type: wikipedia

text:
Братът на мечката () е американски анимационен филм от 2003 г. на компанията „Дисни“ номиниран за „Оскар“ за най-добър анимационен филм. През 2006 г. е направено продължение на филма, носещо името „Братът на мечката 2“.
 Източници
 Външни препратки
 Официален сайт на Братът на мечката
 Анимационни филми от 2003 година
 Анимационни филми на „Дисни“
 Филми на „Уолт Дисни Анимейшън Студиос“
 Американски детски анимационни филми
 Анимационни драми


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 5.11.2020
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 L 368/4
 EEZ APVIENOTĀS KOMITEJAS LĒMUMS
 Nr. 105/2018
 (2018. gada 31. maijs),
 ar ko groza EEZ līguma I pielikumu (Veterinārijas un fitosanitārijas jautājumi) [2020/1609]
 EEZ APVIENOTĀ KOMITEJA,
 ņemot vērā Līgumu par Eiropas Ekonomikas zonu (“EEZ līgums”) un jo īpaši tā 98. pantu,
 tā kā:
 (1)
 EEZ līgumā ir jāiekļauj Komisijas Regula (ES) 2017/1972 (2017. gada 30. oktobris), ar ko Eiropas Parlamenta un Padomes Regulas (EK) Nr. 999/2001 I un III pielikumu groza attiecībā uz briežu dzimtas dzīvnieku hroniskās novājēšanas slimības uzraudzības programmu Igaunijā, Latvijā, Lietuvā, Polijā, Somijā un Zviedrijā un atceļ Komisijas Lēmumu 2007/182/EK (1).
 (2)
 Ar Regulu (ES) 2017/1972 atceļ Komisijas Lēmumu 2007/182/EK (2), kas ir iekļauts EEZ līgumā un attiecīgi jāsvītro no EEZ līguma.
 (3)
 Šis lēmums attiecas uz tiesību aktiem veterinārijas jomā. Tiesību akti veterinārijas jomā neattiecas uz Lihtenšteinu, kamēr attiecībā uz Lihtenšteinu piemēro Nolīgumu starp Eiropas Kopienu un Šveices Konfederāciju par lauksaimniecības produktu tirdzniecību, kā tas noteikts EEZ līguma I pielikuma nozaru pielāgojumos. Tāpēc šis lēmums nav piemērojams Lihtenšteinai.
 (4)
 Tādēļ būtu attiecīgi jāgroza EEZ līguma I pielikums,
 IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU.
 1. pants
 EEZ līguma I pielikuma I nodaļu groza šādi:
 1)
 nodaļas 7.1. daļas 12. punktam (Eiropas Parlamenta un Padomes Regula (EK) Nr. 999/2001) pievieno šādu ievilkumu:
 “—
 32017 R 1972: Komisijas 2017. gada 30. oktobra Regulu (ES) 2017/1972 (OV L 281, 31.10.2017., 14. lpp.).”;
 2)
 pielāgojuma tekstam 7.1. daļas 12. punktā (Eiropas Parlamenta un Padomes Regula (EK) Nr. 999/2001) pievieno šādu tekstu:
 “J.
 III pielikuma A nodaļas III iedaļas A sadaļas 1.1. punktā aiz vārda “Lietuva” pievieno šādu tekstu:
 “Norvēģija,”.”;
 3)
 svītro 7.2. daļas 46. punktu (Komisijas Lēmums 2007/182/EK).
 2. pants
 Regulas (ES) 2017/1972 teksts islandiešu un norvēģu valodā, kas jāpublicē Eiropas Savienības Oficiālā Vēstneša EEZ papildinājumā, ir autentisks.
 3. pants
 Šis lēmums stājas spēkā 2018. gada 1. jūnijā, ja ir iesniegti visi paziņojumi saskaņā ar EEZ līguma 103. panta 1. punktu (*1).
 4. pants
 Šo lēmumu publicē Eiropas Savienības Oficiālā Vēstneša EEZ iedaļā un tā EEZ papildinājumā.
 Briselē, 2018. gada 31. maijā
 EEZ Apvienotās komitejas vārdā –
 priekšsēdētājs
 Claude MAERTEN
 (1) OV L 281, 31.10.2017., 14. lpp.
 (2) OV L 84, 24.3.2007., 373. lpp.
 (*1) Konstitucionālās prasības nav norādītas.


type: caselaw

text:
 18.11.2006
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 281/1
 Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 12 września 2006 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Oldenburg — Niemcy) — Industrias Nucleares do Brasil SA, Siemens AG przeciwko UBS AG (C-123/04), Texas Utilities Electric Corporation (C-124/04)
 (Sprawy połączone C-123/04 i C-124/04) (1)
 (Traktat EWEA - Zaopatrzenie - Reżim prawny własności - Wzbogacanie uranu na terytorium Wspólnoty przez podmiot pochodzący z państwa trzeciego)
 (2006/C 281/02)
 Język postępowania: niemiecki
 Sąd krajowy
 Oberlandesgericht Oldenburg
 Strony w postępowaniu przed sądem krajowym
 Strona skarżąca: Industrias Nucleares do Brasil SA, Siemens AG
 Strona pozwana: UBS AG (C-123/04), Texas Utilities Electric Corporation (C-124/04)
 Przedmiot
 Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Oberlandesgericht Oldenburg — Interpretacja art. 57 EWEA, 73 EWEA, 75 EWEA, 86 EWEA, 87 EWEA, 196 EWEA i 197 EWEA — Umowa pożyczki uranu będącego własnością przedsiębiorstwa pochodzącego z państwa trzeciego, wzbogaconego i przechowywanego na terytorium Wspólnoty, zabezpieczona prawem zastawu
 Sentencja
 1)
 Artykuł 75 akapit pierwszy EWEA należy interpretować w ten sposób, że pojęcia „przetwarzanie”, „przekształcanie” i „formowanie” użyte w tym postanowieniu obejmują swym zakresem również wzbogacanie uranu.
 2)
 Artykuł 196 lit. b) EWEA należy interpretować w ten sposób, że przedsiębiorstwo, którego siedziba nie znajduje się na terytorium jednego z państw członkowskich, nie wykonuje, w rozumieniu tego przepisu, działalności częściowo lub całkowicie na tym terytorium, jeżeli utrzymuje ono z innym przedsiębiorstwem, którego siedziba znajduje się na tym samym terytorium, stosunki handlowe, których przedmiotem jest bądź dostawa surowców do wytwarzania wzbogaconego uranu i zaopatrywanie się w uran wzbogacony, bądź jego przechowywanie.
 3)
 Artykuł 75 akapit pierwszy lit. c) EWEA należy interpretować w ten sposób, że materiały dostarczone w celu przetworzenia, przekształcenia lub formowania nie muszą być identyczne z materiałami w następstwie zwróconymi i że wystarczy, by materiały zwrócone odpowiadały pod względem ilości i jakości materiałom dostarczonym, mimo braku jakiegokolwiek związku pomiędzy materiałami zwróconymi a materiałami pierwotnie dostarczonym. Ponadto powyższy artykuł należy interpretować w ten sposób, że fakt, iż przedsiębiorstwo dokonujące obróbki nabywa na własność surowce w momencie ich dostawy i jest wobec tego zobowiązane do przeniesienia własności wzbogaconego uranu po jego obróbce na drugą stronę umowy, nie wyłącza zastosowania art. 75 akapit pierwszy lit. c) EWEA.
 4)
 Artykuł 196 lit. b) EWEA należy interpretować w ten sposób, że przedsiębiorstwo, które dokonuje sprzedaży i kupna wzbogaconego uranu przechowywanego na terytorium państw członkowskich, nie wykonuje częściowo działalności, w rozumieniu tego przepisu, na terytorium tych państw.
 5)
 Artykuł 73 EWEA należy interpretować w ten sposób, że nie znajduje on zastosowania do umów dotyczących wzbogaconego uranu przechowywanego na terytorium Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, których stronami są wyłącznie podmioty z państw trzecich.
 (1) Dz.U. C 106 z 30.4.2004


type: other

text:
IPPB1/415-1443/12/15-5/S/KS | Interpretacja indywidualna
 ♦ › Akcja › IPPB1/415-1443/12/15-5/S/KS
 Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, 19 lutego 2016 r.
 Czy Wnioskodawca jako akcjonariusz SKA jest zobowiązany zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych jeśli walne zgromadzenie SKA podejmie uchwałę o przekazaniu środków zgromadzonych na kapitale zapasowym na kapitał zakładowy SKA, a Wnioskodawcy zostaną przydzielone nowe akcje lub nastąpi podwyższenie wartości nominalnej dotychczasowych akcji?
 Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2015 r., sygn. akt III SA/WA 825/13 (data wpływu 29 grudnia 2015 r.) stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 8 listopada 2012 r. (data wpływu 12 listopada 2012 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z podjęciem uchwały o podwyższeniu kapitału zakładowego przez spółkę komandytowo-akcyjną – jest prawidłowe
 W dniu 12 listopada 2012 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z podjęciem uchwały o podwyższeniu kapitału zakładowego przez spółkę komandytowo-akcyjną.
 We wniosku zostało przedstawiony następujące zdarzenie przyszłe.
 Wnioskodawca, będący osobą fizyczną („Wnioskodawca” lub „Akcjonariusz”) będzie posiadał akcje spółek komandytowo-akcyjnych („SKA”). W przypadku gdzie Wnioskodawca jest obecnie wspólnikiem w spółkach prawa handlowego, Wnioskodawca stanie się akcjonariuszem SKA w ten sposób, że spółki te przekształcą się w SKA. W przypadku innych SKA Wnioskodawca stanie się ich akcjonariuszem w ten sposób, że kupi akcje, otrzyma je w darowiźnie bądź obejmie nowo wyemitowane akcje w zamian za wkłady.
 Walne zgromadzenie SKA podejmie uchwałę o podwyższeniu kapitału zakładowego ze środków własnych SKA poprzez emisję nowych akcji lub podwyższenie wartości nominalnej dotychczasowych akcji. Na ten cel zostaną przekazane środki zgromadzone na kapitale zapasowym SKA, pochodzące z tzw. agio emisyjnego z poprzednich emisji akcji. Agio emisyjne powstało w związku z wniesieniem do SKA wkładów pieniężnych i niepieniężnych. Akcje przydzielone (nabyte) w tym trybie nie wymagają objęcia, będą przysługiwały akcjonariuszom w tym Wnioskodawcy w stosunku do ich udziałów w dotychczasowym kapitale zakładowym.
 Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, iż Wnioskodawca jako akcjonariusz SKA nie ma obowiązku zapłacić podatku dochodowego od osób fizycznych jeśli walne zgromadzenie SKA podejmie uchwałę o przekazaniu środków zgromadzonych na kapitale zapasowym na kapitał zakładowy, a Wnioskodawcy zostaną przydzielone nowe akcje lub nastąpi podwyższenie wartości nominalnej dotychczasowych akcji, gdyż obowiązku takiego nie przewiduje ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych.
 Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów w dniu 14 stycznia 2013 r. wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego nr IPPB1/415-1442/12-2/KS stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego w zakresie skutków podatkowych związanych z podjęciem uchwały o podwyższeniu kapitału zakładowego przez spółkę komandytowo-akcyjną:
 w części dotyczącej podwyższenia kapitału zakładowego z zysków zgromadzonych przez tę spółkę poprzez emisję nowych akcji – jest nieprawidłowe,
 w części dotyczącej podwyższenia kapitału zakładowego z zysków zgromadzonych przez tę spółkę poprzez podwyższenie wartości nominalnej dotychczasowych akcji – jest prawidłowe.
 Interpretację doręczono w dniu 17 stycznia 2013 r.
 W związku z powyższym rozstrzygnięciem, pełnomocnik Wnioskodawczyni - Pani D.D. pismem z dnia 21 stycznia 2013 r. (data wpływu 23 stycznia 2013 r.) wniosła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Po dokonaniu analizy zarzutów przedstawionych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, co przedstawiono w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zawartej w piśmie z dnia 15 lutego 2013 r. nr IPPB1/415-1443/12-4/KS.
 W dniu 4 marca 2013 r. do Izby Skarbowej w Warszawie Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku wpłynęła skargę, w której Strona zaskarżyła stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie zawarte w interpretacji z dnia 14 stycznia 2013 r. nr IPPB1/415-1443/12-2/KS.
 Wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 825/13 (data wpływu 23 września 2013 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi Pani A.F. na interpretację indywidualną z dnia 14 stycznia 2013 r. nr IPPB1/415-1443/12-2/KS w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, uchylił zaskarżoną interpretację.
 Od powyższego wyroku Organ podatkowy pismem z dnia 15 października 2013 r. nr IO-007-513/13 wniósł w dniu 18 października 2013 r. skargę kasacyjną.
 Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 września 2015 r., sygn. akt II FSK 3605/13 po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie na interpretację indywidualną z dnia 14 stycznia 2013 r. nr IPPB1/415-1443/12-2/KS oddalił skargę kasacyjną.
 W związku z powyższym w dniu 29 grudnia 2015 r. do tut. Organu podatkowego wpłynął prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 825/13.
 Według Sądu spór w niniejszej sprawie dotyczy ustalenia, czy objęcie nowych akcji w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego ze środków kapitału zapasowego stanowi dla akcjonariusza podlegający opodatkowaniu przychód. Zdaniem Skarżącej, w powyżej przedstawionej sytuacji jako akcjonariusz SKA nie ma ona obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, gdyż obowiązku takiego nie przewiduje u.p.d.o.f. Natomiast zdaniem Ministra Finansów w przypadku, gdy walne zgromadzenie SKA podejmie uchwałę o przekazaniu środków zgromadzonych na kapitale zapasowym na kapitał zakładowy SKA i w związku z tym Skarżącej zostaną przydzielone nowe akcje, uzyska ona przychód z tytułu udziału w SKA, rodzaj dywidendy rzeczowej (w formie akcji), ze źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., który to przychód powinien być opodatkowany.
 W ocenie Sądu stanowisko Ministra Finansów jest nieprawidłowe. Na uwzględnienie zasługują więc zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 8 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 11 oraz art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f.
 W tym miejscu zauważyć należy, że tożsamy problem był przedmiotem wypowiedzi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w wyrokach z dnia 19 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Ke 257/13 oraz sygn. akt I SA/Ke 262/13, a także Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 615/13 oraz z 13 czerwca 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 537/13, które skład orzekajacy w niniejszej sprawie w pełni podziela.
 Zdaniem Sądy w ślad za przywołanymi wyrokami wskazać należy, że dochody uzyskiwane w spółce, w tym spółce komandytowo-akcyjnej, należy kwalifikować tak jak zgodnie przyjmują Organ i Skarżąca do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, na co wskazuje treść przepisów art. 5b ust 2, art. 8 ust 1, art. 10 ust 1 pkt 3 u.p.d.o.f. Przepis art. 5b ust. 2 u.p.d.o.f. stanowi, że jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niemająca osobowości prawnej, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. Należy jednak zauważyć, że ustawodawca nie definiuje dla celów podatkowych czym jest przychód z udziału w SKA. Konieczne jest wobec tego rozważenie spornego zagadnienia prawnego w kontekście przepisów Kodeksu spółek handlowych.
 Zgodnie z art. 126 § 1 pkt 2 Kodeksu spółek handlowych w zakresie stosunku prawnego akcjonariuszy w SKA stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące spółki akcyjnej. Konsekwencją tej regulacji jest to, że na podstawie art. 347 § 1, w związku z art. 126 § 1 pkt 2 Kodeksu spółek handlowych prawo do udziału w zysku akcjonariusza spółki powstaje dopiero z chwilą jego przeznaczenia przez zgromadzenie wspólników do wypłaty akcjonariuszom. Przyjąć należy, że akcjonariuszowi spółki komandytowo-akcyjnej, stosownie do art. 146 § 2 pkt 2 Kodeksu spółek handlowych, przysługuje zysk ze spółki tylko wtedy, gdy komplementariusze podejmą uchwałę o jego podziale. Wcześniej akcjonariusz nie ma skutecznego roszczenia o jego wypłatę. Z tą chwilą (a więc dopiero po spełnieniu określonych w Kodeksie spółek handlowych przesłanek) akcjonariusz nabywa wierzytelność o wypłatę należnej mu części zysku (dywidendy). Jednocześnie wskazać należy, że prawo do udziału w zysku jest podstawowym prawem majątkowym przysługującym akcjonariuszowi SKA, jednakże prawo to należy odróżnić od wierzytelności i opartego na nim roszczenia akcjonariusza wobec spółki o wypłatę przypadającej mu części zysku przeznaczonego do podziału.
 Ze stanu faktycznego wniosku wynika, że uchwała - jeśli walne zgromadzenie spółki SKA ją podejmie - dotyczyć będzie przekazania środków zgromadzonych na kapitale zapasowym na kapitał zakładowy. Wobec zakazu rozszerzania bądź modyfikowania stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o interpretację, w sposób oczywisty nie można przyjąć, że uchwała taka dotyczyć będzie podziału wypracowanego przez spółkę zysku z tej działalności i wypłaty dywidendy. Rozważania dotyczące powstania obowiązku podatkowego z tytułu wypłaty dywidendy (w rozumieniu przepisów Kodeksu spółek handlowych) były przedmiotem orzekania Naczelnego Sądu Administracyjnego w uchwale 7 sędziów z dnia 20 maja 2013 r., sygn. akt II FPS 6/12. Według stanowiska wyrażonego przez Naczelny Sąd Administracyjny w tej uchwale datą powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych dla osoby fizycznej, będącej akcjonariuszem spółki komandytowo-akcyjnej, w myśl art. 14 ust. 1i u.p.d.o.f. jest dzień faktycznego otrzymania dywidendy. Dopiero wówczas dywidenda będzie niewątpliwie w sensie ekonomicznym przysporzeniem majątkowym dla akcjonariusza SKA. Od tego czasu przychód z tytułu udziału w zysku (art. 8 ust. 1 u.p.d.o.f.) staje się przychodem ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3, jako należny w rozumieniu art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f., stanowi podstawę przychodu do wyliczenia zobowiązania podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
 W konsekwencji powyższego nie można w sposób uprawniony twierdzić, że przychód ten w postaci dywidendy (rzeczowej w formie akcji) powstaje z momentem przydzielenia akcjonariuszom akcji z nowej emisji. Moment uzyskania dochodu z akcji (dywidendy) nie jest tożsamy z momentem ich nabycia bez względu na formę tego nabycia (w tym przypadku przydzielenia nowych akcji w ramach podwyższenia kapitału zakładowego). Cechą papierów wartościowych, jakimi są akcje, jest to, że generują dochód w przyszłości, tj. w postaci dywidendy, czy też - w przypadku ich odpłatnego zbycia - w postaci różnicy pomiędzy przychodem ze sprzedaży a kosztami poniesionymi na nabycie akcji.
 W momencie zaś przydzielenia akcji nowej emisji na warunkach określonych w stanie faktycznym sprawy przysporzenie, jakie z tego tytułu uzyskuje akcjonariusz, niezależnie od źródła i przyczyny uzyskania tego przysporzenia, jest potencjalne.
 Sąd zwraca wobec tego uwagę na fakt, że w świetle interpretacji udzielonej przez Ministra Finansów dochodzi do opodatkowania przychodów, których Skarżący nie tylko nie otrzymał faktycznie, nie są też należne, ponieważ nie powstało prawo do dochodzenia ich od spółki. Zasadnym jest zatem stwierdzenie, że w przypadku przydzielenia akcji z nowej emisji w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego po stronie akcjonariusza nie powstaje przychód z udziału w spółce nie będącej osobą prawną stosownie do art. 8 ust. 1 i art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. dlatego, że przypadającego na tego akcjonariusza udziału w środkach przeznaczonych na podwyższenie kapitału zakładowego SKA, odpowiadającego wartości nominalnej otrzymanych akcji, nie można rozumieć jako kwoty należnej w rozumieniu art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f.
 W świetle powyższych rozważań brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że przyznanie akcjonariuszom akcji można uznać za rodzaj dywidendy rzeczowej, a tym samym za przychód z udziału w SKA. Jednocześnie należy zauważyć, że ustawodawca w ustawie podatkowej wyraźnie wskazał sytuację, kiedy podwyższenie kapitału zakładowego jest przychodem podlegającym opodatkowaniu. Uczynił to w art. 24 ust. 5 pkt 4 u.p.d.o.f. stanowiąc, że dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także dochód przeznaczony na podwyższenie kapitału zakładowego. Ustawodawca zawęził zatem stosowanie art. 24 ust. 5 pkt 4 u.p.d.o.f. wyłącznie do spółek kapitałowych.
 Zdaniem Sądu w takim przypadku należy zgodzić się ze stanowiskiem Skarżącej, że w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zostało uregulowane opodatkowanie podatkiem dochodowym od osób fizycznych podwyższenie kapitału zakładowego, w sytuacji gdy walne zgromadzenie SKA podejmie uchwałę o przekazaniu środków zgromadzonych na kapitale zapasowym na kapitał zakładowy SKA, a akcjonariuszowi zostaną przydzielone nowe akcje lub nastąpi podwyższenie wartości nominalnej dotychczasowych akcji. Przewidziane przepisami Ksh podwyższenie kapitału zakładowego z kapitału zapasowego wyklucza zastosowanie przepisu art. 24 ust. 5 pkt 4 u.p.d.o.f., w przypadku, gdy uchwała w tym przedmiocie dotyczy spółki osobowej.
 W tym kontekście podnieść należy, że ujęty w ustawie podatkowoprawny stan faktyczny zakreśla granice ingerencji państwa w sferę majątkową podmiotu opodatkowanego. Nie może być on w trakcie stosowania prawa rozszerzany poza to, co bezpośrednio wynika z ustawy podatkowej. Milczenie ustawodawcy co do opodatkowania danego stanu faktycznego, niezależnie od tego czy zamierzone, czy wynikające z błędu, stanowi obszar wolny od opodatkowania (por. R. Mastalski, Prawo podatkowe I - część ogólna, Warszawa 1998, s. 52).
 Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że zdarzenie takie jak przydzielenie akcjonariuszowi będącemu osobą fizyczną akcji z nowej emisji w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego ze środków własnych SKA - nie podlega opodatkowaniu na podstawie art. 11 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 3 i art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f., ponieważ nie stanowi przychodu podatkowego, o którym mowa w wymienionych przepisach.
 Według Sądu Organ podatkowy dokonując ponownej oceny stanowiska Skarżącej zaprezentowanej we wniosku o wydanie interpretacji winien uwzględnić argumentację prawną wyrażoną w niniejszym wyroku.
 W świetle obowiązującego stanu prawnego biorąc po uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 825/13 r. - stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenie przyszłego uznaje się za prawidłowe.
 IPPB1/415-1443/12/15-5/S/KS
 IPPB1/415-1408/12/16-5/S/KS | Interpretacja indywidualna
 ITPB3/423-498/14-4/18-S/MK | Interpretacja indywidualna
 IPPB1/415-1442/12-2/KS | Interpretacja indywidualna
 IPPB1/415-1443/12-2/KS | Interpretacja indywidualna
 IPPB2/415-615/11-2/MK | Interpretacja indywidualna


text:
Το Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας είναι γήπεδο ποδοσφαίρου, πολυαθλητικός χώρος και η ιστορική έδρα του Παναθηναϊκού που βρίσκεται στην ομώνυμη λεωφόρο. Αν και από το 1981 το επίσημο όνομά του είναι Γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης, έχοντας το όνομα του πρώην προέδρου του συλλόγου Απόστολου Νικολαΐδη σε αναγνώριση της πολυσήμαντης συνεισφοράς του, στην κοινή χρήση έχει επικρατήσει η ονομασία: τo «Γήπεδο της Λεωφόρου» ή η «Λεωφόρος». Θεωρείται ως η φυσική και παραδοσιακή έδρα του ΠΑΟ, καθώς σε αυτό ο ποδοσφαιρικός Παναθηναϊκός έχει δώσει τα περισσότερα παιχνίδια στην ιστορία του.
 Κάτω από τις θύρες 6 και 7 του ποδοσφαιρικού γηπέδου είναι κατασκευασμένο το Κλειστό Γυμναστήριο της Λεωφόρου, γνωστό και ως «ο Τάφος του Ινδού», που αποτελούσε επί δεκαετίες την έδρα των τμημάτων μπάσκετ και βόλλεϋ του συλλόγου (παραμένει ως η έδρα του τμήματος μπάσκετ γυναικών). Στα προπονητήριά του ασκούνται πολλά από τα ερασιτεχνικά τμήματα του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου.
 Τοποθεσία
 Το γήπεδο βρίσκεται επί της Λεωφόρου Αλεξάνδρας 160 στα Κουντουριώτικα όρια με τους Αμπελόκηπους, σε μικρή απόσταση από το μέγαρο του Αρείου Πάγου, το κτίριο της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής (ΓΑΔΑ) και απέναντι από τις προσφυγικές πολυκατοικίες. Η πρόσβαση εξυπηρετείται με τα λεωφορεία Α7, Β5, 230 και τα τρόλεϊ 14, 18, 19 που διέρχονται την Αλεξάνδρας, το λεωφορείο 060 από την οδό Τσόχα όπως και με το μετρό από τον παρακείμενο σταθμό Αμπελοκήπων.
 Πριν το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας
 Ο Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος χρησιμοποιούσε το 1908 (τότε ονομαζόταν ΠΟΑ Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών), ως πρώτη έδρα του, το γήπεδο που βρισκόταν στο οικόπεδο ιδιοκτησίας Καραπάνου στο Λούνα Παρκ της οδού Πατησίων, χώρος που στεγάζεται πλέον το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1910 με τη διάσπαση της ομάδας ο Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος του Καλαφάτη χρησιμοποίησε ως έδρα το γήπεδο Σιμοπούλου στην πλατεία Αγάμων (σημερινή πλατεία Αμερικής). Το 1912, η ομάδα επέστρεψε στο γήπεδο της οδού Πατησίων.
 Το 1918 το γήπεδο της οδού Πατησίων πουλήθηκε, ο Παναθηναϊκός έμεινε άστεγος και ξεκίνησε η έρευνα για τη νέα του έδρα. Τότε ο σύλλογος δίχως γήπεδο δεν είχε τη δυνατότητα να προπονηθεί στο ποδόσφαιρο καθώς την ίδια περίοδο παραχωρήθηκε στον ΠΠΟ το Γυμναστήριο Κωνσταντινίδη επί της Λεωφόρου Αλεξάνδρας αλλά οι χώροι δεν επαρκούσαν και οι αθλητές μπορούσαν να προπονηθούν μόνο στις αθλοπαιδιές, το τένις και άλλα σπορ. Επίσης το 1919 ο Πανελλήνιος Γυμναστικός Σύλλογος πρότεινε την απορρόφηση του ποδοσφαιρικού τμήματος του Παναθηναϊκού (ΠΠΟ).
 Στις 19 Ιανουαρίου του 1921 στη συνέλευση των μελών του Παναθηναϊκού (ΠΠΑΟ) αποφασίστηκε η εύρεση νέου μεγαλύτερου γηπέδου που θα έπρεπε να καλύπτει τις ανάγκες όλων των τμημάτων του συλλόγου. Ο Γιώργος Καλαφάτης μαζί με τους Δεμερτζή και Καλογερόπουλο έκαναν έρευνα για το χώρο που θα μπορούσε να υπάρξει το νέο γήπεδο της ομάδας και κατέληξαν, στην ανατολική πλευρά του Λυκαβηττού, στο χώρο απέναντι από τις Φυλακές Αβέρωφ στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Μετά την άρνηση του δημάρχου της Αθήνας Γιώργου Τσόχα να παραχωρηθεί ο χώρος της Περιβόλας στον Παναθηναϊκό ο Γιώργος Καλαφάτης στράφηκε στον Γιώργο Χατζόπουλο ο οποίος με την ιδιότητα του προέδρου του Παναθηναϊκού απευθύνθηκε στον πρίγκηπα Νικόλαο, επίτιμο πρόεδρο του ΣΕΓΑΣ και εκείνος έπεισε το δημοτικό συμβούλιο να παραχωρήσει την έκταση με την απόφαση 3294 του 1922.
 Ιστορία
 Το γήπεδο επί της Λεωφόρου Αλεξάνδρας ανήκει στον Παναθηναϊκό Αθλητικό Όμιλο που του το παραχώρησε ο Δήμος Αθηναίων με ένα συμβολικό αντίτιμο. Η εγκριτική απόφαση δημοσιεύθηκε στο υπ’ αρίθμ. 165/1924 φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως.
 Το 1924 το γήπεδο της Λεωφόρου ήταν το μοναδικό στη χώρα που μπορούσε να φιλοξενήσει 6.000 θεατές. Από το 1928 το γήπεδο είχε ξύλινες κερκίδες. Το 1930 ο Παναθηναϊκός κατακτά το πρώτο του Πρωτάθλημα Ελλάδας υπό την ΕΠΟ στο ποδόσφαιρο, ενώ στο γήπεδο της Λεωφόρου σημειώθηκε το μεγαλύτερο σκορ σε αγώνα Παναθηναϊκού - Ολυμπιακού με 8-2 τη 1 Ιουνίου του 1930. Από το 1931 υπήρξε το πρώτο ελληνικό γήπεδο όπου τοποθετήθηκαν τσιμεντένιες κερκίδες. Επίσης από το 1931 έως το 1984 το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας ήταν η επίσημη έδρα της Εθνικής Ελλάδος. Το 1936 με απόφαση του δημάρχου Κωνσταντίνου Κοτζιά το γήπεδο ανακαινίστηκε, όμως πολύ σύντομα επιτάχθηκε εξαιτίας του Β ́ Παγκοσμίου Πολέμου για να λειτουργήσει ως νοσοκομείο και ορφανοτροφείο.
 Περίοδος Κατοχής
 Την άνοιξη του 1942 ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ διοργάνωσαν φιλικό αγώνα για να ενισχύσουν με τα έσοδα του νοσηλευόμενους του νοσοκομείου Σωτηρίας. Οι Γερμανοί επενέβησαν ορίζοντας έναν αυστριακό αξιωματικό διαιτητή, ενώ η διοίκηση του ΠΑΟ με τον Απόστολο Νικολαϊδη απαίτησε μέρος των εσόδων. Οι αρχηγοί των ομάδων Κρητικός και Μαρόπουλος αποφάσισαν να μη γίνει ο αγώνας και οι φίλαθλοι αφού συμφώνησαν προχώρησαν σε επεισόδια αγανάκτησης απέναντι στους κατακτήτες. Να πως περιγράφει ο Μαρόπουλος τα γεγονότα Ακολούθησε μια από τις μεγαλύτερες αντιπολεμικές διαδηλώσεις, όταν το πλήθος των 15.000 φιλάθλων κατευθύνθηκε προς την Ομόνοια.:
 Καθόλη τη διάρκεια της κατοχής, ο διευθυντής του γηπέδου Αντώνης Βρεττός, παρότι το γήπεδο είχε επιταχθεί από τους Ιταλούς, μετέτρεψε τους απρόσιτους χώρους του γηπέδου σε χώρους αντίστασης εξοπλισμένους με ραδιόφωνα, ενώ 4 ημέρες πριν την αποχώρηση των Γερμανών ο Βρεττός ύψωσε την ελληνική σημαία στο γήπεδο.
 Περίοδος Εμφυλίου
 Το Δεκέμβριο του 1945 και τον Ιανουάριο του 1946, διεξήχθησαν στο γήπεδο της Λεωφόρου δυο ιστορικές συγκεντρώσεις υπό την αιγίδα του ΕΑΜ.
 Μετά τις εκτελέσεις 300 κομμουνιστών στη Μακρόνησο και τις αντιδράσεις που υπήρξαν σε Ελλάδα και Ευρώπη, διεξήχθη μια σειρά από αγώνων ανάμεσα στη Μικτή Κρατουμένων Μακρονήσου με γνωστές ομάδες. Το Γήπεδο της Λεωφόρου επιλέχθηκε για να φιλοξενήσει έναν από τους πιο ιδιαίτερους αγώνες στην αθλητική ιστορία της Ελλάδας. Ο Ολυμπιακός θα αντιμετώπιζε τη Μικτή Μακρονήσου που αποτελούνταν από σπουδαίους ποδοσφαιριστές. Ο κόσμος κατέκλυσε το γήπεδο καθώς ήταν οι μοναδική ευκαιρία να δουν τους συγγενείς και φίλους που κρατούνταν στη Μακρόνησο. Η Μικτή Μακρονήσου νίκησε με 2-1 με το Γιώργο Δαρίβα να σημειώνει το νικητήριο γκολ.
 Στις 28 Ιουλίου του 1948 διεξάγεται στη Λεωφόρο ο πρώτος αγώνας υπό το φως των προβολέων στην Ελλάδα με τον Παναθηναϊκό να επικρατεί επί του Ολυμπιακού με 2-0 σε φιλικό αγώνα, με τέρματα των Πετσανά και Σταφυλίδη.
 1950–1980
 Το 1950 ξεκίνησε η κατασκευή της εξέδρας του πετάλου του Λυκαβηττού σημείο όπου βρίσκεται η ιστορική θύρα 13. Το 1951 τα έργα ολοκληρώθηκαν και αύξησαν τη χωρητικότητα του γηπέδου σε 13.000 θεατές. Επίσης το 1951 ξεκίνησε και η κατασκευή του κολυμβητηρίου.
 Μια δεκαετία μετά τον πόλεμο του 1940 στα βουνά της Αλβανίας και κατόπιν σφοδρών αντιδράσεων έγινε έρευνα για να επιστρέψουν τα οστά των πεσόντων στην πατρίδα. Ανάμεσά τους ήταν και τα οστά του Μίμη Πιερράκου. Η είδηση προκάλεσε πανελλήνια συγκίνηση στις τάξεις όλων των φιλάθλων και το Νοέμβριου του 1950 λίγο πριν την τελετή ενταφιασμού το φέρετρο μεταφέρθηκε μπροστά από το γήπεδο της Λεωφόρου σκεπασμένο με τη σημαία του Παναθηναϊκού όπου το υποδέχθηκε πλήθος κόσμου για έναν τελευταίο χαιρετισμό.
 Το 1953 σημειώνεται στο Γήπεδο της Λεωφόρου η πρώτη οργανωμένη συνδικαλιστική κίνηση των Ελλήνων ποδοσφαιριστών κατά τον αγώνα με το Ισραήλ για τα προκριματικά του Μουντιάλ του 1954. Οι ερασιτέχνες διεθνείς αθλητές, φτωχοί ως επί το πλείστων αντέδρασαν όταν κάποιοι ποδοσφαιρικοί παράγοντες αθέτησαν την υπόσχεσή τους για πριμ και επικεφαλής τον Ανδρέα Μουράτη αρνήθηκαν να αγωνιστούν. Κατόπιν έντονων πιέσεων επέστρεψαν και αγωνίστηκαν κερδίζοντας των αγώνα. Μετά τον αγώνα η Ομοσπονδία τιμώρησε με ισόβιο αποκλεισμό όλους τους διεθνής αθλητές που αντέδρασαν εκτός του Ηλία Ρωσίδη. Κατόπιν τεραστίων αντιδράσεων από όλους τους τομείς της κοινωνίας η τιμωρία έπαψε να υφίσταται.
 Το 1959 στον χώρο του γηπέδου λειτούργησε και το πρώτο κλειστό γυμναστήριο της Ελλάδας. Πρόκειται για τον λεγόμενο «Τάφο του Ινδού», χωρητικότητας 1.500 θεατών. Στα εγκαίνιά του ο Τάσος Στεφάνου, τότε έφορος της ομάδας καλαθοσφαίρισης, αστειευόμενος το αποκάλεσε έτσι λόγω της στενότητας του χώρου, γεγονός το οποίο προκαλούσε αίσθηση κλειστοφοβίας στους αντιπάλους. Η ονομασία προήλθε από την ομώνυμη ταινία του Φριτς Λανγκ που παιζόταν στους κινηματογράφους εκείνη την εποχή και την οποία είχε παρακολουθήσει λίγες ημέρες πριν. Ο Τάφος του Ινδού βρίσκεται κάτω από το ανατολικό πέταλο της Λεωφόρου (θύρες 6-7).
 Περιστασιακά αποτέλεσε έδρα αρκετών ομάδων, μεταξύ αυτών ήταν η ΑΕΚ, ο Απόλλων Σμύρνης, ο Αθηναϊκός και η Εθνική Ελλάδος ποδοσφαίρου.Την περίοδο 1963-1964 επιτεύχθηκε από τον Παναθηναϊκό η εντυπωσιακή κατάκτηση του πρωταθλήματος χωρίς ήττα, με έδρα το γήπεδο της Λεωφόρου.Το ρεκόρ εισιτηρίων σημειώθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1967, σε ένα παιχνίδι μεταξύ Παναθηναϊκού και Μπάγερν Μονάχου, όπου παραβρέθηκαν 29.665 θεατές. Το 1971, επίσης με έδρα το γήπεδο της Λεωφόρου, η ομάδα ποδοσφαίρου έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών.
 1981–2008
 Από το 1981 το επίσημο όνομα του γηπέδου είναι Γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης, έχοντας το όνομα του ιστορικού πρόεδρου, παράγοντα και αθλητή του συλλόγου Απόστολου Νικολαΐδη. Στην κοινή χρήση έχει επικρατήσει η ονομασία της «Γήπεδο της Λεωφόρου» ή η «Λεωφόρος».
 Το 1984 η έδρα του ποδοσφαιρικού ΠAO εγκαταστάθηκε στο Ολυμπιακό Στάδιο (ΟΑΚΑ) μέχρι το 2000 με μια μικρή εξαίρεση λίγων μηνών το 1989. Σε αυτό κυρίως το διάστημα, η Λεωφόρος φιλοξένησε πληθώρα μεγάλων (κατεξοχήν ροκ) συναυλιών (ενδεικτικά Deep Purple 1991), εξού και το προσωνύμιο Λεωφόρος των συναυλιών. Το 2000 η έδρα μεταφέρθηκε από το ΟΑΚΑ λόγω των έργων ανακατασκευής που γίνονταν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Έτσι, το γήπεδο της Λεωφόρου ανακαινίστηκε και ο Παναθηναϊκός επέστρεψε στην ιστορική του έδρα στην οποία κατέκτησε το Ντάμπλ στο ποδόσφαιρο το 2004 και πραγματοποίησε αξιόλογες πορείες στους 8 σε Τσάμπιονς Λιγκ και Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (2002, 2003).
 Το γήπεδο υπήρξε επίσης έδρα της Εθνικής Ομάδας για πολλά χρόνια. Η Εθνική Ελλάδος έδωσε εκεί τους προκριματικούς αγώνες για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2004 το οποίο και κατέκτησε στη συνέχεια.
 Το 2003 με πρωτοβουλία του Θανάση Γιαννακόπουλου παρουσιάστηκε σχέδιο για τη συνολική ανακατασκευή του γηπέδου, των αθλητικών χώρων και αύξηση χωρητικότητας. Το πλάνο παρ' όλα αυτά δεν προχώρησε.
 Η διοίκηση της ΠΑΕ ΠΑΟ αποφάσισε τον Ιανουάριο του 2007 να επιστρέψει στο «Απόστολος Νικολαΐδης» για την ποδοσφαιρική περίοδο 2007-08, πριν το τμήμα μετακομίσει και πάλι στο ΟΑΚΑ.
 2013–2018
 Από την αγωνιστική χρονιά 2013-14 ο ποδοσφαιρικός Παναθηναϊκός επέστρεψε στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Το 2015 εκπονήθηκαν σχέδια για ανάπλαση και αύξηση της χωρητικότητας του γηπέδου στις 20.000 θέσεις, ενώ το Παναθηναϊκό Κίνημα παρουσίασε τις δικές του προτάσεις για μια ολική ανακατασκευή που θα περιλαμβάνει νέο γήπεδο και νέους αθλητικούς χώρους. Η προσπάθεια αυτή εγκαταλείπεται το 2017, καθώς προτίθεται να ανεγερθεί νέο γήπεδο του Παναθηναϊκού στο Γουδή και συγκεκριμένα στο φυτώριο του Δήμου Αθηναίων. Υπήρξε κυβερνητική πρόθεση, με το αναγκαίο θεσμικό πλαίσιο, οι εργασίες να ξεκινήσουν τον Μάιο του 2018. Στο πλάνο αυτό συμπεριλαμβανόταν το γήπεδο "Απόστολος Νικολαΐδης" να γκρεμιστεί και να γίνει πάρκο, ακολουθώντας το σχέδιο της διπλής ανάπλασης που περιελάμβανε τότε το γήπεδο στο Βοτανικό. Το 2018, με την ΠΑΕ να βρίσκεται στην πιο δύσκολη θέση της ιστορίας της με παγωμένες μετοχές και τη διοίκηση να μην καλύπτει τις οικονομικές υποχρεώσεις της ομάδας, ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος παρουσίασε πλάνο το οποίο εμπεριείχε την αγορά της ΠΑΕ και τη συνολική αξιοποίηση του ΟΑΚΑ, και περιελάμβανε τη μετατροπή του Ολυμπιακού Σταδίου σε ποδοσφαιρικό γήπεδο 40.000 θέσεων και καθιέρωση του ως έδρα του Παναθηναϊκού εφ όσον προχωρήσει. Ωστόσο δεν διευκρινίστηκε τι θα συμβεί με το γήπεδο της Λεωφόρου. Το καλοκαίρι του 2018 αποφασίστηκε λόγω διαφωνιών με τη νέα διοίκηση του ερασιτέχνη, η εκ νέου μετακόμιση της ομάδας στο OAKA.
 Σήμερα
 Σήμερα το γήπεδο αποτελεί την έδρα του ποδοσφαιρικού Παναθηναϊκού. Όσον αφορά λοιπά αθλήματα, το κλειστό γήπεδο εξακολουθεί να στεγάζει το τμήμα γυναικείας καλαθοσφαίρισης, καθώς και τις ακαδημίες καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης του συλλόγου. Επίσης, στο χώρο λειτουργεί κολυμβητήριο, υπάρχει σκοπευτήριο για το τμήμα σκοποβολής, προπονητήρια για τα τμήματα και τις ακαδημίες της πυγμαχίας, πάλης, άρσης βαρών και τοξοβολίας, ενώ στο γήπεδο ποδοσφαίρου μπορούν να διεξαχθούν και αγώνες ράγκμπι.
 Τον Νοέμβριο 2020 οι εκπρόσωποι της ΠΑΕ Παναθηναϊκός και του ερασιτέχνη Παναθηναϊκού, Γιάννης Αλαφούζος και Παναγιώτης Μαλακατές, ο δήμαρχος Αθηναίων Κώστας Μπακογιάννης, ο υπουργός ανάπτυξης Άδωνις Γεωργιάδης, ο διευθύνων σύμβουλος της Alpha Bank, Βασίλης Ψάλτης ως εκπρόσωπος των τραπεζών Alpha Bank και Eurobank και ο περιφερειάρχης Αττικής Γιώργος Πατούλης υπέγραψαν μνημόνιο συνεργασίας για την κατασκευή γηπέδου ποδοσφαίρου 40.000 θέσεων στον Βοτανικό και εγκαταστάσεων για τον ερασιτέχνη Παναθηναϊκό. Το μνημόνιο προβλέπει ότι στον χώρο του γηπέδου, που θα κατεδαφιστεί, θα σχεδιαστεί πάρκο και ένα μικρό μουσείο για την ιστορία του Παναθηναϊκού. Η συμφωνία της "διπλής ανάπλασης" εγκρίθηκε και από τη γενική συνέλευση του ερασιτέχνη Παναθηναϊκού με ποσοστό 68,5%.
 Λεωφόρος & Ο.Α.Κ.Α.
 Παρακάτω γίνεται καταγραφή των διαστημάτων που το ποδοσφαιρικό τμήμα του Παναθηναϊκού χρησιμοποιούσε και χρησιμοποιεί ως έδρα του τα δύο γήπεδα.
 1923–1984 : Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας
 1984–1988 : Ο.Α.Κ.Α
 1988–1989 : Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας
 1989–2000 : Ο.Α.Κ.Α
 2000–2005 : Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας
 2005–2007 : Ο.Α.Κ.Α
 2007–2008 : Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας
 2008–2013 : Ο.Α.Κ.Α.
 2013–2018 : Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας
 2018–2020 : Ο.Α.Κ.Α.
 2020– : Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας
 Εικόνες
 Παραπομπές
 Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Παρουσίαση από το stadia.gr
 Αναφορά στο επίσημο site του ερασιτέχνη ΠΑΟ
 Αφιέρωμα στο SentraGoal.gr
 Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Αθήνα
 Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα
 Παναθηναϊκός (ποδόσφαιρο)
 Εθνική Ελλάδας (ποδόσφαιρο)


jurisdiction: US

text: b" DEPARTMENT of\n HEALTH and\n HUMAN SERVICES\n\n\n\n\n Fiscal Year\n\n 2011\n\nOffice of Inspector General\n\n\n Online Performance Appendix\n\x0cThe Fiscal Year 2011 Online Performance Appendix is one of several documents that fulfill the\nDepartment of Health and Human Services\xe2\x80\x99 (HHS) performance planning and reporting requirements.\nHHS achieves full compliance with the Government Performance and Results Act of 1993 and Office of\nManagement and Budget Circulars A-11 and A-136 through the HHS agencies\xe2\x80\x99 FY 2011 Congressional\nJustifications and Online Performance Appendixes, the Agency Financial Report, and the HHS Summary\nof Performance and Financial Information Report. These documents are available at\nhttp://www.hhs.gov/budget.\n\n\nThe FY 2011 Congressional Justification and accompanying Online Performance Appendixes contain the\nupdated FY 2009 Annual Performance Report and FY 2011 Annual Performance Plan. The Agency\nFinancial Report provides fiscal and high-level performance results. The HHS Summary of Performance\nand Financial Information Report summarizes key past and planned performance and financial\ninformation.\n\x0c Message from the Inspector General\nDear Reader:\n\nI am pleased to present the Fiscal Year (FY) 2011 Online Performance Appendix to accompany\nthe U.S. Department of Health and Human Services\xe2\x80\x99 (HHS) Office of Inspector General (OIG)\nPresident\xe2\x80\x99s budget request to Congress. Since its establishment in 1976, this office has\nconsistently achieved commendable results in fulfilling its mission to protect the integrity of\nHHS programs and the health and welfare of the American public.\n\nHHS OIG\xe2\x80\x99s staff of more than 1,500 professionals carries out this mission through a nationwide\nnetwork of audits, evaluations, investigations, and enforcement and compliance activities\nfocused on HHS programs and participants. Our mission encompasses the more than 300\nprograms administered by HHS, at agencies such as the Centers for Medicare & Medicaid\nServices, National Institutes of Health, Food and Drug Administration, Centers for Disease\nControl and Prevention, and Administration for Children and Families. As required by statutes,\nthe majority of this office\xe2\x80\x99s resources are directed toward safeguarding the integrity of the\nMedicare and Medicaid programs and the health and welfare of their beneficiaries. Consistent\nwith our responsibility to oversee all departmental programs, we also focus considerable effort\non HHS\xe2\x80\x99s other programs and management processes, including key issues, such as child support\nenforcement, food and drug safety, conflict-of-interest and financial disclosure policies\ngoverning HHS staff, and the integrity of departmental contracts and grants management\nprocesses and transactions.\n\nAs HHS programs and operations continue to grow in size, scope, and complexity, it is essential\nthat they be simultaneously protected against threats of fraud, waste, and abuse. In FY 2009,\nOIG\xe2\x80\x99s contributions to safeguarding HHS programs from threats of fraud, waste, and abuse and\nto promoting economy, efficiency, and effectiveness in HHS programs included:\n\n \xef\x82\xb7 $2.96 billion in expected HHS receivables that were court ordered or agreed to be paid\n through civil settlements that resulted from cases developed by OIG investigators;\n \xef\x82\xb7 $463 million in audit recoveries that were agreed to be pursued by HHS program\n managers as a result of OIG audit disallowance recommendations;\n \xef\x82\xb7 a ratio of $17.5 to $1 return on investment measuring the efficiency of OIG\xe2\x80\x99s health care\n oversight efforts, continuing its trend of increasing expected recoveries in the reporting\n period ending in FY 2009; and\n \xef\x82\xb7 112 of OIG\xe2\x80\x99s quality and management improvement recommendations that HHS program\n managers accepted and agreed to implement.\n\nThis report describes OIG\xe2\x80\x99s accomplishments in several key aspects. At the time of this writing,\nthere were no known weaknesses in the completeness or reliability of the information in this\nreport.\n\n\n Daniel R. Levinson\n Inspector General\n\x0c FY 2011 Online Performance Appendix\n U.S. Department of Health and Human Services\n Office of Inspector General\n\nSection Page\n\nSummary of Targets and Results ..............................................................................................1\n\nPerformance Detail ...................................................................................................................2\n\nData Source and Validation ......................................................................................................8\n\nAgency Support for HHS Strategic Plan ..................................................................................9\n\nFull Cost Table for OIG ............................................................................................................10\n\nSummary of Findings and Recommendations\n From Completed Program Evaluations .................................................................................12\n\nSlight Deviations Between Targets and Actual Results ...........................................................12\n\nDiscontinued Performance Measures .......................................................................................12\n\nDisclosure of Assistance by Non-Federal Parties .....................................................................12\n\x0cOnline Performance Appendix Department of Health and Human Services\n Office of Inspector General\n\n\n Summary of Targets and Results\n\n Percent of Targets Total\nFiscal Total Targets with Percent of\n with Results Targets\nYear Targets Results Reported Targets Met\n Reported Met\n 2006 3 3 100% 3 100%\n 2007 3 3 100% 3 100%\n 2008 3 3 100% 3 100%\n 2009 3 3 100% 3 100%\n 2010 3 0 NA NA NA\n 2011 3 0 NA NA NA\n\n\n\n\n Page 1\n\x0cOnline Performance Appendix Department of Health and Human Services\n Office of Inspector General\n\n\n Performance Detail\nThe Department of Health and Human Services (HHS) Office of Inspector General (OIG) Fiscal\nYear (FY) 2011 Online Performance Appendix uses three key measures to express progress in\naccomplishing OIG\xe2\x80\x99s mission of combating fraud, waste, and abuse and promoting economy,\nefficiency, and effectiveness in HHS programs and operations. These performance measures are\nthe:\n\n\xef\x82\xb7 3-year moving average of expected recoveries from OIG\xe2\x80\x99s health care oversight activities\n that resulted in investigative receivables and audit disallowances,\n\xef\x82\xb7 3-year moving average of the expected return on investment from OIG\xe2\x80\x99s health care\n oversight activities that resulted in investigative receivables and audit disallowances, and\n\xef\x82\xb7 number of accepted quality and management improvement recommendations.\nThese measures reflect the culmination of investigation, audit, and evaluation efforts initiated in\nprior years. Moreover, these measures are expressions of HHS OIG\xe2\x80\x99s joint success and\ninterdependence with a network of program integrity partners at all levels of government. For\nexample, HHS OIG investigators and attorneys work closely with the Department of Justice,\nState Medicaid Fraud Control Units, and local law enforcement organizations to develop cases\nand pursue appropriate enforcement actions, which often include criminal or administrative\nsanctions and restitution to the Federal and State Governments and other affected parties.\nSimilarly, OIG audits and evaluations generate findings and recommendations intended to\nachieve cost savings or program improvements. OIG does not have the authority to implement\nthese corrective actions; instead, OIG recommendations inform Congress and the HHS program\nofficials of potential cost disallowances and corrective actions that may be taken to address the\nvulnerabilities OIG identified.\n\nSummaries of OIG\xe2\x80\x99s implemented and unimplemented program and management improvement\nrecommendations are reported in the Semiannual Report to Congress and the Compendium of\nUnimplemented OIG Recommendations, which are available in the \xe2\x80\x9cPublications\xe2\x80\x9d section of the\nOIG Web site.\n\n Performance Measure Summary and Reporting for \xe2\x80\x9cExpected Recoveries\xe2\x80\x9d and\n \xe2\x80\x9cReturn on Investment\xe2\x80\x9d\n\n\xe2\x80\x9cExpected recoveries\xe2\x80\x9d resulting from OIG\xe2\x80\x99s health care oversight quantify the expected financial\nbenefit to the Government that results directly from OIG\xe2\x80\x99s work. Expected recoveries are\ncomposed of financial receivables to the Federal Government from:\n\n\xef\x82\xb7 expected funds received as a result of successful prosecutions, court-ordered restitution,\n and out-of-court settlements;\n\xef\x82\xb7 audit disallowances that HHS program management has agreed to recoup; and\n\xef\x82\xb7 administrative enforcement actions during a given reporting period.\n\n\n\n Page 2\n\x0cOnline Performance Appendix Department of Health and Human Services\n Office of Inspector General\n\nOnce OIG determines expected recoveries for a reporting period, a return-on-investment estimate\nis calculated. Return on investment is the ratio of expected recoveries to OIG\xe2\x80\x99s annual operating\nbudget; the result is an expression of the expected financial benefit to the Federal Government\nfor funding OIG oversight activities. For example, a return on investment of $10:$1 would\nindicate that for every $1 spent by OIG, the Federal Government expects to receive $10 in\nfinancial recoveries.\n\nFor both performance measures, expected recoveries and return on investment, performance is\nreported using a 3-year moving average. This methodology recognizes the inherent\nunpredictability in audit and investigative outcomes. It also takes into account the time\nnecessary to complete complex audits and investigations and to recover misspent funds identified\nduring those inquiries. Thus, the 3-year moving average accounts for year-to-year variability\nand provides a more accurate depiction of results over time.\n\n Measure FY Target Result\n 1.1.1: Three-year moving 2011 $3,300 TBD, October 2012\n average of expected\n recoveries resulting from 2010 $3,400 TBD, October 2011\n OIG's health care oversight 2009 $3,470 $3,701 (Target Exceeded)\n (Dollars in millions)\n (Outcome) 2008 $2,623 $3,268 (Target Exceeded)\n 2007 $2,460 $2,835 (Target Exceeded)\n 2006 $2,580 $2,678 (Target Exceeded)\n\n\n\n Measure FY Target Result\n 1.1.2: Three-year moving 2011 $13.0 TBD, October 2012\n average of the return on\n investment resulting from 2010 $15.0 TBD, October 2011\n OIG\xe2\x80\x99s health care oversight 2009 $16.8 $17.5 (Target Exceeded)\n (Outcome)\n 2008 $13.5 $16.8 (Target Exceeded)\n 2007 $11.4 $16.4 (Target Exceeded)\n 2006 $11.9 $14.6 (Target Exceeded)\n\n\nThe expected recoveries resulting from OIG investigative and audit oversight of the Medicare\nand Medicaid programs averaged $3.7 billion per year for the 3-year period from FY 2007\nthrough FY 2009 and exceeded expected recoveries from all previous reporting periods. These\nresults include an average of more than $2.5 billion in investigative receivables and $1.2 billion\nin audit disallowances per year. The corresponding return on investment for OIG oversight of\nthe Medicare and Medicaid programs for the same 3-year reporting period was $17.5:$1. The\nline graph below shows the relationship between the annual and 3-year moving averages of OIG\nexpected recoveries from health care activities from FY 2003 through FY 2009 and estimates for\nFY 2010 and FY 2011. For 5 of the 7 years between FY 2003 and FY 2009, the 3-year moving\naverage was a reliable approximation of the actual expected recoveries that occurred.\n\n\n\n Page 3\n\x0cOnline Performance Appendix Department of Health and Human Services\n Office of Inspector General\n\n\n Comparision of Annual and 3-Year Moving Average\n of Expected Recoveries Resulting From HHS OIG\n Medicare and Medicaid Oversight\n $4,500\n $4,000\n $3,500\n Expected Recoveries\n (Dollars in Millions)\n\n\n\n\n $3,000\n $2,500\n $2,000\n $1,500\n $1,000\n $500\n $0\n FY 2004 FY 2005 FY 2006 FY 2007 FY 2008 FY 2009 FY 2010 FY 2011\n Annual Expected Recoveries Estimate Estimate\n 3-Year Moving Average of Expected Recoveries\n\n\nThe methodology for establishing expected recoveries and return-on-investment targets is based\non a combination of actual prior year data and estimated future year data using 3-year moving\naverages and consultation with OIG subject matter experts about the composition of the\nworkload during a given period. As mentioned above, the moving average methodology for\ntarget setting is intended, in part, to lessen any potentially large variations in expected recoveries\nresulting from OIG enforcement actions from year to year. Even so, the variations are taken into\naccount in the target-setting process. As an example, in FY 2007, $4.1 billion in expected\nrecoveries resulted from Medicare and Medicaid oversight, which was the highest in OIG\xe2\x80\x99s\nhistory and the result of several large settlements or judgments involving pharmaceutical\ncompanies and hospital chains. (Summaries of these can be found in the OIG\xe2\x80\x99s previous\nsemiannual reports to Congress on the OIG Web site.) The FY 2010 and FY 2011 targets\nestablished in this performance budget are below the actual performance in FY 2009 because\nseveral large settlements that were reported in FY 2007 are no longer included in the 3-year\nmoving average of expected recoveries beginning in FY 2010. Moreover, estimated increases in\nOIG\xe2\x80\x99s budget obligations in FY 2011 related to the Medicare and Medicaid programs are\nincluded in the denominator of the return-on-investment calculation even though any possible\nexpected recoveries that would result from that investment would most likely be reported in FY\n2012 or FY 2013.\n\nSamples of the outcome-oriented descriptions of HHS OIG efforts that reached resolution in\nFY 2009 and are reported in the OIG semiannual reports to Congress include:\n\n\xef\x82\xb7 Pfizer, Inc., Enters Into Settlement for Marketing and Promotion Practices. Pfizer, Inc.,\n entered into a $1 billion civil False Claims Act settlement with the United States in\n connection with allegations relating to marketing and promotion practices associated with\n the anti-inflammatory drug Bextra and several other drugs. The settlement agreement is\n part of a global criminal, civil, and administrative settlement with Pfizer and its\n\n\n Page 4\n\x0cOnline Performance Appendix Department of Health and Human Services\n Office of Inspector General\n\n subsidiary, Pharmacia and Upjohn Company, Inc., which also includes a comprehensive\n 5-year corporate integrity agreement between Pfizer and OIG.\n\n\xef\x82\xb7 Medicare Fraud Strike Force Operations Lead to Sentencing of Seven Miami-Area\n Residents in Medicare Infusion Fraud Scheme. Seven employees of a Miami, Florida,\n infusion clinic were ordered to pay $19.8 million in restitution and sentenced to prison\n terms ranging from 37 to 97 months. In their guilty pleas, the individuals admitted to\n activities including manipulating patients\xe2\x80\x99 blood samples to generate false medical\n records, ordering and administering medications to treat conditions that were falsely\n documented with fraudulent test results, and billing Medicare for services that were\n medically unnecessary or were never provided.\n\n\xef\x82\xb7 Medicaid Personal Care Claims Made by Providers in New York City. In an audit of\n New York State Medicaid claims, OIG estimated that New York State improperly\n claimed $275.3 million in Federal Medicaid reimbursement for some personal care\n claims submitted by providers in New York City during calendar years 2004 through\n 2006. The improper claims occurred because the State did not adequately monitor New\n York City\xe2\x80\x99s personal care services program for compliance with Federal and State\n requirements. OIG recommended that the State refund $275.3 million, work with CMS\n to resolve two Consumer Directed Personal Assistance Program (CDPAP) claims,\n improve its monitoring of New York City\xe2\x80\x99s personal care services program, and\n promulgate specific regulations related to CDPAP claims.\n\n Performance Measure Summary and Reporting for \xe2\x80\x9cNumber of Accepted Quality\n and Management Improvement Recommendations\xe2\x80\x9d\n\nOIG also reports the \xe2\x80\x9cnumber of quality and management improvement recommendations\xe2\x80\x9d\ngenerated by OIG audits and evaluations during a reporting period. This performance measure\ncaptures an important aspect of OIG\xe2\x80\x99s efforts to identify and recommend corrections to systemic\nweaknesses in HHS program administration and policy implementation. The measure also\nreflects a significant aspect of OIG\xe2\x80\x99s contribution to improving the efficiency and effectiveness\nof HHS programs and operations.\n\nWhen OIG completes an inquiry, such as an audit or evaluation, that leads to a report that\nincludes recommendations for program managers to disallow costs or pursue administrative or\npolicy improvements, HHS program managers have a fixed period of time to concur or\nnonconcur with each recommendation. The implementation of OIG recommendations may be\naffected by the availability of resources for implementation and other factors. As a result, some\nOIG recommendations are accepted by program managers but not immediately implemented.\n\nDuring FY 2009, HHS operating and staff divisions accepted 112 of OIG\xe2\x80\x99s quality and\nmanagement improvement recommendations. This result exceeded the annual target of 85.\nOIG\xe2\x80\x99s FY 2010 and FY 2011 workload is likely to result in a similar number of\nrecommendations, so the performance targets for accepted recommendations has been increased\nto reflect this expectation.\n\n\n Page 5\n\x0cOnline Performance Appendix Department of Health and Human Services\n Office of Inspector General\n\n\n Measure FY Target Result\n 1.1.3: Number of 2011 120 TBD, October 2012\n accepted quality and\n management 2010 110 TBD, October 2011\n improvement\n recommendations 2009 73 112 (Target Exceeded)\n (Outcome)\n 2008 75 85 (Target Exceeded)\n\n 2007 75 88 (Target Exceeded)\n\n 2006 70 116 (Target Exceeded)\n\n\nSummaries of the audits and evaluations that reached resolution during FY 2009 and contributed\nto this performance measure are included in the OIG semiannual reports to Congress, which are\nlocated in the \xe2\x80\x9cPublications\xe2\x80\x9d section of the OIG Web site.\n\nSamples of the outcome-oriented descriptions of HHS OIG efforts that reached resolution in\nFY 2009 include:\n\n\xef\x82\xb7 Reviews of State and Local Pandemic Influenza Preparedness. In two reports related to\n States\xe2\x80\x99 and localities\xe2\x80\x99 pandemic influenza preparedness, OIG made recommendations to\n improve the capacity of the Nation\xe2\x80\x99s State and local public health infrastructure to\n prepare for and respond to pandemic influenza.\n\n In one study, OIG found that although the majority of reviewed localities had begun\n planning to distribute and dispense vaccines and antiviral drugs, the preparedness plans\n reviewed did not address most of the vaccine and antiviral drug distribution and\n dispensing preparedness items identified in HHS guidance. Further, although all of the\n selected localities conducted exercises related to vaccine and antiviral drug distribution\n and dispensing, most did not create after-action reports and improvement plans for these\n exercises.\n\n In another study, OIG found that although the reviewed States and localities are making\n progress in preparing for a medical surge, fewer than half of the selected localities had\n started to recruit the medical volunteers required to respond to a medical surge and that\n none of the States reviewed had implemented electronic systems to manage volunteers.\n Moreover, although all of the reviewed localities had acquired limited medical equipment\n for a pandemic, only three of the five States reviewed had electronic systems to track\n beds and equipment. This study also highlighted the fact that most of the reviewed\n localities had not identified guidelines for altering triage, admission, and patient care\n during a pandemic. As a result of these studies, the Centers for Disease Control and\n Prevention referenced OIG findings and recommendations in its March 2008 H1N1\n Vaccination Campaign Planning Checklist.\n\n\xef\x82\xb7 Barriers to the Food and Drug Administration\xe2\x80\x99s Response to Food Emergencies. In two\n reviews, OIG addressed Food and Drug Administration\xe2\x80\x99s (FDA) responsibility for\n\n\n Page 6\n\x0cOnline Performance Appendix Department of Health and Human Services\n Office of Inspector General\n\n overseeing the safety of human and pet food supplies. These reviews described FDA\xe2\x80\x99s\n difficulties in identifying and removing contaminated products from store shelves. Both\n reviews found that additional statutory authority and guidance to the industry would\n strengthen FDA\xe2\x80\x99s effectiveness and its ability to respond to a contamination of human\n and pet food.\n\n One review found that in the event of a food emergency, FDA would likely have\n difficulty in tracing food products through the food supply chain. Only 5 of the\n 40 products OIG reviewed were traceable through each stage of the food supply chain.\n For four products, the facilities that handled the products could not be identified.\n Furthermore, 59 percent of the facilities reviewed did not meet FDA\xe2\x80\x99s requirements to\n maintain records about their sources, recipients, and transporters, and 25 percent were not\n aware of these requirements. The recommendations resulting from this review suggested\n that FDA consider seeking additional statutory authority to strengthen its lot-specific\n information requirements and to request facilities\xe2\x80\x99 records at any time; that FDA work\n with the industry to develop needed guidance; and that FDA address issues related to\n mixing raw food products from a large number of farms. FDA agreed to consider these\n recommendations.\n\n In the second review, which was conducted in response to a request from the Senate\n Committee on Agriculture, Nutrition, and Forestry, OIG found that FDA did not have\n statutory authority to require pet food manufacturers or importers to initiate recalls of\n contaminated food or to assess penalties for recall violations. Furthermore, FDA\xe2\x80\x99s\n existing regulations were issued as nonbinding recall guidance for firms. OIG found that\n FDA\xe2\x80\x99s lack of authority, coupled with its sometimes lax adherence to its recall guidance\n and internal procedures, limited FDA\xe2\x80\x99s ability to ensure that contaminated pet food was\n promptly removed from retailers\xe2\x80\x99 shelves. OIG\xe2\x80\x99s report contained detailed\n recommendations for strengthening FDA\xe2\x80\x99s recall authority and improving its monitoring\n of recalls. FDA agreed or agreed in principle with all of our recommendations.\n\n\n\n\n Page 7\n\x0cOnline Performance Appendix Department of Health and Human Services\n Office of Inspector General\n\n\n Data Source and Validation\n Unique\n Data Source Data Validation\n Identifier\n 1.1.1 OIG data systems that track audit Estimates of expected recoveries\n disallowances, judicial and are recorded in OIG data systems\n administrative adjudications, and when (1) program managers agree\n out-of-court settlements. to disallow and pursue recovery of\n questioned costs, (2) judicial and\n administrative adjudications are\n established, or (3) out-of-court\n settlements are agreed upon.\n 1.1.2 OIG data systems that track audit See \xe2\x80\x9cData Validation\xe2\x80\x9d for measure\n disallowances, judicial and 1.1.1.\n administrative adjudications, and\n out-of-court settlements, and the\n OIG operating budget in a given\n year.\n 1.1.3 OIG data systems that track OIG follows an established\n reports and recommendations. process for identifying and\n validating OIG-wide tracking and\n reporting of accepted\n recommendations.\n\n\n\n\n Page 8\n\x0cOnline Performance Appendix Department of Health and Human Services\n Office of Inspector General\n\n\n Agency Support for HHS Strategic Plan\nOIG contributes to the HHS Strategic Plan directly through enforcement and compliance\nactivities and indirectly through its reviews and recommendations for making program\nimprovements that align with specific HHS strategic goals. The following table identifies the\nHHS Strategic Goals with which OIG\xe2\x80\x99s program integrity activities correspond most directly by\nmarking an \xe2\x80\x9cX\xe2\x80\x9d in the cells that where there is overlap.\n\n OIG Goal: Make a\n positive impact on\nHHS Strategic Goals and Objectives HHS programs\n1 Health Care Improve the safety, quality, affordability and accessibility of health\ncare, including behavioral health care and long-term care.\n1.1 Broaden health insurance and long-term care coverage.\n1.2 Increase health care service availability and accessibility.\n1.3 Improve health care quality, safety and cost/value. X\n1.4 Recruit, develop, and retain a competent health care workforce.\n2 Public Health Promotion and Protection, Disease Prevention, and Emergency\nPreparedness Prevent and control disease, injury, illness and disability across the\nlifespan, and protect the public from infectious, occupational, environmental and\nterrorist threats.\n2.1 Prevent the spread of infectious diseases.\n2.2 Protect the public against injuries and environmental threats.\n2.3 Promote and encourage preventive health care, including mental health, lifelong\n X\nhealthy behaviors and recovery.\n2.4 Prepare for and respond to natural and man-made disasters. X\n3 Human Services Promote the economic and social well-being of individuals,\nfamilies, and communities.\n3.1 Promote the economic independence and social well-being of individuals and\n X\nfamilies across the lifespan.\n3.2 Protect the safety and foster the well-being of children and youth.\n3.3 Encourage the development of strong, healthy, and supportive communities.\n3.4 Address the needs, strengths and abilities of vulnerable populations.\n4 Scientific Research and Development Advance scientific and biomedical research\nand development related to health and human services.\n4.1 Strengthen the pool of qualified health and behavioral science researchers.\n4.2 Increase basic scientific knowledge to improve human health and human\ndevelopment.\n4.3 Conduct and oversee applied research to improve health and well-being. X\n4.4 Communicate and transfer research results into clinical, public health and human\nservice practice.\n\n\n\n\n Page 9\n\x0cOnline Performance Appendix Department of Health and Human Services\n Office of Inspector General\n\n Full Cost Table for OIG 1\n (Dollars in Millions)\n\nHHS Strategic Goals and Objectives FY 2009 FY 2010 FY 2011\n1 Health Care Improve the safety, quality, affordability and\naccessibility of health care, including behavioral health care and $246.172 $231.995 $272.035\nlong-term care.\n1.1 Broaden health insurance and long-term care coverage.\n1.2 Increase health care service availability and accessibility.\n1.3 Improve health care quality, safety and cost/value. $246.172 $231.995 $272.035\n1.4 Recruit, develop, and retain a competent health care workforce.\n2 Public Health Promotion and Protection, Disease Prevention,\nand Emergency Preparedness Prevent and control disease, injury,\nillness and disability across the lifespan, and protect the public from\n $17.105 $20.112 $20.702\ninfectious, occupational, environmental and terrorist threats.\n2.1 Prevent the spread of infectious diseases.\n2.2 Protect the public against injuries and environmental threats.\n2.3 Promote and encourage preventive health care, including mental\n $6.037 $7.039 $7.245\nhealth, lifelong healthy behaviors and recovery.\n2.4 Prepare for and respond to natural and man-made disasters. $11.068 $13.073 $13.457\n3 Human Services Promote the economic and social well-being of\nindividuals, families, and communities.\n $19.118 $19.106 $19.667\n3.1 Promote the economic independence and social well-being of\n $19.118 $19.106 $19.667\nindividuals and families across the lifespan.\n3.2 Protect the safety and foster the well-being of children and\nyouth.\n3.3 Encourage the development of strong, healthy, and supportive\ncommunities.\n3.4 Address the needs, strengths and abilities of vulnerable\npopulations.\n4 Scientific Research and Development Advance scientific and\nbiomedical research and development related to health and human $9.056 $11.061 $11.385\nservices.\n4.1 Strengthen the pool of qualified health and behavioral science\nresearchers.\n4.2 Increase basic scientific knowledge to improve human health\nand human development.\n4.3 Conduct and oversee applied research to improve health and\n $9.056 $11.061 $11.385\nwell-being.\n4.4 Communicate and transfer research results into clinical, public\nhealth and human service practice.\nTotal, OIG Budget Authority $291.451 $282.274 $323.789\n\n1 Amounts in this table reflect budget authority and do not include carry-over funds. For additional information about OIG\xe2\x80\x99s\n planned oversight efforts, see the FY 2010 Work Plan. For information about OIG\xe2\x80\x99s accomplished oversight efforts, see the\n FY 2009 semiannual reports to Congress. Both publications are located on the OIG Web site at:\n http://oig.hhs.gov/publications.asp. The FY 2009 budget does not include amounts made available through the American\n Recovery and Reinvestment Act.\n\n\n\n\n Page 10\n\x0cOnline Performance Appendix Department of Health and Human Services\n Office of Inspector General\n\nOIG\xe2\x80\x99s Underlying Contributions to the HHS Strategic Plan, FY 2007 through FY 2012\nThe HHS Strategic Plan outlines how the Department will advance its mission of enhancing the\nhealth and well-being of Americans. The plan contains two sections that describe (1) the\nStrategic Goals and Objectives deemed essential for achieving the HHS mission and (2) a set of\nvalue-based commitments intended to ensure that the Department responsibly pursues the\naccomplishment of its goals. The Strategic Goals and Objectives in the HHS Strategic Plan are\nprogrammatically focused and correspond to specific HHS operating divisions and the programs\nand initiatives operated by them. The value-based commitments, included in Chapter 6 of the\nPlan, outline the Department\xe2\x80\x99s dedication to \xe2\x80\x9cresponsible stewardship and effective\nmanagement\xe2\x80\x9d of HHS resources by committing to \xe2\x80\x9ceffective resource management\xe2\x80\x9d and\n\xe2\x80\x9ceffective planning, oversight, and strategic communications.\xe2\x80\x9d\n\nOIG\xe2\x80\x99s range of program integrity activities support the Department\xe2\x80\x99s responsible stewardship of\ntaxpayer money, which includes combating fraud, waste, and abuse in all HHS programs. In\nparticular, OIG is directed, by law, to conduct independent and objective audits, evaluations,\nanalyses, and investigations to assess the effectiveness and efficiency of policy and program\nimplementation and to identify wrongdoers. These independent fact-finding inquiries and\nassociated recommendations strengthen the integrity of the Department\xe2\x80\x99s programs. Although\nOIG\xe2\x80\x99s targeted oversight work may not directly address each HHS Strategic Goal and Objective,\nOIG\xe2\x80\x99s work conducted contributes indirectly to the accomplishment of all HHS Strategic Goals\nand Objectives, which is consistent with OIG\xe2\x80\x99s mission and the specific principles expressed in\nChapter 6 of the HHS Strategic Plan.\n\nSegregating HHS\xe2\x80\x99s costs by HHS strategic objective is an important way to convey the\nDepartment\xe2\x80\x99s commitment to its goals; however, not all HHS costs directly support a specific\nStrategic Goal or Objective. In OIG oversight and compliance work, the results of discreet\noversight activities often encompass more than any single HHS strategic objective by addressing\nunderlying threats to the financial integrity of programs and the well-being of program\nbeneficiaries. In these instances, full cost figures provided in the table on page 10 are estimates.\n\nWhere possible, OIG costs are segregated based on HHS strategic objectives. In the instances\nwhere it was not possible, costs are proportionately distributed across the HHS Strategic\nObjectives for which OIG was able to report a contribution. The following list contains\nexamples of the functions that OIG performs that do not correspond directly to a specific HHS\nStrategic Goal or Objective:\n\n \xef\x82\xb7 conduct annual financial statement audits,\n \xef\x82\xb7 conduct Federal Information Security Management Act audits,\n \xef\x82\xb7 review single audits conducted on behalf of HHS, and\n \xef\x82\xb7 provide the security detail for the Secretary\xe2\x80\x99s protection.\n\nThe FY 2010 and FY 2011 estimates provided in the \xe2\x80\x9cFull Cost Table for OIG\xe2\x80\x9d table are\ndetermined based on a combination of prior year staffing and OIG\xe2\x80\x99s planned work for FY 2010.\nBecause OIG will not release the FY 2011 Work Plan until September 2010, estimates of the\nOIG\xe2\x80\x99s discretionary resources across HHS strategic goals for FY 2011 are approximate.\nFurthermore, these estimates are likely to change in response to specific requests for targeted\n\n\n Page 11\n\x0cOnline Performance Appendix Department of Health and Human Services\n Office of Inspector General\n\nprogram oversight made by the Administration or Congress or as the result of unforeseen events\nthat highlight the need to prioritize certain studies.\n\n Summary of Findings and Recommendations\n From Completed Program Evaluations\nThere were no program evaluations of OIG during FY 2009.\n\n Slight Deviations Between Targets and Actual Results\nThe FY 2009 performance targets for the following measures were set at an approximate level,\nand the deviation from that level was slight. There was no effect on overall program or activity\nperformance.\n\n Measure Unique Identifier\n 1.1 Three-year moving average of expected recoveries resulting from\n health care oversight and enforcement\n 1.2 Three-year moving average of OIG health care return on\n investment\n 1.3 Number of accepted quality and management improvement\n recommendations\n\n Discontinued Performance Measures\nOIG does not have any discontinued performance measures to report.\n\n Disclosure of Assistance by Non-Federal Parties\nOIG did not receive any material assistance from non-Federal parties in the preparation of the\nFY 2011 Online Performance Appendix.\n\n\n\n\n Page 12\n\x0c"


text:
Teanga Tuircice is ea an Úisbéiceastáinis nó an Úisbéicis (O‘zbek tili nó Ўзбек тили). Labhraíonn 23.5 milliún duine í, go háirithe san Úisbéiceastáin. Tá cuid mhór canúintí ann, agus iad an-difriúil le chéile, ach mar sin féin, tuigeann na hÚisbéicigh go léir an chanúint chaighdeánaithe.
 Cosúil leis na teangacha Tuircice eile, fuair an Úisbéiceastáinis a lán focal ar iasacht ón bPeirsis agus ón Araibis. Thairis sin, áfach, d'imir an Pheirsis (nó an Táidsícis) an-tionchar ar fhuaimeanna na hÚisbéiceastáinise, ionas nach bhfuil comhcheol na ngutaí sa teanga chaighdeánach, cé gur ceann de na saintréithe is tábhachtaí é ag na teangacha Tuircice. Bíonn sé le fáil ina lán canúintí, áfach.
 Roimh bhlianta an tSóivéadachais, ba nós leis na hÚisbéicigh a gcuid scríbhneoireachta a dhéanamh san aibítir Arabach. Tugtar "Chagatay" nó "Chag'otay" ar an gcineál caighdeán a bhí acu san am sin. Bhí an teanga Chagatay á saothrú ag lucht labhartha na dteangacha Tuircice ar fud Lár na hÁise go dtí gur thosaigh na húdaráis Shóivéadacha ag forbairt leaganacha caighdeánacha de na canúintí áitiúla agus ag cur na haibítre Coireallaí i bhfeidhm orthu. B'ansin a tháinig an Úisbéicis ar an bhfód an chéad uair mar theanga scríofa ar leith.
 Nuair a tháinig deireadh le ré an Aontais Shóivéadaigh, chinn na hÚisbéicigh, cosúil lena lán eile de na náisiúin iar-Shóivéadacha a raibh teangacha Tuircice á labhairt acu, ar na litreacha Laidineacha a chur in ionad na litreach Coireallach. Murab ionann agus na náisiúin eile den chineál sin, áfach, ní dhearna siad aithris ar chóras litrithe na Tuircise. Roghnaigh siad scéim thraslitrithe nach mbeadh aon litir ann nárbh fhéidir a scríobh ar an méarchlár caighdeánach Meiriceánach. Mar sin, in áit sínte fada nó comharthaí foghraíochta eile den chineál sin a ghreamú de na litreacha, chuaigh siad i dtuilleamaí uaschamóga.
 Tagairtí
 Teangacha na hÁise
 An Úisbéiceastáin


text:
 19.12.2009
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 312/35
 Жалба, подадена на 13 октомври 2009 г. — Terezakis/Комисия
 (Дело T-411/09)
 2009/C 312/57
 Език на производството: английски
 Страни
 Жалбоподател: Ioannis Terezakis (представител: B. Lombart, lawyer)
 Ответник: Комисия на Европейските общности
 Искания на жалбоподателя
 —
 да се отмени решението на Комисията под формата на писмо от 3 август 2009 г., получено от жалбоподателя на 10 август 2009 г., с което се отказва да му бъдат оповестени определени части и приложения към определени писма, разменени между Европейската служба за борба с измамите (OLAF) и гръцкото Министерство на финансите относно възможни данъчни нередности във връзка със строителството на летището на Spata, в Атина, Гърция,
 —
 да се осъди ответникът да заплати съдебните разноски, направени в това производство.
 Правни основания и основни доводи
 Жалбоподателят иска отмяна на решението на Комисията от 3 август 2009 г., съобщено на жалбоподателя на 10 август 2009 г., с което се отказва да му бъдат оповестени определени части и приложения към определени писма, разменени между Европейската служба за борба с измамите (OLAF) и гръцкото Министерство на финансите относно възможни данъчни нередности във връзка със строителството на международното летище на Атина в Spata, въз основа на следните основания.
 Жалбоподателят твърди първо, че обжалваното решение страда от явна грешка при прилагане на правото и от явна грешка в преценката на фактите, в частта, в която Комисията неправилно е тълкувала и приложила член 4, параграф 2, първо тире от Регламент (ЕО) No 1049/2001 (1) на Европейския парламент и на Съвета от 30 май 2001 година относно публичния достъп до документи на Европейския парламент, на Съвета и на Комисията. Жалбоподателят твърди, че Комисията само се е позовала по абстрактен начин на изключението за публичен достъп, свързано с необходимостта от защита на търговските тайни, за да откаже да оповести определени части от съответните документи, без да посочи специални основания, свързани с опасността от действително накърняване на защитата на търговските интереси на съответните предприятия.
 Освен това жалбоподателят твърди, че Комисията е нарушила член 1 от посочения регламент и принципа на възможно най-широк достъп до намиращите се в Комисията документи, установен в член 1, буква а), както и в съдебната практика на общностните юрисдикции.
 В допълнение жалбоподателят твърди, че Комисията е допуснала явна грешка при прилагане на правото като не е уведомила жалбоподателя за основанията, на които се базира нейното решение. Твърди се, че Комисията е нарушила задължението за мотивиране, установено в член 253 ЕО, като само се е позовала на изключенията на член 4, параграф 2, първо тире от Регламент (ЕО) No 1049/2001, за да откаже искания достъп.
 Накрая, жалбоподателят счита, че Комисията неправилно е направила извод, че приложенията към писмата, до които той иска достъп, вече били у него, като тръгва от неправилното тълкуване, че исканите документи били идентични на тези, намиращи се в жалбоподателя. Ето защо жалбоподателят твърди, че обжалваното решение е опорочено от явна грешка при прилагане на правото, в частта, в която Комисията не е приложила разпоредбите на Регламент (ЕО) No 1049/2001, и по-конкретно член 4 от него.
 (1) Регламент (ЕО) No 1049/2001 на Европейския парламент и на Съвета от 30 май 2001 година относно публичния достъп до документи на Европейския парламент, на Съвета и на Комисията (ОВ L 145, 2001 г., стр. 43; Специално издание на български език, 2007 г., глава 1, том 3, стр. 76).


text:
 7.12.2015
 HR
 Službeni list Europske unije
 C 406/26
 Žalba koju je 28. rujna 2015. podnijela Europska komisija protiv presude Općeg suda (šesto vijeće) od 15. srpnja 2015. u spojenim predmetima T-389/10 i T-419/10
 (Predmet C-522/15 P)
 (2015/C 406/26)
 Jezik postupka: talijanski
 Stranke
 Žalitelj: Europska komisija (zastupnici: P. Rossi, V. Bottka, agenti)
 Druge stranke u postupku: Siderurgica Latina Martin SpA (SLM), Ori Martin SA
 Zahtjevi
 Komisija zahtjeva od Općeg suda da:
 (i)
 ukine pobijanu presudu u dijelu u kojem se smanjuje osnovni iznos novčane kazne koja je određena SLM-u, utvrđujući da se u pobijanoj presudi nije vodilo računa o činjenici da, u jednom dijelu povrede, SLM nije sudjelovao u vanjskom aspektu Cluba Italia;
 (ii)
 ukine pobijanu presudu u dijelu u kojem se smanjuje iznos novčane kazne na teret SLM-a na 1,956 milijuna eura, eliminirajući novčanu kaznu koja je određena na teret SLM-a solidarno s društvom Ori Martin;
 (iii)
 u izvršavanju svoje neograničene nadležnosti, ponovno izračuna iznos novčane kazne koju je potrebno odrediti, sukladno zahtjevu koji je postavila Komisija;
 (iv)
 naloži tužiteljima iz prvostupanjskog postupka snošenje troškova postupka.
 Žalbeni razlozi i glavni argumenti
 (i)
 Opći sud počinio je povredu iskrivljavanjem činjenica kada je pogrešno zaključio da osnovni iznos novčane kazne određen na teret SML-a pobijanom odlukom iznosi 19,8 milijuna eura umjesto 15,965 milijuna eura kako je utvrđeno u drugoj odluci o ispravku, od čega 14 milijuna eura solidarno s društvom Ori Martin.
 (ii)
 Opći sud počinio je pogrešku koja se tiče prava vezano uz primjenu pravila o solidarnoj odgovornosti za novčane kazne i uz izračun gornje granice od 10 % jer je odredio konačni iznos novčane kazne za koji je SLM odgovoran u iznosu od 1,956 milijuna eura primjenom zakonske granice od 10 % ukupnog prihoda SLM-a u referentnoj godini sukladno članku 23. stavku 2. Uredbe (EZ) br. 1/2003 (1). U konkretnom slučaju, u presudi je trebalo navesti da SLM nije dužan platiti samo 1,956 milijuna eura na individualnoj osnovi nego i dodatnih 13,3 milijuna eura solidarno s društvom Ori Martin. Naime, izračun gornjih granica trebalo je provesti odvojeno za SML na individualnoj osnovi, za razdoblje sudjelovanja u povredi tijekom kojeg SML nije bio pod kontrolom društva Ori Martin (gornja granica vezana uz iznos globalnih prihoda SLM-a), i za SLM solidarno s društvom Ori Martin, za razdoblje tijekom kojeg je društvo kćer bilo pod kontrolom društva majke (gornja granica vezana uz iznos globalnih prihoda društva Ori Martin koja u konkretnom slučaju nije dostignuta).
 (1) Uredba Vijeća (EZ) br. 1/2003 od 16. prosinca 2002. o provedbi pravila o tržišnom natjecanju koja su propisana člancima 81. i 82. Ugovora o EZ-u (SL 2003, L 1, str. 1.) (SL, posebno izdanje na hrvatskom jeziku, poglavlje 8., svezak 1., str. 165.)


text:
ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΕΙΣΦΟΡΑΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΡΩΤΑ Η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ - MagazinoS
 Home » ΑΝΕΡΓΙΑ , ΕΙΔΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ , ΟΑΕΔ , ΠΟΛΙΤΙΚΗ » ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΕΙΣΦΟΡΑΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΡΩΤΑ Η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ
 ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΕΙΣΦΟΡΑΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΡΩΤΑ Η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ
 Written By Αόρατος on 22 Φεβρουαρίου 2013 | 1:06 μ.μ.
 Για εμπαιγμό των ανέργων και των εργαζομένων μιλά η Αντιπολίτευση με σκληρές δηλώσεις και καλεί την κυβέρνηση να δώσει εξηγήσεις για το πού κατέληξαν τα χρήματα της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για την καταπολέμηση της ανεργίας.
 Παρά το γεγονός ότι ο διοικητής του ΟΑΕΔ, Ηλίας Κικίλιας, διαψεύδει ότι υπήρξε ανεπίσημη έκθεση του Οργανισμού, η οποία ανέφερε ότι ούτε ένα ευρώ από την εισφορά δεν έχει φτάσει στον ΟΑΕΔ, τα κόμματα της Αντιπολίτευσης στήνουν στο τοίχο την κυβέρνηση και μιλώντας για «σκάνδαλο πρώτου μεγέθους», τη στιγμή που ανεργία έχει φθάσει το 30%, ζητούν αποδείξεις και στοιχεία.
 Τη νέα φωτιά στην κυβέρνηση άναψε δημοσίευμα της Ελευθεροτυπίας, το οποίο επικαλείτο ανεπίσημη έκθεση του ΟΑΕΔ προς τους αρμόδιους κυβερνητικούς παράγοντες. Σύμφωνα με την εφημερίδα στην έκθεση αναφερόταν επί λέξει: «Το ποσό της εισφοράς αποτελεί έσοδο του κρατικού προϋπολογισμού, αποδίδει σχεδόν 300 εκατομμύρια ευρώ ετησίως και δεν έχει αποδοθεί ποτέ στον ΟΑΕΔ οποιοδήποτε ποσό της εισφοράς αυτής», παρά το γεγονός ότι αυτή παρακρατείται κάθε μήνα από 1-1-2011 από τους μισθούς χιλιάδων υπαλλήλων του ευρύτερου δημόσιου τομέα και των τραπεζών.
 Μάλιστα η εφημερίδα επικαλείται και δήλωση του ίδιου του διοικητή του ΟΑΕΔ, Ηλ.Κικίλια μέσω της οποίας επιβεβαιώνει ότι τα χρήματα αυτά θα μπορούσαν να δοθούν για την ανακούφιση της ανεργίας, ωστόσο όπως λέει είναι θέμα της κεντρικής πολιτικής διοίκησης πώς τα αξιοποιεί.
 Διαψεύδει ο Κικίλιας ότι υπήρξε έκθεση
 Ο διοικητής του ΟΑΕΔ, με ανακοίνωσή του την Πέμπτη, διαψεύδει ότι υπήρξε αυτή η ανεπίσημη έκθεση, που επικαλείται το δημοσίευμα.
 «Ουδέποτε η διοίκηση του ΟΑΕΔ απέστειλε επίσημη επιστολή ή ανεπίσημο σημείωμα («non-paper») στον πρωθυπουργό ή στους πολιτικούς αρχηγούς που στηρίζουν την κυβέρνηση» τονίζει ο Ηλίας Κικίλιας.
 Ο Οργανισμός, αναφέρει ο κ. Κικίλιας, «στο πλαίσιο της συνεχούς ενημέρωσης και διαβούλευσης με τους κοινωνικούς εταίρους, διαμορφώνει -ως οφείλει- τις θέσεις του, τόσο για τις ομάδες – στόχους του πληθυσμού που πλήττονται με οξύτητα από την ανεργία και χρήζουν στήριξης, όσο και για τις δράσεις που πρέπει να εφαρμοστούν.»
 » Ταυτοχρόνως, προτείνει τρόπους και ενδεχόμενες πηγές χρηματοδότησης των προγραμμάτων αυτών, μεταξύ των οποίων είναι η ανακατανομή των πόρων του ΕΣΠΑ, αλλά και τα έσοδα που προέρχονται από την ‘εισφορά αλληλεγγύης’».
 Είναι γνωστό, προσθέτει, ότι «τα έσοδα του ΟΑΕΔ προέρχονται από τις εισφορές εργοδοτών και εργαζομένων και από κρατικές επιχορηγήσεις μέσω του τακτικού κρατικού προϋπολογισμού και του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων οι οποίες υποστηρίζουν την κοινωνική παρέμβαση του Οργανισμού.»
 » Η συνολική κρατική επιχορήγηση από τις πηγές αυτές ανήλθε σε 455 εκατ. ευρώ για το 2009, 901 εκατ. ευρώ το 2010, 1.010 εκατ. ευρώ το 2011 και 650 εκατ. ευρώ το 2012».
 «Χωρίς τις επιχορηγήσεις αυτές ο Οργανισμός δεν θα κατάφερνε να ανταποκριθεί μέχρι σήμερα τόσο στην ανελλιπή καταβολή των επιδομάτων ανεργίας και των λοιπών παροχών, όσο και στην υλοποίηση προγραμμάτων που δεν χρηματοδοτούνται από το ΕΣΠΑ, στις υπάρχουσες συνθήκες δημοσιονομικής στενότητας και τις ταμειακές δυσκολίες που αυτές συνεπάγονται», σημειώνει ο κ. Κικίλιας, προσθέτοντας πάντως ότι:
 «σήμερα με δεδομένες τις διαστάσεις που έχει λάβει το πρόβλημα της ανεργίας, είναι προφανές ότι απαιτούνται επιπλέον πηγές χρηματοδότησης των δράσεων του Οργανισμού».
 Καταλήγοντας υπενθυμίζει ότι «η διαμόρφωση στοχευμένων πολιτικών για την αντιμετώπιση του οξυμένου προβλήματος της ανεργίας αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα της κυβέρνησης, για το επόμενο διάστημα. Το γεγονός αυτό άλλωστε επιβεβαιώθηκε κατά την διάρκεια της πρόσφατης σύσκεψης των πολιτικών αρχηγών που στηρίζουν την κυβέρνηση».
 Πυρ άνοιξε η Αντιπολίτευση
 Η δήλωση αυτή του κ. Κικίλια δεν στάθηκε ικανή να ηρεμήσει τα κόμματα της Αντιπολίτευσης που με οργισμένες δηλώσεις καταγγέλλουν την κυβέρνηση για εμπαιγμό των πολιτών και ζητούν εξηγήσεις.
 Για σκάνδαλο πρώτου μεγέθους μιλά ο ΣΥΡΙΖΑ, υπενθυμίζοντας μάλιστα ότι έχει καταθέσει για το θέμα αυτό επίκαιρη ερώτηση .
 «Η μη απόδοση από την κυβέρνηση στον ΟΑΕΔ ούτε ενός ευρώ από τα 600 εκατ. ευρώ που έχουν συγκεντρωθεί από την εισφορά αλληλεγγύης για την καταπολέμηση της ανεργίας, η οποία έχει επιβληθεί από 1-1-2011 σε ποσοστό 2% επί των μισθών των υπαλλήλων του δημοσίου τομέα και των ΟΤΑ συνιστά σκάνδαλο πρώτου μεγέθους και πρόκληση και εμπαιγμό στους επιβαρυνόμενους υπαλλήλους, στους ανέργους και στις οικογένειές τους», σχολίασε ο υπεύθυνος του τομέα Εργασίας του ΣΥΡΙΖΑ Δημ.Στρατούλης.
 Υπενθύμισε μάλιστα ότι η αξιωματική αντιπολίτευση έχει καταθέσει για το συγκεκριμένο θέμα ερώτηση στη Βουλή και κάλεσε την κυβέρνηση να απαντήσει γιατί δεν απέδωσε στον ΟΑΕΔ τα έσοδα του κράτους από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης για την καταπολέμηση της ανεργίας και τι έγιναν αυτά τα χρήματα που παρακρατήθηκαν.
 «Σε μία περίοδο που η ανεργία ξεπερνάει το 30% και η Ελλάδα τελεί υπό ανθρωπιστική κρίση, 600 εκατ. ευρώ κάνουν ‘φτερά’, όπως ενημερώνει την τριανδρία της συγκυβέρνησης ο διοικητής του ΟΑΕΔ», τονίζει ο αρμόδιος τομεάρχης των Ανεξάρτητων Ελλήνων Παύλος Χαϊκάλης, ζητώντας διευκρινίσεις από την κυβέρνηση για το πού πηγαίνουν «αυτά τα λεφτά που παίρνουν από την τσέπη του φορολογούμενου και γιατί δεν δίνονται στους ανέργους».
 Να δώσει στη δημοσιότητα όλα τα στοιχεία και «το ύψος της εισφοράς που συγκέντρωσε από την επιβολή ενός ακόμα χαρατσιού στους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα» κάλεσε την κυβέρνηση το ΚΚΕ.
 «Τα “τρωκτικά” ζουν και βασιλεύουν στο διεφθαρμένο ελλαδικό κράτος», ήταν το σχόλιο της Χρυσής Αυγής, η οποία ζήτησε επίσης «να διερευνηθεί άμεσα πού πήγαν τα 600 εκατ. ευρώ, να ελεγχθούν οι διαχειριστές και να καταβληθούν άμεσα τα χρήματα στους αναξιοπαθούντες».
 Ετικέτες ΑΝΕΡΓΙΑ, ΕΙΔΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΟΑΕΔ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ
 Οι Έλληνες και η μητρική τους γλώσσα - *Η 21η Φεβρουαρίου έχει καθιερωθεί ως η Ημέρα της Μητρικής Γλώσσας*. Ως γνωστόν, η ελληνική γλώσσα θεωρείται μια από τις πλουσιότερες και αρχαιότερες στον...


text:
 27.8.2011
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 C 252/35
 Recours introduit le 14 juin 2011 — ABN AMRO Group/Commission
 (Affaire T-319/11)
 2011/C 252/80
 Langue de procédure: l'anglais
 Parties
 Partie requérante: ABN AMRO Group NV (Amsterdam, Pays-Bas) (représentants: W. Knibbeler et P. van den Berg, avocats)
 Partie défenderesse: Commission européenne
 Conclusions
 —
 Annuler l’article 5 de la décision de la Commission du 5 avril 2011 concernant les mesures C 11/2009 (ex NN 53b/2008, NN 2/2010 et N 19/2010) mises à exécution par l’État néerlandais en faveur de ABN AMRO Group NV; et
 —
 Condamner la Commission aux dépens.
 Moyens et principaux arguments
 À l’appui du recours, la partie requérante invoque deux moyens.
 1)
 Premier moyen tiré de ce que les conclusions de la décision attaquée concernant la portée de l’interdiction de procéder à des acquisitions prévue à l’article 5 sont entachées des erreurs de droit suivantes et doivent donc être annulées:
 —
 violation de l’article 107, paragraphe 3, sous b), TFUE et application erronée des principes et lignes directrices énoncés dans les communications de la Commission (1);
 —
 violation du principe de proportionnalité en ce que l’approbation des mesures d’aide est subordonnée à une interdiction de procéder à des acquisitions qui n’est pas adéquate, nécessaire et proportionnée;
 —
 violation du principe de l’égalité de traitement en ce que l’interdiction de procéder à des acquisitions qui est imposée est nettement plus stricte que les interdictions de ce type imposées par la Commission dans d’autres affaires;
 —
 violation du principe de bonne administration en ce que tous les aspects pertinents de l’affaire en cause n’ont pas été examinés soigneusement et séparément, y compris la nécessité et les conséquences de l’interdiction de procéder à des acquisitions imposée par la décision, et violation de l’article 296 TFUE résultant du défaut de motivation adéquate de ladite décision.
 2)
 Deuxième moyen tiré de ce que les conclusions de la décision attaquée concernant la durée de l’interdiction de procéder à des acquisitions prévue à l’article 5 sont entachées des erreurs de droit et d’appréciation suivantes et doivent donc être annulées:
 —
 violation de l’article 345 TFUE en ce que la durée de l’interdiction de procéder à des acquisitions dépend de la participation détenue par l’État;
 —
 violation de l’article 107, paragraphe 3, sous b), TFUE et application erronée des principes et lignes directrices énoncés dans les communications de la Commission (2);
 —
 violation du principe de l’égalité de traitement en ce que la durée de l’interdiction de procéder à des acquisitions qui est imposée est nettement plus longue que celle des interdictions de ce type imposées par la Commission dans d’autres affaires;
 —
 violation des principes de proportionnalité et de bonne administration.
 (1) Communication de la Commission sur l’application des règles en matière d'aides d'État aux mesures prises en rapport avec les institutions financières dans le contexte de la crise financière mondiale (JO 2008, C 270, p. 8); communication de la Commission sur la recapitalisation des établissements financiers dans le contexte de la crise financière actuelle: limitation de l'aide au minimum nécessaire et garde-fous contre les distorsions indues de concurrence (JO 2009, C 10, p. 2); communication de la Commission concernant le traitement des actifs dépréciés dans le secteur bancaire de la Communauté (JO 2009, C 72, p. 1); communication de la Commission sur le retour à la viabilité et l'appréciation des mesures de restructuration prises dans le secteur financier dans le contexte de la crise actuelle, conformément aux règles relatives aux aides d'État (JO 2009, C 195, p. 9).
 (2) Voir note 1.