type: other

text:
Sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja (It-Tieni Awla) tat-28 ta’ Lulju 2016.
 Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni vs Istituto Nazionale di Statistica - ISTAT et.
 Rinviju għal deċiżjoni preliminari – Netwerks u servizzi ta’ komunikazzjonijiet elettroniċi – Direttiva 2002/21/KE – Artikolu 3 – Imparzjalità u indipendenza tal-awtoritajiet regolatorji nazzjonali – Direttiva 2002/20/KE – Artikolu 12 – Ħlasijiet amministrattivi – Issuġġettar ta’ awtorità regolatorja nazzjonali għad-dispożizzjonijiet applikabbli fil-qasam tal-finanzi pubbliċi kif ukoll għal ċerti dispożizzjonijiet ta’ limitazzjoni u r-razzjonalizzazzjoni tal-ispejjeż tal-amministrazzjonijiet pubbliċi.
 Kawża C-240/15.
 28 ta’ Lulju 2016 ( *1 )
 “Rinviju għal deċiżjoni preliminari — Networks u servizzi ta’ komunikazzjonijiet elettroniċi — Direttiva 2002/21/KE — Artikolu 3 — Imparzjalità u indipendenza tal-awtoritajiet regolatorji nazzjonali — Direttiva 2002/20/KE — Artikolu 12 — Ħlasijiet amministrattivi — Issuġġettar ta’ awtorità regolatorja nazzjonali għad-dispożizzjonijiet applikabbli fil-qasam tal-finanzi pubbliċi kif ukoll għal ċerti dispożizzjonijiet ta’ limitazzjoni u r-razzjonalizzazzjoni tal-ispejjeż tal-amministrazzjonijiet pubbliċi”
 Fil-Kawża C‐240/15,
 li għandha bħala suġġett talba għal deċiżjoni preliminari skont l-Artikolu 267 TFUE, imressqa mill-Consiglio di Stato (kunsill tal-istat, l‐Italja), permezz ta’ deċiżjoni tal-15 ta’ Mejju 2015, li waslet fil-Qorti tal-Ġustizzja fit-22 ta’ Mejju ph=2015, fil-proċedura
 komposta minn M. Ilešič, President tal-Awla, C. Toader, A. Rosas, A. Prechal u E. Jarašiūnas (Relatur), Imħallfin,
 għall-Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, minn M. Clarich, avukat,
 għall-Gvern Taljan, minn G. Palmieri, bħala aġent, assistita minn P. Gentili, avvocato dello Stato,
 għall-Gvern Olandiż, minn M. Bulterman u M. de Ree, bħala aġenti,
 għall-Kummissjoni Ewropea, minn V. Di Bucci u G. Braun kif ukoll minn L. Nicolae, bħala aġenti,
 wara li semgħet il-konklużjonijiet tal-Avukat Ġenerali, ippreżentati fis-seduta tat-28 ta’ April 2016,
 It-talba għal deċiżjoni preliminari tirrigwarda l-interpretazzjoni tal-Artikolu 3 tad-Direttiva 2002/21/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tas-7 ta’ Marzu 2002, dwar kwadru regolatorju komuni għan-networks ta’ komunikazzjonijiet u servizzi elettroniċi (Direttiva “Kwadru” [Qafas]) (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 13, Vol. 29, p. 349, iktar ’il quddiem id-“Direttiva Qafas, fil-verżjoni inizjali tagħha”), kif emendata bid-Direttiva 2009/140/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tal-25 ta’ Novembru 2009 (ĠU 2009, L 337, p. 37, u rettifika ĠU 2013, L 241, p. 8) (iktar ’il quddiem id-“Direttiva Qafas”), kif ukoll l-Artikolu 12 tad-Direttiva 2002/20/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tas-7 ta’ Marzu 2002, dwar l-awtorizzazzjoni ta’ networks u servizzi ta’ komunikazzjonijiet elettroniċi (Direttiva ta’ “Awtorizzazzjoni”) (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 13 Vol. 29 p. 337).
 Din it-talba tressqet fil-kuntest ta’ kawża bejn l-Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni (awtorità għall-protezzjoni tal-komunikazzjonijiet, l-Italja; iktar ’il quddiem l-“Awtorità”) u l-Istituto Nazionale di Statistica – ISTAT (istitut nazzjonali tal-istatistika, l-Italja, iktar ’il quddiem l-“Istitut”), il-Presidenza del Consiglio dei Ministri (presidenza tal-kunsill tal-ministri, l-Italja) u l-Ministero dell’Economia e delle Finanze (ministeru tal-ekonomija u l-finanzi, l-Italja) dwar l-inklużjoni tal-Awtorità fil-lista tal-amministrazzjonijiet pubbliċi inklużi fir-rapport tad-dħul ikkonsolidat tal-awtoritajiet pubbliċi.
 Id-Direttiva Qafas
 Il-premessa 11 tad-Direttiva Qafas tipprovdi:
 “Skond il-prinċipju tas-separazzjoni tal-funzjonijiet regolatorji u operazzjonali, l-Istati Membri għandhom jiggarantixxu l-indipendenza ta’ l-awtorità jew awtoritajiet nazzjonali regolatorji bil-ħsieb li jiżguraw l-imparzjalità tad-deċiżjonijiet tagħhom. Il-ħtieġa ta’ l-indipendenza hija mingħajr preġudizzju għall-awtonomija istituzzjonali u l-obbligazzjonijiet kostituzzjonali ta’ l-Istati Membri jew tal-prinċipju ta’ newtralità fir-rigward tar-regoli fl-Istati Membri li jirregolaw is-sistema tas-sidien tal-proprjetà preskritta f’Artikolu [345 TFUE]. L-awtoritajiet nazzjonali regolatorji għandhom ikunu fil-pussess tar-riżorsi kollha meħtieġa, fir-rigward tan-numru ta’ impjegati, kapaċità, u mezzi finanzjarji, għat-twettieq tax-xogħol tagħhom.”
 L-Artikolu 2(g) tad-Direttiva Qafas jiddefinixxi l-kunċett ta’ “awtorità nazzjonali regolatorja” bħala “il-korp jew kopri [korpi] fdati minn Stat Membru b’xi wieħed mix-xogħlijiet regolatorji assenjati f’din id-Direttiva jew fid-Direttivi Speċifiċi”. Skont l-istess Artikolu 2(l), id-Direttiva ta’ “Awtorizzazzjoni” hija waħda mid-direttivi speċifiċi.
 Id-Direttiva 2009/140 introduċiet fl-Artikolu 3 tad-Direttiva Qafas, fil-verżjoni inizjali tagħha, il-paragrafi ġodda 3 sa 3c, dwar l-indipendenza tal-ARN [awtoritajiet regolatorji nazzjonali]. Il-premessa 13 tad-Direttiva 2009/140 tippreċiża f’dan ir-rigward li:
 “L-indipendenza tal-[ARN] għandha tissaħħaħ biex tiġi żgurata l-applikazzjoni iktar effettiva tal-qafas regolatorju u biex tiżdied l-awtorità tagħhom u l-prevedibbiltà fid-deċiżjonijiet tagħhom. Għal dan il-għan, għandha ssir dispożizzjoni espressa fil-liġi nazzjonali biex jiġi żgurat li, fl-eżerċizzju tal-kompiti tagħha, l-[ARN] responsabbli għar-regolament tas-suq ex ante jew għar-riżoluzzjoni ta’ kwistjonijiet bejn impriżi tkun protetta mill-interventi esterni jew pressjoni politika li jistgħu jipperġudikaw l-evalwazzjoni indipendenti tagħha ta’ materji li jiġu quddiemha. Din l-influwenza esterna tirrendi l-entità leġiżlattiva nazzjonali mhux adatta biex taġixxi bħala [ARN] taħt il-qafas regolatorju. [...] Huwa importanti li l-[ARN] responsabbli għar-regolament tas-suq ex ante jkollhom il-baġit tagħhom stess, partikolarment sabiex ikunu jistgħu jirreklutaw għadd suffiċjenti ta’ persunal kwalifikat. Biex tiġi żgurata t-trasparenza, dan il-baġit għandu jiġi pubblikat kull sena.”
 L-Artikolu 3 tad-Direttiva Qafas, intitolat “[ARN]” jiddisponi:
 “1. L-Istati Membri għandhom jiżguraw li kull wieħed mix-xogħlijiet assenjati lill-[ARN] f’din id-Direttiva u fid-Direttiva Speċifiċi jitwettaq minn korp kompetenti.
 2. L-Istati Membri għandhom jiggarantixxu l-indipendenza ta’ l-awtoritajiet nazzjonali regolatorji billi jassiguraw li jkun legalment distinti minn u funzjonalment indipendenti mill-organizzazzjonijiet kollha li jipprovdu networks ta’ komunikazzjonijiet elettroniċi, apparat jew servizzi. L-Istati Membri li jżommu l-proprjetà jew jikkontrollaw intrapriżi li jipprovdu networks ta' komunikazzjonijiet elettroniċi u/jew servizzi għandhom jassiguraw is-separazzjoni strutturali effettiva tal-funzjoni regolatorja mill-attivitajiet assoċjati mal-proprjetà jew kontroll.
 3. L-Istati Membri għandhom jiżguraw li l-[ARN] jeżerċitaw is-setgħat tagħhom b’mod imparzjali, trasparenti u tempestiv. L-Istati Membri għandhom jiżguraw li l-[ARN] jkollhom ir-riżorsi umani u finanzjarji xierqa biex iwettqu d-dmirijiet assenjati lilhom.
 3a. Bla ħsara għad-dispożizzjonijiet tal-paragrafi 4 u 5, [ARN] responsabbli għal regolazzjoni tas-suq ex-ante jew għar-riżoluzzjoni ta’ disputi bejn impriżi [...] għandhom jaġixxu indipendentement u m’għandhom jitolbu jew jieħdu struzzjonijiet minn ebda korp fir-rigward tal-eżerċitar ta’ dawn il-kompiti assenjati lilhom taħt il-liġi nazzjonali li timplimenta l-liġi Komunitarja. Dan ma għandux ifixkel is-superviżjoni skont il-liġi kostituzzjonali nazzjonali. [...]
 L-Istati Membri għandhom jiżguraw li [ARN] awtoritajiet regolatorji nazzjonali msemmija fl-ewwel subparagrafu jkollhom baġits annwali separati. Il-baġits għandhom ikunu pubblikati. L-Istati Membri għandhom jiżguraw ukoll li l-[ARN] jkollhom riżorsi umani u finanzjarji xierqa sabiex ikunu jistgħu jieħdu sehem b’mod attiv fil-Korp ta’ Regolaturi Ewropej għall-Komunikazzjonijiet Elettroniċi (BEREC) [imwaqqaf permezz tar-Regolament (KE) Nru 1211/2009 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tal-25 ta’ Novembru 2009, li jistabbilixxi l-Korp ta’ Regolaturi Ewropej tal-Komunikazzjonijiet Elettroniċi (BEREC) u l-Uffiċċju (ĠU 2009, L 337, p. 1)].
 Il-premessa 30 tad-Direttiva ta’ “Awtorizzazzjoni” tipprovdi:
 “Ħlasijiet amministrattivi jistgħu jiġu imposti fuq il-fornituri ta’ servizzi ta’ komunikazzjonijiet elettroniċi sabiex jiffinanzjaw l-attivitajiet ta’ l- [ARN] fl-amministrazzjoni tas-sistema ta' awtorizzazzjoni u fl-għoti ta' drittijiet ta' użu Dawk il-ħlasijiet għandhom ikunu limitati li jkopru in-nefqa amministrattiva attwali għal dawk l-attivitajiet. Għal dan il-għan għandha tinħoloq trasparenza fid-dħul u n-nefqa ta’ l-[ARN] permezz ta’ rapportar ta’ kull sena dwar is-somma totali ta’ ħlasijiet miġbura u n-nefqiet amministrattivi magħmula. Dan jippermetti li l-impriżi jivverifikaw li n-nefqiet għall-amministrazzjoni u l-ħlasijiet ikunu jibbilanċjaw.”
 L-Artikolu 12 tad-Direttiva ta’ “Awtorizzazzjoni”, intitolat “Ħlasijiet amministrattivi”, jipprevedi:
 “1. Kull ħlas amministrattiv impost fuq impriżi li jfornu servizz jew network taħt l-awtorizzazzjoni ġenerali jew li lilhom ikun ingħata dritt ta' użu, għandu:
 fit-total, ikopri biss l-ispejjeż amministrattivi magħmula fl-amministrazzjoni, kontroll u infurzar ta’ l-iskema ta’ l-awtorizzazzjoni ġenerali u tad-drittijiet ta’ użu u l-obbligi speċifiċi kif imsemmija f’Artikolu 6(2), li jistgħu jinkludu spejjeż għall-kooperazzjoni internazzjonali, armonizzazzjoni u standardizzazzjoni, analiżi tas-suq, solveljanza tal-konformità u kontrolli oħra tas-suq, kif ukoll ħidma regolatorja li tinvolvi l-preparazzjoni u l-infurzar ta’ leġislazzjoni sekondarja u deċiżjonijiet amministrattivi, bħal deċiżjonijiet dwar l-aċċess u l-interkonnessjoni; u
 jiġi mpost fuq impriżi ndividwali b’mod oġġettiv, trasparenti u proporzjonat li jimminimizza spejjeż amministrattivi addizzjonali u l-ħlasijiet li jġibu magħhom.
 2. Fejn l-[ARN] jimponu ħlasijiet amministrattivi, għandhom jippublikaw rapport ta’ kull sena ta’ l-ispejjeż amministrattivi tagħhom u tas-somma totali ta’ ħlasijiet miġbura. Fid-dawl tad-differenza bejn is-somma totali tal-ħlasijiet u l-ispejjeż amministrattivi, għandhom isiru l-aġġustamenti xierqa.”
 L-Awtorità ġiet stabbilita permezz tal-Legge n. 249 – Istituzione dell’Autorità per le garanzie nelle comunicazioni e norme sui sistemi delle telecomunicazioni e radiotelevisivo (liġi Nru 249, li tistabbilixxi l-awtorità għall-protezzjoni tal-komunikazzjonijiet u dispożizzjonijiet dwar sistemi ta’ telekomunikazzjonijiet u radju jew televiżjoni), tal-31 ta’ Lulju 1997 (suppliment ordinarju tal-GURI Nru 177, tal-31 ta’ Lulju 1997). L-Artikolu 1(9) ta’ din il-liġi tiddisponi li l-Awtorità tadotta regolament dwar l-organizzazzjoni u l-funzjonament, il-baġits, ir-rapporti finanzjarji u l-amministrazzjoni tal-ispejjeż, anki permezz tal-istabbiliment ta’ eċċezzjonijiet għar-regoli ġenerali dwar il-kontabbiltà pubblika, kif ukoll is-sistema legali u ekonomika tal-persunal tagħha”.
 L-Artikolu 7(2) tad-decreto legislativo n. 259 – Codice delle comunicazioni elettroniche (Digriet Leġiżlattiv Nru 259, Kodiċi ta’ Komunikazzjonijiet Elettroniċi), tal-1 ta’ Awwissu 2003 (suppliment ordinarju tal-GURI Nru 214, tal-15 ta’ Settembru 2003), jattribwixxi lill-Awtorità l-funzjonijiet ta’ ARN skont l-Artikolu 3 tad-Direttiva Qafas.
 Il-Legge n. 311– Disposizioni per la formazione del bilancio annuale e pluriennale dello Stato (legge finanziaria 2005) [Ligi Nru 311, li jistabbilixxi dispożizzjonijiet għat-tħejjija tal-baġit annwali u multiannwali tal-Istat (Liġi finanzjarja għall‐2005)], tat-30 ta’ Diċembru 2004 (suppliment ordinarju tal-GURI Nru 306, tal-31 ta’ Diċembru 2004, iktar ’il quddiem il-“Liġi Nru 311”), iffissat limitu fuq iż-żieda fl-ispejjeż tal-amministrazzjonijiet pubbliċi. Għalhekk, l-Artikolu 1(5) tagħha, jipprevedi:
 “Sabiex tiġi żgurata konformità mal-miri tal-finanzjament pubbliku stabbiliti fil-qasam tal-Unjoni [...],għat-trijennju 2005-2007, in-nefqa totali tal-amministrazzjonijiet pubbliċi inklużi fil-kontijiet ikkonsolidati tal-awtoritajiet pubbliċi, li għall-2005 jinsabu fl-Anness 1 ta’ din il-Liġi u li għas-snin sussegwenti għandhom jiġu ddeterminati permezz ta’ riżoluzzjoni tal-[Istitut] li se tiġi ppubblikata fil-[GURI] mhux iktar tard mill-31 ta’ Lulju ta’ kull sena, ma għandhiex taqbeż it-2 % tal-previżjonijiet korrispondenti aġġornati tas-sena preċedenti, skont dak li jirriżulta mir-Rapport ekonomiku, soċjali u finanzjarju.”
 Il-Legge n. 266 – Disposizioni per la formazione del bilancio annuale e pluriennale dello Stato (legge finanziaria 2006) [Liġi Nru 266, li jistabbilixxi dispożizzjonijiet għat-tħejjija tal-baġit annwali u multiannwali tal-Istat (Liġi finanzjarja għall-2006)], tat-23 ta’ Diċembru 2005 (suppliment ordinarju tal-GURI Nru 302, tad-29 ta’ Diċembru 2005) tattribwixxi lil ċerti awtoritajiet amministrattivi indipendenti, bħall-Awtorità, awtonomija finanzjarja sostanzjali. B’mod partikolari, l-Artikolu 1(65) tagħha jipprovdi:
 “Mis-sena 2007, l-ispejjeż marbuta mal-funzjonament [...] tal-[Awtorità] għandhom jiġu ffinanzjati mis-suq ikkonċernat, għall-parti mhux koperta mill-finanzjament imħallas mill-baġit tal-Istat, skont il-modalitajiet previsti mil-liġi fis-seħħ u abbażi tal-ammonti ta’ kontribuzzjoni ddeterminati b’deċiżjoni ta’ kull waħda mill-awtoritajiet, b’osservanza tal-limiti massimi previsti mil-liġi u mħallsa direttament lilhom.[...]”
 Id-Decreto-legge n. 223 – Disposizioni urgenti per il rilancio economico e sociale, per il contenimento e la razionalizzazione della spesa pubblica, nonché interventi in materia di entrate e di contrasto all’evasione fiscale (Digriet-Liġi Nru 223, li tistabbilixxi dispożizzjonijiet urġenti għall-irkupru ekonomiku u soċjali, għal-limitazzjoni u għar-razzjonalizzazzjoni tal-ispejjeż pubbliċi, u interventi fil-qasam tad-dħul fiskali u tal-ġlieda kontra l-frodi fiskali), tal-4 ta’ Lulju 2006 (GURI Nru 153, tal-4 ta’ Lulju 2006, p. 4), ikkonvertit f’liġi, b’emendi, permezz tal-Liġi Nru 248, tal-4 ta’ Awwissu 2006 (suppliment ordinarju tal-GURI Nru 186, tal-11 ta’ Awwissu 2006) (iktar ’il quddiem id-“Digriet-Liġi Nru 223”), li jistabbilixxi dispożizzjonijiet intiżi għat-tnaqqis tal-ispejjeż operattivi tal-amministrazzjonijiet u tal-organi pubbliċi mhux territorjali. L-Artikolu 22(1) tiegħu, jipprevedi:
 “L-ammonti allokati għall-2006 għal infiq għall-konsum intermedju tal-baġits ta’ entitajiet u organi pubbliċi mhux territorjali [...], stabbiliti skont l-Artikolu 1(5) u (6) tal-[Liġi Nru 311], [b’ċerti eċċezzjonijiet], għandhom jitnaqqsu b’10 % [...]”.
 Il-Legge n 196 – Legge di contabilità e finanza pubblica (Liġi Nru 196, li tistabbilixxi dispożizzjonijiet fil-qasam tal-kontabbiltà u l-finanzi pubbliċi), tal-31 ta’ Diċembru 2009 (suppliment ordinarju tal-GURI Nru 303, tal-31 ta’ Diċembru 2009), fil-verżjoni tagħha applikabbli għall-fatti fil-kawża prinċipali (iktar ’il quddiem il-“Liġi Nru 196”), tistabbilixxi regolamenti ġenerali ġodda fil-qasam tal-kontabbiltà u l-finanzi pubbliċi. L-Artikolu 1(2) tagħha jiddisponi:
 “Għall-finijiet tal-applikazzjoni tad-dispożizzjonijiet fil-qasam tal-finanzjament pubbliku, ser jitqiesu li huma amministrazzjonijiet pubbliċi, għall-2011, l-organi u l-persuni indikati għall-finijiet statistiċi fil-lista suġġett tal-komunikazzjoni tal-[Istitut] tal-24 ta’ Lulju 2010 ippubblikata fl-istess data fil-[GURI] Nru 171, kif ukoll, mill-2012, l-organi u l-persuni indikati għall-finijiet statistiċi fil-lista suġġett tal-komunikazzjoni ppubblikata fit-30 ta’ Settembru 2011mill-[Istitut] fil-[GURI] Nru 228 u l-aġġornamenti sussegwenti mwettqa skont il-paragrafu 3 ta’ dan l-artikolu, skont id-definizzjonijiet adottati mid-dispożizzjonijiet rilevanti tal-Unjoni Ewropea f’dan il-qasam, l-awtoritajiet indipendenti kif ukoll, fi kwalunkwe każ, l-amministrazzjonijiet imsemmija fl-Artikolu 1(2) tad-Digriet Leġiżlattiv Nru 165 tat-30 ta’ Marzu 2001 u l-emendi sussegwenti tiegħu.”
 Fit-28 ta’ Settembru 2012, l-Istitut ippubblika fil-GURI l-Elenco delle amministrazioni pubbliche inserite nel conto economico consolidato individuate ai sensi dell’articolo 1, comma 3, della legge 31 dicembre 2009, n. 196 (lista tal-amministrazzjonijiet pubbliċi inklużi fir-rapport tad-dħul ikkonsolidat tal-awtoritajiet pubbliċi skont l-Artikolu 1(3) tal-Liġi Nru 196, GURI Nru 227, tat-28 ta’ Settembru 2012, p. 92, iktar ’il quddiem il-“lista tal-Istitut”. Din il-lista tinkludi lill-Awtorità.
 L-Awtorità, li, bħala ARN fis sens tad-Direttiva Qafas, teżerċita attivitajiet ta’ regolazzjoni tas-suq ex ante u ta’ riżoluzzjoni ta’ kwistjonijiet bejn impriżi, ressqet rikors quddiem it-Tribunale amministrativo regionale del Lazio (qorti amministrattiva reġjonali tal-Lazio, l-Italja) li permezz tiegħu hija kkontestat b’mod partikolari l-għażla tal-leġiżlatur Taljan li japplika d-dispożizzjonijiet fil-qasam tal-finanzi pubbliċi għall-awtoritajiet indipendenti u, b’mod partikolari, l-applikazzjoni fir-rigward tagħha ta’ ċerti dispożizzjonijiet li jirrigwardaw il-limitazzjoni u r-razzjonalizzazzjoni tal-ispejjeż pubbliċi.
 B’sentenza tat-12 ta’ Ġunju 2013, it-Tribunale amministrativo regionale del Lazio (qorti amministrattiva reġjonali tal-Lazio) ċaħdet dan ir-rikors.
 L-Awtorità appellat minn din is-sentenza quddiem il-Consiglio di Stato (kunsill tal-istat, l-Italja). Quddiemu, hija sostniet li l-issuġġettar tagħha mingħajr kundizzjonijiet għad-dispożizzjonijiet nazzjonali fil-qasam tal-finanzi pubbliċi, previst fl-Artikolu 1(2) tal-Liġi Nru 196, kif ukoll l-issuġġettar tagħha għad-dispożizzjonijiet speċjali ta’ limitazzjoni u ta’ razzjonalizzazzjoni tal-ispejjeż ta’ funzjonament tal-amministrazzjonijiet pubbliċi, previst fl-Artikolu 1(5) tal-Liġi Nru 311 u fl-Artikolu 22(1) tad-Digriet-Liġi Nru 223, iwasslu għall-impożizzjoni fuqha ta’ limitazzjonijiet organizzattivi u finanzjarji li jistgħu jnaqqsu l-effettività tagħha, bħala awtorità regolatorja fis-settur tat-telekomunikazzjonijiet. Hija ssostni li l-leġiżlatur Taljan kellu japplika dispożizzjonijiet iktar favorevoli għaliha, simili għal dawk previsti għall-Banca d’Italia (Bank tal-Italja), jew, mill-inqas, japplika t-tnaqqis tal-ispejjeż fuq il-parti tal-finanzjament li joriġina mill-baġit tal-Istat.
 L-Istitut, il-Presidenza tal-Kunsill tal-Ministri u l-Ministeru tal-Ekonomija u l-Finanzi talbu li l-appell ippreżentat mill-Awtorità jiġi miċħud.
 Preliminarjament, il-qorti tar-rinviju tindika li l-Artikolu 1(5) tal-Liġi Nru 311 għandu għanijiet speċifiċi, b’mod partikolari, il-limitazzjoni tal-ispejjeż tas-“settur pubbliku usa'” u, għal dan il-għan, jimponi fuq l-amministrazzjonijiet inklużi fil-lista tal-Istitut li josservaw ċerti disopożizzjonijiet fil-qasam tat-tnaqqis tal-ispejjeż pubbliċi.
 Hija tosserva li, sabiex tirriżolvi t-tilwima mressqa quddiemha, hija trid tistabbilixxi jekk il-leġiżlazzjoni nazzjonali inkwistjoni tiksirx il-prinċipji ta’ imparzjalità u ta’ indipendenza li l-Istati Membri għandhom jiżguraw lill-ARN, anki mill-perspettiva finanzjarja u organizzattiva, u l-prinċipju ta’ awto-finanzjament mill-ARN ta’ parti sostanzjali tal-amministrazzjoni, kontroll u infurzar tal-iskema tal-awtorizzazzjoni ġenerali skont l-Artikolu 12 tad-Direttiva ta’ “Awtorizzazzjoni”. Għalkemm ma jidhrilhiex li l-pożizzjoni tal-Awtorità hija manifestament infondata, hija tqis madankollu li huwa iktar plawżibbli li d-dritt tal-Unjoni ma jipprekludix il-leġiżlazzjoni nazzjonali inkwistjoni.
 F’dan ir-rigward, il-qorti tar-rinviju, l-ewwel nett, tqis li, minkejja li l-ARN igawdu mill-prerogattivi partikolari ta’ indipendenza u ta’ imparzjalità, madankollu l-istatus tagħhom ma huwiex daqshekk distint minn dak ta’ awtoritajiet pubbliċi oħra, ħaġa li tirrendi awtomatikament illegali l-applikazzjoni, fir-rigward tagħhom, tad-dispożizzjonijiet fil-qasam tal-finanzi pubbliċi kif ukoll dawk tal-limitazzjoni u r-razzjonalizzazzjoni tal-ispejjeż pubbliċi applikabbli għall-amministrazzjonijiet pubbliċi kollha. Skont il-qorti tar-rinviju, kien ikun hemm biss ksur tad-dritt tal-Unjoni kieku ġie pprovat li, minħabba l-ammont tagħha jew in-natura tagħha, il-limitazzjoni prevista effettivament u konkretament twaqqaf lill-ARN milli jkollhom id-disponibbiltà tar-riżorsi kollha neċessarji, f’dak li għandu x’jaqsam ma persunal u mezzi finanzjarji, għat-twettieq tax-xogħol tagħhom. Madankollu, l-eżistenza ta’ tali ostakolu ma tistax tiġi preżunta u l-Awtorità ma pproduċiet ebda prova f’dan ir-rigward.
 It-tieni nett, skont din il-qorti, l-argument tal-Awtorità li għandha tiġi suġġetta biss għal għanijiet u obbligi ta’ riżultat, bħal dawk applikati għall-Banca d’Italia, ma għandux jiġi aċċettat, b’mod partikolari għaliex l-Awtorità ma wrietx, fir-rigward il-kawża inkwistjoni, is-similarità tagħha għal din l-istituzzjoni. Barra minn hekk, iż-żewġ dispożizzjonijiet speċifiċi ta’ limitazzjoni u ta’ razzjonalizzazzjoni tal-isepejjeż imsemmija mill-Awtorità jħallulha marġni sostanzjali ta’ manuvra.
 It-tielet nett, il-qorti tar-rinviju hija tal-fehma li ma jistax jiġi dedott mid-dispożizzjonijiet tad-Direttiva ta’ “Awtorizzazzjoni” li l-leġiżlatur nazzjonali ma jistax jimponi miżuri ta’ limitazzjoni u ta’ razzjonalizzazzjoni tal-ispejjeż fuq ARN għall-parti tal-ispejjeż tagħha li huma awto-finanzjati, li f’dan il-każ huwa ta’ iktar minn 90 % tal-ispejjeż tal-Awtorità billi, b’mod partikolari, id-drittijiet amministrattivi imposti mill-Awtorità huma, skont il-ġurisprudenza Taljana, ta’ natura fiskali u, għaldaqstant, jaqgħu taħt is-setgħa ta’ tassazzjoni tal-Istat.
 F’dawn iċ-ċirkustanzi, il-Consiglio di Stato (kunsill tal-Istat) iddeċieda li jissospendi l-proċedura u jagħmel lill-Qorti tal-Ġustizzja d-domanda preliminari li ġejja:
 “Il-prinċipji ta’ imparzjalità u ta’ indipendenza anki mill-perspettiva finanzjarja u organizzattiva li għandhom jiġu rikonoxxuti favur l- [ARN] msemmija fl-Artikolu 3 tad-[Direttiva Qafas], kif ukoll il-prinċipju ta’ awto-finanzjament sostanzjali [tal-ARN] msemmi fl-Artikolu 12 tad-Direttiva ta’ [“Awtorizzazzjoni”], jipprekludu leġiżlazzjoni nazzjonali (bħal dik inkwistjoni fil-kawża f’din il-kawża) li tissuġġetta anki lil tali [ARN], bħala regola ġenerali għad-dispożizzjonijiet fil-qasam tal-finanzi pubbliċi u, b’mod partikolari, għal dispożizzjonijiet speċifiċi marbuta mal-limitazzjoni u r-razzjonalizzazzjoni tal-ispejjeż tal-amminstrazzjonijiet pubbliċi?”
 Permezz tad-domanda tagħha, il-qorti tar-rinviju essenzjalment tistaqsi jekk l-Artikolu 3 tad-Direttiva Qafas u l-Artikolu 12 tad-Direttiva ta’ “Awtorizzazzjoni” għandhomx jiġu interpretati fis-sens li jipprekludu leġiżlazzjoni nazzjonali li tissuġġetta ARN, fis-sens tad-Direttiva Qafas, għal dispożizzjonijiet nazzjonali applikabbli fil-qasam tal-finanzi pubbliċi u, b’mod partikolari, għad-dispożizzjonijiet tal-limitazzjoni u tar-razzjonalizzazzjoni tal-ispejjeż tal-amministrazzjonijiet pubbliċi, bħal dawk inkwistjoni fil-kawża prinċipali.
 Mid-deċiżjoni tar-rinviju jirriżulta li d-dispożizzjonijiet inkwistjoni fil-kawża prinċipali huma, essenzjalment, l-ewwel nett l-Artikolu 1(2) tal-Liġi Nru 196, li abbażi tiegħu l-amministrazzjonijiet pubbliċi elenkati mill-Istitut huma suġġetti għar-regolamenti ġenerali Taljani applikabbli fil-qasam tal-kontabbiltà u tal-finanzi pubbliċi, it-tieni nett, l-Artikolu 1(5) tal-Liġi Nru 311, li abbażi tiegħu, għas-snin 2005 sal-2007, in-nefqa totali tal-amministrazzjonijiet pubbliċi inklużi fil-kontijiet ikkonsolidati tal-amministrazzjonijiet pubbliċi, elenkati mill-Istitut, ma għandhiex taqbeż 2 % tal-estimi korrispondenti aġġornati tas-sena preċedenti, u, it-tielet nett, l-Artikolu 22(1) tad-Digriet-Liġi Nru 223, li abbażi tiegħu l-ammonti allokati għall-2006 għal infiq għall-konsum intermedju tal-baġits ta’ entitajiet u organi pubbliċi mhux territorjali, imsemmija b’mod partikolari fl-Artikolu 1(5) tal-Liġi Nru 311, għandhom jitnaqqsu b’10 %.
 Għandu jiġi rrilevat l-ewwel nett li, fid-dawl tal-formulazzjoni ta’ dawn l-aħħar żewġ dispożizzjonijiet, kif esposti fit-talba għal deċiżjoni preliminari, ma jidhirx ċar sa liema punt dawn japplikaw għall Awtorità. Fil-fatt, din tal-aħħar tikkontesta, quddiem il-qorti tar-rinviju, il-preżenza tagħha fil-lista tal-Istitut ippubblikata fit-28 ta’ Settembru 2012, filwaqt li kien jidher li dawn id-dispożizzjonijiet kienu applikabbli biss għas-snin 2005 sa 2007, għall-waħda, u għas-sena 2006 biss, għall-oħra.
 Barra minn hekk, fl-osservazzjonijiet bil-miktub ippreżentati quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja, minbarra d-dispożizzjonijiet iċċitati mill-qorti tar-rinviju, l-Awtorità invokat dispożizzjonijiet speċjali oħra fil-qasam tal-finanzi pubbliċi applikabbli għaliha u li, fil-fehma tagħha, inaqqsu l-indipendenza tagħha iktar minn dak li jirriżulta diġà mid-dispożizzjonijiet speċifikament indikati minn din il-qorti.
 Madankollu, fil-kuntest tal-proċedura msemmija fl-Artikolu 267 TFUE, ma hijiex il-Qorti tal-Ġustizzja li għandha tagħti deċiżjoni dwar l-applikabbiltà ta’ dispożizzjonijiet nazzjonali jew li tistabbilixxi l-fatti rilevanti għas-soluzzjoni tal-kwistjoni fil-kawża prinċipali. Għall-kuntrarju, il-Qorti tal-Ġustizzja għandha tieħu inkunsiderazzjoni l-kuntest fattwali u leġiżlattiv li d-domanda preliminari tagħmel parti minnu, kif iddefinit fid-deċiżjoni tar-rinviju (ara b’mod partikolari, f’dan is-sens, is-sentenzi tat-13 ta’ Novembru 2003, Neri, C‐153/02, EU:C:2003:614, punti 34 u 35, kif ukoll tat-30 ta’ Ġunju 2005, Tod’s u Tod’s France, C‐28/04, EU:C:2005:418, punt 14).
 Għaldaqstant, il-Qorti tal-Ġustizzja ma tistax tissostitwixxi d-deċiżjoni tal-qorti tar-rinviju b’tagħha fir-rigward tal-kwistjoni ta’ jekk dawn l-aħħar dispożizzjonijiet kinux għadhom japplikaw għall-Awtorità meta din il-qorti ġiet adita bil-kwistjoni fil-kawża prinċipali (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-14 ta’ Settembru 1999, Gruber, C‐249/97, EU:C:1999:405, punt 19) u għandha tikkunsidra bħala stabbilit li dan huwa l-każ. Barra minn hekk, hemm lok, għall-Qorti tal-Ġustizzja, li tirrispondi għad-domanda magħmula biss fir-rigward id-dispożizzjonijiet esposti mill-qorti tar-rinviju.
 Fir-rigward, l-ewwel nett, tal-Artikolu 3 tad-Direttiva Qafas, għandu jiġi rrilevat li din id-dispożizzjoni, fil-verżjoni inizjali tagħha, kienet intiża, essenzjalment, skont il-premessa 11 tal-imsemmija direttiva, li tiggarantaxxi l-indipendenza u l-imparzjalità tal-ARN billi tiġi żgurata s-separazzjoni tal-funzjonijiet regolatorji u operattivi (sentenza tas-6 ta’ Marzu 2008, Comisión del Mercado de las Telecomunicaciones, C‐82/07, EU:C:2008:143, punt 13).
 Madankollu, il-premessa 11 tad-Direttiva Qafas, fil-verżjoni inizjali tagħha, kienet tippreċiża diġà li “[l]-ARN għandhom ikunu fil-pussess tar-riżorsi kollha meħtieġa, fir-rigward tan-numru ta’ impjegati, kapaċità, u mezzi finanzjarji, għat-twettieq tax-xogħol tagħhom”. Madankollu, dan il-għan ma ġiex rifless espressament fl-artikoli tagħha, minbarra l-preċiżazzjoni magħmulha fl-Artikolu 3(1) ta’ din id-direttiva, fil-verżjoni inizjali tagħha, li l-Istati Membri għandhom jiżguraw li kull wieħed mix-xogħlijiet assenjati lill-ARN f’din id-direttiva u fid-direttivi speċifiċi jitwettaq minn organu kompetenti, u dik magħmulha fil-paragrafu 3 tal-istess artikolu, li l-Istati Membri għandhom jiżguraw li l-ARN jeżerċitaw is-setgħat tagħhom b’mod imparzjali u trasparenti.
 Kif jirriżulta mill-premessa 13 tad-Direttiva 2009/140, b’din l-aħħar direttiva l-leġiżlatur tal-Unjoni ried isaħħaħ l-indipendenza tal-ARN sabiex jiżgura applikazzjoni iktar effettiva tal-qafas regolatorju u sabiex tiżdied l-awtorità tagħhom u l-prevedibbiltà fid-deċiżjonijiet tagħhom. Għalhekk, l-Artikolu 3(3) tad-Direttiva Qafas issa jipprevedi espressament li l-Istati Membri għandhom jiżguraw li l-ARN jeżerċitaw is-setgħat tagħhom b’mod imparzjali, trasparenti u tempestiv u li jkollhom ir-riżorsi finanzjarji u umani meħtieġa għat-twettiq tal-kompiti assenjati lilhom.
 Barra minn hekk, l-ewwel subparagrafu, tal-Artikolu 3(3)a tad-Direttiva Qafas timponi li l-ARN responsabbli għar-regolament tas-suq ex ante jew għar-riżoluzzjoni ta’ kwistjonijiet bejn impriżi għandhom jaġixxu b’indipendenza sħiħa u ma għandhom jitlobu jew jieħdu istruzzjonijiet minn ebda korp fir-rigward tal-eżerċizzju tal-kompiti assenjati lilhom taħt il-liġi nazzjonali li timplementa d-dritt tal-Unjoni, filwaqt li tispeċifika li “[d]an ma għandux ifixkel is-superviżjoni skont il-liġi kostituzzjonali nazzjonali”. Fir-rigward it-tielet subparagrafu tal-istess paragrafu, jippreċiża li l-Istati Membri għandhom jiżguraw li ARN imsemmija fl-ewwel subparagrafu tiegħu jkollhom baġits annwali separati, li jiġu ppubblikati, kif ukoll riżorsi finanzjarji u umani xierqa sabiex ikunu jistgħu jieħdu sehem b’mod attiv u jagħtu kontribut lill-BEREC.
 Minn dawn id-dispożizzjonijiet jirriżulta li d-Direttiva Qafas issa teżiġi li, sabiex l-indipendenza u l-imparzjalità tal-ARN tiġi żgurata, l-Istati membri għandhom jiżguraw, essenzjalment, li kollha jkollhom ir-riżorsi finanzjarji u umani meħtieġa sabiex iwettqu l-kompiti assenjati lilhom u, għall-ARN responsabbli għar-regolament tas-suq ex ante jew għar-riżoluzzjoni ta’ kwistjonijiet bejn impriżi, li jaġixxu b’indipendenza sħiħa. Madankollu, f’dawn id-dispożizzjonijiet, ma hemm xejn li jindika li l-osservanza ta’ dawn ir-rekwiżiti teskludi, bħala prinċipju, li ARN tiġi ssuġġettata għal dispożizzjonijiet nazzjonali applikabbli fil-qasam tal-finanzi pubbliċi, kif ukoll, b’mod partikolari għal dispożizzjonijiet limitazzjoni u r-razzjonalizzazzjoni tal-ispejjeż tal-amministrazzjonijiet pubbliċi, bħal dawk inkwistjoni fil-kawża prinċipali.
 F’dan ir-rigward, għandu jiġi enfasizzat li t-tieni frażi tal-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 3(3)a tad-Direttiva Qafas tipprevedi espressament li għalkemm l-ARN responsabbli għar-regolament tas-suq ex ante jew għar-riżoluzzjoni ta’ kwistjonijiet bejn impriżi għandhom jaġixxu b’indipendenza sħiħa u ma għandhom jitlobu jew jieħdu istruzzjonijiet minn ebda korp fir-rigward tal-eżerċizzju tal-kompiti assenjati lilhom, “[d]an ma għandux ifixkel is-superviżjoni skont il-liġi kostituzzjonali nazzjonali”.
 Issa, kif irrileva essenzjalment l-Avukat Ġenerali fil-punti 43 u 44 tal-konklużjonijiet tiegħu, din id-dispożizzjoni timplika li l-ARN jistgħu, skont l-Artikolu 3 tad-Direttiva Qafas, jiġu ssuġġettati validament għal ċerti regoli ta’ kontroll tal-baġit mill-parlament nazzjonali, li jinkludi s-sottomissjoni ex ante għal miżuri tal-limitazzjoni tal-ispejjeż pubbliċi.
 Għaldaqstant, tali miżuri ta’ limitazzjoni jistgħu jitqiesu li jikkawżaw preġudizzju għall-indipendenza u l-imparzjalità tal-ARN, kif iggarantiti mid-Direttiva Qafas, u għalhekk, li huma inkompatibbli mal-Artikolu 3 ta’ din id-direttiva, biss jekk jista’ jiġi kkonstatat li, minn natura tagħhom, huma jipprekludu li l-ARN ikkonċernati jeżerċitaw il-funzjonijiet assenjati lilhom mill-imsemmija direttiva u d-direttivi speċifiċi b’mod sodisfaċjenti jew jekk jiksru l-kundizzjonijiet li d-Direttiva Qafas timponi fuq l-Istati Membri li josservaw sabiex jintlaħaq il-grad ta’ indipendenza u ta’ imparzjalità tal-ARN li din id-direttiva teżiġi.
 Madankollu, hija l-qorti tar-rinviju li għandha tivverifika jekk id-dispożizzjonijiet nazzjonali inkwistjoni fil-kawża prinċipali humiex ta’ natura li jostakolaw lill-Awtorità milli jkollha r-riżorsi finanzjarji u umani neċessarji għat-twettiq tal-kompiti assenjati lilha, u b’mod partikolari, bħala ARN responsabbli għar-regolazzjoni tas-suq ex ante u għar-riżoluzzjoni ta’ kwistjonijiet bejn impriżi, sabiex tkun tista’ tieħu sehem b’mod attiv u tagħti kontribut lill-BEREC. Il-qorti tar-rinviju tirrileva li l-Awtorità ma pproduċiet ebda prova f’dan ir-rigward u li hija sempliċement affermat, b’mod ġenerali, li d-dispożizzjonijiet inkwistjoni fil-kawża prinċipali jippreġudikaw l-awtonomija finanzjarja tagħha u, konsegwentement, l-indipendenza tagħha.
 Għandu jiġi rrilevat ukoll li, kif jirriżulta mid-deċiżjoni tar-rinviju u mill-punt 27 ta’ din is-sentenza, id-dispożizzjonijiet speċjali ta’ limitazzjoni u ta’ razzjonalizzazzjoni tal-ispejjeż tal-amministrazzjonijiet pubbliċi, inkwistjoni fil-kawża prinċipali, huma limitati, l-ewwel nett, għall-limitazzjoni taż-żieda tal-ammont ta’ spejjeż li jistgħu jiġu deċiżi mill-Awtorità u, it-tieni nett, għall-impożizzjoni ta’ tnaqqis tal-“infiq għall-konsum intermedju” biss. Barra minn hekk, kif irrilevat mill-qorti tar-rinviju, in-natura ġenerika ta’ dawn iż-żewġ dispożizzjonijiet tagħti lill-Awtorità marġni sostanzjali ta’ manuvra għall-implementazzjoni tagħhom. Fl-aħħar nett, dawn huma dispożizzjonijiet applikabbli għal numru ta’ amministrazzjonijiet u organi pubbliċi.
 Barra minn hekk, ma huwiex ikkontestat, fil-kawża prinċipali, li l-Awtorità ser tkompli jkollha baġit annwali separat u li jiġi ppubblikat skont it-tielet subparagrafu tal-Artikolu 3(3)a tad-Direttiva Qafas.
 Barra minn hekk, hekk kif irrileva wkoll l-Avukat Ġenerali fil-punti 48 sa 50 tal-konklużjonijiet tiegħu, fid-dawl tal-funzjonijiet fondamentalment differenti tagħhom, l-Awtorità ma tistax validament tippretendi li d-Direttiva Qafas timponi fuq l-Istati Membri li jiggarantixxu lill-ARN l-istess sistema ta’ indipendenza bħal dik prevista mid-dritt tal-Unjoni għall-banek ċentrali.
 F’dawn iċ-ċirkustanzi, għandu jiġi kkonstatat li, bla ħsara għall-verifika mill-qorti tar-rinviju, l-Artikolu 3 tad-Direttiva Qafas ma jipprekludix li jiġu applikati għal ARN, fis-sens ta’ din id-direttiva, dispożizzjonijiet nazzjonali fil-qasam tal-finanzi pubbliċi kif ukoll, b’mod partikolari, dispożizzjonijiet ta’ limitazzjoni u ta’ razzjonalizzazzjoni tal-ispejjeż tal-amministrazzjonijiet pubbliċi, bħal dawk inkwistjoni fil-kawża prinċipali.
 Fir-rigward, it-tieni nett, tal-Artikolu 12 tad-Direttiva ta’ “Awtorizzazzjoni”, għandu jitfakkar li l-ħlasijiet amministrattivi li l-Istati Membri jistgħu jimponu, bis-saħħa ta’ dan l-artikolu, fuq impriżi li jfornu servizz jew network taħt l-awtorizzazzjoni ġenerali jew li lilhom ikun ingħata dritt ta’ użu, għall-finanzjament tal-attivitajiet tal-ARN, għandhom ikunu esklużivament intiżi biex ikopru l-ispejjeż amministrattivi globali relatati mal-attivitajiet imsemmija fl-Artikolu 12(1)(a) ta’ din id-direttiva. Għalhekk, dawn ma jistgħux jintużaw sabiex ikopru l-ispejjeż relatati ma’ kompiti oħra minbarra dawk elenkati f’din id-dispożizzjoni u, b’mod partikolari, ma humiex intiżi li jkopru spejjeż amministrattivi ta’ kull natura sostnuti mill-ARN (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tat-18 ta’ Lulju 2013, Vodafone Omnitel et, C‐228/12 sa C‐232/12 u C‐254/12 sa C‐258/12, EU:C:2013:495, punti 38 sa 40 u 42).
 Barra minn hekk, mill-Artikolu 12(2) tad-Direttiva ta’ “Awtorizzazzjoni”, moqri fid-dawl tal-premessa 30 tagħha, jirriżulta li l-imsemmija ħlasijiet għandhom ikopru l-ispejjeż amministrattivi reali li jirriżultaw mill-attivitajiet elenkati fil-paragrafu 1(a) ta’ dan l-artikolu u jkunu f’bilanċ ma’ dawn l-ispejjeż. Għalhekk, id-dħul kollu miksub abbażi tal-ħlasijiet inkwistjoni ma jistax jeċċedi l-ispejjeż kollha marbuta ma’ dawn l-attivitajiet (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tat-18 ta’ Lulju 2013, Vodafone Omnitel et, C‐228/12 sa C‐232/12 u C‐254/12 sa C‐258/12, EU:C:2013:495, punti 41 u 42).
 Għalkemm l-Artikolu 12 tad-Direttiva ta’ “Awtorizzazzjoni” fil-fatt jippermetti lill-ARN jiffinanzjaw parti mill-attivitajiet tagħhom mill-ħlasijiet amministrattivi, din id-dispożizzjoni ma tistax titqies li tagħti lill-Awtorità dritt assolut li tistabbilixxi l-ammont ta’ dawn il-ħlasijiet mingħajr ma tieħu inkunsiderazzjoni d-dispożizzjonijiet nazzjonali applikabbli fil-qasam tal-finanzi pubbliċi u intiżi għall-kontroll u għal-limitazzjoni tal-ispejjeż pubbliċi. Fil-fatt, kif jirriżulta mid-deċiżjoni tar-rinviju, l-imsemmija ħlasijiet huma ta’ natura fiskali u, għaldaqstant, huma taxxi imposti mill-Istat Taljan. Għalhekk, l-iffissar tal-ammont tagħhom mill-Awtorità ma jistax isir mingħajr l-applikazzjoni ta’ tali dispożizzjonijiet peress li, barra minn hekk, skont dak li ġie speċifikat fil-punt 39 ta’ din is-sentenza, dawn id-dispożizzjonijiet ma jiksrux l-Artikolu 3 tad-Direttiva Qafas.
 Fid-dawl tal-kunsiderazzjonijiet kollha preċedenti, ir-risposta għad-domanda magħmula għandha tkun li l-Artikolu 3 tad-Direttiva Qafas u l-Artikolu 12 tad-Direttiva ta’ “Awtorizzazzjoni” għandhom jiġu interpretati fis-sens li ma jipprekludux leġiżlazzjoni nazzjonali li tissuġġetta ARN, fis-sens tad-Direttiva Qafas, għal dispożizzjonijiet nazzjonali applikabbli fil-qasam tal-finanzi pubbliċi u, b’mod partikolari, għad-dispożizzjonijiet ta’ limitazzjoni u ta’ razzjonalizzazzjoni tal-ispejjeż tal-amministrazzjonijiet pubbliċi, bħal dawk inkwisjoni fil-kawża prinċipali.
 L-Artikolu 3 tad-Direttiva 2002/21/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tas-7 ta’ Marzu 2002, dwar kwadru regolatorju komuni għan-networks ta’ komunikazzjonijiet u servizzi elettroniċi (Direttiva “Qafas”), kif emendata bid-Direttiva 2009/140/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tal-25 ta’ Novembru 2009, u l-Artikolu 12 tad-Direttiva 2002/20/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tas-7 ta’ Marzu 2002, dwar l-awtorizzazzjoni ta’ networks u servizzi ta’ komunikazzjonijiet elettroniċi (Direttiva ta’ “Awtorizzazzjoni”), għandhom jiġu interpretati fis-sens li ma jipprekludux leġiżlazzjoni nazzjonali li tissuġġetta awtorità regolatorja nazzjonali, fis-sens tad-Direttiva 2002/21, kif emendata bid-Direttiva 2009/140, għal dispożizzjonijiet nazzjonali applikabbli fil-qasam tal-finanzi pubbliċi u, b’mod partikolari, għad-dispożizzjonijiet ta’ limitazzjoni u ta’ razzjonalizzazzjoni tal-ispejjeż tal-amministrazzjonijiet pubbliċi, bħal dawk inkwisjoni fil-kawża prinċipali.


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 25.9.2010
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 L 252/119
 DÉCISION DU PARLEMENT EUROPÉEN
 du 5 mai 2010
 concernant la décharge sur l’exécution du budget du Centre de traduction des organes de l’Union européenne pour l’exercice 2008
 (2010/508/UE)
 LE PARLEMENT EUROPÉEN,
 vu les comptes annuels définitifs du Centre de traduction des organes de l’Union européenne relatifs à l’exercice 2008,
 vu le rapport de la Cour des comptes sur les comptes annuels du Centre de traduction des organes de l’Union européenne relatifs à l’exercice 2008, accompagné des réponses du Centre (1),
 vu la recommandation du Conseil du 16 février 2010 (5827/2010 – C7-0061/2010),
 vu l’article 276 du traité CE et l’article 319 du traité sur le fonctionnement de l'Union européenne,
 vu le règlement (CE, Euratom) no 1605/2002 du Conseil du 25 juin 2002 portant règlement financier applicable au budget général des Communautés européennes (2), et notamment son article 185,
 vu le règlement (CE) no 2965/94 du Conseil du 28 novembre 1994 portant création d’un Centre de traduction des organes de l’Union européenne (3), et notamment son article 14,
 vu le règlement (CE, Euratom) no 2343/2002 de la Commission du 19 novembre 2002 portant règlement financier-cadre des organismes visés à l’article 185 du règlement (CE, Euratom) no 1605/2002 (4), et notamment son article 94,
 vu l’article 77 et l’annexe VI de son règlement,
 vu le rapport de la commission du contrôle budgétaire (A7-0071/2010),
 1.
 donne décharge au directeur du Centre de traduction des organes de l’Union européenne sur l’exécution du budget du Centre pour l’exercice 2008;
 2.
 présente ses observations dans la résolution ci-après;
 3.
 charge son président de transmettre la présente décision, ainsi que la résolution qui en fait partie intégrante, au directeur du Centre de traduction des organes de l’Union européenne, au Conseil, à la Commission et à la Cour des comptes, et d’en assurer la publication au Journal officiel de l’Union européenne (série L).
 Le président
 Jerzy BUZEK
 Le secrétaire général
 Klaus WELLE
 (1) JO C 304 du 15.12.2009, p. 107.
 (2) JO L 248 du 16.9.2002, p. 1.
 (3) JO L 314 du 7.12.1994, p. 1.
 (4) JO L 357 du 31.12.2002, p. 72.
 ---documentbreak---
 25.9.2010
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 L 252/120
 RÉSOLUTION DU PARLEMENT EUROPÉEN
 du 5 mai 2010
 contenant les observations qui font partie intégrante de sa décision concernant la décharge sur l’exécution du budget du Centre de traduction des organes de l’Union européenne pour l’exercice 2008
 LE PARLEMENT EUROPÉEN,
 vu les comptes annuels définitifs du Centre de traduction des organes de l’Union européenne relatifs à l’exercice 2008,
 vu le rapport de la Cour des comptes sur les comptes annuels du Centre de traduction des organes de l’Union européenne relatifs à l’exercice 2008, accompagné des réponses du Centre (1),
 vu la recommandation du Conseil du 16 février 2010 (5827/2010 — C7-0061/2010),
 vu l’article 276 du traité CE et l’article 319 du traité sur le fonctionnement de l'Union européenne,
 vu le règlement (CE, Euratom) no 1605/2002 du Conseil du 25 juin 2002 portant règlement financier applicable au budget général des Communautés européennes (2), et notamment son article 185,
 vu le règlement (CE) no 2965/94 du Conseil du 28 novembre 1994 portant création d’un Centre de traduction des organes de l’Union européenne (3), et notamment son article 14,
 vu le règlement (CE, Euratom) no 2343/2002 de la Commission du 19 novembre 2002 portant règlement financier-cadre des organismes visés à l’article 185 du règlement (CE, Euratom) no 1605/2002 (4), et notamment son article 94,
 vu l’article 77 et l’annexe VI de son règlement,
 vu le rapport de la commission du contrôle budgétaire (A7-0071/2010),
 A.
 considérant que la Cour des comptes indique avoir obtenu une assurance raisonnable que les comptes annuels de l’exercice 2008 sont fiables et que les opérations sous-jacentes sont légales et régulières,
 B.
 considérant que, le 23 avril 2009, le Parlement a donné décharge au directeur du Centre de traduction des organes de l’Union européenne pour l’exécution du budget du Centre pour l’exercice 2007 (5) et que, dans sa résolution accompagnant la décision de décharge, le Parlement, notamment:
 —
 prenait acte de l’observation formulée par la Cour des comptes dans son rapport 2006, selon laquelle l’excédent budgétaire accumulé s’est élevé à 16 900 000 EUR en 2006 et que le Centre rembourserait 9 300 000 EUR à ses clients en 2007; partageait l’avis de la Cour des comptes sur le fait que cette accumulation d’excédents montrait que la méthode utilisée par le Centre pour fixer le prix de ses traductions n’était pas suffisamment précise,
 —
 demandait que la Commission et le Centre s’emploient à résoudre rapidement le différend qui les oppose sur la contribution au régime de pension du personnel;
 Performance
 1.
 félicite le Centre d’avoir mis au point un outil informatique efficace, le FLOSYSWEB, qui permet aux clients d’envoyer les textes à traduire en choisissant l’un des formats proposés et de recevoir les traductions par le même système;
 Excédent budgétaire contraire au règlement de base
 2.
 prend acte que, depuis plusieurs années, le Centre a un excédent budgétaire accumulé contraire au règlement (CE) no 2965/94, excédent qui, en 2008, s’est élevé à 26 700 000 EUR (il était de 16 900 000 EUR en 2006, de 10 500 000 EUR en 2005 et de 3 500 000 EUR en 2004); prend acte que ce surplus tient essentiellement au manque de précision dans les prévisions relatives aux demandes de traduction transmises par ses clients; demande au Centre de prendre des mesures plus efficaces pour remédier à cette augmentation constante de son excédent;
 3.
 observe qu’en 2009, le Centre a remboursé 11 450 000 EUR à ses clients; souligne aussi qu’en 2007 le Centre avait déjà remboursé 9 300 000 EUR à ses clients;
 4.
 note qu’en 2008, des produits d’intérêts à hauteur de 1 580 984,34 EUR ont été inscrits au compte du Centre; conclut des comptes annuels de l’exercice et de la hauteur des intérêts que le Centre dispose de façon durable de soldes de trésorerie extrêmement élevés; note qu’au 31 décembre 2008, les soldes de trésorerie du Centre s’élevaient à 48 405 006,88 EUR; demande à la Commission de vérifier quelles sont les possibilités, sur la base de l’article 15, paragraphe 5, du règlement (CE, Euratom) no 2343/2002, de veiller à ce que la gestion des liquidités selon une approche axée sur les besoins produise tous ses effets, et quelles sont les modifications conceptuelles nécessaires pour maintenir les soldes de trésorerie de l’Agence de façon durable au niveau le plus bas possible; invite le Centre à facturer dans l’avenir les prestations qu’il fournit à ses clients sur la base des coûts réels;
 Cotisations de pensions pour le personnel
 5.
 trouve très regrettable, alors que des résolutions sur la décharge attirent l’attention sur ce problème depuis de nombreuses années, qu’une solution n’ait pas encore été trouvée au conflit qui oppose le Centre et la Commission au sujet de la contribution de l’employeur au régime de pension du personnel;
 6.
 constate avec préoccupation que ce conflit toujours en cours avec la Commission coûte au Centre plusieurs millions; observe en particulier que le Centre a établi, en 2008, une réserve de 15 300 000 EUR pour faire face aux conséquences de ce conflit; demande, par conséquent, au Centre d’informer l’autorité de décharge du développement des négociations et des coûts d’effectifs (en temps et en dépenses) causés par ce conflit;
 Audit interne
 7.
 prend acte que le Centre a créé, en 2006, un poste d’audit interne, pourvu depuis février 2008;
 8.
 constate que la plupart des recommandations du service d’audit interne ont été entre-temps mises en œuvre; juge de la plus haute importance que le Centre applique une véritable politique en ce qui concerne les postes sensibles et la mobilité du personnel;
 Ressources humaines
 9.
 constate que 81 % seulement des emplois prévus étaient occupés par des fonctionnaires et des agents temporaires en décembre 2008; prend acte que le Centre a justifié cette insuffisance par un manque d’espace de bureaux qui n’a pas permis de recruter conformément à ce qui était prévu au tableau des effectifs; estime néanmoins que le Centre doit planifier d’une manière plus réaliste et efficace ses procédures de recrutement, afin de respecter les délais et de prévoir toutes les exigences liées à une augmentation du personnel du Centre;
 10.
 engage le Centre à définir des parcours complets de formation prenant en compte les qualifications et les savoir-faire que le personnel doit acquérir pour conserver un niveau élevé de compétence; approuve, en outre, les initiatives que le Centre a prises afin de contrôler efficacement la qualité de ses formations;
 11.
 renvoie, pour d’autres observations de nature horizontale accompagnant la décision de décharge, à sa résolution du 5 mai 2010 sur la performance, la gestion financière et le contrôle des agences (6).
 (1) JO C 304 du 15.12.2009, p. 107.
 (2) JO L 248 du 16.9.2002, p. 1.
 (3) JO L 314 du 7.12.1994, p. 1.
 (4) JO L 357 du 31.12.2002, p. 72.
 (5) JO L 255 du 26.9.2009, p. 145.
 (6) Textes adoptés de cette date, P7_TA(2010)0139 (voir page 241 du présent Journal officiel).


text:
 REGULAMENTUL DE PUNERE ÎN APLICARE (UE) .../... AL COMISIEI
 din XXX
 de modificare a Regulamentului de punere în aplicare (UE) 2018/764 privind taxele și sumele de bani care trebuie plătite Agenției Uniunii Europene pentru Căile Ferate și condițiile de plată a acestora
 (Text cu relevanță pentru SEE)
 COMISIA EUROPEANĂ,
 având în vedere Tratatul privind funcționarea Uniunii Europene,
 având în vedere Regulamentul (UE) 2016/796 al Parlamentului European și al Consiliului din 11 mai 2016 privind Agenția Uniunii Europene pentru Căile Ferate și de abrogare a Regulamentului (CE) nr. 881/2004
 1
 , în special articolul 80 alineatul (1),
 întrucât:
 (1)Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2018/764 al Comisiei
 2
 stabilește taxele și sumele de bani (tarifele) care trebuie plătite Agenției Uniunii Europene pentru Căile Ferate („agenția”) pentru desfășurarea anumitor activități și pentru prestarea altor servicii menționate în Regulamentul (UE) 2016/796.
 (2)În timp ce majoritatea costurilor generate de activitățile agenției este acoperită de bugetul UE, articolul 80 alineatul (2) primul paragraf din Regulamentul (UE) 2016/796 impune agenției să perceapă taxe și tarife pentru eliberarea autorizațiilor (de tip) pentru vehicule, a certificatelor unice de siguranță și a aprobărilor pentru sistemul european de management al traficului feroviar („ERTMS”), precum și pentru furnizarea altor servicii. În conformitate cu articolul 80 alineatul (3) din Regulamentul (UE) 2016/796, cuantumul taxelor și tarifelor trebuie stabilit la un nivel care să asigure faptul că veniturile aferente sunt suficiente pentru a acoperi costul integral al sarcinilor îndeplinite și al serviciilor prestate de agenție.
 (3)În conformitate cu articolul 10 din Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2018/764, Comisia trebuie să evalueze regimul taxelor și tarifelor („sumelor de bani”) o dată în fiecare exercițiu financiar. Această evaluare trebuie să se bazeze pe evaluarea rezultatelor financiare anterioare ale agenției și pe estimarea acesteia privind cheltuielile și veniturile viitoare. Pe baza evaluării rezultatelor financiare și a previziunilor agenției, Comisia revizuiește taxele și tarifele, dacă este necesar. Comisia urmează să reexamineze regulamentul în vederea introducerii progresive a unor taxe fixe până cel târziu la 16 iunie 2022.
 (4)În 2018, când a fost adoptat Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2018/764, nu existau date financiare fiabile, deoarece agenția nu începuse încă să prelucreze cereri. Începând din 2019, rapoartele anuale ale agenției menționate la articolul 51 alineatul (1) litera (a) din Regulamentul (UE) 2016/796 stabilesc că, în exercitarea rolului său de autoritate a Uniunii responsabilă cu sarcinile de certificare și de autorizare menționate la articolele 14, 20, 21 și 22 din Regulamentul (UE) 2016/796, agenția se confruntă cu un dezechilibru negativ semnificativ și recurent în cadrul bugetului său. Acest dezechilibru rezultă din nivelul insuficient al taxelor și tarifelor percepute în conformitate cu articolul 80 alineatul (2) din Regulamentul (UE) 2016/796 pentru a compensa costurile legate de prelucrarea cererilor și de prestarea de servicii.
 (5)Pentru ca agenția să poată acoperi costurile de prelucrare a cererilor, bugetul Uniunii a trebuit să acopere parțial aceste costuri. În plus, pentru a-și echilibra bugetul, agenția a trebuit să reducă drastic alte activități, în afara celor care sunt finanțate din taxe și tarife. Potrivit documentelor unice anuale de programare ale agenției, previziunile pentru 2021 și pentru 2022 implică o situație financiară similară în viitor. Prin urmare, este necesară revizuirea regimului taxelor și tarifelor agenției.
 (6)Pare necesar să se majoreze tariful orar, care este în prezent mai mic decât costul orar suportat de agenție pentru emiterea deciziilor către solicitanții de autorizații, de certificate și de aprobări. Prin urmare, tarifele („sumele de bani”) definite în Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2018/764 trebuie revizuite pentru a acoperi costurile anuale suportate de agenție pentru prelucrarea cererilor și pentru punerea la dispoziție a ghișeului unic tuturor solicitanților care se adresează agenției pentru a obține autorizații europene pentru vehicule, de certificate unice de siguranță și de aprobări de proiecte ERTMS.
 (7)Agenția a perceput taxe și tarife exclusiv în temeiul unui tarif orar calculat pe baza timpului alocat pentru emiterea deciziilor sale și pentru prestarea serviciilor sale. Trebuie introdus un regim de taxe fixe pentru a se reduce și mai mult sarcina administrativă și pentru a se spori previzibilitatea costurilor preconizate pentru fiecare cerere, în beneficiul tuturor părților implicate. Mai mult, începând din 2019 agenția a dobândit experiență și a stabilit o metodologie suficient de solidă pentru calcularea costului mediu de prelucrare a cererilor individuale. Prin urmare, trebuie să se aplice taxe fixe pentru prelucrarea cererilor privind un vehicul sau o serie de vehicule considerate a fi în conformitate cu un tip de vehicul autorizat anterior în temeiul articolului 25 alineatul (1) din Directiva (UE) 2016/797 a Parlamentului European și a Consiliului
 3
 .
 (8)Ghișeul unic gratuit generează costuri de întreținere și de dezvoltare considerabile. Prin urmare, trebuie să se plătească taxe și pentru utilizarea ghișeului unic atunci când destinatarul cererilor depuse la ghișeul unic este agenția. Solicitanții trebuie să plătească taxe la rate fixe, în funcție de impactul cererilor asupra ghișeului unic în ceea ce privește documentele încărcate și stocate, funcționalitățile exploatate și corespondența păstrată, precum și proporțional cu costul total estimat al deciziei relevante. Mai mult, în cazul în care cererea de conformitate cu tipul de vehicul este depusă la agenție, taxa pentru utilizarea ghișeului unic trebuie să devină parte integrantă din taxa globală pentru eliberarea autorizațiilor pentru vehicule care fac obiectul unor taxe fixe.
 (9)Taxele și tarifele trebuie să reflecte situația specifică a microîntreprinderilor și a întreprinderilor mici și mijlocii. Prin urmare, trebuie aplicată o reducere specifică.
 (10)Toate criteriile și metodologia de definire a nivelului taxelor și al tarifelor se bazează pe principiul că veniturile aferente acestora trebuie să acopere costul total al serviciilor furnizate, evitând un deficit sau o acumulare semnificativă de excedent, în conformitate cu articolul 80 alineatul (3) primul paragraf din Regulamentul (UE) 2016/796.
 (11)Experiența dobândită în aplicarea Regulamentului de punere în aplicare (UE) 2018/764 a demonstrat că condițiile de plată a taxelor și a tarifelor trebuie modernizate și ajustate pentru a se reduce riscul de neplată din partea solicitanților ale cărei capacitate financiară este în pericol și din partea solicitanților stabiliți în țări terțe, față de care agenția nu dispune de garanții adecvate pentru asigurarea respectării normelor. Este oportun ca agenția să factureze sumele plătibile la începutul procesului de depunere, pentru a reduce riscul de întârziere a plăților sau de neplată. Ea trebuie să pună la dispoziție opțiuni de plată online.
 (12)Întrucât taxele și tarifele reflectă în mare măsură cheltuielile cu personalul ale agenției și cheltuielile directe conexe legate de activitățile menționate la articolul 80 alineatul (2) din Regulamentul (UE) 2016/796, sumele relevante trebuie indexate de agenție o dată în fiecare exercițiu financiar, pentru a ține seama de rata inflației și de actualizarea anuală a remunerațiilor personalului agenției, pe baza unor date fiabile.
 (13)Agenția trebuie să adopte integral principiul eficienței din punctul de vedere al costurilor și, prin urmare, să încerce în permanență să îmbunătățească procesele aplicate pentru îndeplinirea sarcinilor care îi revin în temeiul Regulamentul (UE) 2016/796 și, în special, să asigure corespondența domeniului de aplicare al sarcinilor și a resurselor disponibile. În acest sens, ea trebuie să realizeze un veritabil spațiu feroviar unic european și trebuie să țină seama de obiectivele politicii feroviare a UE pentru o mobilitate mai sustenabilă și mai inteligentă, precum și pentru un sector feroviar inovator, sigur, puternic și pe deplin interoperabil.
 (14)Prin urmare, Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2018/764 trebuie să fie modificat în consecință.
 (15)Măsurile prevăzute în prezentul regulament sunt conforme cu avizul comitetului instituit prin articolul 51 din Directiva (UE) 2016/797,
 ADOPTĂ PREZENTUL REGULAMENT:
 Articolul 1
 Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2018/764 se modifică după cum urmează:
 (1)La articolul 1, alineatul (1) se înlocuiește cu următorul text:
 „(1)
 Prezentul regulament stabilește taxele și sumele de bani care trebuie plătite Agenției Uniunii Europene pentru Căile Ferate («agenția») pentru prelucrarea cererilor în temeiul articolelor 14, 20, 21 și 22 din Regulamentul (UE) 2016/796, inclusiv pentru utilizarea de către un solicitant a ghișeului unic prevăzut la articolul 12 din regulamentul respectiv pentru depunerea cererilor la agenție, precum și pentru prestarea altor servicii în concordanță cu obiectivele pentru care a fost înființată agenția. El precizează și metoda care trebuie utilizată la calcularea taxelor și a sumelor de bani respective, precum și condițiile de plată a acestora.”.
 (2)Articolul 2 se înlocuiește cu următorul text:
 „Articolul 2
 Tipuri de taxe și de sume de bani percepute de agenție
 (1)
 Agenția percepe taxe:
 (a)pentru depunerea cererilor la agenție prin intermediul ghișeului unic, dacă acestea nu sunt incluse în taxele fixe pentru prelucrarea cererilor;
 (b)pentru prelucrarea cererilor depuse la agenție, inclusiv pentru emiterea estimărilor menționate la articolul 4 sau în cazul în care o cerere este retrasă ulterior de către solicitant;
 (c)în cazul în care agenția reînnoiește, restricționează, modifică sau revizuiește o decizie emisă în conformitate cu Directiva (UE) 2016/798 sau cu Directiva (UE) 2016/797.
 Agenția poate percepe taxe în cazul în care revocă o autorizație de introducere pe piață din cauza unei neconformități constatate ulterior cu cerințele esențiale a unui vehicul în uz sau a unui tip de vehicul în conformitate cu articolul 26 din Directiva (UE) 2016/797 sau pentru că titularul unui certificat unic de siguranță nu mai îndeplinește condițiile de certificare în conformitate cu articolul 17 alineatele (5) și (6) din Directiva 2016/798.
 (2)
 Cererile menționate la alineatul (1) primul paragraf literele (a) și (b) vizează:
 (a)autorizațiile de introducere pe piață a vehiculelor și a tipurilor de vehicule în conformitate cu articolele 20 și 21 din Regulamentul (UE) 2016/796, în afara celor menționate la litera (b) de la prezentul alineat;
 (b)autorizațiile de introducere pe piață a unui vehicul sau a unei serii de vehicule care este în conformitate cu un tip de vehicul autorizat în temeiul articolului 25 alineatul (1) din Directiva (UE) 2016/797;
 (c)certificatele unice de siguranță în conformitate cu articolul 14 din Regulamentul (UE) 2016/796;
 (d)deciziile de aprobare a conformității în ceea ce privește interoperabilitatea a unei soluții de echipamente ERTMS terestre cu STI aplicabilă, în conformitate cu articolul 22 din Regulamentul (UE) 2016/796;
 (e)cererile de implicare prealabilă în conformitate cu articolul 22 din Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2018/545 al Comisiei și cu articolul 2 alineatul (3) și articolul 4 alineatul (5) din Regulamentul de punere în aplicare 2018/763 al Comisiei;
 (f)contestațiile menționate la articolul 58 din Regulamentul (UE) 2016/796, în conformitate cu articolul 7 din prezentul regulament.
 (3)
 Agenția percepe sume de bani pentru prestarea altor servicii decât cele menționate la alineatul (1), cerute de solicitant sau de oricare altă persoană sau entitate.
 (4)
 Agenția publică o listă a serviciilor pe site-ul său web.”.
 (3)Articolul 3 se înlocuiește cu următorul text:
 „Articolul 3
 Calcularea taxelor, a sumelor de bani și a taxelor fixe percepute de agenție
 1.Cuantumul taxelor aferent utilizării ghișeului unic pentru depunerea la agenție a cererilor menționate la articolul 2 alineatul (2) literele (a), (c), (d) și (e) este o sumă fixă specificată în tabelul A de la punctul 2 din anexă. Această taxă fixă trebuie plătită în momentul depunerii cererii.
 2.Cuantumul taxelor pentru prelucrarea cererilor menționate la articolul 2 alineatul (2) literele (a), (c), (d) și (e), inclusiv pentru desfășurarea activităților menționate la articolul 2 alineatul (1) primul paragraf litera (c) și al doilea paragraf, este egal cu totalul următoarelor:
 (a)numărul de ore petrecute de personalul agenției și de experții externi pentru prelucrarea cererii, înmulțit cu tariful orar al agenției specificat la punctul 1 din anexă;
 (b)cuantumul taxelor percepute de agenție este suplimentat cu cuantumul relevant furnizat de autoritățile naționale de siguranță («ANS»), care rezultă din costurile de prelucrare a componentei naționale a cererii.
 3.Cuantumul taxelor pentru depunerea și prelucrarea cererilor respective și pentru eliberarea autorizațiilor menționate la articolul 2 alineatul (2) litera (b) este o sumă fixă specificată în tabelul B de la punctul 3 din anexă și include taxa pentru utilizarea ghișeului unic menționată la alineatul (1). Această taxă fixă trebuie plătită în momentul depunerii cererii.
 4.Cuantumul taxelor pentru serviciile menționate la articolul 2 alineatul (3) este egal cu numărul de ore petrecute de personalul agenției și de experții externi, înmulțit cu tariful orar al agenției specificat la punctul 1 din anexă.
 5.La cererea solicitantului, în cazul microîntreprinderilor sau al întreprinderilor mici sau mijlocii se aplică o reducere de 20 % din suma percepută de Agenție pentru o cerere. Această solicitare trebuie făcută când se depune cererea, atunci când se aplică taxe fixe, și cel târziu înainte ca agenția să emită o factură în toate celelalte cazuri.
 În sensul prezentului regulament, microîntreprindere sau întreprindere mică sau mijlocie înseamnă un producător, un administrator de infrastructură sau o întreprindere feroviară autonomă, care este stabilit(ă) sau își are sediul într-o țară membră a Spațiului Economic European și care îndeplinește condițiile prevăzute în Recomandarea 2003/361/CE a Comisiei
 4
 .
 Solicitantul trebuie să prezinte dovezi, prin intermediul ghișeului unic, care să demonstreze că se califică drept microîntreprindere sau întreprindere mică sau mijlocie. Agenția evaluează dovezile furnizate și decide să refuze cererea de acordare a statutului de microîntreprindere sau de întreprindere mică sau mijlocie în caz de îndoieli sau de lipsă de justificare.”.
 (4)Articolul 5 se modifică după cum urmează:
 (a)alineatul (1) se înlocuiește cu următorul text:
 „(1) Agenția emite o factură pentru taxele și sumele de bani datorate, în termen de 30 de zile calendaristice de la data:
 (a)deciziei sale, cu excepția deciziilor care intră sub incidența regimului de taxe fixe sau care fac obiectul articolului 6 alineatul (3);
 (b)deciziei comisiei pentru soluționarea contestațiilor;
 (c)la care s-a încheiat serviciul prestat;
 (d)retragerii unei cereri;
 (e)oricărui alt eveniment care a dus la încetarea prelucrării unei cereri.
 În ceea ce privește taxele fixe care trebuie plătite la momentul depunerii cererii, menționate la articolul 3 alineatele (1) și (3), înainte de prelucrarea cererii de către agenție, agenția poate conveni asupra unei alte date scadente cu fiecare solicitant în parte și poate, de asemenea, să încheie un acord special privind facturarea. ”;
 (b)alineatul (2) se înlocuiește cu următorul text:
 „(2) Factura conține următoarele elemente, după caz:
 (a)diferențierea între taxe sau sume de bani;
 (b)cuantumurile care fac obiectul unor taxe fixe;
 (c)în cazul în care nu se aplică taxe fixe, numărul de ore petrecute sub responsabilitatea agenției și tariful orar aplicat;
 (d)atunci când este cazul, costurile facturate de către ANS responsabilă. Acestea se specifică în legătură cu sarcinile executate și cu timpul lucrat sau sub forma unor rate fixe aplicate de ANS pentru prelucrarea componentei naționale a cererii.”;
 (c)se introduce următorul alineat (4a):
 „(4a) În cazul în care solicitanților li se aplică articolul 6 alineatul (3), agenția are dreptul de a emite notificări de plată prin care să solicite plata parțială pentru componentele deja prelucrate ale cererii. În absența plății solicitate într-un termen stabilit de agenție, dar nu mai mic de 10 zile calendaristice, agenția poate suspenda prelucrarea cererii și informează solicitantul în acest sens. Agenția reia prelucrarea cererii în cazul în care plata solicitată este efectuată în termen de 20 de zile calendaristice de la notificarea suspendării. În absența plății în termen de 20 de zile calendaristice de la notificarea suspendării, agenția are dreptul de a respinge cererea.”;
 (d)alineatul (9) se înlocuiește cu următorul text:
 „(9) Dacă solicitantul este o microîntreprindere sau o întreprindere mică sau mijlocie, agenția ia în considerare solicitările de prelungire rezonabilă a termenului-limită pentru plată și plata în rate.”.
 (5)Articolul 6 se modifică după cum urmează:
 (a)alineatul (1) se înlocuiește cu următorul text:
 „(1)
 În absența plății sumelor datorate, agenția poate percepe dobândă pentru fiecare zi calendaristică suplimentară de întârziere a plății și aplică normele privind recuperarea prevăzute în partea 1, titlul IV, capitolul 6, secțiunea 5 din Regulamentul (UE, Euratom) 2018/1046 al Parlamentului European și al Consiliului, astfel cum se aplică agențiilor europene, în special articolul 101, precum și în normele financiare ale agenției adoptate în conformitate cu articolul 66 din Regulamentul (UE) 2016/796.”;
 (b)alineatul (3) se înlocuiește cu următorul text:
 „(3) În cazul în care agenția are dovezi că capacitatea financiară a solicitantului este în pericol sau în cazul în care solicitantul nu este stabilit sau nu își are sediul într-o țară membră a Spațiului Economic European, agenția poate impune solicitantului să furnizeze o garanție bancară sau un depozit garantat în termen de 15 zile de la primirea cererii. În cazul în care solicitantul nu face acest lucru, agenția îi poate respinge cererea.”;
 (c)alineatul (4) se înlocuiește cu următorul text:
 „(4) Fără a aduce atingere alineatului (1), agenția poate respinge o nouă cerere sau poate suspenda prelucrarea unei cereri în curs în cazul în care solicitantul sau succesorul său legal nu și-a îndeplinit obligațiile de plată care decurg din sarcini sau servicii anterioare de autorizare, de certificare sau de aprobare efectuate de agenție, cu excepția cazului în care solicitantul plătește toate sumele datorate. În cazul în care o cerere în curs urmează să fie suspendată, procedura menționată la articolul 5 alineatul (4a) se aplică în consecință.”.
 (6)Articolul 8 se modifică după cum urmează:
 (a)alineatul (1) se înlocuiește cu următorul text:
 „(1) Agenția publică tariful orar și ratele fixe menționate la articolul 3 pe site-ul său web.”;
 (b)alineatul (2) se înlocuiește cu următorul text:
 „ANS publică pe site-ul său web ratele relevante pentru stabilirea costurilor facturate către agenție menționate la articolul 3 alineatul (2) litera (b). Dacă aplică un tarif fix, ANS precizează cărui caz de autorizare și de certificare i se va aplica tariful fix. ANS pune la dispoziția agenției un link către site-ul său web care conține informații privind taxele și sumele de bani pe care le percepe.”.
 (7)Articolul 10 se modifică după cum urmează:
 (a)se introduce următorul alineat (1a):
 „(1a) Cuantumurile menționate în anexă se indexează de către agenție, pentru prima dată în 2023 și, ulterior, o dată în fiecare exercițiu financiar, începând de la 1 ianuarie,
 (a)pe baza actualizării anuale a remunerațiilor și pensiilor funcționarilor și ale celorlalți agenți ai Uniunii Europene, precum și pe baza coeficienților corectori aferenți, publicați în Jurnalul Oficial al Uniunii Europene, în conformitate cu o metodă de calcul care urmează să fie convenită de consiliul de administrație al agenției, și pe baza datelor financiare anuale relevante utilizate în documentul unic de programare al agenției și în rapoartele anuale de activitate consolidate ale acesteia și/sau
 (b)pe baza ratei inflației din Uniune, în conformitate cu metoda prevăzută la punctul 4 din anexă.”;
 (b)alineatul (3) se înlocuiește cu următorul text:
 „(3)
 Având în vedere informațiile furnizate de agenție în rapoartele sale anuale, prezentul regulament se reexaminează până la 16 iunie 2024 cel târziu, în vederea introducerii progresive a unor taxe fixe suplimentare.”.
 Articolul 2
 Textul prevăzut în anexa la prezentul regulament se adaugă ca anexă la Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2018/764.
 Articolul 3
 În ceea ce privește cererile depuse înainte de intrarea în vigoare a prezentului regulament, articolul 1 alineatul (3) nu se aplică.
 Articolul 4
 Prezentul regulament intră în vigoare în a douăzecea zi de la data publicării în Jurnalul Oficial al Uniunii Europene.
 Prezentul regulament este obligatoriu în toate elementele sale și se aplică direct în toate statele membre.
 Adoptat la Bruxelles,
 Pentru Comisie
 Președinta
 Ursula VON DER LEYEN
 (1)
 JO L 138, 26.5.2016, p. 1.
 (2)
 Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2018/764 al Comisiei din 2 mai 2018 privind taxele și sumele de bani care trebuie plătite Agenției Uniunii Europene pentru Căile Ferate și condițiile de plată a acestora (JO L 129, 25.5.2018, p. 68).
 (3)
 Directiva (UE) 2016/797 a Parlamentului European și a Consiliului din 11 mai 2016 privind interoperabilitatea sistemului feroviar în Uniunea Europeană (JO L 138, 26.5.2016, p. 44).
 (4)
 Recomandarea Comisiei din 6 mai 2003 privind definirea microîntreprinderilor și a întreprinderilor mici și mijlocii, (JO L 124, 20.5.2003, p. 36).
 ---documentbreak---
 ANEXĂ
 1.Agenția aplică un tarif orar de 239 EUR.
 2.Taxele fixe care trebuie plătite agenției pentru utilizarea ghișeului unic sunt următoarele:
 Tabelul A
 Grup de costuri ghișeu unic
 Cuantum (EUR)
 Depunerea unei cereri la agenție pentru:
 1.
 Un certificat unic de siguranță
 400
 2.
 O autorizație de tip de vehicul
 400
 3.
 O autorizație de vehicul, alta decât o autorizație în conformitate cu tipul
 400
 4.
 O omologare de echipament ERTMS terestru
 400
 5.
 Un proces de implicare prealabilă
 400
 3.Taxele fixe pentru depunerea și prelucrarea cererilor de introducere pe piață a unui vehicul sau a unei serii de vehicule care sunt în conformitate cu un tip de vehicul autorizat sunt următoarele:
 Tabelul B
 Grup de costuri
 Cuantum (EUR)
 Depunerea la agenție și prelucrarea de către agenție a unei cereri de decizie de autorizare a vehiculelor în conformitate cu tipul:
 1.
 vagoane de marfă și toate vehiculele menționate la punctul 2 din anexa la Regulamentul (UE) nr. 321/2013 al Comisiei
 1
 775
 2.
 (a) unități de tracțiune termice sau electrice;
 (b) vagoane de călători;
 (c) echipamente mobile de construcție și de întreținere a infrastructurii feroviare;
 970
 3.
 trenuri autopropulsate cu motoare termice sau electrice
 1115
 4.Rata anuală a inflației menționată la articolul 10 alineatul (1a) se stabilește după cum urmează:
 Rata anuală a inflației care trebuie folosită:
 „IAPC (toate elementele) al Eurostat — Uniunea Europeană toate țările” (2015 = 100) variație procentuală/medie 12 luni
 Valoarea ratei care trebuie luată în considerare:
 Valoarea ratei cu trei luni înainte de aplicarea indexării
 (1)
 Regulamentul (UE) nr. 321/2013 al Comisiei din 13 martie 2013 privind specificația tehnică de interoperabilitate pentru subsistemul „material rulant – vagoane de marfă” al sistemului feroviar din Uniunea Europeană și de abrogare a Deciziei 2006/861/CE (JO L 104, 12.4.2013, p. 1).


type: wikipedia

text:
Grosso (; ; ; ; ) é uma pequena moeda de prata emitida por vários países a partir do . Comumente era designado como turonense (gros tournois) quando se referia ao emitido ao sul da França e pragense (Prager Groschen) para aquele emitido em Praga, porém houve outras designações que não eram geográficas como ambrosino (ambrosinus) para o de Milão, aquilino (aquilinus) para o de Verona, Trento e Tirol, e carlino (carlinus) e gigliato (gigliatus) para o de Nápoles.
 Moedas da Europa