type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
29.3.2016
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 C 111/43
 Personalerettens dom (Anden Afdeling) af 17. februar 2016 — DE mod EMA
 (Sag F-58/14) (1)
 ((Personalesag - midlertidigt ansat - ingen forlængelse af en tidsbegrænset kontrakt - artikel 8, stk. 1, i ansættelsesvilkårene - væsentlig ændring af arten af de arbejdsopgaver, der udføres af den pågældende ansatte - afbrydelse af karrieren - ændring af en tidsbegrænset kontrakt til en tidsubegrænset kontrakt - udelukket))
 (2016/C 111/52)
 Processprog: engelsk
 Parter
 Sagsøger: DE (ved advokaterne S. Rodrigues og A. Blot)
 Sagsøgt: Det Europæiske Lægemiddelagentur (EMA) (først ved S. Marino, T. Jabłoński og N. Rampal Olmedo, som befuldmægtigede, samt advokaterne D. Waelbroeck og A. Duron, derefter ved S. Marino, T. Jabłoński, F. Cooney og N. Rampal Olmedo, som befuldmægtigede, samt advokaterne D. Waelbroeck og A. Duron)
 Sagens genstand
 Påstand om annullation af afgørelsen om ikke at forlænge sagsøgerens kontrakt som midlertidigt ansat og påstand om erstatning af det angiveligt lidte tab.
 Konklusion
 1)
 Det Europæiske Lægemiddelagentur frifindes
 2)
 DE bærer sine egne omkostninger og betaler de af EMA afholdte omkostninger.
 (1) EUT C 292 af 1.9.2014.


type: contracts

text:
 Tähtis õiguslik teade
 |
 22000D0921(17)
 Euroopa Liidu Teataja L 237 , 21/09/2000 Lk 0083 - 0083
 EMP Ühiskomitee otsusnr 64/2000,28. juuni 2000,millega muudetakse EMP lepingu protokolli nr 47 veinikaubanduse tehniliste tõkete kaotamise kohtaEMP ÜHISKOMITEE,võttes arvesse Euroopa Majanduspiirkonna lepingut, mida on kohandatud Euroopa Majanduspiirkonna lepingut kohandava protokolliga, edaspidi "leping", eelkõige selle artiklit 98,ning arvestades järgmist:(1) Lepingu protokolli nr. 47 muudeti EMP Ühiskomitee 31. märtsi 2000. aasta otsusega nr 35/2000 [1].(2) Lepingusse tuleb lisada komisjoni määrus (EÜ) nr 2253/1999, millega muudetakse määrust (EÜ) nr 881/98 määratletud piirkonnas valmistatud kvaliteetveini (mpv-kvaliteetvein) teatavate tüüpide märgistamisel kasutatavate täiendavate traditsiooniliste nimetuste kaitse üksikasjalike eeskirjade sätestamise kohta, [2]ON VASTU VÕTNUD JÄRGMISE OTSUSE:Artikkel 1Lepingu protokolli nr. 47 1. liite punktile 42e (komisjoni määrus (EÜ) nr 881/98) lisatakse järgmine taane:"— 399 R 2253: komisjoni määrus (EÜ) nr 2253/1999, 25. oktoober 1999 (EÜT L 275, 26.10.1999, lk 8)."Artikkel 2Komisjoni määruse (EÜ) nr 2253/1999 islandi- ja norrakeelne tekst, mis avaldatakse Euroopa Ühenduste Teataja EMP kaasandes, on autentne.Artikkel 3Käesolev otsus jõustub 29. juunil 2000 tingimusel, et kõik lepingu artikli 103 lõikes 1 ettenähtud teated on EMP Ühiskomiteele esitatud [3].Artikkel 4Käesolev otsus avaldatakse Euroopa Ühenduste Teataja EMP osas ja EMP kaasandes.Brüssel, 28. juuni 2000EMP Ühiskomitee nimeleesistujaF. Barbaso[1] EÜT L 141, 15.6.2000, lk 62.[2] EÜT L 275, 26.10.1999, lk 8.[3] Põhiseadusest tulenevad nõuded puuduvad.--------------------------------------------------


text:
 28.4.2007
 LT
 Europos Sąjungos oficialusis leidinys
 C 96/4
 2007 m. balandžio 26 d. Teisingumo Teismo (antroji kolegija) sprendimas (Court of Appeal (Jungtinė Karalystė) prašymas priimti prejudicinį sprendimą) Boehringer Ingelheim KG, Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG prieš Swingward Ltd, ir Boehringer Ingelheim KG, Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG prieš Dowelhurst Ltd, ir Glaxo Group Ltd prieš Swingward Ltd, ir Glaxo Group Ltd, The Wellcome Foundation Ltd prieš Dowelhurst Ltd, ir SmithKline Beecham plc, Beecham Group plc, SmithKline & French Laboratories Ltd prieš Dowelhurst Ltd, ir Eli Lilly and Co. prieš Dowelhurst Ltd
 (Byla C-348/04) (1)
 (Pramoninė ir komercinė nuosavybė - Prekių ženklu suteikiamos teisės - Vaistiniai preparatai - Paralelinis importas - Prekių ženklu pažymėtos prekės perpakavimas)
 (2007/C 96/07)
 Proceso kalba: anglų
 Prašymą priimti prejudicinį sprendimą pateikęs teismas
 Court of Appeal
 Šalys pagrindinėje byloje
 Ieškovės: Boehringer Ingelheim KG, Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG, Glaxo Group Ltd, The Wellcome Foundation Ltd, SmithKline Beecham plc, Beecham Group plc, SmithKline & French Laboratories Ltd, Eli Lilly and Co.
 Atsakovės: Swingward Ltd, Dowelhurst Ltd
 Dalykas
 Prašymas priimti prejudicinį sprendimą — Court of Appeal — Laisvas prekių judėjimas — Vaistinių preparatų paralelinio importuotojo naudojamas prekių ženklas — Pakuotės pakeitimas — Sujungtose bylose C-247/93, C-429/93 ir C-436/93 Bristol-Myers Squibb prieš Paranova Teisingumo Teismo priimtame sprendime nustatytos pateikimo į rinką sąlygos — Aiškinimas
 Rezoliucinė dalis
 1.
 1998 m. gruodžio 21 d. Pirmosios Tarybos direktyvos 89/104/EEB valstybių narių įstatymams, susijusiems su prekių ženklais, suderinti su pakeitimais, padarytais 1992 m. gegužės 2 d. Europos ekonominės erdvės susitarimu, 7 straipsnio 2 dalis turi būti aiškinama taip: prekių ženklo savininkas gali teisėtai užprotestuoti vėlesnę prekybą iš kitos valstybės narės importuotu vaistiniu preparatu jo originalioje vidinėje ir išorinėje pakuotėje, ant kurios importuotojas pritvirtino papildomą išorinę etiketę, nebent
 —
 įrodoma, kad savininko naudojimasis prekių ženklu suteiktomis teisėmis tam, jog užprotestuotų šiuo prekių ženklu pažymėtos prekės, ant kurios buvo pritvirtinta nauja etiketė, prekybą, prisideda prie dirbtinio valstybių narių rinkų atskyrimo,
 —
 įrodoma, kad ženklinimas nauja etikete negali paveikti originalios pakuotėje esančios prekės būklės,
 —
 ant pakuotės aiškiai nurodoma, kas ant prekės pritvirtino naują etiketę, ir jos gamintojas,
 —
 nauja etikete paženklintos prekės pateikimas nėra toks, kad galėtų pakenkti prekių ženklo ir jo savininko geram vardui; taigi etiketė turi būti be trūkumų, nebūti prastos kokybės arba netvarkinga, ir
 —
 importuotojas, prieš pateikdamas nauja etikete paženklintą prekę parduoti, įspėjo prekių ženklo savininką ir jo prašymu jam pateikė šios prekės pavyzdį.
 2.
 Sąlyga, pagal kurią vaistinio preparato perpakavimas į naują pakuotę ją iš naujo paženklinant prekių ženklu arba perpakavimas ant pakuotės pritvirtinant etiketę yra būtinas vėlesnei jo prekybai importo valstybėje narėje, kai tai yra viena iš sąlygų, kurios, jei įvykdytos, vadovaujantis Direktyvos 89/104 su pakeitimais, padarytais Europos ekonominės erdvės susitarimu, 7 straipsnio 2 dalimi, trukdo prekių ženklo savininkui užprotestuoti šią prekybą, apima tik perpakavimo faktą, o ne būdą ir stilių, kuriais jis atliekamas.
 3.
 Sąlyga, pagal kurią perpakuotos prekės pateikimas neturi būti toks, kad galėtų kenkti prekių ženklo ir jo savininko geram vardui, kaip būtina sąlyga, kad šis savininkas negalėtų pagal Direktyvos 89/104 su pakeitimais, padarytais Europos ekonominės erdvės susitarimu, 7 straipsnio 2 dalį teisėtai užprotestuoti vėlesnės vaistinio preparato prekybos, kai paralelinis importuotojas prekę perpakavo pakuotę iš naujo paženklindamas prekių ženklu arba ant prekės pakuotės prilipdė etiketę, nėra apribota tik pakuotės su trūkumais, prastos kokybės arba netvarkingos pakuotės atvejais.
 4.
 Klausimas, ar tai, kad paralelinis importuotojas:
 —
 naujos išorinės pakuotės neženklina prekių ženklu („de-branding“) arba
 —
 šią pakuotę žymi savo logotipu, arba jai taiko savo stilių arba „jam būdingą apipavidalinimą“, arba apipavidalinimą, skirtą daugeliui skirtingų prekių („co-branding“), arba
 —
 ant minėtos pakuotės pritvirtina papildomą etiketę taip, kad ji visiškai arba iš dalies uždengia savininko prekių ženklą, arba
 —
 ant papildomos etiketės nenurodo, kad aptariamas prekių ženklas priklauso savininkui, arba
 —
 paralelinio importuotojo pavadinimą išspausdina didžiosiomis raidėmis,
 gali pakenkti prekių ženklo geram vardui, yra fakto klausimas, kurį turi įvertinti nacionalinis teismas atsižvelgdamas į kiekvieno konkretaus atvejo aplinkybes.
 5.
 Esant tokioms situacijoms, kokios yra pagrindinėse bylose, paraleliniai importuotojai turi įrodyti, kad egzistuoja sąlygos, pagal kurias
 —
 prekių ženklo savininko naudojimasis prekių ženklu suteiktomis teisėmis tam, jog užprotestuotų perpakuotų šiuo prekių ženklu pažymėtų prekių prekybą, prisideda prie dirbtinio valstybių narių rinkų atskyrimo,
 —
 perpakavimas negali paveikti originalios pakuotėje esančios prekės būklės,
 —
 ant naujos pakuotės aiškiai nurodoma, kas prekę perpakavo, ir jos gamintojas,
 —
 perpakuotos prekės pateikimas neturi būti toks, kad galėtų kenkti prekių ženklo ir jo savininko geram vardui; taigi pakuotė turi būti be trūkumų, nebūti prastos kokybės arba netvarkinga,
 —
 importuotojas, prieš pateikdamas perpakuotą prekę parduoti, turi įspėti prekių ženklo savininką ir jo prašymu turi jam pateikti perpakuotos prekės pavyzdį,
 ir kurios, jeigu įvykdytos, trukdo prekių ženklo savininkui teisėtai užprotestuoti vėlesnę perpakuoto vaistinio preparato prekybą.
 Kalbant apie sąlygą, pagal kurią turi būti įrodyta, kad perpakavimas negali paveikti originalios pakuotėje esančios prekės būklės, pakanka, jog paralelinis importuotojas pateiktų įrodymus, kurie leistų pagrįstai preziumuoti, kad ši sąlyga įvykdyta. Tas pats taikoma a fortiori ir sąlygai, pagal kurią perpakuotos prekės pateikimas neturi būti toks, kad galėtų kenkti geram prekės ženklo arba jo savininko vardui. Jeigu importuotojas pateikia kokį nors šios sąlygos įvykdymo įrodymą, prekių ženklo savininkas, kuris yra geresnėje padėtyje įvertinti, ar perpakavimas gali kenkti jo arba prekių ženklo geram vardui, prireikus turi įrodyti, kad minėtam geram vardui buvo padaryta žala.
 6.
 Jei paralelinis importuotojas iš anksto neįspėjo prekių ženklo savininko apie perpakuotą vaistinį preparatą, jis pažeidžia šio savininko teises kiekvieną kartą minėtą prekę vėliau importuodamas tol, kol jis neįspėja. Sankcija už šį pažeidimą turi būti ne tik proporcinga, bet ir pakankamai veiksminga ir atgrasanti, kad būtų užtikrintas visiškas Direktyvos 89/104 su pakeitimais, padarytais Europos ekonominės erdvės susitarimu, veiksmingumas. Pati nacionalinė priemonė, pagal kurią tokio pažeidimo atveju prekių ženklo savininkas turi teisę į piniginį atlygį tomis pačiomis sąlygomis, kaip ir tuo atveju, jeigu prekės būtų padirbtos, neatrodo prieštaraujanti proporcingumo principui. Tačiau nacionalinis teismas kiekvienu konkrečiu atveju turi nustatyti piniginio atlygio dydį, atsižvelgdamas visų pirma į paralelinio importuotojo pažeidimu prekių ženklo teisės savininkui padarytos žalos apimtį ir laikydamasis proporcingumo principo.
 (1) OL C 273, 2004 11 6.


type: legislation

text:
 Advertência jurídica importante
 |
 52004PC0810
 Proposta de Decisão do Conselho que define os efeitos da adesão da República Checa e da Polónia sobre a participação da Comunidade Europeia na Convenção sobre a Comissão Internacional para a Protecção do Óder contra a poluição e na Convenção sobre a Comissão Internacional para a Protecção do Elba /* COM/2004/0810 final */
 Bruxelas, 16.12.2004COM(2004) 810 finalProposta deDECISÃO DO CONSELHOque define os efeitos da adesão da República Checa e da Polónia sobre a participação da Comunidade Europeia na Convenção sobre a Comissão Internacional para a Protecção do Óder contra a poluição e na Convenção sobre a Comissão Internacional para a Protecção do Elba(apresentada pela Comissão)EXPOSIÇÃO DE MOTIVOSCom a adesão dos novos Estados-Membros em 1 de Maio de 2004, a situação das bacias hidrográficas transfronteiriças partilhadas entre Estados-Membros e países terceiros alterou-se em dois aspectos.Em primeiro lugar, com o alargamento das fronteiras da UE para leste, tornou-se necessário analisar o relacionamento com os nossos novos vizinhos no que respeita aos rios transfronteiriços. Para tal, será necessário explorar a viabilidade e as modalidades da eventual participação da Comunidade Europeia nos acordos internacionais já existentes ou que venham a ser celebrados em relação a rios e cursos de água transfronteiriços na parte mais oriental da Europa.Outra consequência imediata foi a alteração substancial da situação dos rios internacionais que, com o alargamento, passaram a estar totalmente localizados no território da UE. As bacias do Óder e do Elba estão nessa situação.A Comunidade Europeia tem sido parte contratante na Convenção sobre a Comissão Internacional para a Protecção do Óder contra a poluição[1] e na Convenção sobre a Comissão Internacional para a Protecção do Elba[2] (a seguir designadas por “Convenções do Óder e do Elba”).A participação da Comunidade era necessária, em ambos os casos, pelo facto de essas Convenções terem sido concluídas com países terceiros e respeitarem a questões abrangidas pela política comunitária do ambiente. Na verdade, as ligações à legislação comunitária são particularmente importantes, tendo as duas Convenções sido reconhecidas em diversos quadrantes como um instrumento importante para a promoção dos objectivos da Directiva-Quadro Água (DQA) na Polónia e na República Checa, em antecipação do processo de adesão dos dois países à UE.A partir da data de adesão da Polónia e da República Checa, chegou-se a uma situação em que todos os Estados que são partes nas Convenções do Elba e do Óder são Estados-Membros da UE. Tendo em conta essa alteração fundamental das circunstâncias, a presente decisão constata o fim da relação jurídica entre a Comunidade Europeia e essas duas Convenções.O alargamento da União Europeia resultou numa alteração radical do relacionamento jurídico entre as partes. A partir do momento da adesão, passou a ser possível alcançar os objectivos políticos pretendidos através de medidas da legislação interna comunitária. O relacionamento com a Polónia e com a República Checa no que respeita à gestão integrada dos recursos aquáticos nas bacias hidrográficas do Óder e do Elba transformou-se numa questão de cumprimento do acervo comunitário existente e, nomeadamente, da Directiva-Quadro Água.Nesse contexto, cabe aqui notar que a Directiva-Quadro Água já inclui uma disposição segundo a qual, no que respeita às regiões hidrográficas internacionais, os Estados-Membros envolvidos devem assegurar a coordenação, podendo para o efeito utilizar estruturas já existentes decorrentes de acordos internacionais (n.o 3 do artigo 3o).A mesma situação já se coloca em diversos acordos entre Estados-Membros relativos a rios transfronteiriços (p.ex.: os acordos relativos ao Escalda e ao Mosa). O actual estatuto de observador permite uma cooperação apropriada e facilita a coerência política, mas a Comunidade não é parte nesses acordos entre Estados-Membros, uma vez que os mesmos não envolvem países terceiros e, portanto, não se coloca a questão da competência externa da Comunidade na acepção do artigo 300o do Tratado. Este deverá também passar a ser o caso do Óder e do Elba, no seguimento da adesão da Polónia e da República Checa.Em conclusão, no seguimento da alteração de carácter fundamental no relacionamento jurídico entre as partes nas Convenções, em consequência da adesão, a Comunidade deixa de poder ser parte nas duas Convenções.Proposta deDECISÃO DO CONSELHOque define os efeitos da adesão da República Checa e da Polónia sobre a participação da Comunidade Europeia na Convenção sobre a Comissão Internacional para a Protecção do Óder contra a poluição e na Convenção sobre a Comissão Internacional para a Protecção do ElbaO CONSELHO DA UNIÃO EUROPEIA,Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia,Tendo em conta o Acto relativo às condições de adesão da República Checa, da República da Estónia, da República de Chipre, da República da Letónia, da República da Lituânia, da República da Hungria, da República de Malta, da República da Polónia, da República da Eslovénia e da República Eslovaca e às adaptações dos Tratados em que se funda a União Europeia (a seguir designado por “Acto de Adesão”)[3] e, em especial, o seu artigo 57o,Tendo em conta a proposta da Comissão[4],Considerando o seguinte:A participação da Comunidade Europeia na Convenção sobre a Comissão Internacional para a Protecção do Óder contra a poluição[5] e na Convenção sobre a Comissão Internacional para a Protecção do Elba[6] (a seguir designadas por “Convenções do Óder e do Elba” era necessária pelo facto de as duas Convenções terem sido concluídas com países terceiros e respeitarem a matérias abrangidas pela política comunitária do ambiente.A partir de 1 de Maio de 2004, no seguimento da adesão da Polónia e da República Checa à União Europeia, todos os Estados que são partes nas duas Convenções são Estados-Membros da União Europeia. Logo, deixou de existir fundamento para que a Comunidade esteja vinculada a essas Convenções. A partir desse momento, a participação da Comunidade deixou de ser necessária ou justificada.Para além disso, o alargamento da União Europeia teve por efeito a transformação radical do relacionamento jurídico entre as partes. A partir da adesão, passou a ser possível alcançar os objectivos políticos pretendidos através de medidas da legislação comunitária.O Acto de Adesão não inclui nenhuma disposição específica que preveja esta situação, pelo que se torna necessário adoptar as medidas necessárias em conformidade com o artigo 57o do Acto de Adesão, que permite a correcção deste tipo de omissões.Assim, deve indicar-se claramente que, com efeitos a contar da data da adesão, a Comunidade deixa de ser parte nas Convenções e que poderá ser necessário adoptar determinadas medidas de carácter transitório.ADOPTOU A PRESENTE DECISÃO:Artigo 1o1. A Comunidade Europeia deixou de ser parte na Convenção sobre a Comissão Internacional para a Protecção do Óder contra a poluição e na Convenção sobre a Comissão Internacional para a Protecção do Elba com efeitos a contar de 1 de Maio de 2004.2. Se necessário, a Comissão adoptará, em conjunto com os três Estados-Membros envolvidos, soluções para qualquer problema de carácter transitório que possa resultar do fim da participação da Comunidade nas Convenções.Artigo 2oA República Checa, a República Federal da Alemanha e a Polónia são os destinatários da presente decisão.Feito em Bruxelas,Pelo ConselhoO Presidente [1] Decisão 1999/257 do Conselho, de 29 de Março de 1999, JO L 100 de 15.4.1999, p. 20.[2] Decisão 91/598/EEC do Conselho, de 18 de Novembro de 1991, JO L 321 de 23.11.1991, p. 24.[3] JO L 236 de 23.9.2003.[4] JO C [...] de [...], p. [...].[5] Decisão 1999/257 do Conselho, de 29 de Março de 1999, JO L 100 de 15.4.1999, p. 20.[6] Decisão 91/598/EEC do Conselho, de 18 de Novembro de 1991, JO L 321 de 23.11.1991, p. 24.


text:
 EUROOPA KOMISJON
 Brüssel,25.7.2019
 COM(2019) 348 final
 2019/0160(NLE)
 Ettepanek:
 NÕUKOGU OTSUS
 seisukoha kohta, mis võetakse Euroopa Liidu nimel ühelt poolt Euroopa Ühenduse ja selle liikmesriikide ning teiselt poolt Kesk-Aafrika vahel sõlmitud vahepealse majanduspartnerluslepinguga loodud majanduspartnerluslepingu komitees seoses vahekohtunike nimekirja vastuvõtmisega
 SELETUSKIRI
 1.Ettepaneku reguleerimisese
 Lisatud ettepanekus käsitletakse otsust, millega kehtestatakse seisukoht, mille Euroopa Liit (edaspidi „liit“) võtab ühelt poolt Euroopa Ühenduse ja selle liikmesriikide ning teiselt poolt Kesk-Aafrika vahelise vahepealse majanduspartnerluslepinguga (edaspidi „leping“)
 1
 loodud majanduspartnerluslepingu komitees seoses kavatsusega võtta vastu nimekiri isikutest, kes soovivad ja saavad täita vahekohtuniku ülesannet.
 2.Ettepaneku taust
 2.1.Euroopa Liidu ja Kesk-Aafrika vaheline vahepealne majanduspartnerlusleping
 Lepingu eesmärk on luua esialgne raamistik täieliku piirkondliku majanduspartnerluslepingu sõlmimiseks kooskõlas Cotonou lepinguga. Kesk-Aafrikana käsitatakse siiani Kameruni Vabariiki. Lepingut on ajutiselt kohaldatud alates 4. augustist 2014.
 2.2.Majanduspartnerluslepingu komitee
 Majanduspartnerluslepingu komitee on lepingu mõlemaid osapooli hõlmav institutsiooniline organ. Lepingu artiklis 92 on sätestatud, et majanduspartnerluslepingu komitee vastutab kõikide kõnealuse lepingu reguleerimisalasse jäävate valdkondade haldamise ning kõigi lepingus nimetatud ülesannete täitmise eest. Majanduspartnerluslepingu komitee teeb otsuseid konsensuse alusel. Majanduspartnerluslepingu komitee toimimist reguleeritakse komitee töökorraga
 2
 .
 2.3.Majanduspartnerluslepingu komitee kavandatav akt
 Oma viiendal kohtumisel, mis toimub [kuupäev], peab majanduspartnerluslepingu komitee võtma vastu otsuse vahekohtunike nimekirja vastuvõtmise kohta (edaspidi „kavandatav akt“) vastavalt lepingu artiklile 85.
 Lepingu artikli 85 lõikes 1 on sätestatud, et „majanduspartnerluslepingu komitee koostab nimekirja 15 isikust, kes soovivad ja saavad täita vahekohtuniku ülesannet. “
 Kavandatava õigusakti eesmärk on koostada nimekiri 15 isikust, kes saaksid lepingu VI jaotise kohases vaidluste lahendamise menetluses vahekohtunikuna tegutseda. Kõnealuse nimekirja vastuvõtmine on oluline element, et lõplikult välja töötada vaidluste lahendamist ja vältimist käsitlevate lepingusätete jaoks vajalik tegevusraamistik.
 3.Liidu nimel võetav seisukoht
 Käesoleva ettepanekuga nõukogu otsuse kohta määratakse kindlaks seisukoht, mis võetakse liidu nimel ühelt poolt Euroopa Ühenduse ja selle liikmesriikide ning teiselt poolt Kesk-Aafrika vahelise vahepealse majanduspartnerluslepinguga loodud majanduspartnerluslepingu komitees seoses selliste isikute nimekirja koostamisega, kes soovivad ja saavad tegutseda vahekohtunikuna lepingu artikli 85 tähenduses.
 Lepinguosalised on käesoleva otsuse eelnõuga nõustunud ja parafeerinud selle majanduspartnerluslepingu komitee neljandal koosolekul, mis toimus 18.–19. veebruarini 2019, ning Euroopa Liidu otsustamismenetluse kohaselt peaks see saama vastu võetud majanduspartnerluslepingu komitee järgmisel koosolekul, mis peaks toimuma 2019. aasta lõpus.
 Kõnealune otsus on oluline vaidluste lahendamist ja vältimist käsitlevate lepingu VI jaotise sätete toimimise ja seega lepingu tõrgeteta rakendamise tagamiseks.
 4.Menetlusõiguslik alus
 4.1.Menetlusõiguslik alus
 4.1.1.Põhimõtted
 Euroopa Liidu toimimise lepingu (edaspidi „ELi toimimise leping“) artikli 218 lõikega 9 on ette nähtud otsused, „millega kehtestatakse lepingus sätestatud organis liidu nimel võetavad seisukohad, kui asjaomasel organil tuleb vastu võtta õigusliku toimega akte, välja arvatud õigusaktid, millega täiendatakse või muudetakse lepingu institutsioonilist raamistikku“.
 Mõiste „õigusliku toimega aktid“ hõlmab akte, millel on õiguslikud tagajärjed asjaomase organi suhtes kehtiva rahvusvahelise õiguse normide alusel. Siia hulka kuuluvad ka sellised vahendid, mis ei ole rahvusvahelise õiguse kohaselt siduvad, kuid mis „võivad otsustavalt mõjutada liidu seadusandja vastu võetud õigusaktide sisu“
 3
 .
 4.1.2.Kohaldamine käesoleval juhul
 Majanduspartnerluslepingu komitee on instants, mis on asutatud ühelt poolt Euroopa Ühenduse ja selle liikmesriikide ning teiselt poolt Kesk-Aafrika vahelise vahepealse majanduspartnerluslepinguga.
 Otsus, mis majanduspartnerluslepingu komiteel tuleb vastu võtta, on õigusliku toimega akt. Kavandatav akt on rahvusvahelise õiguse alusel siduv kooskõlas lepingu artikliga 85.
 Kavandatav akt ei täienda ega muuda lepingu institutsioonilist raamistikku.
 Seega on esildatud otsuse menetlusõiguslik alus ELi toimimise lepingu artikli 218 lõige 9.
 4.2.Materiaalõiguslik alus
 4.2.1.Põhimõtted
 ELi toimimise lepingu artikli 218 lõike 9 kohase otsuse materiaalõiguslik alus sõltub eelkõige selle kavandatava akti eesmärgist ja sisust, millega seoses liidu nimel seisukoht võetakse. Kui kavandatava aktiga taotletakse kahte eesmärki või reguleeritakse kahte valdkonda ning üht neist võib pidada peamiseks või ülekaalukaks, samas kui teine on kõrvalise tähtsusega, peab ELi toimimise lepingu artikli 218 lõike 9 kohasel otsusel olema üksainus materiaalõiguslik alus, st peamise või ülekaaluka eesmärgi või valdkonna tõttu nõutav õiguslik alus.
 4.2.2.Kohaldamine käesoleval juhul
 Kavandatava akti peamine eesmärk ja sisu on seotud ühise kaubanduspoliitikaga. Seepärast on esildatud otsuse materiaalõiguslik alus ELi toimimise lepingu artikkel 207.
 4.3.Järeldus
 Ettepanekus esitatud otsuse õiguslik alus peaks seega olema Euroopa Liidu toimimise lepingu artikli 207 lõige 4 koostoimes artikli 218 lõikega 9.
 2019/0160 (NLE)
 Ettepanek:
 NÕUKOGU OTSUS
 seisukoha kohta, mis võetakse Euroopa Liidu nimel ühelt poolt Euroopa Ühenduse ja selle liikmesriikide ning teiselt poolt Kesk-Aafrika vahel sõlmitud vahepealse majanduspartnerluslepinguga loodud majanduspartnerluslepingu komitees seoses vahekohtunike nimekirja vastuvõtmisega
 EUROOPA LIIDU NÕUKOGU,
 võttes arvesse Euroopa Liidu toimimise lepingut, eriti selle artikli 207 lõike 4 esimest lõiku koostoimes artikli 218 lõikega 9,
 võttes arvesse vahepealset lepingut majanduspartnerluslepingu sõlmimiseks ühelt poolt Euroopa Ühenduse ja selle liikmesriikide ning teiselt poolt Kesk-Aafrika vahel (edaspidi „leping“)
 4
 ,
 võttes arvesse Euroopa Komisjoni ettepanekut
 ning arvestades järgmist:
 (1)Leping sõlmiti Euroopa Liidu (edaspidi „liit“) nimel otsusega 2009/152/EÜ
 5
 ja seda kohaldatakse ajutiselt alates 4. augustist 2014.
 (2)Vastavalt lepingu artikli 85 lõikele 1 koostab majanduspartnerluslepingu komitee nimekirja isikutest, kes soovivad ja saavad täita vahekohtuniku ülesannet.
 (3)Majanduspartnerluslepingu komiteel palutakse igal aastakoosolekul [kuupäev] vastu võtta otsus, millega kehtestatakse nimekiri isikutest, kes soovivad ja saavad täita vahekohtuniku ülesannet.
 (4)On asjakohane kehtestada liidu nimel kaubanduskomitees võetav seisukoht, sest kavandatav otsus on liidu jaoks siduv.
 (5)Vahekohtuniku ülesandeid täita soovivate ja saavate isikute nimekirja koostamine on ette nähtud lepingu artikli 85 lõikega 1,
 ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA OTSUSE:
 Artikkel 1
 Majanduspartnerluslepingu komitees liidu nimel võetav seisukoht põhineb majanduspartnerluslepingu komitee otsuse eelnõul, mis käsitleb käesolevale otsusele lisatud nimekirja isikutest, kes soovivad ja saavad täita vahekohtuniku ülesannet.
 Artikkel 2
 Käesolev otsus on adresseeritud komisjonile.
 Brüssel,
 Nõukogu nimel
 eesistuja
 (1)
 ELT L 57, 28.2.2009, lk 2
 (2)
 ELT L 17, 21.1.2017, lk 46
 (3)
 Euroopa Kohtu 7. oktoobri 2014. aasta otsus kohtuasjas Saksamaa vs. nõukogu, C-399/12, ECLI: EU: C: 2014: 2258, punktid 61–64.
 (4)
 ELT L 57, 28.2.2009, lk 2
 (5)
 ELT L 57, 28.2.2009, lk 1
 ---documentbreak---
 EUROOPA KOMISJON
 Brüssel,25.7.2019
 COM(2019) 348 final
 LISA
 järgmise dokumendi juurde:
 Ettepanek: Nõukogu otsus
 seisukoha kohta, mis võetakse Euroopa Liidu nimel ühelt poolt Euroopa Ühenduse ja selle liikmesriikide ning teiselt poolt Kesk-Aafrika vahel sõlmitud vahepealse majanduspartnerluslepinguga loodud majanduspartnerluslepingu komitees seoses vahekohtunike nimekirja vastuvõtmisega
 LISA
 Ühelt poolt Euroopa Ühenduse ja selle liikmesriikide
 ning teiselt poolt Kesk-Aafrika vahel sõlmitud
 vahepealse majanduspartnerluslepinguga loodud
 MAJANDUSPARTNERLUSLEPINGU KOMITEE OTSUS NR ... /2019,
 xx/xx/2019,
 vahekohtunike nimekirja vastuvõtmise kohta
 MAJANDUSPARTNERLUSLEPINGU KOMITEE,
 võttes arvesse ühelt poolt Euroopa Ühenduse ja selle liikmesriikide ning teiselt poolt Kesk-Aafrika vahepealset majanduspartnerluslepingut („leping“), millele kirjutati alla 15. jaanuaril 2009 Brüsselis ja mida kohaldatakse ajutiselt alates 4. augustist 2014, ning eriti selle artikli 85 lõiget 1,
 ning arvestades järgmist:
 1.Lepingus ja käesolevas otsuses käsitatakse Kesk-Aafrikana Kameruni Vabariiki.
 2.Lepingus on sätestatud, et majanduspartnerluslepingu komitee koostab nimekirja viieteistkümnest (15) isikust, kes soovivad ja saavad täita vahekohtuniku ülesannet vaidluste lahendamisel,
 ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA OTSUSE:
 Artikkel 1
 Artikli 85 lõikega 1 ette nähtud nimekiri viieteistkümnest (15) vahekohtunikust on esitatud lisas.
 Kõnealuse nimekirja koostamine ei piira käesolevas lepingus sätestatud või majanduspartnerluslepingu komitee poolt vastu võetavate erieeskirjade kohaldamist.
 Artikkel 2
 Nimekirja võib muuta majanduspartnerluslepingu komitee otsusega, mis võetakse vastu vastavalt lepingu artikli 92 lõikele 4.
 Artikkel 3
 Käesolev otsus jõustub selle allkirjastamise päeval.
 xx, xx
 Kameruni Vabariigi nimel
 Euroopa Liidu nimel
 Alamine Ousmane MEY
 Cecilia MALMSTRÖM
 LISA
 Vahekohtunike nimekiri (artikli 85 lõige 1)
 Lepinguosalise Kesk-Aafrika (Kamerun) valitud vahekohtunikud:
 pr Mildred Alugu BEJUKA – Kamerun
 hr Jean Michel MBOCK BIUMLA – Kamerun
 hr Henri-Désiré MODI KOKO BEBEY – Kamerun
 hr David NYAMSI – Kamerun
 hr Sadjo OUSMANOU – Kamerun
 Lepinguosalise ELi valitud vahekohtunikud:
 hr Jacques BOURGEOIS – Belgia
 hr Claus – Dieter EHLERMANN – Saksamaa
 hr Pieter Jan KUIJPER – Madalmaad
 hr Giorgio SACERDOTI – Itaalia
 hr RamonTORRENT – Hispaania
 Lepinguosaliste ühiselt valitud vahekohtunikud:
 hr Thomas COTTIER – Šveits
 hr Fabien GELINAS – Kanada
 pr Merit E. JANOW – Ameerika Ühendriigid
 pr Anna KOUYATE – Mali
 hr Helge SELAND – Norra


text:
C 118/22 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 18.5.2002
 ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ 17ης Μαι ̈́ου 1977, περι ́ θεσπι ́σεως συστη ́ματος πριμοδο-
 τη ́σεων για τη μη εμπορι ́α του γα ́λακτος και των γαλακτο-
 της 7ης Φεβρουαρι ́ου 2002 κομικω ́ ν προϊο ́ντων και τη μετατροπη ́ των αγελω ́ ν βοοειδω
 ́ν
 γαλακτοκομικη ́ς κατευθυ ́νσεως, δεν παρε ́δωσαν γα ́λα κατα ́
 τη δια ́ρκεια του ́ετους αναφορα ́ς που επελε ́γη απο ́ το οικει ́ο
 στην υπο ́θεση T-187/94, Theresia Rudolph κατα ́ Συμβου- κρα ́τος με ́λος.
 λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 κω ́ ν Κοινοτη ́των (1) 2) Η περι ́οδος για την οποι ́α η ενα ́γουσα πρε ́πει να λα ́βει
 αποζημι ́ωση για τη ζημι ́α που υπε ́στη λο ́γω της εφαρμογη ́ς
 (Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως — Εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη — Γα ́ λα του κανονισμου ́ 857/84 αρχι ́ζει στις 5 Αυγου ́στου 1987
 — Συμπληρωματικη ́ εισφορα ́ — Ποσο ́τητα αναφορα ́ς — και λη ́γει στις 28 Μαρτι ́ου 1989.
 Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 2187/93 — Αποζημι ́ωση των παραγωγω ́ν
 — ∆ιακοπη ́ της παραγραφη ́ς] 3) Οι δια ́δικοι θα γνωστοποιη ́σουν στο Πρωτοδικει ́ο, εντο ́ς
 προθεσμι ́ας ́εξι μηνω ́ ν απο ́ της εκδο ́σεως της παρου ́σας
 αποφα ́σεως, τα προς καταβολη ́ ποσα ́, τα οποι ́α θα καθο-
 (2002/C 118/34)
 ριστου ́ν δια ́ κοινη ́ς συμφωνι ́ας.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́) 4) Ελλει ́ψει τε ́τοιας συμφωνι ́ας, θα υποβα ́λουν εντο ́ς της ́διας
 ι
 προθεσμι ́ας στο Πρωτοδικει ́ο τα αιτη ́ματα ́ τους ως προς
 το ́υψος της αποζημιω ́ σεως.
 Στην υπο ́θεση T-187/94, Theresia Rudolph, κα ́τοικος Rasdorf- 5) Το Πρωτοδικει ́ο επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́
 Grüsselbach (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενη απο ́ τους ́εξοδα.
 B. Meisterernst, M. Düsing, D. Manstetten, F. Schulze και
 C.-H. Husemann, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́-
 ργο, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωπος: (1) EE C 174 της 25.6.94.
 A.-M. Colaert) και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́-
 σωποι: D. Booß, M. Niejahr, H.-J. Rabe και M. Núñez- Müller),
 με αντικει ́μενο αγωγη ́ αποζημιω ́σεως, κατ' εφαρμογη ́ των
 α ́ρθρων 178 και 215, δευ ́τερο εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν
 α ́ρθρων 235 ΕΚ και 288, δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ), για τις ζημι ́ες που
 υπε ́στη η ενα ́γουσα για τον λο ́γο ο ́τι εμποδι ́στηκε να εμπορευθει ́ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 γα ́λα λο ́γω της εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 857/84 του
 Συμβουλι ́ου, της 31ης Μαρτι ́ου 1984, περι ́ γενικω ́ν κανο ́νων για της 7ης Φεβρουαρι ́ου 2002
 την εφαρμογη ́ της εισφορα ́ς που αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 5γ του
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 804/68 στον τομε ́α του γα ́λακτος και των στην υπο ́θεση T-199/94, Hans-Walter Gosch κατα ́ Επιτρο-
 γαλακτοκομικω ́ν προϊο ́ντων (ΕΕ L 90, σ. 13), ο ́πως συμπληρω ́θηκε πη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των(1)
 με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 1371/84 της Επιτροπη ́ς, της 16ης Μαι ̈́ου
 1984, για τον καθορισμο ́ των λεπτομερειω ́ν εφαρμογη ́ς της (Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως — Εξωσυμβατικη ́νη — Γα
 ́ ευθυ ́λα
 συμπληρωματικη ́ς εισφορα ́ς που αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 5γ του — Συμπληρωματικη ́ εισφορα ́ — Ποσο ́τητα αναφορα ́ς —
 κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 804/68 (ΕΕ L 132, σ. 11), το Πρωτοδικει ́ο Παραγωγο ́ς που ανε ́λαβε δε ́σμευση μη εμπορι ́ας — Μη
 (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τον P. Mengozzi, Προ ́εδρο, την επανε ́ναρξη της παραγωγη ́ς κατα ́ τη λη
 ́ξη της ισχυ ́ος της
 V. Tiili και τον R. M. Moura Ramos, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: δεσμευ ́σεως)
 D. Christensen, υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 7 Φεβρουα-
 ρι ́ου 2002 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: (2002/C 118/35)
 1) Οι εναγο ́μενοι υποχρεου ́νται να αποκαταστη ́σουν τη ζημι ́α (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 που υπε ́στη η ενα ́γουσα λο ́γω της εφαρμογη ́ς του κανο-
 νισμου ́ (ΕΟΚ) 857/84 του Συμβουλι ́ου, της 31ης Μαρτι ́ου
 1984, περι ́γενικω ́ ν κανο ́νων για την εφαρμογη ́ της εισφορα ́ς Στην υπο ́θεση T-199/94, Hans-Walter Gosch, κα ́τοικος
 που αναφε ́ρεται στο ́αρθρο 5γ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 804/ Ηögersdorf (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους D. Hansen και
 68 στον τομε ́α του γα ́λακτος και των γαλακτοκομικω ́ν S. Vieregge, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 προϊο ́ντων, ́οπως συμπληρω ́ θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι:
 1371/84 της Επιτροπη ́ς, της 16ης Μαι ̈́ου 1984, για τον D. Booß, M. Niejahr και M. Núñez- Müller), με αντικει ́μενο αγωγη ́
 καθορισμο ́ των λεπτομερειω ́ ν εφαρμογη ́ς της συμπληρωμα- αποζημιω ́σεως, κατ' εφαρμογη ́ των α ́ρθρων 178 και 215, δευ ́τερο
 τικη ́ς εισφορα ́ς που αναφε ́ρεται στο ́αρθρο 5γ του κανο- εδα ́φιο, της Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρων 235 ΕΚ και 288, δευ ́τερο
 νισμου ́ 804/68, καθο ́σον οι κανονισμοι ́ αυτοι ́ δεν προε ́βλε- εδα ́φιο, ΕΚ), για τις ζημι ́ες που υπε ́στη ο ενα ́γων για τον λο ́γο
 ψαν τη χορη ́γηση ποσο ́τητας αναφορα ́ς στους παραγωγου ́ς ο ́τι εμποδι ́στηκε να εμπορευθει ́ γα ́λα λο ́γω της εφαρμογη ́ς του
 οι οποι ́οι, σε εκτε ́λεση υποχρεω ́ σεως αναληφθει ́σας βα ́σει κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 857/84 του Συμβουλι ́ου, της 31ης Μαρτι ́ου
 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1078/77 του Συμβουλι ́ου, της 1984, περι ́ γενικω ́ν κανο ́νων για την εφαρμογη ́ της
 ---pagebreak--- 18.5.2002 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 118/23
 εισφορα ́ς που αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 5γ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1) Οι εναγο ́μενοι υποχρεου ́νται να αποκαταστη ́σουν τη ζημι ́α
 804/68 στον τομε ́α του γα ́λακτος και των γαλακτοκομικω ́ν που υπε ́στη ο ενα ́γων λο ́γω της εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́
 προϊο ́ντων (ΕΕ L 90, σ. 13), ο ́πως συμπληρω ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 857/84 του Συμβουλι ́ου, της 31ης Μαρτι ́ου 1984,
 (ΕΟΚ) 1371/84 της Επιτροπη ́ς, της 16ης Μαι ̈́ου 1984, για τον περι ́ γενικω ́ ν κανο ́νων για την εφαρμογη ́ της εισφορα ́ς που
 καθορισμο ́ των λεπτομερειω ́ν εφαρμογη ́ς της συμπληρωματικη ́ς αναφε ́ρεται στο ́αρθρο 5γ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 804/68
 εισφορα ́ς που αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 5γ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) στον τομε ́α του γα ́λακτος και των γαλακτοκομικω ́ ν προϊ-
 804/68 (ΕΕ L 132, σ. 11), το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), ́οντων, ́οπως συμπληρω ́ θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 1371/
 συγκει ́μενο απο ́ τον P. Mengozzi, Προ ́εδρο, την V. Tiili και τον 84 της Επιτροπη ́ς, της 16ης Μαι ̈́ου 1984, για τον καθορισμο ́
 R. M. Moura Ramos, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: D. Christensen, των λεπτομερειω ́ ν εφαρμογη ́ς της συμπληρωματικη ́ς εισφο-
 υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις 7 Φεβρουαρι ́ου 2002 ρα ́ς που αναφε ́ρεται στο ́αρθρο 5γ του κανονισμου ́ 804/68,
 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: καθο ́σον οι κανονισμοι ́ αυτοι ́ δεν προε ́βλεψαν τη χορη ́γηση
 ποσο ́τητας αναφορα ́ς στους παραγωγου ́ς οι οποι ́οι, σε εκτε ́-
 1) Απορρι ́πτει την αγωγη ́. λεση υποχρεω ́ σεως αναληφθει ́σας βα ́σει του κανονισμου ́
 (ΕΟΚ) 1078/77 του Συμβουλι ́ου, της 17ης Μαι ̈́ου 1977,
 2) Καταδικα ́ζει τον ενα ́γοντα στα δικαστικα ́ ́εξοδα. περι ́θεσπι ́σεως συστη ́ματος πριμοδοτη ́σεων για τη μη εμπο-
 ρι ́α του γα ́λακτος και των γαλακτοκομικω ́ ν προϊο ́ντων και
 (1) EE C 218 της 6.8.94. τη μετατροπη ́ των αγελω ́ ν βοοειδω
 ́ ν γαλακτοκομικη ́ς κατευ-
 θυ ́νσεως, δεν παρε ́δωσαν γα ́λα κατα ́ τη δια ́ρκεια του ́ετους
 αναφορα ́ς που επελε ́γη απο ́ το οικει ́ο κρα ́τος με ́λος.
 2) Η περι ́οδος για την οποι ́α ο ενα ́γων πρε ́πει να λα ́βει
 αποζημι ́ωση για τη ζημι ́α που υπε ́στη λο ́γω της εφαρμογη ́ς
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ του κανονισμου ́ 857/84 αρχι ́ζει στις 5 Αυγου ́στου 1987
 και λη ́γει στις 28 Μαρτι ́ου 1989.
 της 7ης Φεβρουαρι ́ου 2002 3) Οι δια ́δικοι θα γνωστοποιη ́σουν στο Πρωτοδικει ́ο, εντο ́ς
 προθεσμι ́ας ́εξι μηνω ́ ν απο ́ της εκδο ́σεως της παρου ́σας
 στην υπο ́θεση T-201/94, Erwin Kustermann κατα ́ Συμβου- αποφα ́σεως, τα προς καταβολη ́ ποσα ́, τα οποι ́α θα καθο-
 λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ- ριστου ́ν δια ́ κοινη ́ς συμφωνι ́ας.
 κω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 4) Ελλει ́ψει τε ́τοιας συμφωνι ́ας, θα υποβα ́λουν εντο ́ς της ́διας ι
 (Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως — Εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη — Γα ́ λα προθεσμι ́ας στο Πρωτοδικει ́ο τα αιτη ́ματα ́ τους ως προς
 — Συμπληρωματικη ́ εισφορα ́ — Ποσο ́τητα αναφορα ́ς — το ́υψος της αποζημιω ́ σεως.
 Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 2187/93 — Αποζημι ́ωση των παραγωγω ́ν
 — ∆ιακοπη ́ της παραγραφη ́ ς) 5) Το Πρωτοδικει ́ο επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 (2002/C 118/36) (1) EE C 218 της 6.8.94.
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 Στην υπο ́θεση T-201/94, Erwin Kustermann, κα ́τοικος ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Εggenthal (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους Η.-P. Ried,
 Y. Schur και R. Brukhardt, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων της 7ης Φεβρουαρι ́ου 2002
 στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως
 (εκπρο ́σωπος: A.-M. Colaert) και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν στην υπο ́θεση T-261/94, Bernhard Schulte κατα ́ Συμβου-
 Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: D. Booß, M. Niejahr, H.-J. Rabe λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊ-
 και M. Núñez- Müller), με αντικει ́μενο αγωγη ́ αποζημιω ́σεως, κω ́ ν Κοινοτη ́των (1)
 κατ' εφαρμογη ́ των α ́ρθρων 178 και 215, δευ ́τερο εδα ́φιο, της
 Συνθη ́κης ΕΚ (νυν α ́ρθρων 235 ΕΚ και 288, δευ ́τερο εδα ́φιο, ΕΚ),
 (Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως — Εξωσυμβατικη ́ ευθυ ́νη — Γα ́ λα
 για τις ζημι ́ες που υπε ́στη ο ενα ́γων για τον λο ́γο ο ́τι εμποδι ́στηκε
 — Συμπληρωματικη ́ εισφορα ́ — Ποσο ́τητα αναφορα ́ς —
 να εμπορευθει ́ γα ́λα λο ́γω της εφαρμογη ́ς του κανονισμου ́ (ΕΟΚ)
 Κανονισμο ́ς (ΕΚ) 2187/93 — Αποζημι ́ωση των παραγωγω ́ν
 857/84 του Συμβουλι ́ου, της 31ης Μαρτι ́ου 1984, περι ́ γενικω ́ν
 — Πρα ́ξη των εθνικω ́ ν αρχω ́ ν — Παραγραφη ́)
 κανο ́νων για την εφαρμογη ́ της εισφορα ́ς που αναφε ́ρεται στο
 α ́ρθρο 5γ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 804/68 στον τομε ́α του
 γα ́λακτος και των γαλακτοκομικω ́ν προϊο ́ντων (ΕΕ L 90, σ. 13), (2002/C 118/37)
 ο ́πως συμπληρω ́θηκε με τον κανονισμο ́ (ΕΟΚ) 1371/84 της
 Επιτροπη ́ς, της 16ης Μαι ̈́ου 1984, για τον καθορισμο ́ των (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 λεπτομερειω ́ν εφαρμογη ́ς της συμπληρωματικη ́ς εισφορα ́ς που
 αναφε ́ρεται στο α ́ρθρο 5γ του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 804/68 (ΕΕ
 L 132, σ. 11), το Πρωτοδικει ́ο (τε ́ταρτο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ Στην υπο ́θεση T-261/94, Bernhard Schulte, κα ́τοικος Delbrück
 τον P. Mengozzi, Προ ́εδρο, την V. Tiili και τον R. M. Moura (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τον R. Freise, δικηγο ́ρο, κατα ́
 Ramos, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: D. Christensen, υπα ́λληλος διοι- Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: A.-M. Colaert
 κη ́σεως, εξε ́δωσε στις 7 Φεβρουαρι ́ου 2002 απο ́φαση με το και M. Núñez-Müller) και Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 ακο ́λουθο διατακτικο ́: (εκπρο ́σωποι: D. Booß, M. Niejahr και M. Núñez- Müller) με