text:
X Congreso Estatal de Mujeres Abogadas - Valladolid 1996
 X Congreso Estatal de Mujeres Abogadas - Valladolid 1996 “Los derechos de las mujeres en la última década y cuestiones pendientes”
 conclusiones del taller de la ponencia marco
 ASPECTOS JURÍDICOS IDEOLÓGICOS
 Después de 10 años de andadura en la consecución de la igualdad y tras el análisis de los resultados obtenidos, podemos afirmar en base al contenido del Artículo 9.2 de la C.E. y de la Declaración Universal de los Derechos Humanos:
 A.- Que a pesar del esfuerzo legislativo operado en ese tiempo su reflejo en la realidad social es escaso y está en algunos aspectos en retroceso
 B.- Las políticas de igualdad han incidido globalmente en favorecer la incorporación de las mujeres al ámbito de lo público, pero no han logrado consolidar la igualdad real, es decir las mujeres no han llegado a los puestos de toma de decisiones.
 C.- En la aplicación del derecho, a pesar de la elaboración que el Tribunal Constitucional ha realizado sobre el concepto de igualdad jurídica los jueces, fiscales, forenses y demás colaboradores en la administración de justicia siguen aplicando el derecho desde una perspectiva androcéntrica y ahistórica.
 1.- Denunciamos a los aplicadores del derecho por la interpretación sesgada de la norma
 2.- Instamos a los Colegios de Abogados y al Consejo General de la Abogacía para que impulse la creación de agrupaciones de abogadas dotándolas de medios.
 3.- Dado que el derecho es el instrumento que garantiza los intereses del que lo crea y que es quien tiene capacidad para establecer sus contenidos exigimos, desde una perspectiva de género reelaborar los conceptos en que se sustenta el derecho positivo para conseguir la norma que refleje las expectativas y conflictos de todos, mujeres y varones.
 4.- Para la consecución de estos objetivos proponemos al congreso:
 <!--[if !supportLists]-->· <!--[endif]-->Realizar un trabajo empírico sobre la interpretación de las normas concretas en las sentencias de los juzgados de primera instancia y audiencias.
 <!--[if !supportLists]-->· <!--[endif]-->Trasladar las aportaciones de la teoría crítica feminista a la teoría jurídica.
 <!--[if !supportLists]-->· <!--[endif]-->Estudiar la posibilidad de modificar la ley electoral para conseguir la democracia paritaria
 <!--[if !supportLists]-->· <!--[endif]-->Que a fin de que la democracia paritaria alcance un pleno desarrollo, consideramos indispensable que se regule la participación paritaria en el ámbito privado.
 <!--[if !supportLists]-->· <!--[endif]-->Constatamos que el ordenamiento jurídico vigente continua contribuyendo a la división sexual del trabajo, por lo que proponemos un análisis de género que ponga al descubierto todas las causas subyacentes que facilita la subsistencia de esta situación.
 CONCLUSIONES DEL TALLER DE DERECHO CIVIL
 Desde el escepticismo que nos produce la consideración de que el Derecho ha sido usado, históricamente, para conservar la posición hegemónica de un género sobre otro y que su aplicación es diferente según el género al que pertenezca la persona destinataria de la norma, el taller encargado del estudio del Derecho Civil ha llegado a las siguientes conclusiones:
 A pesar de que por la Ley 11/1990 el legislador pretendió, al parecer adecuar el Código Civil al principio de no discriminación por razón de sexo, se constata la persistencia en el mismo de normas discriminatorias tales como las referencias a la “diligencia del buen padre de familia”, “precauciones a adoptar cuando la viuda quede en cinta, etc.”: EXIGIMOS la erradicación de todo vestigio discriminatorio del Código Civil.
 Puesto que no existe una justificación objetiva y razonable para mantener que el primer apellido sea el paterno, SOLICITAMOS que se establezca, de forma expresa en el ordenamiento Jurídico que, desde la inscripción de nacimiento, pueda utilizarse en primer lugar el apellido materno.
 Por Ley 30/1981 el legislador puso de manifiesto la necesidad de una modificación de la Ley de Enjuiciamiento Civil, para regular los procesos matrimoniales. Pasados 15 años, seguimos esperando...
 EXIGIMOS la inmediata regulación de un procedimiento específico ágil, sobre esta materia, aplicable también a la resolución de los conflictos relativos a los hijos no matrimoniales, así como a la liquidación de la sociedad de gananciales.
 Ante la inseguridad Jurídica que produce la falta de unificación de criterios por parte de las Audiencias Provinciales en la aplicación de la Ley en los procesos de familia; SOLICITAMOS que se establezca para las partes implicadas la posibilidad de acceder al Tribunal Supremo, a través del Recurso de Casación para la Unificación de Doctrina, regulado ya en los procedimientos laborales.
 Ante las dificultados probatorias originadas por el Art. 113 de la vigente Ley General Tributaria, EXIGIMOS su urgente modificación así como de los similares en vigor en las distintas Comunidades Autónomas y territorios históricos, obligándose a las Administraciones Públicas a facilitar, en todo caso, los datos fiscales solicitados por los Organos Judiciales.
 Si bien por la Ley 11/1981 se estableció formalmente la administración conjunta de la sociedad de gananciales, detectamos graves dificultades prácticas por parte de las mujeres para ejercer este derecho, por ello EXIGIMOS la supresión del Art. 1.384 del Código Civil, eliminando así la excepción establecida en el mismo a la administración conjunta de la sociedad por ambos cónyuges.
 Ante la grave situación padecida por muchas mujeres y sus hijos, a consecuencia del incumplimiento de las resoluciones judiciales en las que se establecen obligaciones económicas para la familia, SOLICITAMOS del gobierno la urgente remisión al Congreso de los Diputados de un Proyecto de Ley de creación del Fondo de Garantía de Pensiones, por el que el Estado adelante a los acreedores, no sólo las pensiones alimenticias de los hijos, sino también las pensiones compensatorias establecidas en resolución Judicial.
 CONCLUSIONES DEL TALLER DE DERECHO PENAL
 Resulta positiva la introducción de pensas alternativas a la pena de prisión, como los trabajos en beneficio de la comunidad, pero estas resultan insuficientes y siguen teniendo un peso excesivo las penas privativas de libertad.
 En el nuevo Código Penal las penas de multa adquieren un gran peso y amplitud y su aplicación en muy buena medida se deja al arbitrio judicial.
 Las penas de multa pueden resultar más gravosas para las personas con menos recursos económicos por lo que en un contexto de feminización de la pobreza las mujeres pueden resultar perjudicadas si en su aplicación los jueces no tienen un gran rigor al valorar su situación económica.
 MEDIDAS ALTERNATIVAS GENÉRICAS A LAS PENAS PRIVATIVAS DE LIBERTAD.
 1.- CONCILIACIÓN VÍCTIMA-DELINCUENTE
 2.- RESARCIMIENTO A LA VÍCTIMA
 Estas medidas, que funcionan con éxito en algunos países de nuestro entorno, sirven para acercar al infractor y a la víctima, compensar a ésta en la medida de lo posible, y evitar el coste aflictivo de la prisión, cuando el daño causado por el delito pueda repararse por otras vías.
 Que los trabajos en Beneficio de la comunidad sean aplicados como pena principal y no como sustitutiva en los delitos en que el bien jurídico afectado sea la colectividad, como en el delito de daños en bienes públicos.
 Y en cuanto medidas alternativas específicas para las mujeres, se propone:
 SUSPENSIÓN de la pena de prisión para mujeres gestantes y hasta 6 meses después del parto
 SUSTITUCIÓN de las penas privativas de libertad de hasta 3 años, por arresto domiciliario, con posibilidad de salidas para el autogobierno doméstico, para mujeres con hijos menores a su cargo
 Exigir la modificación del Art. 1o. Párrafos 1o y 2o de la Ley Orgánica 5/95 del Tribunal del Jurado para incluir los Delitos contra la Libertad Sexual en la competencia del Tribunal del Jurado. Preservando en toda la medida de lo posible en estos como en otros delitos, la intimidad de las personas y especialmente de los menores.
 Una vez más el legislador mantiene la penalización de la interrupción voluntaria del embarazo.
 Además, se aumenta la pena prevista para los facultativos que lo realicen, con el consiguiente riesgo para la vida y salud de las mujeres, a las que se aboca al aborto clandestino
 El derecho de las mujeres a decidir sobre su maternidad, y a disponer sobre su propio cuerpo, no puede estar limitado por razones éticas y/o religiosas de terceros.
 Esperamos que sea éste el último Congreso en que tengamos que incluir, entre nuestras conclusiones, la exigencia de la despenalización del aborto voluntario.
 Debe suprimirse el artículo 145 del vigente Código Penal.
 Dentro de los delitos contra la integridad relativos a la violencia habitual entre personas, con relación de parentesco regulado en el artículo 153 del N.C.P. se PROPONE:
 Contemplar junto a la violencia física también la violencia psíquica.
 Que la pena principal prevista para este delito lleve aparejada, en todo caso, la de privación del derecho a residir en determinados lugares o acudir a ellos, recogida en el Art. 39,F del N.C.P.
 La Ley Orgánica 3/89 de Reforma del Código Penal, en el terreno de los Delitos contra la libertad sexual resolvió los problemas más graves que se venían planteando, al configurar claramente el bien jurídico protegido como la libertad sexual y eliminar aquellos conceptos como “la honestidad” que resultaban más arcaicos y perjudiciales para las mujeres.
 En el nuevo Código Penal si implanta una nueva configuración y estructuración de los tipos delictivos y sus denominaciones, que resulta injustificada, de difícil comprensión y su ambigüedad y lagunas crean inseguridad jurídica... Y significan en muchos aspectos una vuelta atrás.
 1.- Que se defina la conducta tipificada con carácter básico como todo acto atentatorio de la libertad sexual realizado sin el libre consentimiento de la víctima, recibiendo todas ellas la denominación de Agresiones Sexuales y eliminando el término abusos.
 2.- Es necesario tipificar la conducta constitutiva de violación, recuperando este término, tal y como estaba redactado en el Art. 429 del Código derogado, precisando que la conducta delictiva consiste en caso carnal, anal o bucal y la introducción de objetos por vía vaginal y anal. Habrá violación siempre que la víctima sea menor de 12 años.
 3.- En todo caso se entenderá que no media consentimiento cuando la víctima sea menor de 12 años.
 4.- Que se castigue con pena de prisión, la conducta del que sin violencia o intimidación, pero sin consentimiento, realice actos contra la libertad sexual de una persona, mayor de 12 años y menor de 18, prevaliéndose de superioridad originada por cualquier relación o situación.
 5.- Se eliminará el requisito de procedibilidad en los delitos contra la libertad sexual (del Art. 191)
 Proponemos añadir un epígrafe al Art. 23.4 de la Ley Orgánica del Poder Judicial, para que puedan perseguirse los actos de pornografía infantil, y explotación sexual de menores cometidos por españoles en el extranjero, que hasta la fecha quedan impunes en nuestro país.
 El epígrafe que proponemos es el siguiente Art. 23.4 LOPJ.
 H.- Pornografía y explotación sexual de menores
 En cuanto a los delitos relativos a la prostitución infantil, existen importantes lagunas. Si bien gozan del principio de extraterritorialidad, quedan impunes tanto las conductas de corrupción de menores, que inexplicablemente se han despenalizado, como la conducta del cliente sexual de menores.
 En este sentido proponemos que en el Art. 187.1 se añada la corrupción como conducta típica. Así:
 Art. 187.1 el que induzca, promueva, favorezca o facilite la corrupción o la prostitución de una persona menor de edad o incapaz...
 Y se añada un nuevo párrafo al artículo 187 que penalice a quien mediante precio, recompensa o promesa obtuviese los servicios sexuales de un menor.
 En relación con la pornografía infantil, se ha mostrado insuficiente, no sólo ante los avances de la informática, sino por no aparecer descrita la conducta de quien comercie con material pornográfico infantil.
 Proponemos que estas conductas sean castigadas con penas privativas de libertad y que se incluya como conducta punible la representación, reproducción, difusión, transporte, venta o exhibición de material pornográfico infantil, o imágenes de niños con contenidos explícitamente sexual.
 Así mismo en los delitos de pornografía infantil de los Arts. 185 y 186 del Código Penal debe incluirse como modalidad comisiva el que la conducta pueda efectuarse por un medio electrónico, por soporte informático o de otro tipo.
 1.- Que se suprima del Art. 184 que regula el acoso sexual, la expresión “relacionado con las legítimas expectativas que pueda tener en el ámbito de dicha relación”. Entendemos que este es un requisito innecesario.
 2.- Que se regule como ilícito penal el acoso sexual en el trabajo, realizado sin el prevalimiento de una relación de superioridad.
 DISCRIMINACIÓN EN EL EMPLEO PÚBLICO O PRIVADO POR RAZÓN DE SEXO. ORIENTACIÓN SEXUAL O SITUACIÓN FAMILIAR
 La conducta de discriminación en el empleo por razón de sexo, orientación sexual o situación familiar sin ningún tipo de condicionantes o requisitos por lo que en la actual regulación del Art. 314 ha de suprimirse “que no se restablezca la situación de igualdad ante la ley tras requerimiento o sanción administrativa, reparando los daños económicos que se hayan producido”.
 PROVOCACIÓN A LA DISCRIMINACIÓN
 Que se introduzcan en el Art. 510, referente a la provocación, al odio, a la violencia, la palabra “persona” junto a las asociaciones y grupos. Sustituir incitar por provocar.
 Ante las distintas interpretaciones realizadas por los fiscales de diversas Audiencias Provinciales, exigimos que:
 <!--[if !supportLists]-->· <!--[endif]-->La Fiscalía General del Estado dicte una circular por la que en aplicación del Derecho transitorio respecto al vigente Art. 227 del Código Penal y el 487 bis del Código derogado, manifieste explícitamente que en estos delitos se aplicará como norma más favorable por conllevar menor pena la del Código Penal vigente completo, es decir incluyendo el régimen de responsabilidad civil y obligación de pago de las cantidades adeudadas como requisito para la obtención de la suspensión de la pena.
 <!--[if !supportLists]-->· <!--[endif]-->Se elimine el requisito de denuncia previa del Art. 228 del Código Penal.
 <!--[if !supportLists]-->· <!--[endif]-->Incluir en la protección jurídico-penal del Art. 227 del Código Penal los alimentos acordados en todo tipo de procedimiento judicial.
 CONCLUSIONES DEL TALLER DE DERECHO PENITENCIARIO
 El número de mujeres internas en nuestro Centros Penitenciarios ha venido incrementándose de modo espectacular desde los años ochenta hasta nuestros días, con una tasa de crecimiento anual muy superior al de los varones, un índice de crecimiento relativo rayando al 800% y un envejecimiento igualmente progresivo.
 Pero no sólo su número, también su perfil socioeconómico y criminal ha experimentado variaciones de notable consideración en tanto que la normativa penitenciaria, básicamente contenida en la L.O. 1/1979, del 26 de septiembre, General Penitenciaria, y su Reglamente de 1.981, permanecía invariablemente anclada en una realidad político-criminal que ya nada tiene que ver con la realidad socio-penitenciaria a la que ha intentado acomodarse a golpe de Circulares e Instrucciones de la Dirección General de Instituciones Penitenciarias.
 En definitiva, contamos con más reclusas adultas, caracterizadas por una mayor tasa de analfabetismo labora; más seropositivas y con mayor porcentaje de factores de riesgo para la transmisión de enfermedades por vía parenteral y de transmisión sexual; más reincidentes y, naturalmente, más madres, incluso más extranjeras, aunque no sólo ellas han disparado la “incorporación de la mujer” al mundo criminal, en donde, paradójicamente, los delitos contra la salud pública siguen siendo los mayoritariamente cometidos junto con los delitos contra la propiedad.
 Partimos pues de una realidad que, una vez más, se adelanta el derecho e impone su reforma, protagonizada por la entrada en vigor el pasado 25 de mayo del R.D. 190/96, de 9 de febrero, por el que se aprueba el nuevo Reglamento Penitenciario.
 Sin embargo, ni la proclamación de los fines contenida en su Exposición de Motivos, ni las especialidades normativas contenidas en su articulado pasarán de mera declaración de intenciones, inútil por ineficaz mientras la Administración Penitenciaria no dote a sus Establecimientos de la infraestructura necesaria para llevarlos a la práctica, y ésta es, desgraciadamente, la cruda realidad, en absoluto modificada por el nuevo Reglamento.
 A la vista de lo expuesto el Plenario del Congreso, constituido en Asamblea General, aprueba por unanimidad las siguientes CONCLUSIONES DE LA PONENCIA SOBRE DERECHO PENITENCIARIO:
 DENUNCIAMOS que continúa la violación sistemática de los derechos humanos de las reclusas desde su ingreso en la prisión, con prácticas atentatorias a su dignidad personal tales como desnudos integrales, aislamiento, hacinamiento en las celdas, falta de condiciones higiénico-sanitarias, revisiones ginecológicas en presencia de la policía, falta de propuestas de salidas al mercado laboral, etc. y EXIGIMOS la persecución penal de los responsables.
 EXIGIMOS la creación de más Juzgados de Vigilancia Penitenciaria, uno por cada centro penitenciario, contando todos ellos con un equipo independiente de la administración penitenciaria, adscritos al departamento del Juez para que le auxilien y asistan en su labor.
 EXIGIMOS la creación en todos los Ilustres Colegios de Abogados del Estado de un turno de oficio especial penitenciario con dotación presupuestaria suficiente.
 EXIGIMOS que el cumplimiento de las penas se lleve a cabo dentro del entorno social y/o familiar de los/las reclusas.
 PRIMERA.- Instar a la administración penitenciaria a transformar los Centros de cumplimiento existentes en las diversas Provincias en establecimientos polivalentes donde coexistan departamentos preventivos, penados y mujeres, a fin de conseguir la plena efectividad de los derechos reconocidos de las reclusas.
 Las madres reclusas con hijos menores, cumplirán las penas en pisos (Unidades Dependientes) para respetar y proteger los derechos de los menores.
 SEGUNDA.- Denunciar la carencia de medios materiales y de personal necesarios en los establecimientos donde existan Departamentos de mujeres, como medio de potenciar y diversificar la oferta de actividades y acceso de las reclusas a programas específicos de tratamiento.
 TERCERA.- Exigir que se aplique el artículo 196 del Reglamento Penitenciario en sus estrictos términos, poniendo en libertad a los enfermos graves e incurables aunque no se dé la inminencia de la muerte, puesto que la ley no lo contempla.
 CONCLUSIONES DEL TALLER DE DERECHO LABORAL
 EN CUANTO AL ACOSO SEXUAL LABORAL:
 1.- Que a través de la negociación colectiva se introduzcan en los Convenios las premisas necesarias para que se sancionen las conductas de acoso sexual en el ámbito laboral, determinando su concepto y estableciendo la sanción correspondiente.
 2.- Instar al legislador para que acometa la modificación legislativa precisa para dotar de legitimación activa a los organismos de igualdad, en orden a ser parte en los procesos laborales de tutela del derecho fundamental de no-discriminación por razón de sexo.
 3.- Instar a los sindicatos para que potencien la presencia de la mujer en la negociación colectiva.
 4.- Que también a través de la negociación colectiva se potencie la figura del “agente de igualdad”, para luchar contra las conductas discriminatorias por razón de sexo.
 5.- Instar a los órganos superiores de la Inspección de Trabajo estatales y autonómicos para que, dentro del marco de sus competencias, destinen personal especializado, con objeto de dotar de mayor eficacia la persecución y sanción administrativa de las conductas discriminatorias por razón de sexo.
 EN EL ÁMBITO DE LA PROTECCIÓN A LA MATERNIDAD SE PROPONEN LAS SIGUIENTES ACTUACIONES:
 Que se acometan las correspondientes modificaciones legislativas en orden a:
 A.- Que se amplíe de 8 a 16 semanas el descanso por maternidad de las personas que adopten hijos menores de 9 meses (Art. 48.4 ETT) último párrafo.
 B.- Que se amplíe a 20 semanas el descanso por maternidad de forma que las cuatro últimas deban ser obligatoriamente disfrutadas por el padre, que en el caso de no hacerlo no dará derecho a la madre a su disfrute, simultáneas o sucesivas a las de la madre.
 C.- La propuesta que se enuncia a continuación no ha obtenido el refrendo mayoritario de las componentes del taller sí bien se lleva al plenario en aplicación del artículo 7 último párrafo del reglamento de este Congreso: Que el período de descanso por maternidad pueda disfrutarse por el padre o la madre a partir de la sexta semana, a elección de la madre y preservando siempre la salud de la misma.
 SOBRE LA SITUACIÓN DE LAS EMPLEADAS DE HOGAR.
 1.- Denunciamos la precariedad del trabajo de las empleadas de hogar: economía sumergida, desprotección social, retribuciones inferiores al salario mínimo interprofesional, producto todo ello de la dificultad que encuentran las mujeres para acceder al mundo laboral, lo que, en muchas ocasiones, les lleva a aceptar el desempeño de estas tareas en las condiciones que se les impone.
 2.- Para intentar corregir la situación que hemos descrito, proponemos la inclusión de las empleadas de hogar en el Régimen General de la Seguridad Social, con derecho a todas las prestaciones de dicho régimen si bien, teniendo en cuenta las especialidades de este colectivo para que su inclusión en el mencionado régimen no suponga un desproporcionado gravamen de los costes para el empleador/a y para el empleado/a.
 PRINCIPIO DE IGUALDAD EN LA REMUNERACION.
 En orden a la realización efectiva del principio de igualdad en la remuneración, y para consolidar en la práctica este principio ya plasmado en la normativa laboral se proponen las siguientes actuaciones:
 1.- Exigir que la negociación colectiva defina y valore los puestos de trabajo con criterios objetivos, a fin que desaparezcan las discriminaciones directas o indirectas por razón de sexo en materia de retribución salarial.
 2.- Organizar campañas de sensibilización y de información sobre la igualdad de retribución para un trabajo de igual valor, destinadas a los empresarios trabajadores/as, sindicatos y, en general a todos los participantes en la negociación colectiva.
 EN ORDEN A ELIMINAR LA DISCRIMINACION EN EL ACCESO AL EMPLEO SE PROPONEN LAS SIGUIENTES ACTUACIONES:
 1.- La Administración, a través de los Institutos de la Mujer y demás organismos de igualdad, deberá corregir los estereotipos existentes con el fin de promover una nueva cultura del reparto de los diferentes tipos de trabajos, incluso entre la propia población femenina.
 2.- Organizar en el marco de la acción positiva, cursos de formación para permitir el acceso a puestos en los que predomina uno de los dos sexos, tales como cursos de formación que permitan a las mujeres realizar un aprendizaje de empleos mecánicos o técnicos que hasta ahora atraen sobre todo a los hombres.
 3.- Que se organicen cursos de formación y reciclaje profesional dirigidos a las mujeres con bajo nivel de estudios y sobre todo para las que pretenden entrar en el mercado laboral tras haberse dedicado principalmente a su familia.
 Estimular la promoción empresarial y profesional entre las mujeres, de manera que la Administración establezca ayudas al fomento empresarial femenino, como medida de acción positiva.
 I- RESOLUCIÓN
 El décimo Congreso Estatal de Mujeres Abogadas, expresa su preocupación ante la sistemática obstaculización de la aplicación de las resoluciones 658, 690 y 809 del Consejo de Seguridad de Naciones Unidas, sobre el Plan de Paz para el Sahara Occidental, y solicita:
 1.- La aplicación inmediata del Plan de Paz de la ONU para el Sahara Occidental y con la celebración de un referéndum libre, justo y transparente para el pueblo Saharaui.
 2.- El respeto total de los derechos humanos en el Sahara Occidental ocupado. Asimismo, el X Congreso Estatal de Mujeres Abogadas manifiesta su apoyo a la Constitución de la Plataforma Internacional de Juristas por el Sahara.
 3.- Dese cuenta de este acuerdo al Secretario General de la ONU, al Ministro de AA.EE. de España y al Parlamento Europeo.
 II-RESOLUCIÓN
 Reunidas en León el día 1-11-1.996 (en el seno del X Congreso de la Coordinadora Estatal de Mujeres Abogadas).
 1.- Constituir una Coordinadora Internacional de Mujeres por la solidaridad, cuyo principal objetivo será ejercer la solidaridad a escala mundial con aquellas compañeras que tengan en peligro su vida, su autonomía personal, su derecho a la total libertad de conciencia así como su derecho a su propia imagen y a su dignidad como seres humanos.
 2.- Se constituye una comisión gestora que tendrá su sede en Valladolid, hasta el primer Congreso constituyente. Estando encargada la A.M.A.V. (Asociación de Mujeres Abogadas de Valladolid).
 III-RESOLUCIÓN
 GUERRA ZAIRE – RUANDA
 Ante la grave situación de guerra abierta entre Ruanda y Zaire, y la inercia y pasividad de la ONU y demás organismos internacionales exigimos una intervención rápida y eficaz para frenar el conflicto y evitar la muerte y el sufrimiento inútil de miles de personas.
 El derecho internacional y las instituciones creadas para mantener su orden deben demostrar su eficacia para salvaguardar la paz universal, sin discriminaciones en función de intereses económicos o geoestratégicos. En este sentido queremos denunciar las diferentes actitudes de la ONU y de los llamados países de primer mundo según sean unos u otros países o zonas en conflicto.
 Queremos recordar también a estas instituciones que es la población civil la que de forma indiscriminada sufre las consecuencias de estos conflictos bélicos y que los más débiles, mujeres y niños siguen siendo utilizados como botín de guerra y la violación y secuestro de las mujeres como arma bélica.
 Valladolid, noviembre de 1996


type: wikipedia

text:
(406) Erna – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 4 lat i 357 dni w średniej odległości 2,91 j.a. Została odkryta 22 sierpnia 1895 roku w Observatoire de Nice w Nicei przez Auguste Charloisa. Nazwa planetoidy pochodzi prawdopodobnie od imienia Erny Bidschof, wnuczki Johanna Palisy, córki astronoma Friedricha Bidschofa (1864–1915) i jego żony Heleny z domu Palisa. Przed jej nadaniem planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (406) 1895 CB.
 Zobacz też
 lista planetoid 1–1000
 lista ponumerowanych planetoid
 Przypisy
 Bibliografia
 Linki zewnętrzne
 Nazwane planetoidy
 Planetoidy klasy P
 Planetoidy pasa głównego
 Obiekty astronomiczne odkryte w 1895


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 28.4.2007
 FI
 Euroopan unionin virallinen lehti
 C 96/4
 Yhteisöjen tuomioistuimen tuomio (toinen jaosto) 26.4.2007 (Court of Appealin (Yhdistynyt kuningaskunta) esittämä ennakkoratkaisupyyntö) — Boehringer Ingelheim KG, Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG v. Swingward Ltd ja Boehringer Ingelheim KG, Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG v. Dowelhurst Ltd ja Glaxo Group Ltd v. Swingward Ltd ja Glaxo Group Ltd, The Wellcome Foundation Ltd v. Dowelhurst Ltd ja SmithKline Beecham plc, Beecham Group plc, SmithKline & French Laboratories Ltd v. Dowelhurst Ltd ja Eli Lilly and Co. v. Dowelhurst Ltd
 (Asia C-348/04) (1)
 (Teollisoikeudet ja kaupalliset oikeudet - Tavaramerkki - Farmaseuttiset tuotteet - Rinnakkaistuonti - Tavaramerkillä varustetun tuotteen uudelleen pakkaaminen)
 (2007/C 96/07)
 Oikeudenkäyntikieli: englanti
 Ennakkoratkaisua pyytänyt tuomioistuin
 Court of Appeal
 Pääasioiden asianosaiset
 Kantajat: Boehringer Ingelheim KG, Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co.KG, Glaxo Group Ltd, The Wellcome Foundation Ltd, SmithKline Beecham plc, Beecham Group plc, Smith Kline & French Laboratories Ltd ja Eli Lilly and Co.
 Vastaajat: Swingward Ltd ja Dowelhurst Ltd
 Oikeudenkäynnin kohde
 Ennakkoratkaisupyyntö — Court of Appeal — Tavaroiden vapaa liikkuvuus — Farmaseuttisen valmisteen rinnakkaistuojan käyttämä tavaramerkki — Pakkauksen muuttaminen — Markkinoille saattamista koskevat edellytykset, jotka vahvistettiin yhteisöjen tuomioistuimen yhdistetyissä asioissa C-427/93, C-429/93 ja C-436/93, Bristol-Myers Squibb vastaan Paranova antamassa tuomiossa — Tulkinta
 Tuomiolauselma
 1)
 Jäsenvaltioiden tavaramerkkilainsäädännön lähentämisestä 21.12.1988 annetun ensimmäinen neuvoston direktiivin 89/104/ETY, sellaisena kuin se on muutettuna Euroopan talousalueesta 2.5.1992 tehdyllä sopimuksella, 7 artiklan 2 kohtaa on tulkittava siten, että tavaramerkin haltija voi lainmukaisesti estää farmaseuttisen tuotteen myöhemmän markkinoille saattamisen silloin, kun kyseinen tuote on tuotu toiseen jäsenvaltioon alkuperäiseen sisempään ja ulompaan pakkaukseensa pakattuna ja maahantuoja on lisännyt ulompaan pakkaukseen uuden etiketin, jollei
 —
 näytetä toteen, että tapaus, jossa tavaramerkkioikeuden haltija käyttää tavaramerkkioikeuttaan estääkseen tällä tavaramerkillä varustetun tuotteen, johon on lisätty uusi etiketti, markkinoille saattamisen, johtaa markkinoiden keinotekoiseen eristämiseen jäsenvaltioiden välillä
 —
 osoiteta, että uuden etiketin lisääminen ei voi muuttaa pakkauksessa olevaa tuotetta siitä, millainen tuote on alun perin ollut
 —
 pakkauksessa selvästi ilmoiteta uuden etiketin lisääjän ja tuotteen valmistajan nimiä
 —
 uudella etiketillä varustetun tuotteen ulkoasu ole sellainen, että se saattaisi vahingoittaa tavaramerkin ja sen haltijan mainetta; etiketti ei siis saa olla viallinen, huonolaatuinen tai epämääräinen; ja
 —
 maahantuoja ilmoita ennen sellaisen tuotteen, johon on lisätty uusi etiketti, markkinoille saattamista tavaramerkin haltijalle tästä ja toimita tälle tämän pyynnöstä näytettä kyseisestä tuotteesta.
 2)
 Edellytystä, jonka mukaan farmaseuttisen tuotteen uudelleen pakkaamisen, joka on toteutettu joko pakkaamalla tuote uuteen pakkaukseen ja kiinnittämällä siihen uudelleen tavaramerkki tai kiinnittämällä tuotteen sisältävään pakkaukseen uusi etiketti, on oltava välttämätöntä tuotteen myöhemmin tapahtuvaksi markkinoille saattamiseksi, ja joka on yksi niistä edellytyksistä, joiden täyttyessä tavaramerkin haltija ei voi direktiivin 89/104, sellaisena kuin se on muutettuna Euroopan talousalueesta tehdyllä sopimuksella, 7 artiklan 2 kohdan mukaisesti estää kyseistä markkinoille saattamista, sovelletaan ainoastaan ratkaistaessa, onko tuote pakattava uudelleen vai ei, eikä sitä siis sovelleta siihen tapaan tai tyyliin, jolla uudelleen pakkaaminen on toteutettu.
 3)
 Edellytyksen, jonka mukaan uudelleen pakatun tuotteen ulkoasu ei saa olla sellainen, että se saattaa vahingoittaa tavaramerkin ja sen haltijan mainetta, ja jonka on välttämättä täytyttävä, jotta tavaramerkin haltija voi direktiivin 89/104, sellaisena kuin se on muutettuna Euroopan talousalueesta tehdyllä sopimuksella, 7 artiklan 2 kohdan nojalla lainmukaisesti estää farmaseuttisen tuotteen myöhemmän markkinoille saattamisen silloin, kun rinnakkaistuoja joko on pakannut tuotteen uudelleen ja kiinnittänyt siihen uudelleen tavaramerkin tai on kiinnittänyt tuotteen sisältävään pakkaukseen uuden etiketin, ei voida katsoa rajoittuvan yksinomaan sellaisiin tapauksiin, joissa pakkaus on viallinen, huonolaatuinen tai epämääräinen.
 4)
 Kysymys siitä, saattaako se seikka, että rinnakkaistuoja
 —
 ei liitä tavaramerkkiä uuteen ulompaan pahvipakkaukseen (de-branding)
 —
 käyttää mainitussa pakkauksessa omaa tunnustaan, tyyliään tai ulkoasuaan tai tietyissä erilaissa tuotteissa käytettävää ulkoasua (co-branding)
 —
 lisää mainittuun pakkaukseen uuden etiketin siten, että se peittää kokonaan tai osittain tavaramerkin haltijan tavaramerkin
 —
 ei mainitse lisäämässään etiketissä, että kyseessä oleva tavaramerkki on sen haltijan tavaramerkki taikka
 —
 esittää nimensä isoin kirjaimin
 vahingoittaa tavaramerkin mainetta, on tosiseikkoja koskeva kysymys, jota kansallisen tuomioistuimen on arvioitava kuhunkin tapaukseen liittyvien seikkojen perusteella.
 5)
 Pääasioissa kysymyksessä olevien olosuhteiden kaltaisissa olosuhteissa rinnakkaistuojien on osoitettava niiden edellytysten täyttyminen, joiden mukaan
 —
 tapaus, jossa tavaramerkkioikeuden haltija käyttää tavaramerkkioikeuttaan estääkseen tällä tavaramerkillä varustettujen, uudelleen pakattujen tuotteiden markkinoille saattamisen, ei johda markkinoiden keinotekoiseen eristämiseen jäsenvaltioiden välillä
 —
 uudelleen pakkaaminen ei voi muuttaa pakkauksessa olevaa tuotetta siitä, millainen tuote on alun perin ollut
 —
 uudessa pakkauksessa ilmoitetaan selvästi tuotteen uudelleen pakkaajan ja tuotteen valmistajan nimet
 —
 uudelleen pakatun tuotteen ulkoasu ei ole sellainen, että se saattaisi vahingoittaa tavaramerkin ja sen haltijan mainetta; pakkaus ei siten saa olla viallinen, huonolaatuinen tai epämääräinen
 —
 maahantuojan on ilmoitettava ennen uudelleen pakatun tuotteen markkinoille saattamista tavaramerkin haltijalle tästä ja toimitettava tälle tämän pyynnöstä näyte uudelleen pakatusta tuotteesta
 ja joiden täyttyessä tavaramerkin haltija ei voi lainmukaisesti estää uudelleen pakatun farmaseuttisen tuotteen myöhempää markkinoille saattamista.
 Sen edellytyksen osalta, jonka mukaan on osoitettava, että uudelleen pakkaaminen ei voi muuttaa pakkauksen sisältämää tuotetta siitä, millainen se on alun perin ollut, on kuitenkin riittävää, että rinnakkaistuoja esittää sellaisia todisteita, joiden perusteella voidaan kohtuudella olettaa, että tämä edellytys täyttyy. Sama koskee sitä suuremmalla syyllä edellytystä, jonka mukaan uudelleen pakatun tuotteen ulkoasu ei saa olla sellainen, että se vahingoittaa tavaramerkin ja sen haltijan mainetta. Kun maahantuoja esittää tästä jälkimmäisestä edellytyksestä tällä tavoin riittävää näyttöä, tavaramerkin haltijan, jolla on parhaat edellytykset arvioida, voiko uudelleen pakkaaminen vahingoittaa sen omaa tai tavaramerkin mainetta, on osoitettava, että näille on aiheutunut vahinkoa.
 6)
 Kun rinnakkaistuoja on laiminlyönyt tavaramerkin haltijalle etukäteen tehtävän uudelleen pakattua farmaseuttista tuotetta koskevan ilmoituksen tekemisen, on kukin tätä seuraava kyseisen tuotteen maahantuonti, niin kauan kuin rinnakkaistuoja ei tällaista ilmoitusta ole tehnyt, tavaramerkin haltijan oikeuksien loukkaus. Kyseisestä loukkauksesta määrättävän seuraamuksen tulee olla paitsi oikeasuhteinen, myös riittävän tehokas ja ennalta estävä, jotta sillä voidaan taata direktiivin 89/104, sellaisena kuin se on muutettuna Euroopan talousalueesta tehdyllä sopimuksella, täysi tehokkuus. Kansallinen toimenpide, jonka nojalla tavaramerkin haltijalla on oikeus rahalliseen korvaukseen tällaisessa loukkaustapauksessa samalla tavoin kuin siinä tapauksessa, että tuotteet olisivat olleet väärennettyjä, ei sinällään ole suhteellisuusperiaatteen vastainen. Kansallisen tuomioistuimen asiana on kuitenkin kussakin yksittäisessä tapauksessa määrittää rahallisen korvauksen määrä suhteellisuusperiaatetta noudattaen ja erityisesti sen vahingon suuruuden perusteella, joka tavaramerkin haltijalle on rinnakkaistuojan tekemän loukkauksen vuoksi aiheutunut.
 (1) EUVL C 273, 6.11.2004.


type: contracts

text:
 3.7.2015
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 173/30
 SPORAZUM
 med Evropsko unijo in Grenado o odpravi vizumske obveznosti za kratkoročno bivanje
 EVROPSKA UNIJA, v nadaljnjem besedilu: Unija ali EU, in
 GRENADA,
 v nadaljnjem besedilu skupaj: pogodbenici, STA SE –
 Z NAMENOM nadaljnjega razvoja prijateljskih odnosov med pogodbenicama in v želji po olajšanju potovanja svojim državljanom z zagotovitvijo vstopa in kratkoročnega bivanja brez vizumov,
 OB UPOŠTEVANJU Uredbe (EU) št. 509/2014 Evropskega parlamenta in Sveta z dne 15. maja 2014 o spremembi Uredbe Sveta (ES) št. 539/2001 o seznamu tretjih držav, katerih državljani morajo pri prehodu zunanjih meja imeti vizume, in držav, katerih državljani so oproščeni te zahteve (1), s katero je bilo med drugim 19 tretjih držav, vključno z Grenado, prenesenih na seznam tretjih držav, katerih državljani so izvzeti iz vizumske obveznosti za kratkoročno bivanje v državah članicah,
 GLEDE NA TO, da člen 1 Uredbe (EU) št. 509/2014 določa, da se za teh 19 držav izvzetje iz vizumske obveznosti uporablja od dneva začetka veljavnosti sporazuma o izvzetju iz vizumske obveznosti, ki se sklene z Unijo,
 V ŽELJI po varstvu načela enakega obravnavanja vseh državljanov EU,
 OB UPOŠTEVANJU TEGA, da osebe, ki potujejo z namenom opravljanja plačanega dela med svojim kratkoročnim bivanjem, niso zajete v tem sporazumu, zaradi česar se za to kategorijo oseb v zvezi z vizumsko obveznostjo ali njenim izvzetjem in dostopom do zaposlitve še naprej uporabljajo ustrezna pravila prava Unije in nacionalnega prava držav članic ter nacionalnega prava Grenade,
 OB UPOŠTEVANJU Protokola o stališču Združenega kraljestva in Irske glede območja svobode, varnosti in pravice ter Protokola o schengenskem pravnem redu, vključenem v okvir Evropske unije, ki sta priložena Pogodbi o Evropski uniji in Pogodbi o delovanju Evropske unije, ter s potrditvijo, da se določbe tega sporazuma za Združeno kraljestvo in Irsko ne uporabljajo –
 DOGOVORILI O NASLEDNJEM:
 Člen 1
 Namen
 Ta sporazum državljanom Unije in državljanom Grenade omogoča potovanje brez vizumov na ozemlje druge pogodbenice za obdobje največ 90 dni v katerem koli 180-dnevnem obdobju.
 Člen 2
 Opredelitev pojmov
 V tem sporazumu:
 (a)
 „država članica“ pomeni katero koli državo članico Unije razen Združenega kraljestva in Irske;
 (b)
 „državljan Unije“ pomeni državljana države članice, kot je opredeljena v točki (a);
 (c)
 „državljan Grenade“ pomeni vsako osebo, ki ima državljanstvo Grenade;
 (d)
 „schengensko območje“ pomeni območje brez notranjih meja, ki zajema ozemlja držav članic, kot so opredeljene v točki (a) in ki v celoti uporabljajo schengenski pravni red.
 Člen 3
 Področje uporabe
 1. Državljani Unije, ki so imetniki veljavnega navadnega, diplomatskega, službenega, uradnega ali posebnega potnega lista, ki ga je izdala ena od držav članic, lahko brez vizuma vstopijo in bivajo na ozemlju Grenade za obdobje bivanja, kot je opredeljeno v členu 4(1).
 Državljani Grenade, ki so imetniki veljavnega navadnega, diplomatskega, službenega, uradnega ali posebnega potnega lista, ki ga je izdala Grenada, lahko brez vizuma vstopijo in bivajo na ozemlju držav članic za obdobje bivanja, kot je opredeljeno v členu 4(2).
 2. Odstavek 1 tega člena se ne uporablja za osebe, ki potujejo z namenom opravljanja plačanega dela.
 Vsaka država članica posebej lahko za to kategorijo oseb v skladu s členom 4(3) Uredbe Sveta (ES) št. 539/2001 (2) uvede vizumsko obveznost za državljane Grenade ali jo odpravi.
 Grenada lahko za to kategorijo oseb uvede vizumsko obveznost ali jo odpravi za državljane vsake države članice posebej v skladu s svojim nacionalnim pravom.
 3. Odprava vizumske obveznosti, ki jo določa ta sporazum, se uporablja brez poseganja v zakonodajo pogodbenic v zvezi s pogoji za vstop in kratkoročno bivanje. Države članice in Grenada si pridržujejo pravico do zavrnitve vstopa in kratkoročnega bivanja na svojem ozemlju, če eden ali več od teh pogojev ni izpolnjen.
 4. Odprava vizumske obveznosti se uporablja ne glede na način prevoza, s katerim se prestopijo meje pogodbenic.
 5. Zadeve, ki jih ta sporazum ne zajema, se presojajo po pravu Unije, nacionalnem pravu držav članic in nacionalnem pravu Grenade.
 Člen 4
 Trajanje bivanja
 1. Državljani Unije lahko bivajo na ozemlju Grenade v obdobju največ 90 dni v katerem koli 180-dnevnem obdobju.
 2. Državljani Grenade lahko bivajo na ozemlju držav članic, ki v celoti uporabljajo schengenski pravni red, v obdobju največ 90 dni v katerem koli 180-dnevnem obdobju. Pri izračunu tega obdobja se ne upošteva kakršno koli bivanje v državi članici, ki schengenskega pravnega reda še ne uporablja v celoti.
 Državljani Grenade lahko bivajo na ozemlju vsake države članice, ki schengenskega pravnega reda še ne uporablja v celoti, v obdobju največ 90 dni v katerem koli 180-dnevnem obdobju, neodvisno od obdobja bivanja na ozemlju držav članic, ki v celoti uporabljajo schengenski pravni red.
 3. Ta sporazum ne posega v možnost, ki jo imajo Grenada in države članice v skladu z zadevno nacionalno zakonodajo in pravom Unije, da obdobje bivanja podaljšajo na več kot 90 dni.
 Člen 5
 Območje uporabe
 1. Kar zadeva Francosko republiko, se ta sporazum uporablja samo za evropsko ozemlje Francoske republike.
 2. Kar zadeva Kraljevino Nizozemsko, se ta sporazum uporablja samo za evropsko ozemlje Kraljevine Nizozemske.
 Člen 6
 Skupni odbor za upravljanje Sporazuma
 1. Pogodbenici ustanovita Skupni odbor strokovnjakov (v nadaljnjem besedilu: Odbor), ki ga sestavljajo predstavniki Unije in predstavniki Grenade. Unijo v njem zastopa Evropska komisija.
 2. Odbor med drugim izvaja naslednje naloge:
 (a)
 spremljanje izvajanja tega sporazuma;
 (b)
 predlaganje sprememb ali dopolnitev k temu sporazumu;
 (c)
 priprava priporočil za reševanje sporov, ki izhajajo iz razlage ali uporabe tega sporazuma.
 3. Odbor se sestane po potrebi, na zahtevo ene od pogodbenic.
 4. Odbor sprejme svoj poslovnik.
 Člen 7
 Razmerje med tem sporazumom in obstoječimi dvostranskimi sporazumi med državami članicami in Grenado o odpravi vizumske obveznosti
 Ta sporazum ima prednost pred katerimi koli dvostranskimi sporazumi ali dogovori, sklenjenimi med posameznimi državami članicami in Grenado, kolikor urejajo zadeve, ki spadajo na področje uporabe tega sporazuma.
 Člen 8
 Končne določbe
 1. Pogodbenici ratificirata ali odobrita ta sporazum v skladu s svojimi notranjimi postopki, ta sporazum pa začne veljati prvi dan drugega meseca po dnevu, ko zadnja pogodbenica drugo uradno obvesti o zaključku teh postopkov.
 Ta sporazum se začasno uporablja od dneva njegovega podpisa.
 2. Ta sporazum se sklene za nedoločen čas, lahko pa se odpove v skladu z odstavkom 5.
 3. Ta sporazum se lahko spremeni s pisnim soglasjem pogodbenic. Spremembe začnejo veljati potem, ko pogodbenici druga drugo uradno obvestita, da so potrebni notranji postopki zaključeni.
 4. Vsaka pogodbenica lahko ta sporazum v celoti ali delno začasno preneha uporabljati, zlasti zaradi varstva javnega reda, zaščite nacionalne varnosti ali varstva javnega zdravja, nezakonitega priseljevanja ali če ena od pogodbenic ponovno uvede vizumsko obveznost. O odločitvi o začasnem prenehanju uporabe se uradno obvesti drugo pogodbenico najpozneje dva meseca pred načrtovanim začetkom veljavnosti odločitve. Pogodbenica, ki je začasno prenehala uporabljati ta sporazum, takoj obvesti drugo pogodbenico, če razlogi za to začasno prenehanje izvajanja prenehajo obstajati, in ta sporazum ponovno začne uporabljati.
 5. Vsaka pogodbenica lahko ta sporazum odpove, tako da o tem pisno obvesti drugo pogodbenico. Ta sporazum preneha veljati 90 dni po takem obvestilu.
 6. Grenada lahko ta sporazum začasno preneha uporabljati ali ga odpove samo za vse države članice.
 7. Unija lahko ta sporazum začasno preneha uporabljati ali ga odpove samo za vse svoje države članice.
 V dveh izvodih v angleškem, bolgarskem, češkem, danskem, estonskem, finskem, francoskem, grškem, hrvaškem, italijanskem, latvijskem, litovskem, madžarskem, malteškem, nemškem, nizozemskem, poljskem, portugalskem, romunskem, slovaškem, slovenskem, španskem in švedskem jeziku, pri čemer so besedila v vseh teh jezikih enako verodostojna.
 Съставено в Брюксел на двадесет и осми май две хиляди и петнадесета година.
 Hecho en Bruselas, el veintiocho de mayo de dos mil quince.
 V Bruselu dne dvacátého osmého května dva tisíce patnáct.
 Udfærdiget i Bruxelles den otteogtyvende maj to tusind og femten.
 Geschehen zu Brüssel am achtundzwanzigsten Mai zweitausendfünfzehn.
 Kahe tuhande viieteistkümnenda aasta maikuu kahekümne kaheksandal päeval Brüsselis.
 Έγινε στις Βρυξέλλες, στις είκοσι οκτώ Μαΐου δύο χιλιάδες δεκαπέντε.
 Done at Brussels on the twenty-eighth day of May in the year two thousand and fifteen.
 Fait à Bruxelles, le vingt-huit mai deux mille quinze.
 Sastavljeno u Bruxellesu dvadeset osmog svibnja dvije tisuće petnaeste.
 Fatto a Bruxelles, addì ventotto maggio duemilaquindici.
 Briselē, divi tūkstoši piecpadsmitā gada divdesmit astotajā maijā.
 Priimta du tūkstančiai penkioliktų metų gegužės dvidešimt aštuntą dieną Briuselyje.
 Kelt Brüsszelben, a kétezer-tizenötödik év május havának huszonnyolcadik napján.
 Magħmul fi Brussell, fit-tmienja u għoxrin jum ta' Mejju tas-sena elfejn u ħmistax.
 Gedaan te Brussel, de achtentwintigste mei tweeduizend vijftien.
 Sporządzono w Brukseli dnia dwudziestego ósmego maja roku dwa tysiące piętnastego.
 Feito em Bruxelas, em vinte e oito de maio de dois mil e quinze.
 Întocmit la Bruxelles la douăzeci și opt mai două mii cincisprezece.
 V Bruseli dvadsiateho ôsmeho mája dvetisícpätnásť.
 V Bruslju, dne osemindvajsetega maja leta dva tisoč petnajst.
 Tehty Brysselissä kahdentenakymmenentenäkahdeksantena päivänä toukokuuta vuonna kaksituhattaviisitoista.
 Som skedde i Bryssel den tjugoåttonde maj tjugohundrafemton.
 За Европейския съюз
 Рог la Unión Europea
 Za Evropskou unii
 For Den Europæiske Union
 Für die Europäische Union
 Euroopa Liidu nimel
 Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
 For the European Union
 Pour l'Union européenne
 Za Europsku uniju
 Per l'Unione europea
 Eiropas Savienības vārdā —
 Europos Sąjungos vardu
 Az Európai Unió részéről
 Għall-Unjoni Ewropea
 Voor de Europese Unie
 W imieniu Unii Europejskiej
 Pela União Europeia
 Pentru Uniunea Europeană
 Za Európsku úniu
 Za Evropsko unijo
 Euroopan unionin puolesta
 För Europeiska unionen
 За Гренада
 Por Granada
 Za Grenadu
 For Grenada
 Für Grenada
 Grenada nimel
 Για τη Γρενάδα
 For Grenada
 Pour la Grenade
 Za Grenadu
 Per Grenada
 Grenādas vārdā –
 Grenados vardu
 Grenada részéről
 Għal Grenada
 Voor Grenada
 W imieniu Grenady
 Por Granada
 Pentru Grenada
 Za Grenadu
 Za Grenado
 Grenadan puolesta
 För Grenada
 (1) UL L 149, 20.5.2014, str. 67.
 (2) Uredba Sveta (ES) št. 539/2001 z dne 15. marca 2001 o seznamu tretjih držav, katerih državljani morajo pri prehodu zunanjih meja imeti vizume, in držav, katerih državljani so oproščeni te zahteve (UL L 81, 21.3.2001, str. 1).
 SKUPNA IZJAVA GLEDE ISLANDIJE, NORVEŠKE, ŠVICE IN LIHTENŠTAJNA
 Pogodbenici sta seznanjeni s tesnimi odnosi med Evropsko unijo ter Norveško, Islandijo, Švico in Lihtenštajnom, zlasti na podlagi sporazumov z dne 18. maja 1999 in 26. oktobra 2004 o pridružitvi navedenih držav k izvajanju, uporabi in razvoju schengenskega pravnega reda.
 V takih okoliščinah je zaželeno, da organi Norveške, Islandije, Švice in Lihtenštajna na eni strani ter organi Grenade na drugi strani brez odlašanja sklenejo dvostranske sporazume o odpravi vizumske obveznosti za kratkoročno bivanje, in sicer z določbami, ki so podobne določbam iz tega sporazuma.
 SKUPNA IZJAVA O RAZLAGI KATEGORIJE OSEB IZ ČLENA 3(2) TEGA SPORAZUMA, KI POTUJEJO Z NAMENOM OPRAVLJANJA PLAČANEGA DELA
 V želji, da se zagotovi enotna razlaga, se pogodbenici strinjata, da v tem sporazumu kategorija oseb, ki opravljajo plačano delo, zajema osebe, ki na ozemlje druge pogodbenice vstopajo z namenom opravljanja plačanega dela ali pridobitne dejavnosti kot zaposlene osebe ali ponudniki storitev.
 Ta kategorija ne zajema:
 —
 poslovnežev, to je oseb, ki potujejo s poslovnimi nameni (ne da bi bile zaposlene v državi druge pogodbenice),
 —
 športnikov ali umetnikov, ki svojo dejavnost opravljajo priložnostno,
 —
 novinarjev, ki jih pošljejo mediji iz države njihovega prebivališča, in
 —
 udeležencev usposabljanj znotraj podjetij.
 Izvajanje te izjave nadzoruje Skupni odbor v okviru njegove odgovornosti iz člena 6 tega sporazuma; če na podlagi izkušenj pogodbenic oceni, da je to potrebno, lahko Skupni odbor predlaga spremembe.
 SKUPNA IZJAVA O RAZLAGI OBDOBJA 90 DNI V KATEREM KOLI 180-DNEVNEM OBDOBJU IZ ČLENA 4 TEGA SPORAZUMA
 Pogodbenici soglašata, da obdobje največ 90 dni v katerem koli 180-dnevnem obdobju iz člena 4 tega sporazuma pomeni neprekinjen obisk ali več zaporednih obiskov, katerih skupno trajanje ne presega 90 dni v katerem koli 180-dnevnem obdobju.
 Pojem „kateri koli“ se nanaša na gibljivo 180-dnevno referenčno obdobje, pri preverjanju, ali je zahteva v zvezi z 90 dni v katerem koli 180-dnevnem obdobju še vedno izpolnjena, pa se upošteva vsak dan bivanja v obdobju zadnjih 180 dni. To med drugim pomeni, da odsotnost v neprekinjenem obdobju 90 dni omogoča novo bivanje do 90 dni.
 SKUPNA IZJAVA O OBVEŠČANJU DRŽAVLJANOV O SPORAZUMU O ODPRAVI VIZUMSKE OBVEZNOSTI
 Ob upoštevanju pomembnosti, ki jo ima preglednost za državljane Evropske unije in Grenade, pogodbenici soglašata, da zagotovita celovito razširjanje informacij v zvezi z vsebino in posledicami sporazuma o odpravi vizumske obveznosti ter povezanimi zadevami, kot so pogoji za vstop.


text:
 12.1.2015
 ET
 Euroopa Liidu Teataja
 C 7/52
 6. oktoobril 2014 esitatud hagi – ZZ versus Siseturu Ühtlustamise Amet
 (Kohtuasi F-103/14)
 (2015/C 007/62)
 Kohtumenetluse keel: saksa
 Pooled
 Hageja: ZZ (esindaja: Heinrich Tettenborn)
 Kostja: Siseturu Ühtlustamise Amet
 Hagi ese ja sisu
 Nõue tühistada kostja otsus kohaldada hageja teenistuslepingu klauslit, mis näeb ette hageja teenistuslepingu lõpetamise juhul, kui hagejat ei kanta EPSO poolt tema ametikohale tööstusomandi erialal korraldatud järgmise üldise valikumenetluse reservnimekirja, valikumenetlustele OHIM/AD/01/13 ja OHIM/AST/02/13, ja nõue hüvitada talle sellest otsusest tingitud mittevaraline ja varaline kahju
 Hageja nõuded
 —
 tühistada ühtlustamisameti 28. novembri 2003. aasta kirjaga hagejale teatavaks tehtud ühtlustamisameti otsus kohaldada hageja teenistuslepingu 5. klauslit, mis näeb ette hageja teenistuslepingu lõpetamise juhul, kui hagejat ei kanta järgmise EPSO poolt tema ametikohale tööstusomandi erialal 31. oktoobril 2013 välja kuulutatud üldise valikumenetluse reservnimekirja, valikumenetlustele OHIM/AD/01/13 ja OHIM/AST/02/13,
 —
 mõista ühtlustamisametilt välja hageja kasuks vastavalt kohtu äranägemisele mõistliku suurusega kahjuhüvitis hagejale esimeses nõudes nimetatud otsustega tekitatud moraalse ja mittevaralise kahju hüvitamiseks, ja
 —
 mõista kohtukulud välja ühtlustamisametilt.


text:
 11.3.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 L 62/45
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΜΕΙΚΤΉΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ ΤΟΥ ΕΟΧ
 αριθ. 147/2009
 της 4ης Δεκεμβρίου 2009
 για την τροποποίηση του παραρτήματος XVIII (Υγεία και ασφάλεια κατά την εργασία, εργατικό δίκαιο και ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών) της συμφωνίας για τον ΕΟΧ
 Η ΜΕΙΚΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΕΟΧ,
 Έχοντας υπόψη τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, μετά την τροποποίησή της με το πρωτόκολλο προσαρμογής της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, εφεξής «η συμφωνία», και ιδίως το άρθρο 98,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1)
 Το παράρτημα XVIII της συμφωνίας τροποποιήθηκε με την απόφαση της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ αριθ. 51/2009 της 24ης Απριλίου 2009 (1).
 (2)
 Η οδηγία 2004/113/ΕΚ του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2004, για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών στην πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες και την παροχή αυτών (2), πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία,
 ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:
 Άρθρο 1
 Μετά το σημείο 21β (οδηγία 2006/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου) του παραρτήματος XVIII της συμφωνίας, παρεμβάλλεται το ακόλουθο σημείο:
 «21γ.
 32004 L 0113: Οδηγία 2004/113/ΕΚ, της 13ης Δεκεμβρίου 2004, για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών στην πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες και την παροχή αυτών (ΕΕ L 373 της 21.12.2004, σ. 37).
 Για τους σκοπούς της συμφωνίας, οι διατάξεις της οδηγίας προσαρμόζονται ως εξής:
 Στα άρθρα 5 και 17 η ημερομηνία “21η Δεκεμβρίου 2007” αντικαθίσταται από την ημερομηνία “30η Ιουνίου 2010”.».
 Άρθρο 2
 Τα κείμενα της οδηγίας 2004/113/ΕΚ στην ισλανδική και τη νορβηγική γλώσσα, τα οποία δημοσιεύονται στο συμπλήρωμα ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι αυθεντικά.
 Άρθρο 3
 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει στις 5 Δεκεμβρίου 2009, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν πραγματοποιηθεί προς τη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧ όλες οι κοινοποιήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 103 παράγραφος 1 της συμφωνίας (3).
 Άρθρο 4
 Η παρούσα απόφαση δημοσιεύεται στο τμήμα ΕΟΧ και στο συμπλήρωμα ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Βρυξέλλες, 4 Δεκεμβρίου 2009.
 Για τη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧ
 Η Πρόεδρος
 Oda Helen SLETNES
 (1) ΕΕ L 162 της 25.6.2009, σ. 32.
 (2) ΕΕ L 373 της 21.12.2004, σ. 37.
 (3) Έχουν αναφερθεί συνταγματικές απαιτήσεις.
 Κοινή δήλωση των συμβαλλόμενων μερών στην απόφαση αριθ. 147/2009 για την ενσωμάτωση της οδηγίας 2004/113/ΕΚ στη συμφωνία
 «Η οδηγία 2004/113/ΕΚ βασίζεται στο άρθρο 13 της συνθήκης ΕΚ που εισήγαγε η συνθήκη του Άμστερνταμ και δεν αντανακλά η συμφωνία ΕΟΧ. Η ενσωμάτωση της οδηγίας 2004/113/ΕΚ στη συμφωνία ΕΟΧ δεν θίγει το πεδίο εφαρμογής της συμφωνίας ΕΟΧ.»


text:
Edward Herbert Wright (September 28, 1863 in New York CityAugust 6, 1930 in Rochester, Minnesota) was an American politician and political activist who helped play a pivotal early role in African-American political participation in Chicago.
 A graduate of the College of the City of New York at 17 years old, Wright taught in New Jersey for three years. After his arrival in Chicago while looking for a job, Wright found odd jobs such as assisting a Pullman porter, working as a real estate office assistant and working in the registry department of the post office. He soon caught the eye of local elected officials, and was hired into the county clerk’s office. Wright participated in the 1888 Republican National Convention, which was hosted in Chicago, and was rewarded for his work by being hired as bookkeeper and railroad incorporation clerk in the secretary of state’s office, the first African-American to be appointed to a clerical position in state government. After Secretary Isaac N. Pearson's term ended, Wright left his position to work in the Chicago city clerk’s office for two years. He was then elected 1895 for a one-year term as South Town clerk, and helped secure the 1894 election of Theodore W. Jones as Cook County commissioner, the second African-American to be elected to the commission (and a relative of John Jones, the first African-American elected to the commission in 1872). By 1896, Wright became the third African-American county commissioner, and was also admitted to the bar that same year.
 As county commissioner, Wright continued to gain work for other African-Americans in Chicago, including Ferdinand Lee Barnett as the first African American assistant state’s attorney for Cook County. Upon being re-elected to the county commission in 1898, he secured election as president pro-tem of the body. However, after he failed to be re-elected in 1900, Wright spent the next fifteen years confined largely to activism for racial equality in Republican county committee meetings.
 When William Hale Thompson joined the race for mayor in 1915, Wright helped secure pledge cards for Thompson. After Thompson's election, he rewarded Wright with the position of assistant corporation counsel with a salary higher than any other African-American appointee. Wright took over Alderman Oscar Stanton De Priest's position as an organizational leader for Thompson's campaigns for senator and mayor, and was then appointed by Thompson as one of the attorneys for the Traction Commission in 1919. Wright gained increased political power when he was elected Republican committeeman of the Second Ward, a position which allowed him to nominate African-American state senators, state representatives and municipal judges and send delegates to Republican conventions. His most potent feat was nominating Albert George as a municipal judge in 1924.
 Wright's political continued until he and Thompson, who ran again for mayor in 1926, had a falling out over the nomination of a First Ward Republican committeeman. Wright backed a different candidate than Thompson, but the former's candidate lost, and Wright left politics altogether. Wright moved to Rochester, Minnesota, where he died in 1930.
 References
 1863 births
 1930 deaths
 Illinois lawyers
 Illinois Republicans
 Politicians from New York City


text:
 30.4.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 130/25
 Προσφυγή της 14ης Μαρτίου 2011 — Mangou κατά Συμβουλίου
 (Υπόθεση T-148/11)
 2011/C 130/52
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγων: Philippe Mangou (Αμπιτζάν, Ακτή του Ελεφαντοστού) (εκπρόσωποι: G. Collard και L. Aliot, δικηγόροι)
 Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 Αιτήματα του προσφεύγοντος
 Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να διαπιστώσει, όσον αφορά τον προσφεύγοντα, Philippe MANGOU, ότι ο κανονισμός ΕΕ 25/2011 του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2011, και η απόφαση 2011/18/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2011, που δημοσιεύθηκαν στις 15 Ιανουαρίου 2011 στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν δικαιολογούνται στην πράξη,
 —
 κατά συνέπεια,
 —
 να ακυρώσει τον κανονισμό 25/2011 του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2011, και την απόφαση 2011/18/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 14ης Ιανουαρίου 2011·
 —
 επικουρικώς, να διατάξει τη διαγραφή του ονόματος του Philippe MANGOU από τους καταλόγους που συνάπτονται στον ως άνω κανονισμό και στην ως άνω απόφαση.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Οι λόγοι ακυρώσεως και τα κύρια επιχειρήματα που προβάλλει o προσφεύγων είναι κατ’ ουσίαν όμοια ή παραπλήσια προς τα προβαλλόμενα στο πλαίσιο της υποθέσεως T-137/11, Guiai Bi Poin κατά Συμβουλίου.


text:
 7.1.2012
 SL
 Uradni list Evropske unije
 C 6/3
 Pritožba, ki jo je 21. septembra 2011 vložil Katinan Justin Koné zoper sklep Splošnega sodišča (peti senat) z dne 13. julija 2011 v zadevi Koné proti Svetu, T-349/11
 (Zadeva C-479/11 P)
 2012/C 6/04
 Jezik postopka: francoščina
 Stranki
 Pritožnik: Katinan Justin Koné (zastopniki: L. Bourthoumieux, J. Vergès, R. Dumas in M. Ceccaldi, odvetniki)
 Druga stranka v postopku: Svet Evropske unije
 Predlogi
 —
 Tožba, ki jo je vložil G. Katinan Justin Koné, naj se razglasi za dopustno;
 —
 sklep v zadevi T-349/11 z dne 13. julija 2011, s katerim je bila ugotovljena nedopustnost tožbe, naj se razveljavi;
 —
 zadeva naj se vrne Splošnemu sodišču, da bo pritožnik lahko uveljavljal svoje pravice;
 —
 Svetu Evropske unije naj se na podlagi členov 69 in 73 Poslovnika Sodišča naloži plačilo stroškov.
 Pritožbeni razlogi in bistvene trditve
 Pritožnik v utemeljitev pritožbe navaja te razloge:
 —
 Višjo silo zaradi vojne, ki povzroči pretrganje teka prekluzivnih rokov. Dogodki, ki je pritožnik doživel od meseca novembra 2010 v Slonokoščeni obali, pomenijo višjo silo v smislu člena 45 Statuta Sodišča Evropske unije, ker vojno stanje povzroči, da se prekluzivni roki za akte, ki jih je zoper njega sprejel Svet, pretrgajo.
 —
 Obstoječo višjo silo, ker pritožnik zaradi vojne ne more neomejeno izvrševati pravice do vložitve tožbe zoper akte, s katerimi so očitno kršene temeljne pravice.
 —
 Temeljne pravice in svoboščine prevladajo nad načelom pravne varnosti. Splošno sodišče je, ker se je za razglasitev nedopustnosti zahtevka pritožnika sklicevalo na načelo pravne varnosti, kršilo temeljno pravico dostopa do sodišča in pravico do obrambe. Pritožniku je bila tako vzeta pravica do izjave pred pristojnim sodiščem.
 —
 Nedovoljenost določitve roka zaradi oddaljenosti in roka za vložitev tožbe v primeru vojne. Roka zaradi oddaljenosti in roka za vložitev tožbe ni mogoče določiti naslovniku, ki prebiva v državi, v kateri poteka vojna. Taki roki se uporabljajo le v času miru in na evropski celini. Pritožnik prebiva na drugi celini, zaradi česar stroga uporaba člena 102 Poslovnika Splošnega sodišča v tem primeru nedvomno pomeni kršitev člena 6(1) Evropske Konvencije o varstvu človekovih pravic in temeljnih svoboščin in člena 263 Pogodbe o delovanju Evropske unije.
 —
 Prevlado člena 263 Pogodbe o delovanju Evropske unije. Člen 102 Poslovnika Splošnega sodišča izključuje spoštovanje kakršnekoli obveznosti obvestitve iz Pogodbe o delovanju Evropske unije, v kateri je določeno, da rok za vložitev tožbe začne teči od objave akta ali od obvestitve tožnika o njem, ali pa od dneva, ko je ta zanj izvedel. Člen 102 Poslovnika ne določa obveznosti obvestitve in ne upošteva dneva, ko je pritožnik dejansko izvedel za akt, s čimer omejuje besedilo in smisel člena 263 PDEU. Člen 102 zaradi tega postavlja pod vprašaj pravice, določene in varovane s Pogodbo, ki ima višjo pravno veljavo in ki jo institucije Evropske unije morajo spoštovati. Zato – ker pritožnik o izpodbijanih aktih ni bil obveščen, kar pomeni kršitev člena 263(5) Pogodbe o delovanju Evropske unije – bi rok za vložitev tožbe moral začeti teči šele od takrat, ko je izvedel za akte, sprejete zoper njega.
 —
 Resno kršitev temeljnih pravic in svoboščin. Načelo pravne varnosti, kot se je nanj sklicevalo Splošno sodišče, resno ogroža splošno pravno varnost, ker so naslovnikom, ki prebivajo zunaj Evropske unije in v državi v vojni, naložene sankcije, zoper katere ne morejo učinkovito uveljavljati svojih pravic do vložitve tožbe, ker o sankciji niso obveščeni.
 —
 Pritožnik podredno predlaga, naj se akti, ki jih je zoper njega sprejel Svet, zaradi resnosti kršitve temeljnih pravic in svoboščin razglasijo za nične. Ker so z izpodbijanimi akti kršene temeljne svoboščine, varovane z različnimi mednarodnimi pogodbami, mora Sodišče te akte razglasiti za nične, ker je njihova nezakonitost v nasprotju z veljavnim evropskim pravnim redom in ker zaradi resnosti kršitve varovanih temeljnih pravic in svoboščin ne bi smel biti naložen noben rok za vložitev tožbe.


text:
 15.8.2008
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 C 209/49
 Az Elsőfokú Bíróság 2008. július 8-i ítélete – Bizottság kontra Economidis
 (T-56/07. P. sz. ügy) (1)
 (Fellebbezés - Közszolgálat - Tisztviselők - Egységvezetői kinevezésről szóló bizottsági határozat megsemmisítése elsőfokú eljárásban - A felperes jelentkezésének elutasítása - Más jelentkező kinevezése - Az állás fizetési fokozatának az álláshirdetésben való meghatározása - Megalapozott fellebbezés - Folyamatban levő jogvita - A kereset elutasítása)
 (2008/C 209/86)
 Az eljárás nyelve: francia
 Felek
 Felperes: az Európai Közösségek Bizottsága (képviselők: J. Currall és G. Berscheid meghatalmazottak)
 Másik fél az eljárásban: Ioannis Economidis (Woluwé-St-Etienne, Belgium) (képviselők: S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis és E. Marchal ügyvédek)
 A felperest támogató beavatkozók: Európai Parlament (képviselők: C. Burgos és A. Lukošiūtė meghatalmazottak); az Európai Unió Tanácsa (képviselők: M. Simm és I. Sulce meghatalmazottak); és az Európai Közösségek Számvevőszéke (képviselők: T. Kennedy, J.-M. Stenier és B. Schäfer meghatalmazottak)
 Az ügy tárgya
 A Közszolgálati Törvényszéknek (második tanács) az F-122/05. sz., Economidis kontra Bizottság ügyben 2006. december 14-én hozott ítélete (az EBHT-ban még nem tették közzé) ellen benyújtott, és annak hatályon kívül helyezésére irányuló fellebbezés.
 Az ítélet rendelkező része
 1)
 Az Elsőfokú Bíróság az Európai Unió Közszolgálati Törvényszékének (második tanács) az F-122/05. sz., Economidis kontra Bizottság ügyben 2006. december 14-én hozott ítéletét (az EBHT-ban még nem tették közzé) hatályon kívül helyezi.
 2)
 Az Elsőfokú Bíróság az Ioannis Economidis által a Közszolgálati Törvényszékhez az F-122/05. sz. ügyben előterjesztett keresetet elutasítja.
 3)
 I. Economidis és a Bizottság maguk viselik a saját, az elsőfokú eljárás során a Közszolgálati Törvényszék előtti eljárásban, valamint a jelen másodfokú eljárásban felmerült költségeiket.
 4)
 Az Európai Parlament, az Európai Unió Tanácsa és az Európai Közösségek Számvevőszéke maguk viselik saját költségeiket.
 (1) HL C 95., 2007.4.28.


text:
 Avis juridique important
 |
 22000A0304(01)
 Accordo in forma di scambio di lettere tra la Comunità europea e la Repubblica di Malta recante modifica dell'accordo che istituisce un accordo di associazione
 Gazzetta ufficiale n. L 059 del 04/03/2000 pag. 0008 - 0009
 ACCORDO IN FORMA DI SCAMBIO DI LETTEREtra la Comunità europea e la Repubblica di Malta recante modifica dell'accordo che istituisce un accordo di associazioneA. Lettera della ComunitàBruxelles, addì 23 febbraio 2000.Signor ...,mi pregio far riferimento al regime commerciale per le importazioni di prodotti tessili originari di Malta nella Comunità di cui all'articolo 2 dell'allegato I dell'accordo che istituisce un'associazione tra la Comunità economica europea e Malta, modificato dall'articolo 5 del protocollo addizionale all'accordo che istituisce un'associazione tra la Comunità economica europea e Malta firmato il 27 ottobre 1977. Al fine di liberalizzare integralmente le importazioni tessili da Malta nel quadro del completamento della prima fase dell'accordo che istituisce un'associazione tra la Comunità economica europea e Malta e del processo di liberalizzazione avviato dalla Comunità nei confronti dei paesi mediterranei, è stato deciso di abrogare i massimali tariffari fissati all'articolo 2 dell'allegato I dell'accordo che istituisce un'associazione tra la Comunità economica europea e Malta.La prego di confermarmi che il Suo governo è d'accordo su quanto precede.Voglia accettare, Signor ..., l'espressione della mia profonda stima.Per il Consiglio dell'Unione europea>PIC FILE= "L_2000059IT.000802.EPS">B. Lettera di MaltaBruxelles, addì 23 febbraio 2000.Signor ...,mi pregio comunicarLe che ho ricevuto la Sua lettera in data odierna così redatta: "mi pregio far riferimento al regime commerciale per le importazioni di prodotti tessili originari di Malta nella Comunità di cui all'articolo 2 dell'allegato I dell'accordo che istituisce un'associazione tra la Comunità economica europea e Malta, modificato dall'articolo 5 del protocollo addizionale all'accordo che istituisce un'associazione tra la Comunità economica europea e Malta firmato il 27 ottobre 1977. Al fine di liberalizzare integralmente le importazioni tessili da Malta nel quadro del completamento della prima fase dell'accordo che istituisce un'associazione tra la Comunità economica europea e Malta e del processo di liberalizzazione avviato dalla Comunità nei confronti dei paesi mediterranei, è stato deciso di abrogare i massimali tariffari fissati all'articolo 2 dell'allegato I dell'accordo che istituisce un'associazione tra la Comunità economica europea e Malta.La prego di confermarmi che il Suo governo è d'accordo su quanto precede."Mi pregio confermarLe che il mio governo è d'accordo sul contenuto di questa lettera.Voglia accettare, Signor ..., l'espressione della mia profonda stima.Per il governo della Repubblica di Malta>PIC FILE= "L_2000059IT.000901.EPS">


text:
 10.11.2012
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 C 343/12
 Hotărârea Tribunalului din 26 septembrie 2012 — Italia/Comisia
 (Cauza T-84/09) (1)
 (FEOGA - Secțiunea «Garantare» - Cheltuieli excluse de la finanțare - Acțiuni de informare și de promovare a produselor agricole - Producția de ulei de măsline și de măsline de masă - Plăți tardive)
 2012/C 343/15
 Limba de procedură: italiana
 Părțile
 Reclamantă: Republica Italiană (reprezentanți: L. Ventrella și G. Palmieri, avvocati dello Stato)
 Pârâtă: Comisia Europeană (reprezentanți: F. Jimeno Fernández și P. Rossi, agenți)
 Obiectul
 Cerere de anulare a Deciziei 2008/960/CE a Comisiei din 8 decembrie 2008 de excludere de la finanțarea comunitară a anumitor cheltuieli efectuate de statele membre în cadrul secțiunii Garantare a Fondului european de orientare și garantare agricolă (FEOGA) și în cadrul Fondului european de garantare agricolă (FEGA), întrucât exclude anumite cheltuieli efectuate de Republica Italiană (JO L 340, p. 99)
 Dispozitivul
 1.
 Respinge acțiunea.
 2.
 Obligă Republica Italiană la plata cheltuielilor de judecată.
 (1) JO C 90, 18.4.2009.


text:
Abu Ali Haçane ibne Haitão (), conhecido também pela forma latinizada Alhazém (), foi um matemático, físico e astrônomo persa. Nasceu no ano 965 em Baçorá, (atual Iraque) e morreu em 1040 na cidade do Cairo. Foi pioneiro nos estudos da óptica, após Ptolomeu. Foi um dos primeiros a explicar o fenômeno dos corpos celestes no horizonte.
 Escreveu numerosas obras notáveis, pelo estilo e pelas observações sobre os fenômenos da refracção da luz, com especial incidência na refracção atmosférica ao nascer e ao pôr do sol.
 Em seu Livro de Óptica (), publicado no início do , propõe uma nova teoria sobre a visão. Embora diferente do modelo atualmente aceito, essa teoria foi revolucionária para a época em que foi proposta e é vista como um passo importante para a compreensão da visão.
 Outra contribuição importante sua foi para o método científico, Alhazém acreditava que uma hipótese devia ser provada por experimentos, seguindo procedimentos sistemáticos e que poderiam ser reproduzidos, assim já demonstrando similaridades do que hoje é considerado o método científico moderno, mais de mil anos atrás e séculos antes de Descartes..
 É considerado por muitos como o primeiro cientista, pelas suas contribuições na óptica, na astronomia, na física, na matemática, filosofia e pelo pensamento de que o conhecimento científico, só seria alcançado através de uma postura cética por parte do pesquisador, que deveria comprovar suas hipóteses pelo uso de experimentos e que estes poderiam ser reproduzidos.
 A UNESCO denominou o ano de 2015 como o Ano Internacional da Luz e homenageou Ibn Al-Haytham pelo milésimo aniversário da publicação do seu Livro de Óptica.
 Biografia
 Alhazém nasceu em 965 em Baçorá, na Pérsia Antiga e morreu em 1040 no Cairo. Pouco se sabe sobre a infância e a adolescência de Alhazém, ele fez parte de uma era em que a civilização muçulmana crescia intelectualmente de forma bastante considerável, com a criação de bibliotecas e escolas. Os primeiros estudos de sua vida foram dedicados ao estudo de religião. Contudo, Al-Haitham foi aos poucos tornando-se infeliz com seus estudos de religião e tomou a decisão de dedicar-se inteiramente à ciência, que ele achou muito bem descrita nos trabalhos de Aristóteles. Tendo tomado esta decisão, o resto de sua vida foi voltado ao estudo de Matemática, Física e outras ciências.
 Já no Egito, foi contratado pelo califa fatímida Aláqueme Biamir Alá por sua ideia de controlar o fluxo do Rio Nilo por meio de construções, mas logo Alhazém percebeu que esta era um tarefa impossível. Alhazém, para se salvar de uma punição do Califa, se declarou louco e foi posto em prisão domiciliar pelo Califa, só sendo liberto depois da morte de Aláqueme. Totalizando 10 anos, foi neste período que ele escreveu the Kitab al-Manazir, o Livro de Óptica, e quando, segundo as histórias, teve a ideia da Albait Almuzlim, câmera obscura em árabe, ao ver um feixe de luz atravessar um quarto escuro e perceber que ele projetava a imagem de objetos do lado de fora na parede contrária, descobrindo assim que a luz viaja em linha reta.
 Al-Haitham teria escrito cerca de 92 trabalhos, com apenas 55 deles ainda preservados.
 Seu trabalho em sete volumes sobre Óptica, Kitab al-Manazir, é considerado por muitos como a maior e mais importante contribuição de Alhazém. Foi traduzido para o latim como Opticae thesaurus Alhazeni em 1270, por Roberto Grosseteste. O maior trabalho prévio em Óptica havia sido o Almagesto, de Ptolomeu, e embora o trabalho de Alhazém não tenha tido a mesma influência que o Almagesto, ainda assim é considerado como a próxima grande contribuição ao assunto, tanto que foi chamado pelos estudiosos europeus de o segundo Ptolomeu.
 Contribuição científica
 Método científico
 O método de Alhazém dividia a pesquisa em 5 estágios:
 A pesquisa deve começar com as introduções e princípios do que se quer pesquisar, definindo o problema e todos os estudos e conhecimentos que fosse possível sobre o que estaria sendo pesquisado, ao invés de logo começar com o experimento;
 O segundo estágio é a dedução e o estudo do todo por meio das partes;
 Depois da separação das partes para o estudo do todo, são então vistas as particularidades das partes, para separá-las em categorias;
 Definir o que é relevante para a discussão e examinar isso em relação aos resultados do experimento;
 Analisar e criticar a hipótese para chegar à verdade. Essa análise leva a hipótese a ser mais resistente e mais perto da verdade.
 Atmosfera terrestre
 No ano de 1021, Alhazém procurou explicar o fenômeno da refração atmosférica e demonstrou que a refração da luz solar acontece apenas quando o disco solar está a abaixo dos 18° em relação à linha do horizonte e com base nisto concluiu que a altura da atmosfera terrestre deveria ser de aproximadamente 79 km, o que é bastante compatível com os resultados atuais. Alhazen também concluiu que a atmosfera reflete a luz, pelo fato de que as estrelas menos brilhantes do céu começam a desaparecer quando o sol ainda está 18° abaixo da linha do horizonte, indicando o término do crepúsculo ou o início do amanhecer.
 Contribuição para a física do corpo humano
 Alhazém também contribuiu para o estudo do corpo humano, devido sua teoria sobre a visão. Por meio dela, propôs que a visão ocorre através da luz e das cores que se espalham em linha reta, para todos os lados, a partir de cada ponto da superfície dos objetos, e atingem o olho, nele produzindo uma réplica bidimensional do que percebemos. Em seu Livro de Óptica, explicou que a luz e as cores produzem efeitos no olho: uma luz muito brilhante (como a do Sol, ou a luz solar refletida por um espelho) pode produzir dor e dano a esse, assim como luzes brilhantes que o atingem acarretam em consequências de certa duração — ao olhar para um lugar escuro depois de observar um corpo branco brilhante, a visão não é nítida durante algum tempo — e, também, objetos coloridos produzem efeitos temporários nos olhos.
 A abordagem de Alhazém é fortemente experimental e ele manteve praticamente a mesma descrição do olho que havia sido apresentada por Galeno () e outros autores antecessores. Porém, é necessário frisar que sua teoria não é aceita atualmente, apesar de sua importância para a compreensão do processo visual, uma vez que teve grande influência na Europa, pois Johannes Kepler (1571-1630) propôs as bases da teoria da visão que ainda é utilizada.
 Engenheiros do Iraque
 Físicos do Iraque
 Matemáticos do Iraque
 Matemáticos do século X
 Matemáticos do século XI
 Escritores do Iraque
 Filósofos islâmicos
 Astrônomos do século XI


type: legislation

text:
9. 7. 84 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 182/17
 αλιευτικού σκάφους διευκολύνει τις εργασίες του παρατηρητή που επιβαίνει του σκάφους,
 εφόσον αυτό ασκεί αλιευτική δραστηριότητα στη ζώνη διακανονισμού.
 Εφόσον η πρόταση αυτή είναι αποδεκτή από την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, θα
 επιθυμούσα εξάλλου η παρούσα επιστολή και η σχετική απάντηση εκ μέρους σας να απο
 τελέσουν διακανονισμό μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της κυβερ
 νήσεως του Καναδά, η οποία θα τεθεί σε ισχύ την ημερομηνία κατά την οποία τα μέρη θα
 γνωστοποιήσουν αμοιβαία την ολοκλήρωση των αναγκαίων διαδικασιών προς το σκοπό
 αυτό. Θα παραμείνει σε ισχύ μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1987, αν δεν τεθεί τέλος εκ μέρους
 ενός των μερών μέσω καταγγελίας που θα γνωστοποιηθεί τουλάχιστον έξι μήνες πριν.
 Θα σας ήμουν υπόχρεος, αν θέλατε να μου γνωρίσετε τη συμφωνία της Ευρωπαϊκής Οικο
 νομικής Κοινότητας στα ανωτέρω μέτρα.»
 Έχω την τιμή να σας επιβεβαιώσω ότι η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα συμφωνεί με το
 περιεχόμενο της επιστολής αυτής.
 Εφιστώ την προσοχή στο γεγονός ότι η παρούσα επιστολή θα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφη
 μερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις επτά επίσημες γλώσσες της Κοινότητας, και όλα τα
 κείμενα θα είναι αυθεντικά.
 Παρακαλώ δεχθείτε τη διαβεβαίωση της βαθύτατης εκτίμησης μου.
 Για την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα
 Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 358/79 περί
 των αφρωδών οίνων των παραγομένων στην Κοινότητα, που ορίζονται στο σημείο 13 του
 παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 337/79
 COM(84) 283 τελικό
 (Υποβληθείσα από την Επιτροπή στο Συμβούλιο στις 5 Ιουνίου 1984)
 (84/C 182/07)
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΏΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, καθορισθεί ότι οι διατάξεις που διέπουν την κατεργασία
 των «αφρωδών οίνων ποιότητας» εφαρμόζονται επίσης
 Έχοντας υπόψη: στους «αφρώδεις οίνους ποιότητας που παράγονται εντός
 καθορισμένων περιοχών»'
 τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής
 Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 43,
 ότι με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 337/79 (3), όπως τρο
 την πρόταση της Επιτροπής, ποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1595/83 (4),
 γίνεται δεκτή, από την τροποποίηση του από τον κανονι
 τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σμό (ΕΟΚ) αριθ. 453/80 (5), η χρησιμοποίηση του ανακα-
 θαρισθέντος συμπυκνωμένου γλεύκους σταφυλής για την
 Εκτιμώντας: αύξηση του φυσικού αλκοολικού τίτλου κατ' όγκο των
 επιτραπέζιων οίνων και των αφρωδών οίνων ποιότητας
 ότι η αποκτηθείσα πείρα οδηγεί στο να επέλθουν ορισμέ που παράγονται εντός καθορισμένων περιοχών ότι πρέ
 νες τροποποιήσεις στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 358/79 πει, κατά συνέπεια, να γίνει επίσης δεκτή η χρησιμοποί
 του Συμβουλίου ('), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από ηση του εν λόγω γλεύκους για τη σύνθεση του liqueur de
 τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3456/80 (2), για να ληφθεί tirage και του liqueur d'expedition'
 υπόψη η τεχνολογική εξέλιξη και να διασφαλισθεί η
 συνάφεια των διαφόρων διατάξεων που αφορούν την
 κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς" ότι λαμβανομένης υπόψη της αυξήσεως του ελάχιστου
 φυσικού αλκοολικού τίτλου στις διάφορες αμπελοοινικές
 ότι, για την καλύτερη ενημέρωση των παραγωγών αφρω ζώνες, που προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΟΚ)
 δών οίνων, του εμπορίου και των καταναλωτών πρέπει να
 (3) ΕΕ αριθ. L 54 της 5. 3. 1979, σ. 1.
 (') ΕΕ αριθ. L 54 της 5. 3. 1979, σ. 130. (45) ΕΕαριθ. L 163 της 22. 6. 1983, σ. 48.
 (2) ΕΕ αριθ. L 360 της 31. 12. 1980, σ. 18. () ΕΕαριθ. L 57 της 29. 2. 1980,σ. 1.
 ---pagebreak--- Αριθ. C 182/18 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 9. 7. 84
 αριθ (') για να εξασφαλισθεί μια καλύτερη ωριμότητα στους αφρώδεις οίνους ποιότητος που παράγονται
 των οίνων που χρησιμοποιούνται στην οινοποίηση, πρέ εντός καθορισμένων περιοχών που ανταποκρίνονται
 πει να προσαρμοσθεί επίσης ο ελάχιστος φυσικός αλκοο στις διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 338/79.»
 λικός τίτλος των συστατικών του cuvee που προορίζονται
 για την παραγωγή αφρώδους οίνου'
 2. Στο άρθρο 4 παράγραφοι 1 και 2 προστίθεται μετά
 ότι για λόγους συστηματοποίησης και σαφήνειας πρέπει τους όρους «συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλής» η
 να καταργηθεί το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΟΚ) ακόλουθη περίπτωση:
 αριθ. 358/79 οι διατάξεις του οποίου περιλαμβάνονται «— ανακαθαρισθέν συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυ
 στους γενικούς κανόνες για την περιγραφή και την λής».
 παρουσίαση των αφρωδών οίνων και των αεριούχων
 αφρωδών οίνων, που καθορίζονται δυνάμει του
 άρθρου 54 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 3. Το άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο δ) αντικαθίστα
 αριθ. 337/79·
 ται από το ακόλουθο κείμενο:
 «δ) ότι δεν γίνεται υπέρβαση των κατωτέρω ορίων
 ότι προκύπτει από έκθεση την οποία η Επιτροπή υπέβαλε του αλκοολικού τίτλου:
 στο Συμβούλιο κατόπιν αιτήσεως του (2) ότι η ελάττωση — 3,5 °/ο κατ' όγκον για το cuvee που αποτε
 των συνολικών μέγιστων ορίων σε διοξείδιο του θείου λείται από συστατικά που προέρχονται από
 των αφρωδών οίνων είναι σύμφωνη με τις σημερινές την αμπελουργική ζώνη Α, με την επιφύ
 οινολογικές γνώσεις και την τεχνολογική πρόοδο' ότι, λαξη ότι ο φυσικός αλκοολικός τίτλος
 για να περιορισθεί η χρήση όλων των προσθέτων των καθενός από αυτά τα συστατικά είναι του
 τροφίμων στο απαραίτητο όριο, ενδείκνυται τα συνολικά λάχιστον ίσος με 6 °/ο κατ' όγκο, εξαιρέσει
 μέγιστα όρια σε διοξείδιο του θείου να μειωθούν κατά του τμήματος της ζώνης που αντιστοιχεί
 25 ml ανά λίτρο για όλους τους αφρώδεις οίνους' στις καθορισμένες περιοχές Mosel-Saar-
 Ruwer, Ahr, Mittelrhein και Moselle Luxem-
 bourgeoise για την οποία ο αλκοολικός
 ότι η εφαρμογή των συγχρόνων μεθόδων κατεργασίας, η αυτός τίτλος καθορίζεται σε 5,5 ο/ο κατ'
 ευαισθησία ορισμένων οίνων που χρησιμοποιούνται για όγκο'
 την σύνθεση της cuvee και το ποιοτικό επίπεδο της παρα
 γωγής δικαιολογούν τη μείωση της ελάχιστης διάρκειας εντούτοις, σε έτη εξαιρετικά δυσμενών κλι
 της διαδικασίας κατεργασίας για τους αφρώδεις οίνους ματικών συνθηκών, το όριο που αναφέρεται
 ποιότητος από 9 σε 6 μήνες, όταν η ζύμωση που προορίζε στο προηγούμενο εδάφιο μπορεί να ανέλθει
 ται να τους καταστήσει αφρώδεις γίνεται σε cuvee closed' σε 4,5 °/ο κατ' όγκο, με την επιφύλαξη ότι ο
 φυσικός αλκοολικός τίτλος κατ' όγκο καθε
 νός των συστατικών του cuvee είναι τουλά
 χιστον ίσος με 6 ή 5,5 ο/ο κατ' όγκο αντι
 ότι για να προβλεφθεί ότι η κατεργασία των αφρωδών
 στοίχως,
 οίνων ποιότητος αρωματικού τύπου περιορίζεται στη
 χρήση παραδοσιακών πρακτικών έχει σημασία να διευ — 2,5 °/ο κατ' όγκο για το cuvee που αποτελεί
 κρινισθεί ότι αυτοί οι αφρώδεις οίνοι παράγονται μόνο ται από συστατικά προερχόμενα από την
 από γλεύκη σταφυλής ή από γλεύκη μερικώς ζυμωθέντα αμπελουργική ζώνη Β, με την επιφύλαξη ότι
 που προέρχονται από ορισμένες ποικιλίες και των οποίων ο φυσικός αλκοολικός τίτλος κατ' όγκο
 η ζύμωση έχει εμποδισθεί διά καταψύξεως, καθενός των συστατικών αυτών είναι του
 λάχιστον ίσος με 7 °/ο κατ' όγκο'
 εντούτοις, σε έτη εξαιρετικά δυσμενών κλι
 ματικών συνθηκών, το όριο που αναφέρεται
 στο προηγούμενο εδάφιο, μπορεί να ανέλθει
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: σε 3,5 °/ο κατ' όγκο, με την επιφύλαξη ότι ο
 φυσικός αλκοολικός τίτλος κατ' όγκο καθε
 Άρθρο 1 νός από τα συστατικά του cuvee είναι του
 λάχιστον ίσος με 7 °/ο κατ' όγκο,
 Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 358/79 τροποποιείται ως εξής: — 2 ο/ο κατ' όγκο για το cuvee που αποτελείται
 1. Το άρθρο 2 συμπληρώνεται από το ακόλουθο εδά από συστατικά προερχόμενα από τις αμπε
 φιο: λουργικές ζώνες ΓΙ α), ΓΙ β), ΓII ή ΓIII,
 με την επιφύλαξη ότι ο φυσικός αλκοολικός
 τίτλος κατ' όγκο καθενός από τα συστατικά
 «Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού, εκτός από είναι τουλάχιστον ίσος με 8 °/ο, 8,5 °/ο, 9 °/ο
 τις διατάξεις του τίτλου II, εφαρμόζονται επίσης ή 9,5 °/ο κατ' όγκο αντιστοίχως.
 (') COM(83) 639 τελικό της 25. 11. 1983. Τα ανωτέρω όρια δεν εμποδίζουν την εφαρμογή
 (2) COM(81) 730 τελικό της 30. 11. 1981. των διατάξεων που προβλέπονται στο άρθρο 48
 ---pagebreak--- 9. 7. 84 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 182/19
 παράγραφος 3 στοιχείο α) δεύτερο εδάφιο του 9. Το άρθρο 17 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κεί
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 337/79 στα cuvees που μενο :
 προορίζονται για την παραγωγή αφρωδών « Άρθρο 17
 οίνων, και μέχρι τις 31 Αυγούστου 1987, στα
 cuvees που προορίζονται για την παραγωγή 1. Η διάρκεια της διαδικασίας επεξεργασίας των
 αφρωδών οίνων ποιότητος, εκτός από τους αφρωδών οίνων ποιότητας, περιλαμβανομένης της
 αφρώδεις οίνους ποιότητος που παράγονται παλαιώσεως στην επιχείρηση παραγωγής και υπολο
 εντός καθορισμένων περιοχών. γιζόμενης από την αρχή της ζυμώσεως που προορίζε
 ται να τους καταστήσει αφρώδεις, δεν μπορεί να
 4. Το άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο στ) αντικαθίστα είναι:
 ται από το ακόλουθο κείμενο: α) κατώτερη από 6 μήνες, όταν η ζύμωση που
 «στ) ότι ο εμπλουτισμός διά της χρησιμοποιούμενης προορίζεται να καταστήσει του οίνους αφρώδεις
 μεθόδου, εκτός όσον αφορά τη χρησιμοποίηση έλαβε χώρα σε cuvee closed'
 ανακαθαρισθέντος συμπυκνωμένου γλεύκους β) κατώτερη από 9 μήνες, όταν η ζύμωση που
 σταφυλής, εφαρμόζεται κατά παράδοση ή κατ' προορίζεται να καταστήσει τους οίνους αφρώ
 εξαίρεση στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος σύμ δεις έλαβε χώρα σε φιάλη.
 φωνα με τη νομοθεσία που ίσχυε στις 24 Νοεμ 2. Η διάρκεια της ζυμώσεως που αναφέρεται στην
 βρίου 1974.» παράγραφο 1 στοιχείο α) και η παρουσία των οίνων
 5. το άρθρο 8 καταργείται. με τις οινολάσπες δεν μπορεί να είναι κατώτερη των
 75 ημερών. Εντούτοις, αν η ζύμωση αυτή λαμβάνει
 6. Το άρθρο 12 τροποποιείται ως εξής: χώρα στο εσωτερικό δοχείων εφοδιασμένων με
 μηχανισμό αναδεύσεως, η ελάχιστη διάρκεια είναι
 α) Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακό
 30 ημέρες.
 λουθο κείμενο:
 3. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος
 «1. Με την επιφύλαξη πλέον περιοριστικών άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που
 διατάξεων τις οποίες μπορούν να εφαρμόσουν προβλέπεται στο άρθρο 67 του κανονισμού (ΕΟΚ)
 τα κράτη μέλη στους αφρώδεις οίνους που παρά αριθ. 337/79.»
 γονται στην επικράτεια τους, η ολική περιεκτι
 κότητα σε διοξείδιο του θείου των αφρωδών 10. Το άρθρο 18 παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το
 οίνων δεν μπορεί να υπερβεί τα 225 χιλιοστό ακόλουθο κείμενο:
 γραμμα ανά λίτρο.» «1. Οι αφρώδεις οίνοι ποιότητος αρωματικού
 τύπου δεν μπορούν να παρασκευασθούν παρά μόνο
 β) Η παράγραφος 3 καταργείται. χρησιμοποιώντας για τη σύνθεση του cuvee, αποκλει
 γ) Η παράγραφος 4 αντικαθίσταται από το ακό στικά, γλεύκη σταφυλής ή μερικώς ζυμωθέντα ή
 λουθο κείμενο: γλεύκη σταφυλής,
 «Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος — που προέρχονται από ποικιλίες αμπέλου των
 άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία οποίων ο κατάλογος αναφέρεται στο παράρ
 που προβλέπεται στο άρθρο 67 του κανονισμού τημα, και
 (ΕΟΚ) αριθ. 337/79.» — που έχουν εμποδισθεί να ζυμωθούν διά καταψύ
 ξεως.
 7. Το άρθρο 15 παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το
 ακόλουθο κείμενο: Η προσθήκη ενός liquer d'expedition απαγορεύεται.
 «1. Για την παρασκευή του liquer de tirage που Εντούτοις, αφρώδης οίνος ποιότητας αρωματικού,
 προορίζεται για την παραγωγή ενός αφρώδους οίνου τύπου μπορεί να παραχθεί χρησιμοποιώντας, για την
 ποιότητος, δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν, εκτός σύνθεση του cuvee, οίνους που προέρχονται από την
 της σακχαρόζης ή του ανακαθαρισθέντος συμπυκνω ποικιλία αμπέλου "Prosecco" που συγκομίσθηκαν
 μένου γλεύκους σταφυλής, παρά μόνο: στις περιοχές Trentino-Alto Adige, Veneto και Friuli-
 — γλεύκος σταφυλής ή μερικώς ζυμωθέν γλεύκος Venezia Giulia.»
 σταφυλής, από τα οποία μπορεί να παραχθεί
 11. To άρθρο 22 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κεί
 οίνος κατάλληλος να δώσει επιτραπέζιο οίνο,
 μενο :
 — οίνοι κατάλληλοι να δώσουν επιτραπέζιο οίνο,
 « Άρθρο 22
 — επιτραπέζιοι οίνοι, ή Οι αφρώδεις οίνοι κατά την έννοια του παραρτήμα
 — v.q.p.r.d.» τος 11 σημείο 13 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 337/79
 που συμφωνούν προς τις διατάξεις του παρόντος
 8. Το άρθρο 16 τροποποιείται ως εξής: κανονισμοί) που ίσχυε κατά την επεξεργασία τους,
 α) Η παράγραφος Ι αντικαθίσταται από το ακό και των οποίων οι όροι για την επεξεργασία ή ορι
 λουθο κείμενο: σμένα αναλυτικά χαρακτηριστικά δεν συμφωνούν
 πλέον με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού
 «1. Η ολική περιεκτικότητα σε διοξείδιο του συνεπεία τροποποιήσεως που επήλθε σε αυτόν, είναι
 θείου των αφρωδών οίνων ποιότητας δεν μπορεί δυνατόν να κατέχονται εν όψει πωλήσεως, να τίθε
 να υπερβεί τα 175 χιλιοστόγραμμα ανά λίτρο.» νται σε κυκλοφορία και να εξάγονται μέχρις ότου
 β) Η παράγραφος 3 καταργείται. εξαντληθούν τα αποθέματα».
 ---pagebreak--- Αριθ. C 182/20 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 9. 7. 84
 Άρθρο 2 Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα
 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 1η Σεπτεμ μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
 βρίου 1984.
 Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου για τροποποίση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 338/79 περί
 καθορισμού ειδικών διατάξεων σχετικών με τους αφρώδεις οίνους ποιότητος που παράγονται
 εντός καθορισμένων περιοχών
 COM(84) 283 τελικό
 (Υποβληθείσα από την Επιτροπή στο Συμβούλιο στις 5 Ιουνίου 1984)
 (84/C 182/08)
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, κάθε λύση της συνέχειας ως προς τη νομοθεσία που εφαρ
 μόζεται στους αφρώδεις οίνους ποιότητας,
 Έχοντας υπόψη:
 τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής
 Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 43,
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
 την πρόταση της Επιτροπής,
 τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Άρθρο 1
 Εκτιμώντας: Το άρθρο 12 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 338/79 τροπο
 ποιείται ως εξής:
 ότι προκύπτει από το άρθρο 2 δεύτερο εδάφιο του κανο
 1. Οι παράγραφοι 3, 4, 6 και 7 καταργούνται με αποτέ
 νισμού (ΕΟΚ) αριθ. 358/79 του Συμβουλίου ('), όπως τρο
 λεσμα από την 1η Σεπτεμβρίου 1984.
 ποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ)
 αριθ , ότι οι διατάξεις του εν λόγω κανονισμού, εξαι 2. Η παράγραφος 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο
 ρέσει του τίτλου II, εφαρμόζονται επίσης, από την κείμενο:
 1η Σεπτεμβρίου 1984, στους αφρώδεις οίνους ποιότητας «5. Για τους v.m.q.p.r.d που παράγονται στην Ιτα
 που παράγονται εντός καθορισμένων περιοχών που αντα λία, των οποίων η επεξεργασία άρχισε μεταξύ 1ης
 ποκρίνονται στις διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) Σεπτεμβρίου 1983 και της 31ης Αυγούστου 1984, η
 αριθ. 338/79 του Συμβουλίου (2), όπως τροποποιήθηκε διάρκεια της διαδικασίας της επεξεργασίας μπορεί
 τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2145/82 (3)- να είναι κατώτερη από 9 μήνες αλλά όχι κατώτερη
 ότι πρέπει κατά συνέπεια να καταργηθούν, με ισχύ από από 6 μήνες, εφόσον ο εν λόγω v.m.q.p.r.d έχει καθο
 την 1η Σεπτεμβρίου 1984, οι παράγραφοι 3, 4, 6 και 7 του ριστεί από εθνική ρύθμιση που εκδόθηκε πριν από
 άρθρου 12 αυτού του κανονισμού' την 1η Σεπτεμβρίου 1981.»
 ότι, εξάλλου, πρέπει να παραταθεί κατά ένα έτος η παρέκ
 κλιση που προβλέπεται στο άρθρο 12 παράγραφος 5 του Άρθρο 2
 κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 338/79, η οποία αποδέχεται
 μικρότερη διάρκεια της διαδικασίας επεξεργασίας για
 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα
 ορισμένους αφρώδεις οίνους ποιότητος που παράγονται
 από τη δημοσίευση του στην Επίσημη Εφημερίδα των
 σε καθορισμένες περιοχές της Ιταλίας για να αποφευχθεί
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
 (') ΕΕ αριθ. L 54 της 5. 3. 1979, σ. 130. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα
 (2) ΕΕαριθ. L 54 της 5. 3. 1979, σ. 48.
 (3) ΕΕαριθ. L 227 της 3. 8. 1982, σ. 10. μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.