2. Liczba i kategoria (kategorie) wymiennych źródeł światła:
 9.2.1. Liczba modułów LED i ich kody identyfikacyjne, a dla każdego modułu LED określenie, czy jest on wymienny:
 Numer
 Oznakowanie
 Wymienny
 tak/nie (2)
 9.2.2. Liczba elektronicznych urządzeń sterowniczych źródeł światła i ich indywidualne kody identyfikacyjne, jeśli dotyczy:
 9.2.3. Łączny obiektywny strumień świetlny zgodnie z opisem w pkt 5.13 przekracza 2 000 lumenów: tak/nie (2)
 9.3. a) Informacje zgodnie z pkt 6.4.6 niniejszego regulaminu (jaka jednostka lub jakie jednostki oświetleniowe wytwarzają granicę światła i cienia, określoną w załączniku 8 do niniejszego regulaminu, która rozprzestrzenia się w strefie zawartej między 6 stopniami po lewej stronie i 4 stopniami po prawej stronie i powyżej poprzecznej linii znajdującej się o 0,8 stopnia poniżej)
 Tekst z obrazka
 b) Określono regulację granicy światła i cienia w odległości: 10 m/25 m2
 c) Minimalną ostrość granicy światła i cienia określono w odległości 10 m/25 m2.
 9.4. Pojazd lub pojazdy, dla których zaprojektowano system jako oryginalne wyposażenie:
 9.5. Czy wystąpienie o homologację dotyczy systemu, który nie ma podlegać homologacji danego typu pojazdu zgodnie z regulaminem nr 48: tak/nie (2)
 9.5.1. Jeśli odpowiedź jest twierdząca: podać informację wystarczającą do określenia pojazdu lub pojazdów, dla których system jest przeznaczony:
 9.6. Informacje zgodnie z pkt 6.4.7 niniejszego regulaminu (ewentualnie który (które) z trybów świateł mijania klasy E, spełnia (spełniają) wymagania parametrów z tabeli 6 załącznika 3 do niniejszego regulaminu):
 9.7. Czy wystąpienie o homologację dotyczy systemu przeznaczonego do montażu wyłącznie w pojazdach, które posiadają środki stabilizacji/ograniczenia zasilania systemu tak/nie (2)
 9.8. Określono regulację granicy światła i cienia w odległości: 10 m/25 m2
 Minimalną ostrość granicy światła i cienia określono w odległości 10 m/25 m2.
 10. Umiejscowienie znaku/znaków homologacji:
 11. Powód (powody) rozszerzenia homologacji:
 12. Homologacja została udzielona/rozszerzona/odmówiono udzielenia homologacji/homologację cofnięto (2)
 13. Miejscowość:
 14. Data:
 15. Podpis:
 16. Wykaz dokumentów złożonych organowi udzielającemu homologacji typu, który udzielił homologacji typu, jest załączony do niniejszego zawiadomienia i jest dostępny na żądanie.
 17. System jest skonstruowany tak, aby zapewniać światła mijania (4):
 17.1. klasy C klasy V klasy E klasy W
 17.2. Z trybem lub trybami poniżej, określonymi za pomocą nazw, w stosownych przypadkach (5):
 Tryb nr C 1 Tryb nr. V ... Tryb nr E ... Tryb nr. W ...
 Tryb nr C ... Tryb nr. V ... Tryb nr E ... Tryb nr. W ...
 Tryb nr C ... Tryb nr. V ... Tryb nr E ... Tryb nr. W ...
 17.3. W przypadku, gdy wskazane poniżej jednostki oświetleniowe są pod napięciem (4) (5) (6) dla trybu nr: ...,
 a) jeśli nie ma zastosowania żaden tryb oświetlenia na zakręcie:
 lewa strona Nr 1 Nr 3 Nr 5 Nr 7 Nr 9 Nr 11
 prawa strona Nr 2 Nr 4 Nr 6 Nr 8 Nr 10 Nr 12
 b) jeśli ma zastosowanie oświetlenie na zakręcie kategorii 1:
 lewa strona Nr 1 Nr 3 Nr 5 Nr 7 Nr 9 Nr 11
 prawa strona Nr 2 Nr 4 Nr 6 Nr 8 Nr 10 Nr 12
 c) jeśli ma zastosowanie oświetlenie na zakręcie kategorii 2:
 lewa strona Nr 1 Nr 3 Nr 5 Nr 7 Nr 9 Nr 11
 prawa strona Nr 2 Nr 4 Nr 6 Nr 8 Nr 10 Nr 12
 Uwaga: Wskazania zgodnie z pkt 17.3 lit. a)–c) powyżej są niezbędne również dla wszystkich trybów dodatkowych.
 17.4. Wskazane poniżej jednostki oświetleniowe są pod napięciem, gdy system znajduje się w stanie zerowym (4) (6):
 lewa strona Nr 1 Nr 3 Nr 5 Nr 7 Nr 9 Nr 11
 prawa strona Nr 2 Nr 4 Nr 6 Nr 8 Nr 10 Nr 12
 17.5. Wskazane poniżej jednostki oświetleniowe są pod napięciem, kiedy system ma aktywną funkcję zmiany kierunku ruchu (4) (5) (6):
 Tekst z obrazka
 a) jeśli nie ma zastosowania żaden tryb oświetlenia na zakręcie:
 lewa strona Nr 1 Nr 3 Nr 5 Nr 7 Nr 9 Nr 11
 prawa strona Nr 2 Nr 4 Nr 6 Nr 8 Nr 10 Nr 12
 b) jeśli ma zastosowanie oświetlenie na zakręcie kategorii 1:
 lewa strona Nr 1 Nr 3 Nr 5 Nr 7 Nr 9 Nr 11
 prawa strona Nr 2 Nr 4 Nr 6 Nr 8 Nr 10 Nr 12
 c) jeśli ma zastosowanie oświetlenie na zakręcie kategorii 2:
 lewa strona Nr 1 Nr 3 Nr 5 Nr 7 Nr 9 Nr 11
 prawa strona Nr 2 Nr 4 Nr 6 Nr 8 Nr 10 Nr 12
 18. System jest skonstruowany tak, aby zapewniał światła drogowe (4) (5) (6):
 18.1. Tak Nie
 18.2. z trybem lub trybami poniżej, określonymi nazwami, jeśli dotyczy:
 Tryb świateł drogowych nr M 1
 Tryb świateł drogowych nr M ...
 Tryb świateł drogowych nr M ...
 18.3. W przypadku, gdy wskazane poniżej jednostki oświetleniowe są pod napięciem, dla trybu nr: ...
 a) jeśli nie ma zastosowania żaden tryb oświetlenia na zakręcie:
 lewa strona r 1 Nr 3 Nr 5 Nr 7 Nr 9 Nr 11
 prawa strona Nr 2 Nr 4 Nr 6 Nr 8 Nr 10 Nr 12
 b) jeśli ma zastosowanie oświetlenie na zakręcie:
 lewa strona Nr 1 Nr 3 Nr 5 Nr 7 Nr 9 Nr 11
 prawa strona Nr 2 Nr 4 Nr 6 Nr 8 Nr 10 Nr 12
 Uwaga: Informacje wymagane zgodnie z pkt 18.3 lit. a) i b) powyżej są niezbędne również dla wszystkich trybów dodatkowych.
 18.4. Wskazane poniżej jednostki oświetleniowe są pod napięciem, gdy system znajduje się w stanie zerowym (4) (6):
 lewa strona Nr 1 Nr 3 Nr 5 Nr 7 Nr 9 Nr 11
 prawa strona Nr 2 Nr 4 Nr 6 Nr 8 Nr 10 Nr 12
 18.5. System jest skonstruowany tak, aby zapewniać adaptację światła drogowego:
 Ruch prawo– i lewostronny: Tak Nie
 Ruch prawo– i lewostronny (światło symetryczne): Tak Nie
 Tylko ruch prawostronny: Tak Nie
 Tylko ruch lewostronny: Tak Nie
 (1) Numer identyfikujący państwo, które udzieliło homologacji/rozszerzyło homologację/odmówiło udzielenia homologacji/cofnęło homologację (zob. przepisy dotyczące homologacji w niniejszym regulaminie).
 (2) Niepotrzebne skreślić.
 (3) Wpisać odpowiednie oznakowanie, zgodnie z niniejszym regulaminem, dla każdej jednostki instalacyjnej lub zespołu jednostek instalacyjnych.
 (4) Zaznaczyć krzyżykiem odpowiednią kratkę.
 (5) Poszerzyć wykaz w przypadku większej liczby jednostek.
 (6) Poszerzyć wykaz w przypadku większej liczby jednostek.
 ZAŁĄCZNIK 2
 PRZYKŁADY ROZMIESZCZENIA ZNAKÓW HOMOLOGACJI
 Przykład 1
 a ≥ 8 mm (na szkle)
 a ≥ 5 mm (na tworzywie sztucznym)
 Rysunek 1
 Rysunek 2
 Jednostka instalacyjna systemu posiadająca jeden z powyższych znaków homologacji otrzymała homologację w Holandii (E 4) zgodnie z niniejszym regulaminem, pod numerem homologacji 19243, i spełnia wymogi niniejszego regulaminu w wersji pierwotnej (00). Światło mijania jest przeznaczone wyłącznie do ruchu prawostronnego. Litery „CT” (rys. 1) oznaczają światła mijania z trybem oświetlenia na zakręcie, a litery „CWR” (rys. 2) oznaczają światła mijania klasy C, światła mijania klasy W oraz światła drogowe.
 Liczba 30 oznacza, że maksymalna światłość świateł drogowych zawiera się w przedziale od 123 625 do 145 125 kandeli.
 Uwaga: Numer homologacji oraz symbole dodatkowe muszą być umieszczone obok okręgu otaczającego literę „E”, powyżej lub poniżej tej litery, bądź też po prawej lub po lewej jej stronie. Cyfry, tworzące numer homologacji, muszą się znajdować po tej samej stronie litery „E” i być skierowane w tym samym kierunku.
 Należy unikać stosowania cyfr rzymskich jako numerów homologacji, aby nie zostały pomylone z innymi symbolami.
 Przykład 2
 Rysunek 3
 Rysunek 4a
 Rysunek 4b
 Jednostka instalacyjna systemu, posiadająca powyższy znak homologacji, spełnia wymogi niniejszego regulaminu zarówno w odniesieniu do świateł mijania, jak i do świateł drogowych, i jest przeznaczona:
 Rysunek 3: W przypadku świateł mijania klasy C ze światłami mijania klasy E wyłącznie do stosowania w ruchu lewostronnym.
 Rysunki 4a i 4b: W przypadku świateł mijania klasy C i świateł mijania klasy V do stosowania przy obu kierunkach ruchu dzięki mechanizmowi regulacji elementu optycznego lub źródła światła, oraz świateł drogowych. Światła mijania klasy C, światła mijania klasy V i światła drogowe spełniają wymogi odnoszące się do oświetlenia na zakręcie, zgodnie z oznaczeniem literą „T”. Poziomy łącznik nad literą „R” oznacza, że funkcja świateł drogowych jest realizowana przez kilka jednostek instalacyjnych po tej stronie systemu.
 Przykład 3
 Rysunek 5
 Rysunek 6
 Jednostka instalacyjna, posiadająca powyższy znak homologacji, zawiera szybę z tworzywa sztucznego i spełnia wymogi niniejszego regulaminu wyłącznie w części dotyczącej świateł mijania, i jest przeznaczona:
 Rysunek 5: W przypadku świateł mijania klasy C i świateł mijania klasy W do stosowania przy obu kierunkach ruchu.
 Rysunek 6: W przypadku świateł mijania klasy C z trybem oświetlenia na zakręcie wyłącznie do stosowania w ruchu prawostronnym.
 Przykład 4
 Rysunek 7
 Rysunek 8
 Rysunek 7: Jednostka instalacyjna, posiadająca powyższy znak homologacji, spełnia wymogi niniejszego regulaminu w części dotyczącej świateł mijania klasy C oraz świateł mijania klasy V i jest przeznaczona wyłącznie do stosowania przy ruchu lewostronnym.
 Rysunek 8: Jednostka instalacyjna, posiadająca powyższy znak homologacji, jest (oddzielną) jednostką instalacyjną stanowiącą część systemu, spełniającą wymogi niniejszego regulaminu wyłącznie w zakresie dotyczącym świateł drogowych.
 Przykład 5
 Identyfikacja jednostki instalacyjnej z szybą z tworzywa sztucznego zgodnej z wymogami niniejszego regulaminu
 Rysunek 9
 Rysunek 10
 Rysunek 9: Światła mijania klasy C i światła mijania klasy W, wraz z trybem oświetlenia na zakręcie oraz światła drogowe, wyłącznie do stosowania przy ruchu prawostronnym.
 Światła mijania i jego tryby nie mogą działać w tym samym czasie co światła drogowe w innym reflektorze wzajemnie sprzężonym.
 Rysunek 10: Światła mijania klasy E i światła mijania klasy W wyłącznie do stosowania przy ruchu prawostronnym oraz światła drogowe. Poziomy łącznik umieszczony nad literami „E” i „W” oznacza, że niniejsze klasy świateł mijania po wspomnianej stronie systemu zapewnia więcej niż jedna jednostka instalacyjna.
 Przykład 6
 Uproszczony znak dla świateł zespolonych, połączonych i wzajemnie sprzężonych z homologacją zgodną z innym niż niniejszy regulaminem (rys. 11). (Linie pionowe i poziome określają schematycznie kształt urządzenia do sygnalizacji świetlnej. Nie są one częścią znaku homologacji).
 Obydwa przykłady dotyczą dwóch jednostek instalacyjnych, umieszczonych po tej samej stronie systemu, posiadających znak homologacji zawierający (wzór A i wzór B):
 Jednostka instalacyjna nr 1
 Główne światło pozycyjne z homologacją zgodną z serią 02 poprawek do regulaminu nr 7.
 Jedna lub kilka jednostek oświetleniowych emitujących światło mijania klasy C w trybie oświetlenia na zakręcie, przeznaczone do pracy wraz z jedną lub kilkoma innymi jednostkami instalacyjnymi po tej samej stronie systemu (jak wskazuje poziomy łącznik umieszczony nad literą „C”), oraz światło mijania klasy V, oba przeznaczone do stosowania w ruchu prawo- i lewostronnym, jak również światło drogowe o maksymalnym natężeniu w przedziale od 123 625–145 125 kandeli, z homologacją spełniającą wymogi niniejszego regulaminu w wersji pierwotnej (00), z użyciem szyby z tworzywa sztucznego.
 Światło przeznaczone do jazdy w dzień z homologacją zgodną z pierwotną wersją regulaminu nr 87.
 Przednie światło kierunku jazdy kategorii 1a homologowane zgodnie z serią poprawek 01 do regulaminu nr 6.
 Jednostka instalacyjna nr 3
 Przednie światła przeciwmgłowe homologowane zgodnie z serią 02 poprawek do regulaminu nr 19, lub światła mijania klasy C w trybie oświetlenia na zakręcie, przeznaczone do stosowania w ruchu prawo- i lewostronnym wraz z jedną lub kilkoma innymi jednostkami instalacyjnymi po tej samej stronie systemu, jak wskazuje poziomy łącznik nad literą „C”.
 Rysunek 11
 Jednostka instalacyjna nr 1 systemu
 Wzór B
 Wzór A
 Jednostka instalacyjna nr 3 systemu
 Przykład 7
 Rozmieszczenie znaków homologacji odnoszących się do systemu (rys. 12)
 Rysunek 12
 Jednostka instalacyjna nr 1 (2) systemu
 Jednostka instalacyjna nr 3 (4) systemu
 Przykład 7a
 Jednostka instalacyjna nr 1 (2) systemu
 Jednostka instalacyjna nr 3 (4) systemu
 Przykład 7b
 Oba przykłady przedstawiają system adaptacyjnego oświetlenia głównego, złożonego z dwóch jednostek instalacyjnych (zapewniających te same funkcje) po każdej stronie systemu (jednostki nr 1 i nr 3 dla lewej strony oraz jednostki nr 2 i nr 4 dla prawej strony).
 Jednostka instalacyjna nr 1 (lub nr 2) systemu, posiadająca numery homologacji jak wyżej, spełnia wymogi niniejszego regulaminu (seria poprawek 00) w zakresie, zarówno świateł mijania klasy C przeznaczonych do ruchu lewostronnego, jak i świateł drogowych o maksymalnej światłości, mieszczącym się w przedziale 123 625–145 125 kandeli (oznaczonym liczbą 30), zespolonych wraz z przednim światłem kierunku jazdy kategorii 1a, z homologacją zgodną z serią poprawek 01 do regulaminu nr 6.
 W przykładzie 7a): jednostka instalacyjna nr 1 (lub nr 2) systemu posiada światła mijania klasy C w trybie oświetlenia na zakręcie, światła mijania klasy W, światła mijania klasy V oraz światła mijania klasy E. Poziomy łącznik umieszczony nad literą „C” oznacza, że światło mijania klasy C wytwarzają dwie jednostki instalacyjne po danej stronie systemu.
 Jednostka instalacyjna nr 3 (lub nr 4) jest przeznaczona do wytwarzania drugiej części światła mijania klasy C po jednej stronie systemu, co oznaczono poziomym łącznikiem umieszczonym nad literą „C”.
 W przykładzie 7b): jednostka instalacyjna nr 1 (lub nr 2) systemu jest przeznaczona do emisji światła mijania klasy C, światła mijania klasy W oraz światła mijania klasy E. Poziomy łącznik umieszczony nad literą „W” oznacza, że światło mijania klasy W wytwarzają dwie jednostki instalacyjne po danej stronie systemu. Litera „T”, umieszczona po prawej stronie i następująca po serii wymienionych symboli (po lewej stronie numeru homologacji) oznacza, że każde ze świateł, a mianowicie światło mijania klasy C, światło mijania klasy W, światło mijania klasy E oraz światło drogowe posiada tryb oświetlenia na zakręcie.
 Jednostka instalacyjna nr 3 (lub nr 4) systemu jest przeznaczona do wytwarzania drugiej części światła mijania klasy W po danej stronie systemu (jak oznaczono poziomym łącznikiem nad literą „W”) i światła mijania klasy V.
 Przykład 8
 Rozmieszczenie znaków homologacji odnoszące się do obu stron systemu (rys. 13)
 Przykład ilustruje system adaptacyjnego oświetlenia głównego złożonego z dwóch jednostek instalacyjnych z lewej strony pojazdu oraz z jednej jednostki instalacyjnej z prawej strony pojazdu.
 Rysunek 13
 Prawa strona systemu lub pojazdu
 Lewa strona systemu lub pojazdu
 System posiadający powyższe znaki homologacji spełnia wymogi niniejszego regulaminu (pierwotna wersja regulaminu) w zakresie świateł mijania przeznaczonych do ruchu lewostronnego oraz w zakresie świateł drogowych, których maksymalne natężenie światła zawiera się w przedziale 86 250–101 250 kandeli (jak wskazuje liczba 30), zespolonych z przednim światłem kierunku jazdy kategorii 1a homologowanym zgodnie z serią poprawek 01 do regulaminu nr 6 i światłem głównym pozycyjnym homologowanym zgodnie z serią poprawek 02 do regulaminu nr 7.
 Jednostka instalacyjna nr 1 systemu (po lewej stronie) jest przeznaczona do wytwarzania światła mijania klasy C i światła mijania klasy E. Poziomy łącznik umieszczony nad literą „C” oznacza, że, po wymienionej stronie, światło mijania klasy C wytwarza kilka jednostek instalacyjnych. Litera „T” umieszczona po prawej stronie po serii symboli oznacza, że światło mijania klasy C oraz światło mijania klasy E zawierają tryb oświetlenia na zakręcie.
 Jednostka instalacyjna nr 3 systemu (po lewej stronie) jest przeznaczona do wytwarzania drugiej części światła mijania klasy C po wymienionej stronie (jak oznaczono poziomym łącznikiem nad literą „C”) oraz światła mijania klasy W.
 Jednostka instalacyjna nr 2 systemu (po prawej stronie) jest przeznaczona do wytwarzania światła mijania klasy C i światła mijania klasy E, zawierających tryb oświetlenia na zakręcie, oraz światła mijania klasy W.
 Uwaga: W przykładach 6 i 7 powyżej, poszczególne jednostki instalacyjne systemu muszą posiadać identyczny numer homologacji.
 Rysunek 14
 Moduły LED
 MD E3 17325
 Moduł LED oznaczony powyższym kodem identyfikacyjnym modułu źródła światła uzyskał pierwotnie homologację wraz z systemem AFS homologowanym we Włoszech (E 3) pod numerem homologacji 17325.
 ZAŁĄCZNIK 3
 WYMOGI FOTOMETRYCZNE DOTYCZĄCE ŚWIATEŁ MIJANIA (*1)
 Do celów niniejszego załącznika:
 „powyżej” oznacza umieszczony powyżej, zgodnie z osią pionową,
 „poniżej” oznacza umieszczony poniżej, zgodnie z osią pionową.
 Położenia kątowe wyrażone są w stopniach powyżej (U) lub w stopniach poniżej (D) w stosunku do linii H-H, i na prawo (R) lub na lewo (L) od linii V–V.
 Rysunek 1
 Położenia kątowe według wymogów fotometrycznych dotyczących świateł mijania (w ruchu prawostronnym)
 Strefa III a
 Strefa III b
 Segm. 20
 Segm.
 Segm. 10
 deg R
 deg L
 deg D
 deg U
 Tabela 1
 Wymogi fotometryczne dotyczące świateł mijania
 Pozycja/st.
 Światło mijania
 Wymagania zawarte w tabeli zostały wyrażone w kandelach (cd)
 pozioma
 pionowa
 Klasa C
 Klasa V
 Klasa E
 Klasa W
 Nr
 Element
 od/
 do
 do
 do
 min.
 maks.
 min.
 maks.
 min.
 maks.
 min.
 maks.
 Część A
 1
 B50L
 L
 3,43
 U
 0,57
 50 (4)
 350
 50
 350
 50
 625 (7)
 50
 625
 2
 HV
 V
 H
 50 (4)
 625
 50
 625
 50
 50
 3
 BR
 R
 2,5
 U
 1
 50 (4)
 1 750
 50
 880
 50
 1 750
 50
 2 650
 4
 Segment BRR
 R
 8
 R
 20
 U
 0,57
 50 (4)
 3 550
 880
 3 550
 5 300
 5
 Segment BLL
 L
 8
 L
 20
 U
 0,57
 50 (4)
 625
 880
 880
 880
 6
 P
 L
 7
 H
 63
 63
 7
 Strefa III (zgodnie z definicją w tabeli 3 niniejszego załącznika)
 625
 625
 880
 880
 8a
 S50 + S50LL + S50RR (5)
 U
 4
 190 (6)
 190 (6)
 190 (6)
 9a
 S100 + S100LL + S100RR (5)
 U
 2
 375 (6)
 375 (6)
 375 (6)
 10
 50 R
 R
 1,72
 D
 0,86
 5 100
 11
 75 R
 R
 1,15
 D
 0,57
 10 100
 15 200
 20 300
 12
 50 V
 V
 D
 0,86
 5 100
 5 100
 10 100
 10 100
 13
 50 L
 L
 3,43
 D
 0,86
 3 550
 13 200 (8)
 3 550
 13 200 (8)
 6 800
 6 800
 26 400 (8)
 14
 25 LL
 L
 16
 D
 1,72
 1 180
 845
 1 180
 3 400
 15
 25 RR
 R
 11
 D
 1,72
 1 180
 845
 1 180
 3 400
 16
 Segment 20 i poniżej
 L
 3,5
 V
 D
 2
 17 600 (2)
 17
 Segment 10 i poniżej
 L
 4,5
 R
 2,0
 D
 4
 12 300 (1)
 12 300 (1)
 12 300 (1)
 7 100 (2)
 18
 Imax
 (3)
 16 900
 44 100
 8 400
 44 100
 16 900
 79 300 (7)
 29 530
 70 500 (2)
 Część B (tryby oświetlenia na zakręcie): Tabela 1 Część A ma zastosowanie, lecz po zastąpieniu elementów linii nr 1, 2, 7, 13 i 18 elementami przedstawionymi poniżej.
 Część B
 1
 B50L
 L
 3,43
 U
 0,57
 50 (4)
 530
 530
 790
 2
 HV (4)
 50 (4)
 880
 880
 7
 Strefa III (zgodnie z definicją w tabeli 3 niniejszego załącznika)
 880
 880
 880
 880
 13
 50L
 L
 3,43
 D
 0,86
 1 700
 1 700
 3 400
 3 400
 18
 Imax
 10 100
 44 100
 5 100
 44 100
 10 100
 79 300 (7)
 20 300
 70 500 (2)
 Tabela 2
 Elementy składowe, położenie kątowe lub wartość światła mijania w stopniach oraz wymogi dodatkowe
 Światła mijania klasy C
 Światła mijania klasy V
 Światła mijania klasy E
 Światła mijania klasy W
 Nr
 Oznaczenie części wiązki i wymogi
 pozioma
 pionowa
 pozioma
 pionowa
 pozioma
 pionowa
 pozioma
 pionowa
 2.1.
 Położenie kątowe/wartość w stopniach dla segmentu Imax
 Maksymalna wartość światłości w „segmencie Imax”, podana w niniejszej tabeli musi się mieścić w zakresie określonym w wierszu 18 tabeli 1.
 od 0,5L do 3R
 od 0,3D do 1,72D
 od 0,3D do 1,72D
 od 0,5L do 3R
 od 0,1D do 1,72D
 od 0,5L do 3R
 od 0,3D do 1,72D
 2.2.
 Granica światła i cienia oraz jej części składowe muszą:
 a)
 spełniać wymogi pkt 1 załącznika 8 do niniejszego regulaminu, oraz
 b)
 być ustawione tak, by ich część pozioma miała wartość
 w punkcie V = 0,57 D
 nie większą niż 0,57D i nie mniejszą niż 1,3D
 nie większą niż 0,23D (9) i nie mniejszą niż 0,57D
 nie większą niż 0,23D i nie mniejszą niż 0,57D
 Tabela 3
 Strefy III światła mijania, współrzędne wierzchołków
 Położenie kątowe w stopniach
 Oznaczenie trójkątne nr
 1
 2
 3
 4
 5
 6
 7
 8
 Strefa III a
 dla świateł mijania klasy C lub klasy V
 poziome
 8 L
 8 L
 8 R
 8 R
 6 R
 1,5 R
 V–V
 4 L
 pionowe
 1 U
 4 U
 4 U
 2 U
 1,5 U
 1,5 U
 H-H
 H-H
 Strefa III b
 dla świateł mijania klasy W lub klasy E
 poziome
 8 L
 8 L
 8 R
 8 R
 6 R
 1,5 R
 0,5 L
 4 L
 pionowe
 1 U
 4 U
 4 U
 2 U
 1,5 U
 1,5 U
 0,34 U
 0,34 U
 Tabela 4
 Przepisy dodatkowe dla światła mijania klasy W, wyrażone w cd
 4.1.
 Definicja i wymogi stosowane do segmentów E, F1, F2 i F3 (nieoznaczonych na rys. 1 powyżej).
 Maksymalna dozwolona wielkość wynosi 175 cd: a) w segmencie E zawartym w obszarze 10 stopni U między 20 stopniami L i 20 stopniami R, oraz b) w trzech segmentach pionowych (F1, F2 i F3) dla położenia poziomego 10 stopni L, V i 10 stopni R, wszystkie zawarte między 10 a 60 stopni U.
 4.2.
 Inny/dodatkowy zestaw wymogów dotyczących Imax, segmentu 20 i segmentu 10:
 Część A lub B tabeli 1 ma zastosowanie pod warunkiem zastąpienia wymogów maksymalnych w wierszach nr 16, 17 i 18, wymogami określonymi poniżej.
 Jeżeli, zgodnie ze specyfikacją występującego o homologację, zgodnie z pkt 2.2.2 lit. e) niniejszego regulaminu, światło mijania klasy W zostało zaprojektowane w celu emitowania w segmencie 20 i poniżej nie więcej niż 8 800 cd i w segmencie 10 i poniżej nie więcej niż 3 550 cd, wartość nominalna Imax tego światła nie może być wyższa niż 88 100 cd.
 Tabela 5
 Wymogi stosowane do górnej części, położenie kątowe punktów pomiaru
 Oznaczenie punktu
 S50LL
 S50
 S50RR
 S100LL
 S100
 S100RR
 Położenie kątowe w stopniach
 4 U/8 L
 4 U/V–V
 4 U/8 R
 2 U/4 L
 2 U/V–V
 2 U/4 R
 Tabela 6
 Wymogi dodatkowe stosowane do światła mijania klasy E
 Części A i B tabeli 1 oraz tabela 2 powyżej mają zastosowani pod warunkiem zastąpienia wierszy nr 1 i 18 tabeli 1 i pkt 2.2 tabeli 2, jak wskazano poniżej.
 Punkt
 Oznaczenie
 Wiersz 1 tabeli 1 powyżej, część A lub B
 Wiersz 18 tabeli 1 powyżej, część A lub B
 Punkt 2.2 tabeli 2 powyżej
 Nr
 Zespół danych
 EB50L w cd
 Imax w cd
 Położenie poziomej części granicy światła i cienia w stopniach
 maks.
 maks.
 nie powyżej
 6.1.
 E1
 530
 70 500
 0,34 D
 6.2.
 E2
 440
 61 700
 0,45 D
 6.3.
 E3
 350
 52 900
 0,57 D
 Tabela 7
 Wymogi dotyczące adaptacji świateł drogowych zgodnie z pkt 6.3.7 niniejszego regulaminu
 Część A
 Punkt kontrolny
 Pozycja/stopień
 Maks. wartość światłości (*3)
 Pozioma
 Pionowa
 (cd)
 Linia 1 – lewa
 Pojazd nadjeżdżający w odległości 50 m w przypadku ruchu prawostronnego
 4,8° L do 2° L
 0,57° powyżej
 625
 Linia 1 – prawa
 Pojazd nadjeżdżający w odległości 50 m w przypadku ruchu lewostronnego
 2° R do 4,8° R
 0,57° powyżej
 625
 Linia 2 – lewa
 Pojazd nadjeżdżający w odległości 100 m w przypadku ruchu prawostronnego
 2,4° L do 1° L
 0,3° powyżej
 1 750
 Linia 2 – prawa
 Pojazd nadjeżdżający w odległości 100 m w przypadku ruchu lewostronnego
 1° R do 2,4° R
 0,3° powyżej
 1 750
 Linia 3 – lewa
 Pojazd nadjeżdżający w odległości 200 m w przypadku ruchu prawostronnego
 1,2° L do 0,5° L
 0,15° powyżej
 5 450
 Linia 3 – prawa
 Pojazd nadjeżdżający w odległości 200 m w przypadku ruchu lewostronnego
 0,5° R do 1,2° R
 0,15° powyżej
 5 450
 Linia 4
 Pojazd poprzedzający w odległości 50 m w przypadku ruchu prawostronnego
 1,7° R do 1,0° R
 0,3° powyżej
 1 850
 > 1,0° R do 1,7° R
 2 500
 Linia 4
 Pojazd poprzedzający w odległości 50 m w przypadku ruchu lewostronnego
 1,7° R do 1,0° L
 1 850
 > 1,0° L do 1,7° L
 2 500
 Linia 5
 Pojazd poprzedzający w odległości 100 m w przypadku ruchu prawostronnego
 0,9° L do 0,5° R
 0,15° powyżej
 5 300
 > 0,5° R do 0,9° R
 7 000
 Linia 5
 Pojazd poprzedzający w odległości 100 m w przypadku ruchu lewostronnego
 0,9° R do 0,5° L
 5 300
 > 0,5° L do 0,9° L
 7 000
 Linia 6
 Pojazd poprzedzający w odległości 200 m w przypadku ruchu lewo- i prawostronnego
 0,45° L do 0,45° R
 0,1° powyżej
 16 000
 sCzęść B
 Punkt kontrolny
 Pozycja/stopnie (*2)
 Min. wartość światłości (*3)
 Pozioma
 Pionowa
 (cd)
 50R
 1,72 R
 D 0,86
 5 100
 50 V
 V
 D 0,86
 5 100
 50L
 3,43 L
 D 0,86
 2 550
 25LL
 16 L
 D 1,72
 1 180
 25RR
 11 R
 D 1,72
 1 180
 (*1) Uwaga: Procedura pomiaru opisana w załączniku 9 do niniejszego regulaminu.
 (1) Maksymalnie 15 900 cd, jeżeli system został zaprojektowany również do celów emitowania światła mijania klasy W.
 (2) Wymogi zgodne z przepisami określonymi w tabeli 4 poniżej mają również zastosowanie.
 (3) Wymogi zgodne z przepisami tabeli 2 poniżej („segment Imax”) mają również zastosowanie.
 (4) Udział każdej strony systemu (dla segmentu BLL i BRR: przynajmniej jeden punkt), mierzony zgodnie z przepisami załącznika 9 do niniejszego regulaminu, musi mieć minimalną wartość 50 cd.
 (5) Wymogi dotyczące rozmieszczenia zgodnie z przepisami określonymi w tabeli 5 poniżej.
 (6) Para świateł pozycyjnych, sprzężonych z systemem lub przeznaczonych do montażu wraz z systemem, może być włączona zgodnie ze wskazówkami występującego o homologację.
 (7) Wymogi zgodne z przepisami określonymi w tabeli 6 poniżej mają również zastosowanie.
 (8) Wartość maksymalna może zostać pomnożona przez 1,4, jeśli według opisu producenta zagwarantowane jest, że wartość ta nie zostanie przekroczona w czasie użytkowania bądź to przez system, bądź, jeśli wykorzystanie systemu jest ograniczone do pojazdów, w czasie zapewniania odpowiedniej stabilizacji/ograniczenia zasilania systemu, zgodnie z formularzem zawiadomienia.
 (9) Wymogi zgodne z przepisami określonymi w tabeli 6 poniżej mają również zastosowanie.
 (*2) Położenia kątowe przedstawiono dla świateł mijania w ruchu prawostronnym.
 (*3) Wymogi fotometryczne dotyczące każdego punktu pomiaru (położenie kątowe) funkcji lub trybu oświetlenia, określone w niniejszym regulaminie, stosuje się do połowy sumy wartości zmierzonych odpowiednio na wszystkich jednostkach oświetleniowych systemu dla danej funkcji.
 Każda z linii zdefiniowanych w części A tabeli 7 w połączeniu z punktami kontrolnymi określonymi w części B tabeli 7 poddawana jest indywidualnym pomiarom odpowiadającym sygnałowi wytwarzanemu przez generator sygnału.
 W przypadku gdy światło mijania spełniające wymogi określone w pkt 6.2 niniejszego regulaminu jest eksploatowane w sposób ciągły w związku z adaptacją świateł drogowych, wymogi fotometryczne określone w części B tabeli 7 nie mają zastosowania.
 ZAŁĄCZNIK 4
 BADANIE STABILNOŚCI WŁAŚCIWOŚCI FOTOMETRYCZNYCH SYSTEMÓW W CZASIE PRACY – BADANIA SYSTEMÓW KOMPLETNYCH
 Badania systemów kompletnych
 Po dokonaniu pomiaru wartości fotometrycznych, zgodnie z wymogami niniejszego regulaminu, w punkcie Imax dla świateł drogowych i w punktach 25L, 50 V i B50L (lub R), w zależności od przypadku, dla świateł mijania, próbkę systemu kompletnego należy poddać badaniu stabilności właściwości fotometrycznych w czasie pracy.
 Do celów niniejszego załącznika:
 a)
 „system kompletny” oznacza kompletny prawy i lewy bok systemu, włącznie z elementem lub elementami elektronicznego sterowania oświetleniem lub urządzeniami zasilającymi i sterującymi, jak również elementy nadwozia i świateł, mogące mieć wpływ na rozpraszanie energii cieplnej. Każdą ewentualną jednostkę instalacyjną systemu, światła lub moduł LED systemu kompletnego można badać osobno;
 b)
 „próbka badawcza” oznacza, w tekście poniżej, albo system kompletny, albo jednostkę instalacyjną poddaną badaniu;
 c)
 „źródło światła” oznacza każdy drut żarnikowy żarówki o kilku drutach żarnikowych, moduły LED lub części emitujące światło modułu LED.
 Badania przeprowadza się:
 a)
 w suchym bezwietrznym otoczeniu w temperaturze 23 °C ± 5 °C, przy czym badana próbka jest zamontowana na podstawie odpowiadającej prawidłowej instalacji w pojeździe;
 b)
 w przypadku wymiennych źródeł światła: z użyciem seryjnej żarówki poddanej sezonowaniu przez co najmniej 1 godzinę, lub seryjnej lampy gazowo-wyładowczej poddanej sezonowaniu przez co najmniej 15 godzin lub seryjnego modułu LED poddanego sezonowaniu przez co najmniej 48 godzin i schłodzonego do temperatury otoczenia przed rozpoczęciem badań, zgodnie z opisem w niniejszym regulaminie. Należy stosować moduły LED dostarczone przez występującego o homologację.
 c)
 W przypadku systemu zapewniającego adaptację świateł drogowych, światło drogowe musi być ustawione na maksymalne parametry, jeżeli jest włączone.
 Urządzenie pomiarowe musi być równoważne z urządzeniem stosowanym podczas badań homologacyjnych poddawanych badaniu próbek systemu. System lub jego części należy ustawić w stanie zerowym przed przeprowadzeniem wymienionych niżej badań.
 Badana próbka musi pracować w ustawieniu świateł mijania i nie należy jej demontować z przyrządu mocującego ani regulować jej ustawienia względem tego przyrządu. Należy stosować źródło światła kategorii określonej dla danego reflektora.
 1. Badanie stabilności parametrów fotometrycznych
 1.1. Próbka badawcza czysta
 Każda próbka badawcza musi pracować przez 12 godzin, zgodnie z pkt 1.1.1, i być poddana sprawdzeniu, zgodnie z pkt 1.1.2 poniżej.
 1.1.1. Procedura badania
 1.1.1.1. Kolejność badania
 a)
 Jeżeli próbka badawcza jest zaprojektowana dla wykonywania tylko jednej funkcji oświetlenia (światła mijania lub światła drogowe) oraz jako tylko jedna klasa w przypadku świateł mijania, odnośne źródło lub źródła światła pozostają włączone przez czas (1) określony w pkt 1.1 powyżej.
 b)
 Jeżeli próbka badawcza wykonuje więcej niż jedną funkcję lub stanowi więcej niż jedną klasę świateł mijania, zgodnie z niniejszym regulaminem, oraz jeżeli występujący o homologację oświadcza, że każda z określonych funkcji lub klas próbki ma swoje własne źródło lub źródła światła, włączane kolejno (2), badanie należy przeprowadzić zgodnie z tym warunkiem, przy włączeniu (1) trybu zużywającego największą ilość energii dla każdej funkcji lub klasy świateł mijania, w czasie (w równych odstępach) określonym w pkt 1.1 powyżej.
 We wszystkich innych przypadkach (1) (2), próbkę badawczą należy poddać opisanemu niżej cyklowi dla każdego z trybów świateł mijania klasy C, klasy V, klasy E oraz klasy W, bez względu na rodzaj światła emitowanego w części lub w całości przez próbkę badawczą, w tym samym czasie (w równych odstępach) określonym w pkt 1.1:
 na początek przez 15 minut, na przykład światła mijania klasy C, pozostają włączone w trybie zużywającym największą ilość energii, w warunkach odpowiadających ruchowi po prostych drogach;
 przez 5 minut światła mijania pozostają włączone w tym samym trybie, ale z włączeniem dodatkowo wszystkich źródeł światła (3) próbki badawczej, jakie mogą być włączone równocześnie, zgodnie z oświadczeniem występującego o homologację,
 po osiągnięciu części czasu (w równych odstępach) określonego w pkt 1.1 powyżej, powyższy cykl badania należy powtórzyć dla drugiej, trzeciej i czwartej klasy świateł mijania, w stosownych przypadkach, w wyżej określonej kolejności.
 c)
 Jeśli próbka badawcza realizuje inne zespolone funkcje oświetlenia, każda z tych funkcji musi zostać włączona równocześnie w czasie określonym w lit. a) lub b) powyżej dla każdej funkcji oświetlenia, zgodnie ze specyfikacją producenta.
 d)
 W przypadku próbki badawczej zaprojektowanej dla emitowania światła mijania w trybie oświetlenia na zakręcie lub w trybie bądź funkcji włączanej jedynie na krótki czas przy podłączeniu pod napięcie dodatkowego źródła zasilania, źródło to musi pozostawać włączone jednocześnie przez 1 minutę i wyłączone przez 9 minut wyłącznie podczas włączenia świateł mijania, jak zostało to określone w lit. a) lub b) powyżej.
 1.1.1.2. Napięcie probiercze
 Napięcie należy przyłożyć do zacisków wejściowych badanej próbki w następujący sposób:
 a)
 W przypadku wymiennych żarowych źródeł światła pracujących przy zasilaniu bezpośrednio napięciem pojazdu: badanie przeprowadza się, stosując napięcie wynoszące odpowiednio 6,3 V, 13,2 V lub 28,0 V, chyba że występujący o homologację stwierdzi, że badana próbka może być używana przy innym napięciu. W takim przypadku badanie przeprowadza się, stosując najwyższe dopuszczalne napięcie dla danego żarowego źródła światła.
 b)
 W przypadku wymiennych gazowo-wyładowczych źródeł światła: napięcie probiercze ich sterowania elektronicznego wynosi 13,2 + 0,1 V dla pojazdu pracującego pod napięciem 12 V, o ile nie zostało to określone inaczej w wystąpieniu o homologację.
 c)
 W przypadku niewymiennych źródeł światła pracujących przy zasilaniu bezpośrednio napięciem pojazdu: wszystkie pomiary przeprowadzane na jednostkach oświetlenia wyposażonych w niewymienne źródła światła (żarowe lub inne) należy przeprowadzać pod napięciem 6,3 V, 13,2 V lub 28,0 V bądź pod innym napięciem w zależności od napięcia pojazdu określonego przez występującego o homologację.
 d)
 W przypadku wymiennych lub niewymiennych źródeł światła, pracujących niezależnie od napięcia zasilania pojazdu i sterowanych w całości przez system, lub w przypadku źródeł światła włączanych przez urządzenia zasilające i sterujące, wymienione powyżej napięcia probiercze należy stosować na zaciskach wejściowych badanego urządzenia. Laboratorium wykonujące badanie może zwrócić się do producenta o dostarczenie mu urządzenia zasilającego i sterującego lub specjalnego urządzenia zasilającego niezbędnego do zasilania źródeł światła;
 e)
 W przypadku modułów LED pomiary należy przeprowadzać pod napięciem odpowiednio 6,3 V, 13,2 V lub 28 V, chyba że w niniejszym regulaminie określono inaczej. Pomiary modułów LED sterowanych elektronicznym urządzeniem sterowniczym źródła światła należy przeprowadzać w sposób określony przez występującego o homologację
 f)
 Jeżeli światła sygnalizacyjne są zespolone, połączone lub wzajemnie sprzężone z badaną próbką i są zasilane prądem o napięciu różnym od napięcia znamionowego wynoszącego odpowiednio 6 V, 12 V lub 24 V, napięcie prądu należy dostosować do wartości określonej przez producenta dla osiągnięcia prawidłowej charakterystyki fotometrycznej danego światła.
 1.1.2. Wyniki badania
 1.1.2.1. Kontrola wizualna:
 Po zrównaniu temperatury próbki z temperaturą otoczenia ewentualną szybę służącą jako próbka badawcza oraz szybę zewnętrzną należy wytrzeć czystą i wilgotną ściereczką bawełnianą. Następnie dokonuje się jej kontroli wzrokowej; nie może być zauważalnego zniekształcenia, odkształcenia, pęknięcia lub zmiany barwy szyby próbki badawczej lub, ewentualnie, jej szyby zewnętrznej.
 1.1.2.2. Badanie fotometryczne:
 Aby spełnić wymogi niniejszego regulaminu, parametry fotometryczne należy kontrolować w następujących punktach:
 dla świateł mijania klasy C oraz dla każdej innej wymienionej klasy świateł mijania: 50 V, B50L i 25RR;
 dla świateł drogowych w stanie zerowym w punkcie Imax.
 Biorąc pod uwagę ewentualne zniekształcenie podstawy próbki badawczej pod wpływem ciepła, konieczna może okazać się ponowna regulacja ustawienia (odnośnie do zmiany położenia linii granicznej światła i cienia, zob. pkt 2 niniejszego załącznika).
 Oprócz punktów B50L dopuszczalne jest odchylenie wielkości 10 % między właściwościami fotometrycznymi a wartościami mierzonymi przed przeprowadzeniem badania, z uwzględnieniem tolerancji związanej z procedurą pomiaru fotometrycznego. Wartość zmierzona w punkcie B50L nie może przekraczać wartości fotometrycznej zmierzonej przed przeprowadzeniem badania o więcej niż 170 cd.
 1.2. Próbka badawcza brudna
 Po przeprowadzeniu badania zgodnie z pkt 1.1 powyżej próbka badawcza pozostaje włączona przez jedną godzinę zgodnie z pkt 1.1.1 dla każdej funkcji lub klasy świateł mijania (4) po jej uprzednim przygotowaniu w sposób określony w pkt 1.2.1 i sprawdzeniu w sposób określony w pkt 1.1.2. Każde badanie musi być zakończone wystarczająco długim okresem schładzania.
 1.2.1. Przygotowanie badanej próbki badawczej
 Mieszanina stosowana w badaniu
 1.2.1.1. Dla systemu, lub jednej albo kilku jego części, zawierających zewnętrzną szybę szklaną: mieszanina wody i środka brudzącego nanoszona na próbkę badawczą składa się z:
 9 części wagowych piasku krzemionkowego o wielkości ziaren 0–100 μm,
 1 części wagowej pyłu węgla roślinnego (drewna bukowego) o wielkości cząstek 0–100 μm;
 0,2 części wagowej NaCMC (5), oraz
 5 części (wagowych) chlorku sodu (czysty 99 %);
 wystarczającej ilości wody destylowanej, której przewodność elektryczna jest niższa niż 1 μS/m.
 1.2.1.2. Dla systemów, lub jednej albo kilku ich części, których szyba zewnętrzna jest wykonana z tworzywa sztucznego: mieszanina wody i środka brudzącego nanoszona na próbkę badawczą musi się składać z:
 a)
 9 części wagowych piasku krzemionkowego o wielkości ziaren 0–100 μm,
 b)
 1 części wagowej pyłu węgla roślinnego (drewna bukowego) o wielkości cząstek 0–100 μm;
 c)
 0,2 części (wagowych) NaCMC (5);
 d)
 5 części (wagowych) chlorku sodu (czysty 99 %);
 e)
 13 części (wagowych) wody destylowanej, której przewodność elektryczna jest ≤ 1 mS/m,
 f)
 2 ± 1 kropli środka powierzchniowo czynnego (6).
 1.2.1.3. Mieszanina nie może mieć więcej niż 14 dni.
 1.2.1.4. Nanoszenie mieszaniny badawczej na próbkę badawczą:
 mieszanina badawcza jest równomiernie nanoszona na całą powierzchnię lub powierzchnie próbki badawczej wysyłające światło i pozostawiona do wyschnięcia; czynność tę należy powtarzać, aż do momentu, gdy wartość natężenia oświetlenia spadnie o 15–20 % w stosunku do wartości mierzonych dla każdego z poniższych punktów w warunkach opisanych w niniejszym załączniku:
 Punkt Imax dla świateł drogowych w stanie zerowym,
 50 V dla świateł mijania klasy C oraz dla każdego z ich wymienionych trybów.
 2. Badanie zmiany położenia pionowego granicy światła i cienia pod wpływem ciepła
 Celem badania jest sprawdzenie, czy odchylenie pionowe granicy światła i cienia pod wpływem ciepła nie przekracza wartości określonej dla systemu lub jednej albo kilku jego części emitujących światło mijania klasy C (światło główne) lub dla każdego określonego trybu światła mijania.
 Jeżeli próbka badawcza składa się z więcej niż jednej jednostki oświetleniowej lub więcej niż jednego zespołu jednostek oświetleniowych wytwarzających granicę światła i cienia, każde z nich jest traktowane do celów niniejszego badania jako próbka i musi być badane osobno.
 Badaną zgodnie z pkt 1 powyżej próbkę badawczą należy poddać badaniu opisanemu w pkt 2.1 poniżej, bez jej wymontowywania lub ponownej regulacji w danej pozycji.
 Jeżeli próbka badawcza jest wyposażona w ruchomy element optyczny, w niniejszym badaniu brane jest pod uwagę jedynie ustawienie najbliższe kąta środkowego w płaszczyźnie pionowej lub ustawienie pierwotne w stanie zerowym.
 Badanie jest ograniczone tylko do sygnałów wejścia odpowiadających ruchowi po drodze prostej.
 2.1. Badanie
 Do celów niniejszego badania napięcie ustawia się w sposób określony w pkt 1.1.1.2 powyżej.
 Próbka badawcza jest włączana i badana w momencie, gdy emituje światło mijania klasy C, klasy V, klasy E lub klasy W, w zależności od przypadku.
 Położenie poziomej części linii granicy światła i cienia między V–V i linią pionową przechodzącą przez punkt B50L (lub R) musi być sprawdzone odpowiednio 3 minuty (r3) i 60 minut (r60) po włączeniu.
 Opisany powyżej pomiar zmian położenia granicy światła i cienia przeprowadza się przy zastosowaniu dowolnej metody o zadowalającej dokładności i dającej powtarzalne wyniki.
 2.2. Wyniki badania
 2.2.1. Wynik podany w miliradianach (mrad) należy uznać za dopuszczalny w przypadku reflektora zapewniającego światło mijania, kiedy wartość bezwzględna Δ r1 = | r3 – r60 | zarejestrowana na reflektorze nie przekracza 1,0 mrad (Δ r1 ≤ 1,0 mrad) w górę i nie przekracza 2,0 mrad (Δ r1 ≤ 2,0 mrad) w dół.
 2.2.2. Jeżeli jednak wartość ta jest:
 Zmiana
 W górę
 większa niż 1,0 mrad, lecz nie większa niż 1,5 mrad
 (1,0 mrad < ΔrI ≤ 1,5 mrad)
 W dół
 większa niż 2,0 mrad, lecz nie większa niż 3,0 mrad
 (2,0 mrad < ΔrI ≤ 3,0 mrad)
 kolejną próbkę reflektora bada się, jak opisano w pkt 2.1, po poddaniu go trzykrotnie cyklowi opisanemu poniżej, w celu ustabilizowania położenia mechanicznych części reflektora na podstawie, na której jest on umieszczony w sposób reprezentatywny dla prawidłowej instalacji w pojeździe:
 a)
 działanie światła mijania przez jedną godzinę (napięcie reguluje się, jak opisano w pkt 1.1.1.2),
 b)
 po godzinie przy wyłączonym świetle.
 Po tych trzech cyklach typ reflektora uznaje się za dopuszczalny, jeśli wartości bezwzględne Δr zmierzone zgodnie z pkt 2.1 powyżej dla tej dodatkowej próbki spełniają wymogi określone w pkt 2.2.1 powyżej.
 (1) W przypadku gdy próbka badawcza jest zespolona lub wzajemnie sprzężona ze światłami sygnalizacyjnymi, te ostatnie muszą pozostać włączone przez cały czas badania, z wyjątkiem świateł przeznaczonych do jazdy w dzień. W przypadku światła kierunku jazdy musi ono być włączone w trybie migania z mniej więcej równymi czasami włączenia i wyłączenia.
 (2) Włączenie dodatkowych źródeł światła podczas włączenia reflektora nie może być traktowane jako normalne warunki jednoczesnego użytkowania źródeł światła.
 (3) Nawet w przypadku niezłożenia wystąpienia o homologację zgodnie z niniejszym regulaminem, należy wziąć pod uwagę wszystkie źródła światła urządzeń oświetlających, z wyłączeniem tych określonych w przypisie 2.
 (4) Ewentualne światło mijania klasy W, nie jest brane pod uwagę dla jednostek oświetleniowych emitujących światło mijania innej klasy lub wykonujących inną funkcję oświetlenia, lub uczestniczących w jej wykonywaniu.
 (5) NaCMC jest solą sodową karboksymetylocelulozy nazywaną potocznie „CMC”. NaCMC użyta w mieszaninie zanieczyszczającej musi mieć stopień podstawienia (DS) wynoszący 0,6-0,7 i lepkość 200-300 cP dla 2-procentowego roztworu w temperaturze 20 °C.
 (6) Tolerancja ilości wynika z konieczności uzyskania zabrudzenia, które można równomiernie rozprowadzić na wszystkich rodzajach szyb z tworzywa sztucznego.
 ZAŁĄCZNIK 5
 MINIMALNE WYMOGI DOTYCZĄCE PROCEDURY KONTROLI ZGODNOŚCI PRODUKCJI
 1. PRZEPISY OGÓLNE
 1.1. Wymagania dotyczące zgodności uważa się za spełnione z mechanicznego i geometrycznego punktu widzenia, jeżeli różnice nie przekraczają nieuchronnych tolerancji produkcyjnych w granicach wymagań niniejszego regulaminu. Warunek ten stosuje się również do barwy.
 1.2. Odnośnie do właściwości fotometrycznych, zgodność systemów produkowanych seryjnie nie jest podważana, jeżeli w trakcie badania systemu wybranego wyrywkowo i wyposażonego w źródło światła podłączone do napięcia, oraz, jeżeli zachodzi taka potrzeba, poddanego korekcie, zgodnie z pkt 1 i 2 załącznika 9 do niniejszego regulaminu:
 1.2.1.
 żadna z wartości odnotowanych i skorygowanych, zgodnie z wymogami pkt 2 załącznika 9 do niniejszego regulaminu, nie odbiega niekorzystnie o ponad 20 % od wartości określonej w niniejszym regulaminie,
 1.2.1.1.
 dla wymienionych niżej wartości światła mijania i jego trybów, maksymalne niekorzystne odchylenie może wynosić odpowiednio:
 a)
 dla maksymalnych wartości w punkcie B50L, 170 cd (odpowiadające 20 %) i 255 cd (odpowiadające 30 %);
 b)
 dla maksymalnych wartości w strefie III oraz w segmencie BLL: 255 cd (odpowiadające 20 %) i 380 cd (odpowiadające 30 %);
 c)
 dla maksymalnych wartości w segmentach E, F1, F2 i F3: 170 cd (odpowiadające 20 %) i 255 cd (odpowiadające 30 %);
 d)
 dla minimalnych wartości w punktach BR, P w grupach S50 + 50LL+ S 50RR, S 100 + 100LL+S 100RR oraz w punktach określonych w przypisie 4 do tabeli 1 w załączniku 3 do niniejszego regulaminu (B50L, BR, BRR, BLL): połowa wymaganej wartości (odpowiadająca 20 %) i trzy czwarte wymaganej wartości (odpowiadające 30 %);
 1.2.1.2.
 dla świateł drogowych z punktem HV położonym we wnętrzu obszaru ograniczonego izoluksą 0,75 Imax, dopuszczalne jest odchylenie +20 % dla wartości maksymalnych, oraz -20 % dla wartości minimalnych w przypadku wartości fotometrycznych we wszystkich punktach pomiaru określonych w pkt 6.3.2 niniejszego regulaminu.
 1.2.2.
 Jeżeli wyniki opisanego wyżej badania nie są zgodne z wymogami, można zmienić ustawienie systemu, pod warunkiem że oś wiązki światła nie ulegnie przemieszczeniu o ponad 0,5 stopnia w prawo lub w lewo, ani o ponad 0,2 stopnia w górę lub w dół, każde przemieszczenie mierzone osobno w stosunku do ustawienia pierwotnego.
 Przepisy te nie są stosowane do jednostek oświetleniowych określonych w pkt 6.3.1.1 niniejszego regulaminu.
 1.2.3.
 Jeżeli wyniki opisanych wyżej badań nie są zgodne z wymogami, system zostaje poddany ponownym badaniom z użyciem innego wzorcowego źródła światła lub innego urządzenia zasilającego i sterującego.
 1.3. W celu sprawdzenia zmiany położenia granicy światła i cienia pod wpływem ciepła, stosowana jest opisana niżej metoda:
 jeden z systemów poddawany jest badaniu zgodnie z metodą opisaną w pkt 2.1 załącznika 4, po trzykrotnym poddaniu cyklowi określonemu w pkt 2.2.2 załącznika 4.
 System jest akceptowany, jeżeli Δr nie przekracza 1,5 mrad.
 Jeżeli wymieniona wartość jest wyższa niż 1,5 mrad, ale nie przekracza 2,0 mrad, badana jest druga próbka, a otrzymana średnia wartości bezwzględnych odnotowanych dla obu próbek nie może przekroczyć 1,5 mrad.
 1.4. Należy osiągnąć współrzędne chromatyczne.
 2. MINIMALNE WYMAGANIA DLA SPRAWDZANIA ZGODNOŚCI PRZEZ PRODUCENTA
 Dla każdego typu systemu posiadacz homologacji jest zobowiązany do przeprowadzenia z odpowiednią częstotliwością co najmniej wymienionych niżej badań. Badania przeprowadza się zgodnie z przepisami niniejszego regulaminu.
 Jeżeli którakolwiek z pobranych próbek wykazuje niezgodność w świetle danego badania, to pobiera i bada się kolejne próbki. Producent podejmuje działania w celu zapewnienia zgodności danej produkcji.
 2.1. Charakter badań
 Badania zgodności, o których mowa w niniejszym regulaminie, dotyczą właściwości fotometrycznych i weryfikacji zmiany położenia pionowego granicy światła i cienia świateł mijania pod wpływem ciepła.
 2.2. Metody stosowane w badaniach
 2.2.1. Badania należy zasadniczo przeprowadzać zgodnie z metodami określonymi w niniejszym regulaminie.
 2.2.2. We wszystkich badaniach zgodności przeprowadzanych samodzielnie producent może stosować metody równoważne, po ich zatwierdzeniu przez właściwy organ odpowiedzialny za badania homologacyjne. Obowiązkiem producenta jest udowodnienie, że zastosowane metody są równoważne metodom określonym w niniejszym regulaminie.
 2.2.3. Zastosowanie powyższych pkt 2.2.1 i 2.2.2 wymaga regularnej kalibracji aparatury badawczej i korelacji dokonywanych przy jej użyciu pomiarów z pomiarami przeprowadzonymi przez właściwy organ.
 2.2.4. We wszystkich przypadkach metodami odniesienia są metody określone w niniejszym regulaminie, szczególnie do celów kontroli administracyjnej i pobierania próbek.
 2.3. Charakter kontroli wyrywkowej
 Próbki muszą być pobierane wyrywkowo z jednorodnej partii produktu. Jednorodna partia produktu oznacza zespół systemów tego samego typu, określony w oparciu o metody produkcji stosowane przez producenta.
 Ocena zasadniczo obejmuje produkcję seryjną z poszczególnych zakładów. Producent może jednak zebrać dane dotyczące tego samego typu z kilku zakładów, z zastrzeżeniem, że w zakładach tych obowiązuje ten sam system jakości i sposób zarządzania jakością.
 2.4. Zmierzone i zarejestrowane parametry fotometryczne
 Wybrane reflektory poddaje się pomiarom fotometrycznym w punktach określonych w regulaminie, z ograniczeniem odnotowania:
 do punktów Imax, HV (1), HL i HR (2) w przypadku świateł drogowych, oraz
 odpowiednio do punktów B50L, 50L, 50 V, 75R, i 25LL w przypadku świateł mijania (zob. rys. 1 w załączniku 3).
 2.5. Kryteria akceptowalności
 Producent jest zobowiązany do wykonania statystycznego opracowania wyników badań i określenia w porozumieniu z organem udzielającym homologacji typu kryteriów akceptowalności jego produkcji, pozwalających na spełnienie wymogów specyfikacji dotyczących kontroli zgodności produkcji wymienionych w pkt 9.1 niniejszego regulaminu.
 Kryteria określające akceptowalność muszą zapewniać, przy stopniu zaufania 95 %, minimalne prawdopodobieństwo zakończonej wynikiem pozytywnym weryfikacji poprzez sondowanie opisane w załączniku 7 (pierwsze pobranie próbek) wynoszące 0,95.
 (1) W przypadku gdy światło drogowe i światło mijania są wzajemnie sprzężone, punkt pomiaru HV jest identyczny dla obydwu świateł.
 (2) Punkty HL i HR, znajdujące się na linii H–H, są umieszczone odpowiednio 2,6 stopnia w lewo i 2,6 stopnia w prawo od punktu HV.
 ZAŁĄCZNIK 6
 WYMOGI DOTYCZĄCE SYSTEMÓW ZAWIERAJĄCYCH SZYBĘ Z TWORZYWA SZTUCZNEGO – BADANIA SZYB LUB PRÓBEK TWORZYWA ORAZ SYSTEMÓW KOMPLETNYCH LUB ICH CZĘŚCI
 1. SPECYFIKACJE OGÓLNE
 1.1. Próbki dostarczone zgodnie z pkt 2.2.4 niniejszego regulaminu muszą spełniać wymagania wskazane w pkt 2.1–2.5 poniżej.
 1.2. Zestaw próbek systemu kompletnego, dostarczony zgodnie z pkt 2.2.3 niniejszego regulaminu, zawierający szyby z tworzywa sztucznego, musi spełniać specyfikacje określone w pkt 2.6 poniżej odnośnie do tworzywa, z którego wykonano szyby.
 1.3. Próbki szyb z tworzywa sztucznego lub próbki tworzywa, są poddawane, wraz z reflektorem, w którym szyby mają być, w danym wypadku, zamontowane, badaniom homologacyjnym w porządku chronologicznym określonym w tabeli A zamieszczonej w dodatku 1 do niniejszego załącznika.
 1.4. Jednakże jeżeli producent systemu jest w stanie udowodnić, że produkt przeszedł już z wynikiem pozytywnym badania określone w pkt 2.1–2.5 poniżej, lub badania równoważne, zgodnie z innym regulaminem, badania te nie muszą zostać powtórzone. Wykonane muszą być obowiązkowo jedynie badania określone w tabeli B zamieszczonej w dodatku 1.
 1.5. Jeżeli system, lub jedna z jego części, jest zaprojektowany wyłącznie dla ruchu prawostronnego, lub wyłącznie dla ruchu lewostronnego, badania wymienione w niniejszym załączniku mogą zostać przeprowadzone na tylko jednej próbce, zgodnie z decyzją występującego o homologację.
 2. BADANIA
 2.1. Odporność na zmiany temperatury
 2.1.1. Badania
 Trzy nowe próbki (szyby) są poddawane pięciu cyklom zmiany temperatury i wilgotności (RH = wilgotność względna), w następującej kolejności:
 3 godziny w temp. 40 °C ± 2 °C i RH 85–95 %;
 1 godzina w temp. 23 °C ± 5 °C i RH 60–75 %;
 15 godzin w temp. -30 °C ± 2 °C,
 1 godzina w temp. 23 °C ± 5 °C i RH 60–75 %;
 3 godziny w temp. 80 °C ± 2 °C,
 1 godzina w temp. 23 °C ± 5 °C i RH 60–75 %;
 Przed tym badaniem próbki są przechowywane w temp. 23 °C ± 5 °C i RH 60–75 % przez co najmniej cztery godziny.
 Uwaga: Okresy 1-godzinne w temperaturze 23 °C ± 5 °C zawierają okresy przejścia między temperaturami, niezbędne do uniknięcia efektu szoku termicznego.
 2.1.2. Pomiary fotometryczne
 2.1.2.1. Metoda
 Pomiary fotometryczne przeprowadza się na próbkach przed badaniem i po nim.
 Pomiary fotometryczne są przeprowadzane zgodnie z załącznikiem 9 do niniejszego regulaminu, w wymienionych niżej punktach:
 B50L i 50 V dla świateł mijania klasy C;
 Imax dla świateł drogowych systemu.
 2.1.2.2. Wyniki
 Odchylenia między wartościami fotometrycznymi mierzonymi przed i po badaniu każdej z próbek nie mogą być większe niż 10 %, z uwzględnieniem odchyleń związanych z procedurą pomiaru fotometrycznego.
 2.2. Odporność na czynniki atmosferyczne i chemiczne
 2.2.1. Odporność na czynniki atmosferyczne
 Trzy nowe próbki (szyby lub próbki materiału) wystawia się na działanie promieniowania źródła mającego rozkład widmowy energii podobny do rozkładu widmowego energii ciała czarnego w temperaturze od 5 500 K do 6 000 K. Pomiędzy źródłem a próbkami umieszcza się odpowiednie filtry w celu ograniczenia w miarę możliwości promieniowania o długościach fali mniejszych od 295 nm i większych od 2 500 nm. Natężenie napromieniowania na poziomie próbek musi wynosić 1 200 W/m2 ± 200 W/m2 w czasie umożliwiającym energii świetlnej osiągnięcie wartości 4 500 MJ/m2 ± 200 MJ/m2. Temperatura komory mierzona na czarnej płycie umieszczonej na poziomie próbek musi wynosić 50 ± 5 °C. Aby zapewnić równomierną ekspozycję, próbki należy obracać wokół źródła promieniowania z prędkością od 1 do 5 obrotów na minutę.
 Próbki są spryskiwane wodą destylowaną o przewodności elektrycznej niższej niż 1mS/m o temperaturze 23 °C ± 5 °C, zgodnie z poniższym cyklem:
 natryskiwanie: 5 minut; suszenie: 25 minut.
 2.2.2. Odporność na czynniki chemiczne
 Po przeprowadzeniu badania opisanego w pkt 2.2.1 powyżej i wykonaniu pomiaru opisanego w pkt 2.2.3.1 poniżej, powierzchnię zewnętrzną wspomnianych trzech próbek poddaje się obróbce opisanej w pkt 2.2.2.2 przy użyciu mieszaniny określonej w pkt 2.2.2.1 poniżej.
 2.2.2.1. Mieszanina stosowana w badaniu
 Mieszanina stosowana w badaniu składa się w 61,5 % z n-heptanu, w 12,5 % z toluenu, w 7,5 % z czterochlorku etylu, w 12,5 % z trójchloroetylenu i w 6 % z ksylenu (procent objętościowy).
 2.2.2.2. Nakładanie mieszaniny stosowanej w badaniu
 Namoczyć kawałek tkaniny bawełnianej (według normy ISO 105) aż do nasycenia mieszaniną określoną w pkt 2.2.2.1 powyżej i w ciągu 10 sekund nałożyć go na 10 minut na powierzchnię zewnętrzną próbki pod naciskiem 50 N/cm2 odpowiadającym sile czynnej 100 N przyłożonej na powierzchnię próbną o powierzchni 14 × 14 mm.
 W trakcie tych 10 minut ściereczkę ponownie nasącza się mieszaniną, aby skład nakładanej mieszaniny pozostawał przez cały czas identyczny z wymaganym.
 Podczas nakładania dopuszczalne jest kompensowanie nacisku wywieranego na próbkę, tak aby nie dopuścić do spowodowania pęknięć.
 2.2.2.3. Czyszczenie
 Zakończywszy nakładanie mieszaniny stosowanej w badaniu, próbki suszy się na otwartym powietrzu, a następnie przepłukuje się roztworem opisanym w pkt 2.3. (Odporność na detergenty i węglowodory) w temperaturze 23 °C ± 5 °C. Próbki płucze się następnie starannie wodą destylowaną, zawierającą nie więcej niż 0,2 % zanieczyszczeń, w temperaturze 23 °C ± 5 °C, oraz wyciera miękką ściereczką.
 2.2.3. Wyniki
 2.2.3.1. Po badaniu wytrzymałości na czynniki atmosferyczne powierzchnia zewnętrzna próbek musi być wolna od pęknięć, zarysowań, łuszczenia się i zniekształceń, a średnia zmiana przepuszczalności świtała Δt = (T2-T3)/T2, zmierzona na trzech próbkach zgodnie z procedurą opisaną w dodatku 2 do niniejszego załącznika, nie może przekraczać 0,020 (Δtm < 0,020).
 2.2.3.2. Po badaniu odporności na czynniki chemiczne próbki nie mogą nosić żadnych śladów chemicznego przebarwienia mogącego powodować zmianę rozproszenia strumienia światła, którego średnia zmiana Δd = (T5-T4)/T2, zmierzona na trzech próbkach zgodnie z procedurą opisaną w dodatku 2 do niniejszego załącznika, nie może przekraczać 0,020 (Δdm < 0,020).
 2.2.4. Odporność na promieniowanie emitowane przez źródło światła
 Jeżeli zachodzi taka potrzeba, przeprowadzane jest poniższe badanie:
 Płaskie próbki każdego przepuszczającego światło elementu z tworzywa sztucznego są poddawane działaniu źródła światła. parametry kątów i odległości między próbkami muszą być identyczne z parametrami systemu. Wszystkie próbki muszą mieć identyczną barwę i być poddane ewentualnym identycznym czynnościom na ich powierzchni z przeprowadzanymi na częściach systemu.
 po 1 500 h nieprzerwanego działania, właściwości kolorymetryczne przepuszczanego światła muszą zostać osiągnięte przy użyciu nowego źródła światła, a powierzchnia próbek nie może wykazywać pęknięć, rys, odprysków ani zniekształceń.
 Nie jest konieczne sprawdzanie odporności materiałów wewnętrznych na promieniowanie ultrafioletowe emitowane przez źródło światła, jeżeli źródło światła spełnia wymogi regulaminu nr 37 lub jeżeli jest ono typu gazowo-wyładowczego o słabym promieniowaniu ultrafioletowym lub modułem LED o słabym promieniowaniu ultrafioletowym, lub w przypadku zastosowania środków zabezpieczających elementy systemu przed promieniowaniem ultrafioletowym, na przykład przez zastosowanie filtrów szklanych.
 2.3. Odporność na detergenty i węglowodory
 2.3.1. Odporność na detergenty
 Zewnętrzną stronę trzech próbek (szyb lub próbek materiału) podgrzewa się do 50 °C ± 5 °C, a następnie zanurza się na pięć minut w mieszaninie utrzymywanej w temperaturze 23 °C ± 5 °C i złożonej z 99 części wody destylowanej zawierającej nie więcej niż 0,02 % zanieczyszczeń oraz jednej części sulfonianu alkiloarylowego.
 Po przeprowadzeniu badania próbki są suszone w temperaturze 50 °C ± 5 °C. Powierzchnię próbek należy wyczyścić przy pomocy wilgotnej szmatki.
 2.3.2. Odporność na węglowodory
 Zewnętrzną stronę tych trzech próbek następnie lekko pociera się przez 1 minutę przy pomocy ściereczki bawełnianej, nasączonej mieszaniną składającą się w 70 % z n-heptanu i w 30 % z toluenu (procenty objętościowe), a następnie osusza na wolnym powietrzu.
 2.3.3. Wyniki
 Po tym jak powyższe dwa badania przeprowadzono bezpośrednio jedno po drugim, średnia wartość zmiany przepuszczalności Δt=(T2-T3)/T2, zmierzona na trzech próbkach zgodnie z procedurą opisaną w dodatku 2 do niniejszego załącznika, nie może przekraczać 0,010 (Δtm ≤ 0,010).
 2.4. Odporność na niszczenie mechaniczne
 2.4.1. Metoda niszczenia mechanicznego
 Zewnętrzną stronę trzech nowych próbek (szyb) należy poddać jednakowemu badaniu uszkodzeń mechanicznych przy użyciu metody opisanej w dodatku 3 do niniejszego załącznika.
 2.4.2. Wyniki
 Po tym badaniu zmiany:
 przepuszczalności światła
 :
 Δt = (T2-T3)/T2
 i rozproszenia
 :
 Δd = (T5-T4)/T2
 mierzy się zgodnie z procedurą opisaną w dodatku 2 w miejscu określonym w pkt 2.2.4.1.1 niniejszego regulaminu. Średnia wartość z trzech próbek musi być taka, aby:
 Δtm ≤ 0,100; Δdm ≤ 0,050.
 2.5. Badanie przyczepności powłok (jeśli występują)
 2.5.1. Przygotowanie próbki
 Na powłoce szyby na powierzchni 20 mm × 20 mm za pomocą żyletki lub igły nacina się siatkę złożoną z kwadratów o boku około 2 mm × 2 mm. Nacisk wywierany na żyletkę lub igłę musi być wystarczający do przecięcia co najmniej powłoki.
 2.5.2. Opis badania
 Należy użyć taśmy samoprzylepnej o przyczepności 2 N/(cm szerokości) ± 20 % mierzonej w znormalizowanych warunkach opisanych w dodatku 4 do niniejszego załącznika. Taśmę tę, o minimalnej szerokości 25 mm, należy dociskać do powierzchni przygotowanej zgodnie z pkt 2.5.1 powyżej przez co najmniej pięć minut.
 Obciążyć następnie koniec taśmy, aż do zrównoważenia siły przyczepności do powierzchni, na którą działa siła prostopadła do tej powierzchni. W tym momencie taśmę odrywa się ze stałą prędkością 1,5 m/s ± 0,2 m/s.
 2.5.3. Wyniki
 Powierzchnia, na której nacięto siatkę, nie może zostać znacznie zniekształcona. Zniekształcenia miejsc przecięcia siatki lub krawędzi nacięć są dopuszczalne, pod warunkiem że powierzchnia objęta zniekształceniem nie będzie większa niż 15 % powierzchni siatki.
 2.6. Badania systemu kompletnego zawierającego szybę z tworzywa sztucznego
 2.6.1. Odporność na niszczenie mechaniczne powierzchni szyby
 2.6.1.1. Badania
 Szyba próbki systemu nr 1 zostaje poddana badaniu opisanemu w pkt 2.4.1 powyżej.
 2.6.1.2. Wyniki
 Po zakończeniu badania, wyniki pomiarów fotometrycznych systemu lub jednej albo kilku jego części, przeprowadzonych zgodnie z niniejszym regulaminem, nie mogą być wyższe niż 30 % określonych wartości granicznych w punkcie B50L, ani niższe niż 10 % określonych wartości granicznych w punkcie 75R, w stosownych przypadkach.
 2.6.2. Badanie przyczepności powłok (jeśli występują)
 Szybę próbki jednostki instalacyjnej nr 2 poddaje się badaniu opisanemu w pkt 2.5 powyżej.
 3. KONTROLA ZGODNOŚCI PRODUKCJI
 3.1. Odnośnie do materiałów używanych do produkcji szyb, jednostki instalacyjne danej serii uznaje się za zgodne z niniejszym regulaminem, jeżeli:
 3.1.1.
 po badaniu odporności na czynniki chemiczne oraz po badaniu odporności na detergenty i węglowodory, powierzchnia zewnętrzna próbek nie wykazuje pęknięć, łuszczenia się ani zniekształceń widocznych gołym okiem (zob. pkt 2.2.2, 2.3.1 i 2.3.2 niniejszego załącznika);
 3.1.2.
 po przeprowadzeniu badania opisanego w pkt 2.6.1.1 powyżej wartości fotometryczne w punktach pomiaru wziętych pod uwagę w pkt 2.6.1.2 mieszczą się w granicach określonych w niniejszym regulaminie dla zgodności produkcji.
 3.2. Jeżeli wyniki badań nie odpowiadają wymogom, badania powtarza się na innej próbce systemu pobranej wyrywkowo.
 Dodatek 1
 CHRONOLOGICZNY PORZĄDEK PRZEPROWADZANIA BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH
 A. BADANIA TWORZYWA SZTUCZNEGO (SZYBY LUB PRÓBKI MATERIAŁU DOSTARCZONE ZGODNIE Z PKT 2.2.4 NINIEJSZEGO REGULAMINU)
 Próbki
 Szyby lub próbki materiału
 Szyby
 Badania
 1
 2
 3
 4
 5
 6
 7
 8
 9
 10
 11
 12
 13
 14
 1.1.
 Ograniczone badania fotometryczne (pkt 2.1.2.)
 X
 X
 X
 1.1.1.
 Zmiana temperatury (pkt 2.1.1)
 X
 X
 X
 1.2.
 Ograniczone badania fotometryczne (pkt 2.1.2.)
 X
 X
 X
 1.2.1.
 Pomiar przepuszczalności
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 1.2.2.
 Pomiar rozproszenia
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 1.3.
 Czynniki atmosferyczne (pkt 2.2.1)
 X
 X
 X
 1.3.1.
 Pomiar przepuszczalności
 X
 X
 X
 1.4.
 Czynniki chemiczne (pkt 2.2.2)
 X
 X
 X
 1.4.1.
 Pomiar rozproszenia
 X
 X
 X
 1.5.
 Detergenty (pkt 2.3.1)
 X
 X
 X
 1.6.
 Węglowodory (pkt 2.3.2)
 X
 X
 X
 1.6.1.
 Pomiar przepuszczalności
 X
 X
 X
 1.7.
 Niszczenie (pkt 2.4.1)
 X
 X
 X
 1.7.1.
 Pomiar przepuszczalności
 X
 X
 X
 1.7.2.
 Pomiar rozproszenia
 X
 X
 X
 1.8.
 Przyczepność (pkt 2.5)
 X
 1.9.
 Odporność na promieniowanie emitowane przez źródło światła (pkt 2.2.4)
 X
 B. BADANIA SYSTEMÓW KOMPLETNYCH LUB ICH CZĘŚCI (DOSTARCZONYCH ZGODNIE Z PKT 2.2.3 NINIEJSZEGO REGULAMINU)
 Badania
 System kompletny
 Nr próbki
 1
 2
 2.1.
 Niszczenie (pkt 2.6.1.1)
 X
 2.2.
 Fotometria (pkt 2.6.1.2)
 X
 X
 2.3.
 Przyczepność (pkt 2.6.2)
 Dodatek 2
 METODA POMIARU ROZPROSZENIA I PRZEPUSZCZALNOŚCI ŚWIATŁA
 1. APARATURA POMIAROWA (zob. rys. 1 poniżej)
 Wiązka światła kolimatora K o dywergencji połowicznej β/2 = 17,4 × 10– 4 rad jest ograniczona przysłoną Dτ z otworem 6 mm, naprzeciwko której umieszczone jest stanowisko z próbką.
 Achromatyczna soczewka skupiająca L2, skorygowana pod względem aberracji sferycznej, łączy przysłonę Dτ z odbiornikiem R; średnica soczewki L2 musi być dobrana, tak by nie przysłaniała światła wysyłanego przez próbkę w stożku o półkącie rozwarcia wierzchołka β/2 = 14 stopni.
 Przysłona pierścieniowa DD o kątach αο/2 = 1 stopień i αmax/2 = 12 stopni zostaje umieszczona w płaszczyźnie ogniskowej obrazu soczewki L2.
 Nieprzezroczysta środkowa część przysłony jest niezbędna w celu eliminacji światła przychodzącego bezpośrednio ze źródła światła. Musi być możliwe usunięcie środkowej części przysłony z wiązki światła w taki sposób, aby powróciła dokładnie do swojego pierwotnego położenia.
 Odcinek L2 Dτ oraz długość ogniskowej F2 soczewki L2 muszą być dobrane w taki sposób, aby obraz Dτ w całości pokrywał odbiornik R.
 Dla L2 zaleca się zastosowanie odległości ogniskowej wynoszącej około 80 mm.
 Dla początkowego padającego strumienia sprowadzonego do jednostki, dokładność bezwzględna każdego odczytu musi być większa niż 0,001.
 Rysunek 1
 Schemat optyczny służący do pomiaru zmian rozproszenia i przewodzenia
 2. POMIARY
 Dokonuje się następujących odczytów:
 Odczyt
 Z próbką
 Ze środkową częścią DD
 Reprezentowana wielkość
 T1
 Nie
 Nie
 Padający strumień w początkowym odczycie
 T2
 Tak
 (przed badaniem)
 Nie
 Strumień przepuszczany przez nowy materiał w polu 24 stopni
 T3
 Tak
 (przed badaniem)
 Nie
 Strumień przepuszczany przez badany materiał w polu 24 stopni
 T4
 Tak
 (przed badaniem)
 Tak
 Strumień rozproszony przez nowy materiał
 T5
 Tak
 (przed badaniem)
 Tak
 Strumień rozproszony przez badany materiał
 Dodatek 3
 METODA BADANIA NATRYSKOWEGO
 1. WYPOSAŻENIE BADAWCZE
 1.1. Pistolet natryskowy
 Zastosowany pistolet natryskowy musi być wyposażony w dyszę o średnicy 1,3 mm pozwalającą na przepływ cieczy z prędkością 0,24 ± 0,02 l/min. przy ciśnieniu roboczym wynoszącym 6,0 barów – 0/+ 0,5 bara.
 W tych warunkach należy uzyskać strumień o średnicy 170 ± 50 mm na powierzchnię niszczoną znajdującą się w odległości 380 ± 10 mm od dyszy.
 1.2. Mieszanina stosowana w badaniu
 Mieszanina stosowana w badaniu składa się z:
 piasku kwarcowego o stopniu twardości 7 w skali twardości Mohsa, o wielkości ziaren od 0 do 0,2 mm i niemal normalnym ich rozkładzie, przy czynniku kątowym wynoszącym od 1,8 do 2;
 wody o twardości nieprzekraczającej 205 g/m3 dla mieszaniny składającej się z 25 g piasku na litr wody.
 2. BADANIE
 Zewnętrzną powierzchnię szyb świateł poddaje się raz lub wielokrotnie działaniu strumienia piasku wytworzonego zgodnie z powyższym opisem. Strumień natryskuje się niemal prostopadle do badanej powierzchni.
 Zniszczenie sprawdza się przy pomocy jednej lub więcej próbek szklanych umieszczonych jako odniesienie w pobliżu badanych szyb. Natryskiwanie mieszaniną jest kontynuowane do momentu osiągnięcia zmiany rozproszenia światła na próbce lub próbkach, mierzonego zgodnie z metodą opisaną w dodatku 2, o wartości: Δd = (T5 – T4)/T2 = 0,0250 ± 0,0025.
 Można użyć kilku próbek odniesienia, aby sprawdzić, czy cała badana powierzchnia uległa zniszczeniu w sposób równomierny.
 Dodatek 4
 BADANIE PRZYCZEPNOŚCI PRZY POMOCY TAŚMY KLEJĄCEJ
 1. CEL
 Niniejsza metoda pozwala określić, w normalnych warunkach, liniową siłę przyczepności taśmy przylepnej do płytki szklanej.
 2. ZASADA
 Zmierzenie siły koniecznej do odklejenia pod kątem 90 stopni taśmy samoprzylepnej od płytki szklanej.
 3. WARUNKI OTOCZENIA SĄ NASTĘPUJĄCE:
 Temperatura musi wynosić 23 °C ± 5 °C a wilgotność względna 65 ± 15 %.
 4. ODCINKI PRZEZNACZONE DO BADANIA
 Przed przeprowadzeniem badania należy poddać próbną rolkę taśmy samoprzylepnej kondycjonowaniu przez 24 godziny w określonych warunkach otoczenia (zob. pkt 3 powyżej).
 Dla każdej rolki należy przeprowadzić badania na pięciu próbkach o długości 400 mm każda. Odcinki te pobiera się z rolki po odrzuceniu pierwszych trzech warstw.
 5. PROCEDURA
 Badanie przeprowadza się w warunkach otoczenia określonych w pkt 3 powyżej.
 Pobrać 5 próbek, odwijając taśmę z prędkością około 300 mm/s, następnie w ciągu 15 sekund:
 nakładać taśmę na płytkę szklaną stopniowo lekkim wzdłużnym pocierającym ruchem palca, nie wywierając nadmiernego nacisku, w taki sposób, aby nie pozostawić pęcherza powietrza pomiędzy taśmą a płytką szklaną.
 pozostawić całość przez 10 minut w określonych warunkach otoczenia;
 Odkleić od płytki około 25 mm badanego odcinka w płaszczyźnie prostopadłej do osi odcinka.
 unieruchomić płytkę i ustawić odklejony koniec taśmy pod kątem 90 stopni. Przyłożyć siłę w taki sposób, aby linia podziału pomiędzy taśmą a płytką była prostopadła do tej siły i prostopadła do płytki.
 Pociągnąć w celu odklejenia, z prędkością 300 ± 30 mm/s i zapisać wartość koniecznej użytej siły.
 6. WYNIKI
 Uzyskanych pięć wartości układa się w kolejności i jako wynik pomiaru bierze się wartość środkową. Wartość tę należy wyrazić w niutonach na centymetr szerokości taśmy.
 ZAŁĄCZNIK 7
 MINIMALNE WYMOGI DOTYCZĄCE POBIERANIA PRÓBEK PRZEZ KONTROLERA
 1. PRZEPISY OGÓLNE
 1.1. Wymagania dotyczące zgodności uważa się za spełnione z mechanicznego i geometrycznego punktu widzenia, jeżeli różnice nie przekraczają nieuchronnych tolerancji produkcyjnych w granicach wymagań niniejszego regulaminu. Warunek ten stosuje się również do barwy.
 1.2. Odnośnie do właściwości fotometrycznych, zgodność systemów produkowanych seryjnie nie jest podważana, jeżeli w trakcie badania systemu wybranego wyrywkowo i wyposażonego w źródło światła podłączone do napięcia, oraz, jeżeli zachodzi taka potrzeba, poddanego korekcie, zgodnie z pkt 1 i 2 załącznika 9 do niniejszego regulaminu:
 1.2.1.
 żadna ze zmierzonych wartości nie odbiega na niekorzyść o ponad 20 % od wartości określonej w niniejszym regulaminie;
 1.2.1.1. dla wymienionych niżej wartości światła mijania i jego trybów, maksymalne odchylenie może wynosić odpowiednio:
 a)
 dla maksymalnych wartości w punkcie B50L, 170 cd (odpowiadające 20 %) i 255 cd (odpowiadające 30 %);
 b)
 dla maksymalnych wartości w strefie III oraz w segmencie BLL: 255 cd (odpowiadające 20 %) i 380 cd (odpowiadające 30 %);
 c)
 dla maksymalnych wartości w segmentach E, F1, F2 i F3: 170 cd (odpowiadające 20 %) i 255 cd (odpowiadające 30 %);
 d)
 dla minimalnych wartości w punktach BR, P w grupach S50 + S50LL + S50RR, S100 + S100LL + S100RR oraz w punktach określonych w przypisie 4 do tabeli 1 w załączniku 3 do niniejszego regulaminu (B50L, HV, BR, BRR i BLL), połowa wymaganej wartości (odpowiadająca 20 %) i trzy czwarte wymaganej wartości (odpowiadające 30 %);
 1.2.1.2. dla świateł drogowych z punktem HV położonym we wnętrzu obszaru ograniczonego izoluksą 0,75 Imax, dopuszczalne jest odchylenie +20 % dla wartości maksymalnych, oraz -20 % dla wartości minimalnych w przypadku wartości fotometrycznych we wszystkich punktach pomiaru określonych w pkt 6.3.2 niniejszego regulaminu.
 1.2.2.
 Jeżeli wyniki opisanych wyżej badań nie są zgodne z wymogami, można zmienić ustawienie systemu, pod warunkiem że oś wiązki nie ulegnie przemieszczeniu o więcej niż 0,5 stopnia w prawo lub w lewo, ani o więcej niż 0,2 stopnia w górę lub w dół. Przepisy te nie są stosowane do jednostek oświetleniowych określonych w pkt 6.3.1.1 niniejszego regulaminu.
 1.2.3.
 Jeżeli wyniki opisanych wyżej badań nie są zgodne z wymogami, system zostaje poddany ponownym badaniom z użyciem innego wzorcowego źródła światła lub innego urządzenia zasilającego i sterującego.
 1.2.4.
 Systemy wykazujące wyraźne wady nie są brane pod uwagę.
 1.2.5.
 Nie bierze się pod uwagę wartości odniesienia.
 2. PIERWSZE POBRANIE PRÓBEK
 W trakcie pierwszego pobrania próbek cztery systemy zostają wybrane wyrywkowo. Pierwszy zestaw próbek złożony z dwóch sztuk oznacza się literą A, a drugi zestaw próbek złożony z dwóch sztuk oznacza się literą B.
 2.1. Zgodność nie jest kwestionowana.
 2.1.1. Po zakończeniu procedury pobierania próbek przestawionej na rys. 1 w niniejszym załączniku zgodność systemów produkowanych seryjnie nie jest podważana, jeżeli niekorzystne odchylenia wartości mierzonych dla systemów wynoszą:
 2.1.1.1.
 próbka A
 A1:
 jeden system
 0 %
 jeden system
 nie więcej niż
 20 %
 A2:
 oba systemy
 ponad
 0 %
 ale nie więcej niż
 20 %
 przejdź do próbki B
 2.1.1.2.
 próbka B
 B1:
 oba systemy
 0 %
 2.1.2. lub gdy spełnione są warunki określone w pkt 1.2.2 powyżej dla próbki A.
 2.2. Zgodność jest kwestionowana
 2.2.1. Po zakończeniu procedury pobierania próbek przestawionej na rys. 1 w niniejszym załączniku, zgodność systemów produkowanych seryjnie jest kwestionowana, a producenta wzywa się do przywrócenia zgodności jego produkcji z wymaganiami, jeżeli odchylenia wartości mierzonych dla systemów wynoszą:
 2.2.1.1.
 próbka A
 A3:
 jeden system
 nie więcej niż
 20 %
 jeden system
 ponad
 20 %
 ale nie więcej niż
 30 %
 2.2.1.2.
 próbka B
 B2:
 w przypadku A2
 jeden system
 ponad
 0 %
 ale nie więcej niż
 20 %
 jeden system
 nie więcej niż
 20 %
 B3:
 w przypadku A2
 jeden system
 0 %
 jeden system
 ponad
 20 %
 ale nie więcej niż
 30 %
 2.2.2. lub gdy nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2 powyżej dla próbki A.
 2.3. Cofnięcie homologacji
 Zgodność jest kwestionowana i stosuje się pkt 10 niniejszego regulaminu, jeżeli po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rys. 1 w niniejszym załączniku odchylenia zmierzonych wartości parametrów świateł wynoszą:
 2.3.1.
 próbka A
 A4:
 jeden system
 nie więcej niż
 20 %
 jeden system
 ponad
 30 %
 A5:
 oba systemy
 ponad
 20 %
 2.3.2.
 próbka B
 B4:
 w przypadku A2
 jeden system
 ponad
 0 %
 ale nie więcej niż
 20 %
 jeden system
 ponad
 20 %
 B5:
 w przypadku A2
 oba systemy
 ponad
 20 %
 B6:
 w przypadku A2
 jeden system
 0 %
 jeden system
 ponad
 30 %
 2.3.3.
 lub gdy nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2 powyżej dla próbek A i B.
 3. PONOWNE POBRANIE PRÓBEK
 W przypadkach A3, B2 i B3 w terminie dwóch miesięcy od daty powiadomienia, konieczne jest ponowne pobranie próbek, podczas którego spośród egzemplarzy wyprodukowanych po dostosowaniu wybiera się trzecią próbkę C dwóch systemów oraz czwartą próbkę D dwóch systemów.
 3.1. Zgodność nie jest kwestionowana.
 3.1.1. Po zakończeniu procedury pobierania próbek przestawionej na rys. 1 w niniejszym załączniku, zgodność systemów produkowanych seryjnie nie jest kwestionowana, jeżeli odchylenia wartości mierzonych dla systemów wynoszą:
 3.1.1.1.
 próbka C
 C1:
 jeden system
 0 %
 jeden system
 nie więcej niż
 20 %
 C2:
 oba systemy
 ponad
 0 %
 ale nie więcej niż
 20 %
 przejść do próbki D
 3.1.1.2.
 próbka D
 D1:
 w przypadku C2
 oba systemy
 0 %
 3.1.2. lub gdy są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2 powyżej dla próbki C.
 3.2. Zgodność jest kwestionowana
 3.2.1. Po zakończeniu procedury pobierania próbek przestawionej na rys. 1 w niniejszym załączniku, zgodność systemów produkowanych seryjnie jest kwestionowana, a producenta wzywa się do przywrócenia zgodności jego produkcji z wymaganiami, jeżeli odchylenia wartości mierzonych dla systemów wynoszą:
 3.2.1.1.
 próbka D
 D2:
 w przypadku C2
 jeden system
 ponad
 0 %
 ale nie więcej niż
 20 %
 jeden system
 nie więcej niż
 20 %
 3.2.1.2.
 lub jeżeli dla próbki C nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2.
 3.3. Cofnięcie homologacji
 Zgodność jest kwestionowana i stosuje się pkt 10 niniejszego regulaminu, jeżeli po zakończeniu procedury pobierania próbek przedstawionej na rys. 1 w niniejszym załączniku odchylenia zmierzonych wartości parametrów świateł wynoszą:
 3.3.1.
 próbka C
 C3:
 jeden system
 nie więcej niż
 20 %
 jeden system
 ponad
 20 %
 C4:
 oba systemy
 ponad
 20 %
 3.3.2.
 próbka D
 D3:
 w przypadku C2
 jeden system
 0 %
 lub powyżej
 0 %
 jeden system
 ponad
 20 %
 3.3.3.
 lub gdy nie są spełnione warunki określone w pkt 1.2.2 powyżej dla próbek C i D.
 4. ZMIANA POŁOŻENIA PIONOWEGO GRANICY ŚWIATŁA I CIENIA ŚWIATEŁ MIJANIA
 Odnośnie do weryfikacji zmiany położenia pionowego granicy światła i cienia świateł mijania pod wpływem ciepła stosuje się następującą metodę:
 Po pobraniu próbki, zgodnie z rys. 1, jeden z systemów próbki A jest poddany badaniom zgodnie z procedurą, określoną w pkt 2.1 załącznika 4, po trzykrotnym poddaniu cyklowi określonemu w pkt 2.2.2 załącznika 4.
 System uznaje się za odpuszczalny, jeżeli Δr nie przekracza 1,5 mrad w górę i 2,5 mrad w dół.
 Jeżeli wartość ta jest wyższa od 1,5 mrad, ale nie przekracza 2,0 mrad w górę lub jest wyższa niż 2,5 mrad ale nie wyższa niż 3,0 mrad w dół, drugi system próbki A poddaje się badaniu, po którym średnia odnotowanych wartości bezwzględnych dla obu próbek nie może być wyższa niż 1,5 mrad w górę i 2,5 mrad w dół.
 Jednakże jeżeli powyższa wartość 1,5 mrad w górę i 2,5 mrad w dół nie zostaje zachowana dla próbki A, oba systemy próbki B są poddane tej samej procedurze, a wartość Δr dla każdego z nich nie może być wyższa niż 1,5 mrad w górę i 2,5 mrad w dół.
 Rysunek 1
 Uwaga: „urządzenie” na tym rysunku oznacza „system”.
 ZAŁĄCZNIK 8
 PRZEPISY DOTYCZĄCE REGULACJI GRANICY ŚWIATŁA–CIENIA I USTAWIENIA ŚWIATŁA MIJANIA
 1. DEFINICJA GRANICY ŚWIATŁA I CIENIA
 Granica światła i cienia padająca na ekran pomiarowy musi być wystarczająco wyraźna, by umożliwić ustawienie światła; musi spełniać następujące wymogi:
 1.1. Kształt (zob. rys. 1)
 Granica światła i cienia zawiera:
 a)
 prostą „część poziomą” z lewej strony;
 b)
 część wznoszącą się „załamanie – wzniesienie” z prawej strony.
 W każdym przypadku część „załamanie – wzniesienie” musi być ostra.
 2. PROCEDURA USTAWIANIA WZROKOWEGO
 2.1. Przed każdym nowym badaniem system należy ustawić w stanie zerowym. Poniższe instrukcje dotyczą wiązek emitowanych przez jednostki oświetleniowe, które, zdaniem występującego o homologację, muszą być poddane regulacji.
 2.2. Reflektor ustawia się wzrokowo za pomocą granicy światła i cienia (zob. rys. 1 poniżej) w następujący sposób: Światło ustawia się, stosując płaski pionowy ekran ustawiony w odległości 10 m lub 25 m (jak to określono w pkt 9 załącznika 1) przed reflektorem i pod kątem prostym do osi H-V. Ekran musi być dostatecznie szeroki, aby umożliwiał zbadanie i dostosowanie granicy światła i cienia światła mijania w przedziale co najmniej 5° z każdej strony linii V–V.
 2.3. Regulacja pionowa: poziomą część granicy światła i cienia przesuwa się w górę z pozycji poniżej linii B i ustawia się w jej pozycji nominalnej, 1 % (25 cm) poniżej linii H-H.
 Rysunek 1
 „Granica światła i cienia”
 Tolerancja poziomego ustawienia
 Tolerancja pionowego ustawienia
 Nominalne położenie granicy i światła i cienia
 „Wzniesienie”
 „Załamanie”
 Uwaga: Skale dla osi pionowej i poziomej różnią się.
 2.4. Regulacja pozioma: część „załamanie – wzniesienie” granicy światła i cienia przesuwa się:
 dla świateł przeznaczonych do ruchu prawostronnego:
 a)
 ze strony prawej na lewą, a następnie ustawia się poziomo tak, aby:
 (i)
 ponad linią 0,2° D jej „wzniesienie” nie wykraczało poza linię A z lewej strony; oraz
 (ii)
 na linii 0,2° D lub poniżej jej „wzniesienia” przecinało linię A; oraz
 (iii)
 zgięcie „załamania” było zasadniczo zlokalizowane w granicach +/-0,5 stopnia na lewo albo na prawo od linii V–V;
 lub
 dla świateł przeznaczonych do ruchu lewostronnego:
 b)
 ze strony lewej na prawą, a następnie ustawia się poziomo tak, aby:
 (i)
 ponad linią 0,2° D jej „wzniesienie” nie wykraczało poza linię A z prawej strony; oraz
 (ii)
 na linii 0,2° D lub poniżej jej „wzniesienia” przecinało linię A; oraz
 (iii)
 zgięcie „załamania” było zasadniczo zlokalizowane w granicach +/-0,5 stopnia na lewo albo na prawo od linii V–V;
 2.5. Jeżeli tak ustawiony reflektor nie spełnia wymogów określonych w załączniku 3, jego ustawienie można zmienić, pod warunkiem że oś wiązki światła nie zostanie przesunięta:
 poziomo od linii A o więcej niż: 0,5° w lewo lub 0,75° w prawo;
 w pionie o nie więcej niż 0,25° w górę lub w dół od linii B.
 2.6. Jeśli jednak regulacji pionowej nie można powtarzać aż do uzyskania wymaganego położenia w zakresie dozwolonych tolerancji opisanych w pkt 2.5 powyżej, należy zastosować metodę z użyciem przyrządów opisaną w pkt 3 poniżej, aby zbadać zgodność z minimalnymi wymogami jakości dotyczącymi granicy światła i cienia (jak określono w pkt 2.7 poniżej) oraz przeprowadzić regulację pionową i poziomą światła.
 2.7. Pomiar jakości granicy światła i cienia
 W celu określenia ostrości minimalnej pomiary należy wykonywać, skanując w pionie poziomą część granicy światła i cienia w krokach kątowych wynoszących 0,05° z odległości pomiarowej wynoszącej:
 a)
 10 m i za pomocą detektora o średnicy ok. 10 mm; lub
 b)
 25 m i za pomocą detektora o średnicy ok. 30 mm.
 Odległość, z której dokonano pomiaru w czasie badania, należy odnotować w pkt 9.8 formularza zawiadomienia (zob. załącznik 1 do niniejszego regulaminu).
 W celu określenia ostrości maksymalnej pomiary należy wykonywać, skanując w pionie poziomą część granicy światła i cienia w krokach kątowych wynoszących 0,05° wyłącznie z odległości pomiarowej wynoszącej 25 m i za pomocą detektora o średnicy ok. 30 mm.
 Jakość granicy światła i cienia należy uznać za akceptowalną, jeśli wymogi pkt 2.1–2.3 powyżej są zgodne z co najmniej jednym zestawem pomiarów.
 2.7.1. Widoczna musi być nie więcej niż jedna granica światła i cienia (1).
 2.7.2. Ostrość granicy światła i cienia
 Czynnik ostrości G określa się, skanując w pionie poziomą część granicy światła i cienia w odległości 2,5° od linii V–V, gdzie:
 G = (log Εβ - log E(β + 0,1°)), gdzie β = pozycja pionowa w stopniach.
 Wartość G nie może być mniejsza niż 0,13 (ostrość minimalna) i większa niż 0,40 (ostrość maksymalna).
 2.7.3. Liniowość
 Część pozioma granicy światła i cienia, która służy do regulacji pionowej, musi przebiegać poziomo w odległości od 1,5° do 3,5° od linii V–V (zob. rys. 1a w pkt 3 poniżej):
 a)
 punkty przegięcia granicy światła i cienia na liniach pionowych w pozycjach 1,5°, 2,5° i 3,5° określa się wzorem:
 (d2 (log E)/dβ2 = 0);
 b)
 Maksymalna odległość w pionie między ustalonymi punktami przegięcia nie może przekraczać 0,2°.
 2.8. Jeżeli wiązka częściowa powoduje jedynie powstanie części poziomej granicy światła i cienia, regulacja pozioma, przy braku specyfikacji wnioskodawcy, nie jest określona żadnym wymogiem.
 2.9. Granica światła i cienia jednostki oświetleniowej nie przewidzianej do osobnej regulacji, zgodnie ze wskazaniami występującego o homologację, musi spełniać odpowiednie wymogi.
 2.10. Jednostki oświetleniowe regulowane zgodnie z metodą wskazaną przez występującego o homologację, zgodnie z przepisami pkt 5.2 i 6.2.1.1 niniejszego regulaminu, muszą posiadać granicę światła i cienia, o ile występuje, której kształt i położenie są zgodne z wymogami określonymi w tabeli 2 w załączniku 3 do niniejszego regulaminu.
 2.11. Dla każdego dodatkowego trybu świateł mijania ewentualne kształt i położenie granicy światła i cienia, muszą automatycznie spełniać odpowiednie wymogi określone w tabeli 2 w załączniku 3 do niniejszego regulaminu.
 2.12. Ustawienie lub regulacja pierwotne zgodne ze specyfikacją występującego o homologację, w oparciu o przepisy pkt 2.1–2.6 powyżej, może być stosowana do jednostek oświetleniowych przeznaczonych do ich oddzielnego zamontowania.
 3. REGULACJA PIONOWA I POZIOMA
 Jeśli granica światła i cienia jest zgodna z wymogami dotyczącymi jakości zawartymi w pkt 2 niniejszego załącznika, regulację wiązki można przeprowadzić za pomocą przyrządów.
 Rysunek 1a
 Pomiar jakości granicy światła i cienia
 „Granica swiatła i cienia”
 Linie skanowania pionowego
 Uwaga: Skale dla osi pionowej i poziomej różnią się.
 3.1. Regulacja pionowa
 Przesuwając się w górę z pozycji poniżej linii B (zob. rys. 2 poniżej), skanuje się w pionie poziomą część granicy światła i cienia w odległości 2,5° od osi V–V. Punkt przegięcia (gdzie d2 (log E)/dv2 = 0) określa się na linii B znajdującej się 1 % poniżej osi H-H.
 3.2. Regulacja pozioma
 Występujący o homologację określa, którą z następujących metod regulacji poziomej zastosował:
 a)
 metoda „linii 0,2 D” (zob. rys. 2 poniżej).
 Po regulacji pionowej światła skanuje się od 5° na lewo do 5° na prawo pojedynczą poziomą linię znajdującą się w odległości 0,2° D. Maksymalna wartość „G” określona wzorem G = (log Εβ – log E(β + 0,1°)), gdzie β oznacza położenie poziome w stopniach, nie może być mniejsza niż 0,08.
 Punkt przegięcia określony na linii 0,2 D musi się znaleźć na linii A.
 Rysunek 2
 Regulacja pionowa i pozioma za pomocą przyrządów – metoda skanowania linii poziomej
 „Granica światła i cienia”
 Linia skanowania poziomego
 Linia stakowania
 Uwaga: Skale dla osi pionowej i poziomej różnią się.
 b)
 metoda „3 linii” (zob. rys. 3 poniżej).
 Po regulacji pionowej światła skanuje się trzy linie pionowe od 2° D do 2° U w pozycjach 1° R, 2° R i 3° R. Odpowiednie maksymalne wartości „G” określone wzorem:
 G = (log Εβ – log E(β + 0,1°))
 gdzie β jest pozycją pionową w stopniach, nie mogą być mniejsze niż 0,08. Określone na trzech liniach punkty przegięcia wykorzystuje się do wytyczenia linii prostej. Punkt przecięcia tej linii oraz linii B wytyczonej przy przeprowadzaniu regulacji pionowej musi się znaleźć na linii V.
 Rysunek 3
 Regulacja pionowa i pozioma za pomocą przyrządów – metoda skanowania trzech linii
 „Granica światła i cienia”
 Prosta propowadzona na podstawie punktów przegiecia
 Linia skanowania
 Uwaga: Skale dla osi pionowej i poziomej różnią się.
 (1) Niniejszy punkt należy zmienić, kiedy dostępna będzie obiektywna metoda badań.
 ZAŁĄCZNIK 9
 PRZEPISY DOTYCZĄCE POMIARÓW FOTOMETRYCZNYCH
 1. PRZEPISY OGÓLNE
 1.1. System, lub jedną albo kilka jego części, należy zamontować na systemie gonio(foto)metrycznym.
 1.2. Wartości światłości są mierzone za pomocą komórki fotoelektrycznej zawartej w kwadracie o boku 65 mm, umieszczonej w odległości co najmniej 25 m przed środkiem odniesienia każdej jednostki oświetleniowej prostopadle do osi pomiaru przechodzącej przez początek systemu gonio(foto)metrycznego.
 1.3. W trakcie pomiarów fotometrycznych należy unikać odbić zakłócających przy pomocy odpowiedniej osłony.
 1.4. Wartości światłości mierzy się w odległości nominalnej wynoszącej 25 m.
 1.5. Współrzędne kątowe podaje się w stopniach na kuli odpowiadającej systemowi gonio(foto)metrycznemu, jak określono w regulaminie nr 48 (zob. schemat 1).
 Schemat 1
 GÓ-RA
 DÓŁ
 PRAWO
 LEWO
 horyzont
 światło
 sferyczna siatka współrzędnych
 oś rozsyłu fotometrycznego promienia światła
 Zgodnie z normami CIE
 h: płaszczyzny południkowe dookoła osi biegunowej
 v: płastczyzny równoleżnikowe prostopadłe do osi
 oś biegunowa
 1.6. Każda równoważna metoda fotometryczna jest akceptowalna po warunkiem zachowania niezbędnej korelacji.
 1.7. Należy unikać wszelkiego odchylenia środka odniesienia jednostek oświetleniowych od osi obrotu goniometru. Ma to zastosowanie szczególnie do kierunku pionowego oraz jednostek oświetleniowych wytwarzających granicę światła i cienia.
 Regulacji należy dokonać przy pomocy ekranu, który można umieścić w odległości mniejszej niż odległość komórki fotoelektrycznej.
 1.8. Wymogi fotometryczne nałożone na każdy punkt pomiaru (położenie kątowe) funkcji lub trybu oświetlenia, określone w niniejszym regulaminie, stosuje się do połowy sumy wartości zmierzonych odpowiednio na wszystkich jednostkach oświetleniowych systemu dla danej funkcji i trybu lub na wszystkich jednostkach oświetleniowych objętych danym wymogiem.
 1.8.1. Jednak w przypadkach, w których wymóg jest określony tylko dla jednej strony, podział na połowę nie jest stosowany. Przypadki te obejmują: pkt 6.2.5.2, 6.2.8.1, 6.3.2.1.1, 6.3.2.1.2, 6.3.4.1, 6.4.6 oraz przypis 4 do tabeli 1 w załączniku 3.
 1.9. Jednostki oświetleniowe systemu muszą być mierzone indywidualnie, jednakże dwie lub kilka jednostek oświetleniowych wchodzących w skład tej samej jednostki instalacyjnej, wyposażone w źródło światła o identycznym typie zasilania (regulowanym lub nie), mogą być mierzone równocześnie, pod warunkiem że, ze względu na ich wymiary i ich umiejscowienie mieszczą się w całości w trójkącie o wymiarach nie przekraczających 300 mm długości (w linii poziomej) i 150 mm szerokości (w linii pionowej), a producent określił wspólny środek odniesienia.
 1.10. Przed przeprowadzeniem kolejnego badania system musi być ustawiony w stanie zerowym.
 1.11. System, lub jedna albo kilka jego części, należy ustawić przed rozpoczęciem pomiarów w sposób zapewniający zgodność położenia granicy światła i cienia z wymogami określonymi w tabeli 2 załącznika 3 do niniejszego regulaminu. Części systemu poddane pomiarom indywidualnym i nieposiadające granicy światła i cienia należy umieścić na goniometrze zgodnie ze wskazówkami występującego o homologację (pozycja montażu).
 2. WARUNKI POMIARU W ZALEŻNOŚCI OD ŹRÓDEŁ ŚWIATŁA
 2.1. W przypadku żarówek wymiennych pracujących dzięki zasilaniu bezpośrednio napięciem pojazdu:
 system, lub jedna albo kilka jego części, musi być wyposażony w jedną lub kilka żarówek wzorcowych bezbarwnych, zaprojektowanych dla świecenia pod napięciem nominalnym 12 V. Podczas badania napięcie na zaciskach żarówki lub żarówek należy uregulować w taki sposób, by otrzymać strumień świetlny odniesienia 13,2 V podany w karcie danych określonej w regulaminie nr 37.
 Na potrzeby pomiarów strumień świetlny takiej żarówki może odbiegać od strumienia świetlnego odniesienia pod napięciem 13,2 V określonego w regulaminie nr 37. W takim przypadku wartość światłości koryguje się o indywidualny współczynnik dla żarówki wzorcowej (F = Φ obj./Φ (napięcie)).
 system, lub jedna albo kilka jego części, jest akceptowany, jeżeli wymogi określone w pkt 6 niniejszego regulaminu są spełnione co najmniej w przypadku jednej żarówki wzorcowej, która może zostać dostarczona wraz z systemem.
 2.2. W przypadku wymiennych wyładowczych źródeł światła:
 Napięcie przyłożone do końcówek statecznika(ów) lub do końcówek źródła (źródeł) światła, w przypadku gdy statecznik jest wbudowany w źródło światła, ma wartość 13,2 V +/-0,1 dla systemów przeznaczonych do napięcia 12 V.
 System, lub jedna albo kilka ich części, wyposażone w wymienne wyładowcze źródło światła muszą spełniać wymogi fotometryczne, wymienione w odpowiednich punktach niniejszego regulaminu, przy co najmniej jednym wzorcowym źródle światła poddanym sezonowaniu przez co najmniej 15 cykli, jak to określono w regulaminie nr 99. Strumień świetlny z tego wyładowczego źródła światła może różnić się od strumienia świetlnego obiektywnego określonego w regulaminie nr 99,
 w takim przypadku mierzone wartości fotometryczne należy odpowiednio skorygować.
 2.3. W przypadku niewymiennych źródeł światła pracujących dzięki zasilaniu bezpośrednio napięciem pojazdu:
 wszystkie pomiary przeprowadzane na światłach wyposażonych w niewymienne źródła światła (żarówki lub inne) należy przeprowadzać pod napięciem 6,3 V, 13,2 V lub 28,0 V bądź pod napięciem wskazanym przez występującego o homologację, z uwzględnieniem każdego innego systemu zasilania pojazdu.
 2.4. W przypadku źródła światła, wymiennego lub niewymiennego, pracującego niezależnie od napięcia pojazdu i sterowanego w całości przez system, lub w przypadku źródła światła zasilanego ze specjalnego źródła energii, napięcie probiercze określone w pkt 2.3 powyżej należy zastosować na zaciskach wejściowych tego systemu lub tego źródła energii. Laboratorium wykonujące badanie może zażądać od producenta dostarczenia tych specjalnych źródeł zasilania.
 2.5. W przypadku modułów LED pomiary należy przeprowadzać pod napięciem odpowiednio 6,3 V, 13,2 V lub 28,0 V, chyba że w niniejszym regulaminie określono inaczej. Pomiary modułów LED sterowanych elektronicznym urządzeniem sterowniczym źródła światła należy przeprowadzać w sposób określony przez występującego o homologację
 3. WARUNKI POMIARU I TRYB OŚWIETLENIA NA ZAKRĘCIE
 3.1. W przypadku systemu, jednej lub kilku jego części, zapewniających funkcję trybu oświetlenia na zakręcie, wymogi określone w pkt 6.2 (światła mijania) lub 6.3 (światła drogowe) niniejszego regulaminu mają zastosowanie do wszystkich sytuacji w zależności od promienia skrętu kół pojazdu. Na potrzeby weryfikacji świateł mijania i świateł drogowych stosuje się poniższą procedurę:
 3.1.1.
 system poddaje się badaniu w stanie zerowym (kierownica wycentrowana/linia prosta) oraz ponadto w stanach odpowiadających najmniejszemu promieniowi skrętu kół pojazdu, w prawo i w lewo, z użyciem, w stosownym przypadku, generatora sygnałów.
 3.1.1.1. Zgodność z wymogami pkt 6.2.5.2 i 6.2.5.4.1 niniejszego regulaminu należy sprawdzić dla trybów oświetlenia na zakręcie dla obu kategorii 1 i 2, bez zmiany ustawienia w poziomie.
 3.1.1.2. Zgodność z wymogami pkt 6.2.5.1 i 6.3 niniejszego regulaminu, w zależności od przypadku, należy sprawdzić:
 a)
 w przypadku trybu oświetlenia na zakręcie kategorii 2: bez dodatkowej zmiany w poziomie;
 b)
 w przypadku świateł mijania w trybie oświetlania na zakręcie kategorii 1 lub świateł drogowych oświetlania na zakręcie: po zmianie na poziome ustawienia odpowiedniej jednostki instalacyjnej (na przykład za pomocą goniometru) we właściwym kierunku przeciwnym.
 3.1.2.
 Podczas badania trybu oświetlenia na zakręcie kategorii 1 lub 2, dla promienia skrętu kół pojazdu różnego od określonego w pkt 3.1.1 powyżej, należy się upewnić, że rozdział światła jest jednolity i nie powoduje zbytniego oślepiania. W przeciwnym razie należy sprawdzić zgodność z wymogiem określonym w tabeli 1 załącznika 3 do niniejszego regulaminu.
 ZAŁĄCZNIK 10
 FORMULARZE OPISU
 Maksymalny format: A4 (210 × 297 mm)
 FORMULARZ OPISU SYSTEMU ADAPTACYJNEGO OŚWIETLENIA GŁÓWNEGO NR 1
 Sygnały sterowania AFS odpowiadające funkcjom i trybom oświetlenia wykonywanym przez system
 Funkcja lub tryb (tryby) sterowany(-e) przez sygnał (1)
 Światło mijania
 Światło drogowe
 Sygnał sterowania AFS
 Klasa C
 Klasa V
 Klasa E
 Klasa W
 Parametry techniczne (2)
 (na osobnym arkuszu, w razie potrzeby)
 Brak/domyślny
 ☒
 ☐
 Sygnał V
 ☐
 ☐
 ☐
 ☐
 ☐
 Sygnał E
 ☐
 ☐
 ☐
 ☐
 ☐
 Sygnał W
 ☐
 ☐
 ☐
 ☐
 ☐
 Sygnał T
 ☐
 ☐
 ☐
 ☐
 ☐
 Inne sygnały (3)
 ☐
 ☐
 ☐
 ☐
 ☐
 FORMULARZ OPISU SYSTEMU ADAPTACYJNEGO OŚWIETLENIA GŁÓWNEGO NR 2
 Granica światła i cienia, urządzenia regulacji i procedury regulacji jednostek oświetleniowych
 Jednostka oświetleniowa nr (4)
 Granica światła i cienia (5)
 Urządzenie regulacji
 Ewentualne parametry i przepisy dodatkowe (8)
 Jednostka oświetleniowa tworzy jedną lub kilka granic światła i cienia światła mijania lub uczestniczy w ich powstaniu
 pionowa
 pozioma
 Jak określono w załączniku 8 do niniejszego regulaminu (6)
 Stosowane są przepisy pkt 6.4.6. niniejszego regulaminu (6)
 Indywidualne („główne”) (6)
 (9)
 Połączone z „jednostką główną” jednostka nr (7)
 Indywidualne („główne”) (6)
 (9)
 połączone z „jednostką główną” nr (7)
 1
 Tak/Nie
 Tak/Nie
 Tak/Nie
 ....
 Tak/Nie
 ....
 2
 Tak/Nie
 Tak/Nie
 Tak/Nie
 ....
 Tak/Nie
 ....
 3
 Tak/Nie
 Tak/Nie
 Tak/Nie
 ....
 Tak/Nie
 ....
 4
 Tak/Nie
 Tak/Nie
 Tak/Nie
 ....
 Tak/Nie
 ....
 5
 Tak/Nie
 Tak/Nie
 Tak/Nie
 ....
 Tak/Nie
 ....
 6
 Tak/Nie
 Tak/Nie
 Tak/Nie
 ....
 Tak/Nie
 ....
 7
 Tak/Nie
 Tak/Nie
 Tak/Nie
 ....
 Tak/Nie
 ....
 (1) Zaznaczyć krzyżykiem pole odpowiadające stosowanej kombinacji.
 (2) Dane, jakie należy podać:
 (a)
 rodzaj właściwości fizycznej (prąd elektryczny/napięcie, optyczna, mechaniczna, hydrauliczna, pneumatyczna itd.);
 (b)
 typ informacji (stała/analogowa, binarna, kodowana cyfrowo itd.);
 (c)
 dane czasowe (stała czasowa, rozdzielczość itd.);
 (d)
 stan sygnału przy spełnieniu odpowiednich warunków określonych w pkt 6.22.7.4 regulaminu nr 48;
 (e)
 stan sygnału w przypadku usterki (w stosunku do wejścia do systemu).
 (3) Zgodnie z opisem występującego o homologację, użyć kolejnego arkusza w razie konieczności.
 (4) Oznaczenie każdej jednostki oświetleniowej systemu zgodnie z załącznikiem 1 do niniejszego regulaminu oraz jak pokazuje to szkic umieszczony w pkt 2.2.1 niniejszego regulaminu. Użyć, jeżeli to konieczne, jeden lub kilka dodatkowych arkuszy.
 (5) Zgodnie z przepisami pkt 6.22.6.1.2 regulaminu nr 48.
 (6) Niepotrzebne skreślić.
 (7) Podać odpowiednio liczbę jednostek oświetleniowych.
 (8) Na przykład, kolejność regulacji jednostek oświetleniowych lub zespołów jednostek oświetleniowych, lub dodatkowe przepisy dotyczące sposobu regulacji.
 (9) Regulacja „głównej” jednostki oświetleniowe może pociągnąć za sobą regulację jednej lub kilku innych jednostek oświetleniowych.
 ZAŁĄCZNIK 11
 WYMAGANIA DOTYCZĄCE MODUŁÓW LED I SYSTEMÓW ADAPTACYJNEGO OŚWIETLENIA GŁÓWNEGO (AFS) ZAWIERAJĄCYCH MODUŁY LED
 1. SPECYFIKACJE OGÓLNE
 1.1. Każda dostarczona próbka modułu LED musi odpowiadać właściwym specyfikacjom niniejszego regulaminu, jeśli jest badana z dostarczonymi ewentualnymi elektronicznymi urządzeniami sterowniczymi źródła światła.
 1.2. Moduły LED muszą być zaprojektowane tak, by podczas zwykłego użytkowania przez cały czas pozostawały w dobrym stanie. Ponadto nie mogą wykazywać błędów konstrukcyjnych ani produkcyjnych. Moduł LED uznaje się za niesprawny, jeśli niesprawna jest choć jedna z jego diod elektroluminescencyjnych (LED).
 1.3. Moduły LED muszą być zabezpieczone przed nieuprawnioną manipulacją.
 1.4. Konstrukcja wymiennych modułów LED musi być taka, by:
 1.4.1.
 po wyjęciu modułu LED i zastąpieniu go innym modułem LED dostarczonym przez występującego o homologację i oznakowanym tym samym kodem identyfikacyjnym modułu źródła światła spełnione były wymogi fotometryczne w odniesieniu do AFS;
 1.4.2.
 moduły LED różniące się od siebie kodami identyfikacyjnymi modułu źródła światła nie mogły być stosowane wymiennie w tej samej obudowie światła.
 2. PRODUKCJA
 2.1. Diody LED w module LED muszą być wyposażone w odpowiednie elementy mocujące.
 2.2. Elementy mocujące muszą być wytrzymałe i ściśle przymocowane do diod LED i modułu LED.
 3. WARUNKI BADANIA
 3.1. Stosowanie
 3.1.1. Wszystkie próbki należy zbadać w sposób określony w pkt 4 poniżej.
 3.1.2. Źródłem światła w module LED muszą być diody elektroluminescencyjne (LED) zgodnie z definicją w pkt 2.7.1 regulaminu nr 48, szczególnie w odniesieniu do elementu emitującego promieniowanie widzialne. Nie zezwala się na stosowanie innych rodzajów źródeł światła.
 3.2. Warunki działania
 3.2.1. Warunki pracy modułu LED
 wszystkie próbki należy badać w warunkach określonych w pkt 2.5 załącznika 9 do niniejszego regulaminu. Jeśli w niniejszym załączniku nie określono inaczej, moduły LED należy badać wewnątrz systemu AFS dostarczonego przez producenta.
 3.2.2. Temperatura otoczenia
 Do celów pomiaru właściwości elektrycznych i fotometrycznych system AFS musi pracować w suchym i bezwietrznym otoczeniu w temperaturze 23 °C ± 5 °C.
 3.3. Sezonowanie
 Na żądanie występującego o homologację moduł LED należy uruchomić na 15 godzin, a następnie schłodzić do temperatury otoczenia przed rozpoczęciem badań określonych w niniejszym regulaminie.
 4. SPECYFIKACJE SZCZEGÓLNE I BADANIA
 4.1. Oddawanie barw
 4.1.1. Zawartość barwy czerwonej
 Oprócz pomiarów określonych w pkt 7 niniejszego regulaminu:
 minimalna zawartość barwy czerwonej światła modułu LED lub systemu AFS zawierającego moduły LED badanych pod napięciem 50 V musi wynosić:
 gdzie:
 Ee(λ) (jednostka: W)
 oznacza rozkład widmowy natężenia promieniowania;
 V(λ) (jednostka: 1)
 oznacza skuteczność świetlną widmową;
 (λ) (jednostka: nm)
 oznacza długość fali.
 Powyższą wartość należy obliczyć z dokładnością do jednego nanometra.
 4.2. Promieniowanie UV
 Promieniowanie UV modułu LED o niskim promieniowaniu UV musi być takie, by:
 gdzie:
 S(λ) (jednostka: 1) oznacza widmową funkcję korygującą;
 km = 683 lm/W oznacza maksymalną wartość skuteczności świetlnej promieniowania.
 (Definicje pozostałych symboli zawarto w powyższym pkt 4.1.1).
 Powyższą wartość należy obliczyć z dokładnością do jednego nanometra. Promieniowanie UV należy skorygować zgodnie z wartościami podanymi w poniższej tabeli UV.
 Tabela UV
 Wartości zgodne z „Wytycznymi IRPA/INIRC dot. limitów narażenia na promieniowanie ultrafioletowe”. Wybrane długości fal (w nanometrach) są reprezentatywne; inne wartości powinny być interpolowane.
 λ
 S(λ)
 λ
 S(λ)
 λ
 S(λ)
 250
 0,430
 305
 0,060
 355
 0,000 16
 255
 0,520
 310
 0,015
 360
 0,000 13
 260
 0,650
 315
 0,003
 365
 0,000 11
 265
 0,810
 320
 0,001
 370
 0,000 09
 270
 1,000
 325
 0,000 50
 375
 0,000 077
 275
 0,960
 330
 0,000 41
 380
 0,000 064
 280
 0,880
 335
 0,000 34
 385
 0,000 053
 285
 0,770
 340
 0,000 28
 390
 0,000 044
 290
 0,640
 345
 0,000 24
 395
 0,000 036
 295
 0,540
 350
 0,000 20
 400
 0,000 030
 300
 0,300
 4.3. Stabilność temperatury
 4.3.1. Natężenie oświetlenia
 4.3.1.1. Dla każdej istniejącej klasy świateł mijania i dla świateł drogowych należy wykonać pomiar fotometryczny po jednej minucie pracy danych jednostek oświetleniowych i w następujących badanych punktach:
 Światło mijania
 :
 25RR
 Światło drogowe
 :
 HV
 4.3.1.2. Pracę jednostek oświetleniowych, o których mowa w pkt 4.3.1.1 powyżej, należy kontynuować aż do uzyskania stabilności fotometrycznej; warunek ten uznaje się za spełniony, jeśli odchylenie natężenia oświetlenia w badanych punktach określonych w pkt 4.3.1.1 powyżej wynosi mniej niż 3 procent w dowolnym przedziale 15 minut. Po osiągnięciu stabilności należy dokonać ustawienia w celu uzyskania pełnej fotometrii i ustalić wartości fotometryczne we wszystkich wymaganych badanych punktach.
 4.3.1.3. Stosunek pomiędzy wartościami fotometrycznymi zmierzonymi po jednej minucie pracy i wartościami zmierzonymi po uzyskaniu stabilności fotometrycznej należy obliczyć dla badanych punktów określonych w pkt 4.3.1.1 powyżej. Stosunek ten będzie się następnie stosował do wszystkich innych mających zastosowanie badanych punktów w celu określenia ich wartości fotometrycznych po jednej minucie pracy.
 4.3.1.4. Wartości natężenia oświetlenia otrzymane po jednej minucie pracy i po osiągnięciu stabilności fotometrycznej muszą być zgodne z odpowiednimi wymogami fotometrycznymi.
 4.3.2. Barwa
 Barwa emitowanego światła mierzona po jednej minucie oraz barwa mierzona po uzyskaniu stabilności fotometrycznej, jak opisano w pkt 4.3.1.2 niniejszego załącznika, muszą się mieścić w wymaganych granicach barwy.
 5. POMIAR OBIEKTYWNEGO STRUMIENIA ŚWIETLNEGO MODUŁU LED WYTWARZAJĄCEGO ŚWIATŁO MIJANIA KLASY C (ŚWIATŁO GŁÓWNE) NALEŻY PRZEPROWADZIĆ W NASTĘPUJĄCY SPOSÓB:
 5.1.
 Konfiguracja modułów LED musi być zgodna ze specyfikacjami technicznymi określonymi w pkt 2.2.2 niniejszego regulaminu. Elementy optyczne (optyka wtórna) są usuwane przez placówkę techniczną na prośbę występującego o homologację, z użyciem narzędzi. Tę procedurę oraz warunki panujące podczas pomiarów, jak określono poniżej, należy opisać w sprawozdaniu z badania.
 5.2.
 Występujący o homologację przedkłada jeden moduł każdego typu wraz z urządzeniem sterowniczym źródła światła, jeśli zostało zastosowane, oraz odpowiednimi instrukcjami.
 Można zastosować odpowiednie zarządzanie termiczne (np. rozpraszacz ciepła), aby stworzyć podobne warunki termiczne, jakie panują przy danym zastosowaniu reflektora.
 Przed badaniem moduł LED należy poddać sezonowaniu przez co najmniej 72 godziny w takich samych warunkach, jakie panują przy danym zastosowaniu reflektora.
 W przypadku użycia kuli całkującej, kula ta musi mieć średnicę co najmniej jednego metra lub co najmniej dziesięciokrotność maksymalnego wymiaru modułu LED, w zależności od tego, która z tych wartości jest większa. Pomiary strumienia mogą być przeprowadzone również za pomocą całkowania przy użyciu goniofotometru. Należy uwzględnić przepisy publikacji CIE 84 – 1989 dotyczące temperatury pomieszczenia, położenia itp.
 Moduł LED musi się palić przez około jedną godzinę w zamkniętej kuli lub goniofotometrze.
 Strumień należy mierzyć po uzyskaniu stabilności, jak wyjaśniono w pkt 4.3.1.2 niniejszego załącznika.