type: caselaw

text:
30.3.2015
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 C 107/24
 Rettens dom af 12. februar 2015 — Compagnie des montres Longines, Francillon mod KHIM — Cheng (B)
 (Sag T-505/12) (1)
 ((EF-varemærker - indsigelsessag - ansøgning om EF-figurmærket B - ældre internationalt figurmærke, der gengiver to udfoldede vinger - relative registreringshindringer - ingen risiko for forveksling - artikel 8, stk. 1, litra b), i forordning (EF) nr. 207/2009 - ingen krænkelse af renomméet - artikel 8, stk. 5, i forordning nr. 207/2009))
 (2015/C 107/31)
 Processprog: engelsk
 Parter
 Sagsøger: Compagnie des montres Longines, Francillon SA (Saint-Imier, Schweiz) (ved advokat P. González-Bueno Catalán de Ocón)
 Sagsøgt: Kontoret for Harmonisering i det Indre marked (Varemærker og Design) (først ved F. Mattina, derefter ved P. Bullock, som befuldmægtigede)
 Den anden part i sagen for appelkammeret ved Harmoniseringskontoret: Xiuxiu Cheng, Budapest (Budapest, Ungarn)
 Sagens genstand
 Søgsmål anlagt til prøvelse af afgørelse truffet den 14. september 2012 af Femte Appelkammer ved Kontoret for Harmonisering i det Indre Marked (Varemærker og Design) (sag R 193/2012-5) vedrørende en indsigelsessag mellem la Compagnie des montres Longines, Francillon SA og Xiuxiu Cheng.
 Konklusion
 1)
 Kontoret for Harmonisering i det Indre Marked (Varemærker og Design) frifindes.
 2)
 Compagnie des montres Longines, Francillon SA, betaler sagens omkostninger.
 (1) EUT C 26 af 26.1.2013.


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 29.6.2021
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 229/3
 UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2021/1062 VAN DE COMMISSIE
 van 28 juni 2021
 houdende rectificatie van de Zweedse taalversie van Verordening (EU) nr. 965/2012 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures voor vluchtuitvoering, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad
 DE EUROPESE COMMISSIE,
 Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
 Gezien Verordening (EU) 2018/1139 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2018 inzake gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart, en tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 2111/2005, (EG) nr. 1008/2008, (EU) nr. 996/2010, (EU) nr. 376/2014 en de Richtlijnen 2014/30/EU en 2014/53/EU van het Europees Parlement en de Raad, en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 552/2004 en (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad en Verordening (EEG) nr. 3922/91 van de Raad (1), en met name artikel 31,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 De Zweedse taalversie van Verordening (EU) nr. 965/2012 (2) bevat fouten in bijlage VII [deel-NCO], subdeel E, sectie 6, punten NCO.SPEC.MCF.100, NCO.SPEC.MCF.110, NCO.SPEC.MCF.120 en NCO.SPEC.MCF.125, en in bijlage VIII [deel-SPO], subdeel E, sectie 5, punten SPO.SPEC.MCF.100 en SPO.SPEC.MCF.125, namelijk onjuiste titels en een onjuiste verwijzing.
 (2)
 De Zweedse taalversie van Verordening (EU) nr. 965/2012 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd. Deze rectificatie heeft geen betrekking op de overige taalversies.
 (3)
 De maatregelen van deze verordening zijn in overeenstemming met het advies van het in artikel 127 van Verordening (EU) 2018/1139 bedoelde comité,
 HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
 Artikel 1
 (heeft geen betrekking op het Nederlands)
 Artikel 2
 Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
 Gedaan te Brussel, 28 juni 2021.
 Voor de Commissie
 De voorzitter
 Ursula VON DER LEYEN
 (1) PB L 212 van 22.8.2018, blz. 1.
 (2) Verordening (EU) nr. 965/2012 van de Commissie van 5 oktober 2012 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures voor vluchtuitvoering, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 296 van 25.10.2012, blz. 1).


type: wikipedia

text:
Gogamukh College, established in 1981, is a general degree college situated at Gogamukh, in Dhemaji district, Assam. This college is affiliated with the Dibrugarh University.
 Departments
 Science
 Physics
 Mathematics
 Chemistry
 Botany
 Zoology
 Anthropology
 Electronics
 Arts
 Assamese
 Bodo
 English
 History
 Education
 Economics
 Philosophy
 Political Science
 Geography
 References
 External links
 http://gogamukhcollege.net/
 Universities and colleges in Assam
 Colleges affiliated to Dibrugarh University
 Educational institutions established in 1981
 1981 establishments in Assam


type: contracts

text:
 Tärkeä oikeudellinen huomautus
 |
 22007A1221(02)
 Euroopan yhteisön ja Valko-Venäjän tasavallan kirjeenvaihtona tehtävä sopimus Euroopan yhteisön ja Valko-Venäjän tasavallan tekstiilituotteiden kauppaa koskevan sopimuksen muuttamisesta
 Virallinen lehti nro L 337 , 21/12/2007 s. 0114 - 0118
 20071210Euroopan yhteisön ja Valko-Venäjän tasavallan kirjeenvaihtona tehtäväsopimusEuroopan yhteisön ja Valko-Venäjän tasavallan tekstiilituotteiden kauppaa koskevan sopimuksen muuttamisestaA. Euroopan unionin neuvoston kirjeArvoisa Herra,1. Minulla on kunnia viitata 1 päivänä huhtikuuta 1993 parafoituun Euroopan yhteisön ja Valko-Venäjän tasavallan tekstiilituotteiden kauppaa koskevaan sopimukseen, sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna ja jatkettuna 27 päivänä lokakuuta 2006 parafoidulla kirjeenvaihtona tehdyllä sopimuksella, jäljempänä "sopimus".2. Koska sopimuksen voimassaolo päättyy 31 päivänä joulukuuta 2007, Euroopan yhteisö ja Valko-Venäjän tasavalta sopivat sopimuksen 19 artiklan 1 kohdan mukaisesti sen voimassaoloajan jatkamisesta yhdellä vuodella seuraavin tarkistuksin ja edellytyksin:2.1 Muutetaan sopimuksen 19 artiklan 1 kohdan teksti seuraavasti:"Tämä sopimus tulee voimaan sitä päivää seuraavan kuukauden ensimmäisenä päivänä, jona osapuolet ovat ilmoittaneet toisilleen tätä varten tarvittavien menettelyjen saattamisesta päätökseen. Sopimusta sovelletaan 31 päivään joulukuuta 2008 asti."2.2 Korvataan liite II, jossa luetellaan Valko-Venäjän tasavallasta Euroopan yhteisöön suuntautuvaa vientiä koskevat määrälliset rajoitukset, tämän kirjeen lisäyksellä 1.2.3 Pöytäkirjassa C oleva liite, jossa esitetään Valko-Venäjän tasavallasta siellä suoritetun ulkoisen jalostuksen jälkeen Euroopan yhteisöön vietäviä tuotteita koskevat määrälliset rajoitukset, korvataan 1 päivän tammikuuta 2008 ja 31 päivän joulukuuta 2008 välisenä ajanjaksona tämän kirjeen lisäyksellä 2.2.4 Euroopan yhteisöstä peräisin olevien tekstiili- ja vaatetustuotteiden tuonnissa Valko-Venäjälle sovelletaan vuonna 2008 tulleja, jotka eivät saa ylittää 11 päivänä marraskuuta 1999 parafoidun Euroopan yhteisön ja Valko-Venäjän tasavallan kirjeenvaihtona tehdyn sopimuksen lisäyksessä 4 vahvistettuja vuoden 2003 tulleja.Jos näitä tulleja ei sovelleta, yhteisöllä on oikeus ottaa uudelleen käyttöön sopimuksen voimassaolon jäljellä olevaksi ajaksi suhteellisuusperustetta noudattaen määrällisten rajoitusten vuoden 2007 määrät sellaisina kuin ne on eritelty 27 päivänä lokakuuta 2006 parafoidussa kirjeenvaihdossa.3. Euroopan yhteisö ja Valko-Venäjä vahvistavat sopimuksensa aloittaa viimeistään kuusi kuukautta ennen tämän sopimuksen voimassaolon päättymistä neuvottelut mahdollisen uuden sopimuksen tekemiseksi.4. Jos Valko-Venäjän tasavallasta tulee Maailman kauppajärjestön (WTO) jäsen ennen sopimuksen voimassaolon päättymistä, sovelletaan WTO:n sopimuksia ja sääntöjä siitä päivästä, kun Valko-Venäjän tasavalta liittyy Maailman kauppajärjestöön.5. Olisin kiitollinen, jos voisitte vahvistaa hallituksenne hyväksyvän edellä esitetyn. Jos hallituksenne hyväksyy edellä esitetyn, tämä kirjeenvaihtona tehty sopimus tulee voimaan sitä päivää seuraavan kuukauden ensimmäisenä päivänä, jona osapuolet ovat ilmoittaneet toisilleen tätä varten tarvittavien oikeudellisten menettelyjen päätökseen saattamisesta. Siihen saakka sopimusta sovelletaan väliaikaisesti 1 päivästä tammikuuta 2008 vastavuoroisuusperiaatetta noudattaen.Vastaanottakaa, Arvoisa Herra, korkeimman kunnioitukseni vakuutus.Euroopan yhteisön puolesta20071210Lisäys 1"20071210"LIITE IIT kappaletta : tuhatta kappaletta."Valko-Venäjä | Luokka | Yksikkö | Kiintiö 1. tammikuuta 2008 alkaen |Ryhmä IA | 1 | tonnia | 1586 |2 | tonnia | 7307 |3 | tonnia | 242 |Ryhmä IB | 4 | T kappaletta | 1839 |5 | T kappaletta | 1105 |6 | T kappaletta | 1705 |7 | T kappaletta | 1377 |8 | T kappaletta | 1160 |Ryhmä IIA | 9 | tonnia | 363 |20 | tonnia | 329 |22 | tonnia | 524 |23 | tonnia | 255 |39 | tonnia | 241 |Ryhmä IIB | 12 | T paria | 5959 |13 | T kappaletta | 2651 |15 | T kappaletta | 1726 |16 | T kappaletta | 186 |21 | T kappaletta | 930 |24 | T kappaletta | 844 |26/27 | T kappaletta | 1117 |29 | T kappaletta | 468 |73 | T kappaletta | 329 |83 | tonnia | 184 |Ryhmä IIIA | 33 | tonnia | 387 |36 | tonnia | 1312 |37 | tonnia | 463 |50 | tonnia | 207 |Ryhmä IIIB | 67 | tonnia | 359 |74 | T kappaletta | 377 |90 | tonnia | 208 |Ryhmä IV | 115 | tonnia | 322 |117 | tonnia | 2543 |118 | tonnia | 471 |"20071210Lisäys 2"20071210"LIITE PÖYTÄKIRJAAN CLuokka | Yksikkö | 1. tammikuuta 2008 alkaen |4 | 1000 kpl | 6190 |5 | 1000 kpl | 8628 |6 | 1000 kpl | 11508 |7 | 1000 kpl | 8638 |8 | 1000 kpl | 2941 |12 | 1000 kpl | 5815 |13 | 1000 kpl | 911 |15 | 1000 kpl | 5044 |16 | 1000 kpl | 1027 |21 | 1000 kpl | 3356 |24 | 1000 kpl | 864 |26/27 | 1000 kpl | 4206 |29 | 1000 kpl | 1705 |73 | 1000 kpl | 6535 |83 | tonnia | 868 |74 | 1000 kpl | 1140" |"B. Valko-Venäjän tasavallan hallituksen kirjeArvoisa Herra,Minulla on kunnia ilmoittaa saaneeni ... päivätyn seuraavansisältöisen kirjeenne:"Arvoisa Herra,1. Minulla on kunnia viitata 1 päivänä huhtikuuta 1993 parafoituun Euroopan yhteisön ja Valko-Venäjän tasavallan tekstiilituotteiden kauppaa koskevaan sopimukseen, sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna ja jatkettuna 27 päivänä lokakuuta 2006 parafoidulla kirjeenvaihtona tehdyllä sopimuksella, jäljempänä "sopimus".2. Koska sopimuksen voimassaolo päättyy 31 päivänä joulukuuta 2007, Euroopan yhteisö ja Valko-Venäjän tasavalta sopivat sopimuksen 19 artiklan 1 kohdan mukaisesti sen voimassaoloajan jatkamisesta yhdellä vuodella seuraavin tarkistuksin ja edellytyksin:2.1 Muutetaan sopimuksen 19 artiklan 1 kohdan teksti seuraavasti:"Tämä sopimus tulee voimaan sitä päivää seuraavan kuukauden ensimmäisenä päivänä, jona osapuolet ovat ilmoittaneet toisilleen tätä varten tarvittavien menettelyjen saattamisesta päätökseen. Sopimusta sovelletaan 31 päivään joulukuuta 2008 asti."2.2 Korvataan liite II, jossa luetellaan Valko-Venäjän tasavallasta Euroopan yhteisöön suuntautuvaa vientiä koskevat määrälliset rajoitukset, tämän kirjeen lisäyksellä 1.2.3 Pöytäkirjassa C oleva liite, jossa esitetään Valko-Venäjän tasavallasta siellä suoritetun ulkoisen jalostuksen jälkeen Euroopan yhteisöön vietäviä tuotteita koskevat määrälliset rajoitukset, korvataan 1 päivän tammikuuta 2008 ja 31 päivän joulukuuta 2008 välisenä ajanjaksona tämän kirjeen lisäyksellä 2.2.4 Euroopan yhteisöstä peräisin olevien tekstiili- ja vaatetustuotteiden tuonnissa Valko-Venäjälle sovelletaan vuonna 2008 tulleja, jotka eivät saa ylittää 11 päivänä marraskuuta 1999 parafoidun Euroopan yhteisön ja Valko-Venäjän tasavallan kirjeenvaihtona tehdyn sopimuksen lisäyksessä 4 vahvistettuja vuoden 2003 tulleja.Jos näitä tulleja ei sovelleta, yhteisöllä on oikeus ottaa uudelleen käyttöön sopimuksen voimassaolon jäljellä olevaksi ajaksi suhteellisuusperustetta noudattaen määrällisten rajoitusten vuoden 2007 määrät sellaisina kuin ne on eritelty 27 päivänä lokakuuta 2006 parafoidussa kirjeenvaihdossa.3. Euroopan yhteisö ja Valko-Venäjä vahvistavat sopimuksensa aloittaa viimeistään kuusi kuukautta ennen tämän sopimuksen voimassaolon päättymistä neuvottelut mahdollisen uuden sopimuksen tekemiseksi.4. Jos Valko-Venäjän tasavallasta tulee Maailman kauppajärjestön (WTO) jäsen ennen sopimuksen voimassaolon päättymistä, sovelletaan WTO:n sopimuksia ja sääntöjä siitä päivästä, kun Valko-Venäjän tasavalta liittyy Maailman kauppajärjestöön.5. Olisin kiitollinen, jos voisitte vahvistaa hallituksenne hyväksyvän edellä esitetyn. Jos hallituksenne hyväksyy edellä esitetyn, tämä kirjeenvaihtona tehty sopimus tulee voimaan sitä päivää seuraavan kuukauden ensimmäisenä päivänä, jona osapuolet ovat ilmoittaneet toisilleen tätä varten tarvittavien oikeudellisten menettelyjen päätökseen saattamisesta. Siihen saakka sopimusta sovelletaan väliaikaisesti 1 päivästä tammikuuta 2008 vastavuoroisuusperiaatetta noudattaen.Vastaanottakaa, Arvoisa Herra, korkeimman kunnioitukseni vakuutus."Minulla on kunnia vahvistaa hallitukseni hyväksyvän kirjeenne sisällön.Vastaanottakaa, Arvoisa Herra, korkeimman kunnioitukseni vakuutus.Valko-Venäjän tasavallan hallituksen puolesta--------------------------------------------------


type: other

text:
Συντάχθηκε απο τον/την City Voice Team on Παρασκευή, 19 Ιουλίου 2019 09:59
 Ειδικότερα την τετραετία 2015-2018 υλοποιήθηκαν προγράμματα απασχόλησης, απόκτησης εργασιακής εμπειρίας, κατάρτισης και διατήρησης θέσεων εργασίας για 359.000 ωφελούμενους. Μέχρι σήμερα 175.000 άνεργοι έχουν συμμετάσχει σε αυτά τα προγράμματα, εκ των οποίων 13 είναι ανοιχτά και δέχονται αιτήσεις. Τρία επιπλέον προγράμματα απασχόλησης και επιχειρηματικότητας προκηρύχθηκαν εντός του 2019 για 24.000 ανέργους.
 Η κ. Καραμεσίνη σημειώνει:
 Σε αυτό το διάστημα ο ΟΑΕΔ συνέβαλε, με τα προγράμματα απασχόλησης που υλοποίησε, στη μείωση του ποσοστού ανεργίας κατά 8 ποσοστιαίες μονάδες, που έπεσε από 26% τον Μάρτιο του 2015 στο 18,1% τον Μάρτιο του 2019, και στην κατά προτεραιότητα τοποθέτηση σε θέσεις εργασίας των ανέργων με τις μεγαλύτερες δυσκολίες εργασιακής ένταξης και ανάγκες εισοδηματικής στήριξης. Παράλληλα, ο Οργανισμός υπήρξε εργαστήριο και πεδίο εφαρμογής μεγάλων δομικών αλλαγών, με απώτερο σκοπό την αναβάθμιση του ρόλου στην αγορά εργασίας ως προς την σύζευξη προσφοράς και ζήτησης εργασίας, ώστε να ανταποκρίνεται καλύτερα στις ανάγκες των ανέργων για σταθερή επαγγελματική ένταξη και των επιχειρήσεων για πρόσληψη κατάλληλου εργατικού δυναμικού. Οι αλλαγές που δρομολογήθηκαν οδηγούν στον μετασχηματισμό του από έναν γραφειοκρατικό φορέα παροχής επιδομάτων και επιχορηγήσεων σε μία σύγχρονη κοινωνική υπηρεσία απασχόλησης και συμβάλλουν στην οικοδόμηση του νέου μοντέλου κοινωνικού κράτους, που τόσο έχει ανάγκη η χώρα, αντλώντας συμπεράσματα από την εμπειρία της οικονομικής κρίσης που αφήνει πίσω της.
 Ο ΟΑΕΔ αποτελείτο «πρόσωπο» του κράτους προς τους ανέργους. Τους παρέχει επιδόματα και βοηθήματα ανεργίας, ευκαιρίες εργασίας, κυρίως μέσω προγραμμάτων απασχόλησης, και πρόσβαση σε μεγάλο φάσμα ευνοϊκών ρυθμίσεων και πρόσθετων παροχών. Δραστηριοποιείται επίσης επί σειρά δεκαετιών στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης νέων και ανέργων με δικές του εκπαιδευτικές δομές, τις οποίες ανέπτυξε και λειτουργεί από τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες και μετέπειτα (Επαγγελματικές Σχολές Μαθητείας, Ι.Ε.Κ., Κ.Ε.Κ), όπως και στον τομέα της επαγγελματικής κατάρτισης εργαζομένων, μέσω των προγραμμάτων που χρηματοδοτεί από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 ο Λογαριασμός Απασχόλησης και Επαγγελματικής Κατάρτισης (Λ.Α.Ε.Κ.), που επίσης χρηματοδοτεί τις συνδικαλιστικές οργανώσεις και τα ινστιτούτα των κοινωνικών εταίρων.
 Ηοικονομική κρίση του 2008 έθεσε σε μεγάλη δοκιμασία τον ΟΑΕΔ, που ήρθε αρχικά αντιμέτωπος με το ωστικό κύμα της ανεργίας χωρίς ηλεκτρονικές υπηρεσίες και ολοκληρωμένο πληροφοριακό σύστημα, με συνέπεια τις ουρές και την ταλαιπωρία των ανέργων στα Κέντρα Προώθησης της Απασχόλησης. Η εκτόξευση της ανεργίας στα ύψη ανάγκασε το προσωπικό των υπηρεσιών «πρώτης γραμμής» να καταβάλει υπεράνθρωπες προσπάθειες για να υποδεχθεί και να εγγράψει τους ανέργους και για να ανταποκριθεί στην εκθετική αύξηση της ζήτησης για επιδόματα. Κυρίως, όμως, η πρόσφατη οικονομική κρίση τραυμάτισε την αξιοπιστία του ΟΑΕΔ απέναντι στους ανέργους, επειδή δεν μπόρεσε να τους παρέχει επαρκή εισοδηματική στήριξη και ευκαιρίες εργασίας. Ως αποτέλεσμα κυβερνητικών επιλογών δεκαετιών, το χαμηλό ύψος του επιδόματος ανεργίας περιόριζε την αναπλήρωση των εισοδηματικών απωλειών των δικαιούχων στο ελάχιστο, ενώ οι προϋποθέσεις λήψης του επιδόματος μακροχρόνιων ανέργων απέκλειαν την πρόσβαση στη συντριπτική πλειονότητα των τελευταίων. Η κατάσταση επιδεινώθηκε κατά την περίοδο των Μνημονίων. Η μείωση από 14.2.2012 του κατώτατου μισθού κατά 22% με Π.Υ.Σ. έριξε το επίδομα ανεργίας στα 360 ευρώ, ενώ η ραγδαία επέκταση της μακροχρόνιας ανεργίας, μαζί με το ανώτατο όριο των 400 ημερήσιων επιδομάτων που τέθηκε από 1.1.2013 στην επιτρεπόμενη συνολική διάρκεια λήψης του επιδόματος ανεργίας σε μια τετραετία, περιόρισαν δραστικά τον βαθμό κάλυψης των ανέργων από επιδόματα από 37% το 2010 στο 29% το 2012 και στο 14% το 2014 (στοιχεία Ο.Α.Ε.Δ). Ταυτόχρονα, οι συνθήκες βαθιάς και παρατεταμένης ύφεσης, η οποία από το 2010 τροφοδοτήθηκε από την πολιτική λιτότητας, ακύρωσαν εκ των πραγμάτων την αποτελεσματικότητα των ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης να παράγουν νέες θέσεις εργασίας και άρα ευκαιρίες απασχόλησης των ανέργων στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας, ενώ τα μεγάλα προγράμματα του ΟΑΕΔ της περιόδου 2010-2014, που στόχευαν στη συγκράτηση της ανεργίας μέσω της επιδότησης της διατήρησης εκατοντάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας στις ιδιωτικές επιχειρήσεις, δεν αφορούσαν τους ανέργους.
 Το 2015 επιφέραμε δύο αλλαγές στο σχέδιο ριζικής αναδιοργάνωσης του Οργανισμού. Πρώτο, αναδιατυπώσαμε και περιορίσαμε σε τρεις τους στόχους και τους άξονεςδράσης του Προγράμματος «Επαναπροσδιορισμός του επιχειρησιακού μοντέλου του ΟΑΕΔ»: (α) νέο μοντέλο παροχής υπηρεσιών προς ανέργους και επιχειρήσεις, με περισσότερες και καλύτερες υπηρεσίες πληροφόρησης και συμβουλευτικής και με βελτίωση του σχεδιασμού και της υλοποίησης των ενεργητικών πολιτικών αγοράς εργασίας (β) αλλαγή του οργανωτικού και διοικητικού μοντέλου και της εργασιακής κουλτούρας, με έμφαση στη συμμετοχή των εργαζομένων (γ) επιμόρφωση-κατάρτιση του προσωπικού για την υποστήριξη των αλλαγών.
 Δεύτερο, και σημαντικότερο, συνδέσαμε την επιτυχία του Προγράμματος με την ενδυνάμωση του ΟΑΕΔ με προσλήψεις εξειδικευμένου μόνιμου προσωπικού και την τεχνολογική αναβάθμισή του. Λαμβάνοντας υπόψη την τεράστια έλλειψη σε εργασιακούς συμβούλους (1 προς 3.500 ανέργους) για να παρέχουν τις νέες υπηρεσίες εξατομικευμένης συμβουλευτικής ανέργων και εργοδοτών που προέβλεπε το νέο μοντέλο παροχής υπηρεσιών του Οργανισμού, το οποίο προετοιμάζαμε αναπτύσσοντας νέα εργαλεία, καταρτίζοντας το προσωπικό και πραγματοποιώντας οργανωτικές-θεσμικές αλλαγές, διεκδικήσαμε από την κυβέρνηση και πετύχαμε την πρόσληψη μεγάλου αριθμού μόνιμων εργασιακών συμβούλων, ώστε να αποφύγουμε την ανάθεση υπηρεσιών συμβουλευτικής και σύζευξης σε επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα, κατεύθυνση που είχε αποτυπωθεί στο αρχικό σχέδιο του Προγράμματος το 2012. Οι προσλήψεις εγκρίθηκαν από το Υπουργικό Συμβούλιο τον Ιανουάριο του 2016 και πραγματοποιήθηκαν τον Μάιο του 2019. Η ενδυνάμωση του ΟΑΕΔ περιέλαβε επίσης πρωτοβουλίες ουσιαστικής βελτίωσης του Ο.Π.Σ., που παρουσίαζε τεράστιες δυσλειτουργίες που έχουν πλέον αντιμετωπιστεί, και την μαζική προμήθεια υπολογιστών νέας γενιάς για την πλήρη τεχνολογική αναβάθμιση όλου του εξοπλισμού και την κάλυψη όλου του προσωπικού.
 Ο ΟΑΕΔ, κατά την τελευταία τετραετία, πολλαπλασίασε τον αριθμό των προγραμμάτων ενεργητικής πολιτικής απασχόλησης που απευθύνονται στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας, αύξησε τον συνολικό προϋπολογισμό και τις προκηρυχθείσες θέσεις και βελτίωσε σημαντικά τον σχεδιασμό και την υλοποίηση τους. Ωστόσο, η απορροφητικότητα αυτών των προγραμμάτων ήταν μικρή, λόγω του οικονομικού κλίματος αβεβαιότητας και στασιμότητας που επικράτησε τη διετία 2015-6, της έλλειψης ρευστότητας και της υπερχρέωσης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων καθώς και της διαθεσιμότητας ενός άφθονου χαμηλόμισθου εργατικού δυναμικού για πρόσληψη. Κατά συνέπεια, ο κύριος όγκος των νέων θέσεων εργασίας που δημιουργήθηκαν από προγράμματα απασχόλησης την τελευταία τετραετία προέρχεται από προγράμματα κοινωφελούς εργασίας και τα ειδικά προγράμματα απασχόλησης στο δημόσιο τομέα. Δεδομένου ότι οι άνεργοι υποβάλλουν αιτήσεις συμμετοχής σε αυτά και ότι οι επιτυχόντες προκύπτουν με βάση αντικειμενικά κριτήρια μοριοδότησης, η υλοποίηση των προγραμμάτων αυτών από τον ΟΑΕΔαναβάθμισε τον ρόλο και την εικόνα του ως παρόχου ευκαιριών εργασίας στους ανέργους, τις οικογένειές τους και την κοινωνία συνολικά.
 Δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο για την εισοδηματική στήριξη των ανέργων, όπου σημειώθηκαν κάποιες θεσμικές βελτιώσεις, κυρίως ως προς την πρόσβαση των πρώην αυτοαπασχολούμενων στο βοήθημα ανεργίας. Παρόλο που ο αριθμός των επιδοτούμενων ανέργων αυξήθηκε κατά 25% μεταξύ 2014 και 2018, ο βαθμός κάλυψης των ανέργων από επίδομα ανεργίας ανέβηκε από το 14% μόλις στο 16% το ίδιο διάστημα. Γι’ αυτόν το λόγο, τον Μάιο του 2018, λίγο πριν την ολοκλήρωση του τρίτου Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής, η αναθεώρηση του συστήματος επιδότησης της ανεργίας εντάχθηκε στην Εθνική Αναπτυξιακή Στρατηγική1 ως μία από τις αναγκαίες θεσμικές αλλαγές στο πεδίο της κοινωνικής προστασίας, και τον Μάιο του 2019 στην πρώτη αναθεώρησή της.2
 Ρύθμιση οφειλών για περίπου 36.000 δικαιούχους εργατικών κατοικιών στους οικισμούς του τ. Ο.Ε.Κ. καιγια περίπου 82.000 δανειολήπτες από ίδια κεφάλαια του τ. Ο.Ε.Κ.
 Ολοκλήρωση της κατασκευής έξι (6) οικισμώνεργατικών κατοικιών που είχαν ξεκινήσει από τον τ. Ο.Ε.Κ. και παράδοση στους δικαιούχους 334 νέων κατοικιών.
 Διαμόρφωση από κοινού με το Υπ. Παιδείαςτου Εθνικού Πλαισίου Ποιότητας Μαθητείας,που θεσμοθετήθηκε το 2017.
 Πρόσληψη μέσω Α.Σ.Ε.Π. (ΣΟΧ 2/2018), 86 συμβασιούχωνΙ.Δ.Ο.Χ.για κάλυψη αναγκώνπροσωπικού στους Βρεφονηπιακούς Σταθμούς του ΟΑΕΔ


jurisdiction: US

text: b'HHS/OIG, Audit - "Review of Rhode Island\'s Medicaid Nonemergency\nTransportation Costs for March 1, 2004, Through May 31, 2005," (A-01-06-00007)\nDepartment of Health and Human Services\nOffice of Inspector General -- AUDIT\n"Review\nof Rhode Island\'s Medicaid Nonemergency Transportation Costs for March 1, 2004,\nThrough May 31, 2005," (A-01-06-00007)\nMarch 20, 2008\nComplete\nText of Report is available in PDF format (1.48 mb). Copies can also be obtained by\ncontacting the Office of Public Affairs at 202-619-1343.\nEXECUTIVE SUMMARY:\nThe State agency did not claim Medicaid\nnonemergency\ntransportation (NET)\ncosts in accordance with Federal and State requirements.\nSpecifically, the State agency\xc2\x92s purchase of monthly bus passes was not cost\neffective based on beneficiaries\xc2\x92 use of medical services.\xc2\xa0 From March 2004\nthrough May 2005, bus pass recipients averaged 1.5 medical services per month\nfor months in which they received a pass.\xc2\xa0 The less costly purchase of 10-ride\nbus passes could have saved at least $9.8 million ($4.9\xc2\xa0million Federal share)\nduring our 15-month audit period.\xc2\xa0 In addition, the State agency\xc2\x92s claim\nincluded the costs of approximately 8,700 bus passes for beneficiaries of two\nnon-Medicaid State programs.\xc2\xa0 As a result, the State agency overstated its claim\nfor NET costs by $386,452 ($193,226 Federal share).\nWe recommended that the State agency (1) either refund $4.9\nmillion (Federal share) for NET costs claimed for monthly bus passes or provide\ndocumentation to show that the passes were the most cost-effective means of\nproviding NET; (2) refund $193,226 (Federal share) in unallowable NET costs\nclaimed for beneficiaries of two non-Medicaid State programs; (3) in the absence\nof documentation demonstrating that monthly bus passes were the most\ncost-effective means of providing NET to Medicaid beneficiaries, review NET\ncosts for bus passes reimbursed after our audit period and refund the excess NET\ncosts to the Federal Government; and (4) establish policies and procedures to\nensure that it complies with Federal requirements and the State plan for\nclaiming NET costs.\xc2\xa0 The State agency agreed with our second recommendation but\ndisagreed with the other recommendations.\xc2\xa0 Nothing in the State\'s response\nhas caused us to alter our recommendations.'


text:
Boreidai graikų mitologijoje – Kalaisas ir Zetas, Borėjo su Oreitija sūnus. Borėjas buvo šiaurės vėjo dievas, o Oreitija – Atėnų karalio Erichtėjo dukra. Boreidai buvo sparnuoti ir galėjo skraidyti kaip ir jų tėvas.
 Jie buvo argonautai ir suvaidino lemiamą vaidmenį gelbėjant Finėją nuo harpijų. Boreidai nuvijo harpijas, bet jų neužmušė, kadangi vaivorykštės deivė Iridė, harpijų sesuo, pažadėjo, kad jos daugiau netrukdys Finėjui. Atsidėkodamas Finėjas pasakė argonautams kaip išvengti Simplegdžių.
 Literatūra
 Apolonijus Rodijus, „Argonautika“ I, 211–233.
 Graikų mitologija


text:
 20.1.2009
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 L 14/7
 DIRECTIVE 2008/117/CE DU CONSEIL
 du 16 décembre 2008
 modifiant la directive 2006/112/CE relative au système commun de taxe sur la valeur ajoutée, afin de lutter contre la fraude fiscale liée aux opérations intracommunautaires
 LE CONSEIL DE L’UNION EUROPÉENNE,
 vu le traité instituant la Communauté européenne, et notamment son article 93,
 vu la proposition de la Commission,
 vu l’avis du Parlement européen (1),
 vu l’avis du Comité économique et social européen (2),
 considérant ce qui suit:
 (1)
 La fraude à la taxe sur la valeur ajoutée (TVA) affecte de façon significative les recettes fiscales des États membres et perturbe l’activité économique au sein du marché intérieur en créant des flux de biens non justifiés et en mettant sur le marché des biens à des prix anormalement bas.
 (2)
 Les faiblesses du régime intracommunautaire de TVA et notamment celles du système d’échange d’informations sur les livraisons de biens au sein de la Communauté, tel qu’établi par la directive 2006/112/CE du Conseil (3), sont une des causes de cette fraude. En particulier, le délai qui s’écoule entre une opération et l’échange d’informations correspondant au sein du système d’échange d’informations sur la TVA est un obstacle à l’utilisation efficace de cette information pour lutter contre la fraude.
 (3)
 Afin de lutter efficacement contre cette fraude, il est nécessaire que l’administration de l’État membre dans lequel la TVA est exigible dispose, dans un délai ne dépassant pas un mois, des informations sur les livraisons intracommunautaires de biens.
 (4)
 Pour que la vérification croisée des informations soit utile à la lutte contre la fraude, il convient de s’assurer que les opérations intracommunautaires sont déclarées, pour la même période imposable, par le fournisseur et l’acheteur ou le preneur.
 (5)
 Compte tenu de l’évolution de l’environnement et des outils de travail des opérateurs, il convient de s’assurer que ces déclarations peuvent être faites au moyen de procédures électroniques simples, afin d’en réduire au minimum la charge administrative.
 (6)
 Afin de préserver l’équilibre entre les objectifs de la Communauté en matière de lutte contre la fraude fiscale et de réduction de la charge administrative des opérateurs économiques, il y a lieu de prévoir la possibilité pour les États membres d’autoriser les opérateurs à déposer trimestriellement les états récapitulatifs relatifs aux livraisons intracommunautaires de biens, lorsque leur montant n’est pas significatif. Les États membres qui souhaitent organiser une mise en application progressive de cette possibilité devraient pouvoir, à titre transitoire, fixer ce montant à un niveau plus élevé. De même, il convient de prévoir la possibilité, pour les États membres, d’autoriser les opérateurs à déposer trimestriellement les informations relatives aux prestations intracommunautaires de services.
 (7)
 L’impact de l’accélération de l’échange d’informations sur la capacité des États membres à lutter contre la fraude à la TVA ainsi que les options devraient faire l’objet d’une évaluation par la Commission au terme d’une année d’application des nouvelles dispositions, notamment afin de déterminer s’il y a lieu de maintenir ces options.
 (8)
 Étant donné que les objectifs de l’action envisagée en matière de lutte contre la fraude à la TVA ne peuvent pas être réalisés de manière suffisante par les États membres dont l’action en la matière dépend des informations collectées par les autres États membres, et peuvent donc, en raison de l’engagement nécessaire de tous les États membres, être mieux réalisés au niveau communautaire, la Communauté peut prendre des mesures, conformément au principe de subsidiarité consacré à l’article 5 du traité. Conformément au principe de proportionnalité tel qu’énoncé audit article, la présente directive n’excède pas ce qui est nécessaire pour atteindre ces objectifs.
 (9)
 Il y a donc lieu de modifier la directive 2006/112/CE en conséquence.
 (10)
 Conformément au point 34 de l’accord interinstitutionnel «Mieux légiférer» (4), les États membres sont encouragés à établir, pour eux-mêmes et dans l’intérêt de la Communauté, leurs propres tableaux, qui illustrent, dans la mesure du possible, la concordance entre la présente directive et les mesures de transposition, et à les rendre publics,
 A ARRÊTÉ LA PRÉSENTE DIRECTIVE:
 Article premier
 La directive 2006/112/CE est modifiée comme suit:
 1)
 À l’article 64, le paragraphe 2 est remplacé par le texte suivant:
 «2. Les prestations de services pour lesquelles la taxe est due par le preneur de services en application de l’article 196, qui ont lieu de manière continue sur une période supérieure à une année et qui ne donnent pas lieu à des décomptes ou à des paiements durant cette période, sont considérées comme effectuées à l’expiration de chaque année civile, tant qu’il n’est pas mis fin à la prestation de services.
 Les États membres peuvent prévoir que, dans certains cas, autres que ceux visés au premier alinéa, les livraisons de biens et les prestations de services qui ont lieu de manière continue sur une certaine période sont considérées comme effectuées au moins à l’expiration d’un délai d’un an.»
 2)
 À l’article 66, l’alinéa suivant est ajouté:
 «Toutefois, la dérogation prévue au premier alinéa n’est pas applicable en ce qui concerne les prestations de services pour lesquelles la taxe est due par le preneur de services en application de l’article 196.»
 3)
 L’article 263 est remplacé par le texte suivant:
 «Article 263
 1. Un état récapitulatif est établi pour chaque mois de calendrier dans un délai n’excédant pas un mois et selon des procédures qui devront être déterminées par les États membres.
 1 bis. Toutefois, les États membres peuvent autoriser les assujettis, dans les conditions et limites qu’ils peuvent fixer, à déposer l’état récapitulatif pour chaque trimestre civil, dans un délai n’excédant pas un mois à partir de la fin du trimestre, lorsque le montant total trimestriel, hors TVA, des livraisons de biens visées à l’article 264, paragraphe 1, point d), et à l’article 265, paragraphe 1, point c), ne dépasse ni au titre du trimestre concerné, ni au titre d’aucun des quatre trimestres précédents, la somme de 50 000 EUR ou sa contre-valeur en monnaie nationale.
 La faculté prévue au premier alinéa cesse d’être applicable dès la fin du mois au cours duquel le montant total, hors TVA, des livraisons de biens visées à l’article 264, paragraphe 1, point d), et à l’article 265, paragraphe 1, point c), dépasse, pour le trimestre en cours, le montant de 50 000 EUR ou sa contre-valeur en monnaie nationale. Dans ce cas, un état récapitulatif est établi pour le ou les mois écoulé(s) depuis le début du trimestre, dans un délai n’excédant pas un mois.
 1 ter. Jusqu’au 31 décembre 2011, les États membres peuvent fixer le montant prévu au paragraphe 1 bis à 100 000 EUR ou sa contre-valeur en monnaie nationale.
 1 quater. Les États membres peuvent, dans les conditions et limites qu’ils peuvent fixer, autoriser les assujettis, s’agissant des prestations de services visées à l’article 264, paragraphe 1, point d), à déposer l’état récapitulatif pour chaque trimestre civil dans un délai n’excédant pas un mois à partir de la fin du trimestre.
 Les États membres peuvent notamment exiger des assujettis réalisant des livraisons de biens et des prestations de services visées à l’article 264, paragraphe 1, point d), qu’ils déposent l’état récapitulatif dans le délai résultant de l’application des paragraphes 1 à 1 ter.
 2. Les États membres autorisent et peuvent exiger que l’état récapitulatif visé au paragraphe 1 soit déposé par transfert électronique de fichier, dans les conditions qu’ils fixent.»
 4)
 À l’article 264, le paragraphe 2 est remplacé par le texte suivant:
 «2. Le montant visé au paragraphe 1, point d), est déclaré au titre de la période de dépôt établie conformément à l’article 263, paragraphes 1 à 1 quater, au cours de laquelle la taxe est devenue exigible.
 Le montant visé au paragraphe 1, point f), est déclaré au titre de la période de dépôt établie conformément à l’article 263, paragraphes 1 à 1 quater, au cours de laquelle la régularisation est notifiée à l’acquéreur.»
 5)
 À l’article 265, le paragraphe 2 est remplacé par le texte suivant:
 «2. Le montant visé au paragraphe 1, point c), est déclaré au titre de la période de dépôt établie conformément à l’article 263, paragraphes 1 à 1 ter, au cours de laquelle la taxe est devenue exigible.»
 Article 2
 Sur la base des informations fournies par les États membres, la Commission présente, au plus tard le 30 juin 2011, un rapport évaluant l’impact de l’article 263, paragraphe 1, de la directive 2006/112/CE, sur la capacité des États membres à lutter contre la fraude à la TVA liée aux livraisons de biens et prestations de services intracommunautaires ainsi que l’utilité des options prévues aux paragraphes 1 bis à 1 quater dudit article, accompagné, selon les conclusions du rapport, de propositions appropriées.
 Article 3
 1. Les États membres mettent en vigueur les dispositions législatives, réglementaires et administratives nécessaires pour se conformer à la présente directive avec effet au 1er janvier 2010. Ils communiquent immédiatement à la Commission le texte de ces dispositions ainsi qu’un tableau de correspondance entre ces dispositions et la présente directive.
 Lorsque les États membres adoptent ces dispositions, celles-ci contiennent une référence à la présente directive ou sont accompagnées d’une telle référence lors de leur publication officielle. Les modalités de cette référence sont arrêtées par les États membres.
 2. Les États membres communiquent à la Commission le texte des dispositions essentielles de droit interne qu’ils adoptent dans le domaine régi par la présente directive.
 Article 4
 La présente directive entre en vigueur le jour suivant celui de sa publication au Journal officiel de l’Union européenne.
 Article 5
 Les États membres sont destinataires de la présente directive.
 Fait à Bruxelles, le 16 décembre 2008.
 Par le Conseil
 La présidente
 R. BACHELOT-NARQUIN
 (1) Avis rendu le 4 décembre 2008 (non encore paru au Journal officiel).
 (2) Avis rendu le 22 octobre 2008 (non encore paru au Journal officiel).
 (3) JO L 347 du 11.12.2006, p. 1.
 (4) JO C 321 du 31.12.2003, p. 1.


text:
9.3.2013
 IT
 Gazzetta ufficiale dell'Unione europea
 C 71/22
 Ricorso proposto il 16 ottobre 2012 — Wojciech Gęsina Firma Handlowa Faktor B. i W. Gęsina/Commissione
 (Causa T-468/12)
 2013/C 71/35
 Lingua processuale: il polacco
 Parti
 Ricorrente: Wojciech Gęsina Firma Handlowa Faktor B. i W. Gęsina (Varsavia, Polonia) (rappresentante: H. Mackiewicz, avvocato)
 Convenuta: Commissione europea
 Conclusioni
 La ricorrente chiede che il Tribunale voglia:
 —
 Annullare il regolamento di esecuzione (UE) n. 554/2012 della Commissione, del 19 giugno 2012, relativo alla classificazione di talune merci nella nomenclatura combinata;
 —
 condannare la convenuta alle spese.
 Motivi e principali argomenti
 A sostegno del ricorso, la ricorrente deduce i seguenti motivi.
 1)
 Primo motivo, vertente sull’adozione da parte della Commissione del regolamento impugnato in violazione del regolamento (CEE) n. 2658/87 del Consiglio, del 23 luglio 1987, relativo alla nomenclatura tariffaria e statistica ed alla tariffa doganale comune, in particolare a causa dell’interpretazione errata delle note esplicative della voce NC 9505, secondo la quale se un articolo decorativo non contiene impressioni, ornamenti, simboli o iscrizioni che fanno riferimento a una festa, ciò vuol dire che non è stato né ideato né prodotto esclusivamente come oggetto per feste e non è riconosciuto come tale.
 A parere della ricorrente il contenuto della voce NC 9505 nonché delle sue note esplicative indica che per considerare un determinato articolo come un oggetto per feste esso non debba avere le specifiche impressioni, ornamenti, simboli o iscrizioni che richiamino direttamente una determinata festa.
 La questione dell’esclusiva ideazione, produzione e riconoscimento di oggetti per feste deve essere valutata alla luce della simbologia relativa a una specifica festa associata a un determinato articolo nell’ambito di uno Stato membro, dei suoi collegamenti con la tradizione e la cultura in materia di feste di tale Stato. Un articolo siffatto, essendo riconoscibile in un determinato ambito culturale come un oggetto per feste, non deve (anche se può) avere simboli, ornamenti e iscrizioni aggiuntivi che evidenziano il suo legame con una determinata festa.
 2)
 Secondo motivo, vertente sull’adozione da parte della Commissione del regolamento impugnato in violazione delle note esplicative della nomenclatura combinata delle Comunità europee della voce NC 9505 a causa della loro interpretazione errata secondo la quale se un articolo decorativo non contiene impressioni, ornamenti, simboli o iscrizioni che fanno riferimento a una festa, ciò vuol dire che non è stato né ideato né prodotto esclusivamente come oggetto per feste e non è riconosciuto come tale.
 Le note esplicative della NC indicano chiaramente che i prodotti classificati alla voce NC 9505 in base alla loro fabbricazione e al loro design (impressioni, ornamenti, simboli o iscrizioni) sono destinati ad essere utilizzati per una festa specifica. Le parole usate tra parentesi costituiscono soltanto gli esempi per determinare quale possa essere «[la] costruzione e [il] design» di un prodotto. In altre parole, la nomenclatura combinata non esclude le situazioni in cui un prodotto (in quanto tale), in un determinato ambito culturale, sia il simbolo di una festa specifica, nonostante il prodotto non contenga impressioni, ornamenti, simboli o iscrizioni
 3)
 Terzo motivo, vertente sulla violazione da parte della Commissione del principio della parità di trattamento per il fatto di aver consentito che una categoria di prodotti (fiori e piante artificiali utilizzati per feste) venga privata della qualificazione di articoli per feste a causa della mancanza di impressioni, ornamenti, simboli o iscrizioni che fanno riferimento a una festa e che ad altre categorie venga riconosciuta tale caratteristica ai sensi della voce NC 9505, nonostante il fatto che articoli siffatti non contengano tali impressioni, ornamenti, simboli o iscrizioni.
 Gli atti giuridici dell’Unione europea contengono informazioni tariffarie vincolanti, emanate dai singoli Stati membri, che indicano la classificazione nell’ambito della voce NC 9505 per gli articoli (tra cui anche fiori artificiali) che non contengono simboli, disegni né ornamenti specifici. Ciò a conferma del fatto che un articolo in sé, senza iscrizioni o ornamenti, può costituire, nell’ambito culturale di un determinato Stato dell’Unione europea, il simbolo di una festa specifica e per tale ragione è ivi riconoscibile, disegnato e prodotto come un articolo per feste.
 Né dalle note al capitolo NC 95, né dal commento alle note esplicative della NC, risulta che il prodotto, al fine di ottenere lo status di articolo per feste, deve essere percepito come tale sul territorio di tutta l’Unione europea. Un’interpretazione siffatta «dell’articolo per feste» porterebbe ad una situazione in cui solo pochi prodotti soddisfarebbero tali criteri. L’Unione europea è abitata da oltre 500 milioni di persone aventi diverse tradizioni, culture e religioni. Non solo, quindi, non esiste una comune tradizione europea in materia di feste, ma perfino l’elenco dei giorni festivi nei singoli Stati membri è differente. Infine, alcuni prodotti indicati esplicitamente alla voce 9505 sono considerati come articoli per feste solo in alcuni Stati membri e la tradizione associata agli stessi non è conosciuta o è poco popolare in altri Stati membri.


text:
 EIROPAS KOMISIJA
 Briselē, 4.8.2020
 COM(2020) 355 final
 2020/0163(CNS)
 Priekšlikums
 PADOMES LĒMUMS
 par Kanāriju salās piemērojamo AIEM nodokli
 {SWD(2020) 154 final}
 PASKAIDROJUMA RAKSTS
 1.PRIEKŠLIKUMA KONTEKSTS
 •Priekšlikuma pamatojums un mērķi
 Līguma par Eiropas Savienības darbību (LESD) noteikumi, kas ir piemērojami tālākajiem reģioniem, pie kuriem pieder Kanāriju salas, principā nepieļauj nodokļu uzlikšanas atšķirības vietējām precēm un precēm no Spānijas vai citām dalībvalstīm. Saskaņā ar LESD 349. pantu ir atļauti īpaši pasākumi attiecībā uz ES tālākajiem reģioniem, jo, kā tajā ir atzīts, pastāvīgie ierobežojumi, viens otru papildinot, nopietni kavē šo reģionu attīstību un ietekmē to ekonomisko un sociālo stāvokli.
 Priekšlikums attiecas uz Padomes lēmumu, ar ko aizstāj pašreizējo Padomes 2014. gada 12. jūnija Lēmumu Nr. 377/2014/ES
 1
 . Ar šo lēmumu, kas pieņemts, pamatojoties uz LESD 349. pantu, Spānijai līdz 2020. gada 31. decembrim ir atļauts dažām precēm, kuras ražotas Kanāriju salās, piemērot atbrīvojumus no “Arbitrio sobre las Importaciones y Entregas de Mercancías en las Islas Canarias” (turpmāk – AIEM) nodokļa vai tā samazinājumus.
 AIEM ir netiešs valsts nodoklis, ko Kanāriju salās piemēro vienā preču piegādes posmā. Konkrētie pasākumi, uz kuriem attiecas Lēmums Nr. 377/2014/ES, ievieš diferencētu nodokļu aprēķināšanu, kas ir izdevīgi dažu preču vietējai ražošanai. Šis nodokļu atvieglojums ir valsts atbalsts, ko Spānijas iestādes pašlaik īsteno saskaņā ar Vispārējās grupu atbrīvojuma regulas
 2
 reģionālā atbalsta iedaļu.
 Šā pasākuma mērķis ir kompensēt Kanāriju salu ražotājiem pastāvīgos ierobežojumus, kas saistīti ar nošķirtību, atkarību no izejvielām un energoresursiem, pienākumu veidot krājumus, vietējā tirgus nelielo apjomu un zemo eksporta līmeni. Visi minētie ierobežojumi kopā nozīmē lielākas ražošanas izmaksas un līdz ar to lielāku vietējā ražojuma preču pašizmaksu, tādējādi, neīstenojot īpašus pasākumus, vietējie ražotāji būtu mazāk konkurētspējīgi nekā ražotāji no kontinentālās Eiropas, pat ņemot vērā izmaksas par preču transportēšanu uz Kanāriju salām. Tas nozīmētu, ka būtu grūtāk saglabāt vietējo ražošanu. Īpašie pasākumi ir izstrādāti nolūkā stiprināt vietējo ražošanu, kompensējot tai radušās papildu izmaksas un tādējādi radot vienlīdzīgus konkurences apstākļus.
 Spānija 2019. gada 24. aprīlī iesniedza Komisijai lūgumu pagarināt Lēmuma Nr. 377/2014/ES piemērošanas termiņu.
 Ņemot vērā lūgumu par Lēmuma Nr. 377/2014/ES piemērošanas termiņa pagarināšanu, Eiropas Komisija sāka ārēju pētījumu, lai novērtētu pašreizējo režīmu, kā arī paredzamo ietekmi, ko rada iespējamie risinājumi, kuri attiecas uz periodu pēc 2020. gada, tai skaitā pašreizējā priekšlikuma pamatā esošais risinājums. Pamatojoties uz šo pētījumu, Komisija uzskata, ka ir pamatoti šo lūgumu izpildīt, nosakot dažus grozījumus pašreizējā režīmā.
 Tāpēc šis priekšlikums izveido tiesisko regulējumu attiecībā uz AIEM laikposmam no 2020. gada 1. janvāra līdz 2027. gada 31. decembrim, pārskatot pašreizējo kārtību ar mērķi padarīt režīmu elastīgāku un pārredzamāku.
 Ierosinātie grozījumi salīdzinājumā ar pašreizējo režīmu ir šādi.
 (a)Kritēriju pārskatīšana atbilstīgo preču identificēšanai.
 Pārskatītajā režīmā ierosina jaunu metodi, ko izmanto, lai identificētu preces, kuras atbalsta, piemērojot īpašu nodokļu režīmu. Tā vietā, lai izmantotu pašreizējo pieeju, saskaņā ar kuru katra konkrētā prece lēmumā ir skaidri identificēta (pamatojoties uz kodēšanas sistēmu, sākot no KN4 līdz TARIC10), ierosinātajā lēmumā ir norādītas tikai atbilstīgo preču kategorijas (KN4), savukārt konkrētas preces (KN8 vai augstāks) valsts iestādes ir sīki izklāstījušas savā tiesiskajā un administratīvajā regulējumā.
 Spānijas iestādes ir pieprasījušas, lai šis pasākums attiektos uz 99 harmonizētās sistēmas (HS) pozīciju
 3
 preču kategorijām saskaņā ar kombinētās nomenklatūras četrciparu kodiem. Komisija piekrīt I pielikumā iekļautajam sarakstam, jo šīs preču kategorijas atbilst atbilstības kritērijiem.
 Preces atlasa, pamatojoties uz šādiem kritērijiem:
 –pastāv vietējā ražošana un tās daļa vietējā tirgū ir vismaz 5 %;
 –pastāv ievērojama apmēra preču imports (tostarp no kontinentālās Spānijas un citām dalībvalstīm), kas varētu apdraudēt vietējās ražošanas saglabāšanu, un tā daļa vietējā tirgū ir vismaz 10 %, un
 –pastāv papildu izmaksas, kas sadārdzina vietējās ražošanas pašizmaksu salīdzinājumā ar citur ražotām precēm, tādējādi apdraudot vietējā ražojuma preču konkurētspēju.
 No tirgus daļas robežvērtībām var atkāpties pienācīgi pamatotos apstākļos, kas ietver darbietilpīgu ražošanu; ražošanu, kas citos veidos ir stratēģiski nozīmīga vietējai attīstībai; ražošana, kas pakļauta periodiskām svārstībām; ražošana, kas atrodas apgabalos, kur tai pastāv īpaši nelabvēlīgi apstākļi; veselības krīžu risināšanā nepieciešamu medicīnisko izstrādājumu un individuālo aizsardzības līdzekļu ražošanu.
 (b)Mehānismu pārskatīšanu, saskaņā ar kuriem nosaka maksimāli pieļaujamo nodokļu likmes starpību.
 Pārskatītā režīma mērķis ir vienkāršot nodokļu likmes starpības noteikšanas kārtību, pašreizējos četrus atsevišķos preču sarakstus aizstājot tikai ar vienu sarakstu un norādot vienu maksimālo atļauto robežvērtību 15 % apmērā kā maksimālo atļauto nodokļu tarifa starpību visām jaunā lēmuma I pielikumā uzskaitītajām precēm.
 Spānijas iestādes lems par to, kāda atbilstošā procentuālā daļa tiks piemērota katrai precei, un iesniegs šo informāciju Komisijai pirms jaunā Padomes lēmuma stāšanās spēkā. Tomēr par katru gadu negūtajiem ieņēmumiem būtu jāpiemēro kvantitātes ierobežojums 150 miljonu EUR apmērā, izņemot pienācīgi pamatotus gadījumus.
 Ar šo preču sarakstu un maksimāli atļauto nodokļu likmes starpību tiek īstenots LESD 349. panta mērķis — pieņemt īpašus pasākumus, lai ņemtu vērā Kanāriju salu kā ES tālākā reģiona īpatnības, vienlaikus neizkropļojot konkurenci, kas varētu ietekmēt iekšējo tirgu.
 (c)Pārskatīta pārraudzības kārtība.
 Šā priekšlikuma mērķis ir arī samazināt biežas atkārtotas novērtēšanas radīto slogu un uzlabot pārraudzības un vērtēšanas darbību lietderību un efektivitāti. Tāpēc ar to ierosina standartizētu ziņošanas struktūru, kuras pamatā ir saskaņots rādītāju kopums, kas ir kopīgs visiem ES tālākajiem reģioniem, kuri gūst labumu, ko sniedz īpaša nodokļu režīma piemērošana.
 •Atbilstība spēkā esošajiem noteikumiem konkrētajā politikas jomā
 2017. gada paziņojumā “Stiprāka un atjaunota stratēģiskā partnerība ar ES tālākajiem reģioniem”
 4
 tika norādīts, ka tālākie reģioni joprojām sastopas ar nopietnām problēmām, no kurām daudzas ir pastāvīgas. Minētajā paziņojumā ir izklāstīta Komisijas pieeja šo reģionu atbalstam, izmantojot to unikālos resursus un identificējot jaunas nozares nolūkā veicināt izaugsmi un nodarbinātību.
 Šajā saistībā šā priekšlikuma mērķis ir atbalstīt Spānijas tālāko reģionu tā resursu izmantošanā, lai veicinātu izaugsmi un nodarbinātību vietējā sektorā. Šis priekšlikums papildina attālu un salu reģionu īpašo attīstības problēmu pārvarēšanas programmu (POSEI)
 5
 , kuras mērķis ir atbalstīt primāro nozari un izejvielu ražošanu, Eiropas Jūrlietu un zivsaimniecības fondu (EJZF)
 6
 un Eiropas Reģionālās attīstības fonda (ERAF)
 7
 konkrētā papildu piešķīruma finansējumu.
 •Atbilstība pārējiem Savienības politikas virzieniem
 Priekšlikums atbilst 2015. gada vienotā tirgus stratēģijai
 8
 , saskaņā ar kuru Komisija plāno izveidot dziļāku un taisnīgāku vienoto tirgu, kas dos labumu visām ieinteresētajām personām. Viens no ierosinātā pasākuma mērķiem ir mazināt papildu izmaksas, kas rodas tālāko reģionu uzņēmumiem un kavē to pilnīgu dalību vienotajā tirgū. Ņemot vērā ierobežoto ražošanas apjomu un ierobežoto AIEM piemērošanas jomu tikai Kanāriju salās, nav sagaidāma negatīva ietekme uz vienotā tirgus netraucētu darbību.
 2.JURIDISKAIS PAMATS, SUBSIDIARITĀTE UN PROPORCIONALITĀTE
 •Juridiskais pamats
 Juridiskais pamats ir LESD 349. pants. Saskaņā ar minēto noteikumu Padome var pieņemt īpašus noteikumus ar mērķi pielāgot līgumu piemērošanu ES tālākajiem reģioniem.
 •Subsidiaritāte (neekskluzīvas kompetences gadījumā)
 Saskaņā ar LESD 349. pantu vienīgi Padomei ir pilnvaras pieņemt īpašus pasākumus, lai, ņemot vērā pastāvīgos ierobežojumus, kas ietekmē tālāko ES reģionu ekonomisko un sociālo situāciju, pielāgotu līgumu piemērošanu, arī kopējo politiku, minētajiem reģioniem. Tas attiecas arī uz atļaujām atkāpties no LESD 110. panta. Tāpēc Padomes lēmuma priekšlikums atbilst subsidiaritātes principam.
 •Proporcionalitāte
 Šis priekšlikums atbilst Līguma par Eiropas Savienību 5. panta 4. punktā noteiktajiem proporcionalitātes principiem. Ierosinātie grozījumi nepārsniedz to, kas ir nepieciešams, lai atrisinātu attiecīgās problēmas un tādējādi sasniegtu Līguma mērķus nodrošināt iekšējā tirgus pareizu un efektīvu darbību.
 •Juridiskā instrumenta izvēle
 Tiek ierosināts Padomes lēmums, ar ko aizstāj Padomes Lēmumu Nr. 377/2014/ES.
 3.EX POST IZVĒRTĒJUMU, APSPRIEŠANĀS AR IEINTERESĒTAJĀM PERSONĀM UN IETEKMES NOVĒRTĒJUMU REZULTĀTI
 •Ex post izvērtējumi / spēkā esošo tiesību aktu atbilstības pārbaude
 AIEM režīma piemērošanas joma pietiekami atbilst attiecīgo ekonomikas dalībnieku vajadzībām. AIEM īpašā režīma pamatā ir mērķis atbalstīt vietējās preces, samazinot vietējo preču konkurētspējas atšķirības salīdzinājumā ar precēm, kas ražotas ārpus salām, un kuru iemesls ir ražošanas papildu izmaksas, kas radušās to pastāvīgo ierobežojumu rezultātā, kuri skar Kanāriju salas. AIEM režīms kompensē tikai daļu no aplēstajām papildu izmaksām. Vidēji samazināto likmi piemēro aptuveni vienai ceturtdaļai papildu izmaksu, bet naudas izteiksmē kopējā kompensācija, kas noteikta, ņemot vērā kopējo nodokli, kuru piemēro importam, veido tikai 14 % no kopējām papildu izmaksām. Tādējādi, tā vietā, lai Kanāriju salās pilnībā veicinātu attīstību un izaugsmi, AIEM galvenokārt mazina vietējās rūpniecības lejupslīdi.
 Ārējā pētījuma kvantitatīvo datu analīzes rezultāti liecina, ka, nepastāvot AIEM atbalstam, vietējās ražošanas nozaru sniegums būtu bijis ievērojami sliktāks. Aptuveni trešdaļu no AIEM atbalstīto preču vērtības (aptuveni 570 miljoni EUR) teorētiski nodrošināja nodokļu likmes starpības mehānisms, kas pozitīvi ietekmēja nodarbinātību – kopš 2014. gada nozarēs, kurās piemēro AIEM režīmu, reģistrēts pieaugums par gandrīz 2000 vienībām –, un aktīvo uzņēmumu skaitu, proti, tajā pašā periodā tas ir pieaudzis par aptuveni 300 vienībām. Nav pierādījumu par ieguvumiem attiecībā uz ieguldījumu kopējo vērtību un ražošanas dažādošanu. Efektivitātes ziņā īpašā režīma piemērošanas rezultāti kopumā ir pozitīvi, un attiecība starp pasākuma “izmaksām” (negūtajiem nodokļu ieņēmumiem) un papildu vietējo ražošanu, ko tas, iespējams, veicina, ir gandrīz 1:3.
 •Apspriešanās ar ieinteresētajām personām
 Kopumā ārējā pētījumā, kas papildina pašreizējā režīma analīzi, tika aptaujātas aptuveni 120 ieinteresētās personas. Interviju programmā bija iesaistīti attiecīgie Komisijas dienesti un Spānijas pārstāvji.
 Šajā apspriešanā uzmanība tika pievērsta tam, lai nodrošinātu pienācīgu tvērumu un līdzsvaru starp attiecīgajām ieinteresētajām personām, tai skaitā gan vietējo ražošanas nozaru pārstāvjiem, t. i., īpašo režīmu izmantotājiem, gan tirdzniecības un pakalpojumu nozarēm, kuras šie režīmi tieši vai netieši ietekmē.
 •Ietekmes novērtējums
 Šīs iniciatīvas pamatā ir šādi divi secīgi pasākumi: pašreizējā režīma ex post izvērtējums un uzreiz pēc tā veikts perspektīvais novērtējums. Šāds novērtējums par to, kāda ietekme varētu būt pašreizējā režīma turpināšanai un iespējamām izmaiņām tajā, ir izklāstīts analītiskā dokumentā, kurā izvērtējums iekļauts kā pielikums. Minētais dokuments balstās uz ārēju pētījumu un dalībvalsts sniegto informāciju.
 4.IETEKME UZ BUDŽETU
 Priekšlikums neietekmē Eiropas Savienības budžetu.
 5.CITI ELEMENTI
 •Īstenošanas plāni un uzraudzīšanas, izvērtēšanas un ziņošanas kārtība
 Atkāpes īstenošanas un darbības uzraudzība būs Spānijas iestāžu un Komisijas uzdevums, tāpat kā tas bijis līdz šim.
 Spānijas iestādes tiks aicinātas līdz 2025. gada 30. septembrim iesniegt ziņojumu par laikposmu no 2019. līdz 2024. gadam. Šajā ziņojumā jāiekļauj: informācija par papildu izmaksām saistībā ar ražošanu; informācija par ekonomikas izkropļojumiem un ietekmi uz tirgu; informācija, pamatojoties uz kuru var novērtēt efektivitāti, lietderību un saskaņu ar citām ES rīcībpolitikām; kā arī informācija par tiesību aktu aktualitāti un to ES pievienoto vērtību.
 Sagatavojot ziņojumu, būtu arī jācenšas no visām attiecīgajām ieinteresētajām personām ievākt informāciju par tām radušos papildu ražošanas izmaksu un atbilstības nodrošināšanas izmaksu apmēru un attīstību, kā arī par jebkādiem tirgus izkropļojumu gadījumiem.
 Lai nodrošinātu, ka Spānijas iestāžu ievāktā informācija satur datus, kas Komisijai vajadzīgi nolūkā pieņemt uz informāciju balstītu lēmumu par shēmas derīgumu un eksistētspēju nākotnē, Komisija izstrādās īpašas norādes par iesniedzamo informāciju. Šādas norādes, ciktāl iespējams, būs tādas pašas, kā citām līdzīgām shēmām, kas attiecas uz ES tālākajiem reģioniem un ko reglamentē līdzīgi tiesību akti.
 Tādējādi Komisija varēs novērtēt, vai atkāpi pamatojošie iemesli joprojām pastāv, vai Spānijas piešķirtā fiskālā priekšrocība joprojām ir samērīga un vai ir iespējami atkāpes no nodokļu noteikumiem sistēmai alternatīvi pasākumi, ņemot vērā to starptautisko dimensiju.
 Uzraudzības ziņojuma struktūra un tajā iekļaujamie dati ir iekļauti priekšlikuma II pielikumā. Kad Spānijas iestādes iesniegs uzraudzības ziņojumu, Komisija izvērtēs diferencēto likmju radīto ietekmi un novērtēs vajadzību pēc izmaiņām.
 •Detalizēts konkrētu priekšlikuma noteikumu skaidrojums
 Šī daļa nav piemērojama, jo pantiem nav nepieciešams skaidrojums.
 2020/0163 (CNS)
 Priekšlikums
 PADOMES LĒMUMS
 par Kanāriju salās piemērojamo AIEM nodokli
 EIROPAS SAVIENĪBAS PADOME,
 ņemot vērā Līgumu par Eiropas Savienības darbību un jo īpaši tā 349. pantu,
 ņemot vērā Eiropas Komisijas priekšlikumu,
 pēc leģislatīvā akta projekta nosūtīšanas valstu parlamentiem,
 ņemot vērā Eiropas Parlamenta atzinumu
 9
 ,
 saskaņā ar īpašo likumdošanas procedūru,
 tā kā:
 (1)Ņemot vērā tālāko reģionu struktūras sociālos un ekonomiskos ierobežojumus, tai skaitā to nošķirtību, atrašanos uz salām, mazo teritoriju, sarežģīto reljefu un ekonomisko atkarību no dažām precēm, Padome atbilstoši LESD 349. pantam pieņem īpašus pasākumus, kuru mērķis it īpaši ir izstrādāt nosacījumus Līgumu, tostarp kopējās politikas, piemērošanai minētajiem reģioniem.
 (2)Tāpēc būtu jāpieņem īpaši pasākumi, lai izstrādātu nosacījumus Līgumu piemērošanai minētajos reģionos. Šādiem nosacījumiem ir jāņem vērā minēto reģionu īpatnības un grūtības, neietekmējot Kopienas tiesiskā regulējuma integritāti un saskaņu, tostarp iekšējo tirgu un kopējo politiku.
 (3)Kanāriju salu ekonomiskā atkarība no pakalpojumu nozares un it īpaši tūrisma, ko atspoguļo ar šo nozari saistītā reģiona IKP daļa, rada ievērojamus ierobežojumus. Šai nozarei Kanāriju salu ekonomikā ir ievērojami lielāka nozīme nekā ražošanas nozarei.
 (4)Arhipelāgam raksturīgā nošķirtība un atrašanās uz salām kavē personu brīvu pārvietošanos, preču un pakalpojumu brīvu apriti, un tas ir otrais lielākais ierobežojums, ar ko Kanāriju salas saskaras. Salu ģeogrāfiskais izvietojums palielina to atkarību no gaisa transporta un jūras transporta. Transports uz šīm tālajām un nošķirtajām salām, no tām un to iekšienē vēl vairāk palielina vietējo ražošanas nozaru ražošanas izmaksas. Ražošanas izmaksas ir augstākas, jo minētie transporta veidi ir mazāk efektīvi un dārgāki nekā autotransports vai dzelzceļš.
 (5)Šādas nošķirtības papildu sekas ir lielākas ražošanas izmaksas, kas rodas saistībā ar salu atkarību no importētajām izejvielām un enerģijas, nepieciešamība veidot krājumus un grūtībām, kuras ietekmē ražošanas iekārtu piegādi.
 (6)Mazais tirgus, zemais eksporta līmenis, arhipelāga ģeogrāfiskā sadrumstalotība un nepieciešamība nodrošināt daudzveidīgas, mazas ražošanas līnijas, lai apmierinātu maza tirgus vajadzības, ierobežo iespējas gūt apjomradītus ietaupījumus.
 (7)Daudzos gadījumos Kanāriju salās ir sarežģītāk vai dārgāk saņemt specializētus pakalpojumus un tehniska rakstura pakalpojumus, organizēt vadītāju un tehniskā personāla apmācību vai noslēgt apakšlīgumus vai veicināt uzņēmumu paplašināšanos ārpus reģiona tirgus. Ierobežotie izplatīšanas veidi turklāt izraisa pārmērīgu preču uzkrāšanos.
 (8)Kas attiecas uz vidi, rūpniecisko atkritumu apglabāšana un toksisko atkritumu apstrāde sadārdzina vides aizsardzības izmaksas. Minētās izmaksas ir augstākas, jo pārstrādes rūpnīcas ir tikai konkrētām precēm, un atkritumi jātransportē un jāapstrādā ārpus Kanāriju salām.
 (9)Rūpīga situācijas izpēte liecina, ka nepieciešams apmierināt Spānijas lūgumu atjaunot atļauju piemērot nodokli attiecībā uz to preču sarakstu, kurām var atļaut piešķirt vietējām precēm paredzētus atbrīvojumus no nodokļa.
 (10)AIEM ir nodoklis, kas paredzēts Kanāriju salu rūpnieciskās ražošanas nozaru neatkarīgai attīstībai un salu ekonomikas dažādošanai.
 (11)Ar Padomes 2002. gada 20. jūnija Lēmumu 2002/546/EK, kas pieņemts, pamatojoties uz EK Līguma 299. pantu, Spānijai sākotnēji atļāva līdz 2011. gada 31. decembrim dažām precēm, kuras ražo Kanāriju salās, piemērot atbrīvojumus no nodokļa, kas pazīstams kā “Arbitrio sobre las Importaciones y Entregas de Mercancías en las Islas Canarias” (turpmāk – AIEM), vai tā samazinājumus. Minētā lēmuma pielikumā ir sniegts saraksts ar precēm, kurām drīkst piemērot atbrīvojumus no nodokļa vai tā samazinājumus. Vietējā ražojuma un pārējām precēm piemērojamā nodokļa likmes starpība atkarībā no preču veida nedrīkst pārsniegt attiecīgi 5, 15 vai 25 procentpunktus.
 (12)Padomes 2011. gada 19. decembra Lēmums Nr. 895/2011/ES grozīja Lēmumu 2002/546/EK, pagarinot tā piemērošanas termiņu līdz 2013. gada 31. decembrim.
 (13)Padomes 2013. gada 17. decembra Lēmums Nr. 1413/2013/ES grozīja Lēmumu 2002/546/EK, pagarinot tā piemērošanas termiņu līdz 2014. gada 30. jūnijam.
 (14)Padomes 2014. gada 12. jūnija Lēmums Nr. 377/2014/ES atļāva Spānijai līdz 2020. gada 31. decembrim piemērot atbrīvojumus no AIEM nodokļa vai tā samazinājumus dažām precēm, kuras ražo Kanāriju salās. Minētā lēmuma pielikumā ir sniegts to preču saraksts, kurām var piemērot nodokļa atbrīvojumus vai samazinājumus.
 (15)Maksimālā diferencētā likme, ko var piemērot attiecīgajām rūpniecības precēm, ir 15 %. Ievērojot subsidiaritātes principu, Spānijas iestādes lems par atbilstošiem katrai precei piemērojamajiem procentpunktiem. Atļautā nodokļu likmes starpība nedrīkstētu pārsniegt pamatotās papildu izmaksas. Tomēr šī fiskālā priekšrocība, izņemot pienācīgi pamatotus gadījumus, būtu jāpiemēro, nepārsniedzot 150 miljonus EUR gadā.
 (16)Ievērojot subsidiaritātes principu un lai nodrošinātu elastību, Spānijas iestādes var noteikt citas preces un grozīt tām atļauto nodokļa likmes starpību, lai atspoguļotu to papildu izmaksu faktisko līmeni, kas rodas, ražojot šādas preces Kanāriju salās. Šajā sakarībā Spānijas iestādēm vajadzētu būt iespējai piemērot zemākas diferencētās likmes un vajadzības gadījumā noteikt minimālu nodokli konkrētām precēm, ja vien visi grozījumi atbilst LESD 349. pantā noteiktajiem mērķiem. Visu preču saraksta grozījumu pamatā jābūt šādiem atbilstības kritērijiem: pastāv vietējā ražošana un tās daļa vietējā tirgū ir vismaz 5 %; pastāv ievērojama apmēra preču imports (tostarp no kontinentālās Spānijas un citām dalībvalstīm), kas varētu apdraudēt vietējās ražošanas saglabāšanu, un tā daļa vietējā tirgū ir vismaz 10 %, pastāv papildu izmaksas, kas sadārdzina vietējās ražošanas pašizmaksu salīdzinājumā ar citur ražotām precēm, tādējādi apdraudot vietējā ražojuma preču konkurētspēju.
 (17)No tirgus daļas robežvērtībām var atkāpties pienācīgi pamatotos apstākļos, kas ietver: darbietilpīgu ražošanu; ražošanu, kas citos veidos ir stratēģiski nozīmīga vietējai attīstībai; ražošanu, kas pakļauta periodiskām svārstībām; ražošanu, kas atrodas apgabalos, kur tai pastāv īpaši nelabvēlīgi apstākļi; veselības krīžu risināšanā nepieciešamu medicīnisko izstrādājumu un individuālo aizsardzības līdzekļu ražošanu. Spānijas iestādēm vajadzētu būt iespējai grozīt preču sarakstu un tām atļauto nodokļu likmes starpību, ja grozījumi atbilst LESD 349. pantā noteiktajiem mērķiem.
 (18)Mērķi — veicināt Kanāriju salu sociālekonomisko attīstību — valsts līmenī atspoguļo nodokļa mērķis un tā radīto ieņēmumu sadale. Ir juridiski saistoši iekļaut šā nodokļa radītos ieņēmumus Kanāriju salu ekonomikas un nodokļu sistēmas resursos un to izmantot ekonomiskās un sociālās attīstības stratēģijai, kas ietver vietējās saimnieciskās darbības atbalstīšanu.
 (19)Atbrīvojumi no AIEM nodokļa vai tā samazinājumi būtu jāpiemēro septiņus gadus. Lai Komisija varētu novērtēt, vai joprojām tiek izpildīti nosacījumi, kas pamato atļaujas piešķiršanu, Spānijai līdz 2025. gada 30. septembrim būtu jāiesniedz Komisijai uzraudzības ziņojums.
 (20)Šis lēmums neskar iespējamo LESD 107. un 108. panta piemērošanu,
 IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU.
 1. pants
 1. Atkāpjoties no Līguma par Eiropas Savienības darbību 28., 30. un 110. panta, Spānijas iestādēm ir atļauts līdz 2027. gada 31. decembrim attiecībā uz precēm, kas ietilpst I pielikumā uzskaitītajām kategorijām un kas ir ražotas Kanāriju salās, noteikt pilnīgu atbrīvojumu no nodokļa, kurš pazīstams kā “Arbitrio sobre las Importaciones y Entregas de Mercancías en las Islas Canarias” (AIEM), vai šāda nodokļa daļēju samazinājumu. Šādiem atbrīvojumiem jābūt daļai no ekonomiskās un sociālās attīstības stratēģijas Kanāriju salām un jāpalīdz veicināt vietējā saimnieciskā darbība.
 2. Šā panta 1. punktā minēto kopējo atbrīvojumu vai samazinājumu piemērošana nerada atšķirības, kas pārsniedz 15 % precēm, kuras ietilpst I pielikumā uzskaitītajās kategorijās.
 Spānija nodrošina, ka precēm piemērotie atbrīvojumi vai samazinājumi nepārsniedz procentpunktus, kas strikti nepieciešami, lai saglabātu, veicinātu un attīstītu vietējo saimniecisko darbību. Atļautā nodokļu likmes starpība nepārsniedz pamatotās papildu izmaksas.
 3. Šo fiskālo priekšrocību, izņemot pienācīgi pamatotus gadījumus, piemēro, nepārsniedzot 150 miljonus EUR gadā.
 2. pants
 Šā lēmuma 1. panta 1. punktā minētās preces atlasa, ņemot vērā šādus kritērijus:
 a) pastāv vietējā ražošana un tās daļa vietējā tirgū ir vismaz 5 %;
 b) pastāv ievērojama apmēra preču imports (tostarp no kontinentālās Spānijas un citām dalībvalstīm), kas varētu apdraudēt vietējās ražošanas saglabāšanu, un tā daļa vietējā tirgū ir vismaz 10 %;
 c) pastāv papildu izmaksas, kas sadārdzina vietējās ražošanas izmaksas salīdzinājumā ar citur ražotām precēm, tādējādi apdraudot vietējā ražojuma preču konkurētspēju.
 No a) un b) punktā minētajiem tirgus daļas robežvērtībām var atkāpties pienācīgi pamatotos apstākļos, kas ietver:
 i) darbietilpīgu ražošanu;
 ii) vietējai attīstībai stratēģiski nozīmīgu ražošanu;
 iii) ražošanu, kas pakļauta periodiskām svārstībām;
 iv) ražošanu, kas atrodas apgabalos, kur tai pastāv īpaši nelabvēlīgi apstākļi;
 v) veselības krīžu risināšanā nepieciešamu medicīnisko izstrādājumu un individuālo aizsardzības līdzekļu ražošanu.
 3. pants
 Spānijas iestādes līdz 2021. gada 1. janvārim paziņo Komisijai to preču sākotnējo sarakstu, kurām piemēro atbrīvojumus vai samazinājumus. Minētās preces ietilpst šā lēmuma I pielikumā noteiktajās preču kategorijās. Spānijas iestādes var veikt grozījumus šajā preču sarakstā ar nosacījumu, ka Komisijai tiek paziņota visa attiecīgā informācija.
 4. pants
 Spānija vēlākais līdz 2025. gada 30. septembrim iesniedz Komisijai ziņojumu, lai tā varētu novērtēt, vai joprojām tiek izpildīti nosacījumi, kas pamato šā lēmuma 1. pantā noteiktās atļaujas piešķiršanu. Ziņojumā iekļauj II pielikumā prasīto informāciju.
 5. pants
 Šo lēmumu piemēro no 2021. gada 1. janvāra.
 6. pants
 Šis lēmums ir adresēts Spānijas Karalistei.
 Briselē,
 Padomes vārdā –
 priekšsēdētājs
 (1)
 Padomes Lēmums Nr. 377/2014/ES (2014. gada 12. jūnijs) par Kanāriju salās piemērojamo AIEM nodokli (OV L 182, 21.6.2014., 4. lpp.).
 (2)
 VGAR (Komisijas Regula (ES) Nr. 651/2014 (2014. gada 17. jūnijs ), ar ko noteiktas atbalsta kategorijas atzīst par saderīgām ar iekšējo tirgu, piemērojot Līguma 107. un 108. pantu) ir ES juridiskais pamats, pamatojoties uz kuru ir atļauta AIEM valsts atbalsta shēmas izmantošana saskaņā ar ES noteikumiem.
 (3)
 Kombinētā nomenklatūra (KN) ir preču klasifikācijas rīks, ko izmanto kopējā muitas tarifa sistēmā un ko reglamentē Padomes Regula (EEK) Nr. 2658/87 par tarifu un statistikas nomenklatūru un kopējo muitas tarifu. Tās pamatā ir harmonizētās sistēmas (HS) nomenklatūra, ko uztur Pasaules Muitas organizācija (PMO). Tajā esošās klasifikācijas pozīcijas sastāv no četriem cipariem.
 (4)
 COM(2017) 623 final.
 (5)
 Eiropas Parlamenta un Padomes Regula (ES) Nr. 228/2013 (2013. gada 13. marts).
 (6)
 Eiropas Parlamenta un Padomes Regula (ES) Nr. 508/2014 (2014. gada 15. maijs) par Eiropas Jūrlietu un zivsaimniecības fondu.
 (7)
 Eiropas Parlamenta un Padomes Regula (ES) Nr. 1303/2013 (2013. gada 17. decembris), ar ko paredz kopīgus noteikumus par Eiropas Reģionālās attīstības fondu, Eiropas Sociālo fondu, Kohēzijas fondu, Eiropas Lauksaimniecības fondu lauku attīstībai un Eiropas Jūrlietu un zivsaimniecības fondu un vispārīgus noteikumus par Eiropas Reģionālās attīstības fondu, Eiropas Sociālo fondu, Kohēzijas fondu un Eiropas Jūrlietu un zivsaimniecības fondu
 (8)
 Komisijas paziņojums Eiropas Parlamentam, Padomei, Eiropas
 Ekonomikas un sociālo lietu komitejai un Reģionu komitejai “Vienotā tirgus pilnīgošana – plašākas
 iespējas cilvēkiem un uzņēmējdarbībai” (COM(2015) 550 final), 4. lpp.
 (9)
 OV C [...], [...], [...]. lpp.
 ---documentbreak---
 EIROPAS KOMISIJA
 Briselē, 4.8.2020
 COM(2020) 355 final
 PIELIKUMI
 dokumentam
 Priekšlikums Padomes Lēmumam
 par Kanāriju salās piemērojamo AIEM nodokli
 {SWD(2020) 154 final}
 I PIELIKUMS
 Saraksts ar precēm, kas minētas 1. panta 1. punktā saskaņā ar harmonizētās sistēmas pozīcijās norādīto preču kategorijām
 Lauksaimniecība, lopkopība, mežsaimniecība un zivsaimniecība
 0203
 0204
 0207
 0407
 0603
 0701
 0703
 0706
 0708
 0810
 Ieguves rūpniecība un karjeru izstrāde
 2516
 6801
 6802
 6810
 Būvmateriāli
 2523
 3816
 3824
 6809
 7006
 7007
 7008
 7009
 7010
 Ķīmiskas vielas
 2804
 2807
 2811
 2828
 2853
 3102
 3105
 3208
 3209
 3212
 3213
 3214
 3304
 3401
 3402
 3406
 3814
 3917
 3920
 3923
 3925
 4012
 Metālapstrādes rūpniecība
 7308
 7309
 7604
 7608
 7610
 8415
 8424
 8907
 9403
 9404
 9406
 Pārtikas produktu un dzērienu ražošanas nozare
 0210
 0305
 0403
 0406
 0901
 1101
 1102
 1601
 1602
 1702
 1704
 1806
 1901 1902
 1904
 1905
 2002
 2005
 2006
 2007
 2008
 2009
 2103
 2105
 2106
 2201
 2202
 2203
 2204
 2208
 2309
 Tabaka
 2402
 Tekstilizstrādājumi, ādas izstrādājumi un apavi
 6109
 6112
 Papīrs
 4808
 4811
 4818
 4819
 4821
 4823
 Poligrāfija
 4909
 4910
 4911
 II PIELIKUMS
 Informācija, kas iekļaujama 4. pantā minētajā uzraudzības ziņojumā
 1. Aplēstās papildu izmaksas. Spānijas iestādes nosūta kopsavilkuma ziņojumu, tajā iekļaujot pietiekamus datus, lai novērtētu, vai pastāv papildu izmaksas, kas sadārdzina vietējās ražošanas pašizmaksu salīdzinājumā ar citur ražotajām precēm. Kopsavilkuma ziņojumā sniegtā informācija ietver vismaz šādu informāciju, ja šāda informācija ir pieejama, proti: resursu izmaksas, pārmērīgu preču krājumu izmaksas, iekārtu izmaksas, papildu darbaspēka izmaksas un finanšu izmaksas. Šie dati jāiesniedz, sniedzot norādi vismaz uz harmonizētās sistēmas pozīciju preču kategoriju saskaņā ar kombinētās nomenklatūras četrciparu kodiem.
 Šajā ziņojumā iekļauj sīki izstrādātu ad hoc pētījumu rezultātu kopsavilkumu par papildu izmaksām, un šādus pētījumus Spānija periodiski veic arī turpmāk.
 2. Citas subsīdijas. Spānijas iestādes nosūta sarakstu, tajā norādot visus pārējos palīdzības un atbalsta pasākumus, kas paredzēti ar Kanāriju salu attālākā reģiona statusu saistīto ekonomikas dalībnieku darbības papildu izmaksu segšanai.
 3. Ietekme uz valsts budžetu. Spānijas iestādes aizpilda 1. tabulu, norādot aplēsto kopējo nodokļa summu (EUR), kas ir iekasēta vai nav iekasēta saskaņā ar AIEM režīmu.
 1. tabula.
 Gads*
 2019
 2020
 2021
 2022
 2023
 2024
 Piezīmes**
 Negūtie nodokļu ieņēmumi
 Nodokļu ieņēmumi – imports
 Nodokļu ieņēmumi – vietējā ražošana
 Piezīmes par tabulu.
 (1)“Negūtie nodokļu ieņēmumi”: kopējā nodokļa summa (EUR), kas nav iekasēta vietējām precēm piemēroto atšķirīgo nodokļa likmju dēļ (samazinājumi/atbrīvojumi). Preču līmenī to aprēķina, reizinot vietējā tirgū pārdoto preču vērtību (t. i., atskaitot eksportu) ar piemēroto nodokļa starpību. Pēc tam rādītāju aprēķina, summējot preču līmenī iegūtās aplēses.
 (2)“Nodokļu ieņēmumi – imports”: kopējā nodokļu ieņēmumu summa (EUR) no importētām precēm, kurām uzliek nodokli.
 (3)“Nodokļu ieņēmumi – vietējā ražošana”: kopējā nodokļu ieņēmumu summa (EUR) no vietējām precēm, kurām uzliek nodokli.
 (4)(*) Informācija var nebūt pieejama par visiem norādītajiem gadiem.
 (5)(**) Sniedziet, jūsuprāt, būtiskus komentārus un skaidrojumus.
 4. Ietekme uz vispārējo ekonomikas sniegumu. Spānijas iestādes aizpilda 2. tabulu, sniedzot visus datus, kas pierāda nodokļu samazinājuma ietekmi uz reģiona sociālekonomisko attīstību. Tabulā iekļaujamie rādītāji attiecas uz atbalstīto nozaru darbības rezultātiem salīdzinājumā ar vispārējo ekonomikas sniegumu reģionā. Ja daži rādītāji nav pieejami, iekļauj alternatīvus ziņošanas datus par reģiona sociālekonomisko sniegumu.
 2. tabula.
 Gads*
 2019
 2020
 2021
 2022
 2023
 2024
 Piezīmes**
 Reģionālā bruto pievienotā vērtība
 -Atbalstītajās nozarēs
 Vispārējā nodarbinātība reģionā
 -Atbalstītajās nozarēs
 Aktīvo uzņēmumu skaits
 -Atbalstītajās nozarēs
 Cenu līmeņa indekss – kontinentālā Spānija
 Cenu līmeņa indekss – reģions
 Piezīmes par tabulu.
 (1) “Atbalstītās nozares”: ekonomikas nozares (saskaņā ar NACE vai tamlīdzīgu definīciju), kurās ražošana lielā mērā (pēc ražošanas apjoma) gūst labumu no nodokļa samazinājuma/atbrīvojumiem.
 (2)(*) Informācija var nebūt pieejama par visiem norādītajiem gadiem.
 (3)(**) Sniedziet, jūsuprāt, būtiskus komentārus un skaidrojumus.
 5. Režīma specifikācijas. Spānijas iestādes aizpilda 3. un 4. tabulu par katru preci (attiecīgi KN4, KN6, KN8 vai TARIC10) un pa gadiem (no 2019. līdz 2024. gadam). Sarakstā ir iekļautas tikai tās preces, kurām piemēro diferencētas nodokļa likmes.
 3. tabula. Preču un piemēroto likmju identificēšana
 Atbalstītās preces – KN kods (4, 6, 8 vai 10 cipari)
 Gads
 Apstiprinātā KN4 kategorija
 Koda specifikācijas
 Ārējā ražojuma preču nodokļa likme
 Iekšējā ražojuma preču nodokļa likme
 Piemērotā nodokļa starpība
 Piezīmes**
 2019
 2020
 2021
 2022
 2023
 Piezīmes par tabulu.
 (1)“Apstiprinātā KN4 kategorija”: KN4 kategorija, kas apstiprināta ar šo lēmumu.
 (2)“Koda specifikācija”: ja atšķirīgu nodokļa režīmu attiecina uz citiem kodiem, kas sastāv no 10 cipariem, vai pamato uz citām KN/TARIC definīcijas ad hoc specifikācijām.
 (3)“Ārējā ražojuma preču nodokļa likme”: importam piemērotā nodokļa likme.
 (4)“Iekšējā ražojuma preču nodokļa likme”: vietējā ražojuma precēm piemērotā nodokļa likme.
 (5)“Piemērotā nodokļa starpība”: starpība starp ārējā un iekšējā ražojuma preču nodokļa likmi.
 (6) (**) Sniedziet, jūsuprāt, būtiskus komentārus un skaidrojumus.
 4. tabula. Atbalstīto preču tirgus daļa
 Atbalstītās preces – KN kods (4, 6, 8 vai 10 cipari)*
 Gads
 Apjoms
 Vērtība (EUR)
 Piezīmes**
 Vietējā ražojuma preces
 Vienība
 Imports
 Tirgus daļa**
 Vietējā ražojuma preces
 Imports
 Tirgus daļa**
 2019
 2020
 2021
 2022
 2023
 Piezīmes par tabulu.
 (1)(*) Lai būtu iespējams salīdzināt datus, pirmajai slejai vajadzētu būt identiskai ar iepriekšējo tabulu.
 (2)“Apjoms”: slejā “vienība” norādiet mērvienību (tonnas, hl, gabali utt.).
 (3)“Vērtība”: attiecībā uz importu tai jāsakrīt ar summu, kurai uzliek nodokli.
 (4)(**) “Tirgus daļa”: tirgus daļu aprēķina, atņemot vietējo preču eksportu.
 (5)(**) Sniedziet, jūsuprāt, būtiskus komentārus un skaidrojumus.
 6. Pārkāpumi. Spānijas iestādes sniedz informāciju par jebkādām ar atļaujas piemērošanu saistītām administratīvo pārkāpumu izmeklēšanām, jo īpaši attiecībā uz izvairīšanos no nodokļu maksāšanas vai kontrabandu. Tās sniedz detalizētu informāciju, kas ietver informāciju vismaz par lietas būtību, vērtību un laikposmu.
 7. Sūdzības. Spānijas iestādes sniedz informāciju par to, vai vietējās, reģionālās vai valsts iestādes no atbalsta saņēmējiem vai no personām, kas nav atbalsta saņēmēji, ir saņēmušas sūdzības saistībā ar atļaujas piemērošanu.