text:
 13.12.2019
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 L 324/47
 Pouze původní texty EHK OSN mají podle mezinárodního veřejného práva právní účinek. Status a datum vstupu tohoto předpisu v platnost je třeba ověřit v nejnovější verzi dokumentu EHK OSN o statusu TRANS/WP.29/343, který je k dispozici na internetové adrese: http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html
 Předpis OSN č. 145 – Jednotná ustanovení týkající se schvalování typu vozidel s ohledem na systémy kotevních úchytů ISOFIX, kotevní úchyty horního upínání ISOFIX a místa k sezení i-Size [2019/2142]
 Datum vstupu v platnost: 19. červenec 2018
 Tento dokument slouží výhradně jako dokumentační nástroj. Rozhodným a právně závazným zněním je: ECE/TRANS/WP.29/2017/133.
 Obsah
 Předpis
 1.
 Oblast působnosti
 2.
 Definice
 3.
 Žádost o schválení
 4.
 Schválení
 5.
 Specifikace
 6.
 Zkoušky
 7.
 Změny a rozšíření schválení typu vozidla
 8.
 Shodnost výroby
 9.
 Postihy za neshodnost výroby
 10.
 Definitivní ukončení výroby
 11.
 Názvy a adresy technických zkušeben odpovědných za provádění schvalovacích zkoušek a názvy a adresy schvalovacích orgánů
 Přílohy
 1.
 Sdělení
 2.
 Uspořádání značky schválení
 3.
 Postup stanovení bodu „H“ a skutečného úhlu trupu pro místa k sezení v motorových vozidlech
 Dodatek 1 – Popis trojrozměrného zařízení pro stanovení bodu „H“
 Dodatek 2 – Trojrozměrný referenční systém
 Dodatek 3 – Referenční údaje týkající se míst k sezení
 4.
 Systémy kotevních úchytů ISOFIX a kotevní úchyty horního upínání ISOFIX
 5.
 Místo k sezení i-Size
 1. OBLAST PŮSOBNOSTI
 Tento předpis se vztahuje na:
 a)
 vozidla kategorie M1 s ohledem na jejich systémy kotevních úchytů ISOFIX a jejich kotevní úchyty horního upínání ISOFIX určené pro dětské zádržné systémy. Ostatní vozidla vybavená kotevními úchyty ISOFIX musí také vyhovět ustanovením tohoto předpisu;
 b)
 vozidla kterékoli kategorie s ohledem na jejich místa k sezení i-Size, jsou-li definována výrobcem vozidla.
 2. DEFINICE
 Pro účely tohoto předpisu
 2.1.
 „schválením vozidla“ se rozumí schválení typu vozidla s ohledem na systémy kotevních úchytů ISOFIX, kotevní úchyty horního upínání ISOFIX a případně místa k sezení i-Size;
 2.2.
 „typem vozidla“ se rozumí kategorie motorových vozidel, která se neliší v takových zásadních hlediscích, jako jsou rozměry, tvary a materiály součástí nosné konstrukce vozidla nebo nosné konstrukce sedadla, ke kterým jsou případně připojeny systémy kotevních úchytů ISOFIX a kotevní úchyty horního upínání ISOFIX, a je-li pevnost kotevních úchytů zkoušena dynamickou zkouškou, a také pevnost podlahy vozidla, pokud je zkoušena statickou zkouškou v případě míst k sezení i-Size, vlastnosti každé součásti zádržného systému, zejména funkce omezovače zatížení mající vliv na síly působící na kotevní úchyty;
 2.3.
 „podlahou“ se rozumí dolní část karoserie vozidla spojující boční stěny vozidla. V této souvislosti zahrnuje žebra, zápustky a případně jiné výztuhy, i když jsou pod podlahou, jako například podélníky a příčníky;
 2.4.
 „sedadlem“ se rozumí nosná konstrukce, která může, ale nemusí být nedílnou součástí konstrukce vozidla s čalouněním, a poskytuje místo k sezení jedné dospělé osobě; tento termín zahrnuje jak jednotlivé sedadlo, tak i část lavicového sedadla odpovídající jednomu místu k sezení;
 2.5.
 „předním sedadlem cestujícího“ se rozumí každé sedadlo, kde „nejvíce vpředu se nalézající bod H“ daného sedadla je před svislou příčnou rovinou procházející bodem R řidiče nebo je v této rovině;
 2.6.
 „skupinou sedadel“ se rozumí buď sedadlo lavicového typu, nebo sedadla sice oddělená, avšak uspořádaná vedle sebe (tj. s krajními předními kotevními úchyty jednoho sedadla v přímce nebo před krajními zadními kotevními úchyty a v přímce nebo za krajními předními kotevními úchyty jiného sedadla), poskytující místo k sezení jedné nebo více dospělým osobám;
 2.7.
 „lavicovým sedadlem“ se rozumí úplná nosná konstrukce s čalouněním poskytující nejméně dvě místa k sezení pro dospělé osoby;
 2.8.
 „ISOFIX“ je systém pro připojení dětských zádržných systémů k vozidlům, který má dva tuhé kotevní úchyty na vozidle, dva odpovídající tuhé úchyty na dětském zádržném systému a prostředek omezující rotaci dětského zádržného systému kolem příčné osy;
 2.9.
 „místem ISOFIX“ se rozumí místo umožňující instalovat:
 a)
 buď univerzální dopředu směřující dětský zádržný systém ISOFIX definovaný v předpisu OSN č. 44;
 b)
 nebo polouniverzální dopředu směřující dětský zádržný systém ISOFIX definovaný v předpisu OSN č. 44;
 c)
 nebo polouniverzální dozadu směřující dětský zádržný systém ISOFIX definovaný v předpisu OSN č. 44;
 d)
 nebo polouniverzální bočně směřující dětský zádržný systém ISOFIX definovaný v předpisu OSN č. 44;
 e)
 nebo dětský zádržný systém ISOFIX určitého vozidla definovaný v předpisu OSN č. 44;
 f)
 nebo dětský zádržný systém i-Size integrální třídy definovaný v předpisu OSN č. 129;
 g)
 nebo dětský zádržný systém ISOFIX určitého vozidla definovaný v předpisu OSN č. 129;
 2.10.
 „spodním kotevním úchytem ISOFIX“ se rozumí jedna tuhá vodorovná tyč o kruhovém profilu s průměrem 6 mm, vystupující z konstrukce vozidla nebo sedadla a na niž se má pomocí úchytů ISOFIX zachytit a připevnit dětský zádržný systém ISOFIX;
 2.11.
 „systémem kotevních úchytů ISOFIX“ se rozumí systém složený ze dvou spodních kotevních úchytů ISOFIX, který je navržen pro připevnění dětského zádržného systému ISOFIX v kombinaci s antirotačním zařízením;
 2.12.
 „úchytem ISOFIX“ se rozumí jedno nebo dvě spojení splňující požadavky předpisu OSN č. 44 nebo předpisu OSN č. 129, která vyčnívají z konstrukce dětského zádržného systému ISOFIX a jsou kompatibilní se spodním kotevním úchytem ISOFIX;
 2.13.
 „dětským zádržným systémem ISOFIX“ se rozumí dětský zádržný systém splňující požadavky předpisu OSN č. 44 nebo předpisu OSN č. 129, který musí být připevněn k systému kotevních úchytů ISOFIX;
 2.14.
 „zařízením pro působení statické síly (ZPSS)“ se rozumí zkušební přípravek, který zapojuje kotevní úchyty systému ISOFIX vozidla a který se používá pro ověření pevnosti a schopnosti nosné konstrukce vozidla nebo sedadla omezit rotaci při statické zkoušce. Na obrázcích 1 a 2 v příloze 4 je popsán zkušební přípravek pro spodní kotevní úchyty a kotevní úchyty horního upínání, jakož i ZPSSSL
 (Support
 Leg) pro posouzení míst k sezení i-Size s ohledem na pevnost podlahy vozidla. Příklad takového ZPSSSL je znázorněn na obrázku 3 v příloze 5;
 2.15.
 „antirotační zařízení“:
 a)
 antirotační zařízení pro univerzální dětský zádržný systém ISOFIX se skládá z horního upínání ISOFIX;
 b)
 antirotační zařízení pro polouniverzální dětský zádržný systém ISOFIX se skládá z horního upínání, palubní desky vozidla nebo z podpěry určené k omezení rotace zádržného zařízení během čelního nárazu;
 c)
 antirotační zařízení pro dětský zádržný systém i-Size se skládá z horního upínání nebo z podpěry určené k omezení rotace zádržného zařízení během čelního nárazu;
 d)
 u univerzálních či polouniverzálních dětských zádržných systémů ISOFIX a i-Size nepředstavuje sedadlo vozidla samo o sobě antirotační zařízení;
 2.16.
 „kotevním úchytem horního upínání ISOFIX“ se rozumí prvek výbavy, například tyč, který je umístěn v definované oblasti, je konstruován pro uchycení spojovacího dílu popruhu horního upínání ISOFIX a přenášení jeho zádržné síly na nosnou konstrukci vozidla;
 2.17.
 „spojovacím dílem horního upínání ISOFIX“ se rozumí zařízení určené k připevnění ke kotevnímu úchytu horního upínání ISOFIX;
 2.18.
 „hákem horního upínání ISOFIX“ se rozumí spojovací díl horního upínání ISOFIX obvykle používaný k připevnění popruhu horního upínání ke kotevnímu úchytu horního upínání ISOFIX, jak je znázorněno na obrázku 3 v příloze 4 tohoto předpisu;
 2.19.
 „popruhem horního upínání ISOFIX“ se rozumí popruh (nebo rovnocenný předmět), který vystupuje z vrchní části dětského zádržného systému ISOFIX ke kotevnímu úchytu horního upínání ISOFIX a který je vybaven zařízením umožňujícím seřízení, zařízením pro uvolnění tahu a spojovacím dílem horního upínání ISOFIX;
 2.20.
 „vodicí zařízení“ je určeno k pomoci osobě provádějící instalaci dětského zádržného systému ISOFIX fyzickým naváděním úchytů ISOFIX, kterými je vybaven dětský zádržný systém ISOFIX, do správné polohy vůči spodním kotevním úchytům ISOFIX pro usnadnění spojení;
 2.21.
 „přípravkem dětského zádržného systému“ se rozumí přípravek v souladu s jednou z velikostních obálek ISOFIX definovaných v bodě 4 dodatku 2 přílohy 17 předpisu OSN č. 16, a zejména jejichž rozměry jsou uvedeny na obrázcích 1 až 7 ve výše zmíněném bodě 4. Tyto přípravky dětského zádržného systému (CFR) se používají v předpisu OSN č. 16 k ověření, kterou velikostní obálku dětského zádržného systému ISOFIX lze použít na místech ISOFIX ve vozidle. Také jeden z přípravků CFR, označovaný jako ISO/F2 nebo ISO/F2X, který je popsán v předpisu OSN č. 16 (dodatek 2 přílohy 17), se v tomto předpisu používá ke kontrole umístění a možnosti přístupu k jakémukoli systému kotevních úchytů ISOFIX;
 2.22.
 „posuzovaným rozsahem základny podpěry“ se rozumí rozsah podle obrázků 1 a 2 v příloze 5 tohoto předpisu, ve kterém bude spočívat základna podpěry dětského zádržného systému i-Size podle předpisu OSN č. 129, a který proto musí protínat podlaha vozidla;
 2.23.
 „kontaktním povrchem podlahy vozidla“ se rozumí oblast, která je výsledkem průniku horního povrchu podlahy vozidla (včetně čalounění, koberce, pěny atd.) s posuzovaným rozsahem základny podpěry a je konstruována tak, aby odolala silám podpěry dětského zádržného systému i-Size podle předpisu OSN č. 129;
 2.24.
 „místem k sezení i-Size“ se rozumí místo k sezení, pokud je definováno výrobcem vozidla, které je konstruováno tak, aby umožňovalo umístění dětských zádržných systémů i-Size, a splňuje požadavky stanovené v tomto předpise.
 3. ŽÁDOST O SCHVÁLENÍ
 3.1.
 Žádost o schválení typu vozidla s ohledem na případné systémy kotevních úchytů ISOFIX, kotevní úchyty horního upínání ISOFIX a místa k sezení i-Size předkládá výrobce vozidla nebo jeho řádně pověřený zástupce.
 3.2.
 K žádosti musí být přiloženy níže uvedené dokumenty ve trojím vyhotovení a tyto náležitosti:
 3.2.1.
 výkresy celkové nosné konstrukce vozidla ve vhodném měřítku ukazující pozice systémů kotevních úchytů ISOFIX, případně kotevních úchytů horního upínání ISOFIX, a v případě míst k sezení i-Size kontaktní povrch podlahy vozidla, a podrobné výkresy případně systémů kotevních úchytů ISOFIX, případně kotevních úchytů horního upínání ISOFIX, a bodů, ke kterým jsou připevněny;
 3.2.2.
 specifikace použitých materiálů, které by mohly negativně ovlivnit pevnost systémů kotevních úchytů ISOFIX a případně kotevních úchytů horního upínání ISOFIX, a v případě míst k sezení i-Size kontaktní povrch podlahy vozidla;
 3.2.3.
 technický popis systémů kotevních úchytů ISOFIX a případně kotevních úchytů horního upínání ISOFIX;
 3.2.4.
 v případě systémů kotevních úchytů ISOFIX a kotevních úchytů horního upínání ISOFIX, jsou-li připevněné ke konstrukci sedadla:
 3.2.4.1.
 podrobný popis typu vozidla z hlediska konstrukce sedadel, ukotvení sedadel a jejich seřizovacích a zajišťovacích systémů;
 3.2.4.2.
 výkresy sedadel, jejich ukotvení k vozidlu a jejich seřizovacích a zajišťovacích systémů provedených ve vhodném měřítku a dostatečně podrobné.
 3.3.
 Výrobce podle své volby předloží zkušebně vozidlo představující typ vozidla, které má být schváleno, nebo součásti vozidla, které technická zkušebna provádějící schvalovací zkoušky považuje za zásadní pro zkoušku systémů kotevních úchytů ISOFIX, případně kotevních úchytů horního upínání ISOFIX a v případě míst k sezení i-Size zkoušku kontaktního povrchu podlahy vozidla.
 4. SCHVÁLENÍ
 4.1.
 Jestliže vozidlo předložené ke schválení podle tohoto předpisu splňuje příslušné požadavky tohoto předpisu, schválení takového typu vozidla se udělí.
 4.2.
 Každému schválenému typu se přidělí číslo schválení. Jeho první dvě číslice udávají sérii změn, která zahrnuje poslední podstatné technické změny předpisu v době vydání schválení. Stejná smluvní strana nesmí přidělit stejné číslo jinému typu vozidla, jak je definován v bodě 2.2 výše.
 4.3.
 Schválení nebo rozšíření nebo odmítnutí či odnětí schválení nebo definitivní ukončení výroby typu vozidla podle tohoto předpisu se smluvním stranám dohody z roku 1958, které uplatňují tento předpis, oznámí prostřednictvím formuláře podle vzoru v příloze 1 tohoto předpisu.
 4.4.
 Na každém vozidle, které vyhovuje typu vozidla schválenému podle tohoto předpisu, se viditelně a na snadno přístupném místě uvedeném ve formuláři schválení umístí mezinárodní značka schválení, která se skládá z:
 4.4.1.
 písmene „E“ v kružnici, za nímž následuje rozlišovací číslo země, která schválení udělila (1);
 4.4.2.
 čísla tohoto předpisu vpravo od kružnice předepsané v bodě 4.4.1.
 4.5.
 V případě, že vozidlo vyhovuje schválenému typu vozidla podle jednoho nebo více jiných předpisů uvedených v příloze k dohodě v zemi, která udělila schválení podle tohoto předpisu, se symbol předepsaný v bodě 4.4.1 nemusí opakovat; v takovém případě se další čísla a symboly všech předpisů, podle kterých bylo uděleno schválení v zemi, která udělila schválení podle tohoto předpisu, umístí ve svislých sloupcích vpravo od symbolu předepsaného v bodě 4.4.1.
 4.6.
 Značka schválení musí být zřetelně čitelná a nesmazatelná.
 4.7.
 Značka schválení se umístí v blízkosti štítku s údaji o vozidle, kterým vozidlo opatřil výrobce, nebo přímo na něj.
 4.8.
 V příloze 2 tohoto předpisu jsou uvedeny příklady uspořádání značky schválení.
 5. SPECIFIKACE
 5.1.
 Definice
 5.1.1.
 Bod H je referenční bod podle definice v příloze 3 tohoto předpisu, který musí být určen podle postupu uvedeného v příloze.
 5.1.1.1.
 Bod H je referenční bod odpovídající bodu H podle definice v bodě 5.1.1, který se určí pro všechny obvyklé polohy, v nichž je sedadlo používáno.
 5.1.1.2.
 Bod R je referenční bod sezení definovaný v dodatku 3 přílohy 3 tohoto předpisu.
 5.1.2.
 Trojrozměrný referenční systém je definován v dodatku 2 přílohy 3 tohoto předpisu.
 5.2.
 Obecné specifikace
 5.2.1.
 Jakýkoli systém kotevních úchytů ISOFIX a jakýkoli kotevní úchyt horního upínání ISOFIX, který je instalován nebo má být instalován pro dětské zádržné systémy ISOFIX, jakož i kontaktní povrch podlahy vozidla případných míst k sezení i-Size musí být navržen, vyroben a umístěn tak, aby:
 5.2.1.1.
 jakýkoli systém kotevních úchytů ISOFIX a jakýkoli kotevní úchyt horního upínání ISOFIX, jakož i kontaktní povrch podlahy vozidla případných míst k sezení i-Size umožnil vozidlu při obvyklém použití vyhovět ustanovením tohoto předpisu.
 Jakýkoli systém kotevních úchytů ISOFIX a jakýkoli kotevní úchyt horního upínání ISOFIX, který by mohl být přidán na jakékoli vozidlo, musí také vyhovovat ustanovením tohoto předpisu. Takové kotevní úchyty pak musí být popsány v dokumentu žádosti o schválení typu.
 5.2.1.2.
 Odolnost systému kotevních úchytů ISOFIX a kotevního úchytu horního upínání ISOFIX je navržena pro všechny dětské zádržné systémy ISOFIX hmotnostní skupiny 0; 0+; 1, jak je definováno v předpisu OSN č. 44.
 5.2.1.3.
 Systém kotevních úchytů ISOFIX, kotevní úchyt horního upínání ISOFIX a kontaktní povrch podlahy vozidla míst k sezení i-Size musí být navrženy pro dětský zádržný systém i-Size integrální třídy, jak je definován v předpisu OSN č. 129.
 5.2.2.
 Konstrukce a umístění systémů kotevních úchytů ISOFIX:
 5.2.2.1.
 Každý systém kotevních úchytů ISOFIX je příčná vodorovná, tuhá tyč (jsou příčné vodorovné, tuhé tyče) o průměru 6 mm ±0,1 mm pokrývající dvě zóny o minimální účinné délce 25 mm umístěná (umístěné) ve stejné ose, jak je definováno na obrázku 4 v příloze 4.
 5.2.2.2.
 Každý systém kotevních úchytů ISOFIX instalovaný na místě pro sezení ve vozidle se umístí nejméně 120 mm za navrženým bodem H, jak je stanoveno v příloze 4 tohoto předpisu, měřeno vodorovně a až ke středu tyče.
 5.2.2.3.
 Pro každý systém kotevních úchytů ISOFIX instalovaný ve vozidle musí být možné připevnit přípravek dětského zádržného systému ISOFIX třídy „ISO/F2“ nebo „ISO/F2X“ podle definice výrobce vozidla, jak je popsáno v předpisu OSN č. 16 (dodatek 2 přílohy 17).
 Místa i-Size musí pojmout přípravky dětských zádržných systémů ISOFIX „ISO/F2X“ a „ISO/R2“ společně s posuzovaným rozsahem pro instalaci podpěry podle předpisu OSN č. 16 (dodatek 2 přílohy17). Kromě toho místa i-Size musí pojmout přípravek dětského zádržného systému ISO/B2 podle předpisu OSN č. 16 (dodatek 5 přílohy 17).
 5.2.2.4.
 Spodní plocha přípravku dětského zádržného systému ISOFIX definovaného výrobcem vozidla v bodě 5.2.2.3 musí mít polohové úhly, které vyhovují níže uvedeným mezím a jsou měřeny ve vztahu k referenčním rovinám vozidla definovaným v dodatku 2 přílohy 3 tohoto předpisu:
 a)
 klonění: 15° ± 10°;
 b)
 klopení: 0° ± 5°;
 c)
 v5°ybočení: 0° ± 10°.
 Pro místa i-Size, pokud nejsou překročeny meze stanovené v bodě 5.2.2.4, je přijatelné, aby nejmenší délka podpěry, podle posuzovaného rozsahu základny podpěry, měla za následek úhlovou rozteč větší, než jakou by jinak vynucovalo sedadlo nebo nosná konstrukce vozidla. Přípravek dětského zádržného systému ISOFIX musí být možné nainstalovat pod zvýšenou úhlovou roztečí. Tento bod se nevztahuje na přípravek dětského zádržného systému velikosti ISO/B2.
 5.2.2.5.
 Systémy kotevních úchytů ISOFIX musí být stále ve své poloze nebo zatažitelné. V případě zatažitelných kotevních úchytů musí být požadavky týkající se systému kotevních úchytů ISOFIX splněny v poloze k použití.
 5.2.2.6.
 Každá tyč spodního kotevního úchytu ISOFIX (když je připravena k použití) nebo každé trvale instalované vodicí zařízení musí být při pohledu na tyč nebo vodicí zařízení viditelné bez stlačení čalounění sedáku nebo opěradla sedadla, a to ve svislé podélné rovině procházející středem tyče nebo vodicího zařízení podél přímky stoupající v úhlu 30 stupňů od vodorovné roviny.
 Alternativou výše uvedeného požadavku je možnost, že vozidlo má stálou značku vedle každé tyče nebo vodicího zařízení. Toto značení obsahuje jednu z následujících možností podle volby výrobce:
 5.2.2.6.1.
 přinejmenším symbol z přílohy 4, obrázku 12 obsahující kružnici o průměru nejméně 13 mm a piktogram splňující následující podmínky:
 a)
 piktogram musí být v kontrastu s pozadím kružnice;
 b)
 piktogram musí být umístěn v blízkosti každé tyče systému.
 5.2.2.6.2.
 slovo „ISOFIX“ velkými písmeny alespoň o výšce 6 mm.
 5.2.2.7.
 Požadavky bodu 5.2.2.6 se nevztahují na místa k sezení i-Size. Místa k sezení i-Size musí být označena podle bodu 5.2.4.1.
 5.2.3.
 Konstrukce a umístění kotevních úchytů horního upínání ISOFIX:
 Na žádost výrobce automobilu lze alternativně použít metody popsané v bodech 5.2.3.1 a 5.2.3.2.
 Metodu popsanou v bodě 5.2.3.1 lze použít pouze tehdy, nachází-li se na sedadle vozidla místo ISOFIX.
 5.2.3.1.
 Podle bodů 5.2.3.3 a 5.2.3.4 část každého kotevního úchytu horního upínání ISOFIX, která je určena pro spojení se spojovacím dílem horního upínání ISOFIX, se umístí ne dále než 2 000 mm od referenčního bodu ramene a to v šedé zóně, jak je znázorněno na obrázcích 6 až 10 přílohy 4, určeného místa k sezení, pro které je instalována s ohledem na šablonu popsanou v SAE J 826 (červenec 1995) a znázorněnou v příloze 4, obrázku 5 podle následujících podmínek:
 5.2.3.1.1.
 bod „H“ šablony je umístěn v jedinečném konstrukčním bodu „H“ krajní dolní a krajní zadní polohy sedadla, šablona je však umístěna příčně v polovině vzdálenosti mezi dvěma spodními kotevními úchyty ISOFIX;
 5.2.3.1.2.
 linie trupu šablony je ve stejném úhlu k příčné svislé rovině jako opěradlo sedadla v nejvzpřímenější pozici a
 5.2.3.1.3.
 šablona je umístěna ve svislé podélné rovině, která obsahuje bod H šablony.
 5.2.3.2.
 Zóna kotevního úchytu horního upínání ISOFIX může být alternativně umístěna pomocí přípravku „ISO/F2“, jak je definováno v předpisu OSN č. 16 (obrázek 2 v dodatku 2 přílohy 17), v místě ISOFIX vybaveném spodními kotevními úchyty ISOFIX, jak je znázorněno na obrázku 11 v příloze 4.
 Poloha sezení je krajní zadní, nejnižší poloha sedadla při opěradle sedadla ve jmenovité pozici nebo podle doporučení výrobce vozidla.
 V bočním pohledu leží kotevní úchyt horního upínání ISOFIX za zadním čelem přípravku „ISO/F2“.
 Průsečík mezi zadním čelem přípravku „ISO/F2“ (B) a vodorovnou linií (příloha 4, obrázek 11, odkaz 3) obsahující poslední tuhý bod o tvrdosti vyšší než 50 Shore A na vrcholu opěradla sedadla definuje referenční bod 4 (příloha 4, obrázek 11) na středové linii přípravku „ISO/F2“ (B). V tomto referenčním bodě maximální úhel 45° nad vodorovnou linií definuje horní mez zóny kotevního úchytu horního upínání.
 V pohledu shora v referenčním bodě 4 (příloha 4, obrázek 11) maximální úhel 90° probíhající vzad a příčně a v pohledu zezadu maximální úhel 40° definují 2 prostory, které omezují zónu kotevního úchytu pro horní upínání ISOFIX.
 Počátek popruhu horního upínání ISOFIX (5) je umístěn v průsečíku přípravku „ISO/F2“ s rovinou ve vzdálenosti 550 mm nad vodorovným čelem přípravku „ISO/F2“ (1) na středové linii přípravku „ISO/F2“ (6).
 Kotevní úchyt horního upínání ISOFIX je navíc ve vzdálenosti větší než 200 mm, ale ne více než 2000 mm od počátku popruhu horního upínání ISOFIX na zadním čele přípravku „ISO/F2“, měřeno podél pásu, když je vytažen přes opěradlo sedadla ke kotevnímu úchytu horního upínání ISOFIX.
 5.2.3.3.
 Část kotevního úchytu horního upínání ISOFIX ve vozidle, která je určena pro spojení se spojovacím dílem horního upínání ISOFIX, může být umístěna mimo šedou zónu zmiňovanou v bodech 5.2.3.1 nebo 5.2.3.2, jestliže umístění v této zóně není vhodné a vozidlo je vybaveno směrovacím zařízením, které
 5.2.3.3.1.
 zajišťuje, že popruh horního upínání ISOFIX pracuje, jako kdyby část kotevního úchytu určená pro spojení s kotevním úchytem horního upínání ISOFIX byla umístěna v šedé zóně, a
 5.2.3.3.2.
 je alespoň 65 mm za linií trupu v případě jiného než tuhého směrovacího zařízení popruhu nebo přemístitelného směrovacího zařízení nebo alespoň 100 mm za linií trupu v případě pevného tuhého směrovacího zařízení, a
 5.2.3.3.3.
 když má zařízení dostatečnou pevnost, aby spolu s kotevním úchytem horního upínání ISOFIX odolalo zatížení uvedenému v bodě 6.2 tohoto předpisu, když je zkoušeno po instalaci ve stavu k použití.
 5.2.3.4.
 Kotevní úchyt upínání může být zasazen do opěradla sedadla pod podmínkou, že není v oblasti vinutí pásu na vrcholu opěradla sedadla.
 5.2.3.5.
 Kotevní úchyt horního upínání ISOFIX musí mít rozměry umožňující připevnění háku horního upínání ISOFIX, jak je uvedeno na obrázku 3.
 Okolo každého kotevního úchytu horního upínání ISOFIX je zajištěna mezera umožňující připojení a odpojení.
 Všechny kotevní úchyty umístěné směrem dozadu od jakéhokoli systému kotevních úchytů ISOFIX, které by mohly být použity k připevnění háku horního upínání ISOFIX nebo spojovacího dílu horního upínání ISOFIX, musí být navrženy tak, aby zabránily nesprávnému použití jedním nebo více z těchto opatření:
 a)
 navržení všech takových kotevních úchytů v zóně kotevního úchytu horního upínání ISOFIX jako kotevních úchytů horního upínání ISOFIX nebo
 b)
 označení pouze kotevních úchytů horního upínání ISOFIX jedním ze symbolů uvedených na obrázku 13 v příloze 4 nebo jeho zrcadlovým obrazem nebo
 c)
 označení takových kotevních úchytů jinak než podle písmen a) nebo b) výše, přičemž musí být jasně uvedeno, že se tyto kotevní úchyty nemají používat v kombinaci s jakýmkoli systémem kotevních úchytů ISOFIX.
 U každého kotevního úchytu horního upínání ISOFIX, který je pod krytem, musí být kryt identifikován například jedním ze symbolů uvedených na obrázku 13 přílohy 4 nebo jeho zrcadlovým obrazem a kryt musí být možné odstranit bez použití nástrojů.
 5.2.4.
 Požadavky na místo k sezení i-Size
 Každé místo k sezení i-Size, jak je definuje výrobce vozidla, musí splňovat požadavky stanovené v bodech 5.2.1 až 5.2.4.3.
 5.2.4.1.
 Označení
 Každé místo k sezení i-Size musí být trvale označeno vedle systému spodních kotevních úchytů ISOFIX (tyče nebo vodicího zařízení) příslušného místa k sezení.
 Označením musí být přinejmenším symbol z obrázku 4 v příloze 5 obsahující čtverec o velikosti nejméně 13 mm a piktogram splňující následující podmínky:
 a)
 piktogram musí být v kontrastu s pozadím čtverce;
 b)
 piktogram musí být umístěn v blízkosti každé tyče systému.
 5.2.4.2.
 Geometrické požadavky pro místa k sezení i-Size ve spojení s podpěrami i-Size.
 Kromě požadavků uvedených v bodech 5.2.2 a 5.2.3 musí být ověřeno, že horní povrch podlahy vozidla (včetně čalounění, koberce, pěny atd.) protíná oba omezující povrchy ve směru x a y posuzovaného rozsahu základny podpěry, jak je znázorněno na obrázcích 1 a 2 v příloze 5 tohoto předpisu.
 Posuzovaný rozsah základny podpěry je vymezen takto (viz také obrázky 1 a 2 v příloze 5 tohoto předpisu):
 a)
 na šířku dvěma rovinami rovnoběžnými se střední podélnou rovinou přípravku dětského zádržného systému nainstalovaného na příslušném místě k sezení a vzdálenými 100 mm od této roviny a
 b)
 na délku dvěma rovinami kolmými k rovině tvořené spodní plochou přípravku dětského zádržného systému a kolmými ke střední podélné rovině přípravku dětského zádržného systému, ve vzdálenostech 585 mm a 695 mm od roviny procházející střednicemi spodních kotevních úchytů ISOFIX a kolmými na spodní plochu přípravku dětského zádržného systému a
 c)
 na výšku dvěma rovinami, které jsou rovnoběžné se spodní plochou dětského zádržného systému a nacházejí se 270 mm a 525 mm pod touto plochou.
 Úhlová rozteč používaná pro výše uvedené geometrické posouzení se měří podle bodu 5.2.2.4.
 Splnění tohoto požadavku smí být prokázáno fyzickou zkouškou nebo počítačovou simulací nebo názornými výkresy.
 5.2.4.3.
 Požadavky na pevnost podlahy vozidla pro místa k sezení i-Size.
 Celý kontaktní povrch podlahy vozidla (viz příloha 5, obrázky 1 a 2) musí mít dostatečnou pevnost, aby odolal zatížením při zkoušení podle bodu 6.2.4.5.
 5.3.
 Určení minimálního počtu míst ISOFIX:
 5.3.1.
 Každé vozidlo kategorie M1 musí být vybaveno nejméně dvěma místy ISOFIX splňujícími požadavky tohoto předpisu.
 Nejméně dvě místa ISOFIX musí být vybavena jak systémem kotevních úchytů ISOFIX, tak kotevním úchytem horního upínání ISOFIX.
 Typ a počet přípravků ISOFIX definovaných v předpisu OSN č. 16, které lze instalovat v každém místě ISOFIX, je definován v předpisu OSN č. 16.
 5.3.2.
 Bez ohledu na bod 5.3.1, je-li vozidlo vybaveno pouze jednou řadou sedadel, žádné místo ISOFIX není vyžadováno.
 5.3.3.
 Bez ohledu na bod 5.3.1 musí být nejméně jeden ze dvou systémů míst ISOFIX instalován v druhé řadě sedadel.
 5.3.4.
 Bez ohledu na bod 5.3.1 musí mít vozidla kategorie M1 pouze jeden systém míst ISOFIX pro vozidla s:
 a)
 nejvýše dvěma dveřmi pro cestující a
 b)
 zadním určeným místem k sezení, u kterého zasahování do součástí převodu a/nebo zavěšení náprav brání montáži kotevních úchytů ISOFIX podle požadavků bodu 5.2.2, a
 c)
 indexem poměru výkonu k hmotnosti (PMR) přesahujícím 140 podle definic v předpisu OSN č. 51, přičemž index poměru výkonu k hmotnosti (PMR) je definován takto:
 PMR = (Pn/mt) * 1 000 kg/kW
 kde:
 Pn: maximální (jmenovitý) výkon motoru vyjádřený v kW (2)
 mro: hmotnost vozidla v provozním stavu vyjádřená v kg
 mt = mro (pro vozidla kategorie M1)
 a
 d)
 motorem vyvíjejícím maximální (jmenovitý) výkon vyšší než 200 kW2.
 Takové vozidlo musí mít pouze jeden systém kotevních úchytů ISOFIX a kotevní úchyt horního upínání ISOFIX na předním určeném místě k sezení cestujícího v kombinaci se zařízením k deaktivaci airbagu (je-li uvedené místo k sezení vybaveno airbagem) a výstražným štítkem, který označuje, že v druhé řadě sedadel není k dispozici žádný systém míst ISOFIX.
 5.3.5.
 Je-li systém kotevních úchytů ISOFIX instalován na předním místě k sezení chráněném čelním airbagem, musí být instalováno zařízení pro deaktivaci tohoto airbagu.
 5.3.6.
 Bez ohledu na bod 5.3.1 v případě integrovaného „zabudovaného“ dětského zádržného systému činí počet instalovaných míst ISOFIX alespoň dva minus počet integrovaných „zabudovaných“ dětských zádržných systémů hmotnostních skupin 0 nebo 0+ nebo 1.
 5.3.7.
 Kabriolety definované v bodě 2.9.1.5 Úplného znění usnesení o konstrukci vozidel (R.E.3) s více než jednou řadou sedadel musí být vybaveny nejméně dvěma spodními kotevními úchyty ISOFIX. Je-li u takových vozidel instalován kotevní úchyt horního upínání ISOFIX, musí vyhovovat příslušným ustanovením tohoto předpisu.
 5.3.8.
 Je-li vozidlo vybaveno pouze jedním místem k sezení v řadě, vyžaduje se na místě cestujícího pouze jedno místo ISOFIX. Je-li u takových vozidel instalován kotevní úchyt horního upínání ISOFIX, musí vyhovovat příslušným ustanovením tohoto předpisu. Pokud však na místo k sezení pro cestujícího nelze instalovat ani nejmenší dopředu směřující přípravek ISOFIX (podle definice v dodatku 2 přílohy 17 předpisu OSN č. 16), v případě, že dětský zádržný systém je pro takové vozidlo stanoven, žádné místo ISOFIX se nevyžaduje.
 5.3.9.
 Aniž je dotčen bod 5.3.1, místa ISOFIX nejsou vyžadována u sanitek, pohřebních vozidel, jakož i u vozidel určených pro ozbrojené složky, civilní ochranu, hasiče a síly odpovědné za udržování veřejného pořádku.
 5.3.10.
 Aniž jsou dotčena ustanovení bodů 5.3.1 až 5.3.4, smí být jedno nebo více povinných míst ISOFIX nahrazeno místy k sezení i-Size.
 6. ZKOUŠKY
 6.1.
 Zajištění vozidla pro zkoušky kotevních úchytů ISOFIX
 6.1.1.
 Metoda použitá k zajištění vozidla při zkoušce nesmí způsobit zpevnění kotevních úchytů ISOFIX a jejich oblasti ukotvení, ani způsobit zmenšení běžné deformace nosné konstrukce.
 6.1.2.
 Zajišťovací zařízení se považuje za vyhovující, jestliže nevyvolá žádný účinek v oblasti zahrnující celou šířku nosné konstrukce a jestliže je vozidlo nebo nosná konstrukce blokována nebo upevněna vpředu ve vzdálenosti nejméně 500 mm od zkoušeného kotevního úchytu a držena nebo upevněna vzadu nejméně 300 mm od tohoto kotevního úchytu.
 6.1.3.
 Doporučuje se, aby byla nosná konstrukce uložena na opěry umístěné přibližně v linii s osami kol nebo, není-li to možné, v linii s body připevnění závěsů.
 6.1.4.
 Je-li použita jiná metoda zajištění než metoda předepsaná v bodech 6.1.1 až 6.1.3 tohoto předpisu, musí být poskytnuty důkazy, že je rovnocenná.
 6.2.
 Požadavky statické zkoušky
 6.2.1.
 Pevnost systémů kotevních úchytů ISOFIX musí být zkoušena při působení sil, jak je předepsáno v bodě 6.2.4.3, na zařízení pro působení statické síly (ZPSS), když jsou úchyty ISOFIX dobře zapojeny.
 V případě kotevního úchytu horního upínání ISOFIX musí být provedena další zkouška, jak je popsáno v bodě 6.2.4.4.
 V případě místa k sezení i-Size musí být provedena další zkouška podpěry, jak je popsáno v bodě 6.2.4.5.
 Všechna místa ISOFIX a/nebo místa k sezení i-Size stejné řady sedadel, které lze používat najednou, musí být zkoušeny najednou.
 6.2.2.
 Zkouška může být provedena buď na úplně dokončeném vozidle, nebo na dostatečně reprezentativních částech vozidla z hlediska pevnosti a tuhosti nosné konstrukce vozidla.
 Okna a dveře mohou a nemusí být instalovány a zavřeny.
 Může být instalován jakýkoli prvek, který je obvykle poskytován a pravděpodobně přispívá ke zvýšení tuhosti nosné konstrukce vozidla.
 Zkouška může být omezena na místo ISOFIX nebo i-Size pouze jednoho sedadla nebo skupiny sedadel za podmínky, že:
 a)
 dotčené místo ISOFIX nebo i-Size má stejné konstrukční vlastnosti jako místo ISOFIX nebo i-Size ostatních sedadel nebo skupiny sedadel a
 b)
 jsou-li taková místa ISOFIX nebo i-Size zcela nebo částečně instalována na sedadle nebo skupině sedadel, jsou konstrukční vlastnosti sedadla nebo skupiny sedadel nebo podlahy v případě míst k sezení i-Size stejné jako u ostatních sedadel nebo skupin sedadel.
 6.2.3.
 Jsou-li sedadla a opěrky hlavy nastavitelné, musí být zkoušeny v poloze definované technickou zkušebnou v omezeném rozsahu předepsaném výrobcem vozidla, jak je uvedeno v dodatku 3 přílohy 17 předpisu OSN č. 16.
 6.2.4.
 Síly, směry a meze odchylek
 6.2.4.1.
 Na střed dolní přední příčné tyče ZPSS se musí působit silou 135 N ± 15 N, aby se upravila předozadní poloha roztažení ZPSS vzad pro odstranění vůle nebo napětí mezi ZPSS a jeho oporou.
 6.2.4.2.
 Na zařízení pro působení statické síly (ZPSS) se musí působit silami ve směru vpřed a v šikmém směru podle tabulky 1.
 Tabulka 1
 Směry zkušebních sil
 Vpřed
 0° ± 5°
 8 kN ±0,25 kN
 Šikmo
 75° – 5°(na obě strany přímo vpřed nebo, pokud se vyskytuje strana nejhoršího případu nebo pokud jsou obě strany symetrické, jen na jednu stranu)
 5 kN –0,25 kN
 Jestliže to výrobce požaduje, mohou se všechny tyto zkoušky provést na různých konstrukcích.
 Síly ve směru vpřed musí být aplikovány při počátečním úhlu působení síly 10° ± 5° nad vodorovnou rovinou. Šikmé síly musí být aplikovány vodorovně 0° ± 5°. V předepsaném bodu zatížení X uvedeném na obrázku 2 v příloze 4 se použije síla předběžného zatížení 500 N ± 25 N. Působení plného zatížení musí být dosaženo co nejrychleji, a to v průběhu působení maximálního zatížení v délce 30 sekund. Výrobce však může požadovat, aby bylo zatížení dosaženo do 2 sekund. Síla je udržována nejméně po dobu 0,2 s.
 Všechna měření musí být provedena podle ISO 6487 při CFC 60 Hz nebo podle jakékoli rovnocenné metody.
 6.2.4.3.
 Zkoušky pouze systému kotevních úchytů ISOFIX:
 6.2.4.3.1.
 Zkouška síly ve směru vpřed:
 Podélná vodorovná odchylka (po předběžném zatížení) bodu X zařízení ZPSS v průběhu působení síly 8 kN ±0,25 kN musí být omezena na 125 mm a trvalá deformace včetně částečného roztržení nebo zlomení jakéhokoli spodního kotevního úchytu ISOFIX nebo okolní oblasti se nepovažuje za závadu, pokud je požadovaná síla udržována po stanovenou dobu.
 6.2.4.3.2.
 Zkouška síly v šikmém směru:
 Odchylka ve směru síly (po předběžném zatížení) bodu X zařízení ZPSS v průběhu působení síly 5 kN –0,25 kN musí být omezena na 125 mm a trvalá deformace včetně částečného roztržení nebo zlomení jakéhokoli spodního kotevního úchytu ISOFIX nebo okolní oblasti se nepovažuje za závadu, pokud je požadovaná síla udržována po stanovenou dobu.
 6.2.4.4.
 Zkouška systémů kotevních úchytů ISOFIX a kotevního úchytu horního upínání ISOFIX:
 Tahové předběžné zatížení 50 N ± 5 N musí být aplikováno mezi ZPSS a kotevní úchyt horního upínání. Vodorovná odchylka (po předběžném zatížení) bodu X v průběhu působení síly 8 kN ±0,25 kN musí být omezena na 125 mm a trvalá deformace včetně částečného roztržení nebo zlomení jakéhokoli spodního kotevního úchytu ISOFIX a kotevního úchytu horního upínání nebo okolní oblasti se nepovažuje za závadu, pokud je požadovaná síla udržována po stanovenou dobu.
 6.2.4.5.
 Zkouška pro místa k sezení i-Size:
 Kromě zkoušek uvedených v bodech 6.2.4.3 a 6.2.4.4 se provede zkouška s upraveným zařízením pro působení statické síly, které se skládá ze ZPSS a zahrnuje zkušební sondu podpěry, jak je definováno na obrázku 3 přílohy 5. Zkušební zařízení podpěry se seřídí podélně a na šířku za účelem posouzení kontaktního povrchu podlahy vozidla, jak je definováno v bodě 5.2.4.2 (viz též obrázky 1 a 2 přílohy 5 tohoto předpisu). Výška zkušebního zařízení podpěry se seřídí tak, aby základna zkušebního zařízení podpěry byla v kontaktu s horním povrchem podlahy vozidla. V případě stupňovitého seřízení výšky se zvolí první stupeň, při kterém noha stabilně spočívá na podlaze; v případě nestupňovitého/průběžného seřízení výšky zkušebního zařízení podpěry se úhlová rozteč ZPSS v důsledku seřízení výšky zkušebního zařízení podpěry zvyšuje o 1,5 ±0,5 stupňů.
 Vodorovná odchylka (po předběžném zatížení) bodu X zařízení ZPSS v průběhu působení síly 8 kN ±0,25 kN musí být omezena na 125 mm a trvalá deformace včetně částečného roztržení nebo zlomení jakéhokoli spodního kotevního úchytu ISOFIX a kontaktního povrchu podlahy vozidla nebo okolní oblasti se nepovažuje za závadu, pokud je požadovaná síla udržována po stanovenou dobu.
 Tabulka 2
 Meze odchylek
 Směr síly
 Maximální odchylka bodu X zařízení ZPSS
 Vpřed
 podélně 125 mm
 Šikmo
 125 mm ve směru síly
 6.2.5.
 Další síly
 6.2.5.1.
 Setrvačné síly sedadla
 Pro polohu instalace, kde je zátěž přenášena na sestavu sedadla vozidla a nikoliv přímo na nosnou konstrukci vozidla, musí být provedena zkouška, aby se zajistilo, že je pevnost ukotvení sedadla vozidla k nosné konstrukci vozidla dostatečná. Při této zkoušce musí být síla o velikosti dvacetinásobku hmotnosti příslušných částí sestavy sedadla aplikována vodorovně a podélně ve směru vpřed na sedadlo nebo příslušné části sestavy sedadla odpovídající fyzickému vlivu hmotnosti daného sedadla na ukotvení sedadla. Stanovení zátěže nebo zátěží, které jsou aplikovány navíc, a rozdělení zátěže provede výrobce a schválí technická zkušebna.
 Na žádost výrobce může být zatížení navíc aplikováno v bodě X zařízení ZPSS při statických zkouškách popsaných výše.
 Je-li kotevní úchyt horního upínání součástí sedadla vozidla, musí být tato zkouška provedena s popruhem horního upínání ISOFIX.
 Nesmí dojít k žádnému zlomení a požadavky na odchylky uvedené v tabulce 2 musí být splněny.
 Poznámka: Tato zkouška nemusí být provedena, jestliže je jakýkoliv kotevní úchyt systému bezpečnostních pásů vozidla součástí konstrukce sedadla vozidla a sedadlo vozidla již bylo podrobeno zkoušce a schváleno z hlediska vyhovění zkouškám zátěže kotevních úchytů požadovaných tímto předpisem pro zadržení dospělých cestujících.
 7. ZMĚNY A ROZŠÍŘENÍ SCHVÁLENÍ TYPU VOZIDLA
 7.1.
 Každá změna typu vozidla se musí oznámit schvalovacímu orgánu, který typ vozidla schválil. Tento orgán pak může buď:
 7.1.1.
 usoudit, že je nepravděpodobné, že by provedené změny měly znatelný nepříznivý účinek, a že vozidlo v každém případě stále splňuje požadavky; nebo
 7.1.2.
 požádat technickou zkušebnu odpovědnou za provádění zkoušek o nový protokol o zkoušce.
 7.2.
 Potvrzení nebo odmítnutí schválení s uvedením změn se smluvním stranám dohody uplatňujícím tento předpis oznámí postupem podle bodu 4.3.
 7.3.
 Příslušný orgán vydávající rozšíření schválení přidělí takovému rozšíření pořadové číslo a informuje o něm ostatní strany dohody z roku 1958 uplatňující tento předpis pomocí formuláře sdělení podle vzoru v příloze 1 tohoto předpisu.
 8. SHODNOST VÝROBY
 Postupy pro zajištění shodnosti výroby musí být v souladu s postupy stanovenými v dodatku 1 dohody (E/ECE/TRANS/505/Rev.3), přičemž musí být splněny tyto požadavky:
 8.1.
 Každé vozidlo, které nese značku schválení, jak je předepsáno podle tohoto předpisu, musí být shodné s typem vozidla schváleným s ohledem na podrobnosti, které ovlivňují vlastnosti systému kotevních úchytů ISOFIX a kotevního úchytu horního upínání ISOFIX.
 8.2.
 Za účelem ověření shody podle bodu 8.1 výše musí být podroben namátkovým kontrolám dostatečný počet sériově vyráběných vozidel opatřených značkou schválení, kterou vyžaduje tento předpis.
 8.3.
 Výše zmíněné kontroly se zpravidla omezí na měření. Pokud to však je nutné, musí být vozidla podrobena některým zkouškám popsaným v bodě 6 výše zvoleným technickou zkušebnou, která provádí schvalovací zkoušky.
 9. POSTIHY ZA NESHODNOST VÝROBY
 9.1.
 Schválení udělené pro daný typ vozidla podle tohoto předpisu může být odňato, jestliže není splněn požadavek stanovený v bodě 8.1 výše nebo pokud jeho systém kotevních úchytů ISOFIX a kotevní úchyt horního upínání ISOFIX neprošly kontrolami předepsanými v bodě 8 výše.
 9.2.
 Jestliže smluvní strana dohody uplatňující tento předpis odejme schválení, které dříve udělila, uvědomí o tom neprodleně ostatní smluvní strany uplatňující tento předpis pomocí formuláře sdělení odpovídajícího vzoru uvedenému v příloze 1 tohoto předpisu.
 10. DEFINITIVNÍ UKONČENÍ VÝROBY
 Jestliže držitel schválení úplně zastaví výrobu typu systému kotevních úchytů ISOFIX a kotevního úchytu horního upínání ISOFIX schválených v souladu s tímto předpisem, informuje o tom orgán, který schválení udělil. Po obdržení příslušného sdělení informuje tento orgán o této skutečnosti ostatní smluvní strany dohody z roku 1958 uplatňující tento předpis, a to pomocí formuláře sdělení podle vzoru v příloze 1 tohoto předpisu.
 11. NÁZVY A ADRESY TECHNICKÝCH ZKUŠEBEN ODPOVĚDNÝCH ZA PROVÁDĚNÍ SCHVALOVACÍCH ZKOUŠEK A NÁZVY A ADRESY SCHVALOVACÍCH ORGÁNŮ
 Smluvní strany dohody z roku 1958, které uplatňují tento předpis, sdělí sekretariátu Organizace spojených národů názvy a adresy technických zkušeben odpovědných za provádění schvalovacích zkoušek, jakož i názvy a adresy schvalovacích orgánů, které udělují schválení a jimž se zasílají formuláře potvrzující udělení, rozšíření, odmítnutí nebo odnětí schválení vydané v jiných zemích.
 (1) Rozlišovací čísla smluvních stran dohody z roku 1958 jsou uvedena v příloze 3 Úplného usnesení o konstrukci vozidel (R.E.3), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.6.
 www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html
 (2) (Jmenovitým) výkonem motoru se rozumí výkon motoru vyjádřený v kW (EHK) a měřený metodou EHK podle předpisu OSN č. 85.
 Příloha 1
 Sdělení
 Příloha 2
 Uspořádání značky schválení
 Vzor A
 (viz bod 4.4 tohoto předpisu)
 a = minimálně 8 mm
 Výše uvedená značka schválení umístěná na vozidle ukazuje, že dotčený typ vozidla byl z hlediska systémů kotevních úchytů ISOFIX, kotevních úchytů horního upínání ISOFIX a míst k sezení i-Size schválen ve Francii (E2) podle předpisu OSN č. 145 pod číslem 001424. První dvě číslice čísla schválení poukazují na to, že schválení bylo uděleno v souladu s požadavky předpisu OSN č. 145 v jeho původním znění.
 Vzor B
 (viz bod 4.5 tohoto předpisu)
 a = minimálně 8 mm
 Výše uvedená značka schválení umístěná na vozidle ukazuje, že dotčený typ vozidla byl schválen v Nizozemsku (E4) podle předpisů OSN č. 145 a 11 (1). Čísla schválení poukazují na to, že ve dnech, kdy byla tato schválení udělena, byl předpis OSN č. 145 ve svém původním znění a předpis OSN č. 11 zahrnoval sérii změn 02.
 (1) Druhé číslo je uvedeno pouze jako příklad.
 Příloha 3
 Postup stanovení bodu „H“ a skutečného úhlu trupu pro místa k sezení v motorových vozidlech (1)
 Dodatek 1
 —
 Popis trojrozměrného zařízení pro stanovení bodu „H“ (zařízení 3-D H)(1)
 Dodatek 2
 —
 Trojrozměrný referenční systém(1)
 Dodatek 3
 —
 Referenční údaje týkající se míst k sezení(1)
 (1) Postup je popsán v dodatcích 1, 2 a 3 přílohy 1 Úplného usnesení o konstrukci vozidel (R.E.3), (dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.6).
 Příloha 4
 Systémy kotevních úchytů ISOFIX a kotevní úchyty horního upínání ISOFIX
 Obrázek 1
 Zařízení pro působení statické síly (ZPSS), izometrické pohledy
 Obrázek 2
 Zařízení pro působení statické síly (ZPSS), rozměry
 Rozměry v milimetrech
 Legenda
 1.
 Bod pro připojení horního upínání
 2.
 Připevnění otočného čepu pro zkoušení tuhosti, jak je popsáno níže.
 Tuhost ZPSS: Když je připojeno k tuhé kotevní tyči (kotevním tyčím) a přední příčník ZPSS se opírá o tuhou tyč drženou ve středu podélným otočným čepem 25 mm pod základnou ZPSS (aby se umožnil ohyb a zkroucení základny ZPSS), nesmí být pohyb bodu X větší než 2 mm v každém směru, jsou-li aplikovány síly v souladu s tabulkou 1 v bodě 6.2.4.2 tohoto předpisu. Jakákoliv deformace systému kotevních úchytů ISOFIX musí být vyloučena z měření.
 Obrázek 3
 Rozměry spojovacího dílu horního upínání ISOFIX (hákového)
 Obrázek 4
 Vzdálenost mezi oběma zónami spodních kotevních úchytů
 Obrázek 5
 Dvourozměrná šablona
 Poznámka: Rozměry jsou uvedeny v milimetrech.
 Obrázek 6
 Umístění kotevního úchytu horního upínání ISOFIX, zóna ISOFIX – boční pohled
 Rozměry v milimetrech
 Legenda
 1.
 Úhel zad
 2.
 Průsečík referenční roviny linie trupu a skořepiny podlahy
 3.
 Referenční rovina linie trupu
 4.
 Bod „H“
 5.
 Bod „V“
 6.
 Bod „R“
 7.
 Bod „W“
 8.
 Svislá podélná rovina
 9.
 Délka vinutí popruhu z bodu „V“: 250 mm
 10.
 Délka vinutí popruhu z bodu „W“: 200 mm
 11.
 Průřez roviny „M“
 12.
 Průřez roviny „R“
 13.
 Linie představuje povrch skořepiny podlahy specifický pro vozidlo v předepsané zóně
 Poznámky:
 1.
 Část kotevního úchytu horního upínání, která je určena pro spojení s hákem horního upínání umístěným v šedé zóně
 2.
 Bod „R“: referenční bod ramen
 3.
 Bod „V“: referenční bod V, 350 mm svisle nad a 175 mm vodorovně vzad od bodu „H“
 4.
 Bod „W“: referenční bod W, 50 mm svisle pod a 50 mm vodorovně vzad od bodu „R“
 5.
 Rovina „M“: referenční rovina M, 1 000 mm vodorovně vzad od bodu „R“
 6.
 Krajní přední povrchy zóny jsou vytvořeny protažením dvou linií vinutí v jejich prodloužení do přední části zóny. Linie vinutí představují minimální upravenou délku typických popruhů horního upínání vycházejících buď z horní části dětského zádržného systému (bodu „W“), nebo níže na zadní části dětského zádržného systému (bodu „V“).
 Obrázek 7
 Umístění kotevního úchytu horního upínání ISOFIX, zóna ISOFIX – zvětšený pohled ze strany oblasti vinutí
 Rozměry v milimetrech
 Legenda
 1.
 Bod „V“
 2.
 Bod „R“
 3.
 Bod „W“
 4.
 Délka vinutí popruhu z bodu „V“: 250 mm
 5.
 Svislá podélná rovina
 6.
 Délka vinutí popruhu z bodu „W“: 200 mm
 7.
 Oblouky vytvořené délkami vinutí
 8.
 Bod „H“
 Poznámky:
 1.
 Část kotevního úchytu horního upínání, která je určena pro spojení s hákem horního upínání umístěným v šedé zóně
 2.
 Bod „R“: referenční bod ramen
 3.
 Bod „V“: referenční bod V, 350 mm svisle nad a 175 mm vodorovně vzad od bodu „H“
 4.
 Bod „W“: referenční bod W, 50 mm svisle pod a 50 mm vodorovně vzad od bodu „R“
 5.
 Rovina „M“: referenční rovina M, 1 000 mm vodorovně vzad od bodu „R“
 6.
 Krajní přední povrchy zóny jsou vytvořeny protažením dvou linií vinutí v jejich prodloužení do přední části zóny. Linie vinutí představují minimální upravenou délku typických popruhů horního upínání vycházejících buď z horní části dětského zádržného systému (bodu „W“), nebo níže na zadní části dětského zádržného systému (bodu „V“).
 Obrázek 8
 Umístění kotevního úchytu horního upínání ISOFIX, zóna ISOFIX – Půdorys
 (Průřez roviny R)
 Rozměry v milimetrech
 Legenda
 1.
 Střední rovina
 2.
 Bod „V“
 3.
 Bod „R“
 4.
 Bod „W“
 5.
 Svislá podélná rovina
 Poznámky:
 1.
 Část kotevního úchytu horního upínání, která je určena pro spojení s hákem horního upínání umístěným v šedé zóně
 2.
 Bod „R“: referenční bod ramen
 3.
 Bod „V“: referenční bod V, 350 mm svisle nad a 175 mm vodorovně vzad od bodu „H“
 4.
 Bod „W“: vztažný bod W, 50 mm svisle pod a 50 mm vodorovně vzad od bodu „R“
 Obrázek 9
 Umístění kotevního úchytu horního upínání ISOFIX, zóna ISOFIX – Čelní pohled
 Legenda
 1.
 Bod „V“
 2.
 Bod „W“
 3.
 Bod „R“
 4.
 Střední rovina
 5.
 Pohled na oblast podél referenční roviny trupu
 Poznámky:
 1.
 Část kotevního úchytu horního upínání, která je určena pro spojení s hákem horního upínání umístěným v šedé zóně
 2.
 Bod „R“: referenční bod ramen
 3.
 Bod „V“: referenční bod V, 350 mm svisle nad a 175 mm vodorovně vzad od bodu „H“
 4.
 Bod „W“: vztažný bod W, 50 mm svisle pod a 50 mm vodorovně vzad od bodu „R“
 Obrázek 10
 Umístění kotevního úchytu horního upínání ISOFIX, zóna ISOFIX – Trojrozměrný schematický pohled
 Legenda
 1.
 Bod „H“
 2.
 Bod „V“
 3.
 Bod „W“
 4.
 Bod „R“
 5.
 Rovina pod úhlem 45°
 6.
 Průřez roviny „R“
 7.
 Povrch skořepiny podlahy
 8.
 Zóna přední hrany
 Poznámky:
 1.
 Část kotevního úchytu horního upínání, která je určena pro spojení s hákem horního upínání umístěným v šedé zóně
 2.
 Bod „R“: Rreferenční bod ramen
 Obrázek 11
 Alternativní metoda umístění kotevního úchytu horního upínání pomocí přípravku „ISO/F2“ (B), zóna ISOFIX – boční, horní a zadní pohled
 Rozměry v milimetrech
 1.
 Vodorovné čelo přípravku „ISO/F2“ (B)
 2.
 Zadní čelo přípravku „ISO/F2“ (B)
 3.
 Vodorovná tečna horní části opěradla sedadla (poslední tuhý bod o tvrdosti vyšší než 50 Shore A)
 4.
 Průsečík mezi 2 a 3
 5.
 Referenční bod upínání
 6.
 Středová linie přípravku „ISO/F2“ (B)
 7.
 Popruh horního upínání
 8.
 Meze zóny kotevního úchytu
 Obrázek 12
 Symbol spodního kotevního úchytu ISOFIX
 Poznámky:
 1.
 Výkres není v měřítku.
 2.
 Symbol může být znázorněn v zrcadlovém obrazu.
 3.
 Barva symbolu podle volby výrobce.
 Obrázek 13
 Symbol použitý pro určení umístění kotevního úchytu horního upínání, který je pod krytem
 Poznámky:
 1.
 Rozměry v mm
 2.
 Výkres není v měřítku.
 3.
 Piktogram musí být jasně viditelný buď pomocí kontrastních barev, nebo vhodným reliéfem v případě, že je zapuštěn do povrchu nebo z něj vyčnívá.
 Příloha 5
 Místo k sezení i-Size
 Obrázek 1
 Trojrozměrný pohled na posuzovaný rozsah základny podpěry
 Rozměry v mm
 Legenda:
 1.
 Přípravek dětského zádržného systému (CRF).
 2.
 Tyč spodních kotevních úchytů ISOFIX.
 3.
 Střední podélná rovina CRF.
 4.
 Posuzovaný rozsah základny podpěry
 5.
 Kontaktní povrch podlahy vozidla.
 Poznámka: Výkres není v měřítku.
 Obrázek 2
 Boční pohled na posuzovaný rozsah základny podpěry
 Rozměry v mm
 Legenda:
 1.
 Přípravek dětského zádržného systému (CRF).
 2.
 Tyč spodních kotevních úchytů ISOFIX.
 3.
 Rovina, kterou tvoří spodní plocha CRF nainstalovaného v určeném místě k sezení.
 4.
 Rovina procházející tyčí spodního kotevního úchytu a orientovaná kolmo ke střední podélné rovině CRF a kolmo k rovině, kterou tvoří spodní plocha CRF nainstalovaného v určeném místě k sezení.
 5.
 Posuzovaný rozsah základny podpěry, ve kterém se musí nacházet podlaha vozidla. Tento rozsah představuje délku a výšku rozpětí seřízení základny podpěry dětského zádržného systému i-Size.
 6.
 Podlaha vozidla.
 Poznámka: Výkres není v měřítku.
 Obrázek 3
 Příklad upraveného zařízení pro působení statické síly se zkušební sondou podpěry (ZPSSSL) znázorňující požadované rozpětí seřízení a rozměry základny podpěry
 Rozměry v mm
 Legenda:
 1.
 Zkušební zařízení podpěry.
 2.
 Základna podpěry.
 3.
 ZPSS (podle definice v příloze 4 tohoto předpisu).
 Poznámky:
 1.
 Výkres není v měřítku.
 2.
 Zkušební zařízení podpěry:
 a)
 zajišťuje zkoušení na celém kontaktním povrchu podlahy vozidla definovaném pro jednotlivá místa k sezení i-Size;
 b)
 je pevně připevněno k ZPSS, aby síly působící na ZPSS přímo vyvolávaly zkušební síly v podlaze vozidla, aniž by došlo ke snížení reakčních zkušebních sil v důsledku tlumení v samotném zkušebním zařízení podpěry nebo k jeho deformaci.
 3.
 Základna podpěry je tvořena válcem o šířce 80 mm a průměru 30 mm, jehož obě podstavy jsou zaobleny s poloměrem 2,5 mm.
 4.
 V případě stupňovitého seřízení výšky nesmí být vzdálenost mezi jednotlivými kroky seřízení větší než 20 mm.
 Obrázek 4
 Symbol používaný k označení místa k sezení i-Size
 Poznámky:
 1.
 Výkres není v měřítku.
 2.
 Barvu symbolu si zvolí výrobce.


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 EUROPEISKA KOMMISSIONEN
 Bryssel den 12.5.2021
 COM(2021) 237 final
 2021/0121(NLE)
 Förslag till
 RÅDETS BESLUT
 om den ståndpunkt som ska intas på Europeiska unionens vägnar i Världshandelsorganisationens allmänna råd om Europeiska unionens begäran om förlängning av det WTO-undantag som medger autonoma handelsförmåner för västra Balkan
 MOTIVERING
 1.Fråga som behandlas i förslaget
 Syftet med detta förslag är att fastställa den ståndpunkt som ska intas på unionens vägnar i Världshandelsorganisationens (WTO) allmänna råd i samband med det planerade antagandet av ett beslut om förlängning av det WTO-undantag som tillåter Europeiska unionen (EU) att bevilja västra Balkan autonoma handelsförmåner.
 2.Bakgrund till förslaget
 2.1.Marrakechavtalet om upprättande av Världshandelsorganisationen
 Marrakechavtalet om upprättande av Världshandelsorganisationen (WTO-avtalet) trädde i kraft den 1 januari 1995.
 Europeiska unionen är part i avtalet.
 2.2.Världshandelsorganisationens ministerkonferens och allmänna råd
 Enligt artikel IV.1 i WTO-avtalet har ministerkonferensen behörighet att fatta beslut i alla frågor avseende något av de multilaterala handelsavtalen.
 I enlighet med artikel IV.2 i WTO-avtalet fullgörs ministerkonferensens uppgifter mellan mötena av det allmänna rådet.
 I enlighet med artikel IX.1 i WTO-avtalet fattar WTO vanligtvis beslut genom enhällighet.
 2.3.Akt som planeras av WTO:s allmänna råd
 Enligt artikel IX.3 i WTO-avtalet får ministerkonferensen i exceptionella fall medge undantag från en skyldighet som åvilar en medlem.
 På begäran av EU kan WTO:s allmänna råd anta ett beslut om att förlänga det befintliga WTO-undantaget som tillåter EU att bevilja västra Balkan autonoma handelsförmåner (den planerade akten).
 Det befintliga undantaget löper ut den 31 december 2021. Syftet med den planerade akten är därför att förlänga undantaget till och med den 31 december 2026.
 Den planerade akten kommer att bli bindande för WTO-medlemmarna i enlighet med artikel IX.3 och artikel II.2 i WTO-avtalet, där det i den senare föreskrivs följande: ”De avtal och därmed sammanhängande rättsliga instrument som ingår i bilagorna 1, 2 och 3 [...] utgör integrerade delar av detta avtal och är bindande för alla medlemmar.”
 3.Den ståndpunkt som ska intas på unionens vägnar
 Den 16 december 2020 antog Europaparlamentet och rådet förordning (EU) 2020/2172 varigenom tillämpningsperioden för autonoma handelsförmåner förlängdes till och med den 31 december 2025
 1
 för produkter med ursprung i västra Balkan (Albanien, Bosnien och Hercegovina, Kosovo
 2*, Montenegro, Nordmakedonien och Serbien). Handelsförmånerna beviljades ursprungligen genom rådets förordning (EG) nr 2007/2000
 3
 , som därefter har ändrats och förlängts flera gånger.
 Om det inte föreligger ett undantag från EU:s skyldigheter enligt artikel I.1 och artikel XIII i det allmänna tull- och handelsavtalet (Gatt 1994) i den utsträckning som är nödvändig, skulle behandlingen enligt systemet med autonoma förmånstullar behöva utvidgas till alla andra medlemmar i WTO.
 EU måste därför i enlighet med artikel IX.3 i WTO-avtalet lämna in en begäran om förlängning av WTO-undantaget för autonoma handelsförmåner som EU beviljat västra Balkan för ytterligare en tidsperiod på fem år, till och med den 31 december 2026. Utöver denna begäran bör EU stödja antagandet av denna begäran i WTO:s allmänna råd.
 Detta skulle vara den fjärde förlängningen av undantaget, som ursprungligen beviljades den 8 december 2000 till och med den 31 december 2006
 4
 , och som senast förlängdes den 7 december 2016
 5
 . Skäl till det ursprungliga undantaget och förlängningarna av det är den ihållande svåra ekonomiska situationen i regionen samt att den förmånsbehandling av därtill berättigade produkter som unionen beviljar dessa länder är avsedd att främja den ekonomiska utvecklingen på ett sätt som är förenligt med målen för Gatt 1994.
 4.Rättslig grund
 4.1.Förfarandemässig rättslig grund
 4.1.1.Principer
 I artikel 218.9 i fördraget om Europeiska unionens funktionssätt (EUF-fördraget) föreskrivs att beslut ska antas ”om fastställande av vilka ståndpunkter som på unionens vägnar ska intas i ett organ som inrättas genom ett avtal, om detta organ ska anta akter med rättslig verkan, med undantag av sådana akter som kompletterar eller ändrar avtalets institutionella ram”.
 Begreppet ”akter med rättslig verkan” omfattar akter som har rättslig verkan med stöd av de regler i internationell rätt som tillämpas på organet i fråga.
 4.1.2.Tillämpning i det aktuella fallet
 WTO:s allmänna råd är ett organ som inrättats genom ett avtal, nämligen WTO-avtalet.
 Den akt som ska antas av allmänna rådet är en akt med rättslig verkan. Den planerade akten kommer att vara bindande enligt internationell rätt i enlighet med artiklarna II.2 och IX.3 i WTO-avtalet.
 Den planerade akten varken kompletterar eller ändrar avtalets institutionella ram.
 Den förfarandemässiga rättsliga grunden för det föreslagna beslutet är därför artikel 218.9 i EUF-fördraget.
 4.2.Materiell rättslig grund
 4.2.1.Principer
 Den materiella rättsliga grunden för ett beslut enligt artikel 218.9 i EUF-fördraget är främst beroende av syftet med och innehållet i den planerade akt avseende vilken en ståndpunkt intas på unionens vägnar. Om den planerade akten har två syften eller två beståndsdelar av vilka det ena syftet eller den ena beståndsdelen kan identifieras som det eller den huvudsakliga, medan det eller den andra endast är av underordnad betydelse, måste det beslut som antas enligt artikel 218.9 i EUF-fördraget ha en enda materiell rättslig grund, nämligen den som krävs med hänsyn till det huvudsakliga eller avgörande syftet eller den huvudsakliga eller avgörande beståndsdelen.
 4.2.2.Tillämpning i det aktuella fallet
 Det huvudsakliga syftet med och innehållet i den planerade akten rör den gemensamma handelspolitiken.
 Den materiella rättsliga grunden för det föreslagna beslutet är därför artikel 207.4 första stycket.
 4.3.Slutsats
 Den rättsliga grunden för det föreslagna beslutet bör vara artikel 207.4 första stycket i EUF-fördraget jämförd med artikel 218.9 i EUF-fördraget.
 2021/0121 (NLE)
 Förslag till
 RÅDETS BESLUT
 om den ståndpunkt som ska intas på Europeiska unionens vägnar i Världshandelsorganisationens allmänna råd om Europeiska unionens begäran om förlängning av det WTO-undantag som medger autonoma handelsförmåner för västra Balkan
 EUROPEISKA UNIONENS RÅD HAR ANTAGIT DETTA BESLUT
 med beaktande av fördraget om Europeiska unionens funktionssätt, särskilt artikel 207.4 första stycket jämförd med artikel 218.9,
 med beaktande av Europeiska kommissionens förslag, och
 av följande skäl:
 (1)Avtalet om upprättande av Världshandelsorganisationen (WTO-avtalet) ingicks av unionen genom rådets beslut 94/800/EG
 6
 och trädde i kraft den 1 januari 1995.
 (2)Enligt artikel II.2 i WTO-avtalet utgör de avtal och därmed sammanhängande rättsliga instrument som ingår i bilagorna 1, 2 och 3 (multilaterala handelsavtal), inklusive det allmänna tull- och handelsavtalet (Gatt 1994), integrerade delar av detta avtal och är bindande för alla medlemmar.
 (3)Enligt artikel IV.1 i WTO-avtalet får ministerkonferensen fatta beslut i alla frågor avseende något av de multilaterala handelsavtalen. Ministerkonferensen består av representanter för alla medlemmar och sammanträder minst en gång vartannat år. Enligt artikel IV.2 i WTO-avtalet ska ministerkonferensens uppgifter mellan mötena fullgöras av det allmänna rådet. Enligt artikel IX.1 i det avtalet fattar WTO vanligtvis beslut genom enhällighet.
 (4)I enlighet med artikel IX.3 i WTO-avtalet kan ministerkonferensen i exceptionella fall medge undantag från en skyldighet som åvilar en medlem enligt WTO-avtalet eller något av de multilaterala handelsavtalen.
 (5)Unionen beviljades ett undantag från sina skyldigheter enligt artikel I.1 i Gatt 1994 för första gången den 8 december 2000 för tidsrymden fram till och med den 31 december 2006
 7
 – senast förlängt den 7 december 2016 till och med den 31 december 2021 – i den utsträckning som var nödvändig för att låta unionen bevilja förmånsbehandling för berättigade produkter med ursprung i västra Balkan.
 (6)Den 16 december 2020 antog Europaparlamentet och rådet förordning (EU) 2020/2172 och förlängde återigen tillämpningsperioden för autonoma handelsförmåner till och med den 31 december 2025
 8
 för västra Balkan (Albanien, Bosnien och Hercegovina, Kosovo
 9
 , Montenegro, Nordmakedonien och Serbien).
 (7)I avsaknad av ett undantag från unionens skyldigheter inom ramen för WTO skulle unionens tillämpning av autonoma handelsförmåner i fråga om västra Balkan till och med den 31 december 2025 behöva utvidgas till att omfatta alla andra WTO-medlemmar.
 (8)Begäran om förlängning av WTO-undantaget som tillåter att autonoma handelsförmåner beviljas västra Balkan är motiverad med hänsyn till den ihållande svåra ekonomiska situationen i regionen och med beaktande av att den förmånsbehandling av därtill berättigade produkter som unionen beviljar dessa länder är avsedd att främja den ekonomiska utvecklingen på ett sätt som är förenligt med målen för Gatt 1994 och inte att skapa hinder för handeln med andra WTO-medlemmar. De exceptionella fall som motiverar en förlängning av undantaget från artiklarna I.1 och XIII i Gatt 1994 är därför fortfarande tillämpliga.
 (9)Det är lämpligt att fastställa den ståndpunkt som ska intas på unionens vägnar i WTO:s allmänna råd, eftersom förlängningen av det WTO-undantag för autonoma handelsförmåner som unionen beviljar västra Balkan kommer att vara bindande för WTO-medlemmarna.
 HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
 Artikel 1
 Den ståndpunkt som ska intas på unionens vägnar i Världshandelsorganisationens (WTO) allmänna råd ska vara att begära en förlängning till och med den 31 december 2026 av det befintliga WTO-undantaget för de autonoma handelsförmåner som unionen har beviljat västra Balkan, och att stödja antagandet av denna begäran.
 Artikel 2
 Detta beslut riktar sig till kommissionen.
 Utfärdat i Bryssel den
 På rådets vägnar
 Ordförande
 (1)
 Europaparlamentets och rådets förordning (EU) 2020/2172 av den 16 december 2020 om ändring av rådets förordning (EG) nr 1215/2009 om införande av särskilda handelsåtgärder för länder och territorier som deltar i eller är knutna till Europeiska unionens stabiliserings- och associeringsprocess (EUT L 432, 21.12.2011, s. 7).
 (2)
 *
 Denna beteckning påverkar inte ståndpunkter om Kosovos status och är i överensstämmelse med FN:s säkerhetsråds resolution 1244/1999 och med Internationella domstolens utlåtande om Kosovos självständighetsförklaring.
 (3)
 EGT L 240, 23.9.2000, s. 1. Förordningen senast ändrad genom förordning (EG) nr 530/2007 (EUT L 125, 15.5.2007, s. 1), kodifierad genom rådets förordning (EG) nr 1215/2009 av den 30 november 2009 (EUT L 328, 15.12.2009, s. 1).
 (4)
 WT/L/380.
 (5)
 G/C/W/731.
 (6)
 Rådets beslut 94/800/EG av den 22 december 1994 om ingående, på Europeiska gemenskapens vägnar – vad beträffar frågor som omfattas av dess behörighet – av de avtal som är resultatet av de multilaterala förhandlingarna i Uruguayrundan (1986–1994) (EGT L 336, 23.12.1994, s. 1).
 (7)
 WT/L/380.
 (8)
 Europaparlamentets och rådets förordning (EU) 2020/2172 av den 16 december 2020 om ändring av rådets förordning (EG) nr 1215/2009 om införande av särskilda handelsåtgärder för länder och territorier som deltar i eller är knutna till Europeiska unionens stabiliserings- och associeringsprocess (EUT L 432, 21.12.2011, s. 7).
 (9)
 *
 Denna beteckning påverkar inte ståndpunkter om Kosovos status och är i överensstämmelse med FN:s säkerhetsråds resolution 1244/1999 och med Internationella domstolens utlåtande om Kosovos självständighetsförklaring.


type: contracts

text:
 17.12.2008
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 338/72
 DECYZJA NR 2/2008 WSPÓLNEGO KOMITETU WE/DANIA-WYSPY OWCZE
 z dnia 20 listopada 2008 r.
 zmieniająca tabele I i II w załączniku do Protokołu 1 do Umowy między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a rządem Danii i rządem lokalnym Wysp Owczych, z drugiej strony
 (2008/957/WE)
 WSPÓLNY KOMITET,
 uwzględniając Umowę między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a rządem Danii i rządem lokalnym Wysp Owczych, z drugiej strony (1), zwaną dalej „umową”, w szczególności jej art. 34 ust. 1,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 Załącznik do Protokołu 1 do wymienionej umowy określa cła i inne warunki, które mają zastosowanie do przywozu do Wspólnoty niektórych ryb i produktów rybołówstwa pochodzących i przywożonych z Wysp Owczych.
 (2)
 Zgodnie z tym załącznikiem Wspólnota przyznała koncesje taryfowe dotyczące określonej liczby produktów rybołówstwa pochodzących z Wysp Owczych.
 (3)
 Władze Wysp Owczych złożyły również wniosek o dodanie solonego i suchego czarniaka (Pollachius virens), trąbika zwyczajnego (Buccinum undatum) oraz kraba (Geryon affinis) do wykazu produktów rybołówstwa w tabeli I załącznika do Protokołu 1, które mogą być objęte bezcłowym przywozem do Wspólnoty.
 (4)
 Uznaje się za stosowne włączenie wymienionych produktów rybołówstwa do tej tabeli. Powinny one jednak podlegać kontyngentom taryfowym umieszczonym w tabeli II załącznika do Protokołu 1,
 STANOWI, CO NASTĘPUJE:
 Artykuł 1
 Tabela I załącznika do Protokołu 1 do umowy zostaje zmieniona poprzez włączenie następujących wierszy:
 „0305
 Ryby suszone, solone lub w solance, ryby wędzone, nawet gotowane przed procesem wędzenia lub podczas niego; mąki, mączki i granulki rybne, zdatne do spożycia przez ludzi:
 – Ryby suszone, solone lub nie, niewędzone:
 0305 59
 – – Pozostałe:
 0305 59 80
 – – – Pozostałe:
 ex 0305 59 80
 – – – – Czarniak (Pollachius virens)
 0
 Kontyngent taryfowy nr 5
 0306
 Skorupiaki, nawet w skorupach, żywe, świeże, schłodzone, zamrożone, suszone, solone lub w solance; skorupiaki w skorupach, gotowane na parze lub w wodzie, nawet schłodzone, zamrożone, suszone, solone lub w solance; mąki, mączki i granulki ze skorupiaków nadające się do spożycia dla człowieka:
 – Mrożone:
 0306 14
 – – Kraby:
 0306 14 90
 – – – Pozostałe:
 ex 0306 14 90
 – – – – Kraby z gatunku Geryon affinis
 0
 Kontyngent taryfowy nr 6
 0307
 Mięczaki, nawet w skorupach, żywe, świeże, schłodzone, zamrożone, suszone, solone lub w solance; bezkręgowce wodne, inne niż skorupiaki i mięczaki, żywe, świeże, schłodzone, zamrożone, suszone, solone lub w solance; mąki, mączki i granulki z morskich bezkręgowców innych niż skorupiaki, zdatne do spożycia przez ludzi:
 – Inne, włącznie z mąkami, mączkami i granulkami z morskich bezkręgowców innych niż skorupiaki, zdatne do spożycia przez ludzi:
 0307 91 00
 – – Żywe, świeże lub schłodzone:
 ex 0307 91 00
 – – – Trąbik zwyczajny (Buccinum undatum)
 0
 Kontyngent taryfowy nr 7
 0307 99
 – – Pozostałe:
 – – – Mrożone:
 0307 99 18
 – – – – Pozostałe:
 ex 0307 99 18
 – – – – – Trąbik zwyczajny (Buccinum undatum)
 0
 Kontyngent taryfowy nr 7
 1605
 Skorupiaki, mięczaki i pozostałe bezkręgowce wodne, przetworzone lub zakonserwowane:
 1605 90
 – Pozostałe
 – – Mięczaki:
 1605 90 30
 – – – Pozostałe:
 ex 1605 90 30
 – – – – Trąbik zwyczajny (Buccinum undatum)
 0
 Kontyngent taryfowy nr 7”
 Artykuł 2
 Tabela II załącznika do Protokołu 1 do umowy zostaje zmieniona poprzez włączenie następujących wierszy:
 „0305
 Ryby suszone, solone lub w solance, ryby wędzone, nawet gotowane przed procesem wędzenia lub podczas niego; mąki, mączki i granulki rybne, zdatne do spożycia przez ludzi:
 – Ryby suszone, solone lub nie, niewędzone:
 0305 59
 – – Pozostałe:
 0305 59 80
 – – – Pozostałe:
 ex 0305 59 80
 – – – – Czarniak (Pollachius virens)
 0
 Kontyngent taryfowy nr 5 (2)
 750
 0306
 Skorupiaki, nawet w skorupach, żywe, świeże, schłodzone, zamrożone, suszone, solone lub w solance; skorupiaki w skorupach, gotowane na parze lub w wodzie, nawet schłodzone, zamrożone, suszone, solone lub w solance; mąki, mączki i granulki ze skorupiaków, zdatne do spożycia przez ludzi:
 – Mrożone:
 0306 14
 – – Kraby:
 0306 14 90
 – – – Pozostałe:
 ex 0306 14 90
 – – – – Kraby z gatunku Geryon affinis
 0
 Kontyngent taryfowy nr 6 (2)
 750
 0307
 Mięczaki, nawet w skorupach, żywe, świeże, schłodzone, zamrożone, suszone, solone lub w solance; bezkręgowce wodne, inne niż skorupiaki i mięczaki, żywe, świeże, schłodzone, zamrożone, suszone, solone lub w solance; mąki, mączki i granulki z morskich bezkręgowców innych niż skorupiaki, zdatne do spożycia przez ludzi:
 – Inne, włącznie z mąkami, mączkami i granulkami z morskich bezkręgowców innych niż skorupiaki, zdatne do spożycia przez ludzi:
 0307 91 00
 – – Żywe, świeże lub schłodzone:
 ex 0307 91 00
 – – – Trąbik zwyczajny (Buccinum undatum)
 0
 Kontyngent taryfowy nr 7 (2)
 1 200
 0307 99
 – – Pozostałe:
 – – – Mrożone:
 0307 99 18
 – – – – Pozostałe:
 ex 0307 99 18
 – – – – – Trąbik zwyczajny (Buccinum undatum)
 0
 Kontyngent taryfowy nr 7 (2)
 1 200
 1605
 Skorupiaki, mięczaki i pozostałe bezkręgowce wodne, przetworzone lub zakonserwowane:
 1605 90
 – Pozostałe
 – – Mięczaki:
 1605 90 30
 – – – Pozostałe:
 ex 1605 90 30
 – – – – Trąbik zwyczajny (Buccinum undatum)
 0
 Kontyngent taryfowy nr 7 (2)
 1 200
 Artykuł 3
 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
 Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 września 2008 r.
 Sporządzono w Tórshavn, dnia 5 listopada 2008 r.
 W imieniu Wspólnego Komitetu
 Herluf SIGVALDSSON
 Przewodniczący
 (1) Dz.U. L 53 z 22.2.1997, s. 2.
 (2) Wielkości kontyngentów taryfowych na 2008 r. oblicza się proporcjonalnie do wielkości podstawowych, uwzględniając okres, jaki upłynął do dnia zastosowania kontyngentów.”.


type: wikipedia

text:
 Събития
 В Османската империя Махмуд II премахва „Кръвния данък“
 Родени
 10 март – Георги Миркович, български революционер
 5 май – Евгения, императрица на Франция
 26 май – Елизавета Михайловна, Херцогиня Нассау
 4 юли – Стивън Фостър, американски композитор
 13 август – Неделя Петкова, българска просветителка
 17 септември – Бернхард Риман, немски математик
 24 ноември – Карло Колоди, италиански писател
 Починали
 19 февруари – Атанас Богориди, гръцки писател
 5 юли – Томас Стамфорд Рафълс, британски изследовател
 18 юли – Айзък Шелби, американски военнослужещ и политик
 22 септември – Йохан Петер Хебел, немски писател и педагог (р. 1760 г.)
 Вижте също:
 календара за тази година


text:
 Wydarzenia
 12 marca – Paul McCartney poślubia Lindę Eastman
 12 marca – George Harrison i jego żona Pattie zostali aresztowani w Anglii po znalezieniu marihuany w ich domu.
 20 marca – John Lennon poślubia Yoko Ono w Gibraltarze.
 25-31 marca – John Lennon i Yoko Ono nie wychodzą z łóżka w swoim pokoju w amsterdamskim hotelu Hilton jako manifestacja na rzecz pokoju.
 9 kwietnia – zostaje wydany dziewiąty studyjny album Boba Dylana Nashville Skyline
 22 kwietnia – John Lennon zmienia urzędowo drugie imię z John Winston Lennon na John Ono Lennon.
 15-18 sierpnia – Woodstock Music and Art Festival na farmie Bethel w stanie Nowy Jork, niedaleko Woodstock. Wystąpili między innymi: Janis Joplin, Jimi Hendrix, The Who, Joan Baez, Crosby, Stills, Nash & Young, Jefferson Airplane, Santana, Country Joe and the Fish, Ten Years After, i Sly & the Family Stone.
 31 sierpnia – Bob Dylan występuje na festiwalu na wyspie Wight
 październik – powstał czeski zespół The Plastic People of the Universe
 listopad – zostaje wydany drugi studyjny album Davida Bowiego – Space Oddity
 11 listopada – Jim Morrison i Tom Baker zostali aresztowani w Phoenix za zakłócenie kursu statku powietrznego oraz pijaństwo (zarzuty zostały oddalone)
 19 grudnia – debiutuje zespół The Jackson 5 albumem Diana Ross Presents the Jackson 5
 powstaje brytyjski zespół Judas Priest
 Urodzili się
 3 stycznia
 James Carter, amerykański saksofonista, flecista i klarnecista jazzowy
 Tomasz Chiniewicz, polski perkusista rockowy, muzyk zespołu Shout
 5 stycznia – Marilyn Manson, właśc. Brian Hugh Warner, amerykański muzyk rockowy
 11 stycznia – Charmayne Maxwell, amerykańska wokalistka (zm. 2015)
 14 stycznia
 Andrzej Bączyński, polski manager muzyczny, promotor, organizator, realizator dźwięku
 Dave Grohl, amerykański muzyk rockowy, multiinstrumentalista, były członek zespołu Nirvana
 Jerzy Petersburski jr., polski pianista, kompozytor i satyryk
 16 stycznia – Per Yngve Ohlin, szwedzki wokalista metalowy
 25 stycznia – Gavin Clarke, angielski muzyk folkowy (zm. 2015)
 1 lutego – Joshua Redman, amerykański saksofonista jazzowy
 5 lutego
 Bobby Brown, amerykański tancerz i wokalista R&B
 Piotr Sujka, polski gitarzysta basowy
 10 lutego – Mirosław Kamiński, polski muzyk, perkusista grupy Lombard
 13 lutego – Joyce DiDonato, amerykańska śpiewaczka operowa (mezzosopran)
 20 lutego – Jacek Janiszewski, polski śpiewak operowy, bas
 23 lutego
 Tomasz Bonarowski, polski realizator i producent muzyczny, muzyk sesyjny (zm. 2015)
 Chris Reifert, amerykański muzyk metalowy, perkusista oraz wokalista
 28 lutego
 Murray Gold, brytyjski`kompozytor, specjalizujący się w muzyce filmowej, teatralnej i telewizyjnej
 U. Srinivas, indyjski wirtuoz gry na mandolinie, kompozytor (zm. 2014)
 10 marca – Jerry B. Long Jr., amerykański raper i producent muzyczny znany jako Kokane
 14 marca – Giancarlo Guerrero, kostarykańsko-amerykański dyrygent współczesny, propagator muzyki nowej
 15 marca
 Timo Kotipelto, fiński wokalista rockowy
 Elvir Laković Laka, bośniacki piosenkarz
 20 marca – Annette Bußmann, niemiecka śpiewaczka operowa (alt), organistka, prawniczka, dyplomatka, Konsul Republiki Federalnej Niemiec we Wrocławiu (zm. 2011)
 25 marca
 Marcin Jahr, polski perkusista jazzowy
 Tomasz „Toni von Kinsky” Lewandowski, polski muzyk rockowy; gitarzysta, basista i wokalista
 27 marca – Mariah Carey, amerykańska piosenkarka, kompozytorka, producentka i autorka tekstów piosenek
 30 marca – Nuša Derenda, słoweńska piosenkarka i muzyk
 1 kwietnia – Jacek Otręba, polski kompozytor i producent muzyczny
 8 kwietnia – Dulce Pontes, portugalska wokalistka
 16 kwietnia – Wojciech Pilichowski, polski basista, uznany muzyk sesyjny, kompozytor
 23 kwietnia – Tony McGuinness, brytyjski DJ, producent muzyczny i gitarzysta, członek tria Above & Beyond
 24 kwietnia – Tomasz Kuk, polski śpiewak operowy (tenor)
 27 kwietnia
 Maciej Gładysz, polski gitarzysta rockowy
 Mica Paris, brytyjska piosenkarka soulowa, prezenterka radiowa i telewizyjna
 3 maja – Marcin Korbacz, polski perkusista rockowy
 4 maja – Mario Lopez – niemiecki DJ
 6 maja – Phil K, australijski DJ i producent muzyczny (zm. 2020)
 9 maja – Jason Mackenroth, amerykański perkusista (zm. 2016)
 17 maja – Janusz Onufrowicz, polski aktor, autor tekstów piosenek, kabareciarz
 18 maja – Martika, amerykańska piosenkarka i aktorka pochodzenia kubańskiego
 23 maja – Robert Sankowski, polski dziennikarz muzyczny (zm. 2017)
 31 maja – Mindi Abair, amerykańska wokalistka i saksofonistka smoothjazzowa
 3 czerwca – Adam Burzyński, polski gitarzysta rockowy
 7 czerwca – Filip Sojka, polski muzyk sesyjny, gitarzysta basowy
 15 czerwca – O'Shea Jackson, amerykański raper, producent muzyczny i aktor znany jako Ice Cube
 16 czerwca – Bénabar, francuski piosenkarz
 23 czerwca – Zenon Martyniuk, polski piosenkarz disco polo, lider zespołu Akcent
 24 czerwca – Maciej Grzywacz, polski gitarzysta, kompozytor, aranżer i pedagog muzyczny
 2 lipca – Jenni Rivera, meksykańsko-amerykańska piosenkarka (zm. 2012)
 8 lipca – Wojciech Owczarek, perkusista zespołu Ira
 10 lipca
 Vivica Genaux, amerykańska mezzosopranistka
 Jonas Kaufmann, niemiecki śpiewak, tenor
 13 lipca – Przemysław Myszor, gitarzysta i klawiszowiec zespołu Myslovitz
 14 lipca – Maciej Miecznikowski, polski wokalista
 17 lipca – Krzysztof Respondek, polski aktor, piosenkarz, kabareciarz
 24 lipca – Jennifer Lopez, amerykańska piosenkarka, aktorka i tancerka
 27 lipca – Timo Maas, niemiecki DJ i producent muzyczny
 3 sierpnia – Manjola Nallbani, albańska śpiewaczka operowa (sopran)
 4 sierpnia – Max Cavalera, brazylijski wokalista i gitarzysta
 8 sierpnia – Faye Wong, chińska piosenkarka, autorka tekstów, mezzosopranistka i aktorka
 19 sierpnia – Nate Dogg, amerykański wokalista oraz raper (zm. 2011)
 24 sierpnia – Michiyuki Kawashima, japoński muzyk i wokalista, członek duetu Boom Boom Satellites (zm. 2016)
 26 sierpnia – Tomasz „Lipa” Lipnicki, polski muzyk rockowy, wokalista i gitarzysta
 27 sierpnia – Zygmunt Kukla, polski dyrygent, aranżer, kompozytor
 29 sierpnia – Adrian Young, amerykański muzyk, perkusista zespołu No Doubt
 7 września – Mikis Cupas, muzyk rockowy, gitarzysta
 17 września – Keith Flint, brytyjski muzyk, wokalista zespołu The Prodigy (zm. 2019)
 19 września
 Candy Dulfer, holenderska saksofonistka altowa, grająca smooth jazz
 Jóhann Jóhannsson, islandzki kompozytor filmowy (zm. 2018)
 23 września – Patrick Fiori, francuski piosenkarz i aktor musicalowy
 29 września – Violeta Dávalos, meksykańska śpiewaczka operowa, sopran (zm. 2021)
 3 października – Gwen Stefani, amerykańska piosenkarka, wokalistka No Doubt
 9 października – PJ Harvey, brytyjska wokalistka rockowa, autorka tekstów, multiinstrumentalistka
 11 października – Jacek Łągwa, polski muzyk, członek zespołu Ich Troje
 15 października – Bogusław Pezda, polski muzyk, producent muzyczny, lider formacji Agressiva 69
 16 października
 Roy Hargrove, amerykański trębacz jazzowy, dwukrotny laureat Nagrody Grammy (zm. 2018)
 Sabrina Simoni, włoska pedagog, dyrygentka chóru Piccolo Coro dell’Antoniano
 17 października – Wyclef Jean, haitański muzyk, piosenkarz, kompozytor, aktor i producent filmowy
 25 października – Alex Webster, amerykański basista i kompozytor, muzyk grupy rockowej Cannibal Corpse
 27 października – Marek Napiórkowski, polski gitarzysta jazzowy i kompozytor
 28 października – Mira Calix, brytyjska artystka wizualna i kompozytorka (zm. 2022)
 31 października – Mitch Harris, amerykański gitarzysta rockowy
 1 listopada – Basia Stępniak-Wilk, polska poetka, kompozytorka i wykonawczyni poezji śpiewanej
 3 listopada – Robert Miles, włoski DJ, producent muzyczny, kompozytor i muzyk (zm. 2017)
 4 listopada
 Sean Combs, amerykański producent muzyczny, aktor, raper
 Killjoy, amerykański wokalista rockowy, muzyk zespołu Necrophagia (zm. 2018)
 7 listopada – Hélène Grimaud, francuska pianistka i pisarka
 8 listopada – Stefan Weber, austriacki muzyk alternatywny (zm. 2018)
 19 listopada – Michael Lee, angielski perkusista (zm. 2008)
 24 listopada – Rob Nicholson, amerykański muzyk heavymetalowy, kompozytor i basista
 2 grudnia – Adam Marszałkowski, polski perkusista
 4 grudnia – Jay-Z, amerykański raper
 8 grudnia – Ralph Santolla, amerykański gitarzysta metalowy, członek Deicide i Obituary (zm. 2018)
 14 grudnia – Dan Bárta, czeski piosenkarz, autor tekstów i fotograf
 16 grudnia – Jan Wróblewicz, polski kompozytor, gitarzysta i wokalista
 30 grudnia – Jay Kay, brytyjski muzyk, wokalista i lider zespołu Jamiroquai
 31 grudnia – Maki Ōguro, japońska piosenkarka
 Zmarli
 11 stycznia – Halina Leska, polska śpiewaczka operowa (mezzosopran) (ur. 1890)
 16 stycznia – Vernon Duke, amerykański kompozytor pochodzenia rosyjskiego (ur. 1903)
 17 stycznia – Grażyna Bacewicz, polska kompozytorka i skrzypaczka (ur. 1909)
 23 stycznia – Jaroslav Křička, czeski kompozytor, dyrygent i pedagog muzyczny (ur. 1882)
 27 stycznia – Hanns Jelinek, austriacki kompozytor i teoretyk muzyki (ur. 1901)
 30 stycznia – Fritzi Massary, austriacko-amerykańska śpiewaczka sopranowa i aktorka (ur. 1882)
 17 lutego – Paul Barbarin, amerykański perkusista jazzowy (ur. 1899)
 20 lutego – Ernest Ansermet, szwajcarski dyrygent, kompozytor i teoretyk muzyki (ur. 1883)
 23 lutego – Constantin Silvestri, rumuński dyrygent i kompozytor (ur. 1913)
 25 lutego – Maria Bilińska-Riegerowa, polska pianistka i pedagog (ur. 1911)
 23 kwietnia – Krzysztof Komeda, polski kompozytor i pianista jazzowy (ur. 1931)
 19 maja – Coleman Hawkins, amerykański muzyk jazzowy grający na saksofonie (ur. 1904)
 14 czerwca – Roberto Firpo, argentyński pianista i kompozytor tanga argentyńskiego (ur. 1884)
 20 czerwca – Mieczysław Barwicki, polski dyrygent chóralny, wydawca muzyczny i działacz ruchu śpiewaczego (ur. 1898)
 22 czerwca – Judy Garland, amerykańska aktorka i piosenkarka (ur. 1922)
 3 lipca – Brian Jones, brytyjski gitarzysta i drugi wokalista The Rolling Stones (ur. 1942)
 5 lipca – Wilhelm Backhaus, niemiecki pianista, wirtuoz (ur. 1884)
 8 lipca – Gladys Swarthout, amerykańska śpiewaczka operowa i aktorka (ur. 1900)
 20 lipca – Roy Hamilton, amerykański piosenkarz (ur. 1929)
 28 lipca – Frank Loesser, amerykański kompozytor, autor tekstów, librecista i wydawca (ur. 1910)
 6 sierpnia – Theodor Adorno, niemiecki filozof, socjolog, teoretyk muzyki i kompozytor (ur. 1903)
 7 sierpnia – Joseph Kosma, francuski kompozytor, pochodzenia węgierskiego (ur. 1905)
 31 sierpnia – Ottmar Gerster, niemiecki kompozytor i pedagog muzyczny (ur. 1897)
 8 września – Alexandra David-Néel, francuska orientalistka, znawczyni Tybetu, śpiewaczka operowa, dziennikarka, odkrywczyni, anarchistka, buddystka i pisarka (ur. 1868)
 14 września – Henryk Hosowicz, polski nauczyciel, dyrygent chórów (ur. 1910)
 16 września – Prenk Jakova, albański muzyk i kompozytor (ur. 1917)
 18 września – Rudolf Wagner-Régeny, niemiecki kompozytor (ur. 1903)
 24 września – Rodolfo Biagi, argentyński muzyk i kompozytor tanga argentyńskiego (ur. 1906)
 18 listopada – Léon Jongen, belgijski kompozytor, pianista i pedagog (ur. 1884)
 10 grudnia – Franco Capuana, włoski dyrygent (ur. 1894)
 Albumy
 Muzyka poważna
 Powstaje Geod Lukasa Fossa
 Opera
 Musicale
 Film muzyczny
 Złamane śluby – (Elvis Presley)
 Charro! – (Elvis Presley)
 Kłopoty z dziewczynami – (Elvis Presley)
 Nagrody
 Konkurs Piosenki Eurowizji
 Un jour, un enfant, Frida Boccara
 Przypisy


text:
 13.11.2014
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 L 328/35
 РЕГЛАМЕНТ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ (ЕС) No 1211/2014 НА КОМИСИЯТА
 от 12 ноември 2014 година
 за установяване на стандартни стойности при внос с цел определяне на входната цена на някои плодове и зеленчуци
 ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
 като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
 като взе предвид Регламент (ЕО) No 1308/2013 на Европейския парламент и на Съвета от 17 декември 2013 г. за установяване на обща организация на селскостопанските пазари и за отмяна на регламенти (ЕИО) No 922/72, (ЕИО) No 234/79, (ЕО) No 1037/2001 и (ЕО) No 1234/2007 (1),
 като взе предвид Регламент за изпълнение (ЕС) No 543/2011 на Комисията от 7 юни 2011 г. за определяне на подробни правила за прилагането на Регламент (ЕО) No 1234/2007 на Съвета по отношение на секторите на плодовете и зеленчуците и на преработените плодове и зеленчуци (2), и по-специално член 136, параграф 1 от него,
 като има предвид, че:
 (1)
 В изпълнение на резултатите от Уругвайския кръг на многостранните търговски преговори в Регламент за изпълнение (ЕС) No 543/2011 са посочени критериите, по които Комисията определя стандартните стойности при внос от трети държави за продуктите и периодите, посочени в приложение XVI, част A от същия регламент.
 (2)
 Стандартната стойност при внос се изчислява за всеки работен ден съгласно член 136, параграф 1 от Регламент за изпълнение (ЕС) No 543/2011, като се вземат под внимание променливите данни за всеки ден. В резултат на това настоящият регламент следва да влезе в сила в деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз,
 ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
 Член 1
 Стандартните стойности при внос, посочени в член 136 от Регламент за изпълнение (ЕС) No 543/2011, са определени в приложението към настоящия регламент.
 Член 2
 Настоящият регламент влиза в сила в деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
 Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
 Съставено в Брюксел на 12 ноември 2014 година.
 За Комисията,
 от името на председателя,
 Jerzy PLEWA
 Генерален директор на генерална дирекция „Земеделие и развитие на селските райони“
 (1) ОВ L 347, 20.12.2013 г., стр. 671.
 (2) ОВ L 157, 15.6.2011 г., стр. 1.
 ПРИЛОЖЕНИЕ
 Стандартни стойности при внос за определяне на входната цена на някои плодове и зеленчуци
 (EUR/100 kg)
 Код по КН
 Код на третa държавa (1)
 Стандартна стойност при внос
 0702 00 00
 AL
 83,5
 MA
 81,5
 MK
 67,1
 ZZ
 77,4
 0707 00 05
 AL
 79,4
 JO
 194,1
 MK
 74,3
 TR
 120,0
 ZZ
 117,0
 0709 93 10
 AL
 65,0
 MA
 51,9
 TR
 125,2
 ZZ
 80,7
 0805 20 10
 MA
 130,7
 TR
 74,4
 ZZ
 102,6
 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90
 MK
 74,3
 TR
 78,7
 ZZ
 76,5
 0805 50 10
 AR
 78,7
 TR
 91,5
 ZZ
 85,1
 0806 10 10
 BR
 291,5
 LB
 302,8
 PE
 365,7
 TR
 144,3
 US
 312,5
 ZZ
 283,4
 0808 10 80
 AR
 153,3
 BA
 46,1
 BR
 53,1
 CA
 136,0
 CL
 87,2
 NZ
 145,8
 US
 192,5
 ZA
 134,5
 ZZ
 118,6
 0808 30 90
 CN
 75,6
 ZZ
 75,6
 (1) Номенклатура на държавите, определена с Регламент (ЕО) No 1106/2012 на Комисията от 27 ноември 2012 година за прилагане на Регламент (ЕО) No 471/2009 на Европейския парламент и на Съвета относно статистиката на Общността за външната търговия с трети страни по отношение на актуализиране на номенклатурата на държавите и териториите текст от значение за ЕИП (ОВ L 328, 28.11.2012 г., стр. 7). Код „ZZ“ означава „с друг произход“.


text:
 Avis juridique important
 |
 22002D0619
 2002/619/EF: Afgørelse nr. 2/2002 af 20. juni 2002 truffet af det blandede udvalg, der er nedsat i henhold til aftalen om gensidig anerkendelse mellem Det Europæiske Fællesskab og Japan, om nedsættelse af et underudvalg for sektorbilaget om god fremstillingspraksis (GMP) for lægemidler
 EF-Tidende nr. L 197 af 26/07/2002 s. 0050 - 0052
 Afgørelse nr. 2/2002af 20. juni 2002truffet af det blandede udvalg, der er nedsat i henhold til aftalen om gensidig anerkendelse mellem Det Europæiske Fællesskab og Japan, om nedsættelse af et underudvalg for sektorbilaget om god fremstillingspraksis (GMP) for lægemidler(2002/619/EF)DET BLANDEDE UDVALG HAR -under henvisning til aftalen om gensidig anerkendelse mellem Det Europæiske Fællesskab og Japan, særlig artikel 8, stk. 2, ogud fra følgende betragtning:I henhold til punkt 6 i sektorbilaget om god fremstillingspraksis (GMP) for lægemidler skal der nedsættes et underudvalg -TRUFFET FØLGENDE AFGØRELSE:1. Under det blandede udvalg nedsættes et underudvalg for sektorbilaget om god fremstillingspraksis (GMP) for lægemidler. Underudvalget fungerer i henhold til bilagte forretningsorden.2. Denne afgørelse, udfærdiget i to eksemplarer, underskrives af de to medformænd. Denne afgørelse får virkning fra datoen for den seneste af disse underskrifter.Tokyo, den 6. juni 2002.Bruxelles, den 20. juni 2002.På Japans vegneJun ShimmiFor Det Europæiske FællesskabPhilippe MeyerBilagFORRETNINGSORDENfor underudvalget for sektorbilaget om god fremstillingspraksis (GMP) for lægemidler1. IndledningUnderudvalget for sektorbilaget om god fremstillingspraksis for lægemidler (bilag) til aftalen om gensidig anerkendelse mellem Det Europæiske Fællesskab og Japan har ifølge bilagets punkt 6 til opgave at føre kontrol med aktiviteterne i både forberedelses- og gennemførelsesfasen. For at sikre, at underudvalget fungerer effektivt, suppleres beskrivelsen i bilaget med følgende med henblik på en detaljeret beskrivelse af undervalgets ansvarsområder, sammensætning og procedurer.2. AnsvarsområderUnderudvalget for lægemidler har følgende ansvarsområder:a) at aflægge rapport til og kommunikere med det blandede udvalgb) at koordinere fælles aktiviteterc) at føre kontrol med forløbet af det forberedende arbejde i forbindelse med bilaget, og hvordan bilaget fungererd) at lette regulatorisk samarbejde og kommunikation mellem de kompetente myndigheder i Japan og Fællesskabete) at etablere en procedure for koordination af ækvivalens mellem god fremstillingspraksis for specifikke varer eller grupper af varerf) at drøfte og om muligt løse alle vigtige problemer, der opstår, og at fremlægge alle spørgsmål, der ikke kan løses, for det blandede udvalgg) At udarbejde og opretholde en liste over kontaktpunkter for hver partSærlig for så vidt angår den forberedende faseh) at sikre, at dokumentation og andre oplysninger, som er nødvendige for at genbekræfte ækvivalens, fremsendes til de relevante organeri) at aftale detaljerede alarmeringsprocedurerj) at genbekræfte ækvivalensen af god fremstillingspraksis og dens gennemførelsek) at identificere varer og grupper af varer, der er omfattet af definitionen på lægemidler henhørende under bilagets anvendelsesområdel) med henblik på vedtagelse af det blandede udvalg at udarbejde definitionen af nødsituationer samt fremgangsmåder ved besøg hos fremstillingsfaciliteter i sådanne tilfældem) at udarbejde procedurer for udveksling af dokumenter og oplysningern) at forberede de detaljerede procedurer for gennemførelsen af bilaget, der skal besluttes af det blandede udvalg.3. Underudvalgets sammensætningUnderudvalget sammensættes således:a) Hver part udpeger en repræsentant, der i fællesskab leder underudvalgets møder. Hver parts deltagelse i underudvalget skal være afbalanceret med hensyn til størrelsen af deres respektive delegationer.b) Der deltager ikke eksterne parter, såsom repræsentanter for erhvervslivet, brancheforeninger eller pressen, i underudvalgets møder. Alle mødedeltagere er bundet af samme krav med hensyn til fortrolighed og interessekonflikter som ansatte i regeludstedende myndigheder. Den part, på hvis vegne en person deltager, sikrer, at deltageren er bundet af de relevante krav med hensyn til fortrolighed og interessekonflikter.4. Mødeprocedurera) Medmindre andet er bestemt, er underudvalgets møder ikke åbne for offentligheden.b) Underudvalget mødes mindst en gang om året, enten personligt eller ved telekonference med begge parters samtykke. Hvis det er nødvendigt af hensyn til bilagets effektivitet og på anmodning af en af parterne, vil der blive afholdt yderligere møder.c) Underudvalget mødes fire gange i løbet af den forberedende fase på 18 måneder, medmindre det træffer anden beslutning.d) Tid og sted for møderne fastsættes af medformændene.e) Udkastet til dagsorden for hvert møde udarbejdes af værtsmedformanden og fremsendes til deltagerne før mødet sammen med en liste over deltagere.f) Medformændene skal være enige om udkastet til dagsorden.g) Begge parter bestræber sig for at fremsende de dokumenter og rapporter, der skal behandles på møderne, mindst to uger i forvejen.h) Værten udarbejder og fremsender en liste over aftalte aktioner senest to uger efter hvert mødes afslutning og et udkast til referat af hvert møde senest en måned fra hvert mødes afslutning.i) Udkastet til referat og listen over aftalte aktioner færdigbehandles inden for yderligere fire uger og godkendes af medformændene.j) Underudvalget holder ad hoc-møder som ønsket af hver part og så hyppigt, som begge parter finder det nødvendigt for at opfylde betingelserne i bilaget.k) Den part, der er vært for et møde, sørger for den praktiske tilrettelæggelse. Møder, der finder sted i form af telekonferencer, arrangeres af den medformand, der anmodede om mødet.l) Følgende gælder for så vidt angår brugen af sprog:- Skriftlig kommunikation mellem medformændene finder sted på engelsk.- Den part, der er vært for et møde i underudvalget, sørger for tolkning mellem japansk og engelsk og afholder omkostningerne i forbindelse hermed.5. Vedtagelse af dokumenterUnderudvalget:a) vedtager dagsordenen på hvert mødeb) kontrollerer på hvert møde listen over aftalte aktioner fra det foregående mødec) vedtager alle dokumenter, der skal indbringes for det blandede udvalgd) vedtager dokumenter i enighed. Hvis parterne har forskellige holdninger til et emne, kan hver parts synspunkter beskrives i et dokument.6. Rapporteringsordninger med det blandede udvalgUnderudvalget:a) aflægger skriftligt rapport til det blandede udvalg om resultaterne af den forberedende faseb) fremsender kopier af de vedtagne dagsordener og referater af i det mindste dets formelle årlige møder til det blandede udvalg.7. Meddelelser til eksterne partera) Parterne bliver ved afslutningen af hvert møde om fornødent enige om en fælles erklæring om bilagets status og funktion.b) Denne eksterne meddelelse udsendes så hurtigt som muligt efter mødet; hver part distribuerer den fælles erklæring, som den finder det hensigtsmæssigt.