text:
 13.11.2014
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 328/3
 PROTOKÓŁ
 ustalający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Gwinei Bissau
 Artykuł 1
 Okres stosowania i uprawnienia do połowów
 1. Przez okres 3 lat uprawnienia do połowów przyznane statkom Unii Europejskiej na mocy art. 5 Umowy o partnerstwie w sprawie połowów są następujące:
 —
 skorupiaki i gatunki przydenne:
 a)
 trawlery krewetkowe zamrażalnie: 3 700 GT rocznie;
 b)
 trawlery zamrażalnie, trawlery do połowów ryb i głowonogów: 3 500 GT rocznie;
 —
 gatunki daleko migrujące (gatunki wymienione w załączniku 1 do Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 1982 r.):
 a)
 sejnery zamrażalnie do połowów tuńczyka i taklowce: 28 statków;
 b)
 klipry tuńczykowe: 12 statków.
 2. Ust. 1 stosuje się z zastrzeżeniem art. 7 i 9 niniejszego protokołu.
 Artykuł 2
 Rekompensata finansowa — warunki płatności
 1. Rekompensata finansowa przewidziana w art. 7 Umowy o partnerstwie w sprawie połowów jest ustalona na okres, o którym mowa w art. 1 niniejszego protokołu, i wynosi 9 200 000 EUR.
 2. Rekompensata finansowa obejmuje:
 a)
 kwotę roczną z tytułu dostępu do zasobów rybnych w wyłącznej strefie ekonomicznej (w.s.e.) Gwinei Bissau w wysokości 6 200 000 EUR; oraz
 b)
 specjalną kwotę w wysokości 3 000 000 EUR rocznie przeznaczoną na wsparcie realizacji sektorowej polityki rybołówstwa Gwinei Bissau.
 3. Ust. 1 powyżej stosuje się z zastrzeżeniem art. 7, 9, 14, 15 i 17 niniejszego protokołu.
 4. Płatność rekompensaty finansowej z tytułu ust. 2 lit. a) i b) jest dokonywana najpóźniej 30 dni po wejściu w życie niniejszego protokołu za pierwszy rok, a w latach następnych — do dnia rocznicy wejścia w życie protokołu.
 5. Przeznaczenie rekompensaty finansowej, o której mowa w ust. 2 lit. a), podlega wyłącznej kompetencji władz Gwinei Bissau.
 6. Płatności przewidziane w niniejszym artykule są przelewane na odrębny rachunek skarbu państwa otwarty w banku centralnym Gwinei Bissau, dane dotyczące tego rachunku są przekazywane corocznie przez Sekretariat Stanu ds. Rybołówstwa.
 Artykuł 3
 Wspieranie odpowiedzialnego i zrównoważonego rybołówstwa na wodach Gwinei Bissau
 1. Strony uzgadniają w ramach wspólnego komitetu przewidzianego w art. 10 Umowy o partnerstwie w sprawie połowów, najpóźniej w terminie trzech miesięcy od wejścia w życie niniejszego protokołu, wieloletni program sektorowy oraz warunki jego stosowania, w szczególności:
 a)
 roczne i wieloletnie wytyczne, zgodnie z którymi będzie wykorzystywana rekompensata finansowa, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. b);
 b)
 cele do osiągnięcia w skali rocznej i wieloletniej, w celu ustanowienia, z biegiem czasu, zrównoważonego i odpowiedzialnego rybołówstwa, z uwzględnieniem priorytetów wyrażonych przez Gwineę Bissau w ramach krajowej polityki rybołówstwa lub też innych polityk związanych lub mających wpływ na ustanowienie odpowiedzialnego i zrównoważonego rybołówstwa;
 c)
 kryteria i procedury oceny osiągniętych każdego roku wyników.
 2. Wszelkie zmiany proponowane w wieloletnim programie sektorowym muszą zostać zatwierdzone przez Strony w ramach wspólnego komitetu.
 3. Wspólny komitet jest odpowiedzialny za monitorowanie realizacji wieloletniego programu sektorowego. Jeśli to konieczne, Strony kontynuują monitorowanie po wygaśnięciu niniejszego protokołu, aż do pełnego wykorzystania specjalnej rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. b).
 Artykuł 4
 Współpraca naukowo-badawcza w dziedzinie odpowiedzialnego rybołówstwa
 1. Strony zobowiązują się do promowania odpowiedzialnego rybołówstwa na wodach Gwinei Bissau w oparciu o zasadę niedyskryminowania żadnej z flot obecnych na tych wodach oraz o zrównoważone zarządzanie zasobami rybnymi i ekosystemami morskimi.
 2. W okresie obowiązywania niniejszego protokołu, Unia Europejska i Gwinea Bissau współpracują w celu monitorowania stanu zasobów i łowisk w w.s.e. Gwinei Bissau.
 3. Strony zobowiązują się do promowania przestrzegania zaleceń Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) oraz Komitetu ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku (CECAF), jak również współpracy na szczeblu podregionu w zakresie odpowiedzialnego zarządzania łowiskami, w szczególności w ramach Podregionalnej Komisji ds. Rybołówstwa (CSRP).
 4. Strony przeprowadzają konsultacje w ramach wspólnego komitetu w celu przyjęcia, w razie potrzeby oraz za obopólną zgodą, nowych środków zapewniających zrównoważone zarządzanie zasobami rybnymi.
 Artykuł 5
 Wspólny komitet naukowy
 1. Wspólny komitet naukowy składa się z naukowców mianowanych w takiej samej liczbie przez każdą ze Stron. Za zgodą Stron udział we wspólnym komitecie naukowym może zostać rozszerzony na obserwatorów, w szczególności na przedstawicieli regionalnych organizacji zarządzania rybołówstwem takich jak CECAF.
 2. Wspólny komitet naukowy zbiera się co najmniej raz w roku zgodnie z art. 4 ust. 1 Umowy o partnerstwie w sprawie połowów. Zasadniczo spotkania w ramach komitetu odbywają się naprzemiennie w Gwinei Bissau i Unii Europejskiej. Na wniosek jednej ze Stron można zwołać również więcej takich spotkań. Spotkaniom przewodniczy naprzemiennie każda ze Stron.
 3. Zadania wspólnego komitetu naukowego obejmują między innymi następujące działania:
 a)
 zestawianie danych dotyczących nakładu połowowego i połowów flot krajowych i zagranicznych prowadzących działalność połowową w w.s.e. Gwinei Bissau oraz poławiających gatunki objęte niniejszym protokołem;
 b)
 proponowanie, monitorowanie i analiza corocznych procesów oceny stanowiących wkład do oceny zasobów i pozwalających określić uprawnienia do połowów i możliwości eksploatacji gwarantujących ochronę zasobów i ich ekosystemów;
 c)
 na tej podstawie — opracowanie corocznego sprawozdania naukowego na temat łowisk będących przedmiotem niniejszej Umowy;
 d)
 formułowanie, z własnej inicjatywy lub na wniosek wspólnego komitetu lub jednej ze Stron, wszelkich opinii naukowych dotyczących środków zarządzania, które mogłyby zostać uznane za niezbędne dla zrównoważonej eksploatacji zasobów i łowisk objętych niniejszym protokołem.
 Artykuł 6
 Zamknięcie łowiska przez Gwineę Bissau
 1. W przypadku podjęcia przez Gwineę Bissau, na podstawie opinii wspólnego komitetu naukowego, decyzji o zamknięciu łowiska ze względu na wprowadzenie środka ochrony zasobów, wspólny komitet zbiera się w celu przeanalizowania podstaw tej decyzji, oszacowania skutków zamknięcia dla działalności połowowej statków UE w ramach Umowy oraz w celu zdecydowania o ewentualnych środkach naprawczych.
 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, wspólny komitet dochodzi do porozumienia co do proporcjonalnej redukcji rekompensaty finansowej przewidzianej Umową, należnej od Unii Europjskiej oraz, w razie potrzeby, co do rekompensaty należnej armatorom.
 3. Wszelkie zamknięcia łowiska na skutek decycji Gwinei Bissau w następstwie opinii naukowej są stosowane w sposób niedyskryminujący do wszystkich statków zainteresowanych tym łowiskiem, w tym statków krajowych i statków pływających pod banderą państwa trzeciego.
 Artykuł 7
 Dostosowanie uprawnień do połowów za obopólną zgodą
 Uprawnienia do połowów, o których mowa w art. 1, można dostosować za obopólną zgodą w ramach wspólnego komitetu oraz na podstawie zalecenia wspólnego komitetu naukowego. W takim przypadku rekompensata finansowa, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. a), zostaje dostosowana proporcjonalnie i pro rata temporis, a w niniejszym protokole i załączniku do niego wprowadza się niezbędne zmiany.
 Artykuł 8
 Zwiad rybacki
 1. Zwiady rybackie mają na celu przetestowanie wykonalności technicznej i opłacalności ekonomicznej nowych łowisk.
 2. Komisja Europejska powiadamia władze Gwinei Bissau o wnioskach o licencję na zwiad rybacki przyznawanej na podstawie dokumentacji technicznej, określając szczegółowo:
 —
 dane techniczne statku,
 —
 poziom wiedzy specjalistycznej oficerów na statku w danym łowisku,
 —
 wniosek dotyczący parametrów technicznych zwiadu (czas trwania, narzędzia, rejon poszukiwań itp.).
 3. Zwiad rybacki może trwać maksymalnie 6 miesięcy. Uiszcza się za niego opłaty ustalone przez Gwineę Bissau.
 4. W czasie trwania całego zwiadu rybackiego na statku jest obecny obserwator naukowy państwa bandery i obserwator wyznaczony przez Gwineę Bissau.
 5. Wielkość połowów dozwolonych podczas zwiadu rybackiego określają władze Gwinei Bissau. Połowy ze zwiadu rybackiego pozostają własnością armatora. Nie można zatrzymywać na statku lub wprowadzać do obrotu ryb o nieprzepisowych rozmiarach lub ryb, których połów nie jest dozwolony przez obowiązujące ustawodawstwo Gwinei Bissau.
 6. Do celów analizy szczegółowe wyniki zwiadu rybackiego są przekazywane wspólnemu komitetowi oraz wspólnemu komitetowi naukowemu.
 Artykuł 9
 Nowe uprawnienia do połowów
 W przypadku gdy statki UE byłyby zainteresowane podjęciem działalności połowowej, która nie została określona w art. 1, Strony konsultują się w ramach wspólnego komitetu naukowego. Strony uzgadniają warunki mające zastosowanie do tych nowych uprawnień do połowów i wprowadzają zmiany do niniejszego protokołu i załącznika do niego.
 Artykuł 10
 Integracja gospodarcza podmiotów z Unii Europejskiej w sektorze rybołówstwa Gwinei Bissau
 1. Strony zobowiązują się do promowania integracji gospodarczej podmiotów europejskich w całym sektorze rybołówstwa Gwinei Bissau, w szczególności jeśli chodzi o czarterowanie statków UE lub tworzenie wspólnych przedsiębiorstw.
 2. Strony współpracują w celu uwrażliwienia prywatnych podmiotów z UE na istnienie możliwości handlowych i przemysłowych, w szczególności w zakresie inwestycji bezpośrednich, w całym sektorze rybołówstwa Gwinei Bissau.
 3. W tym samym celu Gwinea Bissau będzie mogła przyznać zachęty podmiotom uczestniczącym w takich inwestycjach.
 4. Strony podejmują decyzję o stworzeniu do końca 2012 r. grupy analitycznej, do której zaproszone zostaną podmioty gospodarcze, w celu zidentyfikowania barier dla inwestycji bezpośrednich realizowanych przez podmioty w sektorze rybołówstwa oraz środków służących ich przezwyciężeniu. Grupa analityczna będzie starała się zaproponować różne możliwe formy finansowania realizacji zidentyfikowanych działań.
 Artykuł 11
 Komputeryzacja wymiany informacji
 1. Gwinea Bissau i UE zobowiązują się wprowadzić w jak najkrótszym terminie systemy informatyczne niezbędne do wymiany elektronicznej wszystkich informacji i dokumentów związanych z wdrożeniem Umowy.
 2. Wersja elektroniczna dokumentu będzie uznawana za całkowicie równoważną jego wersji papierowej.
 3. Gwinea Bissau i UE powiadamiają się niezwłocznie o wszelkich awariach systemu informatycznego. Informacje i dokumenty związane ze stosowaniem Umowy są wówczas automatycznie zastępowane ich wersją papierową zgodnie zzasadami określonymi w załączniku.
 Artykuł 12
 Poufność danych
 Gwinea Bissau zobowiązuje się, aby wszystkie dane osobowe dotyczące statków UE i ich działalności połowowej uzyskane w ramach Umowy były zawsze należycie traktowane, zgodnie z zasadami poufności i ochrony danych.
 Artykuł 13
 Mające zastosowanie przepisy prawa krajowego
 1. Działania statków rybackich UE prowadzących działalność na wodach Gwinei Bissau, podlegają ustawodawstwu Gwinei Bissau, chyba że Umowa o partnerstwie w sprawie połowów, niniejszy protokół oraz załącznik i dodatki do niego stanowią inaczej.
 2. Władze Gwinei Bissau informują Komisję Europejską o każdej zmianie przepisów lub o wszelkich nowych przepisach, które dotyczą sektora rybołówstwa.
 Artykuł 14
 Zawieszenie płatności rekompensaty finansowej i jej zmiana
 1. Rekompensata finansowa, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. a) i b), może zostać zmieniona lub zawieszona po przeprowadzeniu konsultacji w ramach wspólnego komitetu, w przypadku zaistnienia jednego lub kilku z następujących warunków:
 a)
 nadzwyczajne okoliczności, inne niż zjawiska naturalne, uniemożliwiają prowadzenie działalności połowowej w w.s.e. Gwinei Bissau;
 b)
 w wyniku istotnych zmian wytycznych politycznych, które doprowadziły do zawarcia niniejszego protokołu, jedna ze Stron wnosi o przegląd jego postanowień w celu dokonania ich ewentualnej zmiany;
 c)
 Unia Europejska stwierdza w Gwinei Bissau naruszenie zasadniczych i podstawowych elementów praw człowieka i zasad demokratycznych, o których mowa w art. 9 Umowy z Kotonu.
 2. Unia Europejska zastrzega sobie prawo do częściowego lub całkowitego zawieszenia płatności specjalnej rekompensaty finansowej przewidzianej w art. 2 ust. 2 lit. b) w przypadku gdy:
 a)
 wspólny komitet stwierdzi w wyniku przeprowadzonej oceny, że osiągnięte wyniki nie są zgodne z planem; lub
 b)
 wspomniana rekompensata finansowa nie jest należycie wykorzystywana.
 3. Płatność rekompensaty finansowej jest wznawiana po przeprowadzeniu konsultacji i osiągnięciu porozumienia przez Strony z chwilą przywrócenia sytuacji sprzed wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 1, lub gdy jest to uzasadnione w świetle wykorzystania rekompensaty finansowej, o czym mowa w ust. 2. Jednakże płatność rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 2 ust. 2 lit. b), nie może nastąpić w terminie przekraczającym okres 6 miesięcy po wygaśnięciu niniejszego protokołu.
 4. Upoważnienia do połowów przyznane statkom UE mogą zostać zawieszone wraz ze wstrzymaniem płatności rekompensaty finansowej na mocy art. 2 ust. 2 lit. a). W razie wznowienia wypłaty ważność upoważnień do połowów przedłuża się o czas odpowiadający okresowi zawieszenia działalności połowowej.
 Artykuł 15
 Zawieszenie stosowania protokołu
 1. Stosowanie niniejszego protokołu może zostać zawieszone na wniosek jednej ze Stron, po przeprowadzeniu konsultacji w ramach wspólnego komitetu, w przypadku zaistnienia jednego lub kilku z następujących warunków:
 a)
 nadzwyczajne okoliczności, inne niż zjawiska naturalne, uniemożliwiają prowadzenie działalności połowowej w w.s.e. Gwinei Bissau;
 b)
 w wyniku istotnych zmian celów politycznych, które doprowadziły do zawarcia niniejszego protokołu, jedna ze Stron wnosi o przegląd jego postanowień w celu dokonania ich ewentualnej zmiany;
 c)
 miało miejsce naruszenie przez jedną ze Stron zasadniczych i podstawowych elementów praw człowieka i zasad demokratycznych, o których mowa w art. 9 Umowy z Kotonu;
 d)
 Unia Europejska nie dokonała płatności rekompensaty finansowej przewidzianej w art. 2 ust. 2 lit. a) z powodów innych niż określone w art. 14;
 e)
 pomiędzy Stronami istnieje spór, który nie mógł być rozwiązany w ramach wspólnego komitetu;
 f)
 jedna ze Stron nie przestrzega postanowień niniejszego protokołu.
 2. Jeżeli zawieszenie stosowania niniejszego protokołu następuje z przyczyn innych niż wymienione w ust. 1 lit. c), strona planująca zawieszenie powiadamia o swoim zamiarze na piśmie na co najmniej trzy miesiące przed planowanym wejściem w życie zawieszenia. Zawieszenie stosowania protokołu z przyczyn, o których mowa w ust. 1 lit. c), jest skuteczne natychmiast po podjęciu decyzji o zawieszeniu.
 3. W przypadku zawieszenia Strony nadal prowadzą konsultacje, poszukując polubownego rozwiązania sporu. Z chwilą rozstrzygnięcia sporu wznawiane jest stosowanie niniejszego protokołu, a kwota rekompensaty finansowej jest zmniejszana proporcjonalnie i pro rata temporis, w zależności od okresu, w którym stosowanie niniejszego protokołu było zawieszone.
 Artykuł 16
 Okres obowiązywania
 Niniejszy protokół i załącznik do niego obowiązują przez okres 3 lat od daty rozpoczęcia ich tymczasowego stosowania zgodnie z art. 18, o ile protokół nie zostanie wypowiedziany zgodnie z art. 17.
 Artykuł 17
 Wypowiedzenie
 1. W przypadku wypowiedzenia niniejszego protokołu Strona wypowiadająca powiadamia drugą Stronę o swoim zamiarze wypowiedzenia protokołu na piśmie, co najmniej na sześć miesięcy przed datą, z którą wypowiedzenie to staje się skuteczne.
 2. Wysłanie powiadomienia, o którym mowa w poprzednim ustępie, powoduje rozpoczęcie konsultacji przez Strony.
 Artykuł 18
 Tymczasowe stosowanie
 Niniejszy protokół stosuje się tymczasowo od dnia jego podpisania.
 Artykuł 19
 Wejście w życie
 Niniejszy protokół i załącznik do niego wchodzą w życie z dniem, w którym Strony powiadomią się nawzajem o dopełnieniu koniecznych procedur.
 W imieniu Unii Europejskiej
 W imieniu Republiki Gwinei Bissau
 ZAŁĄCZNIK
 WARUNKI DOKONYWANIA POŁOWÓW NA OBSZARZE POŁOWOWYM GWINEI BISSAU PRZEZ STATKI UNII EUROPEJSKIEJ
 ROZDZIAŁ I
 Postanowienia ogólne
 1. Wyznaczanie właściwego organu
 Na potrzeby niniejszego załącznika, oraz o ile nie wskazano inaczej, każde odniesienie do Unii Europejskiej (UE) lub do Gwinei Bissau jako właściwego organu oznacza:
 (i)
 w odniesieniu do UE: Komisję Europejską, w stosownych przypadkach za pośrednictwem delegatury UE;
 (ii)
 w odniesieniu do Gwinei Bissau: organ administracji rządowej odpowiedzialny na rybołówstwo.
 2. Krajowa w.s.e.
 Przed wejściem w życie niniejszego protokołu Gwinea Bissau przesyła UE współrzędne geograficzne swojej w.s.e. oraz linii podstawowych.
 3. Wyznaczenie lokalnego agenta
 Z wyjątkiem tuńczykowców każdy statek UE, który chce otrzymać upoważnienie do połowów na mocy niniejszego protokołu, musi być reprezentowany przez agenta zamieszkałego w Gwinei Bissau.
 4. Rachunek bankowy
 Przed wejściem w życie niniejszego protokołu Gwinea Bissau przesyła UE numer rachunku bankowego/rachunków bankowych, na który/na które mają być wpłacane kwoty należne od statków na podstawie Umowy. Kwoty należne z tytułu kosztów przelewów bankowych ponosi armator.
 ROZDZIAŁ II
 Upoważnienia do połowów
 1. Warunki niezbędne do uzyskania upoważnienia do połowów — kwalifikowalne statki
 Upoważnienia do połowów, o których mowa w art. 6 Umowy, są wydawane, pod warunkiem że statek jest wpisany do rejestru statków rybackich UE oraz że zostały wypełnione wszystkie wcześniejsze zobowiązania armatora, kapitana lub samego statku wynikające z prowadzenia przez nich działalności połowowej na wodach Gwinei Bissau w ramach Umowy.
 2. Wniosek o wydanie upoważnienia do połowów
 2.1.
 UE przedkłada Gwinei Bissau wniosek o wydanie upoważnienia do połowów dla każdego statku, który chce prowadzić połowy w ramach Umowy, na co najmniej 20 dni przed dniem rozpoczęcia wnioskowanego okresu ważności, używając formularza znajdującego się w dodatku do niniejszego załącznika.
 2.2.
 Do każdego wniosku o wydanie upoważnienia do połowów, składanego po raz pierwszy na podstawie obowiązującego protokołu, lub składanego po wprowadzeniu zmian technicznych w danym statku, muszą być dołączone:
 (i)
 dowód uiszczenia opłaty ryczałtowej za wnioskowany okres ważności upoważnienia do połowów;
 (ii)
 nazwisko i adres lokalnego agenta, jeśli taki istnieje;
 (iii)
 w odniesieniu do trawlerów — dowód uiszczenia opłaty ryczałtowej związanej z obecnością obserwatora;
 (iv)
 w odniesieniu do trawlerów — poświadczenie pojemności statku wydane przez państwo bandery;
 (v)
 w odniesieniu do trawlerów — świadectwo zgodności wydane przez Gwineę Bissau po odbyciu kontroli technicznej statku;
 (vi)
 wszelkie inne dokumenty wyraźnie wymagane na podstawie Umowy.
 2.3.
 Podczas odnowienia upoważnienia do połowów w ramach obowiązującego protokołu w odniesieniu do statków, których charakterystyka techniczna nie uległa zmianie, składa się wniosek o odnowienie upoważnienia, któremu towarzyszy wyłącznie dowód uiszczenia opłaty i, w stosownych przypadkach, opłaty o stawce ryczałtowej związanej z obecnością obserwatora.
 3. Opłata ryczałtowa płatna z góry
 3.1.
 Wysokość opłaty ryczałtowej jest ustalana na podstawie rocznej stopy określonej dla każdej kategorii statku w arkuszach technicznych znajdujących się w dodatku do niniejszego załącznika. Powyższa kwota obejmuje wszelkie lokalne i krajowe podatki, z wyjątkiem opłat portowych oraz należności za świadczenie usług.
 3.2.
 Jeżeli okres ważności upoważnienia do połowów jest krótszy niż jeden rok, kwota opłaty ryczałtowej jest dostosowywana proporcjonalnie do długości wnioskowanego okresu ważności. W stosownych przypadkach kwotę tę zwiększa się o dodatkową sumę należną z tytułu okresów trzymiesięcznych lub sześciomiesięcznych zgodnie ze wskaźnikami ustalonymi w odpowiednich arkuszach technicznych.
 4. Tymczasowy wykaz statków posiadających upoważnienie do połowów
 4.1.
 Po otrzymaniu wniosków o wydanie upoważnienia do połowów Gwinea Bissau niezwłocznie opracowuje dla każdej kategorii statków tymczasowy wykaz statków, dla których złożono wnioski o upoważnienie. Wykaz ten jest niezwłocznie przekazywany krajowemu organowi odpowiedzialnemu za kontrolę połowów oraz UE.
 4.2.
 UE przekazuje wykaz tymczasowy armatorowi lub jego agentowi. W przypadku gdy biura UE są zamknięte, Gwinea Bissau może wydać wykaz tymczasowy bezpośrednio armatorowi lub jego agentowi i przesłać jego kopie UE.
 5. Wydawanie upoważnień do połowów
 5.1.
 Gwinea Bissau wydaje UE upoważnienie do połowów w terminie 20 dni po otrzymaniu kompletnego wniosku.
 5.2.
 W przypadku odnowienia upoważnienia do połowów w okresie obowiązywania niniejszego protokołu nowe upoważnienie do połowów zawiera wyraźne odniesienie do początkowego upoważnienia do połowów.
 5.3.
 UE przekazuje upoważnienie do połowów armatorowi lub jego agentowi. W przypadku gdy biura UE są zamknięte, Gwiena Bissau może wydać upoważnienie do połowów bezpośrednio armatorowi lub jego agentowi i przesłać jego kopię UE.
 6. Wykaz statków posiadających upoważnienie do połowów
 Po wydaniu upoważnienia do połowów Gwinea Bissau niezwłocznie opracowuje dla każdej kategorii statków ostateczny wykaz statków upoważnionych do połowów w obszarze połowowym Gwinei Bissau. Wykaz ten jest niezwłocznie przekazywany krajowemu organowi odpowiedzialnemu za kontrolę połowów oraz UE, zastępując wykaz tymczasowy, o którym mowa powyżej.
 7. Okres ważności upoważnienia do połowów
 7.1.
 Upoważnienia do połowów są wydawane na okres trzech, sześciu lub dwunastu miesięcy.
 7.2.
 Do celów określenia początku okresu ważności okres roczny oznacza:
 (i)
 podczas pierwszego roku stosowania niniejszego protokołu — okres od dnia jego wejścia w życie do dnia 31 grudnia tego samego roku;
 (ii)
 następnie — każdy pełny rok kalendarzowy;
 (iii)
 podczas ostatniego roku obowiązywania niniejszego protokołu — okres od dnia 1 stycznia do dnia, w którym niniejszy protokół wygasa.
 7.3.
 Trzymiesięczny lub sześciomiesięczny okres ważności rozpoczyna się z pierwszym dniem każdego miesiąca. Ważność upoważnień do połowów nie może jednak przekraczać dnia 31 grudnia roku wydania upoważnienia.
 8. Przechowywanie upoważnień do połowów na statku
 8.1.
 Upoważnienie do połowów musi stale znajdować się na statku.
 8.2.
 Niemniej tuńczykowce i taklowce powierzchniowe są upoważnione do prowadzenia połowów od chwili wpisania do wykazu tymczasowego, o którym mowa powyżej. Statki te stale przechowują wykaz tymczasowy do chwili wydania upoważnienia do połowów.
 9. Przeniesienie upoważnienia do połowów
 9.1.
 Upoważnienie do połowów jest wydawane dla danego statku i nie podlega przeniesieniu.
 9.2.
 Jednakże w przypadku działania siły wyższej oraz na wniosek UE upoważnienie do połowów zastępuje się nowym upoważnieniem, wydanym dla statku podobnego do statku, który jest zastępowany.
 9.3.
 Przeniesienia dokonuje się poprzez zwrot upoważnienia do połowów przez armatora lub jego agenta w Gwinei Bissau oraz niezwłoczne wydanie przez Gwineę Bissau upoważnienia do połowów zastępującego poprzednie. Upoważnienie do połowów jest wydawane niezwłocznie armatorowi lub jego agentowi w chwili zwrotu upoważnienia do połowów, które ma być zastąpione. Upoważnienie do połowów zaczyna obowiązywać z dniem zwrotu upoważnienia do połowów, które ma być zastąpione.
 9.4.
 W odniesieniu do trawlerów, jeżeli pojemność (GT) statku zastępującego jest większa niż statku zastępowanego, uzupełnienie opłaty zostanie obliczone proporcjonalnie do różnicy pojemności i pozostałego okresu ważności. Tę opłatę uzupełniającą uiszcza armator z chwilą przeniesienia upoważnienia do połowów.
 9.5.
 Gwinea Bissau aktualizuje niezwłocznie wykaz statków upoważnionych do połowów. Nowy wykaz jest niezwłocznie przekazywany krajowemu organowi odpowiedzialnemu za kontrolę połowów oraz UE.
 10. Statki pomocnicze
 10.1.
 Na wniosek UE Gwinea Bissau zezwala statkom UE posiadającym upoważnienie do połowów na bycie wspomaganym przez statki pomocnicze. Statki pomocnicze muszą pływać pod banderą państwa członkowskiego UE lub należeć do przedsiębiorstwa unijnego oraz nie mogą posiadać sprzętu połowowego.
 10.2.
 Gwinea Bissau sporządza wykaz statków pomocniczych posiadających upoważnienia oraz przesyła go niezwłocznie krajowemu organowi odpowiedzialnemu za kontrolę połowów oraz UE.
 10.3.
 Statki pomocnicze muszą posiadać w tym celu upoważnienie wydane zgodnie z przepisami Gwinei Bissau.
 11. Kontrola techniczna (trawlery)
 11.1.
 Raz do roku lub po zmianie pojemności statku, lub też jeżeli stosowanie innych narzędzi połowowych może spowodować zmianę kategorii połowowej, każdy trawler UE zawija do portu w Gwinei Bissau w celu odbycia kontroli technicznej zgodnie z obowiązującymi przepisami Gwinei Bissau.
 11.2.
 Celem kontroli technicznej jest sprawdzenie zgodności charakterystyki technicznej statku i znajdujących się na nim narzędzi połowowych, jak również zgodności z przepisami dotyczącymi okrętowania marynarzy krajowych.
 11.3.
 Gwinea Bissau musi przeprowadzić kontrolę techniczną w terminie maksymalnie 48 godzin od zawinięcia statku do portu.
 11.4.
 Po przeprowadzeniu kontroli technicznej Gwinea Bissau wydaje niezwłocznie świadectwo zgodności kapitanowi statku, a kopię przesyła do UE.
 11.5.
 Świadectwo zgodności jest ważne jeden rok. Jednakże zmiana kategorii połowowej z lub na kategorię połowów krewetek wymaga nowego świadectwa zgodności. Ponadto nowe świadectwo zgodności jest konieczne w przypadku opuszczenia przez statek wyłącznej strefy ekonomicznej Gwinei Bissau na okres dłuższy niż 45 dni.
 11.6.
 Świadectwo zgodności musi stale znajdować się na statku.
 11.7.
 Koszty związane z kontrolą techniczną ponosi armator, a ich wysokość jest obliczana zgodnie ze wskaźnikiem przewidzianym w przepisach Gwinei Bissau. Koszty nie mogą być wyższe niż kwoty należne z tytułu tych samych usług świadczonych statkom krajowym lub statkom pływającym pod banderą państwa trzeciego.
 ROZDZIAŁ III
 Środki techniczne
 1.
 Środki techniczne stosowane w odniesieniu do statków posiadających upoważnienie do połowów dotyczące obszaru połowowego, narzędzi połowowych i poziomu przyłowów są określone dla każdej kategorii połowów w arkuszach technicznych znajdujących się w dodatku do niniejszego załącznika.
 2.
 Tuńczykowce i taklowce powierzchniowe przestrzegają wszelkich zaleceń przyjętych przez ICCAT.
 ROZDZIAŁ IV
 Raporty połowowe
 1. Dziennik połowowy
 1.1.
 Kapitan statku UE, który prowadzi połowy na podstawie Umowy, prowadzi dziennik połowowy, którego wzór dla każdej kategorii połowów znajduje się w dodatku do niniejszego załącznika. Kapitan wypełnia dziennik połowowy każdego dnia przebywania statku w obszarze połowowym Gwinei Bissau.
 1.2.
 Kapitan zapisuje każdego dnia w dzienniku połowowym ilość każdego gatunku zidentyfikowanego kodem Alfa 3 FAO złowionego i zatrzymanego na statku, wyrażoną w kilogramach wagi w relacji pełnej lub, w razie potrzeby, w liczbie sztuk. W odniesieniu do każdego głównego gatunku kapitan wymienia również połowy o wyniku zerowym.
 1.3.
 W razie potrzeby kapitan zapisuje również codziennie w dzienniku połowowym ilości każdego gatunku wyrzucone do morza, wyrażone w kilogramach wagi w relacji pełnej lub liczbie sztuk.
 1.4.
 Dziennik połowowy wypełniany jest w sposób czytelny, drukowanymi literami i podpisywany przez kapitana.
 1.5.
 Kapitan odpowiada za dokładność danych wpisanych do dziennika połowowego.
 2. Raporty połowowe
 2.1.
 Kapitan deklaruje połowy statku poprzez złożenie Gwinei Bissau dzienników połowowych za okres obecności statku w obszarze połowowym Gwinei Bissau.
 2.2.
 Dzienniki połowowe składa się w następujący sposób:
 (i)
 w przypadku zawinięcia do portu Gwinei Bissau oryginał każdego dziennika połowowego jest składany miejscowemu przedstawicielowi w Gwinei Bissau, który pisemnie potwierdza odbiór;
 (ii)
 w przypadku wyjścia z obszaru połowowego Gwinei Bissau bez uprzedniego zawijania do któregoś z portów Gwinei Bissau — oryginał każdego dziennika połowowego jest przesyłany w terminie 14 dni po zawinięciu do jakiegokolwiek innego portu, a w każdym razie w terminie 30 dni od dnia wyjścia z obszaru połowowego Gwinei Bissau:
 a)
 przesyłką wysłaną do Gwinei Bissau;
 b)
 lub faksem na numer podany przez Gwineę Bissau;
 c)
 lub pocztą elektroniczną.
 2.3.
 Jeżeli Gwinea Bissau jest w stanie przyjmować raporty połowowe pocztą elektroniczną, kapitan przesyła dzienniki połowowe Gwinei Bissau na adres poczty elektronicznej podany przez Gwineę Bissau. Gwinea Bissau potwierdza niezwłocznie odbiór zwrotną pocztą elektroniczną.
 2.4.
 Kapitan przesyła UE kopie wszystkich dzienników połowowych. W odniesieniu do sejnerów tuńczykowych i taklowców powierzchniowych kapitan przesyła również kopie wszystkich dzienników połowowych do jednego z następujących instytutów naukowych:
 (i)
 IRD (Institut de recherche pour le développement);
 (ii)
 IEO (Instituto Español de Oceanografia); lub
 (iii)
 INIAP (Instituto Nacional de investigação agrária e das Pescas).
 2.5.
 Powrót statku do obszaru połowowego Gwinei Bissau w okresie ważności posiadanego przez niego upoważnienia do połowów wymaga sporządzenia nowego raportu połowowego
 2.6.
 W przypadku naruszenia postanowień niniejszego rozdziału Gwinea Bissau może zawiesić upoważnienie do połowów dla danego statku do czasu otrzymania brakujących raportów połowowych i ukarać armatora zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi. W przypadku ponownego naruszenia tych postanowień Gwinea Bissau może odmówić odnowienia upoważnienia do połowów. Gwinea Bissau informuje niezwłocznie UE o wszelkich karach nałożonych w takich przypadkach.
 3. Przejście na system elektroniczny
 Począwszy od dnia 1 stycznia 2013 r. statki UE będą rejestrować i przekazywać Gwinei Bissau dane dotyczące działalności połowowej prowadzonej w ramach niniejszego protokołu drogą elektroniczną zgodnie z postanowieniami znajdującymi się w dodatku do niniejszego załącznika.
 4. Rozliczenie należności z tytułu opłat za sejnery tuńczykowe i taklowce powierzchniowe
 4.1.
 UE sporządza dla każdego tuńczykowca i taklowca powierzchniowego, w oparciu o ich raporty połowowe potwierdzone przez instytuty naukowe wymienione powyżej, rozliczenie końcowe należności należnych od statku z tytułu rocznej kampanii połowowej za rok poprzedni.
 4.2.
 UE przedstawia rozliczenie końcowe Gwinei Bissau przed dniem 15 czerwca roku następującym po roku, w którym dokonano połowów.
 4.3.
 Jeżeli wartość rozliczenia końcowego jest wyższa niż opłata ryczałtowa płatna z góry uiszczona w celu uzyskania upoważnienia do połowów, armator wpłaca niezwłocznie saldo Gwinei Bissau. Jeżeli zaś wartość rozliczenia końcowego jest niższa niż opłata ryczałtowa płatna z góry, różnica nie jest zwracana armatorowi.
 ROZDZIAŁ V
 Wyładunki i przeładunki
 1.
 Kapitan statku UE, który chce dokonać wyładunku w którymś z portów Gwinei Bissau lub przeładować połowy dokonane w obszarze połowowym Gwinei Bissau, musi zgłosić to Gwinei Bissau co najmniej na 24 godziny przed wyładunkiem lub przeładunkiem, podając:
 a)
 nazwę statku rybackiego, który ma dokonać wyładunku lub przeładunku;
 b)
 port wyładunku lub przeładunku;
 c)
 planowany dzień i godzinę wyładunku lub przeładunku;
 d)
 ilości (wyrażone w kilogramach wagi w relacji pełnej lub, w razie potrzeby, w liczbie sztuk) każdego gatunku, który ma być wyładowany lub przeładowany (zidentyfikowanego kodem Alfa 3 FAO);
 e)
 w przypadku przeładunku — nazwa statku przyjmującego.
 2.
 W przypadku przeładunku kapitan musi upewnić się, czy statek odbierający posiada zezwolenie wydane przez właściwe organy na prowadzenie takiej operacji.
 3.
 Operacja przeładunku musi mieć miejsce w którymś z portów Gwinei Bissau. Przeładunek na morzu jest zakazany.
 4.
 Naruszenie tych postanowień pociąga za sobą nałożenie sankcji przewidzianych w przepisach Gwinei Bissau.
 ROZDZIAŁ VI
 Satelitarny system monitorowania statków (VMS)
 1. Komunikaty dotyczące pozycji statków — VMS
 1.1.
 Podczas przebywania w obszarze połowowym Gwinei Bissau statki UE posiadające upoważnienie do połowów muszą być wyposażone w satelitarny system monitorowania statków (VMS), który zapewnia automatyczne, stałe i cogodzinne przekazywanie informacji o ich pozycji do centrum monitorowania rybołówstwa (CMR) ich państwa bandery.
 1.2.
 Każdy komunikat o pozycji musi
 (i)
 zawierać:
 a)
 identyfikację statku;
 b)
 ostatnią pozycję geograficzną statku rybackiego z marginesem błędu pozycji poniżej 500 metrów i przedziałem ufności wynoszącym 99 %;
 c)
 dzień i godzinę zarejestrowania pozycji;
 d)
 prędkość i kurs statku;
 (ii)
 być skonfigurowany w formacie podanym w dodatku do niniejszego załącznika.
 1.3.
 Pozycja zarejestrowana na wejściu do obszaru połowowego Gwinei Bissau jest oznaczana kodem „ENT”. Wszystkie następne pozycje są oznaczone kodem „POS”, z wyjątkiem pierwszej pozycji zarejestrowanej po wyjściu z obszaru połowowego Gwinei Bissau, która jest oznaczona kodem „EXI”.
 1.4.
 CMR państwa bandery zapewnia automatyczne przetwarzanie i, w razie potrzeby, elektroniczne przesyłanie komunikatów o pozycji. Komunikaty o pozycji są rejestrowane w sposób bezpieczny i zachowywane przez okres 3 lat.
 2. Przekazywanie informacji przez statek w przypadku awarii VMS
 2.1.
 Kapitan stale zapewnia, aby VMS był w pełni sprawny a komunikaty o pozycji prawidłowo przekazywane do CMR państwa bandery.
 2.2.
 W razie awarii VMS statku jest naprawiany lub zastępowany w terminie 1 miesiąca. Po upływie tego terminu statek przestaje być upoważniony do prowadzenia połowów w obszarze połowowym Gwinei Bissau.
 2.3.
 Statki z uszkodzonym VMS, które prowadzą połowy w obszarze połowowym Gwinei Bissau, przekazują komunikaty o pozycji do CMR państwa bandery pocztą elektroniczną, droga radiową lub faksem z częstotliwością co najmniej co 4 godziny, podając wszelkie informacje określone w pkt 1.2.
 3. Bezpieczne przesyłanie komunikatów o pozycji do CMR Gwinei Bissau
 3.1.
 Z chwilą utworzenia przez Gwineę Bissau gotowego do działania CMR, CMR państwa bandery przesyła automatycznie komunikaty o pozycji odnośnych statków do CMR Gwinei Bissau. CMR państwa bandery i CMR Gwinei Bissau przekazują sobie nawzajem swoje kontaktowe adresy elektroniczne oraz informują się niezwłocznie o wszelkich zmianach tych adresów.
 3.2.
 Przesyłanie komunikatów o pozycji pomiędzy CMR państwa bandery i CMR Gwinei Bissau odbywa się drogą elektroniczną zgodnie z systemem bezpiecznej komunikacji.
 3.3.
 CMR Gwinei Bissau i CMR państwa bandery i UE niezwłocznie informują się o wszelkich następujących po sobie zakłóceniach w odbiorze komunikatów o pozycji statku posiadającego upoważnienie do połowów, w przypadku gdy odnośny statek nie zgłosił swojego wyjścia z obszaru połowowego.
 4. Nieprawidłowe działanie systemu łączności
 4.1.
 Gwinea Bissau sprawdza zgodność swojego sprzętu elektronicznego ze sprzętem CMR państwa bandery oraz informuje niezwłocznie UE o wszelkich zakłóceniach w łączności i w odbiorze komunikatów o pozycji, w celu jak najszybszego znalezienia rozwiązania technicznego. Wszelkie ewentualne spory są rozstrzygane przez wspólny komitet.
 4.2.
 Kapitan jest uznawany za odpowiedzialnego za wszelke ujawnione interwencje w VMS mające na celu zakłócenie funkcjonowania systemu lub sfałszowanie komunikatów o pozycji. Wszelkie naruszenie przepisów podlega karom przewidzianym w ustawodawstwie Gwinei Bissau.
 5. Zmiana częstotliwości wysyłania komunikatów o pozycji
 5.1.
 Na podstawie dokumentacji, która wskazuje na istnienie naruszenia, Gwinea Bissau może zwrócić się z prośbą do CMR państwa bandery, wysyłając kopię prośby do UE, o skrócenie do 30 minut, w okresie wyznaczonym do przeprowadzenia śledztwa, przerw pomiędzy kolejnymi komunikatami o pozycji statku. Gwinea Bissau przesyła wspomnianą dokumentację do CMR państwa bandery i UE. CMR państwa bandery wysyła niezwłocznie z nową częstotliwością komunikaty o pozycji do Gwinei Bissau. Gwinea Bissau niezwłocznie informuje CMR państwa bandery i UE o zakończeniu procedury weryfikacji.
 5.2.
 Po zakończeniu okresu wyznaczonego na prowadzenie śledztwa Gwinea Bissau informuje CMR państwa bandery i UE o ewentualnej konieczności prowadzenia monitorowania.
 ROZDZIAŁ VII
 Kontrola
 1. Wpłynięcie i opuszczenie strefy połowów:
 1.1.
 Każde wejście statku UE, posiadającego upoważnienie do połowów, na obszar połowowy Gwinei Bissau i wyjście z niego muszą być zgłoszone Gwinei Bissau w terminie 24 godzin przed wejściem lub wyjściem. Termin ten skraca się do 6 godzin dla tuńczykowców i taklowców powierzchniowych.
 1.2.
 Zgłaszając wejście lub wyjście, statek podaje w szczególności:
 (i)
 planowany dzień, godzinę i punkt wejścia lub wyjścia;
 (ii)
 ilości każdego gatunku znajdujące się na statku, zidentyfikowane kodem Alfa 3 FAO oraz wyrażone w kilogramach wagi w relacji pełnej lub, w razie potrzeby, w liczbie sztuk;
 (iii)
 prezentację produktów.
 1.3.
 Zgłoszenie odbywa się w pierwszej kolejności pocztą elektroniczną lub, jeśli jest to niemożliwe, faksem lub drogą radiową, na adres elektroniczny, numer telefonu lub pod częstotliwością podanymi przez Gwineę Bissau. Gwinea Bissau powiadamia niezwłocznie odnośne statki i UE o wszelkiej zmianie adresu elektronicznego, numeru faksu lub częstotliwości.
 1.4.
 Każdy statek przyłapany na prowadzeniu połowów w obszarze połowowym Gwinei Bissau bez uprzedniego zgłoszenia tego jest uważany za statek dokonujący połowów bez upoważnienia.
 2. Inspekcje
 2.1.
 Kapitanowie statków Unii Europejskiej prowadzących działalność połowową w wodach Gwinei Bissau umożliwiają i ułatwiają każdemu upoważnionemu urzędnikowi Gwinei Bissau odpowiedzialnemu za przeprowadzenie inspekcji połowów wejście na statek i wykonanie jego zadań
 2.2.
 Urzędnicy tacy nie przebywają na statku dłużej niż wymagają tego czynności służbowe.
 2.3.
 Po zakończeniu każdej inspekcji i kontroli kapitanowi statku wydawane jest w porcie zaświadczenie.
 ROZDZIAŁ VIII
 Naruszenia przepisów
 1. Postępowanie w przypadku naruszenia przepisów
 1.1.
 Wszelkie naruszenie przepisów niniejszego załącznika przez statek UE posiadający upoważnienie do połowów musi być wymienione w sprawozdaniu z inspekcji.
 1.2.
 Podpisanie sprawozdania z inspekcji przez kapitana nie narusza prawa armatora do obrony przed zarzutem naruszenia przepisów.
 2. Zatrzymanie statku — spotkanie informacyjne
 2.1.
 Jeżeli ustawodawstwo krajowe przewiduje to w odniesieniu do zgłoszonego naruszenia, każdy statek UE, który naruszył przepisy, może być zmuszony do zatrzymania swojej działalności połowowej i, jeśli znajduje się na morzu, do powrotu do któregoś z portów Gwinei Bissau.
 2.2.
 Gwinea Bissau zgłasza UE w terminie maksymalnie 48 godzin każde zatrzymanie statku UE posiadającego upoważnienie do połowów. Do zgłoszenia załącza się dowody na istnienie zgłoszonego naruszenia przepisów.
 2.3.
 Przed podjęciem jakiegokolwiek środka przeciwko kapitanowi lub załodze statku albo ładunkowi, poza działaniami mającymi na celu zachowanie dowodów w sprawie podejrzewanego naruszenia przepisów, na wniosek UE Gwinea Bissau przeprowadza w następnym dniu roboczym po otrzymaniu informacji o zatrzymaniu statku spotkanie informacyjne mające na celu wyjaśnienie faktów, które doprowadziły do zatrzymania statku, oraz przedstawienie ewentualnych działań następczych. Przedstawiciel państwa bandery może wziąć udział w spotkaniu informacyjnym.
 3. Kary za naruszenie przepisów — postępowanie ugodowe
 3.1.
 Kara za ujawnione naruszenie przepisów jest określana przez Gwineę Bissau zgodnie z przepisami obowiązującego ustawodawstwa krajowego.
 3.2.
 Jeżeli rozstrzygnięcie kwestii naruszenia przepisów wymaga postępowania sądowego, przed jego rozpoczęciem prowadzone jest postępowanie ugodowe pomiędzy Gwineą Bissau a UE w celu określenia rodzaju i wymiaru kary. Przedstawiciel państwa bandery może wziąć udział w postępowaniu ugodowym. Postępowanie ugodowe kończy się najpóźniej 4 dni po zgłoszeniu zatrzymania statku.
 4. Postępowanie sądowe — gwarancja bankowa
 4.1.
 Jeżeli postępowanie ugodowe nie powiedzie się a sprawa dotycząca naruszenia przepisów zostaje wniesiona przed właściwy organ sądowy, armator statku, który naruszył przepisy, składa gwarancję bankową w banku wyznaczonym przez Gwineę Bissau, której wysokość ustalona przez Gwineę Bissau, pokrywa koszty związane z zatrzymaniem statku, szacowaną grzywną i ewentualnymi odszkodowaniami. Gwarancja bankowa jest zatrzymywana do czasu zakończenia postępowania sądowego.
 4.2.
 Gwarancja bankowa jest odblokowana i zwracana armatorowi niezwłocznie po wydaniu orzeczenia albo:
 a)
 w całości, jeśli nie zastosowano żadnej kary; albo
 b)
 do wysokości salda, jeśli kara obejmowała grzywnę nieprzekraczającą gwarancji bankowej.
 4.3.
 Gwinea Bissau informuje UE o wynikach postępowania sądowego w terminie 8 dni od wydania wyroku.
 5. Zwolnienie statku
 Statek i jego kapitan mogą opuścić port po uiszczeniu kary wynikającej z postępowania ugodowego lub po złożeniu gwarancji bankowej.
 ROZDZIAŁ IX
 Zaokrętowanie marynarzy
 1. Liczba marynarzy, którzy mają być zaokrętowani
 1.1.
 Podczas kampanii połowowej w obszarze połowowym Gwinei Bissau statki UE zaokrętowują marynarzy Gwinei Bissau w następujących limitach:
 (i)
 4 marynarzy dla statków pojemności nieprzekraczającej 250 GT;
 (ii)
 5 marynarzy dla statków pojemności pomiędzy 250 a 400 GT;
 (iii)
 6 marynarzy dla statków pojemności pomiędzy 400 a 650 GT;
 (iv)
 7 marynarzy dla statków o pojemności przekraczającej 650 GT.
 1.2.
 Armatorzy statków UE dokładają starań, aby zaokrętować dodatkowych marynarzy krajowych.
 2. Swoboda wyboru marynarzy
 2.1.
 Gwinea Bissau prowadzi orientacyjny wykaz marynarzy kwalifikujących się do zaokrętowania na statki UE.
 2.2.
 Armator lub jego agent mają swobodę wyboru, których marynarzy Gwinei Bissau figurujących w wykazie zaokrętować oraz informują Gwineę Bissau o włączeniu ich do załogi.
 3. Umowy
 3.1.
 Umowa o zatrudnienie marynarzy jest zawierana pomiędzy armatorem lub jego agentem oraz marynarzem, w odpowiednich przypadkach reprezentowanym przez związek zawodowy, w powiązaniu z Gwineą Bissau. Umowa określa dzień i port zaokrętowania.
 3.2.
 Umowy o pracę zapewniają marynarzom korzystanie z systemu zabezpieczeń społecznych, który obowiązuje w Gwinei Bissau. Umowy o pracę obejmują również ubezpieczenie na wypadek śmierci, ubezpieczenie zdrowotne i od nieszczęśliwych wypadków.
 3.3.
 Każda strona umowy otrzymuje jej egzemplarz.
 3.4.
 Marynarzom Gwinei Bissau przysługują podstawowe prawa pracownicze określone w Deklaracji Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP). Dotyczy to w szczególności swobody zrzeszania się i rzeczywistego uznawania prawa do rokowań zbiorowych oraz zakazu dyskryminacji w odniesieniu do zatrudnienia i zawodu.
 4. Wynagrodzenie marynarzy
 4.1.
 Wynagrodzenie marynarzy Gwinei Bissau jest wypłacane przez armatora. Jego wysokość jest ustalana z chwilą wydania upoważnienia do połowów oraz za obopólną zgodą armatora lub jego agenta oraz Gwinei Bissau.
 4.2.
 Wynagrodzenie marynarzy nie może być niższe od wynagrodzenia stosowanego dla załóg w Gwinei Bissau, ani od norm przewidzianych przez MOP.
 5. Obowiązki marynarza
 Marynarz musi stawić się przed kapitanem przydzielonego mu statku w przeddzień zaokrętowania, którego datę wskazano w jego umowie o pracę. Kapitan informuje marynarza o dniu i godzinie zaokrętowania. Jeżeli marynarz nie stawia się w dniu i o godzinie wyznaczonej do zaokrętowania, jego umowę o pracę uznaje się za nieważną. Zostaje on zastąpiony innym marynarzem z Gwinei Bissau, tak aby nie opóźniało to wypłynięcia statku.
 ROZDZIAŁ X
 Obserwatorzy
 1. Obserwacja działalności połowowej
 1.1.
 Statki posiadające upoważnienie do połowów są objęte systemem obserwacji ich działalności połowowej wykonywanej w ramach Umowy.
 1.2.
 W odniesieniu do tuńczykowców i taklowców powierzchniowych Strony konsultują się niezwłocznie z zainteresowanymi państwami w sprawie ustalenia systemu obserwatorów regionalnych oraz wyboru właściwej organizacji ds. rybołówstwa.
 1.3.
 Inne statki przyjmują na pokład obserwatora wyznaczonego przez Gwineę Bissau.
 2. Wyznaczone statki i obserwatorzy
 2.1.
 Z chwilą wydania upoważnienia do połowów Gwinea Bissau informuje UE i armatora lub jego agenta o wyznaczonych statkach i obserwatorach, jak również o czasie obecności obserwatora na każdym statku. Gwinea Bissau informuje niezwłocznie UE i armatora lub jego agenta o wszelkich zmianach dotyczących wyznaczonych statków i obserwatorów.
 2.2.
 Czas przebywania obserwatora na statku nie może przekraczać czasu niezbędnego do wykonania przez niego swoich obowiązków.
 3. Ryczałtowe wsparcie finansowe
 Z chwilą uiszczania opłaty armator wypłaca Gwinei Bissau ryczałtową kwotę w wysokości 6 000 EUR rocznie za każdy statek, dostosowaną proporcjonalnie do okresu ważności upoważnienia do połowów wyznaczonych statków.
 4. Wynagrodzenie obserwatora
 Wynagrodzenie i składki na ubezpieczenie społeczne pokrywane są przez Gwineę Bissau.
 5. Warunki przyjęcia na pokładzie
 5.1.
 Warunki przyjęcia obserwatora na pokładzie ustalane są za obopólną zgodą przez armatora lub jego przedstawiciela i przez Gwineę Bissau.
 5.2.
 Obserwator jest traktowany na pokładzie tak jak oficer. Jednakże przy zakwaterowaniu obserwatora na statku uwzględnia się strukturę techniczną statku.
 5.3.
 Koszty zakwaterowania i wyżywienia na statku pokrywa armator.
 5.4.
 Kapitan podejmuje wszelkie dostępne środki w celu zapewnienia obserwatorowi bezpieczeństwa przy wykonywaniu jego zadań.
 5.5.
 Obserwatorowi udostępnia się wszelkie urządzenia niezbędne do wypełniania jego obowiązków. Zapewnia mu się dostęp do środków komunikacji niezbędnych do wypełniania jego zadań, do dokumentów związanych bezpośrednio z prowadzeniem działalności połowowej przez statek, a w szczególności do dziennika połowowego i do dziennika nawigacyjnego, a także do części statku niezbędnych do ułatwienia mu wykonywania jego zadań.
 6. Obowiązki obserwatora
 Podczas przebywania na statku obserwator:
 a)
 podejmuje wszelkie odpowiednie działania, aby nie zakłócać ani nie utrudniać prowadzenia połowów;
 b)
 szanuje materiały i sprzęt znajdujące się na statku;
 c)
 zachowuje poufność wszelkich dokumentów należących do danego statku.
 7. Zaokrętowanie obserwatora i opuszczenie przez niego statku
 7.1.
 Obserwator zaokrętowuje się w porcie wybranym przez armatora.
 7.2.
 Armator lub jego agent informują Gwineę Bissau, na 10 dni przed zaokrętowaniem, o dniu, godzinie i porcie zaokrętowania obserwatora. Jeżeli obserwator zaokrętowuje się za granicą, jego koszty dotarcia do portu zaokrętowania pokrywa armator.
 7.3.
 Jeżeli obserwator nie opuszcza statku w którymś z portów Gwinei Bissau, armator pokrywa koszty jak najszybszego powrotu obserwatora do Gwinei Bissau.
 8. Zadania obserwatora
 Obserwator wykonuje następujące zadania:
 a)
 obserwuje działalność połowową prowadzoną przez statek;
 b)
 weryfikuje pozycję statku podczas wykonywania przez niego działań połowowych;
 c)
 realizuje operacje w ramach programu naukowego, w tym pobiera próbki biologiczne;
 d)
 sporządza wykaz używanych narzędzi połowowych;
 e)
 sprawdza dane połowowe połowów prowadzonych w obszarze połowowym Gwinei Bissau zarejestrowane w dzienniku połowowym;
 f)
 sprawdza procentowy udział przyłowów na podstawie tego, co zostało określone w arkuszach dla każdej kategorii i szacuje połowy odrzucone;
 g)
 co najmniej raz w tygodniu przekazuje drogą radiową swoje obserwacje, z podaniem wielkości połowów i przyłowów znajdujących się na statku.
 9. Ustalenia obserwatora
 9.1.
 Przed opuszczeniem statku obserwator przedstawia kapitanowi statku swoje ustalenia. Kapitan statku UE ma prawo wprowadzić swoje komentarze do ustaleń obserwatora. Ustalenia są podpisywane przez obserwatora i kapitana. Kapitan otrzymuje kopię ustaleń obserwatora.
 9.2.
 Obserwator przekazuje swoje sprawozdanie Gwinei Bissau. Dane dotyczące połowów i odrzutów są przekazywane instytutowi naukowemu (CIPA) Gwinei Bissau, który po ich przetworzeniu i analizie przedstawia je wspólnemu komitetowi naukowemu.
 Dodatki
 1 —
 Formularz wniosku o wydanie licencji połowowej
 2 —
 Dane dotyczące połowów i nakładu połowowego
 3 —
 Dziennik połowowy tuńczykowców
 4 —
 Elektroniczny zapis operacji połowowych
 5 —
 Przesyłanie komunikatów VSM Gwinei Bissau
 6 —
 Arkusze techniczne w podziale na kategorie
 Dodatek 1
 FORMULARZ WNIOSKU O WYDANIE LICENCJI POŁOWOWEJ
 Dodatek 2
 Dodatek 3
 DZIENNIK POŁOWOWY TUŃCZYKOWCÓW
 Dodatek 4
 ELEKTRONICZNY ZAPIS OPERACJI POŁOWOWYCH
 Elektroniczne systemy rejestrowania i przekazywania informacji
 1.
 Każdy statek UE prowadzący połowy na mocy niniejszego protokołu musi być wyposażony w elektroniczny system rejestrowania i przekazywania informacji, zwany dalej „systemem ERS” (ERS — Electronic Reporting System) gotowym do działania i zdolnym zarejestrować i przekazywać dane dotyczące działalności połowowej, zwane dalej „danymi ERS”, podczas całego okresu przebywania statku w wodach Gwinei Bissau. Statek UE niewyposażony w system ERS, lub którego system ERS nie działa, nie jest upoważniony do rozpoczęcia połowów w wodach Gwinei Bissau.
 2.
 Państwo członkowskie bandery i Gwinea Bissau upewniają się, czy krajowy ośrodek monitorowania rybołówstwa (CMR) jest wyposażony w sprzęt komputerowy i odpowiednie programy informatyczne konieczne do automatycznego przekazywania danych ERS w formacie XML dostępnym pod adresem: http://ec.europa.eu/cfp/control/codes/index_en.htm oraz do elektronicznego rejestrowania danych ERS w okresie co najmniej 3 lat. Wszelka zmiana lub aktualizacja formatu musi być zidentyfikowana i datowana, a wejdzie w życie po upływie 6 miesięcy.
 3.
 Przekazywanie danych ERS odbywa się przy użyciu elektronicznych środków komunikacji, którymi zarządza Komisja w imieniu UE.
 4.
 Strony zapewniają sekwencyjne rejestrowanie danych ERS.
 5.
 Państwo członkowskie bandery i Gwinea Bissau zapewniają, aby ich CMR przekazały sobie nawzajem nazwiska, adresy elektroniczne oraz potrzebne numery telefonów i faksów. O wszelkich późniejszych zmianach tych danych należy niezwłocznie informować.
 Przekazywanie danych ERS
 6.
 Każdy statek prowadzący połowy z tytułu niniejszego protokołu ma obowiązek:
 a)
 prowadzić elektroniczny dziennik połowowy dla każdego dnia przebywania na wodach Gwinei Bissau. Każdy gatunek jest zidentyfikowany kodem Alfa 3 FAO i opisany w kilogramach wagi w relacji pełnej lub, w razie potrzeby, w liczbie sztuk;
 b)
 bez uszczerbku dla przepisów rozdziału VII, podczas każdego wejścia na wody Gwinei Bissau i ich opuszczenia przekazuje informacje o ilościach zatrzymanych na pokładzie w odniesieniu do każdego gatunku określonego w upoważnieniu do połowów;
 c)
 rejestruje połowy dokonane w wodach Gwinei Bissau w rozbiciu na gatunek i zaciąg, określając złowione ilości i odrzuty. W odniesieniu do gatunków określonych w upoważnieniu do połowów kapitan musi również wskazać brak połowów;
 d)
 bez uszczerbku dla przepisów rozdziału V, rejestrować w podziale na gatunki ilości przeładowane lub wyładowane;
 e)
 drogą elektroniczną przekazywać dane ERS do CMR do swojego państwa bandery przed godziną 23:59 UTC.
 7.
 Kapitan odpowiada na dokładność rejestrowanych i przekazywanych danych ERS.
 8.
 Państwo bandery zapewnia, aby jego CMR przekazywało niezwłocznie dane ERS do CMR Gwinei Bissau zgodnie z procedurami i w formacie określonym w ust. 2.
 9.
 CMR Gwinei Bissau:
 a)
 przetwarza dane ERS z poszanowaniem zasad poufności;
 b)
 przekazuje dane ERS do CMR państwa bandery statku nie później niż 48 godz. po zakończeniu każdej operacji przeładunku lub wyładunku.
 Awaria techniczna
 10.
 Państwo bandery statku UE zapewnia, aby kapitan, właściciel lub jego przedstawiciel byli niezwłocznie informowani o wszelkich awariach technicznych systemu ERS zainstalowanego na ich statku.
 11.
 W razie awarii technicznej systemu ERS kapitan lub właściciel zapewniają, aby system ERS został naprawiony lub wymieniony w terminie 1 miesiąca po wystąpieniu awarii.
 12.
 Każdy statek UE prowadzący połowy podczas awarii systemu ERS przekazuje codziennie przed godz. 23:59 UTC dane ERS do CMR swojego państwa bandery przy użyciu wszelkich innych dostępnych środków komunikacji elektronicznej.
 Nieotrzymanie danych ERS
 13.
 CMR Gwinei Bissau zgłasza niezwłocznie właściwemu CMR państwa bandery i UE wszelkie zatrzymanie przekazywania danych ERS ze statku UE, który prowadzi połowy na podstawie niniejszego protokołu.
 14.
 Z chwilą otrzymania takiego zgłoszenia CMR państwa bandery identyfikuje niezwłocznie przyczyny nieprzekazania danych ERS oraz podejmuje odpowiednie środki w celu usunięcia tego problemu. CMR państwa bandery informuje niezwłocznie CMR Gwinei Bissau i UE o zidentyfikowanych przyczynach i odpowiednich środkach naprawczych.
 15.
 Brakujące dane ERS są wysyłane niezwłocznie przez CMR państwa bandery do CMR Gwinei Bissau.
 16.
 W przypadku gdy CMR Gwinei Bissau nie funkcjonuje, UE przekazuej Gwinei Bissau dane skonsolidowane dane ERS ze statków UE, które prowadziły połowy na jej wodach w zestawieniu miesięcznym.
 Dodatek 5
 PRZESYŁANIE KOMUNIKATÓW VSM DO GWINEI BISSAU
 Dane
 Kod pola
 Obowiązkowe/Nieobowiązkowe
 Uwagi
 Początek zapisu
 SR
 O
 Dane dotyczące systemu; wskazują początek rejestracji
 Adres
 AD
 O
 Dane dotyczące wiadomości; kod ISO Alfa 3 kraju odbiorcy
 Nadawca
 FR
 O
 Dane dotyczące wiadomości; kod ISO Alfa 3 kraju nadawcy
 Numer zapisu
 RN
 F
 Dane dotyczące wiadomości; numer seryjny zapisu w odpowiednim roku
 Data zapisu
 RD
 F
 Dane dotyczące wiadomości; data przesyłu
 Godzina zapisu
 RT
 F
 Dane dotyczące wiadomości; godzina przesyłu
 Typ komunikatu
 TM
 O
 Dane dotyczące wiadomości; rodzaj komunikatu: „ENT”, „POS” lub „EXI”
 Nazwa statku
 NA
 F
 Nazwa statku
 Zewnętrzny numer rejestracji
 XR
 F
 Dane dotyczące statku; numer znajdujący się na burcie statku
 Radiowy sygnał wywoławczy
 RC
 O
 Dane dotyczące statku; międzynarodowy radiowy sygnał wywołania statku
 Imię i nazwisko kapitana
 MA
 O
 Imię i nazwisko kapitana statku
 Wewnętrzny numer referencyjny
 IR
 O
 Dane dotyczące statku; niepowtarzalny numer statku: kod ISO Alfa-3 państwa bandery, po którym następuje numer
 Szerokość geograficzna
 LT
 O
 Dane dotyczące współrzędnych geograficznych pozycji statku; pozycja w stopniach i minutach (WGS-84)
 Długość geograficzna
 LG
 O
 Dane dotyczące współrzędnych geograficznych pozycji statku; pozycja w stopniach i minutach (WGS-84)
 Prędkość
 SP
 O
 Dane dotyczące współrzędnych geograficznych pozycji statku; prędkość statku w dziesiętnych częściach węzła
 Kurs
 CO
 O
 Dane dotyczące współrzędnych geograficznych pozycji statku; kurs statku w 360° skali
 Data
 DA
 O
 Dane dotyczące współrzędnych geograficznych pozycji statku; data rejestracji pozycji TUC (RRRRMMDD)
 Godzina
 TI
 O
 Dane dotyczące współrzędnych geograficznych pozycji statku; godzina rejestracji pozycji TUC (HHMM)
 Koniec zapisu
 ER
 O
 Dane dotyczące systemu; wskazują koniec rejestracji
 Informacje dotyczące formatu
 Każda transmisja danych posiada następującą strukturę:
 —
 podwójny ukośnik (//) i litery „SR” wskazują początek komunikatu;
 —
 podwójny ukośnik (//) oraz kod pola wskazują początek elementu danych,
 —
 pojedynczy ukośnik (/) oddziela kod pola i dane,
 —
 pary danych są oddzielone spacją,
 —
 litery „ER” oraz podwójny ukośnik (//) oznaczają koniec zapisu.
 Dodatek 6
 ARKUSZ NR 1 — KATEGORIA POŁOWÓW 1:
 TRAWLERY ZAMRAŻALNIE DO POŁOWÓW RYB I GŁOWONOGÓW
 1. Obszar połowowy
 Wody poza obszarem 12 mil morskich mierzonym od linii podstawowej, w tym obszar wspólnie zarządzany przez Gwineę Bissau i Senegal, leżące na północy, do azymutu 268°.
 2. Dopuszczalne narzędzia połowowe:
 2.1.
 Dopuszcza się klasyczny włok rozpornicowy oraz inne selektywne narzędzia połowowe.
 2.2.
 Dopuszcza się wytyki.
 2.3.
 W przypadku wszystkich rodzajów narzędzi połowowych zabrania się stosowania środków lub narzędzi powodujących zatykanie oczek sieci lub mających na celu zmniejszenie selektywnego działania sieci. Jednakże w celu ochrony przed zużyciem i rozrywaniem dozwolone jest mocowanie — wyłącznie do dolnej ściany worka włoka dennego — fartuchów ochronnych z sieci lub innego materiału. Fartuchy te są mocowane tylko wzdłuż przednich i bocznych krawędzi worka włoka. Na górnej ścianie włoka można korzystać z urządzeń ochronnych, pod warunkiem że składają się one tylko z jednego kawałka sieci, z takiego samego materiału jak worek, o wielkości oczek w zwarciu równej co najmniej trzysta milimetrów.
 2.4.
 Zakazane jest podwajanie włókien (pojedynczych czy też wielokrotnych) tworzących worek włoków.
 3. Minimalny dopuszczalny rozmiar oczek
 70 mm
 4. Przyłowy:
 Zgodnie z ustawodawstwem Gwinei Bissau:
 4.1.
 Na koniec rejsu trawlery do połowu ryb nie mogą posiadać na pokładzie więcej niż 9 % skorupiaków i 9 % głowonogów w stosunku do całości połowów dokonanych w obszarze połowowym Gwinei Bissau.
 4.2.
 Na koniec rejsu trawlery do połowu głowonogów nie mogą posiadać na pokładzie więcej niż 9 % skorupiaków w stosunku do całości połowów dokonanych w obszarze połowowym Gwinei Bissau.
 4.3.
 W przypadku przekroczenia dopuszczonych procentowych uprawnień do przyłowów nakłada się kary zgodnie z ustawodawstwem Gwinei Bissau.
 4.4.
 Strony prowadzą konsultacje w ramach wspólnego komitetu- w celu wykorzystania wielkości procentowych dozwolonych na podstawie zalecenia wspólnego komitetu naukowego.
 5. Dopuszczalna pojemność/Opłaty
 5.1.
 Dopuszczalna pojemność/GT
 3 500 GT rocznie
 5.2.
 Roczna opłata (EUR/GT)
 256 EUR/GT rocznie
 W przypadku licencji trzymiesięcznych i sześciomiesięcznych, opłaty są obliczane według proporcjonalnej podstawy zgodnie z okresem ważności, plus odpowiednio 4 % lub 2,5 %.
 ARKUSZ 2 KATEGORIA POŁOWOWA 2:
 TRAWLERY DO POŁOWÓW KREWETEK
 1. Obszar połowowy
 Wody poza obszarem 12 mil morskich mierzonym od linii podstawowej, w tym obszar wspólnie zarządzany przez Gwineę Bissau i Senegal, leżące na północy, do azymutu 268°.
 2. Dopuszczalne narzędzia połowowe:
 2.1.
 Dopuszcza się klasyczny włok rozpornicowy oraz inne selektywne narzędzia połowowe.
 2.2.
 Dopuszcza się wytyki.
 2.3.
 W przypadku wszystkich rodzajów narzędzi połowowych zabrania się stosowania środków lub narzędzi powodujących zatykanie oczek sieci lub mających na celu zmniejszenie selektywnego działania sieci. Jednakże w celu ochrony przed zużyciem i rozrywaniem dozwolone jest mocowanie — wyłącznie do dolnej ściany worka włoka dennego — fartuchów ochronnych z sieci lub innego materiału. Fartuchy te są mocowane tylko wzdłuż przednich i bocznych krawędzi worka włoka. Na górnej ścianie włoka można korzystać z urządzeń ochronnych, pod warunkiem że składają się one tylko z jednego kawałka sieci, z takiego samego materiału jak worek, o wielkości oczek w zwarciu równej co najmniej trzysta milimetrów.
 2.4.
 Zakazane jest podwajanie włókien (pojedynczych czy też wielokrotnych) tworzących worek włoków.
 3. Minimalny dopuszczalny rozmiar oczek
 50 mm.
 4. Przyłowy:
 Zgodnie z ustawodawstwem Gwinei Bissau:
 4.1.
 Na koniec rejsu trawlery do połowu krewetek nie mogą posiadać na pokładzie więcej niż 50 % głowonogów i ryb w stosunku do całości połowów dokonanych w obszarze połowowym Gwinei Bissau.
 4.2.
 W przypadku przekroczenia dopuszczonych procentowych uprawnień do przyłowów nakłada się kary zgodnie z ustawodawstwem Gwinei Bissau.
 4.3.
 Strony prowadzą konsultacje w ramach wspólnego komitetu- w celu wykorzystania wielkości procentowych dozwolonych na podstawie zalecenia wspólnego komitetu naukowego.
 5. Dopuszczalna pojemność/Opłaty
 5.1.
 Dopuszczalna pojemność/GT
 3 700 GT rocznie
 5.2.
 Roczna opłata (EUR/GT)
 344 EUR/GT rocznie
 W przypadku licencji trzymiesięcznych i sześciomiesięcznych, opłaty są obliczane według proporcjonalnej podstawy zgodnie z okresem ważności, plus odpowiednio 4 % lub 2,5 %.
 ARKUSZ NR 3 — KATEGORIA POŁOWÓW 3:
 KLIPRY TUŃCZYKOWE
 1. Obszar połowowy:
 1.1.
 Wody poza obszarem 12 mil morskich mierzonym od linii podstawowej, w tym obszar wspólnie zarządzany przez Gwineę Bissau i Senegal, leżące na północy, do azymutu 268°.
 1.2.
 Klipry tuńczykowe są upoważnione do połowów z wykorzystaniem żywej przynęty mając na względzie dokonywanie połowów na obszarze połowowym Gwinei Bissau.
 2. Dopuszczalne narzędzia połowowe:
 2.1.
 Wędziska
 2.2.
 Okrężnice z żywą przynętą: 16 mm
 3. Przyłowy:
 3.1.
 Zgodnie z Konwencją o ochronie gatunków wędrownych oraz rezolucjami ICCAT zakazane są połowy rekina olbrzymiego (Cetorhinus maximus), żarłacza białego (Carcharodon carcharias), alopiasa (Alopias superciliosus), głowomłota pospolitego z rodziny Sphyrnidae (z wyjątkiem Sphyrna tiburo), żarłacza białopłetwego (Carcharhinus longimanus) i żarłacza jedwabistego (Carcharhinus falciformis). Połowy piaskowego rekina tygrysiego (Carcharias taurus) oraz żarłacza szarego (Galeorhinus galeus) są zakazane.
 3.2.
 Strony prowadzą konsultacje w ramach wspólnego komitetu w celu aktualizacji tego wykazu na podstawie zaleceń naukowych.
 4. Dopuszczalna pojemność/opłaty:
 4.1.
 Dodatkowa opłata za każdą złowioną tonę
 25 EUR za tonę
 4.2.
 Ryczałtowa opłata roczna:
 550 EUR za 22 ton na statek
 4.3.
 Liczba statków upoważnionych do połowów
 12 statków
 ARKUSZ 4 KATEGORIA POŁOWOWA 4:
 SEJNERY ZAMRAŻALNIE DO POŁOWÓW TUŃCZYKA I TAKLOWCE
 1. Obszar połowowy:
 Wody poza obszarem 12 mil morskich mierzonym od linii podstawowej, w tym obszar wspólnie zarządzany przez Gwineę Bissau i Senegal, leżące na północy, do azymutu 268°.
 2. Dopuszczalne narzędzia połowowe:
 Niewód + powierzchniowe sznury haczykowe
 3. Przyłowy:
 Zgodnie z Konwencją o ochronie gatunków wędrownych oraz rezolucjami ICCAT zakazane są połowy rekina olbrzymiego (Cetorhinus maximus), żarłacza białego (Carcharodon carcharias), alopiasa (Alopias superciliosus), głowomłota pospolitego z rodziny Sphyrnidae (z wyjątkiem Sphyrna tiburo), żarłacza białopłetwego (Carcharhinus longimanus) i żarłacza jedwabistego (Carcharhinus falciformis). Połowy piaskowego rekina tygrysiego (Carcharias taurus) oraz żarłacza szarego (Galeorhinus galeus) są zakazane.
 Strony prowadzą konsultacje w ramach wspólnego komitetu w celu aktualizacji tego wykazu na podstawie zaleceń naukowych.
 4. Dopuszczalna pojemność/Opłaty:
 4.1.
 Dodatkowa opłata za każdą złowioną tonę
 35 EUR za tonę
 4.2.
 Ryczałtowa opłata roczna:
 3 500 EUR za 100 ton na statek
 4.3.
 Liczba statków upoważnionych do połowów
 28 statków
 Określenie terminu „rejs”:
 Na potrzeby niniejszego załącznika czas trwania rejsu połowowego statku UE określa się w następujący sposób:
 —
 jako okres pomiędzy wejściem na obszar połowowy Gwinei Bissau a wyjściem z niego;
 —
 lub jako okres pomiędzy wejściem na obszar połowowy Gwinei Bissau a przeładunkiem;
 —
 lub jako okres pomiędzy wejściem na obszar połowowy Gwinei Bissau a wyładunkiem w Gwinei Bissau.


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 20.7.2018
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 C 255/9
 DÉCISION NO 1/2018 DU COMITÉ MIXTE UE-SUISSE
 du 3 juillet 2018
 portant modification des annexes et protocoles de l’accord entre la Communauté économique européenne et la Confédération suisse concernant l’assurance directe autre que l’assurance sur la vie, et portant constatation de conformité du droit interne des parties contractantes avec ledit accord
 (2018/C 255/04)
 LE COMITÉ MIXTE UE-SUISSE,
 vu l’article 39 et l’article 40, paragraphe 3, de l’accord entre la Communauté économique européenne et la Confédération suisse concernant l’assurance directe autre que l’assurance sur la vie (1) (ci-après dénommé l’«accord»),
 vu la décision no 1/2001 du Comité mixte Suisse-CE du 18 juillet 2001 portant modification des annexes et protocoles de l’accord entre la Confédération suisse et la Communauté économique européenne concernant l’assurance directe autre que l’assurance sur la vie, et portant constatation de conformité du droit national des parties contractantes avec cet accord (2),
 considérant ce qui suit:
 (1)
 De nouveaux États membres ont adhéré à l’Union européenne (ci-après dénommée l’«Union») et leur adhésion nécessite d’apporter quelques modifications d’ordre technique à l’annexe III de l’accord;
 (2)
 Certains actes juridiques adoptés par l’Union et par la Suisse entre le 18 juillet 2001 et le 3 juillet 2018 nécessitent de modifier les annexes et protocoles de l’accord;
 (3)
 Après examen, certains actes juridiques adoptés par la Suisse ne nécessitent pas de modifier l’accord,
 A ADOPTÉ LA PRÉSENTE DÉCISION:
 Article premier
 À la suite des actes juridiques adoptés par l’Union et la Suisse entre le 18 juillet 2001 et le 3 juillet 2018, et afin de tenir compte de l’adhésion de nouveaux États membres à l’Union, l’accord est modifié comme suit:
 1)
 la liste des formes juridiques admises figurant à l’annexe III, partie B, de l’accord est remplacée par la liste figurant à l’annexe III, partie A, de la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil (3);
 2)
 le protocole no 1 de l’accord est modifié comme suit:
 a)
 l’article 1er est remplacé par le texte suivant:
 «Article premier
 Définition de la marge de solvabilité
 Pour les entreprises dont le siège social est domicilié sur le territoire de l’Union, la marge de solvabilité est le capital de solvabilité requis, visé aux articles 100 et 101 de la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil (*1).
 Pour les entreprises dont le siège social est domicilié sur le territoire de la Confédération suisse, la marge de solvabilité est le capital cible, qui est défini, de même que des concepts connexes du test suisse de solvabilité (Swiss Solvency Test, SST) tels que la valorisation des actifs et des passifs et le capital porteur de risques, dans la loi sur la surveillance des assurances (*2) et l’ordonnance sur la surveillance (*3).
 (*1) Directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil du 25 novembre 2009 sur l’accès aux activités de l’assurance et de la réassurance et leur exercice (solvabilité II) (JO L 335 du 17.12.2009, p. 1)."
 (*2) Loi sur la surveillance des assurances (RO 2005 5269), telle que modifiée en dernier lieu le 19 juin 2015 (RO 2015 5339)."
 (*3) Ordonnance sur la surveillance (RO 2005 5305), telle que modifiée en dernier lieu le 25 novembre 2015 (RO 2015 5413).»"
 b)
 l’article 2 est supprimé;
 c)
 l’article 3 est remplacé par le texte suivant:
 «Article 3
 Définition du fonds de garantie
 Pour les entreprises dont le siège social est domicilié sur le territoire de l’Union, le fonds de garantie est le capital minimum requis visé aux articles 128 et 129 de la directive 2009/138/CE.
 Pour les entreprises dont le siège social est domicilié sur le territoire de la Confédération suisse, le fonds de garantie est le capital minimum (le plus faible niveau d’intervention) dans le test suisse de solvabilité.»
 d)
 l’article 4 est supprimé;
 3)
 le paragraphe 2.3 du protocole no 3 de l’accord est remplacé par le texte suivant:
 «2.3.
 Pour ce qui est de la contre-valeur en francs suisses des montants en euros, celle-ci correspond, aux fins du présent accord, à la relation: 1 EUR = 1,14 franc suisse.»
 Article 2
 Les actes juridiques suivants de l’Union sont compatibles avec l’accord:
 —
 la directive 2009/138/CE;
 —
 le règlement délégué (UE) 2015/35 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 17 janvier 2015 (4);
 —
 le règlement d’exécution (UE) 2015/460 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 20 mars 2015 (5);
 —
 le règlement d’exécution (UE) 2015/461 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 20 mars 2015 (6);
 —
 le règlement d’exécution (UE) 2015/462 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 20 mars 2015 (7);
 —
 le règlement d’exécution (UE) 2015/498 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 25 mars 2015 (8);
 —
 le règlement d’exécution (UE) 2015/499 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 25 mars 2015 (9);
 —
 le règlement d’exécution (UE) 2015/500 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 25 mars 2015 (10);
 —
 la décision déléguée (UE) 2015/1602 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 24 septembre 2015 (11);
 —
 le règlement d’exécution (UE) 2015/2011 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 12 novembre 2015 (12);
 —
 le règlement d’exécution (UE) 2015/2012 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 12 novembre 2015 (13);
 —
 le règlement d’exécution (UE) 2015/2013 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 12 novembre 2015 (14);
 —
 le règlement d’exécution (UE) 2015/2014 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 12 novembre 2015 (15);
 —
 le règlement d’exécution (UE) 2015/2015 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 12 novembre 2015 (16);
 —
 le règlement d’exécution (UE) 2015/2016 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 12 novembre 2015 (17);
 —
 le règlement d’exécution (UE) 2015/2017 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 12 novembre 2015 (18);
 —
 la décision déléguée (UE) 2015/2290 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 9 décembre 2015 (19);
 —
 le règlement d’exécution (UE) 2015/2450 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 31 décembre 2015 (20);
 —
 le règlement d’exécution (UE) 2015/2451 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 31 décembre 2015 (21);
 —
 le règlement d’exécution (UE) 2015/2452 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 31 décembre 2015 (22);
 —
 le règlement d’exécution (UE) 2016/165 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 9 février 2016 (23);
 —
 la décision déléguée (UE) 2016/309 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 4 mars 2016 (24);
 —
 la décision déléguée (UE) 2016/310 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 4 mars 2016 (25);
 —
 la décision déléguée (UE) 2016/467 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 1er avril 2016 (26);
 —
 le règlement d’exécution (UE) 2016/869 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 3 juin 2016 (27);
 —
 le règlement d’exécution (UE) 2016/1376 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 18 août 2016 (28);
 —
 le règlement d’exécution (UE) 2016/1630 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 10 septembre 2016 (29);
 —
 le règlement d’exécution (UE) 2016/1800 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 12 octobre 2016 (30);
 —
 le règlement d’exécution (UE) 2016/1868 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 21 octobre 2016 (31);
 —
 le règlement d’exécution (UE) 2016/1976 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 16 novembre 2016 (32);
 —
 le règlement d’exécution (UE) 2017/309 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 28 février 2017 (33);
 —
 le règlement d’exécution (UE) 2017/812 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 18 mai 2017 (34);
 —
 le règlement d’exécution (UE) 2017/1421 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 14 septembre 2017 (35);
 —
 le règlement délégué (UE) 2017/1542 de la Commission, dans sa version publiée au Journal officiel de l’Union européenne du 14 septembre 2017 (36).
 Les actes juridiques suivants de la Confédération suisse sont compatibles avec l’accord:
 —
 Loi sur la surveillance des assurances (37),
 —
 Ordonnance sur la surveillance (38).
 Article 3
 La présente décision entre en vigueur le jour de son adoption.
 Fait à Bruxelles, le 3 juillet 2018.
 Par le comité mixte
 La présidente
 Nathalie BERGER
 (1) JO L 205 du 27.6.1991, p. 3. RO 1992 1894.
 (2) JO L 291 du 8.11.2001, p. 52. RO 2002 3056.
 (3) Directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil du 25 novembre 2009 sur l’accès aux activités de l’assurance et de la réassurance et leur exercice (solvabilité II) (JO L 335 du 17.12.2009, p. 1).
 (4) Règlement délégué (UE) 2015/35 de la Commission du 10 octobre 2014 complétant la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil sur l’accès aux activités de l’assurance et de la réassurance et leur exercice (solvabilité II) (JO L 12 du 17.1.2015, p. 1).
 (5) Règlement d’exécution (UE) 2015/460 de la Commission du 19 mars 2015 définissant des normes techniques d’exécution en ce qui concerne la procédure relative à l’approbation d’un modèle interne, conformément à la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil (JO L 76 du 20.3.2015, p. 13).
 (6) Règlement d’exécution (UE) 2015/461 de la Commission du 19 mars 2015 définissant des normes techniques d’exécution en ce qui concerne le processus visant à parvenir à une décision conjointe sur la demande d’utilisation d’un modèle interne de groupe, conformément à la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil (JO L 76 du 20.3.2015, p. 19).
 (7) Règlement d’exécution (UE) 2015/462 de la Commission du 19 mars 2015 définissant des normes techniques d’exécution concernant les procédures de délivrance de l’agrément prudentiel nécessaire à l’établissement de véhicules de titrisation, la coopération et l’échange d’informations entre les autorités de contrôle des véhicules de titrisation, ainsi que les formats et modèles à utiliser par les véhicules de titrisation pour les informations qu’ils doivent soumettre conformément à la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil (JO L 76 du 20.3.2015, p. 23).
 (8) Règlement d’exécution (UE) 2015/498 de la Commission du 24 mars 2015 établissant des normes techniques d’exécution en ce qui concerne la procédure d’approbation par les autorités de contrôle de l’utilisation de paramètres propres à l’entreprise en vertu de la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil (JO L 79 du 25.3.2015, p. 8).
 (9) Règlement d’exécution (UE) 2015/499 de la Commission du 24 mars 2015 définissant des normes techniques d’exécution en ce qui concerne les procédures à utiliser pour l’approbation, par les autorités de contrôle, de l’utilisation des éléments de fonds propres auxiliaires conformément à la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil (JO L 79 du 25.3.2015, p. 12).
 (10) Règlement d’exécution (UE) 2015/500 de la Commission du 24 mars 2015 définissant, conformément à la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil, des normes techniques d’exécution relatives aux procédures à suivre pour l’approbation prudentielle de la demande d’ajustement égalisateur (JO L 79 du 25.3.2015, p. 18).
 (11) Décision déléguée (UE) 2015/1602 de la Commission du 5 juin 2015 sur l’équivalence du régime prudentiel et de solvabilité en vigueur en Suisse pour les entreprises d’assurance et de réassurance, fondée sur l’article 172, paragraphe 2, l’article 227, paragraphe 4, et l’article 260, paragraphe 3, de la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil (JO L 248 du 24.9.2015, p. 95).
 (12) Règlement d’exécution (UE) 2015/2011 de la Commission du 11 novembre 2015 définissant des normes techniques d’exécution concernant les listes d’autorités régionales et locales à considérer, en ce qui concerne les expositions à leur égard, comme le gouvernement central, en application de la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil (JO L 295 du 12.11.2015, p. 3).
 (13) Règlement d’exécution (UE) 2015/2012 de la Commission du 11 novembre 2015 définissant des normes techniques d’exécution en ce qui concerne les procédures pour les décisions d’imposition, de calcul et de suppression d’exigences de capital supplémentaire en vertu de la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil (JO L 295 du 12.11.2015, p. 5).
 (14) Règlement d’exécution (UE) 2015/2013 de la Commission du 11 novembre 2015 définissant des normes techniques d’exécution concernant les écarts types pour les systèmes de péréquation des risques en matière de santé en application de la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil (JO L 295 du 12.11.2015, p. 9).
 (15) Règlement d’exécution (UE) 2015/2014 de la Commission du 11 novembre 2015 définissant des normes techniques d’exécution en ce qui concerne les procédures et modèles pour la transmission d’informations au contrôleur du groupe et l’échange d’informations entre les autorités de contrôle conformément à la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil (JO L 295 du 12.11.2015, p. 11).
 (16) Règlement d’exécution (UE) 2015/2015 de la Commission du 11 novembre 2015 définissant des normes techniques d’exécution afin de préciser les procédures pour évaluer les évaluations externes de crédit en vertu de la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil (JO L 295 du 12.11.2015, p. 16).
 (17) Règlement d’exécution (UE) 2015/2016 de la Commission du 11 novembre 2015 définissant les normes techniques d’exécution concernant l’indice du cours des actions à utiliser pour calculer l’ajustement symétrique de l’exigence standard de capital pour actions en application de la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil (JO L 295 du 12.11.2015, p. 18).
 (18) Règlement d’exécution (UE) 2015/2017 de la Commission du 11 novembre 2015 définissant des normes techniques d’exécution concernant les facteurs ajustés à utiliser pour calculer l’exigence de capital pour risque de change pour les monnaies rattachées à l’euro, en application de la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil (JO L 295 du 12.11.2015, p. 21).
 (19) Décision déléguée (UE) 2015/2290 de la Commission du 5 juin 2015 relative à l’équivalence provisoire des régimes de solvabilité en vigueur en Australie, au Brésil, au Canada, au Mexique et aux États-Unis et applicables aux entreprises d'assurance et de réassurance ayant leur siège social dans ces pays (JO L 323 du 9.12.2015, p. 22).
 (20) Règlement d’exécution (UE) 2015/2450 de la Commission du 2 décembre 2015 définissant des normes techniques d’exécution en ce qui concerne les modèles de communication d’informations aux autorités de contrôle en vertu de la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil (JO L 347 du 31.12.2015, p. 1).
 (21) Règlement d’exécution (UE) 2015/2451 de la Commission du 2 décembre 2015 définissant des normes techniques d’exécution en ce qui concerne les modèles et la structure de publication de certaines informations par les autorités de contrôle en vertu de la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil (JO L 347 du 31.12.2015, p. 1224).
 (22) Règlement d’exécution (UE) 2015/2452 de la Commission du 2 décembre 2015 définissant des normes techniques d’exécution en ce qui concerne les procédures, les formats et les modèles pour le rapport sur la solvabilité et la situation financière en vertu de la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil (JO L 347 du 31.12.2015, p. 1285).
 (23) Règlement d’exécution (UE) 2016/165 de la Commission du 5 février 2016 arrêtant les informations techniques devant servir au calcul des provisions techniques et des fonds propres de base aux fins des déclarations ayant une date de référence comprise entre le 1er janvier et le 30 mars 2016, conformément à la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil (JO L 32 du 9.2.2016, p. 31).
 (24) Décision déléguée (UE) 2016/309 de la Commission du 26 novembre 2015 relative à l’équivalence du régime de contrôle des entreprises d’assurance et de réassurance en vigueur aux Bermudes avec le régime institué par la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil et modifiant la décision déléguée (UE) 2015/2290 de la Commission (JO L 58 du 4.3.2016, p. 50).
 (25) Décision déléguée (UE) 2016/310 de la Commission du 26 novembre 2015 relative à l’équivalence du régime de solvabilité des entreprises d’assurance et de réassurance en vigueur au Japon avec le régime institué par la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil (JO L 58 du 4.3.2016, p. 55).
 (26) Règlement délégué (UE) 2016/467 de la Commission du 30 septembre 2015 modifiant le règlement délégué (UE) 2015/35 en ce qui concerne le calcul des exigences réglementaires de capital pour plusieurs catégories d’actifs détenus par les entreprises d’assurance et de réassurance (JO L 85 du 1.4.2016, p. 6).
 (27) Règlement d’exécution (UE) 2016/869 de la Commission du 27 mai 2016 arrêtant les informations techniques devant servir au calcul des provisions techniques et des fonds propres de base aux fins des déclarations ayant une date de référence comprise entre le 31 mars et le 29 juin 2016, conformément à la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil sur l’accès aux activités de l’assurance et de la réassurance et leur exercice (JO L 147 du 3.6.2016, p. 1).
 (28) Règlement d’exécution (UE) 2016/1376 de la Commission du 8 août 2016 arrêtant les informations techniques devant servir au calcul des provisions techniques et des fonds propres de base aux fins des déclarations ayant une date de référence comprise entre le 30 juin et le 29 septembre 2016, conformément à la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil sur l’accès aux activités de l’assurance et de la réassurance et leur exercice (JO L 224 du 18.8.2016, p. 1).
 (29) Règlement d’exécution (UE) 2016/1630 de la Commission du 9 septembre 2016 définissant des normes techniques d’exécution concernant les procédures d’application de la mesure transitoire pour le sous-module risque sur actions conformément à la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil (JO L 243 du 10.9.2016, p. 1).
 (30) Règlement d’exécution (UE) 2016/1800 de la Commission du 11 octobre 2016 définissant des normes techniques d’exécution pour le classement des évaluations de crédit effectuées par les organismes externes d’évaluation du crédit selon une échelle objective d’échelons de qualité de crédit conformément à la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil (JO L 275 du 12.10.2016, p. 19).
 (31) Règlement d’exécution (UE) 2016/1868 de la Commission du 20 octobre 2016 portant modification et rectification du règlement d’exécution (UE) 2015/2450 définissant des normes techniques d’exécution en ce qui concerne les modèles de communication d’informations aux autorités de contrôle en vertu de la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil (JO L 286 du 21.10.2016, p. 35).
 (32) Règlement d’exécution (UE) 2016/1976 de la Commission du 10 novembre 2016 arrêtant les informations techniques devant servir au calcul des provisions techniques et des fonds propres de base aux fins des déclarations ayant une date de référence comprise entre le 30 septembre et le 30 décembre 2016, conformément à la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil sur l’accès aux activités de l’assurance et de la réassurance et leur exercice (JO L 309 du 16.11.2016, p. 1).
 (33) Règlement d’exécution (UE) 2017/309 de la Commission du 23 février 2017 arrêtant les informations techniques devant servir au calcul des provisions techniques et des fonds propres de base aux fins des déclarations ayant une date de référence comprise entre le 31 décembre 2016 et le 30 mars 2017, conformément à la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil sur l’accès aux activités de l’assurance et de la réassurance et leur exercice (JO L 53 du 28.2.2017, p. 1).
 (34) Règlement d’exécution (UE) 2017/812 de la Commission du 15 mai 2017 arrêtant les informations techniques devant servir au calcul des provisions techniques et des fonds propres de base aux fins des déclarations ayant une date de référence comprise entre le 31 mars et le 29 juin 2017, conformément à la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil sur l’accès aux activités de l’assurance et de la réassurance et leur exercice (JO L 126 du 18.5.2017, p. 1).
 (35) Règlement d’exécution (UE) 2017/1421 de la Commission du 2 août 2017 arrêtant les informations techniques devant servir au calcul des provisions techniques et des fonds propres de base aux fins des déclarations ayant une date de référence comprise entre le 30 juin et le 29 septembre 2017, conformément à la directive 2009/138/CE du Parlement européen et du Conseil sur l’accès aux activités de l’assurance et de la réassurance et leur exercice (JO L 204 du 5.8.2017, p. 7).
 (36) Règlement délégué (UE) 2017/1542 de la Commission du 8 juin 2017 modifiant le règlement délégué (UE) 2015/35 en ce qui concerne le calcul des exigences réglementaires de capital pour certaines catégories d'actifs détenus par les entreprises d'assurance et de réassurance (sociétés d'infrastructure) (JO L 236 du 14.9.2017, p. 14).
 (37) Loi sur la surveillance des assurances (RO 2005 5269), telle que modifiée en dernier lieu le 19 juin 2015 (RO 2015 5339).
 (38) Ordonnance sur la surveillance (RO 2005 5305), telle que modifiée en dernier lieu le 25 novembre 2015 (RO 2015 5413).