text:
O título de Marquês de Louriçal foi um título nobiliárquico de Portugal, criado por D. João V, por carta em 22 de abril de 1740, em favor de D. Luís Carlos Inácio Xavier de Meneses (1689-1742), 5.o Conde da Ericeira, quando este pela segunda vez foi nomeado Vice-rei da Índia.
 Este título de Conde da Ericeira fora por sua vez criado a 1 de Março de 1622 por Filipe III de Portugal, em favor de D. Diogo de Meneses (1553-1625). Com a elevação ao marquesado, o título de Conde da Ericeira ficou a partir de então reservado aos herdeiros dos Marqueses de Louriçal.
 Os Condes de Ericeira e Marqueses de Louriçal sempre foram do apelido e varonia Meneses. Eram descendentes do primeiro Conde de Neiva, D. Gonçalo Teles de Meneses, irmão do sexto Conde de Barcelos, D. João Afonso Telo, e da rainha D. Leonor Teles no século XIV. Tinham assim a mesma ascendência que os Condes de Cantanhede e Marqueses de Marialva, e ainda os Condes de Tarouca e Marqueses de Penalva.
 Tal como esses e outros ramos dos Meneses, os Condes da Ericeira e mais tarde Marqueses de Louriçal atingiram os mais elevados cargos do reino de Portugal. As origens medievais da linhagem, e as suas lutas pelo poder no Portugal do século XIV, foram descritas já no século XV nas duas principais crónicas de Fernão Lopes. Mais tarde, os títulos de Ericeira e Louriçal foram também descritos por exemplo por D. António Caetano de Sousa nas Memorias Historicas e Genealogicas dos Grandes de Portugal, e já no século XX por Anselmo Braamcamp Freire, que dedica o Cap. VI do Vol. I dos Brasões da Sala de Sintra aos Meneses, incluindo a Casa de Louriçal.
 Os Condes da Ericeira distinguiram-se como militares, políticos, e homens de cultura, principalmente o 3.o, 4.o, e 5.o condes.
 Condes da Ericeira (1622)
 Um ramo da Casa de Cantanhede, os futuros Condes da Ericeira eram já senhores do Louriçal e da Ericeira antes de receber o título condal, em 1622.
 O 3.o Conde da Ericeira esteve presente em quase todas as principais batalhas da Guerra da Restauração (1640-1668), nomeadamente como comandante da artilharia nas duas grandes vitórias portuguesas no final da guerra, a Batalha do Ameixial (1663) e a Batalha de Montes Claros (1665). Pouco depois, apoiou D. Pedro II contra D. Afonso VI. Mais tarde, como vedor da Fazenda, pôs em prática uma política de cariz mercantilista. É também conhecido pela grande obra Historia de Portugal Restaurado (1679-1698).
 O 4.o Conde da Ericeira foi principalmente um homem de cultura, inserido no ambiente das Academias, e colaborador da Academia Real da História Portuguesa. Possuía uma riqíssima biblioteca de quinze mil volumes.
 O 5.o Conde da Ericeira foi militar como o avô e homem de cultura como o pai. Foi por duas vezes vice-rei da Índia. Aquando da viagem de retorno do seu primeiro mandato como vice-rei, a bordo de uma poderosa nau de guerra e na companhia do arcebispo de Goa, também de retorno ao reino, sofreu no Índico um dos mais famosos ataques de piratas de que há memória. Morreria na Índia apenas dois anos após ter sido elevado a Marquês de Louriçal.
 Titulares
 D. Diogo de Meneses (1622-1625), 1.o Conde da Ericeira.
 D. Fernando de Meneses (1614-1699), 2.o Conde da Ericeira; sobrinho-neto do anterior.
 D. Luís de Meneses (1632-1690), 3.o Conde da Ericeira; irmão do anterior.
 D. Francisco Xavier de Meneses (1673-1743), 4.o Conde da Ericeira; filho do anterior.
 D. Luís Carlos Inácio Xavier de Meneses (1689-1742), 5.o Conde da Ericeira, feito 1.o Marquês de Louriçal; filho do anterior.
 D. Francisco Xavier Rafael de Meneses (1711-?), 6.o Conde da Ericeira e 2.o Marquês de Louriçal; filho do anterior.
 D Henrique de Meneses (1727-1787), 7.o Conde da Ericeira e 3.o Marquês de Louriçal; irmão do anterior.
 D. Luís Eusébio Maria de Meneses Silveira (1780-1844), 8.o Conde da Ericeira e 4.o Marquês de Louriçal; filho do anterior. Não deixou descendência.
 Armas
 As armas dos Condes da Ericeira eram, nas palavras de D. António Caetano de Sousa:
 As armas desta Casa são no Escudo esquartelado as Armas de Portugal, e no outro tres flores de Liz de ouro em campo azul, e no meyo do Escudo o dos Menezes, que he em campo de ouro hum anel, e o timbre: Timbre uma donzella vestida de ouro com o Escudo nas maõs, as mesmas, que usaõ os Marquezes de Marialva, como fica dito.
 Marqueses de Louriçal (1740)
 Em 1740, o 5.o Conde da Ericeira, que já antes tinha sido vice-rei da Índia de 1717 a 1720, tendo dado mostras de bom governante, tendo organizado a esquadra que venceu a batalha de Surrate em 1719 (ver D. João V ― Poder global: guerras no Oriente), foi novamente nomeado para o cargo, numa época em que o poder do Império Marata ameaçava seriamente o Estado da Índia (ver D. João V ― Relações internacionais na Índia).
 Tal como então era habitual ― veja-se o Conde de Monsanto, elevado a Marquês de Cascais quando foi nomeado embaixador a Paris em 1643, ou o Conde de Vila Verde, elevado a Marquês de Angeja quando foi nomeado Vice-rei do Brasil em 1714 ― esta nova nomeação significou assim a elevação dos condes ao marquesado.
 Com o 4.o Marquês de Louriçal e 8.o Conde da Ericeira extinguiu-se o título desta linhagem.
 Titulares
 D. Luís Carlos Inácio Xavier de Meneses (1689-1742), 1.o Marquês de Louriçal e 5.o Conde da Ericeira
 D. Francisco Xavier Rafael de Meneses (1711-?), 2.o Marquês de Louriçal e 6.o Conde da Ericeira; filho do anterior.
 D. Henrique de Meneses (1727-1787), 3.o Marquês de Louriçal e 7.o Conde da Ericeira; irmão do anterior.
 D. Luís Eusébio Maria de Meneses Silveira (1780-1844), 4.o Marquês de Louriçal e 8.o Conde da Ericeira; não deixou descendência.
 Armas
 As dos Condes da Ericeira.
 Galeria
 Condes da Ericeira
 Bibliografia
 Crónica de D. Fernando I, de Fernão Lopes. Introdução por Salvador Dias Arnaut. Bilioteca Histórica ― Série Régia. Porto: Livraria Civilização ― Editora, 1990.
 Crónica de D. João I, de Fernão Lopes. 2 Vols. Introdução por Humberto Baquero Moreno. Prefácio por António Sérgio. Bilioteca Histórica ― Série Régia. Porto: Livraria Civilização ― Editora, 1990.
 BRAAMCAMP FREIRE, Anselmo: Brasões da Sala de Sintra. 3 Vols. 3.a Edição, Imprensa Nacional-Casa da Moeda, 1996.
 CAETANO DE SOUSA, D. António: Memorias Historicas e Genealogicas dos Grandes de Portugal. 3.a Edição, 1755.
 Títulos criados por João V de Portugal


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Avis juridique important
 |
 11957A/PRO/CJ/11
 Tratado constitutivo de la Comunidad Europea de la Energia Atomica ( CEEA - EURATOM ), Protocolo sobre el Estatuto del Tribunal de Justicia de la Comunidad Europea de la Energia Atomica, Titulo Segundo: Organizacion, Articulo 11
 Protocolo sobre el Estatuto del Tribunal de Justicia de la Comunidad Europea de la Energía Atómica, TÍTULO SEGUNDO : ORGANIZACIÓN,- Artículo 11Se adscribirán al Tribunal funcionarios y otros agentes a fin de garantizar su funcionamiento. Dependerán del secretario bajo la autoridad del presidente.


type: caselaw

text:
3.4.2004 IT Gazzetta ufficiale dell’Unione europea C 85/7
 SENTENZA DELLA CORTE dal sig. V. Skouris, facente funzione di presidente della Sesta
 Sezione, dai sigg. J.N. Cunha Rodrigues (relatore),
 J.-P. Puissochet e R. Schintgen, e dalla sig.ra F. Macken, giudici,
 avvocato generale: sig. F.G. Jacobs, cancelliere: sig. H. von
 (Sesta Sezione) Holstein, cancelliere aggiunto, ha pronunciato il 5 febbraio
 2004 una sentenza il cui dispositivo è del seguente tenore:
 5 febbraio 2004
 1. a) L’art. 5, punto 3, della Convenzione 27 settembre 1968
 concernente la competenza giurisdizionale e l’esecuzione
 nella causa C-18/02 (domanda di pronuncia pregiudiziale delle decisioni in materia civile e commerciale, come
 proposta dall’Arbejdsret): Danmarks Rederiforening con- modificata dalla Convenzione 9 ottobre 1978 relativa
 tro LO Landsorganisationen i Sverige (1) all’adesione del Regno di Danimarca, dell’Irlanda e del
 Regno Unito di Gran Bretagna e Irlanda del Nord, dalla
 Convenzione 25 ottobre 1982 relativa all’adesione della
 Repubblica ellenica, dalla Convenzione 26 maggio 1989
 («Convenzione di Bruxelles — Art. 5, punto 3 — Competenza relativa all’adesione del Regno di Spagna e della Repubbli-
 in materia di delitti o quasi-delitti — Luogo in cui l’evento ca portoghese e dalla Convenzione 29 novembre 1996
 dannoso è avvenuto — Provvedimento assunto da un sinda- relativa all’adesione della Repubblica d’Austria, della
 cato in uno Stato contraente contro l’armatore di una nave Repubblica di Finlandia e del Regno di Svezia dev’essere
 registrata in un altro Stato contraente») interpretato nel senso che è riconducibile alla nozione di
 «materia di delitti o quasi delitti» una causa relativa
 alla legittimità di un’azione sindacale per la quale,
 conformemente al diritto dello Stato contraente interessa-
 (2004/C 85/09) to, sia esclusivamente competente un giudice diverso
 da quello competente a pronunciarsi sulle domande di
 risarcimento dei danni cagionati da tale azione sindacale.
 (Lingua processuale: il danese)
 b) Ai fini dell’applicazione dell’art. 5, punto 3, della citata
 Convenzione a una situazione quale quella di cui alla
 causa principale, è sufficiente che l’azione sindacale sia un
 (Traduzione provvisoria; la traduzione definitiva sarà pubblicata nella presupposto necessario di azioni di solidarietà idonee a
 «raccolta della giurisprudenza della Corte») cagionare danni.
 c) L’applicazione dell’art. 5, punto 3, della stessa Convenzio-
 ne non è messa in discussione dal fatto che la parte che ha
 depositato il preavviso ha sospeso l’attuazione dell’azione
 Nel procedimento C-18/02, avente ad oggetto una domanda sindacale nell’attesa della pronuncia relativa alla legitti-
 di pronuncia pregiudiziale proposta alla Corte, a norma del mità dell’azione stessa.
 protocollo 3 giugno 1971 relativo all’interpretazione da parte
 della Corte di giustizia della Convenzione 27 settembre 1968
 concernente la competenza giurisdizionale e l’esecuzione delle
 decisioni in materia civile e commerciale, dall’Arbejdsret 2. In circostanze quali quelle di cui alla causa principale, l’art. 5,
 (Danimarca) nella causa dinanzi ad esso pendente tra Dan- punto 3, della Convenzione citata dev’essere interpretato nel
 marks Rederiforening, che agisce per conto della DFDS Torline senso che i danni derivanti da un’azione sindacale attuata da
 A/S e LO Landsorganisationen i Sverige, che agisce per conto un sindacato di uno Stato contraente in cui naviga una
 della SEKO Sjöfolk Facket för Service och Kommunikation, nave registrata in un altro Stato contraente non devono
 domanda vertente sull’interpretazione dell’art. 5, punto 3, della necessariamente essere considerati come avvenuti nello Stato di
 citata Convenzione 27 settembre 1968 (GU 1972, L 299, bandiera, di modo che l’armatore possa ivi esperire un’azione di
 pag. 32), come modificata dalla Convenzione 9 ottobre 1978 risarcimento contro tale sindacato.
 relativa all’adesione del Regno di Danimarca, dell’Irlanda e del
 Regno Unito di Gran Bretagna e Irlanda del Nord (GU L 304,
 pag. 1, e — testo modificato — pag. 77), dalla Convenzione
 25 ottobre 1982 relativa all’adesione della Repubblica ellenica
 (GU L 388, pag. 1), dalla Convenzione 26 maggio 1989 (1) GU C 109 del 4.5.2002.
 relativa all’adesione del Regno di Spagna e della Repubblica
 portoghese (GU L 285, pag. 1) e dalla Convenzione
 29 novembre 1996 relativa all’adesione della Repubblica
 d’Austria, della Repubblica di Finlandia e del Regno di Svezia
 (GU 1997, C 15, pag. 1), la Corte (Sesta Sezione), composta


type: legislation

text:
 6.6.2019
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 148/1
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/921
 z dnia 3 czerwca 2019 r.
 dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (1), w szczególności jego art. 57 ust. 4 i art. 58 ust. 2,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (2), konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 (2)
 Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.
 (3)
 Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.
 (4)
 Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana odnośnie do towarów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez posiadacza przez pewien okres zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Okres ten powinien wynosić trzy miesiące.
 (5)
 Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 Towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli.
 Artykuł 2
 Wiążąca informacja taryfowa, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013.
 Artykuł 3
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 3 czerwca 2019 r.
 W imieniu Komisji,
 za Przewodniczącego,
 Stephen QUEST
 Dyrektor Generalny
 Dyrekcja Generalna ds. Podatków i Unii Celnej
 (1) Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.
 (2) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).
 ZAŁĄCZNIK
 Opis towarów
 Klasyfikacja
 (kod CN)
 Uzasadnienie
 (1)
 (2)
 (3)
 Produkt w postaci tabletki, zawierającej 400 mg disiarczanu p-toluenosulfonianu S-adenozylo-L-metioniny, którego substancją czynną jest S-adenozylo-L-metionina („SAMe”).
 Produkt zawiera również niewielkie ilości celulozy mikrokrystalicznej, wodorotlenku magnezu, kwasu stearynowego, stearynianu magnezu, bezwodnej krzemionki koloidalnej, tlenku wapnia i składników powlekających.
 Produkt jest przedstawiany do stosowania jako suplement diety, który ułatwia prawidłowe funkcjonowanie wątroby, wspomaga procesy detoksykacji organizmu i ogólnie wspiera dobry stan emocjonalny.
 Zalecana dawka dzienna to jedna tabletka. Produkt jest przedstawiany luzem.
 2106 90 92
 Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwagę dodatkową 5 do działu 21 oraz brzmienie kodów CN 2106 , 2106 90 i 2106 90 92 .
 Zawartość substancji czynnej, „SAMe”, na tabletkę nie jest odpowiednia do zapobiegania i leczenia chorób lub dolegliwości. Wskutek tego wyklucza się klasyfikację do pozycji 3004 .
 W związku z tym produkt jest preparatem spożywczym, gdzie indziej niewymienionym ani niewłączonym (zob. również Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego do pozycji 2106 , akapit drugi, pkt (16)).
 Produkt należy zatem klasyfikować do kodu CN 2106 90 92 jako pozostałe przetwory spożywcze, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone.


type: wikipedia

text:
Hrvatski športski klub Zrinjski Mostar je hrvatski nogometni klub iz Mostara i dio je športskoga društva Zrinjski Mostar. Klub igra u nogometnoj Premijer ligi Bosne i Hercegovine i tijekom zadnjih nekoliko godina postao je jedan od najjačih bosanskohercegovačkih nogometnih klubova. Klub je poznat po svojim vjernim navijačima Ultrasima, a domaće utakmice igra na stadionu HŠK Zrinjski. Momčad Zrinjskoga mnogi nazivaju plemići.
 Zrinjski je sa sedam osvojenih nogometnih prvenstava BiH najuspješniji nogometni klub u Bosni i Hercegovini.
 Utemeljen je 1905. godine i to je najstariji nogometni klub u Bosni i Hercegovini. Nakon Drugog svjetskog rata, u kojem se natjecao u Prvoj nogometnoj ligi tadašnje Nezavisne Države Hrvatske, poslijeratne su komunističke vlasti Zrinjskom zabranile rad. Klub je obnovljen 1992. godine. Igrao je u nogometnoj ligi Hrvatske Republike Herceg-Bosne do 2000. godine kada je pristupio Premijer ligi BiH. U sezoni 2004./2005. Premijer lige BiH, na svoju stotu obljetnicu postojanja, HŠK Zrinjski osvojio je svoju prvu titulu prvaka Bosne i Hercegovine.
 Najveći rival Zrinjskog je FK Velež, klub iz istočnog dijela grada Mostara. Rivalstvo između ta dva kluba počelo je 1922. godine kada je osnovan Velež. Otada dva kluba igraju derbi koji je za grad na Neretvi mnogo više od nogometa. U novije vrijeme, prvi derbi je odigran 2000. godine u Sarajevu, a rezultat je bio 2:2.
 Povijest
 Osnutak i prve godine kluba
 Godine 1905. u prostorijama Hrvatskog kulturnog društva Hrvoje u Mostaru, hrvatska mladež, na čelu s profesorom Kuštrebom, osnovala je "Đački športski klub", koji kasnije, 1912. godine prerasta u "Gimnazijalni nogometni klub" Zrinjski. Iz tog perioda sačuvani su podaci o utakmici protiv "Srednjoškolskog športskog kluba" Osman (iz Sarajeva), odigranog na povratku "Osmana" iz Splita, a rezultat je bio 0:3 i 2:1.
 Pokojni nogometaš i aktivist kluba Ivo Ćorić ostavio je u svojoj pisanoj ostavštini osobno sjećanje na prve godine HŠK Zrinjskog. On spominje Gimnazijalni klub s imenom Zrinjski, sjećao se i profesora Kuštrebe, ali i nekih nogometaša, braće Novaka (Bruno i Edo), Rudolfa Brozovića, Marka Sutona, braće Merdžo (Željko i Ante), Mabida Pehlivanovića, Slavka Jukića, Ivana Bošnjaka, Karla Šmita...
 Također u svojim sjećanjima Ćorić spominje Juru Zeleniku, Nikolu Paladžića, Miroslava Prpića, Mirka Vlahu, Antu Pavkovića i Kažimira Zubca, koji su bili nogometaši "Hrvatskog radničkog omladinskog športskog kluba" (HROŠK), drugog hrvatskog kluba u Mostaru utemeljenog godinu dana nakon "Đačkog športskog kluba", 1906.
 Već 1914. godine, točnije 28. lipnja 1914. godine, s prvim plamenom Prvog svjetskog rata, zabranjen je rad "Zrinjskog". Tri naredne godine zamire svaka sportska aktivnost u gradu, a onda 1917. godine, Zrinjski se stapa s Hrvatskim radničkim omladinskim športskim klubom, koji je postojao pri Hrvatskoj radničkoj zadruzi. Objedinjeni klub dobio je novo ime: "Hercegovac".
 Ovaj klub Hercegovac je životario do kraja Prvog svjetskog rata. 1918. godine stvaranjem Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, iz Hercegovca je formiran jedan inicijativni odbor za osnivanjem "Jugoslavenskog športskog kluba" (JŠK) u kojem su mogli igrati svi, bez razlike na vjeru i naciju. Ali Hrvati su brzo uvidjeli da su ih Srbi s anacionalnim klubom htjeli prevariti, te se konačno, 1922. godine obnavlja Hrvatski športski klub Zrinjski, koji kreće s ozbiljnijim natjecateljskim ambicijama, ne toliko u nekom ligaškom statusu, koliko u nakani da igra utakmice s takmacima u gradu (RŠK Velež, JŠK, kasnije Vardar) i u bližoj okolici (Čapljina), pa i dalje (Sarajevo, Trebinje), kao i u susjednoj Dalmaciji. Tako je Zrinjski 1923. godine postao prvak Mostara, pobijedivši na svom igralištu (preko puta stare bolnice u Mostaru) jakog konkurenta JŠK s 1:0. U istoj godini opet je bio najbolji u gradu (savladani RŠK Velež s 1:0 i JŠK s 3:0). Na jednoj klupskoj fotografiji iz tih godina zapisan je kompletan sastav. Evo tih imena: Vjekoslav Vrančić, Kazimir Vlaho, Živo Bebek, Rudi Janjušić, Husein H. Omerović, Milivoj Smoljan (golman), Pero Golić, Mijo Miličević, Muhamed Omeragić, August Kučinović i Franjo Štimac.
 Vrijedne podatke o djelovanju kluba u periodu između dva svjetska rata pamte i braća Ivan i Đuka Rebac, nogometaši Zrinjskog iz tog vremena. Tako list "Riječ" bilježi zapažanje gosp. Rebca kako je Zrinjski bio prvi mostarski klub koji je gostovao izvan grada. Klub je bio rado viđen sudionik natjecanja u Kotoru, Tivtu, Sarajevu, Zagrebu, Dubrovniku. Iako je u Mostaru bio omiljen kod građanstva, Zrinjski nije imao naklonost vlasti. Evo ilustracije: od 15 prvotimaca kluba samo je jedan bio zaposlen, za razliku od vlasti dražih klubova JŠK-a i Vardara, gdje su, opet, rijetki bili bez posla. Odbojnost jugoslavenskih vlasti prema svemu što se odnosilo na osjećaj hrvatstva osjetio je Zrinjski 1936. godine u Dubrovniku, gdje mu nije dozvoljen nastup zbog hrvatskog grba i trobojnice na dresovima.
 Tijekom četvrtog desetljeća ovog stoljeća, klub ima više nastupa izvan Mostara, od Dubrovnika, Sarajeva, preko Tuzle i Banje Luke do Splita i Zagreba. Naročito su bile česte utakmice sa sarajevskim klubovima: SAŠK-om, MOŠK Gjerzelezom i Slogom. Na turniru u Mostaru 1938. godine, pored mostarskih klubova Zrinjskog i Veleža sudjeluju sarajevske ekipe: ŠK Sloga i ŠK Makabi. Pobjednik je bio HŠK Zrinjski.
 Na osnovi dvije sačuvane fotografije ekipe iz 1933. i 1934. godine, tada su u klubu igrali: Ivan Šarac, Aco Nuić, Vice Mijam, Ante Šarac, Joško Ćurković, Mirko Buhač, Mile Komljenović, Franjo-Raro Novak, Ivan Rebac (tada kapetan ekipe), Ivan Boban, Zdenko Šunjić, Muhamed Dilberović, Duje Vlak, Bera Komljenović, Petar Barbarić i Marin Rotin. Predsjednik je u tim godinama bio bio Miško Mikulić.
 Vrijedno je spomenuti da je Zrinjski u tom periodu odigrao i tri utakmice pod svjetlošću reflektora. Za tu prigodu reflektori su posuđeni od mostarskog rudnika mrkog ugljena i kako navodi gosp. Ivan Rebac u svom sjećanju na prvu utakmicu je stiglo i oko pet stotina navijača Zrinjskog iz Širokog Brijega predvođeni poduzetnikom Antom Paradžikom, koji su poslije utakmice napravili veliko narodno veselje u kavani "Bled" na Balinovcu.
 Do kraja tog desetljeća, na osnovi raspoloživih fotografija, u ekipi se još pojavljuju: Slavko Džeba, Ilko Pavlović, Jozo Marić, Edo Veber, Muhamed Muratagić, Zdravko Konjevod, Ante Rotim, Frano Zovko, Stjepan Tatarević, Jerko Fertili, Zdravko Smoljan, Emil Miličević, Remza Duranović, Grga Brajković, Andrija Kljajo, Mirko i Ivan Rebac, Ivan Lasić, Vinko Zovko, Mladen Soldo, Edo Tavčar, Vjeko Bošković, Alija Šestić, Meho Jahić, Leo Hrvić...
 Prednji popis, iz razumljivih razloga, nije moguće kompletirati, ali je sigurno da je majicu Zrinjskog nosilo više od stotinu nogometaša, srcem, dušom i talentom spremnih da u ono vrijeme, uz pomoć športskog viteštva, pokažu vrline jednog blagog naroda. Aktivnost kluba uveliko je zavisila od volje i moći djelatnika, uprave i trenera. Više u sjećanjima nego na papirima, ostalo je zapamćeno da su predsjednici Miško Mikulić, Drago Turkelj, Jakša Miljković, Blaška Slišković, te tajnik Ljubo Tokić, čije su i čitave obitelji bile aktivno uključene u rad kluba, bili neumorni promicatelji, a često i jedine mecene, Zrinjskog. Zapamćena su i imena trenera Zlatka Stegnara i prvotnog igrača pa trenera Franje-Rare Novaka.
 Drugi svjetski rat morao je poremetiti razvojnu stazu Zrinjskog. Istina, tijekom 1941. godine Zrinjski se, zajedno sa SAŠK-om iz Sarajeva i NK Hrvojem iz Banje Luke uključuje u Prvu hrvatsku ligu, koja je formirana nakon što je 17. srpnja 1941. godine Nezavisna država Hrvatska bila primljena u članstvo FIFA-e. Iz tog perioda ostale su fotografije koje svjedoče o povijesnim utakmicama Zrinjskog protiv Građanskog iz Zagreba i splitskog Hajduka. 1942. godine Zrinjski odigrava i jednu utakmicu protiv selekcije talijanske vojske i pobjeđuje s 2:0. Ostao je i trag da je 1943., također u Mostaru, odigrana utakmica s Muslimanskim omladinskim športskim klubom Jedinstvo, u kojoj je ostvarena pobjeda od 2:1.
 HŠK Zrinjski.ba - Galerija od 88 slika, u razdoblju od 1905. do 1943. godine, koja govori o uspješnoj povijesti i slavnoj tradiciji mostarskog Zrinjskog
 Zabrana rada
 Negdje na tom podatku završava se nedovoljno poznata, u dokumentima nedostatna, povijest Hrvatskog športskog kluba Zrinjski. Naravno, ako se izuzme velika crna točka, stavljena 1945. godine na sudbinu kluba. Tada je nova narodna vlast zabranila svim kulturnim i sportskim udrugama s nacionalnim predznakom obnovu rada. Hrvate je najviše peklo navodno potiskivanje nacionalnog u ime nekih viših, a u suštini velikodržavnih ciljeva vlastodržačkih naroda. Zato je početak političkog višestranačja u BiH tako eruptivno najavio buđenje hrvatske nacionalne svijesti i obnovio snažne, iako desetljećima zatomljene, sentimente prema "Napretku", "Hrvoju", pa i HŠK Zrinjskom.
 Obnavljanje rada kluba
 Obnovljeni su hrvatska kulturna društva "Napredak" i "Hrvoje", a napokon, nakon 47 godina komunističke zabrane, svečano je 1992. u Međugorju formiranjem "Inicijativnog odbora za pripremu obnoviteljske skupštine" obnovljen i počeo je s radom i Hrvatski športski klub Zrinjski Mostar. Klub čije se ime pola stoljeća nije smjelo ni spomenuti pod prijetnjom zatvora.
 Od obnavljanja rada, u lipnju 1992. godine HŠK Zrinjski se natjecao u tri različita prvenstva, ali uvijek u najkvalitetnijem rangu koji je u određenom razdoblju postojao.
 Sami početak rada obilježile su brojne prijateljske utakmice i turneje, što je bila najbolja promidžba kluba koji je svugdje, a posebno među hrvatskim narodom u domovini i iseljeništvu, bio rado viđen gost. Zrinjski je, osim svih mjesta u tadašnjoj Hrvatskoj Republici Herceg-Bosni igrao s velikim brojem momčadi u Republici Hrvatskoj, gostovao je u Kanadi, malonogometna momčad je putovala u Njemačku, a brojne mlađe selekcije su nastupale na poznatim međunarodnim turnirima u BiH, Hrvatskoj, Italiji, Njemačkoj, Francuskoj i Norveškoj.
 Zrinjski je također dao veliki doprinos organiziranju Nogometnog saveza Herceg-Bosne i prvog prvenstva 1994. godine, što je ujedno bilo i prvo prvenstvo u BiH uopće nakon rata. U prvom finalu Zrinjski je u dva susreta bio slabiji od Mladosti Dubint iz Širokog Brijega (današnji NK Široki Brijeg (0:0 i 0:1), ali bila je to prava promidžba i uvod u kasniji uspjeh ovdašnjih klubova koje je Zrinjski na različite načine, poticao i podržavao.
 Inače, u sedam prvenstava u Prvoj nogometnoj ligi Herceg-Bosne Zrinjski je uglavnom bio u vrhu, a sudjelovao je i u prvom doigravanju s predstavnicima Lige NS BiH 1998. godine, gdje je bio u skupini sa Željezničarom iz Sarajeva i "Bosnom" iz Visokog. U tom periodu za Zrinjski je nastupao i Blaž Slišković, jedan od najboljih igrača s prostora bivše Jugoslavije. Tada je dao veliki doprinos organiziranju završnice u drugoj skupini, u kojoj su na Stadionu HŠK Zrinjskog pred do tada rekordnim brojem od 20 000 gledatelja igrali NK Široki Brijeg, FK Sarajevo i NK Čelik Zenica. Inače, bili su to prvi susreti klubova iz NS Herceg-Bosne i NS BiH od početka rata.
 2000. godine osnovana je nogometna Premijer liga Bosne i Hercegovine. U početku u njoj su nastupali samo bošnjački i hrvatski klubovi, a 2002. u ligi su počeli učestovati i srpski klubovi iz BiH. Na ljeto 2000. Zrinjski je po prvi puta nastupao u nekom UEFA-inom nogometnom natjecanju. Bilo je to protiv švedske Västre Frölunde u Intertoto kupu. U prvoj utakmici u Švedskoj, Zrinjski je izgubio 1:0, a u uzvratu u Mostaru bili su jako blizu prolaska u drugo kolo jer su vodili pogocima Miloša i Buhića ali Västra Frölunda IF je uspjela postići jedan pogodak i tako zahvaljujući postignutom pogotkom u gostima proći u daljnju fazu natjecanja.
 Novo doba
 Prije sezone 2003./2004. Premijer lige BiH na čelo kluba došlo je novo vodstvo koje je uspjelo privući nove i bolje sponzore. Njihov glavni cilj je bio do 2005. godine tj. do stote obljetnice Zrinjskog napraviti jednu od najjačih momčadi u Premijer ligi BiH. Klub je posudio 4 igrača iz Dinama među kojima je bio i Luka Modrić. Osim Modrića u Zrinjski su te sezone na posudbu došli: Ivica Džidić i Davor Landeka. Oni su sa Zrinjskim poslije potpisali ugovore i ostali dugo u Mostaru. Luka Modrić, miljenik mostarske publike u Zrinjskom je proveo jednu sezonu te je proglašen jednim najboljim igračem lige, iako je tada imao samo 18. godina. Zrinjski se te sezone jedva spasio od ispadanja u niži rang. Prije početka sezone 2004./2005., Zrinjski je doveo najjače igrače lige (Zoran Rajović, Dušan Kerkez, Velimir Vidić, Sulejman Smajić, Zajko Zeba...). Te sezone, Zrinjski je slavio svoju stotu obljetnicu, a pred početak utakmice prvog kola Premijer lige BiH protiv Sarajeva tada 91-godišnji Ivan Rebac, kapetan i najbolji igrač Zrinjskog tijekom 1930-ih je izveo početni udarac. S jakom momčadi Franjo Džidić, tadašnji trener Zrinjskog je lako osvojio naslov prvaka Bosne i Hercegovine. Zrinjski po prvi put u povijesti grada na Neretvi, na svoju stotu obljetnicu postojanja donosi titulu prvaka države. Veselje na ulicama Mostara potrajalo je dugo u noć.
 Nakon veličanstvenog trijumfa u Premijer ligi BiH, slijedilo je iskušenje u Ligi prvaka. Za protivnika u prvom predkolu Zrinjski je dobio prvaka Luksemburga, klub pod imenom F91 Dudelange. Zrinjski je u prvoj utakmici u Luksemburgu pobijedio 1:0, a u drugoj u Mostaru rezultat 0:0 je držao sve do pred kraj utakmice kada je primio pogodak. Utakmica je nastavljena na produžetke u kojima je Zrinjski primio još tri pogotka. Luksemburška ekipa F91 Dudelange pobijedila je Zrinjskog ukupnim rezultatom iz dvije utakmice 4:1 te je tako prošla u drugo kolo kvalifikacija za Ligu prvaka. U sezoni 2005./2006. trener Zrinjskog je bio Blaž Slišković, a momčad je završila na 3. mjestu Premijer lige BiH što je klub odvelo u Intertoto kup. U prvom kolu Intertota Zrinjski je pobijedio malteški klub Marsaxlokk F.C. (3:0 kući, 0:0 u gostima), a u drugom kolu je izgubio od izraelskog Maccabija Petah Tikve (1:1 u gostima, 1:3 kući).
 Sezonu 2006./2007. Premijer lige BiH Zrinjski je završio na drugom mjestu i tako je izborio nastup u 1. predkolu Kupa UEFA. Inače u ovoj sezoni Premijer lige BiH, Zrinjski je ostao bez Senegalca Laminea Diarre koji je otišao u portugalski Beira-Mar, a u klub su se vratili: Zoran Rajović, jedan od najboljih igrača Zrinjskog u sezoni 2004./2005. i Mario Ivanković, kasnije će se ispostaviti jedino pravo pojačanje Zrinjskog u toj sezoni. Ždrijeb Kupa UEFA donio je Zrinjskom beogradski Partizan. Prva utakmica je završila 1:6 za Partizan, a Lamine Diarra koji je iz Beira Mara prešao u Partizan svome bivšem klubu, Zrinjskom, dao je nekoliko golova. Utakmicu je obilježio desetominutni prekid, uz tuču navijača oba kluba, kao i sukob "Grobara" s redarima i policijom. U drugom susretu u Beogradu, Zrinjski je izgubio 5:0, no unatoč uvjerljivim pobjedama u obje utakmice, Partizan ipak nije prošao dalje jer je prema odluci Disciplinske komisije UEFA-e izbačen iz daljnje faze natjecanja zbog incidenata koje su izazvali "Grobari", navijači Partizana. U drugom predkolu Kupa UEFA Zrinjski je izbačen od slabijeg Rabotničkog, makedonskog kluba. Prva utakmica u Skopju je završila 0:0, a drugu, onu u Mostaru, Zrinjski je s 2 igrača manje izgubio 1:2.
 Nakon utakmice s Partizanom nesuglasice između pojedinaca iz Uprave kluba i navijača, Ultrasa rastu, a Ultrasi tijekom prvenstvene utakmice između Širokog i Zrinjskog demonstrativno napuštaju stadion Pecaru, 5. kolovoza 2007., a nakon toga počinje bojkot domaćih utakmica Zrinjskog. Ultrasi su na početku bojkota naglasili da ta njihova odluka nije usmjerena protiv svih igrača, niti svih članova Uprave kluba te istaknuli da će pratiti svoj klub na gostujućim utakmicama nogometne Premijer lige Bosne i Hercegovine. Tako Zrinjski tijekom sezone 2007./2008. sve do 27. travnja 2008. godine nije imao potporu Ultrasa na domaćim utakmicama, ali Ultrasi su bili uz svoj klub na gostujućim utakmicama. Na skupštini kluba održanoj 15. travnja 2008. godine, Zdenko Džidić je podnio ostavku na mjesto u Upravnom odboru Zrinjskog i nesuglasice između Ultrasa i Uprave kluba su ispravljene. Ultrasi su se 27. travnja 2008. na domaćoj prvenstvenoj utakmici protiv Čelika vratili na "Stajanje". Blaž Slišković u listopadu je dao ostavku na mjesto trenera Zrinjskog, a mijenja ga Dragan Jović, tadašnji trener Posušja i prvi trener u BiH koji je dobio UEFA-inu "PRO" trenersku licencu u Centru za edukaciju trenera NS BiH. Napornu i turbulentnu sezonu 2007./2008., Zrinjski je završio na 4. mjestu nogometne Premijer lige BiH, iako su mnogi često puta govorili da Zrinjski ima najbolju momčad i da je liga regularnija i poštenija, Zrinjski bi bio prvak. Ipak, Zrinjski je po prvi put u svojoj povijesti osvojio Nogometni kup Bosne i Hercegovine svladavši tuzlansku Slobodu. Prva utakmica u Skoplju je završila 0:0, a drugu, onu u Mostaru, Zrinjski je s 2 igrača manje izgubio 1:2.
 Zrinjski je u prvom pretkolu Kupa UEFA za protivnika imao lihtenštajnskog predstavnika Vaduza. Prvu utakmicu, koja se igrala u Vaduzu, Zrinjski je dobio 2:1, a druga utakmica, koja se igrala u Mostaru je završila rezultatom 3:0 za Zrinjski. U drugom pretkolu, Zrinjski je za protivnika dobio Bragu iz Portugala. Mostarski plemići su se dobro držali na stadionu Estádio Municipal de Braga. Zrinjski je držao 0:0 do 67. minute kada je Braga postigla pobjednički pogodak. Braga je porazila Zrinjski u Mostaru, rezultatom 2:0. Uspješnu sezonu 2008./2009., Zrinjski je završio na 1. mjestu nogometne Premijer lige BiH te tako po drugi put donio naslov prvaka države u grad na Neretvi. Nakon posljednje domaće premijerligaške utakmice Zrinjskog, priređena je spektakularna proslava na igralištu unutar kampusa Sveučilišta u Mostaru. Na proslavi su pjevali lokalni mostarski glazbenici i Marijan Ban, a proslava je bila popraćena i vatrometom iznad križa na brdu Hum.
 Nakon osvojenog drugog naslova prvaka Bosne i Hercegovine, Zrinjski je za protivnika u drugom kolu kvalifikacija Lige prvaka dobio slovačkog prvaka Slovana. Zrinjski je u prvoj utakmici u Mostaru pobijedio 1:0, a u drugoj u Bratislavi Slovan je pobijedio 4:0 te tako ukupnim rezultatom iz dvije utakmice 4:1 prošao u treće kolo kvalifikacija za Ligu prvaka. Sezonu 2009./2010. bijeli plemići su spasili u posljednja tri kola, završivši na 4. mjestu prvenstvene ljestvice i tako izborivši kvalifikacije za Europsku ligu. Zrinjski je prošao prva dva kola kvalifikacija za Europsku ligu, pobijedivši kazahstanskog predstavnika Tobola (1:2 u gostima, 2:1 kući) i predstavnika San Marina Tre Penne (4:1 kući, 2:9 u gostima, što je ujedno postalo rekord UEFA-ine Europske lige tj. najveća pobjeda zabilježena u tom natjecanju). U trećem kolu kvalifikacija za Europsku ligu, Zrinjski se časno oprostio od Europe, bolji je bio danski predstavnik OB Odense (5:3 u gostima, 0:0 kući).
 Nakon lošijeg starta sezone, 11. rujna 2010. godine, najtrofejniji trener u povijesti Zrinjskog, Dragan Jović dao je neopozivu ostavku na mjesto šefa stručnog stožera, a za njegova nasljednika je izabran Marijan Bloudek, pod kojim je klub nastavio nizati loše rezultate. Marijan Bloudek i pomoćni trener Dragan Perić dobili su otkaz, a za novog trenera je predstavljen Slaven Musa, bivši nogometaš Zrinjskog i prvi osvajač trofeja Filip Šunjić-Pipa. Završivši na sedmom mjestu Premijer lige, Zrinjski nije izborio kvalifikacije za europska klupska natjecanja, prvi put nakon 2004. godine. U novoj sezoni kao cilj je pred momčad postavljen izlazak u Europu. Iako je tijekom sezone momčad mijenjala konture, Musa se slijepo držao stava da ima momčad za Europu. Nakon poraza od Veleža u gradskom derbiju, 30. travnja 2012. godine, podnio je ostavku. Dragan Perić je postao novi trener, a Zrinjski je završio na šestom mjestu.
 Zrinjski je jako dobro odigrao prvu polusezonu, završivši na trećem mjestu. U drugoj polusezoni, uslijedio je pad Zrinjskog. Došlo je i do promjene trenera, 1. travnja 2013. godine, Dragan Perić je podnio ostavku. Novi trener je postao Branko Karačić. Sve to nije pomoglo boljoj igri kluba, uslijedilo je ispadanje u polufinalu kupa. Zrinjski je završio sezonu na 9. mjestu, što je najlošiji plasman u ligi od 2004. Zrinjski je trebao igrati prijateljsku utakmicu s hrvatskom nogometnom reprezentacijom 1. lipnja, no unatoč suglasnosti NSBiH i HNS-a, UEFA je odbila dati dopuštenje za igranje utakmice. Sretnim okolnostima, kao najbolji plasirani klub poslije prva dva s licencom za europska natjecanja, Zrinjski je izborio plasman u kvalifikacije za Europsku ligu
 Zrinjski je proljetni dio prvenstva dočekao na trećoj poziciji, s četiri boda zaostatka za Željezničarem. Nakon poraza na Grbavici u 21. kolu Premijer lige činilo se da će Željezničar obraniti naslov, no onda je krenula serija Zrinjskog. Osam uzastopnih pobjeda, uključujući čudesan preokret protiv Širokog Brijega nakon kojeg je Zrinjski preuzeo vrh, te ona protiv Mladosti kojom je potvrđen naslov, odveli su mostarsku momčad do trećeg naslova u svojoj povijesti. Široki je vodio u Mostaru 0:2 (17. i 68. minuta), a Zrinjski je preokrenuo rezultat u svoju korist u zadnjih deset minuta utakmice (82., 90. i 90 + 4. minuta). Pobjeda u hercegovačkom derbiju je jedna od najboljih utakmica, koje je Zrinjski odigrao. Ujedno je osam uzastopnih pobjeda postalo novi klupski rekord. Titula je osvojena zahvaljujući obiteljskoj atmosferi u svlačionici, naporima novoga vodstva kluba i fanatičnoj potpori navijača.
 Sezone 2015./2016. postali su četvrti prvaci BiH i postali klub s najviše naslova prvaka BiH, uz rekord od neporaženosti u proljetnom dijelu sezone od 15 kola, primili su u 30 utakmica samo 17 pogodaka i k tome uz rekordno veliku bodovnu razliku od gradskog rivala Veleža.
 Športski uspjesi
 Prva nogometna liga Herceg-Bosne:
 Zrinjski je jedan od subjekata koji su mnogo pridonijeli organiziranju Nogometnog saveza Hrvatske Republike Herceg-Bosne i prvog prvenstva toga saveza 1994. godine, prvog nogometnog prvenstva u Bosni i Hercegovini uopće nakon početka rata u toj zemlji.
 Nogometna reprezentacija Herceg-Bosne koja je protiv Paragvaja odigrala svoju jedinu utakmicu bila je sačinjena od igrača Širokog Brijega i Zrinjskog, dvije prvoplasirane ekipe prvenstva.
 Zrinjski je odigrao prvu utakmicu pod reflektorima, poslije rata u Bosni i Hercegovini. Bio je to susret protiv Brotnja, kojeg je pratilo 15.000 gledatelja što je postalo rekord posjećenosti prvenstva Herceg-Bosne.
 Zrinjski je prvi hrvatski klub iz Bosne i Hercegovine, koji se plasirao u jedno europsko, međunarodno klupsko nogometno natjecanje - UEFA Intertoto kup.
 Osvojeni trofeji
 Premijer liga Bosne i Hercegovine:
 Prvaci (7): 2004./05., 2008./09., 2013./14., 2015./16., 2016./17., 2017./18., 2021./22.
 Nogometni kup Bosne i Hercegovine:
 Osvajači (1): 2007./08.
 Simboli kluba
 Dresovi
 U prvim godinama postojanja (prije Prvog svjetskog rata) Zrinjski je koristio crvene majice i bijele hlače. Nakon Prvog svjetskog rata klub svoje utakmice igra u majicama s kombiniranim crveno-bijelim okomitim prugama i u majicama s kombiniranim crveno-bijelim vodoravnim prugama što je simboliziralo boje hrvatskog grba. U tridesetim godinama dvadesetog stoljeća počinju se rabiti bijele majice s crvenom vodoravnom prugom i bijele hlače te bijele majice s crvenom lentom i bijele hlače kao domaći dresovi, a crvene majice s bijelom vodoravnom prugom i bijele hlače te crvene majice s bijelom lentom i bijele hlače kao gostujući dresovi.
 U nogometnoj ligi NDH i prijateljskim utakmicama tijekom drugog svjetskog rata, klub je nastupao u majicama crvene boje s bijelim rukavima i hlačama. Svoje prve utakmice nakon obnavljanja rada kluba 1992. godine, Zrinjski je igrao u dresovima identičnim onima od hrvatske nogometne reprezentacije dakle majicama s crvenim i bijelim kockicama i bijelim hlačama.
 Od 1993. pa do 1995. godine klub koristi već viđene dresove tj. majice s kombiniranim crveno-bijelim vodoravnim prugama i plave hlače. Nakon 1995. godine počinje tradicija rabljenja bijelog majice s crvenom lentom i bijelih hlača kao glavnog dresa. Ta tradicija je prekinuta u jesenskoj polusezoni 2005./2006. Premijer lige BiH kada su plemići nastupali u bijelim majicama i hlačama. Zrinjski, danas, kao domaće dresove koristi bijele majice s crvenom lentom i bijele hlače, a kao gostujuće crvene majice s bijelom lentom i crvene hlače.
 Grb
 Grb Hrvatskog športskog kluba Zrinjski se sastoji od plavog kruga, u kojem se nalazi hrvatski grb, bijeli lovorov vijenac te ime kluba (Zrinjski) i godina osnivanja (1905.), koji su napisani velikim tiskanim slovima bijele boje i bijelog obruba na kojem velikim tiskanim slovima crvene boje piše hrvatski športski klub, a plavim slovima Mostar. Na dresu se umjesto bijelog rabi žuti lovorov vijenac. Zrinjski svoj grb koristi otkad postoji. Zbog grba klubu je bio zabranjivan rad ili sudjelovanje u nekim utakmicama, ali on je ostao tu čitavo vrijeme kao simbol Hrvata u Hercegovini i Mostaru stoga navijači i simpatizeri Zrinjskog svoj grb smatraju "svetim".
 Prije nekih 8-10 godina kada je Internet i sama promidžba na njemu bila u povojima, tada se s vremenom pojavljivao i poneki spomen na HŠK Zrinjski te na njegove simbole. Tako su se na Internetu probijale razne verzije grba kluba koje se po mnogo čemu razlikuju od originalnog grba. Primjerice, na tim grbovima je urađeno par nekih svjetlosnih efekata, bijeli obrub je postao sivi, a umjesto originalne plave boje kruga koristi se svijetla nijansa plave boje. Na 80 % internet stranica i gotovo svim novinama koje se bave nogometom, (jedno vrijeme čak i na službenoj stranici UEFA-e) koristile su se neoriginalne verzije grba Zrinjskog. Navijači i simpatizeri Zrinjskog kroz kampanju su uspjeli ispraviti loš imidž grba svoga kluba na Internetu.
 Navijači
 Zrinjskog su od osnutka pratili njegovi navijači, ali od 1994. godine počinje organizirano navijanje za klub. Tada su se oni najvatreniji navijači udružili u Klub navijača "Ultras-Zrinjski" Mostar. Od svoga osnutka, Ultrasi bodre i prate Zrinjski na domaćim i gostujućim utakmicama. Ultrasi su uzeli ime prema navijačkom pokretu Ultrasa u europskom nogometu. Službena pjesma Ultrasa, navijača HŠK Zrinjskog, je "Gori brate", a svoj klub bodre s istočne tribine stadiona HŠK Zrinjski - Stajanja. Ultrasi od 2000. godine dodjeljuju nagradu za najboljeg igrača sezone koja od sezone 2003./2004. Premijer lige BiH nosi ime "Filip Šunjić – Pipa" u spomen na tragično preminulog navijača Zrinjskog. Trofej se prije toga nazivao "Zrinjevac". Dobitnici te nagrade do sada su bili: Slaven Musa, Ivica Matas, Armando Marenzi, Luka Modrić, Zoran Rajović, Ivica Džidić, Sulejman Smajić, Mario Ivanković, Krešimir Kordić, Toni Šunjić, Marin Aničić, Igor Melher, Pero Stojkić, Anto Radeljić, Vučina Šćepanović, Daniel Graovac, Slobodan Jakovljević, Ognjen Todorović i Marin Galić.
 Stadion
 HŠK Zrinjski svoje nogometne utakmice igra na Stadionu pod Bijelim Brijegom, koji je nakon rata dobio novo ime - Stadion HŠK Zrinjski. To je višenamjenski stadion koji je izgrađen 1971. godine. Ima atletsku stazu i rasvjetu, tako da se na njemu mogu igrati i noćne utakmice. Stadion može primiti 25.000 gledatelja. Danas ima 9.000 sjedećih mjesta. Od toga 800 natkrivenih. Stadion ima dvije tribine zapadnu (gornju i donju) i istočnu (Stajanje).
 U vrijeme izgradnje stadiona "Pod Bijelim Brijegom" (1960-ih) HŠK Zrinjski je bio odlukom komunističkih vlasti zabranjen, te samim tim nije mogao igrati utakmice na stadionu, a 1993. FK Velež je primoran igrati utakmice na Stadionu u Vrapčićima. U posljednjem ratu u BiH veliki dio arhiva FK Veleža koji se nalazio u zgradi uprave je uništen, kao i mnogi trofeji, plakete i ostala vrijedna dokumentacija, a sam stadion pretrpio je nekolika granatiranja, Odlukama gradskih vlasti, HŠK Zrinjski igra na svome stadionu koji službeno nosi naziv "Stadion HŠK Zrinjski". FK Velež već dugo vremena traži povratak na stadion, no dosad im to nije dopušteno.
 Nogometna škola
 Klub je od početka rada veliku pozornost poklanjao omladinskoj školi, kroz koju je prošao veliki broj igrača i koju uprava kluba štiti i podržava kako mladi igrači ne bi odlazili iz kluba. Mlade selekcije su, također, nastupale na velikom broju turnira, osvajale su titulu prvaka Herceg-Bosne te plasirale se i u završno natjecanje za prvaka BiH. Skola nogometa, kroz koju je prošao veliki broj igrača u budućnosti trebala biti glavni izvor igrača za prvu momčad.
 Omladinski pogon podijeljen je na šest uzrasnih kategorija: mlađi prednatjecatelji (do 10 godina), stariji prednatjecatelji (10 do 12 godina), predpioniri (11 do 13 godina), pioniri (13 do 15 godina), kadeti (15 do 17 godina) i juniori (17 do 19 godina). Dvije kategorije najmlađih nogometaša, mlađi prednatjecatelji i stariji prednatjecatelji, ne sudjeluju u natjecanjima, dok predpioniri, pioniri, kadeti i juniori igraju ligaška i kup natjecanja.
 Juniori Zrinjskog su u sezoni 2006./2007. osvojili naslov prvaka Bosne i Hercegovine, a neki od tih igrača već su pronašli svoje mjesto i u prvoj momčadi kluba. Juniori Zrinjskog su u sezoni 2008./2009. osvojili Omladinski nogometni kup Bosne i Hercegovine. Pioniri Zrinjskog su osvojili naslov Omladinske nogometne lige Hercegovačko-neretvanske županije u sezoni 2008./2009. Juniori Zrinjskog su osvojili Omladinski nogometni kup Bosne i Hercegovine i zauzeli drugo mjesto u prvenstvu, u sezoni 2010./2011. U ljeto 2011., juniori su osvojili Hercegovačko-neretvanski županijski kup, a kadeti su slavljem protiv kadeta Hajduka u finalu, osvojili jaki prijateljski turnir održan u Tomislavgradu.
 Rivali
 Velež
 Najveći i najljući suparnik Zrinjskog je FK Velež. Rivalstvo između Veleža i HŠK Zrinjskog počelo je 1922. godine, kada je osnovan Velež. Tijekom 1920-ih i 1930-ih odigrano je nekoliko susreta između Zrinjskog i Veleža, a uspješniji je bio Zrinjski. Dok je Zrinjskom bio zabranjen rad (1945. – 1992.), Velež je postao uspješan klub u Jugoslaviji. Za Velež su navijali svi Mostarci, bez obzira na nacionalnu pripadnost, a Veležovih navijača je bilo diljem BiH. Obnovom Zrinjskog 1992. godine, Velež je ostao bez velike igračke osnovice, što se odrazilo i na njegove rezultate u nogometnom prvenstvu BiH, te od tad ne predstavlja onako snažni klub, kao što je nekada bio, dok je Zrinjski postao jedan od najjačih bosanskohercegovačkih klubova. Danas za Zrinjski navijaju svi Hrvati iz Mostara i njegove okolice te Srbi i Bošnjaci nastanjeni u hrvatskom dijelu grada. Zrinjski svoje navijače ima i u ostatku doline rijeke Neretve, gdje su nastanjeni Hrvati, a za Velež navijaju mostarski Bošnjaci i neki Srbi i uz činjenicu da ratne rane još nisu zacijelile i to je jedan od razloga zašto je ovaj derbi popraćen neredima i nasiljem.
 Prvi put nakon 55 godina, Zrinjski i Velež su odigrali prijateljsku utakmicu. Bilo je to 1. ožujka 2000., a rezultat je bio miroljubljivih 2:2. Prvu službenu utakmicu, Zrinjski i Velež su odigrali 13. kolovoza iste godine, kada je Zrinjski na svom stadionu slavio s 2:0. Od tada Zrinjski i Velež igraju jedan od najvećih derbija u BiH u okviru Premijer lige, a derbi se nije igrao u periodu od sezone 2003./2004. Premijer lige pa do 2006./2007. sezone zato što je Velež bio ispao u drugu ligu.
 Navijačke skupine:
 Navijači Zrinjskog Ultras-Zrinjski
 Navijači Veleža Red Army Mostar
 Ultrasi su većinom Hrvati, a u Red Armyju su većinom Bošnjaci i neki Srbi. Sukobi i nesuglasice između ovih dviju navijačkih skupina pojačavaju se samim time da su Ultrasi desno orijentirani te da se na utakmicama Zrinjskog mogu vidjeti zastave Herceg-Bosne i hrvatska nacionalna obilježja. Red Army je od nekadašnje prijeratne lijeve političke orijentacije, kad su za Velež navijali svi Mostarci bez obzira na nacionalnu pripadnost, danas postao desno orijentirana navijačka skupina. To se ogleda u nošenju bošnjačkih nacionalnih i islamskih vjerskih obilježja, vjerskih poklika pri navijanju te čak vjerskim islamskim pozdravljanjem službenog spikera na Veležovom stadionu.
 Ostali rivali
 Ostali veći rivali Zrinjskog su sarajevski klubovi FK Željezničar i FK Sarajevo. Spomenuti klubovi imaju slavnu tradiciju te sa Zrinjskim i još par klubova su favoriti za osvajanje prvog mjesta Premijer lige BiH gotovo svake sezone. Jedan od razloga zašto su utakmice kada igraju Zrinjski i sarajevski klubovi pravi derbiji je taj da je Mostar središte Hercegovine i najveći hrvatski grad u BiH, a Sarajevo je središte Bosne, najveći bošnjački grad u BiH i glavni grad cijele države.
 Hercegovački derbi, između Zrinjskog i Širokog Brijega, je jedan od zanimljivijih. Rivalstvo između ova dva kluba je počelo u Prvoj nogometnoj ligi Herceg-Bosne, kada su česti bili incidenti između navijača. Nekoliko sezona u nogometnoj Premijer ligi, Zrinjski i Široki su bili jedini hrvatski predstavnici pa je to bio jedini nogometni derbi u državi, svi ostali su fudbalski. Možda se upravo zbog te činjenice, solidarnosti i osjećaja zajedništva smanjila netrpeljivost među navijačima. Ipak, Mostarci Širokobriježanima često i danas zamjeraju zbog jačih financija, koje puni i nemali broj sponzora iz Mostara.
 Zrinjski u međunarodnim natjecanjima
 Poznatiji treneri i igrači
 Poznatiji treneri
 Franjo Džidić
 Blaž Slišković
 Stjepan Deverić
 Dragan Jović
 Branko Karačić
 Sergej Jakirović
 Poznatiji igrači
 Miroslav Brozović
 Franjo Džidić
 Blaž Slišković
 Luka Modrić
 Armando Marenzi
 Mario Ivanković
 Sulejman Smajić
 Zoran Rajović
 Slaven Musa
 Ivica Matas
 Lamine Diarra
 Ivica Džidić
 Davor Landeka
 Damir Džidić
 Zajko Zeba
 Dušan Kerkez
 Romeo Mitrović
 Velimir Vidić
 Ivan Lendrić
 Izvori
 HŠK Zrinjski.ba Osnovni podaci
 HŠK Zrinjski.ba Povijest kluba
 HŠK Zrinjski.ba Stadion
 HŠK Zrinjski.ba Rezultati
 hercegovina.info Trener
 Vanjske poveznice
 Sestrinski projekti
 Mrežna mjesta
 HŠK Zrinjski.ba Službena stranica kluba
 Zrinjski.info Stranica navijača i simpatizera
 Ultras-Zrinjski.net Službena stranica navijača - Ultrasa
 Zaštićene stranice za neprijavljene suradnike
 Zrinjski Mostar, HŠK
 Zrinjski


text:
 8.11.2012
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 L 309/21
 DÉCISION DU COMITÉ MIXTE DE L’EEE
 No 139/2012
 du 13 juillet 2012
 modifiant le protocole 31 de l’accord EEE concernant la coopération dans des secteurs particuliers en dehors des quatre libertés
 LE COMITÉ MIXTE DE L’EEE,
 vu l’accord sur l’Espace économique européen, modifié par le protocole portant adaptation de cet accord (l'«accord EEE»), et notamment ses articles 86 et 98,
 considérant ce qui suit:
 (1)
 Le protocole 31 de l’accord EEE a été modifié par la décision du Comité mixte de l’EEE no 122/2012 du 15 juin 2012 (1).
 (2)
 Un système global de surveillance de la Terre est d’une importance essentielle pour la gestion durable de l’Europe du Nord et de l’Arctique.
 (3)
 La Norvège a contribué à la conception du programme européen de surveillance de la Terre (GMES), tant au titre du septième programme-cadre de la Communauté européenne pour des actions de recherche, de développement technologique et de démonstration (2007-2013) qu’en sa qualité de membre de l’Agence spatiale européenne.
 (4)
 Il y a lieu d’étendre la coopération entre les parties contractantes à l’accord EEE de manière à ce qu’elle couvre le règlement (UE) no 911/2010 du Parlement européen et du Conseil du 22 septembre 2010 concernant le programme européen de surveillance de la Terre (GMES) et sa mise en œuvre initiale (2011-2013) (2).
 (5)
 Il convient dès lors de modifier le protocole 31 de l’accord EEE, afin que cette coopération élargie puisse débuter le 1er janvier 2012,
 A ADOPTÉ LA PRÉSENTE DÉCISION:
 Article premier
 L’article 1er du protocole 31 de l’accord EEE est modifié comme suit:
 1)
 le texte du paragraphe 6 est remplacé par le texte suivant:
 «6. L’évaluation et toute orientation importante des activités mises en œuvre au titre des programmes-cadres pour des actions de l’Union dans le domaine de la recherche et du développement technologique visées aux paragraphes 5, 8 bis, 8 quater, 9 et 10, sont régies par la procédure visée à l’article 79, paragraphe 3, de l’accord.»
 2)
 le paragraphe suivant est inséré après le paragraphe 8 ter:
 «8 quater.
 a)
 Les États de l’AELE participent, à compter du 1er janvier 2012, aux activités qui pourraient découler de l’acte suivant de l’Union:
 —
 32010 R 0911: règlement (UE) no 911/2010 du Parlement européen et du Conseil du 22 septembre 2010 concernant le programme européen de surveillance de la Terre (GMES) et sa mise en œuvre initiale (2011-2013) (JO L 276 du 20.10.2010, p. 1).
 b)
 Les États de l’AELE contribuent financièrement aux activités visées au point a), conformément à l’article 82, paragraphe 1, point a), et au protocole 32 de l’accord.
 c)
 Les États de l’AELE participent pleinement, sans avoir toutefois le droit de vote, à tous les comités de l’Union chargés d’assister la Commission européenne dans la gestion, le développement et la mise en œuvre des activités visées au point a), à savoir le comité GMES, le conseil pour la sécurité et le forum des utilisateurs.
 d)
 Le présent paragraphe ne s’applique pas au Liechtenstein.
 e)
 En ce qui concerne l’Islande, l’application de ce paragraphe est suspendue jusqu’à décision contraire du Comité mixte de l’EEE.»
 Article 2
 La présente décision entre en vigueur le jour suivant la dernière notification au Comité mixte de l’EEE prévue à l’article 103, paragraphe 1, de l’accord (3).
 Elle s’applique à compter du 1er janvier 2012.
 Article 3
 La présente décision est publiée dans la partie EEE et dans le supplément EEE du Journal officiel de l’Union européenne.
 Fait à Bruxelles, le 13 juillet 2012.
 Par le Comité mixte de l’EEE
 Le président
 Atle LEIKVOLL
 (1) JO L 270 du 4.10.2012, p. 46.
 (2) JO L 276 du 20.10.2010, p. 1.
 (3) Pas d’obligations constitutionnelles signalées.


type: other

text:
Učitel/ka odborného výcviku SŠ - automechanik - Horšovský Týn - Nabídka práce v Střední odborná škola a Střední odborné učiliště, Horšovský Týn, Littrowa 122 | SPRÁVNÝKROK.CZ
 Učitel/ka odborného výcviku SŠ - automechanik
 Společnost Střední odborná škola a Střední odborné učiliště, Horšovský Týn, Littrowa 122 hledá vhodného kandidáta na pozici Učitelé odborného výcviku (kromě pro žáky se speciálními vzdělávacími potřebami) - učitel/ka odborného výcviku sš - automechanik.
 Požadujeme: • znalost oprav a diagnostiky motorových vozidel včetně znalosti práce na diagnostických zařízeních • základní zkoušky svařování minimálně v rozsahu ZK 135 1.1, ZK 141 1.1, ZK 111 .1 • základní znalost práce s kovem (ruční zpracování kovů, soustružení, frézování) • řidičský průkaz skupiny „B“, „C“, „T“ • Znalost práce na PC (min. v rozsahu: MS Word, Excel, Outlook) • praxe v oboru minimálně 5 let Požadované vzdělání: • minimálně vyučen v oboru automechanik, mechanik opravář motorových vozidel, autotronik • další vzdělání – minimálně ukončené studium pedagogiky podle § 22 odst.1 písmeno a) zákona č. 563/2004 sb (Zákon o pedagogických pracovnících) Doklady: • žádost o zaměstnání • životopis • doklad o dalším vzdělání (minimálně ukončené studium pedagogiky podle § 22 odst.1 písmeno a) zákona č. 563/2004 sb ) • před podpisem pracovní smlouvy je nutné předložit výpis z rejstříku trestů podle § 23 zákona č. 563/2004 sb (Zákon o pedagogických pracovnících) ne starší jednoho měsíce Nabízíme: závodní stravování, příspěvek na penzijní připojištění Nutný telefonický nebo e-mailový kontakt.
 Jana Littrowa 122, 346 01 Horšovský Týn, Česká republika
 Profese: Mistr odborné výchovy v oboru Vzdělávání a školství
 Alternativní názvy profese: Učitelé odborného výcviku (kromě pro žáky se speciálními vzdělávacími potřebami)
 Základní mzda: od 21 570 Kč / Měsíc
 T - traktory a pracovní stroje
 Kliknutím na níže uvedené tlačítko "ODESLAT" souhlasím se zpracováním a uchováním veškerých mých osobních údajů, které poskytuji prostřednictvím internetové služby Spravnykrok.cz (provozovatel společnost Atobo, a.s.). Osobní údaje budou zpracovány v souladu s rozhodnutím Komise EU ze dne 15. června 2001 a zákonem 101/2000 Sb. Tyto údaje poskytuji společnosti Střední odborná škola a Střední odborné učiliště, Horšovský Týn, Littrowa 122 výhradně za účelem zprostředkování zaměstnání a to na dobu výběrového řízení, nejdéle však na 6 měsíců od jejich zaslání. Kdykoli můžete požádat společnost Střední odborná škola a Střední odborné učiliště, Horšovský Týn, Littrowa 122 o smazání nebo o opravu osobních údajů.
 Klíčová slova: Mistr odborné výchovy - volná pracovní místa
 Jana Littrowa 122, 346 01 Horšovský Týn


text:
D.L. 16/2020: Giochi olimpici e paralimpici 2026, Finali Tennis 2021/2025, divieto di pubblicizzazione parassitaria
 provvedimento 1 aprile 2020
 Studi Camera - Cultura Cultura, spettacolo, sport D.L. 16/2020: Giochi olimpici e paralimpici 2026, Finali Tennis 2021/2025, divieto di pubblicizzazione parassitaria
 Il decreto-legge 16/2020 contiene disposizioni in materia di organizzazione e svolgimento dei XXV Giochi olimpici invernali e XIV Giochi Paralimpici invernali (Milano-Cortina 2026) e delle Finali di tennis (ATP Torino) 2021-2025. Inoltre, disciplina il divieto di pubblicizzazione parassitaria in occasioni di manifestazioni sportive e fieristiche di rilevanza nazionale e internazionale e consente di registrare come marchi le immagini che riproducono trofei.
 La VII Commissione della Camera ne ha avviato l'esame il 31 marzo 2020.
 Per l'organizzazione e lo svolgimento dei Giochi olimpici e paralimpici invernali Milano-Cortina 2026, si prevedono:
 l'istituzione, presso il CONI, del Consiglio Olimpico congiunto, con funzioni di indirizzo generale e di alta sorveglianza sul programma di realizzazione dei Giochi. Nel Consiglio sono presenti: un rappresentante del Comitato olimpico internazionale (CIO); un rappresentante del Comitato paralimpico internazionale (IPC); un rappresentante del Comitato olimpico nazionale italiano (CONI); un rappresentante del Comitato italiano paralimpico (CIP); un rappresentante del Comitato organizzatore dei Giochi; un rappresentante della Società Infrastrutture Milano Cortina 2020-2026 S.p.a.; due rappresentanti dell'Ufficio per lo sport della Presidenza del Consiglio dei Ministri; un rappresentante del Ministero degli affari esteri e della cooperazione internazionale; un rappresentante della regione Lombardia, uno della regione Veneto, uno della provincia autonoma di Trento, uno della provincia autonoma di Bolzano, uno del comune di Milano e uno del comune di Cortina d'Ampezzo (art. 1);
 il riconoscimento della Fondazione "Milano-Cortina 2026" - già costituita a dicembre 2019 tra CONI, CIP, regioni Lombardia e Veneto, comuni di Milano e Cortina - quale Comitato organizzatore. In particolare, la Fondazione svolge le attività di gestione, organizzazione, promozione e comunicazione degli eventi sportivi relativi ai Giochi, tenuto conto degli indirizzi generali forniti dal Consiglio olimpico congiunto (art. 2);
 la costituzione della società "Infrastrutture Milano Cortina 2020-2026 spa" "- partecipata dal Ministero dell'economia e delle finanze, dal Ministero delle infrastrutture e dei trasporti, dalle regioni Lombardia e Veneto e dalle province autonome di Trento e di Bolzano - cui è affidato il compito di realizzare le opere previste per lo svolgimento dei Giochi, agendo come centrale di committenza e stazione appaltante, in coerenza con le indicazioni del Comitato organizzatore. La società – di cui si disciplina la governance - ha durata fino al 31 dicembre 2026.
 la prestazione da parte dello Stato, al CIO, di una garanzia, fino ad un ammontare massimo complessivo di € 58.123.325, per l'adempimento dell'impegno assunto dal Comitato organizzatore di rimborsare quanto ricevuto dallo stesso CIO a titolo di anticipo sui diritti televisivi, laddove l'evento sportivo dovesse subire limitazioni, spostamenti o venisse cancellato (art. 4);
 agevolazioni fiscali. In particolare, si esentano dall'imposta sul reddito delle società (IRES) alcuni proventi percepiti dal Comitato organizzatore e i pagamenti intercorrenti tra il medesimo Comitato e determinati soggetti, si introduce un regime fiscale speciale per gli atleti e per i membri della famiglia olimpica ai fini dell'imposta sul reddito delle persone fisiche (IRPEF), si dispone la non applicazione a determinati soggetti delle norme in materia di stabile organizzazione, nonché di base fissa o ufficio, si introducono alcune misure volte a favorire fiscalmente l'importazione delle attrezzature sportive, si stabilisce che i redditi da lavoro dipendente e assimilati derivanti dagli emolumenti corrisposti dal Comitato organizzatore concorrono solo in parte alla formazione del reddito complessivo (art. 5).
 Per l'organizzazione e lo svolgimento delle Finali di tennis ATP Torino 2021-2025 si prevedono:
 l'istituzione del Comitato per le Finali ATP, con funzioni di coordinamento e monitoraggio nelle attività di promozione della città di Torino e del territorio piemontese. Il Comitato è composto dal sindaco di Torino, che lo presiede, o da un suo delegato, da un rappresentante del Presidente della giunta regionale del Piemonte, con funzioni di vice presidente, da un rappresentante della Presidenza del Consiglio dei Ministri, da un rappresentante della Federazione italiana tennis (FIT).
 si autorizza il Comune di Torino ad elaborare il piano delle opere e infrastrutture pubbliche e delle opere private destinate alla ricettività, alle attività turistiche, sociali e culturali, connesse alle Finali e si introducono disposizioni finalizzate a consentire e semplificare l'esecuzione degli interventi (art. 7);
 si riconosce ai soggetti privati che hanno prestato garanzia in favore della FIT per l'adempimento delle obbligazioni da quest'ultima contratte nei confronti della società ATP Tour, la facoltà di richiedere la concessione della controgaranzia dello Stato per un ammontare massimo complessivo di € 44 mln fino al 31 dicembre 2024, ridotti a un ammontare massimo di € 28,6 mln dal 31 gennaio 2025 al 30 gennaio 2026 (art. 8);
 si stabilisce che le risorse già destinate alla FIT per l'organizzazione delle Finali ATP sono trasferite annualmente entro il 15 gennaio e sono destinate, in via prioritaria, all'adempimento delle obbligazioni pecuniarie assunte dalla Federazione. Inoltre, si assegnano alla stessa FIT ulteriori € 3 mln per il 2020 (art. 9).
 Si vietano, individuandole, le attività di pubblicizzazione parassitaria (cosiddetto ambush marketing) poste in essere in occasione di eventi sportivi o fieristici, di rilevanza nazionale o internazionale, non autorizzate dai soggetti organizzatori ed aventi la finalità di ricavare un vantaggio economico o concorrenziale (art. 10) e si stabilisce che i divieti operano a partire dal novantesimo giorno antecedente alla data ufficiale di inizio dell'evento, fino al novantesimo giorno successivo alla data ufficiale del termine dello stesso (art. 11) . La disciplina ha carattere strutturale;
 si prevede – salvi i casi in cui la condotta costituisca reato o più grave illecito amministrativo – che la violazione dei divieti è punita con una sanzione amministrativa pecuniaria da € 100.000 fino a € 2.500.000. Il soggetto incaricato per l'accertamento delle condotte sanzionabili e per l'irrogazione delle sanzioni è l'Autorità garante della concorrenza e del mercato (art. 12). In ogni caso, l'applicazione di questi meccanismi non esclude l'operatività delle altre previsioni di legge poste a tutela dei diritti e degli interessi dei soggetti che assumano di essere stati lesi da attività di pubblicizzazione parassitaria (art. 13).
 Approfondisci leggendo il dossier.


text:
 Tähtis õiguslik teade
 |
 52005PC0376
 Ettepanek nõukogu otsus millega lubatakse Lätil pikendada kumuleeruvate käibemaksudega seotud liikmesriikide õigusnormide ühtlustamist käsitleva kuuenda direktiivi 77/388/EMÜ artiklist 21 kõrvale kalduva meetme kohaldamist /* KOM/2005/0376 lõplik */
 [pic] | EUROOPA ÜHENDUSTE KOMISJON |Brüssel 18.8.2005KOM(2005) 376 lõplikEttepanekNÕUKOGU OTSUSmillega lubatakse Lätil pikendada kumuleeruvate käibemaksudega seotud liikmesriikide õigusnormide ühtlustamist käsitleva kuuenda direktiivi 77/388/EMÜ artiklist 21 kõrvale kalduva meetme kohaldamist(komisjoni esitatud)SELETUSKIRIETTEPANEKU TAUST |110 | Ettepaneku alus ja eesmärgid Nõukogu 17. mai 1977. aasta kuuenda direktiivi 77/388/EMÜ (kumuleeruvate käibemaksudega seotud liikmesriikide õigusaktide ühtlustamise kohta – ühine käibemaksusüsteem: ühtne maksubaas) artikli 27 lõike 1 alusel võib nõukogu komisjoni ettepaneku põhjal ühehäälselt anda mis tahes liikmesriigile loa võtta erimeetmeid sellest direktiivist kõrvale kaldumiseks, et lihtsustada maksustamismenetlust või hoida ära teatavat liiki maksudest kõrvalehoidumist või maksustamise vältimist. Kirjas, mis saabus komisjoni peasekretariaati 16. märtsil 2005, taotles Läti luba pikendada tema suhtes varem ühinemisaktiga piiratud ajaks kehtestatud metsamaterjali turustamist käsitleva erandmeetme kohaldamistähtaega. Vastavalt direktiivi 77/388/EMÜ artikli 27 lõikele 2 teatas komisjon 10. mai 2005. aasta kirjas teistele liikmesriikidele Läti taotlusest. Komisjon teatas 31. mai 2005. aasta kirjas Lätile, et taotluse hindamiseks vajaminev informatsioon on olemas. |120 | Üldine taust Metsamaterjali turustamisega tegelevad Lätis peamiselt kohalikud väikesed äriühingud ja üksikettevõtjad, kes on sageli osutunud ajutisteks ettevõteteks, keda maksuametil on raske kontrollida, ja kes on asutatud maksudest kõrvalehoidumise eesmärgil. Kõige levinumaks maksudest kõrvalehoidumise viisiks on tarnete kohta arvete esitamise järel ettevõtte kadumine maksu maksmata, jättes kliendile maksu mahaarvamiseks kehtiva arve. Maksudest kõrvalehoidumise vältimiseks lisati Läti käibemaksuseadusesse eriklausel. Kõnealune klausel, mis kaldub kõrvale nõukogu direktiivi 77/388/EMÜ artiklist 21, sätestab, et metsamaterjali turustamisel on teatavatel juhtudel kaupade või teenuste saaja isikuks, kes on kohustatud maksma käibemaksu. Kõnealust süsteemi kohaldatakse Läti territooriumil asuvate kaupade ja teenuste suhtes ja see ei mõjuta piiriüleseid tehinguid. Komisjon mõistab, et kõnealune kokkulepe on võimaldanud Lätil tõhusalt vähendada käibemaksust kõrvalehoidumise riski ja lihtsustada maksustamise korda metsamaterjali turustamisel. Seega peab komisjon asjakohaseks lubada Lätil jätkata erimeetme kohaldamist. |130 | Ettepaneku valdkonnas olemasolevad sätted Erand, mis on eelnevalt lubatud ühinemisakti VIII lisa peatüki 7 punkti 1 alapunktis b. |141 | Vastavus liidu muule poliitikale ning eesmärkidele Ei kohaldata. |KONSULTEERIMINE HUVITATUD POOLTEGA JA MÕJU HINDAMINE |Konsulteerimine huvitatud pooltega |219 | Ei ole asjakohane |Ekspertarvamuste kogumine ja kasutamine |229 | Välisekspertiisi korraldamine ei olnud vajalik. |230 | Mõju hindamine Otsuse ettepaneku eesmärgiks on võidelda käibemaksust kõrvalehoidumise vastu Läti metsamaterjaliturul ja seepärast avaldab ettepanek positiivset mõju majandusele. Mõju on igal juhul piiratud, tingituna erandi kitsast kohaldamisalast. |ETTEPANEKU ÕIGUSLIK KÜLG |305 | Kavandatava meetme kokkuvõte Lubada Lätil pikendada kuuenda nõukogu direktiivi 77/388/EMÜ artiklist 21 kõrvalekalduva meetme kohaldamist, mis seisneb metsamaterjali turustamisel tagasipööratud maksustamismehhanismi kasutamises. |310 | Õiguslik alus Nõukogu 17. mai 1977. aasta kuues direktiiv 77/388/EMÜ kumuleeruvate käibemaksudega seotud liikmesriikide õigusaktide ühtlustamise kohta - ühine käibemaksusüsteem: ühtne maksubaas artikli 27 lõike 1. |329 | Lähimuspõhimõte Ettepanek kuulub ühenduse ainupädevusse. Lähimuspõhimõtet seetõttu ei kohaldata. |Propotsionaalsuse põhimõte Ettepanek on proportsionaalsuse põhimõttega kooskõlas järgmis(t)el põhjus(t)el: |331 | Käesolev otsus käsitleb liikmesriigile antud luba tema enda taotlusel ja sellega ei määrata mingeid kohustusi |332 | Erandi piiratud kohaldamisala arvestades on erimeede taotletava eesmärgiga vastavuses. |Õigusakti valik |341 | Kavandatud vahendid: muu |342 | Muud vahendid ei ole piisavad järgmis(t)el põhjus(t)el: Vastavalt nõukogu kuuenda direktiivi 77/388/EMÜ (käibemaksudega seotud liikmesriikide õigusaktide ühtlustamise kohta — ühine käibemaksusüsteem) artiklile 27 on võimalik üksnes nõukogu otsus. |MÕJU EELARVELE |409 | Ettepanek ei mõjuta ühenduse eelarvet |LISATEAVE |Läbivaatamine/muutmine/ajalise piirangu seadmine |533 | Ettepanek sisaldab ajalist piirangut („sunset clause“). |E-2904 |1. EttepanekNÕUKOGU OTSUSmillega lubatakse Lätil pikendada kumuleeruvate käibemaksudega seotud liikmesriikide õigusnormide ühtlustamist käsitleva kuuenda direktiivi 77/388/EMÜ artiklist 21 kõrvale kalduva meetme kohaldamist(Ainult lätikeelne versioon on autentne)EUROOPA LIIDU NÕUKOGU,võttes arvesse Euroopa Ühenduse asutamislepingut,võttes arvesse nõukogu 17. mai 1977. aasta direktiivi 77/388/EMÜ kumuleeruvate käibemaksudega seotud liikmesriikide õigusaktide ühtlustamise kohta — ühine käibemaksusüsteem: ühtne maksubaas,[1] eriti selle artiklit 27,võttes arvesse komisjoni ettepanekut,[2]ning arvestades järgmist(1) Direktiivi 77/388/EMÜ artikli 27 lõike 1 alusel võib nõukogu komisjoni ettepaneku põhjal ühehäälselt anda mis tahes liikmesriigile loa võtta või pikendada erimeetmeid sellest direktiivist kõrvale kaldumiseks, et lihtsustada käibemaksuga maksustamise korda või ära hoida teatavat liiki maksudest kõrvalehoidumist või maksustamise vältimist.(2) Komisjonile saadetud kirjas, mis saabus komisjoni peasekretariaati 16. märtsil 2005. aastal, taotles Läti luba pikendada metsamaterjalide turustamisel rakendatava erandmeetme kohaldamistähtaega.(3) Direktiivi 77/388/EMÜ artikli 27 lõike 2 kohaselt teatas komisjon 10. mai 2005. aasta kirjas teistele liikmesriikidele Läti taotlusest. Komisjon teatas 31. mai 2005. aasta kirjas Lätile, et tal on olemas kogu taotluse hindamiseks vajalik teave(4) Metsamaterjali turustamisega tegelevad Lätis peamiselt kohalikud väikesed ettevõtted ja üksikettevõtjad. Turu ja metsamaterjali turustamisega tegelevate ettevõtete laadist tingituna on tekkinud maksupettused, mida on maksuametil raske kontrollida. Kõnealuse kuritarvituse vastu võitlemiseks lisati Läti käibemaksuseadusesse eriklausel, mis sätestab, et metsamaterjali turustamisel on teatavatel juhtudel maksukohustuslaseks kaupade ja teenuste saaja.(5) Direktiivi 77/388/EMÜ artikli 21 lõikes 1, nimetatud direktiivi artiklis 28g esitatud versioonis, on sätestatud, et siseriikliku korra kohaselt vastutab tavaliselt maksu tasumise eest maksukohustuslane, kes tarnib kaupu ja osutab teenuseid. 2003. aasta ühinemisakti[3] ja eriti selle VIII lisa peatüki 7 punkti 1 alapunkti b kohaselt on Lätil lubatud teatud ajavahemiku jooksul jätkata metsamaterjali turustamisel oma erandliku käibemaksuga maksustamise korra kohaldamist.(6) Komisjon mõistab, et kõnealune kord on võimaldanud Lätil tõhusalt vähendada käibemaksust kõrvalehoidumise riski ja lihtsustada maksustamist metsamaterjali turustamisel.(7) Erand ei mõju ebasoodsalt käibemaksust tulenevatele Euroopa ühenduste omavahenditele,ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA OTSUSE:Ainus artikkelErandina direktiivi 77/388/EMÜ artikli 21 lõike 1 punktist a, kõnealuse direktiivi artiklis 28g esitatud versioonis, lubatakse Lätil kuni 31. detsembrini 2009 jätkuvalt määrata metsamaterjali turustamisel kaupade ja teenuste saaja isikuks, kes on käibemaksukohustuslane.Käesolev otsus on adresseeritud Läti Vabariigile.Brüssel,Nõukogu nimeleesistuja [1] EÜT L 145, 13.6.1977, lk 1. Direktiivi on viimati muudetud direktiiviga 2004/66/EÜ (ELT L 168, 1.5.2004, lk 35)[2] ELT C , , lk .[3] ELT L 236, 23.9.2003, lk 33.


text:
 5.5.2012
 ET
 Euroopa Liidu Teataja
 C 133/21
 Üldkohtu 21. märtsi 2012. aasta otsus — Marine Harvest Norway ja Alsker Fjordbruk versus nõukogu
 (Kohtuasi T-113/06) (1)
 (Dumping - Norrast pärit lõhe import - Ühenduse tootmisharu määratlus - Sarnane toode - Ühenduse tootjate valimi moodustamine)
 2012/C 133/40
 Kohtumenetluse keel: inglise
 Pooled
 Hagejad: Marine Harvest Norway AS, kes on Fjord Seafood Norway AS-i (Bergen, Norra) õigusjärglane; ja Alsaker Fjordbruk AS (Onarheim, Norra) (esindajad: advokaadid J. M. Juuhl-Langseth ja P. Dyrberg)
 Kostja: Euroopa Liidu Nõukogu (esindajad: J.-P. Hix et B. Driessen, keda abistab advokaat G. Berrisch)
 Kostja toetuseks menetlusse astuja: Euroopa Komisjon(esindajad: P. Stancanelli ja K. Talabér-Ritz, hiljem K. Talabér-Ritz, T. Scharf ja H. van Vliet, keda abistab barrister E. McGovern)
 Ese
 Nõue tühistada nõukogu 17. jaanuari 2006. aasta määrus (EÜ) nr 85/2006, millega kehtestatakse Norrast pärit tehistingimustes kasvatatud lõhe impordi suhtes lõplik dumpinguvastane tollimaks ning nõutakse lõplikult sisse nimetatud impordi suhtes kehtestatud ajutine tollimaks (EÜT L 15, lk 1).
 Resolutsioon
 1.
 Tühistada nõukogu 17. jaanuari 2006. aasta määrus (EÜ) nr 85/2006, millega kehtestatakse Norrast pärit tehistingimustes kasvatatud lõhe impordi suhtes lõplik dumpinguvastane tollimaks ning nõutakse lõplikult sisse nimetatud impordi suhtes kehtestatud ajutine tollimaks, kuivõrd see puudutab Marine Harvest Norway AS-i (Fjord Seafood Norway AS-i õigusjärglane) dumpinguvastase tollimaksu eest, mida kohaldati viimaselt pärit impordile kuni 18. septembrini 2007; ja Alsaker Fjordbruk AS-i.
 2.
 Jätta hagi muus osas rahuldamata.
 3.
 Jätta Euroopa Liidu Nõukogu kohtukulud tema enda kanda ning mõista temalt välja ka Marine Harvest Norway AS-i, kes on Fjord Seafood Norway AS-i õigusjärglane; ja Alsaker Fjordbruk AS-i kohtukulud.
 4.
 Jätta Euroopa Komisjoni kohtukulud tema enda kanda.
 (1) ELT C 131, 3.6.2006.


text:
 10.1.2009
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 C 6/45
 Ordonanța Tribunalului Funcției Publice (Camera întâi) din 4 noiembrie 2008 — Marcuccio/Comisia
 (Cauza F-133/06) (1)
 (Funcție publică - Funcționari - Cerere de restituire a unor bunuri personale - Decizie de respingere a reclamației formulată în altă limbă decât limba maternă a funcționarului - Acțiune tardivă - Inadmisibilitate vădită)
 (2009/C 6/90)
 Limba de procedură: italiana
 Părțile
 Reclamant: Luigi Marcuccio (Tricase, Italia) (reprezentant: G. Cipressa, avocat)
 Pârâtă: Comisia Comunităților Europene (reprezentanți: J. Currall și C. Berardis-Kayser, agenți, asistați de A. Dal Ferro, avocat)
 Obiectul
 Pe de o parte, anularea deciziei Comisiei prin care a fost respinsă cererea reclamantului având ca obiect livrarea, la domiciliul său actual, a bunurilor lăsate anterior în locuința de serviciu care i-a fost atribuită în Angola și, pe de altă parte, cerere de daune interese.
 Dispozitivul
 1)
 Respinge acțiunea ca vădit inadmisibilă.
 2)
 Îl obligă pe domnul Marcuccio la plata cheltuielilor de judecată.
 (1) JO C 223, 22.9.2007, p. 18.


text:
 12.4.2022
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 114/60
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/595
 z dnia 11 kwietnia 2022 r.
 zmieniające niektóre rozporządzenia dotyczące środków ograniczających i ustanawiające jednolity wykaz załączników do tych rozporządzeń zawierający dane kontaktowe właściwych organów państw członkowskich oraz adres, na który należy przesyłać powiadomienia do Komisji Europejskiej
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215,
 uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu (1), w szczególności jego art. 7, rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida (2), w szczególności jego art. 7 ust. 1 lit. b), rozporządzenie Rady (WE) nr 147/2003 z dnia 27 stycznia 2003 r. dotyczące niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Somalii (3), w szczególności jego art. 6a, rozporządzenie Rady (WE) nr 1210/2003 z dnia 7 lipca 2003 r. dotyczące niektórych szczególnych ograniczeń w stosunkach gospodarczych i finansowych z Irakiem oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 2465/96 (4), w szczególności jego art. 11 lit. c), rozporządzenie Rady (WE) nr 314/2004 z dnia 19 lutego 2004 r. dotyczące niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Zimbabwe (5), w szczególności jego art. 11 lit. a), rozporządzenie Rady (WE) nr 1183/2005 z dnia 18 lipca 2005 r. dotyczące środków ograniczających w związku z sytuacją w Demokratycznej Republice Konga (6), w szczególności jego art. 9 ust. 6, rozporządzenie Rady (WE) nr 305/2006 z dnia 21 lutego 2006 r. nakładające szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom podejrzanym o udział w zabójstwie byłego premiera Libanu Rafika Haririego (7), w szczególności jego art. 8 ust. 1 lit. b), rozporządzenie Rady (WE) nr 765/2006 z dnia 18 maja 2006 r. dotyczące środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy (8), w szczególności jego art. 8, rozporządzenie Rady (WE) nr 1412/2006 z dnia 25 września 2006 r. dotyczące niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Libanu (9), w szczególności jego art. 5, rozporządzenie Rady (UE) nr 1284/2009 z dnia 22 grudnia 2009 r. wprowadzające pewne szczególne środki ograniczające wobec Republiki Gwinei (10), w szczególności jego art. 15, rozporządzenie Rady (UE) nr 356/2010 z dnia 26 kwietnia 2010 r. wprowadzające określone szczególne środki ograniczające wobec określonych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów w związku z sytuacją w Somalii (11), w szczególności jego art. 11, rozporządzenie Rady (UE) nr 101/2011 z dnia 4 lutego 2011 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Tunezji (12), w szczególności jego art. 11, rozporządzenie Rady (UE) nr 359/2011 z dnia 12 kwietnia 2011 r. dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Iranie (13), w szczególności jego art. 11, rozporządzenie Rady (UE) nr 753/2011 z dnia 1 sierpnia 2011 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, grupom, przedsiębiorstwom i podmiotom w związku z sytuacją w Afganistanie (14), w szczególności jego art. 10, rozporządzenie Rady (UE) nr 36/2012 z dnia 18 stycznia 2012 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 442/2011 (15), w szczególności jego art. 31, rozporządzenie Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylające rozporządzenie (UE) nr 961/2010 (16), w szczególności jego art. 45, rozporządzenie Rady (UE) nr 377/2012 z dnia 3 maja 2012 r. w sprawie środków ograniczających wobec niektórych osób, podmiotów i organów zagrażających pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Republiki Gwinei Bissau (17), w szczególności jego art. 10, rozporządzenie Rady (UE) nr 401/2013 dotyczące środków ograniczających w związku z sytuacją w Mjanmie/Birmie i uchylające rozporządzenie (WE) nr 194/2008 (18), w szczególności art. 7, rozporządzenie Rady (UE) nr 208/2014 z dnia 5 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie (19), w szczególności jego art. 13, rozporządzenie Rady (UE) nr 224/2014 z dnia 10 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Republice Środkowoafrykańskiej (20), w szczególności jego art. 16, rozporządzenie Rady (UE) nr 269/2014 z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających (21), w szczególności jego art. 13, rozporządzenie Rady (UE) nr 747/2014 z dnia 10 lipca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Sudanie oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 131/2004 i rozporządzenie (WE) nr 1184/2005 (22), w szczególności jego art. 14, rozporządzenie Rady (UE) nr 833/2014 z dnia 31 lipca 2014 r. dotyczące środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie (23), w szczególności jego art. 7, rozporządzenie Rady (UE) nr 1352/2014 z dnia 18 grudnia 2014 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Jemenie (24), w szczególności jego art. 14, rozporządzenie Rady (UE) 2015/735 z dnia 7 maja 2015 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Sudanie Południowym oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 748/2014 (25), w szczególności jego art. 19, rozporządzenie Rady (UE) 2015/1755 z dnia 1 października 2015 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Burundi (26), w szczególności jego art. 12, rozporządzenie Rady (UE) 2016/44 z dnia 18 stycznia 2016 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libii oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 204/2011 (27), w szczególności jego art. 20 lit. a), rozporządzenie Rady (UE) 2016/1686 z dnia 20 września 2016 r. nakładające dodatkowe środki ograniczające przeciwko ISIL (Daisz) i Al-Kaidzie oraz osobom fizycznym i prawnym, podmiotom lub organom z nimi związanymi (28), w szczególności art. 17, rozporządzenie Rady (UE) 2017/1509 z dnia 30 sierpnia 2017 r. dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej i uchylające rozporządzenie (WE) nr 329/2007 (29), w szczególności jego art. 46 lit. a), rozporządzenie Rady (UE) 2017/1770 z dnia 28 września 2017 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Mali (30), w szczególności jego art. 12 ust. 7, rozporządzenie Rady (UE) 2017/2063 z dnia 13 listopada 2017 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli (31), w szczególności jego art. 17 ust. 5, rozporządzenie Rady (UE) 2018/1542 z dnia 15 października 2018 r. w sprawie środków ograniczających proliferację i stosowanie broni chemicznej (32), w szczególności jego art. 12 ust. 5, rozporządzenie Rady (UE) 2019/796 z dnia 17 maja 2019 r. w sprawie środków ograniczających w celu zwalczania cyberataków zagrażających Unii lub jej państwom członkowskim (33), w szczególności art. 13 ust. 5, rozporządzenie Rady (UE) 2019/1890 z dnia 11 listopada 2019 r. w sprawie środków ograniczających w związku z prowadzonymi przez Turcję bez zezwolenia odwiertami we wschodniej części Morza Śródziemnego (34), w szczególności jego art. 12 ust. 5, rozporządzenie Rady (UE) 2020/1998 z dnia 7 grudnia 2020 r. w sprawie środków ograniczających stosowanych w sytuacji poważnych pogwałceń i naruszeń praw człowieka (35), w szczególności jego art. 14 ust. 5, rozporządzenie Rady (UE) 2021/1275 z dnia 30 lipca 2021 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Libanie (36), w szczególności jego art. 13 ust. 5, rozporządzenie Rady (UE) 2022/263 z dnia 23 lutego 2022 r. w sprawie środków ograniczających w odpowiedzi na uznanie niekontrolowanych przez rząd obszarów ukraińskich obwodów donieckiego i ługańskiego oraz nakazanie rozmieszczenia rosyjskich sił zbrojnych na tych obszarach (37), w szczególności jego art. 12,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 1)
 W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się jednolity wykaz danych kontaktowych właściwych organów państw członkowskich oraz adres, na który należy przesyłać powiadomienia do Komisji, w celu zharmonizowania i zaktualizowania danych kontaktowych właściwych organów państw członkowskich wskazanych w niektórych rozporządzeniach dotyczących środków ograniczających.
 2)
 Jednolity wykaz danych kontaktowych właściwych organów państw członkowskich oraz adres, na który należy przesyłać powiadomienia do Komisji, ustanowione w niniejszym rozporządzeniu zastępują wykazy ustanowione w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2580/2001, rozporządzeniu Rady (WE) nr 881/2002, rozporządzeniu Rady (WE) nr 147/2003, rozporządzeniu Rady (WE) nr 1210/2003, rozporządzeniu Rady (WE) nr 314/2004, rozporządzeniu Rady (WE) nr 1183/2005, rozporządzeniu Rady (WE) nr 305/2006, rozporządzeniu Rady (WE) nr 765/2006, rozporządzeniu Rady (WE) nr 1412/2006, rozporządzeniu Rady (UE) nr 1284/2009, rozporządzeniu Rady (UE) nr 356/2010, rozporządzeniu Rady (UE) nr 101/2011, rozporządzeniu Rady (UE) nr 359/2011, rozporządzeniu Rady (UE) nr 753/2011, rozporządzeniu Rady (UE) nr 36/2012, rozporządzeniu Rady (UE) nr 267/2012, rozporządzeniu Rady (UE) nr 377/2012, rozporządzeniu Rady (UE) nr 401/2013, rozporządzeniu Rady (UE) nr 208/2014, rozporządzeniu Rady (UE) nr 224/2014, rozporządzeniu Rady (UE) nr 269/2014, rozporządzeniu Rady (UE) nr 747/2014, rozporządzeniu Rady (UE) nr 833/2014, rozporządzeniu Rady (UE) nr 1352/2014, rozporządzeniu Rady (UE) 2015/735, rozporządzeniu Rady (UE) 2015/1755, rozporządzeniu Rady (UE) 2016/44, rozporządzeniu Rady (UE) 2016/1686, rozporządzeniu Rady (UE) 2017/1509, rozporządzeniu Rady (UE) 2017/1770, rozporządzeniu Rady (UE) 2017/2063, rozporządzeniu Rady (UE) 2018/1542, rozporządzeniu Rady (UE) 2019/796, rozporządzeniu Rady (UE) 2019/1890, rozporządzeniu Rady (UE) 2020/1998, rozporządzeniu Rady (UE) 2021/1275 oraz rozporządzeniu Rady (UE) 2022/263, i w związku z powyższym wymienione rozporządzenia powinny zostać odpowiednio zmienione,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 Załącznik do rozporządzenia Rady (WE) nr 2580/2001 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 2
 Załącznik II do rozporządzenia Rady (WE) nr 881/2002 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 3
 Załącznik I do rozporządzenia Rady (WE) nr 147/2003 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 4
 Załącznik V do rozporządzenia Rady (WE) nr 1210/2003 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 5
 Załącznik II do rozporządzenia Rady (WE) nr 314/2004 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 6
 Załącznik II do rozporządzenia Rady (WE) nr 1183/2005 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 7
 Załącznik II do rozporządzenia Rady (WE) nr 305/2006 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 8
 Załącznik II do rozporządzenia Rady (WE) nr 765/2006 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 9
 Załącznik do rozporządzenia Rady (WE) nr 1412/2006 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 10
 Załącznik III do rozporządzenia Rady (UE) nr 1284/2009 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 11
 Załącznik II do rozporządzenia Rady (UE) nr 356/2010 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 12
 Załącznik II do rozporządzenia Rady (UE) nr 101/2011 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 13
 Załącznik II do rozporządzenia Rady (UE) nr 359/2011 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 14
 Załącznik II do rozporządzenia Rady (UE) nr 753/2011 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 15
 Załącznik III do rozporządzenia Rady (UE) nr 36/2012 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 16
 Załącznik X do rozporządzenia Rady (UE) nr 267/2012 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 17
 Załącznik II do rozporządzenia Rady (UE) nr 377/2012 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 18
 Załącznik II do rozporządzenia Rady (UE) nr 401/2013 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 19
 Załącznik II do rozporządzenia Rady (UE) nr 208/2014 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 20
 Załącznik II do rozporządzenia Rady (UE) nr 224/2014 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 21
 Załącznik II do rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 22
 Załącznik II do rozporządzenia Rady (UE) nr 747/2014 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 23
 Załącznik I do rozporządzenia Rady (UE) nr 833/2014 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 24
 Załącznik II do rozporządzenia Rady (UE) nr 1352/2014 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 25
 Załącznik III do rozporządzenia Rady (UE) 2015/735 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 26
 Załącznik II do rozporządzenia Rady (UE) 2015/1755 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 27
 Załącznik IV do rozporządzenia Rady (UE) 2016/44 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 28
 Załącznik II do rozporządzenia Rady (UE) 2016/1686 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 29
 Załącznik I do rozporządzenia Rady (UE) 2017/1509 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 30
 Załącznik II do rozporządzenia Rady (UE) 2017/1770 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 31
 Załącznik III do rozporządzenia Rady (UE) 2017/2063 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 32
 Załącznik II do rozporządzenia Rady (UE) 2018/1542 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 33
 Załącznik II do rozporządzenia Rady (UE) 2019/796 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 34
 Załącznik II do rozporządzenia Rady (UE) 2019/1890 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 35
 Załącznik II do rozporządzenia Rady (UE) 2020/1998 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 36
 Załącznik II do rozporządzenia Rady (UE) 2021/1275 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 37
 Załącznik I do rozporządzenia Rady (UE) 2022/263 zastępuje się wykazem zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 38
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 11 kwietnia 2022 r.
 W imieniu Komisji,
 za Przewodniczącą,
 Dyrektor Generalny
 Dyrekcja Generalna ds. Stabilności Finansowej, Usług Finansowych i Unii Rynków Kapitałowych
 (1) Dz.U. L 344 z 28.12.2001, s. 70.
 (2) Dz.U. L 139 z 29.5.2002, s. 9.
 (3) Dz.U. L 24 z 29.1.2003, s. 2.
 (4) Dz.U. L 169 z 8.7.2003, s. 6.
 (5) Dz.U. L 55 z 24.2.2004, s. 1.
 (6) Dz.U. L 193 z 23.7.2005, s. 1.
 (7) Dz.U. L 51 z 22.2.2006, s. 1.
 (8) Dz.U. L 134 z 20.5.2006, s. 1.
 (9) Dz.U. L 267 z 27.9.2006, s. 2.
 (10) Dz.U. L 346 z 23.12.2009, s. 26.
 (11) Dz.U. L 105 z 27.4.2010, s. 1.
 (12) Dz.U. L 31 z 5.2.2011, s. 1.
 (13) Dz.U. L 100 z 14.4.2011, s. 1.
 (14) Dz.U. L 199 z 2.8.2011, s. 1.
 (15) Dz.U. L 16 z 19.1.2012, s. 1.
 (16) Dz.U. L 088 z 24.3.2012, s. 1.
 (17) Dz.U. L 119 z 4.5.2012, s. 1.
 (18) Dz.U. L 121 z 3.5.2013, s. 1
 (19) Dz.U. L 66 z 6.3.2014, s. 1.
 (20) Dz.U. L 70 z 11.3.2014, s. 1.
 (21) Dz.U. L 78 z 17.3.2014, s. 6.
 (22) Dz.U. L 203 z 11.7.2014, s. 1.
 (23) Dz.U. L 229 z 31.7.2014, s. 1.
 (24) Dz.U. L 365 z 19.12.2014, s. 60.
 (25) Dz.U. L 117 z 8.5.2015, s. 13.
 (26) Dz.U. L 257 z 2.10.2015, s. 1.
 (27) Dz.U. L 12 z 19.1.2016, s. 1.
 (28) Dz.U. L 255 z 21.9.2016, s. 1.
 (29) Dz.U. L 224 z 31.8.2017, s. 1.
 (30) Dz.U. L 251 z 29.9.2017, s. 1.
 (31) Dz.U. L 295 z 14.11.2017, s. 21.
 (32) Dz.U. L 259 z 16.10.2018, s. 12.
 (33) Dz.U. L 129I z 17.5.2019, s. 1.
 (34) Dz.U. L 291 z 12.11.2019, s. 3.
 (35) Dz.U. L 410I z 7.12.2020, s. 1.
 (36) Dz.U. L 277I z 2.8.2021, s. 1.
 (37) Dz.U. L 42I z 23.2.2022, s. 77.
 ZAŁĄCZNIK
 „BELGIA
 https://diplomatie.belgium.be/en/policy/policy_areas/peace_and_security/sanctions
 BUŁGARIA
 https://www.mfa.bg/en/EU-sanctions
 CZECHY
 www.financnianalytickyurad.cz/mezinarodni-sankce.html
 DANIA
 http://um.dk/da/Udenrigspolitik/folkeretten/sanktioner/
 NIEMCY
 https://www.bmwi.de/Redaktion/DE/Artikel/Aussenwirtschaft/embargos-aussenwirtschaftsrecht.html
 ESTONIA
 https://vm.ee/et/rahvusvahelised-sanktsioonid
 IRLANDIA
 https://www.dfa.ie/our-role-policies/ireland-in-the-eu/eu-restrictive-measures/
 GRECJA
 http://www.mfa.gr/en/foreign-policy/global-issues/international-sanctions.html
 HISZPANIA
 https://www.exteriores.gob.es/es/PoliticaExterior/Paginas/SancionesInternacionales.aspx
 FRANCJA
 http://www.diplomatie.gouv.fr/fr/autorites-sanctions/
 CHORWACJA
 https://mvep.gov.hr/vanjska-politika/medjunarodne-mjere-ogranicavanja/22955
 WŁOCHY
 https://www.esteri.it/it/politica-estera-e-cooperazione-allo-sviluppo/politica_europea/misure_deroghe/
 CYPR
 https://mfa.gov.cy/themes/
 ŁOTWA
 http://www.mfa.gov.lv/en/security/4539
 LITWA
 http://www.urm.lt/sanctions
 LUKSEMBURG
 https://maee.gouvernement.lu/fr/directions-du-ministere/affaires-europeennes/organisations-economiques-int/mesures-restrictives.html
 WĘGRY
 https://kormany.hu/kulgazdasagi-es-kulugyminiszterium/ensz-eu-szankcios-tajekoztato
 MALTA
 https://foreignandeu.gov.mt/en/Government/SMB/Pages/SMB-Home.aspx
 NIDERLANDY
 https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/internationale-sancties
 AUSTRIA
 https://www.bmeia.gv.at/themen/aussenpolitik/europa/eu-sanktionen-nationale-behoerden/
 POLSKA
 https://www.gov.pl/web/dyplomacja/sankcje-miedzynarodowe
 https://www.gov.pl/web/diplomacy/international-sanctions
 PORTUGALIA
 https://www.portaldiplomatico.mne.gov.pt/politica-externa/medidas-restritivas
 RUMUNIA
 http://www.mae.ro/node/1548
 SŁOWENIA
 http://www.mzz.gov.si/si/omejevalni_ukrepi
 SŁOWACJA
 https://www.mzv.sk/europske_zalezitosti/europske_politiky-sankcie_eu
 FINLANDIA
 https://um.fi/pakotteet
 SZWECJA
 https://www.regeringen.se/sanktioner
 Adres, na który należy przesyłać powiadomienia do Komisji Europejskiej:
 European Commission
 Directorate-General for Financial Stability, Financial Services and Capital Markets Union (DG FISMA)
 Rue de Spa/Spastraat 2
 B-1049 Brussels, Belgia
 E-mail: relex-sanctions@ec.europa.eu”


text:
 23.12.2019
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 332/14
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/2204
 z dnia 16 grudnia 2019 r.
 rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę „Κρασοτύρι Κω” ((Krasotiri Ko)/”Τυρί της Πόσιας” (Tiri tis Possias) (ChOG))
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,
 a także mając na uwadze, co następuje,
 (1)
 Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Grecji o rejestrację nazwy „Κρασοτύρι Κω” (Krasotiri Ko)/”Τυρί της Πόσιας” (Tiri tis Possias) został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).
 (2)
 Ponieważ żaden sprzeciw nie został zgłoszony Komisji zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nazwa „Κρασοτύρι Κω” (Krasotiri Ko)/”Τυρί της Πόσιας” (Tiri tis Possias) (ChOG) powinna zostać zarejestrowana,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 Nazwa „Κρασοτύρι Κω” (Krasotiri Ko)/”Τυρί της Πόσιας” (Tiri tis Possias) (ChOG) zostaje zarejestrowana.
 Nazwa, o której mowa w akapicie pierwszym, określa produkt należący do klasy 1.3. Sery, zgodnie z załącznikiem XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 (3).
 Artykuł 2
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 16 grudnia 2019 r.
 W imieniu Komisji,
 za Przewodniczącą,
 Janusz WOJCIECHOWSKI
 Członek Komisji
 (1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.
 (2) Dz.U. C 283 z 21.8.2019, s. 3.
 (3) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 668/2014 z dnia 13 czerwca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 36).