text:
MONITORUL OFICIAL AL ROMÂNIEI Nr. 118/2013
 Anul XXV - Nr. 118 LEGI, DECRETE, HOTĂRÂRI ŞI ALTE ACTE Vineri, 1 martie 2013
 64. - Hotărâre pentru modificarea art. 23 din Hotărârea Guvernului nr. 457/2008 privind cadrul instituţional de coordonare şi de gestionare a instrumentelor structurale
 138. - Decizie pentru numirea domnului Matei Constantin în funcţia de subsecretar de stat la Ministerul Transporturilor
 139. - Decizie pentru eliberarea domnului Cătălin-Ştefăniţă Zisu din funcţia de preşedinte, cu rang de secretar de stat, al Administraţiei Naţionale a Rezervelor de Stat şi Probleme Speciale
 140. - Decizie privind numirea doamnei Anne-Rose-Marie Jugănaru în funcţia de secretar de stat la Ministerul Mediului şi Schimbărilor Climatice
 141. - Decizie privind exercitarea, cu caracter temporar, prin detaşare, a funcţiei publice vacante corespunzătoare categoriei înalţilor funcţionari publici de secretar general adjunct al Ministerului pentru Societatea Informaţională de către doamna Ion Monica Laura
 142. - Decizie pentru numirea domnului Sorin Dumitru Ştefoni în funcţia de secretar de stat la Ministerul Muncii, Familiei, Protecţiei Sociale şi Persoanelor Vârstnice
 143. - Decizie privind numirea domnului Augustin Ioan în funcţia de subsecretar de stat la Ministerul Tineretului şi Sportului
 144. - Decizie privind încetarea exercitării, cu caracter temporar, de către domnul Pîrvulescu Dumitru a funcţiei publice temporar vacante din categoria înalţilor funcţionari publici de secretar general adjunct al Ministerului Economiei
 145. - Decizie pentru reluarea, la cerere, a activităţii domnului Florin Ionel în funcţia publică de secretar general adjunct în cadrul Ministerului Economiei
 146. - Decizie privind aplicarea mobilităţii pentru domnul Florin Ionel din funcţia publică de secretar general adjunct în cadrul Ministerului Economiei în funcţia publică de inspector guvernamental în cadrul Secretariatului General al Guvernului
 4. - Circulară privind punerea în circulaţie, în scop numismatic, a unei monede din aur dedicate aniversării a 1.900 de ani de la inaugurarea Columnei lui Traian
 Decizia nr. 1 din 21 ianuarie 2013
 8. - Ordin privind stabilirea cotei obligatorii de achiziţie de certificate verzi, aferentă anului 2012
 2. - Hotărâre pentru aprobarea Normei nr. 1/2013 privind modificarea şi completarea Normei nr. 3/2011 pentru întocmirea şi depunerea situaţiilor financiare anuale individuale pentru entităţile autorizate, reglementate şi supravegheate de Comisia de Supraveghere a Sistemului de Pensii Private
 În temeiul art. 108 din Constituţia României, republicata, şi al Regulamentului (CE) nr. 1.083/2006 al Consiliului din 11 iulie 2006 de stabilire a anumitor dispoziţii generale privind Fondul European de Dezvoltare Regională, Fondul Social European şi Fondul de coeziune şi de abrogare a Regulamentului (CE) nr. 1.260/1999,
 Articol unic. - Articolul 23 din Hotărârea Guvernului nr. 457/2008 privind cadrul instituţional de coordonare şi de gestionare a instrumentelor structurale, publicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 364 din 13 mai 2008, cu modificările şi completările ulterioare, se modifică şi va avea următorul cuprins;
 „Art. 23. - Se desemnează agenţiile pentru dezvoltare regională, Ministerul Educaţiei Naţionale, Ministerul pentru Societatea Informaţională şi Ministerul Economiei drept organisme intermediare pentru Programul operaţional sectorial «Creşterea competitivităţii economice».”
 Având în vedere propunerea Ministerului Transporturilor, formulată prin Adresa nr. 5.048 din 5 februarie 2013,
 în temeiul art. 19 din Legea nr. 90/2001 privind organizarea şi funcţionarea Guvernului României şi a ministerelor, cu modificările şi completările ulterioare, şi al art. 5 alin. (5) din Hotărârea Guvernului nr. 24/2013 privind organizarea şi funcţionarea Ministerului Transporturilor,
 Articol unic. - Începând cu dala intrării în vigoare a prezentei decizii, domnul Matei Constantin se numeşte în funcţia de subsecretar de stat la Ministerul Transporturilor.
 Având în vederea propunerea formulată de ministrul afacerilor interne prin Adresa nr. 333/RS din 28 februarie 2013,
 în temeiul art. 19 din Legea nr. 90/2001 privind organizarea şi funcţionarea Guvernului României şi a ministerelor, cu modificările şi completările ulterioare, al art. 1 alin. (3) din Legea nr. 82/1992 privind rezervele de stat, republicată, cu modificările şi completările ulterioare, precum şi al art. 4 alin. (1) din Hotărârea Guvernului nr. 1.380/2009 privind înfiinţarea, organizarea, funcţionarea şi atribuţiile Administraţiei Naţionale a Rezervelor de Stat şi Probleme Speciale, cu modificările ulterioare,
 Articol unic. - La data intrării în vigoare a prezentei decizii, domnul Cătălin-Ştefăniţă Zisu se eliberează din funcţia de preşedinte, cu rang de secretar de stat al Administraţiei Naţionale a Rezervelor de Stat şi Probleme Speciale.
 Articol unic. - La data intrării în vigoare a prezentei decizii, doamna Anne-Rose-Marie Jugănaru se numeşte în funcţia de secretar de stat la Ministerul Mediului şi Schimbărilor Climatice.
 Având în vedere propunerea Ministerului pentru Societatea Informaţională formulată prin Adresa nr. 420 din 22 februarie 2013, precum şi Avizul favorabil nr. 6.935/2013 al Agenţiei Naţionale a Funcţionarilor Publici pentru exercitarea cu caracter temporar, prin detaşare, a funcţiei publice vacante din categoria înalţilor funcţionari publici de secretar general adjunct al Ministerului pentru Societatea Informaţională de către doamna Ion Monica Laura,
 Articol unic. - Începând cu data intrării în vigoare a prezentei decizii, doamna Ion Monica Laura exercită, cu caracter temporar, prin detaşare, funcţia publică vacantă corespunzătoare categoriei înalţilor funcţionari publici de secretar general adjunct al Ministerului pentru Societatea Informaţională.
 Articol unic. - Începând cu data intrării în vigoare a prezentei decizii, domnul Sorin Dumitru Ştefoni se numeşte în funcţia de secretar de stat la Ministerul Muncii, Familiei, Protecţiei Sociale şi Persoanelor Vârstnice.
 În temeiul art. 19 din Legea nr. 90/2001 privind organizarea şi funcţionarea Guvernului României şi a ministerelor, cu modificările şi completările ulterioare, şi al art. 10 alin. (1) din Hotărârea Guvernului nr. 11/2013 privind organizarea şi funcţionarea Ministerului Tineretului şi Sportului,
 Articol unic. - Începând cu data intrării în vigoare a prezentei decizii, domnul Augustin Ioan se numeşte în funcţia de subsecretar de stat la Ministerul Tineretului şi Sportului.
 În temeiul art. 19 din Legea nr. 90/2001 privind organizarea şi funcţionarea Guvernului României şi a ministerelor, cu modificările şi completările ulterioare, al art. 19 alin. (1) lit. b) şi al art. 92 alin. (4) din Legea nr. 188/1999 privind Statutul funcţionarilor publici, republicată, cu modificările şi completările ulterioare.
 Articol unic. - La data intrării în vigoare a prezentei decizii încetează exercitarea, cu caracter temporar, de către domnul Pîrvulescu Dumitru a funcţiei publice temporar vacante din categoria înalţilor funcţionari publici de secretar general adjunct al Ministerului Economiei.
 Având în vedere cererea domnului Florin Ionel, secretar general adjunct în cadrul Ministerului Economiei, înregistrată la Cabinetul Primului-Ministru sub nr. 5/718 din 1 februarie 2013,
 Articol unic. - Începând cu data intrării în vigoare a prezentei decizii, domnul Florin Ionel îşi reia, la cerere, activitatea în funcţia publică de secretar general adjunct în cadrul Ministerului Economiei.
 Articol unic. - Începând cu data intrării în vigoare a prezentei decizii, domnului Florin Ionel i se aplică mobilitatea din funcţia publică de secretar general adjunct în cadrul Ministerului Economiei în funcţia publică de inspector guvernamental în cadrul Secretariatului General al Guvernului.
 Art. 1. - În conformitate cu prevederile Legii nr. 312/2004 privind Statutul Băncii Naţionale a României, Banca Naţională a României va pune în circulaţie, în scop numismatic, începând cu data de 25 februarie 2013, o monedă din aur dedicată aniversării a 1.900 de ani de la inaugurarea Columnei lui Traian.
 Aversul prezintă o compoziţie reprezentând partea superioară a Columnei lui Traian, iar în plan secund un detaliu de pe aceasta; inscripţia „România”, valoarea nominală „100 Lei”, stema României şi anul de emisiune 2013.
 Reversul redă o compoziţie reprezentând partea inferioară a Columnei lui Traian, suprapusă peste un detaliu al acesteia, conţinând inscripţia de la baza columnei, silueta monumentului şi inscripţia „Columna lui Traian”.
 Art. 3. - Moneda, ambalată în capsulă de metacrilat transparent, va fi însoţită de o broşură de prezentare a tematicii emisiunii, redactată în limbile română, engleză şi franceză. Broşura include şi certificatul de autenticitate al emisiunii, pe care se găsesc semnăturile guvernatorului Băncii Naţionale a României şi casierului central.
 Art. 4. - Moneda din aur dedicată aniversării a 1.900 de ani de la inaugurarea Columnei lui Traian are putere circulatorie pe teritoriul României.
 Art. 5. - Punerea în circulaţie, în scop numismatic, a monedei din aur dedicate aniversării a 1.900 de ani de la inaugurarea Columnei lui Traian se realizează prin sucursalele regionale Bucureşti, Cluj, laşi şi Timiş ale Băncii Naţionale a României.
 Mirela Poliţeanu - judecător ia Secţia a II-a civilă - judecător-raportor
 Emanuel Albu - judecător la Secţia de contencios administrativ şi fiscal - judecător-raportor
 Lavinia-Valeria Lefterache – judecător la Secţia penală
 Completul competent să judece recursul în interesul legii ce formează obiectul Dosarului nr. 19/2012 este legal constituit conform dispoziţiilor art. 3306 alin. 7 din Codul de procedură civilă, raportate la dispoziţiile art. 271 alin (2) lit. b) din Regulamentul privind organizarea şi funcţionare administrativă a Înaltei Curţi de Casaţie şi Justiţie, republicat, cu modificările şi completările ulterioare.
 Colegiul de conducere al Curţii de Apel Braşov, autorul iniţial al sesizării, nu a desemnat un reprezentant pentru susţinerea recursului în interesul legii.
 La şedinţa de judecată participă prim-magistratul-asistent al Înaltei Curţi de Casaţie şi Justiţie, doamna Aneta Ionescu, desemnată în conformitate cu dispoziţiile art. 273 din Regulamentul privind organizarea şi funcţionarea administrativă a Înaltei Curţi de Casaţie şi Justiţie, republicat, cu modificările şi completările ulterioare.
 Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie - Completul competent să judece recursul în interesul legii a luat în examinare recursurile în interesul legii declarate de prim-adjunctul procurorului general al Parchetului de pe lângă Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie şi Colegiul de conducere al Curţii de Apel Braşov privind interpretarea şi aplicarea dispoziţiilor art. 28 alin. (2) din Legea sindicatelor nr. 54/2003 în referire la calitatea procesuală activă a organizaţiilor sindicale în acţiuni promovate
 În numele membrilor de sindicat, precum şi a dispoziţiilor art. 269 alin. (2) [fost 284 alin. (2)] din Legea nr. 52/2003 - Codul muncii, republicată, cu modificările şi completările ulterioare, privind determinarea instanţei competente teritorial în soluţionarea conflictelor de muncă în cazul acestor acţiuni.
 Reprezentanta prim-adjunctul ui procurorului general al Parchetului de pe lângă Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie a susţinut recursul în interesul legii, punând concluzii pentru admiterea acestuia şi pronunţarea unei decizii prin care să se asigure interpretarea şi aplicarea unitară a legii, în sensul de a se stabili că organizaţiile sindicale au calitate procesuală activă în acţiunile promovate
 În numele membrilor de sindicat, iar instanţa competentă teritorial este cea de la sediul sindicatului reclamant.
 Preşedintele Înaltei Curţi de Casaţie şi Justiţie, doamna judecător dr. Livia Doina Stanciu, a declarat dezbaterile închise, iar completul de judecată a rămas în pronunţare asupra recursurilor în interesul legii,
 Prin recursurile în interesul legii declarate în conformitate cu prevederile art. 329 din Codul de procedură civilă, modificat prin art. I pct. 32 din Legea nr. 202/2010, de prim-adjunctul procurorului general al Parchetului de pe lângă Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie şi de Colegiul de conducere al Curţii de Apel Braşov, s-a apreciat că nu există un punct de vedere unitar în cazul acţiunilor în justiţie promovate de organizaţiile sindicale în numele membrilor lor, în temeiul dispoziţiilor art. 28 alin. (1) şi (2) din Legea sindicatelor nr. 54/2003, anterior abrogării acestui act normativ prin art. 224 lit. a) din Legea dialogului social nr. 62/2011, practica judiciară având un caracter neunitar sub aspectul stabilirii legitimării procesuale active a organizaţiilor sindicale şi, ca urmare, în ceea ce priveşte determinarea instanţei competente teritorial să judece aceste cereri.
 Verificările efectuate de către Parchetul de pe lângă Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie în cadrul examenului jurisprudenţial au relevat existenţa unei practici neunitare cu privire la problema de drept menţionată, atât la nivelul curţilor de apel, cât şi la nivelul secţiilor civile ale instanţei supreme, în soluţionarea conflictelor negative de competenţă, ia dosar fiind ataşate hotărâri judecătoreşti exemplificative.
 3.1. 1ntr-o primă orientare jurisprudenţială, identificată inclusiv la nivelul secţiilor civile ale instanţei supreme, în soluţionarea conflictelor negative de competenţă, s-a apreciat că, în ipoteza analizată, organizaţiile sindicale au legitimare procesuală activă, iar instanţa competentă teritorial să soluţioneze cererile formulate de acestea pentru apărarea drepturilor şi intereselor membrilor organizaţiei este cea de la sediul sindicatului.
 În argumentarea acestui punct de vedere s-a arătat că potrivit dispoziţiilor art. 28 din Legea sindicatelor nr. 54/2003 în vigoare la data formulării cererilor de chemare în judecată, sindicatele apără drepturile membrilor lor în faţa instanţelor judecătoreşti şi au dreptul de a întreprinde orice acţiune în justiţie în numele membrilor de sindicat, fără a avea nevoie de un mandat expres din partea celor în cauză.
 Soluţia legislativă a fost menţinută şi prin dispoziţiile art. 28 din Legea dialogului social nr. 62/2011 care, în cuprinsul alin. (3), statuează expres că, în exercitarea acestor atribuţii, organizaţiile sindicale au calitate procesuală activă, conferindu-li-se, aşadar, legitimare procesuală activă ope legis.
 În consecinţă, în determinarea instanţei competente teritorial să soluţioneze o atare cerere, potrivit dispoziţiilor art. 269 alin. (2) [fost art. 284 alin. (2)] din Codul muncii, republicat, cu modificările şi completările ulterioare, se ţine seama de sediul sindicatului, chiar şi în acele situaţii în care unii dintre membrii de sindicat domiciliază în circumscripţiile altor tribunale, pe temeiul coparticipării procesuale active şi al prorogării de competenţă.
 3.2. Într-o altă opinie, inclusiv la nivelul instanţei supreme, s-a apreciat în aceleaşi ipoteze că, din interpretarea dispoziţiilor art. 28 din Legea sindicatelor nr. 54/2003, în vigoare la data formulării cererilor de chemare în judecată, organizaţia sindicală sta în proces doar în calitate de reprezentant al membrilor de sindicat, în numele şi interesul cărora a promovat acţiunea. Calitatea procesuală activă aparţine membrilor de sindicat, deoarece existenţa sau inexistenţa drepturilor reclamate prin acţiunea în justiţie urmează a fi stabilită în privinţa acestora din urmă.
 Prin art. 28 din Legea sindicatelor nr. 54/2003 se conferă organizaţiei sindicale un drept de reprezentare legală, întrucât atât norma specială, anterior menţionată, cât şi dispoziţiile art. 69 din Codul de procedură civilă, referindu-se la drepturile de dispoziţie ale părţilor, au în vedere pe titularul drepturilor procesuale, respectiv pe titularii drepturilor ce decurg din legislaţia muncii, ceea ce presupune că întotdeauna, indiferent dacă dreptul de reprezentare izvorăşte din lege sau este convenţional, reclamant şi titular al drepturilor procesuale şi al drepturilor deduse judecăţii este cel reprezentat, iar nu persoana reprezentantului.
 Faptul că organizaţia sindicală acţionează în calitate de reprezentant legal rezultă şi din prevederile art. 222 din Codul muncii, anterior modificării acestui act normativ prin Legea nr. 40/2011 pentru modificarea şi completarea Legii nr. 53/2003 - Codul muncii (devenit art. 219 din Codul muncii, republicat).
 Ca atare, în aplicarea dispoziţiilor art. 269 alin. (2) din Codul muncii, republicat, cu modificările şi completările ulterioare [fost art. 284 alin. (2)], determinant nu este sediul sindicatului, ci domiciliul sau reşedinţa membrilor de sindicat în numele cărora reprezentantul s-a adresat justiţiei.
 Prim-adjunctul procurorului general a susţinut, în esenţă, că organizaţiile sindicale au legitimare procesuală activă, iar în determinarea competenţei teritoriale potrivit dispoziţiilor art. 269 alin. (2) din Codul muncii, republicat, cu modificările şi completările ulterioare [fost art. 284 alin. (2)], se va ţine seama de sediul sindicatului - reclamant.
 S-a menţionat totodată că deşi problema de drept analizată vizează situaţiile acţiunilor formulate în temeiul art. 28 din Legea sindicatelor nr. 54/2003, dezlegarea acesteia pe calea unei decizii cu caracter obligatoriu pentru viitor este necesară din perspectiva conflictelor de competenţă ce vor fi soluţionate de curţile de apel, potrivit dispoziţiilor art. 22 alin. 2 din Codul de procedură civilă, precum şi din perspectiva recursurilor aflate pe rolul curţilor de apel ori care vor fi soluţionate de aceste instanţe în care chestiunea încălcării normelor de competenţă teritorială absolută este invocată ca motiv de recurs de părţi sau din oficiu.
 5. Opinia Colegiului de conducere al Curţii de Apel Braşov
 Prin Adresa nr. 899/29 din 6 februarie 2012, Colegiul de conducere al Curţii de Apel Braşov a solicitat pronunţarea unei decizii în interesul legii în vederea soluţionării problemei de drept supuse interpretării.
 Raportul întocmit în cauză, conform art. 3306 alin. 6 din Codul de procedură civilă, a concluzionat că, în cazul acţiunilor promovate în temeiul art. 28 alin. (2) din Legea sindicatelor nr. 54/2003, organizaţiile sindicate au legitimare procesuală activă, iar în determinarea competenţei teritoriale potrivit dispoziţiilor art. 269 alin. (2) din Codul muncii, republicat, cu modificările şi completările ulterioare [fost art. 284 alin. (2)], se va ţine seama de sediul sindicatului - reclamant.
 Examinând sesizările cu recurs în interesul legii, raportul întocmit de judecătorii raportori şi dispoziţiile legale ce se solicită a fi interpretate în mod unitar, reţine următoarele:
 Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie a fost legal sesizată, iar recursurile în interesul legii sunt admisibile, fiind îndeplinite cumulativ cerinţele impuse de dispoziţiile art. 329 din Codul de procedura civilă, cu referire la autorul sesizării şi existenţa unei jurisprudenţe neunitare relativ la problema de drept ce se cere a fi interpretată.
 Practica neunitară ce face obiectul prezentului recurs în interesul legii a fost generată de formularea imprecisă a dispoziţiilor art. 28 alin. (2) din Legea sindicatelor nr. 54/2003 care recunoşteau organizaţiilor sindicale posibilitatea de a formula acţiuni în justiţie în numele membrilor lor, pentru valorificarea drepturilor acestora izvorâte din legislaţia muncii, statutele funcţionarilor publici, contractele colective de muncă şi contractele individuale de muncă, precum şi din acordurile privind raporturile de serviciu ale funcţionarilor publici, fără a fi nevoie de un mandat expres din partea celor reprezentaţi în acest fel.
 Practica neunitară s-a menţinut şi după adoptarea Legii nr. 62/2011 privind dialogul social, în care se statuează expres asupra calităţii procesuale active a organizaţiilor sindicale atunci când introduc în justiţie o acţiune în numele membrilor lor, fiind identificată, în privinţa acţiunilor în justiţie formulate sub imperiul Legii sindicatelor nr. 54/2003.
 Chiar dacă problema de drept analizată vizează situaţiile acţiunilor formulate în temeiul art. 28 alin. (2) din Legea sindicatelor nr. 54/2003, dezlegarea acesteia pe calea unei decizii cu caracter obligatoriu pentru viitor este necesară din perspectiva conflictelor de competenţă ce vor fi soluţionate de curţile de apel, potrivit dispoziţiilor art. 22 alin. 2 din Codul de procedură civilă, precum şi din perspectiva recursurilor aflate pe rolul curţilor de apel ori care vor fi soluţionate de aceste instanţe în care chestiunea încălcării normelor de competenţă teritorială absolută este invocată ca motiv de recurs de părţi sau din oficiu.
 Referitor la interpretarea dispoziţiilor legale în discuţie se reţine că potrivit dispoziţiilor art. 28 alin. (1) din Legea sindicatelor nr. 54/2003, organizaţiile sindicale apără drepturile membrilor ce decurg din legislaţia muncii, statutele funcţionarilor publici, contractele colective de muncă şi contractele individuale de muncă, precum şi acordurile privind raporturile de serviciu ale funcţionarilor publici, în faţa instanţelor judecătoreşti, organelor de jurisdicţie, a altor instituţii sau autorităţi ale statului, prin apărători proprii ori aleşi.
 Prin art. 28 alin. (2) din acelaşi act normativ se prevede că, în exercitarea atribuţiilor respective, organizaţiile sindicale au dreptul de a întreprinde orice acţiune prevăzută de lege, inclusiv de a formula acţiune în justiţie în numele membrilor lor, fără a avea nevoie de un mandat expres din partea celor în cauză. Acţiunea nu va putea fi introdusă sau continuată de organizaţia sindicală dacă cel în cauză se opune ori renunţă la judecată.
 Prin instituirea dreptului organizaţiilor sindicale de a formula acţiuni în justiţie în numele membrilor lor, chiar şi în lipsa unui mandat expres din partea acestora, cu păstrarea însă a drepturilor de dispoziţie procesuală din partea titularilor drepturilor subiective, textul art. 28 alin. (2) din Legea sindicatelor nr. 54/2003 a configurat elementele legitimării procesuale extraordinare a acestor organizaţii, depăşind astfel limitele unui simplu drept de reprezentare legală.
 Această interpretare a dispoziţiilor art. 23 a fost susţinută de o parte a jurisprudenţei, dar şi de doctrina care a abordat direct situaţia calităţii procesuale a organizaţiilor sindicate din perspectiva dispoziţiilor menţionate anterior, aşa cum s-a subliniat în raportul întocmit în cauză.
 Referitor la categoria interesului apărat prin posibilitatea recunoscută organizaţiilor sindicale de a formula acţiune în numele membrilor lor, concluzia este în sensul că legitimarea procesuală activă a fost recunoscută organizaţiilor sindicale, în considerarea ocrotirii intereselor membrilor lor, fie că erau interese de grup, fie individuale,
 Această concluzie se desprinde atât din formularea dispoziţiilor art. 28 alin, (1) din Legea sindicatelor nr. 54/2003, care se referă expres inclusiv la apărarea drepturilor ce decurg din contractele individuale de muncă, precum şi din acordurile privind raporturile de serviciu ale funcţionarilor publici, situaţie în care interesele sunt cu precădere individuale, cât şi din dispoziţiile fostului art. 282 din Codul muncii (actual art. 237 din Codul muncii, republicat, cu modificările şi completările ulterioare), care acordă posibilitatea de a fi părţi în conflicte de muncă în mod expres sindicatelor, pe lângă salariaţi, angajatori, patronate, alte persoane juridice sau fizice care au această vocaţie în temeiul legilor speciale ori al Codului de procedură civilă.
 Ţinând cont că în cadrul conflictelor de muncă sunt cuprinse şi conflictele decurgând din executarea contractelor individuale de muncă, pe lângă cele colective, aplicând principiul ubi lex non distinguit, nec nos distinguere debemus, organizaţiile sindicale au legitimare procesuală activă, inclusiv în conflictele individuale de muncă.
 Faptul că interpretarea dată de o parte a jurisprudenţei şi doctrinei, în sensul că, potrivit art. 28 din Legea sindicatelor nr. 54/2003, organizaţiile sindicale acţionează în calitate de reclamante, a reprezentat şi voinţa legiuitorului a fost confirmat de evoluţia legislativă ulterioară abrogării Legii sindicatelor nr. 54/2003, şi anume de prevederile art. 28 alin. (3) din Legea dialogului social nr. 62/2011, republicată, prin care se prevede expres calitatea procesuală activă a acestor organizaţii.
 Atât timp cât organizaţiei sindicale i se recunoaşte legitimare procesuală activă, fiind reclamant, în determinarea competenţei teritoriale, potrivit art. 269 alin. (2) din Codul muncii, republicat, cu modificările şi completările ulterioare, urmează să se ţină seama de sediul sindicatului.
 Într-o atare interpretare şi aplicare a legii nu se neagă caracterul exclusiv al competenţei teritoriale stabilite prin normele Codului muncii, ci este asigurată o protecţie mai eficientă a drepturilor şi intereselor membrilor organizaţiei sindicale.
 Această soluţie este aplicabilă şi în situaţia în care organizaţia sindicală acţionează pentru valorificarea drepturilor subiective ale mai multor membri de sindicat, având domiciliile în circumscripţiile unor tribunale diferite, în acelaşi temei al legitimării procesuale active extraordinare a organizaţiei sindicale.
 În concluzie, raportat la acţiunile reglementate expres de lege, organizaţiile sindicale au legitimare procesuală activă, iar în determinarea competenţei teritoriale potrivit dispoziţiilor art. 269 alin. (2) din Codul muncii, republicat, cu modificările şi completările ulterioare [fost art. 284 alin. (2)], se va ţine seama de sediul sindicatului - reclamant.
 Admite recursurile în interesul legii declarate de prim-adjunctul procurorului general al Parchetului de pe lângă Înalta Curte de Casaţie şi Justiţie şi Colegiul de conducere al Curţii de Apel Braşov şi, în consecinţă:
 În interpretarea şi aplicarea unitară a dispoziţiilor art. 269 alin. (2) (fost art. 284 alin. 2) din Codul muncii, republicat, cu modificările şi completările ulterioare, instanţa competentă teritorial în soluţionarea conflictelor de muncă în cazul acestor acţiuni este cea de la sediul sindicatului reclamant.
 Pronunţată, în şedinţă publică, astăzi, 21 ianuarie 2013.
 privind stabilirea cotei obligatorii de achiziţie de certificate verzi, aferentă anului 2012
 Având în vedere prevederile art. 9 alin. (1) lit. x) din Ordonanţa de urgenţă a Guvernului nr. 33/2007 privind organ zarea şi funcţionarea Autorităţii Naţionale de Reglementare în Domeniul Energiei, aprobată cu modificări şi completări prin Legea nr. 160/2012, ale art. 4 alin. (9) din Legea nr. 220/2008 pentru stabilirea sistemului de promovare a producerii energiei din surse regenerabile de energie, republicată, cu modificările şi completările ulterioare,
 Art. 1. - Cota obligatorie de achiziţie de certificate verzi de către operatorii economici care au obligaţia achiziţiei de certificate verzi, pentru anul 2012, se stabileşte la 0,1188 certificate verzi/MWh.
 Art. 2. - Societatea Comercială Operatorul Pieţei de Energie Electrică OPCOM - S.A., producătorii de energie electrică din surse regenerabile şi operatorii economici prevăzuţi la art. 1 duc la îndeplinire prevederile prezentului ordin.
 În baza Notei de fundamentare a Direcţiei reglementare şi autorizare, înregistrată la Serviciul secretariat consiliu din cadrul Comisiei de Supraveghere a Sistemului de Pensii Private cu numărul 47 din 15 februarie 2013 cu privire la proiectul Normei privind modificarea şi completarea Normei nr. 3/2011 pentru întocmirea şi depunerea situaţiilor financiare anuale individuale pentru entităţile autorizate, reglementate şi supravegheate de Comisia de Supraveghere a Sistemului de Pensii Private,
 în urma deliberărilor din cadrul şedinţei din data de 20 februarie 2013,
 în conformitate cu prevederile Legii nr. 411/2004 privind fondurile de pensii administrate privat, republicată, cu modificările şi completările ulterioare, şi cu prevederile Legii nr. 204/2006 privind pensiile facultative, cu modificările şi completările ulterioare,
 având în vedere prevederile art. 20 din Legea nr. 187/2011 privind înfiinţarea, organizarea şi funcţionarea Fondului de garantare a drepturilor din sistemul de pensii private, pentru completarea cadrului legal privind activitatea Fondului de garantare a drepturilor din sistemul de pensii private,
 în baza regulilor contabile conform cărora Fondul de garantare a drepturilor din sistemul de pensii private îşi organizează evidenţa contabilă, aşa cum sunt prevăzute prin dispoziţiile Normei nr. 14/2007 privind reglementările contabile conforme cu Directiva a IV-a a Comunităţilor Economice Europene aplicabile entităţilor autorizate, reglementate şi supravegheate de Comisia de Supraveghere a Sistemului de Pensii Private, aprobată prin Hotărârea Comisiei de Supraveghere a Sistemului de Pensii Private nr. 37/2007, cu modificările şi completările ulterioare,
 în temeiul dispoziţiilor art. 16 alin. (1) şi (2). art. 21, 211, 22, art. 23 lit. f) si ale art. 24 lit. o) din Ordonanţa de urgenţă a Guvernului nr. 50/2005 privind înfiinţarea, organizarea şi funcţionarea Comisiei de Supraveghere a Sistemului de Pensii Private, aprobată cu modificări şi completări prin Legea nr. 313/2005, cu modificările şi completările ulterioare,
 Comisia de Supraveghere a Sistemului de Pensii Private adoptă următoarea hotărâre.
 Art. 1. - Se aprobă Norma nr. 1/2013 privind modificarea şi completarea Normei nr. 3/2011 pentru întocmirea şi depunerea situaţiilor financiare anuale individuale pentru entităţile autorizate, reglementate şi supravegheate de Comisia de Supraveghere a Sistemului de Pensii Private, aprobată prin Hotărârea Comisiei de Supraveghere a Sistemului de Pensii Private nr. 3/2011, publicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 193 din 21 martie 2011, prevăzută în anexa care face parte integrantă din prezenta hotărâre.
 Art. 2. - Prezenta hotărâre şi norma menţionată la art. 1 se publică în Monitorul Oficial al României, Partea I,
 NORMA Nr. 1/2013
 privind modificarea şi completarea Normei nr. 3/2011 pentru întocmirea şi depunerea situaţiilor financiare anuale individuale pentru entităţile autorizate, reglementate şi supravegheate de Comisia de Supraveghere a Sistemului de Pensii Private
 Având în vedere dispoziţiile art. 16,21, 211, 22, art. 23 lit. b) şi f) şi ale art. 24 lit. o) din Ordonanţa de urgenţă a Guvernului nr. 50/2005 privind înfiinţarea, organizarea şi funcţionarea Comisiei de Supraveghere a Sistemului de Pensii Private, aprobată cu modificări şi completări prin Legea nr. 313/2005, cu modificările şi completările ulterioare,
 în temeiul prevederilor art. 15 alin. (6) din Legea nr. 204/2006 privind pensiile facultative, cu modificările şi completările ulterioare, ale art. 57 alin. (6) din Legea nr. 411/2004 privind fondurile de pensii administrate privat, republicată, cu modificările şi completările ulterioare, şi ale art. 20 din Legea nr. 187/2011 privind înfiinţarea, organizarea şi funcţionarea Fondului de garantare a drepturilor din sistemul de pensii private,
 Art. I. - Norma nr. 3/2011 pentru întocmirea şi depunerea situaţiilor financiare anuale individuale pentru entităţile autorizate, reglementate şi supravegheate de Comisia de Supraveghere a Sistemului de Pensii Private, aprobată prin Hotărârea Comisiei de Supraveghere a Sistemului de Pensii Private nr. 3/2011, publicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 193 din 21 martie 2011, se modifică şi se completează după cum urmează:
 „f) Fondul de garantare a drepturilor din sistemul de pensii private, denumit în continuare Fond de garantare, înfiinţat potrivit Legii nr. 187/2011 privind înfiinţarea, organizarea şi funcţionarea Fondului de garantare a drepturilor din sistemul de pensii private.”
 2. La articolul 8 alineatul (2), literele f) şi g) se modifică şi vor avea următorul cuprins:
 ,,f) date informative, conform anexei nr. E1;
 g) situaţia activelor imobilizate, conform anexei nr. E2.”
 3. La articolul 19 alineatul (2), literele f) şi g) se modifică şi vor avea următorul cuprins:
 g) situaţia activelor imobilizate, conform anexei nr. E2;”.
 4. După capitolul V se introduce un nou capitol, capitolul V1 „Prevederi privind situaţiile financiare anuale specifice Fondului de garantare a drepturilor din sistemul de pensii private”, cuprinzând articolele 201-204, cu următorul cuprins:
 Prevederi privind situaţiile financiare anuale specifice Fondului de garantare a drepturilor din sistemul de pensii private
 Art. 201. - Fondul de garantare trebuie să întocmească situaţii financiare anuale.
 Art. 202. - (1) Dosarul situaţiilor financiare anuale ale Fondului de garantare trebuie să cuprindă:
 a) situaţiile financiare anuale individuale ale Fondului de garantare, aprobate conform Legii nr. 187/2011;
 b) raportul anual al consiliului de administraţie, conform Legii nr. 187/2011;
 c) declaraţia scrisă de asumare a răspunderii pentru întocmirea situaţiilor financiare anuale, conform art. 30 din Legea nr. 82/1991;
 d) raportul de audit, întocmit de auditorul financiar, conform legislaţiei în vigoare;
 e) hotărârea de aprobare a situaţiilor financiare anuale, conform Legii nr. 187/2011;
 f) balanţa de verificare a conturilor sintetice şi balanţa de verificare a conturilor analitice la 31 decembrie a exerciţiului financiar pentru care se întocmesc situaţii financiare anuale;
 h) raportul privind execuţia bugetului de venituri şi cheltuieli.
 (2) Situaţiile financiare anuale individuale ale Fondului de garantare prevăzute la alin. (1) lit. a) trebuie să cuprindă:
 a) bilanţul, conform anexei nr. D1;
 b) contul de profit şi pierdere, conform anexei nr. D2;
 c) situaţia modificărilor capitalului propriu, conform anexei nr. D3;
 d) situaţia fluxurilor de trezorerie, conform anexei nr. D4;
 e) notele explicative la situaţiile financiare anuale individuale; f)date informative, conform anexei nr. E1;
 g) situaţia activelor imobilizate, conform anexei nr. E2.
 (3) Notele explicative la situaţiile financiare anuale individuale ale Fondului de garantare, menţionate la alin. (2) lit. e), conţin:
 a) Nota 1 - Situaţia activelor imobilizate - conform anexei nr. D5;
 b) Nota 2 - Situaţia depozitelor bancare - conform anexei nr. D6;
 c) Nota 3 - Situaţia creanţelor si datoriilor - conform anexei nr. D7;
 d) Nota 4 - Situaţia privind resursele financiare ale Fondului de garantare - conform anexei nr. D8;
 e) Nota 5 - Situaţia sumelor utilizate pentru acoperirea plăţii compensaţiei către participanţi şi beneficiari - conform anexei nr. D9;
 f) Nota 6 - Plasarea disponibilităţilor Fondului de garantare - conform anexei nr. D10;
 g) Nota 7 - Analiza rezultatului obţinut de Fondul de garantare conform anexei nr. D11;
 i) Nota 9 - Principii, politici şi metode contabile - conform anexei nr. D13;
 j) Nota 10 - Alte informaţii privind activitatea Fondului de garantare - conform anexei nr. D14.
 Art. 203. - (1) Fondul de garantare depune la Comisie situaţiile financiare anuale individuale, până la data de 15 aprilie a fiecărui an, astfel:
 a) în format electronic, prin aplicaţia CSSPP-FRP. Aplicaţia şi instrucţiunile de utilizare sunt prezentate în portalul de documentaţie tehnică al Comisiei, respectiv https://w3.csspp.ro/itbox/; şi
 b) pe suport hârtie, componentele dosarului situaţiilor financiare anuale individuale, prevăzute la art. 202, semnate şi ştampilate, conform legii.
 (2) Fac obiectul publicării pe portalul propriu al Fondului de garantare următoarele:
 a) situaţiile financiare anuale;
 b) raportul anual al consiliului de administraţie;
 d) hotărârea de aprobare a situaţiilor financiare anuale.
 Art. 204. - Fondul de garantare trebuie să depună la unităţile teritoriale ale Ministerului Finanţelor Publice situaţiile financiare anuale individuale, conform prevederilor legislaţiei în vigoare.”
 „Art. 23. - (1) Pentru situaţiile financiare anuale, auditorii financiari au obligaţia de a transmite Comisiei o copie a scrisorii de comunicare a deficienţelor reţinute în funcţionarea sistemelor de contabilitate şi de control intern, document ce conţine constatările cu impact financiar, constatările cu privire la rezultatele evaluării sistemelor de management şi control intern, precum şi recomandările pentru remedierea deficienţelor constatate.
 (2) Scrisoarea menţionată la alin. (1) se transmite Comisiei, în limba română, în aceeaşi zi în care se transmite organelor de conducere ale entităţilor menţionate la art. 2.”
 6. La articolul 26 alineatul (1), după litera e) se introduce o nouă literă, litera f), cu următorul cuprins:
 ,,f) nerespectarea prevederilor prevăzute la art. 23 referitoare la scrisoarea către conducerea entităţii.”
 7. După articolul 26 se introduce un nou articol, articolul 261, cu următorul cuprins:
 „Art. 261. - (1) Săvârşirea de către Fondul de garantare sau de către persoana fizică responsabilă din cadrul acestuia a vreuneia dintre faptele prevăzute la art. 26 alin. (1) lit. a), c), d), e) şi f) se sancţionează în funcţie de gravitatea faptelor cu:
 b) amendă contravenţională între 1.000 lei şi 100 000 lei.
 (2) Dacă fapta este imputabilă mai multor persoane, acestea sunt ţinute solidar la repararea prejudiciului cauzat.
 (3) Constatarea contravenţiilor se face de către personalul împuternicit în acest scop, prin decizie a preşedintelui Consiliului Comisiei.
 (4) Amenzile contravenţionale se fac venit la bugetul de stat conform prevederilor Ordonanţei Guvernului nr. 2/2001 privind regimul juridic al contravenţiilor, aprobată cu modificări şi completări prin Legea nr. 180/2002, cu modificările şi completările ulterioare.”
 „Art. 28. - Anexele nr. A1- A13, B1-B10, C1- C2, D1- D14 şi E1E2 fac parte integrantă din prezenta normă.”
 9. Anexele nr. D1 şi D2 se modifică şi vor avea conţinutul prevăzut în anexa care face parte integrantă din prezenta normă.
 10. După anexa nr. D2 se introduc paisprezece noi anexe, anexele nr. D3-D14 şi E1-E2, al căror conţinut este prevăzut în anexă.
 Art. II. - Prevederile prezentei norme se aplică începând cu situaţiile financiare anuale individuale aferente anului 2012.
 ANEXĂ LA NORMĂ
 ANEXA Nr. D1 la Norma nr. 3/2011
 Sold la sfârşitul
 1. Terenuri, amenajări de terenuri şi construcţii (ct. 211 +212-2811 -2812-2911 -2912)
 1. Materiale consumabile si materiale de natura obiectelor de inventar (ct. 302 + 303 - 3921 - 3922)
 II. CREANŢE (rd. 19+20)
 1. Sume de încasat de la administratorii de fonduri de pensii si furnizorii de pensii private autorizaţi de CSSPP (ct. 411 + 413 + 418 + 452** - 4911 - 4912)
 2. Alte Creanţe (ct. 425 + 4282 + 431** + 437** + 4382 + 444** + 445 + 446** + 447** + 4482+ 461 +473**-4913+ 5182)
 III. INVESTIŢII PE TERMEN SCURT (ct 505 + 506 + 508 - 595 - 596 - 598)
 D. DATORII CARE TREBUIE PLĂTITE INTR-O PERIOADA DE PĂNÂ LA UN AN (rd. 25 + 26 + 27 + 28 + 29 + 30 + 31)
 1. Împrumuturi şi dobânzi din emisiunea de obligaţiuni (ct. 161 + 1681 -169)
 G. DATORII CARE TREBUIE PLĂTITE TNTR-0 PERIOADA MAI MARE DE UN AN (rd. 35 + 36 + 37 + 38 + 39 + 40 + 41)
 H. PROVIZIOANE (ct. 151}
 I. VENITURI IN AVANS (ct. 472 + 475)
 * Contur de repartizat după natura elementelor respective.
 ANEXA Nr. D2
 la data de 31 decembrie..........
 A. VENITURI DIN ACTIVITATEA CURENTA (rd. 2+3-1-4+5+6+7+8+9)
 B. CHELTUIELI DIN ACTIVITATEA CURENTA (rd. 11+12+13+14+15+29)
 4. Ajustări de valoare privind imobilizările financiare si investiţiile pe termen scurt (ct. 686 - 786)
 a) Ajustări de valoare privind imobilizările corporale si imobilizările necorporale (ct. 6811+6813-7813)
 5.3.3 Cheltuieli privind prestaţiile externe (ct. 611+612+613+614+621 +622+623+624+625+626+627)
 C REZULTATUL DIN ACTMTATEA CURENTA
 Profit (rd. 1-10, dacă (1-10)>=0)
 F. REZULTATUL DIN ACTIVITATEA EXTRAORDINARA
 Profit (rd. 33-34, dacă (33-34)>=0)
 Profit (rd. 38-39, dacă (38-39)>=0)
 ANEXA Nr. D3
 modificărilor capitalului propriu aplicabilă Fondului de garantare a drepturilor din sistemul de pensii private la data de 31 decembrie.........
 Descreşteri
 YOTAL (1+2+3+4+5-6)
 ANEXA Nr. D4
 fluxurilor de trezorerie aplicabilă Fondului de garantare a drepturilor din sistemul de pensii private la data de 31 decembrie.........
 Trezorerie si echivalente de trezorerie la sfârşitul exerciţiului financiar
 ANEXA Nr. D5
 Cedări, Creşteri transferuri şi alte reduceri
 Sold la începutul exerciţiului
 Col. 3 Col. 4
 Col. 5 = 2+ 3-4
 Col. 9 = 6 + 7-8
 ANEXA Nr. D6
 Ia Norma nr. 3/2011
 Denumirea bănci
 ANEXA Nr. D7
 Col. 2 = 3+4
 a) valoarea obligaţiilor pentru care s-a constituit provzion;
 b) informaţi utile pentru evaluarea poziţiei financiare a Fondului de garantare a drepturilor din sistemul de pensii private.
 ANEXA Nr. D8
 Sume plătite Sa Fondul de garantare cu titlu de contribuţii majorate
 ANEXA Nr. D9
 Situaţia sumelor utilizate pentru acoperirea plăţii compensaţiei către participanţi şi beneficiari la data de ....
 ANEXA Nr. D10
 TOTAL: ,(J H J4090 101/0 \i
 ANEXA Nr. D11
 ANEXA Nr. D12
 Transferuri în cont (lei)
 Col. 6 = 3 + 4-5
 ANEXA Nr. D13
 L Dacă un activ sau o datorie are legătură cu mai mult de un element din formatul de bilanţ, relaţia sa cu alte elemente trebuie prezentată în notele explicative, dacă o asemenea prezentare este esenţială pentru înţelegerea situaţiilor financiare anuale
 ANEXA Nr. E1
 la data de 31 decembrie.............
 Plăţi restante - total (rd. 05 + 09 + 15 la 19 + 23). din care:
 Furnizori restanţi - total {rd. 06 la 08), din care;
 subvenţii încasate în cursul exerciţiului financiar aferente activelor
 Cheltuieli de cercetare-dezvoltare, din care;
 Acţiuni deţinute la entităţile afiliate, interese de participare, alte titluri imobilizate si obligaţiuni, în sume brute (rd. 62 la 68), din care:
 - creanţe imobilizate în lei şi exprimate în lei. a căror decontare se face în funcţie de cursul unei valute (din ct 267)
 - creanţe imobilizate în valută (din ct 267)
 - creanţe comerciale externe, avansuri acordate furnizorilor externi şi alte conturi asimilate, în sume brute (din ct. 4092 + din ct. 411 + din ct. 413 + din ct 418)
 Creanţe în legătură cu bugetul asigurărilor sociale si bugetul statului (ct 431 + 437+4382 + 441 + 4424+4428 + 444 + 445 + 446 + 447 + 4482), (rd. 77 la 81), din care:
 Creanţe în legătură cu bugetul asigurărilor sociale şi bugetul statului neîncasate la termenul stabilit (din ct. 431 + din ct. 437 +. din ct. 4382 + din ct. 441 + din ct. 4424 + din ct. 4428 + din ct. 444 + din ct. 445 + din ct. 446 + din ct. 447 + din ct. 4482)
 Alte creanţe (ct. 453 + 456 + 4582 + 461 +471 + 473), (rd. 85 la 87), din care:
 - sumele preluate din contul 542 „Avansuri de trezorerie” reprezentând avansurile de trezorerie, acordate potrivit legii şi nedecontate până la data bilanţului (din ct. 461)
 Investiţii pe termen scurt, în sume brute (ct. 501 + 505 + 506 + din ct. 508), (rd. 92la 98), din care:
 în lei (ct. 5311)
 - sume în curs de decontare, acreditive si alte valori de încasat, în lei (ct. 5112 + 5125 + 5411)
 Datorii (rd. 112 + 115 + 118 + 121 + 124 + 127 + 130 + 133 + 136 + 139 + 142 + 143 + 147 + 149 + 150 +. 155 + 156 +. 157 + 163), din care:
 împrumuturi din emisiuni de obligaţiuni, în sume brute (ct. 161), (rd. 113 +114), din care:
 Credite bancare externe pe termen scurt (ct. 5193 + 5194 + 5195), (rd. 125+ 126), din care;
 Credite bancare pe termen lung (ct 1621 +1622 + 1627), (rd. 131 +132), din care:
 Dobânzi aferente creditelor bancare pe termen lung {din ct. 1682), (rd. 134+ 135), din care:
 Credite bancare externe pe termen lung (ct. 1623 + 1624 + 1625), (rd. 137+ 138), din care:
 Alte împrumuturi si dobânzile aferente (ct. 166 + 167 + 1685 + 1686 + 1687), (rd. 144 + 145), din care:
 Datorii în legătură cu personalul si conturi asimilate (ct. 421 + 423 + 424 + 426 + 427+4281)
 Datorii în legătură cu bugetul asigurărilor sociale şi bugetul statului (ct. 431 + 437 + 4381 + 441 + 4423 + 4428 + 444 + 446 + 447 + 4481), (rd. 151 la 154), din care:
 - datorii fiscale în legătură cu bugetul statului (ct. 441 +. 4423 + 4428 +444 + 446)
 Alte datorii (ct. 453 + 456 + 457 + 4581 + 462 + 472 + 473 + 478 + 269 + 509), (rd. 158 la 162), din care:
 - alte datorii în legătură cu persoanele fizice şi persoanele juridice, altele decât datoriile în legătură cu instituţiile publice (instituţiile statului)^) (din ct. 462 + din ct. 472 + din ct. 473)
 - acţiuni necotate^)
 - dividende/vărsăminte din profitul aferent exerciţiilor anterioare anului 2011, plătite către instituţii publice, din care:
 ****) Prin operatori economici se înţelege operatori economici, cu excepţia celor din sectorul financiar (instituţii de credit, instituţii financiare nebancare, entităţi reglementate şi supravegheate de Comisia de Supraveghere a Asigurărilor, Comisia de Supraveghere a Sistemului de Pensii Private, Comisia Naţională a Valorilor Mobiliare), societăţilor reclasificate în sectorul administraţiei publice şi instituţiilor fără scop lucrativ în serviciul gospodăriilor populaţiei.
 ANEXA Nr. E2
 (co. 5 = 1 +2-3)
 TOTAL (rd. 01 ta 03)
 (col. 9 = 6 + 7-8)
 iniţial (lei)
 Ajustări constituite
 Ajustări reluate
 Sold final (col. 13 = 10 + 11-12)


type: wikipedia

text:
Deva (în maghiară Déva, în germană Diemrich) este municipiul de reședință al județului Hunedoara, Transilvania, România, format din localitățile componente Deva (reședința) și Sântuhalm, și din satele Archia, Bârcea Mică și Cristur.
 Geografie
 Deva se situează în partea centrală a județului Hunedoara, la 45° 52' latitudine nordică și 22° 54' longitudine estică, la o altitudine de 187 m față de nivelul mării, pe malul stâng al cursului mijlociu al Mureșului.
 Orașul se învecinează cu Munții Poiana Ruscă și Munții Zarandului în vest, cu Munții Apuseni în nord, cu Măgura Uroiului în est. Spre sud, când condițiile atmosferice sunt propice, se zăresc în depărtare Munții Parâng și Munții Retezat.
 Dealurile din apropierea orașului sunt ultimele ramificații nordice ale Munților Poiana Ruscă (înalțimea lor maximă este de 697 metri) și cuprind orașul ca într-un semicerc, ferindu-l de excese climatice.
 Vârful Piatra Cozia (din satul Cozia) are altitudinea de 686 metri.
 Demografie
 La recensământul din 1910 Deva avea 8654 locuitori, din care 5827 vorbeau maghiara ca limbă maternă, 2417 româna și 276 germana. După religie, 3393 erau romano-catolici, 2551 ortodocși, 1292 reformați, 791 evrei, 314 greco-catolici și 242 luterani.
 Conform recensământului efectuat în 2011, populația municipiului Deva se ridică la de locuitori, în scădere față de recensământul anterior din 2002, când se înregistraseră de locuitori. Majoritatea locuitorilor sunt români (82,98%). Principalele minorități sunt cele de maghiari (7,21%) și romi (1,24%). Pentru 7,84% din populație, apartenența etnică nu este cunoscută.
 Din punct de vedere confesional, majoritatea locuitorilor sunt ortodocși (76,5%), dar există și minorități de romano-catolici (6,46%), penticostali (2,68%), reformați (2,34%), baptiști (1,38%) și greco-catolici (1,14%). Pentru 8,13% din populație, nu este cunoscută apartenența confesională.
 Toponimie
 S-a presupus că numele Deva este în legătură cu anticul cuvânt dac dava, care însemna „cetate”. Alte teorii susțin că numele s-ar trage de la o legiune romană care s-a transferat pe locul actualului municipiu de la Castrum Deva, acum Chester în Marea Britanie. Există argumente de ordin lingvistic care arată că toponimul Deva provine din cuvântul slav deva, care înseamnă „fecioară”.
 Prima atestare documentară a cetății Deva datează din anul 1269, fiind menținoată prin cuvintele latine castro Dewa. Pe hărțile medievale ea apare fie sub numele de Deva sau Dewan.
 Clima
 Așezat la o altitudine relativ joasă, într-o depresiune, orașul Deva beneficiază de cea mai temperată climă din întreg Ardealul, fiind ferit de curenți. Aerul vine dinspre vest și nord-vest. De-a lungul culoarului Mureșului se simt influențe submediteraneene, iar masele de aer atlantic incărcate cu umezeală nu afectează orașul, fiind protejat de Munții Apuseni și Munții Poiana Ruscă. Verile nu sunt excesiv de călduroase, iar iernile sunt blânde, lipsite de geruri puternice.
 Istorie
 Primul nume antic al Devei
 În articolul tradus în limba franceză și intitulat: «Schiță istorică a Principatului României, Banatului și Transilvaniei într-o cronică bulgară de la 1764» articol apărut în Études balkaniques nr. 2/1979 - editată de Academia bulgară de științe și Institutul de studii balcanice din Sofia - semnat de istoricul Karol Telbizov, se precizează despre istoricul antic al Devei, următoarele:
 “Deva... se numea înainte de la numele regelui Decebal, Decidava”.
 La sfârșitul secolului al XIII-lea cetatea Devei devine reședința voievozilor Roland Borșa și Ladislau Kán, de unde aceștia își exercitau autoritatea asupra voievodatului Transilvaniei.[4] Alegerea cetății drept reședință voievodală dovedește că aceasta era puternică și dispunea de construcții suficiente pentru a satisface pretențiile curții. După 1315 cetatea reintră în stăpânirea regelui Carol Robert de Anjou. Castelanii cetății Deva sunt în secolul al XIV-lea și comiți ai comitatului Hunedoara.
 Articol principal: Cetatea Deva
 Până în 1920 a fost reședința comitatului Hunedoara, apoi a județului Hunedoara (interbelic). Tribunalul din Deva s-a aflat sub jurisdicția Curții de Apel Cluj, până la desființarea curților de apel în anul 1952. Din 1992 se află sub jurisdicția Curții de Apel Alba Iulia.<<>
 Între 1952-1968 a fost reședința Regiunii Hunedoara, una din cele 18, apoi (din 1960) una din cele 16 regiuni ale României comuniste.
 Cultură
 Biblioteca Județeană „Ovid Densusianu” Hunedoara — Deva este o instituție cu profil enciclopedic pusă în slujba comunității județene și care permite accesul nelimitat și gratuit la colecții, baze de date și la alte surse proprii de informații.
 Asociația Culturală "Casina Națională" din Deva. A fost înființată în anul 1842. Are ca scop promovarea culturii din orașul Deva, dar și din județul Hunedoara.
 Teatrul de Artă Deva, renovat în 2009, este un alt reper al culturii devene, pe scena acestuia fiind prezentate celebre piese de teatru, cum ar fi "Oscar și tanti Roz", regia artistică Mihai Panaitescu, " Frida " regia artistică MC Ranin sau "Arta adulterului " regia artistică Marius Oltean iar în 2017 organizator al Festivalului Internațional de operă "Hunedoara lirică" cu ajutorul Consiliului Județean Hunedoara. De regie tehnica ocupându-se mulți ani Moraru Eugen.
 Comunitatea maghiară
 În anul 2002 trăiau în Deva 5.975 maghiari, reprezentând 8,6% din totalul populației orașului. În Deva funcționează Grupul Școlar Teglas Gabor și Liceul Catolic, instituții cu limba de predare maghiară. În oraș funcționează editura Corvin.
 Asociația francofonă
 La Deva a fost înființată în decembrie 1992 Asociația Franța-Deva (FraDev), de schimburi culturale cu Franța și cu țările francofone.
 Administrație și politică
 Municipiul Deva este administrat de un primar și un consiliu local compus din 21 consilieri. Primarul, , de la , este în funcție din . Începând cu alegerile locale din 2020, consiliul local are următoarea componență pe partide politice:
 Obiective turistice
 Ruinele Cetății Deva, de pe Dealu Cetății, au fost și rămân un obiectiv turistic important. În ultimii ani a fost conceput un program de amenajare a Cetății, proiect foarte controversat, pentru a o pune în valoare și a o face accesibilă tuturor vârstelor: instalarea unui telescaun și amenajarea unei terase în incinta fortificației (idee abandonată ulterior la insistențele reprezentanților Muzeului Deva). Odată ajuns sus lângă ruinele cetății, ni se dezvăluie panorama orașului și a împrejurimilor. Se vorbește despre existența unui tunel subteran care unea Cetatea Devei de Castelul de la Hunedoara.
 La poalele dealului se întinde „Parcul Cetății”. La intrarea dinspre sud a parcului se află casa lui Dr. Petru Groza („casa fără acoperiș” cum îi spun locuitorii vârstnici), care se preconizează a fi transformată în muzeu memorial. În centrul parcului rezistă de decenii chioșcul orchestrei, aflat în paragină.
 În nord-vestul parcului, la marginea dinspre dealul cetății, se află castelul Magna Curia, construit în secolul XVI. Inițial castelul a fost conceput în stilul Renașterii, dar restaurările ulterioare (din timpul lui Gabriel Bethlen, în anul 1621, precum și cele din prima jumătate a secolului XVIII) i-au adăugat și elemente de artă barocă. În prezent complexul arhitectonic Magna Curia adăpostește Muzeul Județean Deva (secțiile de istorie și științe naturale).
 La marginea de est a parcului este fostul Liceu Sportiv, astazi Colegiu National Sportiv „Cetate” Deva, renumit pentru generațiile de gimnaste precum: Nadia Comăneci (sub îndrumarea antrenorului Bela Karolyi), Ecaterina Szabo (antrenori Octavian Belu și Mariana Bitang), Daniela Silivaș nascută în Deva, ș.a. Olimpicele au fiecare câte o statuie-bust. După sala de sport se ascunde „Stadionul Cetate”, unde evoluează echipa de fotbal „Mureșul Deva”, terenul de antrenamente, terenuri de tenis de câmp și Complexul Aqualand (țara apei). Proiectul de amenajare a cetății a fost în final realizat cu plecarea cabinei din acest punct: parcarea stadionului. Un loc strategic pentru organizarea Orășelului copiilor sau târgului de Crăciun, pentru turiști sau autohtoni, printre care vor fi cu siguranță amatori să vadă și sa filmeze orașul de la înălțimea cetățuii.
 De-a lungul străzii pietonale a orașului și pe străzile adiacente, încă mai rezistă clădiri caracteristice ale altor epoci: Palatul Tribunalului, Judecătoria, Parchetul Județean, Colegiul Național „Decebal" Deva, renovat în 2004, Teatrul de Revistă al Devei, fostul sediu al Băncii Naționale, Primăria, Biserica Reformată, restaurantul Casina (fostul Bachus si mai inapoi cazarma militara), Liceul Pedagogic „Sabin Drăgoi” și Școala Generală „Regina Maria” — care împreună sunt cunoscute localnicilor drept Centrul Vechi.
 Bisericile Ortodoxe și cea Catolică, îndrumă localnici și turiști, la reculegere, la cunoașterea talentelor care au contribuit la forma lor de astăzi (interioare minunate, icoane, scene murale, sau statuile catolice), la recunoașterea armoniei cu orașul. Într-un cartier limitrof parcului, vizita orașului poate fi completată cu Mănăstirea Franciscană.
 În Deva există o statuie a împăratului Traian, precum și mai multe statui ale lui Decebal. Casa de Cultură poartă numele interpretului Drăgan Muntean. Un alt obiectiv memorial este Cimitirul Eroilor Sovietici, situat pe strada Călugăreni, strada care urcă din spatele Casei de Cultură. Pe bulevardul Decebal funcționează o galerie de artă.
 Foarte recent a fost construit un sens giratoriu care concurează cu cel din orașul Alba Iulia. Această lucrare este vizavi de Piața Arras sau "La Place Arras", simbolul înfrățirii Devei cu orașul Arras din Franța. Piața Arras este înfrumusețată cu un grup statuar al gimnastelor devene, iar acum este pusă în valoare de noul sens giratoriu.
 Imagini panoramice
 Învățământul superior
 Societatea „Ateneul Român” - Universitatea Ecologică „Traian”
 Universitatea „Spiru Haret” (filială)
 Universitatea de Vest Timișoara. Colegiul de Institutori
 Universitatea de Vest „Vasile Goldiș” (filială)
 Personalități
 Francisc David (1510 - 1579), fondatorul și primul episcop al Bisericii Unitariene — și-a trăit ultimii ani de viață întemnițat și a murit ca martir în închisoarea cetății Deva.
 Augustin Nicoară (1858 - 1924), deputat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia 1918
 Mihai Orădean (1868 - 1931), deputat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia 1918
 Ioan Duma (1873 - 1939), deputat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia 1918
 Valer Petco (1865 - 1926), delegat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia 1918
 Franz Nopcsa (1877 – 1933), naturalist, geolog și unul din fondatorii paleontologiei — s-a născut la Deva.
 Petru Seleșan (1877 - 1937), deputat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia 1918
 Petru Groza (1884 – 1958), om politic, delegat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia 1918 — avea reședința în Deva, în casa de la intrarea în parcul orașului (proiect al arhitectului Horia Creangă).
 Ștefan Péterfi (1906 – 1978), botanist, membru titular al Academiei Române — s-a născut la Deva.
 George Homoștean (1923 - 2016), demnitar comunist, ambasador
 Bujor Almășan (1924 - 1998), politician comunist, născut la Deva.
 Radu Ciobanu (n. 1935), scriitor timișorean — s-a stabilit la Deva.
 Doina Badea (1940 – 1977), cântăreață de muzică ușoară — a debutat pe scena Teatrului de Estradă din Deva.
 Drăgan Muntean (1955 - 2002), a fost un cunoscut solist vocal de folclor muzical românesc din Ardeal.
 François Bréda (n. 1956), eseist, poet, critic literar, traducător, dramaturg, membru al Uniunii Scriitorilor din România.
 Dorel Tamaș (n. 1969), om de afaceri, proprietar la hotelului Intercontinental din Cluj Napoca
 Adrian Sitaru (1971), regizor - s-a născut la Deva.
 Daniela Silivaș (n. 1972), câștigătoare a șase medalii la Jocurile Olimpice de vară din 1988 și a mai multor titluri la campionatele mondiale și europene de gimnastică — s-a născut la Deva.
 Sanda Nicola (n. 1978), jurnalist de televiziune, s-a născut în Deva și a absolvit Colegiul Național Decebal. Și-a început cariera de jurnalist la 3tv Deva.
 Lidia Buble (n. 1993), cântăreață de muzică pop.
 Ion Oroveanu (1927-2014), scenograf — s-a născut la Deva;
 Florentina Iusco (n. 1996), sportivă.
 Orașe înfrățite
 Arras (Franța) — în onoarea acestei înfrățiri una din piețele Devei poartă numele de „Piața Arras”
 Cherbourg-Octeville (Franța)
 Szigetvár (Ungaria)
 Yancheng (China)
 Imagini
 Note
 Vezi și
 Cetatea Deva
 Turnul vechii biserici ortodoxe din Deva
 Biserica reformată din Deva
 Teatrul de Artă din Deva
 Romanicul în Transilvania
 Legături externe
 Primăria Deva (site oficial)
 „Orașul Deva” — site comercial de prezentare
 Portalul Orasului Deva (portal oficial)
 Obiective turistice în Deva
 Locuri de vizitat în Deva
 Harta Devei inclusiv planificator de rute, puncte de interes, transport în comun
 Biblioteca „Ovid Densușianu” Deva
 Forum Deva
 Deva
 Deva
 Deva
 Deva
 Deva


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 22.6.2018
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 159/17
 PROTOKÓŁ DODATKOWY DO KONWENCJI RADY EUROPY O ZAPOBIEGANIU TERRORYZMOWI
 Ryga, dnia 22 października 2015 r.
 PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE RADY EUROPY ORAZ INNE STRONY KONWENCJI RADY EUROPY O ZAPOBIEGANIU TERRORYZMOWI (CETS nr 196), sygnatariusze niniejszego Protokołu,
 ZWAŻYWSZY, że celem Rady Europy jest osiągnięcie większej jedności między jej członkami,
 PRAGNĄC dalszego wzmocnienia wysiłków w celu zapobiegania i zwalczania terroryzmu we wszystkich jego formach, zarówno w Europie, jak i na świecie, przy jednoczesnym poszanowaniu praw człowieka i praworządności;
 ODWOŁUJĄC SIĘ do praw człowieka i podstawowych wolności zagwarantowanych w szczególności w Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (ETS nr 5), a także Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych;
 WYRAŻAJĄC swoje głębokie zaniepokojenie wobec zagrożenia, jakie stanowią osoby podróżujące za granicę w celu popełniania, przyczyniania się do, lub uczestniczenia w przestępstwach o charakterze terrorystycznym lub prowadzenie lub otrzymywanie szkoleń terrorystycznych na terytorium innego Państwa;
 MAJĄC W TYM WZGLĘDZIE NA UWADZE rezolucję 2178 (2014) przyjętą przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych podczas jej 7272. posiedzenia w dniu 24 września 2014 r., w szczególności jej ustępy 4–6;
 UWAŻAJĄC za pożądane uzupełnienie Konwencji Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi w pewnych aspektach;
 UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
 Artykuł 1
 Cel
 Celem niniejszego Protokołu jest uzupełnienie postanowień Konwencji Rady Europy o zapobieganiu terroryzmowi, otwartej do podpisu w Warszawie w dniu 16 maja 2005 r. (zwanej dalej „Konwencją”) w odniesieniu do kryminalizacji czynów opisanych w artykułach 2–6 niniejszego Protokołu, a tym samym zwiększenie wysiłków Stron w zapobieganiu terroryzmowi i jego negatywnemu wpływowi na pełne korzystanie z praw człowieka, w szczególności z prawa do życia, zarówno za poocą środków, które należy podjąć na poziomie krajowym, jak i poprzez współpracę międzynarodową, z należytym uwzględnieniem obecnie obowiązujących wielostronnych lub dwustronnych traktatów lub porozumień między Stronami.
 Artykuł 2
 Uczestnictwo w zrzeszeniu lub grupie w celach terrorystycznych
 1. Do celów niniejszego Protokołu „udział w związku lub grupie dla celów terroryzmu” oznacza udział w działaniach związku lub grupy w celu popełniania lub przyczynienia się do popełnienia jednego lub wecej przestępstw o charakterze terrorystycznym przez ten związek lub tę grupę.
 2. Każda Strona przyjmie takie środki, jakie będą konieczne do uznania „udziału w związku lub grupie dla celów terrorystycznych”, o którym mowa w ustępie 1, popełnionego bezprawnie i umyślnie, za przestępstwo w świetle prawa krajowego.
 Artykuł 3
 Otrzmywanie szkolenia terrorystycznego
 1. Do celów niniejszego Protokołu „otrzymywanie szkolenia terrorystycznego” oznacza otrzymywanie od innej osoby instrukcji, w tym wiedzy i praktycznych umiejętności, dotyczących produkcji lub użycia materiałów wybuchowych, broni palnej lub innej broni albo szkodliwych lub niebezpiecznych substancji, a także innych środków i technik, w celu popełnienia lub przyczynienia się do popełnienia przestępstwa o charakterze terrorystycznym.
 2. Każda Strona przyjmie takie środki, jakie będą konieczne do uznania „otrzymywaia szkolenia terrorystycznego”, o którym mowa w ustępie 1, popełnionego bezprawnie i umyślnie, za przestępstwo w świetle prawa krajowego.
 Artykuł 4
 Wyjazd za granicę w celach terrorystycznych
 1. Do celów niniejszego Protokołu „wyjazd za granicę w celach terrorystycznych” oznacza wyjazd do Kraju, który nie jest krajem obywatelstwa lub miejsca stałego zamieszkania osoby wyjeżdżającej, w celu popełnienia, przyczynienia się lub udziału w popełnieniu przestępstwa o charakterze terrorystycznym, bądź przeprowadzania lub otrzymania szkolenia terrorystycznego.
 2. Każda ze Stron przyjmuje taie środki, jakie będą konieczne do uznania „wyjazdu za granicę w celach terrorystycznych”, o którym mowa w ustępie 1, z terytorium swojego kraju lub przez swoich obywateli, popełnionego bezprawnie i umyślnie, za przestępstwo w świetle prawa krajowego. Czyniąc to, każda Strona może określić warunki wymagane przez i zgodne ze swoimi konstytucyjnymi zasadami.
 3. Każda Strona przyjmie także takie środki, jakie będą konieczne do uznania za przestępstwo w świetle oraz zgodnie ze swym prawem krajowym, usiłowania popełnienia przestępstwa, o którym mowa w niniejszym artykule.
 Artykuł 5
 Finansowanie wyjazdu za granicę kraju w celach terrorystycznych
 1. Do celów niniejszego Protokołu „finansowanie wyjazdu za granicę kraju w celach terrorystycznych” oznacza dostarczaie lub gromadzenie, w jakikolwiek sposób, bezpośrednio lub pośrednio, bezpośrednio lub pośrednio, środków finansowych umożliwiających całkowicie lub częściowo jakiejkolwiek osobie wyjazd za granicę kraju w celach terrorystycznych, o którym mowa w artykule 4 ustęp 1 niniejszego Protokołu, wiedząc, że środki te są całkowicie lub częściowo przeznaczone na ten cel.
 2. Każda Strona przyjmie takie środki, jakie będą konieczne do uznania „finansowania wyjazdu za granicę w celach terrorystycznych”, o którym mowa w ustępie 1, popełnionego bezprawnie i umyślnie, za przestępstwo w świetle prawa krajowego.
 Artykuł 6
 Organizowanie lub ułatwianie w inny sposób wyjazdu za granicę kraju w celach terrorystycznych
 1. Do celów niniejszego Protokołu „organizowanie lub wspieranie w inny sposób wyjazdu za granicę kraju w celach terrorystycznych” oznacza oznacza jakąkolwiek czynność polegającą na organizowaniu lub ułatwianiu jakiejkolwiek osobie wyjazdu za granicę kraju w celach terrorystycznych, o którym mowa w artykule 4 ustęp 1 niniejszego Protokołu, wiedząc, że pomoc ta wykorzystywana jest w celach terrorystycznych.
 2. Każda Strona przyjmie takie środki, jakie będą konieczne do uznania „organizowania lub ułatwiania w inny sposób wyjazdu za granicę kraju w celach terrorystycznych”, o którym mowa w ustępie 1, popełnionego bezprawnie i umyślnie, za przestępstwo w świetle prawa krajowego.
 Artykuł 7
 Wymiana informacji
 1. Bez uszczerbku dla artykułu 3 ustęp 2 litera a) Konwencji i zgodnie z własnym prawem krajowym i istniejącymi zobowiązaniami międzynarodowymi, każda Strona przyjmuje takie środki, jakie będą konieczne do wzmocnienia pomiędzy Stronami sprawnej wymiany jakiejkolwiek dostępnej, istotnej informacji dotyczącej osób wyjeżdżających za granicę kraju w celach terrorystycznych, o czym mowa w artykule 4. W tym celu każda Strona wyznaczy punkt kontaktowy dostępny dwadzieścia cztery godziny na dobę, przez siedem dni w tygodniu.
 2. Strona może wyznaczyć już istniejący punkt kontaktowy, o którym mowa w ustępie 1.
 3. Punkt kontaktowy Strony jest uprawniony do komunikowania się z punktem kontaktowym innej Strony w trybie przyspieszonym.
 Artykuł 8
 Warunki i zabezpieczenia
 1. Każda ze Stron zapewni, że wdrożenie niniejszego Protokołu, w tym ustanowienie, wdrożenie oraz stosowanie kryminalizacji określonej czynów w artykułach 2–6, odbywa się z poszanowaniem zobowiązań wynikających z ochrony praw człowieka, w szczególności prawa do wolności przemieszczania się, wolności wypowiedzi, wolności zrzeszania się, wolności wyznania, określonych, o ile mają zastosowanie do danej Strony, w Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, Międzynarodowym pakcie praw obywatelskich i praw politycznych oraz zobowiązaniach określonych w prawie międzynarodowych.
 2. Ustanowienie, wdrożenie oraz stosowanie kryminalizacji określonej w artykułach 2–6 niniejszego Protokołu podlega również zasadzie proporcjonalności w odniesieniu do uzasadnionych zamierzonych celów oraz ich konieczności w społeczeństwie demokratycznym i wyklucza wszelką arbitralność, dyskryminację i zachowania rasistowskie.
 Artykuł 9
 Stosunek pomiędzy Protokołem i Konwencją
 Słowa i wyrażenia stosowane w niniejszym Protokole interpretowane są w rozumieniu Konwencji. W odniesieniu do Stron wszystkie postanowienia Konwencji stosuje się odpowiednio, z wyjątkiem artykułu 9.
 Artykuł 10
 Podpisanie i wejście w życie
 1. Protokół będzie otwarty do podpisu dla Sygnatariuszy Konwencji. Podlegał będzie ratyfikacji, przyjęciu lub zatwierdzeniu. Sygnatariusz może nie ratyfikować, przyjąć lub zatwierdzić niniejszego Protokołu, chyba że wcześniej ratyfikował, przyjął lub zatwierdził Konwencję, lub czyni to jednocześnie. Dokument ratyfikacyjny, przyjęcia lub zatwierdzenia złożony zostanie Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy.
 2. Niniejszy Protokół wejdzie w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzech miesięcy od złożenia szóstego dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia lub zatwierdzenia, w tym przez co najmniej cztery państwa członkowskie Rady Europy.
 3. W odniesieniu do każdego Sygnatariusza, który później złoży dokumenty ratyfikacjyjne, przyjęcia lub zatwierdzenia, niniejszy Protokół wejdzie w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzech miesięcy od daty złożenia dokumentu ratyfikacyjneo, przyjęcia lub zatwierdzenia.
 Artykuł 11
 Przystąpienie do Protokołu
 1. Po wejściu w życie niniejszego Protokołu każde państwo, które przystąpiło do Konwencji, może także przystąpić do niniejszego Protokołu lub uczynić to jednocześnie.
 2. W odniesieniu do każdego Państwa przystępującego do Protokołu zgodnie z ustępem 1, Protokół wejdzie w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzech miesięcy od daty złożenia dokumentu przystąpienia Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy.
 Artykuł 12
 Terytorialny zakres zastosowania
 1. Każde państwo lub Unia Europejska może, przy podpisywaniu lub składaniu dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia, określić obszar lub obszary, do których niniejszy Protokół ma zastosowanie.
 2. Każda Strona może, poprzez złożenie deklaracji skierowanej do Sekretarza Generalnego Rady Europy w dowolnym późniejszym czasie, rozszerzyć zastosowanie niniejszego Protokołu na inny obszar określony w deklaracji. W odniesieniu do takiego obszaru Protokół wejdzie w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzech miesięcy od daty otrzymania deklaracji przez Sekretarza Generalnego.
 3. Każda deklaracja złożona na podstawie dwóch poprzednich ustępów może zostać wycofana w odniesieniu do każdego terytorium określonego w takiej deklaracji, w drodze powiadomienia skierowanego do Sekretarza Generalnego Rady Europy. Wycofanie staje się skuteczne pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzech miesięcy od daty otrzymania powiadomienia przez Sekretarza Generalnego.
 Artykuł 13
 Wypowiedzenie
 1. Każda ze Stron może w każdym czasie wypowiedzieć niniejszy Protokół w drodze powiadomienia skierowanego do Sekretarza Generalnego Rady Europy.
 2. Takie wypowiedzenie jest skuteczne pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie trzech miesięcy od daty otrzymania powiadomienia przez Sekretarza Generalnego Rady Europy.
 3. Wypowiedzenie Konwencji automatycznie pociąga za sobą wypowiedzenie niniejszego Protokołu.
 Artykuł 14
 Powiadomienia
 Sekretarz Generalny Rady Europy powiadamia państwa członkowskie Rady Europy, Unii Europejskiej, państwa niebędące ich członkami, które brały udział w opracowaniu niniejszego Protokołu, jak również każde Państwo, które przystąpiło lub zostało zaproszone do przystąpienia do niniejszego Protokołu o:
 a)
 każdym podpisaniu;
 b)
 złożeniu każdego dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia;
 c)
 każdej dacie wejścia w życie niniejszego Protokołu, zgodnie z artykułami 10 i 11;
 d)
 każdej czynności, deklaracji, powiadomieniu lub komunikacie dotyczącym niniejszego Protokołu.
 NA DOWÓD CZEGO NIŻEJ PODPISANI, należycie upoważnieni, złożyli swoje podpisy pod niniejszym Protokołem.
 Sporządzono w Rydze, w dniu 22 października 2015 roku, w języku angielskim i francuskim, przy czym oba teksty są na równi autentyczne, w jednym egzemplarzu, który zostanie złożony w archiwum Rady Europy. Sekretarz Generalny Rady Europy przekaże uwierzytelnione odpisy każdemu Państwu członkowskiemu Rady Europy, Unii Europejskiej, państwom niebędącym ich członkami, które brały udział w opracowaniu niniejszego Protokołu i każdemu Państwu zaproszonemu do przystąpienia do niego.


type: caselaw

text:
 8.3.2008
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 C 64/13
 Beschikking van het Hof (Derde kamer) van 8 november 2007 (verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato — Italië) — Fratelli Martini & C. SpA, Cargill Srl/Ministero delle Politiche Agricole e Forestali, Ministero della Salute, Ministero delle Attività Produttive
 (Zaak C-421/06) (1)
 (Artikel 104, lid 3, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering - Arrest van Hof houdende vaststelling van ongeldigheid van gemeenschapsbepaling - Verplichtingen van instellingen - Sanitair beleid - Mengvoeders - Vermelding op etiket van gewichtspercentages voedermiddelen in mengvoeder, met tolerantiepercentage van ± 15 % van aangegeven waarde - Verbod van misleiding van consument)
 (2008/C 64/19)
 Procestaal: Italiaans
 Verwijzende rechter
 Consiglio di Stato
 Partijen in het hoofdgeding
 Verzoekende partijen: Fratelli Martini & C. SpA, Cargill Srl
 Verwerende partijen: Ministero delle Politiche Agricole e Forestali, Ministero della Salute, Ministero delle Attività Produttive
 Voorwerp
 Verzoek om een prejudiciële beslissing — Consiglio di Stato — Gevolgen van het arrest van het Hof in de gevoegde zaken C-453/03, C-11/04, C-12/04 en C-194/04 (ABNA e.a.) houdende vaststelling van de gedeeltelijke ongeldigheid van richtlijn 2002/2/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot wijziging van richtlijn 79/373/EEG van de Raad betreffende het verkeer van mengvoeders en tot intrekking van richtlijn 91/357/EEG van de Commissie (PB L 63, blz. 23) — Verplichting van de instellingen om een nieuwe handeling vast te stellen
 Dictum
 1)
 Artikel 1, punt 4, van richtlijn 2002/2/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot wijziging van richtlijn 79/373/EEG van de Raad betreffende het verkeer van mengvoeders en tot intrekking van richtlijn 91/357/EEG van de Commissie, dat de verplichting oplegt om op het etiket van mengvoeders de gewichtspercentages van de voedermiddelen waaruit het mengvoeder is samengesteld, te vermelden waarbij een marge ± 15 % van de aangegeven waarde wordt getolereerd, moet aldus worden uitgelegd 1dat het niet in tegenspraak is met de artikelen 8 en 16 van verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden, die met name beogen te vermijden dat het etiket en de aanbiedingsvorm van mengvoeders de consument misleiden.
 2)
 Aangezien artikel 1, punt 1, sub b, van richtlijn 2002/2 een autonome verplichting oplegt die geen verband houdt met de verplichtingen van de overige bepalingen van deze richtlijn, doet de door het Hof bij arrest van 6 december 2005, ABNA e.a. (C-453/03, C-11/04, C 12/04 en C-194/04) uitgesproken ongeldigverklaring geen rechtsvacuüm of incoherentie ontstaan waardoor de gemeenschapsinstellingen verplicht zouden zijn inhoudelijke wijzigingen aan te brengen in richtlijn 2002/2.
 In elk geval vloeit de ongeldigheid van een gemeenschapsbepaling rechtstreeks voort uit het arrest van het Hof waarbij deze ongeldigheid wordt vastgesteld, en het staat zowel aan de overheden als aan de rechterlijke instanties van de lidstaten om daaruit de gevolgen te trekken in hun nationale rechtsorde.
 (1) PB C 326 van 30.12.2006.


text:
 Svarīgs juridisks paziņojums
 |
 12008E/PRO/33
 Līguma par Eiropas Savienības darbību konsolidētā versija - PROTOKOLI - 33. protokols: par Līguma par Eiropas Savienības darbību 157. pantu
 Oficiālais Vēstnesis 115 , 09/05/2008 Lpp. 0319 - 0319
 33. PROTOKOLSPAR LĪGUMA PAR EIROPAS SAVIENĪBAS DARBĪBU 157. PANTUAUGSTĀS LĪGUMSLĒDZĒJAS PUSES,IR VIENOJUŠĀS par šādiem noteikumiem, ko pievieno Līgumam par Eiropas Savienību un Līgumam par Eiropas Savienības darbību,Līguma par Eiropas Savienības darbību 157. pantā pabalstus, kas saistīti ar sociālā nodrošinājuma sistēmu, neuzskata par atalgojumu tādā gadījumā, ja un ciktāl tie attiecas uz nodarbinātības laiku pirms 1990. gada 17. maija, izņemot gadījumus, kad darba ņēmēji vai to pārstāvji pirms šā datuma ir uzsākuši tiesvedību vai cēluši līdzvērtīgu prasību saskaņā ar attiecīgajiem valsts tiesību aktiem.--------------------------------------------------


text:
 3.3.2012
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 C 65/2
 Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Nejvyšší správní soud (Tsjechië) op 20 oktober 2011 — Mehmet Arslan/Policie ČR, Krajské ředitelství policie Ústeckého kraje, odbor cizinecké policie
 (Zaak C-534/11)
 2012/C 65/03
 Procestaal: Tsjechisch
 Verwijzende rechter
 Nejvyšší správní soud
 Partijen in het hoofdgeding
 Verzoekende partij: Mehmet Arslan
 Verwerende partij: Policie ČR, Krajské ředitelství policie Ústeckého kraje, odbor cizinecké policie
 Prejudiciële vragen
 1)
 Moet artikel 2, lid 1, van richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven, gelezen in samenhang met punt 9 van de considerans ervan, aldus worden uitgelegd dat die richtlijn niet van toepassing is op een staatsburger van een derde land die om internationale bescherming heeft verzocht in de zin van richtlijn 2005/85/EG van de Raad van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in de lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus?
 2)
 Zo ja, moet de bewaring van een vreemdeling met het oog op terugkeer worden beëindigd indien hij om internationale bescherming verzoekt in de zin van richtlijn 2005/85/EG en er geen andere redenen zijn om zijn bewaring te handhaven?


text:
 Ważna informacja prawna
 |
 21998D1008(12)
 Dziennik Urzędowy L 272 , 08/10/1998 P. 0017 - 0017
 Decyzja Wspólnego Komitetu EOGnr 12/98z dnia 6 marca 1998 r.zmieniająca załącznik IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOGWSPÓLNY KOMITET EOG,uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dostosowane Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwane dalej Porozumieniem, w szczególności jego art. 98,a także mając na uwadze, co następuje:załącznik IX do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 1/98 [1];dyrektywa 97/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 marca 1997 r. w sprawie systemu rekompensat dla inwestorów [2] ma zostać włączona do Porozumienia,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Do załącznika IX do Porozumienia po pkt 30b (dyrektywa Rady 93/22/WE) dodaje się następujący punkt:"30c. 397 L 0009: dyrektywa 97/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 marca 1997 r. w sprawie systemw rekompensat dla inwestorów (Dz.U. L 84 z 26.3.1997, str. 22).".Artykuł 2Teksty dyrektywy 97/9/WE w języku islandzkim i norweskim, załączone do odpowiednich wersji językowych niniejszej decyzji, są autentyczne.Artykuł 3Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 7 marca 1998 r., pod warunkiem że wszystkie notyfikacje na mocy art. 103 ust. 1 Porozumienia zostały dokonane wobec Wspólnego Komitetu EOG.Artykuł 4Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Sekcji EOG i w Dodatku EOG w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 6 marca 1998 r.W imieniu Wspólnego Komitetu EOGF. BarbasoPrzewodniczący[1] Dz.U. L 272 z 8.10.1998, str. 1.[2] Dz.U. L 84 z 26.3.1997, str. 22.--------------------------------------------------


text:
 31.3.2011
 ES
 Diario Oficial de la Unión Europea
 L 85/17
 DECISIÓN DEL COMITÉ MIXTO DEL EEE
 No 133/2010
 de 10 de diciembre de 2010
 por la que se modifica el anexo XIII (Transportes) del Acuerdo EEE
 EL COMITÉ MIXTO DEL EEE,
 Visto el Acuerdo sobre el Espacio Económico Europeo, en la redacción dada al mismo por el Protocolo por el que se adapta el Acuerdo sobre el Espacio Económico Europeo, en lo sucesivo denominado «el Acuerdo», y, en particular, su artículo 98,
 Considerando lo siguiente:
 (1)
 El anexo XIII del Acuerdo fue modificado por la Decisión del Comité Mixto del EEE no 123/2010, de 10 de noviembre de 2010 (1).
 (2)
 Debe incorporarse al Acuerdo la Decisión 2010/79/CE de la Comisión, de 19 de octubre de 2009, que modifica las Decisiones 2006/679/CE y 2006/860/CE en lo que se refiere a las especificaciones técnicas de interoperabilidad relativas a subsistemas de los sistemas ferroviarios transeuropeos convencional y de alta velocidad (2).
 DECIDE:
 Artículo 1
 En el anexo XIII del Acuerdo, en los puntos 37i (Decisión 2006/679/CE de la Comisión) y 37j (Decisión 2006/860/CE de la Comisión), se añade el siguiente guión:
 «—
 32010 D 0079: Decisión 2010/79/CE de la Comisión, de 19 de octubre de 2009 (DO L 37 de 10.2.2010, p. 74).».
 Artículo 2
 Los textos de la Decisión 2010/79/CE en lenguas islandesa y noruega, que se publicarán en el Suplemento EEE del Diario Oficial de la Unión Europea, son auténticos.
 Artículo 3
 La presente Decisión entrará en vigor el 11 de diciembre de 2010, siempre que se hayan efectuado al Comité Mixto del EEE (3) todas las notificaciones previstas en el artículo 103, apartado 1, del Acuerdo.
 Artículo 4
 La presente Decisión se publicará en la sección EEE y en el Suplemento EEE del Diario Oficial de la Unión Europea.
 Hecho en Bruselas, el 10 de diciembre de 2010.
 Por el Comité Mixto del EEE
 El Presidente
 Stefán Haukur JÓHANNESSON
 (1) DO L 58 de 3.3.2011, p. 81.
 (2) DO L 37 de 10.2.2010, p. 74.
 (3) No se han indicado preceptos constitucionales.


type: other

text:
KSKE 8 CoP 322/2011 - iSpis
 iSpis Judikatúra – KSKE 8 CoP 322/2011
 KS v Košiciach, dátum 29.04.2012, sp.zn. KSKE 8 CoP 322/2011
 § 62 ods. 6 zákona č. 36/2005
 § 219 ods. 1 OSP § 212 ods. 1 OSP § 214 ods. 2 OSP § 156 ods. 3 OSP § 132 OSP § 62 ods. 6 OSP § 26 OSP § 221 ods. 1 písm. i) OSP § 151 ods. 1 OSP
 OSMI 2P139/2011 OSMI 5C124/2005
 Súd: Krajský súd Košice Spisová značka: 8CoP/322/2011 Identifikačné číslo súdneho spisu: 7711205862 Dátum vydania rozhodnutia: 30. 04. 2012 Meno a priezvisko sudcu, VSÚ: JUDr. Diana Solčányová ECLI: ECLI:SK:KSKE:2012:7711205862.1
 Krajský súd v Košiciach v senáte zloženom z predsedníčky senátu JUDr. Diany Solčányovej a členiek senátu JUDr. Marianny Hraboveckej a JUDr. Ludviky Bodnárovej vo veci starostlivosti súdu o maloletú F. Ž. nar. XX.X.L. zastúpenú kolíznym opatrovníkom Úradom práce, sociálnych vecí a rodiny v Michalovciach dieťaťa rodičov G. S. nar. XX.X.L. bývajúcej v Q. na S. ulici č. X a X. Ž. nar. XX.X.L. bývajúceho vo E. č. XX v konaní o zverenie maloletého dieťaťa do striedavej osobnej starostlivosti o odvolaní otca proti rozsudku Okresného súdu Michalovce z 24.8.2011 č.k. 2P 139/2011-33 takto
 Z r u š u j e výrok o trovách konania.
 Súd prvého stupňa napadnutým rozsudkom zamietol návrh otca na zmenu úpravy rodičovských práv k maloletému dieťaťu, ktorým žiadal zveriť maloletú do striedavej osobnej starostlivosti obidvoch rodičov. O trovách konania rozhodol tak, že žiaden z účastníkov nemá právo na ich náhradu.
 Odvolací súd na základe odvolania otca preskúmal rozsudok súdu prvého stupňa aj s konaním, ktoré mu predchádzalo podľa § 212 ods. 1 O.s.p. bez nariadenia pojednávania podľa § 214 ods. 2 O.s.p. v spojení s § 156 ods. 3 O.s.p. a dospel k záveru, že súd prvého stupňa dostatočne zistil skutkový stav, posúdil ho podľa správnych zákonných ustanovení Zákona o rodine a zákonne rozhodol, ak zamietol návrh otca na zmenu úpravy rodičovských práv, ktorým žiadal rozhodnúť o striedavej osobnej starostlivosti. Súd prvého stupňa vykonal všetky dôkazy významné pre rozhodnutie, v súlade s § 132 O.s.p. ich vyhodnotil, a to každý dôkaz jednotlivo a všetky dôkazy v ich vzájomnej súvislosti, pričom starostlivo prihliadol na všetko, čo vyšlo za konania najavo, vrátane toho, čo uviedli účastníci, v dôsledku čoho je odôvodnenie napadnutého rozsudku presvedčivé a s jeho závermi sa odvolací súd v plnom rozsahu stotožňuje. Konajúci súd sa vysporiadal s námietkami otca uplatnenými v odvolaní, ktoré tvorili jeho obranu už v priebehu konania na súde prvého stupňa a otec ani v priebehu odvolacieho konania neuviedol žiadne relevantné skutočnosti, ktoré by mali za následok iné rozhodnutie. Odvolací súd rovnako ako súd prvého stupňa dôsledne posúdil pomery účastníkov a
 dospel k totožnému právnemu záveru ako súd prvého stupňa, že v preskúmavanom prípade nenastali také okolnosti, ktoré by odôvodňovali zmenu pôvodného rozhodnutia o výkone rodičovských práv a povinností. Rozhodnutie súdu podľa § 62 ods. 6 Zákona o rodine o zverení maloletého dieťaťa do striedavej osobnej starostlivosti rodičov reálne znamená, že dieťa žije striedavo s každým rodičom v určitom pravidelnom časovom intervale. Hmotnoprávnymi podmienkami pre nariadenie striedavej starostlivosti kumulatívne je, že obidvaja rodičia sú spôsobilí dieťa vychovávať, pričom nespôsobilosť rodiča je spôsobená napr. jeho zdravotným stavom, fyzickým alebo psychickým stavom, nevhodnou kvalitou jeho výchovného pôsobenia, neexistujúcim, nedostatočným alebo nevhodným prostredím v jeho domácnosti. Ďalšou podmienkou nariadenia striedavej osobnej starostlivosti je, že obidvaja rodičia majú o osobnú starostlivosť dieťaťa záujem, budú zaistené lepšie potreby dieťaťa a prvoradou a najvýraznejšou podmienkou je záujem maloletého dieťaťa. Pri posudzovaní záujmu maloletého dieťaťa treba prihliadnuť na právo dieťaťa na zachovanie jeho vzťahu k obidvom rodičom, a to najmä citové väzby, vývinové potreby, stabilitu budúceho výchovného prostredia a schopnosti rodiča dohodnúť sa na výchove a starostlivosti o dieťa s druhým rodičom. Musí byť rešpektované právo dieťaťa na výchovu a starostlivosť zo strany obidvoch rodičov a rešpektované právo dieťaťa na udržiavaní pravidelného rovnocenného a rovnoprávneho osobného styku s obidvoma rodičmi. V danom prípade bolo rozsudkom Okresného súdu Michalovce sp.zn. 5C 124/2005 a rozsudkom sp.zn. 17P 206/2006 z 19.1.2007 v spojení s rozsudkom krajského súdu z 23.11.2007 už rozhodnuté o úprave výkonu rodičovských práv voči maloletému dieťaťu. K zmene uvedených rozhodnutí môže dôjsť len vtedy, ak konajúci súd dospeje k názoru, že sa podstatným spôsobom zmenili okolnosti, z ktorých vychádzal pri vyhlásení posledného rozhodnutia. Hmotnoprávnym základom pre zmenu rozhodnutia je ust. § 26 Zákona o rodine. Za zmenu pomerov v danom prípade by bolo možné považovať skutočnosť, ak by matka opakovane, bezdôvodne a zámerne neumožnila otcovi styk s maloletým dieťaťom, upravený súdnym rozhodnutím alebo dohodou. Z vykonaného dokazovania súdom prvého stupňa však táto skutočnosť nevyplynula. Zverenie maloletého dieťaťa do striedavej starostlivosti rodičov nesmie byť ústupkom ich vzájomnej rivalite ale vyjadrením kvalitného a pozitívneho vzťahu rodičov k maloletému dieťaťu. To predpokladá predovšetkým toleranciu, vyspelosť a dobrú vôľu všetkých zúčastnených. Rozhodnutie o striedavej starostlivosti maloletého dieťaťa by malo vychádzať z ich spoločnej vôle a dohody, schopnosti spolu komunikovať a spolupracovať a nezapájať dieťa do svojich vzájomných problémov. Odvolací súd po dôkladnom oboznámení sa s obsahom spisu dospel k presvedčeniu, že v danom prípade nie sú splnené základné atribúty nevyhnutné na nariadenie striedavej osobnej starostlivosti. Predovšetkým medzi rodičmi pretrváva absencia kvalifikovanej komunikácie, teda neexistencia schopnosti, toho ktorého rodiča dohodnúť sa na výchove dieťaťa s druhým rodičom, čo je základnou prekážkou striedavej výchovy. Z vyjadrenia matky, ale aj zo samotného výsluchu maloletého dieťaťa a správy referátu poradensko-psychologických služieb Úradu práce, sociálnych vecí a rodiny v Michalovciach nepochybne vyplýva, že maloletá F. má k otcovi vyvinutý primeraný citový vzťah, rada sa s ním stýka, ako aj s jeho súčasnou rodinou a prejavila ochotu pokračovať v styku s ním podľa doterajšej úpravy, avšak jej pripútanosť k matke je doposiaľ silná a vzhľadom na jej vek nie je v jej záujme nariadiť striedavú osobnú starostlivosť v akýchkoľvek intervaloch. Odvolací súd sa stotožnil aj s názorom súdu prvého stupňa nenariadiť súdno-znalecké dokazovanie, nakoľko vykonané dokazovanie považoval za dostatočné pre rozhodnutie vo veci samej. Odvolací súd poznamenáva, že prvoradým kritériom posudzovania vhodnosti aplikácie jednotlivých inštitútov hmotného a procesného práva na výkon rodičovských práv a povinností je záujem maloletého dieťaťa a potreba stability jeho výchovného prostredia. Zmena prostredia spočívajúca v rozhodnutí o nariadení striedavej osobnej starostlivosti by mohla mať okrem pozitívnych vplyvov spočívajúcich najmä v rovnocennom kontakte s oboma rodičmi aj mimoriadne negatívne vplyvy, ako nejednotnosť výchovy a nestálosť prostredia, čo sa môže negatívne odraziť na psychickom vývine maloletej. Odvolací súd dodáva, že akákoľvek striedavá osobná starostlivosti predpokladá zo strany rodičov predovšetkým toleranciu, spoločnú vôľu a schopnosť spolu komunikovať a spolupracovať. Keďže tieto základné podmienky pre nariadenie striedavej osobnej starostlivosti v tomto prípade splnené neboli, konajúci súd rozhodol zákonne, ak návrh otca zamietol. Odvolací súd na adresu rodičov konštatuje, aby v budúcnosti prispôsobili svoj vzájomný vzťah predovšetkým záujmu maloletého dieťaťa, upustili od vzájomných napádaní sa a znevažovaní jeden druhého a tým splnili predpoklady na nariadenie striedavej osobnej starostlivosti, čo by bolo bez ďalšieho v záujme ich dieťaťa.
 Podľa § 221 ods. 1 písm. i) O.s.p., súd rozhodnutie zruší, len ak sa rozhodlo bez návrhu, nejde o rozhodnutie vo veci samej a dôvody, pre ktoré bolo vydané zanikli alebo ak také dôvody neexistovali.
 Podľa § 151 ods. 1 O.s.p., o povinnosti nahradiť trovy konania rozhoduje súd na návrh spravidla v rozhodnutí, ktorým sa konanie končí. Účastník, ktorému sa prisudzuje náhrada trov konania je povinný trovy konania vyčísliť najneskôr do troch pracovných dní od vyhlásenia tohto rozhodnutia.
 Z dikcie citovaného ustanovenia je zrejmé, že súd rozhoduje o náhrade trov konania na návrh. Na to, aby sa priznala náhrada trov konania treba spravidla pred rozhodnutím vo veci samej navrhnúť výrok o náhrade trov konania a predložiť vyčíslenie tejto náhrady, pretože bez vyčíslenia nemožno takúto náhradu priznať. V predmetnom prípade odvolací súd zistil, že konajúci súd rozhodol o trovách konania bez návrhu a preto bol odvolacím súdom podľa § 221 ods. 1 písm. i) O.s.p. zrušený ako nezákonný.