text:
 Avis juridique important
 |
 21999D0323(01)
 Decisión no 1/1999 del Consejo de asociación entre las Comunidades Europeas y sus Estados miembros, por una parte, y la República de Polonia, por otra, de 25 de enero de 1999, que modifica el Protocolo no 4 del Acuerdo europeo por el que se crea una asociación entre las Comunidades Europeas y sus Estados miembros, por una parte, y la República de Polonia, por otra
 Diario Oficial n° L 077 de 23/03/1999 p. 0034 - 0040
 DECISIÓN N° 1/1999 DEL CONSEJO DE ASOCIACIÓN entre las Comunidades Europeas y sus Estados miembros, por una parte, y la República de Polonia, por otra de 25 de enero de 1999 que modifica el Protocolo n° 4 del Acuerdo europeo por el que se crea una asociación entre las Comunidades Europeas y sus Estados miembros, por una parte, y la República de Polonia, por otra (1999/216/CE) EL CONSEJO DE ASOCIACIÓN,Visto el Acuerdo europeo por el que se crea una asociación entre las Comunidades Europeas y sus Estados miembros, por una parte, y la República de Polonia, por otra (1), rubricado en Bruselas el 16 de diciembre de 1991, y, en particular, el artículo 38 de su Protocolo n° 4 (2),Considerando que, para el buen funcionamiento del sistema ampliado de acumulación que permita el uso de materias originarias de la Comunidad Europea, Polonia, Hungría, la República Checa, la República Eslovaca, Bulgaria, Rumania, Letonia, Lituania, Estonia, Eslovenia, el Espacio Económico Europeo (en lo sucesivo denominado «EEE»), Islandia, Noruega o Suiza, resulta pertinente proceder a la modificación de la definición del concepto de «productos originarios» que figura en el Protocolo n° 4;Considerando que parece oportuno mantener vigente hasta el 31 de diciembre de 2000 el sistema de tipos a tanto alzado previsto en el artículo 15 del Protocolo n° 4, relativo a la prohibición de reintegro o exención de los derechos de aduana;Considerando que, habida cuenta de la situación particular existente entre la Comunidad y Turquía para los productos industriales, está justificado ampliar también a los productos industriales originarios de Turquía el sistema de acumulación antes citado;Considerando que, con el fin de facilitar el comercio y simplificar los obstáculos administrativos, sería aconsejable modificar el texto de los artículos 3, 4 y 12 del Protocolo n° 4;Considerando que en la lista de los requisitos de transformación recogidos en el Protocolo respecto a las materias no originarias para que puedan obtener el carácter originario es imprescindible introducir algunas correcciones para tener en cuenta, por una parte, la evolución de las técnicas de transformación y, por otra, las situaciones de escasez de materias primas,DECIDE:Artículo 1 El Protocolo n° 4 relativo a la definición de la noción de «productos originarios» y a los métodos de cooperación administrativa quedará modificado de la manera siguiente:1) La letra i) del artículo 1 se sustituirá por el texto siguiente:«i) "valor añadido": el precio franco fábrica menos el valor en aduana de cada uno de los productos incorporados que sean originarios de los demás países citados en los artículos 3 y 4, o, si no se conoce o no puede determinarse el valor en aduana, el primer precio comprobable pagado por las materias en la Comunidad o en Polonia.».2) Los artículos 3 y 4 se sustituirán por el texto siguiente:«Artículo 3Acumulación en la Comunidad1. Sin perjuicio de lo dispuesto en el apartado 1 del artículo 2, los productos serán considerados originarios de la Comunidad si son obtenidos en ella empleando materias originarias de la Comunidad, Polonia, Bulgaria, Hungría, la República Checa, la República Eslovaca, Rumania, Letonia, Lituania, Estonia, Eslovenia, Islandia, Noruega, Suiza [incluido Liechtenstein (*)] o Turquía (**), de conformidad con el Protocolo relativo a las reglas de origen, anexo a los acuerdos entre la Comunidad y cada uno de estos países, con la condición de que hayan sido objeto en la Comunidad de operaciones que vayan más allá de las citadas en el artículo 7 del presente Protocolo. No será necesario que estas materias hayan sido objeto de elaboraciones o transformaciones suficientes.2. Cuando las elaboraciones o transformaciones efectuadas en la Comunidad no vayan más allá de las citadas en el artículo 7, el producto obtenido se considerará originario de la Comunidad únicamente cuando el valor añadido allí supere al valor de las materias utilizadas originarias de cualquiera de los países a que se hace referencia en el apartado 1. Si este no fuera el caso, el producto obtenido será considerado originario del país que aporte el valor más elevado a las materias originarias utilizadas en su fabricación en la Comunidad.3. Los productos originarios de uno de los países citados en el apartado 1, que no sean objeto de ninguna operación en la Comunidad, conservarán su origen cuando sean exportados a uno de estos países.4. La acumulación prevista en el presente artículo sólo podrá aplicarse cuando los materiales utilizados hayan adquirido el carácter de productos originarios por la aplicación de unas normas de origen idénticas a las previstas en el presente Protocolo.La Comunidad proporcionará a Polonia, a través de la Comisión de las Comunidades Europeas, los detalles de los acuerdos y sus correspondientes normas de origen que haya celebrado con los demás países citados en el apartado 1. La Comisión de las Comunidades Europeas publicará en la serie C del Diario Oficial de las Comunidades Europeas la fecha en que los países citados en el apartado 1 que hayan cumplido las condiciones necesarias podrán aplicar la acumulación prevista en el presente artículo.Artículo 4Acumulación en Polonia1. Sin perjuicio de lo dispuesto en el apartado 2 del artículo 2, los productos serán considerados originarios de Polonia si son obtenidos allí empleando materias originarias de la Comunidad, Polonia, Bulgaria, Hungría, la República Checa, la República Eslovaca, Rumania, Letonia, Lituania, Estonia, Eslovenia, Islandia, Noruega, Suiza [incluido Liechtenstein (*)] o Turquía (**), de conformidad con el Protocolo relativo a las reglas de origen, anexo a los acuerdos entre Polonia y cada uno de estos países, con la condición de que hayan sido objeto en Polonia de operaciones que vayan más allá de las citadas en el artículo 7 del presente Protocolo. No será necesario que estas materias hayan sido objeto de elaboraciones o transformaciones suficientes.2. Cuando las elaboraciones o transformaciones efectuadas en Polonia no vayan más allá de las citadas en el artículo 7, el producto obtenido se considerará originario de Polonia únicamente cuando el valor añadido allí supere al valor de las materias utilizadas originarias de cualquiera de los países a que se hace referencia en el apartado 1. Si este no fuera el caso, el producto obtenido será considerado originario del país que aporte el valor más elevado a las materias originarias utilizadas en su fabricación en Polonia.3. Los productos originarios de uno de los países citados en el apartado 1, que no sean objeto de ninguna operación en Polonia, conservarán su origen cuando sean exportados a uno de estos países.4. La acumulación prevista en el presente artículo sólo podrá aplicarse cuando los materiales utilizados hayan adquirido el carácter de productos originarios por la aplicación de unas normas de origen idénticas a las previstas en el presente Protocolo.Polonia proporcionará a la Comunidad, a través de la Comisión de las Comunidades Europeas, los detalles de los acuerdos y sus correspondientes normas de origen que haya celebrado con los demás países citados en el apartado 1. La Comisión de las Comunidades Europeas publicará en la serie C del Diario Oficial de las Comunidades Europeas la fecha en que los países citados en el apartado 1 que hayan cumplido las condiciones necesarias podrán aplicar la acumulación prevista en el presente artículo.(*) El Principado de Liechtenstein posee una unión aduanera con Suiza y es Parte contratante del Acuerdo sobre el Espacio Económico Europeo.(**) La acumulación prevista en el presente artículo no se aplicará a los materiales originarios de Turquía que figuran en la lista del anexo V del presente Protocolo.».3) El artículo 12 se sustituirá por el texto siguiente:«Artículo 12Principio de territorialidad1. Las condiciones enunciadas en el título II relativas a la adquisición del carácter de producto originario deberán cumplirse sin interrupción en la Comunidad o en Polonia, a reserva de lo dispuesto en la letra c) del apartado 1 del artículo 2, en los artículos 3 y 4 y en el apartado 3 del presente artículo.2. En el caso de que las mercancías originarias exportadas de la Comunidad o de Polonia a otro país sean devueltas, salvo lo dispuesto en los artículos 3 y 4, deberán considerarse no originarias, a menos que pueda demostrarse, a satisfacción de las autoridades aduaneras, que:a) las mercancías devueltas son las mismas que fueron exportadas, yb) no han sufrido más operaciones de las necesarias para su conservación en buenas condiciones mientras se encontraban en dicho país o mientras eran exportadas.3. La adquisición del carácter originario en las condiciones enunciadas en el título II no se producirá por una elaboración o transformación efectuada fuera de la Comunidad o de Polonia sobre materias exportadas de la Comunidad o de Polonia y posteriormente reimportadas, con la condición de que:a) dichas materias hayan sido enteramente obtenidas en la Comunidad o en Polonia, o que antes de su exportación hayan sido objeto de elaboraciones o transformaciones que vayan más allá de las operaciones insuficientes contempladas en el artículo 7, yb) pueda demostrarse, a satisfacción de las autoridades aduaneras:i) que las mercancías reimportadas sean el resultado de la elaboración o transformación de las materias exportadas, yii) que el valor añadido total adquirido fuera de la Comunidad o de Polonia de conformidad con el presente artículo no supere el 10 % del precio franco fábrica del producto final para el que se alega el carácter originario.4. A efectos de la aplicación del apartado 3, las condiciones enunciadas en el título II relativas a la adquisición del carácter originario no se aplicarán a las elaboraciones o transformaciones efectuadas fuera de la Comunidad o de Polonia. Sin embargo, cuando, en la lista del anexo II, se aplique una norma que establezca el valor máximo de las materias no originarias utilizadas para determinar el carácter originario del producto final, el valor total de las materias no originarias utilizadas en el territorio de la Parte de que se trate y el valor añadido total adquirido fuera de la Comunidad o de Polonia de conformidad con el presente artículo no deberán superar el porcentaje indicado.5. A efectos de la aplicación de los apartados 3 y 4, se entenderá por "valor añadido total" el conjunto de los costes acumulados fuera de la Comunidad o de Polonia, incluido el valor de las materias incorporadas.6. Los apartados 3 y 4 no se aplicarán a los productos que no cumplan las condiciones previstas en la lista del anexo II y que no pueda considerarse que hayan sufrido una fabricación o elaboración suficientes salvo en aplicación de la tolerancia general del apartado 2 del artículo 6.7. Los apartados 3 y 4 no se aplicarán a los productos clasificados en los capítulos 50 a 63 del sistema armonizado.8. Con arreglo al presente artículo, las elaboraciones o transformaciones efectuadas fuera de la Comunidad o de Polonia deberán realizarse al amparo del régimen de perfeccionamiento pasivo o de un sistema similar.».4) En los artículos 13, 14, 15, 17, 21, 27, 30 y 32, la expresión «citados en el artículo 4» se sustituirá por la expresión «citados en los artículos 3 y 4».5) En el último párrafo del punto 6 del artículo 15, la fecha «31 de diciembre de 1998» se sustituirá por la fecha «31 de diciembre de 2000».6) En el artículo 26, la expresión «C2/CP3» se sustituirá por la de «CN22/CN23».7) En la nota 5.2 del anexo I:a) entre la mención:«- filamentos artificiales»y la mención:«- fibras sintéticas discontinuas de polipropileno»se insertará la mención siguiente:«- hilo conductor eléctrico»;b) se suprimirá el quinto ejemplo «(una alfombra de bucles [. . .] se han utilizado tres materias textiles básicas).».8) El anexo II se modificará de la manera siguiente:a) entre las normas relativas a las partidas SA 2202 y 2208 se insertará la norma siguiente:>SITIO PARA UN CUADRO>b) la norma relativa al capítulo 57 se sustituirá por el texto siguiente:>SITIO PARA UN CUADRO>c) la norma relativa a la partida SA 7006 se sustituirá por el texto siguiente:>SITIO PARA UN CUADRO>d) la norma relativa a la partida SA 7601 se sustituirá por el texto siguiente:>SITIO PARA UN CUADRO>9) Se añadirá el anexo siguiente:«ANEXO V>SITIO PARA UN CUADRO>Artículo 2 La presente Decisión entrará en vigor el día de su adopción.Será aplicable a partir del 1 de enero de 1999.Hecho en Bruselas, el 25 de enero de 1999.Por el Consejo de asociaciónEl PresidenteB. GEREMEK(1) DO L 348 de 31. 12. 1993, p. 2.(2) El Protocolo n° 4 fue sustituido por la Decisión n° 1/97 del Consejo de asociación (DO L 221 de 11. 8. 1997, p. 1).


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 10.7.2008
 IT
 Gazzetta ufficiale dell’Unione europea
 L 182/19
 DECISIONE DEL COMITATO MISTO SEE
 n. 28/2008
 del 14 marzo 2008
 che modifica l'allegato IV (Energia) dell'accordo SEE
 IL COMITATO MISTO SEE,
 visto l'accordo sullo Spazio economico europeo, modificato dal protocollo che adegua l'accordo sullo Spazio economico europeo, in seguito denominato «l'accordo», in particolare l'articolo 98,
 considerando quanto segue:
 (1)
 L'allegato IV dell'accordo è stato modificato dalla decisione del Comitato misto SEE n. 132/2007 del 26 ottobre 2007 (1).
 (2)
 Occorre integrare nell'accordo la decisione 2006/770/CE della Commissione, del 9 novembre 2006, recante modifica dell’allegato del regolamento (CE) n. 1228/2003 relativo alle condizioni di accesso alla rete per gli scambi transfrontalieri di energia elettrica (2),
 DECIDE:
 Articolo 1
 Al punto 20 [Regolamento (CE) n. 1228/2003 della Commissione] dell’allegato IV dell’accordo viene aggiunto quanto segue:
 «, modificato da:
 —
 32006 D 0770: Decisione 2006/770/CE della Commissione, del 9 novembre 2006 (GU L 312 dell'11.11.2006, pag. 59).»
 Articolo 2
 I testi della decisione 2006/770/CE nelle lingue islandese e norvegese, da pubblicare nel supplemento SEE della Gazzetta ufficiale dell'Unione europea, fanno fede.
 Articolo 3
 La presente decisione entra in vigore il 15 marzo 2008, a condizione che tutte le notifiche previste dall'articolo 103, paragrafo 1, dell'accordo siano pervenute al Comitato misto SEE (3).
 Articolo 4
 La presente decisione è pubblicata nella sezione SEE e nel supplemento SEE della Gazzetta ufficiale dell’Unione europea.
 Fatto a Bruxelles, il 14 marzo 2008.
 Per il Comitato misto SEE
 Il presidente
 Alan SEATTER
 (1) GU L 100 dell’1.2.2008, pag. 1.
 (2) GU L 312 dell'11.11.2006, pag. 59.
 (3) Non è stata comunicata l'esistenza di obblighi costituzionali.


type: other

text:
Gerechtshof A'dam Verdraaide Cruciale verklaring Cor Karsten tot Belastend Bewijs
 Gerechtshof A'dam Verdraaide Cruciale Verklaring Cor Karsten tot Belastend bewijs.
 Hoge Raad Liet Hof A'dam Bewijs Vervalsen en Misbruikt dat Bewijs Zelf tegen Cor Karsten.
 Hoge Raad Negeert Cor Karsten Geen Noodweer-beroep gedaan bij R-C en Gerechtshof.
 Cor Karsten deed zelfs op Schrift Geen beroep op Noodweer bij Rechter-commissaris.
 Vervalsen Cor Karsten Ontlastend Bewijs tot Belastend Bewijs door Gerechtshof Amsterdam.
 -- 1 - In het arrest van het gerechtshof Amsterdam tegen C Karsten, dat is veroorzaakt niettegenstaande de lasterlijke aanklacht en alle, zeer ernstig tegenstrijdige lasterlijke verklaringen die de straatklinker-aanslagpleger annex nep-slachtoffer TPW van Eijsden in het nadeel van Cor Karsten heeft geproduceerd, is door de Hof Amsterdam een belastend vervalst bewijs gebezigd dat fantasievol is gemaakt van een door Karsten geproduceerd, ontlastend bewijsstuk bij de rechter-commissaris (RC). Dat authentieke, oorspronkelijke bewijs is inhoudelijk ernstig ontlastend.
 - - Dat Karsten-RC-bewijs is dus ernstig vervalst door het Hof Amsterdam en wordt als belastend bewijs gebezigd in het arrest. Dat ontlastende bewijs is dus door het Hof zelf vervalst tot belastend bewijs. Het originele Karsten-RC-bewijs, dat onlastend is, is in het arrest qua inhoud en strekking door het Hof Amsterdam met opzet dus niet waarheidsgetrouw weergegeven.
 - - Die niet-waarheidsgetrouwe weergave in het vervalste bewijs is kennelijk met opzet zodanig gedaan door het Hof. Want het Hof kan die ernstige vervalsing onmogelijk per ongeluk hebben gemaakt en het Hof heeft tenslotte zelf het arrest opgemaakt en is er eindverantwoordelijk voor.
 -- 2.1 - Het vervalste bewijs resulteerde in slechts enkele zinnetjes in totaal en is geplaatst in het arrest.
 - - Die paar zinnetjes van het vervalste bewijs laten een volstrekt andere (belastende) inhoud en strekking zien dan de originele inhoud en strekking van het Karsten-RC-bewijs, dat zeer ontlastend is.
 - - De inhoud en strekking van het vervalste bewijs, ook te lezen tussen de paar regeltjes door, roepen het beeld op dat Karsten op de late avond van het nepincident [want vezonnen door T v Eijsden] zich wel zal hebben gedragen zoals in verdachtmakingen over Karsten wordt gesteld.
 - - Het vervalste bewijs doet werkelijk flagrant onrecht aan het oorspronkelijke Karsten-RC-bewijs, waarin onder meer wordt beschreven dat Karsten bij het incident in groot gevaar terecht kwam en toen een (mislukte) gruwelijke aanslag moest ondergaan met een straatklinker op zijn hoofd en dat Karsten bij het ondergaan van die aanslag volstrekt weerloos was. Karsten was tevoren de aanslag lichamelijk al slecht gesteld en had geen uithoudingsvermogen.
 - - Kort na het vergeefs wegrennen voor de aanslag, die Karsten begreep dat die er aan kwam, was Karsten al gauw op en kapot, buiten adem en fysiek uitgeput. Karsten kon toen niet anders meer, ondanks een laatste sprankeltje vergeefse hoop, dan accepteren dat hij ging sterven.
 - - In het vervalste bewijs is de oorspronkelijke slachtofferpositie van Karsten door het gerechtshof Amsterdam echter volledig weggemaakt. Karsten wordt in de vervalsing juist verdachtgemaakt en gecriminaliseerd.
 - - In het door het Hof Amsterdam vervalste bewijs in het arrest wordt ten aanzien van Karsten zelfs tussen de regels door (valselijk) de indruk gewekt als zou Karsten schuldig zijn aan gedrag gelijk de in dagvaarding geuite beschuldiging.
 -- 2.2 - Het hierboven genoemde vervalsen van bewijs door het Hof Amsterdam wijst er indringend op dat er:
 - - kennelijk zeer grote bewijsnood (gebrek aan bewijs) bestond bij het opmaken van het arrest tegen Karsten.
 - - kennelijk koste wat kost een veroordeling moest komen van Karsten.
 -- 2.3 - Qua uiterlijke vorm (de letterlijke omvang) is het woordenvolume van de in het arrest geplaatste vervalsing zeer afwijkend van het authentieke Karsten-RC-bewijs (is ontlastend bewijs).
 Het in het arrest geplaatste vervalste bewijs is qua woordenvolume namelijk veel kleiner dan de grootte die het originele Karsten-RC-bewijs heeft.
 Maar waar het in verband met de plaatsing van het vervalste bewijs in het arrest hier nu in hoofdzaak om gaat is, dat het vervalste bewijs qua inhoud en strekking een zeer ernstige en zeer vergaande vervalsing is en dat die vervalsing - door zijn inhoud en strekking - zwaar in het nadeel van Karsten uitwerkt.
 - - Met dit door het gerechtshof Amsterdam vervalsen van bewijs en het plaatsen daarvan in het arrest tegen Karsten, heeft het gerechtshof Amsterdam wettelijk een doodzonde begaan. Het dusdanig handelen door het hof Amsterdam gaat volstrekt in tegen het principe van 'eerlijk proces' (fair trial).
 De Belastende Vervalsing Tegenover Het Ontlastende Originele Bewijs.
 -- 3.1 - In het arrest is te zien dat de (belastende) vervalsing van het originele (ontlastende) Karsten-RC-bewijs slechts uit enkele zinnetjes bestaat, die kennelijk zijn bedoeld om - indachtig de kennelijk door het Hof Amsterdam koste wat kost nagestreefde veroordeling van Karsten - bij de lezer de indruk te wekken dat Karsten toch echt wel schuldig moet zijn. De enkele zinnetjes waaruit het vervalste bewijs bestaat zijn hierna volgend letterlijk weergegeven (weergave 3a):
 -- 3.2 - Vergeleken bij het door het gerechtshof Amsterdam vervalste bewijs heeft het - behoorlijk omvangrijke - bewijs dat van Karsten bij de rechter-commissaris (RC) is opgetekend echter een heel andere strekking en inhoud. Dat van Karsten opgetekende originele RC-bewijs is juist enorm ontlastend voor Karsten. Karsten bevindt zich in dat bewijs namelijk in de positie van weerloos slachtoffer, dat tot het laatst aan toe wanhopig poogt aan de dreigende aanslag op hem, met de straatklinker, te ontkomen, door uit alle macht, tevergeefs, weg te rennen. Maar datwegrennen eindigde al gauw, vanwege fysieke en geestelijke onmacht
 Karsten ondergaat, na tevergeefs te zijn weggerend, een gruwelijke aanslag met een straatklinker, die van dichtbij en met kracht door T v Eijsden op Karsten zijn hoofd wordt gegooid. Het achterna zitten van Karsten (door T v Eijsden) en ernstige bedreiging en de aanslag vonden plaats toen Karsten 's avonds laat van zijn werk op weg was gegaan naar zijn woning en Karsten zijn woning niet is durven benaderen en binnentreden. Door de bedreiging en achtervolging en met name de dreiging van een aanslag heeft Karsten uit angst voor een aanslag bij zijn woning die woning niet meer durven benaderen. In het authentieke Karsten-RC-bewijs, dat veel omvangrijker is dan de paar regeltjes behelzende vervalsing in het arrest, valt onder meer het volgende te lezen (citaten (3b):
 *[TPW van Eijsden heeft aan de politie verklaard dat hij de straatklinker heeft gepakt om die op Karsten te gooien] (p-v: 761-466/87).
 De Vervalsing -- De Inhoud.
 -- 4 - In het vervalste bewijs dat het Hof Amsterdam van het originele Karsten-RC-bewijs heeft gemaakt en dat in het arrest is geplaatst is onder meer bijvoorbeeld weggelaten dat Karsten al bedreigd werd [door T v Eijsden] voorafgaand aan dat Karsten in de buurt van zijn woning was gekomen. Karsten was dus nog onderweg naar zijn woning (waar hij niet heeft binnen kunnen treden, door angst). Karsten werd dus al bedreigd door een man, T v Eijsden, voordat Karsten in de buurt van zijn woning was gekomen.
 - - In het door het hof Amsterdam vervalste Karsten-RC-bewijs, dat in het arrest is geplaatste, is de inhoudelijke strekking van het originele (ontlastende) Karsten-RC-bewijs ernstig verdraaid en wordt Karsten, door het Hof Amsterdam, kennelijk met opzet ten onrechte afgeschilderd als terecht gedagvaarde persoon. Zelfs tussen de regels door wordt in dat in het arrest geplaatste vervalste bewijs de indruk gewekt dat Karsten toch echt de schijn tegen heeft.
 - - In het vervalste bewijs zijn het in het originele bewijs vermelde achterna zitten van Karsten richting zijn woning, door T v Eijsden, en de ernstige bedreigingen die T v Eijsden daarbij tegen Karsten uitte, kennelijk opzettelijk vervalst, namelijk door in de vervalsing in het arrest simpelweg helemaal niet te reppen over dat bedreigen en achterna zitten dat Karsten is overkomen.
 - - Over dat Karsten, in het originele bewijs vermeld, niet zijn woning heeft kunnen betreden, zwijgt het vervalste bewijs totaal.
 - - Het Hof Amsterdam heeft kennelijk te kwader trouw het arrest tegen Karsten opgesteld.
 - - Het Hof stelt het in het vervalste bewijs voor alsof Karsten zijn woning zou hebben betreden en dat Karsten daarna willens en wetens weer de straat op zou zijn gegaan en dat er toen een man tegen Karsten zou hebben gescholden. Het vervalste bewijs heeft het over 'schelden' tegen Karsten, maar Karsten heeft toen aan veel meer blootgestaan, zoals ernstig bedreigen en achterna zitten en een gruwelijke aanslag, hetgeen in het originele bewijs is te lezen.
 - - Het Hof Amsterdam heeft het ontlastende Karsten---R-C-bewijs tot (vervalst) belastend bewijs gemaakt, kennelijk omdat het Hof ondanks de heersende grote bewijsnood de tunnelvisiegeleide bedoeling had Karsten koste wat kost te veroordelen.
 - - In het vervalste bewijs staat (valselijk) dat Karsten zou zijn thuisgekomen (dus zijn woning binnengetreden) en dat Karsten, toen hij in zijn woning was, de straat weer is opgegaan en "toen buiten nog wat gelopen" heeft.
 - - Ook is in het vervalste bewijs weggelaten, van het originele bewijs, dat Karsten erg bang was voor die man [T v Eijsden] en tevens dat Karsten zijn woning NIET durfde binnen te gaan, tijdens het achterna zitten en het bedreigd worden.
 - - Ook is in het vervalste bewijs weggelaten dat de ernstig dreigende man [T v Eijsden], zowel in woord als daad, Karsten op een gegeven moment achterna ging zitten met een steen [straatklinker]*
 - - Het vervalste bewijs verzwijgt ook van het originele bewijs dat die bedreigende man [T v Eijsden], die met die straatklinker Karsten achterna rende, uiteindelijk van dichtbij en met kracht die straatklinker ("als een "kanonskogel", in het originele bewijs) op het hoofd van Karsten heeft gegooid.
 - - Het door het Hof Amsterdam vervalste Karsten-RC-bewijs in het arrest laat bovendien weg dat Karsten na zijn vergeefs wegrennen er als uitgeput en weerloos slachtoffer bij stond en dat die toen slechte fysieke toestand van Karsten kwam vanwege zijn voorafgaande slechte lichamelijke conditie, fysieke uitputting, emoties en de traumatische ervaring die hij toen doormaakte.
 - - Dat Karsten na zijn vergeefse wegrennen, zoals te lezen in het originele bewijs, een in principe dodelijke aanslag met de straatklinker over zich heen kreeg, vermeldt het vervalste bewijs - zeer begrijpelijk vanuit de optiek van het Hof Amsterdam - niet.
 *[T v Eijsden heeft aan de politie verklaard de straatklinker te hebben gepakt om die op Karsten te gooien].
 Vervalsingsgronden van het Vervalste Bewijs
 -- 5.1 - Het vervalsen van nota bene het ontlastende bewijs naar belastend bewijs wijst er op dat er voor het Hof kennelijk zeer grote bewijsnood bestond. Want anders had het Hof Amsterdam simpelweg kunnen volstaan met het bezigen van voldoende voorhanden zijnd belastend bewijs.
 - - Bovendien is er in het dossier maar één ontlastend bewijsstuk voorhanden, dat door de aangeklaagde Karsten is ondertekend, namelijk het Karsten-RC-bewijs, dat buitengewoon ontlastend is.
 - - Verder is het andere, niet door Karsten ondertekende, zogenaamde bewijs fantasievol opgeschreven door mensen die vrijwel niet anders dan uit waren op veroordeling. Het Hof heeft waarschijnlijk om grote doorzichtigheid op bewijsnood te vermijden besloten het niet ondertekende, andere zogenaamd belastende bewijs niet in het arrest te gaan bezigen.
 - - Het Hof Amsterdam heeft, om het voor de buitenstaander er nog een beetje geloofwaardig te doen uitzien, uit nood kennelijk maar besloten het door Karsten ondertekende ontlastende bewijs te vervalsen. Want het gerechtshof weet: de buitenstaander gaat er blindelings altijd van uit dat bewijs afkomstig van de rechter-commissaris door de bevraagden is ondertekend.
 -- 5.2 - Het vervalsen van het ontlastende Karsten-RC-bewijs in de zaak Karsten laat zien hoe diep het gerechtshof Amsterdam is gezakt en hoe enorm groot de bewijsnood in de zaak Karsten in wezen is. Als er zelfs van van de aangeklaagde afkomstig ontlastend bewijs op geforceerde wijze belastend bewijs moet worden gemaakt is dat niets anders dan de bevestiging van een enorme bewijsnood in de zaak. Het getuigt ook nadrukkelijk van het onvermogen en onwil van het Hof Amsterdam om een 'eerlijk proces' ( fair trial) te hebben willen geven aan Karsten.
 -- 5.3 - Het vervalsen van het ontlastende bewijs wijst er tevens op dat het gerechtshof Amsterdam kennelijk koste wat kost een veroordeling van Karsten wilde.
 -- 6 - Het hierboven besproken door het gerechtshof Amsterdam vervalsen van het ontlastende Karsten-RC-bewijs heeft tot gevolg gehad dat Karsten ernstig is gedupeerd. Het zegt wel iets dat met een vervalsing van nota bene het van de gedaagde Karsten zelf afkomstige ontlastende Karsten-RC-bewijs de rechtszaak moest worden gered. Zo verschrikkelijk armzalig is in wezen dus het bewijs in deze rechtszaak tegen Karsten.
 Het door het gerechtshof nota bene zelf vervalsen van bewijs en het door dat Hof plaatsen van het resultaat daarvan in het genoemde arrest tegen Cor Karsten, schreeuwt om herziening van deze rechtszaak. Met het vervalste bewijs wordt de lezer van het arrest ten onrechte een ernstig verkeerd, criminaliserend beeld voorgehouden van Karsten. Karsten is in zijn goede naam en eer aangetast.
 Consequenties van het door het Hof Amsterdam Vervalsen van Ontlastend Cor Karsten---R-C-Bewijs
 -- 7 - Het vervalsen van ontlastend bewijs (Karsten-RC-bewijs) door het gerechtshof Amsterdam heeft uiteindelijk er in geresulteerd dat Karsten geen eerlijk proces heeft gehad en dat hij ernstig daardoor is gedupeerd.
 Dat vervalsen door nota bene het Hof Amsterdam is ernstig strafbaar. Het is een ernstig misdrijf. Oneerlijke procesvoering, laster, rechterlijk machtsmisbruik, meineed etc., waar Karsten in zijn rechtszaak slachtoffer van is geworden, zijn ernstig strafbaar.
 Het is hoog tijd dat het oneerlijke proces tegen Karsten wordt herzien en dat Cor Karsten alsnog een echt eerlijk proces kan ingaan.