text:
Lucia de Berk deel 14 - Blik op de Wereld
 Lucia de Berk deel 14
 Persberichten 20 augustus 2004 t/m 15 maart 2006
 Veroordeling Lucia de B. blijft gehandhaafd
 Bron Volkskrant 15 maart 2006
 De veroordeling van de Haagse verpleegster Lucia de B. blijft in stand. Haar schuld staat vast, maar haar strafzaak moet deels worden overgedaan omdat ze een verkeerde straf heeft gekregen. Dat heeft de Hoge Raad dinsdag 14 maart 2004 besloten
 Volgens het hoogste rechtscollege heeft De B. ten onrechte levenslang en tbs gekregen; die combinatie zou onmogelijk zijn.
 De zaak komt in de loop van het jaar opnieuw voor, bij het gerechtshof in Amsterdam. Daar zal nauwelijks worden gesproken over de zeven patiënten die Lucia heeft vermoord – die feiten worden bewezen geacht. Het gaat bij het hof alleen over de toerekeningsvatbaarheid van Lucia en de straf die ze moet krijgen. Ze zal waarschijnlijk alsnog worden veroordeeld tot levenslang, of tot twintig jaar cel en tbs.
 De advocaat van De B., Stijn Franken, is ‘buitengewoon teleurgesteld’ over de uitspraak van de Hoge Raad. ‘Het was Lucia en mij erom te doen de veroordeling van tafel te krijgen. Dat is helaas niet gelukt.’ Hij blijft volhouden dat zijn cliënt ten onrechte in de gevangenis zit. ‘Er is geen bewijs.’
 Het gerechtshof in Den Haag veroordeelde Lucia in 2004 tot levenslang en tbs om te voorkomen dat zij ooit zou terugkeren in de maatschapij. Een levenslange straf zou de maatschappij onvoldoende beschermen, omdat ze in theorie gratie kan krijgen. Lucia, zo stelde het hof, is een meedogenloze, geraffineerde moordenaar, die zo gevaarlijk is dat ze niet onbehandeld mag worden vrijgelaten.
 De Hoge Raad vindt dat het hof juridische fouten heeft gemaakt. Het opleggen van tbs met dwangverpleging zou in tegenspraak zijn met levenslange opsluiting in de cel. Het einddoel van een tbs-behandeling is namelijk dat iemand terugkeert in de samenleving. Bovendien vinden de raadsheren het onbegrijpelijk dat het hof destijds stelde dat Lucia een gevaarlijke stoornis heeft, maar toch toerekeningsvatbaar is.
 Twijfels in zaak Lucia de B. genegeerd
 De bewijsvoering tegen Lucja de B. is correct geweest, zegt de Hoge Raad. Maar een arts en een hoogleraar filosofie weten zeker dat ze onschuldig is. Wat kunnen ze nog doen?
 Door onze redacteur JANNETJE KOELEWIJN in NRC 14 maart 2006
 AMSTERDAM, 14 MAART. Een dik boek wordt het, 250 pagina's. Maar dan, denkt Ton Derksen, heeft hij alle argumenten gegeven waarom Lucia de B. geen moordenares kan zijn en ten onrechte door het hof in Den Haag is veroordeeld tot levenslang en tbs met dwangverpleging.
 Vanmiddag heeft de Hoge Raad, het hoogste rechtscollege in Nederland, gezegd dat de zaak tegen Lucia de B. gedeeltelijk moet worden overgedaan door het gerechtshof in Amsterdam. Niet omdat de bewijsvoering tegen haar ondeugdelijk is geweest, maar omdat levenslange gevangenisstraf in combinatie met tbs niet kan. Lucia de B. blijft in de gevangenis.
 Ton Derksen, wetenschapsfilosoof en hoogleraar in Nijmegen, is ervan overtuigd dat alle rechters die over Lucia de B. hebben geoordeeld zich vergissen en dat de bewijsvoering niét deugt. De rechters, zegt Ton Derksen, hebben zich laten verleiden door een soort redenering die logisch lijkt, maar dat niet is. Lucia de B. werd veroordeeld omdat er volgens haar collega's in haar bijzijn opvallend veel patiënten dood gingen. Dat kon geen toeval zijn, vonden de rechters. Zij moest wel een moordenares zijn.
 Natuurlijk was het geen toeval, zegt Ton Derksen. En Hans Crombag, hoogleraar rechtspsychologie in Maastricht, zegt dat ook. Volgens hen is de zaak tegen Lucia de B. geconstrueerd. Eerst was er een sterfgeval waarvan Lucia de B. de schuld kreeg. Omdat er geen béwijs tegen haar was, werden er andere sterfgevallen bij gezocht.
 Was de televisieuitzending van Netwerk over de Schiedammer parkmoord er niet geweest, dan was Ton Derksen zich nooit in Lucia de B. gaan verdiepen. In die uitzending, in september 2005, zeiden forensisch onderzoekers dat justitie DNA-sporen van de echte dader had achtergehouden. De verkeerde dader werd gestraft. De zus van Ton Derksen, Metta de Noo, zei toen dat ze de zaak tegen Lucia de B. moesten gaan onderzoeken.
 Metra de Noo, voorheen verpleeghuisarts en nu arts in een psychiatrisch ziekenhuis, had altijd aan de schuld van Lucia de B. getwijfeld. Hoe hadden die sterfgevallen opeens moorden kunnen worden? Sterfgevallen die ook te verklaren waren door de slechte toestand waarin de patiënten verkeerden? En dan toch levenslang? Verschrikkelijk.
 In het boek dat nu bijna klaar is, beschrijft Ton Derksen de denkfouten die de rechters volgens hem gemaakt hebben. Maar hij weet dat het daarmee niet zal lukken om de bewijsvoering van de rechters tegen Lucia de B. overgedaan te krijgen. Een verzoek daartoe bij de Hoge Raad kan alleen worden ingediend als er nieuwe feiten zijn. Feiten die de rechters eerder niet kenden en, denkt Derksen, zeer waarschijnlijk tot vrijspraak hadden geleid als ze die wel hadden gekend.
 Ton Derksen onderzocht met de hulp van Metra de Noo alle sterfgevallen waarvan Lucia de B. de schuld kreeg op zulke nieuwe feiten. De advocaat van Lucia de B., Stijn Franken, denkt dat er genoeg is om terug te gaan naar de Hoge Raad. Hij denkt dat wat Ton Derksen en Metta de Noo bijvoorbeeld hebben vastgesteld over de digoxine-vergiftiging waaraan het meisje Amber zou zijn gestorven een novum zouden kunnen opleveren. Digoxine-testen in forensisch onderzoek zijn vaak onbetrouwbaar.
 Wat als de Hoge Raad dat niet als een nieuw feit ziet, maar alleen als een nieuwe presentatie van een al bekend feit, en straks ook het herzieningsverzoek afwijst?
 Dan is er sinds een week een nieuwe mogelijkheid om een zaak te laten heropenen: de commissie Posthumus II, voluit de commissie Evaluatie afgesloten rechtszaken. Daar kunnen politiemensen, medewerkers van het openbaar ministerie of bij het onderzoek betrokken deskundigen zaken waarover de hoogste rechters zich hebben uitgesproken, aandragen voor een nieuwe beoordeling. De commissie is opgericht na alle commotie over de Schiedammer parkmoord. Hoogleraren die over een zaak gepubliceerd hebben kunnen ook zaken' aandragen. Hans Crombag dus, maar ook Ton Derksen. En Stijn Franken, Lucia de B.'s advocaat. Hij is hoogleraar strafrecht in Utrecht. Maar hij zal het niet doen, zegt hij. Hij vindt dat vermenging van functies.
 Ton Derksen hoopt dat zijn boek de commissie Posthumus zal kunnen overtuigen van het gebrek aan logica dat er volgens hem in de redeneringen van de rechters zit. En Hans Crombag hoopt dat ook. Hij vindt vooral de manier waarop het schakelbewijs is ingezet zeer betwistbaar. Als tien moorden zonder bewijs vergelijkbaar zijn met één moord met bewijs, dan kan dat ene bewijs ook gelden voor die tien moorden. In de zaak Lucia de B. klopt volgens Derksen en De Noo ook dat ene bewijs niet.
 Maar de vraag is of de commissie Posthumus - ondergebracht bij het openbaar ministerie - geïnteresseerd zal zijn in een verhandeling over de menselijke neiging om niet in toeval te geloven en om altijd vuur te vermoeden waar rook is. Een woordvoerder van het openbaar ministerie zegt dat ook de commissie Posthumus zal kijken of er nieuwe feiten zijn. Hoe de rechters geredeneerd hebben, doet er niet toe.
 Voor Ton Derksen reden om zijn boek snel te publiceren. Hij wil laten zien, zegt hij, hoe vooringenomen rechters in Nederland kunnen zijn. En hoe het openbaar ministerie hen beschermt.
 Wat doet de de commissie Posthumus II ?
 Wie denkt dat er in een afgesloten strafzaak ernstige fouten zijn gemaakt, kan sinds vorige week naar de commissie Posthumus 11 gaan, ook wel de commissie afgesloten rechtszaken. Blijkt er genoeg reden voor twijfel te zijn, dan kan een zaak worden heropend.
 Alleen mensen die betrokken zij geweest bij het strafrechtelijke onderzoek kunnen naar Posthumus II. Mensen van de politie of het openbaar ministerie, of andere deskundigen.
 Hoge Raad: straf onjuist
 Door een onzer redacteuren NRC 14 maart 2006
 Rotterdam, 14 maart. De rechtszaak tegen de Haagse verpleegster Lucia de B. moet deels over worden gedaan. De straf klopt niet en er is twijfel over de toerekeningsvatbaarheid. Dat heeft de Hoge Raad vanmiddag gezegd.
 Het hof omschreef haar handelingen als „meedogenloos, geraffineerd en planmatig”. In het arrest stond dat zij bewust ernstig zieke, zeer jonge of oude patiënten had uitgekozen om het risico te verkleinen dat iemand „haar snode plannen” zou ontdekken. Zij zou patiënten vergiftigd hebben.
 14 maart 2006 NRC
 Rechter buigt zich opnieuw over straf Lucia de B.
 ANP 14 maart 2006
 De zaak van de Haagse verpleegkundige Lucia de B. komt opnieuw voor de rechter. de Hoge Raad heeft de zaak dinsdag teruggewezen naar het gerechtshof in Amsterdam.
 Volgens de raad heeft het gerechtshof in Den Haag blijk gegeven van een onjuiste opvatting van het recht door zowel levenslang als tbs met dwangverpleging op te leggen. De andere beslissingen van het hof, waaronder de bewezenverklaring, blijven in stand, aldus de Hoge Raad.
 Advocaat A. Franken van de Haagse verpleegkundige Lucia de B. toonde zich dinsdag diep teleurgesteld over de uitspraak van de Hoge Raad. Weliswaar vindt de Hoge Raad dat een gerechtshof opnieuw naar de zaak moet kijken, maar alleen omdat de combinatie van levenslang en tbs niet samengaat. ‘De raad heeft de veroordeling op zich terecht geacht’, aldus Franken.
 De B. werd in juni 2004 in hoger beroep veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf en tbs met dwangverpleging voor zeven moorden en drie moordpogingen op patiënten van haar. Volgens het hof maakte De B. slachtoffers onder ernstig zieke kleine kinderen en hoogbejaarden. Als moordwapen zou de vrouw medicijnen in giftige hoeveelheden hebben gebruikt.
 Het hof in Den Haag oordeelde dat Lucia de B. zo gevaarlijk is dat ze nooit meer in de samenleving mag terugkeren. Voor het geval ze ooit gratie mocht krijgen, legde het hof niet alleen levenslang, maar ook tbs met dwangverpleging op; dan zou ze in elk geval niet onbehandeld vrijkomen.
 De Hoge Raad heeft nu bepaald dat deze straf (levenslang) en deze maatregel (tbs) niet samen kunnen. De Raad meent verder dat het hof in Den Haag zich bij het opleggen van de straf niet had mogen bemoeien met beslissingen op een eventueel toekomstig antwoord op een gratieverzoek. Gratie kan alleen in een Koninklijk Besluit worden genomen, na advies van de rechter.
 Doordat de raadsheren al bij het opleggen van de straf voor Lucia de B. rekening hebben gehouden met haar eventuele gratie, heeft het hof ‘zich begeven op een terrein waarop het slechts bevoegd is te adviseren’. En dat adviseren mag pas, benadrukt het hoogste rechtscollege, als er een gratieverzoek is gedaan.
 Volgens de advocaat is de waarheid in de zaak-Lucia niet boven tafel gekomen. Vandaar dat hij zich beraadt op een herzieningsverzoek. Zo'n verzoek is mogelijk wanneer in een zaak nieuwe feiten aan het licht komen. Ook kan hij zich wenden tot de commissie-Posthumus, die mogelijke ernstige tekorten in andere afgesloten strafzaken onderzoekt.
 Zaak Lucia B opnieuw voor de rechter
 Den Haag ANP dinsdag 14 maart
 De zaak van de Haagse verpleegkundige Lucia de B. (44) komt opnieuw voor de rechter. De Hoge Raad heeft de zaak terugverwezen naar het gerechtshof in Amsterdam,
 De B. werd in juni 2004 in hoger beroep veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf en tbs met dwangverpleging voor zeven moorden en drie moordpogingen op patiënten van haar. Volgens het hof maakte De B. slachtoffers onder ernstig zieke kleine kinderen en hoogbejaarden.
 Tussen 1997 en 2001 werkte De B. in Den Haag in het Rode Kruisziekenhuis/Juliana Kinderziekenhuis (RKZ/JKZ), Ziekenhuis Leyenburg en het hospitaal van de Scheveningse gevangenis. Als moordwapen zou de vrouw medicijnen in giftige hoeveelheden hebben gebruikt.
 De Hoge Raad heeft nu bepaald dat deze straf (levenslang) en deze maatregel (tbs) niet samen kunnen. Levenslang wordt in de regel opgelegd aan veroordeelden die niet geestesziek zijn en derhalve toerekeningsvatbaar zijn. Bij Lucia zijn wel aanwijzingen gevonden voor psychische stoornissen. Omdat zij echter steeds heeft ontkend schuldig te zijn, konden psychologen en psychiaters niet de conclusie trekken dat deze stoornissen iets met haar vermeende misdaden te maken hadden. Ze is dan ook volledig toerekeningsvatbaar verklaard en zou daarom niet in aanmerking komen voor tbs.
 14-03-06 drs.J.W.Swaen www.blikopdewereld.nl
 Strafoplegging Lucia de B. is 'wanhoopsdaad' hof
 Uitgegeven: 20 augustus 2004 11:20
 RIJSWIJK - De gecombineerde sanctie - levenslange celstraf entbs - die het gerechtshof in Den Haag in juni heeft opgelegd aan deHaagse verpleegkundige Lucia de B. is een "wanhoopsdaad".Het hof had moeten volstaan met een levenslange gevangenisstraf. Decombinatie met tbs stuit op zowel principiële als praktischebezwaren en kan wettelijk niet door de beugel.
 Dat schrijft I. Kruit, als juriste werkzaam voor de NijmeegsePompestichting (onder meer een tbs-kliniek), in het jongste nummervan het Nederlands Juristenblad.
 Het hof in Den Haag veroordeelde De B. voor zeven moorden endrie pogingen daartoe op ziekenhuispatiënten. Volgens Kruit is hethof"verblind geraakt door wanhoop over de gepleegde delicten" ende vrees voor herhaling.
 Met de hoogst ongebruikelijke, opgelegde combinatiestraf heeft het hof een extra slot op de deur willen zetten, om te voorkomen dat De B. ooit nog onbehandeld op vrije voeten komt. Kruit noemt de combinatie "onbegrijpelijk en onwenselijk". Levenslang en tbs kúnnen niet worden gecombineerd, de doelen van de celstraf en de tbs-maatregel sluiten elkaar uit. Levenslang streeft definitieve uitsluiting uit de maatschappij na, de tbs is, door behandeling,gericht op terugkeer in de samenleving.
 Het hof heeft bepaald dat de 42-jarige De B. eerst de gevangenisstraf moet uitzitten. Daarmee doorkruist die het De B. wettelijk toekomende recht op behandeling in het kader van een tbs.In de wet staat bovendien dat uitvoering van de tbs-maatregel na het uitzitten van eenderde van de celstraf moet beginnen. Die bepaling laat zich niet combineren met levenslang. "Dit houdtin", schrijft Kruit, "dat na het overlijden van Lucia de B., zi jin aanmerking komt voor plaatsing in een tbs-kliniek".
 Het hof heeft geredeneerd dat De B. voortijdig op vrije voeten zou kunnen komen als haar op enig moment gratie zou worden verleend voor de levenslange celstraf. Kruit wijst erop dat De B. ook om gratie kan verzoeken voor de tbs-maatregel. Het ligt voor de hand dat zij dat zal doen. Daarmee vervalt het extra slot op de deur. Het hof heeft dat kennelijk over het hoofd gezien.
 Tot slot legt Kruit uit dat de tbs-maatregel niet aan De B. had kunnen worden opgelegd, omdat zij door gedragskundigen (en het hofzelf) volledig toerekeningsvatbaar is verklaard. Alleen personen die niet of in verminderde mate toerekeningsvatbaar zijn verklaard,komen in aanmerking voor tbs.
 Lucia de B., die altijd heeft ontkend, heeft tegen het vonnis van het gerechtshof beroep in cassatie ingesteld bij de Hoge Raad,het hoogste rechtscollege.


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Avviż Legali Importanti
 |
 21996D0411(01)
 Official Journal L 090 , 11/04/1996 P. 0038 - 0038
 Deċiżjoni tal-Kumitat Konġunt taż-ŻEENru 1/96tas-26 ta' Jannar 1996li temenda l-Anness VI (Sigurtà Soċjali) għall-Ftehim taż-ŻEEIL-KUMITAT KONĠUNT TAŻ-ŻEE,Wara li kkunsidra l-Ftehim dwar iż-Żona Ekonomika Ewropea, kif aġġustat bil-Protokoll li jaġġusta l-Ftehim għaż-Żona Ekonomika Ewropea, minn hawn iżjed 'il quddiem issir referenza għalih bħala l-Ftehim, u b'mod partikolari l-Artikolu 98 tiegħu,Billi l-Anness VI għall-Ftehim ġie emendat bid-Deċiżjoni tal-Kumitat Konġunt taż-ŻEE Nru 49/95 tat-22 ta' Ġunju 1995 [1];Billi d-Deċiżjoni Nru 156 tas-7 ta' April 1995 dwar ir-regoli ta' prijorità fir-rigward ta' assigurazzjoni kontra l-mard u tal-maternità adottata mill-Kummissjoni Amministrattiva tal-Komunitajiet Ewropej dwar is-Sigurtà Soċjali għal Ħaddiema Li Jmorru Jaħdmu f'Pajjiż Ieħor [2] għandha tiġi inkorporata fil-Ftehim,IDDEĊIEDA DAN LI ĠEJ:Artikolu 1Dan il-punt li ġej għandu jiddaħħal wara l-punt 42d (Deċiżjoni tal-Kummissjoni Nru 151) fl-Anness VI għall-Ftehim:"42e. 395 X 0156: Id-Deċiżjoni Nru 156 tas-7 ta' April 1995 dwar ir-regoli ta' prijorità fir-rigward ta' assigurazzjoni kontra l-mard u tal-maternità adottata mill-Kummissjoni Amministrattiva tal-Komunitajiet Ewropej dwar is-Sigurtà Soċjali għal Ħaddiema Li Jmorru Jaħdmu f'Pajjiż Ieħor (ĠU L 249, tas-17.10.1995, p. 41).".Artikolu 2It-testi tad-Deċiżjoni Nru 156 fil-lingwa Islandiża u f'dik Norveġiża, li huma annessi għall-verżjonijiet tal-lingwi rispettivi ta' din id-Deċiżjoni, huma awtentiċi.Artikolu 3Din id-Deċiżjoni għandha tidħol fis-seħħ nhar l-1 ta' Frar 1996, sakemm ikunu ġew magħmula n-notifiki kollha taħt l-Artikolu 103(1) tal-Ftehim għall-Kumitat Konġunt taż-ŻEE.Artikolu 4Din id-Deċiżjoni għandha tiġi ppubblikata fis-Sezzjoni taż-ŻEE ta', u fis-Suppliment taż-ŻEE għall-Ġurnal Uffiċjali tal-Komunitajiet Ewropej.Magħmula fi Brussel, fis-26 ta' Jannar 1996.Għall-Kumitat Konġunt taż-ŻEEIl-PresidentFrançoise Gaudenzi-Aubier[1] ĠU L 30, tal-8.2.1996, p. 53.[2] ĠU L 249, tas-17.10.1995, p. 41.--------------------------------------------------


text:
 30.1.2020
 MT
 Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea
 L 26/67
 DEĊIŻJONI TAL-KUMITAT KONĠUNT TAŻ-ŻEE
 Nru 69/2018
 tat-23 ta’ Marzu 2018
 li temenda l-Anness XX (L-Ambjent) tal-Ftehim ŻEE [2020/86]
 IL-KUMITAT KONĠUNT TAŻ-ŻEE,
 Wara li kkunsidra l-Ftehim dwar iż-Żona Ekonomika Ewropea (“il-Ftehim ŻEE”), u b’mod partikolari l-Artikolu 98 tiegħu,
 Billi:
 (1)
 Id-Deċiżjoni ta’ Implimentazzjoni tal-Kummissjoni (UE) 2017/2286 tas-6 ta’ Diċembru 2017 dwar ir-rikonoxximent tar-rekwiżiti tas-sistema ta’ ġestjoni ambjentali Eco-Lighthouse bħala li huma konformi mar-rekwiżiti korrispondenti tal-Iskema ta’ Ġestjoni u Verifika Ambjentali (EMAS) b’konformità mal-Artikolu 45 tar-Regolament (KE) Nru 1221/2009 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill dwar il-parteċipazzjoni volontarja ta’ organizzazzjonijiet fi skema Komunitarja ta’ ġestjoni u verifika ambjentali (1) trid tiġi inkorporata fil-Ftehim ŻEE.
 (2)
 Għalhekk, l-Anness XX tal-Ftehim ŻEE jenħtieġ li jiġi emendat skont dan,
 ADOTTA DIN ID-DEĊIŻJONI:
 Artikolu 1
 Il-punt li ġej jiddaħħal wara l-punt 1eak (id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni (UE) Nru 2017/2285) tal-Anness XX tal-Ftehim ŻEE:
 “1eal.
 32017 D 2286: id-Deċiżjoni ta’ Implimentazzjoni tal-Kummissjoni (UE) 2017/2286 tas-6 ta’ Diċembru 2017 dwar ir-rikonoxximent tar-rekwiżiti tas-sistema ta’ ġestjoni ambjentali Eco-Lighthouse bħala li huma konformi mar-rekwiżiti korrispondenti tal-Iskema ta’ Ġestjoni u Verifika Ambjentali (EMAS) b’konformità mal-Artikolu 45 tar-Regolament (KE) Nru 1221/2009 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill dwar il-parteċipazzjoni volontarja ta’ organizzazzjonijiet fi skema Komunitarja ta’ ġestjoni u verifika ambjentali (ĠU L 328, 12.12.2017, p. 87).”
 Artikolu 2
 It-testi tad-Deċiżjoni ta’ Implimentazzjoni (UE) 2017/2286 bil-lingwa Iżlandiża u b’dik Norveġiża, li ser jiġu ppubblikati fis-Suppliment dwar iż-ŻEE ta’ Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea, għandhom ikunu awtentiċi.
 Artikolu 3
 Din id-Deċiżjoni għandha tidħol fis-seħħ fl-24 ta’ Marzu 2018, bil-kundizzjoni li jkunu saru n-notifiki kollha skont l-Artikolu 103(1) tal-Ftehim ŻEE (*1).
 Artikolu 4
 Din id-Deċiżjoni għandha tiġi ppubblikata fit-Taqsima taż-ŻEE ta’ Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea u fis-Suppliment tiegħu dwar iż-ŻEE.
 Magħmul fi Brussell, it-23 ta’ Marzu 2018.
 Għall-Kumitat Konġunt taż-ŻEE
 Il-President
 Claude MAERTEN
 (1) ĠU L 328, 12.12.2017, p. 87.
 (*1) Ma huwa indikat l-ebda rekwiżit kostituzzjonali.


text:
 Viktigt rättsligt meddelande
 |
 22005A0908(02)
 Avtal mellan Europeiska gemenskapen och Republiken Kazakstans regering om handel med vissa stålprodukter - Godkänt protokoll - Protokoll A
 Europeiska unionens officiella tidning nr L 232 , 08/09/2005 s. 0064 - 0082
 Avtalmellan Europeiska gemenskapen och Republiken Kazakstans regering om handel med vissa stålprodukterEUROPEISKA GEMENSKAPEN,å ena sidan, ochREPUBLIKEN KAZAKSTANS REGERING,å andra sidan,som är parter i detta avtal,HAR ENATS OM FÖLJANDE.Artikel 11. Detta avtal gäller för handel med de stålprodukter som tidigare omfattades av fördraget om upprättandet av Europeiska kol- och stålgemenskapen.2. Handel med stålprodukter som är upptagna i bilaga I får omfattas av kvantitativa begränsningar.3. Handel med stålprodukter som inte är upptagna i bilaga I skall inte omfattas av några kvantitativa begränsningar.4. För sådana stålprodukter och frågor som inte täcks av detta avtal skall de relevanta bestämmelserna i avtalet om partnerskap och samarbete gälla.Artikel 21. Parterna är eniga om att för export från Kazakstan till gemenskapen av de produkter som anges i bilaga I för varje kalenderår fastställa och upprätthålla de kvantitativa begränsningar som anges i bilaga II. Sådan export skall omfattas av ett system med dubbelkontroll i enlighet med protokoll A.2. Parterna upprepar sitt åtagande att åstadkomma en fullständig liberalisering av handeln med de stålprodukter som anges i bilaga I, under förutsättning att förenliga konkurrensvillkor skapats.3. Kvantitativa begränsningar, tullar, avgifter eller liknande åtgärder avseende export av avfall och skrot av järn eller stål enligt nummer 7204 i Kombinerade nomenklaturen skall vara förbjudna parterna emellan.4. Parterna är eniga om att import till gemenskapen från Kazakstan av de produkter som anges i bilaga I under tiden från och med den 1 januari 2005 till och med detta avtals ikraftträdande skall räknas av från de kvantitativa begränsningarna i bilaga II.5. Import utöver de kvantiteter som anges i bilaga II skall tillåtas om gemenskapens industri inte kan tillgodose efterfrågan i gemenskapen och detta resulterar i ett otillräckligt utbud av någon eller flera av de produkter som anges i bilaga I. Samråd skall på begäran av någondera parten omedelbart äga rum i syfte att på grundval av objektiv bevisning fastställa omfattningen av det otillräckliga utbudet. Sedan samrådet avslutats skall gemenskapen inleda sina interna förfaranden för att öka de kvantiteter som anges i bilaga II.6. Om länder som ansöker om medlemskap i Europeiska unionen ansluter sig innan detta avtal löper ut, är parterna eniga om att överväga en ökning av de kvantitativa begränsningarna i bilaga II.7. Varje part får när som helst begära samråd rörande- nivån för de kvantitativa begränsningar som anges i bilaga II, om villkoren för de produkter som anges i bilaga I avsevärt försämrats eller förbättrats,- möjligheten att föra över icke ianspråktagna mängder från underutnyttjade produktgrupper till andra grupper.Artikel 31. För import till gemenskapens tullområde för övergång till fri omsättning av de stålprodukter som anges i bilaga I skall krävas uppvisande av ett importtillstånd, utfärdat av den behöriga myndigheten i en medlemsstat på grundval av uppvisande av en exportlicens som utfärdats av myndigheterna i Kazakstan, samt av ett ursprungscertifikat i överensstämmelse med protokoll A.2. De kvantitativa begränsningarna i bilaga II skall inte gälla för import till gemenskapens tullområde av de stålprodukter som anges i bilaga I om varorna, inom ramen för det i gemenskapen gällande administrativa kontrollsystemet, deklareras för återexport utanför gemenskapen, i oförändrat skick eller efter bearbetning.3. Överföring av de mängder inom en i bilaga II angiven kvantitativ begränsning som inte tagits i anspråk under det första kalenderåret till motsvarande kvantitativa begränsning för det påföljande kalenderåret är tillåten upp till 10 % av ifrågavarande kvantitativa begränsning för det år mängden inte togs i anspråk. Kazakstan skall senast den 31 mars det påföljande kalenderåret underrätta gemenskapen om huruvida landet avser att utnyttja denna bestämmelse.4. Den kvantitativa begränsningen för en viss produktgrupp får anpassas en gång under loppet av ett kalenderår med upp till 10 % av den kvantitativa begränsningen för produktgruppen i fråga, om båda parter samtycker till detta. Sådana anpassningar av kvantitativa begränsningar som följer av överföringar skall endast påverka det innevarande kalenderåret. Utan att det påverkar tillämpningen av bestämmelserna i punkt 3 skall de kvantitativa begränsningarna vid ingången av det påföljande kalenderåret vara de som anges i bilaga II. Kazakstan skall senast den 31 maj underrätta gemenskapen om huruvida landet avser att utnyttja denna bestämmelse.Artikel 41. För att systemet med dubbelkontroll skall bli så effektivt som möjligt och möjligheterna till missbruk och kringgående minimeras skall- myndigheterna i Kazakstan senast den tjugoåttonde dagen i varje månad underrätta myndigheterna i gemenskapen om de exportlicenser som utfärdats under den föregående månaden,- myndigheterna i gemenskapen senast den tjugoåttonde dagen i varje månad underrätta myndigheterna i Kazakstan om de importlicenser som utfärdats under den föregående månaden.Om betydande avvikelser konstateras, med beaktande av tidsfaktorerna i samband med sådana underrättelser, får varje part begära samråd vilket skall inledas omedelbart.2. Utan att det påverkar tillämpningen av punkt 1 och för att säkra att detta avtal fungerar väl är båda parterna eniga om att vidta alla nödvändiga åtgärder för att förhindra, undersöka och vid behov vidta rättsliga eller administrativa åtgärder mot kringgående av avtalet genom omlastning, omdirigering, falsk deklaration av ursprungsland eller ursprungsort, förfalskning av handlingar eller falsk deklaration avseende varornas kvantitet, beskrivning eller klassificering eller genom någon annan metod. Parterna är i enlighet härmed eniga om att fastställa de rättsregler och administrativa förfaranden som är nödvändiga för att effektiva åtgärder skall kunna vidtas mot sådant kringgående, inbegripet rättsligt bindande påföljder mot inblandade exportörer eller importörer.3. Om någon av parterna på grundval av tillgängliga uppgifter anser att detta avtal kringgås, får den begära samråd med den andra parten, vilket skall hållas omedelbart.4. I avvaktan på resultatet av det samråd som avses i punkt 3 skall Kazakstan, om gemenskapen begär det och tillräckliga bevis läggs fram, säkra att de anpassningar av de kvantitativa begränsningar som kan bli resultatet av detta samråd genomförs för det kalenderår under vilket begäran om samråd enligt punkt 3 lämnades in eller, om kvantiteten för det året är förbrukad, för det påföljande året.5. Om parterna inte lyckas nå en ömsesidigt tillfredsställande lösning under det samråd som avses i punkt 3 skall gemenskapen ha rätt att, om det föreligger tillräckliga bevis för att stålprodukter med ursprung i Kazakstan som omfattas av detta avtal har importerats genom kringgående av detta avtal, avräkna de berörda kvantiteterna mot de kvantitativa begränsningar som anges i bilaga II.6. Om parterna inte lyckas nå en ömsesidigt tillfredsställande lösning under det samråd som avses i punkt 3 skall gemenskapen ha rätt att, om det föreligger tillräckliga bevis för att en falsk deklaration har lämnats avseende varornas kvantitet, beskrivning eller klassificering, neka till import av produkterna i fråga.7. Parterna är överens om att till fullo samarbeta för att förebygga och på ett verkningsfullt sätt ta itu med alla problem som uppstår som en följd av att detta avtal kringgås.Artikel 51. De kvantitativa begränsningar som anges i bilaga II för import till gemenskapen av de stålprodukter som anges i bilaga I får av gemenskapen inte delas upp i regionala andelar.2. Parterna skall samarbeta för att förhindra plötsliga och skadliga förändringar i de traditionella handelsflödena till gemenskapen. Om en plötslig och skadlig förändring av de traditionella handelsflödena skulle inträffa (inbegripet regional koncentration eller förlust av traditionella leveranskällor), skall gemenskapen ha rätt att begära samråd i syfte att finna en tillfredsställande lösning på problemet. Sådant samråd skall hållas omedelbart.3. Kazakstan skall bemöda sig om att se till att exporten till gemenskapen av de stålprodukter som anges i bilaga I fördelas så jämnt som möjligt över året. Om en plötslig och skadlig ökning av importen skulle inträffa, skall gemenskapen ha rätt att begära samråd i syfte att finna en tillfredsställande lösning på problemet. Sådant samråd skall hållas omedelbart.4. Vid sidan av skyldigheten enligt punkt 3 skall varje part ha rätt att begära samråd rörande de kvantitativa begränsningarna för det innevarande kalenderåret, om de licenser som myndigheterna i Kazakstan utfärdat nått 90 % av de kvantitativa begränsningarna för året i fråga. Sådant samråd skall hållas omedelbart. I avvaktan på resultatet av samrådet får myndigheterna i Kazakstan fortsätta att utfärda exportlicenser för de produkter som omfattas av detta avtal, under förutsättning att de kvantiteter som anges i bilaga II inte överskrids.Artikel 61. Om någon av de produkter som omfattas av detta avtal importeras till gemenskapen från Kazakstan under sådana omständigheter att det vållar eller riskerar att vålla producenter i gemenskapen som tillverkar likadana produkter väsentlig skada, skall gemenskapen förse Kazakstan med alla relevanta uppgifter i syfte att finna en lösning som kan godtas av bägge parter. Parterna skall inleda samråd omedelbart.2. Om det samråd som avses i punkt 1 inte leder fram till en överenskommelse inom 30 dagar efter det att gemenskapen begärt samråd, får gemenskapen utnyttja rätten att vidta skyddsåtgärder i enlighet med bestämmelserna i avtalet om partnerskap och samarbete.3. Utan hinder av bestämmelserna i detta avtal skall bestämmelserna i artikel 13.6 i avtalet om partnerskap och samarbete gälla.Artikel 71. Klassificeringen av de produkter som omfattas av detta avtal skall grunda sig på gemenskapens tulltaxe- och statistiknomenklatur (nedan kallad "Kombinerade nomenklaturen", eller i förkortad form "KN") och alla ändringar av denna. Ändringar av Kombinerade nomenklaturen som i enlighet med de i gemenskapen gällande förfarandena görs avseende de produkter som omfattas av detta avtal, eller beslut med avseende på klassificeringen av varor, får inte leda till en sänkning av de kvantitativa begränsningar som anges i bilaga II.2. Ursprunget för de produkter som omfattas av detta avtal skall fastställas i enlighet med de i gemenskapen gällande reglerna. Ändringar av dessa ursprungsregler skall meddelas Kazakstan och får inte leda till en sänkning av de kvantitativa begränsningar som anges i bilaga II. Förfarandena för kontroll av ursprunget för de produkter som avses ovan fastställs i protokoll A.Artikel 81. Utan att det påverkar det regelbundna utbytet enligt artikel 4.1 av information om exportlicenser och importtillstånd är parterna eniga om att med lämpliga mellanrum utbyta fullständig statistisk information om de produkter som anges i bilaga I, varvid hänsyn skall tas till den kortaste tid avseende vilken informationen i fråga sammanställs; informationen skall omfatta uppgifter om exportlicenser och importtillstånd som utfärdats i enlighet med artikel 3 samt import- och exportstatistik för produkterna i fråga.2. Varje part kan begära samråd om det föreligger betydande avvikelser mellan de uppgifter som parterna utbyter.Artikel 91. Utan att det påverkar tillämpningen av bestämmelserna i de föregående artiklarna om samråd under särskilda omständigheter, skall på begäran av någon av parterna samråd hållas om eventuella problem som uppstår vid tillämpningen av detta avtal. Sådant samråd skall präglas av samarbetsanda och en önskan om att meningsskiljaktigheterna mellan parterna skall kunna lösas.2. De avtalsslutande parterna förbinder sig att, i de fall det i detta avtal föreskrivs att samråd skall hållas omedelbart, använda alla rimliga medel för att sörja för att så sker.3. För alla andra samråd gäller följande bestämmelser:- En begäran om samråd skall anmälas skriftligen till den andra parten.- Begäran om samråd skall, där så är lämpligt, inom rimlig tid följas av en redovisning av skälen till att samråd begärs.- Samrådet skall inledas inom en månad från dagen för begäran.- Samrådet bör leda till att ett ömsesidigt godtagbart resultat uppnås inom en månad från det att det inleddes, såvida inte denna period förlängs genom överenskommelse mellan parterna.4. Särskilda extra samråd kan också hållas genom överenskommelse mellan parterna.Artikel 10Båda parterna har som mål att fullständigt liberalisera handeln med stålprodukter och erkänner att en viktig förutsättning för främjande av handel mellan dem är att deras respektive konkurrensregler, bestämmelser om statligt stöd och miljöbestämmelser är förenliga. För detta ändamål skall gemenskapen, på begäran av Kazakstan, tillhandahålla tekniskt bistånd för att hjälpa Kazakstan att anta och tillämpa rättsligt bindande bestämmelser som är förenliga med dem som antagits och tillämpas av gemenskapen. Sådant bistånd skall närmare anges i projekt som skall godkännas av bägge parter och i vilka bland annat mål, medel och tidsplan tydligt skall anges.Artikel 111. Detta avtal träder i kraft samma dag som det undertecknas. Det skall tillämpas till och med den 31 december 2006 såvida det inte sägs upp eller upphör i enlighet med punkt 3 respektive punkt 4.2. Varje part får när som helst föreslå ändringar av detta avtal, vilka på begäran av endera parten skall bli föremål för samråd.3. Varje part får säga upp detta avtal under förutsättning att en uppsägningstid av minst sex månader iakttas. Avtalet skall i så fall upphöra att gälla när uppsägningstiden löper ut, och de kvantitativa begränsningar i gemenskapen som fastställs i bilaga II skall minskas proportionellt för perioden fram till den dag då uppsägningen träder i kraft, såvida inte parterna beslutar något annat.4. Om Kazakstan ansluter sig till WTO innan detta avtal löper ut, skall avtalet upphöra från och med anslutningsdagen.5. Gemenskapen förbehåller sig rätten att, om parterna inte lyckas nå en tillfredsställande lösning vid de samråd som avses i de föregående artiklarna eller om avtalet sägs upp av någon av parterna, när som helst vidta alla lämpliga åtgärder, inbegripet återinförande av ett system med autonoma kvoter för export från Kazakstan av de produkter som anges i bilaga I.6. Bilagorna, det godkända protokollet och protokoll A, som åtföljer detta avtal, skall utgöra en integrerad del av detta.Artikel 12Detta avtal är upprättat i två exemplar på danska, engelska, estniska, finska, franska, grekiska, italienska, lettiska, litauiska, maltesiska, nederländska, polska, portugisiska, slovakiska, slovenska, spanska, svenska, tjeckiska, tyska, ungerska, kazakiska och ryska språken, vilka alla texter är lika giltiga.Hecho en Bruselas, el diecinueve de julio del dos mil cinco.V Bruselu dne devatenáctého července dva tisíce pět.Udfærdiget i Bruxelles den nittende juli to tusind og fem.Geschehen zu Brüssel am neunzehnten Juli zweitausendfünf.Kahe tuhande viienda aasta juulikuu üheksateistkümnendal päeval Brüsselis.Έγινε στις Βρυξέλλες, στις δεκαεννέα Ιουλίου δύο χιλιάδες πέντε.Done at Brussels on the nineteenth day of July in the year two thousand and five.Fait à Bruxelles, le dix-neuf juillet deux mille cinq.Fatto a Bruxelles, addi' diciannove luglio duemilacinque.Briselē, divtūkstoš piektā gada deviņpadsmitajā jūlijā.Priimta du tūkstančiai penktų metų liepos devynioliktą dieną Briuselyje.Kelt Brüsszelben, a kettőezer ötödik év július tizenkilencedik napján.Magħmul fi Brussel, fid-dsatax jum ta' Lulju tas-sena elfejn u ħamsa.Gedaan te Brussel, de negentiende juli tweeduizend vijf.Sporządzono w Brukseli dnia dziewiętnastego lipca roku dwutysięcznego piątego.Feito em Bruxelas, em dezanove de Julho de dois mil e cinco.V Bruslju, devetnajstega julija leta dva tisoč pet.V Bruseli dňa devätnásteho júla dvetisícpäť.Tehty Brysselissä yhdeksäntenätoista päivänä heinäkuuta vuonna kaksituhattaviisi.Som skedde i Bryssel den nittonde juli tjugohundrafem.Совершено в городе Брюсселе девятнадцатого июля две тысячи пятого года.Por la Comunidad EuropeaZa Evropské společenstvíFor Det Europæiske FællesskabFür die Europäische GemeinschaftEuroopa Ühenduse nimelΓια την Ευρωπαϊκή ΚοινότηταFor the European CommunityPour la Communauté européennePer la Comunità europeaEiropas Kopienas vārdāEuropos bendrijos varduaz Európai Közösség részérőlGħall-Komunità EwropeaVoor de Europese GemeenschapW imieniu Wspólnoty EuropejskiejPela Comunidade EuropeiaZa Európske spoločenstvoZa Evropsko skupnostEuroopan yhteisön puolestaPå Europeiska gemenskapens vägnarЗа Европейское сообществоPor el Gobierno de la República de KazajstánZa vládu Republiky KazachstánFor regeringen for Republikken KasakhstanIm Namen der Regierung der Republik KasachstanKasahstani Vabariigi valitsuse nimelΓια την κυβέρνηση της Δημοκρατίας του ΚαζακστάνFor the Government of the Republic of KazakhstanPour le gouvernement de la République du KazakhstanPer il governo della Repubblica del KazakstanKazahstānas Republikas valdības vārdāKazachstano Respublikos Vyriausybės vardua Kazah Köztársaság Kormánya részérőlGħall-Gvern tar-Repubblika tal-KazakastanVoor de regering van de Republiek KazachstanW imieniu rządu Republiki KazachstanuPelo Governo da República do CazaquistãoZa vládu Kazašskej republikyZa Vlado Republike KazahstanKazakstanin tasavallan hallituksen puolestaPå Republiken Kazakstans regerings vägnarЗа Правительство Республики Казахстан[1] EGT L 196, 28.7.1999, s. 3.--------------------------------------------------


type: other

text:
Legge n. 69/1963 | ODG
 Home » Contenuti Legge n. 69/1963 12/05/2009 -Ordine dei giornalisti
 Testo in vigore dal: 15-11-2016
 (Versione aggiornata alla legge 198/2016)
 Le funzioni relative alla tenuta dell'albo, e quelle relative alla disciplina degli iscritti, sono esercitate, per ciascuna regione o gruppo di regioni e provincia autonoma (1) da determinarsi nel Regolamento, da un Consiglio dell'Ordine, secondo le norme della presente legge.
 (1) Parole aggiunge dall’art. 6 della Legge 168/2016
 L'assemblea per l'elezione dei membri del Consiglio deve essere convocata almeno venti giorni prima della scadenza del Consiglio in carica. La convocazione si effettua mediante avviso spedito almeno quindici giorni prima a tutti gli iscritti, esclusi i sospesi dall'esercizio della professione, per posta prioritaria, per telefax o a mezzo di posta elettronica certificata. Della convocazione deve essere dato altresì avviso mediante annuncio, entro il predetto termine, sul sito internet dell'Ordine nazionale. È posto a carico dell'Ordine l'onere di dare prova solo dell'effettivo invio delle comunicazioni (2).
 L'assemblea è valida in prima convocazione quando intervenga almeno la metà degli iscritti, e in seconda convocazione qualunque sia il numero degli intervenuti.
 (2) Comma così sostituito dall'art. 2, comma 4-quater, D.L. 14 marzo 2005, n. 35, nel testo integrato dalla relativa legge di conversione
 Il presidente dell'Ordine, prima dell'inizio delle operazioni di votazione, sceglie cinque scrutatori fra gli elettori presenti. Il più anziano fra i cinque, per iscrizione, esercita le funzioni di presidente del seggio. A parità di data di iscrizione, prevale l'anzianità di nascita.
 Decorso otto ore dall'inizio delle perazioni di voto, il presidente del seggio, dopo aver ammesso a votare gli elettori che in quel momento si trovino nella sala, dichiara chiusa la votazione: quindi procede pubblicamente con gli scrutatori alle operazioni di scrutinio.
 Allorché non è raggiunta la maggioranza assoluta dei voti da tutti o da alcuno dei candidati si procede in un'assemblea successiva, da convocarsi entro otto giorni, a votazione di ballottaggio, fra i candidati che hanno riportato il numero maggiore di voti, in numero doppio di quello dei consiglieri ancora da eleggere.
 Dopo l'elezione, il presidente dell'assemblea comunica al Ministero della giustizia l'avvenuta proclamazione degli eletti (3).
 (3) Comma così modificato ai sensi di quanto disposto dal comma 6 dell'art. 54, D.Lgs. 26 marzo 2010, n. 59
 7. Durata in carica del Consiglio - Sostituzioni.
 e) provvede alla amministrazione dei beni di pertinenza dell'Ordine, e compila annualmente il bilancio preventivo e il conto consuntivo da sottoporre all'approvazione dell'assemblea;
 h) fissa, con l'osservanza del limite massimo previsto dall'art. 20, lettera g), le quote annuali dovute dagli iscritti e determina inoltre i contributi per la iscrizione nell'albo e nel registro dei praticanti e per il rilascio di certificati;
 Il presidente e il segretario del Consiglio dell'Ordine assumono rispettivamente le funzioni di presidente e di segretario dell'assemblea. In caso di impedimento del presidente si applica il disposto dell'art. 10; in caso di impedimento del segretario, la assemblea provvede alla nomina di un proprio segretario.
 Capo II. Del Consiglio nazionale dell'Ordine.
 È istituito, con sede presso il Ministero della giustizia, il Consiglio nazionale dell'Ordine dei giornalisti (4).
 Conformemente, gli Ordini regionali o interregionali che hanno più di 1000 pubblicisti iscritti eleggono un altro consigliere nazionale appartenente alla medesima categoria ogni 1000 pubblicisti eccedenti tale numero o frazione di 1000 superiore alla metà.
 L'elezione avviene a norma degli artt. 3 e seguenti, in quanto applicabili.
 (4) Comma così modificato ai sensi di quanto disposto dal comma 6 dell'art. 54, D.Lgs. 26 marzo 2010, n. 59
 a) dà parere, quando ne sia richiesto dal Ministro della giustizia, sui progetti di legge e di regolamento che riguardano la professione di giornalista (5);
 e) redige il regolamento per la trattazione dei ricorsi e degli affari di sua competenza, da approvarsi dal Ministro della giustizia (6) (7);
 f) determina, con deliberazione da approvarsi dal Ministro della giustizia, la misura delle quote annuali dovute dagli iscritti per le spese del suo funzionamento (8);
 g) stabilisce, ogni biennio, con deliberazione da approvarsi dal Ministro della grazia e giustizia, il limite massimo delle quote annuali dovute ai Consigli regionali o interregionali dai rispettivi iscritti (9).
 (5) Lettera così modificata ai sensi di quanto disposto dal comma 6 dell'art. 54, D.Lgs. 26 marzo 2010, n. 59
 (6) Lettera così modificata ai sensi di quanto disposto dal comma 6 dell'art. 54, D.Lgs. 26 marzo 2010, n. 59
 (7) Per l'approvazione del regolamento di cui alla presente lettera vedi il D.Dirett. 18 luglio 2003
 (8) Lettera così modificata ai sensi di quanto disposto dal comma 6 dell'art. 54, D.Lgs. 26 marzo 2010, n. 59
 (9) Lettera così modificata ai sensi di quanto disposto dal comma 6 dell'art. 54, D.Lgs. 26 marzo 2010, n. 59
 Il Comitato esecutivo provvede all'attuazione delle delibere del Consiglio e collabora con il presidente nella gestione ordinaria dell'ordine. Adotta, altresì, in caso di assoluta urgenza, le delibere di competenza del Consiglio stesso escluse quelle previste nelle lettere a), d) ed e) dell'articolo 20, con obbligo di sottoporle a ratifica nella prima riunione, da convocarsi in ogni caso non oltre un mese.
 In caso di sua assenza od impedimento, si applicano le disposizioni dell'art. 10, secondo e terzo comma.
 24. Attribuzioni del Ministro della giustizia (10).
 Il Ministro della giustizia esercita l'alta vigilanza sui Consigli dell'Ordine (11).
 Egli può, con decreto motivato, sentito il parere del Consiglio nazionale, sciogliere un Consiglio regionale o interregionale, che non sia in grado di funzionare regolarmente; quando sia trascorso il termine di legge senza che si sia provveduto alla elezione del nuovo Consiglio o quando il Consiglio, richiamato all'osservanza degli obblighi ad esso imposti, persista nel violarli.
 (10) Rubrica così modificata ai sensi di quanto disposto dal comma 6 dell'art. 54, D.Lgs. 26 marzo 2010, n. 59
 (11) Comma così modificato ai sensi di quanto disposto dal comma 6 dell'art. 54, D.Lgs. 26 marzo 2010, n. 59
 TITOLO II. Dell'albo professionale
 Capo I. Dell'iscrizione negli elenchi.
 Presso ogni Consiglio dell'Ordine regionale o interregionale è istituito l'albo dei giornalisti che hanno la loro residenza o il loro domicilio professionale nel territorio compreso nella circoscrizione del Consiglio (12).
 L'albo è ripartito in due elenchi, l'uno dei professionisti l'altra dei pubblicisti.
 I giornalisti che abbiano la loro abituale residenza fuori del territorio della Repubblica sono iscritti nell'albo di Roma.
 (12) Comma così modificato dal comma 1 dell'art. 54, D.Lgs. 26 marzo 2010, n. 59
 L'albo deve contenere il cognome, il nome, la data di nascita, la residenza o il domicilio professionale e l'indirizzo degli iscritti, nonché la data di iscrizione e il titolo in base al quale è avvenuta. L'albo e compilato secondo l'ordine di anzianità di iscrizione e porta un indice alfabetico che ripete il numero d'ordine di iscrizione (13).
 (13) Comma così modificato dal comma 2 dell'art. 54, D.Lgs. 26 marzo 2010, n. 59.
 All'albo dei giornalisti sono annessi gli elenchi dei giornalisti di nazionalità straniera, e di coloro che, pur non esercitando l'attività di giornalista, assumano la qualifica di direttori responsabili di periodici o riviste a carattere tecnico, professionale o scientifico, esclusi quelli sportivi e cinematografici.
 Per l'iscrizione nell'elenco dei professionisti sono richiesti: l'età non inferiore agli anni 21, l'iscrizione nel registro dei praticanti, l'esercizio continuativo della pratica giornalistica per almeno 18 mesi, il possesso dei requisiti di cui all'articolo 31, e l'esito favorevole della prova di idoneità professionale di cui all'art. 32.
 Il decreto di riconoscimento della qualifica professionale ai sensi del Titolo III, del decreto legislativo 9 novembre 2007, n. 206, costituisce titolo per l'iscrizione nell'albo (14).
 La iscrizione è deliberata dal competente Consiglio regionale o interregionale. Al procedimento per l'iscrizione nell'albo si applica l'articolo 45 del decreto legislativo di attuazione della direttiva 2006/123/CE (15).
 (14) Comma aggiunto dalla lettera a) del comma 3 dell'art. 54, D.Lgs. 26 marzo 2010, n. 59
 (15) Comma così modificato dalla lettera b) del comma 3 dell'art. 54, D.Lgs. 26 marzo 2010, n. 59
 Il provvedimento di rigetto della domanda di iscrizione all'albo o al registro dei praticanti dev'essere motivato, e dev'essere notificato all'interessato a mezzo di ufficiale giudiziario, nel termine di 15 giorni dalla deliberazione.
 Non possono essere iscritti nell'albo coloro che abbiano riportato condanna penale che importi interdizione dai pubblici uffici, per tutta la durata della interdizione, salvo che sia intervenuta riabilitazione.
 Nel caso di condanna che non importi interdizione dai pubblici uffici, o se questa è cessata, il Consiglio dell'Ordine può concedere la iscrizione solo se, vagliate tutte le circostanze e specialmente la condotta del richiedente successivamente alla condanna, ritenga che il medesimo sia meritevole della iscrizione.
 31-bis. Iscrizione dei cittadini degli Stati membri dell'Unione europea nel registro dei praticanti e nell'elenco dei pubblicisti.
 1. I cittadini degli Stati membri dell'Unione europea sono equiparati ai cittadini italiani ai fini dell'iscrizione nel registro dei praticanti e nell'elenco dei pubblicisti di cui, rispettivamente, agli articoli 33 e 35 (16).
 (16) Articolo aggiunto dal comma 4 dell'art. 54, D.Lgs. 26 marzo 2010, n. 59
 L'accertamento dell'idoneità professionale, di cui al precedente art. 29, consiste in una prova scritta e orale di tecnica e pratica del giornalismo, integrata dalla conoscenza delle norme giuridiche che hanno attinenza con la materia del giornalismo.
 Le modalità di svolgimento dell'esame, da effettuarsi in almeno due sessioni annuali saranno determinate dal regolamento.
 Per lo svolgimento della prova scritta è consentito l'utilizzo di elaboratori elettronici (personal computer) cui sia inibito l'accesso alla memoria secondo le modalità tecniche indicate dal Consiglio nazionale dell'Ordine dei giornalisti, sentito il Ministero della giustizia (17).
 (17) Comma aggiunto dal comma 1 dell'art. 1, L. 16 gennaio 2008, n. 16 (Gazz. Uff. 6 febbraio 2008, n. 31). Il comma 2 dello stesso art. 1 ha disposto che entro un mese dalla data di entrata in vigore della citata legge, il Governo provvederà con apposito provvedimento, ad apportare le modifiche necessarie al regolamento di cui al decreto del Presidente della Repubblica 4 febbraio 1965, n. 115, e successive modificazioni, al fine di adeguarlo alle disposizioni di cui al presente articolo
 Dopo 18 mesi, a richiesta del praticante, il direttore responsabile della pubblicazione gli rilascia una dichiarazione motivata sull'attività giornalistica svolta, per i fini di cui al comma primo n. 3) del precedente art. 31.
 I giornalisti stranieri residenti in Italia possono ottenere l'iscrizione nell'elenco speciale di cui all'articolo 28, se abbiano compiuto i 21 anni e sempre che lo Stato di cui sono cittadini pratichi il trattamento di reciprocità. Tale condizione non è richiesta nei confronti del giornalista straniero, che abbia ottenuto il riconoscimento del diritto di asilo politico (18).
 La domanda di iscrizione deve essere corredata dai documenti di cui ai numeri 1), 2) e 4) dell'art. 31 oltre che da una attestazione del Ministero degli affari esteri che provi che il richiedente è cittadino di uno Stato con il quale esiste trattamento di reciprocità.
 (18) Comma così modificato dall'art. 1, L. 10 giugno 1969, n. 308 (Gazz. Uff. 26 giugno 1969, n. 159)
 Capo II. Dei trasferimenti e della cancellazione dall'albo.
 Nessuno può essere iscritto contemporaneamente in più di un albo. In caso di cambiamento di residenza o domicilio professionale, il giornalista deve chiedere il trasferimento nell'albo del luogo della nuova residenza o domicilio professionale; trascorsi tre mesi dal cambiamento senza che ne sia fatta richiesta, il Consiglio dell'Ordine procede di ufficio alla cancellazione dall'albo del giornalista che si è trasferito in altra sede ed alla comunicazione di tale cancellazione al Consiglio nella cui giurisdizione è compreso il luogo della nuova residenza o domicilio professionale, che provvederà ad iscrivere il giornalista nel proprio albo (19).
 (19) Articolo così modificato dal comma 5 dell'art. 54, D.Lgs. 26 marzo 2010, n. 59
 Debbono essere cancellati dall'albo coloro che abbiano riportato condanne penali che importino l'interdizione permanente dai pubblici uffici.
 Nel calcolo dei termini suindicati non si tiene conto del periodo di inattività dovuta all'assunzione di cariche o di funzioni amministrative, politiche o scientifiche o allo espletamento degli obblighi militari.
 Non si fa luogo alla cancellazione per inattività professionale del giornalista che abbia almeno quindici anni di iscrizione all'albo, salvo i casi di iscrizione in altro albo, o di svolgimento di altra attività continuativa e lucrativa.
 Il giornalista cancellato dall'albo può a sua richiesta, essere riammesso quando sono cessate le ragioni che hanno determinato la cancellazione.
 Se la cancellazione è avvenuta a seguito di condanna penale, ai sensi dell'art. 39, primo comma, la domanda di nuova iscrizione, può essere proposta quando si è ottenuta la riabilitazione.
 Le deliberazioni del Consiglio regionale o interregionale di cancellazione dall'albo, o di diniego di nuova iscrizione ai sensi dell'articolo precedente, devono essere motivate e notificate all'interessato nei modi e nei termini di cui all'art. 30.
 Una copia dell'albo deve essere depositata ogni anno, entro il mese di gennaio a cura dei Consigli regionali o interregionali, presso la Cancelleria della Corte d'appello del capoluogo della regione dove ha sede il consiglio, presso la Segreteria del Consiglio nazionale dell'Ordine e presso il Ministero della giustizia (20).
 Di ogni nuova iscrizione o cancellazione dovrà essere data comunicazione entro due mesi al Ministro della giustizia, alla Cancelleria della Corte d'appello, al procuratore generale della stessa Corte d'appello ed al Consiglio nazionale (21).
 (20) Comma così modificato ai sensi di quanto disposto dal comma 6 dell'art. 54, D.Lgs. 26 marzo 2010, n. 59
 (21) Comma così modificato ai sensi di quanto disposto dal comma 6 dell'art. 54, D.Lgs. 26 marzo 2010, n. 59
 Art. 45. (Esercizio della professione). - 1. Nessuno puo' assumere il titolo ne' esercitare la professione di giornalista, se non e' iscritto nell'elenco dei professionisti ovvero in quello dei pubblicisti dell'albo istituito presso l'Ordine regionale o interregionale competente. La violazione della disposizione del primo periodo e' punita a norma degli articoli 348 e 498 del codice penale, ove il fatto non costituisca un reato piu' grave (22).
 (22) Articolo così sostituito dall'art.5 Legge 26 ottobre 2016 n. 198
 Il direttore ed il vicedirettore responsabile di un giornale quotidiano o di un periodico o agenzia di stampa, di cui al primo comma dell'art. 34 devono essere iscritti nell'elenco dei giornalisti professionisti salvo quanto stabilito nel successivo art. 47 (23).
 (23) La Corte costituzionale, con sentenza 2-10 luglio 1968, n. 98 (Gazz. Uff. 13 luglio 1968, n. 177) ha così statuito:
 47. Direzione affidata a persone non iscritte nell'albo.
 Le disposizioni di cui ai precedenti commi sono subordinate alla contemporanea nomina a vicedirettore del quotidiano di un giornalista professionista, al quale restano affidate le attribuzioni di cui agli artt. 31, 34 e 35 della presente legge; ed alla contemporanea nomina a iscritto nell'elenco dei pubblicisti, al quale restano affidate le attribuzioni di cui all'art. 35 della presente legge (24).
 Il Consiglio, assunte sommarie informazioni, contesta all'incolpato a mezzo di lettera raccomandata con ricevuta di ritorno i fatti che gli vengono addebitati e le eventuali prove raccolte, e gli assegna un termine non minore di trenta giorni per essere sentito nelle sue discolpe. L'incolpato ha facoltà di presentare documenti e memorie difensive (25).
 (25) La Corte costituzionale, con sentenza 11-14 dicembre 1995, n. 505 (Gazz. Uff. 20 dicembre 1995, n. 52, Serie speciale), ha dichiarato non fondata, nei sensi di cui in motivazione, la questione di legittimità costituzionale dell'art. 56, secondo comma, sollevata in riferimento agli artt. 3, primo comma, e 24, secondo comma, della Costituzione
 Il Consiglio regionale o interregionale competente delibera sulla domanda; la deliberazione è notificata nei modi e nei termini di cui all'articolo 57.
 63. Azione giudiziaria (26)
 Le controversie previste dal presente articolo sono disciplinate dall'art. 27 del decreto legislativo 1° settembre 2011, n. 150. (27)
 (26) Articolo così modificato dal D. Lgs. 150/2011
 (27) Articolo 27 del D. Lgs. 150/2011: "Le deliberazioni indicate nell'articolo 63 della legge 3 febbraio 1963, n. 69, sono regolate dal rito sommario di cognizione, ove non diversamente disposto dal presente articolo.
 64. Procedimento (28)
 (28) Abrogato dall'articolo 34, comma 31, lettera d), del D. Lgs. 150/2011
 65. Ricorso per Cassazione (29)
 Entro 60 giorni dalla pubblicazione del regolamento, di cui all'articolo 73, si dovrà procedere alla elezione dei Consigli regionali o interregionali e del Consiglio nazionale.
 A tale scopo la Commissione unica per la tenuta degli albi professionali dei giornalisti e la disciplina degli iscritti, istituita dall'articolo 1 del decreto legislativo luogotenenziale 23 ottobre 1944, n. 302, attualmente in carica provvede alla convocazione dell'assemblea dei giornalisti iscritti, e residenti in ciascuna regione o gruppo di regioni.
 Il presidente della Corte di appello competente ai sensi dell'articolo 44 provvede, entro cinque giorni dalla convocazione, a nominare il presidente dell'assemblea, scegliendo fra i giornalisti professionisti con almeno 10 anni di iscrizione all'albo.
 Il presidente dell'assemblea, entro 8 giorni dalla proclamazione, comunica alla Commissione unica i nominativi degli eletti ai componenti del Consiglio nazionale.
 Il Consiglio regionale o interregionale sarà convocato la prima volta, ai fini della sua costituzione e della elezione delle cariche, a cura del consigliere che ha riportato maggior numero di voti e, in caso di parità, dal più anziano d'età. La convocazione stessa dovrà aver luogo non oltre i 15 giorni dalla proclamazione. Il Consiglio nazionale sarà convocato allo stesso scopo dalla Commissione unica, entro 15 giorni dalla ricezione delle comunicazioni di cui al comma precedente.
 67. Commissione unica - Devoluzione.
 Fermo restando il disposto del primo comma del presente articolo, regione per regione o per gruppo di regioni le funzioni espletate dalla Commissione unica a'sensi dell'articolo 1 del decreto legislativo luogotenenziale 23 ottobre 1944, n. 302, cessano al momento dell'insediamento del Consiglio regionale o interregionale, il quale, a tal fine, darà notizia della propria costituzione alla Commissione medesima. Questa, avuta tale notizia, rimetterà a ciascun Consiglio tutte le istanze ad essa presentate per le funzioni previste dal citato decreto, sulle quali non abbia provveduto.
 Contro le deliberazioni della Commissione unica in materia disciplinare e di tenuta dell'albo dei giornalisti, è ammesso il ricorso al Consiglio nazionale dell'Ordine dei giornalisti, entro il termine di trenta giorni dalla prima elezione di detto Consiglio se, alla data predetta, non è ancora decorso il termine di cui al precedente articolo 60.
 Il termine di decadenza previsto dall'articolo 63, per proporre la domanda innanzi all'Autorità giudiziaria, comincia a decorrere dalla data di entrata in vigore della presente legge, se a tale data sia stata già notificata la deliberazione della Commissione unica.
 Spetta alla Corte d'appello di Roma conoscere dei reclami avverso le deliberazioni del Consiglio nazionale dell'Ordine dei giornalisti, emesse ai sensi dell'articolo 68, e avverso le deliberazioni della Commissione unica per la tutela degli albi professionali dei giornalisti e la disciplina degli iscritti.
 Le persone iscritte in base al regio decreto predetto negli attuali registri dei praticanti, o negli elenchi speciali e per stranieri alla data di entrata in vigore della presente legge vengono trasferite, con la rispettiva anzianità, negli elenchi previsti dall'articolo 28.
 Per la disciplina giuridica ed economica del personale degli Ordini e del Consiglio nazionale si osservano le disposizioni contenute nell'articolo 11 del decreto legislativo luogotenenziale 5 agosto 1947, n. 778, ratificato dalla legge 20 ottobre 1951, n. 1349.
 In sede di regolamento e in applicazione dell'articolo 1 della presente legge, non potrà farsi luogo alla istituzione di circoscrizioni regionali o interregionali cui non appartengano almeno 40 giornalisti di cui non meno di 20 professionisti.


text:
 Avis juridique important
 |
 22002D0150
 Gemensamma EES-kommitténs beslut nr 150/2002 av den 8 november 2002 om ändring av bilaga XXI (statistik) till EES-avtalet
 Europeiska gemenskapernas officiella tidning nr L 019 , 23/01/2003 s. 0023 - 0024
 Gemensamma EES-kommitténs beslutnr 150/2002av den 8 november 2002om ändring av bilaga XXI (statistik) till EES-avtaletGEMENSAMMA EES-KOMITTÉN HAR BESLUTAT FÖLJANDEmed beaktande av avtalet om Europeiska ekonomiska samarbetsområdet, ändrat genom protokollet med justeringar av avtalet om Europeiska ekonomiska samarbetsområdet, nedan kallat "avtalet", särskilt artikel 98 i detta, ochav följande skäl:(1) Bilaga XXI till avtalet ändrades genom Gemensamma EES-kommitténs beslut nr 110/2002 av den 12 juli 2002(1).(2) Kommissionens beslut 98/715/EG av den 30 november 1998 om klargörande av bilaga A till rådets förordning (EG) nr 2223/96 om det europeiska national- och regionalräkenskapssystemet i gemenskapen som behandlar principerna för pris- och volymmätning(2) bör införlivas med avtalet.HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.Artikel 1Följande nya punkt skall införas efter punkt 19da (kommissionens förordning (EG) nr 264/2000) i bilaga XXI till avtalet:"19db. 398 D 0715: Kommissionens beslut 98/715/EG av den 30 november 1998 om klargörande av bilaga A till rådets förordning (EG) nr 2223/96 om det europeiska national- och regionalräkenskapssystemet i gemenskapen som behandlar principerna för pris- och volymmätning (EGT L 340, 16.12.1998, s. 33).Bestämmelserna i beslutet skall, inom ramen för detta avtal, tillämpas med följande anpassning:Artikel 3 (Klassificering av metoder efter produkt) skall tillämpas på Island och Norge från och med den 1 januari 2006.".Artikel 2Texterna till beslut 98/715/EG på isländska och norska, som skall offentliggöras i EES-supplementet till Europeiska gemenskapernas officiella tidning, skall vara giltiga.Artikel 3Detta beslut träder i kraft den 9 november 2002 under förutsättning att alla anmälningar enligt artikel 103.1 i avtalet har gjorts till Gemensamma EES-kommittén(3).Artikel 4Detta beslut skall offentliggöras i EES-delen av och EES-supplementet till Europeiska gemenskapernas officiella tidning.Utfärdat i Bryssel den 8 november 2002.På Gemensamma EES-kommitténs vägnarKjartan JóhannssonOrdförande(1) EGT L 298, 31.10.2002, s. 35.(2) EGT L 340, 16.12.1998, s. 33.(3) Inga konstitutionella krav angivna.


text:
 11.8.2016
 EN
 Official Journal of the European Union
 L 216/3
 AGREEMENT
 between the European Union and the Republic of the Marshall Islands on the short-stay visa waiver
 THE EUROPEAN UNION, hereinafter referred to as ‘the Union’ or ‘the EU’, and
 THE REPUBLIC OF THE MARSHALL ISLANDS, hereinafter referred to as ‘the Marshall Islands’,
 hereinafter referred to jointly as the ‘Contracting Parties’,
 WITH A VIEW to further developing friendly relations between the Contracting Parties and desiring to facilitate travel by ensuring visa-free entry and short stay for their citizens,
 HAVING REGARD to Regulation (EU) No 509/2014 of the European Parliament and of the Council of 15 May 2014 amending Council Regulation (EC) No 539/2001 listing the third countries whose nationals must be in possession of visas when crossing the external borders and those whose nationals are exempt from that requirement (1) by, inter alia, transferring 19 third countries, including the Marshall Islands, to the list of third countries whose nationals are exempt from the visa requirement for short stays in the Member States,
 BEARING IN MIND that Article 1 of Regulation (EU) No 509/2014 states that for those 19 countries, the exemption from the visa requirement shall apply from the date of entry into force of an agreement on visa exemption to be concluded with the Union,
 DESIRING to safeguard the principle of equal treatment of all EU citizens,
 TAKING INTO ACCOUNT that persons travelling for the purpose of carrying out a paid activity during their short stay are not covered by this Agreement and therefore for that category the relevant rules of Union law and national law of the Member States and the national law of the Marshall Islands on the visa obligation or exemption and on the access to employment continue to apply,
 TAKING INTO ACCOUNT the Protocol on the position of the United Kingdom and Ireland in respect of the area of freedom, security and justice and the Protocol on the Schengen acquis integrated into the framework of the European Union, annexed to the Treaty on European Union and the Treaty on the Functioning of the European Union, and confirming that the provisions of this Agreement do not apply to the United Kingdom and Ireland,
 HAVE AGREED AS FOLLOWS:
 Article 1
 Purpose
 This Agreement provides for visa-free travel for the citizens of the Union and for the citizens of the Marshall Islands when travelling to the territory of the other Contracting Party for a maximum period of 90 days in any 180-day period.
 Article 2
 Definitions
 For the purpose of this Agreement:
 (a)
 ‘Member State’ shall mean any Member State of the Union, with the exception of the United Kingdom and Ireland;
 (b)
 ‘a citizen of the Union’ shall mean a national of a Member State as defined in point (a);
 (c)
 ‘a citizen of the Marshall Islands’ shall mean any person who holds the citizenship of the Marshall Islands;
 (d)
 ‘Schengen area’ shall mean the area without internal borders comprising the territories of the Member States as defined in point (a) applying the Schengen acquis in full.
 Article 3
 Scope of application
 1. Citizens of the Union holding a valid ordinary, diplomatic, service, official or special passport issued by a Member State may enter and stay without a visa in the territory of the Marshall Islands for the period of stay as defined in Article 4(1).
 Citizens of the Marshall Islands holding a valid ordinary, diplomatic, service, official or special passport issued by the Marshall Islands may enter and stay without a visa in the territory of the Member States for the period of stay as defined in Article 4(2).
 2. Paragraph 1 of this Article does not apply to persons travelling for the purpose of carrying out a paid activity.
 For that category of persons, each Member State individually may decide to impose a visa requirement on the citizens of the Marshall Islands or to withdraw it in accordance with Article 4(3) of Council Regulation (EC) No 539/2001 (2).
 For that category of persons, the Marshall Islands may decide on the visa requirement or the visa waiver for the citizens of each Member State individually in accordance with its national law.
 3. The visa waiver provided for by this Agreement shall apply without prejudice to the laws of the Contracting Parties relating to the conditions of entry and short stay. The Member States and the Marshall Islands reserve the right to refuse entry into and short stay in their territories if one or more of these conditions is not met.
 4. The visa waiver applies regardless of the mode of transport used to cross the borders of the Contracting Parties.
 5. Issues not covered by this Agreement shall be governed by Union law, the national law of the Member States and by the national law of the Marshall Islands.
 Article 4
 Duration of stay
 1. Citizens of the Union may stay in the territory of the Marshall Islands for a maximum period of 90 days in any 180-day period.
 2. Citizens of the Marshall Islands may stay in the territory of the Member States fully applying the Schengen acquis for a maximum period of 90 days in any 180-day period. That period shall be calculated independently of any stay in a Member State which does not yet apply the Schengen acquis in full.
 Citizens of the Marshall Islands may stay for a maximum period of 90 days in any 180-day period in the territory of each of the Member States that do not yet apply the Schengen acquis in full, independently of the period of stay calculated for the territory of the Member States fully applying the Schengen acquis.
 3. This Agreement does not affect the possibility for the Marshall Islands and the Member States to extend the period of stay beyond 90 days in accordance with their respective national laws and Union law.
 Article 5
 Territorial application
 1. As regards the French Republic, this Agreement shall apply only to the European territory of the French Republic.
 2. As regards the Kingdom of the Netherlands, this Agreement shall apply only to the European territory of the Kingdom of the Netherlands.
 Article 6
 Joint Committee for the management of the Agreement
 1. The Contracting Parties shall set up a Joint Committee of experts (hereinafter referred to as the ‘Committee’), composed of representatives of the Union and representatives of the Marshall Islands. The Union shall be represented by the European Commission.
 2. The Committee shall have, inter alia, the following tasks:
 (a)
 monitoring the implementation of this Agreement;
 (b)
 suggesting amendments or additions to this Agreement;
 (c)
 settling disputes arising from the interpretation or application of this Agreement.
 3. The Committee shall be convened whenever necessary, at the request of one of the Contracting Parties.
 4. The Committee shall establish its rules of procedure.
 Article 7
 Relationship of this Agreement to existing bilateral visa waiver agreements between the Member States and the Marshall Islands
 This Agreement shall take precedence over any bilateral agreements or arrangements concluded between individual Member States and the Marshall Islands, in so far as they cover issues falling within the scope hereof.
 Article 8
 Final provisions
 1. This Agreement shall be ratified or approved by the Contracting Parties in accordance with their respective internal procedures and shall enter into force on the first day of the second month following the date of the later of the two notifications by which the Contracting Parties notify each other that those procedures have been completed.
 This Agreement shall be applied on a provisional basis as from the day following the date of signature hereof.
 2. This Agreement is concluded for an indefinite period, unless terminated in accordance with paragraph 5.
 3. This Agreement may be amended by written agreement of the Contracting Parties. Amendments shall enter into force after the Contracting Parties have notified each other of the completion of their internal procedures necessary for this purpose.
 4. Each Contracting Party may suspend in whole or in part this Agreement, in particular, for reasons of public policy, the protection of national security or the protection of public health, illegal immigration or upon the reintroduction of the visa requirement by either Contracting Party. The decision on suspension shall be notified to the other Contracting Party not later than two months before its planned entry into force. A Contracting Party that has suspended the application of this Agreement shall immediately inform the other Contracting Party should the reasons for that suspension cease to exist and shall lift that suspension.
 5. Each Contracting Party may terminate this Agreement by giving written notice to the other Party. This Agreement shall cease to be in force 90 days thereafter.
 6. The Marshall Islands may suspend or terminate this Agreement only in respect of all the Member States.
 7. The Union may suspend or terminate this Agreement only in respect of all of its Member States.
 Done in duplicate in the Bulgarian, Croatian, Czech, Danish, Dutch, English, Estonian, Finnish, French, German, Greek, Hungarian, Italian, Latvian, Lithuanian, Maltese, Polish, Portuguese, Romanian, Slovak, Slovenian, Spanish and Swedish languages, each text being equally authentic.
 Съставено в Женева на двадесет и седми юни през две хиляди и шестнадесета година.
 Hecho en Ginebra el veintisiete de junio de dos mil dieciséis.
 V Ženevě dne dvacátého sedmého června dva tisíce šestnáct.
 Udfærdiget i Genève den syvogtyvende juni to tusind og seksten.
 Geschehen zu Genf am siebenundzwanzigsten Juni zweitausendsechzehn.
 Kahe tuhande kuueteistkümnenda aasta juunikuu kahekümne seitsmendal päeval Genfis.
 Έγινε στη Γενεύη στις είκοσι εφτά Ιουνίου δύο χιλιάδες δεκαέξι.
 Done at Geneva on the twenty seventh day of June in the year two thousand and sixteen.
 Fait à Genève, le vingt sept juin deux mille seize.
 Sastavljeno u Ženevi dvadeset sedmog lipnja godine dvije tisuće šesnaeste.
 Fatto a Ginevra, addì ventisette giugno duemilasedici.
 Ženēvā, divi tūkstoši sešpadsmitā gada divdesmit septītajā jūnijā.
 Priimta du tūkstančiai šešioliktų metų birželio dvidešimt septintą dieną Ženevoje.
 Kelt Genfben, a kétezer-tizenhatodik év június havának huszonhetedik napján.
 Magħmul f'Ġinevra fis-sebgħa u għoxrin jum ta' Ġunju fis-sena elfejn u sittax.
 Gedaan te Genève, zevenentwintig juni tweeduizend zestien.
 Sporządzono w Genewie dnia dwudziestego siódmego czerwca roku dwa tysiące szesnastego.
 Feito em Genebra, em vinte e sete de junho de dois mil e dezasseis.
 Întocmit la Geneva, la douăzeci și șapte iunie două mii șaisprezece.
 V Ženeve dvadsiateho siedmeho júna dvetisícšestnásť.
 V Ženevi, dne sedemindvajsetega junija leta dva tisoč šestnajst.
 Tehty Genevessä kahdentenakymmenentenäseitsemäntenä päivänä kesäkuuta vuonna kaksituhattakuusitoista.
 Som skedde i Genève den tjugosjunde juni år tjugohundrasexton.
 За Европейския съюз
 Рог la Unión Europea
 Za Evropskou unii
 For Den Europæiske Union
 Für die Europäische Union
 Euroopa Liidu nimel
 Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
 For the European Union
 Pour l'Union européenne
 Za Europsku uniju
 Per l'Unione europea
 Eiropas Savienības vārdā –
 Europos Sąjungos vardu
 Az Európai Unió részéről
 Għall-Unjoni Ewropea
 Voor de Europese Unie
 W imieniu Unii Europejskiej
 Pela União Europeia
 Pentru Uniunea Europeană
 Za Európsku úniu
 Za Evropsko unijo
 Euroopan unionin puolesta
 För Europeiska unionen
 За Република Маршалови острови
 Por la República de las Islas Marshall
 Za Republiku Marshallovy ostrovy
 For Republikken Marshalløerne
 Für die Republik Marshallinseln
 Marshalli Saarte Vabariigi nimel
 Για τη Δημοκρατία των Νήσων Μάρσαλ
 For the Republic of the Marshall Islands
 Pour la République des Îles Marshall
 Za Republiku Maršalove Otoke
 Per la Repubblica delle Isole Marshall
 Māršala salu vārdā –
 Maršalo Salų Respublikos vardu
 A Marshall-szigeteki Köztársaság részéről
 Għar-Repubblika tal-Gżejjer Marshall
 Voor de Republiek der Marshalleilanden
 W imieniu Republiki Wysp Marshalla
 Pela República das Ilhas Marshall
 Pentru Republica Insulelor Marshall
 Za Republiku Marshallových ostrovov
 Za Republiko Marshallovi otoki
 Marshallinsaarten tasavallan puolesta
 För Republiken Marshallöarna
 (1) OJEU L 149, 20.5.2014, p. 67.
 (2) Council Regulation (EC) No 539/2001 of 15 March 2001 listing the third countries whose nationals must be in possession of visas when crossing the external borders and those whose nationals are exempt from that requirement (OJEU L 81, 21.3.2001, p. 1).
 JOINT DECLARATION WITH REGARD TO ICELAND, NORWAY, SWITZERLAND AND LIECHTENSTEIN
 The Contracting Parties take note of the close relationship between the European Union and Norway, Iceland, Switzerland and Liechtenstein, particularly by virtue of the Agreements of 18 May 1999 and 26 October 2004 concerning the association of those countries with the implementation, application and development of the Schengen acquis.
 In such circumstances it is desirable that the authorities of Norway, Iceland, Switzerland, and Liechtenstein, on the one hand, and the Marshall Islands, on the other hand, conclude, without delay, bilateral agreements on the short-stay visa waiver in terms similar to those of this Agreement.
 JOINT DECLARATION ON THE INTERPRETATION OF THE CATEGORY OF PERSONS TRAVELLING FOR THE PURPOSE OF CARRYING OUT A PAID ACTIVITY AS PROVIDED FOR IN ARTICLE 3(2) OF THIS AGREEMENT
 Desiring to ensure a common interpretation, the Contracting Parties agree that, for the purposes of this Agreement, the category of persons carrying out a paid activity covers persons entering for the purpose of carrying out a gainful occupation or remunerated activity in the territory of the other Contracting Party as an employee or as a service provider.
 This category should not cover:
 —
 businesspersons, i.e. persons travelling for the purpose of business deliberations (without being employed in the country of the other Contracting Party),
 —
 sportspersons or artists performing an activity on an ad-hoc basis,
 —
 journalists sent by the media of their country of residence, and,
 —
 intra-corporate trainees.
 The implementation of this Declaration shall be monitored by the Joint Committee within its responsibility under Article 6 of this Agreement, which may propose modifications when, on the basis of the experiences of the Contracting Parties, it considers it necessary.
 JOINT DECLARATION ON THE INTERPRETATION OF THE PERIOD OF 90 DAYS IN ANY 180-DAY PERIOD AS SET OUT IN ARTICLE 4 OF THIS AGREEMENT
 The Contracting Parties understand that the maximum period of 90 days in any 180-day period as provided for by Article 4 of this Agreement means either a continuous visit or several consecutive visits, the total duration of which does not exceed 90 days in any 180-day period.
 The notion of ‘any’ implies the application of a moving 180-day reference period, looking backwards at each day of the stay into the last 180-day period, in order to verify if the 90 days in any 180-day period requirement continues to be fulfilled. Inter alia, it means that an absence for an uninterrupted period of 90 days allows for a new stay for up to 90 days.
 JOINT DECLARATION ON INFORMING CITIZENS ABOUT THE VISA WAIVER AGREEMENT
 Recognising the importance of transparency for the citizens of the European Union and the citizens of the Marshall Islands, the Contracting Parties agree to ensure full dissemination of information about the content and consequences of the visa waiver agreement and related issues, such as the entry conditions.


text:
Število zadetkov: 5236cT1kYXZlayZkYXRhYmFzZSU1QlNPVlMlNUQ9U09WUyZkYXRhYmFzZSU1QlVQUlMlNUQ9VVBSUyZfc3VibWl0PWklQzUlQTElQzQlOERpJm9yZGVyPWNoYW5nZURhdGUmZGlyZWN0aW9uPWRlc2Mmcm93c1BlclBhZ2U9MjAmcGFnZT0xMA==
 15 od 262
 VSRS Sodba in sklep X Ips 351/2016 Vrhovno sodišče Upravni oddelek 28.08.2019 dovoljena revizija po vrednostnem kriteriju - davek na dodano vrednost (DDV) - odbitek vstopnega DDV - dobava blaga oz. oprava storitev - prenos lastninske pravice na nepremičnini - razpolaganje z nepremičnino - vpis lastninske pravice na nepremičnini v zemljiško knjigo Prenos lastninske pravice na nepremičnini se v skladu s prvim odstavkom 6. člena ZDDV-1 nedvomno šteje za dobavo blaga.Ker pa formalni prenos lastninske pravice glede na sodno prakso SEU ni pogoj za priznanje odbitka DDV, je treba presoditi, ali je zadevna transakcija kljub temu povzročila prenos pravice do razpolaganja z nepremičnino, kot bi bila revidentka njena lastnica. Revidentka zgolj s pridobitvijo posesti na nepremičnini še ni dobila možnosti razpolaganja z njo. Da bi na podlagi pogodbe pridobila kakšne druge pravice, revidentka ne zatrjuje. V okoliščinah obravnavanega primera bi zato kvečjemu izročitev notarsko overjenega zemljiškoknjižnega dovolila ustvarila možnost za prenos pravice, ki je predmet razpolaganja. Od trenutka prejema zemljiškoknjižnega dovolila je torej možnost doseči vpis v zemljiško knjigo izključno v sferi pridobitelja. Revidentka bi šele takrat lahko predlagala (in dosegla) vknjižbo lastninske pravice v svojo korist in posledično...
 UPRS Sodba I U 282/2018-12 Upravno sodišče Upravni oddelek 28.05.2019 davčna izvršba - obročno plačilo davčnega dolga - oddajanje premoženja v najem - dohodek iz oddajanja premoženja v najem - premoženje zavezanca Davčni zavezanec mora za odpis in delni odpis davčnega dolga kumulativno izpolnjevati tako pogoj glede nizkih mesečnih dohodkov na družinskega člana, kot tudi pogoj, da nima premoženja, iz katerega bi bilo davčno obveznost mogoče izpolniti. V konkretnem primeru ni sporno, da živi tožnica sama v gospodinjstvu, in da je višina njenega mesečnega dohodka 247,50 EUR. Iz navedenega izhaja, da je bilo v izpodbijani odločbi pravilno ugotovljeno, da je prvi pogoj za delni odpis in odpis davčnega dolga, t.j. dohodkovni kriterij, izpolnjen. Vendar pa ni izpolnjen drugi pogoj, ki se nanaša na tožničin premoženjski kriterij. V zvezi s slednjem pa tožnica ne nasprotuje ugotovitvi davčnega organa, da je lastnica stanovanja v Ljubljani in tudi večih parcel v k. o... Prvostopenjski organ je tako pravilno ugotovil, da niso izpolnjeni zakonski pogoji za odpis davčnega dolga.
 UPRS Sodba I U 130/2018-16 Upravno sodišče Upravni oddelek 07.05.2019 davek na dodano vrednost (DDV) - odmera DDV - davek od dobička pravnih oseb - blagajniško poslovanje - društvo V postopku je bilo ugotovljeno, da je tožnik v inšpiciranih obdobjih dejansko opravljal obdavčljivo in oproščeno dejavnost, zaradi česar je od tistega dela dejavnosti, ki jo opravlja na trgu za plačilo, dolžan obračunati in plačati DDPO kot tudi DDV. V obravnavani zadevi je davčni organ pravilno zaključil, da pri zneskih, ki jih je tožnik prejel od udeležencev omenjene mednarodne poletne hokej šole (tožnikovi blagajniški prejemki v letu 2013 in 2014), ki jih sicer imenuje članarine, dejansko ne gre za članarino, saj ne gre za obvezni denarni prispevek člana. Ugotovil je namreč, da so se osebe, ki niso člani društva (večinoma tujci), prostovoljno vključili v šolo, ki jo tožnik izvaja na trgu proti plačilu. Tudi po presoji sodišča dejansko pri navedenih zneskih (pri zneskih od posameznih udeležencev omenjene šole v višini 180,00 EUR v letu 2013 in 220,00 EUR v letu 2014) ne gre za članarine, torej obvezni denarni prispevek člana.
 UPRS Sodba I U 289/2019-21 Upravno sodišče Upravni oddelek 14.05.2019 davek na dodano vrednost (DDV) - dodatna odmera DDV - odbitek DDV - popravek DDV - investicijsko blago - najem nepremičnine V predmetni zadevi je davčni organ napačno uporabil materialno pravo glede presoje ali je bil v izkazan tožnikov namen uporabe kupljenih nepremičnin za obdavčene transakcije. Iz novejše sodne prakse izhaja, da je registrirana dejavnost lahko pokazatelj, da bo blago uporabljeno za obdavčeno transakcijo.
 UPRS Sodba I U 2010/2017-10 Upravno sodišče Upravni oddelek 14.05.2019 odmera davka - obnova postopka - akontacija dohodnine - samoobdavčitev Predhodna akontacija dohodnine od dohodka iz dejavnosti za leto 2007 je bila določena na podlagi obračuna, ki ga je tožnica sama sestavila in oddala, zato je pravilen zaključek, da gre za samoobdavčitev, kot tudi zaključek, da v primeru samoobdavčitve obnova postopka ni možna.
 UPRS Sodba I U 2126/2017-9 Upravno sodišče Upravni oddelek 21.05.2019 davčna obveznost - zavarovanje davčne obveznosti - pogoji za zavarovanje davčne obveznosti Pravna podlaga za izdajo sklepa je drugi odstavek 111. člena ZDavP-2, kjer razlogi glede onemogočene ali otežene izpolnitve davčne obveznosti niso posebej navedeni kot pogoj za zavarovanje davčne obveznosti, če pričakovana davčna obveznost presega 50.000,00 EUR. Zato ob tako ugotovljeni višini pričakovane obveznosti tožeče stranke (nad 50.000,00 EUR) davčnemu organu pri izpodbijani odločitvi ni treba ugotavljati ali bo izpolnitev oziroma plačilo davčne obveznosti onemogočeno ali precej oteženo. Gre za zakonsko določbo (ki po ZDavP-2F velja od 1. 1. 2013), ki davčnemu organu ne dopušča diskrecijske pravice glede odločanja ali bo zahteval zavarovanje ali ne. Prav tako davčnemu organu ni treba utemeljevati razlogov v zvezi z oteženo izpolnitvijo plačila davčne obveznosti oziroma onemogočenim plačilom davčne obveznosti, v smislu prvega odstavka 111. člena ZdavP-2. Davčnemu organu v tem primeru ni treba izkazovati dejanj davčnega zavezanca, s katerimi odtujuje,...
 UPRS Sodba I U 127/2018-7 Upravno sodišče Upravni oddelek 24.04.2019 davek na dodano vrednost (DDV) - oprostitev obračunavanja ddv - katastrski dohodek - kmetijska dejavnost - gozdarska dejavnost Iz drugega odstavka 94. člena ZDDV-1 izhaja, da je obračunavanja DDV oproščena tudi dobava blaga in storitev v okviru osnovne kmetijske in osnovne gozdarske dejavnosti kot jo določajo predpisi o dohodnini, če se zanjo dohodek ne ugotavlja na podlagi dejanskih prihodkov in odhodkov ali dejanskih prihodkov in normiranih odhodkov in, če katastrski dohodek vseh članov kmečkega gospodinjstva za zadnje koledarsko leto ne presega 7.500 EUR. Podrobneje izvajanje ZDDV-1 ureja Pravilnik o izvajanju ZDDV-1. Zakonska in podzakonska ureditev, po kateri se v druge dohodke vštevajo tudi dohodki, kot so plačila iz naslova ukrepov kmetijske politike (subvencij), v dohodek iz osnovne kmetijske in osnovne gozdarske dejavnosti ni v nasprotju z načelom jasnosti in določnosti predpisov ter zakonitosti na področju davkov ter ni v neskladju z Ustavo RS.
 UPRS Sodba I U 2619/2017-18 Upravno sodišče Upravni oddelek 24.04.2019 davki - davek od drugih dohodkov - objektivne okoliščine - davčna goljufija - simuliran (navidezni) pravni posel V zadevi so podane številne objektivne okoliščine - indici, iz katerih izhaja, da je tožnik vedel, da sodeluje pri transakcijah, ki predstavljajo davčno goljufijo in je takšne posle zavestno sklepal ter svojo pravo voljo davčnemu organu zavestno prikril.
 UPRS Sodba I U 968/2018-7 Upravno sodišče Upravni oddelek 16.04.2019 dohodnina - dohodnina od dobička iz kapitala - samoprijava - naknadna vplačila - premoženje družbe Naknadna vplačila so lastniška naložba družbenika, ki povečuje premoženje družbe in s tem tudi knjigovodsko vrednost poslovnega deleža.
 UPRS Sodba I U 93/2018-7 Upravno sodišče Upravni oddelek 02.07.2019 davek na promet nepremičnin - razdelitev solastnine - zmotna uporaba materialnega prava Po presoji sodišča so utemeljeni tožnikovi ugovori, da bi v obravnavani zadevi finančni organ moral upoštevati določilo pete alineje tretjega odstavka 3. člena ZDPN-2 ter davek odmeriti na navedeni pravni podlagi. Po omenjeni določbi ZDPN-2 se podvrže obdavčitvi le promet s tistim delom nepremičnine, ki presega lastniški delež posameznega solastnika in ki ga je posamezni solastnik dobil plačanega. Pri razdelitvi solastnine namreč ni obdavčitve z DPN, razen v morebitnem presežku, kot je to izrecno izpostavilo tudi Vrhovno sodišče Republike Slovenije v sodbi X Ips 54/2017 z dne 16. 5. 2018 (prim. zlasti tč. 15 obrazložitve).
 UPRS Sodba I U 1577/2018-8 Upravno sodišče Upravni oddelek 02.07.2019 davek na dediščine in darila - davčni zavezanec - pastorek - nepravilna uporaba materialnega zakona Namen zakonodajalca je bil izenačitev pastorka oziroma pastorko kot oporočnega dediča z zapustnikovimi zakonitimi dediči prvega dednega reda. Gre za enako obravnavo razmerij med zapustnikom in potomci na eni strani ter zapustnikom in pastorki na drugi strani. Ta primerljivost temelji na oporočiteljevi volji, torej na volji zapustnika, ki je z oporoko določil pastorka kot svojega dediča. Za davčno obravnavo oporočnega dedovanja pastorkov je na podlagi 9. člena ZDDD nerelevantno ali je zapustnikov zakonec umrl pred zapustnikom. Enako stališče je zavzelo Vrhovno sodišče RS v sodbi X Ips 29/2018 z dne 11. 6. 2019. Po presoji sodišča izpodbijana odločba temelji na napačni uporabi materialnega prava (prvega in drugega odstavka 9. člena ZDDD). Ob pravilni uporabi materialnega prava bi bilo potrebno tožnico v konkretnem primeru oprostiti plačila davka na dediščino po pokojni B. B., že plačane zneske davka pa vrniti.
 UPRS Sodba I U 308/2018-12 Upravno sodišče Upravni oddelek 19.06.2019 davki prispevki za socialno varnost - obračun prispevkov - kršitev pravil postopka - poslovodna oseba Po presoji sodišča v predmetni zadevi tako ni nesporno ugotovljeno odločilno dejstvo (ki se izkazuje s podatki ZZZS), na kateri zavarovalni podlagi je bila tožnica zavarovana v obravnavanem obdobju. Utemeljeni so tožničini ugovori, da se skladno s prakso Vrhovnega sodišča Republike Slovenije po uradni dolžnosti podlaga istega zavarovanja lahko spreminja zgolj za naprej. Iz tožničinih navedb je namreč mogoče razumeti, da je bila tožnica zavarovana na drugi pravni podlagi (na zavarovalni podlagi 048), z izpodbijanimi odločbami pa naj bi ji bila za nazaj določena zavarovalna podlaga po 6. točki 15. člena ZZVZZ (na zavarovalni podlagi 048). Izpodbijanih odločitev v zvezi z omenjenimi tožbenimi navedbami ni mogoče preizkusiti, saj so v tem delu bistveno pomanjkljive, kar predstavlja bistveno kršitev pravil postopka.
 UPRS Sodba II U 285/2017-13 Upravno sodišče Upravni oddelek 03.07.2019 izvršba - davčna izvršba - izvršilni naslov - zastarana terjatev Če davek ni plačan v z zakonom predpisanih rokih, davčni organ začne davčno izvršbo z izdajo sklepa o izvršbi. Davčna izvršba se izvede na podlagi izvršilnega naslova, med katerimi je tudi izvršljiva odločba o odmeri davka.
 UPRS Sodba IV U 9/2017-20 Upravno sodišče Upravni oddelek 14.02.2019 davčna izvršba - prispevki za socialno varnost - vrstni red poplačila - poračunavanje plačil Tožnica v tožbi priznava, da je bila ves čas v zamudi s plačili ter da je svoje obveznosti poravnavala v skladu s svojimi finančnimi možnostmi. Prav tako so bila nekatera plačila izvršena na podlagi že izdanih sklepov davčnega organa oziroma na podlagi izvršenega pobota. Iz knjigovodske evidence, ki je v upravnem spisu, izhaja, da je tožena stranka zatrjevana plačila upoštevala pri izračunu davčnega dolga po predmetnih sklepih. Prav tako je tožena stranka v obrazložitvi svoje odločbe natančno za vsako plačilo pojasnila, katere tožničine obveznosti je s plačili poravnala, upoštevaje določbo 93. člena ZDavP-2, ki določa vrstni red plačil davka in pripadajočih dajatev. Enako velja tudi za izvršene pobote vplačanega preplačila davka na podlagi 97a. člena ZDavP-2. Razlogi, s katerimi organ druge stopnje odgovarja na navedbe tožeče stranke v pritožbi, so, kot rečeno, po presoji sodišča izčrpni in dovolj prepričljivi. Sodišče zato kot neutemeljen...
 UPRS Sodba I U 368/2018-12 Upravno sodišče Upravni oddelek 26.03.2019 dohodnina - dohodnina od dobička iz kapitala - obnova postopka - naknadna vplačila - družbeniki Tožba zoper sklep o obnovi postopka ni utemeljena, ker nezadostna skrbnost organa pri vodenju ugotovitvenega postopka začetka obnove postopka po uradni dolžnosti ne preprečuje. Naknadna vplačila v kapital družbe z omejeno odgovornostjo se vštevajo v nabavno vrednost kapitala po prvem odstavku 98. člena ZDoh-2, kar temelji predvsem v splošnem izhodišču, da je pri obdavčitvi treba slediti ekonomski vrednosti dohodka, saj gre za odraz ustavnega načela enakosti javnih bremen. Tudi z vidika načela davčne pravičnosti je treba pri obdavčenju z dohodnino izhajati iz dejansko ustvarjenega povečanja premoženja. Termin "kapital" po prvem odstavku 98. člena ZDoh-2 ne pomeni zgolj osnovnega kapitala. V gospodarskem pravu je pojem kapital družbe širok in ne zajema zgolj osnovnega kapitala družbe, temveč tudi druge kategorije lastnega kapitala, ki so lahko vezane ali nevezane. Med vezane kapitalske kategorije spadajo kapitalske rezerve, med drugim tudi naknadna vplačila. Zato...
 UPRS Sodba I U 2803/2017-12 Upravno sodišče Upravni oddelek 16.01.2019 davek na dodano vrednost (DDV) - dodatna odmera DDV - odmera akontacije dohodnine - ocena davčne osnove V zadevi so izkazana odstopanja med dejanskimi zalogami in predloženimi karticami nabave in porabe materiala (pijače), ki jih je predložil tožnik, iz česar izhaja, da tožnik ne izkazuje pravilnega stanja zalog, kot je to obsežno in argumentirano pojasnil davčni organ v obrazložitvi izpodbijane odločbe. Posledično je zato pravilna ugotovitev, da tožnikov obračun za obravnavano obdobje temelji na neresničnih podatkih. Davčni organ je pravilno ocenil, da tožnik ni evidentiral vsega prometa, ki ga je v inšpiciranem obdobju izvajal v svojih lokalih (tožnik ni za vse svoje storitve prodaje pijač izdal račune). Tožnik v svojem računovodstvu ni zagotovil pravilnih in dovolj podrobnih podatkov, da bi omogočil pravilno obračunavanje DDV in nadzor davčnega organa nad obračunavanjem in plačevanjem DDV (85. člen ZDDV-1) in tako v svojih obračunih DDV-O ni izkazal pravilne davčne osnove. Iz dejanskega stanja izhaja, da ni evidentiral vseh svojih prihodkov in je zato v...
 UPRS Sodba I U 266/2018-7 Upravno sodišče Upravni oddelek 28.01.2019 davek od dohodka iz dejavnosti - davčni obračun - statusno preoblikovanje - rok za priglasitev - materialni rok - izguba pravice Rok, ki je določen za priglasitev davčne obravnave davčnemu organu po 303. členu in 297.a členu ZDavP-2, je po presoji sodišča materialni rok, saj predstavlja enega od zakonskih pogojev za uspešno uveljavljanje posebne davčne obravnave, ki se lahko na podlagi ZDoh-2 upošteva v primeru prenehanja opravljanja dejavnosti, če dejavnost nadaljuje druga oseba in so pri tem izpolnjeni še drugi pogoji. Neizpolnjevanje pogojev ima glede načina uveljavljanja posebne davčne obravnave za posledico izgubo te pravice in ne pomeni nesorazmeren poseg oz. ne gre za kršitev načela sorazmernosti (6. člen ZDavP-2).
 UPRS Sodba I U 2334/2018-9 Upravno sodišče Upravni oddelek 16.01.2019 brezplačna pravna pomoč - pogoji za dodelitev brezplačne pravne pomoči - izredna brezplačna pravna pomoč - verjetni izgled za uspeh - davčna izvršba Ob dodelitvi BPP morajo biti izpolnjeni ne le materialni (finančni) pogoji, ampak tudi objektivni (t. i. postopkovni) pogoji iz prvega in drugega odstavka 24. člena ZBPP. Pri odločanju o upravičenosti do vseh oblik BPP (tudi izredne BPP), je treba na podlagi razpoložljivih podatkov oceniti, ali so izpolnjeni procesni pogoji iz 24. člena ZBPP in upoštevati kriterij razumnosti zadeve, saj v nobenem primeru ni namen odobritve BPP v zadevah, ki so očitno nerazumne oziroma nimajo verjetnega izgleda za uspeh. Sklep o davčni izvršbi ima vse z zakonom predpisane sestavine iz 151. člena ZDavP-2. V času izdaje izpodbijanega sklepa je tudi obstajal veljaven izvršilni naslov. Sklep o davčni izvršbi in izpodbijana odločba temeljita na pravilni pravni podlagi in na podlagi podatkov, ki so navedeni v njunih obrazložitvah, zato je tožena stranka pravilno zaključila, da postopek s tožbo v upravnem sporu nima verjetnega izgleda za uspeh.
 UPRS Sodba I U 1667/2017-20 Upravno sodišče Upravni oddelek 08.03.2019 begunec - združevanje družine - dokazi o družinskem razmerju - dokazovanje sorodstvene vezi - istovetnost - dokazna ocena - načelo zaslišanja strank Ugotovitev tožene stranke, da predloženi dokumenti niso pristni oziroma so ponarejeni, je napačna, saj ne ustreza strokovnemu mnenju NFL z dne 21. 2. 2017. V tem mnenju NFL je izrecno rečeno, da „pristnosti oziroma ponarejenosti spornih listin ne morejo ugotavljati.“ Tožena stranka bi na podlagi mnenja NFL kvečjemu lahko ocenila, da predloženi dokumenti nimajo pomembne (zadostne) dokazne vrednosti zaradi izbrisov, popravljanja določenih podatkov, poškodovane podlage, pisanja z več pisali oziroma da je ta dokazna vrednost prešibka, da bi organ lahko zgolj na podlagi teh listin upošteval, da je tožnik izpolnil pogoj iz tretjega stavka tretjega odstavka 47a. člena ZTuj-2. Tožena stranka bi zato morala v skladu s splošnim pravnim načelom pravice do izjave (obrambe) tožnika zaslišati oziroma mu dati možnost, da se izjasni o razlogih ali okoliščinah za strokovno ugotovljene popravke, poškodbe in način pisanja v predloženih listinah. Poleg tega bi morala sama...
 UPRS Sodba I U 844/2018-9 Upravno sodišče Upravni oddelek 02.04.2019 davčni dolg - odpis davčnega dolga - pogoji za odpis - premoženjski pogoj Ugovori, ki se nanašajo na (ne)obstoj davčnega dolga in njegovo višino, niso predmet odločanja v tem upravnem sporu. Pri odločanju o odpisu davčnega dolga se upošteva davek, ki je bil tožnici odmerjen z izvršljivo odločbo. Pri odločanju o odpisu davčnega dolga se upošteva dejansko in pravno stanje v času izdaje izpodbijane odločbe.


type: caselaw

text:
 20.5.2006
 ES
 Diario Oficial de la Unión Europea
 C 121/17
 Recurso interpuesto el 27 de marzo de 2006 — ESOTRADE/OAMI
 (Asunto T-103/06)
 (2006/C 121/30)
 Lengua en la que ha sido redactado el recurso: español
 Partes
 Demandante: ESOTRADE, S.A. (Madrid) (Representante: Sr. Jaime de Rivera Lamo de Espinosa, abogado)
 Demandada: Oficina de Armonización del Mercado Interior (marcas, diseños y modelos)
 Otra parte del procedimiento ante la Sala de Recurso: Sr. Antonio Segura Sánchez.
 Pretensiones de la parte demandante
 —
 Que se anule la Resolución de la Sala Segunda de la OAMI, de fecha 10 de enero de 2006, en el asunto R 217/2004-2, en el conflicto entre las marcas YOKANA/YOKONO.
 —
 Que se declare la registrabilidad de la marca comunitaria no 1.600.659, «YOKANA».
 —
 Que se condene en costas al oponente, tanto en el presente procedimiento como en los anteriores.
 Motivos y principales alegaciones
 Solicitante de la marca comunitaria: La demandante
 Marca comunitaria solicitada: Marca figurativa «YOKANA» (solicitud no 1.600.659), para productos de las clases 14, 18 y 25.
 Titular de la marca o signo que se invoca en el procedimiento de oposición: D. Antonio Segura Sánchez.
 Marca o signo que se invoca en el procedimiento de oposición: Marcas figurativas comunitaria y española «YOKONO», para productos de las clases 25 (no 1.099.356) y 18, 25 y 39 (no 336.750).
 Resolución de la División de Oposición: Estimación parcial de la oposición y denegando de la solicitud de registro para determinados productos de las clases 18 y 25.
 Resolución de la Sala de Recurso: Desestimación del recurso.
 Motivos invocados: Aplicación incorrecta del artículo 8, apartado 1, letra b), del Reglamento no 40/94 sobre la marca comunitaria.