type: contracts

text:
L 87/92 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 28.3.2019
 TŁUMACZENIE
 Wspólne pismo Wspólnot Europejskich i ich państw członkowskich z jednej strony oraz Japonii z drugiej
 strony, na podstawie pkt 5 Procedur wykonania art. XXI Układu ogólnego w sprawie handlu usługami
 (GATS) (S/L/80 z dnia 29 października 1999 r.),
 odnoszące się do
 zmian zaproponowanych na listach GATS Wspólnot Europejskich i ich państw członkowskich (zwanych dalej
 WE) w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej,
 Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Republiki Austrii,
 Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii, Republiki Słowackiej, Republiki Finlandii, Królestwa Szwecji
 do Wspólnot Europejskich
 W dniu 28 maja 2004 r. i w dniu 4 kwietnia 2005 r. WE przedłożyły dwa komunikaty na podstawie art. V GATS
 (oznaczone jako dokument S/SECRET/8 z dnia 11 czerwca 2004 r. oraz dokument S/SECRET/9 z dnia 12 kwietnia
 2005 r.), w których powiadomiły o zamiarze zmiany lub wycofania szczegółowych zobowiązań wymienionych na liście
 zobowiązań załączonej do tych komunikatów, na podstawie art. V ust. 5 GATS oraz zgodnie z warunkami, o których
 mowa w art. XXI ust. 1 lit. b) GATS.
 Po przedłożeniu każdego z komunikatów, Japonia złożyła dwa wnioski o rekompensatę na podstawie art. XXI ust. 2 lit. a)
 GATS (S/L/168 w odniesieniu do S/SECRET/8 oraz S/L/218 w odniesieniu do S/SECRET/9).WE i Japonia przystąpiły do
 negocjacji na podstawie art. XXI ust. 2 lit. a) GATS w odniesieniu do S/SECRET/8 oraz S/SECRET/9.
 W odniesieniu do procedury wszczętej powiadomieniem zawartym w dokumencie S/SECRET/8 początkowy okres nego
 cjacji, który zakończył się w dniu 26 października 2004 r., był przedłużany (za obopólną zgodą) pięciokrotnie
 (do 26 kwietnia 2005 r., do 27 lutego 2006 r., do 1 czerwca 2006 r., do 1 lipca i do 17 lipca 2006 r.). Podczas tych
 negocjacji WE i Japonia osiągnęły porozumienie dotyczące rekompensaty związanej z wycofaniem zobowiązań i zmia
 nami wskazanymi w dokumencie S/SECRET/8.
 W odniesieniu do procedury wszczętej powiadomieniem zawartym w dokumencie S/SECRET/9 WE i Japonia nie osiąg
 nęły żadnego porozumienia do końca okresu zaplanowanego na negocjacje i żaden z Członków poszkodowanych nie
 skierował tej sprawy do arbitrażu w wyznaczonym terminie na podstawie pkt 7 pisma S/L/80. Na podstawie art. XXI
 ust. 3 lit. b) GATS i z zastrzeżeniem zakończenia procedur wskazanych w pkt 20-22 pisma S/L/80, WE mają swobodę
 wprowadzenia zmian lub wycofania zobowiązań zgodnie z propozycjami w dokumencie S/SECRET/9.
 Sprawozdanie w sprawie wyników tych negocjacji, które załączono do niniejszego pisma, obejmuje (1) proponowane
 zmiany zawarte w wymienionych powyżej powiadomieniach (2) uzgodnioną rekompensatę dotyczącą zmian lub wyco
 fania zobowiązań, o których mowa w S/SECRET/8 oraz (3) projekt skonsolidowanej listy szczegółowych zobowiązań,
 który wynika z połączenia obowiązującej listy zobowiązań WE i ich państw członkowskich oraz z wprowadzenia do tej
 listy lub wycofania z niej zobowiązań wskazanych przez WE w dokumentach S/SECRET/8 i S/SECRET/9 oraz ujęcia
 rekompensaty uzgodnionej przez WE i Japonię.
 Niniejsze pismo wraz z załączonym do niego załącznikiem I i II sprawozdania stanowi porozumienie między WE
 i Japonią w odniesieniu do S/SECRET/8 do celów art. XXI ust. 2 lit. a) GATS (1). Porozumienie to nie jest interpretowane
 jako zmieniające Listy odstępstw od artykułu II WE i ich państw członkowskich. Porozumienie to nie jest interpretowane
 jako wpływające na prawa i obowiązki Stron na podstawie art. VIII GATS.
 W myśl procedur, wspomnianych w pkt 20-22 pisma S/L/80, WE przekażą sekretariatowi do rozesłania projekt skonso
 lidowanej listy, przedłożonej do zatwierdzenia w terminie do 14 września 2006 r., pod warunkiem podpisania porozu
 mienia ze wszystkimi Członkami poszkodowanymi lub w przypadku upływu terminu określonego w pkt 7 pisma S/L/80,
 oraz przy braku wniosku o arbitraż. Wyniki negocjacji wejdą w życie po zakończeniu procedur zatwierdzania w terminie
 wskazanym przez WE po zakończeniu wewnętrznych procedur zatwierdzania WE, które WE starają się przeprowadzić
 jak najszybciej. Zmiany i wycofanie zobowiązań zaproponowane w dokumentach S/SECRET/8 i S/SECRET/9 nie wejdą
 w życie do momentu wejścia w życie wszystkich rekompensat wskazanych w załączniku II.
 (1) Interpretacja niniejszego porozumienia nie przesądza o wyniku odrębnych dyskusji w ramach WTO, które dotyczą klasyfikacji usług
 telekomunikacyjnych (podstawowe usługi telekomunikacyjne i usługi o wartości dodanej).
 ---pagebreak--- 28.3.2019 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 87/93
 Sprawozdanie w sprawie wyników negocjacji przeprowadzonych zgodnie z art. XXI ust. 2 lit. a) Układu
 ogólnego w sprawie handlu usługami
 odnoszących się do
 zmian zaproponowanych na listach GATS Wspólnot Europejskich i ich państw członkowskich (zwanych dalej
 WE) w celu uwzględnienia przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej,
 Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Republiki Austrii,
 Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii, Republiki Słowackiej, Republiki Finlandii, Królestwa Szwecji
 do Wspólnot Europejskich
 Zgodnie z pkt 5 Procedur wykonania art. XXI Układu ogólnego w sprawie handlu usługami (GATS) (S/L/80 z dnia
 29 października 1999 r.) WE przedstawiają następujące sprawozdanie:
 1. W dniu 28 maja 2004 r. i w dniu 4 kwietnia 2005 r. WE przedłożyły dwa komunikaty na podstawie art. V GATS
 (oznaczone jako dokument S/SECRET/8 z dnia 11 czerwca 2004 r. oraz dokument S/SECRET/9 z dnia 12 kwietnia
 2005 r.), w których powiadomiły o zamiarze zmiany lub wycofania szczegółowych zobowiązań wymienionych na
 liście zobowiązań załączonej do tych komunikatów, na podstawie art. V ust. 5 GATS oraz zgodnie z warunkami,
 o których mowa w art. XXI ust. 1 lit. b) GATS. Proponowane zmiany wskazano w załączniku I.
 2. Po przedstawieniu powiadomienia zawartego w dokumencie S/SECRET/8 i na podstawie art. XXI ust. 2 lit. a) GATS
 osiemnastu członków WTO (Argentyna, Australia, Brazylia, Kanada, Chiny, Republika Chińska, Kolumbia, Kuba,
 Ekwador, Specjalny Region Administracyjny Hongkong Chińskiej Republiki Ludowej, Indie, Japonia, Korea, Nowa
 Zelandia, Filipiny, Szwajcaria, Urugwaj i Stany Zjednoczone) złożyły odpowiednie wnioski o rekompensatę.
 3. Po przedstawieniu powiadomienia zawartego w dokumencie S/SECRET/9 i na podstawie art. XXI ust. 2 lit. a) GATS
 czternastu członków WTO (Argentyna, Australia, Brazylia, Kanada, Chiny, Kolumbia, Ekwador, Specjalny Region
 Administracyjny Hongkong Chińskiej Republiki Ludowej, Indie, Japonia, Korea, Nowa Zelandia, Urugwaj i Stany
 Zjednoczone) złożyły odpowiednie wnioski o rekompensatę.
 4. Japonia złożyła dwa wnioski o rekompensatę na podstawie art. XXI ust. 2 lit. a) GATS (S/L/168 w odniesieniu do
 S/SECRET/8 oraz S/L/218 w odniesieniu do S/SECRET/9).WE i Japonia przystąpiły do negocjacji na podstawie art. XXI
 ust. 2 lit. a) GATS w odniesieniu do S/SECRET/8 oraz S/SECRET/9.
 5. W odniesieniu do procedury wszczętej powiadomieniem zawartym w dokumencie S/SECRET/8 początkowy okres
 negocjacji, który zakończył się w dniu 26 października 2004 r., był przedłużany (za obopólną zgodą) pięciokrotnie
 (do 26 kwietnia 2005 r., do 27 lutego 2006 r., do 1 czerwca 2006 r., do 1 lipca i do 17 lipca 2006 r.).
 6. Podczas tych negocjacji WE i Japonia osiągnęły porozumienie dotyczące rekompensaty związanej z wycofaniem
 zobowiązań i zmianami wskazanymi w dokumencie S/SECRET/8. Załącznik I i II niniejszego sprawozdania wraz
 pismem, do którego jest on załączony, stanowią porozumienie między WE i Japonią w odniesieniu do S/SECRET/8
 do celów art. XXI ust. 2 lit. a) GATS (2). Porozumienie to nie jest interpretowane jako zmieniające Listy odstępstw od
 artykułu II WE i ich państw członkowskich. Porozumienie to nie jest interpretowane jako wpływające na prawa
 i obowiązki Stron na podstawie art. VIII GATS.
 7. W odniesieniu do procedury wszczętej powiadomieniem zawartym w dokumencie S/SECRET/9 WE i Japonia nie
 osiągnęły żadnego porozumienia do końca okresu zaplanowanego na negocjacje i żaden z Członków poszkodowa
 nych nie skierował tej sprawy do arbitrażu w wyznaczonym terminie na podstawie pkt 7 pisma S/L/80. Na podstawie
 art. XXI ust. 3 lit. b) GATS i z zastrzeżeniem zakończenia procedur wskazanych w pkt 20-22 pisma S/L/80, WE mają
 swobodę wprowadzenia zmian lub wycofania zobowiązań zgodnie z propozycjami w dokumencie S/SECRET/9.
 (2) Interpretacja niniejszego porozumienia nie przesądza o wyniku odrębnych dyskusji w ramach WTO, które dotyczą klasyfikacji usług
 telekomunikacyjnych (podstawowe usługi telekomunikacyjne i usługi o wartości dodanej).
 ---pagebreak--- L 87/94 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 28.3.2019
 8. Mając na uwadze powyższe kwestie, proponowane zmiany i uzgodnione rekompensaty zostają wprowadzone do
 projektu skonsolidowanej listy GATS WE, który wynika z połączenia obowiązującej listy zobowiązań WE i ich państw
 członkowskich oraz z wprowadzenia do tej listy lub wycofania z niej zobowiązań wskazanych przez WE w doku
 mentach S/SECRET/8 i S/SECRET/9 oraz ujęcia rekompensaty uzgodnionej przez WE i Japonię.
 9. W myśl procedur, wspomnianych w pkt 20-22 pisma S/L/80, WE przekażą sekretariatowi do rozesłania projekt
 skonsolidowanej listy, przedłożonej do zatwierdzenia w terminie do 14 września 2006 r., pod warunkiem podpisania
 porozumienia ze wszystkimi Członkami poszkodowanymi lub w przypadku upływu terminu określonego w pkt 7
 pisma S/L/80, oraz przy braku wniosku o arbitraż. Wyniki negocjacji wejdą w życie po zakończeniu procedur zatwier
 dzania w terminie wskazanym przez WE po zakończeniu wewnętrznych procedur zatwierdzania WE, które WE starają
 się przeprowadzić jak najszybciej. Zmiany i wycofanie zobowiązań zaproponowane w dokumentach S/SECRET/8
 i S/SECRET/9 nie wejdą w życie do momentu wejścia w życie wszystkich rekompensat wskazanych w załączniku II.
 ---pagebreak--- 28.3.2019 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 87/95
 ZAŁĄCZNIK I
 A) Zmiany wskazane w dokumencie S/SECRET/8
 Zobowiązania horyzontalne
 • Dostęp do rynku (s. 9) „Wszystkie państwa członkowskie WE: Usługi uważane za usługi użyteczności publicznej na
 poziomie krajowym lub lokalnym mogą być przedmiotem monopoli publicznych lub wyłącznych praw przyznanych
 prywatnym podmiotom gospodarczym”. Ta pozycja nie została ujęta na liście szczegółowych zobowiązań Republiki
 Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Austrii, Polski, Słowenii, Słowacji, Finlandii i Szwecji. To ograni
 czenie ma obecnie zastosowanie do wszystkich państw członkowskich.
 • Ograniczenia dotyczące traktowania narodowego w zakresie filii, agencji i przedstawicielstw w ramach sposobu 3
 (s. 9 i 10). Ta pozycja nie została ujęta na liście szczegółowych zobowiązań Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy,
 Litwy, Malty, Słowenii i Słowacji. To ograniczenie ma obecnie zastosowanie do wszystkich państw członkowskich.
 • Ograniczenia dotyczące traktowania narodowego w zakresie spółek zależnych w ramach sposobu 3 (s. 10). Ta pozycja
 nie została ujęta na liście szczegółowych zobowiązań Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty,
 Polski, Słowenii i Słowacji. To ograniczenie ma obecnie zastosowanie do wszystkich państw członkowskich.
 • Ograniczenia dotyczące traktowania narodowego w zakresie subsydiów w ramach sposobu 3 (s. 13). Lista szczegóło
 wych zobowiązań Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Malty, Austrii, Słowenii, Słowacji, Finlandii i Szwecji
 obejmowała tylko część ograniczeń dotyczących subsydiów w ramach sposobu 3 ujętych na liście WE i ich państw
 członkowskich. Ograniczenia te rozszerzono obecnie na wymienione państwa członkowskie.
 • Ograniczenie dotyczące traktowania narodowego w zakresie subsydiów w ramach sposobu 4 (s. 13). Lista szczegóło
 wych zobowiązań Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Węgier, Malty i Słowacji nie obejmowała ograniczenia
 dotyczącego subsydiów w ramach sposobu 4 ujętych na liście WE i ich państw członkowskich. Ograniczenie to
 rozszerzono obecnie na wymienione państwa członkowskie.
 • Zobowiązania dotyczące dostępu do rynku Cypru w ramach sposobu 4. Zobowiązania te zostają wycofane.
 • Dostęp do rynku w ramach sposobu 4 - Osoba przeniesiona w ramach jednej firmy (ICT) (s. 26). Lista szczegółowych
 zobowiązań Republiki Czeskiej, Łotwy, Litwy, Węgier, Polski i Słowacji nie obejmowała ograniczenia, zgodnie z którym
 podmiot przyjmujący musi faktycznie świadczyć podobne usługi na terytorium danego państwa członkowskiego
 Wspólnoty. Ograniczenie to rozszerzono obecnie na wymienione państwa członkowskie.
 • Dostęp do rynku w ramach sposobu 4 - Osoby podróżujące służbowo (BV) – sprzedawcy usług (s. 30). Lista szcze
 gółowych zobowiązań Polski nie obejmowała ograniczenia, zgodnie z którym wskazani przedstawiciele nie będą
 zaangażowani w prowadzenie sprzedaży bezpośredniej dla ogółu społeczeństwa. Ograniczenie to rozszerzono obecnie
 na wymienione państwo członkowskie.
 • Dostęp do rynku w ramach sposobu 4 - Osoby podróżujące służbowo – ustanowienie obecności handlowej (s. 30).
 Lista szczegółowych zobowiązań Litwy nie obejmowała ograniczenia, zgodnie z którym wskazani przedstawiciele nie
 będą zaangażowani w prowadzenie sprzedaży bezpośredniej dla ogółu społeczeństwa lub świadczenia usług. Ograni
 czenie to rozszerzono obecnie na wymienione państwo członkowskie.
 • Zobowiązania dotyczące dostępu do rynku Litwy w ramach sposobu 4 - Osoby podróżujące służbowo (s. 32). Zobo
 wiązania te zostają częściowo wycofane.
 • Zobowiązania dotyczące dostępu do rynku Łotwy w ramach sposobu 4 – usługodawcy kontraktowi (CSS) (s. 33). Lista
 szczegółowych zobowiązań Łotwy nie obejmowała ograniczenia, zgodnie z którym czasowy wjazd i pobyt na teryto
 rium danego państwa nie przekraczają trzech miesięcy w okresie 12 miesięcy. Ograniczenie to rozszerzono obecnie na
 wymienione państwo członkowskie.
 Zobowiązania sektorowe
 • Usługi wynajmu i dzierżawy bez obsługi - W odniesieniu do statków powietrznych (s. 95). Ograniczenie dotyczące
 dostępu do rynku w ramach sposobu 2 zostaje rozszerzone na Estonię, Litwę, Węgry, Austrię, Słowenię, Finlandię
 i Szwecję, a ograniczenie dotyczące dostępu do rynku w ramach sposobu 3 zostaje rozszerzone na Estonię, Węgry
 i Austrię.
 ---pagebreak--- L 87/96 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 28.3.2019
 • Usługi związane z produkcją (s. 109 i 110). Zobowiązania wymienione na liście zobowiązań Łotwy, Litwy i Austrii
 zostają wycofane.
 • Usługi edukacyjne (kod 156): ograniczenie do „jedynie usług finansowanych ze źródeł prywatnych”. Ograniczenie to
 nie było ujęte na liście zobowiązań Estonii, Łotwy, Litwy, Węgier, Austrii, Słowenii (nieujęte jedynie w odniesieniu do
 usług w zakresie kształcenia dla dorosłych) i Słowacji. Ograniczenie to rozszerzono obecnie na wymienione państwa
 członkowskie. W przypadku Słowenii rozszerzenie to ma zastosowanie wyłącznie do usług w zakresie kształcenia dla
 dorosłych.
 • Usługi bankowe i inne usługi finansowe (z wyłączeniem ubezpieczeń) (s. 193, 213 i 217). Ograniczenia dotyczące
 dostępu do rynku wskazujące, że „założenie wyspecjalizowanej spółki zarządzającej jest wymagane dla realizacji działań
 zarządu funduszami powierniczymi i funduszami inwestycyjnymi” oraz że „jedynie firmy posiadające zarejestrowaną
 siedzibę we Wspólnocie mogą prowadzić działalność w charakterze depozytariuszy aktywów funduszy inwestycyj
 nych”, w ramach sposobu 1 i 3, nie były ujęte na liście zobowiązań Republiki Czeskiej w odniesieniu do sposobu 3,
 Estonii (nieujęte ani w ramach sposobu 1 ani w ramach sposobu 3), Łotwy w odniesieniu do sposobu 3, Litwy
 w odniesieniu do sposobu 1, Węgier w odniesieniu do sposobu 3 oraz Słowacji w odniesieniu do sposobu 3. Ograni
 czenia te rozszerzono obecnie na wymienione państwa członkowskie.
 • Transport kosmiczny. Zobowiązanie wymienione na liście zobowiązań Austrii zostaje wycofane.
 • Transport lotniczy - Usługi wynajmowania środków transportu lotniczego z załogą (s. 246). Dwa ograniczenia doty
 czące dostępu do rynku (jedno w ramach sposobów 1 i 2 oraz drugie w ramach sposobu 3) zostają wprowadzone dla
 Polski.
 • Transport lotniczy – Sprzedaż i marketing (s. 247 i 248). Lista szczegółowych zobowiązań Estonii nie obejmowała
 ograniczenia dotyczącego traktowania narodowego w zakresie dystrybucji poprzez komputerowy system rezerwacji
 transportu powietrznego usług świadczonych przez głównego przewoźnika.
 • Transport lotniczy - System rezerwacji komputerowej (s. 248). Lista szczegółowych zobowiązań Węgier nie obejmo
 wała ograniczenia dotyczącego traktowania narodowego w zakresie zobowiązań przewoźnika głównego lub przewoź
 ników współpracujących w kwestii komputerowego systemu rezerwacji kontrolowanego przez przewoźnika lotniczego
 przynajmniej jednego państwa trzeciego.
 • Usługi pomocnicze dla wszystkich rodzajów transportu - Usługi w zakresie przeładunku towarów (s. 259). Ograni
 czenie dotyczące dostępu do rynku w ramach sposobu 3 zostało wprowadzone dla Estonii, Łotwy i Litwy.
 B) Zmiany wskazane w dokumencie S/SECRET/9
 Zobowiązania horyzontalne
 • Zobowiązania Cypru i Malty dotyczące sposobu 4 w ramach traktowania narodowego (s. 25, 29 i 32 S/SECRET/8).
 Zobowiązania te zostają wycofane.
 Zobowiązania sektorowe
 • Usługi informatyczne i powiązane z nimi - a) Usługi doradztwa związane z instalacją sprzętu komputerowego
 (CPC 841) (s. 82) – b) Usługi związane z implementacją oprogramowania (CPC 842) (s. 83) – c) Usługi w zakresie
 przetwarzania danych (CPC 843) (s. 85) – d) Usługi w zakresie baz danych (CPC 844) (s. 86). Zobowiązania Cypru
 dotyczące sposobu 4 (ICT, BV i CSS) w ramach traktowania narodowego zostają wycofane.
 • Usługi badawczo-rozwojowe – b) Usługi badawczo-rozwojowe w dziedzinie nauk społecznych i humanistycznych
 (CPC 852) (s. 89 i 90). Zobowiązania Cypru dotyczące sposobu 4 (ICT, BV i CSS) w ramach traktowania narodowego
 zostają wycofane.
 • Usługi związane z ubezpieczeniami i pokrewne – (i) Ubezpieczenia bezpośrednie (w tym koasekuracja): a) na życie i b)
 inne niż na życie (s. 211 i 212). Zobowiązania Cypru dotyczące sposobu 4 (ICT, BV i CSS) w ramach traktowania
 narodowego zostają wycofane.
 ---pagebreak--- 28.3.2019 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 87/97
 • Usługi bankowe i inne usługi finansowe (z wyłączeniem ubezpieczeń) – (x) e) zbywalne papiery wartościowe (s. 223).
 Zobowiązania Cypru dotyczące sposobu 4 (ICT, BV i CSS) w ramach traktowania narodowego zostają wycofane.
 • Hotele, restauracje i catering (CPC 641,642 i 643) (s. 232). Zobowiązania Malty dotyczące sposobu 4 (ICT, BV i CSS)
 w ramach traktowania narodowego zostają wycofane.
 • Biura podróży oraz usługi operatorów turystycznych (CPC 7471) (s. 233 i 234). Zobowiązania Malty dotyczące
 sposobu 4 (ICT, BV i CSS) w ramach traktowania narodowego zostają wycofane.
 • Usługi w zakresie transportu morskiego - z wyjątkiem transportu kabotażowego – a) Transport pasażerski (CPC 7211);
 b) Przewozy towarowe (CPC 7212) (s. 242). Zobowiązania Malty dotyczące sposobu 4 (ICT, BV i CSS) w ramach
 traktowania narodowego zostają wycofane.
 ---pagebreak--- L 87/98 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 28.3.2019
 ZAŁĄCZNIK II
 REKOMPENSATA WE
 • Sposób 3 – ograniczenie horyzontalne dotyczące usług użyteczności publicznej
 — Przypis dotyczący zakresu wskazujący, że wymienione ograniczenie nie ma zastosowania do usług telekomunika
 cyjnych, informatycznych i innych z nimi powiązanych.
 • Sposób 3 – ograniczenia horyzontalne dotyczące inwestycji
 — Wykreślenie ograniczenia dotyczącego traktowania narodowego w przypadku AT w ramach sposobu 3 dla
 oddziałów zagranicznych spółek akcyjnych (Aktiengesellschaften) oraz spółek z ograniczoną odpowiedzialnością
 (Gesellschaften mit beschränkter Haftung).
 • Sposób 4 - osoby przeniesione w ramach jednej firmy oraz osoby podróżujące służbowo
 — Zobowiązania dotyczące dostępu do rynku i traktowania narodowego CY i MT w sekcji horyzontalnej i w sekcji
 sektorowej w sektorach, w których CY i MT przyjęły zobowiązania dotyczące sposobu 3.
 • Wolne zawody - Usługi inżynieryjne (CPC 8672)
 — Zobowiązania dotyczące dostępu do rynku i traktowania narodowego CY i MT w ramach sposobu 2
 — Zobowiązania dotyczące dostępu do rynku CY, CZ, MT i SK w ramach sposobu 3
 — Zobowiązania dotyczące traktowania narodowego CY i MT w ramach sposobu 3
 — Wykreślenie ograniczenia dotyczącego dostępu do rynku w przypadku PT w ramach sposobu 3
 • Wolne zawody - Zintegrowane usługi inżynieryjne (CPC 8673):
 — Wykreślenie testu potrzeb ekonomicznych stosowanego przez UK w przypadku sposobu 4/CSS.
 — Zobowiązania dotyczące dostępu do rynku i traktowania narodowego SK w ramach sposobu 3
 • Wolne zawody - Usługi w zakresie planowania urbanistycznego i architektury krajobrazu (CPC 8674):
 — Zobowiązania dotyczące dostępu do rynku i traktowania narodowego CY, CZ, MT i SK w ramach sposobu 3.
 — Zobowiązania dotyczące dostępu do rynku i traktowania narodowego HU w odniesieniu do usług w zakresie
 architektury krajobrazu w ramach sposobu 2.
 • Usługi informatyczne i powiązane z nimi:
 — Dodanie przypisu wyjaśniającego.
 — Zobowiązania dotyczące dostępu do rynku i traktowania narodowego HU w ramach sposobów 1, 2 i 3 w przy
 padku CPC 845 i 849
 — Lepsze warunki w przypadku SE dla CSS/sposób 4 w zakresie usług informatycznych w sekcji horyzontalnej i nowe
 zobowiązania SE w przypadku CSS/sposób 4 dla CPC 845 i 849.
 • Usługi reklamowe (CPC 871):
 — Zobowiązania dotyczące dostępu do rynku i traktowania narodowego CY, MT I PL w ramach sposobu 1.
 • Usługi telekomunikacyjne
 — Nowe i poprawione zobowiązania całych WE w brzmieniu zawartym w zmienionej ofercie w ramach dauhańskiej
 agendy rozwoju.
 — Wyjaśnienie ze strony FI, że jej trzy ograniczenia dotyczące sposobu 3 w zakresie dostępu do rynku w przypadku
 podmiotów prawnych, w zakresie traktowania narodowego w przypadku przedsiębiorstw zależnych, filii, agencji
 i przedstawicielstw oraz w zakresie dostępu do rynku w przypadku inwestycji, nie mają zastosowania do usług
 telekomunikacyjnych.
 ---pagebreak--- 28.3.2019 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 87/99
 — Przypis wyjaśniający, że podsektory 2.C.h) do 2.C.m) sektorowej klasyfikacji usług zawartej w MTN, GNS/W/120
 (usługi o wartości dodanej) oraz podsektory 2.C.a) do 2.C.g) tej klasyfikacji są zawarte w niniejszym dokumencie.
 Podsektor 2.C.o) tej klasyfikacji również jest zawarty w niniejszym dokumencie w zakresie w jakim jest objęty tą
 definicją. Do celów niniejszej listy zobowiązań, podsektor 2.C.n) wymienionej klasyfikacji (przetwarzania danych
 lub informacji on-line) jest ujęty na liście w ramach 1.B (Usługi informatyczne i powiązane z nimi).
 • Usługi finansowe (usługi ubezpieczeniowe):
 — Wykreślenie części ograniczenia dotyczącego dostępu do rynku w przypadku SK w ramach sposobu 3.
 • Usługi finansowe (bankowość)
 — FI: zmiana dotycząca wymogów w zakresie stałego pobytu w odniesieniu do sposobu 3 („Co najmniej jeden
 z założycieli, członkowie zarządu, rada nadzorcza i dyrektor zarządzający muszą posiadać stałe miejsce zamiesz
 kania na terenie Wspólnoty Europejskiej...” zamiast „Co najmniej połowa założycieli, członkowie zarządu, rada
 nadzorcza i przedstawiciele, dyrektor zarządzający, posiadacz prokury i osoba uprawniona do składania podpisu
 w imieniu instytucji kredytowej muszą posiadać miejsce zamieszkania na terenie Wspólnoty Europejskiej...”).
 • Hotele, restauracje i catering
 — Nowe (mniej restrykcyjne) wymogi testu potrzeb ekonomicznych stosowanego przez IT w przypadku sposobu
 3 w zakresie barów, kawiarni i restauracji, wraz ze zobowiązaniem dotyczącym jego niedyskryminacyjnego charak
 teru.
 • Biura podróży oraz usługi operatorów turystycznych
 — Wykreślenie testu potrzeb ekonomicznych stosowanego przez CZ w przypadku sposobu 3.
 • Usługi fryzjerskie
 — Zobowiązania dotyczące dostępu do rynku i traktowania narodowego CZ, FI, HU i SK w ramach sposobów 2 i 3.
 Następujące skróty są stosowane w celu oznaczenia państw członkowskich:
 AT Austria
 BE Belgia
 CY Cypr
 CZ Republika Czeska
 DE Niemcy
 DK Dania
 EE Estonia
 EL Grecja
 ES Hiszpania
 FI Finlandia
 FR Francja
 HU Węgry
 IE Irlandia
 IT Włochy
 LT Litwa
 ---pagebreak--- L 87/100 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 28.3.2019
 LU Luksemburg
 LV Łotwa
 MT Malta
 NL Niderlandy
 PL Polska
 PT Portugalia
 SE Szwecja
 SI Słowenia
 SK Słowacja
 UK Zjednoczone Królestwo


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 19.5.2017
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 128/14
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/856
 z dnia 18 maja 2017 r.
 zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej fluroksypyr
 (Tekst mający znaczenie dla EOG)
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności drugi wariant wymieniony w jego art. 21 ust. 3 oraz art. 78 ust. 2,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 736/2011 (2) zatwierdzono fluroksypyr jako substancję czynną zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009, pod warunkiem że państwa członkowskie, których to dotyczy, zapewnią dostarczenie przez wnioskodawcę, na wniosek którego fluroksypyr został zatwierdzony, dalszych informacji potwierdzających na temat sześciu szczegółowych aspektów, z których jeden dotyczy znaczenia zanieczyszczeń określonych w specyfikacji technicznej.
 (2)
 W dniach 25 czerwca 2012 r. i 5 września 2013 r. wnioskodawca przedstawił w przewidzianym terminie Irlandii, będącej państwem członkowskim pełniącym rolę sprawozdawcy, dodatkowe informacje w związku z wymogiem przedstawienia danych potwierdzających.
 (3)
 Irlandia oceniła dodatkowe informacje przedstawione przez wnioskodawcę. W dniu 22 grudnia 2014 r. przedstawiła ona swoją ocenę, w formie uzupełnienia do projektu sprawozdania z oceny, pozostałym państwom członkowskim, Komisji i Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności, zwanemu dalej „Urzędem”, i zwróciła się do nich o przedstawienie uwag do tej oceny.
 (4)
 W dniu 22 lipca 2015 r. Urząd opublikował sprawozdanie techniczne (3) podsumowujące wyniki tych konsultacji dotyczących fluroksypyru.
 (5)
 Projekt sprawozdania z oceny, uzupełnienie i sprawozdanie techniczne zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz i sfinalizowane w dniu 23 marca 2017 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego fluroksypyru.
 (6)
 Komisja zwróciła się do wnioskodawcy o przedstawienie uwag na temat jej sprawozdania z przeglądu dotyczącego fluroksypyru.
 (7)
 Na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (4) N-metylo-2-pirolidon (NMP) został sklasyfikowany jako substancja działająca szkodliwie na rozrodczość kategorii 1B i przypisano mu ogólne stężenie graniczne wynoszące 0,3 %. Jest bardzo mało prawdopodobne, aby obecność NMP w materiale technicznym w ilości poniżej 3 g/kg stanowiła jakiekolwiek ryzyko dla konsumentów. Dlatego Komisja stwierdziła, że z przedstawionych dodatkowych informacji wynika, iż maksymalny poziom istotnego toksykologicznie zanieczyszczenia NMP w materiale technicznym powinien wynosić mniej niż 3 g/kg (< 0,3 %).
 (8)
 Aby zapewnić wysoki poziom ochrony konsumentów, należy zatem ustalić maksymalny poziom tego zanieczyszczenia w substancji czynnej produkowanej do celów handlowych.
 (9)
 Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (5).
 (10)
 Państwom członkowskim należy dać odpowiedni czas na zmianę lub cofnięcie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające fluroksypyr.
 (11)
 Jeżeli zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie przyznają dodatkowy okres na zużycie zapasów środków ochrony roślin zawierających fluroksypyr, okres ten powinien upłynąć najpóźniej z dniem 8 września 2018 r.
 (12)
 Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 Zmiana w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011
 W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 2
 Środki przejściowe
 Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 państwa członkowskie w razie potrzeby zmieniają lub cofają obowiązujące zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające fluroksypyr jako substancję czynną w terminie najpóźniej do dnia 8 września 2017 r.
 Artykuł 3
 Okres na zużycie zapasów
 Dodatkowy okres na zużycie zapasów przyznany przez państwa członkowskie zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 musi być możliwie najkrótszy i upływać najpóźniej dnia 8 września 2018 r.
 Artykuł 4
 Wejście w życie
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 18 maja 2017 r.
 W imieniu Komisji
 Jean-Claude JUNCKER
 Przewodniczący
 (1) Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.
 (2) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 736/2011 z dnia 26 lipca 2011 r. w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej fluroksypyr, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 (Dz.U. L 195 z 27.7.2011, s. 37).
 (3) EFSA (Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności), 2015 r. „Technical report on the outcome of the consultation with Member States, the applicant and EFSA on the pesticide risk assessment for fluroxypyr in light of confirmatory data” (Sprawozdanie techniczne z wyników konsultacji z państwami członkowskimi, wnioskodawcą i EFSA dotyczących oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy w odniesieniu do fluroksypyru w świetle danych potwierdzających). Dodatkowa publikacja EFSA 2015:EN-857. 43 s.
 (4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1).
 (5) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153, 11.6.2011, s. 1).
 ZAŁĄCZNIK
 W części B załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 tekst w kolumnie „Czystość” w wierszu 9 dotyczącym fluroksypyru otrzymuje brzmienie:
 „≥ 950 g/kg (fluroksypyr meptylowy)
 Następujące zanieczyszczenia produkcyjne budzą obawy toksykologiczne i nie mogą przekroczyć następującej ilości w materiale technicznym:
 N-metylo-2-pirolidon (NMP): < 3 g/kg”
 W części B załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 tekst w kolumnie „Przepisy szczegółowe” w wierszu 9 dotyczącym fluroksypyru otrzymuje brzmienie:
 „CZĘŚĆ A
 Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka chwastobójczego.
 CZĘŚĆ B
 W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego fluroksypyru, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz w dniu 23 marca 2017 r.
 W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie muszą zwracać szczególną uwagę na:
 —
 możliwość zanieczyszczenia wód podziemnych metabolitem pirydynolem fluroksypyru, w przypadku gdy substancja czynna jest stosowana w regionach o glebie zasadowej lub o niestabilnych warunkach glebowych lub klimatycznych,
 —
 ryzyko dla organizmów wodnych.
 W warunkach zezwolenia uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.”.


type: other

text:
Rozhodnutí Nejvyššího soudu ČR 7 Tdo 772/2008 | Judikatura | Pravo4u.cz - služby pro právníky
 Rozhodnutí Nejvyššího soudu ČR 7 Tdo 772/2008
 Nejvyšší soud projednal v neveřejném zasedání dne 16. 7. 2008 dovolání, která podali nejvyšší státní zástupkyně v neprospěch obviněného a obviněný A. S. proti rozsudku Vrchního soudu v Praze ze dne 6. 3. 2008, sp. zn. 2 To 10/2008, v trestní věci vedené u Krajského soudu v Hradci Králové pod sp. zn. 1 T 6/2007, a rozhodl t a k t o :
 Podle § 265j tr. ř. se dovolání nejvyšší státní zástupkyně a obviněného z a m í t a j í .
 Rozsudkem Krajského soudu v Hradci Králové ze dne 18. 12. 2007, sp. zn. 1 T 6/2007, byl obviněný A. S. uznán vinným trestným činem znásilnění podle § 241 odst. 1, 3 písm. a), b) tr. zák. a odsouzen podle § 241 odst. 3 tr. zák. k trestu odnětí svobody na osm a půl roku, pro jehož výkon byl podle § 39a odst. 3 tr. zák. zařazen do věznice s dozorem.
 O odvolání obviněného bylo rozhodnuto rozsudkem Vrchního soudu v Praze ze dne 6. 3. 2008, sp. zn. 2 To 10/2008. Podle § 258 odst. 1 písm. d) tr. ř. byl rozsudek Krajského soudu v Hradci Králové zrušen a podle § 259 odst. 3 tr. ř. bylo znovu rozhodnuto tak, že obviněný byl uznán vinným trestným činem znásilnění podle § 241 odst. 1, 3 písm. b) tr. zák. a odsouzen podle § 241 odst. 3 tr. zák. k trestu odnětí svobody na šest let, pro jehož výkon byl podle § 39a odst. 3 tr. zák. zařazen do věznice s dozorem.
 Proti rozsudku Vrchního soudu v Praze podali v zákonné lhůtě dovolání nejvyšší státní zástupkyně a prostřednictvím obhájce také obviněný.
 Nejvyšší státní zástupkyně podala dovolání v neprospěch obviněného. S odkazem na důvod dovolání uvedený v § 265b odst. 1 písm. g) tr. ř. projevila nesouhlas s tím, že Vrchní soud v Praze neposoudil psychickou újmu, kterou v důsledku činu obviněného utrpěla poškozená, jako těžkou újmu na zdraví ve smyslu § 89 odst. 7 písm. ch) tr. zák. a že neposoudil skutek shodně s Krajským soudem v Hradci Králové jako trestný čin znásilnění též podle § 241 odst. 3 písm. a) tr. zák. Nejvyšší státní zástupkyně se dovoláním domáhala toho, aby Nejvyšší soud zrušil napadený rozsudek a aby přikázal Vrchnímu soudu v Praze věc v potřebném rozsahu znovu projednat a rozhodnout.
 Obviněný napadl odsuzující část rozsudku Vrchního soudu v Praze. Odkázal na důvod dovolání uvedený v § 265b odst. 1 písm. g) tr. ř. V rámci tohoto dovolacího důvodu namítl, že skutek měl být správně posouzen jako trestný čin pohlavního zneužívání podle § 242 odst. 1 tr. zák., a nikoli jako trestný čin znásilnění podle § 241 tr. zák. Obviněný se dovoláním domáhal toho, aby Nejvyšší soud zrušil napadený rozsudek, aby zrušil také další obsahově navazující rozhodnutí a aby přikázal nové projednání a rozhodnutí věci.
 Nejvyšší soud přezkoumal podle § 265i odst. 3 tr. ř. napadený rozsudek i předcházející řízení a shledal, že žádné z podaných dovolání není důvodné.
 Jako trestný čin znásilnění podle § 241 odst. 1, 3 písm. b) tr. zák. posoudil Vrchní soud v Praze skutek, který podle jeho zjištění a předtím i podle zjištění Krajského soudu v Hradci Králové spočíval v tom, že obviněný dne 23. 8. 2007 po 21,00 hod. v obývacím pokoji svého bytu v P., K., ve stavu opilosti svlékl poškozenou K. P. donaha, přinutil ji, aby si lehla na postel, osahával ji na prsou a přirození, požadoval po ní soulož, a když se poškozená pokusila uniknout a křikem přivolat pomoc jeho dětí, které spaly ve vedlejší místnosti, rukou jí zacpal ústa, přikázal jí, aby byla zticha, proti její vůli na ni nalehl, vykonal s ní soulož, a přestože poškozená plakala, přikázal jí, aby mu sála pohlavní úd, jinak že se soulož bude opakovat, poté poškozenou pustil a umožnil jí, aby se šla umýt a aby opustila jeho byt.
 Důvodem, pro který Krajský soud v Hradci Králové posoudil skutek jako trestný čin znásilnění také podle § 241 odst. 3 písm. a) tr. zák., bylo jeho zjištění, že v důsledku jednání obviněného se u poškozené rozvinula přechodná duševní porucha ve formě poruchy přizpůsobení na udávané prožité trauma F 43.2 dle mezinárodní klasifikace nemocí MKN-10 projevující se zejména poruchami spánku a nočními děsy, zvýšeným psychomotorickým neklidem a úzkostnou anticipací vlastního ohrožení, kterou trpěla až do doby rozhodnutí. Podle Krajského soudu v Hradci Králové šlo o těžkou újmu na zdraví ve smyslu § 89 odst. 7 písm. ch) tr. zák. S tím se Vrchní soud v Praze neztotožnil a naopak konstatoval, že psychická porucha, která se u poškozené skutečně rozvinula, nebyla tak vážná, aby měla charakter těžké újmy na zdraví podle citovaného ustanovení.
 Nejvyšší soud považuje za nutné především uvést, že oba soudy správně považovaly zjištěný skutek za trestný čin znásilnění (§ 241 tr. zák.), a nikoli za trestný čin pohlavního zneužívání (§ 242 tr. zák.).
 Trestného činu znásilnění podle § 241 odst. 1 tr. zák. (nehledě na přísnější právní kvalifikaci) se dopustí ten, kdo násilím nebo pohrůžkou bezprostředního násilí donutí jiného k souloži nebo k jinému obdobnému pohlavnímu styku.
 Trestného činu pohlavního zneužívání podle § 242 odst. 1 tr. zák. se dopustí ten, kdo vykoná soulož s osobou mladší než patnáct let nebo kdo takové osoby jiným způsobem pohlavně zneužije.
 Základní rozdíl mezi oběma trestnými činy spočívá v tom, že v případě trestného činu znásilnění podle § 241 odst. 1 tr. zák. je násilí nebo pohrůžka bezprostředním násilím prostředkem, jímž pachatel na jiné osobě dosáhne soulože nebo jiného způsobu pohlavního styku a jímž překoná odpor této osoby, zatímco v případě trestného činu pohlavního zneužívání podle § 242 odst. 1 tr. zák. pachatel jedná bez použití násilí a pohrůžky bezprostředním násilím, přičemž k pohlavnímu styku může dojít i ze strany poškozené osoby dobrovolně.
 Úvaze, že v posuzovaném případě šlo o trestný čin pohlavního zneužívání podle § 242 odst. 1 tr. zák., brání zjištění, že obviněný si pohlavní styk na poškozené vynutil jednáním, které mělo povahu násilí. Násilím byla ta část jednání, při němž obviněný poškozené zacpal ústa, aby nemohla křičet, a zalehl ji vahou svého těla. Lze sice připustit, že šlo o násilí poněkud menší intenzity, avšak bylo to násilí přiměřené tomu, že směřovalo proti dívce ve věku necelých dvanácti let, a tomu, jaký odpor byla objektivně schopna klást obviněnému jako dvaatřicetiletému muži. Proto je právní posouzení skutku jako trestného činu znásilnění podle § 241 odst. 1 tr. zák. správné. Zákonu odpovídá také to, že skutek byl posouzen i podle § 241 odst. 3 písm. b) tr. zák., neboť obviněný spáchal čin na osobě mladší než patnáct let.
 Námitku, že šlo o trestný čin pohlavního zneužívání podle § 242 odst. 1 tr. zák., obviněný založil na nesouhlasu s tím, že za podklad uvedených zjištění soudy vzaly svědeckou výpověď poškozené. V tomto směru se obviněný ocitl mimo mezi dovolacího důvodu podle § 265b odst. 1 písm. g) tr. ř., jímž je nesprávné právní posouzení skutku nebo jiné nesprávné hmotně právní posouzení. Z tohoto ustanovení vyplývá, že právním posouzením skutku se rozumí jeho hmotně právní posouzení. Podstatou právního posouzení skutku jako posouzení hmotně právního je aplikace hmotného práva, tj. trestního zákona, na skutkový stav, který zjistily soudy prvního a druhého stupně. Významné je, že předmětem právního posouzení je skutek, tak jak byl zjištěn soudy, a nikoli tak jak se jeho zjištění domáhá dovolatel. V dovolání je možné namítat, že skutek, který zjistily soudy, nemá znaky trestného činu, jímž byl obviněný uznán vinným. Lze tedy vytýkat p r á v n í vady v kvalifikaci skutkového stavu, který zjistily soudy. Dovolacím důvodem nejsou s k u t k o v é námitky, tj. takové námitky, jimiž se dovolatel snaží dosáhnout jiného hodnocení důkazů oproti tomu, jak je hodnotily soudy, tím i změny ve skutkových zjištěních soudů a jejich nahrazení jinou verzí skutkového stavu, kterou sám prosazuje. Mimo dovolací důvod jsou námitky proti tomu, jak soudy v rámci postupu podle § 2 odst. 6 tr. ř. hodnotily důkazy, jaká skutková zjištění z nich vyvodily, jak postupovaly při provádění důkazů, v jakém rozsahu provedly dokazování apod. Dovolání je mimořádný opravný prostředek určený k nápravě závažných právních vad pravomocných rozhodnutí, a nikoli k tomu, aby skutková zjištění soudů prvního a druhého stupně byla přezkoumávána ještě třetí instancí. Nejvyšší soud se z podnětu dovolání podaného s odkazem na ustanovení § 265b odst. 1 písm. g) tr. ř. zabývá otázkou právního posouzení skutku zásadně ve vztahu k tomu skutkovému stavu, který zjistily soudy prvního a druhého stupně. O dovolacím důvodu lze uvažovat pouze v případě extrémního rozporu mezi důkazy a skutkovými zjištěními soudů. Takový rozpor je dán zejména tehdy, jestliže skutková zjištění soudů nemají vůbec žádnou vazbu na obsah provedených důkazů, jestliže skutková zjištění soudů nevyplývají z důkazů při žádném z logických způsobů, které při jejich hodnocení přicházejí v úvahu, jestliže skutková zjištění soudů jsou jednoznačným opakem toho, co je obsahem důkazů, apod. V posuzovaném případě o extrémní rozpor mezi skutkovými zjištěními, která se stala podkladem pravomocného výroku o vině, a provedenými důkazy nejde, neboť tato zjištění mají logické zakotvení ve svědecké výpovědi poškozené a v dalších byť jen nepřímých důkazech, které věrohodnost svědecké výpovědi poškozené podporují, jak to podrobně vyložily oba soudy v odůvodnění svých rozsudků. Hodnocení těchto důkazů nijak nevybočilo z rámce zásad volného hodnocení důkazů podle § 2 odst. 6 tr. ř. Nejvyšší soud tudíž z podnětu dovolání obviněného přezkoumal správnost právního posouzení skutku ve vztahu ke skutkovému stavu, který zjistil Vrchní soud v Praze a před ním i Krajský soud v Hradci Králové, a nijak nepřihlížel k té části dovolání, v níž obviněný mimo rámec zákonného dovolacího důvodu uplatnil námitky směřující proti skutkovému základu napadeného rozsudku.
 Pokud újmu, kterou poškozená utrpěla na duševním zdraví, Vrchní soud v Praze nepovažoval za těžkou újmu na zdraví podle § 89 odst. 7 písm. ch) tr. zák., lze tento závěr akceptovat. Proto je správné i to, že Vrchní soud v Praze neposoudil skutek podle § 241 odst. 3 písm. a) tr. zák.
 Podle § 89 odst. 7 písm. ch) tr. zák. se těžkou újmou na zdraví rozumí jen vážná porucha zdraví nebo vážné onemocnění, jde-li o delší dobu trvající poruchu zdraví. Delší dobou ve smyslu citovaného ustanovení je podle ustálené soudní praxe doba alespoň šesti týdnů. Posuzovaná újma, kterou může být i porucha duševního zdraví, musí mít po celou tuto dobu charakter vážné poruchy zdraví nebo vážného onemocnění.
 Nejvyšší soud nemíní bagatelizovat zásah, který posuzovaný skutek znamenal pro duševní zdraví poškozené, nicméně musí konstatovat, že to, co bylo ohledně poruchy zdraví poškozené zjištěno, neodpovídá těžké újmě na zdraví podle § 89 odst. 7 písm. ch) tr. zák.
 Znalecký posudek z oboru zdravotnictví, odvětví psychiatrie se specializací psychiatrie včetně pedopsychiatrie, který zpracovala MUDr. E. Č., vyzněl ve výslovný závěr, že poškozená netrpí posttraumatickou stresovou poruchou dle MKN-10 (mezinárodní klasifikace nemocí). Podle závěrů znaleckého posudku, který byl vypracován dne 28. 10. 2007, tedy prakticky dva měsíce po spáchání činu, poškozená trpí poruchou přizpůsobivosti na situaci F 43.2. dle MKN-10 s občasně se vtírajícími myšlenkami s tématem prožitého traumatu, s vyhýbáním se místu traumatu, se zvýšenou potřebou přítomnosti druhé osoby, se zvýšenou potřebou kontaktu s rodiči a s odmítáním hovořit o prožité události. Ze znaleckého posudku vyplývá, že pokud se u poškozené manifestovala silná úzkost, poruchy spánku s nočními děsy, zvýšený psychomotorický neklid, strach z obviněného a úzkostná anticipace vlastního ohrožení, vztahoval se tento stav, diagnostikovaný jako akutní reakce na stres F 43.0 dle MKN-10, jen ke stádiu bezprostředně po prožité události, a nikoli již k době, kdy byl znalecký posudek podáván. To ostatně koresponduje i s obsahem znaleckého posudku, v němž znalkyně ve spojitosti s vlastním vyšetřením poškozené odkázala na její vyjádření, podle něhož „chce na událost zapomenout, pokouší se na to nemyslet, občas si na událost vzpomene, sny se jí o tom už nezdají, někdy se jí myšlenky o události ještě vtírají (ve škole, když se nudí, někdy ve městě nebo když jde spát) .... a obviněného, když je nyní ve vězení, se nebojí“. Znalkyně v posudku připustila, že porucha přizpůsobivosti může přejít do posttraumatické stresové poruchy, avšak dodala, že u poškozené se to nejeví pravděpodobné.
 V hlavním líčení, které se konalo ve dnech 17. 12. a 18. 12. 2007, Krajský soud v Hradci Králové jako svědky vyslechl mimo jiné rodiče poškozené, přičemž jejich výslech zaměřil také na objasnění jejího současného zdravotního stavu. Svědek J. P., otec poškozené, na otázku, jaký je stav jeho dcery v současné době, jestliže je to stejná dívka jako předtím, nebo se něco změnilo, odpověděl, že už je v takovém stavu, jako byla předtím, občas se v noci probudí, něco se jí zdá, ale co, to neřekla. Svědkyně R. P., matka poškozené, na otázku, jak na ni v současné době poškozená působí, odpověděla, že dřív nebyla tak mazlivá, jako je teď, je hodně mazlivá, víc vnímá, co se stalo. Na otázku, jak poškozená spí, svědkyně odpověděla, že sama v pokojíčku neusne a že s ní musí spát. Na otázku, zda (míněno rodiče) vyhledali nějaké odborné vyšetření, svědkyně odpověděla, že byla v pedagogicko - psychologické poradně, kde řekli, že poškozená je v pořádku, že to nemusí a že po psychické stránce je docela v pořádku. Na otázku, zda když jde do školy nebo ven, se poškozená chová jinak, nebo stejně, svědkyně odpověděla, že je to stejné, vrací se to k normálu. Obsah svědeckých výpovědí rodičů poškozené rozhodně neukazuje na to, že by se zdravotní stav poškozené v době konání hlavního líčení nějak podstatně zhoršil oproti době, kdy byl podán znalecký posudek MUDr. E. Č., zejména ne v tom smyslu, že by se obnovil stav akutní reakce na stres manifestovaný podle znaleckého posudku bezprostředně po prožitém traumatu silnou úzkostí, poruchami spánku s nočními děsy, zvýšeným psychomotorickým neklidem, strachem z obviněného a úzkostnou anticipací vlastního ohrožení. Podle zjištění Krajského soudu v Hradci Králové, přejatého z obžaloby do skutkové části výroku o vině trestným činem znásilnění kvalifikovaným i podle § 241 odst. 3 písm. a) tr. zák., tento stav trval ještě v době konání hlavního líčení, což bylo důvodem, pro který Krajský soud v Hradci Králové považoval poruchu duševního zdraví poškozené za těžkou újmu na zdraví. Pokud se znalkyně v hlavním líčení v rámci svého výslechu, při němž jinak stvrdila svůj písemný posudek, k věci vyjádřila v návaznosti na svědecké výpovědi rodičů poškozené, učinila tak nikoli poté, co by byla osobně přítomna té části hlavního líčení, kdy byli jako svědci vyslechnuti rodiče poškozené, nýbrž poté, co jí byl obsah svědeckých výpovědí rodičů poškozené reprodukován prostřednictvím otázek předsedkyně senátu Krajského soudu v Hradci Králové a státního zástupce způsobem, který vůbec neodpovídal skutečnému obsahu výpovědí svědků. Otázka předsedkyně senátu obsahovala sdělení, že podle otce poškozená „ještě v současné době nemůže spát, probudí se, zdají se jí sny, které ona nějakým způsobem nekomentuje, ale tyhle noční můry se u ní objevují i v současné době“. Přitom otec poškozené na otázku, jaký je současný stav dcery, odpověděl slovy: „Už je v takovém stavu, jako byla předtím. Občas se v noci probudí, něco se jí zdá, ale co, to neřekla“. Skutečný obsah výpovědi svědka byl tedy v otázce, kterou předsedkyně senátu položila znalkyni, významným způsobem posunut tak, jako by svědek označil poruchy spánku poškozené jednak za „noční můry“ a jednak za trvalý stav. Svědek však uvedené projevy popsal jen jako občasné a celkový stav poškozené charakterizoval přirovnáním ke stavu před činem. Státní zástupce v hlavním líčení formuloval otázku na znalkyni tak, že do ní zahrnul jen tu část svědecké výpovědi matky poškozené, v níž byla zmínka o tom, že poškozená nechce sama usínat, přičemž jeho dotaz zněl, zda to lze považovat za příznaky té poruchy přizpůsobivosti, kterou znalkyně u poškozené diagnostikovala. To znalkyně ve své odpovědi potvrdila, aniž by byla seznámena s tím, že matka poškozené ve své svědecké výpovědi celkový stav poškozené charakterizovala tak, že se vrací k normálu, a s tím, že svědkyně podle své výpovědi navštívila s poškozenou pedagogicko – psychologickou poradnu se závěrem, že poškozená je po psychické stránce docela v pořádku. Kromě toho se ta část výpovědi znalkyně, v níž v souvislosti s usínáním poškozené potvrdila diagnózu uvedenou v písemném znaleckém posudku, evidentně netýkala stavu bezprostředně po činu, tj. stavu akutní reakce na stres F 43.0 dle MKN-10 manifestovaného silnou úzkostí, poruchami spánku s nočními děsy, zvýšeným psychomotorickým neklidem, strachem z obviněného a anticipací vlastního ohrožení, nýbrž stavu, v němž se porucha přizpůsobivosti projevuje občasně se vtírajícími myšlenkami s tématem prožitého traumatu, vyhýbáním se místu traumatu, zvýšenou potřebou přítomnosti druhé osoby, zvýšenou potřebou fyzického kontaktu s rodiči, akcentací fobického prožívání.
 Základním pochybením, pro které nemohl rozsudek Krajského soudu v Hradci Králové obstát, bylo to, že tento soud při mechanickém převzetí obžaloby nesprávně ztotožnil příznaky akutní reakce na stres, která byla u poškozené přítomna jen bezprostředně po prožitém traumatu, s příznaky poruchy přizpůsobivosti F 43.2 dle MKN-10, jako by akutní reakce na stres trvala po celou dobu trvání poruchy přizpůsobivosti. Obžaloba a shodně s ní i rozsudek Krajského soudu v Hradci Králové považovaly znaky těžké újmy na zdraví za naplněné tím, že poškozená trpěla poruchami spánku s nočními děsy, zvýšeným psychomotorickým neklidem a úzkostnou anticipací vlastního ohrožení. Šlo však o příznaky, které se podle znaleckého posudku jako akutní reakce na stres vztahovaly ke stádiu bezprostředně po činu, to znamená k určité fázi poruchy přizpůsobivosti s tím, že dále se porucha přizpůsobivosti rozvinula do stádia projevujícího se již jinak, a to občasně se vtírajícími myšlenkami s tématem prožitého traumatu, vyhýbáním se místu traumatu, zvýšenou potřebou přítomnosti druhé osoby, zvýšenou potřebou fyzického kontaktu s rodiči a akcentací fobického prožívání. V této podobě nebyla porucha duševního zdraví poškozené tak vážná, aby šlo o těžkou újmu na zdraví podle § 89 odst. 7 písm. ch) tr. zák., jak správně usoudil Vrchní soud v Praze bez ohledu na to, že podle vyjádření znalkyně tyto příznaky uvedené poruchy trvaly v době konání hlavního líčení. Pro úplnost lze jen dodat, že o těchto příznacích poruchy přizpůsobivosti, do nichž se transformovala její počáteční fáze akutní reakce na stres, státní zástupce v obžalobě a Krajský soud v Hradci Králové ve svém rozsudku ani netvrdili, že jsou těžkou újmou na zdraví.
 Námitky nejvyšší státní zástupkyně, jimiž zpochybnila věrohodnost svědeckých výpovědí rodičů poškozené v tom smyslu, že pro ně bylo jednodušší tvrdit, že dcera je v pořádku, místo toho, aby jí zajišťovali doporučenou psychoterapii, jsou v podstatě bezpředmětné. Nijak se totiž nedotýkají toho, že příznaky, které podle obžaloby a podle rozsudku Krajského soudu v Hradci Králové opodstatňovaly kvalifikaci poruchy duševního zdraví poškozené jako těžké újmy na zdraví, se vztahovaly jen ke stádiu bezprostředně po prožitém traumatu (akutní reakce na stres) a rozhodně neměly žádnou vazbu k dalším fázím vývoje zdravotního stavu poškozené, zejména ne v době konání hlavního líčení.
 Odkaz nejvyšší státní zástupkyně na rozsudek Nejvyššího soudu ze dne 24. 3. 2005, sp. zn. 5 Tdo 251/2005, který považovala za rozhodnutí v obdobné věci, není přiléhavý. V uvedené věci Nejvyšší soud posuzoval případ, v němž poškozená utrpěla posttraumatickou stresovou poruchu, která je mnohem závažnější než porucha přizpůsobivosti. V projednávané věci znalkyně posttraumatickou stresovou poruchu u poškozené K. P. ve svém posudku výslovně vyloučila. V každé z obou věcí byly tedy posuzovány podstatně odlišné poruchy duševního zdraví.
 Ze všech těchto důvodů Nejvyšší soud dospěl k závěru, že v podaných dovoláních není podklad k tomu, aby z jejich podnětu na napadeném rozsudku Vrchního soudu v Praze cokoli měnil, a proto nedůvodná dovolání nejvyšší státní zástupkyně a obviněného podle § 265j tr. ř. zamítl. V souladu s ustanovením § 265r odst. 1 písm. c) tr. ř. Nejvyšší soud rozhodl v neveřejném zasedání, neboť měl k tomuto postupu souhlas nejvyšší státní zástupkyně a obviněného.