type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 Avis juridique important
 |
 52004PC0579
 Pasiūlymas Tarybos sprendimas leidžiantis Vokietijai taikyti priemonę, nukrypstančią nuo Šeštosios direktyvos 77/388/EEB dėl valstybių narių apyvartos mokesčių įstatymų derinimo 17 straipsnio (pateikta Komisijos) /* KOM/2004/0579 galutinis */
 Briuselis, 2.09.2004KOM(2004) 579 galutinisPasiūlymasTARYBOS SPRENDIMASleidžiantis Vokietijai taikyti priemonę, nukrypstančią nuo Šeštosios direktyvos 77/388/EEB dėl valstybių narių apyvartos mokesčių įstatymų derinimo 17 straipsnio(pateikta Komisijos)AIŠKINAMASIS MEMORANDUMASKomisijos generalinio sekretoriato 22.03.2004 užregistruotame laiške, Vokietijos valdžios institucijos prašė leidimo pagal 1977 m. gegužės 17 d. Tarybos direktyvos 77/388/EEBdėl valstybės narių apyvartos mokesčių įstatymų derinimo - Bendros pridėtinės vertės mokesčio sistemos: vienodas vertinimo pagrindas[1] (toliau "Šeštoji direktyva") 27 straipsnį, leisti toliau taikyti specialiąją priemonę, kurią Taryba patvirtino 2000 m. vasario 28 d. Sprendimo 2000/186/EB 1 straipsnyje[2].Pagal Šeštosios direktyvos 27 straipsnio 2 dalį, 06.08.2004 Komisija raštu informavo kitas valstybes nares apie Vokietijos vyriausybės pateiktą paraišką, ir 10.08.2004 pranešė Vokietijai turinti visą paraiškai įvertinti būtiną informaciją.Pagal Sprendimo 2000/186/EB 1 straipsnį, taikant šią priemonę, atimama teisė į PVM atskaitą už išlaidas, susijusias su prekėmis ir paslaugomis, kurios mažiau nei 10 proc. yra naudojamos verslo reikalams.Pagal sprendimo 3 straipsnį, leidimo galiojimo laikas baigėsi 2002 m. gruodžio 31 d.Šiame straipsnyje taip pat numatytas sprendimo taikymas atgaline data. Atsižvelgiant į ETT nagrinėjamą bylą, pagal 2003 m. gegužės 13 d. Tarybos sprendimą 2003/554/EB[3], leidimas buvo pratęstas iki 2004 m. birželio 30 d., siekiant įvertinti ETT išvadas dėl būsimo galiojimo pratęsimo.Iš tiesų, 2000 m. vasario 28 d. Sprendimo 2000/186/EB galiojimo laikas buvo iš dalies svarstomas plenariniame Teismo posėdyje C-17/01, per kurį Vokietijos "Bundesfinanzhof" prašė preliminaraus nutarimo dėl šio sprendimo priėmimo procedūros ir Sprendimo 2000/186/EB 3 straipsnyje numatyto atgalinio poveikio galiojimo. 2004 m. balandžio 29 d. sprendimu, teismas nutarė, kad ankstesnis šios procedūros svarstymas nepaveikė 2000 m. vasario 28 d. Tarybos sprendimo 2000/186/EB priėmimo, neatskleidusio pažeidimų, galėjusių padaryti įtakos šio sprendimo galiojimui. Teismas nutarė, kad Sprendimo 2000/186/EB 3 straipsnis laikomas negaliojančiu, kadangi jame nurodoma, kad Europos Sąjungos Taryba turi suteikti leidimą Vokietijos Federacinei Respublikai atgaline data nuo 1999 m. balandžio 1 d.Vokietija prašo leidimo tęsti taikyti šią priemonę pagal sprendimo 1 straipsnį. Komisija jau teigė savo pasiūlyme[4] prieš sprendimą 2000/186/EEB, kad aptariama priemonė suderinama su Šeštosios direktyvos dėl PVM 27 straipsnio nuostatomis ir, kad leidžianti nukrypti nuostata yra pateisinama, siekiant supaprastinti apmokestinimo PVM mokėjimo tvarką. Ši priemonė, skirta apmokestinimo tvarkai supaprastinti, daro įtaką tik nežymiai mokesčio sumai, apskaičiuojamai galutinio vartojimo etape. Minėtame nutarime teismas nesvarstė sprendimo 2000/186/EEB galiojimo. Dėl to, ši nukrypti leidžianti nuostata turėtų būti suteikta.Klausimas dėl sprendimo 3 straipsnyje minėto atgalinio poveikio galiojimo neturi įtakos, numatytos 1 straipsnyje priemonės taikymo laikotarpio pratęsimui ateityje.Leidimo galiojimo laikas turėtų būti pratęstas iki 2009 m. gruodžio 31 d. PasiūlymasTARYBOS SPRENDIMASleidžiantis Vokietijai taikyti priemonę, nukrypstančią nuo Šeštosios direktyvos 77/388/EEB dėl valstybių narių apyvartos mokesčių įstatymų derinimo 17 straipsnioEUROPOS SĄJUNGOS TARYBA,atsižvelgdama į Europos bendrijos steigimo sutartį,atsižvelgdama į 1977 m. gegužės 17 d. Šeštąją Tarybos direktyvą 77/388/EEB dėl valstybių narių apyvartos mokesčių įstatymų derinimo - Bendros pridėtinės vertės mokesčio sistemos: vienodo vertinimo pagrindo (1), ypač į jos 27 straipsnio 1 dalį,atsižvelgdama į Komisijos pasiūlymą[5],kadangi:(1) Paraiškoje, kurią Komisijos generalinis sekretoriatas užregistravo 22.03.2004, Vokietijos valdžios institucijos prašo leisti tęsti taikyti leidžiančią nukrypti nuostatą, kuri buvo patvirtinta Tarybos sprendimo 2000/186/EB(3)1 straipsnyje.(2) Kitos valstybės narės apie paraišką buvo informuotos 06.08.2004.(3) Taikant šią nukrypti leidžiančią nuostatą, siekiama atimti teisę į PVM atskaitą toms prekėms ir paslaugoms, kurias apmokestinamasis asmuo arba jo darbuotojai daugiau kaip 90 proc. naudoja privatiems poreikiams arba apskritai ne verslo tikslams. Ši priemonė nukrypsta nuo Direktyvos 77/388/EEB 17 straipsnio iš dalies pakeisto šios direktyvos 28 straipsniu, ir yra pateisinama, siekiant supaprastinti PVM mokėjimo tvarką. Ji daro įtaką tik nežymiai mokesčio sumai, apskaičiuojamai galutinio vartojimo etape.(4) Nors leidimo galiojimo laikas pasibaigė 2004 m. birželio 30 d.[6], tačiau teisinė padėtis ir paraišką dėl priemonės supaprastinimo patvirtinantys faktai nepasikeitė ir toliau išlieka.(5) 2004 m. balandžio 29 d. sprendimu, teismas nutarė, kad ankstesnis šios procedūros svarstymas nepaveikė 2000 m. vasario 28 d. Tarybos sprendimo 2000/186/EB priėmimo, neatskleidusio pažeidimų, galėjusių padaryti įtakos šio sprendimo galiojimu. Naujojo leidimo galiojimo laikas turėtų būti pratęstas iki 2009 m. gruodžio 31 d.(6) Ši leidžianti nukrypti nuostata nedaro įtakos nuosaviems Bendrijos ištekliams, gaunamiems iš PVM.PRIĖMĖ ŠĮ SPRENDIMĄ:1 straipsnisNukrypstant nuo Direktyvos 77/388/EEB 17 straipsnio 2 dalies, Vokietijai leidžiama atimti teisę į PVM atskaitą už išlaidas toms prekėms ir paslaugoms, kurias apmokestinamasis asmuo arba jo darbuotojai daugiau kaip 90 proc. naudoja privatiems poreikiams arba apskritai ne verslo tikslams.2 straipsnisŠis sprendimas taikomas nuo 2009 m. gruodžio 31 d.3 straipsnisŠis sprendimas skirtas Vokietijos Federacinei Respublikai.Priimta Briuselyje,Tarybos varduPirmininkas-----------------------[1] OL L 145, 1977 6 13, p.1. Direktyva su paskutiniais pakeitimais, padarytais Direktyva 2004/7/EB(OL L 27, 2004 1 30, p. 44).[2] OL L 59, 2000 3 4, p.12.[3] 2003 m. gegužės 13 d. Tarybos sprendimas 2003/354/EB, OL [L 123], [2003 5 17, p. [47].[4] COM (1999) 690 galutinis.[5] OL C[...], [...], p.[...].[6] 2003 m. gegužės 13 d. Tarybos sprendimas 2003/354/EB, OL [L 123], [2003 5 17, p. [47].


type: contracts

text:
 18/Sv. 013
 HR
 Službeni list Europske unije
 18
 L 082/46
 SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE
 21.03.2003.
 PRILOG
 ---documentbreak---
 21.3.2003
 HR
 L 082/
 SPORAZUM
 između Europske unije i bivše jugoslavenske republike Makedonije o statusu snaga pod vodstvom Europske unije u bivšoj jugoslavenskoj republici Makedoniji
 EUROPSKA UNIJA (dalje u tekstu „EU”),
 s jedne strane, i
 BIVŠA JUGOSLAVENSKA REPUBLIKA MAKEDONIJA (dalje u tekstu „stranka domaćin”),
 s druge strane,
 dalje u tekstu zajedno „stranke”,
 UZIMAJUĆI U OBZIR:
 —
 poziv predsjednika stranke domaćina od 17. siječnja 2003. i odgovor glavnog tajnika/visokog predstavnika za zajedničku vanjsku i sigurnosnu politiku Europske unije od 28. siječnja,
 —
 pisma predsjednika stranke domaćina i glavnog tajnika/visokog predstavnika,
 —
 donošenje Zajedničke akcije Vijeća Europske unije 2003/92/ZVSP od 27. siječnja 2003. o vojnoj operaciji Europske unije u stranci domaćinu,
 —
 potpisivanje Sporazuma o stabilizaciji i pridruživanju između stranke domaćina i Europskih zajednica i njenih država članica 9. travnja 2001. u Luxembourgu,
 —
 želju stranke domaćina da promovira stabilnost doprinoseći time daljnjoj integraciji stranke domaćina s Europskom unijom,
 —
 pripravnost Europske unije da dodatno poveća nastojanja u pogledu podupiranja približavanja stranke domaćina Europskoj uniji, uključujući putem korištenja instrumenata Europske sigurnosne i obrambene politike,
 —
 zajedničku želju da stranka domaćin bude dio regije mirnodopskih i prosperitetnih država koje usko surađuju jedna s drugom, a s ciljem daljnje integracije s Europskom unijom,
 —
 da svrha povlastica i imuniteta određenih ovim Sporazumom nije na korist pojedinaca, nego za potrebe izvršenja operacije Europske unije,
 SPORAZUMJELE SU SE:
 Članak 1.
 Područje primjene i određenje pojmova
 1. Odredbe ovog Sporazuma primjenjuju se na snage pod vodstvom Europske unije i na djelatnike snaga pod vodstvom Europske unije.
 2. Odredbe ovog Sporazuma primjenjuju se samo na području stranke domaćina.
 3. Za potrebe ovog Sporazuma, sljedeća određenja imaju značenja koja su im u nastavku dana:
 (a)
 „Vlada” znači Vlada stranke domaćina;
 (b)
 „područje” znači područje stranke domaćina;
 (c)
 „snage pod vodstvom Europske unije” (EUF) znači vojni stožer Europske unije i nacionalne jedinice/sastavnice koje doprinose operaciji, njihova imovina i njihova prijevozna sredstva;
 (d)
 „operacija” znači priprema, uspostava, provedba i potpora misiji koja se sastoji od doprinosa stabilnoj i sigurnoj okolini, a posebno u bivšim kriznim područjima;
 (e)
 „zapovjednik EUF-a” znači zapovjednik snaga EU-a u Skopju;
 (f)
 „vojni stožer Europske unije” znači vojni stožer i sastavnice vojnog stožera, neovisno o tome gdje se nalaze, pod ovlastima vojnih zapovjednika EU-a koji imaju pravo na vojno zapovijedanje i kontrolu operacije;
 (g)
 „nacionalne jedinice/sastavnice” znači jedinice i sastavnice koje pripadaju državama članicama Europske unije i drugim državama koje sudjeluju u operaciji;
 (h)
 „djelatnici EUF-a” znači civilni i vojni djelatnici dodijeljeni EUF-u, koji su prisutni, osim ako drukčije nije određeno sporazumom, na području stranke domaćina, isključujući lokalno angažirane djelatnike, a uključujući djelatnike pod ugovorom;
 (i)
 „objekti” znači sve prostorije i sva područja potrebna EUF-u, uključujući za smještaj djelatnika EUF-a;
 (j)
 „nadležna tijela” znači tijela koja su prema propisima stranke domaćina nadležna za rješavanje određenih pitanja.
 Članak 2.
 Opće odredbe
 EUF je obvezan poštovati zakone i druge propise stranke domaćina i suzdržavati se od bilo kojih radnji ili aktivnosti koje nisu spojive s nepristranom i međunarodnom prirodom operacije.
 EUF je obvezan obavijestiti Vladu stranke domaćina o mjestu njegovog stožera, osobnom imenu zapovjednika EUF-a i ukupnom broju djelatnika EUF-a.
 EUF je obvezan redovno i pravovremeno obavijestiti Vladu stranke domaćina o broju, osobnim imenima, vojnim činovima i državljanstvu djelatnika EUF-a koji su stacionirani na području stranke domaćina.
 Članak 3.
 Identifikacija
 1. Djelatnici EUF-a identificiraju se iskaznicom EUF-a koju oni moraju nositi sa sobom u svako doba. Vladi stranke domaćina dostavlja se obrazac iskaznice EUF-a.
 2. Vozila i druga prijevozna sredstva EUF-a nose razlikovnu oznaku EUF-a o kojoj se obavješćuju odgovarajuća nadležna tijela stranke domaćina.
 3. EUF može izvjesiti zastavu Europske unije neovisno ili zajedno sa zastavom stranke domaćina.
 4. EUF može na svoje prostorije, vozila i prijevozna sredstva staviti svoje oznake, kao što su grb, naziv i službene oznake. Razlikovna oznaka EUF-a nalazi se na odorama djelatnika EUF-a.
 5. Službeni natpis na prostorijama EUF-a sastavljen je na službenom jeziku stranke domaćina koji je jednake veličine slova kao i onaj na odgovarajućem jeziku ili jezicima EUF-a.
 Članak 4.
 Prijelaz granice, kretanje i prisutnost na području stranke domaćina
 1. Djelatnici EUF-a te imovina i prijevozna sredstva EUF-a prelaze državnu granicu stranke domaćina na službenim graničnim prijelazima i putem međunarodnih zračnih koridora.
 2. Djelatnici EUF-a ulaze na područje stranke domaćina samo na temelju iskaznice koja se izdaje u skladu s člankom 3., ili na temelju pojedinačnog ili skupnog naloga za pokret u slučaju prvog ulaska, ili na temelju valjane putne isprave. Oni su izuzeti od propisa o putovnicama i vizama te od useljeničkih inspekcija prilikom ulaska u područje ili izlaska s područja stranke domaćina.
 3. Djelatnici EUF-a izuzeti su od primjene propisa stranke domaćina koji se odnose na registraciju i kontrolu stranaca, no ne smatra se da oni stječu bilo koje pravo na prebivalište ili boravište na području stranke domaćina.
 4. EUF dostavlja potvrdu o izuzeću zajedno s popisom imovine i prijevoznih sredstava EUF-a koji se za potrebe provođenja operacije unose u, prelaze preko ili se iznose iz područja stranke domaćina. Navedeno je izuzeto od bilo kojih drugih carinskih isprava i bilo koje inspekcije. Primjerak potvrde dostavlja se nadležnim tijelima prilikom ulaska u ili izlaska iz stranke domaćina. EUF i nadležna tijela stranke domaćina usuglašavaju obrazac potvrde.
 5. Djelatnici EUF-a mogu voziti motorna vozila na području stranke domaćina pod uvjetom da imaju valjanu nacionalnu, međunarodnu ili vojnu vozačku dozvolu. EUF dostavlja stranci domaćinu popis motornih vozila, uključujući identifikacijske podatke i brojeve registarskih tablica, koja EUF koristi na području stranke domaćina.
 6. Stranka domaćin jamči EUF-u i djelatnicima EUF-a slobodno kretanje i putovanje na njenom području.
 7. Organizirana velika kretanja djelatnika, opreme i vozila EUF-a preko zračnih luka ili putem željeznice ili cesta koje se na području stranke domaćina koriste za javni promet prethodno se najavljuju i koordiniraju sa Zajedničkom grupom za koordinaciju uspostavljenom u skladu s člankom 13.
 8. Za potrebe operacije, EUF može koristiti javne ceste, mostove i zrakoplovne luke bez plaćanja carina, naknada, cestarina i sličnih pristojbi. EUF nije izuzet od plaćanja opravdanih pristojbi za zatražene i pružene usluge, pod istim uvjetima koji se primjenjuju na oružane snage stranke domaćina.
 Članak 5.
 Imunitet i povlastice EUF-a
 1. Prostorije i smještajne jedinice EUF-a nepovredive su. Predstavnici stranke domaćina ne mogu ući u te prostorije, osim uz suglasnost zapovjednika EUF-a.
 2. Prostorije i smještajne jedinice EUF-a, namještaj i druga imovina koja se u njima nalazi, kao i prijevozna sredstva EUF-a, nepovredivi su u pogledu pretrage, oduzimanja, zapljene ili ovrhe.
 3. Arhiva i isprave EUF-a nepovredive su, u bilo koje vrijeme i na bilo kojem mjestu.
 4. Dopisivanje EUF-a ima jednak status kao službeno dopisivanje prema Bečkoj konvenciji o diplomatskim odnosima od 18. travnja 1961.
 5. EUF je izuzet od svih nacionalnih i općinskih pristojbi i poreza i naknada slične vrste u pogledu uvezenih roba i usluga te u pogledu njegovih prostorija i smještajnih jedinica, pod uvjetom da su one namijenjene za potrebe operacije.
 6. Stranka domaćin nadoknađuje EUF-u sve nacionalne i općinske pristojbe i poreze, uključujući PDV, i naknade slične vrste, sukladno propisima stranke domaćina, u pogledu roba i usluga koje su ugovorene na domaćem tržištu, pod uvjetom da su one namijenjene za potrebe operacije.
 7. Stranka domaćin dopušta unos i odobrava izuzeće od svih carina, poreza i s tim povezanih naknada, osim naknada za skladištenje, vozarina i naknada za slične usluge u pogledu predmeta za operaciju.
 Članak 6.
 Imunitet i povlastice djelatnika EUF-a
 1. Djelatnici EUF-a imaju tretman, uključujući imunitete i povlastice, koji odgovara tretmanu diplomatskih službenika prema Bečkoj konvenciji o diplomatskim odnosima od 18. travnja 1961.
 2. Djelatnici EUF-a imaju pravo kupiti i/ili uvesti, bez carine ili drugih ograničenja, predmete koji su im potrebni za osobnu uporabu, te izvesti takve predmete. Stranka domaćin nadoknađuje PDV i poreze prema propisima stranke domaćina za robe i usluge kupljene na domaćem tržištu.
 Članak 7.
 Odora i oružje
 1. Nošenje odore podliježe pravilima koja donosi zapovjednik EUF-a.
 2. Vojni djelatnici EUF-a mogu nositi oružje i streljivo pod uvjetom da na to imaju pravo prema njihovim nalozima.
 Članak 8.
 Podrška i ugovaranje od strane stranke domaćina
 1. Stranka domaćin je suglasna, ako to bude zatraženo, pružiti pomoć EUF-u u pronalaženju odgovarajućih objekata.
 2. Ako to bude zatraženo i dostupno, objekti u vlasništvu stranke domaćina daju se na korištenje bez naknade.
 3. U okviru svojih sredstava i mogućnosti, stranka domaćin pruža pomoć i podršku u pripremi, uspostavi, provedbi i potpori operacije. Stranka domaćin pruža pomoć i podršku operaciji pod istim uvjetima kao što to čini za oružane snage stranke domaćina.
 4. EUF će nastojati, u najvećoj mogućoj mjeri, ugovarati nabavu roba i usluga te angažirati djelatnike lokalno, a podložno uvjetima operacije.
 Članak 9.
 Zaštita okoliša i kulturnog naslijeđa
 1. EUF će, uz savjetovanje sa strankom domaćinom i podložno zahtjevima operacije, poštovati međunarodne konvencije i propise stranke domaćina o zaštiti okoliša (zraka, vode, zemlje), gospodarenju otpadom, zaštiti od buke, zaštiti od zračenja (ionskog i neionskog), zaštiti prirode, prirodnog naslijeđa, zaštićenog prirodnog naslijeđa, te o održivom korištenju prirodnih izvora.
 2. EUF će, uz savjetovanje sa strankom domaćinom i podložno zahtjevima operacije, poštovati međunarodne konvencije i propise stranke domaćina o zaštiti kulturnog naslijeđa i kulturnih vrijednosti.
 Članak 10.
 Preminuli djelatnici EUF-a
 1. Zapovjednik EUF-a ima pravo nadzirati i organizirati odgovarajuća rješenja za povrat bilo kojeg preminulog djelatnika EUF-a i njegovih osobnih predmeta u njegovu domovinu.
 2. Na preminulim djelatnicima EUF-a neće se vršiti obdukcija bez suglasnosti odnosne države i bez prisutnosti predstavnika EUF-a i/ili odnosne države.
 Članak 11.
 Vojna policija i uzajamna pomoć
 Zapovjednik EUF-a može osnovati jedinicu vojne policije radi održavanja reda u objektima EUF-a.
 Izvan tih objekata, jedinica vojne policije može, uz savjetovanje i uz suradnju s vojnom policijom ili policijom stranke domaćina, postupati da bi osigurala red i disciplinu među djelatnicima EUF-a.
 Članak 12.
 Komunikacija
 1. EUF ima pravo postaviti i koristiti odlazne i prijamne radijske stanice te satelitske sustave, koristeći odgovarajuće frekvencije, a podložno sporazumima iz članka 16.
 2. EUF ima pravo na neograničenu komunikaciju putem radijske opreme (uključujući satelit, pokretni ili ručni radio), telefona, telegrafa, telefaksa ili drugog sredstva, kao i pravo na postavljanje odgovarajućih sredstava za održavanje tih komunikacija unutar i između objekata EUF-a, uključujući postavljanje kablova i podzemnih vodova za potrebe operacije, a uz savjetovanje sa strankom domaćinom.
 Članak 13.
 Zahtjevi za naknadu u slučaju smrti, ozljede, štete ili gubitka
 1. Zahtjevi za naknadu, koji proizlaze iz aktivnosti koje se odnose na civilne smetnje ili zaštitu EUF-a ili koje su sporedne u odnosu na potrebe operacije, nisu predmet bilo kakve naknade od strane država članica ili drugih država koje sudjeluju u operaciji ili putem operativnih financijskih mehanizama uspostavljenih odlukom Vijeća Europske unije od 27. siječnja 2003. radi financiranja zajedničkih troškova operacije.
 2. Sve druge zahtjeve za naknadu rješava Zajednički odbor za zahtjeve koji osniva Zajednička grupa za koordinaciju iz članka 14., a koji čine predstavnici EUF-a i nadležnih tijela stranke domaćina. Podmirenje zahtjeva za naknadu izvršava se nakon prethodne suglasnosti odnosne države ili mehanizma.
 Članak 14.
 Veza i sporovi
 1. Zajednička grupa za koordinaciju raspravlja sva pitanja koja se pojave u vezi s primjenom ovog Sporazuma. Tu grupu čine predstavnici EUF-a i nadležnih tijela stranke domaćina.
 2. U slučaju nepostojanja bilo kakvog prethodnog rješenja, sporovi koji se odnose na tumačenje ili primjenu ovog Sporazuma rješavaju se diplomatskim putem između stranke domaćina i predstavnika Europske unije.
 Članak 15.
 Ostale odredbe
 1. Kad god ovaj Sporazum upućuje na imunitete, povlastice i prava EUF-a i djelatnika EUF-a, Vlada stranke domaćina odgovorna je za provedbu i ispunjenje tih imuniteta, povlastica i prava putem odgovarajućih lokalnih tijela stranke domaćina.
 2. Ništa u ovom Sporazumu nije namijenjeno niti se tumači tako da odstupa od bilo kojih prava prema drugim sporazumima u pogledu neke države članice Europske unije ili bilo koje druge države koja doprinosi EUF-u ili u pogledu njihovih djelatnika.
 3. Stranka domaćina prihvaća, gdje je to primjenjivo, da EUF može primiti pomoć i podršku snaga NATO-a i stožera NATO-a u Skoplju, čija je uspostava i status određen u Razmjeni nota između Organizacije Sjevernoatlantskog ugovora i Vlade bivše jugoslavenske republike Makedonije od 18. svibnja 2001. o statusu djelatnika pozadinskog stožera KFOR-a i djelatnika KFOR-a koji su stalno stacionirani ili privremeno prisutni na području bivše jugoslavenske republike Makedonije, uključujući, gdje je to primjenjivo, korištenje službenih isprava, obrazaca i postupaka koji su u te svrhe usuglašeni između NATO/KFOR-a i nadležnih tijela bivše jugoslavenske republike Makedonije.
 Članak 16.
 Provedbeni sporazumi
 Radi provedbe ovog Sporazuma, operativna, upravna i tehnička pitanja riješit će se zasebnim sporazumima koje će sklopiti zapovjednik EUF-a i upravna tijela stranke domaćina. Ti sporazumi će, između ostalog, obuhvaćati:
 —
 status lokalnih djelatnika i djelatnika pod ugovorom,
 —
 posjete službenika,
 —
 priopćavanje i informacijske sustave, uključujući radiokomunikacijski sustav,
 —
 koordinaciju informativnih aktivnosti,
 —
 razmjenu informacija,
 —
 zdravstvene usluge svih vrsta, uključujući stomatološke usluge,
 —
 zaštitu okoliša (biljnog i životinjskog svijeta i prirode),
 —
 podršku države domaćina,
 —
 postupke za podnošenje i rješavanje zahtjeva,
 —
 oblike i postupke za Zajedničku grupu za koordinaciju,
 —
 prijevozna rješenja.
 Članak 17.
 Stupanje na snagu i prestanak
 1. Ovaj Sporazum stupa na snagu nakon pisanog priopćenja stranaka da su ispunjeni interni uvjeti za stupanje na snagu.
 2. Sporazum se može izmijeniti na temelju uzajamnog pisanog sporazuma između stranaka.
 3. Sporazum ostaje na snazi do konačnog odlaska EUF-a ili svih nacionalnih jedinica/sastavnica EUF-a.
 4. Ovaj se Sporazum može otkazati putem pisane obavijesti drugoj stranci. Otkaz stupa na snagu 45 dana nakon primitka obavijesti o otkazu od strane druge stranke.
 5. Prestanak ili otkaz ovog Sporazuma ne utječe na bilo koja prava ili obveze koje proizlaze iz provedbe ovog Sporazuma prije njegovog prestanka ili otkaza.
 6. Ovaj je Sporazum sastavljen u dva izvornika na engleskom jeziku.
 Skoplje, 21. ožujka 2003.
 Poštovani gospodine,
 Čast mi je predložiti da ovo pismo i Vaša potvrda, ako je to Vašoj Vladi prihvatljivo, zajedno predstavljaju potpisivanje Sporazuma između Europske unije i bivše jugoslavenske republike Makedonije o statusu snaga pod vodstvom Europske unije u bivšoj jugoslavenskoj republici Makedoniji.
 Tekst naprijed navedenog Sporazuma, koji je priložen ovom pismu, odobren je odlukom Vijeća Europske unije dana 21. ožujka 2003.
 Ovo pismo također predstavlja priopćenje u ime Europske unije u skladu s člankom 17. stavkom 1. Sporazuma.
 Primite, gospodine, izraze mog najdubljeg poštovanja.
 Za Europsku uniju,
 Alexis BROUHNS
 Posebni predstavnik Europske unije
 Skoplje, 21. ožujka 2003.
 Poštovani gospodine,
 Čast mi je, u ime Vlade Republike Makedonije, potvrditi primitak Vašeg pisma s današnjim datumom u pogledu potpisivanja Sporazuma između Europske unije i bivše jugoslavenske republike Makedonije o statusu snaga pod vodstvom Europske unije u bivšoj jugoslavenskoj republici Makedoniji, kojem je priložen tekst Sporazuma.
 Potvrđujem da je tekst Sporazuma prihvatljiv mojoj Vladi i da smatram da ova razmjena pisama odgovara potpisu.
 Međutim, izjavljujem da Republika Makedonija ne prihvaća naziv koji je u naprijed navedenom Sporazumu korišten za moju državu budući da je ustavni naziv moje države Republika Makedonija.
 Primite, gospodine, izraze mog najdubljeg poštovanja.
 Državni tajnik
 Risto NIKOVSKI
 Skoplje, 21. ožujka 2003.
 Poštovani gospodine,
 Čast mi je potvrditi primitak Vašeg pisma s današnjim datumom.
 Europska unija potvrđuje da je izvršena razmjena nota između Europske unije i bivše jugoslavenske republike Makedonije, koja je izvršena umjesto potpisivanja Sporazuma između Europske unije i bivše jugoslavenske republike Makedonije o statusu snaga pod vodstvom Europske unije u bivšoj jugoslavenskoj republici Makedoniji, te da se navedeno ne može tumačiti kao prihvaćanje ili priznanje od strane Europske unije, u bilo kojem obliku ili sadržaju, drugog naziva osim naziva „bivša jugoslavenska republika Makedonija”.
 Primite, gospodine, izraze mog najdubljeg poštovanja.
 Za Europsku uniju,
 Alexis BROUHNS
 Posebni predstavnik Europske unije


type: wikipedia

text:
Hobby (z angl. hobby-horse, koníček) nebo koníček je soustavná činnost, kterou se lidé zabývají ze zájmu, ze záliby a ve svém volném čase. Neslouží k obživě, ale pro potěšení a pocit seberealizace.
 Vymezení
 Hobby se podobá hře, i když obvykle sleduje nějaký více méně trvalý výsledek (zahradu, sbírku, výrobek a pod.) Ale i hra nebo sport, jemuž se lidé soustavně a s chutí věnují, se někdy označuje jako hobby. Zatímco hry jsou často soupeřivé a staví hráče proti sobě, hobby lidi spíš sdružuje a vede nanejvýš k soutěžení.
 Koníčkář či amatér je sice protikladem profesionála, protože se touto činností neživí, přesto může v daném oboru dosáhnout pozoruhodných výsledků, například ve sběratelství, v řemeslech, v umění nebo ve vědě. Amatérští hodináři se výrazně podíleli na vývoji mechanických hodin, amatérští astronomové objevili nová tělesa, amatérští chovatelé vyšlechtili řadu odrůd. Na druhé straně může koníček přerůst ve vášeň a vytvořit závislost.
 Společenský význam
 Koníčky sdružují lidi s podobnými zájmy a udržují jisté dovednosti a zvyky. Výsledky zejména sběratelské činnosti mohou znamenat velký majetek (sbírky umění, porcelánu, zbraní, známek nebo autogramů). S rostoucím podílem volného času hrají hobby stále významnější úlohu v hospodářství, protože výrobou a prodejem například chovatelských, zahrádkářských, modelářských nebo sběratelských potřeb se zabývá mnoho firem.
 Externí odkazy
 Záliby


type: other

text:
BVerfG, 29.10.2015 - 1 BvR 2572/15 - Verfassungsbeschwerde des Sprechers einer Verbindung von Strafgefangenen betreffend die Behinderung seiner Betätigung für diese Verbindung in einer Justizvollzugsanstalt | anwalt24.de
 Beschl. v. 29.10.2015, Az.: 1 BvR 2572/15
 Referenz: JurionRS 2015, 30965
 Aktenzeichen: 1 BvR 2572/15
 FA 2016, 14
 BVerfG, 29.10.2015 - 1 BvR 2572/15
 gegen die JVA Butzbach wegen Behinderung der Arbeit des Beschwerdeführers als Gefangenengewerkschaftssprecher der GG/BO
 gemäß § 93b in Verbindung mit § 93a BVerfGG in der Fassung der Bekanntmachung vom 11. August1993 (BGBl I S. 1473)
 Die Verfassungsbeschwerde wird nicht zur Entscheidung angenommen und damit erledigt sich zugleich der Antrag auf Erlass einer einstweiligen Anordnung.
 Die Verfassungsbeschwerde des Sprechers einer Verbindung von Strafgefangenen, die die Behinderung seiner Betätigung für diese Verbindung in einer Justizvollzugsanstalt zum Gegenstand hat, ist nicht zur Entscheidung anzunehmen, weil die Annahmevoraussetzungen nach § 93a Abs. 2 BVerfGG nicht vorliegen.
 Weder kommt der Verfassungsbeschwerde grundsätzliche Bedeutung zu (§ 93a Abs. 2 Buchstabe a BVerfGG) noch ist ihre Annahme zur Durchsetzung der in § 90 Abs. 1 BVerfGG genannten Rechte des Beschwerdeführers angezeigt (§ 93a Abs. 2 Buchstabe b BVerfGG). Die Verfassungsbeschwerde hat keine Aussicht auf Erfolg.
 Unbeschadet der Frage, ob sich Vereinigungen von Gefangenen, die sich als Gewerkschaft bezeichnen, und deren Mitglieder auf die Koalitionsfreiheit aus Art. 9 Abs. 3 GG berufen können, ist die Verfassungsbeschwerde offensichtlich unzulässig, weil sie nicht den gesetzlichen Bestimmungen der § 23 Abs. 1 Satz 2 Halbsatz 1, § 92 BVerfGG entsprechend begründet ist. Der Beschwerdeführer hat nicht in ausreichendem Maß dargelegt, welchen konkreten Maßnahmen der Justizvollzugsanstalt er unterlegen hat und welche gewerkschaftlichen Aktivitäten im Einzelnen hierdurch behindert worden sind. Gänzlich unterlassen hat der Beschwerdeführer Ausführungen zur Rechtswegerschöpfung oder zu deren ausnahmsweiser Entbehrlichkeit im Sinne von § 90 Abs. 2 Satz 1 BVerfGG sowie zur Wahrung der Monatsfrist nach § 93 Abs. 1 BVerfGG.
 Mit der Nichtannahme wird der Eilantrag gegenstandslos (§ 40 Abs. 3 GOBVerfG).


text:
 Avis juridique important
 |
 22001D0504
 2001/504/CE: Decisão n.° 5/2001 do Conselho de Associação entre as Comunidades Europeias e os seus Estados-Membros, por um lado, e a República da Letónia, por outro, de 25 de Abril de 2001, que adopta as normas necessárias para a execução do n.° 1, alíneas i) e ii), e do n.° 2 do artigo 64.° do Acordo Europeu que cria uma associação entre as Comunidades Europeias e os seus Estados-Membros, por um lado, e a República da Letónia, por outro
 Jornal Oficial no L 183 de 06/07/2001 p. 0028 - 0032
 Decisão n.o 5/2001 do Conselho de Associação entre as Comunidades Europeias e os seus Estados-Membros, por um lado, e a República da Letónia, por outrode 25 de Abril de 2001que adopta as normas necessárias para a execução do n.o 1, alíneas i) e ii), e do n.o 2 do artigo 64.o do Acordo Europeu que cria uma associação entre as Comunidades Europeias e os seus Estados-Membros, por um lado, e a República da Letónia, por outro(2001/504/CE)O CONSELHO DE ASSOCIAÇÃO,Tendo em conta o Acordo Europeu que cria uma associação entre as Comunidades Europeias e os seus Estados-Membros, por um lado, e a República da Letónia, por outro e, nomeadamente, o n.o 3 do seu artigo 64.o,Considerando o seguinte:O n.o 3 do artigo 64.o do Acordo Europeu estabelece que o Conselho de Associação adoptará as normas necessárias à execução dos n.os 1 e 2 do referido artigo,DECIDE:Artigo 1.oSão adoptadas as normas de execução do n.o 1, alíneas i) e ii), e do n.o 2 do artigo 64.o do Acordo Europeu entre as Comunidades Europeias e os seus Estados-Membros, por um lado, e a República da Letónia, por outro, constantes do anexo da presente decisão.Artigo 2.oA presente decisão será publicada no Jornal Oficial das Comunidades Europeias e no Jornal Oficial da Letónia (Latvijas Vestnesis).Artigo 3.oA presente decisão entra em vigor no dia da sua adopção.Feito em Bruxelas, em 25 de Abril de 2001.Pelo Conselho de AssociaçãoO PresidenteI. BerzinsANEXONORMAS DE EXECUÇÃO DAS DISPOSIÇÕES EM MATÉRIA DE CONCORRÊNCIA APLICÁVEIS ÀS EMPRESASNormas de execução das disposições em matéria de concorrência aplicáveis às empresas, previstas no n.o 1, alíneas i) e ii), e no n.o 2 do artigo 64.o do Acordo Europeu que cria uma associação entre as Comunidades Europeias e os seus Estados-Membros, por um lado, e a República da Letónia, por outroArtigo 1.oPrincípio geralAs questões relativas a acordos entre empresas, decisões de associações de empresas e práticas concertadas entre empresas que tenham por objectivo ou efeito impedir, restringir ou falsear a concorrência, bem como a exploração abusiva de uma posição dominante nos territórios da Comunidade ou da Letónia ou numa parte substancial dos mesmos, que possam afectar o comércio entre a Comunidade e a Letónia serão resolvidas segundo os princípios previstos nos n.os 1 e 2 do artigo 64.o do Acordo Europeu.Para o efeito, essas questões serão tratadas, por parte da Comunidade, pela Comissão das Comunidades Europeias (DG IV) e, por parte da Letónia, pela Autoridade da Concorrência da Letónia.As competências da Comissão das Comunidades Europeias e da Autoridade da Concorrência da Letónia nesta matéria decorrem da legislação em vigor na Comunidade e na Letónia, ainda que essa legislação seja aplicável a empresas situadas fora dos respectivos territórios.Ambas as autoridades resolverão os casos segundo o respectivo direito substantivo e terão em conta as disposições adiante enunciadas. As normas substantivas aplicáveis das autoridades são, no que respeita à Comissão das Comunidades Europeias, as regras de concorrência previstas no Tratado que institui a Comunidade Europeia e no Tratado CECA, incluindo o direito derivado em matéria de concorrência e, no que se refere à Autoridade da Concorrência da Letónia, a Lei da Concorrência e demais regulamentação letã aplicável.ACTIVIDADES ECONÓMICAS ABRANGIDAS PELO TRATADO CEArtigo 2.oCompetência de ambas as autoridadesAs questões abrangidas pelo artigo 64.o do Acordo Europeu que possam afectar tanto o mercado comunitário como o mercado da Letónia e que sejam da competência de ambas as autoridades responsáveis em matéria de concorrência serão tratadas pela Comissão das Comunidades Europeias e pela Autoridade da Concorrência da Letónia nos termos do presente artigo.2.1. Notificação2.1.1. As autoridades responsáveis em matéria de concorrência procederão à notificação recíproca dos processos em curso e que, segundo o princípio geral do artigo 1.o, pareçam ser igualmente da competência da outra autoridade.2.1.2. Esta situação pode ocorrer designadamente nos processos que:- envolvam práticas anticoncorrenciais exercidas no território da outra autoridade,- se revelem de interesse para as medidas de aplicação da legislação da outra autoridade,- impliquem soluções que requeiram ou proíbam determinadas práticas no território da outra autoridade.2.1.3. A notificação prevista no presente artigo incluirá as informações necessárias para permitir uma avaliação inicial, pela parte notificada, de eventuais consequências para os seus interesses. Serão enviadas periodicamente ao Conselho de Associação cópias das notificações.2.1.4. A notificação será feita antecipadamente, logo que possível, e o mais tardar durante o inquérito, quando este não esteja ainda numa fase demasiado próxima da adopção de uma solução ou decisão, de modo a facilitar comentários ou consultas e a permitir à autoridade responsável pelo processo ter em conta as observações formuladas pela outra autoridade, bem como adoptar medidas correctivas que considere exequíveis ao abrigo da sua própria legislação, a fim de tratar o processo em questão.2.2. Consultas e cortesia internacionalSempre que a Comissão das Comunidades Europeias ou a Autoridade da Concorrência da Letónia considerar que práticas anticoncorrenciais exercidas no território da outra autoridade afectam significativamente interesses importantes da respectiva parte, pode solicitar à outra autoridade a realização de consultas ou que esta dê início a procedimentos adequados, a fim de tomar medidas correctivas ao abrigo da sua legislação de actividades anticoncorrenciais. Este facto não prejudica a adopção de quaisquer medidas no âmbito da legislação da concorrência da parte requerente nem afecta a plena liberdade da autoridade requerida para adoptar a decisão definitiva.2.3. SoluçãoA autoridade responsável em matéria de concorrência assim requerida terá plena e devidamente em conta as observações e os elementos de prova fornecidos pela autoridade requerente, sobretudo a natureza das práticas anticoncorrenciais em causa, as empresas envolvidas e os efeitos alegadamente prejudiciais para os interesses importantes da parte requerente.Sem prejuízo de quaisquer dos seus direitos ou obrigações, as autoridades responsáveis em matéria de concorrência que procedam a consultas ao abrigo do presente artigo procurarão chegar a uma solução mutuamente aceitável, tendo em conta os respectivos interesses importantes em jogo.Artigo 3.oCompetência exclusiva de uma autoridade3.1. Os casos da competência exclusiva de uma autoridade responsável em matéria de concorrência, segundo o princípio do artigo 1.o, que possam afectar interesses importantes da outra parte, serão tratados nos termos do artigo 2.o e em função dos princípios adiante enunciados.3.2. Em especial, sempre que uma das autoridades responsáveis em matéria de concorrência inicie um inquérito ou um processo num caso que pareça afectar interesses importantes da outra parte, a autoridade responsável pelo processo notificá-lo-á à outra autoridade, sem que esta última tenha de apresentar um pedido formal para o efeito.Artigo 4.oPedido de informaçõesSempre que a autoridade responsável em matéria de concorrência de uma das partes tenha conhecimento de que um processo, da competência exclusiva ou não da outra autoridade, possa afectar interesses importantes da primeira parte, pode solicitar à autoridade responsável pelo processo informações sobre o mesmo.A autoridade responsável pelo processo prestará informações suficientes na medida do possível e numa fase do processo que não esteja demasiado próxima da adopção de uma decisão ou de uma solução, de modo a permitir ter em conta o parecer da autoridade requerente.Artigo 5.oSigilo e confidencialidade das informações5.1. Nos termos do n.o 7 do artigo 64.o do Acordo Europeu, nenhuma das autoridades responsáveis em matéria de concorrência é obrigada a prestar informações à outra autoridade se a divulgação dessas informações à autoridade requerente for proibida pela legislação que lhe é aplicável ou incompatível com interesses importantes da parte cuja autoridade está na posse das informações.5.2. As duas autoridades concordam em manter, na medida do possível, a confidencialidade de quaisquer informações que lhes tenham sido prestadas pela outra autoridade.Artigo 6.oIsenções por categoriaNa aplicação do artigo 64.o do Acordo Europeu, tal como previsto nos artigos 2.o e 3.o, as autoridades responsáveis em matéria de concorrência assegurarão a aplicação integral dos princípios consignados nos regulamentos de isenções por categoria em vigor na Comunidade. A Autoridade da Concorrência da Letónia será informada sobre qualquer procedimento relacionado com a adopção, supressão ou alteração de isenções por categoria por parte da Comunidade.Sempre que a Letónia levante graves objecções a tais regulamentos de isenções por categoria, e tendo em conta a aproximação das legislações prevista no Acordo Europeu, realizar-se-ão consultas no âmbito do Conselho de Associação, nos termos do artigo 9.oOs mesmos princípios serão aplicáveis a outras alterações significativas das políticas de concorrência da Comunidade ou da Letónia.Artigo 7.oControlo de fusões de empresasNo que respeita às operações de fusão abrangidas pelo Regulamento (CEE) n.o 4064/89 do Conselho(1), relativo ao controlo das operações de concentração de empresas, que tenham um impacto significativo na economia letã, a Autoridade da Concorrência da Letónia tem o direito de apresentar as suas observações no processo, tendo em conta os prazos previstos no referido regulamento. A Comissão das Comunidades Europeias terá devidamente em conta esse parecer, sem prejuízo de eventuais acções ao abrigo do direito da concorrência das partes.Artigo 8.oActividades de menor importância8.1. As práticas anticoncorrenciais com efeitos negligenciáveis no comércio entre as partes ou na concorrência não são abrangidas pelo n.o 1 do artigo 64.o do Acordo Europeu e, não devem, por conseguinte, ser tratadas nos termos dos artigos 2.o a 6.o das presentes normas de execução.8.2. Presume-se, em geral, a existência de efeitos negligenciáveis na acepção do n.o 8.1, quando:- o volume total de negócios anual das empresas participantes não exceder 200 milhões de ecus, e- os bens ou serviços abrangidos pelo acordo, juntamente com os outros bens e serviços das empresas participantes considerados equivalentes pelos utilizadores, em virtude das suas características, preço e utilização prevista, não representarem mais do que 5 % do mercado total desses bens ou serviços na área do mercado comum e do mercado letão abrangidos pelo acordo.Artigo 9.oConselho de Associação9.1. Quando os procedimentos previstos nos artigos 2.o e 3.o não permitirem chegar a uma solução mutuamente aceitável, assim como nos outros casos explicitamente referidos nas presentes normas de execução, proceder-se-á a uma troca de opiniões no Conselho de Associação, a pedido de uma das partes e no prazo de três meses a contar da data da apresentação do pedido.9.2. Após essa troca de opiniões ou no termo do prazo referido no n.o 9.1, o Conselho de Associação pode, sem prejuízo do n.o 6 do artigo 64.o do Acordo Europeu, formular recomendações adequadas para a resolução dos problemas em questão. Nessas recomendações, o Conselho de Associação pode tomar em consideração o facto de a autoridade requerida não ter comunicado as suas observações à autoridade requerente dentro do prazo previsto no n.o 9.1.9.3. Estes procedimentos no âmbito do Conselho de Associação não prejudicam a adopção pelas partes de quaisquer medidas ao abrigo das legislações de concorrência aplicáveis.Artigo 10.oConflito negativo de competênciaQuando nem a Comissão das Comunidades Europeias nem a Autoridade da Concorrência da Letónia se considerarem competentes para um processo com base nas respectivas legislações, proceder-se-á a uma troca de opiniões no Conselho de Associação, a pedido das partes. A Comunidade e a Letónia procurarão chegar a uma solução mutuamente aceitável, tendo em conta os seus interesses importantes em jogo, com o apoio do Conselho de Associação, o qual pode formular recomendações adequadas, sem prejuízo do disposto no n.o 6 do artigo 64.o do Acordo Europeu e dos direitos de cada um dos Estados-Membros das Comunidades Europeias decorrentes das suas regras de concorrência.ACTIVIDADES ECONÓMICAS ABRANGIDAS PELO TRATADO CECAArtigo 11.oTratado CECAO disposto nos artigos 1.o a 6.o e 8.o a 10.o supra é igualmente aplicável ao sector do carvão e do aço.Artigo 12.oAssistência administrativa (línguas)A Comissão das Comunidades Europeias e a Autoridade da Concorrência da Letónia adoptarão disposições práticas de assistência mútua ou quanto a qualquer outra solução adequada em matéria de traduções.(1) JO L 395 de 30.12.1989, p. 1. Regulamento com a última redacção que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) n.o 1310/97 (JO L 180 de 9.7.1997, p. 1).


text:
Artículo 156. La auditoría es la verificación de todos aquellos recursos materiales, tecnológicos y datos utilizados en la ejecución de las distintas fases del proceso electoral, para que éstos garanticen la transparencia y confiabilidad de dicho proceso. Las auditorías podrán aplicarse al conjunto o algunas de las fases del proceso electoral.
 Artículo 157. Las organizaciones con fines políticos, los grupos de electores y electoras, los candidatos o las candidatas por iniciativa propia y las comunidades u organizaciones indígenas tendrán derecho a tener testigos ante los organismos electorales subalternos.
 Asimismo, podrán acreditar testigos en las auditorías de un proceso electoral y de sus etapas.
 Derechos de la y los testigos
 Artículo 158. Las y los testigos no podrán ser coartados en el cumplimiento de sus funciones, por las o los miembros de los organismos electorales subalternos correspondientes. Cada testigo presenciará el acto electoral que se trate y podrá exigir que se incorpore al acta correspondiente sus observaciones de aquellos hechos o irregularidades que observe.
 Artículo 159. El proceso de auditoría posee dos fases: La auditoría electoral y la verificación ciudadana.
 Auditabilidad del sistema electoral
 Artículo 160. La auditoría electoral garantizará la auditabilidad del sistema electoral automatizado y comprenderá la certificación de los procesos del sistema electoral automatizado en cada una de sus fases.
 Certificación del sistema electoral automatizado
 Artículo 161. Con la auditoría electoral se certificará la legalidad y confiabilidad del proceso del sistema electoral automatizado.
 Verificación de los comprobantes de votación
 Artículo 162. La verificación ciudadana del cierre de la votación, se efectuará mediante la revisión de los comprobantes de votación con relación a los datos contenidos exclusivamente en el acta del acto de votación elaborada por los miembros de mesa.
 El acto de escrutinio se efectuará una vez que finalice el acto de votación.
 El Presidente o la Presidenta de la Mesa Electoral anunciará en voz alta el inicio del acto.
 Reglamento para la verificación
 Artículo 163. Los aspectos o elementos que se desarrollarán en la verificación ciudadana, así como las etapas que serán objeto de la misma, serán establecidos por el Consejo Nacional Electoral mediante Reglamento, para cada proceso electoral.


text:
Луи Арагон (), роден Луи-Мари Андрийо () е френски поет, редактор, журналист и романист, представител на дадаизма и сюрреализма, член на Гонкуровската академия. Той е деятел на Френската комунистическа партия и носител на Ленинска награда за мир (1957 г.). Мъж е на френската преводачка и писателка Елза Триоле.
 От 50-те година на 20 век насам много от неговите стихотворения са превърнати в музика и изпети от Лео Фере и Жан Фера, което позволява на широката публика да се запознае с творчеството му. Заедно със съпругата си са една от емблематичните двойки на френската литература от 20 век.
 Биография
 Ранни години
 Луи Арагон е роден по всяка вероятност на 3 октомври 1897 година в Париж. Той е извънбрачно дете на политика Луи Андрийо, бивш депутат и бивш префект на полицията в Париж, потомък на богато протестантско семейство. Майка му, Маргарит Тука, католичка от средната класа е седемнадесетгодишна, когато го ражда. Андрийо не признава официално сина си, който дълго време го смята за свой кръстник. Арагон е отгледан от баба си по майчина линия.
 Луи Арагон е роден на място, което не е известно със сигурност: най-вероятно Париж, но може би Ньой сюр Сен, цитиран от някои източници, или Тулон (място, където бременната му майка се оттегля, за да „скрие това нещастие“) Той израства заобиколен от жени. Името „Арагон“ е избрано от Луи Андрие при декларацията за раждането на детето в памет на Арагон, известен като посланик в Испания. За да се запази честта на майчиното семейство, произтичащо от Масилон, и това на префекта, детето се представя като едновременно осиновен син на баба си по майчина линия Клер Тука, брат на майка му и кръщелник на баща му. Творчеството на Луи Арагон ще отрази тайната рана, че не е бил признат от баща си, тридесет и три години по-възрастен от майка му.
 Луис Арагон учи в училището Сент Пиер в Ньой сюр Сен, където е заедно с братята Жак Превер и Пиер Превер, след което продължава обучението си в Лисе Карно.
 Мобилизиран е през Първата световна война, на фронта той преживява гледката на ранената плът, насилието, ужаса, от който човек никога не се възстановява напълно, но който се появяваа отново в творчеството му и който е в основата на бъдещи ангажименти. Той получава военен кръст и остава мобилизиран две години в окупирания Рейнланд.
 Начало на литературна дейност
 След края на Първата световна война Арагон се включва в движението на дадаизма, а през 1924 година е сред основателите на групата на сюрреалистите, заедно с Андре Бретон и Филип Супо. Заедно с други сюрреалисти той симпатизира на Френската комунистическа партия и в началото на 1927 година става неин член, като остава комунист до края на живота си.
 Скъсване със сюрреализма
 През 1933 година Луи Арагон започва редовно да пише за рубриката „Новини накратко“ във вестника на Френската комунистическа партия „Юманите“. Придържа се към официалната политика на партията и през 1935 година остро критикува Бретон, който защитава свързвания с Лев Троцки руски писател и революционер Виктор Серж.
 40-те години
 Поезията му е вдъхновявана от любовта към съпругата му – Елза Триоле, снаха на Владимир Маяковски. През Втората световна война заедно с поетите Пол Елюар, Жан Превост, Жан-Пиер Росне и др. взема активно участие в антинацистката Съпротива.
 Следвоенен период
 През 1957 г. получава Ленинска награда за мир от съветското правителство.
 Последни години
 След смъртта на съпругата си на 16 юни 1970 г. Арагон публично оповестява, че е бисексуален, заживява с поета Мишел Ларивиер, и взема участие в гей паради. Умира на 24 декември 1982 г. в Париж.
 Източници
 Литература
 Външни препратки
 Френски писатели
 Бисексуални писатели
 ЛГБТ писатели от Франция
 Сюрреализъм
 Френски поети
 Френски романисти
 ЛГБТ активисти от Франция
 Носители на награда „Ренодо“
 Френски комунисти
 Парижани
 Участници във Френската съпротива


text:
 Avis juridique important
 |
 22000D1019(17)
 Decision of the EEA Joint Committee No 44/1999 of 26 March 1999 amending Annex XX (environment) to the EEA Agreement
 Official Journal L 266 , 19/10/2000 P. 0052 - 0052
 Decision of the EEA Joint CommitteeNo 44/1999of 26 March 1999amending Annex XX (environment) to the EEA AgreementTHE EEA JOINT COMMITTEE,Having regard to the Agreement on the European Economic Area, as adjusted by the Protocol adjusting the Agreement on the European Economic Area, hereinafter referred to as "the Agreement", and in particular Article 98 thereof,Whereas:(1) Annex XX to the Agreement was amended by Decision No 21/1999 of the EEA Joint Committee of 26 February 1999(1).(2) Commission Decision 98/488/EC of 7 April 1998 establishing the ecological criteria for the award of the Community eco-label to soil improvers(2) is to be incorporated into the Agreement,HAS DECIDED AS FOLLOWS:Article 11. The text of point 2ec (Commission Decision 94/923/EC) in Annex XX to the Agreement shall be replaced by the following:"398 D 0488: Commission Decision 98/488/EC of 7 April 1998 establishing the ecological criteria for the award of the Community eco-label to soil improvers (OJ L 219, 7.8.1998, p. 39)".Article 2The texts of Decision 98/488/EC in the Icelandic and Norwegian languages, which are annexed to the respective language versions of this Decision, are authentic.Article 3This Decision shall enter into force on 27 March 1999, provided that all the notifications under Article 103(1) of the Agreement have been made to the EEA Joint Committee. It shall apply from 1 April 1998.Article 4This Decision shall be published in the EEA section of, and in the EEA Supplement to, the Official Journal of the European Communities.Done at Brussels, 26 March 1999.For the EEA Joint CommitteeThe PresidentF. Barbaso(1) OJ L 148, 22.6.2000, p. 46.(2) OJ L 219, 7.8.1998, p. 39.


text:
Dietrich Sahrhage (* 21. Oktober 1926 in Hamburg; † 14. Dezember 2009 in Spanien) war ein deutscher Fischereiwissenschaftler.
 Dietrich Sahrhage studierte bis 1953 verschiedene Naturwissenschaften an der Universität Hamburg und schloss sein Studium mit der Promotion ab. Thema seiner Dissertation war Ökologische Untersuchungen an Thermobia domestica und Lepisma saccharina L. Daran schloss sich bis 1965 eine Tätigkeit als Fischereibiologe an der Bundesforschungsanstalt für Fischerei in Hamburg an. Hier forschte er im Nordatlantik und leistete Entwicklungshilfe in afrikanischen Ländern. Daran folgte bis 1974 eine Tätigkeit bei der Ernährungs- und Landwirtschaftsorganisation der Vereinten Nationen. Für die in Rom ansässige Organisation arbeitete er an zahlreichen Fischereiprojekten in vielen Ländern der Dritten Welt mit. 1974 wurde er Direktor des Instituts für Seefischerei in Hamburg. Sahrhage war Lehrbeauftragter an der Universität Hamburg und dort seit 1985 auch Professor für Fischwirtschaft. Nach seiner Pensionierung studierte er mehrere Semester Archäologie, um seiner Leidenschaft, der Forschung zur frühen Geschichte der Fischerei, adäquat nachkommen zu können.
 Sahrhage beschäftigte sich mit vielen Themen des Fischereiwesens, vor allem jedoch mit der Geschichte der Fischerei und der Antarktisforschung. Zudem war er Mitherausgeber wissenschaftlicher Zeitschriften.
 Literatur
 Volker Siegel, Gerd Wegner: Prof. Dr. Dietrich Sahrhage am 14.12.2009 verstorben. In: Informationen für die Fischwirtschaft aus der Fischereiforschung. Band 57, S. 27–28.
 Schriften
 A history of fishing (mit Johannes Lundbeck), Springer, Berlin und andere 1992, ISBN 3-540-55332-0.
 Fischfang und Fischkult im alten Ägypten (Kulturgeschichte der Antiken Welt Band 70), von Zabern, Mainz 1998, ISBN 3-8053-1757-3.
 Fischfang und Fischkult im alten Mesopotamien, Lang, Frankfurt am Main und andere 1999 ISBN 3-631-34815-0.
 Weblinks
 Hochschullehrer (Universität Hamburg)
 Ichthyologe
 Person (Fischerei)
 Deutscher
 Geboren 1926
 Gestorben 2009
 Mann


text:
1960. gada Eiropas čempionāts futbolā, toreiz saukts par Eiropas Nāciju Kausu, bija pirmais Eiropas čempionāts futbolā, ko rīko UEFA. Finālturnīrs norisinājās Francijā. Par pirmajiem Eiropas čempioniem kļuva PSRS izlase, kas finālā pagarinājumā ar 2-1 uzvarēja Dienvidslāviju.
 Čempionāta formāts bija izslēgšanas turnīrs, tajā piedalījās 17 komandas. Komandas aizvadīja pa divām spēlēm (izbraukumā un mājās) līdz pusfināliem. Pusfinālā iekļuvušās 4 komandas piedalījās finālturnīrā.
 Ceturtdaļfinālā Spānijas izlase atteicās braukt aizvadīt spēli PSRS, tādēļ finālturnīram kvalificējās 3 Austrumbloka valstu komandas: PSRS, Čehoslovākija un Dienvidslāvija, kas visas devās uz finālturnīru pie rikotājvalsts Francijas izlases. Pusfinālā PSRS izlase viegli ar 3-0 apspēlēja Čehoslovākiju. Otrā pusfinālā spraigā spēlē Dienvidslāvija ar 5-4 uzvarēja laukuma saimniekus Francijas izlasi.
 Finālspēlē pirmie dienvidslāvi izvirzījās vadībā, taču PSRS izlase, kuras sastāvā spēlēja leģendārais vārtsargs Ļevs Jašins, rezultātu izlīdzināja 49. minūtē. Spēles pamatlaiks beidzās ar rezultātu 1-1, taču pagarinājumā Viktora Poņedeļņika gūtie vārti deva uzvaru PSRS izlasei, kas kļuva par pirmajiem Eiropas čempioniem.
 Kvalifikācijas turnīrs
 Pirms kvalifikācijas spēle
 Astotdaļfināli
 Ceturtdaļfināli
 Finālturnīrs
 Pusfināli

 6. jūlijs

 Spēle par 3. vietu

 9. jūlijs

 Fināls

 10. jūlijs

 Labākie vārtu guvēji
 Dražens Jerkovičs - 2
 Milans Galičs - 2
 Fransuā Hetē - 2
 Valentīns Ivanovs - 2
 Viktors Poņedeļņiks - 2
 Ārējās saites
 Oficiālā UEFA mājaslapa


text:
 Hlavy států
 Řecko-baktrijské království – Apollodotus I. (180 – 160 př. n. l.)
 Parthská říše – Mithradatés I. (171 – 139/138 př. n. l.)
 Egypt – Ptolemaios VI. Filométor (180 – 145 př. n. l.)
 Bosporská říše – Pairisades III. (180 – 150 př. n. l.)
 Bithýnie – Prusias II. (182 – 149 př. n. l.)
 Pergamon – Eumenés II. (197 – 159 př. n. l.)
 Numidie – Masinissa (202 – 148 př. n. l.)
 Čína – Wen-ti (dynastie Západní Chan)
 Externí odkazy
 2. století př. n. l.


type: caselaw

text:
 28.1.2012
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 C 25/18
 Rozsudek Soudního dvora (třetího senátu) ze dne 24. listopadu 2011 (žádosti o rozhodnutí o předběžné otázce Tribunal Supremo — Španělsko) — Asociación Nacional de Establecimientos Financieros de Crédito (ASNEF) (C-468/10), Federación de Comercio Electrónico y Marketing Directo (FECEMD) (C-469/10) v. Administración del Estado
 (Spojené věci C-468/10 a C-469/10) (1)
 (Zpracování osobních údajů - Směrnice 95/46/ES - Článek 7 písm. f) - Přímý účinek)
 (2012/C 25/30)
 Jednací jazyk: španělština
 Předkládající soud
 Tribunal Supremo
 Účastnice původního řízení
 Žalobkyně: Asociación Nacional de Establecimientos Financieros de Crédito (ASNEF) C-468/10), Federación de Comercio Electrónico y Marketing Directo (FECEMD) (C-469/10)
 Žalovaná: Administración del Estado
 Předmět věci
 Žádosti o rozhodnutí o předběžné otázce — Tribunal Supremo — Výklad čl. 7 písm. f) směrnice Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES ze dne 24. října 1995 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a o volném pohybu těchto údajů (Úř. věst. L 281, s. 31) — Zpracování osobních údajů správci a jejich sdělování adresátům pro uskutečnění jejich oprávněného zájmu — Další požadavky — Přímý účinek ustanovení směrnice
 Výrok
 1)
 Článek 7 písm. f) směrnice Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES ze dne 24. října 1995 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a o volném pohybu těchto údajů musí být vykládán v tom smyslu, že brání vnitrostátní právní úpravě, která v případě, že není dán souhlas subjektu údajů, vyžaduje k umožnění zpracování jeho osobních údajů, které je nezbytné pro uskutečnění oprávněného zájmu správce tohoto zpracování nebo třetí osoby či třetích osob, jimž jsou tyto údaje sdělovány, aby kromě dodržení základních práv a svobod subjektu údajů byly tyto údaje uvedeny ve veřejně přístupných zdrojích, a tím tedy kategoricky a obecným způsobem vylučuje jakékoli zpracování údajů, které nejsou v takových zdrojích uvedeny.
 2)
 Článek 7 písm. f) směrnice 95/46 má přímý účinek.
 (1) Úř. věst. C 346, 18.12.2010.


text:
 16.1.2017
 PT
 Jornal Oficial da União Europeia
 C 14/49
 Recurso interposto em 10 de novembro de 2016 — De Geoffroy e o./Parlamento
 (Processo T-788/16)
 (2017/C 014/59)
 Língua do processo: francês
 Partes
 Recorrentes: Dominique De Geoffroy (Bruxelas, Bélgica) e 14 outros (representantes: N. de Montigny e J.-N. Louis, advogados)
 Recorrido: Parlamento Europeu
 Pedidos
 Os recorrentes concluem pedindo que o Tribunal Geral se digne:
 —
 declarar e decidir que:
 —
 as Guidelines do Parlamento relativas às interrupções de serviço com justificação («Guidelines on leave»), publicadas em 21 de março de 2016, são anuladas;
 —
 a decisão de 13 de junho de 2016 que indeferiu uma interrupção de serviço solicitada por Stéphane Grosjean é anulada;
 —
 a decisão de 12 de abril de 2016 que aceitou o pedido de interrupção de serviço de Françoise Joostens, mas que imputou os dias em causa solicitados na quota de 3,5 dias, é anulada;
 —
 a decisão de 2 de junho de 2016 que recusou uma interrupção de serviço solicitada por François Joostens é anulada;
 —
 em todo o caso, a condenação do recorrido nas despesas.
 Fundamentos e principais argumentos
 Os recorrentes invocam seis fundamentos.
 1.
 Primeiro fundamento, relativo à total falta de fundamentação por parte do recorrido, atenta a inexistência de resposta às reclamações apresentadas pelos recorrentes contra as Guidelines do Parlamento relativas às interrupções de serviço, publicadas em 21 de março de 2016 (a seguir «Guidelines controvertidas»).
 2.
 Segundo fundamento, relativo a uma exceção de ilegalidade cometida através da adoção das Guidelines controvertidas pelo Parlamento, devido à violação do Estatuto dos Funcionários e dos direitos reconhecidos pelas regras internas relativas à gestão das interrupções de serviço, bem como à violação dos direitos adquiridos dos recorrentes.
 —
 Assim, os dois recorrentes destinatários das três decisões individuais impugnadas, respetivamente de 2 de junho de 2016, de 13 de junho de 2016 e de 12 de abril de 2016, sendo que as duas primeiras decisões indeferiram interrupções de serviço que estes tinham solicitado e a última aceitou o pedido de interrupção de serviço de um deles, mas imputou os dias em causa solicitados na quota de 3,5 dias, consideram que as referidas decisões individuais invocam o mesmo fundamento para efeitos da anulação dessas decisões.
 3.
 Terceiro fundamento, relativo à falta de consulta dos membros do pessoal do Parlamento aquando da publicação das Guidelines controvertidas por este último, o que se traduz numa violação do artigo 27.o da Carta dos Direitos Fundamentais da União Europeia.
 4.
 Quarto fundamento, relativo à falta de ponderação dos interesses da instituição face aos dos intérpretes, à violação do princípio da proporcionalidade, a um abuso de direito, a um erro de apreciação e à violação do princípio da boa administração e do dever de solicitude, que foram cometidos pela instituição recorrida ao adotar as Guidelines controvertidas.
 5.
 Quinto fundamento, relativo à discriminação entre os intérpretes e os outros funcionários e agentes, criada pela adoção das Guidelines controvertidas.
 6.
 Sexto fundamento, relativo à violação dos princípios da igualdade e da não discriminação, bem como à violação do princípio da segurança jurídica e da previsibilidade no que diz respeito às exceções e casos especiais previstos através das referidas Guidelines.


text:
Interrupteur marche/arrêt pour centrale vapeur Delonghi VVX320/VVX340 - miss-pieces.com
 Recopier le chiffre : Interrupteur marche/arrêt pour centrale vapeur Delonghi VVX320/VVX340
 Interrupteur marche / arrêt pour centrale vapeur Delonghi VVX320 / VVX340 Caractéristique de l'interrupteur Delonghi : Désignation : interrupteur marche / arrêt Marque : Delonghi Référence : 5128106800 Convient à : centrale vapeur Delonghi VVX320, VVX340 Description : interrupteur marche / arrêt de remplacement pour centrale vapeur Delonghi. Cet interrupteur permet d'allumer ou éteindre la centrale vapeur.  Toutes les pièces détachées et accessoires Delonghi en vente sur miss-pieces.com sont d'origine de la marque, vous garantissant la sécurité et la fiabilité de vos appareils selon les normes de la marque Delonghi. Sur cette page vous pouvez commander l'interrupteur marche / arrêt pour centrale vapeur Delonghi VVX320/340 En tant que centre service agrée, notre établissement peut se procurer toutes les pièces détachées et accessoires de marque Delonghi Si vous ne trouvez pas la pièce détachée recherchée ou pour toutes questions, contactez nous