type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Pomembno pravno obvestilo
 |
 21996D0613(09)
 Uradni list L 140 , 13/06/1996 str. 0041 - 0041
 Sklep Skupnega odbora EGPšt. 45/95z dne 22. junija 1995o spremembi Priloge II (Tehnični predpisi, standardi, preskušanje in certificiranje) k Sporazumu EGPSKUPNI ODBOR EGP JE -ob upoštevanju Sporazuma o Evropskem gospodarskem prostoru, kakor ga spreminja Protokol o prilagoditvi Sporazuma o Evropskem gospodarskem prostoru, v nadaljnjem besedilu "Sporazum", in zlasti člena 98 Sporazuma,ker je bila Priloga II k Sporazumu spremenjena s Sklepom št. 17/95 Skupnega odbora EGP z dne 24. februarja 1995 [1];ker je treba Direktivo 94/48/ES Evropskega parlamenta in Sveta z dne 7. decembra 1994 o trinajsti spremembi Direktive 76/769/EGS o približevanju zakonov in drugih predpisov držav članic v zvezi z omejitvami pri trženju in uporabi nekaterih nevarnih snovi in pripravkov [2] vključiti v Sporazumker je treba Direktivo Evropskega parlamenta in Sveta 94/60/ES z dne 20. decembra 1994 o štirinajsti spremembi Direktive 76/769/EGS o približevanju zakonov in drugih predpisov držav članic v zvezi z omejitvami pri trženju in uporabi nekaterih nevarnih snovi in pripravkov [3] vključiti v Sporazum -SKLENIL:Člen 1V točki 4 (Direktiva Sveta 76/769/EGS) v poglavju XV Priloge II k Sporazumu se doda naslednja alinea:"— 394 L 0048: Direktiva 94/48/ES Evropskega parlamenta in Sveta z dne 7. decembra 1994 (UL L 331, 21.12.1994, str. 7).— 394 L 0060: Direktiva Evropskega parlamenta in Sveta 94/60/ES z dne 20. decembra 1994 (UL L 365, 31.12.1994, str. 1).".Člen 2Besedila Direktive Evropskega parlamenta in Sveta 94/48/ES in Direktive Evropskega parlamenta in Sveta 94/60/ES v islandskem in norveškem jeziku, ki so priložena ustreznim jezikovnim različicam tega sklepa, so verodostojna.Člen 3Ta sklep začne veljati 1. julija 1995 pod pogojem, da so bila Skupnemu odboru EGP predložena vsa uradna obvestila v skladu s členom 103(1) Sporazuma.Člen 4Ta sklep se objavi v sklopu EGP in v Dopolnilu EGP Uradnega lista Evropskih skupnosti.V Bruslju, 22. junija 1995Za Skupni odbor EGPPredsednikP. Benavides[1] UL L 83, 13.4.1995, str. 48.[2] UL L 331, 21.12.1994, str. 7.[3] UL L 365, 31.12.1994, str. 1.--------------------------------------------------


type: legislation

text:
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Βρυξέλλες, 27.7.2017
 COM(2017) 389 final
 2017/0178(NLE)
 Πρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για την υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ
 Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 610/2013, της 26ης Ιουνίου 2013,
 1
 (εφεξής: η τροποποίηση του κώδικα συνόρων του Σένγκεν), τροποποίησε τη Σύμβαση για την εφαρμογή της Συμφωνίας του Σένγκεν
 2
 (ΣΕΣ), τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 562/2006
 3
 (τον κώδικα συνόρων του Σένγκεν) και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 810/2009
 4
 (τον κώδικα θεωρήσεων) και — μεταξύ άλλων — όρισε εκ νέου την έννοια της «βραχείας διαμονής» για τους υπηκόους τρίτων χωρών στον χώρο Σένγκεν. Από τις 18 Οκτωβρίου 2013, για τους υπηκόους τρίτων χωρών — ανεξαρτήτως αν υπόκεινται σε υποχρέωση θεώρησης ή απαλλάσσονται από αυτή — οι οποίοι σκοπεύουν να ταξιδέψουν στον χώρο Σένγκεν για βραχεία διαμονή, η ανώτατη διάρκεια επιτρεπόμενης διαμονής ορίζεται ως «90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών». Σε αντίθεση με τον ορισμό που ίσχυε έως τις 18 Οκτωβρίου 2013 (τρεις μήνες κατά τη διάρκεια εξάμηνης περιόδου από την ημερομηνία της πρώτης εισόδου), η νέα προσέγγιση είναι ακριβέστερη, καθορίζοντας τη διάρκεια σε ημέρες αντί για μήνες. Επιπλέον, η φράση «από την ημερομηνία της πρώτης εισόδου», που δημιούργησε πολλές αμφιβολίες και ερωτήματα, καταργήθηκε από τον ορισμό.
 Με την τροποποίηση του κώδικα συνόρων του Σένγκεν θεσπίστηκαν όλες οι απαραίτητες αλλαγές στο κεκτημένο της ΕΕ στους τομείς των θεωρήσεων και των συνόρων, δηλ. στη ΣΕΣ, στον κώδικα συνόρων του Σένγκεν, τον κώδικα θεωρήσεων και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 539/2001
 5
 . Ωστόσο, η έννοια της βραχείας διαμονής κατοχυρώνεται και σε διεθνείς συμφωνίες που έχει συνάψει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι συμφωνίες απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης που έχουν συναφθεί με την Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
 6
 , τις Μπαχάμες
 7
 , τα Μπαρμπάντος
 8
 , τη Βραζιλία
 9
 , τον Μαυρίκιο
 10
 , τον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις
 11
 και τις Σεϋχέλλες
 12
 εξακολουθούν να παραπέμπουν στον παλαιό ορισμό («τρεις μήνες ανά εξάμηνο από την ημερομηνία της πρώτης εισόδου»
 13
 ) κατά τον καθορισμό της διάρκειας της διαμονής χωρίς υποχρέωση θεώρησης.
 Στις 16 Ιουλίου 2014, η Επιτροπή εξέδωσε σύσταση για απόφαση του Συμβουλίου που εγκρίνει την έναρξη διαπραγματεύσεων για την τροποποίηση της συμφωνίας απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των προαναφερόμενων χωρών
 14
 , η οποία εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 9 Οκτωβρίου 2014
 15
 . Σκοπός ήταν να εφαρμοστεί έναντι των εν λόγω επτά χωρών ο νέος ορισμός της βραχείας διαμονής, όπως προβλέπεται από την τροποποίηση του κώδικα συνόρων του Σένγκεν. Επιπλέον, ο ορισμός της «βραχείας διαμονής» στις συμφωνίες απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης σε ημέρες, και όχι σε μήνες, είναι λιγότερο περίπλοκο να ελεγχθεί και να υπολογιστεί με ηλεκτρονικά μέσα/μέσα ΤΠ, και, ως εκ τούτου, καταλληλότερος για τα κεντρικά συστήματα διαχείρισης των συνόρων, όπως το προτεινόμενο σύστημα εισόδου/εξόδου (ΣΕΕ)
 16
 .
 Μετά την έγκριση του Συμβουλίου, η Επιτροπή άρχισε διαπραγματεύσεις για την τροποποίηση των συμφωνιών απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης με τις επτά χώρες (Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, Μπαχάμες, Μπαρμπάντος, Βραζιλία, Μαυρίκιος, Άγιος Χριστόφορος και Νέβις και Σεϋχέλλες).
 Οι διαπραγματεύσεις με τη Δημοκρατία του Μαυρίκιου ολοκληρώθηκαν επιτυχώς με τη μονογράφηση της τροποποιητικής συμφωνίας στις 11 Νοεμβρίου 2016. Αμφότερα τα συμβαλλόμενα μέρη συμφώνησαν να εγκρίνουν τον νέο ορισμό της «βραχείας διαμονής» σε ολόκληρη τη συμφωνία απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης μεταξύ της ΕΕ και του Μαυρίκιου. Επιπλέον, η συμφωνία συνεπάγεται την τροποποίηση λίγων τεχνικών λεπτομερειών (βλ. κατωτέρω), αλλά όλες οι τροποποιήσεις είναι ασήμαντες για τους ταξιδιώτες.
 Η ειδική κατάσταση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας αποτυπώνεται στο προοίμιο της συμφωνίας.
 2.ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ, ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ
 •Νομική βάση
 Η συμφωνία απαιτεί την έγκριση αμφότερων των συμβαλλόμενων μερών σύμφωνα με τις αντίστοιχες διαδικασίες τους. Από την πλευρά της Ένωσης, απαιτείται η έκδοση αποφάσεων του Συμβουλίου σχετικά με την υπογραφή και τη σύναψη της συμφωνίας.
 Η παρούσα πρόταση υποβάλλεται στο Συμβούλιο προκειμένου να εγκριθεί η υπογραφή της συμφωνίας για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή.
 Η συμφωνία διασφαλίζει τη νομική συνοχή, καθώς και την εναρμόνιση μεταξύ των κρατών μελών, ακολουθώντας τον νέο ορισμό της βραχείας διαμονής, όπως προβλέπεται από την τροποποίηση του κώδικα συνόρων του Σένγκεν, η οποία παρέχει σαφή ερμηνεία της «βραχείας διαμονής».
 Η νομική βάση για την παρούσα συμφωνία είναι το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχείο α) της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), σε συνδυασμό με το άρθρο 218.
 Η Ένωση δεν έχει αρμοδιότητα να τροποποιεί συμφωνίες απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης που θα δέσμευαν τις τέσσερις χώρες που είναι συνδεδεμένες με την υλοποίηση του κεκτημένου του Σένγκεν, συμπεριλαμβανομένης της κοινής πολιτικής στον τομέα των θεωρήσεων. Προκειμένου να εξασφαλιστεί εναρμονισμένη προσέγγιση και εφαρμογή των διατάξεων σχετικά με τη διάρκεια της επιτρεπόμενης διαμονής εντός του χώρου Σένγκεν, στη συμφωνία περιλαμβάνεται κοινή δήλωση, στην οποία δηλώνεται από τον Μαυρίκιο, αφενός, και την Ισλανδία, το Λιχτενστάιν, τη Νορβηγία και την Ελβετία, αφετέρου, η επιθυμία να τροποποιήσουν αναλόγως τις υφιστάμενες οικείες διμερείς συμφωνίες απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης.
 •Επικουρικότητα (σε περίπτωση μη αποκλειστικής αρμοδιότητας)
 Αν ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη σε διεθνή συμφωνία είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, τότε τυχόν τροποποίηση της εν λόγω συμφωνίας δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί νομικά από τα ίδια τα κράτη μέλη. Η συμφωνία απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης με τη Δημοκρατία του Μαυρίκιου έχει συναφθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ως εκ τούτου, απαιτείται δράση σε ενωσιακό επίπεδο.
 Επιπλέον, η σύναψη των συμφωνιών απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης με τα κράτη μέλη θα επηρέαζε το ενωσιακό κεκτημένο στον τομέα των θεωρήσεων (άρθρο 3 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ).
 •Αναλογικότητα
 Η παρούσα πρόταση δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του επιδιωκόμενου στόχου, δηλαδή την τροποποίηση της υφιστάμενης συμφωνίας απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης μεταξύ της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου και της Ένωσης.
 3.ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ
 Η πρόταση δεν συνεπάγεται πρόσθετο κόστος για τον προϋπολογισμό της ΕΕ.
 4. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΩΝ, ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ
 •Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη
 Στις 9 Οκτωβρίου 2014, το Συμβούλιο εξέδωσε οδηγίες διαπραγμάτευσης, με τις οποίες εξουσιοδότησε την Επιτροπή να αρχίσει διαπραγματεύσεις με τη Δημοκρατία του Μαυρίκιου για την τροποποίηση της συμφωνίας απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης μεταξύ των δύο μερών. Τα κράτη μέλη ενημερώθηκαν για την πρόοδο των διαπραγματεύσεων κατά τις συνεδριάσεις της ομάδας «Θεωρήσεις».
 5.ΛΟΙΠΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
 •Έκβαση των διαπραγματεύσεων
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι στόχοι που έθεσε το Συμβούλιο στις οδηγίες διαπραγμάτευσης έχουν επιτευχθεί και ότι το σχέδιο συμφωνίας είναι αποδεκτό για την Ένωση.
 Το τελικό περιεχόμενο του σχεδίου συμφωνίας συνοψίζεται ως εξής:
 α. Διάρκεια διαμονής
 Η συμφωνία προβλέπει δυνατότητα μετάβασης χωρίς θεώρηση για τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για τους πολίτες της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου όταν μεταβαίνουν στην επικράτεια του άλλου συμβαλλόμενου μέρους για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών (αντί για μέγιστη περίοδο τριών μηνών κατά τη διάρκεια περιόδου έξι μηνών από την ημερομηνία της πρώτης εισόδου). Ο νέος ορισμός εφαρμόζεται σε ολόκληρη τη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή.
 β. Τελική διάταξη — αναστολή της συμφωνίας (άρθρο 8 παράγραφος 4)
 Τροποποιείται η τελευταία φράση του άρθρου 8 παράγραφος 4 της συμφωνίας, ως εξής: «Το συμβαλλόμενο μέρος που ανέστειλε την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας ενημερώνει αμέσως το άλλο συμβαλλόμενο μέρος μόλις εκλείψουν οι λόγοι της αναστολής και προβαίνει σε άρση της αναστολής.» Με την προσθήκη των λέξεων «προβαίνει σε άρση της αναστολής» στο ισχύον κείμενο, η τροποποιημένη συμφωνία διευκρινίζει ότι η αναστολή της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης αίρεται στην πράξη, αν οι λόγοι που οδήγησαν στην αναστολή εκλείψουν. Ως προς το σημείο αυτό, η τροποποίηση ευθυγραμμίζει τη διατύπωση της συμφωνίας απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης με τον Μαυρίκιο με εκείνη όλων των άλλων συμφωνιών απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης που υπογράφηκαν από την Ένωση το 2015 και το 2016. Στις 14 Ιουνίου 2016, η Ομάδα «Θεωρήσεις» κλήθηκε να γνωμοδοτήσει σχετικά με την εν λόγω τροποποίηση και κανένα κράτος μέλος δεν διατύπωσε αντιρρήσεις.
 γ. Αντικατάσταση του όρου «Κοινότητα» από τον όρο «Ένωση»
 Από την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας, την 1η Δεκεμβρίου 2009, μόνο η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αποκτήσει ενιαία νομική προσωπικότητα. Ωστόσο, η «Ευρωπαϊκή Κοινότητα» εξακολουθεί να κατοχυρώνεται στις διεθνείς συμφωνίες που τέθηκαν σε ισχύ πριν από τη Συνθήκη της Λισαβόνας, όπως στην περίπτωση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή. Ως εκ τούτου, η τροποποιητική συμφωνία αντικαθιστά τον όρο «Κοινότητα» με τον όρο «Ένωση» σε ολόκληρη τη συμφωνία απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης.
 δ. Κοινές δηλώσεις
 Στη συμφωνία επισυνάπτονται δύο κοινές δηλώσεις:
 - Για την ερμηνεία των 90 ημερών εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών και·
 - σχετικά με την Ισλανδία, τη Νορβηγία, την Ελβετία και το Λιχτενστάιν.
 ε. Έναρξη ισχύος
 Η συμφωνία θα αρχίσει να ισχύει την πρώτη ημέρα του έκτου μήνα που έπεται της ημερομηνίας κατά την οποία το τελευταίο συμβαλλόμενο μέρος κοινοποιεί στο άλλο ότι έχουν ολοκληρωθεί οι διαδικασίες κύρωσης. Προκειμένου να κατοχυρωθεί η ασφάλεια δικαίου και να δοθεί στους ταξιδιώτες η δυνατότητα να κατανοούν τη νομοθεσία και να συμμορφώνονται με αυτήν, είναι αναγκαία μια επαρκής μεταβατική περίοδος. Μόλις ολοκληρωθεί η κύρωση της συμφωνίας, η εξάμηνη περίοδος θα επιτρέπει στους ταξιδιώτες να ολοκληρώνουν διαστήματα βραχείας διαμονής που εξακολουθούν να υπολογίζονται πλήρως με τον παλαιό ορισμό, πριν από την έναρξη ισχύος του νέου ορισμού για τη βραχεία διαμονή και της περιόδου αναφοράς 180 ημερών με αναδρομή στο παρελθόν.
 Όλες οι υπόλοιπες διατάξεις της ισχύουσας συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή δεν επηρεάζονται από την τροποποιητική συμφωνία, συμπεριλαμβανομένου του εδαφικού πεδίου εφαρμογής.
 6.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
 Με βάση τα προαναφερθέντα αποτελέσματα, η Επιτροπή προτείνει στο Συμβούλιο να αποφασίσει την υπογραφή της συμφωνίας εξ ονόματος της Ένωσης και να εξουσιοδοτήσει τον Πρόεδρο του Συμβουλίου να ορίσει το(τα) πρόσωπο(-α) που είναι αρμόδιο(-α) να υπογράψει(-ουν) τη συμφωνία εξ ονόματος της Ένωσης.
 2017/0178 (NLE)
 Πρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για την υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
 Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχείο α), σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 5,
 Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1)Το Συμβούλιο, με την απόφαση της 30ής Απριλίου 2009, συνήψε τη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή. Η συμφωνία προβλέπει μετάβαση χωρίς υποχρέωση θεώρησης για τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για τους πολίτες της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου όταν μεταβαίνουν στην επικράτεια του άλλου συμβαλλόμενου μέρους «για τρεις μήνες ανά εξάμηνο κατ’ανώτατο όριο».
 (2)Με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 610/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
 17
 θεσπίστηκαν οριζόντιες αλλαγές στο κεκτημένο της Ένωσης για τις θεωρήσεις και τα σύνορα και ορίστηκε η βραχεία διαμονή ως μέγιστο χρονικό διάστημα 90 ημερών εντός οποιασδήποτε περιόδου 180 ημερών.
 (3)Είναι απαραίτητο ο νέος αυτός ορισμός να ενσωματωθεί στη συμφωνία μεταξύ της Ένωσης και της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή, προκειμένου να εναρμονιστεί πλήρως το καθεστώς της Ένωσης για τη βραχεία διαμονή.
 (4)Στις 9 Οκτωβρίου 2014, το Συμβούλιο εξέδωσε απόφαση με την οποία εξουσιοδοτούσε την Επιτροπή να αρχίσει διαπραγματεύσεις για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή (εφεξής η «συμφωνία»).
 (5)Οι διαπραγματεύσεις με τη Δημοκρατία του Μαυρίκιου για τη συμφωνία ολοκληρώθηκαν επιτυχώς με τη μονογράφησή της στις 11 Νοεμβρίου 2016, μέσω ανταλλαγής επιστολών, από τους επικεφαλής διαπραγματευτές της Ένωσης και της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου.
 (6)Η συμφωνία θα πρέπει να υπογραφεί και οι επισυναπτόμενες στη συμφωνία δηλώσεις να εγκριθούν εξ ονόματος της Ένωσης.
 (7)Η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, στις οποίες δεν συμμετέχει το Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με την απόφαση 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου
 18
 . Συνεπώς, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.
 (8)Η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, στις οποίες δεν συμμετέχει η Ιρλανδία, σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου
 19
 . Ως εκ τούτου, η Ιρλανδία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
 Άρθρο 1
 Η υπογραφή, εξ ονόματος της Ένωσης, της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου για την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή (η «συμφωνία») εγκρίνεται με την επιφύλαξη της σύναψης της εν λόγω συμφωνίας.
 Το κείμενο της συμφωνίας επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση.
 Άρθρο 2
 Οι δηλώσεις που επισυνάπτονται στην παρούσα απόφαση εγκρίνονται εξ ονόματος της Ένωσης.
 Άρθρο 3
 Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου εξουσιοδοτείται να ορίσει το ή τα πρόσωπα που είναι αρμόδια να υπογράψουν τη συμφωνία εξ ονόματος της Ένωσης.
 Άρθρο 4
 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα της έκδοσής της.
 Βρυξέλλες,
 Για το Συμβούλιο
 Ο Πρόεδρος
 (1)
 ΕΕ L 182 της 29.6.2013, σ. 1.
 (2)
 ΕΕ L 239 της 22.9.2000, σ. 19.
 (3)
 ΕΕ L 105 της 13.4.2006, σ. 1.
 (4)
 ΕΕ L 243 της 15.9.2009, σ. 1.
 (5)
 ΕΕ L 081 της 21.3.2001, σ. 1.
 (6)
 ΕΕ L 169 της 30.9.2009, σ. 3.
 (7)
 ΕΕ L 169 της 30.6.2009, σ. 24.
 (8)
 ΕΕ L 169 της 30.6.2009, σ. 10.
 (9)
 Με τη Βραζιλία η ΕΕ έχει συνάψει δύο συμφωνίες. Μία για τους κατόχους κοινών διαβατηρίων (ΕΕ L 255 της 21.9.2012, σ. 4) και μία χωριστή για τους κατόχους διπλωματικών, υπηρεσιακών και επίσημων διαβατηρίων (ΕΕ L 66 της 12.3.2011, σ. 2).
 (10)
 ΕΕ L 169 της 30.6.2009, σ. 17.
 (11)
 ΕΕ L 169 της 30.6.2009, σ. 38.
 (12)
 ΕΕ L 169 της 30.6.2009, σ. 31.
 (13)
 Πβλ. «Σκοπός» και «Διάρκεια της παραμονής» στις συμφωνίες.
 (14)
 COM(2014) 468 final.
 (15)
 Απόφαση του Συμβουλίου με την οποία εξουσιοδοτείται η Επιτροπή να αρχίσει διαπραγματεύσεις για την τροποποίηση των συμφωνιών απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή που έχουν συναφθεί μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης/Κοινότητας και της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, της Κοινοπολιτείας των Μπαχαμών, των Μπαρμπάντος, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας, της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου, της Ομοσπονδίας Αγίου Χριστοφόρου και Νέβις και της Δημοκρατίας των Σεϋχελλών, που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 9.10.2014.
 (16)
 COM(2016)194 final.
 (17)
 Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 610/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για τη θέσπιση του κοινοτικού κώδικα σχετικά με το καθεστώς διέλευσης προσώπων από τα σύνορα (κώδικας συνόρων του Σένγκεν), της σύμβασης για την εφαρμογή της συμφωνίας του Σένγκεν, των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1683/95 και (ΕΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου και των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 767/2008, (ΕΚ) αριθ. 810/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, ΕΕ L 182 της 29.6.2013, σ. 1.
 (18)
 Απόφαση 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, σχετικά με το αίτημα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (ΕΕ L 131 της 1.6.2000, σ. 43).
 (19)
 Απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (ΕΕ L 64 της 7.3.2002, σ. 20).
 ---documentbreak---
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Βρυξέλλες, 27.7.2017
 COM(2017) 389 final
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
 στην
 Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου
 για την υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
 στην
 Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου
 για την υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή
 ΣΥΜΦΩΝΙΑ
 μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή
 Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ,
 αφενός, και
 Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΜΑΥΡΙΚΙΟΥ (καλούμενη εφεξής «Μαυρίκιος»),
 αφετέρου,
 καλούμενες εφεξής από κοινού «τα συμβαλλόμενα μέρη»,
 ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή (εφεξής καλούμενη «η συμφωνία») η οποία τέθηκε σε ισχύ την 1η Μαρτίου 2010,
 ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΝΤΑΣ ΕΚ ΝΕΟΥ τη σημασία που έχει η διευκόλυνση των διαπροσωπικών επαφών,
 ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ ότι η συμφωνία εφαρμόζεται για την ικανοποίηση των πολιτών των συμβαλλόμενων μερών,
 ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ ότι ο ορισμός της βραχείας διαμονής που προβλέπεται από τη συμφωνία (τρεις μήνες ανά εξάμηνο από την ημερομηνία της πρώτης εισόδου) δεν είναι αρκετά ακριβής και ιδίως η έννοια της «ημερομηνίας της πρώτης εισόδου» μπορεί να οδηγήσει σε αβεβαιότητες και ερωτήματα,
 ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ ότι ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 610/2013, της 26ης Ιουνίου 2013, θέσπισε οριζόντιες αλλαγές στο «εσωτερικό» κεκτημένο της Ένωσης για τις θεωρήσεις και τα σύνορα και όρισε ως βραχεία διαμονή «τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών»,
 ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ ότι για το σύστημα εισόδου/εξόδου που θα δημιουργηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση απαιτείται η χρήση ενιαίου και σαφούς ορισμού της βραχείας διαμονής οποίος ισχύει για όλους τους υπηκόους τρίτων χωρών,
 ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ να εξασφαλίσει την ομαλή ροή των ταξιδιωτών στα σημεία διέλευσης των συνόρων των συμβαλλόμενων μερών,
 ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΝΤΑΣ ότι η συμφωνία καλύπτει τους πολίτες όλων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με εξαίρεση το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία,
 ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ το πρωτόκολλο για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης και το πρωτόκολλο για το κεκτημένο του Σένγκεν που ενσωματώνεται στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία έχουν προσαρτηθεί στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και επιβεβαιώνοντας ότι οι διατάξεις της παρούσας συμφωνίας δεν εφαρμόζονται στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιρλανδία,
 ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΑ:
 Άρθρο 1
 Η συμφωνία τροποποιείται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου:
 (1)Στον τίτλο και στα άρθρα 6 παράγραφος 1 και 8 παράγραφος 7, η λέξη «Κοινότητα» αντικαθίσταται από τη λέξη «Ένωση». Στο άρθρο 3 παράγραφος 5 η λέξη «κοινοτικό» αντικαθίσταται από τη λέξη «ενωσιακό».
 (2)Στο άρθρο 1, η φράση «τρεις μήνες εντός εξάμηνης περιόδου» αντικαθίσταται από τη φράση «90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών».
 (3)Το άρθρο 4 παράγραφος 1 αντικαθίσταται ως εξής:
 «Οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορούν να μείνουν στο έδαφος του Μαυρίκιου για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών».
 (4)Το άρθρο 4 παράγραφος 2 αντικαθίσταται ως εξής:
 «Οι πολίτες του Μαυρίκιου μπορούν να μείνουν στο έδαφος των κρατών μελών που εφαρμόζουν πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών. Η εν λόγω χρονική περίοδος υπολογίζεται ανεξάρτητα από τυχόν διαμονή σε κράτος μέλος που δεν εφαρμόζει ακόμη πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν.
 Οι πολίτες του Μαυρίκιου μπορούν να μείνουν για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών στο έδαφος κάθε κράτους μέλους που δεν εφαρμόζει ακόμη πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν, ανεξάρτητα από την περίοδο διαμονής που υπολογίζεται για το έδαφος των κρατών μελών που εφαρμόζουν πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν.»
 (5)Στο άρθρο 4 παράγραφος 3, οι λέξεις «τρεις μήνες» αντικαθίστανται από τις λέξεις «90 ημέρες» και η λέξη «Κοινότητα» αντικαθίσταται από τη λέξη «Ένωση».
 (6)Η τελευταία περίοδος του άρθρου 8 παράγραφος 4 αντικαθίσταται από την ακόλουθη περίοδο:
 «Το συμβαλλόμενο μέρος που ανέστειλε την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας ενημερώνει αμέσως το άλλο συμβαλλόμενο μέρος μόλις εκλείψουν οι λόγοι της αναστολής και προβαίνει σε άρση της αναστολής.»
 Άρθρο 2
 Η παρούσα συμφωνία κυρώνεται ή εγκρίνεται από τα συμβαλλόμενα μέρη σύμφωνα με τις αντίστοιχες διαδικασίες τους και αρχίζει να ισχύει την πρώτη ημέρα του έκτου μήνα που έπεται της ημερομηνίας κατά την οποία το τελευταίο μέρος κοινοποιεί στο άλλο μέρος την ολοκλήρωση των προαναφερόμενων διαδικασιών.
 Έγινε στην [...], στις [...] [...] δύο χιλιάδες δεκαεπτά, εις διπλούν, στην αγγλική, βουλγαρική, γαλλική, γερμανική, δανική, ελληνική, εσθονική, ισπανική, ιταλική, κροατική, λετονική, λιθουανική, μαλτέζικη, ολλανδική, ουγγρική, πολωνική, πορτογαλική, ρουμανική, σλοβακική, σλοβενική, σουηδική, τσεχική και φινλανδική γλώσσα, καθένα δε από τα κείμενα αυτά είναι εξίσου αυθεντικό.
 Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
 Για τη Δημοκρατία του Μαυρίκιου
 ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΛΑΝΔΙΑ, ΤΗ ΝΟΡΒΗΓΙΑ, ΤΗΝ ΕΛΒΕΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΛΙΧΤΕΝΣΤΑΙΝ
 Είναι ευκταίο οι αρχές της Νορβηγίας, της Ισλανδίας, της Ελβετίας και του Λιχτενστάιν, αφενός, και του Μαυρίκιου, αφετέρου, να τροποποιήσουν, αμελλητί, τις υφιστάμενες διμερείς συμφωνίες σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή σύμφωνα με τους όρους της παρούσας συμφωνίας.
 Κοινή δήλωση για την ερμηνεία των 90 ημερών εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών
 Τα συμβαλλόμενα μέρη συμφωνούν ότι η μέγιστη χρονική περίοδος των 90 ημερών εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών, όπως προβλέπεται στο άρθρο 4 της συμφωνίας, αντιστοιχεί είτε σε επίσκεψη διαρκείας είτε σε περισσότερες διαδοχικές επισκέψεις, η διάρκεια των οποίων δεν υπερβαίνει συνολικά τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών.
 Η έννοια του «οιασδήποτε» συνεπάγεται την εφαρμογή κυλιόμενης περιόδου αναφοράς 180 ημερών, που ανατρέχει σε κάθε ημέρα της διαμονής κατά την περίοδο των τελευταίων 180 ημερών, προκειμένου να εξακριβωθεί αν εξακολουθεί να πληρούται η απαίτηση των 90 ημερών εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών. Μεταξύ άλλων, αυτό σημαίνει ότι απουσία για αδιάλειπτη περίοδο 90 ημερών καθιστά δυνατή νέα διαμονή έως 90 ημέρες.
 ________


text:
 Avis juridique important
 |
 51997PC0521(02)
 Proposta de regulamento (CE) do Conselho respeitante à conclusão do protocolo que fixa as possibilidades de pesca e a compensação financeira previstas no Acordo entre a Comunidade Económica Europeia e a República de Cabo Verde relativo à pesca ao largo de Cabo Verde, para o período compreendido entre 6 de Setembro de 1997 e 5 de Setembro de 2000 /* COM/97/0521 final - CNS 97/0270 */
 Jornal Oficial no C 346 de 15/11/1997 p. 0009
 Proposta de regulamento (CE) do Conselho respeitante à conclusão do protocolo que fixa as possibilidades de pesca e a compensação financeira previstas no Acordo entre a Comunidade Económica Europeia e a República de Cabo Verde relativo à pesca ao largo de Cabo Verde, para o período compreendido entre 6 de Setembro de 1997 e 5 de Setembro de 2000 (97/C 346/05) COM(97) 521 final - 97/0270(CNS)(Apresentada pela Comissão em 24 de Outubro de 1997)O CONSELHO DA UNIÃO EUROPEIA,Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia e, nomeadamente, o seu artigo 43o, conjugado com o no 2, primeiro período, e o no 3, primeiro parágrafo, do seu artigo 228o,Tendo em conta a proposta da Comissão,Tendo em conta o parecer do Parlamento Europeu (1),Considerando que, nos termos do Acordo entre a Comunidade Económica Europeia e a República de Cabo Verde relativo à pesca ao largo de Cabo Verde (2), as duas partes negociaram as alterações ou complementos a introduzir nesse acordo no termo do período de aplicação do protocolo anexo a este último;Considerando que, na sequência dessas negociações, foi rubricado, em 10 de Julho de 1997, um novo protocolo que fixa as possibilidades de pesca e a compensação financeira previstas no acordo acima referido, para o período compreendido entre 6 de Setembro de 1997 e 5 de Setembro de 2000;Considerando que a aprovação do referido protocolo é do interesse da Comunidade,ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO:Artigo 1o É aprovado, em nome da Comunidade, o protocolo que fixa as possibilidades de pesca e a compensação financeira previstas no Acordo entre a Comunidade Económica Europeia e a República de Cabo Verde relativo à pesca ao largo de Cabo Verde, para o período compreendido entre 6 de Setembro de 1997 e 5 de Setembro de 2000.O texto do protocolo acompanha o presente regulamento.Artigo 2o As possibilidades de pesca, fixadas no protocolo, são repartidas pelos Estados-membros do seguinte modo:- atuneiros cercadores congeladores:França: 19 naviosEspanha: 18 navios- atuneiros de linha e vara:França: 8 naviosEspanha: 2 navios- palangreiros de superfície:Espanha: 18 naviosPortugal: 8 navios- palangreiros de fundo:Portugal: 3 naviosSe os pedidos de licenças destes Estados-membros não esgotarem as possibilidades de pesca fixadas no protocolo, a Comissão pode considerar os pedidos de licenças apresentados por qualquer outro Estado-membro.Artigo 3o O presidente do Conselho fica autorizado a designar as pessoas com poderes para assinar o protocolo para o efeito de vincular a Comunidade.Artigo 4o O presente regulamento entra em vigor no terceiro dia seguinte ao da sua publicação no Jornal Oficial das Comunidades Europeias.O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-membros.(1) JO C 89 de 10. 4. 1995.(2) JO L 212 de 9. 8. 1990, p. 1.PROTOCOLO que fixa as possibilidades de pesca e a compensação financeira previstas pelo Acordo entre a Comunidade Económica Europeia e a República de Cabo Verde relativo à pesca ao largo de Cabo Verde Artigo 1o Nos termos do artigo 2o do acordo e durante um período de três anos a contar de 6 de Setembro de 1997, serão concedidas as seguintes possibilidades de pesca:a) Espécies altamente migratórias:- atuneiros cercadores congeladores: 37 navios;- atuneiros de linha e vara: 10 navios;- palangreiros de superfície: 26 navios;b) Outras espécies:- palangreiros de fundos: 3 navios, tendo cada navio uma tonelagem inferior a 210 tonelagem de arqueação bruta (TAB).Artigo 2o 1. A compensação financeira referida no artigo 7o do acordo é fixada, pelo período referido no artigo 1o, em 1 086 000 ecus, pagáveis em três fracções anuais iguais.No caso da pesca do atum, esta compensação cobrirá um peso de capturas nas águas de Cabo Verde de 5 000 toneladas de atum pescado por ano. Se a quantidade anual de atum capturada pelos navios comunitários nas águas de Cabo Verde exceder essa quantidade, a compensação acima referida será aumentada de 50 ecus por cada tonelada adicional capturada.2. A afectação dessa compensação é da competência exclusiva das autoridades de Cabo Verde.3. A compensação é paga numa conta aberta junto de uma instituição financeira ou de qualquer outro organismo designado pelas autoridades de Cabo Verde.Artigo 3o Além disso, a Comunidade participa, durante o período referido no artigo 1o, no financiamento de um programa científico ou técnico de Cabo Verde (equipamentos, infra-estruturas, seminários, estudos, etc.) destinado a melhorar os conhecimentos haliêuticos relativos à zona económica exclusiva de Cabo Verde, com um montante de 267 440 ecus.Esse montante é colocado à disposição do Ministério responsável pelas Pescas de Cabo Verde e pago numa conta bancária indicada pelo referido ministério.As autoridades cabo-verdianas competentes enviarão à Comissão um relatório sucinto sobre a utilização desse montante.Artigo 4o 1. As duas partes acordam em que a melhoria da competência e dos conhecimentos das pessoas que se dedicam à pesca marítima constitui um elemento essencial do êxito da sua cooperação. Para esse efeito, a Comunidade facilita o acolhimento dos nacionais de Cabo Verde nos estabelecimentos dos seus Estados-membros e coloca à sua disposição bolsas de estudo e de formação prática nas várias disciplinas científicas, técnicas e económicas relacionadas com a pesca. As bolsas podem igualmente ser utilizadas em qualquer Estado ligado à Comunidade por um acordo de cooperação.2. O custo total das bolsas não pode ser superior a 178 300 ecus. Uma parte desse montante pode, a pedido das autoridades de Cabo Verde, ser convertida para cobrir as despesas de participação em reuniões internacionais ou em estágios no domínio da pesca. O montante é pagável à medida que é utilizado.Artigo 5o Caso a Comunidade não efectue os pagamentos previstos nos artigos 2o e 3o, a aplicação do presente protocolo pode ser suspensa.Artigo 6o O anexo do Acordo entre a Comunidade Económica Europeia e a República de Cabo Verde relativo à pesca ao largo de Cabo Verde é revogado e substituído pelo anexo do presente protocolo.Artigo 7o O presente protocolo e respectivo anexo entram em vigor na data da sua assinatura.São aplicáveis com efeitos a partir de 6 de Setembro de 1997.ANEXO CONDIÇÕES DO EXERCÍCIO DA PESCA NA ZONA DE PESCA DE CABO VERDE POR NAVIOS DA COMUNIDADE A. Formalidades aplicáveis ao pedido e à emissão de licenças1. As autoridades da Comunidade submetem, por intermédio da Delegação da Comissão Europeia em Cabo Verde, ao Ministério responsável pelas Pescas de Cabo Verde, um pedido por cada navio que pretenda pescar nos termos do acordo, pelo menos 15 dias antes da data de início do período de validade solicitado.Os pedidos devem ser feitos nos formulários fornecidos para esse efeito pelo Ministério responsável pelas Pescas de Cabo Verde, cujo modelo figura em anexo (apêndice 1).2. Cada pedido de licença deve ser acompanhado da prova de pagamento da taxa respeitante ao seu período de validade. O pagamento é efectuado numa conta aberta junto de uma instituição financeira ou de qualquer outro organismo designado pelas autoridades de Cabo Verde.As taxas incluem todos os impostos nacionais e locais, com exclusão das taxas portuárias e dos encargos relativos a prestações de serviços.3. As licenças para todos os navios são emitidas pelo Ministério responsável pelas Pescas de Cabo Verde e entregues aos armadores ou seus representantes por intermédio da Delegação da Comissão Europeia em Cabo Verde, no prazo de 15 dias após a recepção da prova de pagamento referida no ponto 2.4. A licença é emitida para um navio determinado e não é transferível. Todavia, a pedido da Comissão Europeia, a licença de um navio pode ser, e em caso de força maior sê-lo-á, substituída por uma nova licença emitida em nome de outro navio com características similares às do navio a substituir. O armador do navio a substituir entrega a licença anulada ao Ministério responsável pelas Pescas de Cabo Verde por intermédio da Delegação da Comissão Europeia em Cabo Verde.Da nova licença deve constar:- a data de emissão,- o facto de a nova licença substituir a do navio anterior pelo período de validade restante.Neste caso, a taxa prevista no no 2 do artigo 4o do acordo não é devida para o período de validade restante.5. A licença deve ser permanentemente conservada a bordo. Contudo, logo que seja recebida a notificação do pagamento do adiantamento pela Comissão Europeia às autoridades de Cabo Verde, o navio será inscrito numa lista dos navios autorizados a pescar, que será notificada às autoridades de Cabo Verde incumbidas do controlo da pesca. Na pendência da recepção da licença definitiva, poderá ser obtida uma cópia desta licença por telecópia. A cópia deverá ser mantida a bordo.6. Antes da entrada em vigor do acordo, o Ministério responsável pelas Pescas de Cabo Verde comunica as modalidades de pagamento da taxa, nomeadamente as informações relativas às contas bancárias e às moedas a utilizar.B. Disposições aplicáveis aos atuneiros e palangreiros de superfície1. As licenças têm um período de validade de um ano. São renováveis.2. A taxa é fixada em 20 ecus por tonelada pescada na zona de pesca de Cabo Verde.3. As licenças são emitidas após pagamento, junto do Ministério responsável pelas Pescas de Cabo Verde, de um montante global de 1 800 ecus para o primeiro ano e 2 000 ecus para os anos seguintes por atuneiro cercador, de 300 ecus por ano e por atuneiro de vara e linha e de 1 000 ecus por ano e por palangreiro de superfície, ou seja, o equivalente às taxas a pagar pela captura de:- 90 toneladas de atum para o primeiro ano e 100 toneladas de atum por ano para cada ano seguinte por atuneiro cercador,- 15 toneladas de atum por ano e por atuneiro de vara e linha,- 50 toneladas de peixe por ano e por palangreiro de superfície.4. O capitão preenche uma ficha de pesca em relação a cada período de pesca na zona de pesca de Cabo Verde, em conformidade com o modelo constante do apêndice 2.As fichas são comunicadas para tratamento ao Office de la recherche scientifique et technique d'outre-mer (Orstom), ao Instituto Español de Oceanografia (IEO) e ao Instituto Nacional de Desenvolvimento das Pescas (INDP) de Cabo Verde, no prazo de um mês a contar do final de cada trimestre do ano civil.Os Estados-membros comunicam à Comissão, antes de 15 de Abril, as tonelagens de capturas relativas ao ano decorrido, tais como confirmadas pelos institutos científicos. Com base nestes elementos, a Comissão estabelece o cômputo dos direitos devidos a título de uma campanha anual, que transmite ao Ministério responsável pelas Pescas de Cabo Verde para observações.Os armadores recebem, o mais tardar no final do mês de Abril, uma notificação do cômputo da Comissão Europeia e dispõem de um prazo de 30 dias para cumprirem as suas obrigações financeiras. Se o montante devido a título das actividades de pesca efectivas for inferior ao montante do adiantamento, o saldo correspondente não é recuperável pelo armador.C. Disposições aplicáveis às licenças para outros naviosPara os palangreiros de fundo, as licenças têm um período de validade de três, seis ou doze meses. A taxa anual é fixada em função da tonelagem de arqueação bruta, à razão de 130 ecus por tonelada de arqueação bruta, proporcionalmente ao período de validade da licença.D. Declarações de captura1. Os atuneiros cercadores, atuneiros de vara e linha e palangreiros de superfície devem preencher a ficha de pesca mencionada no ponto 4 do ponto B.2. Os palangreiros de fundo devem comunicar ao Ministério responsável pelas Pescas de Cabo Verde as suas capturas, com base no modelo de formulário em anexo (apêndice 3), por intermédio da Delegação da Comissão Europeia em Cabo Verde. As declarações de captura são mensais e devem ser comunicadas, pelo menos, uma vez por trimestre.3. Os documentos em causa devem ser preenchidos de forma legível e assinados pelo capitão do navio.4. Em caso de não respeito das disposições acima referidas, as autoridades de Cabo Verde reservam-se o direito de aplicar, inter alia, as seguintes sanções, que poderão eventualmente ser cumulativas:- suspensão da licença do navio incriminado,- pagamento de uma multa.Nesse caso, a Delegação da Comissão Europeia em Cabo Verde é informada do facto.E. DesembarquesOs atuneiros da Comunidade esforçar-se-ão por participar no abastecimento das fábricas de conservas de atum de Cabo Verde em função do seu esforço de pesca na zona, a um preço fixado de comum acordo entre os armadores da Comunidade e as autoridades de Cabo Verde, com base nos preços correntes do mercado internacional. O montante é pago em moeda convertível.Além disso, os atuneiros que desembarcam as suas capturas num porto de Cabo Verde esforçar-se-ão por colocar uma parte das suas capturas acessórias à disposição das autoridades de Cabo Verde aos preços do mercado local.F. Embarque de marinheiros1. Os armadores de atuneiros de palangreiros de superfície comprometem-se a contratar nacionais de Cabo Verde, nas condições e limites seguintes:- para a frota de atuneiros cercadores, são embarcados, durante a campanha de pesca atuneira na zona de pesca de Cabo Verde, seis pescadores de Cabo Verde,- para a frota de atuneiros de linha e vara, são embarcados, durante a campanha de pesca atuneira na zona de pesca de Cabo Verde, três pescadores de Cabo Verde, sem que possa ser excedido o número de um pescador por navio,- para a frota de palangreiros de superfície, são embarcados, durante a campanha de pesca na zona de pesca de Cabo Verde, quatro pescadores de Cabo Verde, sem que possa ser excedido o número de um pescador por navio.2. O salário desses pescadores deve ser fixado, antes da emissão das licenças, de comum acordo entre os armadores ou os seus representantes e as autoridades de Cabo Verde; o salário fica a cargo dos armadores e deve incluir o regime social a que o pescador está sujeito (inter alia, seguro de vida, de acidente e de doença). O armador ou o seu representante transmite uma cópia do contrato de trabalho ao Ministério responsável pelas Pescas de Cabo Verde.3. Em caso de não embarque, os armadores devem pagar um montante forfetário equivalente aos salários dos pescadores.Esse montante será utilizado para a formação de pescadores de Cabo Verde e deve ser pago na conta indicada pelas autoridades de Cabo Verde.4. O armador ou o seu representante comunica ao Ministério responsável pelas Pescas de Cabo Verde a lista dos pescadores de Cabo Verde embarcados em navios comunitários durante a campanha em curso, com menção da sua inscrição na lista da tripulação e indicação dos navios em que são embarcados.G. Embarque de observadores1. O Ministério responsável pelas Pescas de Cabo Verde comunica aos armadores ou aos seus representantes, antes da emissão das licenças, a lista dos navios em que deverão embarcar um observador.A presença do observador não deve exceder o tempo necessário para o cumprimento da sua missão.O salário e os encargos sociais do observador ficam a cargo das autoridades de Cabo Verde.2. As condições de embarque e os trabalhos do observador não devem interromper nem dificultar as operações de pesca. O observador é embarcado no porto escolhido pelo armador no início da primeira maré seguinte à notificação da lista dos navios designados.Os armadores em causa comunicam, no prazo de duas semanas e com um pré-aviso de dez dias, as datas e os portos de Cabo Verde previstos para o embarque de observadores.Caso o observador seja embarcado num país estrangeiro, as despesas de viagem do observador ficam a cargo do armador. Se um atuneiro, a bordo do qual se encontre um observador de Cabo Verde, sair da zona de pesca de Cabo Verde, serão envidados todos os esforços para que o observador regresse a Cabo Verde o mais rapidamente possível, a expensas do armador.H. Zonas de pescaOs navios da Comunidade podem exercer as suas actividades de pesca nas seguintes zonas, definidas em relação às linhas de base:- para além das 12 milhas, para os atuneiros cercadores e os palangreiros de superfície,- para além das 6 milhas, para os atuneiros de linha e vara,- a partir das linhas de base, para a pesca do isco vivo e para os palangreiros de fundo.I. Malhagem autorizadaAs malhagens mínimas autorizadas no saco das redes de arrasto (malha esticada) são as seguintes:- 16 milímetros para pesca do isco vivo.No caso do atum, são aplicáveis as normas internacionais recomendadas pelo ICCAT.J. Entrada e saída da zona, comunicações por rádioNo prazo de 3 horas após cada entrada e saída de zona e cada semana durante as suas actividades de pesca nas águas de Cabo Verde, os navios comunicarão directamente às autoridades de Cabo Verde, prioritariamente por telecópia e, de modo contrário, por rádio, a sua posição e as capturas mantidas a bordo.As autoridades cabo-verdianas comunicarão o número de telecópia e a frequência de rádio no momento de emissão da licença.Será conservada pelas autoridades de Cabo Verde e pelos armadores, até aprovação por cada uma das duas partes do cômputo definitivo das taxas referido no ponto B, uma cópia das comunicações por telecópia ou do registo das comunicações por rádio.Um navio que é surpreendido numa actividade de pesca sem ter avisado as autoridades de Cabo Verde da sua presença é considerado como um navio sem licença.K. Equipamentos portuários, abastecimento e serviçosOs navios da Comunidade esforçar-se-ão por obter em Cabo Verde todos os abastecimentos e serviços necessários às suas actividades. As autoridades de Cabo Verde fixam, de acordo com os armadores ou os seus representantes, as condições de utilização dos equipamentos portuários e, se necessário, dos abastecimentos e serviços.L. Procedimento em caso de apresamento1. A Delegação da Comissão Europeia em Cabo Verde é notificada num prazo de 48 horas de qualquer apresamento, efectuado na zona de pesca de Cabo Verde, de um navio de pesca arvorando pavilhão de um Estado-membro da Comunidade que exerça as suas actividades no âmbito do acordo. Deverá ser entregue num prazo de 72 horas um relatório sucinto das circunstâncias e razões que conduziram a tal apresamento.2. Após recepção das informações acima referidas, realiza-se, no prazo de 24 horas, uma reunião entre a Delegação da Comissão Europeia em Cabo Verde, o Ministério responsável pelas Pescas de Cabo Verde e as autoridades de controlo, com a eventual participação de um representante do Estado-membro em causa, a fim de proceder a uma troca de todos os documentos e informações úteis que possam contribuir para clarificar as circunstâncias da ocorrência dos factos verificados. O armador ou o seu representante é informado do resultado da reunião, bem como de quaisquer medidas que possam resultar do apresamento.3. O navio apresado na sequência de uma infracção em matéria de pesca é libertado mediante o depósito de uma caução que será fixada tendo em conta os custos originados pelo apresamento, bem como o montante das multas e reparações de que são passíveis os responsáveis pela infracção.Apêndice 1 MINISTÉRIO DAS PESCASPedido de licença para embarcações de pesca industrial estrangeiras1. Nome do armador:2. Endereço do armador:3. Nome do representante ou agente local do armador:4. Endereço do representante ou agente local do armador:5. Nome do capitão:6. Nome da embarcação:7. Número de matrícula:8. Data e local da construção:9. Nacionalidade do pavilhão:10. Porto de matrícula:11. Porto de armamento:12. Comprimento (f.f.):13. Largura:14. Arqueação bruta:15. Arqueação líquida:16. Capacidade do porão:17. Capacidade de refrigeração ou congelação:18. Tipo e potência do motor:19. Artes de pesca:20. Número de tripulantes:21. Sistema de comunicação:22. Indicativo de chamada:23. Sinais de marcação:24. Operações de pesca a desenvolver:25. Local de desembarque das capturas:26. Zonas de pesca:27. Espécies a capturar:28. Período de validade:29. Condições especiais:30. Outras actividades do peticionário em Cabo Verde:Parecer da Direcção-Geral das Pescas:Despacho do Ministério das Pescas, da Agricultura e da Animação RuralApêndice 2 ICCAT LOGBOOK for TUNA FISHERY >INÍCIO DE GRÁFICO>>FIM DE GRÁFICO>Apêndice 3 INFORMAÇÕES RELATIVAS ÀS CAPTURAS PROVENIENTES DA PESCA INDUSTRIAL>INÍCIO DE GRÁFICO>1. Nome e número de registo do navio:2. Nacionalidade:3. Tipo de navio:(isto é, peixe fresco, atum, etc.)4. Nome do capitão ou do mestre:5. Licença de pesca emitida por:Período de validade:6. Tipos de pesca praticados:7. Data de saída do porto:Data de entrada no porto:8. Número de lanços de rede de cercar:Data Zona de pesca Espécies capturadas Toneladas Porto de desembarqueEu, abaixo assinado ................................................, capitão ou mestre de navio acima referido ou seu representante, declaro que as presentes informações são correctas, o que certifica o observador do Governo.Autenticado pelo observador do GovernoO capitão ou o mestre>FIM DE GRÁFICO>


text:
 Důležité právní upozornění
 |
 52007PC0259
 [pic] | KOMISE EVROPSKÝCH SPOLEČENSTVÍ |V Bruselu dne 16.5.2007KOM(2007) 259 v konečném znění2007/0092 (CNS)NávrhROZHODNUTÍ RADYv souladu s čl. 122 odst. 2 Smlouvy o přijetí jednotné měny Maltou ke dni 1. ledna 2008(předložená Komisí)DŮVODOVÁ ZPRÁVADne 3. května 1998 se Rada usnesla, že Belgie, Německo, Španělsko, Francie, Irsko, Itálie, Lucembursko, Nizozemsko, Portugalsko, Rakousko a Finsko splnily podmínky nezbytné pro přijetí jednotné měny ke dni 1. ledna 1999. Dánsko a Spojené království využily svých tzv. neúčastnických doložek, a Rada je proto neposuzovala. Řecko a Švédsko Rada posuzovala jako členské státy, na které se vztahuje výjimka. Dne 19. června 2000 se Rada usnesla, že Řecko splnilo podmínky nezbytné pro přijetí eura ke dni 1. ledna 2001. Země, které přistoupily k Evropské unii dne 1. května 2004 (Česká republika, Estonsko, Kypr, Litva, Lotyšsko, Maďarsko, Malta, Polsko, Slovinsko a Slovensko) se staly členskými státy, na které se vztahuje výjimka, v souladu s článkem 4 příslušného aktu o přistoupení. Dne 11. července 2006 se Rada usnesla, že Slovinsko splnilo podmínky nezbytné pro přijetí eura ke dni 1. ledna 2007. Bulharsko a Rumunsko, které přistoupily k Evropské unii dne 1. ledna 2007, se staly členskými státy, na které se vztahuje výjimka v souladu s článkem 5 příslušného aktu o přistoupení.Ustanovení čl. 122 odst. 2 stanoví postupy pro zrušení výjimek. Tyto postupy mají být prováděny alespoň jednou za dva roky, nebo na žádost členského státu, na který se vztahuje výjimka. Komise a Evropská centrální banka musejí podle těchto postupů podávat Radě v souladu s čl. 121 odst. 1 zprávy o pokroku dosaženém členskými státy, na které se vztahuje výjimka, při plnění jejich závazků týkajících se uskutečňování hospodářské a měnové unie. Komise na základě své vlastní zprávy a zprávy ECB může Radě předložit návrh na rozhodnutí Rady o zrušení výjimky členských států, které splňují nezbytné podmínky.V roce 2006 Komise a ECB posoudily všechny státy, na které se vztahuje výjimka. Dne 27. února 2007 podala Malta žádost o nové posouzení konvergence s cílem zavést euro ke dni 1. ledna 2008 v případě, že by se výjimka měla zrušit. Komise a ECB v reakci na tuto žádost připravily konvergenční zprávy pro Maltu.Kolegium schválilo konvergenční zprávu Komise o Maltě z roku 2007 dne 16. května 2007. Evropská centrální banka schválila svou zprávu téhož dne. Zprávy zahrnují zkoumání slučitelnosti mezi vnitrostátními právními předpisy Malty, včetně statutu její národní centrální banky, a články 108 a 109 Smlouvy a statuty ESCB a ECB. Zprávy rovněž posuzují dosažení vysokého stupně udržitelné konvergence, a to na základě splnění konvergenčních kritérií, a zohledňují několik dalších faktorů uvedených v čl. 121 odst. 1 posledním pododstavci.Komise ve své konvergenční zprávě dospěla k závěru, že Malta dosáhla vysokého stupně udržitelné konvergence.Komise na základě své zprávy a zprávy ECB přijala připojený návrh na rozhodnutí Rady o zrušení výjimky Malty s účinkem ode dne 1. ledna 2008.2007/0092 (CNS)NávrhROZHODNUTÍ RADYv souladu s čl. 122 odst. 2 Smlouvy o přijetí jednotné měny Maltou ke dni 1. ledna 2008RADA EVROPSKÉ UNIE,s ohledem na Smlouvu o založení Evropského společenství, a zejména na čl. 122 odst. 2 uvedené smlouvy,s ohledem na návrh Komise,s ohledem na zprávu Komise[1],s ohledem na zprávu Evropské centrální banky[2] ,s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu,s ohledem na projednání v Radě zasedající na úrovni hlav států nebo předsedů vlád,vzhledem k těmto důvodům:(1) Dne 1. ledna 1999 byla zahájena třetí etapa hospodářské a měnové unie (HMU). Rada, která zasedala v Bruselu dne 3. května 1998 na úrovni hlav států nebo předsedů vlád, se usnesla, že Belgie, Německo, Španělsko, Francie, Irsko, Itálie, Lucembursko, Nizozemsko, Rakousko, Portugalsko a Finsko splnily podmínky nezbytné pro přijetí jednotné měny ke dni 1. ledna 1999[3].(2) Rada se dne 19. června 2000 usnesla, že Řecko splnilo podmínky nezbytné pro přijetí jednotné měny ke dni 1. ledna 2001[4]. Rada se dne 11. července 2006 usnesla, že Slovinsko splnilo podmínky nezbytné pro přijetí jednotné měny ke dni 1. ledna 2007[5].(3) Spojené království v souladu s odstavcem 1 Protokolu o určitých ustanoveních týkajících se Spojeného království Velké Británie a Severního Irska připojeného ke Smlouvě oznámilo Radě, že dne 1. ledna 1999 nemá v úmyslu vstoupit do třetí etapy HMU. Toto oznámení nebylo změněno. Dánsko v souladu s odstavcem 1 Protokolu o určitých ustanoveních týkajících se Dánska připojeného ke Smlouvě a v souladu s rozhodnutím, které učinily hlavy států nebo předsedové vlád v Edinburghu v prosinci 1992, oznámilo Radě, že se nezúčastní třetí etapy HMU. Dánsko nepožádalo o zahájení postupu podle čl. 122 odst. 2 Smlouvy.(4) Švédsko má na základě rozhodnutí 1998/317/ES výjimku, jak je definováno v článku 122 Smlouvy. Česká republika, Estonsko, Kypr, Litva, Lotyšsko, Maďarsko, Malta, Polsko a Slovensko mají v souladu s článkem 4 aktu o přistoupení[6] výjimku, jak je definováno v článku 122 Smlouvy. Bulharsko a Rumunsko mají v souladu s článkem 5 aktu o přistoupení[7] výjimku, jak je definováno v článku 122 Smlouvy.(5) Evropská centrální banka (ECB) byla založena dne 1. července 1998. Evropský měnový systém byl nahrazen mechanismem směnných kurzů, jehož vytvoření bylo dohodnuto usnesením Evropské rady ze dne 16. června 1997 o zřízení mechanismu směnných kurzů ve třetí etapě hospodářské a měnové unie[8]. Postupy pro mechanismus směnných kurzů ve třetí etapě hospodářské a měnové unie (ERM II) byly stanoveny v Dohodě ze dne 1. září 1998 mezi ECB a národními centrálními bankami členských států mimo eurozónu, kterou byly stanoveny provozní postupy pro mechanismus směnných kurzů ve třetí etapě hospodářské a měnové unie[9].(6) V čl. 122 odst. 2 Smlouvy jsou stanoveny postupy pro zrušení výjimky dotčených členských států. Podle uvedeného článku Komise a ECB podávají Radě alespoň jednou za dva roky, nebo na žádost členského státu, na který se vztahuje výjimka, zprávu v souladu s postupem podle čl. 121 odst. 1 Smlouvy. Malta dne 27. února 2007 předložila oficiální žádost o posouzení konvergence.(7) Vnitrostátní právní předpisy v členských státech včetně statutu národních centrálních bank se podle potřeby přizpůsobí tak, aby byla zajištěna slučitelnost s články 108 a 109 Smlouvy a se statutem ESCB. Zprávy Komise a ECB poskytují podrobné posouzení slučitelnosti právních předpisů Malty s články 108 a 109 Smlouvy a se statutem ESCB.(8) Podle článku 1 Protokolu o konvergenčních kritériích, na který se odkazuje v článku 121 Smlouvy o založení Evropského společenství, se kritériem cenové stability, jak je uvedeno v čl. 121 odst. 1 první odrážce této smlouvy rozumí, že členský stát vykazuje udržitelnou cenovou stabilitu a průměrnou míru inflace měřenou v průběhu jednoho roku před šetřením, která nepřekračuje o více než 1,5 procentního bodu míru inflace nejvýše tří členských států, které v oblasti cenové stability dosáhly nejlepších výsledků. Pro účely kritéria cenové stability se inflace změří pomocí harmonizovaného indexu spotřebitelských cen (HISC), který je definován v nařízení Rady (ES) č. 2494/95[10]. K posouzení kritéria cenové stability byla změřena inflace členského státu pomocí procentuální změny aritmetického průměru indexu za 12 měsíců ve srovnání s předchozím průměrem za 12 měsíců. V jednoletém období, které skončilo v březnu 2007, byly třemi členskými státy, které dosáhly nejlepších výsledků v oblasti cenové stability, Finsko, Polsko a Švédsko s mírami inflace 1,3 procenta, 1,5 procenta a 1,6 procenta v tomto pořadí. Ve zprávách Komise a ECB se hodnotila referenční hodnota vypočítaná jako jednoduchý aritmetický průměr míry inflace třech členských států, které dosáhly nejlepších výsledků v oblasti cenové stability, plus 1,5 procentního bodu. Na tomto základě referenční hodnota v jednoletém období, které skončilo v březnu 2007, činila 3,0 procenta.(9) Podle článku 2 Protokolu o konvergenčních kritériích, na který se odkazuje v článku 121 Smlouvy o založení Evropského společenství, se kritériem stavu veřejného rozpočtu, jak je uvedeno v čl. 121 odst. 1 druhé odrážce Smlouvy, rozumí, že v době šetření se na členský stát nevztahuje rozhodnutí Rady podle čl. 104 odst. 6 Smlouvy o existenci nadměrného schodku.(10) Podle článku 3 Protokolu o konvergenčních kritériích, na který se odkazuje v článku 121 Smlouvy o založení Evropského společenství, se kritériem účasti v mechanismu směnných kurzů Evropského měnového systému, jak je uvedeno v čl. 121 odst. 1 třetí odrážce této smlouvy, rozumí, že členský stát po dobu alespoň dvou let před šetřením dodržoval normální fluktuační rozpětí stanovené mechanismem směnných kurzů (ERM) Evropského měnového systému, aniž by byl směnný kurz vystaven silným tlakům. Zejména pak nesměl členský stát v tomto období z vlastního podnětu devalvovat dvoustranný střední kurz své měny vůči měně kteréhokoli jiného členského státu. Počínaje 1. lednem 1999 ERM II poskytuje rámec pro posuzování plnění kritéria směnného kurzu. Komise a ECB při posuzování plnění tohoto kritéria ve svých zprávách zkoumaly dvouleté období, které skončilo v březnu 2007.(11) Podle článku 4 Protokolu o konvergenčních kritériích, na který se odkazuje v článku 121 Smlouvy o založení Evropského společenství, se kritériem konvergence úrokových sazeb, jak je uvedeno v čl. 121 odst. 1 čtvrté odrážce této smlouvy, rozumí, že v průběhu jednoho roku před šetřením průměrná dlouhodobá nominální úroková sazba členského státu nepřekračovala o více než 2 procentní body úrokovou sazbu nejvýše tří členských států, které dosáhly v oblasti cenové stability nejlepších výsledků. Pro účely kritérií konvergence úrokových sazeb byly použity srovnatelné úrokové sazby nebo desetileté státní dluhopisy. K posouzení plnění kritéria úrokových sazeb se ve zprávách Komise a ECB hodnotila referenční hodnota vypočítaná jako jednoduchý aritmetický průměr dlouhodobých nominálních úrokových sazeb tří členských států, které dosáhly v oblasti cenové stability nejlepších výsledků, plus dva procentní body. Na tomto základě referenční hodnota v jednoletém období, které skončilo v březnu 2007, činila 6,4 procenta.(12) Podle článku 5 Protokolu o konvergenčních kritériích, na který se odkazuje v článku 121 Smlouvy o založení Evropského společenství, poskytne Komise údaje použité při současném posouzení plnění konvergenčních kritérií. Údaje pro přípravu tohoto návrhu poskytla Komise. Rozpočtové údaje Komise poskytla poté, co členské státy do 1. dubna 2007 podaly zprávu v souladu s nařízením Rady (ES) č. 3605/93 ze dne 22. listopadu 1993 o použití Protokolu o postupu při nadměrném schodku, připojeného ke Smlouvě o založení Evropského společenství[11].(13) Na základě zpráv předložených Komisí a ECB o pokroku, který učinila Malta při plnění svých závazků týkajících se uskutečňování hospodářské a měnové unie, Komise dospěla k závěru, že:Vnitrostátní právní předpisy na Maltě, včetně statutu její národní centrální banky, jsou slučitelné s články 108 a 109 Smlouvy a se statutem ESCB.Pokud jde o to, jak Malta plní konvergenční kritéria uvedená ve čtyřech odrážkách čl. 121 odst. 1 Smlouvy:- průměrná inflace na Maltě v roce, který skončil v březnu 2007, činila 2,2 procenta, což je méně než referenční hodnota, a i v následujících měsících pravděpodobně zůstane pod referenční hodnotou;- rozpočtový schodek na Maltě dosáhl důvěryhodného a udržitelného snížení až pod 3 % HDP a poměr zadlužení k HDP se snižuje směrem k referenční hodnotě ve výši 60 %; Komise proto Radě doporučuje, aby zrušila rozhodnutí o existenci nadměrného schodku na Maltě.- Malta je členem ERM II ode dne 2. května 2005; ve dvouletém období, které skončilo 26. dubna 2007, maltská lira (MTL) nebyla vystavena silným tlakům a Malta ze svého vlastního podnětu nedevalvovala dvoustranný střední kurz MTL vůči euru;- v roce, který skončil v březnu 2007, činila dlouhodobá úroková míra na Maltě v průměru 4,3 procenta, což je pod referenční hodnotou.Malta na základě těchto kritérií dosáhla vysokého stupně udržitelné konvergence a, pokud Rada zruší rozhodnutí o postupu při nadměrném schodku, splňuje podmínky nezbytné pro přijetí eura,.(14) Rada jednající na základě doporučení Komise dne 5. června 2007 zrušila rozhodnutí Rady o existenci nadměrného schodku[12].(15) Rada kvalifikovanou většinou na návrh Komise rozhodne, které členské státy, na které se vztahuje výjimka, splňují podmínky nezbytné pro přijetí jednotné měny, a zruší výjimky dotčených členských států,PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:Článek 1Malta splňuje podmínky nezbytné pro přijetí jednotné měny. Výjimka ve prospěch Malty uvedená v článku 4 aktu o přistoupení se ruší s účinkem ode dne 1. ledna 2008.Článek 2Toto rozhodnutí je určeno členským státům.Článek 3Toto rozhodnutí bude vyhlášeno v Úředním věstníku Evropské unie .V [...] dne [...].Za Radupředseda / předsedkyně[pic][pic][pic] [1] Zpráva přijatá dne 16. května 2007 –[KOM(2007) 259].[2] Zpráva přijatá dne 16. května 2007.[3] Rozhodnutí Rady 1998/317/ES ze dne 3. května 1998 (Úř. věst. L 139, 11.5.1998, s. 30).[4] Rozhodnutí Rady 2000/427/ES ze dne 19. června 2000 (Úř. věst. L 167 ze dne 7.7.2000, s. 19).[5] Rozhodnutí Rady 2006/495/ES ze dne 11. července 2006 (Úř. věst. L 195 ze dne 15.7.2006, s. 25).[6] Úř. věst. L 236, 23.9.2003, s. 33.[7] Úř. věst. L 157, 21.6.2005, s. 203.[8] Úř. věst. C 236, 2.8.1997, s. 5.[9] Úř. věst. C 345, 13.11.1998, s. 6 ve znění dohody ze dne 14. září 2000 (Úř. věst. C 362, 16.12.2000, s. 11).[10] Nařízení Rady (ES) č. 2494/95 ze dne 23. října 1995 o harmonizovaných indexech spotřebitelských cen (Úř. věst. L 257, 27.10.1995, s. 1) ve znění nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1882/2003 (Úř. věst. L 284, 31.10.2003, s. 1).[11] Úř. věst. L 332, 31.12.1993, s. 7. Nařízení naposledy pozměněné nařízením Rady (ES) č. 2103/2005 (Úř. věst. L 337, 22.12.2005, s. 1).[12] Úř. věst. L , , s. .


type: other

jurisdiction: US

text: b" UNITED STATES DEPARTMENT OF EDUCATION \n\n OFFICE OF INSPECTOR GENERAL \n\n 61 Forsyth Street, Room 18T71 \n\n Atlanta, Georgia 30303 \n\n Telephone: (404) 562-6470 Fax: (404) 562-6509 \n\n\n\n\n\n October 3, 2005\n\n Control Number\n ED-OIG/A04F0001\n\nDr. Joseph B. Morton\nState Superintendent of Education\nAlabama State Department of Education\n50 North Ripley Street\nP.O. Box 302101\nMontgomery, Alabama 36104\n\nDear Dr. Morton:\n\nThis Final Audit Report, entitled Review of the Alabama State Department of Education\xe2\x80\x99s Reading\nFirst Program, presents the results of our audit. The purpose of the review was to determine\nwhether the State of Alabama administered the Reading First Program in compliance with the\nElementary and Secondary Education Act, as amended by the No Child Left Behind Act of 2001\n(NCLB), and applicable Department of Education (Department) regulations and program guidance.\nOur review covered the Alabama State Department of Education\xe2\x80\x99s (ALSDE) program\nadministration and grant fund expenditures for fiscal year 2004 (October 1, 2003 through\nSeptember 30, 2004).\n\nWe provided a draft of this audit report to ALSDE and it provided an e-mail response, agreeing\nwith the contents.\n\n\n\n AUDIT RESULTS \n\n\nOur review of the state, three of its local education agencies (LEAs), and five schools did not\nidentify any significant problems with the ALSDE\xe2\x80\x99s administration of its Reading First program.\nWe found that ALSDE and the three LEAs reviewed 1) developed adequate policies, procedures\nand controls to administer the program; 2) funded schools that served students in kindergarten\nthrough third grade and used reading programs that ALSDE determined were based on scientifically\nbased reading research; 3) provided professional development and technical assistance; and 4)\nmonitored the program implementation at funded schools. We also found that ALSDE evaluated\nand reported yearly progress made by the LEAs in the Reading First program, and included all\nelements reported by the LEAs for the program in its annual performance report submitted to the\nDepartment.\n\nIn addition, our review of ALSDE\xe2\x80\x99s administrative expenditures and the three LEAs\xe2\x80\x99 grant\nexpenditures for five funded schools found that Reading First program funds were used for\n\n Our mission is to promote the efficiency, effectiveness, and integrity of the Department\xe2\x80\x99s programs and operations\n\x0cFinal Report\nED-OIG/A04F0001 Page 2 of 5\n\nallowable activities, such as instructional reading assessments; instructional materials; professional\ndevelopment for teachers; evaluation strategies; and access to reading materials. ALSDE\xe2\x80\x99s reported\ncosts incurred appeared to support the purpose of the program and were within established cost\nlimits for administration and planning activities.\n\nIn site visits, we verified that the five schools reviewed had administered the Reading First program\nand that the schools\xe2\x80\x99 programs appeared to be complying with Reading First program requirements\nof the No Child Left Behind Act and applicable Departmental regulations. The reviewed schools\nserved students in kindergarten through third grade and used reading programs that ALSDE\ndetermined were based on scientifically based reading research.\n\n\n\n BACKGROUND \n\n\nNCLB, signed into law on January 8, 2002, redefined the Federal role in K-12 education with the\nintention of closing the achievement gap between disadvantaged and minority students and their\npeers. NCLB is based on four basic principles \xe2\x80\x93 stronger accountability for results; increased\nflexibility and local control; expanded options for parents; and an emphasis on proven teaching\nmethods. The Act established the Reading First initiative as a new, high-quality, evidence-based\nprogram for students. The Reading First program is included in the Elementary and Secondary\nEducation Act, as amended, Title I, Part B, Subpart 1. The Reading First initiative builds on the\nfindings of years of scientific research, which, at the request of Congress, was compiled by the\nNational Reading Panel. In April 2002, the Department\xe2\x80\x99s Office of Elementary and Secondary\nEducation (OESE) published Guidance for the Reading First Program to help state education\nagencies and grant recipients administer the program.\n\nReading First is a focused, nationwide effort to enable all students to become successful readers at\nan early age. Funds are dedicated to help States and local school districts eliminate the reading\ndeficit by establishing high-quality, comprehensive reading instruction in kindergarten through third\ngrade. Building on a solid foundation of research, the program is designed to select and implement\nscientifically based reading research (SBRR) programs. In addition, it is designed to provide\nprofessional development related to SBRR programs, and to ensure accountability through ongoing,\nvalid and reliable screening, diagnostic, and classroom-based assessments.\nThe Reading First program provides funds to train teachers in the essential components of reading,\nsuch as, phonemic awareness, phonics, fluency, vocabulary, and comprehension. The program also\nprovides funds to select and administer screening, diagnostic and classroom-based instructional\nreading assessments to identify those children who may be at risk of reading failure. Funds are also\nprovided for professional development for special education teachers in kindergarten through\ntwelfth grade.\nState Education Agencies (SEAs), such as ALSDE, may reserve up to 20 percent of the State grant\nfunds for professional development, technical assistance, planning, and administrative and reporting\nactivities. LEAs may reserve up to 3.5 percent for planning and administration. States must submit\nan annual report showing the greatest gains in reading achievement, and must reduce the number of\nchildren in first through third grade who are reading below grade level.\n\x0cFinal Report\nED-OIG/A04F0001 Page 3 of 5\n\nInitial applications were required by May 29, 2002 in order to receive funding by July 1, 2002.\nTotal appropriation was $993.5 million for FY 2003 and $1.024 billion for FY 2004. All 50 States,\nthe District of Columbia, Puerto Rico, Bureau of Indian Affairs, America Samoa, N. Mariana\nIslands, Guam, and Virgin Islands are eligible to participate in the program. During the period of\nreview, the ALSDE was allotted approximately $18 million to administer the program.\n\n\n\n OBJECTIVES, SCOPE, AND METHODOLOGY \n\n\nThe overall objective was to determine whether ALSDE administered the Reading First program in\ncompliance with the NCLB and applicable Departmental regulations and program guidance. To\nmeet the objective, we reviewed the policies and procedures used to administer the Reading First\nprogram by the Office of Elementary and Secondary Education\xe2\x80\x99s (OESE) Reading First program\noffice, ALSDE\xe2\x80\x99s Reading First program office, and three LEAs. We also reviewed the use of fiscal\nyear 2004 grant funds at ALSDE, three LEAs and five funded schools.\n\nBecause our review focused on Alabama\xe2\x80\x99s administration of the Reading First program, we did not\nreview the Department\xe2\x80\x99s process and basis for approving the State applications, nor did we review\nthe State of Alabama\xe2\x80\x99s grant application process. However, to gain background information for\nevaluating the State\xe2\x80\x99s administration of the program, we interviewed OESE officials to determine\nthe policies and procedures used in administering the Reading First program, and any concerns for\npotential, or known, problems with the program at the federal, state, and local levels. In addition,\nwe reviewed OESE\xe2\x80\x99s monitoring efforts, including site visits made to ALSDE, and its LEAs and\nschools, as well as OESE\xe2\x80\x99s technical assistance provided to ALSDE in administering its program.\n\nTo meet our objective for evaluating Alabama\xe2\x80\x99s administration of the Reading First program, we\n\xe2\x80\xa2 \t Interviewed ALSDE, LEA, and school officials to determine the policies and procedures\n followed in administering the Reading First program, and any concerns for potential, or known,\n problems with the program at the federal, state, and local levels.\n\xe2\x80\xa2 \t Reviewed ALSDE and the selected LEAs\xe2\x80\x99 policies and procedures used in administering the\n Reading First program.\n\xe2\x80\xa2 \t Reviewed ALSDE\xe2\x80\x99s monitoring of the Reading First program at selected LEAs and schools.\n\xe2\x80\xa2 \t Verified that the selected LEAs were using reading programs that ALSDE determined were\n based on scientifically based reading research (SBRR).\n\xe2\x80\xa2 \t Verified that the program served only students in grades kindergarten through third grade at the\n five schools visited through classroom observations, interviews of LEA and school officials, and\n review of grant fund expenditures.\n\xe2\x80\xa2 \t Determined if ALSDE evaluated and reported yearly progress made by the selected LEAs in the\n Reading First Program, and included all elements reported by the LEAs for the program in its\n annual performance reports submitted to the Department.\n\xe2\x80\xa2 \t Reviewed Reading First funded expenditures at ALSDE (twenty percent reserve), three LEAs\n and the five schools to determine if (1) the program grantee (ALSDE) and sub-grantees (LEAs\n\x0cFinal Report\nED-OIG/A04F0001 Page 4 of 5\n\n and schools) used grant funds for the purposes outlined in their respective applications; and (2)\n costs incurred were allowable, supported the purpose of the program, and were within\n established cost limits for administration and planning activities. In addition, we reviewed\n selected expenditures1 totaling over $4.5 million2 to verify use at the five selected schools.\n\xe2\x80\xa2 \t Reviewed OMB Circular A-133 Single Audit reports to determine if there were applicable\n compliance findings concerning the program at SEAs or LEAs.\n\nWe selected ALSDE because it was one of the first state education agencies funded for the program\nand it had drawn down the majority of its Reading First program funding. During the period\nreviewed, ALSDE funded 36 LEAs and had 74 schools participating in the Reading First program.\nFrom a stratified list of the state\xe2\x80\x99s LEAs, we selected three LEAs for review, one from each strata \xe2\x80\x93\nlarge, medium, and small, based on the number of schools funded within the LEA. From the large\ngroup of LEAs, we judgmentally selected the Mobile County school district because it was\nAlabama\xe2\x80\x99s largest LEA and had not been reviewed by the Department's monitoring contractor. In\naddition to our review of the LEA, we randomly selected two of Mobile\xe2\x80\x99s 10 funded schools for\nreview. We randomly selected the Perry County and Clarke County school districts from the\nmedium and small group of LEAs, respectively. We reviewed all of the schools funded within\nthose LEAs \xe2\x80\x942 schools in Perry County and 1 school in Clarke County. The following table\nsummarizes Reading First funds reviewed:\n\nTable 1.1 Summary Of State And Local Education Agency Funds Reviewed3\n Percentage\n ALSDE Funds Funds Funds of Expended\n Reading First Program Awarded Expended Reviewed Funds\n Reviewed\n\n SEA Reserve $ 3,616,500 $ 3,553,319 $ 3,553,319 100%\n Pass Through to LEAs4 $ 14,466,002 $ 14,466,002 $ 959,602 7%\n Totals $ 18,082,502 $ 18,019,321 $ 4,512,921 25%\n LEAs/Schools Visited:\n Mobile County (2) $ 3,048,974 $ 2,608,766 $ 439,871 17%\n Perry County (2) $ 303,351 $ 280,317 $ 280,317 100%\n Clarke County (1) $ 273,575 $ 239,414 $ 239,414 100%\n\nWe visited OESE in Washington, D.C. and offices at ALSDE, as well as the Mobile County, Perry\nCounty, and Clarke County school districts and conducted our audit fieldwork during the period\nFebruary 2005 through May 2005. We held an exit conference with ALSDE officials on August 11,\n2005. Our audit was performed in accordance with generally accepted government auditing\nstandards appropriate to the scope of the review described above.\n\n1\n Reading First program expenditures reviewed included instructional reading assessments; instructional materials; \n\nprofessional development for teachers; evaluation strategies; and access to reading materials. We assessed whether \n\ngrantee and subgrantee reported costs incurred appeared to support the purpose of the program and were within\n\nestablished cost limits for administration and planning activities.\n\n2\n As indicated in Table 1.1, we reviewed 25 percent of ALSDE expenditures and 100 percent of expenditures for the\n\nfive schools reviewed, which represented 100 percent of the expenditures at two LEAs and 17 percent of the \n\nexpenditures at the largest LEA. \n\n3\n These amounts are for Fiscal Year 2004 only, and do not include Fiscal Year 2003 carryover grant fund amounts. \n\n4\n Includes funds awarded, expended, and reviewed for the LEAs listed at the bottom of the table. \n\n\x0cFinal Report\nED-OIG/A04F0001 Page 5 of 5\n\n\n\n ADMINISTRATIVE MATTERS \n\n\n\nIn accordance with the Freedom of Information Act (5 U.S.C. \xc2\xa7552), reports issued by the Office of\nInspector General are available, if requested, to members of the press and general public to the\nextent information contained therein is not subject to exemptions in the Act.\n\nWe appreciate the cooperation and assistance extended by your staff during the audit. If you have\nany questions, please contact Mary Allen, Assistant Regional Inspector General for Audit, at 404-\n562-6465.\n\n Sincerely,\n\n /s/\n Denise M. Wempe\n Regional Inspector General for Audit Services\n\n\ncc: Chris Doherty, Director Reading First program\n\x0c"


type: wikipedia

text:
Cymelia albo cimelia (gr. κειμήλιον keimēlion „nieruchomość, kosztowność, skarb, klejnot”) – zbiory lub obiekty o szczególnej wartości, odpowiednio chronione i przechowywane; najcenniejsze druki i rękopisy w bibliotece, wydzielone z zasobów i specjalnie chronione; rzadziej pisma i druki zakazane tzw. prohibita.
 Status cymelium mogą uzyskać wszystkie rodzaje dokumentów bibliotecznych, rękopisy, druki, ryciny, fotografie, mapy i muzykalia wyróżniające się formą, treścią, pochodzeniem lub wiekiem. Mogą stanowić część cennych kolekcji lub być pamiątkami po wybitnych osobistościach.
 Do cymeliów zaliczyć można: zwoje i kodeksy papirusowe i pergaminowe, dzieła sławnych drukarni (np. Aldiny, Elzewiry), autografy, druki i rękopisy o szczególnych walorach artystycznych, istotne dokumenty świadczące o przemianach społecznych, naukowych czy ideowych, obiekty o nietypowym formacie oraz materiale łatwym do uszkodzenia.
 W Polsce zaliczamy do nich między innymi: kodeksy rękopiśmienne, najstarsze druki, polonika z XVI w., cenne grupy pism z późniejszych okresów (np. literatura ariańska), fragmenty ciekawych zbiorów (np. Volsciana, biblioteka Zygmunta Augusta), a także książki, wybierane pod kątem rzadkości występowania (np. prasa konspiracyjna).
 Oryginały udostępniane są w czytelniach zbiorów specjalnych bibliotek. Dostęp do nich jest zarezerwowany na ogół dla ściśle określonej kadry bibliotecznej i naukowej. Dostępne są również kopie w postaci fotokopii, mikrofilmów lub w wersji cyfrowej. Cymelia często prezentowane są jako obiekty muzealne.
 Niekiedy w bibliotece tworzone są specjalne działy, w których umieszcza się cymelia (np. dział „rzadkich książek” w Związku Radzieckim i "rezerwy" w Belgii).
 Przypisy
 Bibliografia
 Encyklopedia wiedzy o książce, red. Aleksander Birkenmajer, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1971
 Linki zewnętrzne
 Nad złoto droższe. Skarby Biblioteki Narodowej
 Bibliologia