type: other

text:
Mark Montebello's blog: Il-gustizzja skont Cameron
 Il-gustizzja skont Cameron
 Il-Qorti Ewropea ghall-Harsien tad-Drittjiet tal-Bniedem fi Strasburgu (tal-Kunsill tal-Ewropa) m’ghandhiex toqghod tahli z-zmien taghha billi tghasses fuq pajjizi li fihom il-Konvenzjoni Ewropea ghall-Harsien tad-Drittijiet tal-Bniedem digà taghmel parti mil-ligijiet nazzjonali taghhom. Minflok ghandha tuza hinha ahjar u tiffoka fuq pajjizi Ewropej fejn il-Konvenzjoni ma taghmilx parti mil-ligijiet taghhom.
 Qorti ghall-ohrajn
 Dan kien l-argument ewlieni li ghamel nhar l-Erbgha li ghadda, 25 ta’ Jannar, l-Prim Ministru tal-Gran Britannja, David Cameron. Huwa qal dan fi Strasburgu fil-ftuh tas-sitt xhur li pajjizu ghandu fil-presidenza tal-Kunsill tal-Ewropa (sa Mejju). Huwa sahaq li mhuwiex sew li pajjizi maghrufa sew ghall-harsien tad-drittijiet tal-bniedem―bhalma hi l-Gran Britannja―isirilhom indhil zejjed mill-Qorti ta’ Strasburgu.
 Il-Qorti, qal Cameron, ghandu jkollha sistema ta’ prijoritajiet biex b’hekk tkun tista’ tiffoka fuq pajjizi fejn l-aktar li hemm bzonn li tiffoka. B’dan il-mod, pajjizi bhall-Gran Britannja u ohrajn li minn dejjem habbew id-drittijiet tal-bniedem u minn dejjem harsuhom bir-reqqa, jithallew bi kwiethom biex jaghmlu d-decizjonijiet taghhom minghajr indhil zejjed tal-Qorti. Il-Qorti ta’ Strasburgu, qal Cameron, mhijiex qed turi bizzejjed rispett lejn il-parlamenti ta’ pajjizi bhal dawn.
 Skont Cameron, il-Qorti ta’ Strasburgu mhijiex qed thalli li certi gvernijiet nazzjonali―fosthom il-Gran Britannja―tiddefendi lic-cittadini taghha mit-terroristi u minn nies meqjusa perikoluzi. Lil dawn in-nies, il-Gran Britannja ma tridhomx ma saqajha; izda l-Qorti Ewropea mhijiex qed thalli li dawn jintefghu ’l barra.
 Mhux kulhadd l-istess
 Gimgha biss qabel dawn l-istqarrijiet tal-ghageb ta’ Cameron, il-Qorti Ewropea ghall-Harsien tad-Drittijiet tal-Bniedem fi Strasburgu ddecidiet li l-kjeriku Islamiku Abu Qatada, li l-Gran Britannja trid li jitlaq lejn il-Gordan, ma jistax jittellaq ’il barra minghajr ksur tad-drittijiet tieghu. Ghal Cameron, dan huwa indhil zejjed.
 Ghal Cameron huwa wkoll indhil zejjed li l-Qorti Ewropea kemm-il darba ddecidiet li l-prigunieri fil-Gran Britannja ghandhom jithallew jivvutaw; izda dan id-dritt dejjem gie michud mill-gvern Britanniku.
 Skont Cameron, hemm bzonn ta’ riforma fil-mod kif tahdem il-Qorti Ewropea halli ma toqghodx tindahal izzejjed f’decizjonijiet li jiehdu pajjizi “bil-ghaqal”. Skont hu, digà l-bicca l-kbira tal-pajjizi fil-Kunsill tal-Ewropa qablu ma’ dan; fis-sitt xhur li gejjin irid li dawn ir-riformi jsiru u jidhlu fis-sehh.
 Dak li fil-prattika jrid Cameron hu li l-Qorti Ewropea tqis lil pajjizi bhall-Gran Britannja u xi ftit ohrajn bi privilegg filwaqt li l-attenzjoni tal-Qorti tinghata aktar lil pajjizi bhar-Russja, it-Turkija, l-Italja u r-Rumanija.
 Fi kliem iehor, irid li l-gustizzja ma tkunx l-istess ghal kulhadd u li mhux kulhadd jitqies l-istess quddiem il-ligi. Dan hu perikoluz ferm. Fost bosta ohrajn, is-Segretarju Generali tal-Kunsill tal-Ewropa, Thorbjorn Jagland, qal mill-ewwel li l-prezunzjoni li pajjizi bhall-Gran Britannja ghandhom titqiesu fidili lejn il-Konvenzjoni ghad-Drittijiet tal-Bniedem filwaqt li pajjizi ohrajn ma jitqisux b’dan il-mod, hi azzardata. Strasburgu biss, zied jghid, tista’ tiddeciedi dan huwiex il-kaz.
 Ftuh ghal abbuzi serji
 Il-biza’ tieghi hi li gvernijiet ohrajn―fosthom taghna―jithajru minn dak li qal Cameron u jkunu jridu ghalihom ukoll il-privilegg li jrid ghal pajjizu. Nghid dan ghax l-argument tieghu digà kien intuza fl-imghoddi―anki mill-gvern ta’ Malta―biex icahhad id-drittijiet tal-bniedem f’kazijiet partikulari. Izda qatt ma sar fuq dan il-livell u b’tant decizjoni.
 Allahares dak li qieghed jipproponi Cameron isehh. Ghax ikun ifisser li l-Qorti ta’ Strasburgu titlef is-setgha li jista’ ghandha fuq certi pajjizi li jilaghbuha tal-paladuni tad-drittijiet tal-bniedem. L-esperjenza turina li dan mhuwiex il-kaz u li qatt ma tista’ tafda bizzejjed gvernijiet li, minkejja li ghandhom rekord ta’ harsien tad-drittijiet tal-bniedem, ghandhom ukoll ksurijiet serji tal-istess drittijiet f’certi kazijiet partikulari.
 Ir-riforma li jrid Cameron tkun tfisser disfatta enormi ghall-Qorti ta’ Strasburgu u wkoll ghall-Konvenzjoni Ewropea. L-accettazzjoni tal-principju li jrid li jiddahhal fl-amministrazzjoni tal-gustizzja fuq dan il-livell hekk gholi jista’ jiftah il-bieb ghal eccezzjonijiet ohrajn li jkunu ta’ dannu kbir ghall-harsien tad-drittijiet taghna lkoll bhala cittadini Ewropej.
 Id-diskors shih ta’ Cameron jista’ jinqara hawnhekk: http://www.guardian.co.uk/law/2012/jan/25/cameron-speech-european-court-human-rights-full
 Ewropa,
 Gran Britannja,


type: wikipedia

text:
Fu professionista dal 1952 al 1961 ottenendo quattro vittorie, la più importante delle quali fu una frazione del Giro del Belgio 1957.
 Corridore solido, capace di ben figurare sia nelle classiche del pavé che in quelle delle Ardenne, raccolse nelle grandi prove in linea del nord Europa i risultati più significativi; salì sul podio del Giro delle Fiandre nel 1954, di Freccia Vallone e Dwars door België nel 1955.
 Fece parte della Nazionale belga che prese parte al Tour de France 1954 che tuttavia non portò a conclusione.
 Palmarès
 1948 (Dilettanti, una vittoria)
 6a tappa Giro del Belgio dilettanti (Koksijde > Zulte)
 1950 (Indipendenti, una vittoria)
 Grote Lenteprijs-Hannuit
 1953 (Libertas, una vittoria)
 Circuit de Belgique centrale
 1954 (Libertas, una vittoria)
 Omloop der Vlaamse Gewesten
 1956 (Libertas, una vittoria)
 Kessel-Lier
 1957 (Libertas, una vittoria)
 2a tappa, 1a semitappa Giro del Belgio (Stavelot > La Rochet, cronometro)
 Altri successi
 1954 (Libertas, una vittoria)
 Witte Donderdagprijs - Kermesse di Bellegem
 1955 (Libertas, una vittoria)
 Kermesse di Lokeren
 1958 (Libertas, una vittoria)
 Kermesse di Haacht
 Piazzamenti
 Grandi giri
 Tour de France
 1954: ritirato (alla 8a tappa)
 Classiche monumento
 Milano-Sanremo
 1955: 67o
 1958: 7o
 Giro delle Fiandre
 1954: 3o
 1958: 13o
 1960: 31o
 Parigi-Roubaix
 1954: 68o
 1956: 12o
 1957: 31o
 1960: 56o
 Liegi-Bastogne-Liegi
 1953: 25o
 1954: 9o
 1958: 4o
 1959: 19o
 Collegamenti esterni


text:
Mētrienas pagasts ir viena no Madonas novada administratīvajām teritorijām tā dienvidos. Robežojas ar sava novada Ļaudonas, Praulienas un Barkavas pagastiem, Varakļānu novada Murmastienes pagastu, kā arī Jēkabpils novada Atašienes un Mežāres pagastiem.
 Mētrienas pagasta kopējā platība ir 14025,2 ha, pagasta centrs ir Mētrienas ciems. Mētrienas pagasts atrodas Madonas rajona dienvidaustrumu daļā, robežojoties ar četriem Madonas rajona pagastiem – Barkavas, Murmastienes, Ļaudonas un Praulienas pagastiem un diviem Jēkabpils rajona pagastiem – Mežāres un Atašienes. Attālums no Mētrienas ciema līdz Madonas rajona centram – Madonai – ir 24 km, līdz Rīgai - 185 km.
 Daba
 Atrodas Austrumlatvijas zemienes Jersikas līdzenumā. Augstākā vieta dienvidrietumos no Ozolkalna (125,0 m vjl). Reljefs lēzeni viļņots (100 — 110 m vjl.). Pa pagasta ziemeļu robežu tek Aiviekste, uzņemot Zošupi, Jošu, Odažu, bet pa austrumu robežu — Aiviekstes pieteka Isliena. Ezeri atrodas galvenokārt pagasta dienvidu daļā. Dienvidaustrumu malā atrodas daļa no Teiču purva (Kurtavas purvs). Austrumu malā atrodas augstais Ozolsalas purvs.
 Aptuveni 43% pagasta teritorijas aizņem meži.
 Hidrogrāfija
 Upes
 Aiviekste lielākā Daugavas pieteka Latvijas teritorijā, Madonas rajonā. Garums ir 114 km, baseina platība 9160 km2. Aiviekste iztek no Lubānas ezera. Upes gada notece ir 1,841 km2, kritums ir 23 metri — 0,2 m/km. Aiviekste ir robežupe starp Mētrienas un Praulienas pagastiem. Lielākās pietekas Aiviekstei ir Pededze, Balupe, Liede, Kuja, Iča un citas upes. Upei ir publisko ūdeņu statuss
 Isliena 25 km gara robežupe starp Mētrienas un Barkavas pagastiem
 Joša Aiviekstes pieteka, kas iztek no Runcu ezera. Upe ir 13 km gara
 Odaža Aiviekstes pieteka. Upe ir 4 km gara.
 Talicka
 Zušupe
 Odze Neretas labā krasta pieteka Madonas un Jēkabpils rajonos. Garums ir 26 km, baseina laukums — 170 km2. iztek no Odzienas ezera. Upe visā garumā regulēta. Upes gada notece ir 0,041 km2, kritums ir 20 metri — 0,8 m/km. Lielākās pietekas ir Apozole, Dēmenīša.
 Dēmenīša Odzes pieteka, 6 km gara. Upe iztek no Kutavas ezera.
 Ezeri
 Kurtavas ezers ezers atrodas Teiču purva malā. Platība ir 74 hektāri, garums — 1,2 km, lielākais platums — 0,8 km. Ezera vidējais dziļums ir 0,8 metri, lielākais dziļums — 1,2 metri. Ezerā ietek vairāki grāvji, iztek Dēmenīša. Ovāla, sekla ezerdobe, krasti zemi, izskaloti, kūdraini. Ezera dibenā biezs kūdras slānis. Kurtavas ezers ir distrofs ezers. Ezerā ir sastopamas raudas, līdakas, līņi, asari, plauži, karūsas; visbiežāk sastopamā zivs ir rauda.
 Odzienas ezers atrodas pie Madonas — Atašienes ceļa. Platība ir 47,6 ha, garums — 1,1 km, lielākais platums — 0,5 km, vidējais ezera dziļums ir 1,8 metri, lielākais dziļums — 3,3 metri. Baseina platība — 7,1 km2. Ovāla ezerdobe, piekraste ir zema, aizaugusi, tālāk slīps pacēlums. Ezera dibens ir līdzens, pie krastiem smilšains, vidū dūņains. Eitrofs ezers. No Odzienas ezera iztek Odze, ietek divi strauti. Publiskais ezers. Ezerā mīt dažādas zivis — plauži, karūsas, līdakas, asari un līņi. Visbiežāk sastopamā zivs ir rauda.
 Islienas ezers
 Sildu ezers atrodas Teiču purva ziemeļrietumu daļā. Ezera platība — 7,7 ha. Ezera dibens lielākoties kūdrains, vietām dūņains. Ezera lielākais dziļums — 2,7 metri. Hidroloģiskais režīms — noteces.
 Dzērvītes ezers ezera laukums ir 3,4 ha. Ezera vidējais dziļums — 2 metri, vidējais dziļums — 2,6 metri. Hidroloģiskais režīms — noteces
 Limenu ezers ezera laukums 3,9 ha, lielākais dziļums ir 7 metri. Hidroloģiskais režīms — noteces.
 Runcu ezers atrodas netālu no Mētrienas ciema. Ezera platība — 4,1 ha. Ezera maksimālais dziļums ir 0,8 metri. Ezers ir stipri aizaudzis. No ezera iztek Jošas upe
 Purvi
 Kurtavas purvs (daļa no Teiču purva, kura kopplatība 19 587 ha)
 Ozolsalas purvs (554 ha)
 Vēsture
 Līdz 1925. gadam Mētrienas pagasts tika saukts par Ļaudonas-Odzienas pagastu (, ). 1935. gadā Madonas apriņķa Mētrienas pagasta platība bija 129,31 km2 un tajā dzīvoja 1790 iedzīvotāji. 1945. gadā pagastā izveidoja Mētrienas un Pamatu ciema padomes, bet pagastu 1949. gadā likvidēja. Mētrienas ciems ietilpis Krustpils (1949-1962) un Madonas (pēc 1962. gada) rajonos. Madonas rajona Pamatu ciemam 1961. gadā pievienoja Saikavas ciema kolhoza «Līdums» teritoriju. 1964. gadā likvidēja Mētrienas ciemu, teritoriju pievienojot Pamatu, Ļaudonas (kolhoza «Ļaudona» teritoriju) un Mežāres (padomju saimniecības «Mežāre» teritoriju) ciemiem. 1977. gadā Pamatu ciemam pievienoja daļu Ļaudonas ciema teritorijas. 1990. gadā Pamatu ciemu reorganizēja par Pamatu pagastu un tajā pašā gadā pārdēvēja par Mētrienas pagastu. 2009. gadā Mētrienas pagastu kā administratīvo teritoriju iekļāva Madonas novadā.
 Iedzīvotāji
 Apdzīvotās vietas
 Lielākās apdzīvotās vietas ir Mētriena (pagasta centrs), Dēgļi, Āriņi, Ozolkalns, Dūkstupi, Rāksala.
 Saimniecība
 Zemju iedalījums
 Zemes sadalījums pa nekustamā īpašuma lietošanas mērķu grupām Mētrienas pagastā ir šāds:
 Lauksaimniecība — 8812,0 ha;
 Mežsaimniecība — 2275,7 ha;
 Ūdenssaimniecība — 76,0 ha;
 Vienģimeņu un divģimeņu dzīvojamo māju apbūve — 24,1 ha;
 Daudzdzīvokļu māju apbūve — 9,5 ha;
 Darījumu iestāžu un komerciāla rakstura apbūve — 2,8 ha;
 Sabiedriskas nozīmes objekti — 2695,5 ha;
 Rūpniecības objekti — 2,0 ha;
 Satiksmes infrastruktūras objekti — 125,4 ha;
 Inženiertehniskās apgādes tīkli un objekti — 1,2 ha;
 Pārējie objekti — 1,0 ha.
 Lauksaimniecībā izmantojamās zemes — 5433,3 ha
 Meži — 5965,6 ha
 Krūmāji — 214,0 ha
 Purvi — 1511,4 ha
 Zeme zem ūdeņiem — 337,2 ha
 Zeme zem ēkām un pagalmiem — 111,2 ha
 Ceļi — 181,6 ha
 Pārējās zemes — 270,9 ha
 Kopā — 14025,2 ha
 Transports
 Izglītība un kultūra
 Atsauces
 Cēsu apriņķis
 Vidzeme
 Madonas novada pagasti


text:
CCR: Preşedintele nu şi-a exercitat atribuţiile constituţionale în cazul remanierii / Premierul...
 Articole • 21 Decembrie 2018 • Redacția • 13 comentarii
 Preşedintele Klaus Iohannis nu şi-a exercitat atribuţiile constituţionale când nu a luat act de demisiile a doi miniştri şi nu a constatat vacantarea posturilor, se arată în motivarea deciziei prin care CCR a stabilit că există conflict juridic de natură constituţională între Guvern şi şeful statului, transmite Agerpres.
 Totodată, potrivit Curții, „preşedintele României nu are dreptul la o proprie opţiune în cadrul mecanismului constituţional de numire existent; la rândul său, prim-ministrul nu poate reitera propunerea de numire în funcţia de ministru, în sensul că nu poate indica aceeaşi persoană pentru aceeaşi funcţie, la acelaşi minister„, se menţionează în motivare.
 „Acest termen de 15 zile stipulat la art. 6 din Legea nr. 90/2001 are o dublă valenţă, fiind instituit atât în favoarea autorului său, în sensul că o poate retracta până la împlinirea lui, dacă autoritatea nu a luat încă act despre demisie, cât şi în favoarea autorităţii, spre a avea timp să ia la cunoştinţă. Dincolo de acest termen, un demisionar nu poate fi menţinut în funcţie împotriva voinţei sale. Prin urmare, în caz de demisie, Preşedintele României, la propunerea prim-ministrului, care înaintează demisia şi îi solicită rezolvarea acesteia, urmează să ia act de demisie şi să declare vacantă funcţia de membru al Guvernului de îndată, respectiv de la data la care a fost încunoştinţat de către prim-ministru şi în considerarea termenului de 15 zile în care demisia devine irevocabilă”, explică Curtea Constituţională.
 Referitor la refuzul preşedintelui de numire în funcţia de membru al Guvernului la propunerea prim-ministrului, CCR reţine că, potrivit jurisprudenţei anterioare, şeful statului are dreptul de a refuza motivat numirea propusă ori de câte ori constată că nu sunt îndeplinite condiţiile de legalitate şi poate refuza motivat, o singură dată, pe criterii „ce ţin de corespunderea persoanei în funcţia propusă”.
 În ceea ce priveşte motivarea refuzului de numire, Curtea reţine că aceasta trebuie să fie exprimată „clar şi fără echivoc”, în formă scrisă, pentru a se înţelege motivele şi criteriile pentru care a refuzat propunerea. Lipsa totală a motivării sau o exprimare ambiguă şi imprecisă „este improprie rigorilor specifice demersurilor şi procedurilor inter-instituţionale”.
 Referitor la timpul pe care preşedintele îl are la dispoziţie pentru a-şi exprima în scris motivele refuzului numirii în funcţie, CCR consideră că lipsa unui termen expres prevăzut în Constituţie nu poate constitui un argument pentru tergiversarea „sine die” a prezentării motivelor, în condiţiile în care obligaţia motivării subzistă. Astfel, preşedintele trebuia să-şi motiveze refuzul concomitent cu anunţarea deciziei sale de a nu da curs propunerii de numire.
 21.12.2018 la ora 4:09 pm
 Motivarea deciziei trebuie tradusa în germana, comunicata si explicata lui Iohannis. N-ar fi rau nici un extemporal, ceva...
 21.12.2018 la ora 4:35 pm
 Ar trebui sa se pise pe deciziile ccr ,dar nu e barbat!
 Sincer merita sa vedem daca psd asta al vostru are curajul sa l suspende!
 Si era sa uit: sa ti dau la muie!
 21.12.2018 la ora 4:46 pm
 Mircea Badea, tu ești, este?
 21.12.2018 la ora 4:58 pm
 constat ca este extrem de interesant ca exista o OMERTA la nivelul intregii mass-media din ROMANIA cu privire la modul in care si-a desfasurat kwi activitatea de cadru didactic
 nci un articol in can-can / libertatea din care sa aflam
 – ca era un geniu al fortelor de frecare (de aceea pune acum frane pas-cu-pas)
 – ca stia sa exemplifice cum se moduleaza vocalele / consoanele in mod aleatoriu
 – ca demonstra cu usurinta modul in care un corp se deplaseaza rectiliniu si uniform
 – ca putea calcula mental traiectoriile paltoanelor aruncate pe orizontala
 – ca era punctual la ore exact cum a fost la intalnirea cu micron de frantz
 – ca a ramas cu sechele de la cei care chiuleau de la ore (de aceea s-a dus la pompei, facand „skip” peste intalnirea cu reprezentantii statelor UE)
 21.12.2018 la ora 6:01 pm
 Pai, atat cat stiu eu germana...das mă-ta sugen pulan si se parăn că tu o moștenetistăn. Ti-o legalizez sau o iei asa?
 21.12.2018 la ora 4:24 pm
 CCR sluga PSD ..
 Este evident ca o interpreteaza cum p@#a lu’ draknea vrea .. Adica presedintele, votat de 6 miloane de romani, nu are niciun cuvant de zis pt un guvern votat de 3 milioane de romani..
 Pai plm.. la ce mai cheltuim sa-l alegem? Cand in fapt NU MAI ARE NICIUN ROL de a echilibra derapajele intre puteri?
 Pe principiul REPREZENTATIVITATII domnilor, presedintele TREBUIE sa aiba un cuvant de zis la TOT ce face Guvernul si Parlamentul. Medierea este IN FAVOAREA POPORULUI care l-a ales! Deci cuvantul si declaratiile presedintelui trebuie sa ECHIVALEZE cu CUVANTUL SI DECLARATIILE POPORULUI ROMAN!!
 MM de hoti parlamentari si guvern plin de oligofreni, slugi bolsevice si analfabeti!
 #muiepsd #muiealde #muieudmr #muiebor #muiecfp
 21.12.2018 la ora 5:04 pm
 @ jorj aka george
 ROMANIA este o republica parlamentara. sa nu mi vii cu teoria „banu, este semi-prezidentiala”.
 cate chei de 22 si-a luat kwi peste dinti de la ccr demonstrandu-se lui si „consiGlierilor” sai ca nu au pic de LOGICA si ca au invatat doar anumite cursuri in facultate sau ca au avut copiute.
 daca ai o minima logica elementara poti interpreta corect dispozitiile legale si constitutionale
 23.12.2018 la ora 8:40 am
 Și nu în ultimul rând, muie lu’ mă-ta! În altă ordine de idei, handicapatul de la Cotroceni iar a luat-o în gură și tot nu se învață minte. Așa se întâmplă cu meditatorii de fizică din provincie!!!!
 21.12.2018 la ora 4:52 pm
 Au aparut postacii.
 Care jubileaza.
 Scriitorii de constituție de la CCR au raspuns la comenzi politice.
 Nici vorba de respect, onoare,imparțialitate sau jurisprudenta.
 Ei multumesc partidului care i-a pus in posturi calde si superbanoase.
 Se va retine ca atât postacii cat si superjudecatorii vor fi in lada de gunoi a istoriei.
 Urmatoarele alegeri -schimbare de gardă.
 21.12.2018 la ora 5:02 pm
 N-ar fi mai simplu sa desfiintam functia de presedinte? Ca CCR oricum dicteaza atat CE trebuie sa faca presedintele, cat si CUM trebuie sa o faca. Daca asta e folul firesc al CCR, presedintele clar e in plus in schema statului.
 21.12.2018 la ora 5:35 pm
 Iohannis nici n-ar trebui sa mai ia in seama deciziile CCR!
 Ar trebui sa-si faca o agenda noua. Cu aparitii la televizor in ficecare zi. La 18.30, fix ca Base.
 Acum sper ca a constientizat si Iohannis ca un presedinte nejucator nu ține cu gașca de golani aldo-pesedistă! Să iasă la bataie, exact ca Basescu, altă soluție NU EXISTA!
 Mai trebuie di alte calitati sa faca exact ca basescu. Oamenii nu sunt Egali!
 La asa presedinte neconstituional, asa presa! Cum vedeti voi paiul din ochiul celuilalt, dar nu vedeti barna din ochiul vostru?


text:
I. ÚS 1886/09 — Ústavní soud — Iudictum.cz
 I. ÚS 1886/09
 Ústavní soud rozhodl dnešního dne bez přítomnosti účastníků v senátu složeném z předsedy Františka Duchoně a soudců Vojena Güttlera a Ivany Janů o ústavní stížnosti stěžovatele Ing. Z. L., zastoupeného JUDr. Tomášem Kaiserem, advokátem, se sídlem Havlíčkova 15, 110 00 Praha 1, proti rozsudku Městského soudu v Praze ze dne 28. května 2009, sp. zn. 6 To 144/2008, proti usnesení Nejvyššího soudu ze dne 22. dubna 2009, sp. zn. 5 Tdo 1594/2008-I., proti usnesení Městského soudu v Praze ze dne 29. dubna 2008, sp. zn. 6 To 144/2008, a proti rozsudku Obvodního soudu pro Prahu 6 ze dne 16. ledna 2008, sp. zn. 2 T 24/2007, za účasti Městského soudu v Praze, Nejvyššího soudu a Obvodního soudu pro Prahu 6, jako účastníků řízení, takto:
 Včas a řádně podanou ústavní stížností se stěžovatel domáhal zrušení v záhlaví uvedených rozhodnutí obecných soudů. Tvrdil, že jimi bylo porušeno jeho základní právo na spravedlivý proces zakotvené v čl. 36 odst. 1 Listiny základních práv svobod a čl. 6 Úmluvy o ochraně lidských práv a základních svobod, a zároveň měl být porušen čl. 90 Ústavy.
 Stěžovatel byl rozsudkem Obvodního soudu pro Prahu 6 ze dne 16. 1. 2008, sp. zn. 2 T 24/2007, uznán vinným trestným činem porušení povinnosti v řízení o konkursu podle § 126 odst. 1 trestního zákona (ve znění účinném do 31. 12. 2007) a to v bodě 1), a v bodě 2) trestnými činy výtržnictví podle § 202 odst. 1 trestního zákona a útoku na veřejného činitele podle § 155 odst. 1 písm. a), b) trestního zákona. Za tyto trestné činy byl stěžovatel odsouzen podle § 155 odst. 1 trestního zákona za použití § 35 odst. 1 trestního zákona k úhrnnému trestu odnětí svobody v trvání 6 měsíců, jehož výkon byl podle § 58 odst. 1 a § 59 odst. 1 trestního zákona podmíněně odložen na zkušební dobu v trvání 18 měsíců. Podle § 228 odst. 1 trestního zákona bylo rozhodnuto o povinnosti obviněného nahradit poškozené Všeobecné zdravotní pojišťovně náhradu škody ve výši 763,- Kč.
 Proti uvedenému rozsudku Obvodního soudu pro Prahu 6 podali stěžovatel a státní zástupkyně odvolání, o kterých rozhodl Městský soud v Praze usnesením ze dne 29. 4. 2008, sp. zn. 6 To 144/2008, tak, že je podle § 256 tr. ř. zamítl jako nedůvodná.
 Stěžovatel podal dne 11. 7. 2008 proti uvedenému usnesení Městského soudu v Praze prostřednictvím svého obhájce dovolání, které opřel o dovolací důvody uvedené v § 265b odst. 1 písm. b) a g) trestního řádu, tedy že ve věci rozhodl vyloučený orgán a že napadené rozhodnutí spočívá na nesprávném právním posouzení skutku nebo na jiném nesprávném hmotněprávním posouzení.
 Nejvyšší soud rozhodl svým usnesením ze dne 22. 4. 2009, sp. zn. 5 Tdo 1594/2008-I., tak, že podle ustanovení § 265k odst. 1, 2 trestního řádu částečně zrušil rozsudek Obvodního soudu pro Prahu 6 ze dne 16. 1. 2008, sp. zn. 2 T 24/2007, ve výroku o vině pod bodem 2), kterým byl obviněný uznán vinným trestnými činy výtržnictví podle § 202 odst. 1 trestního zákona a útoku na veřejného činitele podle § 155 odst. 1 písm. a), b) trestního zákona, dále ve výroku o trestu a v navazujícím výroku o náhradě škody, a usnesení Městského soudu v Praze ze dne 29. 4. 2008, sp. zn. 6 To 144/2008, v navazující části, pokud jím tyto zrušené výroky zůstaly nedotčeny, dále podle § 265k odst. 2 trestního řádu zrušil také další rozhodnutí na zrušené části rozhodnutí obsahově navazující, pokud vzhledem ke změně, k níž došlo zrušením, pozbyla podkladu a podle § 265l odst. 1 trestního řádu Městskému soudu v Praze přikázal, aby věc v potřebném rozsahu znovu projednal a rozhodl.
 Městský soud v Praze usnesením ze dne 28. 5. 2009, sp. zn. 6 To 144/2008, s ohledem na výše uvedené usnesení Nejvyššího soudu rozhodl, že stěžovatel je vinen spácháním trestného činu útoku na veřejného činitele podle § 155 odst. 1 písm. a), b) trestního zákona, za což byl, a to vzhledem k dřívějšímu odsuzujícímu rozsudku, odsouzen k úhrnnému trestu odnětí svobody v trvání 6 měsíců s podmíněným odkladem výkonu trestu na zkušební dobu 18 měsíců s uložením povinnosti zaplatit poškozené částku 763,- Kč.
 V ústavní stížnosti stěžovatel namítá, že v řízení, v němž byly souzeny dva samostatné skutky, nepodstoupil spravedlivý proces, a zdůrazňuje především nesprávná skutková zjištění na základě nesprávného hodnocení důkazů.
 Své námitky stěžovatel uplatňoval již v odvolání proti rozsudku soudu prvního stupně i v dovolání. O těchto námitkách podle názoru stěžovatele z části dosud nebylo rozhodnuto, pročež jsou nyní předkládány Ústavnímu soudu.
 Ve vztahu ke skutku pod bodem 1), na základě kterého by shledán vinným ze spáchání trestného činu porušení povinnosti v řízení o konkursu podle § 126 odst. 1 trestního zákona (ve znění účinném do 31. 12. 2007), stěžovatel tvrdí, že úvahy Nejvyššího státního zastupitelství jsou spekulativní, že obecné soudy nerespektovaly zásadu ultima ratio a že se nevypořádaly s námitkami stěžovatele. Podrobněji pak zejména stěžovatel rozvádí, jakým způsobem probíhala komunikace mezi ním a správcem konkurzní podstaty a předkládá vlastní interpretaci listin založených ve spise. Dále poukazuje na to, že správci konkurzní podstaty předložil soupis majetku, který považuje za úplný, což dále rovněž podrobněji rozvádí. V ústavní stížnosti proto stěžovatel dovozuje, že úvahy soudů o tom, že stěžovatel nespolupracoval se správcem konkurzní podstaty jsou nesprávné, neboť nezájem o spolupráci byl toliko na straně konkurzního správce.
 Ve vztahu ke skutku uvedenému pod bodem 2) rozsudku soudu prvního stupně stěžovatel předkládá námitky, které rovněž podrobněji rozpracovává. Jednak tvrdí, že poškozený nebyl na místě jako veřejný činitel, nýbrž jako spolužák stěžovatele, jednak že nebyl proveden důkaz videozáznamem, který by ozřejmil průběh konfliktu a jednak, že soudy nehodnotily lékařskou zprávu o zranění stěžovatele, prostřednictvím které chtěl stěžovatel prokázat jiný průběh konfliktu. Ve vztahu k této části trestního řízení rovněž stěžovatel namítá, že Městský soud v Praze "nerespektoval pokyn" Nejvyššího soudu uložit stěžovateli přiměřený úhrnný trest.
 Ve vztahu k rozsahu petitu Ústavní soud konstatuje, že stěžovatel ve formálním závěrečném návrhu na poslední straně ústavní stížnosti opomněl mezi rozhodnutí navrhovaná ke zrušení zařadit usnesení Nejvyššího soudu ze dne 22. dubna 2009, sp. zn. 5 Tdo 1594/2008-I., ačkoliv mj. vůči němu ústavní stížnost směřoval v nadpisu ústavní stížnosti, s ním v ústavní stížnosti podrobně polemizoval a jeho kopii k ústavní stížnosti přiložil. S ohledem na závěry vyvozené judikaturou Evropského soudu pro lidská práva, který mj. uvedl. že "soudy se musejí při aplikaci procesních pravidel vyhnout jak přehnanému formalismu, který by zasahoval do zásad spravedlivého procesu, tak i přílišné pružnosti, která by naopak vedla k odstranění procesních podmínek stanovených zákonem," posoudil Ústavní soud ústavní stížnost stěžovatele z pohledu pojetí jejího petitu jako návrh, jímž se stěžovatel domáhá i zrušení uvedeného rozhodnutí Nejvyššího soudu. Toto posouzení materiálně není ultra petitum, nýbrž je v souladu s názorem vysloveným Evropským soudem při lidská práva v rozsudku ve věci Kadlec a další proti České republice (viz Soudní judikatura. Přehled rozsudků ESLP, č. 4, 2004) k otázce interpretace vůle a projevu ve vyjádření petitu ústavní stížnosti.
 Ústavní soud vždy připomíná, že zásadně není oprávněn zasahovat do rozhodovací činnosti obecných soudů, neboť není vrcholem jejich soustavy, ale zvláštním soudním orgánem ochrany ústavnosti (srov. čl. 81, čl. 83, čl. 90 Ústavy). Ústavní soud v této souvislosti opakovaně zdůraznil, že mu nepřísluší přehodnocovat výsledky dokazování provedeného obecnými soudy v trestním řízení. Ústavní soud v případech skutkových polemik zasahuje zpravidla jen tam, kde byla v soudním rozhodování učiněná skutková zjištění s vykonanými důkazy v extrémním nesouladu (viz např. rozhodnutí věci sp. zn. III. ÚS 84/94, sp. zn. III. ÚS 166/95 či sp. zn. III. ÚS 376/03, všechna dostupná v elektronické podobě na http://nalus.usoud.cz), popř. pokud napadená rozhodnutí vykazovala závažné nedostatky odůvodnění ve smyslu ust. § 125 odst. 1, § 134 odst. 2 trestního řádu (viz např. nálezy ve věci sp. zn. III. ÚS 463/2000, sp. zn. III. ÚS 181/2000 či sp. zn. III. ÚS 1104/08). Ústavní soud se rovněž opakovaně vyjádřil k problematice tzv. opomenutých důkazů, kdy zdůraznil zejména nutnost náležitého zdůvodnění zamítnutí důkazních návrhů. Ke kasaci napadených rozhodnutí však Ústavní soud nepřikročil tam, kde došlo k opomenutí důkazních návrhů zjevně irelevantních (srov. např. rozhodnutí ve věci sp. zn. IV. ÚS 185/96, sp. zn. II. ÚS 182/02, sp. zn. I. ÚS 413/02, sp. zn. I. ÚS 733/01, sp. zn. III. ÚS 569/03 a mnohá další).
 Stěžovatel sice v ústavní stížnosti formálně namítá porušení svého základního práva, avšak argumentace obsažená v ústavní stížnosti se ve věci samé pohybuje na úrovni aplikace podústavního práva, resp. je založena toliko na odlišném subjektivním hodnocení některých důkazů. Z hlediska ústavního však Ústavní soud nemá důvod k zásahu, neboť obecné soudy řádně zjistily skutkový stav, který ústavně přijatelně zformulovaly do skutkových závěrů, na které aplikovaly právní normu tak, že nelze v jejich postupu spatřovat výkon zakázané svévole.
 Právní kvalifikace skutků - se zohledněním zásahu Nejvyššího soudu - byla učiněna ústavně konformně a postup a závěry obecných soudů z hlediska ústavněprávního nevybočily z rámce možného posouzení věci. Rovněž výší trestu se Městský soud v Praze ve svém pozdějším rozsudku na str. 5 dole a str. 6 nahoře dostatečně podrobně zabýval a na odůvodnění napadených rozhodnutí proto postačí odkázat.
 Souhrnně řečeno, skutkové závěry obecnými soudy učiněné jsou v rámci vázanosti pravidly logiky řádně odůvodněny, mají kontextuální přesvědčivost a nevykazují mezery. Uvedené konsekvence ve skutkové oblasti posléze možno obdobně vztáhnout i k nevyhovění důkazním návrhům stěžovatele (srov. nálezy sp. zn. I. ÚS 733/01, apod. zn. III. ÚS 569/03, sp. zn. IV. ÚS 570/03, sp. zn. II. ÚS 418/03). Stanoviska obecných soudů ve skutkové oblasti lze takto považovat za ústavně souladný výraz nezávislého soudního rozhodování ve smyslu čl. 82 odst. 1 Ústavy.
 Ústavní soud připomíná, že zákon o Ústavním soudu rozeznává v ustanovení § 43 odst. 2 písm. a), jako zvláštní kategorii návrhů, návrhy zjevně neopodstatněné. Zákon tímto ustanovením dává Ústavnímu soudu, v zájmu racionality a efektivity jeho řízení, pravomoc posoudit "přijatelnost" návrhu před tím, než dospěje k závěru, že o návrhu rozhodne meritorně nálezem. V této fázi řízení je zpravidla možno rozhodnout bez dalšího jen na základě obsahu napadených rozhodnutí orgánů veřejné moci a údajů obsažených v samotné ústavní stížnosti a jejích přílohách. Pokud informace zjištěné uvedeným postupem vedou Ústavní soud k závěru, že ústavní stížnost je zjevně neopodstatněná, ústavní stížnost bude bez dalšího odmítnuta. Ústavní soud jen pro pořádek upozorňuje, že v této fázi jde o specifickou a relativně samostatnou část řízení, která nemá charakter řízení kontradiktorního. Z tohoto důvodu Ústavní soud nejednal ani s vedlejším účastníkem řízení.
 Zdroj: Rozsudek Ústavního soudu ze dne 8. 9. 2009, sp. zn. I. ÚS 1886/09, dostupné na nalus.usoud.cz. Jedná se o neautentické znění, které bylo soudem poskytnuto bezplatně.


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 EIROPAS KOMISIJA
 Briselē, 6.8.2018
 COM(2018) 573 final
 2018/0302(NLE)
 Priekšlikums
 PADOMES LĒMUMS
 ar ko nosaka Eiropas Savienības nostāju attiecībā uz lēmuma pieņemšanu EPN komitejā, kura izveidota ar Ekonomisko partnerattiecību pagaidu nolīgumu starp Kotdivuāru, no vienas puses, un Eiropas Kopienu un tās dalībvalstīm, no otras puses, attiecībā uz Horvātijas Republikas pievienošanos Eiropas Savienībai
 PASKAIDROJUMA RAKSTS
 1.PRIEKŠLIKUMA PRIEKŠMETS
 Šis priekšlikums attiecas uz lēmumu, ar ko nosaka nostāju, kas Eiropas Savienības (“Savienība”) vārdā jāieņem EPN komitejā, kura izveidota ar Ekonomisko partnerattiecību pagaidu nolīgumu starp Kotdivuāru, no vienas puses, un Eiropas Kopienu un tās dalībvalstīm, no otras puses (še turpmāk “nolīgums”)
 1
 , lai pieņemtu EPN komitejas lēmumu attiecībā uz Horvātijas Republikas pievienošanos Eiropas Savienībai.
 2.
 PRIEKŠLIKUMA KONTEKSTS
 2.1.
 Kotdivuāras un ES Ekonomisko partnerattiecību pagaidu nolīgums
 Nolīguma mērķis ir izveidot sākotnēju pamatu pilnīgam ekonomiskās partnerības nolīgumam saskaņā ar Kotonū nolīgumu. Kopš 2016. gada 3. septembra nolīgumu piemēro provizoriski.
 2.2.
 EPN komiteja
 EPN komiteja ir nolīguma kopīgā institucionālā struktūra. Nolīguma 73. pantā paredzēts, ka EPN komiteja ir atbildīga par visu šajā nolīgumā iekļauto jomu pārvaldību un visu šajā nolīgumā minēto uzdevumu izpildi. EPN komiteja lēmumus pieņem vienprātīgi. EPN komitejas darbība ir aprakstīta tās reglamentā, kuru Puses apstiprināja 2017. gada aprīlī, kurā grozījumus ir izdarījusi Eiropadome un kuru Puses pieņēma Kotdivuāras un Eiropas Savienības EPN komitejas otrajā sanāksmē 2018. gada martā.
 2.3.
 EPN komitejas paredzētais akts
 EPN komitejai trešajā sanāksmē [datums] ir jāpieņem lēmums attiecībā uz Horvātijas Republikas pievienošanos Savienībai (“paredzētais akts”).
 Nolīguma 77. pantā paredzēts, ka EPN komiteja var lemt par pielāgošanas vai pārejas pasākumiem, kas var būt vajadzīgi pēc jaunu dalībvalstu pievienošanās Savienībai.
 Šā akta mērķis ir veikt vajadzīgos grozījumus nolīgumā pēc Horvātijas Republikas pievienošanās Savienībai.
 Paredzētais akts Pusēm kļūs saistošs saskaņā ar nolīguma 77. panta 3. punktu, kurā noteikts, ka: “Puses pārbauda, kā jaunu dalībvalstu pievienošanās Eiropas Savienībai ietekmē šo nolīgumu. EPN komiteja var lemt par pārejas pasākumiem vai nepieciešamajiem grozījumiem.”
 3.
 NOSTĀJA, KAS JĀIEŅEM SAVIENĪBAS VĀRDĀ
 Horvātijas Republika Savienībai ir pievienojusies 2013. gada 1. jūlijā, bet 2017. gada 8. novembrī Eiropas Savienības Padomes Ģenerālsekretariātā tā deponēja savu aktu par pievienošanos nolīgumam. Nolīguma 77. panta 2. punktā norādītajā pievienošanās klauzulā paredzēts, ka Horvātija pievienojas nolīgumam, nododot glabāšanā pievienošanās aktu. Attiecībā uz turpmākajiem grozījumiem, kas vajadzīgi sakarā ar pievienošanos, pievienošanās klauzula paredz EPN komitejas lēmumu.
 Tādēļ Savienībai būtu jānosaka nostāja, kas jāieņem attiecībā uz paredzētā EPN komitejas akta pieņemšanu par Horvātijas Republikas pievienošanos nolīgumam.
 Šā Padomes lēmuma projekta pielikumā ir iekļauts tā lēmuma projekts, kas jāpieņem EPN komitejai.
 Šo nolīgumu piemēro, no vienas puses, teritorijās, kurās piemēro Līgumu par Eiropas Savienības darbību (“LESD”), un saskaņā ar nosacījumiem, ko paredz minētais Līgums, un, no otras puses, Kotdivuāras teritorijā.
 4.
 Juridiskais pamats
 4.1.
 Procesuālais juridiskais pamats
 4.1.1.
 Principi
 LESD 218. panta 9. punktā paredzēti lēmumi, ar kuriem nosaka “nostāju, kas Savienības vārdā jāapstiprina kādā ar nolīgumu izveidotā struktūrā, ja šāda struktūra ir tiesīga pieņemt lēmumus ar juridiskām sekām, izņemot lēmumus, kas papildina vai groza attiecīgajā nolīgumā noteikto iestāžu sistēmu”.
 Jēdziens “lēmumi ar juridiskām sekām” ietver aktus, kam ir juridiskas sekas saskaņā ar starptautisko tiesību normām, kuras reglamentē attiecīgo struktūru. Tas ietver arī instrumentus, kas nav saistoši saskaņā ar starptautiskajām tiesībām, bet kas tomēr “var būtiski ietekmēt Savienības likumdevēja pieņemtā tiesiskā regulējuma saturu”
 2
 .
 4.1.2.
 Piemērojamība šajā gadījumā
 EPN komiteja ir struktūra, kas izveidota ar nolīgumu.
 Nolīguma 77. pantā par jaunu dalībvalstu pievienošanos Savienībai paredzēts, ka EPN komiteja var pieņemt pārejas pasākumus vai grozījumus, kas nepieciešami nolīgumam tad, ja Savienībai pievienojas jauna dalībvalsts.
 Akts, ko EPN komiteja ir aicināta pieņemt, ir lēmums ar juridiskām sekām. Paredzētais akts atbilstīgi nolīguma 77. pantam būs saistošs saskaņā ar starptautiskajām tiesībām, jo tajā ir ietverti grozījumi starptautiskā nolīgumā, kas jau ir saistošs Savienībai.
 Paredzētais akts nepapildina un negroza nolīgumā noteikto iestāžu sistēmu.
 Tādēļ ierosinātā lēmuma procesuālais juridiskais pamats ir LESD 218. panta 9. punkts.
 4.2.
 Materiālais juridiskais pamats
 4.2.1.
 Principi
 Saskaņā ar LESD 218. panta 9. punktu pieņemama lēmuma materiālais juridiskais pamats galvenokārt ir atkarīgs no mērķa un satura, kāds ir paredzētajam aktam, par kuru Savienības vārdā tiek ieņemta nostāja. Ja paredzētajam aktam ir divi mērķi vai divi komponenti un viens ir atzīstams par galveno, bet otrs nav būtisks, tad lēmums, ko pieņem saskaņā ar LESD 218. panta 9. punktu, jābalsta uz viena materiālā juridiskā pamata, proti, tā, ko prasa galvenais vai dominējošais mērķis vai komponents.
 4.2.2.
 Piemērojamība šajā gadījumā
 Paredzētā akta mērķis un saturs attiecas uz tirdzniecību un ar tirdzniecību saistītiem jautājumiem. Tāpēc ierosinātā lēmuma materiālais juridiskais pamats ir LESD 207. pants.
 4.3.
 Secinājums
 Šā Padomes lēmuma juridiskais pamats ir LESD, jo īpaši tā 207. pants sasaistē ar 218. panta 9. punktu.
 5.
 PAREDZĒTĀ AKTA PUBLICĒŠANA
 Tā kā ar EPN komitejas lēmumu nolīgums tiks grozīts, pēc tā pieņemšanas tas būtu jāpublicē Eiropas Savienības Oficiālajā Vēstnesī.
 2018/0302 (NLE)
 Priekšlikums
 PADOMES LĒMUMS
 ar ko nosaka Eiropas Savienības nostāju attiecībā uz lēmuma pieņemšanu EPN komitejā, kura izveidota ar Ekonomisko partnerattiecību pagaidu nolīgumu starp Kotdivuāru, no vienas puses, un Eiropas Kopienu un tās dalībvalstīm, no otras puses, attiecībā uz Horvātijas Republikas pievienošanos Eiropas Savienībai
 EIROPAS SAVIENĪBAS PADOME,
 ņemot vērā Līgumu par Eiropas Savienības darbību (“LESD”) un jo īpaši tā 207. pantu un 218. panta 9. punktu,
 ņemot vērā Ekonomisko partnerattiecību pagaidu nolīgumu starp Kotdivuāru, no vienas puses, un Eiropas Kopienu un tās dalībvalstīm, no otras puses (“nolīgums”)
 3
 ,
 ņemot vērā Eiropas Komisijas priekšlikumu,
 tā kā:
 (1)Nolīgumu Eiropas Savienības (“Savienība”) vārdā noslēdza ar Lēmumu 2009/156/EK
 4
 , un nolīgumu provizoriski piemēro kopš 2016. gada 3. septembra.
 (2)2011. gada 9. decembrī ir ticis parakstīts Līgums par Horvātijas Republikas pievienošanos Eiropas Savienībai, un 2013. gada 1. jūlijā tas ir stājies spēkā.
 (3)Nolīgumam Horvātijas Republika ir pievienojusies 2017. gada 8. novembrī, deponējot savu pievienošanās aktu.
 (4)Nolīguma 77. pantā noteikts, ka EPN komiteja var lemt par pielāgošanas pasākumiem, kas varētu būt nepieciešami sakarā ar jaunu dalībvalstu pievienošanos Savienībai.
 (5)EPN komitejai gadskārtējā sanāksmē [datums] ir jāpieņem paredzētais lēmums attiecībā uz Horvātijas Republikas pievienošanos Savienībai.
 (6)Ir lietderīgi noteikt nostāju, kas Savienības vārdā ir jāieņem EPN komitejā attiecībā uz Horvātijas Republikas pievienošanos Savienībai,
 IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU.
 1. pants
 Tās nostājas pamatā, kura [datums] Eiropas Savienības vārdā jāieņem ar nolīgumu par Horvātijas Republikas pievienošanos Savienībai izveidotās EPN komitejas gadskārtējā sanāksmē, ir lēmuma projekts, kas pievienots šim lēmumam.
 2. pants
 Pēc EPN komitejas lēmuma pieņemšanas to publicē Eiropas Savienības Oficiālajā Vēstnesī.
 3. pants
 Šis lēmums ir adresēts Komisijai.
 Briselē,
 Padomes vārdā –
 priekšsēdētājs
 (1)
 OV L 59, 3.3.2009., 3.–272. lpp.
 (2)
 ES Tiesas 2014. gada 7. oktobra spriedums, Vācija/Padome (OIV), C-399/12, ECLI: EU: C: 2014: 2258, 61.–64. punkts.
 (3)
 OV L 59, 3.3.2009., 2. lpp.
 (4)
 OV L 59, 3.3.2009., 1. lpp.
 ---documentbreak---
 EIROPAS KOMISIJA
 Briselē,6.8.2018
 COM(2018) 573 final
 PIELIKUMS
 dokumentam
 Priekšlikums Padomes Lēmumam,
 ar ko nosaka Eiropas Savienības nostāju attiecībā uz lēmuma pieņemšanu EPN komitejā, kura izveidota ar Ekonomisko partnerattiecību pagaidu nolīgumu starp Kotdivuāru, no vienas puses, un Eiropas Kopienu un tās dalībvalstīm, no otras puses, attiecībā uz Horvātijas Republikas pievienošanos Eiropas Savienībai
 Pielikumā:
 Projekts
 Ar Ekonomisko partnerattiecību pagaidu nolīgumu starp Kotdivuāru, no vienas puses, un Eiropas Kopienu un tās dalībvalstīm, no otras puses, izveidotās
 EPN KOMITEJAS LĒMUMS Nr. .../2018
 [datums]
 attiecībā uz Horvātijas Republikas pievienošanos Eiropas Savienībai
 EPN KOMITEJA,
 ņemot vērā Ekonomisko partnerattiecību pagaidu nolīgumu starp Kotdivuāru, no vienas puses, un Eiropas Kopienu un tās dalībvalstīm, no otras puses (še turpmāk “nolīgums”), kas parakstīts Abidžanā 2008. gada 26. novembrī un ko provizoriski piemēro no 2016. gada 3. septembra, un jo īpaši tā 76., 77. un 81. pantu,
 ņemot vērā Līgumu par Horvātijas Republikas pievienošanos Eiropas Savienībai (“Savienība”) un Aktu par pievienošanos nolīgumam, ko Horvātijas Republika deponējusi 2017. gada 8. novembrī,
 tā kā:
 (1)Nolīgums piemērojams, no vienas puses, teritorijās, kurās piemēro Līgumu par Eiropas Savienības darbību (“LESD”) un saskaņā ar minētajā Līgumā paredzētajiem nosacījumiem un, no otras puses, Kotdivuāras teritorijā.
 (2)Nolīguma 77. panta 3. punktā noteikts, ka EPN komiteja var lemt par pielāgošanas pasākumiem, kas varētu būt nepieciešami sakarā ar jaunu dalībvalstu pievienošanos Savienībai,
 IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU.
 1. pants
 Horvātijas Republika, būdama nolīguma Puse, tādā pašā veidā kā pārējās Savienības dalībvalstis attiecīgi pieņem un ņem vērā nolīguma, kā arī tam pievienoto pielikumu, protokolu un deklarāciju tekstu.
 2. pants
 Nolīgumu groza šādi: nolīguma 81. pantu aizstāj ar šādu tekstu:
 “81. pants
 Autentiski dokumenti
 Šis nolīgums ir sagatavots divos eksemplāros angļu, bulgāru, čehu, dāņu, franču, grieķu, holandiešu, horvātu, igauņu, itāļu, latviešu, lietuviešu, maltiešu, poļu, portugāļu, rumāņu, slovāku, slovēņu, somu, spāņu, ungāru, vācu un zviedru valodā un ir vienlīdz autentisks visās šajās valodās.”
 3. pants
 Savienība nosūta Kotdivuārai nolīgumu horvātu valodas redakcijā.
 4. pants
 Nolīguma noteikumus piemēro no Kotdivuāras uz Horvātijas Republiku vai no Horvātijas Republikas uz Kotdivuāru eksportētām precēm, kuras atbilst izcelsmes noteikumiem, kas ir spēkā nolīguma Pušu teritorijā, un kuras 2016. gada 3. septembrī bija tranzītā vai pagaidu glabāšanā muitas noliktavā vai brīvajā zonā Kotdivuārā vai Horvātijas Republikā.
 Šā panta 1. punktā minētajos gadījumos piemēro preferenciālo režīmu, ja četru mēnešu laikā no šā lēmuma spēkā stāšanās dienas importētājvalsts muitas iestādēm ir iesniegts izcelsmes apliecinājums, ko retrospektīvi izdevušas eksportētājvalsts muitas iestādes.
 5. pants
 Kotdivuāra apņemas saistībā ar Horvātijas Republikas pievienošanos Savienībai necelt prasības un nesniegt pieprasījumus vai iesniegumus, kā arī negrozīt un neatcelt nekādas koncesijas atbilstīgi 1994. gada Vispārējās vienošanās par tarifiem un tirdzniecību (“GATT”) XXIV panta 6. punktam un XXVIII pantam vai Vispārējās vienošanās par pakalpojumu tirdzniecību (“GATS”) XXI pantam.
 6. pants
 Šis lēmums stājas spēkā tā parakstīšanas dienā.
 Tomēr 3. un 4. pantu piemēro no 2016. gada 3. septembra.
 Sagatavots xxx [datums]
 Kotdivuāras vārdā –
 Eiropas Savienības vārdā –


type: contracts

text:
 12.10.2018
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 256/118
 DECYZJA NR 2/2018 KOMITETU AMBASADORÓW AKP–UE
 z dnia 28 września 2018 r.
 w sprawie udzielenia absolutorium dyrektorowi Centrum Technicznego ds. Współpracy w dziedzinie Rolnictwa i Obszarów Wiejskich (CTA) z wykonania budżetu Centrum za lata obrachunkowe 2004, 2005 i 2006 [2018/1526]
 KOMITET AMBASADORÓW AKP–UE,
 uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony (1), w szczególności art. 3 ust. 4 załącznika III do tej umowy,
 uwzględniając bilanse Centrum Technicznego ds. Współpracy w Dziedzinie Rolnictwa i Obszarów Wiejskich za lata obrachunkowe 2004, 2005 i 2006 przyjęte, odpowiednio, w dniu 31 grudnia 2004 r., 31 grudnia 2005 r. i 31 grudnia 2006 r.,
 uwzględniając sprawozdania audytorów dotyczące sprawozdań finansowych centrum za lata obrachunkowe 2004, 2005 i 2006,
 po zapoznaniu się z odpowiedziami udzielonymi przez dyrektora centrum na uwagi audytorów,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 Dochody centrum za lata obrachunkowe 2004, 2005 i 2006 składały się głównie z wkładów Europejskiego Funduszu Rozwoju wynoszących w poszczególnych latach odpowiednio 15 770 000 EUR, 15 770 000 EUR i 14 200 000 EUR.
 (2)
 Całościowe wykonanie budżetów centrum przez dyrektora w latach obrachunkowych 2004, 2005 i 2006 pozwala udzielić mu absolutorium z wykonania tych budżetów,
 STANOWI, CO NASTĘPUJE:
 Artykuł
 Komitet, na podstawie sprawozdań audytorów i bilansów za odpowiednie lata obrachunkowe, niniejszym udziela absolutorium dyrektorowi Centrum Technicznego ds. Współpracy w dziedzinie Rolnictwa i Obszarów Wiejskich z wykonania budżetu Centrum za lata obrachunkowe 2004, 2005 i 2006.
 Sporządzono w Brukseli dnia 28 września 2018 r.
 W imieniu Komitetu Ambasadorów AKP–UE
 Ammo Aziza BAROUD
 Przewodnicząca
 (1) Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.