type: wikipedia

text:
Jean-Marc Cozic est un acteur français né le .
 Biographie
 Après avoir suivi les cours Viriot, il joue au théâtre avec la Compagnie Arts Libres notamment dans Le Jeu de Melchior (1984) de Patrick Deslandes et L'Ecrivain Martin (1984) de Marc Deslandes où il tient le rôle-titre.
 Parallèlement, il tourne beaucoup de spots publicitaires : Vogica (1983), Nikon (1989), Le Parfait (1989), Chevignon (1989)...
 Afin ne pas être catalogué, il s'éloigne volontairement du métier pour reprendre sa carrière à l'aube des années 2000. Il suit les cours de théâtre du Centre 6 et est assistant metteur en scène de Ragotte (2001), adapté et joué par Hélène Hily.
 Il fait partie de la Compagnie du Singe Savant et joue Othello (2004) mis en scène par Frédéric Choffel.
 Filmographie
 Cinéma
 Longs métrages
 1980 : Sylvain de Pierre Jouvet (Le jeune homme blond)
 1989 : I Want to Go Home d'Alain Resnais (Tintin)
 2005 : Ma saison super 8, d'Alessandro Avellis (Le commissaire)
 Courts-métrages
 1984 : Les Bonnes Copines de Jean-Michel Guillemin (Alain)
 1991 : Steak barbare de Jean-Walter Muller (Ravino)
 2004 : Peine perdue de Perrine Capron (Philippe Duvernet, rôle principal)
 2005 : Belle Gueule et bien payée de Patrice Evaert (Roger Latour)
 2005 : Electric Chair de Julia-Marie Bastard (Le faux aveugle)
 2006 : Séculaire et Séduisante de Hervé Raffier (Le condamné à mort, rôle principal)
 2006 : Le Marchand de mouettes de Vincent Vernerie (Brieuc)
 2006 : Insane de Kevin Lecomte (Le violeur)
 2007 : Pile et Face de John Hadjes (Gérard, rôle principal)
 2007 : Le Jardin des imbéciles de Vincent Vernerie (Grand Frère, rôle principal)
 Télévision
 Documentaire
 2009 : Louis XV, le Soleil noir de Thierry Binisti (Le duc de Bourbon)
 Clips vidéo
 1989 : Alors regarde de Gérard Sterin
 1992 : Love in motion de Jean Achache
 Publicités
 2005 : Nosferatu/Chocolat Lindt de Laure Plaindoux
 2004 : Nouvelles Frontières
 2001 : Citefute.com
 1991 : Le Loto de Gérard Jugnot
 1989 : Le Parfait de Jérôme Boivin
 1989 : Nikon de Patrice Leconte etc
 Sources
 Cinefiches
 Les Gens du Cinema
 Le Jardin des imbéciles sur dailymotion.com
 Insane sur Myspace
 Alors Regarde
 Acteur français de cinéma
 Naissance en octobre 1965


text:
Drosele (no — 'samazināt, kavēt') ir induktivitātes spole, kas paredzēta maiņstrāvas atdalīšanai no līdzstrāvas elektriskajās ķēdēs, pamatojoties uz droseles, kā jebkuras induktivitātes spoles, lielu pretestību maiņstrāvai un nebūtisku līdzstrāvai.
 Droseles iedala zemfrekvences un augstfrekvences droselēs. Zemfrekvences droseles paredzētas sprieguma pulsāciju filtrēšanai līdzstrāvas barošanas avotos, tām mēdz būt liela induktivitāte, lieli izmēri un feromagnētiska materiāla serde.
 Augstfrekvences droseles bieži lieto elektromagnētisko traucējumu novēršanai barošanas ķēdēs. Tām ir ferīta serdes vai arī vispār nav serdes. Dažkārt šādas droseles mēdz uztīt uz rezistoriem.
 Skatīt arī
 Elektromagnēts
 Rezistors
 Elektronikas komponentes
 sv:Spole#Drosslar


text:
 Događaji
 Pir epirski se vraća iz Egipta gdje je bio talac. Ponovo preuzima vladavinu, a Ptolomej I. mu daje za ženu egipatsku princezu Berenike.
 Nakon (travanj/svibanj) smrti makedonskog kralja Kasandra, tamo dolazi do dugotrajnih borbi oko njegovog nasljeđa. Prvo vlada njegov sin Filip koji umire već nakon 4 mjeseca. Tada prijestolje zajednički nasljeđuju njegova braća Aleksandar V. i Antipater II.
 U Trećem samnitskom ratu Rimljani izvojevali dvije važne pobjede protiv Samnićana. Nakon sistematskog pustošenja Rimljana, Samnićani pokušavaju premjestiti težište rata na sjever, gdje se ujedinjuju s Etruščanima.
 Rođenja
 Smrti
 Travanj/svibanj – Kasandar, dijadoški kralj Makedonije (* oko 350. pr. Kr.)


type: other

text:
Vigencia desde 29 de Julio de 2001. Revisión vigente desde 29 de Julio de 2001
 Artículo 7 Medidas preventivas generales
 Artículo 8 Medidas preventivas en centros sanitarios
 Artículo 12 Tratamiento de instalaciones y corrección de defectos estructurales
 Artículo 13 Acciones posteriores al tratamiento de las instalaciones
 Artículo 14 Sustancias y preparados químicos para el tratamiento de las instalaciones
 Disposición transitoria primera Notificación
 Disposición transitoria segunda Adecuación de las instalaciones
 Disposición transitoria tercera Inscripción en el Registro de Establecimientos y Servicios Plaguicidas
 ANEXO 3 . Mantenimiento de sistemas de agua sanitaria caliente y agua fría de consumo humano
 ANEXO 4 . Mantenimiento de torres de refrigeración y dispositivos análogos
 ANEXO 5 . Mantenimiento de bañeras de hidromasaje y piscinas climatizadas con movimiento de agua de uso colectivo
 ANEXO 6 . Recogida de muestras ambientales para aislamiento de legionella
 R.D. 909/2001, 27 julio, derogado por la disposición derogatoria única del R.D. 865/2003, de 4 de julio, por el que se establecen los criterios higiénico-sanitarios para la prevención y control de la legionelosis («B.O.E.» 18 julio), el 19 de julio de 2003.
 La legionelosis es una enfermedad bacteriana de origen ambiental que suele presentar dos formas clínicas diferenciadas: la infección pulmonar o «Enfermedad del legionario», que se caracteriza por neumonía con fiebre alta y la forma no neumónica conocida como «Fiebre de Pontiac» que se manifiesta como un síndrome febril agudo y de pronóstico leve.
 La legionella es una bacteria ambiental capaz de sobrevivir en un amplio intervalo de condiciones físico-químicas, multiplicándose entre 20 oC y 45 oC, destruyéndose a 70 oC. Su temperatura óptima de crecimiento es 35-37 oC. Su nicho ecológico natural son las aguas superficiales, como lagos, ríos, estanques, formando parte de su flora bacteriana. Desde estos reservorios naturales la bacteria puede colonizar los sistemas de abastecimiento de las ciudades y, a través de la red de distribución de agua, se incorpora a los sistemas de agua sanitaria (fría o caliente) u otros sistemas que requieren agua para su funcionamiento como las torres de refrigeración. En algunas ocasiones, en estas instalaciones, mal diseñadas, sin mantenimiento o con un mantenimiento inadecuado, se favorece el estancamiento del agua, el acúmulo de productos nutrientes de la bacteria, como lodos, materia orgánica, materias de corrosión y amebas, formando una biocapa. La presencia de esta biocapa, junto a una temperatura propicia explica la multiplicación de legionella hasta concentraciones infectantes para el ser humano. Si existe en la instalación un mecanismo productor de aerosoles la bacteria puede dispersarse al aire. Las gotas de agua que contienen la bacteria pueden permanecer suspendidas en el aire y penetrar por inhalación en el aparato respiratorio.
 El presente Real Decreto, que tiene el carácter de norma básica, se dicta al amparo de lo dispuesto en el artículo 149.1 16.a de la Constitución, asimismo, en aplicación con lo dispuesto en los artículos 18, apartados 6 y 11; 19; 24; 25; 26; 40, apartados 1, 2, 12 y 13; así como 42, apartado 3, de la Ley 14/1986, de 25 de abril, General de Sanidad.
 b) El Real Decreto 1751/1998, de 31 de julio, por el que se aprueba el Reglamento de Instalaciones Térmicas en los Edificios (RITE) y sus instrucciones técnicas complementarias (ITE) que establece las condiciones que deben cumplir las instalaciones térmicas de los edificios (calefacción, climatización y agua caliente sanitaria)
 1.o La red interna de agua potable deberá garantizar la total estanqueidad, aislamiento y la correcta circulación del agua, evitando el estancamiento de la misma.
 2.o La temperatura del agua en el circuito de agua fría ha de ser inferior a 20 oC, para lo cual las tuberías estarán suficientemente alejadas de las del agua caliente.
 3.o La temperatura del agua en el circuito de agua caliente no ha de ser inferior a 50 oC en el punto más alejado del circuito o en la tubería de retorno al acumulador. La instalación permitirá que el agua alcance una temperatura de 70 oC.
 4.o Se facilitará la accesibilidad de los equipos para su limpieza, desinfección y toma de muestras.
 5.o Se utilizarán materiales susceptibles de ser desinfectados, evitando aquellos que favorezcan el crecimiento de microorganismos.
 1.o Estarán ubicados de manera que se reduzca al mínimo el riesgo de exposición de las personas a los aerosoles. A este efecto se deberán ubicar en lugares alejados de las personas, protegiendo tomas de aire acondicionado y ventanas.
 2.o Los materiales han de resistir la acción agresiva del agua y del cloro u otros desinfectantes, con el fin de evitar los fenómenos de corrosión. Se evitarán los materiales que favorecen el desarrollo de bacterias y hongos como el cuero, madera, fibrocemento, hormigón o los derivados de celulosa.
 3.o El diseño del sistema deberá hacerse de manera que todos los equipos y aparatos sean fácilmente accesibles para su inspección, limpieza, desinfección y toma de muestras.
 1.a Notificación del caso.-Los casos de legionelosis son de declaración obligatoria, a nivel nacional, en cumplimiento del Real Decreto 2210/1995, por el que se crea la Red Nacional de Vigilancia Epidemiológica. Los criterios para la definición de caso serán los recogidos en los protocolos de dicha red.
 2.a Diagnóstico microbiológico.-Los diagnósticos clínicos serán confirmados, por las pruebas de laboratorio, de acuerdo con los criterios expresados en los Protocolos de la Red Nacional de Vigilancia Epidemiológica.
 3.a Estudio epidemiológico.-Una vez identificado un caso se recogerá toda la información referente al mismo, según la encuesta individualizada al efecto y que se recoge en los protocolos de la Red Nacional de Vigilancia Epidemiológica.
 4.a Inspección sanitaria.-Se llevará a cabo según los criterios recogidos en el artículo 10, en edificios o instalaciones de uso público y centros sanitarios.
 5.a Recogida de muestras ambientales.-Únicamente se realizará cuando el caso esté asociado a un centro sanitario y se procederá de acuerdo con el apartado 2.5.a del presente artículo.
 1.a Notificación de los casos.-Se realizará de acuerdo con lo previsto en el apartado 1.1.a del presente artículo.
 2.a Diagnóstico microbiológico de los casos.-Se procederá según el apartado 1.2.a del presente artículo.
 3.a Estudio epidemiológico.-Será de aplicación lo establecido en el apartado 1.3.a de este artículo, que servirá de base para el estudio epidemiológico del brote, según lo dispuesto en el Real Decreto 2210/1995 y de acuerdo con los protocolos de la Red Nacional de Vigilancia Epidemiológica.
 4.a Inspección Sanitaria.-La inspección se realizará en los edificios o instalaciones que se determinen a partir del estudio epidemiológico del brote.
 5.a Recogida de muestras ambientales.-La toma de muestra tiene por objeto detectar la presencia de legionella, para identificar las posibles fuentes de infección.
 Al igual que en el apartado 2.2.a del presente artículo será necesario disponer de aislados ambientales.
 Los desinfectantes que se utilicen en la desinfección de los equipos de terapia respiratoria reutilizables deben estar conformes con el Real Decreto 414/1996, de 1 de marzo, por el que se regulan los productos sanitarios, y deben ser aplicados siguiendo los procedimientos que figuran en sus instrucciones de uso. Los antiincrustantes, antioxidantes, dispersantes y cualquier otro tipo de sustancias y preparados químicos, utilizados en los procesos de limpieza y tratamiento de las instalaciones, cumplirán con los requisitos de clasificación, envasado y etiquetado y provisión de fichas de datos de seguridad a que les obliga el vigente marco legislativo de sustancias y preparados peligrosos, recogido en el Real Decreto 363/1995 y Real Decreto 1078/1993, respectivamente.
 Véase la O.M. SCO/317/2003, de 7 de febrero, por la que se regula el procedimiento para la homologación de los cursos de formación del personal que realiza las operaciones de mantenimiento higiénico-sanitario de las instalaciones objeto del R.D. 909/2001, de 27 de julio («B.O.E.» 20 febrero).
 a) Las simples irregularidades en la observación de la normativa vigente, sin trascendencia directa para la salud pública, de acuerdo con lo preceptuado en el artículo 35,A.1.a de la Ley General de Sanidad.
 b) Las cometidas por simple negligencia, siempre que la alteración o riesgos producidos fuesen de escasa entidad, lo que se considera como supuesto de los previstos en el artículo 35,A.2.a de la Ley General de Sanidad.
 c) Las que, en razón de los criterios contemplados en este artículo, merezcan la calificación de leves, o no proceda su calificación como faltas graves o muy graves, considerada como supuesto de los previstos en el artículo 35,A.3.a de la Ley General de Sanidad.
 a) La puesta en funcionamiento de aparatos o instalaciones cuyo precintado, clausura o limitación de tiempo hubiera sido establecido por la autoridad competente, de acuerdo con lo preceptuado en el artículo 35,B.1.a y 4.a de la Ley General de Sanidad.
 b) El no corregir las deficiencias observadas y que hayan dado lugar a una sanción previa de las consideradas leves, lo que se considera como supuesto de los previstos en el artículo 35,B.2.a y 4.a de la Ley General de Sanidad.
 c) La omisión de datos, ocultación de informes u obstrucción de la actividad inspectora de la Administración, siempre que se produzca por primera vez, considerado como supuesto de los previstos en el artículo 35,B.4.a y 5.a de la Ley General de Sanidad.
 d) La reincidencia en la comisión de infracciones leves, en los últimos tres meses, según preceptúa el artículo 35,B.7.a de la Ley General de Sanidad.
 e) Las que, en razón de los elementos contemplados en este artículo merezcan la calificación de graves, o no proceda su calificación como faltas leves o muy graves, según preceptúa el artículo 35,B.6.a de la Ley General de Sanidad.
 a) Las que se realicen de forma consciente y deliberada, siempre que se produzca un daño grave a la salud pública, de acuerdo con lo preceptuado en el artículo 35,C.2.a de la Ley General de Sanidad.
 b) El incumplimiento reiterado de los requerimientos específicos de las autoridades competentes, según preceptúa el artículo 35,C.4.a de la Ley General de Sanidad.
 c) La negativa absoluta a facilitar información o prestar colaboración a los servicios de control o inspección, según preceptúa el artículo 35,C.4.a y 5.a de la Ley General de Sanidad.
 d) La resistencia, coacción, amenaza, represalia, desacato o cualquier otra forma de presión ejercida sobre las autoridades competentes o sus representantes, de acuerdo con lo preceptuado en el artículo 35, C.6.a de la ley General de Sanidad.
 e) Las que, en razón de los elementos contemplados en este artículo y de su grado de concurrencia merezcan la calificación de muy graves, o no proceda su calificación como faltas leves o graves, considerado como supuesto de los previstos en el artículo 35,C.1.a y 7.a de la Ley General de Sanidad.
 El presente Real Decreto tiene el carácter de norma básica al amparo de lo dispuesto en el artículo 149.1.16.a de la Constitución, en conexión con los apartados 1, 2, 12 y 13 del artículo 40 de la Ley 14/1986, de 25 de abril, General de Sanidad, y se dicta, además, en aplicación de lo dispuesto en los artículos 18 apartados 6 y 11, 19, 24, 25, 26 y 42.3 de la citada Ley 14/1986.
 Titular ......................................................
 Representante (en su caso) ............................
 Tipo de instalación Número de equipos Marca Modelo Número serie Año instalación Potencia ventilador (Kw, CV)
 Existe depósito? NO SÍ (Especificar ubicación)
 a) Mensualmente en el depósito de agua fría de consumo humano y en una muestra representativa de duchas y grifos (muestra rotatoria a lo largo del año), no debiendo superar los 20 oC.
 b) Diariamente en el depósito de agua caliente, no debiendo ser inferior a 60 oC.
 c) Mensualmente en una muestra representativa de grifos (muestra rotatoria), incluyendo los más cercanos y los más alejados de los acumuladores, no debiendo ser inferior a 50 oC.
 a) Clorar con 20-30 ppm de cloro residual libre, a una temperatura no superior a 30 oC y un pH de 7-8, haciendo llegar a los puntos terminales de la red 1-2 ppm, y mantener durante dos horas.
 1.o Elevar la temperatura del agua del depósito hasta 70 oC, dejando correr el agua para que en los puntos terminales de la red se alcance una temperatura de 60 oC, y mantener durante dos horas.
 2.o Vaciar el sistema, limpiar a fondo las paredes de los depósitos, realizar las reparaciones necesarias y aclarar con agua limpia.
 3.o Volver a llenar para su funcionamiento habitual.
 a) Clorar con 15 ppm de cloro residual libre, manteniendo el agua por encima de 30 oC y a un pH de 7-8, y mantener durante veinticuatro horas (alternativamente se podrán utilizar cantidades de 20 ó 30 ppm de cloro residual libre, durante tres o dos horas, respectivamente).
 El procedimiento a seguir en el caso de la desinfección térmica será el siguiente: elevación de la temperatura del agua caliente a 70 oC o más en el acumulador, dejando correr el agua por todos los grifos un mínimo de treinta minutos y comprobando su temperatura, que no deberá ser inferior a 60 oC. Mantener durante doce horas.
 Tras la aplicación de una desinfección de choque, la instalación se mantendrá con un tratamiento continuado que consistirá en: mantener 1-2 ppm de cloro residual libre de forma constante en los puntos finales de la red, comprobando en los mismos el nivel de cloro para el sistema de agua fría de consumo humano, y mantener la temperatura entre 55 oC y 60 oC en todos los finales de red, comprobando en los mismos la temperatura para el sistema de agua caliente sanitaria.
 La limpieza y desinfección, tanto del relleno como de la balsa y resto de componentes, de torres de refrigeración industriales de «tiro inducido» y «flujo de aire cruzado o en contracorriente», sin posibilidad de parada, se realizará al menos dos veces al año, preferiblemente en primavera y otoño, según el siguiente procedimiento:
 Se debe de renovar el agua de forma continua, se recomienda 3 m3/hora por cada 20 usuarios durante esa hora.
 b) La velocidad máxima recomendada para filtros de arena es de 36.7 m3/m2/hora


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Avis juridique important
 |
 21998D0709(03)
 Decisión del Comité mixto del EEE n° 86/97 de 31 de octubre de 1997 por la que se modifica el Protocolo 31 del Acuerdo EEE sobre la cooperación en sectores específicos no incluidos en las cuatro libertades
 Diario Oficial n° L 193 de 09/07/1998 p. 0040 - 0040
 DECISIÓN DEL COMITÉ MIXTO DEL EEE N° 86/97 de 31 de octubre de 1997 por la que se modifica el Protocolo 31 del Acuerdo EEE sobre la cooperación en sectores específicos no incluidos en las cuatro libertadesEL COMITÉ MIXTO DEL EEE,Visto el Acuerdo sobre el Espacio Económico Europeo, adaptado por el Protocolo por el que se adapta el Acuerdo sobre el Espacio Económico Europeo, en adelante denominado «el Acuerdo», y, en particular, sus artículos 86 y 98,Considerando que el Protocolo 31 del Acuerdo fue modificado entre otros por la Decisión n° 8/94 del Comité Mixto del EEE (1);Considerando que conviene ampliar la cooperación de las Partes contratantes en el Acuerdo para incluir la Acción piloto de la Comunidad sobre el Servicio voluntario europeo para los jóvenes en el ejercicio presupuestario 1997;Considerando que es preciso modificar el Protocolo 31 del Acuerdo para que esa cooperación más amplia se pueda llevar a cabo a partir del 1 de enero de 1997,DECIDE:Artículo 1 El Protocolo 31 del Acuerdo se modificará de la manera siguiente:1) Después del apartado 2 del artículo 4 se añadirá el apartado siguiente:«2 bis. A partir del 1 de enero de 1997, los Estados de la AELC participarán en las acciones comunitarias relativas a la línea presupuestaria B3-1 0 1 1 "Servicio Voluntario Europeo", incluida en el presupuesto de la Comunidad para 1997.».2) Se sustituirá el apartado 3 del artículo 4 por el texto siguiente:«3. De conformidad con la letra a) del apartado 1 del artículo 82, los Estados de la AELC contribuirán a la formación de los programas y las acciones mencionadas en los apartados 1, 2 y 2 bis.».Artículo 2 La presente Decisión entrará en vigor el 1 de noviembre de 1997, siempre que se hayan efectuado al Comité Mixto del EEE todas las notificaciones establecidas en el apartado 1 del artículo 103 del Acuerdo. Será aplicable a partir del 1 de enero de 1997.Artículo 3 La presente Decisión se publicará en la sección EEE y en el Suplemento EEE del Diario Oficial de las Comunidades Europeas.Hecho en Bruselas, el 31 de octubre de 1997.Por el Comité Mixto del EEEEl PresidenteE. BULL(1) DO L 198 de 30. 7. 1994, p. 142.


text:
 16.11.2018
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 L 290/162
 Pouze původní texty EHK OSN mají podle mezinárodního veřejného práva právní účinek. Je zapotřebí ověřit si status a datum vstupu tohoto předpisu v platnost v nejnovější verzi dokumentu EHK OSN o statusu TRANS/WP.29/343, který je k dispozici na internetové adrese:
 http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html
 Předpis Evropské hospodářské komise Organizace spojených národů (EHK OSN) č. 92 – Jednotná ustanovení pro schvalování nepůvodních náhradních systémů tlumení hluku výfuku (NORESS) pro vozidla kategorií L1, L2, L3, L4 a L5 z hlediska jejich emisí hluku [2018/1707]
 Zahrnuje veškerá platná znění až po:
 doplněk 2 k sérii změn 01 – datum vstupu v platnost: 10. října 2017
 OBSAH
 PŘEDPIS
 1.
 Oblast působnosti
 2.
 Definice
 3.
 Žádost o schválení
 4.
 Označení
 5.
 Schválení
 6.
 Specifikace
 7.
 Změna a rozšíření schválení typu nepůvodních náhradních systémů tlumení hluku výfuku a rozšíření schválení
 8.
 Shodnost výroby
 9.
 Postihy za neshodnost výroby
 10.
 Definitivní ukončení výroby
 11.
 Názvy a adresy technických zkušeben odpovědných za provádění schvalovacích zkoušek a názvy a adresy schvalovacích orgánů
 Přílohy
 1.
 Sdělení
 2.
 Příklad značky schválení
 3.
 Požadavky na vláknité absorpční materiály používané v nepůvodních náhradních systémech tlumení hluku výfuku
 4.
 Prohlášení o shodě s dalšími ustanoveními týkajícími se emisí hluku
 1. OBLAST PŮSOBNOSTI
 Tento předpis se vztahuje na nepůvodní náhradní systémy tlumení hluku výfuku pro vozidla kategorií L1, L2, L3, L4 a L5 (1).
 2. DEFINICE
 Pro účely tohoto předpisu se rozumí:
 2.1.
 „nepůvodním náhradním systémem tlumení hluku výfuku nebo konstrukčními částmi tohoto systému“ systém jiného typu, než kterým je vozidlo opatřeno při schválení nebo rozšíření schválení. Lze jej použít pouze jako náhradní výfukový systém nebo systém tlumení hluku.
 Zkratka NORESS označuje nepůvodní náhradní systém tlumení hluku výfuku;
 2.2.
 „konstrukční částí nepůvodního náhradního systému tlumení hluku výfuku“ jedna z konstrukčních částí, které dohromady tvoří systém tlumení hluku výfuku; (2)
 2.3.
 „nepůvodními náhradními systémy tlumení hluku výfuku rozdílných typů“ systémy tlumení hluku, které se podstatně liší v těchto ohledech:
 a)
 jejich konstrukční části jsou opatřeny různými obchodními názvy nebo značkami;
 b)
 vlastnosti materiálů tvořících konstrukční část se liší nebo se konstrukční části liší tvarem či velikostí; jiná povrchová úprava (zinkování, hliníkování atd.) se nepovažuje za změnu typu;
 c)
 funkční principy alespoň jedné z konstrukčních částí se liší;
 d)
 jejich konstrukční části jsou odlišně zkombinovány;
 2.4.
 „nepůvodním náhradním systémem tlumení hluku výfuku (NORESS) nebo jeho konstrukční částí“ kterákoli součást systému tlumení hluku výfuku definovaná v bodě 2.1 určená k používání na vozidle, jiná než součást typu, s níž bylo vozidlo přistaveno ke schválení typu podle předpisu č. 9, 41 nebo 63;
 2.5.
 „schválením nepůvodního náhradního systému tlumení hluku výfuku (NORESS) nebo jeho konstrukčních částí“ schválení celého systému tlumení hluku nebo jeho části, použitelného pro jeden nebo více určitých typů vozidel, na něž se vztahuje tento předpis, pokud jde o omezení hladiny jejich akustického tlaku;
 2.6.
 „typem vozidla“ vozidla, na něž se vztahuje tento předpis, která se neliší v takových podstatných hlediscích, jako jsou:
 a)
 druh motoru (dvoudobý nebo čtyřdobý, s vratnými nebo rotačními písty; počet a objem válců; počet a typ karburátorů nebo vstřikovacích systémů; uspořádání ventilů; maximální netto výkon a odpovídající otáčky motoru). U motorů s rotačními písty by se za objem měl považovat dvojnásobek objemu spalovacího prostoru;
 b)
 hnací ústrojí, zejména počet rychlostních stupňů a převodové poměry převodového ústrojí, a koncový převodový poměr;
 c)
 počet, typ a uspořádání systémů tlumení hluku výfuku;
 2.7.
 „jmenovitými otáčkami motoru“ otáčky motoru, při nichž motor vyvine svůj maximální jmenovitý netto výkon uvedený výrobcem (3).
 Symbol nrated vyjadřuje číselnou hodnotu jmenovitých otáček motoru vyjádřenou počtem otáček za minutu.
 3. ŽÁDOST O SCHVÁLENÍ
 3.1. Žádost o schválení konkrétního nepůvodního náhradního systému tlumení hluku výfuku nebo jeho konstrukčních částí podává výrobce nebo jeho řádně pověřený zástupce.
 3.2. K žádosti se přiloží níže uvedené dokumenty ve trojím vyhotovení a následující údaje:
 a)
 popis typů vozidel, na něž se nepůvodní náhradní systém tlumení hluku výfuku nebo jeho konstrukční části mají montovat, s přihlédnutím k hlediskům uvedeným v bodě 2.6. Je-li třeba, uvedou se čísla a/nebo symboly vyznačující typ motoru a typ vozidla, jakož i číslo schválení typu;
 b)
 popis úplného nepůvodního náhradního systému tlumení hluku výfuku s vyznačením vzájemné polohy jeho jednotlivých konstrukčních částí, společně s pokyny pro jejich montáž;
 c)
 podrobné výkresy každé konstrukční části nepůvodního náhradního systému tlumení hluku výfuku, které umožní její snadnou lokalizaci a rozpoznání, a specifikace použitých materiálů. Na výkresech musí být rovněž uvedeno místo pro povinné umístění čísla schválení.
 3.3. Na žádost technické zkušebny provádějící schvalovací zkoušky musí výrobce nepůvodního náhradního systému tlumení hluku výfuku předložit:
 a)
 dva vzorky nepůvodního náhradního systému tlumení hluku výfuku nebo jeho konstrukčních částí předloženého ke schválení;
 b)
 vzorek původního systému tlumení hluku výfuku, s nímž bylo vozidlo přistaveno ke schválení typu;
 c)
 zkušební vozidlo představující typ, na který má být nepůvodní náhradní systém tlumení hluku výfuku namontován; při měření emisí hluku metodou popsanou v příloze 3 (včetně všech změn) předpisu č. 9, 41 nebo 63 musí toto vozidlo splňovat tyto podmínky:
 i)
 jedná-li se o vozidlo, jehož typ byl schválen podle požadavků každého z předpisů č. 9, 41 nebo 63:
 a)
 při zkoušce s vozidlem v pohybu nesmí hladina akustického tlaku překročit mezní hodnotu uvedenou v příslušném předpisu o více než 1 dB(A);
 b)
 při zkoušce se stojícím vozidlem nesmí hladina akustického tlaku překročit o více než 3 dB(A) úroveň, která byla stanovena při schválení typu a vyznačena na výrobním štítku;
 ii)
 nejedná-li se o vozidlo, jehož typ byl schválen podle požadavků příslušného předpisu, nesmí hladina akustického tlaku vozidla překročit o více než 1 dB(A) mezní hodnotu platnou v době, kdy bylo poprvé uvedeno do provozu.
 4. OZNAČENÍ
 4.1. Každá konstrukční část nepůvodního náhradního systému tlumení hluku výfuku kromě potrubí a montážního materiálu musí být opatřena:
 a)
 obchodním názvem nebo značkou výrobce nepůvodního náhradního systému tlumení hluku výfuku nebo jeho konstrukčních částí;
 b)
 obchodním označením, které poskytne výrobce.
 4.2. Tato označení musí být zřetelně čitelná a nesmazatelná a musí být viditelná rovněž v poloze, v níž je nepůvodní náhradní systém tlumení hluku výfuku namontován.
 4.3. Nepůvodní náhradní systém tlumení hluku výfuku označí výrobce; uvede typ (typy) vozidel, pro něž mu bylo uděleno schválení.
 4.4. Pokud byla konstrukční část schválena pro více náhradních výfukových systémů, může být opatřena několika čísly schválení.
 4.5. Náhradní výfukový systém musí být dodáván v obalu nebo se štítkem s těmito údaji:
 a)
 obchodní název nebo značka výrobce náhradního systému tlumení hluku a jeho konstrukčních částí;
 b)
 adresa výrobce nebo jeho zástupce;
 c)
 seznam modelů vozidel, pro něž je náhradní systém tlumení hluku určen.
 4.6. Výrobce poskytne:
 a)
 návod s podrobným vysvětlením správného způsobu připevnění na vozidlo;
 b)
 návod pro manipulaci se systémem tlumení hluku;
 c)
 seznam konstrukčních částí a počet jednotlivých částí kromě úchytek.
 4.7. Značka schválení
 5. SCHVÁLENÍ
 5.1. Schválení typu se udělí, pokud nepůvodní náhradní systém tlumení hluku výfuku nebo jeho konstrukční část předané ke schválení podle tohoto předpisu splňují požadavky bodu 6.
 5.2. Každému schválenému typu nepůvodního náhradního systému tlumení hluku výfuku se přidělí číslo schválení. Jeho první dvě číslice (nyní 01, což odpovídá sérii 01 změn předpisu) udávají sérii změn začleňující poslední závažné technické změny předpisu v době vydání schválení. Tatáž smluvní strana nesmí přidělit stejné číslo jinému typu nepůvodního náhradního systému tlumení hluku výfuku nebo konstrukční části určenému pro stejné typy vozidel.
 5.3. Zpráva o schválení nebo o rozšíření či odmítnutí schválení nepůvodního náhradního systému tlumení hluku výfuku nebo jeho konstrukční části podle tohoto předpisu se zašle stranám dohody, které uplatňují tento předpis, na formuláři podle vzoru v příloze 1 tohoto předpisu.
 5.4. Na každý systém tlumení hluku a jeho konstrukční část odpovídající typu schválenému dle tohoto předpisu se umístí mezinárodní značka schválení typu, která se skládá:
 a)
 z písmene „E“ v kružnici, za nímž následuje rozlišovací číslo země, která schválení udělila (4);
 b)
 čísla tohoto předpisu, za nímž následuje písmeno „R“, pomlčka a číslo schválení typu vpravo od kružnice předepsané výše v písmeni a);
 c)
 čísla schválení, které musí být uvedeno ve formuláři schválení, společně s metodou použitou při schvalovacích zkouškách.
 5.5. Po namontování nepůvodního náhradního systému tlumení hluku výfuku do vozidla musí být značka schválení snadno čitelná a nesmazatelná.
 5.6. Byla-li schválena jako část více než jednoho nepůvodního náhradního systému tlumení hluku výfuku, může být určitá konstrukční část označena více než jedním číslem schválení; v takovém případě se kružnice nemusí znovu uvádět. V příloze 2 tohoto předpisu je uveden příklad uspořádání značky schválení.
 6. SPECIFIKACE
 6.1. Všeobecné specifikace
 Tlumič musí být navržen, vyroben a schopen montáže tak, aby:
 a)
 vozidlo splňovalo požadavky tohoto předpisu za normálních podmínek užívání, a to i při vibracích, kterým může být vystaveno;
 b)
 byl dostatečně odolný vůči korozi, které je vystaven, se zvláštním ohledem na obvyklé podmínky užívání vozidla;
 c)
 nebyla snížena světlá výška a případně ani nakloněná poloha vozidla, které vozidlo mělo s původně namontovaným tlumičem;
 d)
 na povrchu nevznikaly nepatřičně vysoké teploty;
 e)
 jeho okraje nebyly ostré nebo zubaté a existoval dostatek prostoru pro tlumiče pérování a pružiny;
 f)
 byla dodržena patřičná vzdálenost od prvků odpružení vozidla;
 g)
 byla dodržena bezpečná vzdálenost od potrubí;
 h)
 byl odolný vůči nedovolené manipulaci způsobem slučitelným s jasně definovanými požadavky na údržbu a montáž.
 6.2. Požadavky týkající se hladin akustického tlaku
 Akustická účinnost nepůvodního náhradního systému tlumení hluku výfuku nebo jeho konstrukčních částí se ověří pomocí metod popsaných v předpisu č. 9, 41 nebo 63. Pro provádění tohoto bodu je obzvláště důležité přihlédnout k sérii změn předpisu č. 92, která byla v platnosti k datu udělení schválení typu nového vozidla. Jsou-li nepůvodní náhradní systém tlumení hluku výfuku nebo jeho konstrukční části namontovány na vozidle popsaném v písmeni c) bodu 3.3, musí hodnoty hladiny akustického tlaku získané oběma metodami (se stojícím a jedoucím vozidlem) splňovat tuto podmínku:
 nesmějí překročit hodnoty naměřené v souladu s požadavky uvedenými v písmeni c) bodu 3.3, když je v tomtéž vozidle namontován původní systém tlumení hluku během zkoušky s vozidlem za jízdy a zkoušky se stojícím vozidlem.
 6.3. Dodatečné požadavky
 6.3.1. Ustanovení o ochraně před nedovolenou manipulací
 Nepůvodní náhradní systém tlumení hluku výfuku nebo jeho konstrukční části musí být zkonstruovány tak, aby nebylo možné snadno odstranit tlumiče hluku, výstupní kužele nebo další součásti, jejichž hlavní funkcí je být součástí tlumení/expanzní komory. Pokud je nezbytné takovou součást zahrnout, musí být namontována tak, aby nebyla usnadněna její demontáž (např. pomocí konvenčního závitového upevnění) a zároveň musí být namontována tak, aby její odstranění mělo za následek trvalé/nevratné poškození montážního celku.
 6.3.2. Vícerežimový nepůvodní náhradní systém tlumení hluku výfuku
 Nepůvodní náhradní systém tlumení hluku výfuku s více ručně nebo elektronicky nastavitelnými provozními režimy, které může řidič volit, musí ve všech provozních režimech splňovat všechny požadavky. Uváděné hladiny akustického tlaku musí být hladiny akustického tlaku při režimu s nejvyšší hladinou akustického tlaku.
 6.3.3. Zákaz odpojovacích zařízení
 Výrobce nepůvodního náhradního systému tlumení hluku výfuku nesmí úmyslně měnit, upravovat nebo instalovat žádné zařízení nebo postup výhradně za účelem splnění požadavků na emise hluku stanovených v tomto předpisu, které nebude v provozu při běžném silničním provozu.
 6.3.4. Další ustanovení týkající se emisí hluku (ASEP)
 Požadavky bodu 6.3 série změn 04 předpisu č. 41 musí být splněny také u nepůvodního náhradního systému tlumení hluku výfuku, pokud je určen k použití ve vozidlech, jimž bylo uděleno schválení typu podle série změn 04 předpisu č. 41 a podléhají požadavkům bodu 6.3 série změn 04 předpisu č. 41.
 Pokud mají být provedeny zkoušky, musí se použít vozidlo odpovídající popisu v písmeni c) bodu 3.3.
 K ověření shody nepůvodního náhradního systému tlumení hluku výfuku s těmito požadavky může schvalovací orgán požadovat provedení jakékoli odpovídající zkoušky.
 Výrobce předloží prohlášení v souladu s přílohou 4 tohoto předpisu, že schvalovaný nepůvodní náhradní systém tlumení hluku výfuku nebo jeho konstrukční části splňují další ustanovení týkající se emisí hluku uvedené v bodě 6.3 série změn 04 předpisu č. 41.
 6.4. Měření vlastností vozidla
 6.4.1. Nepůvodní náhradní systém tlumení hluku výfuku nebo jeho konstrukční části musí zajistit, aby vlastnosti vozidla byly porovnatelné s vlastnostmi, které mělo vozidlo s původním systémem tlumení hluku výfuku nebo jeho konstrukčními částmi.
 6.4.2. Nepůvodní náhradní systém tlumení hluku výfuku nebo, podle volby výrobce, jeho konstrukční části se porovnají s původním systémem tlumení hluku nebo jeho konstrukčními částmi, rovněž v novém stavu, tak, že se postupně namontují na vozidlo uvedené v písmeni c) bodu 3.3.
 6.4.3. Ověření se provede změřením křivky výkonu v souladu s body 6.4.4.1 nebo 6.4.4.2. Maximální výkon a otáčky motoru při maximálním výkonu změřené s nepůvodním náhradním systémem tlumení hluku výfuku nesmí o více než ± 5 procent přesáhnout netto výkon a otáčky motoru změřené podle níže uvedených podmínek s původním výfukovým systémem.
 6.4.4. Zkušební metoda
 6.4.4.1. Metoda zkoušky na motoru
 Měří se na motoru vozidla uvedeného v písmeni c) bodu 3.3, přičemž motor se připojí k dynamometru.
 6.4.4.2. Metoda zkoušky na vozidle
 Měří se na vozidle uvedeném v písmeni c) bodu 3.3. Hodnoty naměřené s původním systémem tlumení hluku se porovnají s hodnotami získanými s nepůvodním náhradním systémem tlumení hluku výfuku. Zkouška se provádí na vozidlovém dynamometru.
 6.5. Dodatečná ustanovení týkající se nepůvodního náhradního systému tlumení hluku výfuku nebo jeho konstrukčních částí s vláknitými materiály
 Vláknitý absorpční materiál lze v konstrukci nepůvodního náhradního systému tlumení hluku výfuku použít pouze tehdy, jsou-li splněny požadavky uvedené v příloze 3.
 6.6. Vyhodnocení emisí znečišťujících látek vozidel vybavených náhradním systémem tlumičů
 Vozidlo uvedené v písmeni c) bodu 3.3 s nepůvodním náhradním systémem tlumení hluku výfuku typu, pro který se požaduje schválení, musí vyhovět požadavkům týkajícím se znečišťování podle schválení typu vozidla. Důkazy musí být zdokumentovány ve zkušebním protokolu.
 7. ZMĚNA A ROZŠÍŘENÍ SCHVÁLENÍ TYPU NEPŮVODNÍHO NÁHRADNÍHO SYSTÉMU TLUMENÍ HLUKU VÝFUKU A ROZŠÍŘENÍ SCHVÁLENÍ
 7.1. Každá změna typu nepůvodního náhradního systému tlumení hluku výfuku nebo jeho konstrukčních částí se oznámí schvalovacímu orgánu, který schválení typu udělil. Tento orgán pak může buď:
 a)
 uznat, že provedené změny pravděpodobně nebudou mít znatelný nepříznivý vliv, nebo
 b)
 požadovat od technické zkušebny odpovědné za provedení zkoušek další zkušební protokol.
 7.2. Výrobce nepůvodního náhradního systému tlumení hluku výfuku nebo jeho konstrukční části nebo jím řádně pověřený zástupce může požádat schvalovací orgán, který udělil schválení typu nepůvodního náhradního systému tlumení hluku výfuku pro jeden nebo více typů vozidel, o rozšíření schválení typu na jiné typy vozidel. Postupuje se podle popisu v bodě 3.
 7.3. Potvrzení nebo odmítnutí schválení s uvedením změn se rozešle smluvním stranám dohody, které uplatňují tento předpis, v souladu s postupem uvedeným v bodě 5.3.
 7.4. Příslušný orgán, který vydal rozšíření schválení, přidělí každému formuláři sdělení vypracovanému v souvislosti s tímto rozšířením pořadové číslo.
 8. SHODNOST VÝROBY
 Postupy pro shodnost výroby musí být v souladu s postupy stanovenými v dodatku 2 k dohodě (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Rev.2), přičemž musí být splněny tyto požadavky:
 a)
 každý nepůvodní náhradní systém tlumení hluku výfuku schválený dle tohoto předpisu musí být vyroben tak, aby se shodoval se schváleným typem tím, že splňuje požadavky výše uvedeného bodu 6;
 b)
 držitel schválení zajistí, aby se u každého typu nepůvodního náhradního systému tlumení hluku výfuku provedly alespoň zkoušky předepsané v bodě 6 tohoto předpisu;
 c)
 orgán, který udělil schválení typu, může kdykoliv ověřit metody kontroly shodnosti používané v každém výrobním zařízení. Obvyklá četnost těchto kontrol je jednou za dva roky;
 d)
 má se za to, že výroba vyhovuje požadavkům tohoto předpisu, jsou-li splněna ustanovení předpisů č. 9, 41 a 63, odpovídající typu vozidla, a pokud hladina akustického tlaku naměřená metodou popsanou v daných předpisech nepřekročí při zkoušce za jízdy o více než o 3 dB(A) hladinu akustického tlaku naměřenou během schvalování typu a o více než 1 dB(A) mezní hodnoty stanovené v předpisech č. 9, 41 a 63, podle daného případu.
 9. POSTIHY ZA NESHODNOST VÝROBY
 9.1. Nejsou-li splněny požadavky uvedené v bodě 8, nebo jestliže nepůvodní náhradní systém tlumení hluku výfuku nebo jeho konstrukční části nesplní požadavky zkoušek předepsaných v bodě 8 písm. b), může být schválení, které bylo pro typ NORESS uděleno podle tohoto předpisu, odejmuto.
 9.2. Pokud smluvní strana dohody, která uplatňuje tento předpis, odejme schválení, které dříve udělila, musí o tom ihned informovat na formuláři sdělení podle vzoru uvedeného v příloze 1 tohoto předpisu ostatní smluvní strany dohody z roku 1958, které uplatňují tento předpis.
 10. DEFINITIVNÍ UKONČENÍ VÝROBY
 Pokud držitel schválení zcela ukončí výrobu typu náhradního systému tlumení hluku nebo jeho konstrukčních částí schváleného podle tohoto předpisu, informuje o tom orgán, který schválení udělil, a ten o tom prostřednictvím formuláře sdělení odpovídajícího vzoru uvedenému v příloze 1 tohoto předpisu informuje ostatní smluvní strany dohody z roku 1958, jež tento předpis uplatňují.
 11. NÁZVY A ADRESY TECHNICKÝCH ZKUŠEBEN ODPOVĚDNÝCH ZA PROVÁDĚNÍ SCHVALOVACÍCH ZKOUŠEK A NÁZVY A ADRESY SCHVALOVACÍCH ORGÁNŮ
 Smluvní strany dohody z roku 1958, které uplatňují tento předpis, sdělí sekretariátu Organizace spojených národů názvy a adresy technických zkušeben odpovědných za provádění zkoušek schválení typu a schvalovacích orgánů, které udělují schválení typu a kterým se mají zasílat formuláře o udělení, rozšíření, odmítnutí či odnětí schválení nebo o definitivním ukončení výroby vydané v jiných zemích.
 (1) Podle definice v Úplném usnesení o konstrukci vozidel (R.E.3.), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.4, bod 2 – www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html
 (2) Těmito konstrukčními částmi jsou zejména výfukové potrubí, vlastní tlumič, expanzní komora a rezonátor.
 (3) Dosahuje-li se maximálního jmenovitého netto výkonu při různých otáčkách motoru, jmenovité otáčky motoru se v tomto předpisu používají jako nejvyšší otáčky motoru, při nichž se dosáhne maximálního jmenovitého netto výkonu.
 (4) Rozlišovací čísla smluvních stran Dohody z roku 1958 jsou uvedena v příloze 3 Úplného usnesení o konstrukci vozidel (R.E.3), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.4 – www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html
 PŘÍLOHA 1
 ČÁST A
 PRO SYSTÉMY NORESS TYPŮ VOZIDEL SCHVÁLENÝCH PODLE SÉRIE ZMĚN 04 PŘEDPISU č. 41
 Text obrazu
 Sdělení
 (Maximální formát: A4 (210 × 297 mm))
 (1)
 Vydal: Název správního orgánu
 ve věci (2): udělení schválení
 rozšíření schválení
 odmítnutí schválení
 odejmutí schválení
 definitivního ukončení výroby
 typu vozidla z hlediska typu NORESS nebo jeho konstrukční části podle předpisu č. 92.
 Schválení č. Rozšíření č.
 1. Obchodní název nebo značka vozidla:
 2. Typ vozidla:
 3. Název a adresa výrobce:
 4. Název a adresa případného zástupce výrobce:
 5. Motor
 5.1. Výrobce:
 5.2. Typ:
 5.3. Model:
 5.4. Maximální jmenovitý netto výkon: kW při min– 1
 5.5. Druh motoru (např. zážehový, vznětový atd.) (3):
 5.6. Cykly: dvoudobý/čtyřdobý (2)
 5.7. Zdvihový objem: cm3
 6. Převodovka
 6.1. Druh převodovky: neautomatická převodovka/automatická převodovka:
 6.2. Počet rychlostních stupňů:
 7. Zařízení
 7.1. Tlumič výfuku
 7.1.1. Výrobce nebo případně jeho pověřený zástupce:
 7.1.2. Model:
 7.1.3. Typ: podle výkresu č.:
 7.2. Tlumič sání
 Text obrazu
 7.2.1. Výrobce nebo případně jeho pověřený zástupce:
 7.2.2. Model:
 7.2.3. Typ: podle výkresu č.:
 8. Rychlostní stupně použité při zkoušce s vozidlem za jízdy:
 9. Koncové převodové poměry:
 10. Číslo schválení typu pneumatiky (pneumatik):
 Není-li k dispozici, uvedou se tyto údaje:
 10.1. Výrobce pneumatik(y):
 10.2. Obchodní popis(y) typu pneumatiky (podle nápravy), (např. obchodní název, index rychlosti, index únosnosti):
 10.3. Rozměr pneumatik(y) (podle nápravy):
 10.4. Jiné číslo schválení typu (existuje-li):
 11. Hmotnosti
 11.1. Maximální přípustná celková hmotnost: kg
 11.2. Hmotnost při zkoušce: kg
 11.3. Index poměru výkonu k hmotnosti (PMR):
 12. Délka vozidla: m
 12.1. Referenční délka lref: m
 13. Rychlosti vozidla při měření s rychlostním stupněm (i)
 13.1. Rychlost vozidla na počátku periody zrychlení (průměr ze tří měření) na rychlostní stupeň (i): km/h
 13.2. Délka před zrychlením na rychlostní stupeň (i): m
 13.3. Rychlost vozidla vPP′ (průměr ze tří měření) na rychlostní stupeň (i): km/h
 13.4. Rychlost vozidla vBB′ (průměr ze tří měření) na rychlostní stupeň (i): km/h
 14. Rychlosti vozidla při měření s rychlostním stupněm (i + 1) (přichází-li v úvahu)
 14.1. Rychlost vozidla na počátku periody zrychlení (průměr ze tří měření) na rychlostní stupeň (i + 1): km/h
 14.2. Délka před zrychlením na rychlostní stupeň (i + 1): m
 14.3. Rychlost vozidla vPP′ (průměr ze tří měření) na rychlostní stupeň (i + 1): km/h
 14.4. Rychlost vozidla vBB′ (průměr ze tří měření) na rychlostní stupeň (i + 1): km/h
 15. Zrychlení jsou vypočtena mezi přímkami AA′ a BB′/PP′ a BB′
 15.1. Popis fungování zařízení použitých ke stabilizaci akcelerace (přichází-li v úvahu):
 16. Hladina akustického tlaku vozidla za jízdy
 16.1. Výsledek zkoušky s plně otevřenou škrticí klapkou Lwot: db(A)
 16.2. Výsledky zkoušky při ustálené rychlosti Lcrs: db(A)
 16.3. Faktor částečného výkonu kp: db(A)
 16.4. Konečný výsledek zkoušky Lurban: db(A)
 17. Hladina akustického tlaku stojícího vozidla
 17.1. Umístění a orientace mikrofonu (podle dodatku 2 přílohy 3 série změn 04 předpisu č. 41):
 17.2. Výsledek zkoušky se stojícím vozidlem: dB(A) při min– 1
 18. Další ustanovení týkající se emisí hluku:
 Viz prohlášení o shodě vyhotovené výrobcem (v příloze)
 19. Referenční údaje o vyhovění v provozu
 Text obrazu
 19.1. Rychlostní stupeň (i) nebo, u vozidel zkoušených bez uzávěry převodových poměrů, zvolená poloha voliče:
 19.2. Délka před zrychlením lPA: m
 19.3. Rychlost vozidla na počátku periody zrychlení (průměr ze tří měření) na rychlostní stupeň (i): km/h
 19.4. Hladina akustického tlaku Lwot(i): dB(A)
 20. Datum předání vozidla ke schválení:
 21. Technická zkušebna odpovědná za provádění schvalovacích zkoušek:
 22. Datum protokolu vydaného uvedenou zkušebnou:
 23. Číslo protokolu vydaného touto zkušebnou:
 24. Schválení uděleno/rozšířeno/odmítnuto/odejmuto (2):
 25. Umístění značky schválení na vozidle:
 26. Místo:
 27. Datum:
 28. Podpis:
 29. K této zprávě jsou přiloženy následující dokumenty, označené výše uvedeným číslem schválení:
 a) výkresy, diagramy a schémata motoru a výfukového systému nebo systému tlumení hluku;
 b) fotografie motoru a výfukového systému nebo systému tlumení hluku;
 c) seznam řádně identifikovatelných částí, které tvoří výfukový systém nebo systém tlumení hluku.
 (1) Rozlišovací číslo země, která schválení udělila/rozšířila/zamítla nebo odejmula (viz ustanovení o schvalování v tomto předpisu).
 (2) Nehodící se škrtněte.
 (3) Pokud je použit neobvyklý typ motoru, je nutno tuto skutečnost uvést.
 ČÁST B
 PRO NEPŮVODNÍ NÁHRADNÍ TLUMICÍ SYSTÉMY VÝFUKU TYPŮ VOZIDEL SCHVÁLENÝCH PODLE PŘEDPISU č. 9 NEBO 63
 Text obrazu
 Sdělení
 (Maximální formát: A4 (210 × 297 mm))
 (1)
 Vydal: Název správního orgánu
 ve věci (2): udělení schválení
 rozšíření schválení
 odmítnutí schválení
 odejmutí schválení
 definitivního ukončení výroby
 typu vozidla z hlediska typu nepůvodního náhradního systému tlumení hluku výfuku nebo jeho konstrukční části podle předpisu č. 92.
 Schválení č. Rozšíření č.
 1. Obchodní název nebo značka vozidla:
 2. Typ vozidla:
 3. Název a adresa výrobce:
 4. Název a adresa případného zástupce výrobce:
 5. Motor
 5.1. Výrobce:
 5.2. Typ:
 5.3. Model:
 5.4. Maximální jmenovitý netto výkon: kW při min– 1
 5.5. Druh motoru (např. zážehový, vznětový atd.) (3):
 5.6. Cykly: dvoudobý/čtyřdobý (2)
 5.7. Zdvihový objem: cm3
 6. Převodovka
 6.1. Druh převodovky: neautomatická převodovka/automatická převodovka:
 6.2. Počet rychlostních stupňů:
 7. Zařízení
 7.1. Tlumič výfuku
 7.1.1. Výrobce nebo případně jeho pověřený zástupce:
 7.1.2. Model:
 7.1.3. Typ: podle výkresu č.:
 7.2. Tlumič sání
 Text obrazu
 7.2.1. Výrobce nebo případně jeho pověřený zástupce:
 7.2.2. Model:
 7.2.3. Typ: podle výkresu č.:
 8. Rychlostní stupně použité při zkoušce s vozidlem za jízdy:
 9. Koncové převodové poměry:
 10. Číslo schválení typu pneumatiky (pneumatik):
 Není-li k dispozici, uvedou se tyto údaje:
 10.1. Výrobce pneumatik(y):
 10.2. Obchodní popis(y) typu pneumatiky (podle nápravy), (např. obchodní název, index rychlosti, index únosnosti):
 10.3. Rozměr pneumatik(y) (podle nápravy):
 10.4. Jiné číslo schválení typu (existuje-li):
 11. Hmotnosti
 11.1. Maximální přípustná celková hmotnost: kg
 11.2. Hmotnost při zkoušce: kg
 11.3. Index poměru výkonu k hmotnosti (PMR):
 12. Délka vozidla: m
 13. Hladina akustického tlaku vozidla za jízdy dB(A)
 13.1. Rychlostní stupně při zkoušce s vozidlem za jízdy
 13.2. Rychlost vozidla na počátku periody zrychlení (průměr ze tří měření) na rychlostní stupeň (i): km/h
 14. Hladina akustického tlaku stojícího vozidla dB(A)
 14.1. při otáčkách motoru min- 1
 14.2. Poloha a orientace mikrofonu:
 15. Referenční údaje o vyhovění v provozu
 15.1. Rychlostní stupeň (i) nebo, u vozidel zkoušených bez uzávěry převodových poměrů, zvolená poloha voliče:
 15.2. Rychlost vozidla na počátku periody zrychlení (průměr ze tří měření) na rychlostní stupeň (i): km/h
 15.3. Hladina akustického tlaku L(i): dB(A)
 16. Datum předání vozidla ke schválení:
 17. Technická zkušebna odpovědná za provádění schvalovacích zkoušek:
 18. Datum protokolu vydaného uvedenou zkušebnou:
 19. Číslo protokolu vydaného touto zkušebnou:
 20. Schválení uděleno/rozšířeno/odmítnuto/odejmuto (2):
 21. Umístění značky schválení na vozidle:
 22. Místo:
 Text obrazu
 23. Datum:
 24. Podpis:
 25. K této zprávě jsou přiloženy následující dokumenty, označené výše uvedeným číslem schválení:
 a) výkresy, diagramy a schémata motoru a výfukového systému nebo systému tlumení hluku;
 b) fotografie motoru a výfukového systému nebo systému tlumení hluku;
 c) seznam řádně identifikovatelných částí, které tvoří výfukový systém nebo systém tlumení hluku.
 (1) Rozlišovací číslo země, která schválení udělila/rozšířila/zamítla nebo odejmula (viz ustanovení o schvalování v tomto předpisu).
 (2) Nehodící se škrtněte.
 (3) Pokud je použit neobvyklý typ motoru, je nutno tuto skutečnost uvést.
 PŘÍLOHA 2
 PŘÍKLAD ZNAČKY SCHVÁLENÍ
 (viz bod 5.4 tohoto předpisu)
 Výše uvedená značka schválení typu umístěná na součásti systémů tlumení hluku udává, že dotyčný typ náhradního systému tlumení hluku byl schválen v Nizozemsku (E 4) dle předpisu č. 92 pod číslem schválení 012439. První dvě číslice čísla schválení 01 udávají, že schválení bylo uděleno v souladu s požadavky tohoto předpisu č. 92 ve stávajícím znění, naproti tomu číslo schválení 00 udává, že schválení bylo uděleno v souladu s požadavky předpisu č. 92 v jeho původním znění.
 PŘÍLOHA 3
 POŽADAVKY NA VLÁKNITÉ ABSORPČNÍ MATERIÁLY POUŽÍVANÉ V NEPŮVODNÍCH NÁHRADNÍCH TLUMICÍCH SYSTÉMECH VÝFUKU
 (viz bod 6.5 tohoto předpisu)
 1.
 Vláknitý absorpční materiál nesmí obsahovat azbest a v konstrukci tlumičů jej lze použít pouze tehdy, pokud vhodná zařízení zajistí, že vláknitý materiál zůstane po celou dobu používání tlumiče na svém místě a že systém tlumení hluku splňuje požadavky některého z bodů 2, 3, 4 nebo 5, podle volby výrobce.
 2.
 Po odstranění vláknitého materiálu musí hladina akustického tlaku splňovat požadavky bodu 6.2 tohoto předpisu.
 3.
 Vláknitý absorpční materiál nesmí být umístěn v těch částech tlumiče, kterými procházejí výfukové plyny, a musí splňovat následující požadavky:
 a)
 materiál se po dobu čtyř hodin zahřívá v peci na teplotu 650 ± 5 °C, aniž by došlo ke zkrácení průměrné délky, zmenšení průměru nebo hustoty vláken;
 b)
 po hodinovém zahřívání v peci na 650 ± 5 °C musí při měření podle normy ISO 2599 zůstat nejméně 98 % materiálu v sítu s oky o velikosti 250 μm odpovídajícímu normě ISO 3310/1;
 c)
 ztráta hmotnosti materiálu nesmí překročit 10,5 % po jeho namáčení po dobu 24 hodin při teplotě 90 ± 5 °C do syntetického kondenzátu tohoto složení:
 i)
 1 N kyselina bromovodíková (HBr): 10 ml
 ii)
 1 N kyselina sírová (H2SO4): 10 ml
 iii)
 destilovaná voda na doplnění do 1 000 ml.
 Poznámka: Materiál se vypere v destilované vodě a před vážením se suší po dobu jedné hodiny při teplotě 105 °C.
 4.
 Před zkoušením podle bodu 6.2 tohoto předpisu se systém uvede do obvyklého stavu pro použití na silnici jednou ze stabilizačních metod v souladu s bodem 5.1.4 přílohy 3 předpisu č. 9 nebo 63 nebo bodem 1.3 přílohy 5 předpisu č. 41 a popisem v nich uvedeném, podle toho, o který případ se jedná.
 5.
 Výfukový plyn nepřichází do styku s vláknitými materiály a vláknité materiály nejsou ovlivňovány kolísáním tlaku.
 PŘÍLOHA 4
 PROHLÁŠENÍ O SHODĚ S DALŠÍMI USTANOVENÍMI TÝKAJÍCÍMI SE EMISÍ HLUKU
 Text obrazu
 (Maximální formát: A4 (210 × 297 mm))
 Toto prohlášení se vyžaduje u nepůvodních náhradních systémů tlumení hluku výfuku určených k použití pro kategorii vozidel L3, jimž bylo uděleno schválení typu podle série změn 04 předpisu č. 41 a podléhají požadavkům bodu 6.3 série změn 04 předpisu č. 41.
 (název výrobce) potvrzuje, že nepůvodní náhradní systémy tlumení hluku výfuku tohoto typu (typ z hlediska emisí hluku podle série změn 04 předpisu č. 41) splňují požadavky bodu 6.3 série změn 04 předpisu č. 41.
 (název výrobce) toto prohlášení vydává v dobré víře po provedení náležitého vyhodnocení emisí hluku nepůvodního náhradního systému tlumení hluku výfuku podle požadavků předpisu č. 92.
 Datum:
 Jméno pověřeného zástupce:
 Podpis pověřeného zástupce:


type: legislation

text:
31 . 8 . 74 De Europæiske Fællesskabers Tidende Nr. L 239/41
 KOMMISSIONENS FORORDNING (EØF) Nr. 2260/74
 af 30 . august 1974
 om fastsættelse af en særlig eksportafgift for sirup og andre sukkeropløsninger
 og for andet sukker
 KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE anvendelse af de regler og retningslinjer, der er anført
 FÆLLESSKABER HAR — i den ændrede forordning (EØF) nr. 403/74 på de op
 lysninger, som Kommissionen i øjeblikket råder over,
 under henvisning til traktaten om oprettelse af Det fører til en ændring af de for øjeblikket gældende im
 europæiske økonomiske Fællesskab, portafgifter, således som angivet i bilaget til denne for
 under henvisning til Rådets forordning nr. 1009/67/ ordning —
 EØF af 18 . december 1967 om den fælles markedsord
 ning for sukker ( ! ), senest ændret ved forordning
 (EØF) nr. 1 602/74 (2), særlig artikel 16, stk. 5, anden UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING :
 tankestreg, og
 ud fra følgende betragtninger : Artikel 1
 Den særlige eksportafgift for sirup og andre sukkerop
 løsninger og for andet sukker er indført ved forord Basisbeløbet for den særlige eksportafgift for de i arti
 ning (EØF) nr. 403/74 (3), senest ændret ved forord kel 1 , stk . 1 , litra d), i forordning nr. 1009/67/EØF
 ning (EØF) nr. 2231 /74 (4); omhandlede varer, fastsættes i overensstemmelse med
 beløbene i bilaget til denne forordning.
 Kommissionens forordning (EØF) nr. 389/74 af 14.
 februar 1974 (5), senest ændret ved forordning (EØF)
 nr. 1383/74 (6), har fastsat gennemførelsesbestemmel Artikel 2
 serne for den særlige eksportafgift for sirup og andre
 sukkeropløsninger og for andet sukker ; Denne forordning træder i kraft den 31 . august 1974.
 Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver
 medlemsstat.
 Udfærdiget i Bruxelles, den 30 . august 1974.
 På Kommissionens vegne
 Frangois-Xavier ORTOLI
 Formand
 ») EFT nr. 308 af 18 . 12. 1967, s. 1 .
 2) EFT nr. L 172 af 27. 6. 1974, s. 7.
 >) EFT nr. L 44 af 16. 2. 1974, s. 12.
 4) EFT nr. L 236 af 29. 8 . 1974, s. 18 .
 ») EFT nr. L 43 af 15. 2. 1974, s. 35.
 *) EFT nr. L 148 af 5 . 6. 1974, s. 10 .
 ---pagebreak--- Nr. L 239/42 Dc Europæiske Fællesskabers Tidende 31 . 8. 74
 BILAG
 til Kommissionens forordning af 30. august 1974 om fastsættelse af en særlig eksportafgift
 for sirup og andre sukkeropløsninger og for andet sukker
 (RE/100 kg)
 Basisbeløb for
 Position den sasrliçe
 i den fælles Varebeskrivelse
 eksportafgift
 toldtarif
 pr. 1 ·/«
 sacchnrose
 indhold (')
 17.02 Andet sukker ; sirup og andre sukkeropløsninger ; kunsthonning,
 også blandet med naturlig honning ; karamel :
 ex D. Invertsukker, andet sirup og andre sukkeropløsninger med
 undtagelse af sirup og andre sukkeropløsninger fra saccha
 rose, og som har en renhedsgrad (*) ^mindre end eller lig med
 97 e/o, samt befinder sig i emballage med indhold mindre
 end eller lig med 25 kg 0,4450
 ex F. Karamel produceret af roe- og rørsukker 0,4450
 17.05 Sukker, sirup og andre sukkeropløsninger samt melasse, tilsat
 smagsstoffer eller farvestoffer, men undtagen frugtsaft, tilsat sukker
 ( uanset mængden) :
 ex C. I andre tilfælde, bortset fra sirup og andre sukkeropløs
 ninger samt vanillesukker i umiddelbar emballage med et
 nettoindhold på 2,5 kg eller derunder, samt melasse 0,4450
 ('( Saccharoseindholdet bestemmes i henhold til artikel 13 i forordning (EØF) nr. 394/70.
 (*) Renhedsgraden for sirup og andre sukkeropløsninger bedømmes i henhold til bestemmelserne i forordning
 (EØF) nr. 394/70, artikel 13 stk . 2.


text:
O krtkovi je česká volná série krátkých animovaných filmů pro děti výtvarníka Zdeňka Milera, která vznikala mezi lety 1957 až 2002. Hlavní postavou je kreslený krtek potýkající se mnohdy se světem lidí a zažívající různé příhody se svými zvířecími kamarády. Po smrti autora umožnila jeho vnučka vznik nových dílů s krtkem, koprodukční čínsko-český seriál se jmenuje Krtek a Panda.
 Historie
 Postavičku krtka vytvořil Zdeněk Miler ve studiu Krátký film Praha. Animovaný film je dnes obvykle uváděn jako ucelený televizní seriál v pořadu Večerníček, ve kterém byl poprvé uveden roku 1975, přestože první filmy vznikaly samostatně.
 První díl z roku 1957 nesl název Jak krtek ke kalhotkám přišel, ve kterém se objevily i další postavičky jako žába, čáp, rákosník, rak, pavouci, ježek a především rostlina len. Další díly přibývaly velmi pozvolna, Krtek a autíčko (1963), Krtek a raketa (1966) a další, celkem 49 dílů. Jednotlivé díly mají délku od cca 5 min až po 29 minut (Krtek ve městě; ve snu a další 4 díly). Po velkém úspěchu animovaných filmů a večerníčků po celém světě vznikla řada dětských knih, kompaktních disků a videokazet s námětem Krtka.
 Zdeněk Miler údajně postavičku krtka vymyslel v roce 1954 poté, co zakopl o krtinu. Navíc krtka, jako jedno z mála zvířátek, nepoužil ve svých filmech Walt Disney, proto byla postava krtka ve své době originální. Postava krtka téměř nemluví, říká jen nemnoho slov a převážně citoslovce (hele, jé, ach jo...), která pro první díly nadabovaly Milerovy dcery. Výjimkou je první film Jak krtek ke kalhotkám přišel, který je mluvený.
 Krtek a Panda
 V roce 2014 uzavřela vnučka Zdeňka Milera smlouvu s čínskou televizí CCTV o natáčení nových příběhů Krtečka. Podle Vadima Petrova, který k původním příběhům skládal hudbu, si Zdeněk Miler nepřál, aby se v jeho díle dále pokračovalo. Nové díly vznikly už počítačovou 3D technologií a postava krtka v nich oproti předchozím zvyklostem také mluví. Seriál se začal vysílat v Číně. V Česku jeho první díl uvedla TV Barrandov, která patří do skupiny Empresa Media s minoritním čínským vlastníkem, nejprve samostatně u příležitosti státní návštěvy čínského prezidenta Si Ťin-pchinga v České republice koncem března 2016. Filmová kritička Mirka Spáčilová po jeho odvysílání usoudila, že se krtek „chová způsobem, který může ctitele původní postavičky z dílny Zdeňka Milera vyděsit. [...] Bez ohledu na okatý politický kontext celého projektu [...] i z jediné epizody čiší, že krtek prodal svůj charakter. Je lokajský, upovídaný, nyvý, výtvarně konfekční.“ Nový 26dílný seriál se jmenuje Krtek a Panda, v roce 2017 vyšel v Česku na DVD a odvysílala jej stanice Barrandov Plus. V březnu 2019 Vrchní soud v Praze pravomocně rozhodl, že Milerova vnučka nemá ke Krtkovi licenci ani právo poskytovat podlicence dalším výrobcům a smlouva z roku 2011, na základě které tak činila, je neplatná, neboť její obsah není dost určitý.
 Přesah do ekologie a společenských problémů
 Některé díly disponují někdy až depresivním ekologickým přesahem a jsou jistě k zamyšlení ve spojení se současnou situací. V díle Krtek ve městě můžeme sledovat celý proces výstavby velkoměsta včetně likvidace přírodní krajiny, krtek a ostatní zvířátka se tak ocitají v neznámém prostředí plném nástrah současné civilizace a bezmocně se snaží dosáhnout svých práv a jisté spravedlnosti. Díl Krtek a buldozer ukazuje výstavbu dálnice krajinou, krtkovi se nakonec podaří lstí trasu alespoň mírně odklonit. Lze zmínit i díl Krtek a tranzistor, kdy přítomnost rádia v lese naprosto naruší život jeho obyvatel a také díl Krtek a televizor, ve kterém krtek musí vzdorovat zahradníkovi, který se jej chystá zlikvidovat jako škůdce.
 Z biologického hlediska je zajímavý i díl Krtek a maminka, kde je divák svědkem rozmnožovacího chování zajíců včetně porodu, a díl Krtek a žabka zase ukazuje rizika silničního provozu a vyzývá k opatrnosti. I v dalších dílech krtek často pomáhá zraněným či osamoceným zvířatům.
 Díl Krtek filmová hvězda popisuje moc slávy, která dokáže pohltit každého, kdo se objeví v showbyznysu. Po přepracovanosti krtek nakonec poznává krásu klidu a přírody.
 Krtek ve vesmíru
 Plyšová figurka Krtka se stala symbolem poslední vesmírné mise raketoplánu Endeavour, která propagovala vědu a vesmírný výzkum všech dětí světa. Mise STS-134 měla být původně zahájena 19. dubna 2011. Start byl odložen a uskutečnil se 16. května téhož roku. Krtek letěl do vesmíru na návrh astronauta A. J. Feustela, jehož manželka má české předky. Dne 1. června v ranních hodinách pak raketoplán Endeavour přistál na Zemi společně s Krtkem.
 Podruhé vzal astronaut Feustel Krtka do vesmíru 21. března 2018, kdy se pro změnu proletěl v Sojuzu a dělal přes půl roku společnost osazenstvu ISS až do 4. října 2018.
 Krtek na cestě kolem světa
 O velké oblíbenosti postavy Krtka není pochyb. Jako svého maskota pro projekt Naše cesta kolem světa si jej vybrali cestovatelé Pavel Zrzavý a Martina Libřická. Plyšový Krtek s nimi vyrazil cestovat 8. února 2015. Svět poznávali celkem 527 dní, během kterých procestovali 22 zemí, navštívili stovky míst a poznali mnoho zajímavých kultur. Krtka si cestovatelé vybrali jako symbol představující domov. Zároveň také chtěli, aby Krtek i nadále inspiroval děti a dospělé, kteří ho mají rádi. Vedle hračky Krtka s sebou na cesty vzali ještě myšáka Gosig Mus z produkce firmy Ikea.
 Díly série
 Mezi lety 1957 až 2002 bylo natočeno celkem 49 krátkých snímků v délce od 5 až po 28 minut.
 Přesto některé zdroje uvádějí jiný počet dílů. Česká televize uvádí 51 dílů, ale to jen proto, že dva díly má v seznamu dvakrát.
 Na Internet Movie Database napočítali 63 dílů a chybějících 14 dílů má pocházet z roku 1998. Ve skutečnosti jsou to krátké skeče, zhruba minutové, které jsou údajně obsaženy na DVD jako bonus. Níže je jejich seznam:
 Krtek a televize (neplést s dílem Krtek a televizor z roku 1970)
 Krtek a žabka (shoda jmen s dílem z roku 2002)
 Krtek – malíř (neplést s dílem Krtek malířem z roku 1972)
 Krtek a balónek
 Krtek a dovolená
 Krtek a domek
 Krtek a třešně
 Krtek a šnek
 Krtek a šperky
 Krtek a myška (shoda jmen s dílem z roku 1997, také někdy uváděným pod názvem Krtek a potopa)
 Krtek a krabice
 Krtek a klobouk
 Krtek a kouzelník
 Krtek a kačenka
 Odkazy
 Poznámky
 Reference
 Externí odkazy
 Seriál O krtkovi na internetové televizi Stream.cz
 České animované večerníčky
 Pohádkové bytosti
 Postavy animovaného filmu
 Literární postavy
 Fiktivní savci
 Televizní postavy
 Televizní seriály vysílané od roku 1957
 Televizní seriály vysílané do roku 2002


text:
A heliokrómia a fotográfiában használt színes, direktpozitív képrögzítési eljárás, a legelső próbálkozások egyike színes fényképfelvétel előállítására.
 Sosem terjedt el széles körben, így mára roppant kevés, ám annál értékesebb példány maradt csak fenn.
 Története
 Először Jean Senebier svájci református pap és természettudós foglalkozott a heliokrómia jelenségével még 1782-ben, de figyelmét csakhamar másfelé fordította. Színelméleti írásaiban 1810-ben Johann Wolfgang von Goethe is megemlítette, hogy a klórezüst bizonyos feltételek teljesülése esetén színes fény hatására vele megegyező színűre változik. Érdemben először Johann Thomas Seebeck foglalkozott vele, 1810-ben egy klórezüsttel bevont papírra sikeresen felvette a nap színképét, de az így nyert képeket nem tudta rögzíteni. A fotográfia feltalálása után legközelebb az 1867. évi párizsi világkiállításon bukkant fel, ahol A. E. Becquerel és társa állított ki heliokrómiát, de csak sárga üvegbúra alatt, mert ők sem tudták fixálni a színeket.
 A problémát végül Veres Ferenc oldotta meg, módszerét 1889. április 14-én mutatta be a nagyközönségnek, de nem szabadalmaztatta. A gyakorlati használhatóságához azonban olyan jelentősen le kellett volna rövidítenie az expozíciós időt, melyet a kor technikája még nem tett lehetővé. Mivel ez nem sikerült, a gyakorlati fényképezésben nem játszott jelentős szerepet, különösen nem az autokróm eljárás megjelenése után.
 Az eljárás
 Mivel a gyakorlatban nem volt alkalmazható, így főleg üvegre készült színes festményeket másoltak vele.
 A celloidin emulziójú papírba különféle nehézfémek (általában kálium, ólom, ón vagy lítium esetleg urán) sóit vegyítik, majd az egészet megvilágítják. Az elsötétedett papírra teszik a másolandó színes üvegfestményt, direktpozitívként e sötét alapból világosodnak ki a színek. Kezdetben 48 órás expozícióra volt szükség, ezt Veress a több évtizedes kísérletezései során 20-40 percre csökkentette. Fixáláshoz alkoholban oldott ciánkáli vagy ammónia gyenge oldatát alkalmazták, mert a töményebb oldat a színeket megsemmisítette. Ha a kész képeket viasszal áttetszővé tették, lehetett őket vetíteni, vagy továbbmásolni.
 Anyaga
 Papír, kollódium, ezüst-nitrát, urán-, stroncium-, kálium-, ólom-, ammónium-nitrát, kalcium-, kadmium-, ón-, lítium-klorid elsősorban. Mivel Veres Ferenc több mint 500 fajta emulziót próbált ki, a bennük felhasznált anyagok is különböztek, viszont mindig celloidin típusú papírkép volt az eljárás alapja.
 Méretei
 A megmaradt Veress-heliokrómiák nagy része 15x23 cm nagyságú, csak néhány korai kísérlete 25x30 cm-es, a többi felfedező is nagyjából ilyen méretű képeket gyártott.
 Hivatkozások
 Fotótörténeti Eljárások Magyarországon
 Képrögzítési eljárások


text:
N° C 13/6 Diario Oficial de las Comunidades Europeas 17. 1. 89
 II
 (Actos jurídicos preparatorios)
 COMISIÓN
 Propuesta de Decisión del Consejo relativa a los trabajos para terceras partes realizados por el
 Centro Común de Investigaciones de interés para la Comunidad Económica Europea
 COM(88) 725 final
 (Presentada por la Comisión el 22 de diciembre de 1988)
 (89/C 13/09)
 LA COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS, DECIDE:
 Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Econó-
 mica Europea y, en particular, su artículo 235, Artículo 1
 Vista la propuesta de la Comisión, Para realizar los objetivos generales de la Comunidad en
 materia de investigación y desarrollo tecnológico, la Co-
 Visto el dictamen del Parlamento Europeo, misión podrá poner a disposición de terceras partes,
 tanto estatales como privadas, las instalaciones, equipo o
 Considerando que, para el cumplimiento de los objetivos asistencia especializada del Centro Común de Investiga-
 generales de la Comunidad en materia de investigación y ciones contra el pago de una cantidad.
 desarrollo tecnológico, es conveniente que el Centro Co-
 mún de Investigaciones pueda realizar trabajos para ter-
 ceras partes, tanto estatales como privadas; Artículo 2
 Considerando que el Tratado no concede sólo los pode- Esta Decisión se publicará en el Diario Oficial de las Co-
 res recogidos en el artículo 235 para llevar a cabo estos munidades Europeas y entrará en vigor el día siguiente al
 trabajos, de su publicación.


text:
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 17.8.2018.
 COM(2018) 598 final
 2018/0308(NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o utvrđivanju stajališta koje Europska unija treba zauzeti u vezi s izmjenama prilogâ Europskom sporazumu o međunarodnom cestovnom prijevozu opasnih tvari (ADR) i propisa priloženih Europskom sporazumu o međunarodnom prijevozu opasnih tvari unutarnjim plovnim putovima (ADN) koje su donijeli Radna skupina za prijevoz opasnih tvari – WP.15 i Upravni odbor ADN-a
 OBRAZLOŽENJE
 1.PREDMET PRIJEDLOGA
 Cilj je predložene Odluke Vijeća utvrđivanje stajališta Europske unije u pogledu prilogâ Europskom sporazumu o međunarodnom cestovnom prijevozu opasnih tvari (ADR) i propisa priloženih Europskom sporazumu o međunarodnom prijevozu opasnih tvari unutarnjim plovnim putovima (ADN), koji se primjenjuju od 1. siječnja 2019., u vezi s predviđenim istekom roka mirovanja tijekom kojeg ugovorne stranke članice Radne skupine za prijevoz opasnih tvari (WP.15) i Upravnog odbora ADN-a mogu uložiti prigovor na predložene izmjene za izdanje iz 2019.
 2.KONTEKST PRIJEDLOGA
 Navedenim prilozima i propisima, poznatijima kao prilozi ADR-u i propisi priloženi ADN-u, uređuje se međunarodni prijevoz opasnih tvari cestama odnosno unutarnjim plovnim putovima između članica Gospodarske komisije Ujedinjenih naroda za Europu (UNECE) koje su također ugovorne stranke ADR-a i ADN-a.
 Razvoj prijevoza opasnih tvari cestama odnosno unutarnjim plovnim putovima unutar Unije te između Unije i susjednih zemalja ključni je element europske zajedničke prometne politike te se njime osigurava pravilno funkcioniranje svih industrijskih grana koje proizvode ili koriste robu razvrstanu kao opasnu prema ADR-u i ADN-u. Prilagođavanje tih sporazuma tehničkom i znanstvenom napretku stoga je ključno kako bi se omogućio razvoj prometa i povezanih grana industrije unutar ekonomskog lanca. Izmjenama se namjerava uskladiti ADR i ADN s Oglednim propisima UN-a, uključujući nove definicije, kriterije razvrstavanja i UN brojeve, zahtjeve u pogledu pakiranja i označavanja, ažuriranje primjenjivih normi i tehničkih zahtjeva te pojašnjenja.
 Međunarodne odredbe koje se odnose na prijevoz opasnih tvari utvrđene su u raznim međunarodnim organizacijama, na primjer u UNECE-u, Međuvladinoj organizaciji za međunarodni željeznički prijevoz (OTIF) i nizu specijaliziranih tijela Ujedinjenih naroda. Budući da pravila moraju biti međusobno kompatibilna, među organizacijama uključenima u taj rad razvijen je složen međunarodni sustav za koordinaciju i usklađivanje. Odredbe se prilagođuju u dvogodišnjem ciklusu.
 2.1. Europski sporazum o međunarodnom cestovnom prijevozu opasnih tvari (ADR)
 Cilj je Europskog sporazuma o međunarodnom cestovnom prijevozu opasnih tvari (ADR) reguliranje međunarodnog cestovnog prijevoza opasnih tvari između država članica UNECE-a i drugih država koje primjenjuju ADR (ugovorne stranke ADR-a). Sporazum je stupio na snagu 29. siječnja 1968. Europska unija nije stranka Sporazuma, iako su sve njezine države članice ugovorne stranke tog Sporazuma.
 2.2. Europski sporazum o međunarodnom prijevozu opasnih tvari unutarnjim plovnim putovima (ADN)
 Cilj je Europskog sporazuma o međunarodnom prijevozu opasnih tvari unutarnjim plovnim putovima reguliranje međunarodnog prijevoza opasnih tvari unutarnjim plovnim putovima između država članica UNECE-a koje primjenjuju ADN (ugovorne stranke ADN-a). Sporazum je stupio na snagu 28. veljače 2008. Europska unija nije stranka Sporazuma, ali je dvanaest njezinih država članica svaka ponaosob ugovorna stranka tog Sporazuma.
 2.3. Radna skupina za prijevoz opasnih tvari (WP.15) i Upravni odbor ADN-a; donesene odluke i daljnje mjere
 Radna skupina za prijevoz opasnih tvari (WP.15), Upravni odbor ADN-a i Odbor za sigurnost ADN-a (WP.15/AC.2) tijela su osnovana u okviru UNECE-a sa zadatkom odlučivanja o izmjenama ADR-a i ADN-a. Sastavljena su od predstavnika država članica UNECE-a koje primjenjuju ADR i ADN. Svaka ugovorna stranka ADR-a i ADN-a ima pravo glasa.
 U skladu s poglavljem VII. – „Glasovanje” Statuta i Poslovnika Radne skupine za prijevoz opasnih tvari (WP.15), samo punopravni članovi imaju po jedan glas u WP.15, a odluke tog tijela prvenstveno se donose konsenzusom. U WP.15 glasuje se dizanjem ruku.
 U skladu s člankom 17. stavkom 7. ADN-a, svaka ugovorna stranka zastupljena na sjednici Upravnog odbora ADN-a ima jedan glas.
 Izmjene koje su donesene tijekom dvogodišnjeg razdoblja od 2016 do 2018. uključuju niz raznovrsnih prilagodbi tehničkom i znanstvenom napretku.
 Posebno su pravila za klasifikaciju opasnih tvari razjašnjena u oba sporazuma s obzirom na uzorke energenata za svrhe ispitivanja (odjeljak 2.1.4.3.), klasifikaciju predmeta kao predmeta koji sadržavaju opasne tvari, n.d.n. (odjeljak 2.1.5.), klasifikaciju korozivnih tvari (odjeljak 2.2.8.). U popis opasnih tvari uvršteno je nekoliko novih unosa, od UN 3535 OTROVNE ZAPALJIVE ANORGANSKE TVARI U KRUTOM STANJU N.D.N. do 3548 PREDMETI KOJI SADRŽAVAJU RAZNE OPASNE TVARI N.D.N. Sastavljen je nacrt novih uputa za pakiranje, npr. uputa za pakiranje P911 za neispravne ćelije i baterije (litij i litij-ionske baterije kada se nose pojedinačno ili ugrađene u opremu). Nadalje, izmijenjene su postojeće odredbe o pakiranju iz poglavlja 3.3., npr. posebna odredba 392 koja se primjenjuje na prijevoz sustava za skladištenje plinskih goriva koji su dizajnirani i odobreni za ugradnju u motorna vozila, a sadržavaju plin, izmijenjena je kako bi se uzeo u obzir razvoj namjenskih normi i propisa, uključujući Uredbu (EZ) br. 79/2009 Europskog parlamenta i Vijeća od 14. siječnja 2009. o homologaciji motornih vozila s pogonom na vodik i izmjenama Direktive 2007/46/EZ
 1
 , Uredbu Komisije (EU) br. 406/2010 od 26. travnja 2010. o provedbi Uredbe (EZ) br. 79/2009 Europskog parlamenta i Vijeća o homologaciji motornih vozila s pogonom na vodik
 2
 . S obzirom na izmjene specifične za vrstu prijevoza, u ADR su uvedena nova pravila koja se primjenjuju na vezivanje. Za ADN uvedena je klasifikacija zona na brodovima tankerima za koje se zahtijeva zaštita od eksplozija i klasifikacija kategorije opreme kako bi se zahtjevi koji se primjenjuju na takve brodove prilagodili sadašnjim zahtjevima iz Direktive 2014/34/EU
 3
 .
 Tijekom pripreme ovih izmjena provedeno je savjetovanje s velikim brojem stručnjaka iz javnog i privatnog sektora. Sljedeći tehnički sastanci održani su tijekom razvoja tih izmjena:
 –na pododboru stručnjaka za prijevoz opasnih tvari Gospodarskog i socijalnog vijeća UN-a (ECOSOC SCETDG) kako slijedi:
 (1)na 47. sjednici u Ženevi, 22. – 26. lipnja 2015.,
 (2)na 48. sjednici u Ženevi, 30. studenoga – 9. prosinca 2015.,
 (3)na 49. sjednici u Ženevi, 27. lipnja – 7. srpnja 2016.,
 (4)na 50. sjednici u Ženevi, 28. studenoga – 6. prosinca 2016.,
 –na zajedničkom sastanku UNECE-a i OTIF-a te Odbora stručnjaka RID-a i Radne skupine za prijevoz opasnih tvari (WP.15/AC.1) na sljedećim sjednicama:
 (1)na jesenskoj sjednici 2016. u Ženevi, 19. – 23. rujna 2016.,
 (2)na proljetnoj sjednici 2017. u Bernu, 13. – 17. ožujka 2017.,
 (3)na jesenskoj sjednici 2017. u Ženevi, 19. – 29. rujna 2017.,
 (4)na proljetnoj sjednici u Bernu, 12. – 16. ožujka 2018.,
 –za ADR, na Radnoj skupini za prijevoz opasnih tvari (WP.15) kako slijedi:
 (1)na 101. sjednici u Ženevi, 8. – 10. studenoga 2016.,
 (2)na 102. sjednici u Ženevi, 8. – 12. svibnja 2017.,
 (3)na 103. sjednici u Ženevi, 6. – 10. studenoga 2017.,
 (4)na 104. sjednici u Ženevi, 15. – 17. svibnja 2018.,
 –za ADN, na Odboru za sigurnost ADN-a (WP.15/AC.2) kako slijedi:
 (1)na 29. sjednici u Ženevi, 22. – 26. kolovoza 2016.,
 (2)na 30. sjednici u Ženevi, 23. – 27. siječnja 2017.,
 (3)na 31. sjednici u Ženevi, 28. – 31. kolovoza 2017.,
 (4)na 32. sjednici u Ženevi, 22. – 26. siječnja 2018.,
 –Upravni odbor ADN-a:
 (1)na dvadesetoj sjednici u Ženevi, 26. siječnja 2018.
 Na navedenim sastancima u okviru stručnih odbora analizirani su i obrađivani pojedinačni prijedlozi izmjena. U većini slučajeva preporučeno djelovanje dogovoreno je jednoglasno. Neke od prijedloga preporučila je većina stručnjaka.
 Za ADR, radna skupina za prijevoz opasnih tvari – WP.15 donijela je odluku o tim prijedlozima na svakoj od navedenih sjednica. Za ADN, Upravni odbor odlučio je o izmjenama na svojoj dvadesetoj sjednici u Ženevi 26. siječnja 2018.
 U skladu s člankom 14. ADR-a, kada Radna skupina za prijevoz opasnih tvari – WP.15 odluči o predloženoj izmjeni prilogâ ADR-u, ona se smatra prihvaćenom, osim ako barem jedna trećina ugovornih stranaka ili pet ugovornih stranaka ako je jedna trećina više od tog broja dostavi glavnom tajniku Ujedinjenih naroda pisanu obavijest o prigovoru na predloženu izmjenu u roku od tri mjeseca od dana kad je on objavi.
 U skladu s člankom 20. ADN-a, kada Upravni odbor ADN-a odluči o predloženim izmjenama, one se smatraju prihvaćenima, osim ako barem jedna trećina ugovornih stranaka ili pet ugovornih stranaka ako je jedna trećina više od tog broja dostavi glavnom tajniku Ujedinjenih naroda pisanu obavijest o prigovoru na predloženu izmjenu u roku od tri mjeseca od dana kad je on objavi.
 Izmjene koje je donio WP.15, kako su iznesene u dokumentima u Prilogu ovom Prijedlogu, poslane su glavnom tajniku Ujedinjenih naroda kako bi ih se moglo dostaviti ugovornim strankama ADR-a 1. srpnja 2018. te kako bi ih one mogle prihvatiti u skladu s postupkom iz članka 14. ADR-a, i dostupne su na internetu
 4
 .
 Izmjene koje je donio Upravni odbor ADN-a, kako su iznesene u dokumentima u Prilogu ovom Prijedlogu, dostavio je glavni tajnik Ujedinjenih naroda ugovornim strankama ADN-a 1. srpnja 2018. kako bi ih one mogle prihvatiti u skladu s postupkom iz članka 20. ADN-a, i dostupne su na internetu
 5
 .
 Do 1. listopada 2018. Glavni tajnik Ujedinjenih naroda u svojoj funkciji depozitara može zaprimati prigovore na izmjene ADR-a i ADN-a kako su donesene u prethodnoj točki 2.3.
 Ako stranke ne podnesu dovoljan broj prigovora, očekuje se da će izmjene u okviru ovog Prijedloga stupiti na snagu 1. siječnja 2019. i postati obvezujuće.
 3. STAJALIŠTE KOJE TREBA ZAUZETI U IME UNIJE
 3.1. Kontekst
 Europska unija nije ugovorna stranka ADR-a ni ADN-a. Međutim, činjenica da Europska unija ne sudjeluje u međunarodnom sporazumu ne sprječava je da provodi svoje nadležnosti tako da, u okviru svojih institucija, utvrđuje stajalište koje će se u njezino ime zauzeti u tijelu uspostavljenom tim sporazumom, posebno posredstvom država članica koje su stranke tog sporazuma i djeluju solidarno u njezinu interesu (vidjeti Njemačka protiv Vijeća, C-399/12 („OIV”), točka 52. i ondje navedenu sudsku praksu).
 ADR trenutačno ima 50 ugovornih stranaka i sve su države članice EU-a ugovorne stranke tog Sporazuma. ADN ima 17 ugovornih stranaka, od čega 12 država članica EU-a.
 Od 1. siječnja 1997. Europska unija primjenjuje odredbe ADR-a na cestovni promet opasnih tvari na području EU-a, prvobitno u skladu s Direktivom Vijeća 94/55/EZ od 21. studenoga 1994. o usklađivanju zakonodavstava država članica u vezi s prijevozom opasnih tvari u cestovnom prometu
 6
 . Direktiva 94/55/EZ zamijenjena je 2008. Direktivom 2008/68/EZ kojom se prate načela prethodne direktive. Od 1. siječnja 2009. Europska Unija primjenjuje odredbe ADN-a na prijevoz opasnih tvari unutarnjim plovnim putovima.
 Člankom 4. Direktive 2008/68/EZ u vezi s trećim zemljama utvrđeno je: „Prijevoz opasnih tvari između država članica i trećih zemalja odobrava se ako je u skladu sa zahtjevima ADR-a, RID-a ili ADN-a, osim ako je u prilozima navedeno drukčije”.
 Nadalje, prethodno navedene izmjene, u mjeri u kojoj postaju obvezujuće, utjecat će na primjenu Direktive 2008/68/EZ u smislu njezina članka 8. U skladu s tom odredbom, Komisija je ovlaštena prilagođavati Prilog I. odjeljak I.1. i Prilog III. odjeljak III.1. Direktivi 2008/68/EZ znanstvenom i tehničkom napretku, „posebno kako bi se uzele u obzir izmjene ADR-a, RID-a i ADN-a”.
 3.2. Stajalište EU-a
 U Prilogu ovom Prijedlogu naveden je detaljan popis predviđenih izmjena te je navedeno da ih Unija može prihvatiti. Predviđene izmjene smatraju se primjerenima za siguran prijevoz opasnih tvari na isplativ način, vodeći pritom računa o tehnološkom napretku, te ih se stoga može podržati. Predložene izmjene pridonose sigurnom i zaštićenom prijevozu opasne robe i osmišljene su u cilju eliminiranja intrinzičnih opasnosti povezanih s takvom robom.
 4. PRAVNA OSNOVA
 4.1. Postupovna pravna osnova
 4.1.1. Načela
 Člankom 218. stavkom 9. Ugovora o funkcioniranju Europske unije (UFEU) predviđeno je donošenje odluka kojima se utvrđuju „stajališta koja u ime Unije treba donijeti tijelo osnovano na temelju sporazuma kada je to tijelo pozvano donositi akte koji proizvode pravne učinke, uz iznimku akata kojima se dopunjuje ili mijenja institucionalni okvir sporazuma”.
 Članak 218. stavak 9. UFEU-a primjenjuje se neovisno o tome je li Unija članica tijela ili stranka sporazuma
 7
 .
 Pojam „akti koji proizvode pravne učinke” obuhvaća akte koji proizvode pravne učinke primjenom pravila međunarodnog prava kojima se uređuje predmetno tijelo. Obuhvaća i instrumente koji nemaju obvezujući učinak na temelju međunarodnog prava, ali im je namjena da „presudno utječu na sadržaj propisa koje donese zakonodavac Unije”
 8
 .
 4.1.2. Primjena u ovom slučaju
 WP.15 je tijelo uspostavljeno na temelju sporazuma, konkretno Europskog sporazuma o međunarodnom cestovnom prijevozu opasnih tvari (ADR).
 Upravni odbor ADN-a je tijelo uspostavljeno na temelju sporazuma, konkretno Europskog sporazuma o međunarodnom prijevozu opasnih tvari unutarnjim plovnim putovima (ADN).
 Akti koje su donijeli WP.15 i Upravni odbor ADN-a imaju pravne učinke. U prethodno navedenim uvjetima, doneseni će akti biti obvezujući prema međunarodnom pravu u skladu s člankom 14. ADR-a i člankom 20. ADN-a i mogu odlučujuće utjecati na sadržaj zakonodavstva EU-a, konkretno na Direktivu 2008/68/EZ. Naime, člankom 4. Direktive 2008/68/EZ u vezi s trećim zemljama propisuje se sljedeće: „Prijevoz opasnih tvari između država članica i trećih zemalja odobrava se ako je u skladu sa zahtjevima ADR-a, RID-a ili ADN-a, osim ako je u prilozima navedeno drukčije”. Nadalje, akti će utjecati na primjenu Direktive 2008/68/EZ u smislu njezina članka 8. U skladu s tom odredbom, Komisija je ovlaštena prilagođavati Prilog I. odjeljak I.1. i Prilog III. odjeljak III.1. Direktivi 2008/68/EZ znanstvenom i tehničkom napretku, „posebno kako bi se uzele u obzir izmjene ADR-a, RID-a i ADN-a”.
 Predviđenim aktom ne dopunjuje se i ne mijenja institucijski okvir Sporazuma.
 Stoga je postupovna pravna osnova predložene odluke članak 218. stavak 9. UFEU-a.
 4.2. Materijalna pravna osnova
 4.2.1. Načela
 Materijalna pravna osnova odluke na temelju članka 218. stavka 9. UFEU-a prije svega ovisi o cilju i sadržaju predviđenog akta o kojemu se zauzima stajalište u ime Unije. Ako predviđeni akt ima dva cilja ili dva elementa te ako se može utvrditi da je jedan od tih dvaju ciljeva ili elemenata glavni, a drugi samo sporedan, odluka na temelju članka 218. stavka 9. UFEU-a mora se temeljiti na samo jednoj materijalnoj pravnoj osnovi, to jest onoj koju zahtijeva glavni ili prevladavajući cilj ili element.
 4.2.2. Primjena u ovom slučaju
 Glavni cilj i sadržaj Odluke odnose se na prijevoz opasnih tvari cestama i unutarnjim plovnim putovima. Stoga je materijalna pravna osnova predložene Odluke članak 91. UFEU-a.
 4.3. Zaključak
 Pravna osnova predložene Odluke Vijeća trebao bi biti članak 91. UFEU-a u vezi s člankom 218. stavkom 9. UFEU-a.
 5. OBJAVA PREDVIĐENOG AKTA
 U cilju transparentnosti i pravilnog upućivanja, upućivanje na odluke Radne skupine za prijevoz opasnih tvari (WP.15) i Odbora za sigurnost ADN-a objavljuje se u Službenom listu Europske unije uz navođenje datuma njihova stupanja na snagu.
 2018/0308 (NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o utvrđivanju stajališta koje Europska unija treba zauzeti u vezi s izmjenama prilogâ Europskom sporazumu o međunarodnom cestovnom prijevozu opasnih tvari (ADR) i propisa priloženih Europskom sporazumu o međunarodnom prijevozu opasnih tvari unutarnjim plovnim putovima (ADN) koje su donijeli Radna skupina za prijevoz opasnih tvari – WP.15 i Upravni odbor ADN-a
 VIJEĆE EUROPSKE UNIJE,
 uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije, a posebno njegov članak 91. u vezi s člankom 218. stavkom 9.,
 uzimajući u obzir prijedlog Europske komisije,
 budući da:
 (1)Europski sporazum o međunarodnom cestovnom prijevozu opasnih tvari (ADR) stupio je na snagu 29. siječnja 1968. Europski sporazum o međunarodnom prijevozu opasnih tvari unutarnjim plovnim putovima (ADN) stupio je na snagu 29. veljače 2008.
 (2)U skladu s člankom 14. ADR-a, svaka ugovorna stranka može predložiti jednu ili više izmjena prilogâ tom Sporazumu; stoga Radna skupina za prijevoz opasnih tvari – WP.15 može donijeti izmjene prilogâ ADR-u. U skladu s člankom 20. ADN-a, Odbor za sigurnost i Upravni odbor mogu donijeti izmjene propisa priloženih ADN-u.
 (3)Izmjene u pogledu prijevoza opasnih tvari cestama i unutarnjim plovnim putovima koje su donijeli WP.15 i Upravni odbor ADN-a tijekom dvogodišnjeg razdoblja 2016. – 2018. dostavljene su ugovornim strankama ADR-a i ADN-a 1. srpnja 2018.
 (4)Primjereno je utvrditi stajalište koje treba zauzeti u ime Unije u pogledu tih izmjena ADR-a i ADN-a jer će ti akti moći odlučujuće utjecati na sadržaj prava Unije, konkretno na Direktivu 2008/68/EZ Europskog parlamenta i Vijeća od 24. rujna 2008. o kopnenom prijevozu opasnih tvari
 9
 . Tom se Direktivom utvrđuju zahtjevi za prijevoz opasnih tvari cestom, željeznicom ili unutarnjim plovnim putovima unutar ili između država članica, upućivanjem na ADR i ADN. Člankom 4. te Direktive predviđeno je da se prijevoz opasnih tvari između država članica i trećih zemalja odobrava ako je u skladu sa zahtjevima ADR-a, RID-a ili ADN-a, osim ako je u prilozima navedeno drukčije. Nadalje, u skladu s člankom 8. Direktive Komisija je ovlaštena prilagođavati Prilog I. odjeljak I.1. i Prilog III. odjeljak III.1. Direktivi 2008/68/EZ znanstvenom i tehničkom napretku, „posebno kako bi se uzele u obzir izmjene ADR-a, RID-a i ADN-a”.
 (5)Unija nije ugovorna stranka ADR-a ni ADN-a. Međutim, to je ne sprječava da izvršava svoju nadležnost tako da, u okviru svojih institucija, utvrđuje stajališta koja će se u njezino ime zauzeti u tijelima uspostavljenima tim sporazumima, posebno posredstvom država članica koje su stranke tih sporazuma i djeluju solidarno u njezinu interesu.
 (6)Sve države članice ugovorne su stranke ADR-a i primjenjuju ga, a 12 država članica ugovorne su stranke ADN-a i primjenjuju ga.
 (7)Donesene izmjene na koje se u prethodnom tekstu upućuje odnose se na tehničke norme ili jedinstvene tehničke propise i cilj im je osigurati siguran i učinkovit prijevoz opasnih tvari, uzimajući u obzir znanstveni i tehnički napredak u predmetnom sektoru te razvoj novih tvari i predmeta koji predstavljaju opasnost tijekom prijevoza. Razvoj prijevoza opasnih tvari cestama odnosno unutarnjim plovnim putovima unutar Unije te između Unije i zemalja u njezinu susjedstvu ključni je element europske zajedničke prometne politike te se njime osigurava pravilno funkcioniranje svih industrijskih grana koje proizvode ili koriste robu razvrstanu kao opasnu prema ADR-u i ADN-u.
 (8)Sve su predložene izmjene opravdane i korisne te bi ih stoga Unija trebala podržati.
 (9) Stajalište Unije trebaju zajednički iznijeti države članice Unije koje su ugovorne stranke ADR-a i ADN-a,
 DONIJELO JE OVU ODLUKU:
 Članak 1.
 Stajalište koje treba zauzeti u ime Europske unije u pogledu izmjena prilogâ ADR-u i propisa priloženih ADN-u koje se navode u Prilogu ovoj Odluci, a koje je donijela Radna skupina za prijevoz opasnih tvari – WP.15 odnosno Upravni odbor ADN-a, utvrđeno je u Prilogu ovoj Odluci.
 Manje izmjene tog stajališta mogu se dogovoriti bez daljnje odluke Vijeća, u skladu s člankom 2.
 Članak 2.
 Države članice koje su ugovorne stranke ADR-a i ADN-a izražavaju stajalište Unije djelujući zajednički u interesu Unije.
 Članak 3.
 Upućivanje na odluke Radne skupine za prijevoz opasnih tvari (WP.15) i Odbora za sigurnost ADN-a objavljuje se u Službenom listu Europske unije uz navođenje datuma njihova stupanja na snagu.
 Članak 4.
 Ova je Odluka upućena državama članicama.
 Sastavljeno u Bruxellesu,
 Za Vijeće
 Predsjednik
 (1)
 SL L 35, 4.2.2009., str. 32.
 (2)
 SL L 122, 18.5.2010., str. 1.
 (3)
 SL L 96, 29.3.2014., str. 309.
 (4)
 http://www.unece.org/trans/main/dgdb/wp15/wp15rep.html.
 (5)
 http://www.unece.org/trans/main/dgdb/adn/adn_rep.html.
 (6)
 SL L 319, 12.12.1994., str. 7. .
 (7)
 Presuda Suda Europske unije od 7. listopada 2014., Njemačka protiv Vijeća, C-399/12, ECLI: EU: C: 2014: 2258, točka 64.
 (8)
 Presuda Suda Europske unije od 7. listopada 2014., Njemačka protiv Vijeća, C-399/12, ECLI: EU: C: 2014: 2258, točke 61. do 64.
 (9)
 SL L 260, 30.9.2008., str. 13.
 ---documentbreak---
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 17.8.2018.
 COM(2018) 598 final
 PRILOG
 ODLUCI VIJEĆA
 o utvrđivanju stajališta koje Europska unija treba zauzeti u vezi s izmjenama prilogâ Europskom sporazumu o međunarodnom cestovnom prijevozu opasnih tvari (ADR) i propisa priloženih Europskom sporazumu o međunarodnom prijevozu opasnih tvari unutarnjim plovnim putovima (ADN) koje su donijeli Radna skupina za prijevoz opasnih tvari – WP.15 i Upravni odbor ADN-a
 PRILOG
 Prijedlog
 Referentni dokument
 Obavijest
 Predmet
 Primjedbe
 Stajalište EU-a
 1.
 ECE/TRANS/WP.15/240
 C.N.304.2018.
 TREATIES-XI.B.14
 Nacrt izmjena priloga A i B ADR-u
 Tehnički konsenzus na sjednici Radne skupine za prijevoz opasnih tvari – WP.15.
 Dati suglasnost za izmjene.
 2.
 ECE/TRANS/WP.15/240/Add.1
 C.N.304.2018.
 TREATIES-XI.B.14
 Nacrt izmjena priloga A i B ADR-u – Dopuna (Ponovno izdano 8. lipnja 2018.)
 Tehnički konsenzus na sjednici Radne skupine za prijevoz opasnih tvari – WP.15.
 Dati suglasnost za izmjene.
 3.
 ECE/TRANS/WP.15/240/Corr.1
 C.N.304.2018.
 TREATIES-XI.B.14
 Nacrt izmjena priloga A i B ADR-u – Ispravak (Ponovno izdano 8. lipnja 2018.)
 Tehnički konsenzus na sjednici Radne skupine za prijevoz opasnih tvari – WP.15.
 Dati suglasnost za izmjene.
 4.
 ECE/ADN/45
 C.N.297.2018.
 TREATIES-XI.D.6
 Nacrt izmjene propisa priloženih ADN-u
 Tehnički konsenzus na sjednici Upravnog odbora ADN-a.
 Dati suglasnost za izmjene.