type: other

text:
192/1949 Zb. Nariadenie, ktorým sa vykonávajú niektoré ustanovenia zákona o novej pozemkovej reforme | Aktuálne znenie
 Nariadenie vlády č. 192/1949 Zb.Nariadenie, ktorým sa vykonávajú niektoré ustanovenia zákona o novej pozemkovej reforme
 Čiastka 57/1949
 Platnosť od 25.07.1949
 Účinnosť od 25.07.1949
 Časť I. - Výber pôdy a zisťovanie jej priemernej hodnoty (bonity). (§ 1 - § 6)
 Časť II. - Určenie náhrady. (§ 7 - § 20)
 § 21 - Záverečné ustanovenie.
 Aktuálne znenie 25.07.1949
 ktorým sa vykonávajú niektoré ustanovenia zákona o novej pozemkovej reforme.
 Vláda Československej republiky nariaďuje podľa § 6, ods. 2 a § 9, ods. 2 zákona zo dňa 21. marca 1948, č. 46 Sb., o novej pozemkovej reforme (trvalej úprave vlastníctva k poľnohospodárskej a lesnej pôde):
 Výber pôdy a zisťovanie jej priemernej hodnoty (bonity).
 Vykonávanie výberu.
 (1) Vlastník pôdy podliehajúcej výkupu podľa § 1, ods. 2 zák.č. 46/1948 Sb. (ďalej len „zákon“) je oprávnený vybrať si do prípustnej výmery 50 ha pôdu podľa svojej voľby, a to buď poľnohospodársku alebo lesnú alebo obidve, vždy však priemernej hodnoty (bonity) príslušného druhu pôdy (§ 6, ods. 1 zákona).
 (2) Vlastník, ktorému sa má ponechať pôda podľa § 1, ods. 3 zákona alebo pôda vo výmere do 2 ha podľa § 1, ods. 4, písm. f) zákona alebo do 4 ha podľa § 1, ods. 5 zákona, má voľnosť výberu pôdy do príslušnej výmery.
 (1) Do výmery pôdy, označenej v § 1, ktorá sa vlastníkovi na jeho žiadosť alebo podľa zákona ponecháva, sa započítava i zastavaná plocha, ak požiada vlastník o jej ponechanie.
 (2) Pokiaľ zastavané plochy, nádvoria a súkromné cesty slúžia v prípadoch uvedených v § 1, ods. 1 pôdohospodárskej výrobe a nie sú potrebné na riadne hospodárenie na pôde ponechanej vlastníkovi, vykúpi ich štát. Časti zastavaných plôch a nádvorí presahujúce potrebu vlastníka sa vykúpia len vtedy, ak možno ich technicky a hospodársky oddeliť. Pritom treba jednotlivé druhy budov (obytné, stajne, stodoly a pod.) posudzovať oddelene.
 (3) V prípadoch uvedených v § 1, ods. 2 sa ponecháva vlastníkovi na jeho žiadosť celá zastavaná plocha, pokiaľ nepresahuje stanovenú výmeru, ak nie je tým ohrozený verejný záujem a ak je zároveň zaistené účelné použitie vykúpenej pôdy.
 Pri výbere pôdy, ktorá sa vlastníkovi ponecháva (§ 1), treba vždy dbať na to, aby vlastníkovi bol ponechaný podľa možností súvislý hospodársky celok a aby neboly ohrozené verejný záujem (napr. sceľovanie pozemkov) a účelné použitie vykúpenej pôdy. Ak nedôjde k dohode o výbere pôdy, treba brať do úvahy ďalej to, aby v pôdohospodárskej pôde, ponechávanej vlastníkovi podľa § 1, ods. 1, boly zastúpené jednotlivé druhy obrábania podľa možnosti v rovnakom pomere, ako tomu bolo pred výkupom pôdy, a aby sa priemerná vzdialenosť pozemkov od hospodárskych budov podľa možnosti nezmenila. Podrobnosti o zisťovaní priemernej vzdialenosti pozemkov určí Ministerstvo pôdohospodárstva vyhláškou v Úradnom liste.
 Výber pôdy ponechanej vlastníkovi podľa § 1, ods. 2 zákona treba vykonať tak, aby sa jej priemerná hodnota (bonita) neodchyľovala viacej než o 10% od priemernej hodnoty (bonity) jeho doterajšej pôdy.
 Zisťovanie priemernej hodnoty.
 Hodnota (bonita) pôdohospodárskej pôdy sa posudzuje podľa jej katastrálneho výťažku z 1 ha. Priemerná hodnota (bonita) súboru pôdohospodárskych pozemkov sa posudzuje podľa ich priemerného katastrálneho výťažku, ktorý sa zistí delením úhrnu katastrálneho výťažku všetkých pozemkov ich celkovou výmerou.
 Hodnota (bonita) lesa sa pre účely uvedené v § 1, ods. 1 určuje smernými cenami (§ 15). Priemerná hodnota (bonita) lesa sa vypočíta tak, že sa jeho úhrnná smerná cena takto určená delí jeho celkovou výmerou.
 Určenie náhrady.
 (1) Pre určenie náhrady za pôdu vykúpenú podľa zákona sa rozlišujú:
 a) pôda poľnohospodárska bez budov,
 b) les (lesná pôda a lesné porasty) bez budov,
 c) budovy,
 d) investície (včítane meliorácií) a zariadenia slúžiace na pestovanie zvláštnych plodín,
 e) ovocné stromy a porasty vinnej révy,
 f) ojedinele alebo v skupinách divokorastúce stromy,
 g) náklady na novú úrodu,
 h) práva tvoriace samostatný majetok (§ 13, ods. 2).
 (2) Náhrada za pôdu poľnohospodársku a les [odsek 1, písm. a) a b)] a za budovy sa rovná priemernej všeobecnej cene za posledných desať rokov pred výkupom alebo všeobecnej cene v čase výkupu, ak je táto nižšia, vždy však so srážkou 20%. Za majetok uvedený v odseku 1, písm. d), e), f) a h) sa poskytuje náhrada vypočítaná podľa ďalších ustanovení, pričom sa zo zistených hodnôt rovnako sráža 20%. Robotníkom, živnostníkom a verejným a súkromným zamestnancom prislúcha však náhrada bez srážky, pokiaľ výmera vykúpenej pôdy nepresahuje 10 ha a nejde o pôdu špekulačnú (§ 1, ods. 3, veta piata zákona).
 (3) Náklady na novú úrodu sa nahradzujú vždy bez srážky.
 (1) Náhradu určuje okresný národný výbor, v ktorého obvode leží vykúpená pôda, za súčinnosti miestnej roľníckej komisie a miestneho sdruženia príslušného Jednotného sväzu roľníkov. Okresný národný výbor začne konanie o náhrade ihneď, len čo rozhodnutie o výkupe (§ 10 zákona) nadobudlo právoplatnosť. Konanie o náhrade vykoná s vlastníkom, a ak nehospodári vlastník na pôde osobne, tiež po vypočutí osôb na pôde hospodáriacich.
 (2) Ak leží vykúpená pôda, tvoriaca hospodársky celok, v obvode niekoľkých okresov, vykoná konanie podľa odseku 1 okresný národný výbor, v ktorého obvode leží sídlo pôdohospodárskeho závodu.
 (1) V konaní o náhrade urobí okresný národný výbor najprv pokus o dohodu s vlastníkom o výške náhrady, pričom sa vezme do úvahy najmä katastrálna výmera, spôsob obrábania, akostná trieda a katastrálny výťažok, pri lesoch okrem toho zastúpenie drevín, ich priemerný vek, zakmenenie a bonita. Dojednaná náhrada nesmie presahovať výšku určenú v § 9, ods. 1 zákona.
 (2) Ak nedôjde k dohode podľa odseku 1, vykoná okresný národný výbor odhad vykúpenej pôdy.
 (3) Náhrada za vykúpené nehnuteľnosti sa určí oddelene podľa pozemnoknižných vložiek, s výnimkou prípadov, keď pozemnoknižní veritelia a oprávnenci budú uspokojení z náhrady alebo keď prevzaté nehnuteľnosti nie sú zaťažené pozemnoknižnými pohľadávkami.
 (4) Stav vykúpených nehnuteľností sa zisťuje vždy na mieste. O výsledku vyšetrenia sa spíše zápisnica, v ktorej sa opíšu vykúpené nehnuteľnosti so zreteľom na všetky okolnosti, ktoré majú vplyv na ich hodnotu.
 (1) Okresný národný výbor upovedomí o určenej náhrade vlastníka vykúpených nehnuteľností.
 (2) Odpisy právoplatných dohôd o určení náhrady a rozhodnutí o určenej náhrade (§ 9) zašle okresný národný výbor príslušnému krajskému národnému výboru a ďalej Národnému pozemkovému fondu pri Ministerstve pôdohospodárstva, na Slovensku Povereníctvu pôdohospodárstva a pozemkovej reformy.
 Zásady odhadu.
 (1) Odhadom sa zisťuje oddelene priemerná všeobecná cena vykúpenej poľnohospodárskej pôdy a lesa [§ 7, ods. 1, písm. a) a b)], ako aj budov za posledných 10 rokov pred výkupom. Ovocné stromy a porasty vinnej révy sa oceňujú osobitne; ojedinele alebo v skupinách divokorastúce stromy na poľnohospodárskej pôde sa oceňujú dvoma tretinami ceny surového dreva podľa cenových predpisov v čase výkupu.
 (2) Poľnohospodárskou pôdou sa rozumie všetka vykúpená pôda s výnimkou lesa.
 (1) Investície (včítane meliorácií) a zariadenia slúžiace na pestovanie zvláštnych plodín (drótenky v chmeľniciach, zariadenie viníc, zariadenie pre umelú závlahu a pod.), ktorých úžitok v čase výkupu trvá alebo sa neskoršie pravdepodobne dostaví, ocenia sa nákladom stavebným alebo obstarávacím podľa cenovej úrovne roku 1939 so zreteľom na ich účelnosť; pri investíciách a zariadeniach urobených po 31. decembri 1939 sa tieto ceny zvyšujú spôsobom, ktorý bude určený (§ 19) pre ocenenie budov vystavaných po tomto dni. Od cien takto zistených sa odpočíta príslušné umorovanie podľa počtu rokov. Investície, meliorácie a iné zariadenia sa oceňujú iba vtedy, ak vlastník (árendátor) vykúpenej pôdy ich v konaní uplatnil a preukázal.
 (2) Bežné udržovacie náklady sa nepovažujú za investície.
 (1) Náklady na novú úrodu sa určia podľa úradných cien, a pokiaľ také ceny nie sú, podľa všeobecných cien ku dňu prevzatia vykúpeného majetku.
 (2) Samostatné majetkové práva spojené s vlastníctvom k vykúpenej pôde (napr. práva rybárske, podiely na spoločných pastvinách alebo na iných spoločných statkoch) sa ocenia podľa priemerného čistého ročného výťažku za posledných 10 rokov pred výkupom, zkapitalizovaného troma percentami.
 O náhrade pri výkupe podielov v roľníckych alebo lesných družstvách platia primerane ustanovenia §§ 11 až 13, pričom sa určí hodnota celkového majetku družstva a podľa nej pomerná jej časť zodpovedajúca vykúpenému podielu.
 Priemerná všeobecná cena.
 Pre zisťovanie priemernej všeobecnej ceny poľnohospodárskej pôdy, lesa a budov (§ 11, ods. 1) sa vezmú za základ smerné ceny; tabuľky smerných cien vydá Ministerstvo pôdohospodárstva vyhláškou v Úradnom liste.
 (1) Za priemernú všeobecnú cenu poľnohospodárskej pôdy a lesa za posledných 10 rokov pred výkupom sa považuje zpravidla cena smerná.
 (2) Ak sa líšia pomery oceňovaného majetku podstatne od pomerov, ktoré treba považovať za pravidelné, a ak sa nevzal zreteľ na zvláštne pomery už pri úprave smernej ceny, určí sa priemerná všeobecná cena za posledných 10 rokov pred výkupom sumou pomerne vyššou alebo nižšou, pričom odchýlka od smernej ceny nesmie robiť viac ako 10%.
 Budovy sa ocenia na podklade tabuľky smerných cien podľa druhu a zastavanej plochy so zreteľom na účelnosť a vykonanie stavby, na obstarávacie náklady v jednotlivých oblastiach a na terajší ich stav a vek. Účelnosť budov sa posudzuje podľa veľkosti závodu v čase výkupu.
 Vykonávanie odhadu a výpočet priemerných všeobecných cien.
 Podrobnosti o vykonávaní odhadu a výpočtu priemerných všeobecných cien určí Ministerstvo pôdohospodárstva vyhláškou v Úradnom liste.
 Všeobecná cena poľnohospodárskej pôdy, lesa a budov v čase výkupu.
 (1) Všeobecná cena poľnohospodárskej pôdy a budov v čase výkupu sa určí podľa predajných cien nehnuteľností rovnakého druhu v mieste obvyklých. Ocenenie treba odôvodniť obdobnými prípadmi, zistenými v sbierke listín pozemkovej knihy. Ustanovenia § 16, ods. 2 a § 17 platia obdobne. Ak nebude možné určiť týmto spôsobom všeobecnú cenu v čase výkupu, vyšetrí sa táto cena spôsobom, ktorý určí Ministerstvo pôdohospodárstva vyhláškou v Úradnom liste.
 (2) Všeobecná cena lesa v čase výkupu sa vyšetrí spôsobom, ktorý určí Ministerstvo pôdohospodárstva vyhláškou v Úradnom liste.
 Platenie náhrady sa upraví osobitnými predpismi.


type: wikipedia

text:
Kristus betyder den smorde, och är en titel som de troende kristna har givit Jesus från Nasaret.
 Kristus är den latinska översättningen av grekiska Χριστός (Christós) som betyder just "den Smorde". Det är i sin tur en översättning av det hebreiska משיח Masíaḥ (Messias), arabiska المسيح, Masīḥ.
 I Gamla testamentet smordes konungen (David), prästen (Aron) och ibland även profeten (Elisa). Vid smörjelsen kom den Helige Ande, enligt Bibelns berättelser, över personen. Messiasbegreppet står alltså för en mäktig person, utrustad av Gud på ett alldeles speciellt sätt.
 Gamla testamentet/Tanach förutsäger på många ställen att en Messias skall komma. Förväntningarna på detta var stora. Ankomsten av Messias senare skulle bli början av de kristnas tideräkning. Jesus gick, enligt Nya testamentet, in i dessa förväntningar och bejakade att det handlade om honom själv, även om han också stod för en gentemot sin tidsanda självständig tolkning av dem. Det som förvånade samtiden mest var tanken att Messias måste lida.
 Judarna avvisar fortfarande tanken på en lidande Messias och avvisar därför också Jesus som Messias. Muslimerna anser att Jesus var en stor profet, som de kallar för Isa, men även de avvisar att Jesus skulle lidit och dött på korset. Därmed avvisar de tanken på Kristi uppståndelse, för om Kristus inte har dött och uppstått för att besegra döden, då finns det automatiskt inte någon uppståndelse. Det centrala tanken i den kristna tron är inte Kristi död utan just Kristi uppståndelse.
 Nya testamentets författare (traditionellt Matteus, Markus, Lukas och Johannes) accepterar Jesu anspråk på att vara Messias och ser Jesus både som konung, och präst, och profet.. Som profet undervisade han och gjorde under. Som präst frambar han sig själv som ett offer för våra synder. Som konung blev han redan då det som skulle kallas för kristna folkets regent, och en gång skall han komma åter och regera över allt, enligt Nya Testamentet.
 Trinitariska kristna betraktar även Jesus, efter hur han beskrivs i Nya testamentet, som gudomlig - Gud som blivit människa. De flesta kristna betraktar honom som människornas frälsare, som räddar oss från synden och dess konsekvenser: befrielse som kommer från Gud, befrielse från lidande och död.
 Se även
 Frälsning
 Gud
 Kristendom
 Teologi
 Kristologi
 Kristusbilder
 Profet
 Messias
 Messiasprofetior och Jesus
 Formerna Jesu och Kristi
 Bibelhänvisningar
 Jesus
 fr:Christ#Religion


text:
Potsdamas konference notika 1945. gadā no 17. jūlija līdz 2. augustam Potsdamā, Vācijā (netālu no Berlīnes). Konferences dalībvalstis bija Padomju Savienība, Amerikas Savienotās Valstis un Lielbritānija — spēcīgākās un lielākās Otrā pasaules kara Sabiedroto valstis, kas sakāva Ass valstis. Postdamas konferencē Sabiedroto valstis pārstāvēja attiecīgo valstu vadītāji — VK(b)P pirmais sekretārs Josifs Staļins, ASV prezidents Harijs Trumens un Lielbritānijas premjerministrs Klements Etlijs.
 Šī bija pēdējā no trim Otrā pasaules kara konferencēm, kurās tikās "lielais trijnieks", 1943. gada novembrī—decembrī bija notikusi Teherānas konference, bet 1945. gada februārī — Jaltas konference. Konferences mērķis bija izlemt, kā pārvaldīt sakauto nacistisko Vāciju. Tāpat konferences mērķi bija pēckara politiskās sistēmas izveidošana un miera līguma jautājumu apspriešana.
 Baltijas valstu okupācijas jautājums Potsdamas konferencē tieši netika apspriests, tomēr ASV puse atteicās pakļauties PSRS prasībām uzskatīt visus baltiešu bēgļus Vācijā kā padomju pilsoņus. Savukārt Apvienotās Karalistes politiķi PSRS teritoriālās pretenzijas Baltijas reģionā uztvēra kā vēlmi iegūt kolonijas.
 Konferences rezultāti
 Visu Vācijas aneksēto teritoriju atjaunošana, kuras tika anektētas pēc 1937. gada, Austrijas atdalīšana no Vācijas.
 Vācijas un Austrijas (atsevišķi arī Berlīnes un Vīnes) sadalīšana četrās (ASV, Lielbritānijas, PSRS un Francijas) okupācijas zonās.
 Polijas un Vācijas robežu noteikšana (Oderas—Neises līnija).
 Ārpus Vācijas dzīvojušo vāciešu deportācija uz Vāciju.
 Vienošanās par reparāciju maksājumiem.
 Atsauces
 Skatīt arī
 Teherānas konference
 Jaltas konference
 Ārējās saites
 Otrais pasaules karš
 Starptautiskās sanāksmes


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
16.10.1999 FR Journal officiel des Communautés européennes C 299/29
 RECTIFICATIFS
 Rectificatif à l’affaire T-155/99: Recours introduit le 25 juin 1999 contre la Commission des Communautés européennes par Dieckmann
 & Hansen GmbH
 (1999/C 299/44)
 («Journal officiel des Communautés européennes» C 281 du 2 octobre 1999)
 Page 17 et dans le sommaire:
 au lieu de: «Affaire C-155/99»,
 lire: «Affaire T-155/99».
 Rectificatif à l’affaire T-157/99: Recours introduit le 2 juillet 1999 par Helga Griesel contre le Conseil de l’Union européenne
 (1999/C 299/45)
 («Journal officiel des Communautés européennes» C 281 du 2 octobre 1999)
 Page 18 et dans le sommaire:
 au lieu de: «Affaire C-157/99»,
 lire: «Affaire T-157/99».
 Rectificatif à l’affaire T-172/99: Recours introduit le 26 juillet 1999 par Francesca Pentericci contre Commission des Communautés
 européennes
 (1999/C 299/46)
 («Journal officiel des Communautés européennes» C 281 du 2 octobre 1999)
 Page 25 et dans le sommaire:
 au lieu de: «Affaire C-172/99»,
 lire: «Affaire T-172/99».
 Rectificatif à l’affaire T-173/99: Recours introduit le 29 juillet 1999 par Gilbert Elkaïm et Philippe Mazuel contre Commission des
 Communautés européennes
 (1999/C 299/47)
 («Journal officiel des Communautés européennes» C 281 du 2 octobre 1999)
 Page 26 et dans le sommaire:
 au lieu de: «Affaire C-173/99»,
 lire: «Affaire T-173/99».


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 21974A0917(01)
 Acordo europeu sobre a troca de reagentes para a determinação dos grupos tissulares - Protocolo ao acordo
 Jornal Oficial no L 295 de 18/11/1977 p. 0008 - 0014 Edição especial finlandesa: Capítulo 2 Fascículo 2 p. 0089 Edição especial sueca: Capítulo 2 Fascículo 2 p. 0089 Edição especial grega: Capítulo 02 Fascículo 4 p. 0195 Edição especial espanhola: Capítulo 02 Fascículo 4 p. 0160 Edição especial portuguesa: Capítulo 02 Fascículo 4 p. 0160
 ACORDO EUROPEU SOBRE A TROCA DE REAGENTES PARA A DETERMINAÇÃO DOS GRUPOS TISSULARES OS ESTADOS SIGNATÁRIOS DO PRESENTE ACORDO, MEMBROS DO CONSELHO DA EUROPA, Considerando que os reagentes para a determinação dos grupos tissulares apenas existem em quantidades limitadas; Considerando que é altamente desejável que, num espírito de solidariedade europeia, os Estados-membros se prestem assistência mútua com vista ao fornecimento destes reagentes se a sua necessidade se fizer sentir; Considerando que esta assistência mútua só é possível se as propriedades e o emprego destes reagentes para a determinação de grupos tissulares estiverem submetidos a regras estabelecidas em comum pelos Estados-membros e se a importação destes reagentes beneficiar das facilidades e isenções necessárias, ACORDAM NO SEGUINTE: Artigo 1o. 1. Para efeitos de aplicação do presente acordo, os termos «reagentes para a determinação dos grupos tissulares» designam todos os reagentes para a determinação dos grupos tissulares de origem humana, animal, vegetal ou outra. 2. As disposições dos artigos 2o. a 6o. do presente acordo aplicam-se igualmente às células de composição antigénica conhecida, utilizados para o estudo dos reagentes em questão. Artigo 2o. As partes contratantes comprometem-se, desde que disponham de reservas suficientes para as suas próprias necessidades, a pôr os reagentes para a determinação dos grupos tissulares à disposição das outras partes que deles careçam, sem outra remuneração que a necessária ao reembolso das despesas de colheita, de preparação e de transporte destas substâncias, assim como, se for caso disso, das despesas referentes à sua compra. Artigo 3o. Os reagentes para a determinação dos grupos tissulares são postos à disposição das outras partes contratantes sob a condição de não ser obtido qualquer lucro e de serem utilizados unicamente para fins médicos e científicos, ou seja, não comerciais, e só podem ser entregues aos laboratórios designados pelos governos interessados em conformidade com o artigo 6o. do presente acordo. Artigo 4o. 1. As partes contratantes garantem o respeito pelas disposições tal como são definadas no Protocolo ao presente acordo. 2. Conformar-se-ão, além disso, com as regras a que aderiram em matéria de normalização internacional neste domínio. 3. Qualquer envio de reagentes para a determinação dos grupos tissulares será acompanhado dum certificado comprovativo de que foram preparados em conformidade com as especificações do Protocolo. O certificado será redigido segundo o modelo que consta do anexo ao Protocolo. 4. O Protocolo e o seu anexo têm o carácter dum acordo administrativo e podem ser alterados ou completados pelos governos das partes no presente acordo. Artigo 5o. 1. As partes contratantes tomarão todas as medidas necessárias com vista a insentar de quaisquer direitos de importação os reagentes para a determinação dos grupos tissulares postos à sua disposição pelas outras partes. 2. Tomarão igualmente todas as medidas necessárias para assegurar, pela via mais directa, a entrega rápida destas substâncias aos destinatários referidos no artigo 3o. do presente acordo. Artigo 6o. As partes contratantes comunicar-se-ão, por intermédio do Secretário-Geral do Conselho da Europa, a lista dos laboratórios de referência nacionais e/ou regionais, habilitados a estabelecer o certificado previsto no artigo 4o. do presente acordo e a distribuir os reagentes para determinação de grupos tissulares importados. Artigo 7o. 1. O presente acordo está aberto à assinatura dos Estados-membros do Conselho da Europa que possam tornar-se partes no mesmo, mediante: a) Assinatura sem reserva de ratificação ou de aceitação; ou b) Assinatura com reserva de ratificação ou de aceitação seguida de ratificação ou de aceitação. 2. Os instrumentos de ratificação ou de aceitação serão depositados junto do Secretário-Geral do Conselho da Europa. Artigo 8o. 1. O presente acordo entra em vigor um mês após a data em que três Estados membros do Conselho se tornarem partes no acordo, em conformidade com o disposto no artigo 7o. 2. Para qualquer Estado-membro que o assine posteriormente, sem reserva de ratificação ou de aceitação, ou o ratifique ou o aceite, o acordo entra em vigor um mês após a data da assinatura ou do depósito dos instrumentos de ratificação ou de aceitação. Artigo 9o. 1. Após e entrada em vigor do presente acordo, o Comité dos Ministros do Conselho da Europa pode convidar todos os Estados não membros a aderir ao mesmo. 2. A adesão efectuar-se-á pelo depósito, junto do Secretário-Geral do Conselho da Europa, dum instrumento de adesão que produz efeitos um mês após a data deste depósito. Artigo 10o. 1. Qualquer parte contratante pode, no momento da assinatura ou do depósito do seu instrumento de ratificação, aceitação ou adesão, designar o ou os territórios nos quais se aplicará o presente acordo. 2. Qualquer parte contratante pode, no momento do depósito do seu instrumento de ratificação, aceitação ou adesão, ou em qualquer momento seguinte, estender a aplicação do presente acordo, por declaração enviada ao Secretário-Geral do Conselho da Europa, a qualquer outro território designado na declaração e do qual assegure as relações internacionais ou pelo qual está habilitado a assumir compromissos. 3. Qualquer declaração feita por força do número anterior pode ser retirada, no que diz respeito a qualquer território designado nessa declaração, nas condições previstas no artigo 11o. do presente acordo. Artigo 11o. 1. Qualquer parte contratante pode, no que lhe diz respeito, denunciar o presente acordo, enviando uma notificação ao Secretário-Geral do Conselho da Europa. 2. A denúncia produz efeito seis meses após a data da recepção da notificação pelo Secretário-Geral. Artigo 12o. O Secretário-Geral do Conselho da Europa notificará os Estados-membros do Conselho e qualquer Estado que tenha aderido ao presente acordo: a) De qualquer assinatura sem reserva de ratificação ou aceitação; b) De qualquer assinatura com reserva de ratificação ou aceitação; c) Do depósito de qualquer instrumento de ratificação, aceitação ou adesão; d) De qualquer data de entrada em vigor do presente acordo em aplicação das disposições do artigo 8o.; e) De qualquer declaração recebida por aplicação das disposições dos no.s 2 e 3 do artigo 10o.; f) De qualquer notificação recebida por aplicação das disposições do artigo 11o. e da data em que a denúncia produz efeito; g) De qualquer alteração ou complemento ao Protocolo e ao seu anexo nos termos do no. 4 do artigo 4o. do presente acordo. Em fé do que, os abaixo-assinados, para este efeito devidamente autorizados, apuseram as suas assinaturas no presente acordo. Feito em Estrasburgo em 17 de Setembro de 1974, em francês e inglês, fazendo fé qualquer dos dois textos, num só exemplar, que será depositado nos arquivos do Conselho da Europa. O Secretário-Geral do Conselho da Europa enviará cópia autenticada a cada um dos Estados signatários e aderentes. PROTOCOLO AO ACORDO DISPOSIÇÕES GERAIS 1. Especificidade A. Reagentes de terminação dos grupos tissulares a utilizar nas técnicas de citotoxicidade em linfócitos Estes reagentes devem, quando são utilizados segundo a técnica recomendada pelo produtor, reagir com todos os linfócitos conhecidos por conterem o ou os antigénios que correspondem à ou às especificidades mencionadas na etiqueta. Não devem reagir com nenhuma célula conhecida por conter esse antigénio (ou esses antigénios). Quando estes reagentes são utilizados segundo a técnica recomendada pelo produtor, não deve aparecer nenhum fenómeno serológico importuno tal como: a) Um efeito de prozona; b) Uma anticomplementaridade. B. Reagentes de determinação de grupos tissulares a utilizar numa técnica de fixação do complemento em plaquetas Estes reagentes devem, quando são utilizados segundo a técnica recomendada pelo produtor, dar uma fixação do complemento em todas as plaquetas conhecidas por conterem o ou os antigénios que correspondem à ou às especificidades mencionadas na etiqueta. Não devem dar fixação do complemento com as plaquetas conhecidas por conterem esse antigénio (ou esses antigénios). Quando estes reagentes são utilizados segundo a técnica recomendada pelo produtor, não deve aparecer nenhum fenómeno serológico importuno tal como: a) Um efeito de prozona; b) Uma anticomplementaridade. 2. Actividade A. Reagentes de determinação de grupos tissulares utilizados nas técnicas de citotoxicidade em linfócitos Determina-se o título dum tal reagente procedendo a duplas diluições sucessivas do reagente estudado no soro AB inactivado proveniente dum dador negativo para o antigénio (ou antigénios) correspondente(s) ao anticorpo (ou aos anticorpos) contido(s) no reagente. Além disso, o dador não deve ter sido imunizado contra os antigénios tissulares, em consequência de transfusão, gravidez, etc. Cada diluição é então testada com os linfócitos conhecidos por conterem o antigénio (ou os antigénios) correspondente(s) no reagente, segundo a técnica recomendada pelo produtor. O título é o recíproco do algarismo que representa a mais forte diluição de soro em que se observa ainda uma reacção claramente positiva, sendo a diluição calculada sem ter em conta o volume das suspensão celular ou qualquer outro aditivo contido no volume total. B. Reagentes de determinação de grupos tissulares a utilizar numa técnica de fixação do complemento em plaquetas Determina-se o título dum tal reagente procedendo a duplas diluições sucessivas do reagente estudado no soro AB inactivado a 10 % em tampão de veronal. Cada soro é, em seguida, testado em plaquetas conhecidas por conterem os antigénios homólogos aos anticorpos contidos no reagente, segundo a técnica recomendada pelo produtor. O título é o recíproco do algarismo que representa a mais forte diluição de soro em que é ainda observada uma reacção claramente positiva, sendo a diluição calculada sem ter em conta o volume da suspensão celular ou qualquer outro aditivo contido no volume total. Outras disposições, para os reagentes de determinação de grupos tissulares a utilizar nas técnicas de citoxicidade em linfócitos e para os reagentes a utilizar nas técnicas de fixação do complemento em plaquetas: 3. Conservação Os reagentes de determinação de grupos tissulares podem ser conservados no estado líquido ou sob forma desidratada. Os reagentes líquidos devem ser conservados a uma temperatura que não ultrapasse os -70 graus Celsius e os reagentes desidratados a uma temperatura que não ultrapasse os + 4 graus Celsius. Deve-se evitar, tanto quanto possível, descongelar e recongelar os reagentes durante o período de armazenagem. Os reagentes desidratados devem ser conservados numa atmosfera de gaz inerte ou no vácuo no recipiente onde foram desidratados e que deve ser fechado de modo a evitar qualquer penetração de humidade. Um reagente desidratado não deve perder mais de 0,5 % do seu peso quando se testa acentuando a sua desidratação por meio do anidrido fosforoso a uma pressão que não ultrapasse 0,02 milímetros de mercúrio durante 24 horas. Os reagentes devem ser preparados com as precauções de assepsia necessárias e devem estar isentos de qualquer contaminação bacteriológica. A fim de evitar a aparição de bactérias, o produtor pode prescrever a adição dum antisséptico e/ou dum antibiótico ao reagente. Nesse caso, o reagente deve continuar a preencher as condições de especificidade e de actividade em presença da substância adícionada. O mesmo se pode dizer para qualquer outro aditivo como, por exemplo, os anticoagulantes. Os reagentes, depois da descongelação ou reconstituição, devem ser transparentes e não devem conter nem resíduos, nem vestígios de coagulação, nem partículas visíveis. 4. Estabilidade e data de validade Qualquer reagente conservado nas condiçoes de armazenagem apropriadas deve manter as propriedades requeridas durante um ano, pelo menos. A data de validade dum reagente no estado líquido indicada na etiqueta, não deve exceder em mais de um ano a data do último teste de actividade satisfatório. A duração de validade pode ser prolongada por períodos de um ano, se forem renovados os testes de actividade. A data de validade dos reagentes sob forma desidratada que está indicada na etiqueta deve estar conforme com as conclusões tiradas de experiências de estabilidade. 5. Preparação e volume por amostra Os reagentes de determinação de grupos tissulares serão preparados e repartidos de tal modo que os reagentes contidos num recipiente permitam efectuar, para além dos testes com células desconhecidas, testes com células de controlo positivo e negativo. O volume contido num recipiente será tal que, se for caso disso, possa ser empregue para efectuar os testes de actividade apropriados descritos no presente protocolo. 6. Registo dos resultados e amostras O laboratório produtor deve registar por escrito todas as operações relativas à produção e ao controlo de reagentes do grupo sanguíneo. Deve conservar amostras apropriadas de todos os reagentes que produziu, até que se possa razoavelmente supor que o lote não vai ser mais utilizado. 7. Expedição Os reagentes congelados devem ser expedidos de forma a ficar congelados até à sua chegada. Devem-se tomar as precauções necessárias com vista a evitar que os reagentes não sejam inactivados pela penetração de CO2. Os reagentes desidratados podem ser expedidos à temperatura ambiente. 8. Etiquetas, notas e certificados Duas etiquetas impressas, uma em inglês e a outra em francês, a preto sobre papel branco, serão afixadas em cada recipiente definitivo ; conterão as seguintes informações: a) Nome e morada do produtor; b) Nome do reagente tal como figura no título da especificação em questão; c) Nome e quantidade de antisséptico e/ou antibiótico ou referência à ausência destas substâncias; d) Dose ou, se o reagente é desidratado, dose e composição do líquido necessário à sua reconstituição; e) Data de validade; f) Número do lote; g) Condições de armazenagem; h) Resultados da prova HB-Ag. Outrossim, estas etiquetas ou as etiquetas apostas na embalagem de cartão que contém vários recipientes definitivos ou a nota que acompanha os recipientes, conterão as seguintes informações: a) Nome e morada completos do produtor; b) Nome do reagente tal como figura no título da especificação em questão; c) Dose ou, se o reagente é desidratado, dose e composição do líquido necessário à sua reconstituição; d) Data do último teste de validade; e) Data de validade (se for caso disso); f) Número do lote; g) Descrição apropriada do modo de emprego recomendado pelo produtor; h) Condições de armazenagem das ampolas não abertas e precauções a tomar depois da sua abertura; i) Composição exacta, incluindo, se for caso disso, os antissépticos e/ou os antibióticos; j) Referência ao facto de o producto conter ou não materiais de origem humana. Cada remessa deve ser acompanhada dum certificado em conformidade com as disposições do artigo 4o. do acordo e do anexo do presente protocolo. Os modelos e exemplos de etiquetas e notas vêm em anexo ao presente protocolo. DISPOSIÇÕES ESPECIAIS (1) (1)A completar segundo o no. 4 do artigo 4o. do Acordo europeu sobre a troca de reagentes para a determinação dos grupos tissulares. MODELO DE ETIQUETA CONSELHO DA EUROPA Acordo europeu sobre a troca de reagentes para a determinação dos grupos tissulares 1. Nome e morada do produtor 2. Reagente para determinação de grupos tissulares anti HL-A 3. 1 ml ou Reconstituir com 1 ml de água destilada 4. Data do último controlo de actividade 5. Data de validade 6. Número do lote 7. Técnica a utilizar : linfocitotoxicidade 8. Conservar a - ... (temp., etc.) 9. Composição 10. O reagente contém soro humano. Esta etiqueta será colocada na encomenda que contém vários recipientes definitivos. EXEMPLO DE NOTA CONSELHO DA EUROPA Acordo europeu sobre a troca de reagentes para a determinação de grupos tissulares 1. Laboratório nacional de referência de determinação de grupos tissulares : 1, Main Street, Metropolis, Westland 2. Reagente para determinação de grupos tissulares anti HL-AI 3. Solução adicionada : N3Na 0,1 g % 4. 1 ml ou Reconstituir com 1 ml de água destilada 5. Data de validade : 5 de Dezembro de 1975 6. Número do lote : 7257 7. Conservar a - 70oC 8. Resultado do teste para despiste do HB-Ag : negativo Esta nota será afixada em cada recipiente definitivo. ANEXO AO PROTOCOLO CONSELHO DA EUROPA Acordo europeu sobre a troca de reagentes para a determinação dos grupos tissulares >PIC FILE= "T0005090"> PROTOCOLO ADICIONAL AO ACORDO EUROPEU SOBRE A TROCA DE REAGENTES PARA A DETERMINAÇÃO DOS GRUPOS TISSULARES OS ESTADOS SIGNATÁRIOS DO ACORDO EUROPEU SOBRE A TROCA DE REAGENTES PARA A DETERMINAÇÃO DOS GRUPOS TISSULARES, A seguir denominado «Acordo», Recordando o disposto no no. 1 do artigo 5o. do Acordo, nos termos do qual as partes contratantes tomarão todas as medidas necessárias com vista a isentar de qualquer direito de importação os reagentes para a determinação dos grupos tissulares postos à sua disposição pelas outras partes; Considerando que, no que diz respeito aos Estados-membros da Comunidade Económica Europeia, o compromisso de conceder esta isenção é da competência da referida Comunidade que dispõe dos poderes necessários para este efeito, por força do Tratado que a institui; Considerando, portanto, que para a aplicação do no. 1 do artigo 5o., é necessário que a Comunidade Económica Europeia seja parte contratante no acordo, ACORDARAM NO SEGUINTE: Artigo 1o. A Comunidade Económica Europeia pode tornar-se parte contratante no acordo mediante assinatura do mesmo. Artigo 2o. O presente Protocolo Adicional está aberto à assinatura dos Estados signatários do acordo que se podem tornar partes no Protocolo Adicional segundo o procedimento previsto no artigo 7o. do acordo. Artigo 3o. Nenhum Estado pode tornar-se parte contratante no acordo sem se tornar ao mesmo tempo parte contratante no presente Protocolo Adicional, que é parte integrante do Acordo. Artigo 4o. O presente Protocolo Adicional entra em vigor simultaneamente com o Acordo. Artigo 5o. O Secretário-Geral do Conselho da Europa notificará os Estados membros do Conselho e a Comunidade Económica Europeia: a) De qualquer assinatura do presente Protocolo Adicional; b) Do depósito de qualquer instrumento de ratificação ou de aceitação; c) Da data de entrada em vigor do presente Protocolo Adicional. ANEXO AO PROTOCOLO CONSELHO DA EUROPA Acordo europeu sobre a troca de reagentes para a determinação dos grupos tissulares >PIC FILE= "T0005090"> PROTOCOLO ADICIONAL AO ACORDO EUROPEU SOBRE A TROCA DE REAGENTES PARA A DETERMINAÇÃO DOS GRUPOS TISSULARES OS ESTADOS SIGNATÁRIOS DO ACORDO EUROPEU SOBRE A TROCA DE REAGENTES PARA A DETERMINAÇÃO DOS GRUPOS TISSULARES, A seguir denominado «Acordo», Recordando o disposto no no. 1 do artigo 5o. do Acordo, nos termos do qual as partes contratantes tomarão todas as medidas necessárias com vista a isentar de qualquer direito de importação os reagentes para a determinação dos grupos tissulares postos à sua disposição pelas outras partes; Considerando que, no que diz respeito aos Estados-membros da Comunidade Económica Europeia, o compromisso de conceder esta isenção é da competência da referida Comunidade que dispõe dos poderes necessários para este efeito, por força do Tratado que a institui; Considerando, portanto, que para a aplicação do no. 1 do artigo 5o., é necessário que a Comunidade Económica Europeia seja parte contratante no acordo, ACORDARAM NO SEGUINTE: Artigo 1o. A Comunidade Económica Europeia pode tornar-se parte contratante no acordo mediante assinatura do mesmo. Artigo 2o. O presente Protocolo Adicional está aberto à assinatura dos Estados signatários do acordo que se podem tornar partes no Protocolo Adicional segundo o procedimento previsto no artigo 7o. do acordo. Artigo 3o. Nenhum Estado pode tornar-se parte contratante no acordo sem se tornar ao mesmo tempo parte contratante no presente Protocolo Adicional, que é parte integrante do Acordo. Artigo 4o. O presente Protocolo Adicional entra em vigor simultaneamente com o Acordo. Artigo 5o. O Secretário-Geral do Conselho da Europa notificará os Estados membros do Conselho e a Comunidade Económica Europeia: a) De qualquer assinatura do presente Protocolo Adicional; b) Do depósito de qualquer instrumento de ratificação ou de aceitação; c) Da data de entrada em vigor do presente Protocolo Adicional.


text:
Digitalizzazione e dematerializzazione | ForMiur - La Governance per una scuola che cresce
 (-) Remove Digitalizzazione e dematerializzazione filter Digitalizzazione e dematerializzazione
 Digitalizzazione e dematerializzazione (25) Apply Digitalizzazione e dematerializzazione filter
 Protocollo informatico (1) Apply Protocollo informatico filter
 Semplificazione (23) Apply Semplificazione filter
 Decertificazione (2) Apply Decertificazione filter
 Gestione dei procedimenti amministrativi (21) Apply Gestione dei procedimenti amministrativi filter
 Servizi Online (20) Apply Servizi Online filter
 Corso (1) Apply Corso filter
 Domande e Risposte (121) Apply Domande e Risposte filter
 Legge (17) Apply Legge filter
 Materiale Divulgativo (1) Apply Materiale Divulgativo filter
 Modulistica (1) Apply Modulistica filter
 Percorso formativo su semplificazione e nuovo Codice dell'Amministrazione Digitale rivolto a personale amministrativo delle USR e delle scuole (47) Apply Percorso formativo su semplificazione e nuovo Codice dell'Amministrazione Digitale rivolto a personale amministrativo delle USR e delle scuole filter
 Nuovo CAD Apply Nuovo CAD filter
 Amministrazione digitale Apply Amministrazione digitale filter
 Semplificazione amministrativa Apply Semplificazione amministrativa filter
 Formati dei Dati Apply Formati dei Dati filter
 Posta elettronica certificata (PEC) Apply Posta elettronica certificata (PEC) filter
 Firma Digitale Apply Firma Digitale filter
 Conservatori Apply Conservatori filter
 Usabilità Apply Usabilità filter
 Continuità Operativa Apply Continuità Operativa filter
 Documento informatico Apply Documento informatico filter
 Gestione flussi documentali Apply Gestione flussi documentali filter
 Sanzioni Apply Sanzioni filter
 Codice dell'Amministrazione Digitale Apply Codice dell'Amministrazione Digitale filter
 Dati aperti Apply Dati aperti filter
 Disaster recovery Apply Disaster recovery filter
 Regioni obiettivo convergenza Apply Regioni obiettivo convergenza filter
 DIGITALIZZARE E SEMPLIFICARE -Il Focus tematico è dedicato agli strumenti tecnici e giuridici a supporto della digitalizzazione e della semplificazione amministrativa previsti dal nuovo Codice dell'Amministrazione Digitale e dalla normativa nazionale.
 Il Focus ospita aggiornamenti e compendio ragionato sulla normativa e prassi di riferimento, esperienze di applicazione da parte di istituti scolastici, materiali di supporto e un'ampia casistica di Domande e Risposte sui temi della dematerializzazione e della semplificazione amministrativa, con particolare riferimento al settore scolastico.
 Ti trovi in Home/ Digitalizzazione e dematerializzazione
 Documenti informatici: DPCM 13 novembre 2014
 Legge 21 - 01 - 2015
 Testo integrale del Decreto del Presidente del Consiglio dei Ministri 13 novembre 2014, pubblicato sulla Gazzetta Ufficiale n. 8 del 12 gennaio 2015, detta le regole tecniche in materia di formazione, trasmissione, copia, duplicazione, riproduzione e ...
 Sistema di conservazione: cosa è
 Domande e Risposte 19 - 01 - 2015
 Domande e Risposte Conservatori Continuità Operativa Disaster recovery Regolamenti 19- 01- 2015 Per sistema di conservazione si intende quell’infrastruttura che garantisce attraverso l’adozione di precise regole, procedure e tecnologie, dalla presa in ...
 Sistema conservazione documenti: modalità e obblighi
 Domande e Risposte Conservatori Continuità Operativa Disaster recovery Regolamenti 19- 01- 2015 Così come previsto dall’art. 44 del CAD e dal DPCM 3 dicembre 2013, le pubbliche amministrazioni- e quindi anche gli Istituti Scolastici- possono gestire il ...
 Manuale di conservazione: contenuto
 Domande e Risposte Conservatori Policy 19- 01- 2015 Il manuale di conservazione deve necessariamente illustrare l’organizzazione, i soggetti coinvolti e i ruoli svolti dagli stessi, il modello di funzionamento, la descrizione del processo, la descrizione ...
 Sistema di conservazione: sicurezza
 Domande e Risposte Conservatori Continuità Operativa Disaster recovery 19- 01- 2015 La Scuola al fine di garantire la sicurezza del sistema di conservazione dovrà prevedere, per mezzo del responsabile della sicurezza di concerto con il responsabile della ...
 Conservazione documenti Originali Unici
 Domande e Risposte Regolamenti 19- 01- 2015 Con il D.P.C.M. 21.03.2013 il legislatore, in ottemperanza all’art. 22 comma 5 del CAD, ha individuato le tipologie di documenti analogici originali unici per i quali, in ragione di esigenze di natura ...
 Documenti originali: scansione
 Domande e Risposte Firma Digitale Firma elettronica qualificata 19- 01- 2015 Nel caso in cui pervengano alla scuola documenti cartacei è necessario procedere alla loro scansione e acquisizione. In particolare, al fine di garantire al documento informatico ...
 Documenti originali: stampa
 Domande e Risposte Copie e Duplicati di documenti informatici 19- 01- 2015 Considerato che, di regola, i documenti devono nascere in modalità informatica, laddove l’Istituto Scolastico avesse l’esigenza di stampare copia di un documento elettronico (copia ...
 Firma grafometrica: efficacia giuridica
 Domande e Risposte Firma Digitale Firma elettronica qualificata Firma elettronica semplice 19- 01- 2015 La firma grafometrica è una sottoscrizione elettronica attraverso la quale viene acquisita la firma autografa del titolare. Ciò avviene tramite l ...
 Scuole: obbligo sistema gestione documentale
 Domande e Risposte 15 - 01 - 2015
 Domande e Risposte Conservatori Continuità Operativa Disaster recovery Formati dei Dati Sanzioni 15- 01- 2015 Si. Il D.P.R. n. 445/2000 ha reso obbligatoria per tutte le pubbliche amministrazioni la registrazione di tutti i flussi documentali. In ...
 Disposizioni nella conservazione documenti informatici
 Domande e Risposte Certificatori Conservatori Continuità Operativa Disaster recovery Formati dei Dati Sanzioni 15- 01- 2015 La normativa di riferimento in tema di conservazione dei documenti informatici è rappresentata dalle seguenti disposizioni: a) D.P ...
 Domande e Risposte Certificatori Conservatori Continuità Operativa Disaster recovery Formati dei Dati Posta elettronica ordinaria (PEO) Posta elettronica certificata (PEC) Sanzioni 15- 01- 2015 La gestione documentale è un processo che ha lo scopo di ...
 Procedure di protocollo
 Domande e Risposte Regolamenti 15- 01- 2015 La scuola, al pari di tutte le altre Amministrazioni pubbliche, a norma dell’art. 53 del D.P.R. n. 445/2000 ha l’obbligo di provvedere alla registrazione di protocollo per tutti i documenti ricevuti o spediti. ...
 Caselle PEC e PEO: pubblicazione atti
 Domande e Risposte Posta elettronica certificata (PEC) Posta elettronica ordinaria (PEO) 15- 01- 2015 Sì. E' il Codice dell’Amministrazione Digitale, all’art. 40-bis, a imporre tale obbligo alle P.P.A.A.. In particolare, dovranno formare oggetto di ...
 Istituto scolastico: responsabile della gestione documentale
 Domande e Risposte Policy Regolamenti 15- 01- 2015 Al servizio della gestione dei flussi documentali deve essere preposto un dirigente ovvero un funzionario, comunque in possesso di idonei requisiti professionali o di professionalità tecnico archivistica ...
 Manuale di gestione: cosa deve contenere
 Domande e Risposte Conservatori Continuità Operativa Disaster recovery Regolamenti 15- 01- 2015 Secondo quanto previsto dall’art. 5 del DPCM 3 dicembre 2013, il manuale di gestione deve descrivere il sistema con cui vengono organizzati i documenti ...
 Albo Pretorio on line: documenti e allegati
 Domande e Risposte 12 - 01 - 2015
 Domande e Risposte Accessibilità Dati aperti Formati dei Dati Performance Privacy Sanzioni Usabilità 12- 01- 2015 Sempre. La pubblicità degli atti delle Pubbliche Amministrazioni è volta a garantire la conoscenza legale nei confronti della generalità dei ...
 Albo Pretorio on line: documenti digitali
 Domande e Risposte Firma Digitale Politico 12- 01- 2015 Sì. Gli atti pubblicati sull’Albo Pretorio online devono essere sottoscritti mediante firma digitale. Nonostante non ci siano esplicite disposizioni normative che prevedano tale adempimento, sia il ...
 Fascicolo informatico: indicazioni particolari
 Domande e Risposte Gestione flussi documentali Fascicolo informatico 12- 01- 2015 L’art. 41 CAD prevede che il fascicolo informatico deve recare le seguenti indicazioni: a) Amministrazione titolare del procedimento, che cura la costituzione e la gestione ...
 Obbligo comunicazione per via telematica
 Domande e Risposte Posta elettronica certificata (PEC) Posta elettronica ordinaria (PEO) 12- 01- 2015 Sì. Tutte le volte in cui il destinatario sia tenuto ad avere un recapito PEC o abbia provveduto ad eleggere il proprio domicilio digitale. Di ...


text:
 27.10.2014
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 380/24
 Жалба, подадена на 15 септември 2014 г. — Белгия/Комисия
 (Дело T-664/14)
 2014/C 380/31
 Език на производството: френски
 Страни
 Жалбоподател: Кралство Белгия (представители: C. Pochet и J.-C. Halleux, подпомагани от J. Meyers, адвокат)
 Ответник: Европейска комисия
 Искания на жалбоподателя
 Жалбоподателят иска от Общия съд:
 —
 да отмени член 2, параграф 4 от Решение C(2014) 1021 на Европейската комисия от 3 юли 2014 г. относно гаранционния режим за защита на участията на съдружници — физически лица, във финансови кооперации по дело SA.33927,
 —
 да осъди Комисията да заплати съдебните разноски.
 Правни основания и основни доводи
 В подкрепа на жалбата си жалбоподателят се позовава само на едно правно основание, изведено от нарушение на членове 107 ДФЕС и 108 ДФЕС от Комисията, както и на принципа на пропорционалност, тъй като посоченото решение налага на Белгия освен задължението за принудително събиране на помощта от кооперативните дружества получатели, и забраната да се извършва каквото и да било плащане на физическите лица, защитени от гаранцията.


text:
Arhiiviseadus – Riigi Teataja
 Eurovoc: 32 HARIDUS JA KOMMUNIKATSIOON → 3221 dokumentatsioon → dokument
 Eurovoc: 32 HARIDUS JA KOMMUNIKATSIOON → 3221 dokumentatsioon → infoteenindus → arhiiv
 Arhiiviseadus (lühend - ArhS)
 Arhiiviseadus - sisukord
 § 2 Dokument ja arhivaal
 § 3 Rahvusarhiiv
 § 4 Riigiarhivaar
 § 5 Arhiivinõukogu
 § 6 Dokumentide ja arhivaalide haldamine enne Rahvusarhiivile üleandmist
 § 7 Dokumentide hindamine
 § 8 Arhivaalide üleandmine
 § 9 Arhivaalide säilitamine ja kaitse
 § 10 Juurdepääs arhivaalile ja arhivaali kasutamine
 § 11 Kohaliku omavalitsuse arhiiv
 § 12 Kultuuri- ja ajalooväärtusega dokumendikogu
 § 13 Arhiivieeskiri
 § 14 Dokumendi ja arhivaali kasutamiskõlbmatuks muutmine
 § 15 Dokumendi ja arhivaali ebaseaduslik hävitamine
 § 16 Menetlus
 § 17 Käesoleva seaduse § 8 lõike 1 rakendamine
 § 18 Arhiiviregistri likvideerimine
 RT I, 13.03.2019, 33
 (1) Käesolev seadus sätestab dokumentide hindamise, arhivaalide kogumise ja säilitamise, neile juurdepääsu võimaldamise, nende kasutamise korraldamise ja vastutuse nende kasutamiskõlbmatuks muutmise ja hävitamise eest, avalikke ülesandeid täitvate asutuste ja isikute dokumendihalduse aluste kehtestamise ning Rahvusarhiivi ja kohaliku omavalitsuse arhiivi (edaspidi koos avalik arhiiv) tegevuse alused.
 § 2. Dokument ja arhivaal
 (1) Dokument käesoleva seaduse tähenduses on mis tahes teabekandjale jäädvustatud teave, mis on loodud või saadud asutuse või isiku tegevuse käigus ning mille sisu, vorm ja struktuur on küllaldane faktide või tegevuse tõendamiseks.
 (2) Arhivaal on dokument, millele avalik arhiiv on hindamise tulemusena andnud arhiiviväärtuse.
 (3) Arhivaal on osa rahvuslikust kultuuripärandist ning seda säilitatakse püsivalt.
 (4) Avaliku ülesande täitmise käigus loodud või saadud arhivaal antakse üle Rahvusarhiivile, kui seadus ei sätesta teisiti.
 § 3. Rahvusarhiiv
 (1) Rahvusarhiiv on Haridus- ja Teadusministeeriumi valitsemisalas olev valitsusasutus, mille põhiülesanne on asutuse või isiku poolt avaliku ülesande täitmise käigus loodud või saadud dokumentide hindamine, arhivaalide kogumine ja säilitamine ning neile juurdepääsu võimaldamine ja nende kasutamise korraldamine.
 (2) Rahvusarhiiv kogub kokkuleppel omanikuga ning võimaluste olemasolul kultuuri- ja ajalooväärtusega eraõiguslikke dokumente, kui selleks on avalik huvi.
 (3) Rahvusarhiiv võib osutada arhivaalide kasutamisega seotud teenuseid, mis ei tulene käesolevast seadusest, ja saada selle eest tasu. Tasulise teenuse osutamine ei tohi takistada käesolevas seaduses sätestatud ülesannete täitmist ega väljuda Rahvusarhiivi pädevusest. Teenuse tasu määra kehtestamisel tuleb arvestada, et teenuse eest võetav tasu ei ületaks selle osutamisega kaasnevaid kulutusi.
 (4) Tasuliste teenuste loetelu ja tasu määrad kehtestab valdkonna eest vastutav minister määrusega.
 (5) Rahvusarhiiv tegeleb arhiivinduslike teadusuuringute ja publitseerimisega.
 (6) Rahvusarhiiv osutab võimaluse korral ja kui selleks on avalik huvi, abi kultuuri- ja ajalooväärtusega eraõiguslike dokumentide omanikule dokumentide korrastamiseks, kirjeldamiseks ja säilitamiseks.
 (7) Rahvusarhiivi põhimääruse kehtestab valdkonna eest vastutav minister.
 § 4. Riigiarhivaar
 Rahvusarhiivi juhib riigiarhivaar, kelle valdkonna eest vastutav minister nimetab kooskõlas avaliku teenistuse seadusega ametisse viieks aastaks, kuulanud ära arhiivinõukogu arvamuse.
 § 5. Arhiivinõukogu
 (1) Haridus- ja Teadusministeeriumi juures tegutseb nõuandva õigusega arhiivinõukogu, kelle ülesandeks on vaadata läbi arhiivinduse arengu põhisuunad ja teha ettepanekuid arhiivinduse arendamiseks.
 (2) Arhiivinõukogusse kuuluvad avalikke ülesandeid täitvate asutuste esindajad, sealhulgas ülikoolide ja teadusasutuste esindajad ja kohaliku omavalitsuse arhiivi esindaja, ning erialaühenduste esindajad ja arhiivinduse asjatundjad. Arhiivinõukogu koosseisu ja töökorralduse kinnitab valdkonna eest vastutav minister käskkirjaga.
 § 6. Dokumentide ja arhivaalide haldamine enne Rahvusarhiivile üleandmist
 (1) Avalikke ülesandeid täitev asutus või isik peab tagama avaliku ülesande täitmise käigus loodud või saadud dokumentide või arhivaalide säilimise ja kasutatavuse seadustega või nende alusel kehtestatud õigusaktidega sätestatud tähtaja jooksul või Rahvusarhiivile üleandmiseni.
 (2) Vabariigi Valitsus võib kehtestada määrusega avalikke ülesandeid täitvate asutuste ja isikute dokumendihalduse alused.
 (3) Rahvusarhiiv nõustab ja toetab avalikku ülesannet täitvat asutust ning isikut dokumentide ja arhivaalide haldamisel.
 (4) Rahvusarhiiv võib avalikku ülesannet täitvale asutusele ja isikule anda käesoleva seaduse ja selle alusel kehtestatud õigusaktide täitmiseks juhiseid dokumentide ja arhivaalide haldamiseks.
 (5) Rahvusarhiiv teostab haldusjärelevalvet arhivaalide haldamise ning arhiivieeskirja, Rahvusarhiivi juhiste ja oma ülesannete raames dokumendihalduse üldnõuete täitmise üle avalikku ülesannet täitva asutuse või isiku poolt ning teeb puuduse kõrvaldamiseks ettepanekuid. Kui puudust ei kõrvaldata, annab Rahvusarhiiv avalikku ülesannet täitvale asutusele või isikule puuduse kõrvaldamiseks korralduse, mille täitmine on kohustuslik.
 § 7. Dokumentide hindamine
 (1) Rahvusarhiiv selgitab välja avalikku ülesannet täitva asutuse või isiku, kelle tegevuse käigus võib tekkida arhivaale, lähtudes seejuures asutuse või isiku olulisusest ühiskonnas ning avaliku ülesande sisust.
 (2) Rahvusarhiiv selgitab käesoleva paragrahvi lõikes 1 nimetatud asutuse või isiku dokumente hinnates välja arhivaalid, arvestades:
 1) avaliku võimu teostamise vajadust;
 2) isiku õiguste või tehingute tõendamise vajadust;
 3) teabe kultuuri- ja ajalooväärtust.
 (3) Enne arhivaalide väljaselgitamist ei tohi käesoleva paragrahvi lõikes 1 nimetatud asutus ega isik oma dokumente hävitada.
 (4) Arhivaalilt arhiiviväärtuse äravõtmise otsustab riigiarhivaar.
 § 8. Arhivaalide üleandmine
 (1) Avalikku ülesannet täitev asutus või isik annab arhivaalid üle Rahvusarhiivile, kui neid ei vajata enam oma ülesannete täitmiseks, kuid hiljemalt kümme aastat pärast dokumendi loomist või saamist ning kui seadusega ei ole sätestatud teisiti.
 (2) Riigiarhivaar võib põhjendatud juhtudel arhivaalide üleandmise tähtaega pikendada.
 (3) Avaliku ülesande täitmise käigus loodud või saadud arhivaalide Rahvusarhiivile üleandmisega seotud kulud, sealhulgas nende nõuetekohase korrastamise, kirjeldamise ning transpordi kulud, katab üleandja.
 (4) Peremehetu dokument, mille omanikku ei ole võimalik välja selgitada ja millele Rahvusarhiiv annab arhiiviväärtuse, on riigi omand ning seda säilitab Rahvusarhiiv.
 § 9. Arhivaalide säilitamine ja kaitse
 (1) Arhivaale tuleb hoida nõuetekohastes tingimustes, hoides ära nende lubamatu kasutamise, kahjustumise ja hävimise.
 (2) Arhivaalis sisalduvat teavet võib üle kanda teisele teabekandjale, kui teabe hoidmine teisel teabekandjal on põhjendatud.
 § 10. Juurdepääs arhivaalile ja arhivaali kasutamine
 (1) Rahvusarhiivis säilitatavale arhivaalile on juurdepääs vaba, kui sellele ei laiene Euroopa Parlamendi ja nõukogu määruses (EL) 2016/679 füüsiliste isikute kaitse kohta isikuandmete töötlemisel ja selliste andmete vaba liikumise ning direktiivi 95/46/EÜ kehtetuks tunnistamise kohta (isikuandmete kaitse üldmäärus) (ELT L 119, 04.05.2016, lk 1–88), avaliku teabe seaduses, isikuandmete kaitse seaduses, riigisaladuse ja salastatud välisteabe seaduses või muus seaduses kehtestatud piirangud.
 (11) Arhivaali digitaalne kujutis, digitaalne arhivaal ning arhivaali, arhivaali digitaalset kujutist ja digitaalset arhivaali kirjeldavad andmed, mille autoriõigused või autoriõigusega kaasnevad õigused kuuluvad seaduse või tehingu alusel Rahvusarhiivile, on taaskasutatavad avaliku teabe seaduses sätestatud tingimustel ja korras, arvestades käesoleva seaduse ja autoriõiguse seadusega ettenähtud erisusi.
 (2) Rahvusarhiiv võimaldab arhivaaliga tutvuda. Arhiivis kohapeal arhivaaliga tutvumise eest Rahvusarhiiv tasu ei võta.
 (3) Rahvusarhiiv võib arhivaali kasutamist piirata teabekandja halva füüsilise seisundi tõttu või kui kasutamine võib arhivaali kahjustada, tagades võimaluse korral juurdepääsu arhivaalis sisalduvale teabele.
 (4) Rahvusarhiiv väljastab isiku õiguste või tehingute tõendamiseks arhiiviteatise.
 (5) Rahvusarhiivile üleantavale eraõiguslikule dokumendile juurdepääsu tingimused sätestatakse lepingus. Lepingus sätestatud juurdepääsupiirang ei tohi kehtida kauem kui 50 aastat alates dokumendi üleandmisest.
 (6) Arhivaalis sisalduvatele isikuandmetele on pärast andmesubjekti surma juurdepääs andmesubjekti pärijal, abikaasal, alanejal ja ülenejal sugulasel, õel ja vennal või nende nõusolekul kolmandal isikul. Mitme pärija või muu käesolevas lõikes nimetatud isiku olemasolul on andmesubjekti isikuandmeid sisaldavale arhivaalile juurdepääs lubatud nimetatuist ükskõik kelle nõusolekul, kuid igaühel neist on õigus nimetatud nõusolek tagasi võtta. Nõusolekut ei ole vaja juhul, kui isikuandmeid töödeldakse käesoleva paragrahvi lõikes 1 nimetatud õigusaktide alusel.
 § 11. Kohaliku omavalitsuse arhiiv
 (1) Kui kohalik omavalitsus on moodustanud käesoleva seaduse jõustumise ajaks arhiivi, siis hindab dokumente, kogub ja säilitab kohaliku omavalitsuse organi või asutuse tegevuse tulemusena loodud või saadud arhivaale ning võimaldab neile juurdepääsu ja korraldab nende kasutamist kohaliku omavalitsuse arhiiv.
 (2) Kohaliku omavalitsuse arhiivile laienevad käesoleva seaduse §-des 9 ja 10 ning käesoleva seaduse alusel kehtestatud õigusaktides sätestatud nõuded arhivaalide säilitamise, kaitse ja kasutamise ning neile juurdepääsu kohta. Käesoleva seaduse § 6 lõiget 5 ei rakendata kohaliku omavalitsuse suhtes, kui kohalikus omavalitsuses on moodustatud kohaliku omavalitsuse arhiiv.
 (3) Kohaliku omavalitsuse arhiivi tegevuse lõpetamisel on omanik kohustatud tagama arhivaalide üleandmise Rahvusarhiivile ning kandma sellega seotud kulud.
 § 12. Kultuuri- ja ajalooväärtusega dokumendikogu
 (1) Avalik-õiguslikule või riigi- või kohaliku omavalitsuse muuseumile ja raamatukogule, haridus-, teadus- ja arendusasutusele ning sihtasutusele, kes valdab kultuuri- ja ajalooväärtusega dokumendi- või teabekogu, ei laiene käesoleva seaduse § 2 lõikes 4 sätestatud arhivaali üleandmise kohustus ega § 8, kui nii on seaduses või asutuse põhimääruses või põhikirjas sätestatud.
 (2) Käesoleva paragrahvi lõikes 1 nimetatud asutustele võib seaduse või asutuse põhimääruse või põhikirjaga laiendada käesolevas seaduses ja arhiivieeskirjas sätestatud dokumentide korrastamise, säilitamise ja neile juurdepääsu võimaldamise nõudeid.
 § 13. Arhiivieeskiri
 Vabariigi Valitsus või tema volitatud minister kehtestab määrusega arhiivieeskirja, mis reguleerib ja täpsustab dokumentide hindamist ja arhivaalide säilitamist avalikku ülesannet täitva asutuse või isiku juures kuni üleandmiseni Rahvusarhiivile, arhivaalide Rahvusarhiivile üleandmise korda, nende säilitamist ja kaitset Rahvusarhiivis ning neile juurdepääsu korraldamist, sealhulgas arhiiviteatise väljastamist Rahvusarhiivi poolt.
 § 14. Dokumendi ja arhivaali kasutamiskõlbmatuks muutmine
 (1) Dokumendi või arhivaali säilitusnõuete eiramise eest, kui see tõi kaasa dokumendi või arhivaali kasutamiskõlbmatuks muutumise, –
 § 15. Dokumendi ja arhivaali ebaseaduslik hävitamine
 (1) Dokumendi või arhivaali ebaseadusliku hävitamise eest –
 § 16. Menetlus
 (2) Käesoleva seaduse §-des 14 ja 15 sätestatud väärtegude kohtuväline menetleja on politseiasutus.
 § 17. Käesoleva seaduse § 8 lõike 1 rakendamine
 Käesoleva seaduse § 8 lõiget 1 rakendatakse pärast käesoleva seaduse jõustumist loodud või saadud paberkandjal dokumentide puhul, millele Rahvusarhiiv on andnud arhiiviväärtuse. Kuni käesoleva seaduse jõustumiseni loodud arhiiviväärtusega paberkandjal dokumentide puhul rakendatakse üleandmistähtaega 20 aastat nende loomisest arvates.
 § 18. Arhiiviregistri likvideerimine
 Arhiiviregister likvideeritakse ja arhiiviväärtuslikuks hinnatud teavet säilitatakse edaspidi Rahvusarhiivis.
 § 19. – § 39. [Käesolevast tekstist välja jäetud.]
 Käesolev seadus jõustub 2012. aasta 1. jaanuaril.


text:
Uitspraak rechtzaak Geert Wilders PVV – Minder, minder, minder – deel 9 « Debat in de Digitale Hofstad
 Valt er nog wat te regelen ???
 De kwestie met de Russen
 Op 17 mei 2018 zou het proces Wilders in hoger beroep worden hervat, maar daar lijkt nu een stokje voor te worden gestoken. Advocaat Geert-Jan Knoops wil eerst wachten of D66-leider Alexander Pechtold wordt vervolgd voor zijn discriminerende uitspraak over Russen. De raadsman van Wilders heeft uitstel aangevraagd. Dat meldt de Telegraaf.
 Na een onthulling over Halbe Zijlstra, die opbiechtte dat hij een ontmoeting met president Vladimir Poetin had verzonnen, zei Pechtold tegen de NOS: ‘Ik moet de eerste Rus nog tegenkomen die zijn fouten zelf recht zet’. Dit zei Pechtold om de leugen van de inmiddels gewezen minister van Buitenlandse Zaken te relativeren.
 Pechtold kreeg een stroom van kritiek over zich heen, hoewel hij de uitspraak later nuanceerde, door te stellen dat hij het alleen over Russische politici had gehad. Tientallen mensen hebben aangifte gedaan tegen de D66-leider. Die klachten worden nu onderzocht door het Openbaar Ministerie; het is nog niet zeker of Pechtold wordt vervolgd.
 Advocaat Knoops vindt dat als het Openbaar Ministerie besluit Pechtold niet te vervolgen, de vraag rijst waar het OM anders heeft geoordeeld over de uitspraak van Wilders.
 Het verzoek voor uitstel is begin maart ingediend. Het beroep in de strafzaak tegen Wilders zou beginnen op 17 mei 2018. De rechtbank in Den Haag veroordeelde Wilders in december 2016 voor de uitspraak.
 De PVV-leider had zich volgens de rechter schuldig gemaakt aan groepsbelediging en het aanzetten tot haat. Zowel Wilders zelf als het Openbaar Ministerie gingen in hoger beroep. Het OM wil dat de PVV-leider een hogere straf krijgt.
 Op die beslissing wil Knoops nu wachten. Knoops vindt namelijk dat Wilders veroordeeld is op het doen van een soortgelijke uitspraak. Wilders vroeg, in 2014, bij een bijeenkomst na de gemeenteraadsverkiezingen of zijn toehoorders ‘meer of minder Marokkanen’ wilden. Voor honderden mensen was dit aanleiding om aangifte te doen voor aanzetten tot discriminatie en haat. Wilders nuanceerde zijn uitspraak eveneens, door te zeggen dat hij ‘criminele Marokkanen’ had bedoeld.
 Syp Wynia waarschuwde voor de uitspraak van de rechter: Uitspraak Wilders lijkt salomonsoordeel, maar ondermijnt democratie
 Dat mocht niet baten: in 2016 werd Wilders veroordeeld voor aanzetten tot discriminatie op grond van ras. Wilders is in hoger beroep, en krijgt nu met de uitspraken van Pechtold een belangrijke troef in de schoot geworpen.
 De uitspraak van Pechtold is volgens Knoops te vergelijken met die van Wilders, en als Pechtold niet wordt vervolgd, kan Knoops aanvoeren dat er geen sprake is van een gelijke behandeling.
 ‘Als Marokkanen speciale status verdienen, dan Russen ook’
 Paul Cliteur was getuige bij het proces Wilders in eerste aanleg, hij schreef een boek over het aanzetten tot discriminatie. ‘Als je als rechtbank beweert dat Marokkanen een speciale status krijgen, dan verdienen de Russen dat ook.’
 Pechtold denkt als ayatollah, schreef Afshin Ellian eerder deze maand
 Het waren heftige weken. De lokale verkiezingsstrijd leek op een echte landelijke politieke strijd. De politieke taal is verhard. D66 begon de campagne met antiracisme. Daarmee was de toon gezet.
 De partij van Thierry Baudet moest het ontgelden. Forum voor Democratie (FvD) werd als een racistische partij neergezet. Aanleiding waren de uitspraken van nummer 2 van FvD op de Amsterdamse kandidatenlijst voor de gemeenteraadsverkiezingen.
 D66-minister van Binnenlandse Zaken Kajsa Ollongren kwalificeerde Baudet als een grotere bedreiging voor de democratie dan Geert Wilders. Zo begon de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2018. Dit is de lijn die in de komende maanden en jaren de politieke debatten zal domineren: u bent een racist, nee, ik ben geen racist.
 WeeYernaz Ramautarsing, de nummer twee van de Amsterdamse FvD, sneuvelde nadat de Volkskrant met nieuwe onthullingen was gekomen over zijn vermeende discriminerende uitspraken. Dat was kennelijk nog niet genoeg voor D66-leider Alexander Pechtold. In een interview met WNL op Zondag zei Pechtold: ‘Bij Geert Wilders waren we te laat, bij Thierry Baudet moeten we op tijd zijn. (...) Wilders pakt altijd de islam aan. Hij spreekt van islamisering. Maar geloof is nog iets waarvoor je kunt kiezen. Je geaardheid of je ras, daarvoor kun je niet kiezen.’
 Terugblik van de eerste regiedag en drie vragen over het hoger beroep
 Het proces tegen Wilders begint op 17 mei 2018. De politicus wordt vervolgd, omdat hij op 19 maart 2014 zijn aanhangers liet roepen dat ze ”minder” Marokkanen wilden.
 Op 9 december 2016 werd de politicus veroordeeld voor groepsbelediging en het aanzetten tot discriminatie van Marokkanen, in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen in 2014. Tijdens een verkiezingsbijeenkomst in een Haags café vroeg Wilders zijn aanhang of zij meer of minder Marokkanen wilden in de stad en in Nederland.
 Het publiek scandeerde ‘minder, minder’, waarna Wilders zei dat hij dat zou regelen. De rechtbank veroordeelde Wilders voor groepsbelediging en het aanzetten tot discriminatie, maar hij werd vrijgesproken van het aanzetten tot haat. De rechtbank legde geen straf op omdat hij met deze veroordeling voldoende gestraft zou zijn. Er was een boete van 5.000 euro geëist. Wilders ging tegen het vonnis in beroep.
 24.10.2017 is de voorbereiding van het hoger beroep van het ‘Minder Marokkanen’–proces tegen PVV-leider Geert Wilders begonnen. Tijdens een zogenoemde regiezitting in de zwaarbeveiligde rechtbank op Schiphol is de verdediging van Wilders op dinsdag 24.10.2017 en donderdag 26.10.2017 de onderzoekswensen toegelicht. Drie vragen over het hoger beroep.
 ‘Ik heb mijn twijfels over u’, sprak PVV-leider Geert Wilders tegen de voorzitter van het gerechtshof in het hoger beroep van het ‘Minder Marokkanen’-proces. Een verslag van de eerste zittingsdag.
 Tweets door @eefjeoomen
 Telegraaf 15.05.2018 Het hoger beroep in de zaak tegen PVV-leider Geert Wilders start donderdag, maar de hoofdpersoon maakt zich niet druk. De politicus belooft alvast dat hij zich ’geen bal’ zal aantrekken van welk vonnis dan ook.
 Telegraaf 09.05.2018 Het gerechtshof in Den Haag begint volgende week donderdag met het proces tegen Geert Wilders. De PVV-leider staat in hoger beroep terecht om zijn ’minder-Marokkanen’ uitspraken. Voor het proces zijn elf zittingsdagen uitgetrokken.
 De politicus liet in maart 2014 zijn aanhangers op tv liet roepen dat ze „minder Marokkanen” wilden. Eind 2016 werd Wilders veroordeeld voor groepsbelediging en het aanzetten tot discriminatie van Marokkanen, maar hij kreeg geen straf opgelegd. Zowel Wilders als het OM ging in hoger beroep.
 LEES MEER OVER; partij voor de vrijheid (pvv) geert wilders
 Tegenstanders Wilders krijgen advocatenkosten vergoed
 AD 03.05.2018 De tegenstanders van Wilders in het proces over de uitspraak ‘minder, minder, minder Marokkanen’ krijgen tóch hun advocatenkosten vergoed. Dat heeft de Raad van State gisteren besloten. Het terugkrijgen van die kosten is de afgelopen jaren een heel gedoe geweest; de Raad voor de Rechtsbijstand wees het verzoek lange tijd af.
 Göran Sluiter, advocaat van een aantal tegenstanders, is ‘heel blij’ dat er eindelijk duidelijkheid over het geld is. Maar hij baalt dat het zo lang heeft geduurd. ,,De rigide opstelling van de Raad voor de Rechtsbijstand heeft mijn cliënten uiteindelijk wel ontmoedigd.” Van de acht cliënten die hij vertegenwoordigde, zijn er inmiddels drie over.
 Over de reden waarom de Raad zich ‘rigide’ opstelde, tast de raadsman in het duister. ,,Het kan puur financieel zijn: ook de Raad moet bezuinigen. Maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat het op een gegeven moment ook een prestigekwestie werd.”
 Om te voorkomen dat zijn cliënten uit vrees voor hoge juridische kosten afhaakten, heeft Sluiter overigens wel al vroeg besloten de kosten ‘desnoods’ zelf te dragen. ,,Wij vinden deze zaak als mensenrechtenadvocaten zó belangrijk dat we dat gebaar heel bewust hebben gemaakt. Met zijn uitspraak heeft Wilders de positie van minderheden aangetast: minderheden voelden zich niet veilig meer. Daarnaast is er ook een zogenaamde ‘gedragsrechtelijke verplichting’; je mag als advocaat je cliënt sowieso niet zomaar in steek laten.”
 Sluiter is ook verheugd dat de betaling eindelijk geregeld is omdat de komende maand het hoger beroep in de zaak ‘minder, minder, minder’ start. Daar zullen de Nederlandse Marokkanen die zich gedupeerd voelen opnieuw hun punt maken: door Wilders’ uitspraak maart 2014 hebben ze ‘immateriële schade’ opgelopen. Bij de eerste zaak vroegen ze om 500 euro schadevergoeding maar die werd door de rechtbank niet toegekend.
 Advocaat Göran Sluiter: hij vertegenwoordigt drie tegenstanders in het hoger beroep over ‘minder, minder, minder’. © Marco Okhuizen
 OM: ’Russen-uitspraak Pechtold niet strafbaar’
 Telegraaf 04.04.2018 De uitlating over Russen van D66-leider Alexander Pechtold eerder dit jaar is niet strafbaar. Volgens het Openbaar Ministerie (OM) heeft hij zich niet schuldig gemaakt aan groepsbelediging.
 Na een verklaring van toenmalig minister van Buitenlandse Zaken Zijlstra in februari van dit jaar zou Pechtold hebben gezegd ’Ik waardeer zijn openhartigheid’ en ’Ik moet de eerste Rus nog tegenkomen die zijn fouten zelf rechtzet.’ Zijlstra had toegegeven dat hij, anders dan hij daarvoor had gezegd, niet aanwezig was geweest bij een bijeenkomst waar president Poetin van Rusland bepaalde uitspraken zou hebben gedaan in de geopolitieke sfeer.
 Het OM heeft beoordeeld of er sprake is van groepsbelediging van Russen, strafbaar gesteld in artikel 137c Wetboek van Strafrecht. Volgens het OM is de uitlating in strafrechtelijke zin op zichzelf bezien niet beledigend. Als de uitspraak wel beledigend zou zijn, dan neemt naar het oordeel van het OM de context van het maatschappelijk debat het beledigende karakter weg en is de uitlating van Pechtold niet ’onnodig grievend’ is.
 PVV-leider Geert Wilders en zijn advocaat Geert-Jan Knoops opperden afgelopen weekeinde nog dat de strafzaak over Wilders’ uitlatingen over ’minder Marokkanen’ uitgesteld moest worden, in verband met de aangiftes tegen Pechtold. Volgens hen vertonen de aangiftes „sterke parallellen.” Wilders moet zich vanaf half mei in hoger beroep verantwoorden voor de uitspraken die hij over Marokkanen heeft gedaan.
 De politicus liet in maart 2014 zijn aanhangers op tv liet roepen dat ze „minder Marokkanen” wilden. Eind 2016 werd de politicus veroordeeld voor groepsbelediging en het aanzetten tot discriminatie van Marokkanen. Hij kreeg geen straf opgelegd. Zowel Wilders als het OM ging in hoger beroep.
 NU 04.04.2018 De uitspraken van D66-leider Alexander Pechtold over Russen zijn niet strafbaar. Dat meldt het Openbaar Ministerie (OM). Er is volgens het OM geen sprake van groepsbelediging.
 Lees meer over: Alexander Pechtold Rusland
 NOS 04.04.2018 D66-leider Alexander Pechtold wordt niet vervolgd vanwege een uitspraak over Russen. Hij heeft zich niet schuldig gemaakt aan groepsbelediging, concludeert het Openbaar Ministerie.
 Pechtold zei in februari tegen de NOS, naar aanleiding van de leugen van toenmalig minister Zijlstra over zijn ontmoeting met president Poetin: “Ik moet de eerste Rus nog tegenkomen die zijn fouten zelf rechtzet.” Zeven mensen deden aangifte tegen Pechtold omdat die discriminerend zou zijn voor Russen.
 Volgens het OM is de uitlating in strafrechtelijke zin niet beledigend. Als de uitspraak wel beledigend zou zijn, dan neemt naar het oordeel van het OM de context van het maatschappelijk debat het beledigende karakter weg. Ook vindt het OM dat de uitlating van Pechtold niet ‘onnodig grievend’ is.
 Wilders bepleitte uitstel eigen zaak
 PVV-leider Geert Wilders is het er niet mee eens. Hij voelt zich door het OM ongelijk behandeld, omdat hij wel wordt vervolgd om zijn uitspraken. “Als er nog iets van een rechtsstaat bestaat dan ook mijn zaak nu meteen van tafel!”
 Zaterdag werd bekend dat Wilders en zijn advocaat Knoops het besluit van het OM van groot belang vinden voor het hoger beroep in de ‘minder Marokkanen’-zaak tegen Wilders.
 Knoops zei in De Telegraaf dat de aangiften tegen Pechtold gebaseerd zijn op hetzelfde wetsartikel dat Wilders zou hebben overtreden: het verbod op aanzetten tot discriminatie op grond van onder meer ras. Als Pechtold niet wordt vervolgd, is er sprake is van schending van het recht van Wilders op een eerlijk proces, zei Knoops.
 Wilders daagde bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2014 aanhangers uit om te roepen dat ze minder Marokkanen wilden. In 2016 leidde dat tot een veroordeling voor groepsbelediging zonder strafoplegging. Het hoger beroep in deze zaak dient op 17 mei bij het gerechtshof in Den Haag.
 Scherpe kritiek in Kamer over Zijlstra’s leugen, coalitie vindt het vooral ‘onverstandig’
 ‘Wilders vraagt om uitstel in ‘minder Marokkanen’-zaak vanwege Pechtold’
 Pechtold niet vervolgd voor belediging Russen
 AD 04.04.2018 ,,Ik moet de eerste Rus nog tegenkomen die zijn fouten zelf rechtzet.” Deze uitspraak over Russen van D66-leider Alexander Pechtold eerder dit jaar, is niet strafbaar. Zeven mensen hadden aangifte tegen hem gedaan.
 Als er nog iets van een rechtsstaat bestaat dan ook mijn zaak nu meteen van tafel! Hof moet OM niet-ontvankelijk verklaren. 11:33 AM – Apr 4, 2018
 Na een verklaring van toenmalig minister van Buitenlandse Zaken Halbe Zijlstra, in februari van dit jaar, zei Pechtold: ,,Ik waardeer zijn openhartigheid. Ik moet de eerste Rus nog tegenkomen die zijn fouten zelf rechtzet.”
 Zijlstra had toegegeven dat hij, anders dan hij daarvoor had beweerd, niet aanwezig was geweest bij een bijeenkomst waar president Poetin van Rusland gezegd zou hebben dat hij streeft naar een Groot Rusland. Door zijn leugen moest Zijlstra opstappen.
 Zeven personen deden aangifte na Pechtolds opmerking. Maar het Openbaar Ministerie concludeert nu dat er geen sprake is van groepsbelediging van Russen. Volgens het OM is de uitlating ‘in strafrechtelijke zin’ op zichzelf bezien niet beledigend. Als de uitspraak wél beledigend zou zijn, dan valt dat weer weg omdat de opmerking werd geplaatst in de context van van een maatschappelijk debat.
 Zaterdag werd bekend dat PVV-leider Geert Wilders en zijn advocaat Knoops het besluit van het OM van groot belang vinden voor het hoger beroep in de ‘minder Marokkanen’-zaak tegen Wilders.
 Telegraaf 03.04.2018 Dat Geert Wilders zijn rechtszaak wil vertragen is volgens D66-leider Pechtold een ‘stuntje’. De PVV-leider vindt dat Pechtold ook vervolgd zou moeten worden voor zijn uitspraken over Russen.
 Wilders vraagt uitstel van hoger beroep in ‘minder Marokkanen’-proces om uitlatingen Pechtold over Russen
 VK 31.03.2018 PVV-leider Geert Wilders heeft uitstel gevraagd van het hoger beroep over de ‘minder Marokkanen’-uitspraak. Wilders en zijn advocaat Geert-Jan Knoops willen afwachten wat het Openbaar Ministerie doet met de aangiften wegens discriminatie die zijn gedaan tegen D66-leider Alexander Pechtold.
 Toen ex-minister van Buitenlandse Zaken Halbe Zijlstra in opspraak raakte door zijn leugen over een ontmoeting met de Russische president Poetin, reageerde Pechtold met de opmerking: ‘Ik moet de eerste Rus nog tegenkomen die zijn fouten zelf rechtzet.’ Naar aanleiding daarvan zijn aangiften gedaan tegen Pechtold door mensen die zich gediscrimineerd achten.
 De aangiften stoelen op hetzelfde wetsartikel waarop de zaak tegen Wilders is gebaseerd. In De Telegraaf noemt strafrechtgeleerde Theo de Roos de uitspraken van Wilders en Pechtold vergelijkbaar: ‘Vervang het woord Russen door Marokkanen, en vraag je dan af wat voor commotie je krijgt.’
 Wilders en Knoops willen nu eerst zien wat het Openbaar Ministerie doet met de aangiften tegen Pechtold. Het hoger beroep van Wilders tegen zijn eerdere veroordeling staat bij het gerechtshof in Den Haag op de rol voor 17 mei. Het Openbaar Ministerie in Amsterdam beslist binnenkort over een eventuele vervolging van Pechtold.
 Op 9 december 2016 werd Wilders door de rechtbank in Den Haag veroordeeld voor zijn uitspraken in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen in 2014. Tijdens een verkiezingsbijeenkomst in een Haags café vroeg Wilders zijn aanhang of zij meer of minder Marokkanen wilden in de stad en in Nederland.
 Volg en lees meer over: ‘MINDER-PROCES’ WILDERS NEDERLAND RECHTSZAKEN GEERT WILDERS
 Wilders wil uitstel hoger beroep eigen strafzaak na uitspraak Pechtold
 NU 31.03.2018 PVV-leider Geert Wilders wil dat het hoger beroep in de strafzaak over zijn ‘minder Marokkanen’-uitspraak wordt uitgesteld. Hij wil eerst weten wat het Openbaar Ministerie doet met de aangiften die tegen D66-leider Alexander Pechtold zijn gedaan wegens discriminatie.
 Dat heeft zijn advocaat Geert Jan Knoops bevestigd naar aanleiding van een bericht in De Telegraaf.
 Pechtold stelde naar aanleiding van de affaire rond voormalig minister van Buitenlandse Zaken Halbe Zijlstra dat hij “de eerste Rus nog moet tegenkomen die zijn fouten zelf rechtzet”. Drie mensen deden aangifte van discriminatie over deze uitspraak. Veel Russen voelden zich beledigd door deze uitspraak.
 Wilders vindt dat deze uitspraak overeenkomsten vertoont met zijn “minder Marokkanen”-uitspraak. In maart 2014 vroeg Wilders aan zijn gevolg tijdens een verkiezingsavond of zij “meer of minder Marokkanen” in Nederland wilden.
 Het verzoek voor uitstel is begin maart ingediend. Het beroep in de strafzaak tegen Wilders zou beginnen op 17 mei. De rechtbank in Den Haag veroordeelde Wilders in december 2016 voor de uitspraak.
 Lees meer over: Geert Wilders Alexander Pechtold
 Telegraaf 31.03.2018 Een terloopse opmerking van D66-leider Alexander Pechtold over Russen, heeft mogelijk grote gevolgen voor het proces tegen Geert Wilders.
 Lees het hele verhaal: Wilders wil uitstel hoger beroep
 NOS 31.03.2018 Geert Wilders en zijn advocaat Geert-Jan Knoops hebben uitstel gevraagd in het hoger beroep in de ‘minder-Marokkanen’-zaak die tegen de PVV-leider loopt. Wilders en Knoops willen afwachten wat het Openbaar Ministerie doet met de aangiften die zijn gedaan tegen D66-leider Alexander Pechtold wegens discriminatie. Dat meldt De Telegraaf.
 Pechtold gaf vorige maand een reactie op Zijlstra die toegaf dat hij heeft gelogen over een ontmoeting met de Russische president Poetin. Tegen de NOS zei Pechtold : “Ik waardeer zijn openhartigheid. Ik moet de eerste Rus nog tegenkomen die zijn fouten zelf rechtzet.”
 Advocaat Knoops zegt dat de aangiften tegen Pechtold gebaseerd zijn op hetzelfde wetsartikel dat Wilders zou hebben overtreden: het verbod op aanzetten tot discriminatie op grond van onder meer ras. Knoops vindt dat als Pechtold niet wordt vervolgd, er sprake is van schending van het gelijkheidsbeginsel en Wilders’ recht op een eerlijk proces.
 Inhoudelijk verweren
 Wilders en Knoops hebben het verzoek tot uitstel op 1 maart gestuurd aan het gerechtshof Den Haag, dat de strafzaak vanaf 17 mei inhoudelijk behandelt. Als het uitstel wordt toegestaan kan Knoops de beslissing in de zaak-Pechtold mogelijk meenemen tijdens de inhoudelijke behandeling van het hoger beroep bij het gerechtshof.
 Het OM in Amsterdam zegt tegen de Telegraaf dat er nog geen beslissing is genomen over vervolging van Pechtold, maar dat die wel op korte termijn te verwachten is.
 Verdediging Wilders: ‘minder Marokkanen’ was oproep aan Rutte
 Wilders wil uitstel in beroep ‘minder minder’-zaak na uitspraken Pechtold
 AD 31.03.2018 PVV-leider Geert Wilders heeft, via zijn advocaat Geert-Jan Knoops, uitstel gevraagd in het hoger beroep dat tegen hem loop in ‘minder-minder’-zaak. Wilders wil eerst zien hoe het OM omgaat met de drie aangiften wegens discriminatie tegen D66-voorman Alexander Pechtold.
 ,,Ik moet de eerste Rus nog tegenkomen die zelf zijn fouten rechtzet’’, zei Pechtold tegen de NOS in reactie op CDA’er Halbe Zijlstra, die bekende gelogen te hebben over zijn ontmoeting met de Russische president Vladimir Poetin.
 Bij de politie werd, na Pechtolds woorden, veertig keer melding gemaakt van discriminatie. Drie mensen deden aangifte, schrijft De Telegraaf. Pechtold zou, volgens een van de aangiften, Russen discrimineren en stigmatiseren met zijn uitspraken.
 De aangiften tegen Pechtold zijn, zo zegt Wilders raadsman, gebaseerd op hetzelfde wetsartikel dat de PVV-leider volgens Justitie heeft overtreden. Te weten, het aanzetten tot discriminatie op basis van onder meer ras. Als het OM pechtold niet vervolgd, zou dat Wilders recht op een eerlijk proces schenden, meent Knoops.
 Knoops: ,,De aangiften rond Pechtold en de zaak rond Wilders vertonen sterke parallellen. We willen daarom afwachten wat het OM hiermee gaat doen. Ik ga ervan uit dat ik het verzoek tijdens de inhoudelijke behandeling op 17 mei zal kunnen toelichten en dat het gerechtshof er dan een beslissing over neemt.”
 Uitlatingen vergelijkbaar
 De uitlatingen van Wilders en Pechtold zijn vergelijkbaar vindt ook rechtsgeleerde Theo de Roos. ,,Vervang het woord Russen door Marokkanen, en vraag je dan af wat voor commotie je krijgt”, zegt hij tegen de krant. Het OM heeft nog niet besloten of het overgaat tot vervolging van Pechtold.
 De zaak tegen Wilders wordt vanaf 17 mei inhoudelijk behandeld door het hof in Den Haag. Knoops heeft op 1 maart het verzoek tot uitstel ingestuurd. Mocht het gerechtshof het verzoek honoreren, dan kan een uitspraak in de zaak tegen Pechtold worden meegenomen in het beroep van Wilders.
 Uitspraak Pechtold opeens troef in proces Wilders
 Elsevier 31.03.2018 Op 17 mei zou het proces Wilders in hoger beroep worden hervat, maar daar lijkt nu een stokje voor te worden gestoken. Advocaat Geert-Jan Knoops wil eerst wachten of D66-leider Alexander Pechtold wordt vervolgd voor zijn discriminerende uitspraak over Russen. De raadsman van Wilders heeft uitstel aangevraagd.
 Dat meldt De Telegraaf. Pechtold zei na een onthulling over Halbe Zijlstra, die opbiechtte dat hij een ontmoeting met president Vladimir Poetin had verzonnen: ‘Ik moet de eerste Rus nog tegenkomen die zijn fouten zelf recht zet’. Dit zei Pechtold om de leugen van de inmiddels gewezen minister van Buitenlandse Zaken te relativeren.
 Populist Pechtold: het eenmansleger van D66
 Pechtold opent aanval tegen ‘misselijkmakend’ FvD
 maart 31, 2018 - Posted by jandewandelaar | 2e kamer, aangifte, fitna, geert wilders, groepsbelediging, grondwet, haatzaaien, marokkanen, minder, moslim, polarisatie., politiek, PVV | 2e kamer, discriminatie, Geert Wilders, geert wilders pvv, groepsbelediging, haatzaaien, haatzaaienproces, hoger beroep, integratie, islam, marokkanen, minder Marokkanen-proces., politiek, proces, pvv, rechtzaak, wilders
 [...] zie ook: Uitspraak rechtzaak Geert Wilders PVV – Minder, minder, minder – deel 9 [...]


text:
 8.2.2014
 DE
 Amtsblatt der Europäischen Union
 C 39/6
 Urteil des Gerichtshofs (Zweite Kammer) vom 21. November 2013 (Vorabentscheidungsersuchen vom Hoge Raad der Nederlanden — Niederlande) — X/Minister van Financiën
 (Rechtssache C-302/12) (1)
 (Vorabentscheidungsersuchen - Art. 43 EG - Kraftfahrzeuge - Benutzung eines Personenkraftwagens in einem Mitgliedstaat, wenn dieser Wagen in einem anderen Mitgliedstaat zugelassen ist - Besteuerung dieses Fahrzeugs im erstgenannten Mitgliedstaat bei seiner erstmaligen Ingebrauchnahme auf dem inländischen Straßennetz sowie im zweitgenannten Mitgliedstaat bei seiner Zulassung - Fahrzeug, das vom betroffenen Bürger sowohl zu privaten Zwecken als auch für Fahrten vom Herkunftsmitgliedstaat aus zum Arbeitsort im erstgenannten Mitgliedstaat benutzt wird)
 2014/C 39/09
 Verfahrenssprache: Niederländisch
 Vorlegendes Gericht
 Hoge Raad der Nederlanden
 Parteien des Ausgangsverfahrens
 Kassationsbeschwerdeführerin: X
 Kassationsbeschwerdegegner: Minister van Financiën
 Gegenstand
 Vorabentscheidungsersuchen — Hoge Raad der Nederlanden — Auslegung der Art. 21, 45, 49 und 56 AEUV — Nationale Regelung, mit der eine Zulassungssteuer bei der ersten Nutzung eines Fahrzeugs im nationalen Straßennetz erhoben wird — Abgabe, die eine Person schuldet, die einen Wohnsitz in zwei Mitgliedstaaten, darunter dem betreffenden Mitgliedstaat, hat und die in diesen ihr Fahrzeug dauerhaft nutzt — In dem anderen Mitgliedstaat zugelassenes Fahrzeug — Ausübung der Steuerhoheit durch die beiden Mitgliedstaaten
 Tenor
 Art. 43 EG ist dahin auszulegen, dass er einer Regelung eines Mitgliedstaats nicht entgegensteht, nach der für ein zugelassenes und aufgrund der Zulassung in einem anderen Mitgliedstaat bereits besteuertes Kraftfahrzeug bei der erstmaligen Ingebrauchnahme auf dem Straßennetz des erstgenannten Mitgliedstaats eine Steuer erhoben wird, wenn dieses Fahrzeug im Wesentlichen in diesen beiden Mitgliedstaaten tatsächlich und dauerhaft benutzt werden soll oder tatsächlich so benutzt wird, sofern diese Steuer nicht diskriminierend ist.
 (1) ABl. C 287 vom 22.9.2012.


text:
Tilburga (nīderlandiešu - Tilburg) ir pilsēta Nīderlandes dienvidos, Ziemeļbrabantē. Pilsētā atrodas Tilburgas universitāte (Universiteit van Tilburg), kas specializējās jurisprudencē un ekonomikā. Vēsturiski pazīstama kā Nīderlandes vilnas ražošanas cents. Tilburga bija Nīderlandes karaļa Vilema II (1792 - 1849) iemīļota pilsēta.
 Tilburga rakstos pirmoreiz minēta 709. gadā, tomēr līdz 17. gadsimtam bija visai neievērojama vieta. Pilsētas apkārtnē attīstījās vilnas ražošanas uzņēmumi un 1881. gadā to bija ap 145. Līdz 20. gadsimta sešdesmitajiem gadiem pilsētas attīstību noteica vilnas ražošana, līdz šī ekonomikas nozare panīka.
 Cilvēki
 Tilburgā dzimuši:
 Bass Rutens (Bas Rutten, 1965 — ) — cīņas mākslas meistars
 Ārējās saites
 Nīderlandes pilsētas
 Ziemeļbrabante


text:
23 . 9 . 95 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias N? C 248/7
 Acção intentada, em 20 de Julho de 1995 , pela Comissão A demandante conclui pedindo que o Tribunal se digne
 das Comunidades Europeias contra a República Francesa declarar que :
 ( Processo C-252/95 ) 1 . A República Federal da Alemanha não cumpriu as
 ( 95/C 248/ 13 ) obrigações que lhe incumbem por força do Tratado ao
 não adoptar as medidas necessárias para transpor , nos
 Deu entrada, em 20 de Julho de 1995 , no Tribunal de Justiça prazos previstos, a Directiva 92/50/CEE do Conselho,
 das Comunidades Europeias uma acção contra a República de 18 de Junho de 1992 , relativa à coordenação dos
 Francesa , intentada pela Comissão das Comunidades Euro processos de adjudicação de contratos públicos de
 peias, representada por Gérard Rozet, na qualidade de serviços (').
 agente, com domicílio escolhido no Luxemburgo no gabi 2 . Como pedido subsidiário, declarar que a República
 nete de Gómez de la Cruz, Centre Wagner, Kirchberg . Federal da Alemanha não cumpriu as obrigações que lhe
 incumbem por força do Tratado por não informar a
 A demandante conclui pedindo que o Tribunal se digne : Comissão da adopção das medidas necessárias para
 transposição da referida directiva sem demora .
 1 . Declarar que, ao não pôr em vigor as disposições
 legislativas, regulamentares e administrativas necessá 3 . Condenar a República Federal da Alemanha no paga
 rias para dar cumprimento, no que respeita à doença mento das despesas do processo .
 hemorrágica epizótica dos veados, à Directiva 92/
 / 119/CEE do Conselho, de 17 de Dezembro de 1992, Os fundamentos e principais argumentos correspondem aos
 que estabelece medidas comunitárias gerais de luta que foram invocados no processo C-252/95 ( 2 ); o prazo de
 contra certas doenças animais, bem como medidas transposição terminou em 1 de Julho de 1983 .
 específicas respeitantes à doença vesiculosa do suíno (') (') JO n? L 209 de 24 . 7 . 1992 , p . 1 .
 e/ou ao as não ter comunicado à Comissão, a República ( 2 ) Ver página 7 do presente Jornal Oficial .
 Francesa não cumpriu as obrigações que lhe incumbem
 por força do penúltimo artigo da referida directiva , bem
 como do Tratado CE .
 2 . Condenar a República Francesa nas despesas . Pedido de decisão prejudicial apresentado pelo Consiglio di
 Stato, Contencioso Administrativo — Sezione IV, por
 Fundamentos e principais argumentos despacho de 21 de Março de 1995 , no processo entre 1 )
 S. Agri snc, 2 ) Agricola Veneta sas e Regione Veneto
 O carácter vinculativo do artigo 189?, terceiro parágrafo, e ( Processo C-255 /95 )
 do artigo 5?, primeiro parágrafo, do Tratado CE impõe aos ( 95/C 248/ 15 )
 Estados-membros que adoptem as medidas necessárias para
 dar cumprimento às directivas de que são destinatários antes Foi submetido ao Tribunal de Justiça das Comunidades
 de expirado o prazo que lhes tenha sido dado para esse Europeias, em 24 de Julho de 1995 , um pedido de decisão
 efeito . O prazo fixado no artigo 27?, n? 1 , da Directiva prejudicial apresentado por despacho do Consiglio di Stato ,
 92/119/CEE expirou em 30 de Setembro de 1993 sem que a Contencioso Administrativo — Sezione IV, de 21 de Março
 França tenha adoptado as medidas necessárias no que de 1995 , no processo entre 1 ) S. Agri snc, 2 ) Agrícola Veneta
 respeita à luta contra a doença hemorrágica epizótica dos sas e Regione Veneto, que deu entrada na Secretaria do
 veados . Tribunal em 24 de Julho de 1995 .
 (') JO n? L 62 de 15 . 3 . 1993 , p . 69 . O Consiglio di Stato solicita ao Tribunal de Justiça que se
 pronuncie sobre as seguintes questões :
 1 . E compatível com o ordenamento jurídico comunitário
 — em particular com o artigo 1?C, n? 3 , alínea c ), do
 Regulamento ( CEE ) n? 797/85 do Conselho, de 12 de
 Março de 1985 , relativo à melhoria da eficácia das
 Acção intentada, em 20 de Julho de 1995 , pela Comissão estruturas agrárias ('), introduzido pelo artigo 1 ? do
 das Comunidades Europeias contra a República Federal da Regulamento ( CEE ) n? 1094/88 do Conselho ( 2 ), bem
 Alemanha como com os artigos 4?, n?s 1 e 2 , 7? e 10?, n? 1 , do
 ( Processo C-253 /95 ) Regulamento ( CEE ) n? 4115/88 da Comissão, de 21 de
 Dezembro de 1988 , que determina as regras de execução
 ( 95/C 248/14 )
 do regime de ajudas à extensificação da produção ( 3 ) —
 uma disposição nacional que, em caso de existir um
 Deu entrada, em 20 de Julho de 1995 , no Tribunal de Justiça lapso de tempo, entre o fim do período de referência e o
 das Comunidades Europeias uma acção contra a República início do período de compromisso, tenha em conta não
 Federal da Alemanha, intentada pela Comissão das Comu apenas a produção ( número de unidades de animais )
 nidades Europeias, representada por Claudia Schmidt, existente no período de referência, em relação àquela a
 funcionário do Serviço Jurídico, com domicílio escolhido no atingir no período de compromisso, mas também as
 Luxemburgo no gabinete de Gómez de la Cruz, Centre variações de produção ocorridas no referido período
 Wagner. intermédio ?