type: other

text:
Kas liigselt koormavaks muutunud lepingust saab lahti? | Advokaadibüroo TRINITI – teeb teisiti ja teeb ära!
 Kas liigselt koormavaks muutunud lepingust saab lahti?
 Vari Autor 2010-11-03
 Riigikohtu viimase seisukoha järgi võib kinnisvara hindade oluline langus olla alus lepingu muutmiseks. Tuleb arvestada siiski seda, et kinnisvara arendaja, kui antud valdkonna asjatundja, kannab hindade muutumise riisikot.
 Lepinguõiguses kehtib põhimõte, mille kohaselt on leping pooltele täitmiseks kohustuslik (pacta sunt servanda). Ettenägematud ja erandlikud majanduslikud, poliitilised või sotsiaalsed sündmused võivad siiski olla aluseks sõlmitud lepingu muutmiseks või hoopis lepingust taganemiseks. Sellise lepingupoole käitumisvõimaluse näeb ette võlaõigusseaduse (edaspidi VÕS) § -s 97 sätestatud lepinguliste kohustuste vahekorra muutumise regulatsioon.
 Millal saab tugineda kohustuste vahekorra muutumisele ja mida saab nõuda ?
 Eelnimetatud seadussättele tuginemiseks peavad olema täidetud alljärgnevad eeldused:
 • lepingu sõlmimise aluseks olnud asjaolud on muutunud pärast lepingu sõlmimist;
 • lepinguliste kohustuste vahekord on muutunud oluliselt ühe poole kahjuks kas kohustuste täitmise kulude olulise suurenemise või teiselt lepingupoolelt saadava väärtuse olulise vähenemise tõttu;
 • kahjustatud lepingupool ei saanud asjaolude muutumist mõistlikult ette näha ega asjaolude muutumist mõjutada;
 • asjaolude muutumise riisikot ei kanna seadusest või lepingust tulenevalt kahjustatud lepingupool;
 • kahjustatud lepingupool ei oleks asjaolude muutumisest teades lepingut sõlminud või oleks seda teinud oluliselt teistsugustel tingimustel.
 Kui on täidetud kõik eelpoolnimetatud eeldused siis lepingupool saab kas:
 • nõuda teiselt lepingupoolelt lepingu muutmist poolte kohustuste esialgse vahekorra taastamiseks või
 • kui lepingu muutmine ei ole võimalik või see oleks teise lepingupoole suhtes ebamõistlik, siis lepingust taganeda (kestvuslepingu üles öelda).
 Esmapilgul tundub kõik väga lihtne olevat. Justkui igasugusest majanduslikult liigselt koormavaks muutunud lepingust saaks taganeda väites, et lepingu aluseks olnud asjaolud muutusid pärast lepingu sõlmimist. VÕS § 97 muutus eriti aktuaalseks seoses ülemaailmse majandus- ja finantskriisiga ning sellega kaasneva töötuse ja ettevõtete pankrottide arvu kasvuga, kinnisvara hindade olulise langusega, finantseerimistingimuste karmistumisega ning erinevate toorainete hindade olulise kõikumisega.
 Esimest korda jõudis Riigikohus VÕS § 97 regulatsiooni põhjalikuma analüüsini alles 26. oktoobril 2010.a lahendis tsiviilasjas nr 3-2-1-76-10.
 Mida Riigikohus arvab ?
 Riigikohtus arutatava kohtuasja asjaolude kohaselt sõlmisid pooled 14. märtsil 2007.a kinnistu võlaõigusliku müügilepingu. Kinnistu ostuhinnaks oli 85 miljonit krooni. Lepingu sõlmimisel tasus ostja ostuhinnast 15 %, ülejäänud ostuhinna osa kohustus ostja tasuma asjaõiguslepingu sõlmimise päevaks ehk hiljemalt 14. juuniks 2008.a.
 4. juunil 2008.a esitas ostja müüjale avalduse müügilepingust taganemiseks, tuginedes VÕS §-le 97.
 Ostja leidis, et lepingust taganemine on õigustatud tulenevalt järgmistest asjaoludest:
 • krediidiasutused ei finantseeri muutunud majanduslikus olukorras enam detailplaneeringuteta kinnistute omandamist;
 • lepingu sõlmimisel silmas peetud ehitusõiguse mahtu on võimalik kasutada vaid pooles ulatuses;
 • kokkulepitud müügihind on kinnisvarahindade olulise languse tõttu kinnistu tegelikust turuhinnast oluliselt kõrgem, tegelik kinnistu turuhind on 30,8 miljonit krooni.
 Riigikohus nõustus esimese ja teise astme kohtutega selles, et eelnimetatud asjaolud ei saa olla aluseks VÕS § 97 kohaldamiseks ja lepingust taganemiseks.
 Eelkõige analüüsis Riigikohus „lepingu sõlmimise aluseks olnud asjaolude“ tähendust. Lepingu sõlmimise aluseks olnud asjaolude hulka saab lugeda ainult selliseid asjaolusid, mille olemasolu, saabumine või edasikestmine on hõlmatud poolte ühisest arusaamast ja millel põhineb lepingu sõlmimise soov. Lepingu sõlmimise aluseks olnud asjaolude hulka ei kuulu üldjuhul ühe lepingupoole ootused, kui need ei ole teisele poolele teatavaks tehtud ja teine pool ei ole neid teadmiseks võtnud või pidanud neid hea usu põhimõttest lähtuvalt teadma.
 Seoses müügitehingu finantseerimisega leidis Riigikohus, et see on küsimus, mis on üldjuhul ainult ühe lepingupoole (praegu ostja) mõjusfääris. Ei ole tuvastatud poolte ühist soovi hõlmata lepingu finantseerimise tingimused lepingu sõlmimise aluseks olevate asjaolude hulka. Sellest tulenevalt ei saa VÕS § 97 selles osas kuuluda kohaldamisele.
 Ka hoonestusõiguse maht ei saa kuuluda kolleegiumi arvates lepingu sõlmimise aluseks olnud asjaolude hulka, sest ehitusõiguse mahu kohta müügilepingus kokkulepped puuduvad. Tegemist on asjaoluga, mis ei olnud lepingu sõlmimise hetkel kindlalt teada ega olnud hõlmatud poolte ühisest tahtest ei lepingu ega lepingueelsete läbirääkimiste kohaselt.
 Seoses kinnistu ostuhinna olulise langusega märkis Riigikohus, et kinnisasja väärtuse olulise muutumise korral on iseenesest võimalik VÕS §-i 97 kohaldada. Müügilepingu korral on lepingu sõlmimise aluseks olnud asjaolude hulgas üldjuhul poolte ühine arusaam sellest, et müüdava asja väärtus stabiilses majanduskeskkonnas oluliselt ei muutu. Sellele vaatamata, ei oma antud juhul kinnistu väärtuse oluline muutumine tähendust, kuna ostja majandus- ja kutsetegevus on seotud kinnisvara arendamisega ning kinnisvaraturg ja sellega seotud hinnatõusud ja -langused peaksid olema talle teada ning ka etteaimatavad.
 Täiendavalt juhtis kolleegium tähelepanu sellele, et lepingust taganemine on erandlik abinõu ja seda saaks kasutada vaid piiratud juhtudel. VÕS § 97 annab kahjustatud lepingupoolele eelkõige õiguse nõuda lepingu muutmist. Teatud juhtudel on võimalik esitada kohe lepingust taganemise või lepingu ülesütlemise avaldus ja nõuda lepingu tagasitäitmist. Sellise avalduse esitamine on põhjendatud vaid sellisel juhul, kui lepingut ei ole objektiivselt võimalik muuta või kui teine lepingupool (antud juhul müüja) väidab, et lepingu muutmine on tema suhtes ebamõistlik.
 Kuna antud juhul ei tuginenud ostja sellele, et lepingu muutmine oleks võimatu või lepingu muutmine oleks müüja suhtes ebamõistlik, ei saanud ostja lepingust taganeda.
 *2009.a kaitses käesoleva artikli autor Tartu Ülikooli Õigusteaduskonnas magistritööd teemal „Lepinguliste kohustuste vahekorra muutumise sätte dispositiivsuse ulatus“.


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Pomembno pravno obvestilo
 |
 21994A0308(01)
 Uradni list L 064 , 08/03/1994 str. 0002 - 0002 finska posebna izdaja: poglavje 11 zvezek 29 str. 0109 švedska posebna izdaja: poglavje 11 zvezek 29 str. 0109
 Protokolo začasni uporabi Sporazuma o ustanovitvi Mednarodnega znanstveno-tehnološkega centraEvropska skupnost za atomsko energijo in Evropska skupnost, ki nastopata kot ena pogodbenica, Združene države Amerike, Japonska in Ruska federacija, v nadaljnjem besedilu "stranke podpisnice",ob priznavanju pomembnosti Sporazuma o ustanovitvi Mednarodnega znanstveno-tehnološkega centra, podpisanega 27. novembra 1992 v Moskvi, v nadaljnjem besedilu "Sporazum",SO SE SPORAZUMELE:Člen I1. Sporazum stranke podpisnice začasno uporabljajo v skladu s pogoji, ki so v njem navedeni od dneva zadnjega uradnega obvestila strank podpisnic o izpolnitvi notranjih postopkov, ki so potrebni za začetek veljavnosti tega protokola.2. Sporazum se začasno uporablja do začetka njegove veljavnosti v skladu s členom XVIII Sporazuma.Člen IISporazum je predmet revizije, ki jo stranke podpisnice opravijo dve leti po začetku njegove začasne uporabe ne glede na določbe člena XV(A) Sporazuma.Člen IIIKatera koli stranka lahko odstopi od tega Protokola v šestih mesecih od dneva, ko ostale stranke prejmejo pisno obvestilo.Člen IV1. Katera koli država, ki želi postati stranka v Sporazumu v skladu s členom XIII Sporazuma, obvesti po izpolnitvi pogojev, ki so določeni v tem členu in po zaključitvi vseh notranjih postopkov, ki so potrebni za pristop k Sporazumu, stranke podpisnice o svoji nameri, da bo začasno uporabljala Sporazum v skladu s tem Protokolom.2. Začasna uporaba s strani te države se začne z dnevom uradnega obvestila, navedenega v odstavku 1 tega člena.Sestavljeno v angleškem in ruskem jeziku 27. decembra 1993 v Moskvi. Obe besedili sta enakovredna izvirnika.Za Evropsko skupnost za atomsko energijo in Evropsko skupnostZdružene države AmerikeJaponskoRusko federacijo--------------------------------------------------


type: legislation

text:
 22.11.2005
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 303/1
 VERORDENING (EG) Nr. 1899/2005 VAN DE RAAD
 van 27 juni 2005
 betreffende het beheer van bepaalde beperkingen op de invoer van bepaalde ijzer- en staalproducten uit de Russische Federatie
 DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
 Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 133,
 Gezien het voorstel van de Commissie,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 De Overeenkomst inzake partnerschap en samenwerking waarbij een partnerschap tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Russische Federatie, anderzijds (1) is op 1 december 1997 in werking getreden.
 (2)
 In artikel 21, lid 1, van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst is bepaald dat de handel in bepaalde ijzer- en staalproducten wordt geregeld bij de bepalingen van titel III daarvan, met uitzondering van artikel 15, en van een afzonderlijke overeenkomst betreffende kwantitatieve regelingen.
 (3)
 Op 24 oktober 2005 hebben de Europese Gemeenschap en de regering van de Russische Federatie een dergelijke overeenkomst betreffende de handel in bepaalde ijzer- en staalproducten gesloten (2), hierna „de overeenkomst” genoemd.
 (4)
 Er dient te worden voorzien in middelen voor het beheer van de voorwaarden van de overeenkomst in de Gemeenschap, rekening houdend met de ervaring die is opgedaan met de tot dusver geldende overeenkomsten betreffende een vergelijkbare regeling.
 (5)
 Het is dienstig de betrokken producten in te delen op basis van de bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (3) vastgestelde gecombineerde nomenclatuur (GN).
 (6)
 Er dient te worden voorzien in controle van de oorsprong van de betrokken producten en in passende regelingen voor administratieve samenwerking daartoe.
 (7)
 Voor een doeltreffende toepassing van de overeenkomst moet voor het in het vrije verkeer brengen in de Gemeenschap van de betrokken producten een communautaire invoervergunning worden vereist en tevens worden voorzien in een regeling voor de afgifte van dergelijke communautaire invoervergunningen.
 (8)
 Producten die in een vrije zone worden ondergebracht of die worden ingevoerd met toepassing van de regeling douane-entrepots, de regeling tijdelijke invoer of de regeling actieve veredeling (schorsingssysteem), dienen niet te worden afgeboekt van de voor deze producten vastgestelde hoeveelheden.
 (9)
 Om te waarborgen dat deze kwantitatieve beperkingen niet worden overschreden, moet een procedure voor het beheer daarvan worden ingesteld, die inhoudt dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaten pas invoervergunningen afgeven nadat zij van de Commissie bevestiging hebben gekregen dat binnen de betrokken kwantitatieve beperking nog voldoende ruimte beschikbaar is.
 (10)
 De overeenkomst voorziet in een stelsel voor samenwerking tussen de Russische Federatie en de Gemeenschap, teneinde te voorkomen dat zij door overlading, routeverlegging of op andere wijze wordt ontdoken. Tevens moet worden voorzien in een overlegprocedure waarbij met het betrokken land overeenstemming kan worden bereikt over een overeenkomstige aanpassing van de betrokken kwantitatieve beperking wanneer blijkt dat de overeenkomst is ontdoken. De Russische Federatie heeft zich tevens bereid verklaard de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat dergelijke aanpassingen snel kunnen worden toegepast. Indien niet binnen de gestelde termijn overeenstemming is bereikt en ontduiking onomstotelijk is aangetoond, moet de Gemeenschap de mogelijkheid hebben een gelijkwaardige aanpassing toe te passen.
 (11)
 Met ingang van 1 januari 2005 is de invoer in de Gemeenschap van producten die onder deze verordening vallen onderworpen aan een vergunning overeenkomstig Verordening (EG) nr. 2267/2004 van de Raad van 20 december 2004 betreffende de handel in bepaalde ijzer- en staalproducten tussen de Europese Gemeenschap en de Russische Federatie (4). In de overeenkomst is bepaald dat de desbetreffende ingevoerde hoeveelheden in mindering moeten worden gebracht op de hoeveelheden die bij deze verordening voor 2005 worden vastgesteld.
 (12)
 Om redenen van duidelijkheid is het derhalve noodzakelijk Verordening (EG) nr. 2267/2004 door deze verordening te vervangen,
 HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
 HOOFDSTUK I
 ALGEMENE BEPALINGEN
 Artikel 1
 1. Deze verordening is van toepassing op de invoer in de Gemeenschap van de in bijlage I vermelde ijzer- en staalproducten van oorsprong uit de Russische Federatie.
 2. De ijzer- en staalproducten worden ingedeeld in de in bijlage I vastgestelde productgroepen.
 3. De oorsprong van de in lid 1 bedoelde producten wordt vastgesteld overeenkomstig de ter zake in de Gemeenschap geldende bepalingen.
 4. De procedures voor de controle op de oorsprong van de in lid 1 bedoelde producten zijn vervat in de hoofdstukken II en III.
 Artikel 2
 1. De invoer in de Gemeenschap van de in bijlage I vermelde producten van oorsprong uit de Russische Federatie is onderworpen aan de in bijlage V vastgestelde jaarlijkse kwantitatieve beperkingen. Bij het in de Gemeenschap in het vrije verkeer brengen van de in bijlage I vermelde producten van oorsprong uit de Russische Federatie dient een certificaat van oorsprong overeenkomstig bijlage II en een door de autoriteiten van de lidstaten overeenkomstig artikel 4 afgegeven invoervergunning te worden overgelegd.
 De hoeveelheden waarvoor een vergunning is afgegeven worden afgeboekt van de maximale hoeveelheden die zijn vastgesteld voor het jaar waarin de producten uit het exporterende land worden verzonden.
 2. Om erop toe te zien dat de hoeveelheden waarvoor invoervergunningen worden afgegeven nooit de totale maximale hoeveelheden voor elke productgroep overschrijden, geven de bevoegde autoriteiten van de lidstaten de invoervergunningen pas af nadat zij van de Commissie de bevestiging hebben verkregen dat binnen de kwantitatieve beperkingen voor de betrokken productgroepen van ijzer- en staalproducten ten aanzien van het exporterende land, waarvoor een of meer importeurs aanvragen bij die autoriteiten hebben ingediend, nog steeds hoeveelheden beschikbaar zijn. De voor de doeleinden van deze verordening bevoegde autoriteiten van de lidstaten zijn opgenomen in de lijst van bijlage IV.
 3. Na 1 januari 2005 ingevoerde producten waarvoor op grond van Verordening (EG) nr. 2267/2004 een uitvoervergunning was vereist, worden van de desbetreffende in bijlage V bij onderhavige verordening vervatte maxima voor 2005 afgeboekt.
 4. Voor de toepassing van deze verordening geldt met ingang van de datum van inwerkingtreding dat producten geacht worden te zijn verzonden op de datum waarop zij zijn geladen op het vervoermiddel waarmee zij zijn uitgevoerd.
 Artikel 3
 1. De in bijlage V vermelde kwantitatieve beperkingen zijn niet van toepassing op producten die in een vrije zone of een vrij entrepot worden ondergebracht of die worden ingevoerd onder het stelsel van douane-entrepots, de regeling tijdelijke invoer of de regeling actieve veredeling (schorsingssysteem).
 2. Wanneer de in lid 1 bedoelde producten nadien in het vrije verkeer worden gebracht, hetzij in ongewijzigde staat, hetzij na be- of verwerking, is artikel 2, lid 2, van toepassing, en worden de aldus in het vrije verkeer gebrachte producten afgeboekt van de desbetreffende in bijlage V vastgestelde hoeveelheid.
 Artikel 4
 1. Voor de toepassing van artikel 2, lid 2, geven de bevoegde autoriteiten van de lidstaten, voordat zij invoervergunningen afgeven, de Commissie kennis van de hoeveelheden waarvoor zij met originele uitvoervergunningen gestaafde aanvragen voor invoervergunningen hebben ontvangen. De Commissie geeft per omgaande de bevestiging dat de aangevraagde hoeveelheden beschikbaar zijn voor invoer, in de volgorde waarin zij de kennisgevingen van de lidstaten heeft ontvangen.
 2. De in de kennisgevingen aan de Commissie vervatte aanvragen zijn geldig indien daarin voor elk geval duidelijk is vermeld: het exporterende land, de betrokken productgroep, de in te voeren hoeveelheden, het nummer van de uitvoervergunning, het contingentjaar en de lidstaat waar de producten in het vrije verkeer zullen worden gebracht.
 3. Voor zover mogelijk, geeft de Commissie de autoriteiten van de lidstaten bevestiging van de volledige hoeveelheid die in de ter kennis gebrachte aanvragen voor elke productgroep is aangegeven. Indien aanvragen waarvan kennis wordt gegeven de maxima overschrijden, neemt de Commissie bovendien onverwijld contact op met de bevoegde autoriteiten van de Russische Federatie, teneinde opheldering en een spoedige oplossing te verkrijgen.
 4. Wanneer de bevoegde instanties van de lidstaten ervan kennisnemen dat hoeveelheden tijdens de geldigheidsduur van de invoervergunning niet worden gebruikt, delen zij dit de Commissie onmiddellijk mee. Dergelijke ongebruikte hoeveelheden worden automatisch overgeboekt naar de nog resterende hoeveelheden van de totale communautaire maximale hoeveelheid voor elke betrokken productgroep.
 5. De in de leden 1 tot en met 4 bedoelde kennisgevingen worden verricht langs elektronische weg over het voor dit doel opgezette geïntegreerde netwerk, tenzij het om dwingende technische redenen noodzakelijk is tijdelijk andere communicatiemiddelen te gebruiken.
 6. De invoervergunningen of gelijkwaardige documenten worden afgegeven overeenkomstig het bepaalde in hoofdstuk II.
 7. De bevoegde instanties van de lidstaten stellen de Commissie in kennis van de annulering van reeds afgegeven invoervergunningen of gelijkwaardige documenten wanneer de desbetreffende uitvoervergunningen door de bevoegde instanties van de Russische Federatie zijn ingetrokken of geannuleerd. Indien echter de Commissie of de bevoegde instanties van een lidstaat door de bevoegde instanties van de Russische Federatie in kennis zijn gesteld van de intrekking of annulering van een uitvoervergunning nadat de betrokken producten in de Gemeenschap zijn ingevoerd, worden de betrokken hoeveelheden afgeboekt van de maximale hoeveelheid voor het jaar waarin de producten zijn verzonden.
 Artikel 5
 Voor de toepassing van artikel 3, leden 3 en 4, van de overeenkomst, wordt de Commissie hierbij gemachtigd de nodige aanpassingen te doen.
 Artikel 6
 1. Indien de Commissie aan de hand van het overeenkomstig de in hoofdstuk III vastgestelde procedures uitgevoerde onderzoek vaststelt dat uit de gegevens waarover zij beschikt blijkt dat in bijlage I vermelde producten van oorsprong uit de Russische Federatie door middel van overlading, routeverlegging of anderszins in de Gemeenschap zijn ingevoerd met ontduiking van de kwantitatieve beperkingen waarnaar in artikel 2 wordt verwezen, en dat derhalve de nodige aanpassingen moeten worden verricht, verzoekt zij om overleg, teneinde tot overeenstemming te kunnen komen over een gelijkwaardige aanpassing van de overeenkomstige kwantitatieve beperkingen.
 2. In afwachting van de resultaten van het in lid 1 bedoelde overleg, kan de Commissie de Russische Federatie verzoeken de nodige voorzorgsmaatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat bij duidelijk bewijs van ontduiking de bij dit overleg overeengekomen aanpassing van de kwantitatieve beperkingen kan worden verricht voor het jaar waarin het verzoek om overleg is ingediend, ofwel voor het daaropvolgende jaar, indien de maximale hoeveelheden voor het lopende jaar reeds zijn bereikt.
 3. Indien de Gemeenschap en de Russische Federatie geen bevredigende oplossing kunnen vinden en de Commissie vaststelt dat duidelijk bewijs van ontduiking voorhanden is, brengt de Commissie op de maximale hoeveelheid een gelijkwaardige hoeveelheid producten van oorsprong uit de Russische Federatie in mindering.
 Artikel 7
 Deze verordening vormt op geen enkele wijze een afwijking van het bepaalde in de overeenkomst; bij alle geschillen prevaleren de bepalingen van de overeenkomst.
 HOOFDSTUK II
 PROCEDURES VOOR HET BEHEER VAN DE KWANTITATIEVE BEPERKINGEN
 AFDELING 1
 Indeling
 Artikel 8
 De indeling van de onder deze verordening vallende producten gebeurt op basis van de gecombineerde nomenclatuur (GN), ingesteld bij Verordening (EEG) nr. 2658/87.
 Artikel 9
 Op initiatief van de Commissie of van een lidstaat onderzoekt de afdeling Tarief- en statistieknomenclatuur van het Comité douanewetboek, ingesteld bij Verordening (EEG) nr. 2658/87, met spoed overeenkomstig het bepaalde in die verordening alle vraagstukken in verband met de indeling van de onder deze verordening vallende producten in de gecombineerde nomenclatuur (GN), teneinde deze producten in de juiste productgroepen in te delen.
 Artikel 10
 De Commissie informeert de Russische Federatie over eventuele veranderingen in de gecombineerde nomenclatuur (GN) en de Taric-codes die van invloed zijn op producten die onder deze verordening vallen, en wel ten minste één maand vóór de inwerkingtreding van die veranderingen in de Gemeenschap.
 Artikel 11
 De Commissie stelt de bevoegde instanties van de Russische Federatie in kennis van alle overeenkomstig de communautaire wetgeving genomen besluiten betreffende de indeling van onder deze verordening vallende producten, binnen één maand nadat deze besluiten zijn genomen. Deze kennisgeving bevat:
 a)
 een omschrijving van de betrokken producten;
 b)
 de desbetreffende productgroep, de code van de gecombineerde nomenclatuur (GN-code) en de Taric-code;
 c)
 de redenen voor het besluit.
 Artikel 12
 1. Indien de indeling of de productgroep van een onder deze verordening vallend product wordt gewijzigd door een overeenkomstig de communautaire procedures genomen indelingsbesluit, nemen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten een termijn van 30 dagen na de datum van bekendmaking door de Commissie in acht, voor het besluit ten uitvoer wordt gelegd.
 2. Voor producten die vóór de datum van het indelingsbesluit zijn verzonden, blijft de vroegere indeling van toepassing, mits zij binnen 60 dagen na die datum ten invoer worden aangegeven.
 Artikel 13
 Wanneer een indelingsbesluit, genomen overeenkomstig de in artikel 12 bedoelde communautaire procedures, betrekking heeft op een productgroep waarop een kwantitatieve beperking van toepassing is, opent de Commissie indien nodig onverwijld het in artikel 9 bedoelde overleg teneinde tot overeenstemming te komen over de aanpassing van de in bijlage V vermelde hoeveelheden.
 Artikel 14
 1. Wanneer in de documenten die voor de invoer van onder deze verordening vallende producten nodig zijn, een andere indeling is aangegeven dan die welke is vastgesteld door de bevoegde instanties van de lidstaat waarin zij worden ingevoerd, geldt voor de betrokken goederen voorlopig die invoerregeling die volgens de bepalingen van de overeenkomst op deze goederen van toepassing is op grond van de indeling die door genoemde instanties is vastgesteld, onverminderd enige andere bepaling ter zake.
 2. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten stellen de Commissie in kennis van de in lid 1 bedoelde gevallen, met vermelding van:
 a)
 de hoeveelheden van de betrokken producten;
 b)
 de op het invoerdocument vermelde productgroep en die welke door de bevoegde autoriteiten is vastgesteld;
 c)
 het nummer van de uitvoervergunning en de daarin vermelde categorie.
 3. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten geven pas een nieuwe invoervergunning af voor onder de in bijlage V vermelde communautaire kwantitatieve beperkingen vallende ijzer- en staalproducten waarvan de indeling is gewijzigd, nadat zij van de Commissie bevestiging hebben ontvangen dat de in te voeren hoeveelheden overeenkomstig de in artikel 4 vastgestelde procedure beschikbaar zijn.
 4. De Commissie stelt de betrokken exporterende landen op de hoogte van de in dit artikel bedoelde gevallen.
 Artikel 15
 In de in artikel 14 bedoelde gevallen, evenals in soortgelijke door de bevoegde autoriteiten van de Russische Federatie bekendgemaakte gevallen, treedt de Commissie indien nodig in overleg met de Russische Federatie, teneinde tot overeenstemming te komen over de definitieve indeling van de producten waarover het geschil is gerezen.
 Artikel 16
 In overleg met de bevoegde autoriteiten van de importerende lidstaat of lidstaten en van de Russische Federatie kan de Commissie, in de in artikel 15 bedoelde gevallen, de definitieve indeling van de producten waarover het geschil is gerezen, vaststellen.
 Artikel 17
 Indien een geschil zoals bedoeld in artikel 14 niet overeenkomstig artikel 15 kan worden beslecht, stelt de Commissie overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EEG) nr. 2658/87 de definitieve indeling van de goederen in de gecombineerde nomenclatuur vast.
 AFDELING 2
 Systeem van dubbele controle voor het beheer van kwantitatieve beperkingen
 Artikel 18
 1. De bevoegde autoriteiten van de Russische Federatie geven uitvoervergunningen af voor alle zendingen van ijzer- en staalproducten waarop de in bijlage V vermelde kwantitatieve beperkingen van toepassing zijn, totdat de maximale hoeveelheden zijn bereikt.
 2. De importeur legt het origineel van de uitvoervergunning over met het oog op de afgifte van de in artikel 21 bedoelde invoervergunning.
 Artikel 19
 1. De uitvoervergunning voor producten waarop een kwantitatieve beperking van toepassing is, wordt gesteld op een formulier van het in bijlage II opgenomen model, en in deze vergunning moet onder meer worden vermeld dat de betrokken hoeveelheid van de maximale hoeveelheid voor de betrokken productgroep is afgeboekt.
 2. Elke uitvoervergunning bestrijkt slechts één van de in bijlage I vermelde productgroepen.
 Artikel 20
 De uitvoer wordt afgeboekt van de hoeveelheden die zijn vastgesteld voor het jaar waarin de in de uitvoervergunning vermelde producten zijn verzonden in de zin van artikel 2, lid 4.
 Artikel 21
 1. Voorzover de Commissie overeenkomstig artikel 4 heeft bevestigd dat de gevraagde hoeveelheid nog beschikbaar is, geven de bevoegde autoriteiten van de lidstaten een invoervergunning af binnen tien werkdagen na de datum waarop de importeur het origineel van de overeenkomstige uitvoervergunning heeft overgelegd. De uitvoervergunning moet uiterlijk op 31 maart van het jaar volgende op dat waarin de goederen zijn verzonden, worden overgelegd. Invoervergunningen worden afgegeven door de bevoegde autoriteiten van elke lidstaat, ongeacht de lidstaat van bestemming die op de uitvoervergunning is vermeld, voorzover de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 4 heeft bevestigd dat de gevraagde hoeveelheid binnen het betrokken maximum beschikbaar is.
 2. De invoervergunningen zijn vanaf de datum van afgifte vier maanden geldig. Op met redenen omkleed verzoek van de importeur kunnen de bevoegde autoriteiten van een lidstaat de geldigheidsduur met ten hoogste vier maanden verlengen.
 3. Invoervergunningen worden opgesteld overeenkomstig het in bijlage III opgenomen model en zijn geldig in het gehele douanegebied van de Gemeenschap.
 4. De aangifte of de aanvraag voor een invoervergunning van de importeur bevat de volgende gegevens:
 a)
 de volledige naam en het volledige adres van de exporteur;
 b)
 de volledige naam en het volledige adres van de importeur;
 c)
 een nauwkeurige omschrijving van de goederen en de Taric-code(s);
 d)
 het land van oorsprong van de goederen;
 e)
 het land van verzending van de goederen;
 f)
 de productgroep en de hoeveelheid van de betrokken producten;
 g)
 het nettogewicht voor elke post van de gecombineerde nomenclatuur;
 h)
 de cif-waarde van de producten franco grens Gemeenschap per post van de gecombineerde nomenclatuur;
 i)
 in voorkomend geval de data van betaling en levering en een afschrift van de vrachtbrief en het koopcontract;
 j)
 de datum en het nummer van de uitvoervergunning;
 k)
 eventuele voor administratieve doeleinden gebruikte interne codes;
 l)
 de datum en de handtekening van de importeur.
 5. De importeurs zijn niet verplicht de volledige hoeveelheid waarop een invoervergunning betrekking heeft in één keer in te voeren.
 6. De invoervergunning kan langs elektronische weg worden afgegeven, mits de betrokken douanekantoren via een computernetwerk tot dit document toegang hebben.
 Artikel 22
 De door de autoriteiten van de lidstaten afgegeven invoervergunningen zijn geldig voor de hoeveelheid die is vermeld in de aan deze vergunningen ten grondslag liggende, door de bevoegde autoriteiten van de Russische Federatie afgegeven uitvoervergunningen, mits deze uitvoervergunningen geldig zijn.
 Artikel 23
 Invoervergunningen of gelijkwaardige documenten worden door de bevoegde instanties van de lidstaten zonder onderscheid, overeenkomstig artikel 2, lid 2, van de verordening aan importeurs in de Gemeenschap afgegeven, ongeacht de plaats van vestiging van de importeurs in de Gemeenschap en onverminderd de andere voorschriften ter zake.
 Artikel 24
 1. Indien de Commissie constateert dat de totale hoeveelheid waarvoor de Russische Federatie voor een bepaalde productgroep in enig jaar uitvoervergunningen heeft afgegeven, de voor die productgroep vastgestelde maximale hoeveelheid overschrijdt, wordt de bevoegde autoriteiten van afgifte in de lidstaten onmiddellijk verzocht de afgifte van invoervergunningen op te schorten. In dat geval leidt de Commissie onverwijld overleg in.
 2. De bevoegde autoriteiten van een lidstaat geven geen invoervergunningen af voor producten van oorsprong uit de Russische Federatie die niet door overeenkomstig de bepalingen van dit hoofdstuk afgegeven uitvoervergunningen worden gedekt.
 AFDELING 3
 Gemeenschappelijke bepalingen
 Artikel 25
 1. De in artikel 18 bedoelde uitvoervergunning en het in artikel 2 bedoelde certificaat van oorsprong mogen extra exemplaren bevatten, mits daarop duidelijk wordt aangegeven dat het om kopieën gaat. Het origineel en de kopieën van deze documenten worden in het Engels opgesteld.
 2. Indien de in lid 1 bedoelde documenten met de hand worden ingevuld, gebeurt dit met inkt en in blokletters.
 3. De afmetingen van de uitvoervergunningen of gelijkwaardige documenten en de certificaten van oorsprong zijn 210 × 297 mm. Het te gebruiken papier is wit, houtvrij, zodanig gelijmd dat het goed te beschrijven is en weegt ten minste 25 g/m2. Elk deel is voorzien van een geguillocheerde onderdruk die elke vervalsing met mechanische of chemische middelen zichtbaar maakt.
 4. Slechts het origineel wordt door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten als geldig erkend met het oog op de invoer van de producten overeenkomstig het bepaalde in deze verordening.
 5. Elke uitvoervergunning of gelijkwaardig document en het certificaat van oorsprong zijn voorzien van een al dan niet gedrukt volgnummer aan de hand waarvan zij kunnen worden geïdentificeerd.
 6. Dit volgnummer is als volgt samengesteld:
 —
 twee letters om het land van uitvoer aan te geven:
 RU
 =
 Russische Federatie;
 —
 twee letters om de lidstaat van de beoogde bestemming aan te geven:
 BE
 =
 België
 CZ
 =
 Tsjechië
 DK
 =
 Denemarken
 DE
 =
 Duitsland
 EE
 =
 Estland
 EL
 =
 Griekenland
 ES
 =
 Spanje
 FR
 =
 Frankrijk
 IE
 =
 Ierland
 IT
 =
 Italië
 CY
 =
 Cyprus
 LV
 =
 Letland
 LT
 =
 Litouwen
 LU
 =
 Luxemburg
 HU
 =
 Hongarije
 MT
 =
 Malta
 NL
 =
 Nederland
 AT
 =
 Oostenrijk
 PL
 =
 Polen
 PT
 =
 Portugal
 SI
 =
 Slovenië
 SK
 =
 Slowakije
 FI
 =
 Finland
 SE
 =
 Zweden
 GB
 =
 Verenigd Koninkrijk;
 —
 een getal van één cijfer dat het contingentjaar aangeeft en dat met het laatste cijfer van dat jaar overeenkomt, bijvoorbeeld „5” voor 2005;
 —
 een getal van twee cijfers dat het kantoor van afgifte in het land van uitvoer aanduidt;
 —
 een uit vijf cijfers bestaand volgnummer uit de reeks van 00001 tot 99999, dat aan de lidstaat van bestemming wordt toegekend.
 Artikel 26
 De uitvoervergunning en het certificaat van oorsprong mogen worden afgegeven na de verzending van de producten waarop zij betrekking hebben. In een dergelijk geval wordt op deze documenten de vermelding „issued retrospectively” aangebracht.
 Artikel 27
 In geval van diefstal, verlies of vernietiging van een uitvoervergunning of een certificaat van oorsprong kan de exporteur de bevoegde autoriteit die het document heeft afgegeven verzoeken een duplicaat op te stellen aan de hand van de exportdocumenten waarover de exporteur beschikt. Op het aldus afgegeven duplicaat wordt het woord „duplicate” vermeld. Op het duplicaat wordt de datum van de oorspronkelijke vergunning of het oorspronkelijke certificaat vermeld.
 AFDELING 4
 Communautaire invoervergunning gemeenschappelijk formulier
 Artikel 28
 1. De formulieren die door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten voor de afgifte van de in artikel 21 bedoelde invoervergunningen worden gebruikt, dienen in overeenstemming te zijn met het model van de invoervergunning in bijlage III.
 2. De invoervergunningen en de uittreksels worden opgesteld in twee exemplaren; het ene exemplaar, met nummer 1 en de vermelding „exemplaar voor de vergunninghouder”, wordt aan de aanvrager overhandigd, terwijl het andere, met nummer 2 en de vermelding „exemplaar voor de autoriteit van afgifte”, wordt bewaard door de autoriteit die de vergunning heeft afgegeven. De bevoegde autoriteiten kunnen voor administratieve doeleinden aan formulier nr. 2 extra exemplaren toevoegen.
 3. De formulieren worden gedrukt op wit, houtvrij papier, zodanig gelijmd dat het goed te beschrijven is, met een gewicht van 55 tot 65 g/m2. De afmetingen zijn 210 × 297 mm; de regelafstand bedraagt 4,24 mm; de indeling van de formulieren moet strikt in acht worden genomen. Beide zijden van exemplaar nr. 1, dat de eigenlijke vergunning vormt, zijn bovendien voorzien van een rode geguillocheerde onderdruk die elke vervalsing met mechanische of chemische middelen zichtbaar maakt.
 4. De lidstaten dragen zorg voor het drukken van de formulieren. Deze mogen tevens worden gedrukt door drukkerijen die daartoe zijn erkend door de lidstaat waar zij gevestigd zijn. In dit geval dient op elk formulier een verwijzing naar deze erkenning voor te komen. Voorts worden op elk formulier de naam en het adres van de drukker vermeld of een teken aan de hand waarvan deze kan worden geïdentificeerd.
 5. Bij afgifte worden de invoervergunningen of de uittreksels van een door de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaat toegekend afgiftenummer voorzien. Het nummer van de invoervergunning wordt de Commissie langs elektronische weg, via het overeenkomstig artikel 4 opgezette geïntegreerde netwerk, meegedeeld.
 6. De vergunningen en de uittreksels worden gesteld in de officiële taal of in één van de officiële talen van de lidstaat van afgifte.
 7. In vak 10 vermelden de bevoegde autoriteiten de productgroep van de betrokken ijzer- en staalproducten.
 8. De tekens van de met de afgifte belaste instanties en die van de met de afboeking belaste autoriteiten worden door middel van een stempelafdruk aangebracht. Het stempel van de autoriteiten van afgifte mag evenwel worden vervangen door een droogstempel, in combinatie met letters en cijfers die door perforatie van de vergunning worden verkregen of die daarop worden gedrukt. De toegewezen hoeveelheid wordt door de autoriteit van afgifte op zodanige wijze vermeld dat geen vervalsing mogelijk is en geen cijfers of tekens kunnen worden toegevoegd.
 9. De keerzijde van de exemplaren nr. 1 en nr. 2 is voorzien van een vak waarin de hoeveelheden kunnen worden vermeld, hetzij door de douaneautoriteiten bij het vervullen van de invoerformaliteiten, hetzij door de bevoegde administratieve autoriteiten bij de afgifte van een uittreksel. Indien de voor de afboekingen op een vergunning of uittreksel bestemde ruimte ontoereikend is, kunnen de bevoegde autoriteiten daaraan één of meer verlengstroken bevestigen met dezelfde vakken als op de keerzijde van de exemplaren nr. 1 en nr. 2 van de vergunning of het uittreksel. De autoriteiten die de afboeking verrichten brengen hun stempel op zodanige wijze aan dat dit zich voor de helft op de vergunning of het uittreksel en voor de helft op de verlengstrook bevindt. Indien meer dan één verlengstrook wordt gebruikt, wordt elke verlengstrook en de daaraan voorafgaande verlengstrook op dezelfde wijze afgestempeld.
 10. De door de autoriteiten van een lidstaat afgegeven invoervergunningen en uittreksels of aangebrachte vermeldingen en visa hebben in de andere lidstaten dezelfde rechtsgevolgen als de door de autoriteiten van deze lidstaten afgegeven documenten, respectievelijk als de door deze autoriteiten aangebrachte vermeldingen en visa.
 11. Indien nodig kunnen de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten een vertaling van de op de vergunningen of uittreksels aangebrachte vermeldingen in de officiële taal of in een van de officiële talen van die lidstaat verlangen.
 HOOFDSTUK III
 ADMINISTRATIEVE SAMENWERKING
 Artikel 29
 De Commissie doet de autoriteiten van de lidstaten de namen en adressen toekomen van de autoriteiten in de Russische Federatie die voor de afgifte van certificaten van oorsprong en van uitvoervergunningen bevoegd zijn, tezamen met voorbeelden van de door deze autoriteiten gebruikte stempels.
 Artikel 30
 1. De certificaten van oorsprong of uitvoervergunningen worden achteraf gecontroleerd door middel van steekproeven, of wanneer de bevoegde autoriteiten van de lidstaten gegronde redenen hebben om te twijfelen aan de echtheid van het certificaat van oorsprong of van de uitvoervergunning of aan de juistheid van de daarop vermelde gegevens inzake de oorsprong van de betrokken goederen.
 In dergelijke gevallen zenden de bevoegde autoriteiten van de Gemeenschap het certificaat van oorsprong, de uitvoervergunning of een kopie daarvan terug aan de bevoegde autoriteiten van de Russische Federatie, met opgave van de formele en/of materiële redenen voor een onderzoek. Indien de factuur is voorgelegd, wordt deze (of een kopie daarvan) bij het certificaat van oorsprong of de uitvoervergunning (of een kopie daarvan) gevoegd. De bevoegde autoriteiten verstrekken tevens alle beschikbare informatie die het vermoeden heeft doen ontstaan dat de gegevens van het oorsprongscertificaat of de uitvoervergunning niet juist zijn.
 2. Lid 1 is ook van toepassing op controles achteraf van verklaringen van oorsprong.
 3. De resultaten van de overeenkomstig lid 1 verrichte controles achteraf worden de bevoegde autoriteiten van de Gemeenschap binnen drie maanden meegedeeld. Uit deze informatie moet blijken of het betwiste certificaat, de betwiste vergunning of de betwiste verklaring betrekking heeft op de feitelijk uitgevoerde goederen, en of deze goederen krachtens dit hoofdstuk naar de Gemeenschap mogen worden uitgevoerd. Op verzoek van de bevoegde autoriteiten van de Gemeenschap worden bij deze mededeling tevens kopieën gevoegd van alle documenten die nodig zijn om de feiten, met name de oorsprong van de goederen, vast te stellen.
 4. Mocht bij dergelijke controles blijken dat misbruik of ernstige onregelmatigheden hebben plaatsgevonden bij het gebruik van de verklaringen inzake de oorsprong, dan stelt de betrokken lidstaat de Commissie hiervan in kennis. De Commissie geeft deze informatie aan de andere lidstaten door.
 5. De steekproefsgewijze toepassing van de in dit artikel bedoelde procedure mag geen beletsel vormen voor de toelating van de betrokken producten tot het vrije verkeer.
 Artikel 31
 1. Wanneer de in artikel 30 bedoelde controles of de informatie waarover de bevoegde autoriteiten van de Gemeenschap beschikken, erop wijzen dat de bepalingen van dit hoofdstuk worden geschonden, verzoeken deze autoriteiten de Russische Federatie een onderzoek in te stellen of te doen instellen naar transacties die op de bepalingen van dit hoofdstuk een inbreuk vormen of lijken te vormen. De resultaten van een dergelijk onderzoek worden de bevoegde autoriteiten van de Gemeenschap meegedeeld, tezamen met alle andere gegevens aan de hand waarvan de werkelijke oorsprong van de goederen kan worden vastgesteld.
 2. In het kader van de overeenkomstig het bepaalde in dit hoofdstuk genomen maatregelen mogen de bevoegde autoriteiten van de Gemeenschap en de bevoegde overheidsinstanties van de Russische Federatie onderling alle informatie uitwisselen die nuttig wordt geacht om overtreding van de bepalingen van deze bijlage te voorkomen.
 3. Indien wordt vastgesteld dat de bepalingen van dit hoofdstuk zijn overtreden, kan de Commissie maatregelen nemen om herhaling van dergelijke overtredingen te voorkomen.
 Artikel 32
 De Commissie coördineert de maatregelen die de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op grond van de bepalingen van dit hoofdstuk nemen. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten stellen de Commissie en de andere lidstaten in kennis van de maatregelen die zij hebben getroffen en van de resultaten daarvan.
 HOOFDSTUK IV
 SLOTBEPALINGEN
 Artikel 33
 Verordening (EG) nr. 2267/2004 wordt hierbij ingetrokken.
 Artikel 34
 Deze verordening treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
 Gedaan te Luxemburg, 27 juni 2005.
 Voor de Raad
 De voorzitter
 L. LUX
 (1) PB L 327 van 28.11.1997, blz. 3.
 (2) Zie bladzijde 39 van dit Publicatieblad.
 (3) PB L 256 van 7.9.1987, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 493/2005 (PB L 82 van 31.3.2005, blz. 1).
 (4) PB L 395 van 31.12.2004, blz. 38.
 BIJLAGE I
 SA Gewalste platte producten
 SA1. Coils
 7208100000
 7208250000
 7208260000
 7208270000
 7208360000
 7208370010
 7208370090
 7208380010
 7208380090
 7208390010
 7208390090
 7211140010
 7211190010
 7219110000
 7219121000
 7219129000
 7219131000
 7219139000
 7219141000
 7219149000
 7225200010
 7225301000
 7225309000
 SA2. Zware platen
 7208400010
 7208512010
 7208512091
 7208512093
 7208512097
 7208512098
 7208519110
 7208519190
 7208519810
 7208519891
 7208519899
 7208529110
 7208529190
 7208521000
 7208529900
 7208531000
 7211130000
 SA3. Andere gewalste platte producten
 7208400090
 7208539000
 7208540000
 7208900010
 7209150000
 7209161000
 7209169000
 7209171000
 7209179000
 7209181000
 7209189100
 7209189900
 7209250000
 7209261000
 7209269000
 7209271000
 7209279000
 7209281000
 7209289000
 7209900010
 7210110010
 7210122010
 7210128010
 7210200010
 7210300010
 7210410010
 7210490010
 7210500010
 7210610010
 7210690010
 7210701010
 7210708010
 7210903010
 7210904010
 7210908091
 7211140090
 7211190090
 7211233091
 7211238091
 7211290010
 7211900011
 7212101000
 7212109011
 7212200011
 7212300011
 7212402010
 7212402091
 7212408011
 7212502011
 7212503011
 7212504011
 7212506111
 7212506911
 7212509013
 7212600011
 7212600091
 7219211000
 7219219000
 7219221000
 7219229000
 7219230000
 7219240000
 7219310000
 7219321000
 7219329000
 7219331000
 7219339000
 7219341000
 7219349000
 7219351000
 7219359000
 7225401290
 7225409000
 SA4. Gelegeerde producten
 7226200010
 7226912000
 7226919100
 7226919900
 7226990010
 SA5. Gelegeerde kwartoplaat
 7225401230
 7225404000
 7225406000
 7225990010
 SA6. Gelegeerde koudgewalste en beklede plaat
 7225500000
 7225910010
 7225920010
 7226920010
 SB Lange producten
 SB1. Balken
 7207198010
 7207208010
 7216311010
 7216311090
 7216319000
 7216321100
 7216321900
 7216329100
 7216329900
 7216331000
 7216339000
 SB2. Walsdraad
 7213100000
 7213200000
 7213911000
 7213912000
 7213914100
 7213914900
 7213917000
 7213919000
 7213991000
 7213999000
 7221001000
 7221009000
 7227100000
 7227200000
 7227901000
 7227905000
 7227909500
 SB3. Andere lange producten
 7207191210
 7207191291
 7207191299
 7207205200
 7214200000
 7214300000
 7214911000
 7214919000
 7214991000
 7214993100
 7214993900
 7214995000
 7214997110
 7214997190
 7214997910
 7214997990
 7214999510
 7214999590
 7215900010
 7216100000
 7216210000
 7216220000
 7216401000
 7216409000
 7216501000
 7216509100
 7216509900
 7216990010
 7218992000
 7222111100
 7222111900
 7222118110
 7222118190
 7222118910
 7222118990
 7222191000
 7222199000
 7222309710
 7222401000
 7222409010
 7224900289
 7224903100
 7224903800
 7228102000
 7228201010
 7228201091
 7228209110
 7228209190
 7228302000
 7228304100
 7228304900
 7228306100
 7228306900
 7228307000
 7228308900
 7228602010
 7228608010
 7228701000
 7228709010
 7228800010
 7228800090
 7301100000
 BIJLAGE II
 BIJLAGE III
 BIJLAGE IV
 LISTA DE LAS AUTORIDADES NACIONALES COMPETENTES
 SEZNAM PŘÍSLUŠNÝCH VNITROSTÁTNÍCH ORGÁNŮ
 LISTE OVER KOMPETENTE NATIONALE MYNDIGHEDER
 LISTE DER ZUSTÄNDIGEN BEHÖRDEN DER MITGLIEDSTAATEN
 PÄDEVATE RIIKLIKE ASUTUSTE NIMEKIRI
 ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΕΚΔΟΣΗΣ ΑΔΕΙΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ
 LIST OF THE COMPETENT NATIONAL AUTHORITIES
 LISTE DES AUTORITÉS NATIONALES COMPÉTENTES
 ELENCO DELLE AUTORITÀ NAZIONALI COMPETENTI
 VALSTU KOMPETENTO IESTĀŽU SARAKSTS
 ATSAKINGŲ NACIONALINIŲ INSTITUCIJŲ SĄRAŠAS
 AZ ILLETÉKES NEMZETI HATÓSÁGOK LISTÁJA
 LISTA TA' L-AWTORITAJIET KOMPETENTI NAZZJONALI
 LIJST VAN BEVOEGDE NATIONALE INSTANTIES
 LISTA WŁAŚCIWYCH ORGANÓW KRAJOWYCH
 LISTA DAS AUTORIDADES NACIONAIS COMPETENTES
 ZOZNAM PRÍSLUŠNÝCH ŠTÁTNYCH ORGÁNOV
 SEZNAM PRISTOJNIH NACIONALNIH ORGANOV
 LUETTELO TOIMIVALTAISISTA KANSALLISISTA VIRANOMAISISTA
 FÖRTECKNING ÖVER BEHÖRIGA NATIONELLA MYNDIGHETER
 BELGIQUE/BELGIË
 Service public fédéral, économie, PME, classes moyennes et énergie
 Administration du potentiel économique
 Direction «Industries» (Textile, diamant et autres secteurs)
 Rue du Progrès 50
 B-1210 Bruxelles
 Fax (32-2) 277 53 09
 Federale Overheidsdienst Economie, K.M.O.,
 Middenstand & Energie
 Bestuur Economisch Potentieel
 Directie Nijverheid (Textiel — Diamant en andere sectoren)
 Vooruitgangsstraat 50
 B-1210 Brussel
 Fax (32-2) 277 53 09
 ČESKÁ REPUBLIKA
 Ministerstvo průmyslu a obchodu
 Licenční správa
 Na Františku 32
 110 15 Praha 1
 Česká republika
 Fax: (420) 224 212 133
 DANMARK
 Erhvervs- og Boligstyrelsen
 Økonomi- og Erhvervsministeriet
 Vejlsøvej 29
 DK-8600 Silkeborg
 Fax (45) 35 46 64 01
 EESTI
 Majandus- ja Kommunikatsiooniministeerium
 Harju 11
 EE-15072 Tallinn
 Faks: (372 6) 31 36 60
 ΕΛΛΑΔΑ
 Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών
 Διεύθυνση Διεθνών Οικονομικών Ροών
 Κορνάρου 1
 GR-105 63 Αθήνα
 Φαξ (30-210) 328 60 94
 ESPAÑA
 Ministerio de Industria, Turismo y Comercio
 Secretaría General de Comercio Exterior
 Subdirección General de Comercio Exterior de Productos Industriales
 Paseo de la Castellana, 162
 E-28046 Madrid
 Fax (34) 913 49 38 31
 FRANCE
 Ministère de l'économie, des finances et de l'industrie
 Direction générale des entreprises
 Sous-direction des biens de consommation
 Bureau textile-importations
 Le Bervil, 12, rue Villiot
 F-75572 Paris Cedex 12
 Fax (33-1) 53 44 91 81
 DEUTSCHLAND
 Bundesamt für Wirtschaft und Ausfuhrkontrolle
 (BAFA)
 Frankfurter Straße 29–35
 D-65760 Eschborn 1
 Fax: (+ 49) 6196 942 26
 ITALIA
 Ministero delle Attività produttive
 Direzione generale per la Politica commerciale e per la gestione del regime degli scambi
 Viale America, 341
 I-00144 Roma
 Fax (39) 06 59 93 22 35/06 59 93 26 36
 ΚΥΠΡΟΣ
 Υπουργείο Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού
 Υπηρεσία Εμπορίου
 Μονάδα Έκδοσης Αδειών Εισαγωγής/Εξαγωγής
 Οδός Ανδρέα Αραούζου Αρ. 6
 CY-1421 Λευκωσία
 Φαξ (357-22) 37 51 20
 LATVIJA
 Latvijas Republikas Ekonomikas ministrija
 Brīvības iela 55
 LV-1519 Rīga
 Fakss: + 371 728 08 82
 LIETUVA
 Lietuvos Respublikos ūkio ministerija
 Prekybos departamentas
 Gedimino pr. 38/2
 LT-01104 Vilnius
 Faksas + 370 5 26 23 974
 LUXEMBOURG
 Ministère des affaires étrangères
 Office des licences
 BP 113
 L-2011 Luxembourg
 Fax (352) 46 61 38
 MAGYARORSZÁG
 Magyar Kereskedelmi Engedélyezési Hivatal
 Margit krt. 85.
 H-1024 Budapest
 Fax: + 36-1-336 73 02
 MALTA
 Diviżjoni għall Kummerċ
 Servizzi Kummerċjali
 Lascaris
 MT-Valletta CMR02
 Fax: + 356 25 69 02 99
 NEDERLAND
 Belastingdienst/Douane centrale dienst voor in- en uitvoer
 Postbus 30003, Engelse Kamp 2
 9700 RD Groningen
 Nederland
 Fax (31-50) 523 23 41
 IRELAND
 Department of Enterprise, Trade and Employment
 Import/Export Licensing, Block C
 Earlsfort Centre
 Hatch Street
 Dublin 2
 Ireland
 Fax (353-1) 631 25 62
 ÖSTERREICH
 Bundesministerium für Wirtschaft und Arbeit
 Außenwirtschaftsadministration
 Abteilung C2/2
 Stubenring 1
 A-1011 Wien
 Fax: (+ 43) 1 7 11 00/83 86
 POLSKA
 Ministerstwo Gospodarki, Pracy i Polityki
 Społecznej
 Plac Trzech Krzyży 3/5
 PL-00-507 Warszawa
 Faks: + 48 22 693 40 21/693 40 22
 PORTUGAL
 Ministério das Finanças
 Direcção-Geral das alfândegas e dos impostos especiais sobre o consumo
 Rua Terreiro do Trigo, edifício da Alfândega de Lisboa
 P-1140-060 Lisboa
 Fax: (351) 218 814 261
 SLOVENIJA
 Ministrstvo za gospodarstvo
 Področje ekonomskih odnosov s tujino
 Kotnikova 5
 SI-1000 Ljubljana
 Faks (386-1) 478 36 11
 SLOVENSKÁ REPUBLIKA
 Ministerstvo hospodárstva SR
 Odbor licencií
 Mierová 19
 SK-827 15 Bratislava 212
 Fax: (421-2) 43 42 39 19
 SUOMI
 Tullihallitus
 PL 512
 FIN-00101 Helsinki
 Faksi (358-20) 492 28 52
 SVERIGE
 Kommerskollegium
 Box 6803
 S-113 86 Stockholm
 Fax (46-8) 30 67 59
 UNITED KINGDOM
 Department of Trade and Industry
 Import Licensing Branch
 Queensway House — West Precinct
 Billingham
 TS23 2NF
 United Kingdom
 Fax (44-1642) 36 42 69
 BIJLAGE V
 KWANTITATIEVE BEPERKINGEN
 (in ton)
 Producten
 Jaar 2005
 Jaar 2006
 SA. Gewalste platte producten
 SA1. Coils
 908 268
 930 975
 SA2. Zware plaat
 190 593
 195 358
 SA3. Andere gewalste platte producten
 389 741
 399 485
 SA4. Gelegeerde producten
 97 080
 99 507
 SA5. Gelegeerde kwartoplaat
 21 509
 22 047
 SA6. Gelegeerde koudgewalste en beklede plaat
 100 095
 102 597
 SB. Lange producten
 SB1. Balken
 44 948
 46 072
 SB2. Walsdraad
 172 676
 176 993
 SB3. Andere lange producten
 292 376
 299 685
 Aantekening: SA en SB zijn productcategorieën.
 SA1 t/m SA6 en SB1 t/m SB3 zijn productgroepen.


text:
 28.11.2013
 ET
 Euroopa Liidu Teataja
 L 318/28
 EMP ÜHISKOMITEE OTSUS
 nr 126/2013,
 14. juuni 2013,
 millega muudetakse EMP lepingu XIII lisa „Transport”
 EMP ÜHISKOMITEE,
 võttes arvesse Euroopa Majanduspiirkonna lepingut (edaspidi „EMP leping”), eriti selle artiklit 98,
 ning arvestades järgmist:
 (1)
 EMP lepingusse tuleb inkorporeerida komisjoni 8. jaanuari 2013. aasta määrus (EL) nr 6/2013, millega muudetakse Euroopa Parlamendi ja nõukogu määrust (EÜ) nr 216/2008, mis käsitleb tsiviillennunduse valdkonna ühiseeskirju ja millega luuakse Euroopa Lennundusohutusamet ning tunnistatakse kehtetuks nõukogu direktiiv 91/670/EMÜ, määrus (EÜ) nr 1592/2002 ning direktiiv 2004/36/EÜ (1).
 (2)
 Seetõttu tuleks EMP lepingu XIII lisa vastavalt muuta,
 ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA OTSUSE:
 Artikkel 1
 EMP lepingu XIII lisa muudetakse järgmiselt.
 1)
 Punktile 66n (Euroopa Parlamendi ja nõukogu määrus (EÜ) nr 216/2008) lisatakse järgmine taane:
 „—
 32013 R 0006: komisjoni määrus (EL) nr 6/2013, 8. jaanuar 2013 (ELT L 4, 9.1.2013, lk 34).”
 2)
 Punkti 66nb (komisjoni rakendusmäärus (EL) nr 646/2012) järele lisatakse järgmine punkt:
 „66nc.
 32013 R 0006: komisjoni määrus (EL) nr 6/2013, 8. jaanuar 2013, millega muudetakse Euroopa Parlamendi ja nõukogu määrust (EÜ) nr 216/2008, mis käsitleb tsiviillennunduse valdkonna ühiseeskirju ja millega luuakse Euroopa Lennundusohutusamet ning tunnistatakse kehtetuks nõukogu direktiiv 91/670/EMÜ, määrus (EÜ) nr 1592/2002 ning direktiiv 2004/36/EÜ (ELT L 4, 9.1.2013, lk 34).”
 Artikkel 2
 Määruse (EL) nr 6/2013 islandi- ja norrakeelne tekst, mis avaldatakse Euroopa Liidu Teataja EMP kaasandes, on autentsed.
 Artikkel 3
 Käesolev otsus jõustub 15. juunil 2013 tingimusel, et EMP ühiskomiteele on edastatud kõik EMP lepingu artikli 103 lõike 1 kohased teated (2).
 Artikkel 4
 Käesolev otsus avaldatakse Euroopa Liidu Teataja EMP osas ja EMP kaasandes.
 Brüssel, 14. juuni 2013
 EMP ühiskomitee nimel
 eesistuja
 Gianluca GRIPPA
 (1) ELT L 4, 9.1.2013, lk 34.
 (2) Põhiseadusest tulenevaid nõudeid ei ole nimetatud.


type: wikipedia

text:
3 ноември е 307-ият ден в годината според григорианския календар (308-и през високосна). Остават 58 дни до края на годината.
 Събития
 1493 г. – По време на второто си плаване до Америка Христофор Колумб открива остров Доминика.
 1839 г. – В Цариград е провъзгласен „Гюлханският хатишериф“.
 1867 г. – Отрядите на Джузепе Гарибалди губят от френската армия Битката при Ментана и не успяват да свалят Временното правителство на папата в Рим (то пада три години по-късно).
 1887 г. – Основан е португалският футболен отбор Академика от град Коимбра.
 1903 г. – С подкрепата на САЩ Панама обявява независимост от Колумбия.
 1912 г. – Балканската война: Турция се обръща към Великите сили с молба те да посредничат за преустановяването на военните действия.
 1916 г. – Катар попада под британска протекция.
 1918 г. – Полша обявява независимост от Русия.
 1918 г. – Австро-Унгария напуска Тройния съюз.
 1943 г. – Холокост: В концентрационния лагер Майданек (на територията на Полша) по време на Празника на земята (Erntefest) са разстреляни 18 400 евреи.
 1957 г. – СССР изстрелва космическия кораб Спутник-2, на борда на който се намира кучето Лайка, първото живо същество от Земята, което излиза в орбита.
 1961 г. – Бирманецът У Тан е избран за изпълняващ длъжността генерален секретар на ООН.
 1964 г. – Линдън Джонсън е избран за президент на САЩ.
 1966 г. – Ураган в Бенгалския залив отнема живота на около 1000 души.
 1970 г. – Парламентът на Чили избира за президент социалиста Салвадор Алиенде.
 1973 г. – Програма Маринър: НАСА изстрелва Маринър 10 към Меркурий и на 29 март 1974, той става първият космически апарат, който достига планетата.
 1978 г. – Доминика става независима от Великобритания държава в чест на годишнината от откриването ѝ.
 1986 г. – Федерални щати Микронезия придобиват независимост от САЩ.
 1988 г. – По инициатива на Желю Желев софийски интелектуалци създават Клуб за подкрепа на гласността и преустройството.
 1989 г. – ПК Екогласност внася в Народното събрание подписка срещу проекта „Рила-Места“, след шествие по улиците на София, което е първа масова демонстрация срещу комунистическата власт в България.
 1992 г. – Демократът Бил Клинтън побеждава републиканеца Джордж Х. У. Буш и независимия кандидат Рос Перо, и е избран за президент на САЩ.
 2004 г. – Ясер Арафат изпада в постепенно задълбочаваща се кома; умира на 11 ноември.
 Родени
 39 г. – Марк Аней Лукан, римски поет († 65 г.)
 1500 г. – Бенвенуто Челини, италиански скулптор и ювелир († 1571 г.)
 1560 г. – Анибале Карачи, италиански художник († 1609 г.)
 1604 г. – Осман II, султан на Османската империя († 1622 г.)
 1618 г. – Аурангзеб, шести император на моголите († 1707 г.)
 1718 г. – Джон Монтагю, британски политик († 1792 г.)
 1749 г. – Даниъл Ръдърфорд, шотландски физик и химик († 1819 г.)
 1801 г. – Винченцо Белини, италиански композитор († 1835 г.)
 1852 г. – Мейджи, 122-рият император на Япония († 1912 г.)
 1855 г. – Степан Юринич, български учен зоолог († 1947 г.)
 1860 г. – Фредерик Октавиус Пикард-Кеймбридж, английски арахнолог, илюстратор, натуралист († 1905 г.)
 1869 г. – Васил Златаров, основател и пръв командир на въздухоплаването в България († 1932 г.)
 1872 г. – Михаил Ганчев, български военен деец († 1931 г.)
 1885 г. – Николай Аничков, руски патоморфолог († 1964 г.)
 1893 г. – Алекси Квартирников, български инженер († 1977 г.)
 1893 г. – Едуард Адълберт Дойзи, американски биохимик, Нобелов лауреат през 1943 г. († 1986 г.)
 1895 г. – Едуард Багрицки, руски поет († 1934 г.)
 1900 г. – Адолф Даслер, немски предприемач († 1978 г.)
 1901 г. – Андре Малро, френски писател († 1976 г.)
 1901 г. – Леополд III, крал на Белгия († 1983 г.)
 1921 г. – Чарлс Бронсън, американски актьор († 2003 г.)
 1922 г. – Георги Свежин, български поет († 2001 г.)
 1925 г. – Дитер Велерсхоф, немски писател († 2018 г.)
 1926 г. – Валдас Адамкус, президент на Литва
 1926 г. – Никола Ковачев, български режисьор († 2005 г.)
 1931 г. – Моника Вити, италианска актриса († 2022 г.)
 1933 г. – Амартя Сен, индийски икономист, Нобелов лауреат
 1935 г. – Георги Мишев, български писател и сценарист
 1936 г. – Рой Емерсън, австралийски тенисист
 1939 г. – Налатамби Наваратнараджа, дипломат на Шри Ланка
 1944 г. – Надежда Захариева, българска поетеса
 1945 г. – Герд Мюлер, германски футболист († 2021 г.)
 1945 г. – Ник Симпър, британски баскитарист
 1954 г. – Кевин Чилтън, американски астронавт
 1957 г. – Веселин Методиев, български политик
 1957 г. – Долф Лундгрен, шведски актьор
 1965 г. – Борислав Гидиков, български щангист
 1967 г. – Стивън Уилсън, английски музикант
 1966 г. – Лилия Абаджиева, български режисьор
 1969 г. – Робърт Майлс, италиански DJ
 1973 г. – Таня Боева, българска поп и попфолк певица
 1979 г. – Пабло Аймар, аржентински футболист
 1982 г. – Евгений Плюшченко, руски фигурист
 1982 г. – Искра Донова, българска актриса
 1983 г. – Фининьо, бразилски футболист
 1988 г. – Ангъс Макларън, австралийски актьор
 Починали
 361 г. – Констанций II, римски император (* 317 г.)
 644 г. – Омар I, арабски халиф (* ок. 591)
 1254 г. – Йоан III Дука Ватаций, император на Никейската империя (ок. 1192)
 1766 г. – Томас Абт, германски философ (* 1738 г.)
 1885 г. – Костадин Халачев, български военен деец (* 1861 г.)
 1903 г. – Киряк Цанков, български революционер и дипломат (* ок. 1847 г.)
 1914 г. – Георг Тракл, австрийски поет и драматург (* 1887 г.)
 1918 г. – Александър Ляпунов, руски математик (* 1857 г.)
 1919 г. – Масатаке Тераучи, Министър-председател на Япония (* 1852 г.)
 1920 г. – Георги Янков, български военен деец (* 1859 г.)
 1950 г. – Куниаки Коисо, Министър-председател на Япония (* 1880 г.)
 1954 г. – Анри Матис, френски художник и график (* 1869 г.)
 1957 г. – Тодор Радев, български военен деец и политик (* 1887 г.)
 1959 г. – Андрей Протич, български изкуствовед (* 1875 г.)
 1970 г. – Петър II, крал на Югославия (* 1923 г.)
 1971 г. – Янина Поражинска, полска писателка, поетеса и преводачка (* 1888 г.)
 1981 г. – Едвард Коцбек, словенски поет, писател и публицист (* 1904 г.)
 1996 г. – Абдула Чатлъ, турски националист и неофашист (* 1956 г.)
 1996 г. – Жан-Бедел Бокаса, император на Централноафриканска република (* 1921 г.)
 1998 г. – Боб Кейн, американски аниматор (* 1915 г.)
 2005 г. – Маргарита Дупаринова, българска актриса (* 1921 г.)
 2006 г. – Алберто Спенсър, еквадорски футболист (* 1937 г.)
 2006 г. – Александър Караиванов, български аграрен учен (* 1925 г.)
 2007 г. – Александър Дедюшко, актьор (* 1962 г.)
 2010 г. – Виктор Черномирдин, руски политик (* 1938 г.)
 2014 г. – Димитър Коклин, български художник-гримьор (* 1938 г.)
 Празници
 Православна църква – почита св. Пимен Зографски, покровител на българските художници, иконописци и реставратори
 Католическа църква – Ден на Свети Хуберт, патрон на ловците
 Световен ден на мъжете (първоначално възниква през 1999 г. в Тринидад и Тобаго; подкрепен е от ООН)
 България – Професионален празник на главната инспекция по труда – На този ден през 1907 г., с указ на княз Фердинанд I, е обнародван Закон за инспектората по труда. С този държавнически акт се поставя основата на институцията Инспекция по труда в България
 България – Ден на българския художник – Отбелязва се от 3 ноември 1993 г. в деня на църковния празник на св. Пимен Зографски, обявен за покровител на българските художници. Празнува се от българските художници, иконописци и реставратори
 Доминика – Ден на независимостта (1978 г., от Великобритания, национален празник)
 Малдиви – Ден на победата
 Микронезия – Ден на независимостта (1986 г., от САЩ)
 Панама – Ден на независимостта (1903 г., от Колумбия, национален празник)
 Япония – Ден на културата (Bunka-no Hi)
 B03


text:
Aufwendungen für Coaching als Fortbildungskosten - Findok Internet
 Bescheidbeschwerde – Einzel – Erkenntnis des BFG vom 24.03.2016, RV/7101883/2010
 Aufwendungen für Coaching als Fortbildungskosten
 Das Bundesfinanzgericht hat durch die Richterin R. in der Beschwerdesache Bf., vertreten durch Stb., gegen den Bescheid des FA betreffend Einkommensteuer für das Jahr 2008 zu Recht erkannt:
 Der angefochtene Bescheid wird inhaltlich im Sinne der Berufungsvorentscheidung des FA vom 08.01.2010 abgeändert.
 Der Beschwerdeführer (Bf.) machte im Jahr 2008 unter anderem Kosten für Aus-und Fortbildung in Höhe von insgesamt € 1.811,00 sowie für Fachliteratur von insgesamt € 163,60 geltend.
 Nachdem der Einkommensteuerbescheid 2008 vom 28.05.2009 ohne nähere Prüfung durch das Finanzamt (FA) erging, wurde die Steuererklärung des Bf. aufgrund einer elektronischen Zufallsauswahl zur nachprüfenden Kontrolle ausgewählt. In Zuge dessen erging das Ergänzungsersuchen des FA vom 17.09.2009, in welchem um Stellungnahme und Nachweise betreffend die beantragten Aufwendungen ersucht wurde.
 In diesem Zusammenhang führte der Bf. zu den Aufwendungen für Aus-/Fortbildung aus, dass er CIO eines großen Konzerns sei. Die Aufwendungen der beantragten Kosten für Coaching würden der Aus- und Fortbildung als Führungskraft innerhalb des Konzerns dienen. Der Bf. habe weltweit Konzerngesellschaften zu betreuen und damit mit den unterschiedlichsten Kulturen zu tun. Es seien damit an seine „Leadershipfähigkeiten“, seinen Auftritt und seine Rhetorik höchste Ansprüche gestellt. Diese Aufgabe zu bewältigen, diene das angegebene Coaching. Die Kosten seien vom Arbeitgeber nicht vergütet worden.
 Hierzu wurde eine Honorarnote von Walter Prettenhofer, Logopäde, Schauspieler, med4com, medical center for communication, Zentrum für Kommunikationsmedizin, vom 19. Juli 2008 für zehn Einheiten logopädische Behandlungstermine am 25.06.2008 (2 Termine), 27.06.2008, 02.07.2008, 07.07.2008, 11.07.2008 (2 Termine), 16.07.2008 und 18.07.2008 (2 Termine) über insgesamt € 680,-- beigelegt. Weiters wurde diesbezüglich eine Rechnung vom 11.06.2008, ausgestellt durch Mag. H, Executive Coach und Beraterin, über insgesamt € 1.131,-- für folgende Leistungen („Projekt: Einzelcoaching D. “) wie folgt vorgelegt:
 05.02.2008, Dauer 90 min., Auftrags- u. persönliche Zielerklärung; Präsenz/Auftreten und Stimme/Sprache
 28.02.2008, Dauer 120 min., Reflexion Selbst- u. Fremdwahrnehmung, Interkulturelle Kommunikation
 20.03.2008, Dauer 90 min., Arbeit an persönlichen Stressoren, Glaubenssätzen und Interaktionsmustern
 02.06.2008, Dauer 90 min., Lösungsorientierung vs. Problemorientierung, Wertschätzende Kommunikation nach M. Rosenberg.
 Zur Fachliteratur bemerkte der Bf., dass er als CIO eines großen Konzerns die Verpflichtung der permanenten Weiterbildung habe. Dies erfordere auch das Lesen von einschlägigen Fachzeitschriften. Die Zeitschrift WCM und die Zeitschrift E-Media seien solche Fachzeitschriften. Der Bf. beziehe hieraus unmittelbar Wissen, das er in seinem Arbeitsgebiet zum Einsatz bringen müsse.
 Beigelegt wurden entsprechende Rechnungen bzw. eine Zahlungsbestätigung betreffend die Jahresabos der Zeitschriften WCM, Format und E-Media über insgesamt € 163,60.
 Mit Bescheid vom 08.01.2010 erging der neue Sachbescheid gemäß § 299 BAO, wobei die beantragten Aufwendungen für Aus-/Fortbildung mit folgender Begründung zur Gänze nicht anerkannt wurden:
 „[...] Gemäß § 20 Abs. 1 Z. 2 lit.a EStG 1988 sind Aufwendungen oder Ausgaben für die Lebensführung nicht als Werbungskosten abzugsfähig, selbst wenn sie sich aus der wirtschaftlichen oder gesellschaftlichen Stellung des Steuerpflichtigen ergeben und sie zur Förderung des Berufes des Steuerpflichtigen ergeben und sie zur Förderung des Berufes des Steuerpflichtigen erfolgen. Aufwendungen oder Ausgaben, die sowohl durch die Berufsausübung als auch durch die Lebensführung veranlasst sind, stellen grundsätzlich keine Werbungskosten dar (Aufteilungsverbot). Dies gilt insbesondere für Aufwendungen oder Ausgaben im Zusammenhang mit Wirtschaftsgütern, die typischerwiese der Befriedigung privater Bedürfnisse dienen. Ihre Coachingkosten (Stimmtraining sowie Persönlichkeitstraining) konnten somit steuerlich nicht berücksichtigt werden.“
 In seiner nunmehr als Beschwerde zu behandelnden Berufung vom 09.02.2010 beantragte der Bf. die Einkommensteuer - nach Abzug der Lohnsteuer - in Höhe von € -2.982,21 festzusetzen und damit den angefochtenen Bescheid entsprechend abzuändern. Begründend wurde ausgeführt, dass die vom Bf. als Werbungskosten abgesetzten Coaching-Kosten ein Training betreffen würden, das auf Grund der besonderen beruflichen Erfordernisse unbedingt notwendig gewesen sei. Der Bf. habe zum angegebenen Zeitpunkt eine Position als CIO eines international agierenden Unternehmens angenommen. In dieser Funktion habe er einerseits den entsprechenden Auftritt vor dem in seiner Verantwortung stehenden, weltweit arbeitenden Personal und andererseits die Fähigkeit, Reden vor großem Publikum zu halten, benötigt. Da der Bf. in diesen Bereichen auf Grund der Tatsache, dass dies in seiner bisherigen Karriere nie ein Erfordernis gewesen sei, Schwächen gehabt habe, sei ihm seitens der Geschäftsführung nahgelegt worden, ein entsprechendes Training zu absolvieren.
 Im angefochtenen Bescheid werde zwar der § 20 Abs. 1 Z 2 lit. a EStG ausführlich erläutert; es werde aber nicht ausgeführt, warum das FA die Auffassung vertrete, dass die vom Bf. geltend gemachten Coaching-Kosten unter diesen zu subsumieren seien. Gerade das sei nicht der Fall. Ein Coaching, welches dazu diene, in einer Führungsposition einen entsprechenden Auftritt gegenüber dem Personal und die Fähigkeiten vor großem Publikum Reden zu halten, zu fördern, sei kein Seminar, das typischerweise der privaten Lebensführung zuzuordnen sei. Auch sei eine private Mitveranlassung, wie aus den oben dargestellten Erläuterungen eindeutig erkennbar sei, völlig auszuschließen. Es handle sich um ein rein beruflich orientiertes Training. Dies sei allein schon dadurch belegt, dass es sich im konkreten Fall um ein Einzelcoaching gehandelt habe, in dem konkret auf die beruflichen Bedürfnisse eingegangen worden sei.
 Mit Berufungsvorentscheidung vom 06.05.2010 wurde das Begehren des Bf. abgewiesen und zusätzlich auch die Aufwendungen für die geltend gemachte Fachliteratur aberkannt. Der Bescheid wurde damit begründet, dass die geltend gemachten Kosten für Logopädie allenfalls Krankheitskosten darstellen würden. Im Rahmen der Werbungskosten seien diese nicht zu berücksichtigen. Betreffend das Persönlichkeitstraining seien nach der Judikatur des Verwaltungsgerichtshofes nur jene Aufwendungen, welche die berufsspezifische Bedingtheit einwandfrei erkennen lassen würden, als Werbungskosten abzugsfähig (mit Verweis auf VwGH vom 24.06.2004, 2001/15/0184). Aufwendungen für Weiterbildung in Fertigkeiten, die ganz allgemein für viele Lebens- wie auch Arbeitssituationen Bedeutung haben, würden nicht zu den Werbungskosten zählen. Betreffend Fachliteratur seien die Zeitschriften auch für nicht in dieser Berufssparte tätige Personen von allgemeinem Interesse. Die Abgrenzung zu nicht abzugsfähigen Aufwendungen für die Lebensführung sei daher nicht möglich. Die Anerkennung als Werbungskosten werde daher verneint. Im Übrigen werde auf die Bescheidbegründung vom 08.01.2010 verwiesen.
 In weiterer Folge stellte der Bf. einen Antrag auf Vorlage der Beschwerde mit der Bitte um antragsgemäße Erledigung. Weitere Ausführungen wurden durch den Bf. nicht getätigt.
 Der Bf. ist als CIO bei seinem Arbeitgeber tätig und erfüllt als solcher Führungsaufgaben. Im Jahr 2008 nahm er zehn logopädische Behandlungstermine durch Walter Prettenhofer, Logopäde, Schauspieler, med4com, medical center for communication, Zentrum für Kommunikationsmedizin am 25.06.2008 (2 Termine), 27.06.2008, 02.07.2008, 07.07.2008, 11.07.2008 (2 Termine), 16.07.2008 und 18.07.2008 (2 Termine) in Anspruch. Hierfür bezahlte er insgesamt € 680,--. Weiters nahm er die Leistungen von Mag. H, Executive Coach und Beraterin im „Projekt: Einzelcoaching Bf.“ wie folgt in Anspruch:
 Hierfür wurden ihm insgesamt € 1.131,-- in Rechnung gestellt.
 Diese Kosten wurden vom Arbeitgeber nicht ersetzt. Dem Bf. wurde von seinem Arbeitgeber jedoch nahegelegt, solche Leistungen in Anspruch zu nehmen.
 Für Jahresabos der Zeitschriften WCM, Format sowie E-Media wurden im verfahrensgegenständlichen Jahr € 163,60 durch den Bf. bezahlt.
 Die Feststellungen beruhen auf dem Inhalt des Aktes, den vorgelegten Rechnungen/Honorarnoten durch Walter Prettenhofer vom 19.07.2008 und durch Mag. H vom 11.06.2008 sowie den Rechnungen der FSL Verlagsgesellschaft m.b.H. vom 15.02.2008, der Verlagsgruppe NEWS GmbH vom 22.02.2009 sowie der aufliegenden Zahlungsbestätigung betreffend E-Media.
 Im gegenständlichen Verfahren ist strittig, ob die vom Bf. geltend gemachten Bildungskosten für logopädische Behandlungstermine und persönliches Coaching als Fortbildungskosten anzuerkennen sind.
 Diese Bestimmung enthält als wesentliche Aussage ein Verbot des Abzuges gemischt veranlasster Aufwendungen, dem der Gedanke der Steuergerechtigkeit insoweit zu Grunde liegt, als vermieden werden soll, dass ein Steuerpflichtiger auf Grund der Eigenschaft seines Berufes eine Verbindung zwischen beruflichen und privaten Interessen herbeiführen und dadurch Aufwendungen der Lebensführung steuerlich abzugsfähig machen kann, was ungerecht gegenüber jenen Steuerpflichtigen wäre, die eine Tätigkeit ausüben, welche eine solche Verbindung zwischen beruflichen und privaten Interessen nicht ermöglicht, und die derartige Aufwendungen aus ihrem bereits versteuerten Einkommen tragen müssen (Doralt, EStG 11 , § 20 Tz 21/2).
 Nicht abzugsfähig sind daher Bildungsmaßnahmen, die auch bei nicht berufstätigen Personen von allgemeinem Interesse sind oder die grundsätzlich der privaten Lebensführung dienen (zB Persönlichkeitsentwicklung, Sport, Esoterik, B-Führerschein) (vgl. Erläuterungen zu BGBl I 106/1999).
 In Hinblick auf den Inhalt der im Einzelcoaching bearbeiteten Themen weisen diese geltend gemachten Aufwendungen einen Nahebezug zur Persönlichkeitsentwicklung und damit zur privaten Lebensführung auf.
 Im gegenständlichen Fall wurde ein Einzelcoaching durchgeführt. Dadurch ist nicht von einem heterogenen Teilnehmerkreis, sondern von einer auf den Bf. persönlich abgestimmten Leistung auszugehen, was im Gleichklang mit einem homogenen Teilnehmerkreis als Indiz für die berufliche Notwendigkeit zu werten ist. Andererseits ist aber davon auszugehen, dass dieses Einzeltraining von jedermann gebucht werden kann und nicht auf eine bestimmte Berufsgruppe zugeschnitten ist. Die dort bearbeiteten Themen sind in jedem Beruf vorteilhaft, in dem man mit Menschen kommuniziert.
 Weiter gab der Bf. an, dass die Bildungskosten vom Arbeitgeber nicht getragen wurden, sondern ihm von der Geschäftsführung lediglich nahe gelegt worden sei, eine entsprechende Leistung in Anspruch zu nehmen. Dass der Bf. für die Zeit der Schulungsmaßnahme gegen Weiterbezug des Gehalts dienstfrei gestellt oder in sonstiger Weise vom Arbeitgeber unterstützt worden sei, wurde vom Bf. in seinen Stellungnahmen und Vorbringen im Zuge des gesamten Verfahrens nicht behauptet. Dies ist als gewichtiges Indiz gegen eine Notwendigkeit der Bildungsmaßnahme zu werten.
 Die Ausführungen des Bf. sind zwar dahingehend glaubwürdig, dass die vermittelten Kenntnisse auch für seine Tätigkeit als CIO nützlich sein können. Es ist dem Finanzamt jedoch beizupflichten, wenn vermeint wird, dass das vermittelte Wissen auch für viele Lebens- wie auch Arbeitssituationen Bedeutung hat. Da es sich bei der Bildungsmaßnahme um Persönlichkeitsentwicklung handelt, kann bei Gesamtbetrachtung der oben dargestellten Umstände die berufliche Veranlassung nicht eindeutig von der privaten Veranlassung abgegrenzt werden, weswegen die Kosten des Einzelcoachings in Höhe von € 1.131,-- im Sinne der Steuergerechtigkeit unter Berücksichtigung der strengen Judikaturlinie zu § 20 EStG steuerlich nicht berücksichtigt werden konnten.
 Zu den Kosten für zehn logopädische Behandlungstermine ist auszuführen, dass es sich hierbei grundsätzlich um medizinische Sprachheilkunde handelt, welche nicht unter den Begriff der Fortbildung, sondern allenfalls unter den der außergewöhnlichen Belastung betreffend Krankheitskosten zu subsumieren sind. Dies umso mehr, als bereits auf der Honorarnote das „Zentrum für Kommunikationsmedizin“ angeführt ist, die Leistung in mehrere Behandlungstermine aufgeteilt wurde und der Betrag als umsatzsteuerbefreit gemäß § 6 Abs. 1 Z 19 UStG (Umsätze aus Heilbehandlungen im Bereich der Humanmedizin) deklariert wurde. Dementsprechend umfasst auch der auf den in § 6 Abs. 1 Z 19 UStG verwiesene logopädisch-phoniatrisch-audiologische Dienst gem. § 2 Abs. 6 MTD-Gesetz die eigenverantwortliche logopädische Befunderhebung und Behandlung von Sprach-, Sprech-, Stimm- und Hörstörungen sowie audiometrische Untersuchungen nach ärztlicher oder zahnärztlicher Anordnung.
 Krankheitskosten können grundsätzlich als außergewöhnliche Belastung steuerlich anerkannt werden. Zur Anerkennung von Aufwendungen als Krankheitskosten ist unter anderem erforderlich, dass überhaupt eine Krankheit vorliegt und dass diese Aufwendungen zwangsläufig erwachsen, somit die Maßnahme zur Heilung oder Linderung der Krankheit nachweislich notwendig ist (vgl. VwGH vom 04.09.2014, 2012/15/0136). Dies hätte im gegenständlichen Fall beispielsweise durch eine ärztliche Verschreibung oder mittels zumindest teilweiser Kostendeckung durch die Sozialversicherung nachgewiesen werden können.
 Im Zuge des Verfahrens wurde eine entsprechende Sprachstörung mit Krankheitswert jedoch zu keinem Zeitpunkt behauptet und wurden auch in Hinblick auf den Vorhaltecharakter der Beschwerdevorentscheidung keine diesbezüglichen Nachweise erbracht. Vielmehr wurden diese Kosten unter dem Gesichtspunkt von Fortbildungskosten geltend gemacht, sodass nicht von einer Krankheit des Bf. auszugehen ist. Die Anerkennung dieser Kosten als außergewöhnliche Belastung war daher nicht möglich.
 Informativ wird darauf hingewiesen, dass diese Kosten auch bei Anerkennung als außergewöhnliche Belastung aufgrund der Einkommenshöhe des Bf. unter den Selbstbehalt fallen würden.
 Sollte man die Aufwendungen tatsächlich als berufliche Fortbildung im Sinne eines Sprachtrainings qualifizieren wollen, würden die oben gemachten Ausführungen zum Einzelcoaching gelten. Ein Sprachtraining weist einen Nahebezug zur privaten Lebensführung auf, da die eigene Ausdrucks- und Kommunikationsfähigkeit in so gut wie allen Lebenslagen von Bedeutung ist. Als Abgrenzungskriterium der beruflichen von der privaten Veranlassung wäre daher die bereits erwähnte Notwendigkeit zur prüfen. Die Anerkennung solcher Aufwendungen als Werbungskosten wäre daher in Hinblick auf die gleiche Sachlage entsprechend den zum Einzelcoaching dargelegten Gründen zu versagen.
 Da der Bf. beantragte, die im Erstbescheid zuerkannten Beträge samt Aufwendungen für Aus- / Fortbildung zu gewähren, sind außerdem die Kosten für Fachliteratur, welche im Erstbescheid anerkannt, mittels Beschwerdevorentscheidung jedoch nicht mehr berücksichtigt wurden, streitgegenständlich.
 Hierzu ist nochmals auszuführen, dass sich aus § 20 Abs. 1 Z 2 lit. a EStG 1988 im Wesentlichen ein Abzugsverbot gemischt veranlasster Aufwendungen ergibt.
 „Bei Aufwendungen, die auch in den Kreis der privaten Lebensführung fallen können, ist ein strenger Maßstab anzulegen und eine genaue Unterscheidung vorzunehmen (vgl. VwGH 15. 11. 1995, 94/13/0142). Soweit sich Aufwendungen für die Lebensführung und Aufwendungen beruflicher Natur nicht einwandfrei trennen lassen, ist entsprechend dem "Aufteilungsverbot" der gesamte Betrag nicht abzugsfähig. Bei der Abgrenzung beruflich bedingter Aufwendungen von den Kosten der Lebensführung ist eine typisierende Betrachtungsweise derart anzuwenden, dass nicht die konkrete tatsächliche Nutzung, sondern die typischerweise zu vermutende Nutzung als allein erheblich angesehen werden muss“ (UFS vom 20.06.2011, RV/0717-W/11).
 „Enthält eine Zeitschrift zwar auch berufliche Artikel, ist sie jedoch auch von allgemeinem, politischem Interesse, so sind die Aufwendungen für diese Zeitschrift solchen für Tageszeitungen gleichzustellen und grundsätzlich daher nicht abzugsfähig (Hinweis E 10.9.1998, 96/15/0198)“ (VwGH vom 24.06.1999, 97/15/0070).
 Daher begründet laut ständiger Rechtsprechung des Verwaltungsgerichtshofes die Anschaffung von Werken der Literatur, die von allgemeinem Interesse oder für einen nicht fest abgrenzbaren Teil der Allgemeinheit mit höherem Bildungsgrad bestimmt ist, nicht abzugsfähige Kosten der Lebensführung (VwGH vom 24.11.1999, 99/13/0202). Dies gilt selbst dann, wenn aus den betreffenden Publikationen Anregungen für die berufliche Tätigkeit gewonnen werden können (VwGH vom 26.04.2000, 96/14/0098 betr. Literatur für Unterrichtsgestaltung eines Lehrers).
 Bei der Zeitschrift WCM handelt es sich laut Eigenbezeichnung um „Das Fachmagazin für IT-Computer und Kommunikationstechnologie“. Die Ausgabe Jänner/Februar 2012 beschäftigte sich beispielsweise unter anderem mit den Themen „Samsungs Flagschiff im Test Galaxy Note“, „Ein Windows-Handy überrascht im Test: HTC Titan“, „Nie wieder Troubles mit Treibern verspricht AIDA“ und „Machtvolles Online-Rollenspiel Star Wars: The Old Republic“.
 Die Zeitschrift Format ist eine Wochenzeitschrift der Verlagsgruppe News mit thematischem Schwerpunkt auf österreichischer und internationaler Wirtschaft sowie den Rubriken Politik, Kultur und sogenannte Lifestyle-Themen. Aktuell (November 2015) werden Themen wie „Neue Chance für Freihandel zwischen EU und Südamerika“, „Prognose: 2016 müssen Sparer für Bank-Guthaben zahlen“, „So sparen Sie im Winter Energie und Heizkosten“ oder „IT-Experten fordern mehr Geld für Sicherheit“ behandelt.
 Bei der Zeitschrift E-Media handelt es sich ebenso wie bei der Zeitschrift WCM um eine Computerzeitschrift. Die Ausgabe vom November 2015 behandelt Themen wie „Der große Laptoptest Welcher wird meiner? Jetzt durchblicken beim Kauf“, „147 Gadgets, Smartphones, Kameras, Beamer, Boxen... Technik, damit X-Mas Spaß macht“, „Shared Economy Neue Modelle für airbnb, uber & co.“ oder „Schlank & Sexy Fit werden mit neuen Apps“.
 Bei typisierender Betrachtungsweise zeigen diese Artikel zwar einen gewissen Zusammenhang der beruflichen Stellung des Bf. auf, jedoch sind sie von allgemeinem Interesse bzw. zumindest für einen nicht fest abgrenzbaren Teil der Allgemeinheit mit höherem Bildungsgrad bestimmt. Es handelt sich um keine Fachbücher, welche derart auf die spezifischen beruflichen Bedürfnisse eines CIO eines großen Konzerns abgestellt sind, dass ihnen die Eignung fehlt, private Bedürfnisse interessierter Bevölkerungskreise zu befriedigen (vgl. UFS 20.06.2011, RV/0717-W/11), weswegen diese Kosten nicht anerkannt werden konnten.
 ECLI:AT:BFG:2016:RV.7101883.2010
 Findok-Nr: 109269.1, aufgenommen am: 08.04.2016 08:02:40, Dokument-ID: 439af69b-d35b-46c5-affd-18af3fce5930, Segment-ID: 4f8d8a38-a3d7-4f3e-8405-01d838b52064


type: caselaw

text:
24.3.2001 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 95/5
 Petición de decisión prejudicial presentada mediante reso- ¿Debe interpretarse la expresión «uso efectivo», que figura en
 lución del Kilpailuneuvosto, de fecha 14 de diciembre de el artı́culo 12, apartado 1, de la Directiva 89/104/CEE(1) del
 2000, en el asunto entre Arkkitehtuuritoimisto Riitta Consejo, Primera Directiva relativa a la aproximación de las
 Korhonen Oy y Arkkitehtitoimisto Pentti Toivanen Oy y legislaciones de los Estados miembros en materia de marcas,
 Vilho Tervomaa, empresa de construcción, por una parte, de la forma que se ha expuesto anteriormente en el apar-
 y Varkauden Taitotalo Oy, por otra tado 3.4, (2) y, en caso de respuesta negativa, qué (otro) criterio
 ha de seguirse para determinar el significado de «uso efectivo»?
 (Asunto C-18/01)
 ¿Cabe hablar también de «uso efectivo» en el sentido antes
 (2001/C 95/07) mencionado, si no se comercializan nuevos productos con la
 marca, pero sı́ se realizan otras actividades como las descritas
 Al Tribunal de Justicia de las Comunidades Europeas le ha anteriormente en el apartado 3.1, (v) y (vi)? (3)
 sido sometida una petición de decisión prejudicial mediante
 resolución del Kilpailuneuvosto, dictada el 14 de diciembre de
 2000, en el asunto entre Arkkitehtuuritoimisto Riitta Korho- (1) DO L 40 de 11.02.1989, p. 1.
 nen Oy y Arkkitehtitoimisto Pentti Toivanen Oy y Vilho (2) «Sólo se puede responder a la cuestión de si cierto uso puede ser
 Tervomaa, empresa de construcción, por una parte, y Varkau- considerado «uso efectivo», (i) tomando en cuenta todos los
 den Taitotalo Oy, por otra, y recibida en la Secretarı́a del hechos y circunstancias especı́ficas del caso, para lo cual (ii) es
 Tribunal de Justicia el 16 de enero de 2001. El Kilpailuneuvosto decisivo si el conjunto de los hechos y circunstancias especı́ficos
 solicita al Tribunal de Justicia que se pronuncie sobre las del caso, considerados en mutua relación y en relación con lo que
 siguientes cuestiones: en el correspondiente sector del tráfico económico se tiene por
 habitual y comercialmente justificado, da la impresión de que la
 ¿Puede una sociedad anónima, de cuyo capital social un finalidad del uso es buscar o conservar un mercado para los
 municipio sea el titular único, y en la que el municipio ostenta productos y servicios de la marca y no única y exclusivamente
 mantener en vigor la marca, y para lo cual (iii), por lo que respecta
 la facultad de decisión, intervenir en los procedimientos de a estos hechos y circunstancias, por lo general hay que prestar
 adjudicación de contratos públicos como entidad adjudicadora atención al carácter, a la magnitud, a la frecuencia y a la
 en el sentido del artı́culo 1, apartado b), de la mencionada regularidad, ası́ como a la duración del uso en relación con la
 Directiva 92/50/CEE (1), si la sociedad obtiene servicios de naturaleza del producto o del servicio y con la naturaleza e
 proyección y de construcción al objeto de construir edificios importancia de la empresa».
 destinados a oficinas de alquiler a favor de empresas? (3) Venta de piezas y composiciones extintoras (sin marca) para
 extintores de la marca MINIMAX a empresas que realizaban el
 Además, el kilpailuneuvosto pide que se dilucide si influye en mantenimiento de tales aparatos. Mantener, controlar, calibrar de
 el análisis del asunto el hecho de que el objetivo del proyecto nuevo, reparar y revisar extintores provistos de la marca MINI-
 de construcción del municipio sea crear las condiciones MAX, utilizando adhesivos «Gebruiksklaar Minimax» (Minimax
 necesarias para actividades comerciales en la ciudad. listo para usar).
 En segundo lugar, el kilpailuneuvosto pide asimismo que se
 dilucide si influye en el análisis del asunto el hecho de que el
 destino de las oficinas que deben construirse sea su arriendo a
 favor de empresas privadas.
 (1) DO L 209, de 24.07.1992, p. 1.
 Recurso de casación interpuesto el 1 de febrero de 2001
 por el Dr. Sandro Cognigni contra el auto dictado el
 30 de noviembre de 2000 por la Sala Primera del Tribunal
 de Primera Instancia de las Comunidades Europeas en el
 asunto T-314/00 promovido contra la Comisión de las
 Petición de decisión prejudicial presentada mediante reso- Comunidades Europeas
 lución del Hoge Raad der Nederlanden, de fecha 26 de
 enero de 2001, en el asunto entre Ansul B.V. y Ajax
 Brandbeveiliging B.V. (Asunto C-43/01 P)
 (Asunto C-40/01) (2001/C 95/09)
 (2001/C 95/08)
 En el Tribunal de Justicia de las Comunidades Europeas se ha
 Al Tribunal de Justicia de las Comunidades Europeas le ha presentado el 1 de febrero de 2001 un recurso de casación
 sido sometida una petición de decisión prejudicial mediante formulado por el Dr. Sandro Cognigni, representado por el Sr.
 resolución del Hoge Raad der Nederlanden, dictada el 26 de Walter Massucci, abogado de Fermo (AP), con despacho en
 enero de 2001, en el asunto entre Ansul B.V. y Ajax Pedaso, via Giovanni XXIII, no 5, contra el auto dictado el
 Brandbeveiliging B.V., y recibida en la Secretarı́a del Tribunal 30 de noviembre de 2000 por la Sala Primera del Tribunal de
 de Justicia el 31 de enero de 2001. El Hoge Raad der Primera Instancia de las Comunidades Europeas en el asunto
 Nederlanden solicita al Tribunal de Justicia que se pronuncie T-314/00, promovido contra la Comisión de las Comunidades
 sobre las siguientes cuestiones: Europeas.
 ---pagebreak--- C 95/6 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 24.3.2001
 La parte recurrente solicita al Tribunal de Justicia de las disposiciones legales, reglamentarias o administrativas
 Comunidades Europeas que: necesarias para atenerse a la Directiva 95/63/CE del
 Consejo, de 5 de diciembre de 1955 (1), por la que
 — Anule el auto recurrido y devuelva el asunto al juez se modifica la Directiva 89/655/CEE (2), relativa a las
 competente para conocer del fondo. disposiciones mı́nimas de seguridad y de salud para la
 utilización por los trabajadores en el trabajo de los
 — Condene en costas a la parte adversa. equipos de trabajo, o al no notificar la adopción de tales
 disposiciones a la Comisión, y
 Motivos y principales alegaciones — condene en costas a Irlanda.
 1) Sobre la definición jurı́dica del recurso relativo a la Motivos y principales alegaciones
 primera instancia
 El artı́culo 249 CE, según el cual, la Directiva obligará al
 Teniendo en cuenta el recurso relativo a la primera Estado miembro destinatario en cuanto al resultado que deba
 instancia, y considerando que la cuestión formal de su conseguirse, supone la obligación de los Estados miembros
 nome iuris no debe condicionar la admisibilidad de un de observar el plazo establecido en la Directiva para dar
 recurso, parece lógico sostener que procede revocar cumplimiento a la misma. Dicho plazo expiró el 5 de diciembre
 en su integridad la fundamentación jurı́dica del auto de 1998 sin que Irlanda promulgara las disposiciones necesa-
 recurrido. rias para dar cumplimiento a la Directiva evocada en las
 pretensiones de la Comisión.
 2) Sobre la competencia del Tribunal de Primera Instancia (1) DO L 335 de 30.12.1995, p. 28.
 (2) DO L 393 de 30.12.1989, p. 13.
 Resulta patente que, por tratarse de un litigio entre una
 Institución comunitaria y el miembro de una comisión
 consultiva creada por esa Institución, el Tribunal de
 Primera Instancia es competente para conocer del litigio.
 Petición de decisión prejudicial presentada mediante reso-
 Por otra parte, debe ponerse de relieve que, con arreglo lución del Tribunale di Siena, de fecha de 26 de enero de
 al artı́culo 91 del Estatuto de los funcionarios de 2001, en el asunto entre Milena Castellani e Istituto
 las Comunidades Europeas, el Tribunal de Justicia es nazionale della previdenza sociale (INPS)
 competente para resolver sobre los litigios que se
 susciten entre la Comunidad y «alguna de las apersonas (Asunto C-50/01)
 a quienes se aplica el presente Estatuto». Si el Tribunal
 de Primera Instancia hubiera declinado su propia compe- (2001/C 95/11)
 tencia a favor de la de este último órgano jurisdiccional,
 deberı́a haber procedido de oficio a la remisión del Al Tribunal de Justicia de las Comunidades Europeas le ha
 recurso al órgano competente. sido sometida una petición de decisión prejudicial mediante
 resolución del Tribunale di Siena, dictada el 26 de enero de
 2001, en el asunto entre Milena Castellani e Istituto nazionale
 della previdenza sociale (INPS), y recibida en la Secretarı́a del
 Tribunal de Justicia el 5 de febrero de 2001. El Tribunale di
 Siena solicita al Tribunal de Justicia que se pronuncie sobre las
 Recurso interpuesto el 5 de febrero de 2001 contra siguientes cuestiones:
 Irlanda por la Comisión de las Comunidades Europeas
 La prohibición de acumulación del valor contable de la
 (Asunto C-48/01) paga extraordinaria de garantı́a salarial con las retribuciones
 abonadas al trabajador durante el perı́odo de referencia
 (2001/C 95/10) (art. 2, párr. 4, del Decreto Legislativo no 80/1992) ¿resulta
 compatible —también a la luz de los anteriores fallos del
 Tribunal de Justicia sobre el referido Decreto Legislativo— con
 En el Tribunal de Justicia de las Comunidades Europeas se ha
 la Directiva 80/987/CEE? (1) En el presente caso:
 presentado el 5 de febrero de 2001 un recurso contra Irlanda
 formulado por la Comisión de las Comunidades Europeas, 1) La citada prohibición de acumulación, ¿puede conside-
 representada por la Sra. Nicola Yerrell, miembro de su Servicio rarse conforme con la finalidad de la Directiva que (según
 Jurı́dico, en su calidad de agente, que designa como domicilio su art. 3, ap. 1) es asegurar el pago de los créditos
 en Luxemburgo el despacho del Sr. Carlos Gómez de la Cruz, impagados que se refieran a la retribución correspon-
 asimismo miembro de su Servicio Jurı́dico, Centre Wagner, diente al perı́odo anterior a una fecha determinada (art. 3,
 Kirchberg. ap. 2) y relativa a un determinado perı́odo (art. 4, aps. 1
 y 2)? o bien
 La parte demandante solicita al Tribunal de Justicia que:
 2) la citada prohibición de acumulación, ¿responde a un
 — Declare que Irlanda ha incumplido las obligaciones que criterio asistencial, que no se ajusta a la finalidad social
 le incumben en virtud del Tratado CE al no adoptar las que inspira a la Directiva 80/987?


text:
 26.10.2013
 LT
 Europos Sąjungos oficialusis leidinys
 C 313/28
 2013 m. liepos 29 d. pareikštas ieškinys byloje Gossio prieš Tarybą
 (Byla T-406/13)
 2013/C 313/54
 Proceso kalba: prancūzų
 Šalys
 Ieškovas: Marcel Gossio (Kasablanka, Marokas), atstovaujamas advokato S. Zokou
 Atsakovė: Europos Sąjungos Taryba
 Reikalavimai
 Ieškovas Bendrojo Teismo prašo:
 —
 panaikinti:
 —
 Tarybos sprendimą 2010/656/BUSP ir Tarybos reglamentą (EB) 560/2005, taip pat 2012 m. kovo 8 d. Tarybos įgyvendinimo sprendimą 2012/144/BUSP, kuriais nustatomos ribojamosios priemonės Dramblio Kaulo Krantui, kiek jie susiję su ieškovu;
 —
 2013 m. gegužės 17 d. Sprendimą, patvirtinantį ir pratęsiantį minėtų ribojamųjų priemonių taikymą, kiek jomis ieškovas paliktas įtrauktas į asmenų ir subjektų sąrašą, minimą Sprendimo 2010/656/BUSP II priede ir Reglamento (EB) Nr. 560/2005, nustatančio ribojančias priemones, taikytinas atsižvelgiant į padėtį Dramblio Kaulo Krante, IA priede.
 Ieškinio pagrindai ir pagrindiniai argumentai
 Grįsdamas ieškinį ieškovas remiasi dviem pagrindais.
 1.
 Pirmasis ieškinio pagrindas, susijęs su įgaliojimų viršijimu ir akivaizdžia vertinimo klaida, nes:
 —
 kaltinimai ieškovui neturi jokio objektyvaus pagrindo ir nepagrįsti jokiais konkrečiais įrodymais;
 —
 nėra objektyvaus ryšio tarp motyvų, nurodytų siekiant pateisinti ieškovui pritaikytas ribojamąsias priemones, ir padėties Dramblio Kaulo Krante;
 —
 teisinės duomenų bazės, kuriomis remtasi taikant ieškovui ribojamąsias priemones, prieštarauja paskutiniams šioms priemonėms pagrįsti nurodytiems motyvams;
 —
 Tarybos sprendimai priimti piktnaudžiaujant procedūra arba įgaliojimais.
 2.
 Antrasis ieškinio pagrindas, susijęs su ieškovo pagrindinių teisių ir visų pirma jo nekaltumo prezumpcijos, laisvės užsiimti verslu, teisės į nuosavybę, proporcingumo principo, taip pat teisės į privataus ir šeimos gyvenimo gerbimą, teisės nebūti kankinamam ir nepatirti nežmoniško ar žeminančio elgesio, pažeidimu.