text:
 14.2.2015
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 39/3
 UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2015/230 VAN DE RAAD
 van 12 februari 2015
 houdende uitvoering van Verordening (EU) nr. 267/2012 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran
 DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
 Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
 Gezien Verordening (EU) nr. 267/2012 van de Raad van 23 maart 2012 betreffende beperkende maatregelen ten aanzien van Iran en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 961/2010 (1), en met name artikel 46, lid 2,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 Op 23 maart 2012 heeft de Raad Verordening (EU) nr. 267/2012 vastgesteld.
 (2)
 In zijn arrest van 12 december 2013 in zaak T-58/12 heeft het Gerecht van de Europese Unie het besluit van de Raad om Gholam Golparvar, Ghasem Nabipour, Mansour Eslami, Mohamad Talai, Mohammad Fard, Alireza Ghezelayagh, Hassan Zadeh, Mohammad Pajand, Ahmad Sarkandi, Seyed Rasool en Ahmad Tafazoly op te nemen op de lijst van personen en entiteiten die onderworpen zijn aan de beperkende maatregelen als bedoeld in bijlage IX van Verordening (EU) nr. 267/2012, nietig verklaard.
 (3)
 Gholam Golparvar moet op grond van een nieuwe motivering opnieuw worden opgenomen op de lijst van aan beperkende maatregelen onderworpen personen en entiteiten.
 (4)
 In zijn arrest van 3 juli 2014 in zaak T-565/12 heeft het Gerecht van de Europese Unie het besluit van de Raad om de National Iranian Tanker Company op te nemen op de lijst van aan beperkende maatregelen onderworpen personen en entiteiten in bijlage IX bij Verordening (EU) nr. 267/2012, nietig verklaard.
 (5)
 De National Iranian Tanker Company moet op grond van een nieuwe motivering opnieuw worden opgenomen op de lijst van aan beperkende maatregelen onderworpen personen en entiteiten.
 (6)
 Verordening (EU) nr. 267/2012 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,
 HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
 Artikel 1
 Bijlage IX bij Verordening (EU) nr. 267/2012 wordt overeenkomstig de bijlage bij deze verordening gewijzigd.
 Artikel 2
 Deze verordening treedt in werking op de datum van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
 Gedaan te Brussel, 12 februari 2015.
 Voor de Raad
 De voorzitter
 E. RINKĒVIČS
 (1) PB L 88 van 24.3.2012, blz. 1.
 BIJLAGE
 I.
 De volgende entiteit wordt opgenomen op de lijst in deel I van bijlage IX bij Verordening (EU) nr. 267/2012:
 I. Personen en entiteiten die betrokken zijn bij nucleaire activiteiten of activiteiten met betrekking tot ballistische raketten en personen en entiteiten die de regering van Iran steunen
 B. Entiteiten
 Naam
 Informatie ter identificatie
 Motivering
 Datum plaatsing op de lijst
 140.
 National Iranian Tanker Company (NITC)
 35 East Shahid Atefi Street, Africa Ave., 19177 Tehran, P.O. Box: 19395-4833,
 Tel: +98 2123801,
 Email: info@nitc-tankers.com; alle kantoren wereldwijd
 De National Iranian Tanker Company verleent financiële steun aan de regering van Iran via haar aandeelhouders het Iranian State Retirement Fund, de Iranian Social Security Organization en het Oil Industry Employees Retirement and Savings Fund, welke entiteiten onder zeggenschap staan van de staat. Voorts is NITC een van de grootste exploitanten van ruwe-olietankers ter wereld en een van de grootste vervoerders van Iraanse ruwe olie. NITC levert aldus logistieke steun aan de regering van Iran via het vervoer van Iraanse olie.
 II.
 De volgende persoon wordt opgenomen op de lijst in deel III van bijlage IX bij Verordening (EU) nr. 267/2012:
 III. Islamic Republic of Iran Shipping Lines (IRISL)
 A. Persoon
 Naam
 Informatie ter identificatie
 Motivering
 Datum plaatsing op de lijst
 8.
 Gholam Hossein Golparvar
 Geboren op 23 januari 1957, Iraniër. Identiteitskaart nr. 4207.
 De heer Golparvar handelt namens IRISL en daarmee verbonden ondernemingen. Hij is commercieel directeur geweest van IRISL, alsmede directeur en aandeelhouder van de SAPID Shipping Company, een niet bij het dagelijks bestuur betrokken directeur en aandeelhouder van HDSL, en aandeelhouder van de Rhabaran Omid Darya Ship Management Company, die door de EU zijn aangewezen als handelend namens IRISL.


type: wikipedia

text:
1905 (MCMV) byl rok, který dle gregoriánského kalendáře započal nedělí.
 Události
 Česko
 10. května – Na sjezdu v Praze se spojilo moravské a české křídlo agrární strany v jednotnou Českoslovanskou národní stranu. Jejím předsedou se stal Josef Žďárský.
 12. května – Ukončen byl provoz koňky v Praze.
 14. května – V Praze byla otevřena Moderní galerie Království českého, stálá výstava uměleckých děl v Královské oboře.
 22. září – V Praze proběhla vlna manifestací za všeobecné volební právo, vedoucí silou byla sociálně demokratická strana.
 28. září – V Praze byl položen základní kámen ke stavbě Vinohradského divadla.
 5. listopadu – V Praze došlo ke krvavým srážkám demonstrantů za všeobecné volební právo s policií. Byl zabit učeň Jan Hubač a mnoho lidí zraněno. Demonstrace poté pokračovaly i v následujících dnech, vyvrcholily v generální stávce 28. listopadu.
 22. listopadu – Došlo k uzavření česko-německé dohody (tzv. moravský pakt).
 27. listopadu – Císař schválil Moravské vyrovnání.
 4. prosince – V Opavě byl zahájen provoz elektrické tramvaje.
 Byl založen fotbalový klub AFK Vršovice (dnešní Bohemians 1905).
 Byl založen fotbalový klub SK Dynamo České Budějovice
 Byla postavena restaurace Pastýřská stěna
 Byl dokončen Vyšehradský tunel
 Svět
 2. ledna – Padla ruská námořní pevnost Port Arthur, po kapitulaci ruských vojsk byla předána Japonsku.
 22. ledna – Krvavá neděle v ruském Petěrburgu. Více než tisíc ze 140 000 protestujících dělníků bylo postříleno carskou armádou. Následovala řada stávek v téměř všech velkých ruských městech, střety demonstrantů s vojskem a policií – viz první ruská revoluce.
 26. ledna – V Jižní Africe byl nalezen Cullinan, největší diamant na světě.
 3. března – V Rusku byla zřízena „duma“ – tehdejší forma parlamentu.
 27. května – Japonci rozdrtili v bitvě u Cušimy 2. tichomořskou eskadru admirála Rožestvenského (Rusko).
 7. června – Norsko prohlásilo unii se Švédskem za rozpuštěnou.
 10. června – Výbuch sopky Mont Pelée na ostrově Martinik ve francouzských Malých Antilách. Několik desítek mrtvých.
 27. června – Na ruské bitevní lodi Kníže Potěmkin Tauridský došlo ke vzpouře námořníků. Povstalci se nakonec vzdali 8. července v rumunské Konstanci.
 3. července – Francouzská Poslanecká sněmovna schválila zákon o odluce církve od státu.
 2. září – Propukly krvavé nepokoje (srážky mezi Armény a Tatary) na ropných nalezištích v Baku, zahynulo kolem 1 000 lidí a bylo zničeno mnoho těžních věží.
 5. září – V americkém přístavu Portsmouth byla podepsána mírová smlouva mezi Ruskem a Japonskem za vydatného přispění a zprostředkování amerického prezidenta Theodora Roosevelta.
 26. října – Švédsko uznalo konec unie a tím vzniklo samostatné Norsko.
 Bylo založeno americké město Las Vegas.
 Vědy a umění
 7. prosince – Eduard Konrad Zirm v Olomouci provedl první úspěšnou transplantaci na světě.
 Albert Einstein měl svůj Anno mirabilis („zázračný rok“), oslavovaný při výročí jako Světový rok fyziky 2005, kdy publikoval čtyři články, které podstatným způsobem přispěly k zakladům moderní fyziky:
 vysvětlil fotoelektrický jev pomocí kvanta energie charakteru částice, Nobelova cena 1921
 speciální teorie relativity – která zrušila představu absolutního prostoru a času nezávislých na pozorovateli
 Brownův pohyb – teoretické vysvětlení pohybu částic v kapalině způsobený pohybem jejích molekul (diskontinuita hmoty)
 Ekvivalence energie a hmotnosti (E=mc2) – hmota v sobě váže ohromné množství energie, která se uvolňuje při jaderných reakcích
 Sigmund Freud vydal ve Vídni spis Tři pojednání o sexuální teorii, kde popsal sexuální charakter dítěte.
 V USA byl popsán zřejmě nejznámější a nejpopulárnější dinosaurus rodu Tyrannosaurus.
 Sport
 21. listopadu proběhl první zápas nově založeného tenisového turnaje Australian National Tennis Championships
 Nobelova cena
 za literaturu: Henryk Sienkiewicz za román Quo vadis
 za medicínu: Robert Koch za objevy při léčení tuberkulózy
 za fyziku: Philipp Lenard za významné práce o katodových paprscích
 za chemii: Adolf Baeyer za zásluhy o rozvoj organické chemie a chemického průmyslu.
 za mír: Bertha von Suttner (rozená Kinská)
 Narození
 Česko
 2. ledna – Karel Podrazil, československý fotbalový reprezentant († 1973)
 3. ledna – Josef Vosolsobě, atlet, krasobruslař a sportovní zpravodaj ČTK († 4. dubna 1986)
 7. ledna – František Šilhan, teolog a filozof, provinciál české provincie Tovaryšstva Ježíšova († 13. února 1985)
 9. ledna – Jiří Brauner, děkan Vysokého učení technického v Brně († 23. ledna 2008)
 16. ledna – Václav Mencl, český historik architektury († 27. července 1978)
 17. ledna – Jan Zahradníček, básník, novinář, překladatel a spisovatel († 7. října 1960)
 23. ledna – Vladimír Maděra, profesor chemie, rektor pražské VŠCHT († 15. února 1997)
 26. ledna – Arnošt Kubeša, valašský národopisec a sběratel lidových písní († 15. prosince 1993)
 28. ledna – Jaroslav Kučera, československý fotbalový reprezentant († 12. května 1984)
 30. ledna – Vladimír Krajina, vědec, pedagog a politik († 1. června 1993)
 31. ledna – Antonín Moudrý (fotbalista), československý fotbalový reprezentant († 24. července 1979)
 6. února – Jan Werich, herec a dramatik († 31. října 1980)
 9. února
 František M. Hník, teolog, sociolog, biskup Církve československé (husitské) († 28. dubna 1962)
 Josef Kratochvíl, československý fotbalový reprezentant († 8. července 1984)
 11. února
 Zdeněk Burian, malíř a ilustrátor († 1. července 1981)
 Eduard Ingriš, hudební skladatel, dirigent, cestovatel, filmový dokumentarista († 12. ledna 1991)
 Josef Maloun, československý fotbalový reprezentant († 28. dubna 1972)
 12. února – Josef Hlisnikovský, entomolog († 24. května 1972)
 15. února – Bernard Horst, spisovatel († 17. srpna 1979)
 22. února
 Josef Beneš, kněz kolaborující s komunistickým režimem († 23. května 1979)
 Josef Tesla, ministr vlády Československa († 29. dubna 1963)
 3. března – František Pešta, český amatérský astronom († 13. listopadu 1982)
 8. března – Jan Bílek, čs. ministr hut. průmyslu a rudných dolů († ?)
 12. března – Jan Znoj, sochař († 24. března 1950)
 26. března
 Štěpán Trochta, biskup litoměřický († 6. dubna 1974)
 Václav Černý, literární vědec, spisovatel, překladatel a filozof († 2. července 1987)
 30. března – Jaroslav Anděl, právník a antikomunista († 8. července 2005)
 3. dubna – František Schäfer, klavírista hudební skladatel a pedagog († 29. července 1966)
 5. dubna – Jaroslav Poláček, československý fotbalový reprezentant († 5. ledna 1927)
 6. dubna – Jindřich Černý, spisovatel († 18. května 1960)
 14. dubna – Rudolf Černý, spisovatel († 11. prosince 1979)
 15. dubna – Miloš Sovák, zakladatel československé logopedie († 29. září 1989)
 17. dubna – Walter Seidl, slezský, německy píšící spisovatel († 29. srpna 1937)
 22. dubna – František Vyčichlo, český matematik († 6. ledna 1958)
 23. dubna – Vašek Káňa, novinář a dramatik († 30. dubna 1985)
 24. dubna – Heda Kaufmannová, spisovatelka († 7. srpna 1981)
 25. dubna – Jiří Verner, chirurg a dramatik († 6. ledna 1942)
 1. května – Jiří Hronek, spisovatel a novinář († 5. března 1987)
 10. května – Josef Trojan, herec, novinář, filmový kritik, scenárista a básník († 21. července 1965)
 15. května – Ludmila Kybalová, textilní výtvarnice († 5. prosince 1975)
 19. května – František Kloz, československý fotbalový reprezentant († 13. června 1945)
 22. května – Vilém Závada, básník, spisovatel a překladatel († 30. listopadu 1982)
 23. května
 Václav Deyl, český spisovatel knih pro děti a mládež († 19. února 1982)
 Karel Hromádka, československý hokejový reprezentant († 27. listopadu 1968)
 24. května – Zdeněk Blažek, hudební skladatel († 19. června 1988)
 25. května – Ladislav Tikal, československý gymnasta, olympionik († 30. června 1980)
 5. června – František Klátil, československý politik († 19. března 1972)
 6. června
 Elly Oehlerová, architektka a bytová návrhářka († 22. dubna 1953)
 Óndra Łysohorsky, lašský básník († 19. prosince 1989)
 8. červen – Hana Klenková, autorka próz pro mládež i pro dospělé, překladatelka z angličtiny a publicistka († 8. listopadu 1992)
 13. června – František Bartoš, hudební skladatel († 21. května 1973)
 15. června – Bohumil Šťastný, fotoreportér († 15. června 1991)
 19. června – Jiří Voskovec, český herec, spisovatel a dramatik († 1. července 1981)
 27. června – Bohuš Hradil, herec a režisér († 28. února 1984)
 30. června – Karel Melíšek, český hudebník († 1942)
 3. července – Johann Wolfgang Brügel, československý právník a historik německé národnosti († 15. listopadu 1986)
 4. července – Karel Kupka, český malíř – krajinář († 21. června 1971)
 5. července – Jan Budík, účastník Československého protinacistického odboje († 29. října 1984)
 10. července – Václav Vaněček, český právník a právní historik († 12. dubna 1985)
 16. července – Leoš Firkušný, český muzikolog († 9. července 1950)
 18. července – Vladimír Jedenáctík, operní pěvec († 9. srpna 1980)
 19. července – Eduard Oliva, generální vikář litoměřické diecéze († 18. listopadu 1972)
 20. července – Jan Knobloch-Madelon, československý fotbalový reprezentant († 3. srpna 1976)
 28. července – Vladimír Leraus, divadelní a filmový herec († 29. června 1991)
 10. srpna – Karel Hejma, československý fotbalový reprezentant († 5. listopadu 1980)
 12. srpna – Jiří Dohnal , herec a režisér († 9. září 1984)
 17. srpna – Josef Šíma, československý fotbalový reprezentant († 6. listopadu 1983)
 16. září – Vladimír Holan, básník († 31. března 1980)
 17. září
 František Kovárna, český výtvarný teoretik, překladatel a spisovatel († 19. června 1952)
 Jiřina Šejbalová, operní pěvkyně a herečka († 23. srpna 1981)
 21. září – Jaroslav Kovář mladší, architekt a kreslíř († 16. července 1987)
 22. září – Jiří Neustupný, archeolog († 28. srpna 1981)
 26. září – Georg Placzek, teoretický fyzik († 9. října 1955)
 13. října – Bohumír Cyril Petr, kněz, varhaník, hudební skladatel, defektolog, topograf a historik († 16. července 1976)
 14. října
 Harry Jelínek, podvodník a kolaborant († 1986)
 Vilma Vrbová-Kotrbová, česká malířka († 22. prosince 1993)
 17. října – Josef Vrana, biskup a apoštolský administrátor olomoucké arcidiecéze († 30. listopadu 1987)
 23. října – Miloš Kosina, český spisovatel († 10. listopadu 1966)
 26. října – Emil Holan, spisovatel populárně naučné literatury pro mládež († 1944)
 29. října – Vladimír Hlavatý, český herec († 27. října 1992)
 30. října – Bohumír Štědroň, klavírista, hudební vědec a pedagog († 24. listopadu 1982)
 8. listopadu – Václav Hlavsa, archivář a knihovník († 2. června 1986)
 13. listopadu – František Brabec, profesor ekonomiky a řízení, rektor Českého vysokého učení technického v Praze († 30. ledna 1992)
 16. listopadu – Josef Suchý, československý fotbalový reprezentant († 13. října 1984)
 17. listopadu – Miroslav Schäferling, první československý radioamatér († 28. prosince 1969)
 25. listopadu – Jan Jůzl, malíř († 22. července 1976)
 1. prosince – Franz Nowotny, šumavský pašerák a převáděč († 12. března 1977)
 3. prosince – František Kubr, český divadelník a organizátor († 23. května 1958)
 5. prosince
 Václav Vaník-Váňa, fotbalista, reprezentant Československa
 Jan Jílek, malíř († 14. března 1982)
 14. prosince – Jaroslav Srba, československý fotbalový reprezentant († ?)
 20. prosince – Václav Bednář, operní pěvec († 12. listopadu 1987)
 23. prosince – František Tyrpekl, fotbalista, reprezentant Československa († 29. ledna 1985)
 31. prosince – Josef Hráský, archivář († 20. října 1981)
 Svět
 1. ledna – Elizabeth Bentley, americká špiónka pracující pro Sovětský svaz († 3. prosince 1963)
 8. ledna
 Clarice Beniniová, italská šachistka († 8. září 1976)
 Carl Gustav Hempel, americký filozof († 9. listopadu 1997)
 Giacinto Scelsi, italský hudební skladatel († 9. srpna 1988)
 10. ledna
 Jekuti'el Jehuda Halberstam, ortodoxní rabín († 18. června 1994)
 Ruth Moufangová, německá matematička († 26. listopadu 1977)
 11. ledna – Clyde Kluckhohn, americký kulturní antropolog († 28. července 1960)
 12. ledna
 Antonie Schwarzenbergová, princezna z Fürstenbergu, byla matka Karla Schwarzenberga († 24. prosince 1988)
 Tex Ritter, americký herec a countryový zpěvák († 2. ledna 1974)
 14. ledna – Takeo Fukuda, premiér Japonska († 5. července 1995)
 17. ledna – Guillermo Stábile, argentinský fotbalový reprezentant († 27. prosince 1966)
 18. ledna
 Enrique Ballestrero, uruguayský fotbalista († 11. října 1969)
 Joseph Bonanno, italsko-americký mafiánský boss († 11. května 2002)
 21. ledna – Christian Dior, francouzský módní návrhář († 24. října 1957)
 29. ledna – Barnett Newman, americký malíř a sochař († 4. července 1970)
 1. února – Emilio Gino Segrè, italský fyzik († 22. dubna 1989)
 2. února
 George Sprague Myers, americký ichtyolog († 4. listopadu 1985)
 Ayn Rand, americká spisovatelka a filosofka († 6. března 1982)
 3. února – Paul Ariste, estonský lingvista a folklorista († 2. února 1990)
 4. února – František Josef Toskánský, rakouský arcivévoda († 9. května 1975)
 6. února – Władysław Gomułka, polský komunistický politik († 1. září 1982)
 7. února
 Paul Nizan, francouzský filozof a spisovatel († 23. května 1940)
 René de Possel, francouzský matematik († 1974)
 Ulf von Euler, švédský fyziolog a farmakolog († 9. března 1983)
 9. února
 Lord Burghley, britský politik, atlet a sportovní funkcionář († 22. října 1981)
 Adolf Erik Ehrnrooth, finský [generál († 26. února 2004)
 10. února – Rachel Thomas, velšská herečka († 8. února 1995)
 17. února – Osvald Käpp, estonský zápasník, olympijský vítěz († 18. dubna 1995)
 25. února – Perry Miller, americký historik († 9. prosince 1963)
 28. února – Glyn Jones, velšský romanopisec, básník a literární historik († 10. dubna 1995)
 1. března – Emmanuel Mounier, francouzský katolický publicista a filosof († 23. března 1950)
 21. března – Takaši Šimura, japonský herec († 11. února 1982)
 13. března – Anna Baugová, lotyšská spisovatelka († 16. ledna 1991)
 14. března – Raymond Aron, francouzský filosof, sociolog a politolog († 17. října 1983)
 16. března – Mordechaj Oren, představitel izraelské levicové strany Mapam, politický vězeň († 27. února 1985)
 18. března – Robert Donat, britský herec († 9. června 1958)
 19. března
 Charles Delahay, kanadský hokejista († 17. března 1973)
 Albert Speer, německý architekt a nacistický politik († 1. září 1981)
 20. března – Raymond Cattell, americký psycholog († 2. února 1998)
 23. března – Paul Grimault, francouzský animátor a režisér († 29. března 1994)
 26. března – Viktor Frankl, rakouský neurolog a psychiatr († 2. září 1997)
 27. března – Leroy Carr, americký bluesový zpěvák, klavírista a skladatel († 29. dubna 1935)
 1. dubna – Gaston Eyskens, premiér Belgie († 3. ledna 1988)
 2. dubna – Kurt Herbert Adler, rakouský dirigent († 9. února 1988)
 8. dubna – Bernt Evensen, norský rychlobruslař, olympijský vítěz († 24. srpna 1979)
 11. dubna – Attila József, maďarský básník († 3. prosince 1937)
 17. dubna – Enzo Sereni, italský sionista a odbojář († 18. listopadu 1944)
 19. dubna
 Jim Mollison, skotský pilot a dobrodruh († 30. října 1959)
 Charles Ehresmann, francouzský matematik († 22. září 1979)
 20. dubna – Adam Gustaf Afzelius, dánský historik († 18. února 1957)
 26. dubna – Jean Vigo, francouzský filmový režisér a scenárista († 5. října 1934)
 27. dubna – John Kuck, americký olympijský vítěz ve vrhu koulí († 21. září 1986)
 2. května – Alan Rawsthorne, britský hudební skladatel († 24. července 1971)
 5. května – Maria Caniglia, italská sopranistka († 16. dubna 1979)
 14. května
 Jean Daniélou, francouzský teolog († 20. května 1974)
 Nikolaj Alexandrovič Tichonov, sovětský politik († 1. června 1997)
 15. května – Abraham Zapruder, autor záznamu atentátu na Johna Fitzgeralda Kennedyho († 30. srpna 1970)
 16. května – Henry Fonda, americký herec († 12. srpna 1982)
 22. května – Paul Oskar Kristeller, americký historik († 7. července 1999)
 24. května – Michail Alexandrovič Šolochov, sovětský spisovatel († 21. února 1984)
 27. května – František Viktor Podolay, slovenský malíř († 13. února 1958)
 3. června – Jean Merrien, francouzský mořeplavec a spisovatel († 7. června 1972)
 10. června
 František Hečko, slovenský básník († 1. března 1960)
 Hanns Ludin, vyslanec Německé říše ve Slovenském státu († 9. prosince 1947)
 12. června – Ray Barbuti, americký sprinter, dvojnásobný olympijský vítěz († 6. července 1988)
 17. června – Jozef Lettrich, slovenský politik († 29. listopadu 1969)
 18. června – Eduard Tubin, estonsko-švédský hudební skladatel a dirigent († 17. listopadu 1982)
 20. června – Lillian Hellman, americká spisovatelka († 30. června 1984)
 21. června
 Šlomo Rozen, ministr izraelských vlád († 7. prosince 1985)
 Jean-Paul Sartre, francouzský filozof, spisovatel, dramatik († 15. dubna 1980)
 22. června – Zoltán Brüll, slovenský horolezec, horský vůdce a lékař († 14. ledna 1945)
 24. června – Boris Kalin, slovinský sochař († 22. května 1975)
 4. července – Lionel Trilling, americký literární teoretik a kritik († 5. listopadu 1975)
 12. července – Jan Britský, syn britského krále Jiřího V. († 18. ledna 1919)
 15. července – Alexandr Chvylja, sovětský herec švédského původu († 17. října 1976)
 17. července – Jacinto Quincoces, španělský fotbalový reprezentant († 10. května 1997)
 25. července – Elias Canetti, rakouský spisovatel, Nobelova cena 1981 († 14. srpna 1994)
 26. července – Vachtang Ananjan, arménský spisovatel († 4. března 1980)
 28. července – Ashley Montagu, britsko-americký antropolog († 26. listopadu 1999)
 29. července – Dag Hammarskjöld, švédský politik, diplomat, generální tajemník OSN († 18. září 1961)
 1. srpna – Rudolf Dilong, slovenský kněz a spisovatel († 7. dubna 1986)
 3. srpna
 Friedrich Hartjenstein, velitel koncentračního tábora Auschwitz II (Birkenau) († 20. října 1954)
 Franz König, rakouský kardinál († 13. března 2004)
 5. srpna – Artem Mikojan, arménský letecký konstruktér († 9. prosince 1970)
 11. srpna – Kurt Gerstein, německý příslušník SS, autor tzv. Gersteinovy zprávy († 25. července 1945)
 12. srpna – Hans Urs von Balthasar, švýcarský katolický teolog († 26. června 1988)
 13. srpna – Franz Ziereis, velitel koncentračního tábora Mauthausen-Gusen († 23. května 1945)
 15. srpna – Ferdinand Čapka, slovenský architekt († 3. září 1987)
 16. srpna – Marian Rejewski, polský matematik a kryptolog († 13. února 1980)
 20. srpna – Jack Teagarden, americký jazzový pozounista a zpěvák († 15. ledna 1964)
 22. srpna
 Jiří Toskánský, rakouský arcivévoda († 21. března 1952)
 John Lyng, premiér Norska († 18. ledna 1978)
 25. srpna – Maria Faustyna Kowalska, polská katolická světice († 5. října 1938)
 29. srpna – Dhyan Chand, indický pozemní hokejista († 3. prosince 1979)
 31. srpna
 Bo Giertz, švédský luterský biskup, teolog a spisovatel († 12. července 1998)
 Sanford Meisner, americký herec († 2. února 1997)
 3. září
 Wilhelm Kamlah, německý filosof († 24. září 1976)
 Carl David Anderson, americký fyzik, Nobelova cena za fyziku 1936 († 11. ledna 1991)
 Nechama Leibowitz, izraelská biblistka († 12. dubna 1997)
 4. září – Mary Renault, britská spisovatelka († 13. prosince 1983)
 5. září – Arthur Koestler, britský spisovatel, filozof a novinář († 1. března 1983)
 7. září – Brunon Zembol, polský kněz blahoslavený v roce 1999 († 21. srpna 1942)
 12. září – Boris Arapov, ruský hudební skladatel († 21. ledna 1992)
 15. září – Patrick O’Callaghan, irský dvojnásobný olympijský vítěz v hodu kladivem († 1. prosince 1991)
 17. září – Vladan Desnica, srbský a chorvatský spisovatel († 4. března 1967)
 18. září – Greta Garbo, švédská filmová herečka († 15. dubna 1990)
 24. září – Severo Ochoa, španělsko-americký lékař a biochemik, Nobelova cena za fyziologii a medicínu 1959 († 1. listopadu 1993)
 25. září – Nachman Avigad, izraelský archeolog († 28. ledna 1992)
 28. září – Max Schmeling, německý boxer († 2. února 2005)
 30. září – Nevill Mott, anglický fyzik, Nobelova cena za fyziku 1977 († 8. srpna 1996)
 2. října – Franjo Šeper, chorvatský arcibiskup a kardinál († 30. prosince 1981)
 5. října
 John Hoyt, americký filmový, divadelní a televizní herec († 15. září 1991)
 Wassily Leontief, rusko-americký ekonom († 5. února 1999)
 6. října – Helen Willsová Moodyová, americká tenistka († 1. ledna 1998)
 11. října – Viktor Kravčenko, sovětský inženýr a diplomat († 25. února 1966)
 15. října – Charles Percy Snow, britský prozaik († 1. července 1980)
 18. října – Félix Houphouët-Boigny, prezident Pobřeží slonoviny († 7. prosince 1993)
 22. října – Karl Guthe Jansky, americký fyzik, radioastronom († 14. února 1950)
 23. října – Felix Bloch, švýcarský fyzik, Nobelova cena za fyziku 1952 († 10. září 1983)
 31. října – Harry Harlow, americký psycholog († 6. prosince 1981)
 2. listopadu – Colin Clark, britský a australský ekonom a statistik († 4. září 1989)
 5. listopadu
 Bruno Gesche, velitel Hitlerovy osobní stráže († ? 1980)
 Louis Rosier, francouzský automobilový závodník († 29. října 1956)
 10. listopadu – Jean-Marie Villot, francouzský kardinál státní sekretář († 9. března 1979)
 12. listopadu – Arthur Hedley, anglický muzikolog († 8. listopadu 1969)
 13. listopadu – Nil Chasevyč, ukrajinský malíř († 4. března 1951)
 17. listopadu – Astrid Švédská, belgická královna († 29. srpna 1935)
 19. listopadu – Tommy Dorsey, americký jazzový trombónista, trumpetista, skladatel a dirigent († 26. listopadu 1956)
 20. listopadu – Friedl Rinderová, německá šachistka († 3. června 2001)
 26. listopadu – Andrzej Wantuła, polský duchovní, teolog a historik († 15. června 1976)
 29. listopadu – Marcel Lefebvre, francouzský arcibiskup († 25. března 1991)
 1. prosince – Erskine Hamilton Childers, prezident Irska († 17. listopadu 1974)
 5. prosince
 Muhamad Abdulláh, kašmírský politik († 8. září 1982)
 Eberhard Spenke, německý fyzik († 24. listopadu 1992)
 7. prosince – Gerard Kuiper, nizozemsko-americký astronom († 23. prosince 1973)
 9. prosince – Dalton Trumbo, americký scenárista a spisovatel († 10. září 1976)
 11. prosince – Eugen Fink, německý filosof († 25. června 1975)
 12. prosince – Vasilij Grossman, ruský spisovatel († 14. září 1964)
 17. prosince – Simo Häyhä, finský odstřelovač († 1. dubna 2002)
 22. prosince – Kenneth Rexroth, americký básník a jazzový hudebník († 6. června 1982)
 24. prosince
 Howard Hughes, americký letecký konstruktér, pilot a režisér († 5. dubna 1976)
 Kosťantyn Daňkevyč, ukrajinský hudební skladatel, klavírista a pedagog († 26. února 1984)
 25. prosince – Bjambyn Rinčen, mongolský spisovatel († 4. března 1977)
 30. prosince – Daniil Charms, ruský surrealistický spisovatel († 2. února 1942)
 31. prosince – Guy Mollet, francouzský socialistický politik, premiér († 3. října 1975)
 říjen – Tằng Tuyết Minh, manželka vietnamského komunistického vůdce Ho Či Mina († 14. listopadu 1991)
 ? – Elisabeth von Aspern-Buchmeier, alias Pitt Strong, německá spisovatelka († 1989)
 ? – Jacob Gens, litevský vojenský lékař a učitel († 14. září 1943)
 ? – Mohammed Zakaria Goném, egyptský archeolog († 12. ledna 1959)
 ? – Nikolaj Kedrov mladší, ruský skladatel pravoslavné duchovní hudby († 1981)
 ? – Yoneji Masuda, japonský sociolog († 1995)
 Úmrtí
 Česko
 2. ledna – Felix Jenewein, český malíř (* 4. srpna 1857)
 19. ledna – Martin Zaus, český varhanář (* 20. května 1861)
 10. února – Heinrich Seidemann, poslanec Českého zemského sněmu a Říšské rady, starosta Jablonce nad Nisou (* 21. prosince 1826)
 16. února – Ferdinand Schulz, novinář a spisovatel (* 17. ledna 1835)
 28. února – Jindřich Eckert, významný český fotograf (* 22. dubna 1833)
 7. března – Josef Schaniak, český architekt (* 9. února 1845)
 17. března – Leopold Maria Zeithammer, hospodářský správce, pedagog, publicista a spisovatel (* 19. prosince 1834)
 23. dubna – Karel Komzák ml., český hudební skladatel a dirigent (* 8. listopadu 1850)
 12. června
 Karel Schindler, lesnický odborník, pedagog a politik (* 13. června 1834)
 Václav Vladivoj Tomek, historik, archivář, politik a pedagog (* 31. května 1818)
 25. června – Jaromír Hřímalý, český violoncellista (* 23. září 1845)
 26. června – Ferdinand Pemsel, poslanec Říšské rady a Moravského zemského sněmu, starosta Vrbovce (* ?)
 7. července – Josef Bernard, český podnikatel a politik (* 17. února 1844)
 17. července – Patrik Blažek, český novinář a spisovatel (* 22. února 1851)
 2. srpna – Mořic Stanislav Anger, český dirigent a skladatel (* 12. března 1844)
 8. srpna – Jan Mulač, portrétní fotograf (* 14. května 1845)
 26. srpna – Jan Neff, český podnikatel a mecenáš (* 6. května 1832)
 5. září – Antonín Baťa starší, zakladatel obuvnické dynastie Baťů (* 13. srpna 1844)
 8. září – Václav Antonín Crha, novinář a spisovatel (* 27. září 1836)
 10. září – Antonín Lhota, český malíř a pedagog (* 2. ledna 1812)
 11. září – Jan Janata, český reformovaný kazatel (* 17. října 1825)
 21. září – Gustav Adámek, rakousko-český politik a poslanec Českého zemského sněmu (* 23. října 1848)
 2. října – Alexander Seik, český fotograf, starosta Tábora (* 6. září 1824)
 18. prosince – Josef Benoni, český politik, novinář a překladatel (* 29. prosince 1823)
 20. prosince – Emanuel Kusý, český lékař – hygienik (* 22. března 1844)
 24. prosince – Jan Weinlich, olomoucký biskup (* 1831)
 27. prosince – Max Scharschmid von Adlertreu, rakouský a český právník a politik německé národnosti (* 8. října 1831)
 ? – Jiří Pražák, odborník na rakouské správní a ústavní právo (* 16. října 1846)
 Svět
 1. ledna – Valentin Paquay, belgický kněz, blahoslavený katolické církve (* 17. listopadu 1828)
 10. ledna – Louise Michelová, francouzská anarchistka (* 29. května 1830)
 14. ledna – Ernst Karl Abbe, německý fyzik, astronom a sociální reformátor (* 23. ledna 1840)
 15. ledna – James Mason, irský šachový mistr (* 19. listopadu 1849)
 29. ledna
 Josef von Dipauli, tyrolský šlechtic a politik (* 9. března 1844)
 Ludwig von Possinger, ministr zemědělství Předlitavska (* 6. ledna 1823)
 30. ledna – Eduard Ebel, německý duchovní, básník a skladatel (* 7. července 1839)
 1. února
 Heinrich Lanz, německý vynálezce a výrobce zemědělských strojů (* 9. března 1838)
 Franz Neumann, rakouský architekt (* 16. ledna 1844)
 2. února – Elisabeth Wieseová, německá sériová vražedkyně (* ? 1850)
 9. února – Adolf von Menzel, německý malíř (* 8. prosince 1815)
 12. února – Marcel Schwob, francouzský symbolistický básník a spisovatel (* 23. srpna 1867)
 15. února
 Leonhard Achleuthner, kněz, hornorakouský] zemský hejtman (* 10. ledna 1826)
 Lew Wallace, americký voják, politik a spisovatel (* 10. dubna 1827)
 17. února – Sergej Alexandrovič, syn cara Alexandra II. (* 11. května 1857)
 20. února – Henri de Saussure, švýcarský mineralog a entomolog (* 27. listopadu 1829)
 7. března – Ján Francisci-Rimavský, slovenský spisovatel a politik (* 1. června 1822)
 15. března
 Hermann Hüffer, německý právník a historik (* 24. března 1830)
 Amalie Skramová, norská spisovatelka (* 22. srpna 1846)
 24. března – Jules Verne, francouzský spisovatel (* 8. února 1828)
 4. dubna – Constantin Meunier, belgický malíř a sochař (* 12. dubna 1831)
 18. dubna – Juan Valera, španělský spisovatel (* 18. října 1824)
 8. května – Josip Juraj Strossmayer, chorvatský teolog, spisovatel a politik (* 4. února 1815)
 23. května – Ivan Kaljajev, ruský básník, revolucionář, vrah velkovévody Sergeje Alexandroviče (* 6. července 1877)
 1. června – Émile Delahaye, francouzský průkopník automobilismu (* 16. října 1843)
 8. června
 Alexandr Culukidze, gruzínský revolucionář (* 1. listopadu 1876)
 Leopold Hohenzollernský, otec druhého rumunského krále Ferdinanda I. (* 22. září 1835)
 9. června – Serfiraz Hanım, konkubína osmanského sultána Abdulmecida I. (* 1837)
 13. června – Josef Karel Ludvík Habsbursko-Lotrinský, rakouský arcivévoda (* 2. března 1833)
 17. června
 Alois Riegl, rakouský historik umění a památkář (* 14. ledna 1858)
 Máximo Gómez, kubánský generál (* 18. listopadu 1836)
 18. června – Per Teodor Cleve, švédský chemik a geolog (* 10. února 1840)
 20. června – Karol Antolík, slovenský fyzik (* 28. ledna 1843)
 27. června – Harold Mahony, irský tenista (* 13. února 1867)
 4. července – Élisée Reclus, francouzský geograf a anarchista (* 15. března 1830)
 7. července – Vincze von Borbás, maďarský botanik (* 28. července 1844)
 11. července – Muhammad Abdo, egyptský islámský teolog, reformátor a publicista (* ? 1849)
 14. července – Janko Veselinović, srbský učitel, dramaturg a spisovatel (* 1. května 1862)
 26. července – Franz Camille Overbeck, německý protestantský teolog (* 16. listopadu 1837)
 4. srpna – Walther Flemming, německý biolog (* 21. dubna 1843)
 17. srpna – Ernst Bareuther, rakousko-uherský politik (* 19. ledna 1838)
 19. srpna – William-Adolphe Bouguereau, francouzský malíř (* 30. listopadu 1825)
 21. srpna – Jules Oppert, německo-francouzský asyrolog (* 9. července 1825)
 27. srpna – Amálie Cádizská, cádizská princezna z Bourbonské dynastie (* 12. října 1834)
 10. září – Séraphin-Médéric Mieusement, francouzský fotograf (* 12. března 1840)
 11. září – Jules Arnous de Rivière, francouzský šachový mistr (* 4. května 1830)
 15. září – Willgodt Theophil Odhner, švédský inženýr a vynálezce (* 10. srpna 1845)
 18. září – George MacDonald, britský spisovatel (* 10. prosince 1824)
 19. září – Thomas Barnardo, britský zakladatel dětských domovů (* 4. července 1845)
 22. září – Célestine Galli-Marié, francouzská mezzosopranistka (* listopad 1840)
 říjen – John Thomas, velšský fotograf (* 1838)
 3. října – José-María de Heredia, francouzský básník (* 22. listopadu 1842)
 6. října – Ferdinand von Richthofen, německý geograf, kartograf a cestovatel (* 5. května 1833)
 28. října – Alphonse Allais, francouzský humorista, spisovatel a novinář (* 20. října 1854)
 29. října – Étienne Desmarteau, kanadský olympijský vítěz v hodu břemenem z roku 1904 (* 4. února 1873)
 17. listopadu
 Filip Belgický, druhorozený syn belgického krále Leopolda I. (* 24. března 1837)
 Adolf I. Lucemburský, lucemburský velkovévoda (* 24. července 1817)
 30. listopadu – André Grusenmeyer, francouzský podnikatel a vynálezce (* 24. listopadu 1840)
 8. prosince – Max Fleischer, rakouský architekt (* 29. března 1841)
 11. prosince – Rahime Perestu Sultan, manželka osmanského sultána Abdulmecida I. a Valide Sultan (* 1826)
 28. prosince – William Allen Fuller, hrdina americké občanské války (* 15. dubna 1836)
 ? – Mathias Hansen, švédský dvorní fotograf (* 1823)
 ? – Tancrède Dumas, italský fotograf (* 1830)
 ? – Alfred Wesmael, belgický botanik (* 1832)
 ? – Hermanus van Wyk, první vůdce rehobothských Basterů (* 1835)
 ? – Leopold von Sacher-Masoch, rakouský novinář a spisovatel (* 27. ledna 1836)
 ? – Joaquim Augusto de Sousa, portugalský fotograf (* 1853)
 Hlavy států
 České království – František Josef I.
 Papež – Pius X.
 Království Velké Británie – Eduard VII.
 Francie – Émile Loubet
 Uherské království – František Josef I.
 Rakouské císařství – František Josef I.
 Rusko – Mikuláš II.
 Prusko – Vilém II. Pruský
 Dánsko – Kristián IX.
 Švédsko – Oskar II.
 Belgie – Leopold II. Belgický
 Nizozemsko – Vilemína
 Řecko – Jiří I. Řecký
 Španělsko – Alfons XIII. Španělský
 Portugalsko – Karel I. Portugalský
 Itálie – Viktor Emanuel III.
 Osmanská říše – Abdulhamid II.
 USA – Theodore Roosevelt
 Japonsko – Meidži
 Čínské císařství – Kuang-Sü, fakticky: Cch'-si
 Související články
 1905 v letectví
 1905 v loďstvech
 Externí odkazy
 Digitalizované noviny a časopisy z roku 1905:
 Lidové noviny –
 Národní listy –
 Národní politika –
 Moravská orlice –
 Budivoj (České Budějovice) — ročník 41 rok 1905 (odkaz vede na přehled ročníků)
 Časopis Musea království Českého –
 Lumír — ročník 33 rok 1904–1905 (archiv ÚČL AV ČR)
 Čas — ročník 19 rok 1905
 Zlatá Praha — ročník 22 rok 1904–1905
 Osvěta (red. Václav Vlček) — ročník 35 rok 1905
 Památky archeologické — ročník XXI rok 1904–1905
 Říšský zákoník (česká verze) — rok 1905
 20. století


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 4.9.2017
 MT
 Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea
 C 293/6
 Sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja (It-Tielet Awla) tat-13 ta’ Lulju 2017 (talba għal deċiżjoni preliminari tan-Najvyšší súd Slovenskej republiky – is-Slovakkja) – Radosław Szoja vs Sociálna poisťovňa
 (Kawża C-89/16) (1)
 ((Rinviju għal deċiżjoni preliminari - Applikazzjoni tas-sistemi ta’ sigurtà soċjali - Ħaddiema migranti - Persuna li teżerċita attività bil-paga u attività bħala persuna li taħdem għal rasha f’żewġ Stati Membri differenti - Determinazzjoni tal-leġiżlazzjoni applikabbli - Regolament (KE) Nru 883/2004 - Artikolu 13(3) - Regolament (KE) Nru 987/2009 - Artikolu 14(5b) - Artikolu 16 - Effetti tad-deċiżjonijiet tal-Kummissjoni Amministrattiva għall-koordinazzjoni tas-sistemi ta’ sigurtà soċjali - Inammissibbiltà))
 (2017/C 293/07)
 Lingwa tal-kawża: is-Slovakk
 Qorti tar-rinviju
 Najvyšší súd Slovenskej republiky
 Partijiet fil-kawża prinċipali
 Rikorrent: Radosław Szoja
 Konvenut: Sociálna poisťovňa
 fil-preżenza ta’: WEBUNG, s.r.o.
 Dispożittiv
 L-Artikolu 13(3) tar-Regolament (KE) Nru 883/2004 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tad-29 ta’ April 2004, dwar il-kordinazzjoni ta’ sistemi ta’ sigurtà soċjali, kif emendat bir-Regolament (UE) Nru 465/2012 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tat-22 ta’ Mejju 2012, għandu jiġi interpretat fis-sens li, għall-finijiet tad-determinazzjoni tal-leġiżlazzjoni nazzjonali applikabbli fis-sens ta’ din id-dispożizzjoni fir-rigward ta’ persuna, bħar-rikorrent fil-kawża prinċipali, li teżerċita normalment attività bil-paga u attività bħala persuna li taħdem għal rasha fi Stati Membri differenti, għandhom jittieħdu inkunsiderazzjoni r-rekwiżiti stabbiliti fl-Artikolu 14(5b) u fl-Artikolu 16 tar-Regolament (KE) Nru 987/2009 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tas-16 ta’ Settembru 2009, li jistabbilixxi l-proċedura għall-implimentazzjoni tar-Regolament Nru 883/2004, kif emendat bir-Regolament Nru 465/2012.
 (1) ĠU C 175, 17.5.2016.


type: legislation

text:
 4.11.2019
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 282/20
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1842
 z dnia 31 października 2019 r.
 ustanawiające zasady stosowania dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do dalszych ustaleń dotyczących dostosowań przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji ze względu na zmiany w poziomie działalności
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych w Unii oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (1), w szczególności jej art. 10a ust. 21,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 Dyrektywa 2003/87/WE ustanawia system handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych w Unii w celu wspierania redukcji emisji gazów cieplarnianych w sposób racjonalny pod względem kosztów oraz skuteczny gospodarczo. W jej art. 10a przewidziano przejściowy przydział bezpłatnych uprawnień.
 (2)
 Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/331 (2) ustanawia przejściowe zasady dotyczące zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na podstawie art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady na czwarty okres rozliczeniowy 2021–2030.
 (3)
 Zgodnie z art. 10a ust. 20 dyrektywy 2003/87/WE przydziały bezpłatnych uprawnień do emisji instalacjom, których działalność zwiększyła się lub zmniejszyła, co stwierdzono na podstawie średniej kroczącej z dwóch lat, o więcej niż 15 % w porównaniu z historycznymi poziomami działalności, mają być symetrycznie dostosowywane. Aby wdrożyć dostosowania przydziału uprawnień do emisji w związku ze zmianami w działalności, z uwagi na fakt, że instalacje podzielono na podinstalacje zgodnie z art. 10 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331, należy porównać te zmiany z historycznymi poziomami działalności podinstalacji.
 (4)
 Gromadzenie danych wysokiej jakości i zweryfikowanych niezależnie jest niezbędne w celu dostosowania przydziału bezpłatnych uprawnień. Należy zapewnić spójność w zakresie dokładności i jakości monitorowanych i raportowanych danych w celu określenia przydziału bezpłatnych uprawnień. W tym celu należy ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące raportowania w zakresie poziomów działalności na poziomie podinstalacji, z uwzględnieniem odpowiednich przepisów rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331. Dane zebrane od prowadzących instalację zgodnie z tymi zasadami powinny odzwierciedlać rzeczywistą eksploatację podinstalacji.
 (5)
 Prowadzący instalację powinni co roku przekazywać wymagane dane. Dane powinny być monitorowane zgodnie z wymogami dotyczącymi monitorowania na podstawie art. 8 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331.
 (6)
 W celu zapewnienia spójności między weryfikacją rocznych sprawozdań na temat wielkości emisji zgodnie z art. 15 dyrektywy 2003/87/WE a danymi na poziomie działań, a także w celu wykorzystania synergii, należy stosować ramy prawne określone za pomocą środków zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2018/2067 (3).
 (7)
 Aby zapobiec manipulacjom lub nadużywaniu systemu w celu dostosowania przydziałów, uniknąć nadmiernego obciążenia administracyjnego i zapewnić, aby zmiany przydziału były wprowadzane w sposób skuteczny, niedyskryminacyjny i jednolity, dalsze ustalenia dotyczące dostosowania przydziału bezpłatnych uprawnień dla podinstalacji powinny mieć zastosowanie w przypadku, gdy poziom działalności zwiększył się lub zmniejszył o ponad 15 % w porównaniu z historycznymi poziomami działalności. Średni poziom działalności należy zdefiniować jako średnią arytmetyczną dwóch rocznych poziomów działalności z pełnych dwóch lat kalendarzowych działalności. Pierwszym rokiem obliczania średniego poziomu działalności powinien być pierwszy rok każdego okresu przydziału. Jeżeli porównanie historycznego poziomu działalności i średniego poziomu działalności wykazuje różnicę o więcej niż 15 %, wówczas przydział bezpłatnych uprawnień powinien zostać skorygowany o dokładną wartość procentową zmiany poziomu działalności. Jeżeli późniejsza zmiana poziomu działalności ma miejsce w tym samym przedziale 5 %, tj. powyżej 15 %, wówczas przydział powinien pozostać taki sam. Jeżeli późniejsza zmiana wykracza poza przedział 5 %, w którym dokonano poprzedniego dostosowania (np. 20–25 %, 25–30 % itd.), w takim przypadku dostosowanie powinno również stanowić dokładną wartość procentową zmiany średniego poziomu działalności.
 (8)
 Aby uniknąć nadmiernego obciążenia administracyjnego, wprowadzenie dostosowań należy brać pod uwagę, w przypadku gdy zmiany w poziomie działalności podinstalacji doprowadzą do rocznego dostosowania poziomu przydziału bezpłatnych uprawnień dla podinstalacji o przynajmniej 100 uprawnień.
 (9)
 Aby zapobiec manipulacjom lub nadużyciom systemu oraz zapewnić, aby zmiany przydziałów były wprowadzane w sposób skuteczny, niedyskryminacyjny i jednolity, nowe instalacje i nowe podinstalacje powinny być traktowane w taki sam sposób.
 (10)
 Art. 10a ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE wymaga wprowadzenia przejściowych zharmonizowanych środków w odniesieniu do przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w sposób, który dostarcza zachęt do redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz do stosowania energooszczędnych technologii. W celu utrzymania zachęt do redukcji emisji podczas określania dalszych ustaleń dotyczących dostosowania przydziałów bezpłatnych uprawnień do emisji dla podinstalacji, których działalność zwiększyła się lub zmniejszyła o ponad 15 % w porównaniu z historycznymi poziomami działalności, należy również rozważyć zmiany w eksploatacji podinstalacji inne niż zmiany w poziomie działalności. Powinno to obejmować poprawę efektywności energetycznej, zmiany w zakresie dostaw ciepła, zamienność paliwa i energii elektrycznej, produkcję chemikaliów o wysokich wartościach, zmiany w produkcji chlorku winylu oraz odzyskiwanie energii gazów odlotowych. Aby zmaksymalizować zachęty do redukcji emisji, należy uwzględnić takie zmiany na poziomie podinstalacji.
 (11)
 W celu lepszego dostosowania zmian produkcji do przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji, nie należy wydawać uprawnień do emisji dla podinstalacji zgłaszających zaprzestanie działalności począwszy od roku następującego po zaprzestaniu działalności.
 (12)
 Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 Zakres
 Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do przydziału bezpłatnych uprawnień zgodnie z art. 10a dyrektywy 2003/87/WE w odniesieniu do okresu rozliczeniowego 2021–2030.
 Artykuł 2
 Definicje
 Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
 1)
 „średni poziom działalności” oznacza, w odniesieniu do każdej podinstalacji, średnią arytmetyczną powiązanych rocznych poziomów działalności dla dwóch lat kalendarzowych poprzedzających złożenie raportu, o którym mowa w art. 3 ust. 1;
 2)
 „instalacja dotychczas działająca” oznacza instalację dotychczas działającą w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331;
 3)
 „podinstalacja objęta wskaźnikiem emisyjności opartym na cieple” oznacza podinstalację objętą wskaźnikiem emisyjności opartym na cieple zdefiniowaną w art. 2 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331;
 4)
 „podinstalacja objęta wskaźnikiem emisyjności opartym na paliwie” oznacza podinstalację objętą wskaźnikiem emisyjności opartym na paliwie w rozumieniu art. 2 ust. 6 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331;
 5)
 „okres, na który przydzielane są uprawnienia” oznacza okres, na który przydzielane są uprawnienia w rozumieniu art. 2 ust. 15 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331;
 6)
 „grupa” oznacza grupę zdefiniowaną w art. 2 pkt 11 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE (4).
 Artykuł 3
 Wymogi sprawozdawczości
 1. Począwszy od 2021 r. prowadzący instalacje, którym przyznano bezpłatne uprawnienia, zgodnie z art. 10a dyrektywy 2003/87/WE w odniesieniu do okresu rozliczeniowego 2021–2030, składają roczne raporty na temat poziomu działalności każdej podinstalacji w poprzednim roku kalendarzowym. W 2021 r. raport ten zawiera dane dotyczące dwóch lat poprzedzających jego złożenie.
 Raporty dotyczące nowych instalacji, o których mowa w art. 5 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331, można składać w ciągu roku następującego po pierwszym dniu działalności.
 2. Raport dotyczący poziomu działalności musi zawierać informacje na temat poziomu działalności każdej podinstalacji i każdego z parametrów wymienionych w pkt 1, z wyjątkiem pkt 1.3 lit. c), i pkt 2.3–2.7 załącznika IV do rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331. Raport dotyczący poziomu działalności zawiera również informacje o strukturze grupy, jeśli takowa istnieje, do której należy instalacja, oraz informacje o tym, czy jakakolwiek podinstalacja zaprzestała działalności.
 Właściwy organ może wymagać od prowadzących instalację, aby w raporcie dotyczącym działalności przekazywali dane również na temat wszelkich dodatkowych parametrów zawartych w załączniku IV do rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331 lub o których mowa w akapicie pierwszym tego załącznika.
 3. Raport dotyczący poziomu działalności przedkłada się do dnia 31 marca każdego roku, w okresie od 2021 r. do 2030 r., właściwemu organowi dokonującemu przydziału bezpłatnych uprawnień, chyba że właściwy organ wyznaczył wcześniejszy termin na przedstawienie tego raportu. Przedkłada się go wraz ze sprawozdaniem z weryfikacji na temat raportu dotyczącego poziomu działalności wydanym na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2067.
 Państwa członkowskie mogą wymagać przedłożenia wstępnego raportu dotyczącego poziomu działalności zawierającego wszystkie dostępne informacje w chwili jego składania. Państwa członkowskie mogą określić terminy składania wstępnego raportu dotyczącego poziomu działalności.
 Właściwy organ może zawiesić wydawanie bezpłatnych uprawnień do emisji dla instalacji, dopóki właściwy organ nie stwierdzi, że nie ma wymogu dostosowania przydziału dla tej instalacji albo Komisja przyjmie decyzję zgodnie z art. 23 ust. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331 dotyczącą dostosowań przydziału dla tej instalacji.
 W stosownych przypadkach właściwy organ odzyskuje wszelkie nadwyżki uprawnień wynikające z nadmiernego przydziału uprawnień, zgodnie z procedurą określoną w art. 48 ust. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/1122 (5).
 Właściwy organ może nałożyć na prowadzących instalacje i weryfikatorów obowiązek stosowania szablonów elektronicznych lub określonych formatów plików do celów składania raportów dotyczących poziomu działalności.
 4. Właściwy organ ocenia raport dotyczący poziomu działalności, o którym mowa w ust. 1–3 niniejszego artykułu, zgodnie z wymogami określonymi w art. 7–12 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331. Właściwy organ może dokonać zachowawczego oszacowania wartości każdego parametru w jednej z następujących sytuacji:
 a)
 prowadzący instalację nie przedstawił żadnego zweryfikowanego raportu dotyczącego poziomu działalności w terminie, o którym mowa w ust. 3, a wydanie uprawnień nie zostało zawieszone;
 b)
 przedłożona wartość zweryfikowana nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem lub z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2019/331;
 c)
 raport dotyczący poziomu działalności przedstawiony przez prowadzącego instalację nie został zweryfikowany zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2018/2067.
 Właściwy organ nie zwiększa przydziału dla instalacji w oparciu o szacunki dokonane w sytuacji opisanej w lit. a).
 Jeżeli w sprawozdaniu z weryfikacji sporządzonym na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/2067 weryfikator stwierdza istnienie nieistotnych nieprawidłowości, które nie zostały skorygowane przez prowadzącego instalację przed wydaniem sprawozdania z weryfikacji, właściwy organ dokonuje oceny tych nieprawidłowości i w miarę możliwości dokonuje zachowawczego szacunku wartości danego parametru. Właściwy organ informuje prowadzącego instalację, czy i jakie korekty należy wprowadzić do raportu dotyczącego poziomu działalności. Prowadzący instalację udostępnia te informacje weryfikatorowi.
 Artykuł 4
 Średnie poziomy działalności
 1. Właściwy organ co roku określa średni poziom działalności każdej podinstalacji w oparciu o raporty dotyczące poziomu działalności za odpowiedni okres dwóch lat.
 2. Średni poziom działalności nowych podinstalacji i nowych instalacji nie jest obliczany dla pierwszych trzech lat kalendarzowych ich funkcjonowania.
 Artykuł 5
 Korekty przydziału bezpłatnych uprawnień ze względu na zmiany poziomu działalności
 1. Każdego roku właściwy organ porównuje średni poziom działalności każdej podinstalacji, określony zgodnie z art. 4, z historycznym poziomem działalności początkowo wykorzystywanym w celu określenia przydziału bezpłatnych uprawnień. Jeżeli wartość bezwzględna różnicy między średnim poziomem działalności a historycznym poziomem działalności tej podinstalacji przekracza 15 %, należy dostosować przydział bezpłatnych uprawnień dla tej instalacji. Dostosowanie to ma zastosowanie od roku następującego po dwóch latach kalendarzowych wykorzystanych w celu określenia średniego poziomu działalności oraz pod warunkiem że dostosowanie rocznej wstępnej ilości uprawnień do emisji przydzielonych bezpłatnie dla podinstalacji wynosi co najmniej 100 uprawnień do emisji. Wspomnianego dostosowania dokonuje się poprzez zwiększenie lub zmniejszenie przydziału bezpłatnych uprawnień dla danej podinstalacji o dokładną wartość procentową zmiany średniego poziomu działalności w porównaniu z historycznym poziomem działalności początkowo wykorzystywanym w celu określenia przydziału bezpłatnych uprawnień.
 2. W przypadku dokonania dostosowania zgodnie z ust. 1, w okresie, na który przydzielane są uprawnienia, dalsze dostosowania mogą mieć miejsce jedynie wówczas, gdy wartość bezwzględna różnicy między średnim poziomem działalności a historycznym poziomem działalności tej podinstalacji przekracza najbliższy przedział 5 %, powyżej 15 % przedziału, który spowodował wcześniejsze dostosowanie przydziału bezpłatnych uprawnień dla tej instalacji, poprzez zwiększenie lub zmniejszenie przydziału bezpłatnych uprawnień dla odpowiedniej podinstalacji o dokładną wartość procentową zmiany średniego poziomu działalności w stosunku do historycznego poziomu działalności początkowo wykorzystanego w celu określenia przydziału bezpłatnych uprawnień i pod warunkiem że dostosowanie rocznej wstępnej liczby uprawnień do emisji przydzielonych bezpłatnie dla tej podinstalacji wynosi co najmniej 100 uprawnień do emisji.
 3. Jeżeli zwiększenie lub zmniejszenie średniego poziomu działalności podinstalacji nie przekracza już 15 % w porównaniu z historycznym poziomem działalności początkowo wykorzystanym w celu określenia przydziału bezpłatnych uprawnień, przydział bezpłatnych uprawnień dla tej podinstalacji jest równy początkowemu przydziałowi określonemu w art. 16 lub 18 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331, począwszy od roku następującego po dwóch latach kalendarzowych wykorzystanych do określenia średniego poziomu działalności.
 4. Jeżeli podinstalacja zaprzestała działalności, przydział bezpłatnych uprawnień dla tej podinstalacji ustala się na zero począwszy od roku następującego po zakończeniu działalności.
 5. Dla nowych podinstalacji i dla nowych instalacji, w pierwszych trzech latach kalendarzowych działalności, przydział bezpłatnych uprawnień do emisji nie podlega dostosowaniu. W odniesieniu do pierwszego i drugiego roku kalendarzowego działalności, przydział bezpłatnych uprawnień do emisji opiera się na poziomie działalności odpowiednio każdego roku, dla trzeciego roku kalendarzowego działalności przydział bezpłatnych uprawnień do emisji opiera się na historycznym poziomie działalności wykorzystanym w celu określenia przydziału bezpłatnych uprawnień.
 6. Ostateczna roczna liczba uprawnień do emisji przydzielonych bezpłatnie dla instalacji stanowi sumę uprawnień do emisji wszystkich podinstalacji, obliczoną zgodnie z odpowiednio art. 16 lub 18 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331.
 Artykuł 6
 Inne zmiany w działalności instalacji
 1. Jeżeli prowadzący instalację wykaże, na podstawie danych przedłożonych w raporcie dotyczącym poziomu działalności i wszelkich dodatkowych danych wymaganych przez właściwy organ, że zmniejszenie poziomu działalności podinstalacji, w przypadku której wysokość przydziału bezpłatnych uprawnień została ustalona na podstawie wskaźnika emisyjności opartego na cieple lub paliwie, nie jest związane ze zmianą poziomów produkcji tej podinstalacji, lecz ze wzrostem efektywności energetycznej tej podinstalacji zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu, w porównaniu z poziomem opartym na danych podstawowych lub raporcie dotyczącym danych nowej instalacji o więcej niż 15 %, nie przeprowadza się dostosowania przydziału bezpłatnych uprawnień.
 2. Jeżeli prowadzący instalację nie wykaże, na wniosek właściwego organu, na podstawie danych przedłożonych w raporcie dotyczącym poziomu działalności i wszelkich dodatkowych danych wymaganych przez właściwy organ, że zwiększenie poziomu działalności podinstalacji, w przypadku którego wysokość przydziału bezpłatnych uprawnień została ustalona na podstawie wskaźnika emisyjności opartego na cieple lub paliwie, jest związane ze zmianą poziomów produkcji danej podinstalacji, a nie ze zmniejszeniem efektywności energetycznej tej podinstalacji zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu w porównaniu z poziomem opartym na danych podstawowych lub raporcie dotyczącym danych nowej instalacji o więcej niż 15 %, właściwy organ może odrzucić dostosowanie przydziału bezpłatnych uprawnień.
 3. W przypadku podinstalacji objętych wskaźnikiem emisyjności opartym na cieple i podinstalacji objętych wskaźnikiem emisyjności opartym na paliwie zmianę efektywności energetycznej określa się poprzez porównanie ilorazów ilości ciepła lub paliwa wykorzystywanych do produkcji każdego produktu oraz wysokości ich odpowiedniej produkcji zgodnie ze sprawozdaniem dotyczącym danych podstawowych oraz po zmianie w działalności podinstalacji. Takie określenie efektywności energetycznej jest przeprowadzane w odniesieniu do produkcji każdego produktu objętego każdym kodem PRODCOM dla podinstalacji na podstawie wykazu, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3924/91 (6).
 Zgodnie z akapitem pierwszym niniejszego ustępu ilości ciepła i paliwa wykorzystane do produkcji każdego produktu ustala się zgodnie z metodami określonymi w planie metodyki monitorowania zatwierdzonym zgodnie z art. 6 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331.
 4. Jeżeli raport dotyczący poziomu działalności przedłożony zgodnie z art. 3 wskazuje, że średnia krocząca z dwóch lat parametru wymienionego w art. 16 ust. 5, art. 19, 20, 21 lub 22 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331, innego niż poziomy działalności, uległa zmianie o więcej niż 15 % w przypadku podinstalacji, w porównaniu z wartościami wykorzystanymi w celu określenia początkowego poziomu przydziału bezpłatnych uprawnień, przydział bezpłatnych uprawnień dla tej instalacji jest dostosowywany, począwszy od roku następującego po upływie dwóch lat wykorzystanych do określenia zmiany parametrów, pod warunkiem że dostosowanie rocznej wstępnej ilości uprawnień do emisji przydzielonych bezpłatnie dla danej podinstalacji wynosi co najmniej 100 uprawnień do emisji, poprzez zwiększenie lub zmniejszenie przydziału bezpłatnych uprawnień dla odpowiedniej podinstalacji przy użyciu nowej dokładnej wartości parametru.
 Artykuł 7
 Wejście w życie i stosowanie
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 31 października 2019 r.
 W imieniu Komisji
 Jean-Claude JUNCKER
 Przewodniczący
 (1) Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32.
 (2) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/331 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na podstawie art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 59 z 27.2.2019, s. 8).
 (3) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/2067 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie weryfikacji danych oraz akredytacji weryfikatorów na podstawie dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 334 z 31.12.2018, s. 94).
 (4) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek. Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 19.
 (5) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/1122 z dnia 12 marca 2019 r. uzupełniające dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do funkcjonowania rejestru Unii (Dz.U. L 177 z 2.7.2019, s. 3).
 (6) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3924/91 z dnia 19 grudnia 1991 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowego badania produkcji przemysłowej (Dz.U. L 374 z 31.12.1991, s. 1).


text:
 COMISIÓN EUROPEA
 Bruselas, 27.7.2017
 COM(2017) 389 final
 2017/0178(NLE)
 Propuesta de
 DECISIÓN DEL CONSEJO
 relativa a la firma del Acuerdo entre la Unión Europea y la República de Mauricio por el que se modifica el Acuerdo entre la Comunidad Europea y la República de Mauricio sobre exención de visados para estancias de corta duración
 EXPOSICIÓN DE MOTIVOS
 1.CONTEXTO DE LA PROPUESTA
 El Reglamento (UE) n.o 610/2013, de 26 de junio de 2013
 1
 (en lo sucesivo: la modificación del CFS), modificó el Convenio de aplicación del Acuerdo de Schengen (CAAS)
 2
 , el Reglamento (CE) n.o 562/2006
 3
 (Código de fronteras Schengen [CFS]) y el Reglamento (CE) n.o 810/2009
 4
 (Código de visados) y redefinió, entre otros conceptos, el de «estancia de corta duración» de nacionales de terceros países en el espacio Schengen. Desde el 18 de octubre de 2013, la duración máxima de la estancia autorizada a los nacionales de terceros países —independientemente de si tienen obligación de visado o están exentos de la misma— que se propongan viajar al espacio Schengen para una estancia de corta duración está definida como «90 días dentro de cualquier período de 180 días». A diferencia de la definición vigente hasta el 18 de octubre de 2013 («tres meses en un período de seis meses a partir de la fecha de su primera entrada»), el nuevo concepto es más preciso, dado que fija la duración en días, en lugar de en meses. Además, ha sido suprimida de la definición la expresión «a partir de la fecha de su primera entrada», que daba lugar a numerosas dudas e incertidumbres.
 La modificación del CFS introdujo todos los cambios necesarios en el acervo de la UE en materia de visados y fronteras, a saber, el CAAS, el CFS, el Código de visados y el Reglamento (CE) n.o 539/2001
 5
 . No obstante, el concepto de «estancia de corta duración» está también consagrado en acuerdos internacionales celebrados por la Unión Europea. Los acuerdos sobre exención de visados celebrados con Antigua y Barbuda
 6
 , las Bahamas
 7
 , Barbados
 8
 , Brasil
 9
 , Mauricio
 10
 , San Cristóbal y Nieves
 11
 y Seychelles
 12
 siguen haciendo referencia a la antigua definición («tres meses en el plazo de seis meses tras la fecha de la primera entrada»
 13
 ) para determinar la duración de la estancia sin visado.
 El 16 de julio de 2014, la Comisión adoptó una Recomendación de Decisión del Consejo por la que se autorizaba la apertura de negociaciones para modificar el Acuerdo sobre exención de visados para estancias de corta duración entre la Unión Europea y los países anteriormente mencionados
 14
 , que el Consejo adoptó el 9 de octubre de 2014
 15
 . Su objetivo era aplicar, en relación con estos siete países, la nueva definición de «estancia de corta duración» introducida por la modificación del CFS. Además, el hecho de definir la «estancia de corta duración» en los acuerdos sobre exención de visados en días en lugar de en meses simplifica las verificaciones y los cálculos efectuados por medios electrónicos o informáticos y, por tanto, se adapta mejor a los sistemas de gestión de las fronteras centralizados, como el Sistema de Entradas y Salidas (SES) propuesto
 16
 .
 Tras recibir la autorización del Consejo, la Comisión entabló negociaciones para modificar los acuerdos sobre exención de visados con los siete países (Antigua y Barbuda, las Bahamas, Barbados, Brasil, Mauricio, San Cristóbal y Nieves y Seychelles).
 Las negociaciones con la República de Mauricio concluyeron con éxito mediante la rúbrica del Acuerdo de modificación el 11 de noviembre de 2016. Ambas partes han acordado adoptar la nueva definición de «estancia de corta duración» en todo el texto del Acuerdo sobre exención de visados entre la UE y Mauricio. El Acuerdo implica, además, la modificación de algunos detalles técnicos (véase más adelante), pero ninguno de los cambios es significativo desde el punto de vista del viajero.
 La situación específica del Reino Unido y de Irlanda se recoge en el preámbulo del Acuerdo.
 2.BASE JURÍDICA, SUBSIDIARIEDAD Y PROPORCIONALIDAD
 •Base jurídica
 El Acuerdo requiere la aprobación de ambas Partes Contratantes, de conformidad con sus procedimientos respectivos. Por parte de la Unión, ese procedimiento requiere sendas decisiones del Consejo sobre la firma y celebración del Acuerdo.
 La presente propuesta se presenta al Consejo para que autorice la firma del Acuerdo de modificación del Acuerdo entre la Comunidad Europea y la República de Mauricio sobre exención de visados para estancias de corta duración.
 Al incorporar la nueva definición de «estancia de corta duración» introducida por la modificación del CFS, que proporciona una interpretación inequívoca de la misma, el Acuerdo garantiza la coherencia jurídica y la armonización entre Estados miembros.
 La base jurídica de esta propuesta es el artículo 77, apartado 2, letra a), del Tratado de Funcionamiento de la Unión Europea (TFUE), leído en relación con su artículo 218.
 La Unión carece de competencias para modificar los acuerdos sobre exención de visados que vinculen a los cuatro países asociados a la aplicación del acervo de Schengen, en el que se incluye la política común de visados. Para garantizar la existencia de un enfoque armonizado y la aplicación de las disposiciones en materia de duración de la estancia autorizada en el espacio Schengen, el Acuerdo incluye una declaración conjunta en la que se indica la conveniencia de que Mauricio, por un lado, e Islandia, Liechtenstein, Noruega y Suiza, por otro, modifiquen consiguientemente sus acuerdos bilaterales vigentes sobre exención de visados.
 •Subsidiariedad (en el caso de competencia no exclusiva)
 Cuando una de las Partes Contratantes de un acuerdo internacional es la Unión Europea, ninguna modificación de ese acuerdo puede ser aplicada legalmente por los propios Estados miembros. El Acuerdo sobre exención de visados con Mauricio ha sido celebrado por la Unión Europea, por lo que es necesario actuar al nivel de la UE.
 Además, la celebración de acuerdos sobre exención de visados por los Estados miembros afectaría al acervo de la Unión en el ámbito de los visados (artículo 3, apartado 2, del TFUE).
 •Proporcionalidad
 La presente propuesta no excede de lo necesario para alcanzar el objetivo perseguido, a saber, la modificación del Acuerdo vigente sobre exención de visados entre Mauricio y la Unión.
 3.REPERCUSIONES PRESUPUESTARIAS
 La propuesta no representa coste adicional alguno para el presupuesto de la UE.
 4. RESULTADOS DE LAS EVALUACIONES EX POST, DE LAS CONSULTAS CON LAS PARTES INTERESADAS Y DE LAS EVALUACIONES DE IMPACTO
 •Consultas con las partes interesadas
 El 9 de octubre de 2014, el Consejo adoptó las directrices de negociación en las que autorizaba a la Comisión a entablar negociaciones con la República de Mauricio para modificar el Acuerdo sobre exención de visados entre ambas partes. Se informó a los Estados miembros de la marcha de las negociaciones en las reuniones del Grupo de Trabajo «Visados».
 5.OTROS ELEMENTOS
 •Resultado de las negociaciones
 La Comisión considera que se han alcanzado los objetivos fijados por el Consejo en sus directrices de negociación y que el proyecto de Acuerdo es aceptable para la Unión.
 Su contenido definitivo puede resumirse como sigue:
 a) Duración de la estancia
 El Acuerdo establece la exención de visado para los ciudadanos de la Unión Europea y para los ciudadanos de la República de Mauricio que viajen a la otra Parte Contratante por un período máximo de 90 días dentro de cualquier período de 180 días (en lugar de por un período máximo de tres meses en el plazo de seis meses tras la fecha de la primera entrada). La nueva definición es aplicable a lo largo de todo el Acuerdo entre la Unión Europea y la República de Mauricio sobre exención de visados para estancias de corta duración.
 b) Disposición final: suspensión del Acuerdo (artículo 8, apartado 4)
 El Acuerdo modifica la última frase del artículo 8, apartado 4, que pasa a rezar como sigue: «La Parte Contratante que haya suspendido la aplicación del presente Acuerdo informará inmediatamente a la otra Parte Contratante cuando desaparezcan los motivos de la suspensión y levantará la suspensión». Al añadir las palabras «y levantará la suspensión» al texto vigente, el Acuerdo modificado aclara que la suspensión de la exención de visado se levantará, efectivamente, si desaparecen las razones que condujeron a ella. En este punto, la modificación adapta el texto del Acuerdo sobre exención de visados con Mauricio al de todos los demás acuerdos de exención de visados firmados por la Unión en 2015 y 2016. El 14 de junio de 2016 se consultó al Grupo de Trabajo «Visados» sobre esta modificación, y ningún Estado miembro formuló objeción alguna al respecto.
 c) Sustitución de «Comunidad» por «Unión»
 Desde la entrada en vigor del Tratado de Lisboa, el 1 de diciembre de 2009, la Unión Europea ha adquirido, por sí misma, una personalidad jurídica consolidada. No obstante, la denominación «Comunidad Europea» permanece consagrada en los acuerdos internacionales que entraron en vigor antes del Tratado de Lisboa, como es el caso del Acuerdo entre la Comunidad Europea y la República de Mauricio sobre exención de visados para estancias de corta duración. El Acuerdo de modificación sustituye por lo tanto «Comunidad» por «Unión» en todo el Acuerdo sobre exención de visados.
 d) Declaraciones conjuntas
 Se adjuntan al Acuerdo dos declaraciones conjuntas:
 — sobre la interpretación de la norma de 90 días dentro de cualquier período de 180 días, y
 — sobre Islandia, Noruega, Suiza y Liechtenstein.
 e) Entrada en vigor
 El Acuerdo entrará en vigor el primer día del sexto mes siguiente a aquel en el curso del cual la última Parte Contratante notifique a la otra la compleción de los procedimientos de ratificación. Para garantizar la seguridad jurídica y permitir a los viajeros tomar conocimiento de la ley y cumplirla, es necesario fijar un período transitorio suficientemente largo. Tras la total ratificación del Acuerdo, ese período, que será de seis meses, permitirá a los viajeros finalizar sus estancias de corta duración todavía enteramente calculadas con arreglo a la antigua definición, antes de la entrada en vigor de la nueva definición de estancias de corta duración y su período de referencia retrospectivo de 180 días.
 Ninguna de las demás disposiciones del Acuerdo vigente entre la Comunidad Europea y la República de Mauricio sobre exención de visados para estancias de corta duración, incluido el ámbito de aplicación territorial, se ve alterada por el Acuerdo de modificación.
 6.CONCLUSIÓN
 Teniendo en cuenta los resultados indicados, la Comisión propone que el Consejo decida la firma del Acuerdo en nombre de la Unión y autorice al Presidente del Consejo para designar a la persona o las personas debidamente facultadas para firmarlo en nombre de la Unión.
 2017/0178 (NLE)
 Propuesta de
 DECISIÓN DEL CONSEJO
 relativa a la firma del Acuerdo entre la Unión Europea y la República de Mauricio por el que se modifica el Acuerdo entre la Comunidad Europea y la República de Mauricio sobre exención de visados para estancias de corta duración
 EL CONSEJO DE LA UNIÓN EUROPEA,
 Visto el Tratado de Funcionamiento de la Unión Europea, y en particular su artículo 77, apartado 2, letra a), leído en relación con su artículo 218, apartado 5,
 Vista la propuesta de la Comisión Europea,
 Considerando lo siguiente:
 (1)Mediante Decisión de 30 de noviembre de 2009, el Consejo celebró el Acuerdo entre la Comunidad Europea y la República de Mauricio sobre exención de visados para estancias de corta duración. Ese Acuerdo establece la exención de visados para los ciudadanos de la Unión Europea y para los ciudadanos de Mauricio que viajen al territorio de la otra Parte Contratante «durante un período máximo de tres meses en el plazo de seis meses».
 (2)El Reglamento (UE) n.o 610/2013 del Parlamento Europeo y del Consejo
 17
 introdujo cambios horizontales en el acervo de la Unión en materia de visados y fronteras, y definió las estancias de corta duración como un período máximo de 90 días dentro de cualquier período de 180 días.
 (3)Para la plena armonización del régimen de estancias de corta duración de la Unión, es necesario que en el Acuerdo entre la Unión Europea y la República de Mauricio sobre exención de visados para estancias de corta duración se incorpore esta nueva definición.
 (4)El 9 de octubre de 2014, el Consejo adoptó una Decisión que autorizaba a la Comisión a entablar negociaciones para la celebración de un Acuerdo de modificación del Acuerdo entre la Comunidad Europea y la República de Mauricio sobre exención de visados para estancias de corta duración (en lo sucesivo, «el Acuerdo»).
 (5)Las negociaciones con la República de Mauricio sobre el Acuerdo concluyeron con éxito mediante su rúbrica, en forma de canje de notas entre los negociadores principales de la Unión Europea y de la República de Mauricio, el 11 de noviembre de 2016.
 (6)Procede firmar el Acuerdo y aprobar, en nombre de la Unión, las declaraciones que a él se adjuntan.
 (7)La presente Decisión desarrolla disposiciones del acervo de Schengen en las que el Reino Unido no participa, de conformidad con la Decisión 2000/365/CE del Consejo
 18
 . El Reino Unido no toma parte, por consiguiente, en la aprobación de la presente Decisión y no está vinculado por ella ni sujeto a su aplicación.
 (8)La presente Decisión desarrolla disposiciones del acervo de Schengen en las que Irlanda no participa, de conformidad con la Decisión 2002/192/CE del Consejo
 19
 . Irlanda no toma parte, por consiguiente, en la adopción de la presente Decisión y no está vinculada por ella ni sujeta a su aplicación.
 HA ADOPTADO LA PRESENTE DECISIÓN:
 Artículo 1
 Queda autorizada la firma, en nombre de la Unión, del Acuerdo entre la Unión Europea y la República de Mauricio por el que se modifica el Acuerdo entre la Comunidad Europea y la República de Mauricio sobre exención de visados para estancias de corta duración (el «Acuerdo»), a reserva de la celebración del Acuerdo.
 El texto del Acuerdo se adjunta a la presente Decisión.
 Artículo 2
 Las declaraciones adjuntas a la presente Decisión deberán aprobarse en nombre de la Unión.
 Artículo 3
 Se autoriza al presidente del Consejo para que designe a la persona o las personas facultadas para firmar el Acuerdo en nombre de la Unión.
 Artículo 4
 La presente Decisión entrará en vigor el día de su adopción.
 Hecho en Bruselas, el
 Por el Consejo
 El Presidente
 (1)
 DO L 182 de 29.6.2013, p. 1.
 (2)
 DO L 239 de 22.9.2000, p. 19.
 (3)
 DO L 105 de 13.4.2006, p. 1.
 (4)
 DO L 243 de 15.9.2009, p. 1.
 (5)
 DO L 81 de 21.3.2001, p. 1.
 (6)
 DO L 169 de 30.6.2009, p. 3.
 (7)
 DO L 169 de 30.6.2009, p. 24.
 (8)
 DO L 169 de 30.6.2009, p. 10.
 (9)
 Con Brasil, la UE ha celebrado dos acuerdos. Uno para los titulares de pasaportes ordinarios (DO L 255 de 21.9.2012, p. 4) y otro para los titulares de pasaportes diplomáticos, de servicio y oficiales (DO L 66 de 12.3.2011, p. 2).
 (10)
 DO L 169 de 30.6.2009, p. 17.
 (11)
 DO L 169 de 30.6.2009, p. 38.
 (12)
 DO L 169 de 30.6.2009, p. 31.
 (13)
 Véanse los epígrafes «Objeto» y «Duración de la estancia» en los acuerdos.
 (14)
 COM(2014) 468 final.
 (15)
 Decisión del Consejo por la que se autoriza a la Comisión para iniciar negociaciones con vistas a la modificación de los acuerdos sobre exención de visados para estancias de corta duración celebrados entre la Unión Europea / la Comunidad Europea y Antigua y Barbuda, la Commonwealth de las Bahamas, Barbados, la República Federativa de Brasil, la República de Mauricio, la Federación de San Cristóbal y Nieves y la República de Seychelles, adoptada por el Consejo el 9.10.2014.
 (16)
 COM(2016) 194 final.
 (17)
 Reglamento (UE) n.o 610/2013 del Parlamento Europeo y del Consejo, de 26 de junio de 2013, por el que se modifica el Reglamento (CE) n.o 562/2006 del Parlamento Europeo y del Consejo, por el que se establece un Código comunitario de normas para el cruce de personas por las fronteras (Código de fronteras Schengen), el Convenio de aplicación del Acuerdo de Schengen, los Reglamentos del Consejo (CE) n.o 1683/95 y (CE) n.o 539/2001, y los Reglamentos del Parlamento Europeo y del Consejo (CE) n.o 767/2008 y (CE) n.o 810/2009, DO L 182 de 29.6.2013, p. 1.
 (18)
 Decisión 2000/365/CE del Consejo, de 29 de mayo de 2000, sobre la solicitud del Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda del Norte de participar en algunas de las disposiciones del acervo de Schengen (DO L 131 de 1.6.2000, p. 43).
 (19)
 Decisión 2002/192/CE del Consejo, de 28 de febrero de 2002, sobre la solicitud de Irlanda de participar en algunas de las disposiciones del acervo de Schengen (DO L 64 de 7.3.2002, p. 20).
 ---documentbreak---
 COMISIÓN EUROPEA
 Bruselas, 27.7.2017
 COM(2017) 389 final
 ANEXO
 de la
 Propuesta de Decisión del Consejo
 relativa a la firma del Acuerdo entre la Unión Europea y la República de Mauricio por el que se modifica el Acuerdo entre la Comunidad Europea y la República de Mauricio sobre exención de visados para estancias de corta duración
 ANEXO
 de la
 Propuesta de Decisión del Consejo
 relativa a la firma del Acuerdo entre la Unión Europea y la República de Mauricio por el que se modifica el Acuerdo entre la Comunidad Europea y la República de Mauricio sobre exención de visados para estancias de corta duración
 ACUERDO
 entre la Unión Europea y la República de Mauricio por el que se modifica el Acuerdo entre la Comunidad Europea y la República de Mauricio sobre exención de visados para estancias de corta duración
 LA UNIÓN EUROPEA,
 por una parte, y
 LA REPÚBLICA DE MAURICIO (en lo sucesivo, «Mauricio»),
 por otra,
 en lo sucesivo denominadas conjuntamente «las Partes Contratantes»,
 VISTO el Acuerdo entre la Comunidad Europea y la República de Mauricio sobre exención de visados para estancias de corta duración (en lo sucesivo, «el Acuerdo»), que entró en vigor el 1 de marzo de 2010,
 REAFIRMANDO la importancia de facilitar los contactos entre los pueblos,
 TOMANDO NOTA de que el Acuerdo obra en interés de los ciudadanos de las Partes Contratantes,
 TENIENDO EN CUENTA que la definición de estancia de corta duración establecida en el Acuerdo (tres meses en el plazo de seis meses tras la fecha de la primera entrada) no es lo suficientemente precisa y que, en particular, el concepto de «fecha de la primera entrada» puede dar lugar a dudas e incertidumbres,
 TENIENDO PRESENTE que el Reglamento (UE) n.o 610/2013, de 26 de junio de 2013, introdujo cambios horizontales en el acervo «interno» de la UE en materia de visados y fronteras y definió las estancias de corta duración como «90 días dentro de cualquier período de 180 días»,
 TENIENDO EN CUENTA que el Sistema de Entradas y Salidas que va a implantar la Unión Europea exige la utilización de una definición uniforme e inequívoca del concepto de estancia de corta duración, aplicable a todos los nacionales de terceros países,
 DESEOSAS de garantizar la fluidez de la circulación de los viajeros por los pasos fronterizos de las Partes Contratantes,
 REAFIRMANDO que el Acuerdo es aplicable a los ciudadanos de todos los Estados miembros de la Unión Europea, a excepción del Reino Unido y de Irlanda,
 TENIENDO EN CUENTA el Protocolo sobre la posición del Reino Unido y de Irlanda respecto del espacio de libertad, seguridad y justicia, así como el Protocolo sobre el acervo de Schengen integrado en el marco de la Unión Europea, anejos al Tratado de la Unión Europea y al Tratado de Funcionamiento de la Unión Europea, y confirmando que las disposiciones del presente Acuerdo no se aplican ni al Reino Unido ni a Irlanda,
 HAN CONVENIDO EN LO SIGUIENTE:
 Artículo 1
 El Acuerdo se modificará de acuerdo con las disposiciones del presente artículo:
 (1)En el título y en los artículos, 6, apartado 1, y 8, apartado 7, la palabra «Comunidad» se sustituye por la palabra «Unión». En el artículo 3, apartado 5, la palabra «comunitario» se sustituye por las palabras «de la Unión».
 (2)En el artículo 1, las palabras «tres meses en el plazo de seis meses» se sustituyen por las palabras «90 días dentro de cualquier período de 180 días».
 (3)El texto del artículo 4, apartado 1, se sustituye por el siguiente:
 «Los ciudadanos de la Unión Europea podrán permanecer en el territorio de Mauricio durante un período máximo de 90 días dentro de cualquier período de 180 días».
 (4)El texto del artículo 4, apartado 2, se sustituye por el siguiente:
 «Los ciudadanos de Mauricio podrán permanecer en el territorio de los Estados miembros que apliquen íntegramente el acervo de Schengen durante un período máximo de 90 días dentro de cualquier período de 180 días. Dicho período se calculará independientemente de cualquier estancia en un Estado miembro que todavía no aplique íntegramente el acervo de Schengen.
 Los ciudadanos de Mauricio podrán permanecer durante un período máximo de 90 días dentro de cualquier período de 180 días en el territorio de cada uno de los Estados miembros que todavía no apliquen íntegramente el acervo de Schengen, independientemente del período de estancia calculado para el territorio de los Estados miembros que apliquen íntegramente el acervo de Schengen».
 (5)En el artículo 4, apartado 3, las palabras «tres meses» se sustituyen por las palabras «90 días» y la palabra «comunitario» se sustituye por las palabras «de la Unión».
 (6)La última frase del artículo 8, apartado 4, se sustituye por el texto siguiente:
 «La Parte Contratante que haya suspendido la aplicación del presente Acuerdo informará inmediatamente a la otra Parte Contratante cuando desaparezcan los motivos de la suspensión y levantará la suspensión».
 Artículo 2
 El presente Acuerdo será ratificado o aprobado por las Partes Contratantes con arreglo a sus respectivos procedimientos, y entrará en vigor el primer día del sexto mes siguiente a aquel en el curso del cual la última Parte Contratante notifique a la otra la compleción de los procedimientos de ratificación.
 Hecho en [...], el [...] de [...] del año dos mil diecisiete, por duplicado, en alemán, búlgaro, checo, croata, danés, eslovaco, esloveno, español, estonio, finés, francés, griego, húngaro, inglés, italiano, letón, lituano, maltés, neerlandés, polaco, portugués, rumano y sueco, versiones todas ellas igualmente auténticas.
 Por la Unión Europea
 Por la República de Mauricio
 DECLARACIÓN CONJUNTA RELATIVA A ISLANDIA, NORUEGA, SUIZA Y LIECHTENSTEIN
 Es deseable que las autoridades de Noruega, Islandia, Suiza y Liechtenstein, por una parte, y las de Mauricio, por otra, modifiquen sin demora los acuerdos bilaterales vigentes sobre exención de visados para estancias de corta duración con arreglo a los términos del presente Acuerdo.
 Declaración conjunta sobre la interpretación de la norma de 90 días dentro de cualquier período de 180 días
 Las Partes Contratantes entienden que el período máximo de 90 días dentro de cualquier período de 180 días, conforme a lo dispuesto en el artículo 4 del Acuerdo, consiste o bien en una visita continua, o bien en varias visitas consecutivas cuya duración total no exceda de 90 días dentro de cualquier período de 180 días.
 La noción de «cualquier» supone la aplicación de un período de referencia móvil de 180 días, remontándose hacia atrás para contar todos los días de estancia dentro del último período de 180 días con el fin de verificar si sigue cumpliéndose el requisito de los 90 días dentro de cualquier período de 180 días. Entre otras cosas, significa que una ausencia durante un período ininterrumpido de 90 días permite una nueva estancia de hasta 90 días.
 ___