type: other

text:
Specialiai Bomberiui: P.Zaborskio mados fotosesija - Bomberis
 Specialiai e-žurnalui Bomberis editorial mados fotosesiją „Apgauto rudens klubas“ sukūręs fotomenininkas PAULIUS ZABORSKIS sako, kad tai yra istorija apie tris drauges – kasdien elegantiškos merginos, giliai širdyje jos trokšta tyrinėti aplinkinį pasaulį, patirti nuotykių. „Nepaisydamos ateinančio rudens, jos nenori pamiršti vasarą patirtų nuotykių ir trokšta nepaleisti vasaros dvasios, todėl leidžiasi į rudenėjančią gamtą kurti dar vienos naujos istorijos“, – taip fotosesijos idėją aiškina Paulius, debiutuojantis Bomberyje kaip naujas autorius.
 Fotomenininkas sako, kad pastaruosiuose savo darbuose vis dažniau kuria istoriją kelių skirtingų veikėjų pagalba, nes taip esą galima ne tik parodyti drabužius, bet ir atskleisti tam tikrą siužetą. „Šią konkrečią istoriją žiūrovams palieku interpretuoti laisvai, stengiuosi tik užvesti ant kelio. Man labai patinka mintis, kad kiekvienas žiūrovas nuotraukoje gali atrasti vis kitokią prasmę“.
 Paprašytas papasakoti, kodėl fotosesijos herojėms buvo parinkti būtent tokie drabužiai, avalynė ir aksesuarai, Paulius sako norėję sulaužyti stereotipą. „Priimta manyti, kad moteris visada turi būti elegantiška. Derindami elegantiškus miestietės drabužius su gana avangardiškais D.Efect kailiais ir Upcycled by LT kombinezonais, norėjome paryškinti kiek laukinę moters pusę – tos, kuri yra smalsi, trokšta nuotykio, siekia pažinti nepažintus pasaulius“, – apie fotosesiją pasakoja Paulius.
 VIKTORIJA: paltas D.Efect, megzinis Robi Agnes / GINTARĖ: palaidinė Zara / EWA: suknelė Zara
 VIKTORIJA: paltas D.Efect, megztinis Robi Agnes / GINTARĖ: palaidinė Zara, sijonas D.Efect / EWA: suknelė Zara
 VIKTORIJA: paltas D.Efect, megztinis Robi Agnes, kelnės D.Efect, batai Zara, rankinė Mango / GINTARĖ: palaidinė Zara, sijonas D.Efect, batai D.Efect / EWA: suknelė Zara, batai Zara
 Kailiniai Upcycled by LT, kombinezonas Upcycled by LT
 EWA: kailiniai Upcycled by LT, kombinezonas Upcycled by LT / GINTARĖ: palaidinė Upcycled by LT, kailiniai Upcycled by LT, kelnės D.Efect / VIKTORIJA: kailiniai Upcycled by LT, kombinezonas Upcycled by LT
 Megztinis Robi Agnes, džinsai D.Efect
 Kailiniai D.Efect, suknelė Zara
 GINTARĖ: palaidinė Zara / EWA: kailiniai D.Efect, suknelė Zara
 Kailiniai D.Efect, sijonas D.Efect, palaidinė Zara, batai D.Efect
 EWA: kailiniai D.Efect, suknelė Zara, batai D.Efect / GINTARĖ: kailiniai D.Efect, sijonas D.Efect, palaidinė Zara, batai D.Efect
 Stilius: Šarūnė Skirmantaitė
 Stilistės asistentė: Aistė Vaškevičiūtė
 Makiažas: Kristina Busilaitė (Carolina.lt)
 Plaukai: Rūta Padvelskytė (Carolina.lt)
 Modeliai: Viktorija Vilkelytė, Gintarė Česnulytė, Ewa Borowska (visos iš RUTA model management)
 Drabužiai: D.Efect, Upcycled by LT, Robi Agnes, Zara, Mango
 Autoriai: Paulius Zaborskis


type: wikipedia

text:
Nakajima Ki-27 (Setsu lub Otsu; amerykańskie oznaczenie kodowe Nate, we wcześniejszych latach używano nazwy kodowej Abdul) – japoński samolot myśliwski zaprojektowany i zbudowany w 1936 roku w wytwórni Nakajima Hikoki K.K. w Ota.
 Historia
 Lotnictwo Cesarskiej Marynarki Wojennej wyraziło zainteresowanie koncepcją dolnopłata wolnonośnego i w kwietniu 1932 roku wydało specyfikację 7-shi kanjō sentōki. Powstała na tej podstawie nieudana konstrukcja Mitsubishi 1MF10 z napędem 14-cylidnorwego silnika gwiazdowego Mitsubishi A-4 oraz Nakajima NK1F, który był również niewypałem. Zadanie zostało powierzone również firmie Kawasaki. Samolot oznaczony został Ki-5, z chłodzonym cieczą 12-cylindorwym silnikiem rzędowym w układzie V. Jednak sporo wad zmusiło do przerwania prac nad nim.
 We wrześniu 1934 roku został ogłoszony konkurs na nowy samolot. Skonstruowany w firmie Nakajima Ki-11 miał układ dolnopłata bez skrzydeł wolnonośnych. Mimo dobrych osiągów poniósł porażkę z konkurencyjnym Kawasaki Ki-10. W lutym 1934 roku Lotnictwo Marynarki wydało kolejną specyfikację. Powstał na podstawie nich Ka-14, który został przyjęty na uzbrojenie w 1936 roku. Prototyp samolotu Ki-18 ukończony został w sierpniu 1935 roku. Po serii testów Lotnictwo Armii zrezygnowało z Ki-18 i skierowano do firm Kawasaki, Mitsubishi, Nakajima zapytanie o nowe dolnopłaty wolnonośne.
 Nakajima PE
 Samolot Nakajima Ki-27 został zaprojektowany przez T. Koyamę, pod nadzorem dr inż. Hideo Itokawy, w japońskiej wytwórni lotniczej Nakajima Hikoki K. K. w 1935 roku. Był to lekki jednomiejscowy samolot myśliwski w układzie dolnopłata z zakrytą kabiną, konstrukcji półskorupowej, napędzany silnikiem gwiazdowym, ze stałym klasycznym podwoziem o całkowicie oprofilowanych goleniach i z owiewkami na kołach. Ważnym warunkiem było utrzymanie najniższej masy płatowca i dobrej aerodynamiki. Daleko wysunięty wiatrochron miał posiadać zamontowany celownik lunetowy. Kadłub zwężał się za silnikiem, a aby uniknąć rosnącej masy samolotu zastosowano stałe podwozie. Skrzydła były proste trapezowe, trójdźwigarowe. Zaprojektowany samolot otrzymał oznaczenie Typ P.E.
 Projektem takiego samolotu zainteresowało się dowództwo lotnictwa armii japońskiej, które chciało wprowadzić do uzbrojenia nowoczesne samoloty myśliwskie o zbliżonych właściwościach do najlepszych wówczas samolotów – angielskiego Hawker Hurricane Mk I i niemieckiego Messerschmitt Bf 109B.
 W związku z zainteresowaniem lotnictwa armii na początku 1936 roku przystąpiono do budowy prototypu tego samolotu. Prototyp ukończono w lipcu 1936 roku, a do jego napędu zastosowano silnik gwiazdowy Nakajima Ha-1a o mocy 650 KM (478 kW). Samolot miał konstrukcję całkowicie metalową. Prototyp oblatano 15 października 1936 roku, podczas prób w locie wykazywał on poprawne właściwości pilotażowe. Konstruktor T. Koyama postanowił jeszcze je poprawić – poprzez zwiększenie powierzchni nośnych skrzydeł i wprowadzeniu szeregu innych drobnych poprawek w konstrukcji.
 Prototypy Ki-27
 Pierwszy gotowy prototyp 15 października 1936 roku oznaczony został jako Ki-27. Posiadał całkowicie zakrytą kabinę i gładką osłonę silnika. Osłona kabiny miała długi wiatrochron, odsuwaną limuzynę i przeszklony garb. Reszta konstrukcji nie uległa zmianie.
 Podczas prób w Instytucie Badawczym Lotnictwa Armii drugi z prototypów osiągnął prędkość maksymalną 468 km/h na wysokości 4000 m, a wysokość 5000 m osiągnął w czasie 5 minut i 38 sekund. W instytucie podany został próbom porównawczym z innymi podobnymi samolotami: Kawasaki Ki-28 i Mitsubishi Ki-33. W czasie tych prób stwierdzono, że ma nieco gorsze osiągi, ale zdecydowanie lepszą zwrotność po wymianie skrzydeł. W lutym 1937 roku zakończyła się budowa drugiego prototypu.
 W związku z tym lotnictwo armii zamówiło w wytwórni Nakajima pierwszą serię 10 samolotów oznaczoną jako Nakajima Ki-27. Wyprodukowano ją w okresie czerwiec – grudzień 1937 roku i przesłano do jednostek lotniczych. Samoloty posiadały te same skrzydła, co drugi prototyp. Zmieniono wiatrochron na krótszy z celownikiem lunetowym i powiększono statecznik pionowy. W grudniu 1937 roku uruchomiono wielkoseryjną produkcję samolotów myśliwskich, którą oznaczono jako Nakajima Typ 97 Ki-27a. Wkrótce do napędu samolotu zaczęto używać nowych silników Nakajima Ha-1b o mocy 780 KM (574 kW) i rozpoczęto produkcję nowej wersji oznaczonej jako Nakajima Typ 97 Ki-27b.
 Produkcja
 Produkcję rozpoczętą w styczniu 1938 roku w zakładach nr 1 w Ōta na wschód od Tokio. Liczba stworzonych samolotów w ciągu roku wyniosła 242, natomiast już w 1939 aż 453 sztuki, w 1940 - 590, w 1941 - 44 sztuki. Zdołano jeszcze wyprodukować od listopada do grudnia 1942 roku - 289 egzemplarzy. Łącząc w całość powstało 2019 samolotów Ki-27. Samoloty oznaczone były numerami od 113 i od 5001. W trakcie produkcji jedyną zmiana było wymiana osłony kabiny na całkowicie przeszkloną. W lipcu i sierpniu 1940 roku zbudowano ponadto dwa prototypy doświadczalne oznaczone jako Nakajima Ki-27KA1. Produkcję samolotów tego typu zakończono w 1942 roku. Samoloty zbudowano w wytwórni Nakajima Hikoki K.K. w Ōta i na licencji w zakładach Tachikawa – Mansyu Hikoki Seizo K.K. w Harbinie.
 Wersje
 W lecie 1940 roku dokonano zmian w dwóch egzemplarzach. Oznaczono je jako Ki-27 Kai. Samoloty prawdopodobnie miały zamontowany jeszcze jeden zbiornik paliwa w kadłubie. Pogorszyły się przez to właściwości lotne przy pełnym zatankowaniu, gdyż środek ciężkości przesunął się do tyłu konstrukcji. Testowane również były nowe rodzaj klap i podwozia. Oba Ki-27 Kai przetrwały do końca wojny.
 Z wycofaniem myśliwców z frontu oddawano samoloty do jednostek szkolnych, gdzie służyły do końca wojny. Zazwyczaj używane były bez uzbrojenia i radiostacji, a ich właściwości lotne dały opracowanie wersji dwuosobowej. Przebudowanych egzemplarzy miało być w ilości 10 sztuk.
 W 1943 roku z fabryce Tachnikawa przerobiono jeden z samolotów na doświadczalny K-1 w celu badania właściwości aerodynamicznych skrzydeł o opływie laminarnym.
 Użycie w lotnictwie
 Samoloty Nakajima Ki-27a i Ki-27b były podstawowymi samolotami myśliwskimi lotnictwa armii japońskiej końca lat trzydziestych i początku lat czterdziestych.
 Pierwsza jednostka jaka otrzymała te samoloty to 2. Hikō Saitai, stacjonujący w Yuncheng w Chinach. Końcem marca 1938 roku do Chin dotarło kolejne 4 samoloty. Potrzeba była przeprowadzenia testów podczas wojny. Dziewiczy lot bojowy wykonany został 9 kwietnia 1938 roku ale do walki w powietrzu nie doszło. Pierwsza walka nastąpiła 10 kwietnia nad miejscowością Guide gdzie trzy Ki-27 i dwanaście Ki-10 spotkało się z chińskimi myśliwcami I-15bis. Piloci Ki-27 tracąc jedną maszynę, zaprotokołowali zestrzelenie czterech samolotów przeciwnika. Pierwszą jednostką, która była tylko i wyłącznie uzbrojona w Ki-27 była 29. Sentai, którą sformowano w lipcu 1938 roku, a do końca roku nowe samoloty otrzymały kolejne 4 oddziały .
 Kolejną możliwością wykorzystania w walce nowych samolotów było zastosowanie ich w walkach z wojskami radzieckimi nad jeziorem Chasan w okresie 29 lipca – 11 sierpnia 1938 roku oraz w rejonie rzeki Chałchyń-Goł. Poniesione tutaj zostały znaczne straty, pomimo że posiadano przewagę. Straty były tak duże, że przez następny rok przezbrojono jedynie dwa oddziały w Ki-27.
 Walki zdarzały się od 11 maja 1939 roku do sierpnia 1939 roku, w wojnie z Chinami od 1938 roku do połowy 1943 roku, a także w latach 1940-1943 w walkach z samolotami brytyjskimi, francuskimi i holenderskimi nad Birmą, Malajami, Indonezją i Filipinami.
 Wzrost produkcji samolotu dał możliwość w latach 1940-41 na sformowanie pięciu nowych grup myśliwskich i dwóch eskadr. W 1941 roku na wyposażenie lotnictwa zaczął być dostarczany następca Ki-43. Jednak w chwili wybuchu wojny na Dalekim Wschodzie 8 grudnia 1941 roku, frontowe jednostki lotnictwa były w większości wyposażone w Ki-27 bo aż 15 z 17 sentai i dwie z trzech dokuritsu chūtai. Na wiosnę 1942 roku po końcu ofensywy na południe, wznowiono przezbrajanie jednostek..
 Starano się tworzyć nowe jednostki, uzbrajając je w wycofywane samoloty, którym wyznaczono cel w postaci obrony Chin, Mandżurii i wysp macierzystych. Ostatnim wykorzystaniem samolotu w postaci czysto bojowej było wlatywanie samolotów z dodatkiem bomb w wybrane cele. Wśród pilotów samoloty odznaczyły się pozytywną opinią jako zwrotne, szybkie oraz łatwe w pilotażu jak i obsłudze technicznej. Mankamentem okazał się jednak brak osłony pilota i zbiorników paliwa.
 Od połowy 1943 roku większość samolotów Nakajima Ki-27 przerobiono sukcesywnie na dwumiejscowe samoloty szkolne Nakajima Ki-79. Część samolotów myśliwskich Nakajima Ki-27 przetrwała jednak w jednostkach do końca II wojny światowej.
 Nazwa Kodowa
 Alianci znali znacznie wcześniej ten typ samolotu jeszcze przed wybuchem wojny. Po wprowadzeniu oznaczenia kodowego w 1942 roku nadano mu nazwy Clint i Nate. Wynikało to z obszaru działania, gdzie był obserwowany, lecz po potwierdzeniu jednolitości samolotu zaprzestano używania nazwy Clint.
 Lotnictwo Tajlandzkie.
 Początkiem 1942 roku Tajlandia jako sojusznik otrzymało wsparcie w postaci samolotów, a wśród nich 12 sztuk Ki-27. Dotarły na miejsce 14 stycznia. W nowym lotnictwie otrzymał nazwę Bin Khap Lai 12 (B.Kh.12). W grudniu 1941 Japończycy szkolili tajskie załogi na nowe samoloty. Jednostki do których trafiły uzupełniły amerykańskie myśliwce będące na wyposażeniu. Misją bojową w jakiej wzięły udział to 6 lutego 1942 eskortowały lekkie bombowce Ki-30 podczas na lotu na Chiny, co trwało do 19 lutego. Nie odnotowano żadnych starć z wrogiem podczas patroli więc przywrócono samoloty do eskort bombowców.
 31 grudnia 1943 amerykańskie bombowce B-24 Liberator leciały dokonać kolejnego nalotu przeciwko którym skierowano sześć Ki-27. Nie zestrzelono jednak ani jednego bombowca mimo braku eskorty myśliwskiej. Największe starcie zaszło 11 listopada 1944 roku kiedy dziewięć P-51 Mustang było w trakcie rozpoznania, atakując napotkane cele. Przeciwko nim skierowano pięć Ki-27. Za cenę utraty pięciu samolotów piloci tajlandzcy zestrzelili jednego amerykańskiego P-38, których eskadra leciała obok, będąc następnie sami zestrzeleni przez Mustangi. Mimo uzupełnień na końcu wojny Ki-27 zostały wycofane z powodu braku części zamiennych. W kwietniu 1945 na służbie znajdowało się jeszcze 17 sztuk Ki-27, z czego 10 sprawnych.
 Lotnictwo Mandżukuo.
 W 1942 roku dostarczono około 30 egzemplarzy do Korpusu Lotniczego Narodowych Sił Zbrojnych Mandżukuo, gdzie służyły do końca wojny. Zadaniem ich była obrona kraju, jak i szkolenie załóg. Pod koniec 1944 roku próbowano przechwycić Boeinga B-29, jednak zbyt słabe uzbrojenie nie dało efektu, próbowano więc użyć metody taranowania. Pierwszy raz zrobiono to skutecznie 7 grudnia 1944 roku podczas nalotu 108 B-29. Strącono w ten sposób 4 bombowce amerykańskie. Później powtórzono tę metodę 21 grudnia podczas nalotu 48 B-29, gdzie udało się strącić jeden z nich.
 Egzemplarze Zdobyczne.
 6 lipca 1939 doszło do przymusowego lądowania samolotu z powodu awarii silnika w Chinach. Pilot został uratowany przez innego Ki-27, a samolot wpadł w ręce Chińczyków. Maszyna okazała się w pełni sprawna. Szczegółowy przegląd oraz kilka lotów próbnych dały podstawy do raportu o konstrukcji. Później udało się zdobyć dwa kolejne egzemplarze podczas misji zwiadowczej.
 W 1939 roku uszkodzony Ki-27 przypadł również Rosjanom. Podczas walk celnie ostrzelany i uszkodzony został zmuszony do lądowania na terenie Mongolii. Pilot został uratowany przez inny Ki-27, a samolot przejęty. Przewieziono go pod Moskwę, gdzie nastąpiła jego naprawa i przegląd oraz poddanie testom w locie.
 Muzea .
 Jedyny samolot w stanie kompletnym jest w muzeum Tachiarai Heiwa Kinenkan w Chikuzen.
 Wrak samolotu został znaleziony 10 września 1996 roku na dnie zatoki Hakata na głębokości 3 metrów podwoziem do góry. Egzemplarz został oczyszczony, w miarę możliwości wyremontowany i zakonserwowany, a następnie oddany do muzeum. Samolot 14 kwietnia 1945 miał zostać przekazany po dwóch międzylądowaniach do jednostki samobójczej, jednak awaria silnika zmusiła pilota do wodowania.
 Fragmenty skrzydeł i silnika znajdują się w Royal Thai Air Force Museum w Don Muang na Tajlandii. Szczątki odnalezione w styczniu 1981 roku na dnie Zatoki Tajlandzkiej.
 Przypisy
 Linki zewnętrzne
 Zdjęcia
 Bibliografia
 Japońskie samoloty myśliwskie II wojny światowej
 Ki-027


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 6.8.2011
 SL
 Uradni list Evropske unije
 C 232/28
 Sodba Splošnega sodišča z dne 28. junija 2011 – ATB Norte proti UUNT – Bricocenter Italia (BRICO CENTER Città)
 (Zadeva T-482/09) (1)
 (Znamka Skupnosti - Postopek z ugovorom - Prijava figurativne znamke Skupnosti BRICO CENTER Città - Prejšnji figurativni znamki Skupnosti ATB CENTROS DE BRICOLAGE Brico Centro in CENTROS DE BRICOLAGE BricoCentro - Relativni razlog za zavrnitev - Verjetnost zmede - Člen 8(1)(b) Uredbe (ES) št. 207/2009)
 2011/C 232/49
 Jezik postopka: italijanščina
 Stranke
 Tožeča stranka: ATB Norte, SL (Burgos, Španija) (zastopniki: najprej P. López Ronda, G. Macias Bonilla, H. Curtis-Oliver in G. Marín Raigal, nato F. Brandolini Kujman, odvetniki)
 Tožena stranka: Urad za usklajevanje na notranjem trgu (znamke in modeli) (zastopnika: O. Montalto in G. Mannucci, zastopnika)
 Druga stranka pred odborom za pritožbe UUNT, intervenientka v postopku pred Splošnim sodiščem: Bricocenter Italia Srl (Rozzano, Italija) (zastopniki: G. Ghidini, M. Mergati in C. Signorini, odvetniki)
 Predmet
 Tožba zoper odločbo četrtega odbora za pritožbe UUNT z dne 28. septembra 2009 (zadeva R 1047/2008-4) glede postopka z ugovorom med ATB Norte, SL in Bricocenter Italia Srl.
 Izrek
 1)
 Odločba četrtega odbora za pritožbe Urada za usklajevanje na notranjem trgu (znamke in modeli) (UUNT) z dne 28. septembra 2009 (zadeva R 1047/2008-4) se razveljavi v delu, v katerem je odbor za pritožbe ugodil pritožbi Bricocenter Italia Srl glede storitev „oglaševanje“, „vodenje komercialnih poslov“ in „poslovna administracija“, na katere se nanaša prijava znamke Skupnosti.
 2)
 V preostalem se tožba zavrne.
 3)
 ATB Norte, SL, Bricocenter Italia in UUNT nosijo vsak svoje stroške, priglašene v postopku pred Splošnim sodiščem.
 (1) UL C 24, 30.1.2010.


text:
1327 (MCCCXXVII) je bilo navadno leto, ki se je po julijanskem koledarju začelo na četrtek.
 Dogodki
 Anglija, Škotska
 12. januar - Westminster: angleški Parlament ima pravni problem z odstavitvijo kralja Edvarda II., saj tega ne predvideva noben postopek ali pretekla praksa. Naposled najdejo rešitev, da Edvard II. abdicira v korist mladoletnega sina Edvarda III. ↓
 21. januar → Angleški kralj Edvard II. "prostovoljno" abdicira v korist sina Edvarda III.. Regentstvo prevzameta kraljica Izabela in njen ljubimec Roger Mortimer, 1. grof March. Svoj delež rivalstva dobi tudi grof Henry, 3. grof Lancaster, ki skriva kralja pred najbolj vztrajnimi rojalisti. ↓
 2. februar → Kronanje Edvarda III. za novega angleškega kralja. ↓
 5. april → Henry, 3. grof Lancaster preseli Edvarda II., po novem ponovno Edvarda Caernarfona, v utrdbo Berkeley, Gloucestershire. Viri si nasprotujejo o ravnanju njegovih ječarjev z njim. ↓
 poletje → Več neuspešnih poskusov, da bi Edvarda II. osvobodili iz ujetništva in ga vrnili na prestol.
 9. april - Škotska: umrlega škotskega plemiča iz hiše Stuartov Walterja Stewarta nasledi mladoletni sin in drugi v vrsti za škotsko krono Robert Stewart.
 21. september - V ujetništvu umre/je umorjen odstavljeni angleški kralj Edvard II.. Večina zgodovinarjev se strinja, da je bil umorjen, čeprav tega ni mogoče z gotovostjo potrditi. Edini prepričljivi vzrok naravne smrti bi bila depresija, v katero je zapadel po odstavitvi. Novi kralj in njegov sin Edvard III. za smrt očeta okrivi Rogerja Mortimerja. 1328 ↔
 oktober - Kraljica-mati Izabela ubere realpolitični pristop in začne pogajanja s Škoti za razrešitev političnega statusa Škotske. 1328 ↔
 11. december - Po smrti canterburyjskega nadškofa Walterja Reynoldsa je za novega izvoljen Simon Mepeham, ki ga je predlagal grof Henrik Lancasterski. Kraljici Izabeli in regentu Mortimerju ne uspe vsiliti svojega kandidata. Simon Mepehan je posvečen naslednje leto.
 23. december - V London prispe Filipa Hainauška, zaročenka kralja Edvarda III. in hčerka holandskega grofa Vilijema III., ki je prejšnje leto pomagal prepeljati Izabelino invazijsko vojsko čez Kanal. 1328 ↔
 Škotski kralj Robert Bruce zboli s hudo kožno boleznijo, ki jo sodobniki označujejo z gobavostjo. Kralja Roberta bolezen paralizira. 1328 ↔
 Bizantinsko cesarstvo
 januar - Bizantinski socesar Andronik III. Paleolog, ki je v državljanski vojni s cesarjem in dedkom Andronikom II., osvoji drugo največje mesto v cesarstvu Solun.
 Potem ko si je francoski kralj Karel IV. prišil križ, se odzove diplomacija bizantinskega cesarja Andronika II. Paleologa, ki začne z uveljavljeno taktiko zavlačevanja pod pretvezo združevanja Latinske in Grške cerkve. Francoski odposlanci, ki so pripravljeni opraviti pogajanja, najdejo Konstantinopel na vrelišču državljanske vojne, zato se vrnejo nazaj v Francijo.
 13. maj - Sklenjen je skrivni Černomenski sporazum med Andronikom III. in bolgarskim carjem Mihaelom Asenom III. proti srbskemu kralju Štefanu Dečanskemu. Mihael Asen III. odslovi svojo soporogo, sestro srbskega kralja Ano, ter se poroči z bizantinsko princeso Teodoro Paleologino. Po sklenitvi sporazuma pošlje bolgarski car v Konstantinopel vojaško pomoč Androniku II., kar pa je samo pretveza, da bi ga ujel in se polastil mesta. Ostareli cesar spredvidi njegovo nakano in bolgarski vojski ne pusti v mesto. 1328 ↔
 Inkvizicijske preiskave
 23. oktober - Papež Janez XXII. razglasi 5 tez iz dela Marsilija Padovanskega »Branitelj miru« (Defensor pacis) za heretične in ga obtoži katarstva. Kljub razmeroma majhnemu izboru spornih tez iz izrazito protipapeškega dela so te dovolj, da papež Marsilija izobči.
 Inkvizicijski proces proti nemškemu pridigarju in filozofu Mojstru Eckhartu. Inkvizicijska komisija 150 spornih tez iz Eckhartovih razprav skrči na 28. Eckart se odpravi v Avignon, da bi se branil pred obtožbami. 1328 ↔
 Pod inkvizicijsko preiskavo se znajde tudi mojster reda frančiškanov Mihael iz Cesne, ki je zagovornik striktnega uboštva. 1328 ↔
 Ostalo
 29. januar - Po smrti pfalškega grofa Adolfa Wittelsbaškega se Renski palatinat vrne nemškemu kralji in njegovemu stricu Ludviku IV.
 6. april - Avignon: toskanski pesnik Petrarka sreča (poročeno) žensko, ki jo poimenuje Lavra in iz katere sčasoma napravi svojo pesniško muzo.
 31. maj - Milano: kronanje nemškega kralja Ludvika IV. Wittelsbaškega za kralja Italije. 1328 ↔
 V (gibelinskem) Milanu odstavi vladarja Galeazza I. Viscontija, ki je simpatiziral s papeško stranko (gvelfi). Galeazza nasledi sin Azzone Visconti.
 21. junij - Norveška regentka in kraljica-mati Ingeborg Hakonardottir se poroči z ljubimcem Knutom Porsejem, zato ji regentska pooblastila vzame še norveški parlament.
 junij - Sveti sedež s papežem Janezom XXII. po skoraj sto letih obnovi diplomatske vezi z mameluškim Egiptom, ki ga vodi sultan Al-Nasir Muhamad. Papež sultana v poverilnem pismu prosi, naj spoštljivo ravna s krščanskimi podaniki in varuje kraje, ki so sveti v krščanstvu. Dosti manj diplomatske taktike pokaže francoski kralj Filip VI. tri leta kasneje → 1330.
 julij - Vojna za rügensko nasledstvo: mecklenburški baron Henrik II. ponovno vpade v Rügensko kneževino in Pomeranijo. Knez Vartislav II. je nemočen in zaman pričakuje pomoč danskega regenta Gerharda III. Holsteinskega. 1328 ↔
 15. avgust - Tver, Rusija: meščani Tvera pokoljejo tatarsko odposlanstvo iz Zlate horde, ki ga vodi bratranec kana Uzbega. Tverski kronisti trdijo, da je hotel umoriti kneza Aleksandra Mihajloviča, prevzeti oblast v mestu in uvesti islam, kar pa je malo verjetno. Uzbeg kan združi moči z moskovskim knezom Ivanom Kalitom in popolnoma opustoši Tver. Aleksander Mihajlovič se zateče v Pskov, ki ga v trenutnem brezvladju razglasi za novega kneza mesta. 1328 ↔
 20. oktober - Umrlo grofico Urgella Teresa d'Entença nasledi njen mlajši sin Jakob I.. Regentstvo prevzame njen soprog, aragonski prestolonaslednik Alfonz IV.
 2. november - Umrlega aragonskega kralja Jakoba II. nasledi drugi sin Alfonz IV., ki poleg starejših nazivov (kralj Aragona in Valencije, grof Barcelone), podeduje še novejše (kralj Sicilije, Sardinije in Korzike).
 Francoski kralj Karel IV. prepriča burbonskega barona in grofa Clermonta Ludvika I., da med sabo zamenjata grofiji Clermont in La Marche. Kralj se mu za menjavo zahvali tako, da Ludvika I. in njegovo hišo Burboncev povzdigne v vojvodsko hišo.
 Rekonkvista: evropski vladarji se ne odzovejo na predlog kastiljskega kralja Alfonza XI. za skupno križarsko vojno proti mavrskemu Granadskemu emiratu, zato sam začne vojno proti Mavrom. Tega leta zavzame manjše utrdbe Olvera, Pruna in Torre Alhaquime na skrajnem zahodnem delu emirata. 1330 ↔
 Herat, Ilkanat: umorjen je ilkanatski general Amir Čupan Solduz, ki je s svojo bojevitostjo predstavljal trn v peti ilkanatskega kana Abu Saida. V tem in naslednjem letu so umorjeni še ostali Čupanovi sinovi. V Zlato hordo uspe pobegniti edino Amir Hasan. Ilkanatsko plemiško hišo Čupanidov reši čupanidska princesa Bagdad Katun, v katero se zaljubi in z njo poroči kan Abu Said.
 Indija: čagatajski princ Tarmaširin vpade s plenilsko vojsko v Delhijski sultanat. Delhijski sultan Muhamad bin Tuglak mu ponudi visoko odkupnino, nakar se Mongoli vrnejo nazaj v Čagataj. Sultan nato preseli prestolnico skupaj s prebivalci iz Delhija v varnejši Daulatabad na Dekanski planoti. Selitev, ki je slabo organizirana in terja številne žrtve, slabo vpliva na razpoloženje podanikov.
 Istočasno je Delhijski sultanat v vojni s hindujskim kraljestvom Hojsala v južni Indiji, ki se pred premočnim nasprotnikom zateče h gverilskemu bojevanju. 1336 ↔
 Umrlega kmerskega kralja Indradžajavarmana nasledi Džajavarman Paramešvara.
 Bavarska: požar uniči večino mesta München. Ker gre za de facto prestolnico Nemčije, ga rimsko-nemški cesar/bavarski vojvoda Ludvik IV. ukaže posodobiti in razširiti z novim obzidjem.
 Jean Buridan postane rektor Pariške univerze.
 Okcitanija: inkvizitor Jacques Fournier je prepričan, da je izkoreninil katarstvo. Za nagrado ga papež Janez XXII. povzdigne v kardinala.
 Angleški matematik in astronom Rihard iz Wallingforda opiše v delu Tractatus Horologii Astronomici navodila za izgradnjo astronomske ure. Gre za precej zapleteno napravo, ki je končana šele 20 let po njegovi smrti.
 Potovanja Ibn Batute: potem, ko je pol leta bival v ilkanatskem Iraku, se Ibn Batuta ponovno odpravi na hadž v Meku. Vmes stakne diarejo. V Meki ostane naslednja tri leta. 1329 ↔
 Beneški frančiškanski misijonar Odorik iz Pordenoneja se s Kitajske začne vračati proti domovini. Ubere nekoliko zahtevnejšo pot preko Tibeta, Transoksanije in Perzije. 1330 ↔
 Rojstva
 30. oktober - Andrej Kalabrijski, madžarski princ, neapeljski kralj, vojvoda Kalabrije († 1345)
 Baldus de Ubaldis, italijanski (bolognjski) pravnik († 1400)
 Bassui Tokušo, japonski zen budistični menih († 1387)
 Carlos de la Cerda, kastiljsko-francoski plemič, grof Angoulêmeja († 1354)
 Dmitrijus Algirdaitis, litvanski princ, ruski plemič († 1399)
 papež Gregor XII. († 1417)
 William Douglas, škotski plemič, 1. grof Douglas († 1384)
 Smrti
 29. januar - Adolf Wittelsbaški, pfalški grof (* 1300)
 3. februar - Henrik Habsburški, avstrijski vojvoda (* 1299)
 9. april - Walter Stewart, škotski plemič, 6. High Steward (* 1296)
 16. avgust - Sveti Rok, francoski dobrodelnik, zavetnik pred kugo (* 1295)
 19. avgust - Amerigo di Piacenza, italijanski učenjak, 12. mojster dominikanskega reda
 1. september - Fulk de Villaret, veliki mojster vitezov hospitalcev
 21. september - Edvard II., angleški kralj (* 1284)
 26. september - Cecco d'Ascoli, italijanski enciklopedist, zdravnik, pesnik (* 1257)
 20. oktober - Teresa d'Entença, grofica Urgella (* 1300)
 27. oktober - Elizabeta de Burgh, škotska kraljica (* 1289)
 2. november - Jakob II., aragonski kralj (* 1267)
 16. november - Walter Reynolds, canterburyjski nadškof
 19. december - Neža Francoska, hči Ludvika IX., burgundska vojvodinja, regentinja (* 1260)
 Amir Čupan Solduz, ilkanatski general
 Ašer ben Jehiel, nemški judovski rabin, talmudist (* 1250)
 Bartolomej iz Lucce, italijanski zgodovinar (* 1236)
 Indradžajavarman, kmerski kralj
 Nikefor Humno, bizantinski državnik, teolog, filozof (* 1250)
 Ren Renfa, kitajski slikar (* 1254)
 Vital du Four, francoski kardinal, teolog, filozof (* 1260)
 Opombe
 Glej tudi


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 22003A0925(12)
 Avtal mellan Europeiska unionen och Republiken Turkiet om Republiken Turkiets deltagande i Europeiska unionens polisuppdrag (EUPM) i Bosnien och Hercegovina
 Europeiska unionens officiella tidning nr L 239 , 25/09/2003 s. 0035 - 0037
 Avtalmellan Europeiska unionen och Republiken Turkiet om Republiken Turkiets deltagande i Europeiska unionens polisuppdrag (EUPM) i Bosnien och HercegovinaEUROPEISKA UNIONENå ena sidan, ochREPUBLIKEN TURKIETå andra sidan,Nedan kallade "deltagande parter",SOM BEAKTAR- närvaron av FN:s internationella polisstyrka (IPTF) i Bosnien och Hercegovina alltsedan 1996 och erbjudandet från Europeiska unionen att avlösa IPTF i Bosnien och Hercegovina från och med den 1 januari 2003,- Bosniens och Hercegovinas godtagande av detta erbjudande genom skriftväxling den 2 och 4 mars 2002, där det föreskrivs bland annat att EUPM:s planeringsgrupp skall ges samma status som för närvarande gäller för medlemmarna i Europeiska unionens övervakningsmission (EUMM) i Bosnien och Hercegovina,- att Europeiska unionens råd den 11 mars 2002 antog gemensam åtgärd 2002/210/GUSP om Europeiska unionens polisuppdrag (EUPM)(1), där det fastslås att europeiska Nato-medlemmar som inte är medlemmar av EU och andra stater som är kandidater till anslutning till Europeiska unionen samt andra OSSE-medlemsstater som inte är medlemmar av EU, men som för närvarande bidrar med personal till FN:s internationella polisstyrka, är inbjudna att delta i EUPM,- den överenskommelse som slöts den 4 oktober 2002 mellan EU och Bosnien och Hercegovina om den verksamhet som skall utövas av EUPM i Bosnien och Hercegovina(2), inklusive bestämmelser om EUPM-personalens status,HAR ENATS OM FÖLJANDE.Artikel 1RamarRepubliken Turkiet skall ställa sig bakom bestämmelserna i gemensam åtgärd 2002/210/GUSP om Europeiska unionens polisuppdrag (EUPM) i Bosnien och Hercegovina inklusive bilagan om riktlinjerna för EUPM, som Europeiska unionens råd antog den 11 mars 2002, i enlighet med bestämmelserna i följande artiklar.Artikel 2Personal som utstationeras till EUPM1. Republiken Turkiet skall bidra till EUPM med sex utstationerade polistjänstemän. Denna personal bör vara utstationerad under minst ett år och på ett sådant sätt att lämplig rotation skapas i den utstationerade personalstyrkan.2. Republiken Turkiet skall se till att dess personal som utstationeras till EUPM utför sitt uppdrag i enlighet med bestämmelserna i gemensam åtgärd 2002/210/GUSP.3. Republiken Turkiet skall vederbörligen underrätta EUPM och Europeiska unionens råds generalsekretariat om alla ändringar i dess bidrag till EUPM.4. Personal som utstationeras till EUPM skall genomgå noggrann läkarundersökning, vaccineras och inneha friskhetsintyg för tjänstgöringen som utfärdats av behörig myndighet från Republiken Turkiet. En kopia av detta intyg skall åtfölja personal som utstationeras till EUPM.5. Republiken Turkiet skall svara för kostnaderna för utsändandet av de polistjänstemän och/eller den internationella civilpersonal som de utstationerar, inklusive löner, traktamenten, kostnader för läkarvård, försäkring och resekostnader till och från Bosnien och Hercegovina.Artikel 3Status hos den personal som utstationeras till EUPM1. Personal som Republiken Turkiet utstationerar till EUPM skall fram till den 31 december 2002 omfattas av den överenskommelse som är tillämplig för EUPM:s planeringsgrupp, och från och med den 1 januari 2003 av den överenskommelse som ingicks den 4 oktober 2002 mellan Europeiska unionen och Bosnien och Hercegovina om EUPM:s verksamhet i Bosnien och Hercegovina.2. Republiken Turkiet skall vara ansvarigt för att besvara alla anspråk i samband med utstationeringen av en medlem ur EUPM:s personalstyrka som kommer från eller rör personen i fråga. Republiken Turkiet skall vara ansvarigt för att i förekommande fall väcka talan mot den utstationerade personen.3. EUPM är ett obeväpnat uppdrag och saknar i denna sin egenskap insatsregler.4. Utstationerade polistjänstemän skall arbeta i nationell polisuniform. EUPM skall stå för baskrar och gradbeteckningar.Artikel 4Befälsordning1. Republiken Turkiets bidrag till EUPM påverkar inte självständigheten i unionens beslutsfattande. Den personal som utstationeras av Republiken Turkiet skall fullgöra sina plikter och uppträda med EUPM:s bästa för ögonen.2. All EUPM-personal kvarstår under respektive nationella myndighets fulla befäl.3. De nationella myndigheterna skall överföra det operationella kommandot (OPCOM) till EUPM:s uppdragschef/polischef som skall utöva detta kommando genom en hierarkisk ledningsstruktur.4. Uppdragschefen/polischefen skall leda EUPM och ansvara för den dagliga ledningen.5. Republiken Turkiet skall ha samma rättigheter och skyldigheter när det gäller den dagliga ledningen av insatsen som de av EU:s medlemsstater som deltar i den, i enlighet med artikel 8.2 i gemensam åtgärd 2002/210/GUSP. Detta skall ske på plats i samband med den normala verksamheten, också inom polisuppdragets högkvarter.6. EUPM:s uppdragschef/polischef skall ansvara för den disciplinära kontrollen över uppdragets personal. I tillämpliga fall skall disciplinåtgärder vidtas av den berörda nationella myndigheten.7. Republiken Turkiet skall utnämna en kontaktperson för den nationella kontingenten som skall företräda den nationella kontingenten inom uppdraget. Kontaktpersonerna för de nationella kontingenterna skall avlägga rapport till EUPM:s uppdragschef/polischef och skall ansvara för kontingentens dagliga disciplin.8. Beslut av Europeiska unionen om att avsluta operationen skall fattas efter samråd med Republiken Turkiet, förutsatt att denna stat fortfarande bidrar till EUPM vid tidpunkten för uppdragets avslutande.Artikel 5Sekretessbelagda uppgifterRepubliken Turkiet skall vidta lämpliga åtgärder för att se till att dess personal som är utstationerad till EUPM när den hanterar sekretessbelagda EU-uppgifter iakttar gällande säkerhetsbestämmelser inom Europeiska unionens råd som återfinns i rådets beslut 2001/264/EG(3).Artikel 6Bidrag till driftskostnaderna1. Republiken Turkiet skall till driftskostnaderna för EUPM bidra med ett belopp på 25000 euro per år. Republiken Turkiet skall överväga att allt efter vilka medel landet har till sitt förfogande och på vilken nivå deltagandet sker ge ytterligare bidrag av frivillig art till dessa driftskostnader.2. Ett arrangemang skall undertecknas mellan EUPM:s uppdragschef/polischef och berörda administrativa organ i Republiken Turkiet rörande bidrag från Republiken Turkiet till EUPM:s driftskostnader. Detta arrangemang skall inbegripa bestämmelser oma) vilket belopp det gäller, inklusive i förekommande fall eventuella extra bidrag av frivillig art,b) arrangemangen för betalning och förvaltning av det berörda beloppet,c) vid behov, kontrollsystem för kontroll och revision av det berörda beloppet.3. Republiken Turkiet skall formellt underrätta EUPM och Europeiska unionens råds generalsekretariat om det totala beloppet för dess bidrag till driftskostnaderna senast den 15 november 2002 och därefter senast den 1 november varje år och skall avsluta det finansiella arrangemanget senast den 15 december varje år.4. Republiken Turkiets bidrag till EUPM:s driftskostnader skall deponeras senast den 31 mars varje år på det bankkonto som lämnas till vederbörande stat.Artikel 7Underlåtenhet att uppfylla åtagandenOm en av de deltagande parterna underlåter att uppfylla de åtaganden som fastställs i föregående artiklar, har den andra parten rätt att säga upp denna överenskommelse genom att lämna varsel två månader i förväg.Artikel 8IkraftträdandeDenna överenskommelse träder i kraft vid undertecknandet. Den gäller så länge Republiken Turkiets bidrag till EUPM varar.Utfärdat i Bryssel den 20 december 2002, på engelska i fyra exemplar.På Europeiska unionens vägnarPå Republiken Turkiets vägnar(1) EGT L 70, 13.3.2002, s. 1.(2) EGT L 293, 29.10.2002, s. 2.(3) EGT L 101, 11.4.2001, s. 1.


text:
Lüganuse valla raiemäärus – Riigi Teataja
 Lüganuse valla raiemäärus - sisukord
 § 5 Erisused raieloa taotlemisel
 § 6 Raieloa taotluse läbivaatamine, väljastamine, kehtivus
 § 10 Raietööde teostamine
 § 11 Hädaolukord
 RT IV, 04.02.2020, 12
 Vastu võetud 28.01.2020 nr 104
 Määrus kehtestatakse kohaliku omavalitsuse korralduse seaduse § 6 lõike 3 punkti 1 ja § 22 lõike 2 ning looduskaitseseaduse § 45 alusel.
 (1) Raiemäärus (edaspidi määrus) reguleerib Lüganuse valla (edaspidi vald) tiheasustusaladel kasvavate üksikpuude raiet.
 Määruses on kasutatud mõisteid alljärgnevas tähenduses:
 1) üksikpuu - kõrghaljastuse element, mille tüve läbimõõt 1,3 m kõrguselt on 15 cm;
 3) raie - puu langetamine ning üle 50% võra kõrguse ja/või laiuse kärpimine (välja arvatud kuivanud okste kõrvaldamine);
 6) asendusistutus - maha raiutava puu asemele istutatav püsihaljastus;
 7) püsihaljastus - asendusistutuse korras istutatav puu/puud või põõsas/põõsad;
 8) tiheasustusalad - maa-alad, mis on valla territooriumil kehtivate üldplaneeringute alusel määratletud tiheasustusaladena;
 9) ametnik - Lüganuse Vallavalitsuse (edaspidi vallavalitsus) poolt määratud ametiisik, kes väljastab raielubasid ning teostab järelevalvet käesolevas määruses ning selle alusel väljastatud raielubades ja sellega seotud dokumentides sätestatud tingimuste täitmise osas.
 (2) Naaberkinnistule ulatuvate puude ja põõsaste juurte, okste ja viljade osas on õigused ja kohustused reguleeritud asjaõigusseadusega.
 (3) Raieloa taotlemiseks esitatakse Lüganuse Vallavalitsusele kui ametiasutusele (edaspidi ametiasutus) paberkandjal või elektrooniliselt (digitaalselt allkirjastatud) taotlus (lisa 1).
 7) kinnitus, et puu raiumisel järgitakse ohutusnõudeid ning tagatakse raiejärgselt heakord;
 8) taotluse täitmise kuupäeva ja taotleja allkiri.
 7) Muinsuskaitseameti nõusolek, kui raieluba taotletakse kinnismälestisel kasvava puu raieks vastavalt muinsuskaitseseaduse § 76 lõike 1 punktile 1;
 § 5. Erisused raieloa taotlemisel
 § 6. Raieloa taotluse läbivaatamine, väljastamine, kehtivus
 (1) Raieloa väljaandmise otsustab vallavalitsuse määratud ametiisik (edaspidi ametnik) hiljemalt ühe kuu jooksul nõuetekohase taotluse ja kõigi selle juurde nõutavate dokumentide esitamisest arvates.
 (2) Raieloa andmise käigus ametnik:
 1) kontrollib taotluses esitatud andmete õigsust ja puu raiumise põhjendatust. Ametnik võib põhjendatud vajadusel nõuda taotlejalt täiendavalt dokumente (nt dendroloogilist hinnangut, haljastusprojekti vms) ja selgitusi. Täiendavate dokumentide ja selgituste esitamiseks annab ametnik tähtaja;
 3) määrab vajadusel puu asendusistutuse vastavuses käesoleva määruse § 9 sätestatule;
 5) vajadusel kooskõlastab raieloa väljastamise või väljastamisest keeldumise vallavalitsusega;
 7) vormistab raieloa (lisa 2) kahes eksemplaris, millest üks väljastatakse taotlejale, teine jääb ametiasutuse majandusosakonnale;
 (3) Raieluba kehtib kolm kuud. Kui tööd ei ole selle aja jooksul lõpetatud, siis tuleb taotleda raieloa pikendamist. Vajadusel võib raieloale määrata ka pikema tähtaja.
 (1) Raieloa väljastamisest võib ametnik keelduda, kui:
 2) määruse § 4 lõike 5 punktides 5–8 nimetatud isikute poolt raieloa taotlust ei kooskõlastata;
 (1) Ametnikul on õigus raieloa väljastamise kõrvaltingimuseks seada raiutava puu asendusistutus arvestades määruse § 9 lõikes 4 ja lõikes 6 nimetatud tingimusi. Asendusistutuse korral vormistatakse raieloa lisana asendusistutuse garantiikiri (lisa 3).
 (2) Puu kärpimisel tuleb jälgida, et pärast tööde teostamist oleks tagatud puu elujõulisus. Kui puu sureb kärpimise tagajärjel kahe (2) aasta jooksul peale raieloa väljastamist, on ametnikul õigus nõuda asendusistutust arvestades määruse § 9 lõikes 4 ja lõikes 6 nimetatud tingimusi.
 (3) Ametnikul on õigus detailplaneeringu ja ehitusloa menetluses nõuda iga raiutava puu kohta asendusistutust arvestades määruse § 9 lõikes 4 ja 6 nimetatud tingimusi.
 (4) Ametnikul on õigus määrata asendusistutuse korras istutatava püsihaljastuse istutamise aeg ja asukoht. Võimalusel tehakse asendusistutus endises asukohas või selle läheduses, arvestades asjaõigusseaduses sätestatud naabrusõigusi.
 (5) Asendusistutust koordineerib ja korraldab ning selle üle peab arvestust ametnik.
 (6) Ametnikul on õigus määrata tingimused asendusistutuse korral istutatava püsihaljastuse osas (nt istikute arv, liik, vanus, kõrgus, võra läbimõõt jne).
 § 10. Raietööde teostamine
 § 11. Hädaolukord
 Avariiolukorras võib üksikpuid raiuda käesolevas korras nimetatud loata, kui loa taotlemise ja menetlemise ajal tekiks pöördumatu oht inimese elule, tervisele või varale. Käesolevas paragrahvis nimetatud asjaoludel teostatud puu raiumisest tuleb esimesel võimalusel, kuid mitte hiljem kui viie tööpäeva jooksul teatada (lisa 4) kirjalikult ametiasutusele.
 (1) Järelevalvet teostab vallavalitsuse määratud ametnik.
 (2) Raietööde tehniliselt õige teostamise ja raiekoha tähtajaks korrastamise eest vastutab isik, kellele väljastati raieluba või ehitusluba, kui ei ole määratud teisiti.
 (3) Raiekoha korrastamata jätmisel on õigus vastaval ametnikul teha ettekirjutus, mille tähtajaks täitmata jätmise korral võib rakendada asendustäitmist asendustäitmise ja sunniraha seaduses ettenähtud korras.
 (4) Määruses ning selle alusel väljastatud raielubades ja sellega seotud dokumentides sätestatud tingimuste rikkumise menetlus toimub vastavalt looduskaitseseaduse, karistusseadustiku üldosa ja väärteomenetluse seadustiku sätetele.
 (1) Enne käesoleva määruse jõustumist üksikpuude raieks välja antud load kehtivad neis märgitud tingimustel kehtivuse tähtaja lõpuni või loa kehtetuks tunnistamiseni.
 (6) Kiviõli Linnavolikogu 11.09.2008 määrus nr 50 „Kiviõli linnas üksikpuude raiumise korra kehtestamine“ tunnistatakse kehtetuks.
 (7) Lüganuse Vallavolikogu 26.11.2015 määrus nr 76 „Tiheasustusalal üksikpuude raiumise loa andmise tingimused ja kord" tunnistatakse kehtetuks.
 Lisa 3 Asendisistutuse garantiikiri


type: legislation

text:
 9.8.2017
 IT
 Gazzetta ufficiale dell'Unione europea
 L 206/1
 REGOLAMENTO DI ESECUZIONE (UE) 2017/1439 DELLA COMMISSIONE
 dell'8 agosto 2017
 recante modifica del regolamento di esecuzione (UE) 2017/1019 che istituisce un dazio antidumping definitivo e dispone la riscossione definitiva dei dazi provvisori istituiti sulle importazioni di determinati barre e tondi per cemento armato originari della Repubblica di Bielorussia
 LA COMMISSIONE EUROPEA,
 visto il trattato sul funzionamento dell'Unione europea,
 visto il regolamento (UE) 2016/1036 del Parlamento europeo e del Consiglio, dell'8 giugno 2016, relativo alla difesa contro le importazioni oggetto di dumping da parte di paesi non membri dell'Unione europea (1) («il regolamento di base»), in particolare l'articolo 9, paragrafo 4,
 considerando quanto segue:
 (1)
 Il 20 dicembre 2016 la Commissione europea («la Commissione») ha istituito, con il regolamento di esecuzione (UE) 2016/2303 («il regolamento provvisorio»), un dazio antidumping provvisorio sulle importazioni di determinati barre e tondi per cemento armato originari della Repubblica di Bielorussia (2) («Bielorussia»).
 (2)
 Il prodotto soggetto a dazi antidumping provvisori è stato definito come segue: «determinati barre e tondi per cemento armato, di ferro o di acciaio non legato, semplicemente fucinati, laminati o estrusi a caldo, compresi quelli che hanno subito una torsione dopo la laminazione e anche quelli aventi dentellature, collarini, cavità o rilievi ottenuti durante la laminazione, originari della Bielorussia, attualmente classificati ai codici NC ex 7214 10 00, ex 7214 20 00, ex 7214 30 00, ex 7214 91 10, ex 7214 91 90, ex 7214 99 10, ex 7214 99 71, ex 7214 99 79 ed ex 7214 99 95. Sono esclusi barre e tondi per cemento armato in ferro o in acciaio ad alta resistenza».
 (3)
 L'aliquota del dazio antidumping provvisorio, applicabile al prezzo netto, franco frontiera dell'Unione, dazio non corrisposto, è stata fissata a un livello del 12,5 %.
 (4)
 Successivamente la Commissione ha istituito il 17 giugno 2017, con il regolamento di esecuzione (UE) 2017/1019 (3) («il regolamento definitivo»), un dazio antidumping definitivo sulle importazioni di determinati barre e tondi per cemento armato originari della Repubblica di Bielorussia.
 (5)
 Il prodotto soggetto a dazi antidumping definitivi è stato definito come segue: «determinati barre e tondi per cemento armato, di ferro o di acciaio non legato, semplicemente fucinati, laminati o estrusi a caldo, che abbiano o meno subito una torsione dopo la laminazione e aventi dentellature, collarini, cavità o rilievi ottenuti durante la laminazione, originari della Bielorussia, attualmente classificati ai codici NC ex 7214 10 00, ex 7214 20 00, ex 7214 30 00, ex 7214 91 10, ex 7214 91 90, ex 7214 99 10, ed ex 7214 99 95. Sono esclusi barre e tondi per cemento armato in ferro o in acciaio ad alta resistenza e altri prodotti lunghi, come barre di sezione circolare».
 (6)
 L'aliquota del dazio antidumping definitivo, applicabile al prezzo netto, franco frontiera dell'Unione, dazio non corrisposto, è stata fissata a un livello del 10,6 %.
 (7)
 L'articolo 2 del regolamento definitivo stabiliva la riscossione definitiva degli importi depositati a titolo di dazio antidumping provvisorio in conformità del regolamento provvisorio. Il regolamento tuttavia non ha stabilito esplicitamente lo sblocco degli importi depositati che superano l'aliquota definitiva e la definizione del prodotto delle misure antidumping, come sarebbe stato opportuno alla luce dell'articolo 10, paragrafo 3, del regolamento di base.
 (8)
 L'articolo 2 del regolamento di esecuzione (UE) 2017/1019 dovrebbe pertanto essere rettificato di conseguenza.
 (9)
 La disposizione corretta dovrebbe essere applicata a decorrere dalla data di entrata in vigore del regolamento di esecuzione (UE) 2017/1019.
 (10)
 La modifica di cui al presente regolamento è conforme al parere del comitato istituito dall'articolo 15, paragrafo 1, del regolamento (UE) 2016/1036,
 HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO:
 Articolo 1
 L'articolo 2 del regolamento di esecuzione (UE) 2017/1019 è così rettificato:
 «Gli importi depositati a titolo di dazi antidumping provvisori in conformità del regolamento di esecuzione (UE) 2016/2303 sono riscossi in via definitiva. Gli importi depositati che superano l'aliquota definitiva e la definizione del prodotto delle misure antidumping sono sbloccati.»
 Articolo 2
 Il presente regolamento entra in vigore il giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea.
 Tuttavia, l'articolo 1 si applica a decorrere dal 18 giugno 2017.
 Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri.
 Fatto a Bruxelles, l'8 agosto 2017
 Per la Commissione
 Il presidente
 Jean-Claude JUNCKER
 (1) GU L 176 del 30.6.2016, pag. 21.
 (2) Regolamento di esecuzione (UE) 2016/2303 della Commissione, del 19 dicembre 2016, che istituisce un dazio antidumping provvisorio sulle importazioni di determinati barre e tondi per cemento armato originari della Repubblica di Bielorussia (GU L 345 del 20.12.2016, pag. 4).
 (3) Regolamento di esecuzione (UE) 2017/1019 della Commissione, del 16 giugno 2017, che istituisce un dazio antidumping definitivo e dispone la riscossione definitiva dei dazi provvisori istituiti sulle importazioni di determinati barre e tondi per cemento armato originari della Repubblica di Bielorussia (GU L 155 del 17.6.2017, pag. 6).


text:
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Βρυξέλλες, 12.11.2020
 COM(2020) 706 final
 2020/0316(NLE)
 Πρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για τη θέση που πρέπει να ληφθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧ όσον αφορά τροποποίηση του παραρτήματος IV (Ενέργεια) της συμφωνίας ΕΟΧ [32016R1719 - Κατευθυντήρια γραμμή για τη μελλοντική κατανομή δυναμικότητας]
 (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ
 •Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης
 Το σχέδιο απόφασης της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ (που επισυνάπτεται στην πρόταση απόφασης του Συμβουλίου) αποσκοπεί στην τροποποίηση του παραρτήματος IV (Ενέργεια) της συμφωνίας ΕΟΧ προκειμένου να ενσωματωθεί ο κανονισμός (ΕΕ) 2016/1719 της Επιτροπής, της 26ης Σεπτεμβρίου 2016, σχετικά με τον καθορισμό κατευθυντήριας γραμμής για τη μελλοντική κατανομή δυναμικότητας
 1
 στη συμφωνία ΕΟΧ.
 Οι κώδικες δικτύου και οι κατευθυντήριες γραμμές για την ηλεκτρική ενέργεια, όπως θεσπίστηκαν με βάση την 3η δέσμη μέτρων για την ενέργεια, καθορίζουν τεχνικούς κανόνες για τη διευκόλυνση του εμπορίου εντός της εσωτερικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας της ΕΕ. Μια πλήρως λειτουργική και διασυνδεδεμένη εσωτερική αγορά ενέργειας είναι θεμελιώδους σημασίας για την επίτευξη των στόχων του ασφαλούς εφοδιασμού, της ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας και της εξασφάλισης της δυνατότητας των καταναλωτών να προμηθεύονται ενέργεια σε προσιτές τιμές. Μεταξύ της Νορβηγίας, ως κράτους ΕΖΕΣ του ΕΟΧ, και των κρατών μελών της ΕΕ, έχουν εγκατασταθεί σημαντικές διασυνδέσεις ηλεκτρικής ενέργειας. Ως εκ τούτου, είναι επιτακτική ανάγκη να επεκταθούν στον ΕΟΧ οι τεχνικοί κανόνες που εφαρμόζονται στο εμπόριο εντός της εσωτερικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας της ΕΕ, ώστε να διασφαλιστεί η νομική ομοιογένεια ως βάση για το εμπόριο ηλεκτρικής ενέργειας.
 Ο κανονισμός (ΕΕ) 2016/1719 της Επιτροπής καθορίζει λεπτομερείς κανόνες για τη διαζωνική κατανομή δυναμικότητας στις μελλοντικές αγορές. Καθιερώνει κοινή μεθοδολογία για τον προσδιορισμό της μακροπρόθεσμης διαζωνικής δυναμικότητας και ενιαίο μηχανισμό σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την παροχή δικαιωμάτων μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, τη δυνατότητα επιστροφής των εν λόγω δικαιωμάτων και μεταβίβασής τους μεταξύ των συμμετεχόντων στην αγορά. Εφαρμόζεται σε όλους τους διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς, εκτός από όσους βρίσκονται σε νησιά που δεν είναι συνδεδεμένα με άλλο σύστημα.
 Οι προσαρμογές που περιλαμβάνονται στο σχέδιο απόφασης της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ υπερβαίνουν ό,τι μπορεί να θεωρηθεί ως απλή τεχνική προσαρμογή κατά την έννοια του κανονισμού αριθ. 2894/94 του Συμβουλίου. Συνεπώς, η θέση της Ένωσης καθορίζεται από το Συμβούλιο.
 •Συνέπεια με τις ισχύουσες διατάξεις στον τομέα πολιτικής
 Το συνημμένο σχέδιο απόφασης της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ επεκτείνει την ήδη υφιστάμενη πολιτική της ΕΕ στα κράτη ΕΖΕΣ (Ευρωπαϊκή Ζώνη Ελεύθερων Συναλλαγών) του ΕΟΧ (Νορβηγία, Ισλανδία και Λιχτενστάιν).
 •Συνέπεια με άλλες πολιτικές της Ένωσης
 Η επέκταση του κεκτημένου της ΕΕ στα κράτη ΕΖΕΣ του ΕΟΧ, με την ενσωμάτωσή του στη συμφωνία ΕΟΧ πραγματοποιείται σύμφωνα με τους στόχους και τις αρχές της εν λόγω συμφωνίας με στόχο την επίτευξη ενός δυναμικού και ομοιογενούς Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, με βάση κοινούς κανόνες και ισότιμους όρους ανταγωνισμού.
 2.ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ, ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ
 •Νομική βάση
 Η νομοθεσία που πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία ΕΟΧ βασίζεται στο άρθρο 194 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Το άρθρο 1 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2894/94 του Συμβουλίου
 2
 σχετικά με ορισμένες λεπτομέρειες εφαρμογής της συμφωνίας ΕΟΧ προβλέπει ότι το Συμβούλιο καθορίζει τη θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης όσον αφορά τις αποφάσεις αυτές, κατόπιν πρότασης της Επιτροπής.
 •Επικουρικότητα (σε περίπτωση μη αποκλειστικής αρμοδιότητας)
 Η πρόταση συνάδει με την αρχή της επικουρικότητας για τον ακόλουθο λόγο:
 Ο στόχος της παρούσας πρότασης, δηλαδή η διασφάλιση της ομοιογένειας της εσωτερικής αγοράς, δεν μπορεί να υλοποιηθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύναται, συνεπώς, λόγω των αποτελεσμάτων, να επιτευχθεί καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο.
 •Αναλογικότητα
 Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, η παρούσα πρόταση δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη αυτού του στόχου.
 •Επιλογή της νομικής πράξης
 Σύμφωνα με το άρθρο 98 της συμφωνίας ΕΟΧ, η πράξη που επιλέγεται είναι η απόφαση της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ. Η Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧ διασφαλίζει την αποτελεσματική εφαρμογή και λειτουργία της συμφωνίας ΕΟΧ. Για τον σκοπό αυτό, λαμβάνει αποφάσεις στις περιπτώσεις που προβλέπονται στη συμφωνία ΕΟΧ.
 3.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΩΝ, ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΚΤΙΜΗΣΕΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ
 •Εκ των υστέρων αξιολογήσεις / έλεγχοι καταλληλότητας της ισχύουσας νομοθεσίας
 Άνευ αντικειμένου.
 4.ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ
 Δεν αναμένονται δημοσιονομικές επιπτώσεις ως αποτέλεσμα της ενσωμάτωσης του προαναφερόμενου κανονισμού στη συμφωνία ΕΟΧ.
 5.ΛΟΙΠΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
 •Αναλυτική επεξήγηση των επιμέρους διατάξεων της πρότασης
 Προσαρμογή α) — μη εφαρμογή στην Ισλανδία και το Λιχτενστάιν
 Δεδομένου ότι το σύστημα μεταφοράς της Ισλανδίας δεν είναι συνδεδεμένο με άλλα συστήματα μεταφοράς, ο κανονισμός (ΕΕ) 2016/1719 της Επιτροπής δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στην Ισλανδία.
 Ο κανονισμός (ΕΕ) 2016/1719 της Επιτροπής δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στο Λιχτενστάιν, δεδομένου ότι, λόγω του μικρού μεγέθους του και του περιορισμένου αριθμού πελατών ηλεκτρικής ενέργειας, το Λιχτενστάιν δεν διαθέτει δικό του δίκτυο μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας.
 Προσαρμογή β) και αιτιολογική σκέψη 6 — ευαίσθητες πληροφορίες σχετικά με το σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας
 Ο κανονισμός (ΕΕ) 2016/1719 της Επιτροπής περιλαμβάνει διατάξεις με τις οποίες καθορίζονται υποχρεώσεις παροχής πληροφοριών στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Διαχειριστών Συστημάτων Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΕΔΔΣΜ ηλεκτρικής ενέργειας) και στον Οργανισμό Συνεργασίας των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας (ACER). Η προσαρμογή β) επιτρέπει στους αντίστοιχους διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς («ΔΣΜ») και στις ρυθμιστικές αρχές να ανταλλάσσουν και να προστατεύουν αυτές τις πληροφορίες.
 Προσαρμογή γ) και αιτιολογική σκέψη 7 — αναφορά στα δικαιώματα συμμετοχής του νορβηγικού ΔΣΜ, του ορισθέντος διαχειριστή αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας (NEMO) και της εθνικής ρυθμιστικής αρχής (ΕΡΑ) στην ανάπτυξη και στην έγκριση των όρων, προϋποθέσεων και μεθοδολογιών
 Με την προσαρμογή και την αιτιολογική σκέψη που αναφέρονται ανωτέρω προσαρμόζονται οι σχετικές διατάξεις του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1719 της Επιτροπής που αφορούν τα δικαιώματα συμμετοχής των σχετικών οντοτήτων στην ανάπτυξη και την έγκριση των όρων, προϋποθέσεων και μεθοδολογιών ώστε να συμπεριληφθεί η Νορβηγία.
 2020/0316 (NLE)
 Πρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για τη θέση που πρέπει να ληφθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧ όσον αφορά τροποποίηση του παραρτήματος IV (Ενέργεια) της συμφωνίας ΕΟΧ
 [32016R1719 - Κατευθυντήρια γραμμή για τη μελλοντική κατανομή δυναμικότητας]
 (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
 Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 194, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9,
 Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2894/94 του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 1994, σχετικά με ορισμένες λεπτομέρειες εφαρμογής της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο
 3
 , και ιδίως το άρθρο 1 παράγραφος 3,
 Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1)Η συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο
 4
 (στο εξής: η συμφωνία ΕΟΧ) τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1994.
 (2)Σύμφωνα με το άρθρο 98 της συμφωνίας ΕΟΧ, η Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧ μπορεί να αποφασίσει να τροποποιήσει, μεταξύ άλλων, το παράρτημα IV της συμφωνίας ΕΟΧ.
 (3)Ο κανονισμός (ΕΕ) 2016/1719 της Επιτροπής, της 26ης Σεπτεμβρίου 2016, σχετικά με τον καθορισμό κατευθυντήριας γραμμής για τη μελλοντική κατανομή δυναμικότητας
 5
 πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία ΕΟΧ.
 (4)Συνεπώς, το παράρτημα IV της συμφωνίας ΕΟΧ θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
 (5)Η θέση της Ένωσης στη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧ θα πρέπει συνεπώς να βασιστεί στο συνημμένο σχέδιο απόφασης,
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
 Άρθρο 1
 Η θέση που πρέπει να ληφθεί, εξ ονόματος της Ένωσης, στο πλαίσιο της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ, για την προτεινόμενη τροποποίηση του παραρτήματος IV (Ενέργεια) της συμφωνίας ΕΟΧ, βασίζεται στα σχέδια αποφάσεων της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ που επισυνάπτονται στην παρούσα απόφαση.
 Άρθρο 2
 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημερομηνία της έκδοσής της.
 Βρυξέλλες,
 Για το Συμβούλιο
 Ο Πρόεδρος
 (1)
 ΕΕ L 259 της 27.9.2016, σ. 42.
 (2)
 ΕΕ L 305 της 30.11.1994, σ. 6-8.
 (3)
 ΕΕ L 305 της 30.11.1994, σ. 6.
 (4)
 ΕΕ L 1 της 3.1.1994, σ. 3.
 (5)
 ΕΕ L 259 της 27.9.2016, σ. 42.
 ---documentbreak---
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Βρυξέλλες, 12.11.2020
 COM(2020) 706 final
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
 της
 πρότασης απόφασης του Συμβουλίου
 για τη θέση που πρέπει να ληφθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧ όσον αφορά τροποποίηση του παραρτήματος IV (Ενέργεια) της συμφωνίας ΕΟΧ[32016R1719 - Κατευθυντήρια γραμμή για τη μελλοντική κατανομή δυναμικότητας]
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΜΕΙΚΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΕΟΧ
 αριθ. [...]
 της [...]
 για την τροποποίηση του παραρτήματος IV (Ενέργεια) της συμφωνίας ΕΟΧ
 Η ΜΕΙΚΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΕΟΧ,
 Έχοντας υπόψη τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (στο εξής: συμφωνία ΕΟΧ), και ιδίως το άρθρο 98,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1)Ο κανονισμός (ΕΕ) 2016/1719 της Επιτροπής, της 26ης Σεπτεμβρίου 2016, σχετικά με τον καθορισμό κατευθυντήριας γραμμής για τη μελλοντική κατανομή δυναμικότητας
 1
 πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία ΕΟΧ.
 (2)Ο κανονισμός (ΕΕ) 2016/1719 της Επιτροπής δεν εφαρμόζεται στα συστήματα μεταφοράς στα νησιά που δεν είναι συνδεδεμένα με άλλα συστήματα μεταφοράς μέσω γραμμών διασύνδεσης.
 (3)Δεδομένου ότι το σύστημα μεταφοράς της Ισλανδίας δεν είναι συνδεδεμένο με άλλο σύστημα μεταφοράς, ο κανονισμός (ΕΕ) 2016/1719 της Επιτροπής δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στην Ισλανδία.
 (4)Το Λιχτενστάιν, λόγω του μικρού μεγέθους του και του περιορισμένου αριθμού πελατών ηλεκτρικής ενέργειας, δεν διαθέτει δικό του δίκτυο μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Ως εκ τούτου, ο κανονισμός (ΕΕ) 2016/1719 της Επιτροπής δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στο Λιχτενστάιν.
 (5)Οι αναφορές στους διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς («ΔΣΜ»), στους ορισθέντες διαχειριστές αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας («ΝΕΜΟ»), στις ρυθμιστικές αρχές και στα ενδιαφερόμενα μέρη θα πρέπει να θεωρείται ότι περιλαμβάνουν τους ΔΣΜ, τους ΝΕΜΟ, τις ρυθμιστικές αρχές και τα ενδιαφερόμενα μέρη που εκπροσωπούν τη Νορβηγία.
 (6)Κατά την από κοινού ανάπτυξη όρων, προϋποθέσεων και μεθόδων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2016/1719 της Επιτροπής, είναι σημαντικό να υποβάλλονται χωρίς καθυστέρηση όλες οι απαραίτητες πληροφορίες. Η στενή συνεργασία μεταξύ ΔΣΜ και ρυθμιστικών αρχών θα πρέπει να διασφαλίζει ότι οι ευαίσθητες πληροφορίες, όπως λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με ηλεκτρικούς υποσταθμούς, η ακριβής τοποθεσία υπόγειας μεταφοράς, πληροφορίες για τα συστήματα ελέγχου και λεπτομερείς αναλύσεις τρωτών σημείων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για δολιοφθορά, προστατεύονται αποτελεσματικά στη διαδικασία ανάπτυξης όρων, προϋποθέσεων ή μεθοδολογιών. Για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να καθιερωθεί το ίδιο επίπεδο συνεργασίας όσον αφορά την ανταλλαγή πληροφοριών και την προστασία ευαίσθητων πληροφοριών στη συνεργασία με τη Νορβηγία.
 (7)Η συμβολή όλων των κύριων ενδιαφερόμενων μερών στην ανάπτυξη όρων, προϋποθέσεων και μεθοδολογιών σε περιφερειακό επίπεδο ή σε επίπεδο ΕΟΧ, που μπορεί να καταστούν δεσμευτικοί μέσω κανονιστικής έγκρισης, είναι ζωτικής σημασίας για ένα αποτελεσματικό ρυθμιστικό διασυνοριακό πλαίσιο. Ως εκ τούτου, οι ΔΣΜ και τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη θα πρέπει να συμμετέχουν στις διαδικασίες κατάρτισης προτάσεων για όρους, προϋποθέσεις και μεθοδολογίες, όπως προβλέπεται στις διάφορες διατάξεις του παρόντος κανονισμού. Ο ΔΣΜ και οι ΝΕΜΟ της Νορβηγίας θα πρέπει ιδίως να συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων από τα ενδιαφερόμενα μέρη με παρόμοιο τρόπο όπως οι ΔΣΜ και οι ΝΕΜΟ που εκπροσωπούν ένα κράτος μέλος της ΕΕ.
 (8)Για τις προτάσεις σε περιφερειακό ή ενωσιακό επίπεδο, όταν η έγκριση προτάσεων από τους ΔΣΜ απαιτεί απόφαση από περισσότερες της μιας ρυθμιστικές αρχές, αυτές θα πρέπει να διαβουλεύονται και να συνεργάζονται προκειμένου να καταλήξουν σε συμφωνία πριν από την έκδοση της απόφασής τους. Η νορβηγική ρυθμιστική αρχή θα πρέπει να συμμετέχει σε αυτή τη συνεργασία.
 (9)Δεδομένου ότι ο παρών κανονισμός εκδόθηκε βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 714/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους όρους πρόσβασης στο δίκτυο για τις διασυνοριακές ανταλλαγές ηλεκτρικής ενεργείας και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1228/2003
 2
 , τα κείμενα προσαρμογής που εκπονήθηκαν και εγκρίθηκαν βάσει της απόφασης αριθ. 93/2017 της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ, της 5ης Μαΐου 2017
 3
 , για την εφαρμογή του κανονισμού 714/2009, ιδίως των διατάξεων του άρθρου 1 παράγραφοι 1 και 5, που προβλέπουν προσαρμογές σχετικά με τον ρόλο του Οργανισμού Συνεργασίας των Ρυθμιστικών Αρχών Ενέργειας στο πλαίσιο του ΕΟΧ, είναι σημαντικά για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού στον ΕΟΧ, ιδίως του άρθρου 4 παράγραφοι 8 και 10.
 (10)Συνεπώς, το παράρτημα IV της συμφωνίας ΕΟΧ θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως,
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
 Άρθρο 1
 Μετά το σημείο 49 [Κανονισμός (ΕΕ) 2015/1222 της Επιτροπής] του παραρτήματος IV της συμφωνίας ΕΟΧ, παρεμβάλλονται τα ακόλουθα:
 «50.
 32016 R 1719: Κανονισμός (ΕΕ) 2016/1719 της Επιτροπής, της 26ης Σεπτεμβρίου 2016, σχετικά με τον καθορισμό κατευθυντήριας γραμμής για τη μελλοντική κατανομή δυναμικότητας (ΕΕ L 259 της 27.9.2016, σ. 42).
 Για τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας, οι διατάξεις του κανονισμού προσαρμόζονται ως εξής:
 α)Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται στην Ισλανδία και το Λιχτενστάιν.
 β)Στο άρθρο 7 προστίθενται τα ακόλουθα:
 «Οι συμφωνίες μεταξύ ΔΣΜ και/ή ρυθμιστικών αρχών μπορούν να εξασφαλίζουν την αποτελεσματική προστασία των εμπιστευτικών ή ευαίσθητων πληροφοριών και να συμβάλλουν ώστε όλες οι πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την ανάπτυξη των κοινών όρων, προϋποθέσεων και μεθόδων να υποβάλλονται χωρίς καθυστέρηση».
 γ)Στο άρθρο 4:
 i) Οι αναφορές στον «πληθυσμό της Ένωσης» στο άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο β), στον «πληθυσμό της συγκεκριμένης περιφέρειας» και στον «πληθυσμό των συμμετεχόντων κρατών μελών» στο άρθρο 4 παράγραφος 3 στοιχείο β) θεωρείται ότι περιλαμβάνουν τον πληθυσμό της Νορβηγίας, όταν εξετάζεται κατά πόσον επιτυγχάνεται το σχετικό κατώτατο όριο πληθυσμού για την επίτευξη ειδικής πλειοψηφίας.
 ii) Οι αναφορές σε «περιφέρειες αποτελούμενες από περισσότερα των πέντε κράτη μέλη» και σε «περιφέρειες αποτελούμενες από πέντε ή λιγότερα κράτη μέλη» στο άρθρο 4 παράγραφος 3 νοούνται ως «περιφέρειες αποτελούμενες από περισσότερα από τέσσερα κράτη μέλη της Ένωσης και τη Νορβηγία» ή «περιφέρειες αποτελούμενες από τέσσερα ή λιγότερα κράτη μέλη της Ένωσης και τη Νορβηγία».
 Άρθρο 2
 Τα κείμενα του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1719 στην ισλανδική και τη νορβηγική γλώσσα, τα οποία δημοσιεύονται στο συμπλήρωμα ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι αυθεντικά.
 Άρθρο 3
 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει στις [...] ή την επομένη της τελευταίας κοινοποίησης προς τη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧ δυνάμει του άρθρου 103 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ
 4*, ανάλογα με το ποια ημερομηνία είναι μεταγενέστερη.
 Άρθρο 4
 Η παρούσα απόφαση δημοσιεύεται στο τμήμα ΕΟΧ και στο συμπλήρωμα ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Βρυξέλλες, [...].
 Για τη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧ
 Ο Πρόεδρος
 [...]
 Οι Γραμματείς
 της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ
 [...]
 (1)
 ΕΕ L 259 της 27.9.2016, σ. 42.
 (2)
 ΕΕ L 211 της 14.8.2009, σ. 15.
 (3)
 ΕΕ L 36 της 7.2.2019, σ. 44.
 (4)
 *
 Έχουν αναφερθεί συνταγματικές απαιτήσεις.