type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 2.2.2018
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 30/12
 UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2018/163 VAN DE COMMISSIE
 van 1 februari 2018
 tot onderwerping van de invoer van nieuwe en van een nieuw loopvlak voorziene banden voor autobussen of voor vrachtwagens, van oorsprong uit de Volksrepubliek China, aan registratie
 DE EUROPESE COMMISSIE,
 Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
 Gezien Verordening (EU) 2016/1036 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (1) („de antidumpingbasisverordening”), en met name artikel 14, lid 5,
 Gezien Verordening (EU) 2016/1037 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (2) („de antisubsidiebasisverordening”), en met name artikel 24, lid 5,
 Na kennisgeving aan de lidstaten,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 Op 11 augustus 2017 heeft de Europese Commissie („de Commissie”) door middel van een bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie
 (3) („het bericht van inleiding AD”) de inleiding bekendgemaakt van een antidumpingprocedure („de antidumpingprocedure”) betreffende de invoer in de Unie van nieuwe en van een nieuw loopvlak voorziene banden voor autobussen of voor vrachtwagens, van oorsprong uit de Volksrepubliek China („de VRC”); zij deed dit naar aanleiding van een klacht die op 30 juni 2017 door de coalitie tegen de oneerlijke invoer van banden („de klager”) was ingediend namens producenten die meer dan 45 % van de totale productie in de Unie van nieuwe en van een nieuw loopvlak voorziene banden voor autobussen of voor vrachtwagens voor hun rekening nemen.
 (2)
 Op 14 oktober 2017 heeft de Commissie door middel van een bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie
 (4) („het bericht van inleiding AS”) de inleiding bekendgemaakt van een antisubsidieprocedure („de antisubsidieprocedure”) betreffende de invoer in de Unie van nieuwe en van een nieuw loopvlak voorziene banden voor autobussen of voor vrachtwagens, van oorsprong uit de VRC; zij deed dit naar aanleiding van een klacht die op 31 augustus 2017 door de klager was ingediend namens producenten die meer dan 45 % van de totale productie in de Unie van nieuwe en van een nieuw loopvlak voorziene banden voor autobussen of voor vrachtwagens voor hun rekening nemen.
 1. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT
 (3)
 Voor beide procedures betreft het product waarvan de invoer aan registratie wordt onderworpen („het betrokken product”) nieuwe en van een nieuw loopvlak voorziene banden voor autobussen of voor vrachtwagens, met een belastingsindex van meer dan 121, van oorsprong uit de VRC, momenteel ingedeeld onder de GN-codes 4011 20 90 en ex 4012 12 00. Deze GN-codes worden slechts ter informatie vermeld.
 2. VERZOEK
 (4)
 De klager heeft op 19 augustus 2017 en op 5 oktober 2017 registratieverzoeken ingediend op grond van artikel 14, lid 5, van de antidumpingbasisverordening respectievelijk artikel 24, lid 5, van de antisubsidiebasisverordening. Hij verzoekt om registratie van de invoer van het betrokken product, zodat vervolgens met ingang van de datum van registratie op de betrokken producten maatregelen kunnen worden toegepast.
 3. GRONDEN VOOR REGISTRATIE
 (5)
 Volgens artikel 14, lid 5, van de antidumpingbasisverordening en artikel 24, lid 5, van de antisubsidiebasisverordening kan de Commissie de douaneautoriteiten opdracht geven passende maatregelen te nemen om de invoer te registreren, zodat vervolgens met ingang van de datum van registratie op de betrokken producten maatregelen kunnen worden toegepast. Tot registratie van de invoer kan worden overgegaan naar aanleiding van een door de bedrijfstak van de Unie ingediend verzoek dat voldoende bewijsmateriaal bevat om een dergelijke maatregel te rechtvaardigen.
 (6)
 Volgens de klager is registratie gerechtvaardigd aangezien het betrokken product met dumping en subsidiëring wordt ingevoerd. Door de laaggeprijsde invoer wordt voor de bedrijfstak van de Unie ernstige, moeilijk goed te maken schade veroorzaakt.
 (7)
 De Commissie heeft het verzoek getoetst aan artikel 10, lid 4, van de antidumpingbasisverordening en artikel 16, lid 4, van de antisubsidiebasisverordening.
 (8)
 Wat het gedeelte van het verzoek over dumping betreft, is zij nagegaan of de importeurs van de dumping op de hoogte waren of hadden moeten zijn gezien de omvang van de dumping en de gestelde of vastgestelde schade. Voorts heeft zij onderzocht of er een aanzienlijke toename was vastgesteld van invoer die, gezien het tijdstip waarop en de omvang waarin hij plaatsvindt en andere omstandigheden, het corrigerende effect van het toe te passen definitieve antidumpingrecht ernstig dreigt te ondermijnen.
 (9)
 Wat het gedeelte van het verzoek over subsidies betreft, is de Commissie nagegaan of er kritieke omstandigheden bestaan waarin het betrokken product, waarvoor tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies zijn toegekend, moeilijk te herstellen schade veroorzaakt doordat het product in een betrekkelijk kort tijdvak massaal wordt ingevoerd, en of het, om herhaling van dergelijke schade te voorkomen, nodig wordt geoordeeld op deze invoer met terugwerkende kracht compenserende rechten in te stellen.
 3.1. Kennis van dumping bij importeurs, omvang van dumping en gestelde schade
 (10)
 Wat de dumping betreft, beschikt de Commissie over voldoende bewijsmateriaal dat het betrokken product met dumping uit de VRC wordt ingevoerd. De klager heeft in het bijzonder bewijsmateriaal verstrekt over de normale waarde, die werd berekend op basis van de totale productiekosten, vermeerderd met een redelijk bedrag voor de verkoopkosten, algemene kosten en administratiekosten en voor de winst, met de Verenigde Staten van Amerika als referentieland.
 (11)
 Het bewijs van dumping is gebaseerd op een vergelijking van de aldus vastgestelde normale waarden met de prijs (af fabriek) van het betrokken product bij uitvoer naar de Unie. Algemeen genomen en gezien de hoogte van de vermeende dumpingmarges van minstens 74 % wordt door het bewijsmateriaal in dit stadium genoegzaam aangetoond dat de exporteurs zich aan dumping schuldig maken. De klacht bevatte ook voldoende bewijsmateriaal inzake de gestelde schade.
 (12)
 Deze gegevens waren te vinden in het bericht van inleiding van deze procedure van 11 augustus 2017. Door de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie is het bericht een openbaar document dat voor alle importeurs toegankelijk is. Derhalve is de Commissie van oordeel dat de importeurs ten laatste op dat tijdstip van de beweerde dumpingpraktijken, de omvang daarvan en de gestelde schade op de hoogte waren of hadden moeten zijn. Zij is dus tot de conclusie gekomen dat wat het gedeelte van het verzoek over dumping betreft aan het eerste criterium voor registratie was voldaan.
 3.2. Aanzienlijke toename van invoer
 (13)
 De omvang van de invoer van het betrokken product is in de periode april tot en met september 2017 in vergelijking met dezelfde periode in 2016 met 14,3 % gestegen. In overeenstemming met recente bevindingen in het kader van andere onderzoeken (5) heeft de Commissie zich op het standpunt gesteld dat die toename van de invoer aanzienlijk is.
 (14)
 Derhalve heeft zij geconcludeerd dat voor het gedeelte van het verzoek over dumping eveneens aan het tweede criterium voor registratie was voldaan.
 3.3. Andere omstandigheden
 (15)
 De klager heeft in de klacht en in het verzoek om registratie ook voldoende bewijsmateriaal verstrekt over de neerwaartse trend met betrekking tot de verkoopprijzen van de invoer. Volgens de openbaar beschikbare statistieken van Eurostat was de eenheidswaarde voor de invoer van het betrokken product uit de VRC in de periode april tot en met september 2017 38 % lager dan die voor de invoer uit andere landen. Dit is een kritiek laag niveau voor een prijsgevoelige bedrijfstak als de bandenindustrie.
 (16)
 Door het tijdstip en de omvang van de invoer met dumping en andere omstandigheden (zoals de daling van de verkoop door de bedrijfstak van de Unie, de omzet, de werkgelegenheid en de winst, met name in het laagste marktsegment) dreigt het corrigerende effect van eventuele definitieve rechten ernstig te worden ondermijnd, tenzij deze rechten met terugwerkende kracht worden geheven. Gezien de inleiding van de huidige procedures kan er bovendien redelijkerwijs van worden uitgegaan dat de invoer van het betrokken product nog verder zal toenemen voordat eventuele voorlopige maatregelen worden goedgekeurd en dat de importeurs snel voorraden zouden kunnen aanleggen.
 (17)
 In deze omstandigheden heeft de Commissie geconcludeerd dat voor het gedeelte van het verzoek over dumping eveneens aan het derde criterium voor registratie was voldaan.
 3.4. Moeilijk te herstellen schade, veroorzaakt door de massale invoer van een gesubsidieerd product in een betrekkelijk kort tijdvak
 (18)
 Wat de subsidiëring betreft, beschikt de Commissie over voldoende bewijsmateriaal dat het betrokken product met subsidiëring uit de VRC wordt ingevoerd. De vermeende subsidiepraktijken bestaan met name in de rechtstreekse overdracht van middelen en de mogelijk rechtstreekse overdracht van middelen of passiva, inkomsten waarvan de overheid afstand doet of die de overheid niet int, en de verstrekking van goederen of diensten door de overheid tegen een ontoereikende prijs. Zo is er bijvoorbeeld bewijsmateriaal voorhanden over het bestaan van diverse subsidies, preferentiële leningen en gerichte kredieten bij staatsbanken en particuliere banken, exportkredieten en uitvoergaranties en -verzekeringen, over de verstrekking door de overheid van grond, energie, water en grondstoffen voor de productie van het betrokken product, alsmede over de vermindering en vrijstelling van vennootschapsbelasting, kortingen op invoerrechten en btw-vrijstelling of -aftrek.
 (19)
 Er wordt aangevoerd dat het bij deze maatregelen om subsidies gaat, aangezien in het kader daarvan door de overheid van de VRC of door andere regionale of lokale overheden (met inbegrip van publieke organen) een financiële bijdrage wordt verstrekt waardoor de producenten-exporteurs van het betrokken product een voordeel verkrijgen. De subsidies zouden afhankelijk zijn van exportprestaties en/of het gebruik van binnenlandse in plaats van ingevoerde goederen en/of beperkt zijn tot bepaalde sectoren en/of soorten ondernemingen en/of locaties, en derhalve specifiek zijn en tot compenserende maatregelen aanleiding geven.
 (20)
 Derhalve lijkt het in dit stadium beschikbare bewijsmateriaal erop te duiden dat het betrokken product met tot compenserende maatregelen aanleiding gevende subsidies wordt uitgevoerd.
 (21)
 Voorts beschikt de Commissie over voldoende bewijsmateriaal dat de bedrijfstak van de Unie aanmerkelijke schade lijdt door de dumping- en subsidiepraktijken van de exporteurs. In de klacht en de latere stukken in verband met de verzoeken om registratie blijkt uit het bewijsmateriaal met betrekking tot de prijs en de hoeveelheid van de ingevoerde producten een enorme stijging van de invoer in de periode 2013 tot en met 2016, zowel in absolute cijfers als wat het marktaandeel betreft. Met name blijkt uit het beschikbare bewijsmateriaal bijna een verdubbeling van de invoer van het betrokken product uit de VRC in de Unie, van 2,3 tot 4,4 miljoen eenheden (+ 2,1 miljoen eenheden), wat heeft geresulteerd in een sterke vergroting van het marktaandeel van 13,2 % tot 20,9 %. De hoeveelheden waarin en de prijzen waartegen het betrokken product werd ingevoerd, hebben een negatief effect gehad op het verkoopvolume en het prijspeil op de markt van de Unie en op het marktaandeel van de bedrijfstak van de Unie, waardoor de bedrijfsresultaten en de financiële situatie van deze producenten aanzienlijk zijn verslechterd. Het bewijsmateriaal betreffende de in artikel 3, lid 5, van de antidumpingbasisverordening en artikel 8, lid 4, van de antisubsidiebasisverordening genoemde schadefactoren bestaat uit gegevens uit de klachten en de latere stukken met betrekking tot de registratie, en wordt bevestigd door openbaar beschikbare gegevens van Eurostat.
 (22)
 Bovendien heeft de Commissie in dit stadium beoordeeld of de geleden schade moeilijk te herstellen is. Zijn de afnemers van de bedrijfstak van de Unie eenmaal de aanzienlijk lagere prijzen van de Chinese concurrenten gewend, dan is de kans klein dat zij hogere prijzen van de bedrijfstak van de Unie aanvaarden, ook al zou de Commissie in de toekomst compenserende maatregelen zonder terugwerkende kracht instellen. Een dergelijke dreiging van permanent verlies van marktaandeel of lagere inkomsten vormt een schade die moeilijk te herstellen is. Daar komt bij dat de bedrijfstak van de Unie haar activiteiten op het gebied van loopvlakvernieuwing wellicht niet gaande kan houden en dat die activiteiten moeilijk weer kunnen worden opgestart als de basis daarvoor wordt aangetast door de aanhoudende laaggeprijsde invoer van nieuwe banden uit China.
 3.5. Voorkoming van herhaling van schade
 (23)
 Om herhaling van dergelijke schade te voorkomen, heeft de Commissie het ten slotte op basis van de in overweging 21 vermelde gegevens en om de in overweging 22 genoemde overwegingen nodig geoordeeld de mogelijke instelling van maatregelen met terugwerkende kracht voor te bereiden door registratie verplicht stellen.
 4. PROCEDURE
 (24)
 Derhalve heeft de Commissie geconcludeerd dat er voldoende bewijsmateriaal is om de registratie van de invoer van het betrokken product overeenkomstig artikel 14, lid 5, van de antidumpingbasisverordening en artikel 24, lid 5, van de antisubsidiebasisverordening te rechtvaardigen.
 (25)
 Alle belanghebbenden wordt verzocht hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en bewijsmateriaal in te dienen. Bovendien kan de Commissie belanghebbenden horen die hierom schriftelijk verzoeken en die kunnen aantonen dat er bijzondere redenen zijn om hen te horen.
 5. REGISTRATIE
 (26)
 Overeenkomstig artikel 14, lid 5, van de antidumpingbasisverordening en artikel 24, lid 5, van de antisubsidiebasisverordening moet de invoer van het betrokken product worden geregistreerd zodat, indien het onderzoek leidt tot de instelling van antidumpingrechten en/of compenserend rechten, deze rechten overeenkomstig de geldende wettelijke bepalingen met terugwerkende kracht op de geregistreerde invoer kunnen worden geheven indien aan de vereiste voorwaarden is voldaan.
 (27)
 Eventuele toekomstige rechten zullen voortvloeien uit de bevindingen van het antidumpingonderzoek respectievelijk het antisubsidieonderzoek.
 (28)
 Volgens de beweringen in de klacht waarin om de opening van een antidumpingonderzoek wordt verzocht, wordt voor het betrokken product de gemiddelde dumpingmarge op 74 à 152 % en de gemiddelde prijsbederfmarge op 26 à 37 % geraamd. Het bedrag van de mogelijke toekomstige rechten wordt vastgesteld op het niveau van het op basis van de klacht geschatte prijsbederf, d.w.z. op 26 à 37 % ad valorem op de cif-waarde bij invoer van het betrokken product.
 (29)
 In dit stadium van het onderzoek is het nog niet mogelijk de omvang van de subsidiëring te ramen. Volgens de beweringen in de klacht waarin om de opening van een antisubsidieonderzoek wordt verzocht, wordt voor het betrokken product de prijsbederfmarge op 26 à 37 % geraamd. Het bedrag van de mogelijke toekomstige rechten wordt vastgesteld op het niveau van het op basis van de antisubsidieklacht geschatte prijsbederf, d.w.z. op 26 à 37 % ad valorem op de cif-waarde bij invoer van het betrokken product.
 6. VERWERKING VAN PERSOONSGEGEVENS
 (30)
 Persoonsgegevens die in het kader van deze registratie worden verzameld, zullen worden behandeld in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad (6),
 HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
 Artikel 1
 1. Overeenkomstig artikel 14, lid 5, van Verordening (EU) 2016/1036 en artikel 24, lid 5, van Verordening (EU) 2016/1037 wordt de douaneautoriteiten opgedragen passende maatregelen te nemen om de invoer in de Unie te registreren van nieuwe en van een nieuw loopvlak voorziene banden voor autobussen of voor vrachtwagens, met een belastingsindex van meer dan 121, momenteel ingedeeld onder de GN-codes 4011 20 90 en ex 4012 12 00 (Taric-code 4012120010), van oorsprong uit de Volksrepubliek China.
 2. De registratie wordt negen maanden na de datum van inwerkingtreding van deze verordening beëindigd.
 3. Alle belanghebbenden wordt verzocht uiterlijk 21 dagen na de bekendmaking van deze verordening hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken, bewijsmateriaal in te dienen of te verzoeken te worden gehoord.
 Artikel 2
 Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
 Gedaan te Brussel, 1 februari 2018.
 Voor de Commissie
 De voorzitter
 Jean-Claude JUNCKER
 (1) PB L 176 van 30.6.2016, blz. 21.
 (2) PB L 176 van 30.6.2016, blz. 55.
 (3) PB C 264 van 11.8.2017, blz. 14.
 (4) PB C 346 van 14.10.2017, blz. 9.
 (5) Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2325 van de Commissie van 11 december 2015 tot onderwerping van de invoer van bepaalde koudgewalste platte staalproducten van oorsprong uit de Volksrepubliek China en de Russische Federatie aan registratie (PB L 328 van 12.12.2015, blz. 104, punt 9: toename met 24 %); Uitvoeringsverordening (EU) 2016/1357 van de Commissie van 9 augustus 2016 tot onderwerping van bepaalde zware plaat van niet-gelegeerd staal of van ander gelegeerd staal van oorsprong uit de Volksrepubliek China aan registratie (PB L 215 van 10.8.2016, blz. 23, punt 7: toename met 15 %).
 (6) Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 8 van 12.1.2001, blz. 1).


type: caselaw

text:
C 258/24 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 15.8.98
 estado de solvencia y el control financiero de las compa- como domicilio en Luxemburgo el despacho del Sr. Carlos
 nÄías de seguros), las excepciones a la libre prestación de Gómez de la Cruz, miembro del mismo Servicio, Centre
 servicios y a la libertad de establecimiento son las que Wagner, Kirchberg.
 preveÂ dicha Directiva y no las que resultan de la aplicación
 del artículo 55 del Tratado CE. La parte demandante solicita al Tribunal de Justicia que:
 (1) DO L 228 de 11.8.1992, p. 1.
 (2) DO L 228 de 16.8.1973, p. 3; EE 06/01, p. 143.
 a) Declare que la RepuÂblica de Irlanda ha incumplido las
 (3) DO L 172 de 4.7.1988, p. 1. obligaciones que le incumben en virtud del Tratado
 CE al no adoptar las disposiciones legales, reglamenta-
 rias o administrativas necesarias para atenerse a la
 Directiva 92/100/CEE del Consejo, de 19 de noviem-
 bre de 1992, sobre derechos de alquiler y preÂstamo y
 otros derechos afines a los derechos de autor en el
 Petición de decisión prejudicial presentada mediante reso- aÂmbito de la propiedad intelectual (1), y/o al no infor-
 lución del Bundessozialgericht, de fecha 31 de marzo de mar de ello a la Comisión.
 1998, en el asunto entre Ramazan Örs y Bundesknapp-
 schaft b) Condene en costas a la RepuÂblica de Irlanda.
 (Asunto C-211/98)
 (98/C 258/37) Motivos y principales alegaciones
 El artículo 189 del Tratado CE, seguÂn el cual la Directiva
 Al Tribunal de Justicia de las Comunidades Europeas le ha
 obligaraÂ al Estado miembro destinatario en cuanto al
 sido sometida una petición de decisión prejudicial
 resultado que deba conseguirse, implica la obligación de
 mediante resolución del Bundessozialgericht, dictada el 31
 los Estados miembros de respetar el plazo para cumplir la
 de marzo de 1998, en el asunto entre Ramazan Örs y Bun-
 Directiva senÄalado en eÂsta. En el presente asunto, dicho
 desknappschaft (Organismo federal de Seguridad Social de
 plazo expiró el 1 de julio de 1994 sin que Irlanda haya
 los trabajadores del sector minero), y recibida en la Secre-
 adoptado las disposiciones necesarias para atenerse a la
 taría del Tribunal de Justicia el 8 de junio de 1998.
 Directiva mencionadas en las pretensiones de la Comisión
 y/o sin que haya informado de ello a la Comisión.
 El Bundessozialgericht solicita al Tribunal de Justicia que
 se pronuncie sobre las siguientes cuestiones:
 (1) DO L 346 de 27.11.1992, p. 61.
 1. ¿Existe, sobre la base de la normativa relativa a la
 Asociación entre la Comunidad Económica Europea y
 Turquía, una prohibición de la discriminación en el
 aÂmbito de la Seguridad Social directamente aplicable a
 un trabajador por cuenta ajena turco en la RepuÂblica
 Federal de Alemania? Recurso interpuesto el 10 de junio de 1998 contra la
 RepuÂblica HeleÂnica por la Comisión de las Comunidades
 2. Si la respuesta a la primera cuestión fuese afirmativa, Europeas
 ¿debe interpretarse dicha prohibición en el sentido de (Asunto C-214/98)
 que se opone a una normativa nacional seguÂn la cual,
 a efetos de las prestaciones del seguro de pensión legal (98/C 258/39)
 y del nuÂmero de afiliación asignado a ese respecto, se
 toma como referencia la fecha de nacimiento acredi-
 En el Tribunal de Justicia de las Comunidades Europeas se
 tada mediante documento puÂblico en el momento en
 ha presentado el 10 de junio de 1998 un recurso contra la
 que el trabajador turco se dio de alta, por vez primera,
 RepuÂblica HeleÂnica formulado por la Comisión de las
 ante un organismo de Seguridad Social nacional?
 Comunidades Europeas, representada por la Sra. Maria
 Kontou-Durande, miembro del Servicio Jurídico de la
 Comisión, que designa como domicilio en Luxemburgo el
 despacho del Sr. Carlos Gómez de la Cruz, miembro del
 Servicio Jurcídico de la Comisión, Centre Wagner C 254,
 Kirchberg, Luxemburgo.
 Recurso interpuesto el 9 de junio de 1998 contra la RepuÂ-
 blica de Irlanda por la Comisión de las Comunidades
 Europeas La parte demandante solicita al Tribunal de Justicia que:
 (Asunto C-213/98)
 Declare que RepuÂblica HeleÂnica ha incumplido las obliga-
 (98/C 258/38) ciones que le incumben en virtud del Tratado y de la
 Directiva 93/118/CE del Consejo, de 22 de diciembre de
 En el Tribunal de Justicia de las Comunidades Europeas se 1993, por la que se modifica la Directiva 85/73/CEE rela-
 ha presentado el 9 de junio de 1998 un recurso contra la tiva a la financiación de las inspecciones y controles sani-
 RepuÂblica de Irlanda formulado por la Comisión de las tarios de carnes frescas y carnes de aves de corral (1) y, en
 Comunidades Europeas, representada por la Sra. Karen especial, de los puntos 1, 2 y 5 del Capítulo I del Anexo
 Banks, miembro de su Servicio Jurcídico, que designa de dicha Directiva:


type: contracts

text:
 Důležité právní upozornění
 |
 21998D0709(03)
 Úřední věstník L 193 , 09/07/1998 S. 0040 - 0040
 Rozhodnutí Smíšeného výboru EHPč. 86/97ze dne 31. října 1997,kterým se mění Protokol 31 k Dohodě o EHP o spolupráci v některých oblastech mimo čtyři svobodySMÍŠENÝ VÝBOR EHP,s ohledem na Dohodu o Evropském hospodářském prostoru ve znění Protokolu o úpravě Dohody o Evropském hospodářském prostoru (dále jen "Dohoda"), a zejména s ohledem na články 86 a 98 této dohody,vzhledem k tomu, že protokol 31 k Dohodě byl změněn rozhodnutím Smíšeného výboru EHP č. 8/94 [1];vzhledem k tomu, že je vhodné rozšířit spolupráci smluvních stran Dohody, aby zahrnovala pilotní akci evropské dobrovolné služby pro mládež v rozpočtovém roce 1997;vzhledem k tomu, že protokol 31 k Dohodě by proto měl být změněn tak, aby umožňoval tuto rozšířenou spolupráci od 1. ledna 1997,ROZHODL TAKTO:Článek 11. V článku 4 protokolu 31 k Dohodě se vkládá nový odstavec, který zní:"2a. Státy ESVO se ode dne 1. ledna 1997 účastní akcí Společenství vztahujících se k rozpočtové linii B3-1 0 1 1 Evropská dobrovolná služba zanesené do souhrnného rozpočtu Společenství na rozpočtový rok 1997."2. V článku 4 se odstavec 3 nahrazuje tímto:"3. Státy ESUO na programy a akce uvedené v odstavcích 1, 2 a 2a finančně přispívají podle čl. 82 odst. 1 písm. a)."Článek 2Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem 1. listopadu 1997 za předpokladu, že Smíšenému výboru EHP jsou učiněna veškerá oznámení podle čl. 103 odst. 1 Dohody. Použije se ode dne 1. ledna 1997.Článek 3Toto rozhodnutí bude zveřejněno v oddíle EHP a v dodatku EHP Úředního věstníku Evropských společenství.V Bruselu dne 31. října 1997.Za Smíšený výbor EHPpředsedaE. Bull[1] Úř. věst. L 198, 30.7.1994, s. 142.--------------------------------------------------


text:
 22.11.2013
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 L 313/40
 REGULAMENTUL DE PUNERE ÎN APLICARE (UE) NR. 1186/2013 AL COMISIEI
 din 21 noiembrie 2013
 de înregistrare a unei denumiri în Registrul denumirilor de origine protejate și al indicațiilor geografice protejate [Orkney Scottish Island Cheddar (IGP)]
 COMISIA EUROPEANĂ,
 având în vedere Tratatul privind funcționarea Uniunii Europene,
 având în vedere Regulamentul (UE) nr. 1151/2012 al Parlamentului European și al Consiliului din 21 noiembrie 2012 privind sistemele din domeniul calității produselor agricole și alimentare (1), în special articolul 52 alineatul (2),
 întrucât:
 (1)
 Regulamentul (UE) nr. 1151/2012 a abrogat și a înlocuit Regulamentul (CE) nr. 510/2006 al Consiliului din 20 martie 2006 privind protecția indicațiilor geografice și a denumirilor de origine ale produselor agricole și alimentare (2).
 (2)
 În conformitate cu articolul 6 alineatul (2) din Regulamentul (CE) nr. 510/2006, cererea de înregistrare a denumirii „Orkney Scottish Island Cheddar” depusă de Regatul Unit a fost publicată în Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 (3).
 (3)
 Asociațiile Dairy Australia, Dairy Companies Association of New Zealand, precum și Consortium for Common Food Names au depus declarații de opoziție cu privire la înregistrare, în conformitate cu articolul 7 alineatul (3) litera (b) din Regulamentul (CE) nr. 510/2006. Respectivele declarații de opoziție au fost considerate admisibile în temeiul articolului 7 alineatul (3) din regulamentul menționat.
 (4)
 În speță, în cadrul declarațiilor de opoziție vizate mai sus se subliniază că înregistrarea denumirii în cauză ar compromite existența unor denumiri, mărci comerciale sau produse comercializate legal de cel puțin cinci ani la data publicării prevăzute la articolul 6 alineatul (2) și că denumirea propusă spre înregistrare ar fi generică.
 (5)
 Prin scrisoarea din 20 martie 2013, Comisia a invitat părțile interesate să inițieze consultările care se impun.
 (6)
 În termenul de trei luni prevăzut, Regatul Unit și opozanții au ajuns la un acord, care a fost notificat Comisiei la 8 iulie 2013.
 (7)
 Din consultările menționate mai sus a reieșit că principala preocupare a opozanților este legată de statutul unui singur termen, „Cheddar”, din denumirea compusă „Orkney Scottish Island Cheddar”. Or, protecția solicitată de producător vizează numai întreaga denumire compusă. Conform articolului 13 alineatul (1) ultimul paragraf din Regulamentul (UE) nr. 1151/2012, denumirea „Cheddar” poate fi folosită în continuare pe teritoriul Uniunii, cu condiția respectării principiilor și normelor aplicabile în cadrul ordinii juridice a Uniunii Europene.
 (8)
 Prin urmare, denumirea „Orkney Scottish Island Cheddar” îndeplinește condițiile pentru a fi înscrisă în Registrul denumirilor de origine protejate și al indicațiilor geografice protejate,
 ADOPTĂ PREZENTUL REGULAMENT:
 Articolul 1
 Se înregistrează denumirea care figurează în anexa la prezentul regulament.
 Fără a aduce atingere primului paragraf, denumirea „Cheddar” poate fi utilizată în continuare pe teritoriul Uniunii, cu condiția respectării principiilor și normelor aplicabile în ordinea juridică a acesteia.
 Articolul 2
 Prezentul regulament intră în vigoare în a douăzecea zi de la data publicării în Jurnalul Oficial al Uniunii Europene.
 Prezentul regulament este obligatoriu în toate elementele sale și se aplică direct în toate statele membre.
 Adoptat la Bruxelles, 21 noiembrie 2013.
 Pentru Comisie
 Președintele
 José Manuel BARROSO
 (1) JO L 343, 14.12.2012, p. 1.
 (2) JO L 93, 31.3.2006, p. 12.
 (3) JO C 239, 9.8.2012, p. 5.
 ANEXĂ
 Produse agricole destinate consumului uman enumerate în anexa I la tratat:
 Clasa 1.3. Brânzeturi
 REGATUL UNIT
 Orkney Scottish Island Cheddar (IGP)


text:
 8.5.2008
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 124/27
 BESLUIT VAN HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER
 Nr. 161/2007
 van 7 december 2007
 tot wijziging van bijlage X (Audiovisuele diensten) bij de EER-overeenkomst
 HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER,
 Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, gewijzigd bij het Protocol tot aanpassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, hierna „de Overeenkomst” genoemd, en met name op artikel 98,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 Bijlage X bij de Overeenkomst werd gewijzigd bij Besluit nr. 11/2004 van het Gemengd Comité van de EER van 6 februari 2004 (1).
 (2)
 Aanbeveling 2005/865/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2005 over cinematografisch erfgoed en het concurrentievermogen van verwante industriële activiteiten (2) moet in de Overeenkomst worden opgenomen,
 BESLUIT:
 Artikel 1
 In bijlage X bij de Overeenkomst wordt na punt 4 (Resolutie 1999/C 30/01 van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten) het volgende punt ingevoegd:
 „5.
 32005 H 0865: Aanbeveling 2005/865/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2005 over cinematografisch erfgoed en het concurrentievermogen van verwante industriële activiteiten (PB L 323 van 9.12.2005, blz. 57).”.
 Artikel 2
 De in het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie bekend te maken teksten in de IJslandse en de Noorse taal van Aanbeveling 2005/865/EG zijn authentiek.
 Artikel 3
 Dit besluit treedt in werking op 8 december 2007, op voorwaarde dat alle in artikel 103, lid 1, van de Overeenkomst bedoelde kennisgevingen aan het Gemengd Comité van de EER hebben plaatsgevonden (3).
 Artikel 4
 Dit besluit wordt bekendgemaakt in het EER-gedeelte van en in het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Gedaan te Brussel, 7 december 2007.
 Voor het Gemengd Comité van de EER
 De voorzitter
 Stefán Haukur JÓHANNESSON
 (1) PB L 116 van 22.4.2004, blz. 60.
 (2) PB L 323 van 9.12.2005, blz. 57.
 (3) Geen grondwettelijke vereisten aangegeven.


type: other

text:
Ansættelsesret - emner og afgørelser, Moms af supervision
 Læs om juridiske emner og nylige afgørelser om ansættelsesret
 Uenighed om opsigelse kostede arbejdsgiver 50.000 kr.
 Ændring af reglerne om fratrædelsesgodtgørelse til funktionærer med lang anciennitet
 Afskedigelse efter barselsorlov var ikke i strid med ligebehandlingsloven
 Hvornår skal der betales dagpengegodtgørelse til fratrådte medarbejdere?
 Tvistighedsnævnet slår fast, at gensidig ophævelse af uddannelsesaftale var bindende for elev
 Ophævelse af tvungen pensionsalder ved 70 år
 Bortvisning berettiget på grund af for sent indleveret lægeerklæring
 Ændrede stillingsvilkår efter barsel kostede en godtgørelse på 245.000 kroner
 Hvad skal du huske ved opsigelse – brug Arbejdsgiverrådgivningens tjekliste
 En virksomhed opsagde en medarbejder, der efterfølgende anlagde sag i Afskedigelsesnævnet med krav om godtgørelse for usaglig opsigelse. Virksomheden påstod, at medarbejderen selv havde bedt om at blive sagt op. Medarbejderen hævdede derimod, at hun var blevet fyret. Afskedigelsesnævnet fandt, at virksomheden skulle betale 50.000 kr. i godtgørelse til medarbejderen for usaglig afskedigelse.
 Arbejdsgiveren forklarede, at grunden til, at opsigelsen blev afgivet fra virksomhedens side, alene beroede på, at medarbejderen derved undgik at få karantæne i dagpengeudbetalingen fra medarbejderens a-kasse. Medarbejderen forklarede, at det blev aftalt, at medarbejderen skulle fortælle kunderne, at hun fratrådte efter eget valg, men dette var efter medarbejderens udsagn en konstrueret forklaring.
 Afskedigelsesnævnet lagde vægt på, at det er arbejdsgiveren, der har bevisbyrden for, at afskedigelsen er begrundet i andre forhold end de, der fremgår af opsigelsesskrivelsen. I sagen havde parterne afgivet modstridende forklaringer om hændelsesforløbet, hvorfor opmanden fandt, at arbejdsgiverens forklaring ikke alene kan føre til, at bevisbyrden anses for løftet.
 Husk derfor altid at give den rigtige begrundelse i opsigelsen og kontakt i øvrigt altid Dansk Psykolog Forenings Arbejdsgiverrådgivning (tlf. 33 48 77 08), hvis du overvejer at opsige en af dine medarbejdere.
 Højesteret har fastslået, at det ikke var i strid med forskelsbehandlingsloven, at en medarbejder fik afslag på yderligere orlov i anledning af dennes datter psykiske problemer. Højesteret fandt ikke, at der var fremlagt oplysninger, der tydede på, at medarbejderen i forbindelse med, at hun blev nægtet orlov, var blevet forskelsbehandlet på grund af datterens lidelse. Højesteret vurderede herefter ikke, om datterens lidelse var et handicap i forskelsbehandlingslovens forstand.
 En medarbejder i en kommune fik bevilliget orlov uden løn i 3 måneder på grund af sin datters psykiske problemer. Orloven blev forlænget til 4 1⁄2 måned. Kommunen nægtede herefter at forlænge medarbejderens orlov yderligere. Medarbejderen havde dog en overenskomstmæssig ret til orlov i 1 år ved fravær af familiemæssige årssager, hvorfor kommunen samlet gav medarbejderen 1 års orlov.
 Medarbejderen tilkendegav herefter, at hun ikke ville genindtræde i sin stilling, når den 1 årige orlov ophørte, hvorfor kommunen valgte at ophæve ansættelsesforholdet. Medarbejderen rejste krav på løn i opsigelsesperioden samt godtgørelse for forskelsbehandling på grund af sit barns handicap.
 Højesteret fandt ikke, at medarbejderen havde godtgjort, at hun havde krav på mere end 1 års orlov, som hun allerede havde fået og afholdt. Kravet om løn i opsigelsesperioden afviste Højesteret, idet kommunen havde været berettiget til at hæve ansættelsesforholdet, fordi medarbejderen selv havde tilkendegivet, at hun ikke ønskede at vende tilbage til stillingen efter orlovsperiodens udløb.
 Til sidst fandt Højesteret ikke, at der forelå oplysninger om, at medarbejderen var blevet nægtet yderligere orlov grundet datterens lidelse. Kommunen blev derfor frifundet.
 Du er altid velkommen til at kontakte Dansk Psykolog Forenings Arbejdsgiverrådgivning på tlf. 33 48 77 08, hvis du har behov for konkret rådgivning eller yderligere vejledning.
 Beskæftigelsesministeriet har netop sendt et lovforslag i høring om ændring af funktionærlovens regler om fratrædelsesgodtgørelse (§ 2 a).
 På nuværende tidspunkt følger det af § 2 a, at en arbejdsgiver ved opsigelse af en funktionær efter 12, 15 eller 18 års ansættelse skal betale en fratrædelsesgodtgørelse til funktionæren svarende til henholdsvis 1, 2 eller 3 måneders løn. Det gælder dog ikke, hvis funktionæren ved fratrædelsen kan vælge at få udbetalt pension fra en pensionsordning, som arbejdsgiveren helt eller delvist har bidraget til fra før medarbejderen fyldte 50 år, ligesom der heller ikke er krav på fratrædelsesgodtgørelse, hvis medarbejderen ved fratrædelsen vil oppebære folkepension.
 Indtil 2010 fortolkede domstolene § 2 a strikte således, at det var uden betydning, om den opsagte funktionær rent faktisk valgte at gå på pension, hvis bare funktionæren havde mulighed for at gå på pension. Men den fortolkning har EU-domstolen tilsidesat med henvisning til reglerne om forbud mod forskelsbehandling på grund af alder. Indtil videre er denne retsstilling dog kun slået igennem for så vidt angår offentlige arbejdsgivere, men en sag, der vedrører en privat arbejdsgiver, er nu også på vej til at blive prøvet ved EU-domstolen.
 Når beskæftigelsesministeriet nu lægger op til, at § 2 a skal ændres, henvises som begrundelse herfor til ovennævnte praksis, og til at selv Højesteret i forbindelse med en konkret sag om samme spørgsmål har antydet, at tiden nu er inde til, at lovgiver sørger for at harmonisere bestemmelsens ordlyd i forhold til EU-domstolens fortolkning.
 § 2a foreslås ændret til følgende:
 Det foreslås, at lovforslaget træder i kraft den 1. februar 2015. Det er opsigelsestidspunktet og ikke fratrædelsestidspunktet, der er gældende for reglerne om fratrædelsesgodtgørelse. Det betyder, at en funktionær, der opsiges forud for lovens ikrafttræden vil have krav på fratrædelsesgodtgørelse efter de hidtil gældende regler. Funktionærer, der opsiges efter den 1. februar 2015, vil have krav på fratrædelsesgodtgørelse efter de nye regler.
 Ligebehandlingsloven forbyder en arbejdsgiver at opsige en medarbejder med baggrund i, at medarbejderen har fremsat krav om udnyttelse af retten til fravær eller har været fraværende efter barsellovens §§ 6-14 eller i øvrigt på grund af graviditet, barsel eller adoption.
 Vestre Landsret har i en ny dom slået fast, at en opsigelse efter medarbejderens barsel og under ny graviditet ikke var i strid med ligebehandlingsloven. Afgørelsen illustrerer, at en arbejdsgiver kan løfte bevisbyrden for, at en opsigelse ikke er begrundet i medarbejderens graviditet, når arbejdsgiveren kan godtgøre, at han ikke kendte til graviditeten. Landsretten lagde til grund, at arbejdsgiveren kunne godtgøre, at den opsagte medarbejder i forbindelse med, at det havde været nødvendigt at reducere lønomkostningerne, var den af to medarbejdere, der bedst kunne undværes.
 En kvindelig medarbejder havde været på barselsorlov efter at have født et dødfødt barn. Fire uger efter var hun vendt tilbage til arbejdspladsen og blev opsagt kort tid efter.
 Medarbejderen var gravid, hvilket arbejdsgiveren ikke var vidende om. Virksomhedens begrundelse for opsigelsen var nedskæring på grund af svigtende omsætning. Medarbejderen var af den overbevisning, at hun var blevet behandlet dårligt under sin sidste graviditet, og at arbejdsgiveren ville opsige hende, inden hun blev gravid igen, hvorfor medarbejderen anlagde sag imod arbejdsgiveren.
 Arbejdsgiveren henviste til, at det havde været nødvendigt at reducere lønomkostningerne, og at medarbejderen var den af to medarbejdere, der bedst kunne undværes.
 Både by- og landsretten frifandt arbejdsgiveren. Det blev af retterne lagt til grund, at arbejdsgiveren ikke kendte til den nye graviditet på opsigelsestidspunktet, og at arbejdsgiveren heller ikke havde grund til at tro, at medarbejderen var gravid igen. Arbejdsgiveren havde godtgjort, at der var foretaget en vurdering af, hvilken medarbejder, der bedst kunne undværes baseret på medarbejdernes kompetencer.
 Retten fandt, at medarbejderen ikke havde påvist faktiske omstændigheder, der skabte en formodning for, at medarbejderen var blevet forskelsbehandlet på grund af graviditet. Det forhold, at medarbejderen havde følt, at arbejdsgiveren problematiserede den pågældende medarbejders graviditet, var ikke støttet af den øvrige bevisførelse under sagen.
 Arbejdsgiveren blev derfor frifundet. Dommen illustrerer, at en arbejdsgiver kan løfte bevisbyrden for, at en opsigelse ikke er begrundet i medarbejderens graviditet, når arbejdsgiveren kan godtgøre, at han ikke kendte til graviditeten.
 Hvis du overvejer at opsige en medarbejder inden, under eller efter barsel bør du kontakte Dansk Psykolog Forenings Arbejdsgiverrådgivning (tlf. 33 48 77 08) for en drøftelse heraf.
 Som arbejdsgiver kan du i tilfælde af en medarbejders fratrædelse være forpligtig til at betale G-dage (dagpengegodtgørelse) til vedkommende. Læs hvornår og mere herom her.
 Retten til dagpengegodtgørelse (G-dage) skal kun udbetales til medarbejderen, hvis arbejdsgiveren har opsagt medarbejderen, og hvis medarbejderen ikke selv har været skyld i opsigelsen.
 En opsagt lønmodtager, der ikke får nyt arbejde efter opsigelsesperioden, modtager ikke arbejdsløshedsdagpenge fra sin a-kasse de første 3 hverdage efter, at pågældende er fratrådt sit ansættelsesforhold. Arbejdsgiver skal derfor betale en dagpengegodtgørelse (G-dage) de første 3 hverdage, hvor lønmodtageren helt eller delvis er ledig, og hvor nedenstående betingelser er opfyldt.
 Betingelser for udbetaling af ledighedsdage (G-dage) er:
 Den ansatte skal være medlem af en A-kasse
 Den ansatte er lønmodtager
 Den ansatte skal sammenlagt have haft et antal faktiske arbejdstimer, der svarer til fuld arbejdstid i 2 uger (normalt 2 x 37) hos samme arbejdsgiver inden for de sidste 4 uger før arbejdsophøret
 Den ansatte skal være ledig efter arbejdsophøret, dvs. den ansatte må ikke være sygemeldt, afholde ferie eller starte nyt arbejde de 3 følgende dage
 Du kan se satserne for arbejdsgivers dagpengegodtgørelse for 1. 2. og 3. ledighedsdag her.
 Dansk Psykolog Forenings Arbejdsgiverrådgivning anbefaler, at medarbejderen udfylder en tro – og love erklæring om, at medarbejderen ikke har fået arbejde efter afskedigelse. Download blanketten her (Word)
 En virksomhed og en elev indgik en gensidig aftale om ophævelse af elevens uddannelsesaftale. Efterfølgende påstod eleven, at hun ved aftalens indgåelse var blevet udsat for et utilbørligt pres fra arbejdsgiveren.
 Men Tvistlighedsnævnet frifandt arbejdsgiveren med den begrundelse, at eleven ikke havde løftet bevisbyrden for, at virksomheden skulle have presset eleven til at underskrive aftalen.
 Eleven havde været sygemeldt i perioden fra den 3. januar til den 22. januar 2012, hvorefter hun begyndte at arbejde igen mellem 2 og 4 timer om dagen med enkelte hele sygedage. Eleven havde i februar og marts ligeledes sygedage. Arbejdsgiveren ønskede at ophæve uddannelsesaftalen som følge heraf.
 Parterne afholdt et møde den 7. marts 2012, hvor arbejdsgiver forklarede om reglerne vedrørende ophævelse af uddannelsesaftaler. Arbejdsgiver tilbød som et led i en gensidig ophævelse af uddannelsesaftalen eleven løn til udgangen af april og en fritstilling, hvilket eleven accepterede.
 I forbindelse med forligsdrøftelser i sagen har eleven fået udbetalt minimalerstatning på 3 måneder i henhold til funktionærlovens § 3.
 Eleven forklarede i Tvistlighedsnævnet, at hun ikke var blevet rådgivet til at søge bistand hos fagforeningen inden underskrivelse af aftalen, og at hun skrev under, fordi hun boede alene og havde brug for en indtægt. I øvrigt mente eleven, at arbejdsgiveren havde presset hende til at underskrive aftalen.
 Eleven gjorde gældende, at hun udover den allerede betalte minimalerstatning også var berettiget til godtgørelse for tabt uddannelsesgode, der passende kunne fastsættes til 35.000 kr.
 Arbejdsgiveren gjorde gældende, at ophævelsen var indgået gensidigt mellem parterne, og at aftalen derfor var bindende for eleven.
 Tvistlighedsnævnet frifandt arbejdsgiveren med henvisning til, at eleven ikke havde løftet bevisbyrden for, at man fra virksomhedens side havde presset hende til at indgå aftalen.
 Det følger af forskelsbehandlingsloven, at der ikke må forskelsbehandles på grund af alder. Dog indeholder loven en undtagelse, som gør det muligt at lave individuelle aftaler og at indgå kollektive overenskomster om, at et ansættelsesforhold ophører, når medarbejderen fylder 70 år.
 Men et nyt lovforslag kan nu afskaffe denne undtagelse i forskelsbehandlingsloven. Hvis lovforslaget træder i kraft, vil det således ikke længere være muligt at indgå sådanne individuelle aftaler eller kollektive overenskomster herom.
 Lovforslaget blev behandlet 1. gang i Folketinget den 18. november 2014, og det forventes, at lovforslaget træder i kraft den 1. januar 2016.
 En arbejdsgiver havde ret til at bortvise en medarbejder, som havde indleveret en lægeerklæring for sent. Dette har Østre Landsret netop afgjort. Landsretten lagde vægt på, at medarbejderen ikke havde oplyst om årsager, der kunne undskylde, at erklæringen først var kommet frem til arbejdsgiveren før to dage efter, at arbejdsgiveren havde sendt tredje rykker.
 En medarbejder sygemeldte sig grundet mavesmerter og kvalme. Efter tre ugers sygdom indkaldte arbejdsgiveren medarbejderen til en samtale, hvor arbejdsgiveren bad om en mulighedserklæring. I mulighedserklæring stod der, at arbejdsgiveren gerne ville have, at lægen skulle vurdere hvor længe medarbejderen kunne forventes at være sygemeldt.
 Ved en opfølgningssamtale rykkede arbejdsgiveren for mulighedserklæringen og sendte efterfølgende en skriftlig rykker (mail) til medarbejderen. To uger efter indkaldte arbejdsgiveren medarbejderen til en samtale, hvor arbejdsgiveren gjorde opmærksom på, at mulighedserklæringen skulle være arbejdsgiveren i hænde inden en uge. I indkaldelsen blev medarbejderen gjort opmærksom på, at hvis arbejdsgiveren ikke modtog lægeerklæringen inden fristens udløb, ville medarbejderen blive bortvist.
 Arbejdsgiveren modtog ikke mulighedserklæringen og bortviste derfor medarbejderen.
 Medarbejderen forklarede i retten, at hun troede, at lægen havde sendt mulighedserklæringen til arbejdsgiveren. Østre Landsret var af den opfattelse, at det havde stået klart for medarbejderen, at arbejdsgiveren fandt det vigtigt at modtage erklæringen, da arbejdsgiveren havde rykket for erklæringen 2 gange.
 Arbejdsgiverens bortvisning af medarbejderen var i orden, og Østre Landsret frifandt derfor arbejdsgiveren.
 Har du spørgsmål om bortvisning, bør du altid kontakte Dansk Psykolog Forenings Arbejdsgiverrådgivning på tlf. 33 48 77 08 for yderligere rådgivning.
 En medarbejder blev afskediget syv måneder efter hun var vendt tilbage fra barselsorlov. I forbindelse med medarbejderens orlov havde arbejdsgiveren ansat en barselsvikar i den barslende medarbejders stilling. Da medarbejderen kom retur fra barsel, blev hun placeret i en tidsbegrænset funktion i virksomheden, og barselsvikaren fortsatte i medarbejderens tidligere stilling. Samtidig med den tidsbegrænsede funktion i virksomheden udløb, blev medarbejderen afskediget.
 Ligebehandlingsnævnet fandt ikke, at medarbejderens tilbagevenden til en anden stilling var en så væsentlig ændring af ansættelsesforholdet, der skulle have været varslet, idet der var tale om arbejdsvilkår, der var lige så gunstige som tidligere. Ændringen kunne derfor ikke sidestilles med en afskedigelse.
 Ligebehandlingsnævnet lagde dog i sin afgørelse vægt på, at medarbejderen efter sin barselsorlov ikke kom tilbage til sin tidligere afdeling. Hun blev tilknyttet et tidsbegrænset projekt og var dermed i større risiko for, at netop hendes arbejdskraft blev overflødig, uanset hendes ansættelsesforhold ikke var tidsbegrænset.
 Dermed fandt Ligebehandlingsnævnet ikke, at arbejdsgiver kunne løfte bevisbyrden for, at opsigelsen ikke helt eller delvist var begrundet i medarbejderens tidligere barsel.
 Ligebehandlingsnævnet gav således medarbejderen medhold og en godtgørelse på 245.000 kr. svarende til 9 måneders løn, idet nævnet fandt, at afskedigelsen var i strid med ligebehandlingsloven.
 Når en af dine medarbejdere stopper på klinikken, er der en række ting, du som arbejdsgiver skal huske.
 Dansk Psykolog Forenings Arbejdsgiverrådgivning har derfor udarbejdet en tjekliste, som du kan finde inspiration i.
 På Dansk Psykolog Forenings hjemmeside kan du nemt og hurtigt danne dig et overblik her over, hvordan du skal forholde dig ved en medarbejders fratrædelse.
 Du er i øvrigt altid velkommen til at kontakte Dansk Psykolog Forenings Arbejdsgiverrådgivning på tlf. 33 48 77 08, hvis du har brug for konkret rådgivning i forbindelse med opsigelse af en medarbejder i din virksomhed.
 MOMS AF SUPERVISION
 Der skal ikke afregnes moms af supervision, som gives som led i autorisations-, specialist- og supervisoruddannelsen.
 Foreningen har hjulet et af vores medlemmer med afklaring af et spørgsmål om moms af supervision i forbindelse med de tre uddannelser.
 Som det fremgår af det bindende svar, skal disse psykologydelser ikke pålægges moms.
 Vær opmærksom på, at et bindende svar kun gælder i relation til den psykolog, der har stillet spørgsmålene.
 Vi mener dog, at svaret er brugbart for flere af vores medlemmer, da andre psykologer tilbyder tilsvarende ydelser.
 Vær også opmærksom på, at momsafklaringen kun vedrører supervision i forbindelse med de tre uddannelsesforløb, der er nævnt i indledningen.
 Supervision og moms i forbindelse med andre forløb/supervision på andet grundlag er ikke omfattet af svaret.
 Skatterådets svar gælder i 5 år.
 Skatterådets bindende svar vil også være at finde på foreningens hjemmeside her.
 Hvis du har spørgsmål til Skatterådets svar, kan du kontakte konsulent Jørgen Andersen på direkte tlf. nr. 3525 9716/mailadr. jan@dp.dk
 Der er fortsat usikkerhed om momsspørgsmålet vedr. en lang række andre typiske psykologydelser.
 Hvis du er interesseret i at stille SKAT et spørgsmål for at få afklaret moms/ikke-moms, så kontakt gerne foreningen (Jørgen Andersen), som kan hjælpe dig i forbindelse med din forelæggelse af momsspørgsmål for SKAT.


jurisdiction: US

text:
 116 HR 6903 IH: To allow expensing of amounts paid to move business property from China to the United States, and for other purposes.
 U.S. House of Representatives
 2020-05-15
 text/xml
 EN
 Pursuant to Title 17 Section 105 of the United States Code, this file is not subject to copyright protection and is in the public domain.
 I116th CONGRESS2d SessionH. R. 6903IN THE HOUSE OF REPRESENTATIVESMay 15, 2020Mr. Green of Tennessee introduced the following bill; which was referred to the Committee on Ways and MeansA BILLTo allow expensing of amounts paid to move business property from China to the United States, and for other purposes.1.Expensing of amounts paid to move business property from China to the United States(a)In generalThe Secretary of the Treasury (or the Secretary’s delegate) shall establish a program under which amounts paid by a United States person (as defined in section 7701(a)(30)) to move inventory and equipment and supplies used in a trade or business of the taxpayer from China to the United States are allowed as a deduction in the taxable year in which paid by the taxpayer.(b)RegulationsThe Secretary of the Treasury (or the Secretary’s delegate) shall issue regulations under the program carried out under subsection (a) that restrict the amounts that may be expensed under such program to business moving expenses (within the meaning of the Internal Revenue Code of 1986 and the regulations and guidance issued thereunder).(c)Expensing paid for with tariffs collected from China(1)Establishment of trust fundThere is established in the Treasury of the United States a trust fund consisting of such amounts as are appropriated to such trust fund under paragraph (2).(2)Appropriations to trust fundThere are hereby appropriated to such trust fund amounts equivalent to the tariffs collected by the United States on goods manufactured in China.(3)Appropriations from trust fundThere are hereby appropriated from such trust fund to the General Fund of the Treasury amounts equivalent to the reduction in revenue to such General Fund by reason of subsection (a).(4)Timing of transfers, etcRules similar to the rules of section 9601 of the Internal Revenue Code of 1986 shall apply with respect to appropriations to and from such trust fund under paragraphs (2) and (3).


text:
 IL-KUMMISSJONI EWROPEA
 Brussell, 16.7.2021
 COM(2021) 318 final
 2021/0221(NLE)
 Proposta għal
 DEĊIŻJONI TAL-KUNSILL
 dwar il-pożizzjoni li għandha tittieħed f’isem l-Unjoni Ewropea fil-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni stabbilit mill-Ftehim Ewro-Mediterranju li jistabbilixxi Assoċjazzjoni bejn il-Komunitajiet Ewropej u l-Istati Membri tagħhom, minn naħa, u r-Repubblika Għarbija tal-Eġittu, min-naħa l-oħra, fir-rigward tal-estensjoni tal-Prijoritajiet tas-Sħubija UE-Eġittu sakemm ikunu adottati dokumenti bi sħab aġġornati ġodda mill-UE u l-Eġittu
 MEMORANDUM TA’ SPJEGAZZJONI
 1.Is-suġġett tal-proposta
 Din il-proposta tikkonċerna d-deċiżjoni li tistabbilixxi l-pożizzjoni li għandha tittieħed f’isem l-Unjoni fil-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni stabbilit mill-Ftehim Ewro-Mediterranju li jistabbilixxi Assoċjazzjoni bejn il-Komunitajiet Ewropej u l-Istati Membri tagħhom, minn naħa, u r-Repubblika Għarbija tal-Eġittu, min-naħa l-oħra, fir-rigward tal-adozzjoni prevista ta’ deċiżjoni biex testendi l-Prijoritajiet ta’ Sħubija UE-Eġittu sakemm ikunu adottati dokument bi sħab aġġornati ġodda mill-UE u l-Eġittu.
 2.Il-kuntest tal-proposta
 2.1.Il-Ftehim ta' Assoċjazzjoni
 Il-Ftehim Ewro-Mediterranju li jistabbilixxi Assoċjazzjoni bejn il-Komunitajiet Ewropej u l-Istati Membri tagħhom, minn naħa, u r-Repubblika Għarbija tal-Eġittu, min-naħa l-oħra (il-“Ftehim ta’ Assoċjazzjoni”), ġie ffirmat fil-25 ta’ Ġunju 2001 u daħal fis-seħħ fl-1 ta’ Ġunju 2004. Il-Ftehim ta’ Assoċjazzjoni jifforma l-bażi ġuridika għar-relazzjonijiet bilaterali bejn l-UE u l-Eġittu. Il-Ftehim għandu l-għan li
 –jipprovdi qafas xieraq għad-djalogu politiku, li jippermetti l-iżvilupp ta’ relazzjonijiet politiċi eqreb bejn il-Partijiet,
 –jistabbilixxi kundizzjonijiet għal-liberalizzazzjoni progressiva tal-kummerċ ta’ prodotti, servizzi u kapital,
 –irawwem l-iżvilupp ta’ relazzjonijiet ekonomiċi u soċjali bbilanċjati bejn il-Partijiet permezz tad-djalogu u l-kooperazzjoni;
 –jikkontribwixxi għall-iżvilupp ekonomiku u soċjali tal-Eġittu,
 –jinkoraġġixxi l-kooperazzjoni reġjonali biex tiġi kkonsolidata koeżistenza paċifika u l-istabbiltà ekonomika u politika,
 –jippromwovi l-kooperazzjoni f’oqsma oħrajn li huma ta’ interess reċiproku.
 2.2.Il-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni
 Il-Ftehim ta’ Assoċjazzjoni jistabbilixxi Kunsill ta’ Assoċjazzjoni, li għandu s-setgħa li jieħu deċiżjonijiet għall-finijiet tal-ilħuq tal-objettivi tal-Ftehim fil-każijiet li fih isir provvediment għalihom fih. Id-deċiżjonijiet huma vinkolanti fuq il-Partijiet. Il-Kunsill tal-Assoċjazzjoni jista’ jagħmel ukoll rakkomandazzjonijiet. Skont ir-Regoli ta’ Proċedura tiegħu, il-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni jkun ippresedut, għal perjodu ta’ 12-il xahar kull darba, mill-UE u mill-Eġittu darba kull wieħed. Il-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni jiltaqa’ regolarment fil-livell ministerjali darba fis-sena. Jistgħu jsiru sessjonijiet speċjali tal-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni b’talba ta’ waħda mill-Partijiet, jekk il-Partijiet jaqblu li jsir hekk.
 2.3.L-att previst tal-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni
 Il-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni għandu jadotta deċiżjoni dwar l-estensjoni tal-Prijoritajiet ta’ Sħubija UE-Eġittu 2017-2020 sakemm ikunu adottati dokumenti bi sħab aġġornati mill-UE u l-Eġittu. Skont l-Artikolu 10 tar-Regoli ta’ Proċedura tal-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni, id-deċiżjoni tiġi adottata permezz ta’ proċedura bil-miktub.
 3.Il-pożizzjoni li għandha tittieħed f’isem l-Unjoni
 Il-pożizzjoni li għandha tiġi adottata mill-Unjoni Ewropea fil-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni stabbilit mill-Ftehim ta’ Assoċjazzjoni dwar l-adozzjoni ta’ deċiżjoni dwar l-estensjoni tal-Prijoritajiet ta’ Sħubija UE-Eġittu hija bbażata fuq it-test tad-deċiżjoni annessa ma’ din id-Deċiżjoni.
 L-UE u l-Eġittu adottaw il-Prijoritajiet tas-Sħubija konġunti għall-2017-2020 fis-Seba’ Kunsill ta’ Assoċjazzjoni UE-Eġittu fil-25 ta’ Lulju 2017.
 Fil-qafas tal-proċess kontinwu ta’ tiġdid tas-sħubija tal-UE mal-Viċinat tan-Nofsinhar u wara l-adozzjoni tal-Qafas Finanzjarju Pluriennali 2021-2027 u l-Istrument il-ġdid ta’ Viċinat, ta’ Kooperazzjoni għall-Iżvilupp u ta’ Kooperazzjoni Internazzjonali (Neighbourhood, Development and International Cooperation Instrument, NDICI), it-tħejjija u l-adozzjoni ta’ dokumenti bi sħab aġġornati ġodda mal-pajjiżi tal-Viċinat tan-Nofsinhar, inkluż l-Eġittu, huma ppjanati għall-2021. F’dan il-qafas u biex jiġi evitat distakk bejn l-iskadenza tal-Prijoritajiet tas-Sħubija bejn l-UE u l-Eġittu u l-adozzjoni ta’ oħrajn ġodda, huwa fl-interess tal-Partijiet li jestendu l-Prijoritajiet ta’ Sħubija attwali sakemm jiġu adottati oħrajn aġġornati ġodda.
 4.Bażi ġuridika
 4.1.Bażi ġuridika proċedurali
 4.1.1.Prinċipji
 L-Artikolu 218(9) tat-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea (TFUE) jistipula deċiżjonijiet li jistabbilixxu “l-pożizzjonijiet li għandhom jiġu adottati f’isem l-Unjoni f’sede stabbilita fi ftehim, meta dik is-sede tintalab tadotta atti li jkollhom effetti legali, sakemm dawn ma jkunux atti li jissupplimentaw jew jemendaw il-qafas istituzzjonali tal-ftehim”.
 Il-kunċett ta’ “atti li jkollhom effetti legali” jinkludi atti li jkollhom effetti legali bis-saħħa tar-regoli tad-dritt internazzjonali li jirregola l-korp inkwistjoni. Dan jinkludi wkoll strumenti li ma għandhomx effett vinkolanti skont id-dritt internazzjonali, iżda li “jistgħu jinfluwenzaw b’mod determinanti l-kontenut tal-leġiżlazzjoni adottata mil-leġiżlatur tal-UE”
 1
 .
 4.1.2.Applikazzjoni għal dan il-każ
 Il-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni huwa korp stabbilit bi ftehim, speċifikament il-Ftehim ta’ Assoċjazzjoni.
 L-att li l-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni huwa mitlub jadotta huwa att b’effetti legali. L-att previst għandu effetti legali minħabba li se jestendi l-Prijoritajiet ta’ Sħubija sakemm ikunu adottati dokumenti bi sħab aġġornati ġodda.
 Għaldaqstant, il-bażi ġuridika proċedurali għad-deċiżjoni proposta hija l-Artikolu 218(9) TFUE.
 4.2.Bażi ġuridika sostantiva
 4.2.1.Prinċipji
 Il-bażi ġuridika sostantiva biex tittieħed deċiżjoni skont l-Artikolu 218(9) TFUE tiddependi primarjament mill-għan u mill-kontenut tal-att previst li fir-rigward tiegħu tittieħed pożizzjoni f’isem l-Unjoni. Jekk l-att previst ikollu żewġ għanijiet jew żewġ komponenti, u jekk wieħed minn dawn l-għanijiet jew komponenti jkun jista’ jiġi identifikat bħala dak ewlieni, filwaqt li l-ieħor ikun sempliċiment inċidentali, id-deċiżjoni skont l-Artikolu 218(9) TFUE trid tkun imsejsa fuq bażi ġuridika sostantiva waħda, jiġifieri dik rikjesta mill-għan jew mill-komponent ewlieni jew predominanti.
 4.2.2.Applikazzjoni għal dan il-każ
 L-objettiv ewlieni u l-kontenut tal-att previst jirrigwardaw kooperazzjoni ma’ pajjiż terz fil-qafas ta’ ftehim ta’ assoċjazzjoni u l-Politika Ewropea tal-Viċinat.
 Għaldaqstant, il-bażi ġuridika sostantiva tad-deċiżjoni proposta hija l-Artikolu 217.
 4.3.Konklużjoni
 Jenħtieġ li l-bażi ġuridika tad-deċiżjoni proposta tkun l-Artikolu 217 flimkien mal-Artikolu 218(9) TFUE.
 5.Il-pubblikazzjoni tal-att previst
 Billi l-att tal-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni ta’ Assoċjazzjoni se jemenda l-perjodu ta’ validità tal-Prijoritajiet tas-Sħubija UE-Eġittu, jenħtieġ li jiġi ppubblikat f’Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea ladarba jiġi adottat.
 2021/0221 (NLE)
 Proposta għal
 DEĊIŻJONI TAL-KUNSILL
 dwar il-pożizzjoni li għandha tittieħed f’isem l-Unjoni Ewropea fil-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni stabbilit mill-Ftehim Ewro-Mediterranju li jistabbilixxi Assoċjazzjoni bejn il-Komunitajiet Ewropej u l-Istati Membri tagħhom, minn naħa, u r-Repubblika Għarbija tal-Eġittu, min-naħa l-oħra, fir-rigward tal-estensjoni tal-Prijoritajiet tas-Sħubija UE-Eġittu sakemm ikunu adottati dokumenti bi sħab aġġornati ġodda mill-UE u l-Eġittu
 IL-KUNSILL TAL-UNJONI EWROPEA,
 Wara li kkunsidra t-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea, u b’mod partikolari l-Artikolu 217 flimkien mal-Artikolu 218(9) tiegħu,
 Wara li kkunsidra l-proposta tal-Kummissjoni Ewropea,
 Billi:
 (1)Il-Ftehim Ewro-Mediterranju li jistabbilixxi Assoċjazzjoni bejn il-Komunitajiet Ewropej u l-Istati Membri tagħhom, minn naħa, u r-Repubblika Għarbija tal-Eġittu, min-naħa l-oħra, ġie ffirmat fil-25 ta’ Ġunju 2001 u daħal fis-seħħ fl-1 ta’ Ġunju 2004
 2
 .
 (2)Il-Prijoritajiet tas-Sħubija UE-Eġittu ġew adottati mill-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni fil-25 ta’ Lulju 2017
 3
 .
 (3)Iż-żewġ Partijiet qablu dwar il-validità kontinwa tal-Prijoritajiet tas-Sħubija UE-Eġittu bħala dokument ta’ gwida biex tiġi kkonsolidata s-sħubija sakemm jiġu adottati dokumenti bi sħab aġġornati ġodda.
 (4)Skont l-Artikolu 76 tal-Ftehim Ewro-Mediterranju, il-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni jista’ jieħu deċiżjonijiet għall-finijiet tal-ilħuq tal-objettivi tal-Ftehim.
 (5)Il-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni għandu jadotta deċiżjoni permezz ta’ proċedura bil-miktub biex jestendi l-Prijoritajiet ta’ Sħubija sakemm dokumenti bi sħab aġġornati ġodda jkunu adottati bejn l-UE u l-Eġittu.
 (6)Ikun xieraq li tiġi stabbilita l-pożizzjoni li għandha tiġi adottata f’isem l-Unjoni fil-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni, billi d-deċiżjoni tkun vinkolanti fuq l-Unjoni.
 ADOTTA DIN ID-DEĊIŻJONI:
 Artikolu 1
 Il-pożizzjoni li għandha tittieħed f’isem l-Unjoni fil-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni stabbilit mill-Ftehim Ewro-Mediterranju li jistabbilixxi Assoċjazzjoni bejn il-Komunitajiet Ewropej u l-Istati Membri tagħhom, minn naħa, u r-Repubblika Għarbija tal-Eġittu, min-naħa l-oħra, fir-rigward tal-estensjoni tal-Prijoritajiet ta’ Sħubija UE-Eġittu sakemm dokumenti bi sħab aġġornati ġodda jkunu adottati mill-UE u l-Eġittu, għandha tkun ibbażata fuq l-abbozz ta’ Deċiżjoni tal-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni bejn l-UE u l-Eġittu mehmuż ma’ din id-Deċiżjoni.
 Artikolu 2
 Din id-Deċiżjoni hija indirizzata lill-Kummissjoni.
 Magħmul fi Brussell,
 F’isem il-Kunsill
 Il-President
 (1)
 Is-Sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tas-7 ta’ Ottubru 2014, il-Ġermanja vs il-Kunsill, il-Kawża C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, il-paragrafi minn 61 sa 64.
 (2)
 Il-Ftehim Ewro-Mediterranju li jistabbilixxi Assoċjazzjoni bejn il-Komunitajiet Ewropej u l-Istati Membri tagħhom, minn naħa, u r-Repubblika Għarbija tal-Eġittu, min-naħa l-oħra, referenza tal-Ġurnal Uffiċjali L 304 (30/09/2004)
 (3)
 Ir-Rakkomandazzjoni Nru 1/2017 tal-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni UE-Eġittu tal-25 ta’ Lulju 2017 dwar qbil dwar il-Prijoritajiet tas-Sħubija UE-Eġittu; ĠU L 255/26; 3.10.2017.
 ---documentbreak---
 IL-KUMMISSJONI EWROPEA
 Brussell, 16.7.2021
 COM(2021) 318 final
 ANNESS
 tal-
 Proposta għal DEĊIŻJONI TAL-KUNSILL
 dwar il-pożizzjoni li għandha tittieħed f’isem l-Unjoni Ewropea fil-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni stabbilit mill-Ftehim Ewro-Mediterranju li jistabbilixxi Assoċjazzjoni bejn il-Komunitajiet Ewropej u l-Istati Membri tagħhom, minn naħa, u r-Repubblika Għarbija tal-Eġittu, min-naħa l-oħra, fir-rigward tal-estensjoni tal-Prijoritajiet tas-Sħubija UE-Eġittu sakemm ikunu adottati dokumenti bi sħab aġġornati ġodda mill-UE u l-Eġittu
 ANNESS
 DEĊIŻJONI Nru xx/2021 TAL-KUNSILL TA’ ASSOĊJAZZJONI UE-EĠITTU
 ta’ [dd/mm/yyy]
 li jaqbel dwar l-estensjoni tal-Prijoritajiet ta’ Sħubija UE-Eġittu
 IL-KUNSILL TA’ ASSOĊJAZZJONI UE-EĠITTU,
 Wara li kkunsidra l-Ftehim Ewro-Mediterranju li jistabbilixxi assoċjazzjoni bejn il-Komunitajiet Ewropej u l-Istati Membri tagħhom, minn naħa, u l-Eġittu, min-naħa l-oħra (il-“Ftehim Ewro-Mediterranju”),
 Billi:
 (1)Il-Ftehim Ewro-Mediterranju li jistabbilixxi Assoċjazzjoni bejn il-Komunitajiet Ewropej u l-Istati Membri tagħhom, minn naħa, u r-Repubblika Għarbija tal-Eġittu, min-naħa l-oħra, ġie ffirmat fil-25 ta’ Ġunju 2001 u daħal fis-seħħ fl-1 ta’ Ġunju 2004
 1
 .
 (2)Skont l-Artikolu 76 tal-Ftehim Ewro-Mediterranju, il-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni jista’ jieħu deċiżjonijiet għall-finijiet tal-ilħuq tal-objettivi tal-Ftehim.
 (3)L-Artikolu 86 tal-Ftehim jipprovdi li l-Partijiet jieħdu kwalunkwe miżura ġenerali jew speċifika meħtieġa biex jissodisfaw l-obbligi tagħhom skont il-Ftehim u jaraw li jinkisbu l-għanijiet stipulati fil-Ftehim.
 (4)Fil-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni tal-25 ta’ Lulju 2017, l-UE u l-Eġittu qablu dwar il-Prijoritajiet tas-Sħubija biex jiggwidaw is-sħubija għall-perjodu 2017-20
 2
 .
 (5)Wara ittra mill-UE, iż-żewġ partijiet qablu dwar il-validità kontinwa tal-Prijoritajiet tas-Sħubija UE-Eġittu bħala dokument ta’ gwida biex tiġi kkonsolidata s-sħubija sakemm jiġu adottati dokumenti bi sħab aġġornati ġodda.
 (6)L-Artikolu 10 tar-Regoli ta’ Proċedura tal-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni jistipula l-possibbiltà li jittieħdu deċiżjonijiet permezz ta’ proċedura bil-miktub bejn is-sessjonijiet jekk il-Partijiet jaqblu li jsir dan;
 IDDEĊIEDA KIF ĠEJ:
 Artikolu 1
 Il-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni, li jaġixxi bi proċedura bil-miktub, jiddeċiedi li l-Prijoritajiet tas-Sħubija UE-Eġittu adottati fil-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni UE-Eġittu fil-25 ta’ Lulju 2017 jiġu estiżi sakemm jiġu adottati dokumenti bi sħab aġġornati ġodda mill-UE u l-Eġittu.
 Artikolu 2
 Din id-Deċiżjoni għandha tidħol fis-seħħ fid-data tal-adozzjoni tagħha.
 Magħmul fi xx, [jum xahar sena].
 Għall-Kunsill ta’ Assoċjazzjoni
 (1)
 Il-Ftehim Ewro-Mediterranju li jistabbilixxi Assoċjazzjoni bejn il-Komunitajiet Ewropej u l-Istati Membri tagħhom, minn naħa, u r-Repubblika Għarbija tal-Eġittu, min-naħa l-oħra, referenza tal-Ġurnal Uffiċjali L 304 (30/09/2004)
 (2)
 Ir-Rakkomandazzjoni Nru 1/2017 tal-Kunsill ta' Assoċjazzjoni UE-Eġittu tal-25 ta’ Lulju 2017 dwar qbil dwar il-Prijoritajiet tas-Sħubija UE-Eġittu; ĠU L 255/26; 3.10.2017.


text:
 AN COIMISIÚN EORPACH
 An Bhruiséil,12.8.2021
 COM(2021) 471 final
 2021/0265(NLE)
 Togra le haghaidh
 CINNEADH ÓN gCOMHAIRLE
 maidir leis an seasamh atá le glacadh, thar ceann an Aontais Eorpaigh, laistigh de Chomhchoiste LEE i dtaca le Prótacal 31 a ghabhann le Comhaontú LEE, maidir le comhar i réimsí ar leith lasmuigh de na ceithre shaoirse a leasú (Clár Eoraip na Cruthaitheachta)
 (Téacs atá ábhartha maidir le LEE)
 MEABHRÁN MÍNIÚCHÁIN
 1.Ábhar an togra
 Baineann an togra seo leis an gcinneadh lena mbunaítear an seasamh atá le glacadh thar ceann an Aontais i gComhchoiste LEE i gcomhar leis an gCinneadh ón gComhchoiste a bhfuil sé beartaithe a ghlacadh agus a bhaineann le leasú ar Phrótacal 31 a ghabhann le Comhaontú LEE, maidir le comhar i réimsí ar leith lasmuigh de na ceithre shaoirse.
 2.Comhthéacs an togra
 2.1.Comhaontú LEE
 Leis an gComhaontú ar an Limistéar Eorpach Eacnamaíoch (‘Comhaontú LEE’) ráthaítear cearta agus oibleagáidí comhionanna laistigh den Mhargadh Inmheánach do shaoránaigh agus d’oibreoirí eacnamaíocha in LEE. Déantar foráil ann maidir le cuimsiú reachtaíochta de chuid an Aontais lena gcumhdaítear na ceithre shaoirse ar fud na 30 Stát in LEE, mar atá na Ballstáit den Aontas, an Iorua, an Íoslainn agus Lichtinstéin. Thairis sin, cumhdaítear le Comhaontú LEE comhar i réimsí tábhachtacha eile amhail taighde agus forbairt, oideachas, beartas sóisialta, an comhshaol, cosaint tomhaltóirí, turasóireacht agus cultúr, a dtugtar beartais ‘tionlacain agus chothrománacha’ orthu i dteannta a chéile. Tháinig an Comhaontú i bhfeidhm an 1 Eanáir 1994. Is páirtí sa Chomhaontú é an tAontas Eorpach in éineacht lena Bhallstáit.
 2.2.Comhchoiste LEE
 Tá Comhchoiste LEE freagrach as Comhaontú LEE a bhainistiú. Is fóram é chun tuairimí a bhaineann le feidhmiú Chomhaontú LEE a mhalartú. Is de chomhthoil a ghlactar cinntí an Chomhchoiste. I gcomhréir le Conradh Liospóin, is í an tSeirbhís Eorpach Gníomhaíochta Seachtraí atá freagrach as ábhair LEE a chomhordú ar thaobh an Aontais.
 2.3.An gníomh atá beartaithe ag Comhchoiste LEE
 Táthar ag súil go nglacfaidh Comhchoiste LEE an Cinneadh ó Chomhchoiste LEE (‘an gníomh atá beartaithe’) maidir le leasú ar Phrótacal 31 a ghabhann le Comhaontú LEE, maidir le comhar i réimsí ar leith lasmuigh de na ceithre shaoirse.
 Is é is cuspóir don ghníomh atá beartaithe comhar na bPáirtithe Conarthacha i gComhaontú LEE a leathnú chun rannpháirtíocht Stáit CSTE LEE i gClár Eoraip na Cruthaitheachta a chumhdach. Dá bhrí sin, déanfar Rialachán (AE) 2021/818 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 20 Bealtaine 2021 lena mbunaítear Clár Eoraip na Cruthaitheachta (2021 go 2027) agus lena n‐aisghairtear Rialachán (AE) Uimh. 1295/2013
 1
 a ionchorprú i gComhaontú LEE.
 I gcomhréir le beartas buiséadach an Aontais, ní féidir a bheith rannpháirteach in aon chor i ngníomhaíocht de chuid an Aontais go dtí go n‐íocfar an ranníocaíocht airgeadais chomhfhreagrach. Is féidir an ranníocaíocht a dhéanamh, áfach, tar éis ghlacadh an dréacht-Chinnidh seo ón gComhairle agus tar éis don Choimisiún Eorpach glao an Aontais ar chistí a bhunú agus é a chur faoi bhráid Stáit CSTE LEE.
 Dá bhrí sin, chun an bhearna a líonadh le haghaidh na tréimhse idir an 1 Eanáir 2021 agus an t‐am a gheofar an ranníocaíocht thuasluaite, beidh feidhm chúlghabhálach ag an dréacht-Chinneadh ón gComhchoiste ón 1 Eanáir 2021 ar aghaidh. Leis an éifeacht chúlghabhálach sin, ní dhéantar difear do chearta ná d’oibleagáidí na ndaoine lena mbaineann, agus déantar prionsabal an ionchais dhlisteanaigh a urramú.
 Beidh an gníomh atá beartaithe ina cheangal ar na páirtithe i gcomhréir le hAirteagail 103 agus 104 de Chomhaontú LEE.
 3.An seasamh atá le glacadh thar ceann an Aontais
 Cuireann an Coimisiún an dréacht-Chinneadh ó Chomhchoiste LEE faoi bhráid na Comhairle lena ghlacadh mar sheasamh an Aontais. Tá súil ag an gCoimisiún é a chur i láthair Chomhchoiste LEE a luaithe is féidir.
 Maidir le hábhar agus cineál dhréacht an Chinnidh ó Chomhchoiste LEE atá i gceangal, téitear thar an méid ar féidir a mheas nach bhfuil ann ach coigeartuithe teicniúla de réir Rialachán Uimh. 2894/94 ón gComhairle. Is í an Chomhairle, dá bhrí sin, a bhunóidh seasamh an Aontais.
 4.Bunús dlí
 4.1.Bunús dlí don nós imeachta
 4.1.1.Prionsabail
 In Airteagal 218(9) den Chonradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh (CFAE) déantar foráil maidir le cinntí lena leagtar síos ‘na seasaimh a ghlacfar thar ceann an Aontais i gcomhlacht arna chur ar bun le comhaontú nuair a iarrtar ar an gcomhlacht sin gníomhartha a ghlacadh a bhfuil éifeachtaí dlíthiúla leo, seachas gníomhartha lena bhforlíonfar nó lena leasófar creat institiúideach an chomhaontaithe.’
 Áirítear leis an gcoincheap ‘gníomhartha a bhfuil éifeachtaí dlíthiúla leo’ gníomhartha a bhfuil éifeachtaí dlíthiúla leo de bhua rialacha an dlí idirnáisiúnta lena rialaítear an comhlacht atá i gceist. Áirítear leis freisin ionstraimí nach bhfuil éifeacht cheangailteach leo faoin dlí idirnáisiúnta, ach ‘a bhféadfadh tionchar cinntitheach a bheith acu ar ábhar na reachtaíochta a ghlacfaidh reachtas an Aontais Eorpaigh’
 2
 .
 4.1.2.Feidhm maidir leis an gcás seo
 Is comhlacht é Comhchoiste LEE a cuireadh ar bun le comhaontú, eadhon Comhaontú LEE. An gníomh a iarrtar ar Chomhchoiste LEE a ghlacadh, is gníomh é a bhfuil éifeachtaí dlíthiúla leis. Beidh an gníomh atá beartaithe ceangailteach faoin dlí idirnáisiúnta i gcomhréir le hAirteagail 103 agus 104 de Chomhaontú LEE.
 Leis an ngníomh atá beartaithe ní fhorlíontar ná ní leasaítear creat institiúideach an Chomhaontaithe. Dá bhrí sin, is é Airteagal 218(9) CFAE an bunús dlí don nós imeachta maidir leis an gcinneadh atá beartaithe i gcomhar le hAirteagal 1(3) de Rialachán Uimh. 2894/94 ón gComhairle maidir le socruithe le haghaidh chur chun feidhme an Chomhaontaithe ar an Limistéar Eorpach Eacnamaíoch.
 4.2.Bunús dlí substainteach
 4.2.1.Prionsabail
 An bunús dlí substainteach atá le cinneadh faoi Airteagal 218(9) CFAE, braitheann sé go príomha ar chuspóir agus ar ábhar an ghnímh atá beartaithe agus a bhfuiltear ag glacadh seasamh thar ceann an Aontais ina leith. Má tá dhá aidhm ag an ngníomh atá beartaithe nó má tá dhá chomhpháirt ann agus más féidir ceann de na haidhmeanna nó de na comhpháirteanna sin a shainaithint mar phríomhaidhm nó mar phríomh-chomhpháirt agus an ceann eile a shainaithint mar aidhm nó comhpháirt theagmhasach, ní mór an cinneadh faoi Airteagal 218(9) CFAE a bhunú ar bhunús dlí substainteach aonair, eadhon an bunús dlí a éilítear de réir na príomhaidhme nó na príomh-chomhpháirte.
 Maidir le gníomh atá beartaithe a bhfuil roinnt cuspóirí éagsúla á saothrú leis ag an am céanna, nó a bhfuil roinnt comhpháirteanna éagsúla ann, ar cuspóirí nó comhpháirteanna iad a bhfuil dlúthnasc doscartha eatarthu gan aon cheann acu a bheith teagmhasach le hais an ceann eile, ní mór, ar bhonn eisceachtúil, na bunúis chomhfhreagracha dlí áirithe a áireamh sa bhunús dlí substainteach atá le cinneadh faoi Airteagal 218(9) CFAE.
 4.2.2.Feidhm maidir leis an gcás seo
 Comhfhreagróidh an bunús dlí substainteach atá leis an gcinneadh atá beartaithe don bhunús dlí substainteach atá leis an ngníomh dlí a dhéanann sé a ionchorprú i gComhaontú LEE.
 Tá ‘Clár Eoraip na Cruthaitheachta’ bunaithe ar Theidil ‘Cultúr’ agus ‘Tionscal’ CFAE (Airteagail 167 agus 173).
 Dá bhrí sin, tá na forálacha seo a leanas sa bhunús dlí substainteach atá leis an gcinneadh atá beartaithe: Airteagail 167 agus 173 CFAE.
 4.3.Conclúid
 Ba cheart Airteagail 167 agus 173 CFAE, i gcomhar le hAirteagal 218(9) CFAE agus Airteagal 1(3) de Rialachán Uimh. 2894/94 ón gComhairle a bhaineann le socruithe le haghaidh chur chun feidhme an Chomhaontaithe ar an Limistéar Eorpach Eacnamaíoch, a bheith ina mbunús dlí leis an gcinneadh atá beartaithe.
 5.Impleachtaí Buiséadacha
 Déanfaidh Stáit CSTE LEE ranníocaíocht i leith Bhuiséad an Aontais. Socrófar an méid cruinn i gcomhréir le forálacha Chomhaontú LEE, tar éis ghlacadh an dréacht-Chinnidh seo ón gComhairle.
 6.Foilsiú an ghnímh atá beartaithe
 Le gníomh Chomhchoiste LEE, leasófar Prótacal 31 a ghabhann le Comhaontú LEE maidir le comhar i réimsí ar leith lasmuigh de na ceithre shaoirse, agus dá bhrí sin is gníomh é is iomchuí a fhoilsiú in Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh tar éis a ghlactha.
 2021/0265 (NLE)
 Togra le haghaidh
 CINNEADH ÓN gCOMHAIRLE
 maidir leis an seasamh atá le glacadh, thar ceann an Aontais Eorpaigh, laistigh de Chomhchoiste LEE i dtaca le Prótacal 31 a ghabhann le Comhaontú LEE, maidir le comhar i réimsí ar leith lasmuigh de na ceithre shaoirse a leasú
 (Clár Eoraip na Cruthaitheachta)
 (Téacs atá ábhartha maidir le LEE)
 TÁ COMHAIRLE AN AONTAIS EORPAIGH,
 Ag féachaint don Chonradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh, go háirithe Airteagail 167 agus 173, i gcomhar le hAirteagal 218(9) de,
 Ag féachaint do Rialachán (CE) 2894/94 ón gComhairle an 28 Samhain 1994 a bhaineann le socruithe le haghaidh chur chun feidhme an Chomhaontaithe ar an Limistéar Eorpach Eacnamaíoch
 3
 , agus go háirithe Airteagal 1(3) de,
 Ag féachaint don togra ón gCoimisiún Eorpach,
 De bharr an mhéid seo a leanas:
 (1)Tháinig an Comhaontú ar an Limistéar Eorpach Eacnamaíoch
 4
 (‘Comhaontú LEE’) i bhfeidhm an 1 Eanáir 1994.
 (2)De bhun Airteagal 98 de Chomhaontú LEE, féadfaidh Comhchoiste LEE a chinneadh Prótacal 31 a ghabhann le Comhaontú LEE, inter alia, a leasú, Prótacal ina bhfuil forálacha maidir le comhar i réimsí ar leith lasmuigh de na ceithre shaoirse.
 (3)Tá Rialachán (AE) 2021/818 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle
 5
 le hionchorprú i gComhaontú LEE.
 (4)Ba cheart, dá bhrí sin, Prótacal 31 (maidir le comhar i réimsí ar leith lasmuigh de na ceithre shaoirse) a ghabhann le Comhaontú LEE a leasú dá réir sin.
 (5)Ba cheart, dá bhrí sin, seasamh an Aontais i gComhchoiste LEE a bheith bunaithe ar an dréacht-Chinneadh ó Chomhchoiste LEE a leagtar amach san Iarscríbhinn a ghabhann leis an gCinneadh seo,
 TAR ÉIS AN CINNEADH SEO A GHLACADH:
 Airteagal 1
 An seasamh atá le glacadh, thar ceann an Aontais laistigh de Chomhchoiste LEE i ndáil leis an leasú atá beartaithe ar Phrótacal 31 a ghabhann le Comhaontú LEE, (maidir le comhar i réimsí ar leith lasmuigh de na ceithre shaoirse), beidh sé bunaithe ar an dréachtchinneadh ó Chomhchoiste LEE atá i gceangal leis an gCinneadh seo.
 Airteagal 2
 Tiocfaidh an Cinneadh seo i bhfeidhm ar dháta a ghlactha.
 Arna dhéanamh sa Bhruiséil,
 Thar ceann na Comhairle
 An tUachtarán
 (1)
 IO L 189,28.5.2021, lch 34
 (2)
 Breithiúnas ón gCúirt Bhreithiúnais an 7 Deireadh Fómhair 2014, an Ghearmáin v an Chomhairle, C‐399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, míreanna 61 go 64.
 (3)
 IO L 305, 30.11.1994, lgh. 6-8.
 (4)
 IO L 1, 3.1.1994, lch. 3.
 (5)
 Rialachán (AE) 2021/818 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 20 Bealtaine 2021 lena mbunaítear Clár Eoraip na Cruthaitheachta (2021 go 2027) agus lena n‐aisghairtear Rialachán (AE) Uimh. 1295/2013, IO L 189, 28.5.2021, lch. 34).
 ---documentbreak---
 AN COIMISIÚN EORPACH
 An Bhruiséil,12.8.2021
 COM(2021) 471 final
 IARSCRÍBHINN
 a ghabhann leis an
 Togra le haghaidh CINNEADH ÓN gCOMHAIRLE
 maidir leis an seasamh atá le glacadh, thar ceann an Aontais Eorpaigh, laistigh de Chomhchoiste LEE i dtaca le Prótacal 31 a ghabhann le Comhaontú LEE, maidir le comhar i réimsí ar leith lasmuigh de na ceithre shaoirse a leasú (Clár Eoraip na Cruthaitheachta)
 IARSCRÍBHINN
 CINNEADH Ó CHOMHCHOISTE LEE
 Uimh. [...]
 an [...]
 lena leasaítear Prótacal 31 a ghabhann le Comhaontú LEE, maidir le comhar i réimsí ar leith lasmuigh de na ceithre shaoirse
 TÁ COMHCHOISTE LEE,
 Ag féachaint don Chomhaontú ar an Limistéar Eorpach Eacnamaíoch (‘Comhaontú LEE’), agus go háirithe Airteagail 86 agus 98 de,
 De bharr an mhéid seo a leanas:
 (1)Is iomchuí comhar na bPáirtithe Conarthacha i gComhaontú LEE a leathnú chun Rialachán (AE) 2021/818 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 20 Bealtaine 2021 lena mbunaítear Clár Eoraip na Cruthaitheachta (2021 go 2027) agus lena n‐aisghairtear Rialachán (AE) Uimh. 1295/2013
 1
 a chumhdach.
 (2)Maidir le rannpháirtíocht Stáit CSTE sna gníomhaíochtaí atá mar thoradh ar Rialachán (AE) 2021/818, is iomchuí go gcuirfear an rannpháirtíocht sin ar bun ón 1 Eanáir 2021, gan beann ar an tráth a ghlacfar an Cinneadh seo nó má thugtar fógra maidir le comhlíonadh na gceanglas bunreachtúil le haghaidh an Chinnidh seo, más ann dóibh, tar éis an 10 Iúil 2021.
 (3)Ba cheart eintitis a bunaíodh i Stáit CSTE a bheith i dteideal páirt a ghlacadh i ngníomhaíochtaí lena gcuirfear tús roimh theacht i bhfeidhm an Chinnidh seo. Na costais a thabhaítear i leith na ngníomhaíochtaí sin, a gcuirtear tús lena gcur chun feidhme tar éis an 1 Eanáir 2021, is féidir a mheas gur costais iad atá incháilithe faoi na coinníollacha céanna is infheidhme maidir leis na costais a thabhaíonn eintitis a bunaíodh i mBallstáit den Aontas ar choinníoll go dtiocfaidh an Cinneadh seo i bhfeidhm roimh dheireadh na gníomhaíochta lena mbaineann.
 (4)I gComhaontú LEE agus go háirithe in Airteagal 81 de, leagtar amach coinníollacha maidir le rannpháirtíocht Stáit CSTE agus rannpháirtíocht a n‐institiúidí, a ngnóthas, a n‐eagraíochtaí agus a náisiúnach i gcláir an Aontais Eorpaigh.
 (5)Ba cheart, dá bhrí sin, Prótacal 31 a ghabhann le Comhaontú LEE a leasú chun go mbeidh an comhar leathnaithe sin ann ón 1 Eanáir 2021,
 TAR ÉIS AN CINNEADH SEO A GHLACADH:
 Airteagal 1
 Cuirtear an fhleasc seo a leanas le mír 4 d’Airteagal 9 de Phrótacal 31 a ghabhann le Comhaontú LEE:
 ‘-32021 R 0818: Rialachán (AE) 2021/818 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 20 Bealtaine 2021 lena mbunaítear Clár Eoraip na Cruthaitheachta (2021 go 2027) agus lena n‐aisghairtear Rialachán (AE) Uimh. 1295/2013 (IO L 189, 28.5.2021, lgh. 34-60).
 Na costais a thabhaítear i leith na ngníomhaíochtaí a gcuirtear tús lena gcur chun feidhme tar éis an 1 Eanáir 2021, fis féidir a mheas gur costais iad atá incháilithe amhail ó dháta tosaigh na gníomhaíochta a shocraítear sa chomhaontú deontais nó sa chinneadh deontais lena mbaineann, faoi na coinníollacha a leagtar síos ann, ar choinníoll go dtiocfaidh Cinneadh Uimh. XX/2021 ó Chomhchoiste LEE an xx 2021 [an Cinneadh seo] i bhfeidhm roimh dheireadh na gníomhaíochta.’
 Airteagal 2
 Tiocfaidh an Cinneadh seo i bhfeidhm an lá tar éis an fhógra dheireanaigh faoi Airteagal 103(1) de Chomhaontú LEE
 2*.
 Beidh feidhm aige ón 1 Eanáir 2021.
 Airteagal 3
 Foilseofar an Cinneadh seo i Roinn LEE, agus i bhForlíonadh LEE, d’Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh.
 Arna dhéanamh sa Bhruiséil, [...].
 Thar ceann Chomhchoiste LEE
 An tUachtarán
 [...]
 Rúnaithe
 Chomhchoiste LEE
 [...]
 (1)
 IO L 189, 28.5.2021, lch. 34.
 (2)
 *
 [Ní shonraítear aon cheanglas bunreachtúil.] [Sonraítear ceanglais bhunreachtúla.]


text:
 EUROPOS KOMISIJA
 Briuselis, 2016 10 17
 COM(2016) 678 final
 Pasiūlymas
 EUROPOS PARLAMENTO IR TARYBOS SPRENDIMAS
 dėl nenumatytų atvejų rezervo lėšų mobilizavimo 2017 m.
 AIŠKINAMASIS MEMORANDUMAS
 1.PASIŪLYMO APLINKYBĖS
 2013 m. gruodžio 2 d. Tarybos reglamentu (ES, Euratomas) Nr. 1311/2013, kuriuo nustatoma 2014–2020 m. daugiametė finansinė programa
 1
 (toliau – DFP reglamentas), suteikiama galimybė, kaip kraštutinę priemonę reaguojant į nenumatytas aplinkybes, mobilizuoti 0,03 % ES 28 bendrųjų nacionalinių pajamų neviršijančias nenumatytų atvejų rezervo lėšas. Remiantis 2017 m. DFP techniniu patikslinimu
 2
 pagal DFP reglamento 6 straipsnį, 2017 m. absoliuti nenumatytų atvejų rezervo lėšų suma yra 4 496,8 mln. EUR.
 Remdamasi DFP reglamento 13 straipsniu ir išnagrinėjusi visas galimybes finansuoti papildomus ir nenumatytus įsipareigojimų asignavimų poreikius, Komisija siūlo 2017 m. mobilizuoti 2 150,6 mln. EUR nenumatytų atvejų rezervo lėšų, kad su 2017 finansinių metų Europos Sąjungos bendrojo biudžeto 3 išlaidų kategorijos „Saugumas ir pilietybė“ ir 4 išlaidų kategorijos „Europos vaidmuo pasaulyje“ išlaidomis susiję įsipareigojimų asignavimai būtų papildyti, viršijant įsipareigojimų asignavimų viršutines ribas – atitinkamai 2 578 mln. EUR ir 9 432 mln. EUR galiojančiomis kainomis.
 Pagal 2013 m. gruodžio 2 d. Europos Parlamento, Tarybos ir Komisijos tarpinstitucinio susitarimo dėl biudžetinės drausmės, bendradarbiavimo biudžeto klausimais ir patikimo finansų valdymo
 3
 14 punktą Komisija išanalizavo galimybę perskirstyti dideles esamo biudžeto sumas. Pagal DFP reglamento 13 straipsnio 3 dalį Komisija siūlo taip kompensuoti 3 ir 4 išlaidų kategorijų išlaidų viršutinių ribų padidinimą:
 2017 m.: 850 mln. EUR iš nepaskirstytos maržos, likusios iki 2 išlaidų kategorijos „Tvarus augimas. Gamtos ištekliai“viršutinės išlaidų ribos, ir 514,4 mln. EUR iš 5 išlaidos kategorijos „Administravimas“ likusios nepaskirstytos maržos.
 2018 m.: 570 mln. EUR iš 5 išlaidų kategorijos „Administravimas“ likusios nepaskirstytos maržos.
 2019 m.: 216,2 mln. EUR iš 5 išlaidų kategorijos „Administravimas“ likusios nepaskirstytos maržos.
 Šiame pasiūlyme nurodyta 1 164,4 mln. EUR suma, dėl kurios Komisija jau pateikė pasiūlymą mobilizuoti nenumatytų atvejų rezervo lėšas 3 išlaidų kategorijai, kuris buvo pateiktas kartu su pradiniu 2017 m. biudžeto projektu
 4
 ir kuris dabar panaikinamas ir pakeičiamas šiuo pasiūlymu.
 Šis pasiūlymas teikiamas po Komisijos pasiūlymo mobilizuoti visą 2017 m. numatytą lankstumo priemonės
 5
 sumą (530 mln. EUR), taip pat skiriamą 3 išlaidų kategorijai.
 2.LĖŠŲ MOBILIZAVIMO PAGRINDIMAS
 2.1.ĮVADAS
 2.1.1.
 3 išlaidų kategorija „Saugumas ir pilietybė“
 Migracijos, pabėgėlių ir saugumo krizės sprendimo vidaus aspektai yra finansuojami pagal 3 išlaidų kategoriją iš Prieglobsčio, migracijos ir integracijos fondo (PMIF) ir Vidaus saugumo fondo (VSF) lėšų, taip pat iš specializuotų agentūrų, kaip antai FRONTEX, EASO, „eu-LISA“ ir Europolo. 2016 m. Taryba patvirtino naują priemonę skubiai paramai teikti Sąjungoje; pagal ją 2017 m. bus toliau teikiama skubi parama (humanitarinė pagalba) reaguojant į dabartinį pabėgėlių ir migrantų antplūdį į Sąjungą.
 2017 m. nustatyta 3 išlaidų kategorijos viršutinė išlaidų riba – 2 578 mln. EUR dabartinėmis kainomis. 2016 m. biudžete nustatyti 3 išlaidų kategorijos įsipareigojimų asignavimai siekia 4 052 mln. EUR, taigi reikia mobilizuoti visas turimas lankstumo priemonės lėšas (1 506 mln. EUR), viršijant 3 išlaidų kategorijos viršutinę ribą, laikantis DFP reglamento 11 straipsnio 2 dalies.
 Komisija siūlo mobilizuoti visą 2017 m. numatytą lankstumo priemonės metinės viršutinės ribos sumą (530 mln. EUR), kad būtų padidintos išlaidos viršijant 3 išlaidų kategorijos viršutinę išlaidų ribą.
 Tačiau 2017 m. biudžeto poreikiai, susiję su migracijos, pabėgėlių ir saugumo krizės poveikio valdymu, bus ne mažesni nei 2016 m. Kaip politinį atsaką Komisija pasiūlė įvairių struktūrinių veiksmų, susijusių su saugumu ir išorės sienų valdymu, bendros Europos prieglobsčio sistemos reformavimu, integracija ir grąžinimu.
 Su migracija, pabėgėliais ir saugumu susijusios išlaidos pagal 3 išlaidų kategoriją sudaro daugiau nei 70 % visų išlaidų iki viršutinės ribos. Komisija atidžiai išnagrinėjo visas perskirstymo galimybes ir siūlo sumažinti maisto ir pašarų srities ir Civilinės saugos mechanizmui skirtus asignavimus (palyginti su finansiniu programavimu). Nepaisant to, galimybės imtis veiksmų yra ribotos dėl nedidelės programų apimties ir naujų reikalavimų, pavyzdžiui, naujų neatidėliotinų priemonių dėl augalų sveikatos, 2017 m. numatytų maisto ir pašarų reglamente. Dėl šios priežasties perskirstant 3 išlaidų kategorijos asignavimus galima padengti tik nedidelę dalį papildomų su migracija ir pabėgėliais susijusių poreikių.
 Taigi vienintelė galimybė patenkinti biudžeto poreikius – tai mobilizuoti nenumatytų atvejų rezervo lėšas. Šių lėšų mobilizavimą 2017 m. galima visiškai kompensuoti iš kitų išlaidų kategorijų maržų.
 Atitinkami mokėjimų asignavimai bus padengti neviršijant 2017 m. mokėjimų asignavimų viršutinės ribos, todėl mokėjimams neprireiks mobilizuoti nenumatytų atvejų rezervo lėšų.
 2.1.2.
 4 išlaidų kategorija „Europos vaidmuo pasaulyje“
 2016 m. birželio 7 d. Komisija pateikė komunikatą dėl naujo partnerystės su trečiosiomis šalimis modelio sukūrimo pagal Europos migracijos darbotvarkę
 6
 , kuris grindžiamas Valetos veiksmų planu
 7
 ir aukšto lygio dialogų migracijos klausimais rezultatais bei susitarimais
 8
 su daugeliu prioritetinių partnerių, kuriam reikės papildomo finansavimo. Šių susitarimų, kurie pritaikyti kiekvienai šaliai gavėjai, trumpalaikis tikslas yra pasiūlyti geresnes perspektyvas pabėgėliams ir kandidatams migruoti, kad jie liktų arčiau savo namų ir nesileistų į pavojingas keliones. Šį tikslą reikia ypač skubiai įgyvendinti, atsižvelgiant į tai, kad žuvo daugybė migrantų, mėginusių iš Šiaurės Afrikos pasiekti Europos krantus.
 Kad šis tikslas būtų pasiektas per laikotarpį, kuris atitiktų poreikį kuo greičiau imtis veiksmų, ypač su prioritetiniais partneriais, Komisija siūlo sustiprinti vystomojo bendradarbiavimo priemonę (VBP) ir Europos kaimynystės priemonę (EKP) 750 mln. EUR įsipareigojimų asignavimų. Konkrečiau tariant, siekiama remti Viduržemio jūros regiono šalis, pavyzdžiui, Libaną, Jordaniją, Tunisą ir Libiją pagal Europos kaimynystės priemonę (EKP), taip pat šalinti pagrindines migracijos priežastis, padedant Užsachario Afrikos ir Azijos šalims pagal vystomojo bendradarbiavimo priemonę.
 Siekdama šalinti pagrindines migracijos priežastis, Komisija taip pat įsteigė Europos darnaus vystymosi fondą (EDVF), grindžiamą EDVF garantijų ir EDVF garantijų fondo įsteigimu. Per 2017–2020 m. laikotarpį Komisija siūlo EDVF garantijų fondui skirti 750 mln. EUR, iš kurių 400 mln. EUR – iš Europos plėtros fondo (EPF) per ketverius metus, 100 mln. EUR – iš EKP per 2017–2020 m. (iš kurių 25 mln. EUR 2017 m.) ir 250 mln. EUR įsipareigojimų (ir mokėjimų) asignavimų 2017 m.
 Perkėlus 13,8 mln. EUR išlaidų, skirtų dvigubas pareigas einantiems Europos Sąjungos specialiesiems įgaliotiniams, iš 4 išlaidų kategorijos į Europos išorės veiksmų tarnybos (5 išlaidų kategorija) biudžetą, sukuriama atitinkama marža iki 4 išlaidų kategorijos viršutinės išlaidų ribos. Tokią maržą pirmiausia galima panaudoti siekiant padengti dalį papildomų ir nenumatytų poreikių, kurie sudaro 1 mlrd. EUR, pagal šią išlaidų kategoriją, kaip nurodyta 2017 m. biudžeto projekto taisomajame rašte Nr. 1
 9
 , prieš pasinaudojant nenumatytų atvejų rezervo lėšomis, siekiant padengti likusią sumą (986,2 mln. EUR). Komisija siūlo kompensuoti dalį (200 mln. EUR) tokios likusios sumos iš 2017 m. 2 išlaidų kategorijos „Tvarus augimas. Gamtos ištekliai“ likusios maržos, paliekant 439,3 mln. EUR maržą; likusi dalis (786,2 mln. EUR) bus kompensuota iš 5 išlaidų kategorijos „Administravimas“ maržų 2018 m. (570 mln. EUR) ir 2019 m. (216,2 mln. EUR). Taip kompensuojant galima pasilikti kuo daugiau galimybių valdyti būsimus nenumatytus įvykius.
 2.2.NENUMATYTŲ ATVEJŲ REZERVO LĖŠŲ NAUDOJIMAS KAIP KRAŠTUTINĖ PRIEMONĖ
 DFP reglamento 13 straipsnio 1 dalyje nenumatytų atvejų rezervo lėšų naudojimas apibrėžiamas kaip kraštutinė priemonė reaguojant į nenumatytas aplinkybes. Išnagrinėjusi visas galimybes perskirstyti 3 ir 4 išlaidų kategorijų lėšas, 2017 m. biudžeto projekte (BP) Komisija siūlo visiškai išnaudoti nepaskirstytą šių išlaidų kategorijų maržą, nesiekiančią įsipareigojimų asignavimų viršutinės ribos.
 Kadangi 2017 m. BP mobilizuotos visos lankstumo priemonės lėšos (530 mln. EUR), vienintelė priemonė pašalinti atotrūkiui tarp 3 ir 4 išlaidų kategorijų viršutinės išlaidų ribos lygio ir įvertintų papildomų nenumatytų 2017 m. poreikių yra mobilizuoti 2 150,6 mln. EUR nenumatytų atvejų rezervo lėšų 2017 m.
 2.3.NENUMATYTŲ APLINKYBIŲ POVEIKIS BIUDŽETUI 2017 M.
 Nors migracijos, pabėgėlių ir saugumo krizė prasidėjo 2015 m., jos poveikis ir pasekmės toliau kasdien kinta. Dėl trečiosiose šalyse priimtų politinių sprendimų, susijusių su pabėgėlių priėmimu jų teritorijoje ir sienų atvėrimu bei uždarymu, labai sunku numatyti ilgalaikę šios srities raidą. Besikeičiantis krizės pobūdis ir jos nenuspėjamumas pateisina nenumatytų atvejų rezervo, kaip kraštutinės priemonės, naudojimą siekiant pašalinti nenumatytas migracijos, pabėgėlių ir saugumo krizės pasekmes 3 ir 4 išlaidų kategorijų išlaidų poreikiams.
 3.NENUMATYTŲ ATVEJŲ REZERVO LĖŠŲ KOMPENSAVIMAS ATSIŽVELGIANT Į DFP VIRŠUTINES RIBAS
 DFP reglamento 13 straipsnio 3 dalyje nustatyta, kad panaudotos nenumatytų atvejų rezervo lėšos visiškai kompensuojamos iš einamųjų ar ateinančių finansinių metų maržų.
 Remiantis DFP reglamento 13 straipsnio 4 dalimi, kompensuotos sumos pagal DFP toliau nenaudojamos, kad nebūtų viršytos bendros DFP nustatytų einamųjų ir ateinančių finansinių metų įsipareigojimų ir mokėjimų asignavimų viršutinės ribos. Todėl iš nenumatytų atvejų rezervo 3 ir 4 išlaidų kategorijoms 2017 m. mobilizuojami įsipareigojimų asignavimai ir susijusi kompensacija neturi viršyti bendros 2017–2020 m. įsipareigojimų asignavimų ribos.
 Komisija siūlo taip keturiomis dalimis kompensuoti 3 ir 4 išlaidų kategorijų viršutinių išlaidų ribų padidinimą 2017–2019 m.:
 2017 m.:
 850 mln. EUR iš nepaskirstytos maržos, likusios iki 2 išlaidų kategorijos viršutinės išlaidų ribos, ir
 514,4 mln. EUR iš nepaskirstytos maržos, likusios iki 5 išlaidų kategorijos viršutinės išlaidų ribos.
 2018 m.: 570 mln. EUR iš nepaskirstytos maržos, likusios iki 5 išlaidų kategorijos viršutinės išlaidų ribos.
 2019 m.: 216,2 mln. EUR iš nepaskirstytos maržos, likusios iki 5 išlaidų kategorijos viršutinės išlaidų ribos.
 Po kompensavimo 2017 m. dar liktų 439,3 mln. EUR marža iki 2 išlaidų kategorijos viršutinės išlaidos ribos, bet neliktų maržos iki 5 išlaidų kategorijos viršutinės išlaidos ribos. Remiantis preliminaraus finansinio programavimo dokumento įverčiais, 2018 ir 2019 m. po siūlomo kompensavimo 5 išlaidų kategorijoje liks bent 100 mln. EUR marža.
 Bendra visos DFP įsipareigojimų asignavimų viršutinė riba išliks nepakitusi.
 4.PAPILDOMI ELEMENTAI
 Europos Parlamentui ir Tarybai primenama, kad šis sprendimas Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje turi būti paskelbtas ne vėliau kaip 2017 m. Europos Sąjungos biudžetas, kaip nurodyta DFP reglamento 13 straipsnio 1 dalies paskutiniame sakinyje.
 Pasiūlymas
 EUROPOS PARLAMENTO IR TARYBOS SPRENDIMAS
 dėl nenumatytų atvejų rezervo lėšų mobilizavimo 2017 m.
 EUROPOS PARLAMENTAS IR EUROPOS SĄJUNGOS TARYBA,
 atsižvelgdami į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo,
 atsižvelgdami į 2013 m. gruodžio 2 d. Europos Parlamento, Tarybos ir Komisijos tarpinstitucinį susitarimą dėl biudžetinės drausmės, bendradarbiavimo biudžeto klausimais ir patikimo finansų valdymo
 10
 , ypač į jo 14 punkto antrą pastraipą,
 atsižvelgdami į Europos Komisijos pasiūlymą,
 kadangi:
 (1) Tarybos reglamento (ES, Euratomas) Nr. 1311/2013
 11
 13 straipsnyje nustatyta, kad sudaromas nenumatytų atvejų rezervas, kuris neviršija 0,03 % Sąjungos bendrųjų nacionalinių pajamų;
 (2) remdamasi Reglamento (ES, Euratomas) Nr. 1311/2013 6 straipsniu, Komisija apskaičiavo nenumatytų atvejų rezervo 2017 m.
 12
 absoliučią sumą;
 (3) išnagrinėjus visas kitas finansines galimybes reaguoti į nenumatytas aplinkybes neviršijant 2017 m. 3 išlaidų kategorijos „Saugumas ir pilietybė“ ir 4 išlaidų kategorijos „Europos vaidmuo pasaulyje“ viršutinių išlaidų ribų, nustatytų daugiametėje finansinėje programoje (DFP), ir pasiūlius mobilizuoti visą 2017 m. DFP 3 išlaidų kategorijai skirtą lankstumo priemonės lėšų sumą (530 000 000 EUR), būtina mobilizuoti nenumatytų atvejų rezervo lėšas siekiant patenkinti dėl migracijos, pabėgėlių ir saugumo krizės kylančius poreikius, padidinant 2017 finansinių metų Europos Sąjungos bendrojo biudžeto 3 ir 4 išlaidų kategorijų įsipareigojimų asignavimus, viršijant tų išlaidų kategorijų viršutines išlaidų ribas;
 (4) atsižvelgiant į šią ypatingą padėtį laikoma, kad Reglamento (ES, Euratomas) Nr. 1311/2013 13 straipsnio 1 dalyje nurodyta kraštutinės priemonės naudojimo sąlyga yra įvykdyta;
 (5) siekiant kuo greičiau mobilizuoti nenumatytų atvejų rezervo lėšas, šis sprendimas turėtų būti taikomas nuo 2017 finansinių metų pradžios,
 PRIĖMĖ ŠĮ SPRENDIMĄ:
 1 straipsnis
 Sudarant 2017 finansinių metų Sąjungos bendrąjį biudžetą mobilizuojamos nenumatytų atvejų rezervo lėšos, siekiant skirti 1 164 380 960 EUR įsipareigojimų asignavimų, viršijant daugiametės finansinės programos 3 išlaidų kategorijos „Saugumas ir pilietybė“ įsipareigojimų viršutinę ribą, ir 986 230 000 EUR įsipareigojimų asignavimų, viršijant daugiametės finansinės programos 4 išlaidų kategorijos „Europos vaidmuo pasaulyje“ įsipareigojimų viršutinę ribą.
 2 straipsnis
 2 150 610 960 EUR įsipareigojimų asignavimų suma, 2017 finansiniais metais mobilizuota iš nenumatytų atvejų rezervo lėšų, kompensuojama iš šių išlaidų kategorijų 2017–2019 m. maržų:
 (a)2017 m.:
 i) 2 išlaidų kategorija „Tvarus augimas. Gamtos ištekliai“ – 850 000 000 EUR;
 ii) 5 išlaidų kategorija „Administravimas“ – 514 380 960 EUR;
 (b)2018 m.: 5 išlaidų kategorija „Administravimas“ – 570 000 000 mln. EUR;
 (c)2019 m.: 5 išlaidų kategorija „Administravimas“ – 216 230 000 mln. EUR.
 3 straipsnis
 Šis sprendimas įsigalioja jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje dieną.
 Jis taikomas nuo 2017 m. sausio 1 d.
 Priimta Briuselyje
 Europos Parlamento vardu
 Tarybos vardu
 Pirmininkas
 Pirmininkas
 (1)
 OL L 347, 2013 12 20, p. 884.
 (2)
 COM(2016) 311, 2016 6 30.
 (3)
 OL C 373, 2013 12 20, p. 1.
 (4)
 COM(2016) 314, 2016 6 30.
 (5)
 COM(2016) 313, 2016 6 30.
 (6)
 COM(2016) 385, 2016 6 7.
 (7)
 http://www.consilium.europa.eu/lt/meetings/international-summit/2015/11/11-12
 (8)
 Šalims pritaikyti paketai, skirti įgyvendinti naują partnerystės modelį. Trumpalaikis tikslas yra apsaugoti pabėgėlius, kad jie liktų arčiau savo namų ir nesileistų į pavojingas keliones.
 (9)
 COM(2016) 679 final, 2016 10 17.
 (10)
 OL C 373, 2013 12 20, p. 1.
 (11)
 2013 m gruodžio 2 d. Tarybos reglamentas (ES, Euratomas) Nr. 1311/2013, kuriuo nustatoma daugiametė finansinė sistema 2014–2020 m. laikotarpiu (OL L 347, 2013 12 20, p. 884).
 (12)
 2016 m. birželio 30 d. Komisijos komunikatas Tarybai ir Europos Parlamentui dėl 2017 m. finansinės programos techninio patikslinimo pagal BNP pokyčius (COM(2016) 311).